Avis juridique important

|

52001PC0680

Voorstel voor een beschikking van de Raad waarbij de lidstaten worden gemachtigd in het belang van de Europese Gemeenschap het Verdrag inzake de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning, de tenuitvoerlegging en de samenwerking op het gebied van ouderlijke verantwoordelijkheid en maatregelen ter bescherming van kinderen (het Verdrag van 's-Gravenhage van 1996) te ondertekenen  /* COM/2001/0680 def. */

Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD waarbij de lidstaten worden gemachtigd in het belang van de Europese Gemeenschap het Verdrag inzake de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning, de tenuitvoerlegging en de samenwerking op het gebied van ouderlijke verantwoordelijkheid en maatregelen ter bescherming van kinderen (het Verdrag van 's-Gravenhage van 1996) te ondertekenen(door de Commissie ingediend)TOELICHTINGDoel1. Het Verdrag inzake de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning, de tenuitvoerlegging en de samenwerking op het gebied van ouderlijke verantwoordelijkheid en maatregelen ter bescherming van kinderen (het Verdrag van 's-Gravenhage van 1996) werd op 19 oktober 1996 tijdens de Haagse Conferentie voor Internationaal Privaatrecht gesloten. Hoewel het Verdrag thans gedeeltelijk onder de communautaire bevoegdheid valt, voorziet het niet in de mogelijkheid van toetreding van de Gemeenschap.2. Er wordt algemeen erkend dat het Verdrag een waardevolle bijdrage zou leveren aan de bescherming van kinderen in situaties die de grenzen van de Gemeenschap overschrijden en aldus bestaande en toekomstige communautaire bepalingen op dat gebied nuttig zou aanvullen. De Commissie stelt de Raad hierbij derhalve voor de lidstaten die door communautaire bepalingen op genoemd gebied zijn gebonden bij wijze van uitzondering te machtigen het Verdrag in het belang van de Gemeenschap te ondertekenen.3. Teneinde de totstandbrenging van een gemeenschappelijke justitiële ruimte binnen de Gemeenschap te waarborgen, wordt deze machtiging afhankelijk gesteld van de voorwaarde dat bij de ondertekening van het Verdrag een verklaring wordt afgelegd en dat zo snel mogelijk onderhandelingen worden geopend voor de toetreding van de Gemeenschap tot dit Verdrag.Totstandbrenging van een gemeenschappelijke justitiële ruimte binnen de Gemeenschap4. De Europese Gemeenschap heeft zich ten doel gesteld een werkelijke Europese justitiële ruimte tot stand te brengen, die is gebaseerd op het beginsel van wederzijdse erkenning van rechterlijke beslissingen. Tijdens de Europese Raad van Tampere in oktober 1999 werd erop aangedrongen beslissingen automatisch in de gehele Unie te erkennen, zonder enige intermediaire procedure of gronden tot weigering van de tenuitvoerlegging. Te dien einde hechtten de Raad en de Commissie in december 2000 hun goedkeuring aan een programma van maatregelen voor de geleidelijke afschaffing van het exequatur op vier werkgebieden [1].[1]  Programma van maatregelen voor de uitvoering van het beginsel van wederzijdse erkenning van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, PB C 12/2001, blz. 1.5. Wat de beslissingen inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid betreft, die onder gebied II van het programma inzake de wederzijdse erkenning vallen, voorziet Verordening (EG) nr. 1347/2000 van de Raad (de verordening Brussel II) reeds in de wederzijdse erkenning van bepaalde beslissingen die zijn gegeven ter gelegenheid van een echtscheiding of scheiding van tafel en bed [2]. Voorts omvat de eerste etappe van het programma inzake de wederzijdse erkenning op familierechtelijk gebied een uitbreiding tot de gebieden die niet onder de verordening Brussel II vallen, alsmede een specifiek project inzake de omgangsregeling. Wat het eerstgenoemde punt betreft, heeft de Commissie op 6 september 2001 een voorstel voor een verordening ingediend waardoor het beginsel van wederzijdse erkenning wordt uitgebreid tot alle beslissingen inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid [3]. Wat het tweede punt betreft, zet de Raad zijn onderzoek voort van het in juli 2000 ingediende Franse initiatief inzake het omgangsrecht [4].[2]  Verordening (EG) nr. 1347/2000 van de Raad van 29 mei 2000 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid voor gemeenschappelijke kinderen, PB L 160/2000, blz. 19. In deze verordening zijn bepalingen vastgelegd betreffende de bevoegdheid, de automatische erkenning en de vereenvoudigde tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid voor gemeenschappelijke kinderen, die zijn gegeven ter gelegenheid van rechtsvorderingen betreffende het huwelijk.[3]  Voorstel voor een verordening van de Raad betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid,  COM(2001) 505 def.[4]  Initiatief van de Franse Republiek met het oog op de aanneming van de Verordening van de Raad inzake de wederzijdse tenuitvoerlegging van beslissingen betreffende het omgangsrecht, PB C234/2000, blz. 7.6. Het is de bedoeling op lange termijn voor alle beslissingen inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid het exequatur af te schaffen op grond van een duidelijk en samenhangend geheel van bevoegdheidsregels.Het Verdrag van 's-Gravenhage van 19967. In het Verdrag van 's-Gravenhage van 1996 zijn bepalingen vastgelegd inzake de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid en de bescherming van kinderen. Het Verdrag is in de eerste plaats gebaseerd op de bevoegdheid van de verdragsluitende staat waar het kind zijn gewone verblijfplaats heeft. De bevoegde autoriteit past in beginsel haar intern recht toe en verwijst de zaak eventueel naar een rechterlijke instantie die beter in staat is er kennis van te nemen. Beslissingen worden automatisch erkend en de verdragsluitende staten moeten voor een eenvoudige en snelle exequaturprocedure zorgen. Er is tevens voorzien in een mechanisme voor samenwerking tussen de autoriteiten.8. Het Verdrag werd op 19 oktober 1996 gesloten in het kader van de Haagse Conferentie voor Internationaal Privaatrecht en is nog niet in werking getreden. De Gemeenschap is voor het ogenblik geen lid van de Haagse Conferentie. De Commissie heeft niet aan deze onderhandelingen deelgenomen, hoewel zij deze wel als waarnemer heeft bijgewoond. Het Verdrag voorziet niet in de mogelijkheid van andere toetredingen dan die van staten. Tot op heden is Nederland de enige lidstaat die het Verdrag heeft ondertekend (maar niet bekrachtigd).9. Overeenkomstig de jurisprudentie van het Hof van Justitie inzake de externe bevoegdheid (het arrest AETR) zijn de lidstaten niet meer gerechtigd om individueel tot het Verdrag toe te treden, omdat de bepalingen inzake de bevoegdheid en inzake de tenuitvoerlegging ervan de gemeenschappelijke bepalingen van Verordening nr. 1347/2000 aantasten. De bevoegdheid wordt bijgevolg tussen de Gemeenschap en de lidstaten gedeeld.10. De verhouding tussen de bepalingen van het Verdrag en bestaande en toekomstige communautaire bepalingen is vastgesteld in artikel 52 van het Verdrag, dat als volgt luidt:"(1) Dit Verdrag laat onverlet internationale regelingen waarbij de Verdragsluitende Staten Partij zijn en die bepalingen bevatten over in dit Verdrag geregelde onderwerpen tenzij een andersluidende verklaring wordt afgelegd door de Staten die Partij zijn bij dergelijke regelingen.(2) Dit Verdrag laat onverlet de mogelijkheid dat een of meer Verdragsluitende Staten overeenkomsten sluiten die ten aanzien van kinderen die hun gewone verblijfplaats hebben in een van de Staten die Partij zijn bij dergelijke overeenkomsten bepalingen bevatten over bij dit Verdrag geregelde onderwerpen.(3) Overeenkomsten die door een of meer Verdragsluitende Partijen worden gesloten over onderwerpen die door dit Verdrag worden geregeld, doen in de betrekkingen van deze Staten met andere Verdragsluitende Staten geen afbreuk aan de toepassing van de bepalingen van dit Verdrag.(4) De voorgaande leden zijn eveneens van toepassing op eenvormige wetten die hun grondslag vinden in het bestaan van speciale banden van regionale of andere aard tussen de desbetreffende Staten".11. Er zij echter op gewezen dat deze leden niet zijn opgesteld met het oog op een mogelijke interactie met communautaire bepalingen. Hoewel destijds overleg is gepleegd teneinde de samenhang te garanderen tussen het Verdrag van 's-Gravenhage van 1996 en het Verdrag "Brussel II", dat in 1998 werd gesloten (en waarop de verordening "Brussel II" later werd gebaseerd), gebeurde dat in feite voordat de justitiële samenwerking naar de eerste pijler was overgeheveld en voordat communautair beleid op het gebied van de ouderlijke verantwoordelijkheid was ontwikkeld. Bijgevolg moet, hoewel lid 2 is opgesteld om conflicten met het toenmalige Verdrag "Brussel II" te vermijden, moet de toepassing van de leden 2, 3 en 4 op de communautaire context bijgevolg nader worden onderzocht [5].[5]  Lid 1 is in deze context niet relevant, omdat het betrekking heeft op overeenkomsten die bestonden (of wetgeving die is aangenomen) voordat het Verdrag werd gesloten (d.w.z. vóór 1996).Verduidelijking van de uit het Verdrag voortvloeiende beperkingen van het communautaire optreden12. Met het oog op de toepassing van artikel 52 van het Verdrag op de communautaire context kunnen de leden 2 en 3 worden gelezen in combinatie met lid 4 door communautaire besluiten gelijk te stellen met internationale overeenkomsten. In deze context dienen echter twee kwesties te worden verduidelijkt.13. In de eerste plaats zou lid 2 het de Gemeenschap mogelijk maken op te treden ten aanzien van kinderen die hun gewone verblijfplaats in één van de lidstaten hebben. Daaruit zou bijgevolg a contrario kunnen worden afgeleid dat de Gemeenschap niet zou mogen optreden ten aanzien van kinderen die hun gewone verblijfplaats buiten de Gemeenschap hebben.14. Dit kan echter niet de correcte uitlegging van lid 2, juncto lid 4, zijn. Elke beperking van het communautaire optreden kan immers alleen betrekking hebben op kinderen die hun verblijfplaats niet in een van de lidstaten, maar in een andere verdragsluitende staat hebben. Een andere uitlegging zou het toepassingsgebied van het Verdrag te buiten gaan en ook tot het absurde resultaat leiden dat de Gemeenschap en haar lidstaten met een staat die geen partij is bij het Verdrag van 1996 geen internationale overeenkomst meer zouden kunnen sluiten ten aanzien van kinderen die in die staat verblijven. Voorzover een lidstaat een dergelijke overeenkomst niet meer in zijn eentje zou kunnen sluiten (omdat dergelijke overeenkomsten nu, althans gedeeltelijk, onder de bevoegdheid van de Gemeenschap vallen), zou deze interpretatie elke internationale oplossing voor de bescherming van deze kinderen (behalve toetreding van de staat van hun gewone verblijfplaats tot het Verdrag) onmogelijk maken.15. In de tweede plaats steunt de toepassing van artikel 52 op de communautaire context, zoals reeds is vermeld, op de gelijkstelling van communautaire beslissingen met internationale overeenkomsten. Er moet echter worden verduidelijkt dat een beperking van het communautaire optreden in geen geval de wetgevende activiteit van de Gemeenschap als zodanig kan betreffen. Zoals het elke lidstaat vrij staat wetgevend op te treden ten aanzien van niet-verblijfhoudende kinderen zou de communautaire wetgever met andere woorden op een gebied waarop de Gemeenschap bevoegd is over dezelfde vrijheid moeten beschikken om ten aanzien van niet-verblijfhoudende kinderen afgeleid recht goed te keuren.16. Gezien het bovenstaande is de Commissie van oordeel dat de enige rationele uitlegging van artikel 52, zoals toegepast op de communautaire context, als volgt luidt: voor kinderen die hun verblijfplaats niet in een lidstaat hebben, maar in een andere verdragsluitende staat, hebben de bepalingen van het Verdrag voorrang boven de communautaire bepalingen (voorzover dergelijke bepalingen bestaan).17. Teneinde elke twijfel ten aanzien van deze uitlegging weg te nemen en aldus meer rechtszekerheid te scheppen, wordt voorgesteld dat elke lidstaat bij de ondertekening van het Verdrag een verklaring aflegt die ten doel heeft de beperkingen te verduidelijken die aan het communautaire optreden worden opgelegd bij toepassing van artikel 52 op de communautaire context.Toepassing van de communautaire voorschriften inzake erkenning en tenuitvoerlegging18. Zoals reeds is besproken, moet artikel 52 zo worden uitgelegd dat de bepalingen van het Verdrag voorrang hebben boven de communautaire bepalingen ten aanzien van kinderen die hun verblijfplaats niet in een lidstaat, maar in een andere verdragsluitende staat hebben [6].[6]  Op dezelfde wijze erkent de communautaire wetgever in artikel 37 van Verordening (EG) 1347/2000 dat de verordening voorrang heeft boven het Verdrag "op voorwaarde dat het kind gewoonlijk in een lidstaat verblijft".19. Wat de bevoegdheidsregels betreft, is deze benadering ongetwijfeld gerechtvaardigd gezien het evenwicht dat moest worden gevonden bij de toekenning van bevoegdheid tussen de verdragsluitende staten. Een essentiële taak van het Verdrag is immers de bevoegdheid tussen de verdragsluitende staten te regelen. Er kan bijgevolg geen twijfel over bestaan dat de bevoegdheidsregels van het Verdrag ten aanzien van kinderen die hun verblijfplaats niet in een lidstaat, maar in een andere verdragsluitende staat hebben, voorrang hebben boven de communautaire bepalingen.20. Wat de bepalingen betreffende erkenning en tenuitvoerlegging betreft, moeten verschillende overwegingen in aanmerking worden genomen.21. Indien, zelfs in een beperkt aantal gevallen, de bepalingen van het Verdrag in plaats van de communautaire bepalingen zouden worden toegepast voor de erkenning en tenuitvoerlegging van een in een lidstaat gegeven beslissing in een andere lidstaat, zou dit de volledige uitvoering van het programma inzake wederzijdse erkenning bemoeilijken [7]. Het programma inzake wederzijdse erkenning heeft immers in essentie het vrije verkeer binnen de Gemeenschap van alle in één lidstaat genomen beslissingen ten doel, waarbij een reeks gemeenschappelijke regels in acht worden genomen, die geleidelijk moeten worden vereenvoudigd tot het exequatur is afgeschaft. Er zij op gewezen dat deze gemeenschappelijke regels betreffende erkenning en tenuitvoerlegging ingevolge bestaande communautaire instrumenten van toepassing zijn, ongeacht of de bevoegdheidsregels op communautair niveau zijn vastgesteld dan wel door verwijzing naar het nationale recht [8]. Het is daarom absoluut noodzakelijk dat een oplossing wordt gevonden die het mogelijk maakt alle beslissingen die krachtens het Verdrag in een lidstaat zijn gegeven op grond van gemeenschappelijke regels betreffende de erkenning en de tenuitvoerlegging in de hele Gemeenschap toe te passen. Dit is bijzonder belangrijk met het oog op de afschaffing van het exequatur.[7]  Een lidstaat die partij is bij het Verdrag zou bijvoorbeeld op grond van artikel 10 van het Verdrag (bevoegdheid van de rechterlijke instantie die beslist over de echtscheiding) of de artikelen 8 en 9 (verwijzing van een zaak naar een rechterlijke instantie die beter in staat is de zaak te beoordelen) een beslissing kunnen nemen inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid voor een kind dat zijn gewone verblijfplaats heeft in een verdragsluitende staat die geen lidstaat is. Omdat het kind zijn gewone verblijfplaats in een andere verdragsluitende staat heeft, zou deze in een lidstaat gegeven beslissing dan in een andere lidstaat worden erkend en ten uitvoer gelegd, niet krachtens de communautaire bepalingen, maar krachtens de bepalingen van het Verdrag. Dat zou betekenen dat de beslissing krachtens de bepalingen van het Verdrag zou kunnen worden getoetst wat de bevoegdheidsgrond betreft, terwijl de toepassing van het stelsel van Verordening (EG) nr. 1347/2000 een dergelijke toetsing onmogelijk zou hebben gemaakt. En de verschillen tussen de twee regelingen zouden in de toekomst nog toenemen, als het exequatur tussen de lidstaten zal zijn afgeschaft, terwijl de in het Verdrag vastgestelde regeling nog van toepassing zou blijven op bepaalde beslissingen.[8]  De bepalingen betreffende de erkenning en tenuitvoerlegging van Verordening (EG) nr. 1347/2000 van de Raad zijn bijvoorbeeld ook van toepassing wanneer de bevoegdheid krachtens artikel 8 door het nationale recht wordt geregeld. Op dezelfde wijze zijn de bepalingen betreffende de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen van Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van toepassing wanneer de verweerder zijn woonplaats niet in een lidstaat heeft en de bevoegdheid krachtens artikel 4 door het nationale recht wordt geregeld. Een belangrijke overweging bij lopende onderhandelingen over internationale overeenkomsten is door middel van een ontkoppelingsclausule te garanderen dat tussen lidstaten de communautaire bepalingen betreffende de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen worden toegepast.22. Een dergelijke oplossing hoeft geen moeilijkheid te vormen, aangezien zij volledig in overeenstemming is met het doel van het Verdrag, namelijk de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen te vergemakkelijken, en de weigeringsgronden een niet-dwingend karakter hebben [9]. De verdere beperking van de weigeringsgronden en de vereenvoudiging van de tenuitvoerlegging door het Gemeenschapsrecht, zouden derhalve bijdragen tot de verwezenlijking van de doelstellingen van het Verdrag.[9]  Artikel 23 van het Verdrag voorziet in automatische erkenning en geeft een aantal gronden aan op basis waarvan erkenning kan worden geweigerd. In artikel 26 is bepaald dat verdragsluitende staten een eenvoudige en snelle procedure moeten gebruiken voor de verklaring van uitvoerbaarheid of de registratie, die slechts op een van de in artikel 23 aangegeven gronden kan worden geweigerd.23. Gezien het bovenstaande zou de Gemeenschap om twee redenen zo snel mogelijk onderhandelingen in het kader van de Haagse Conferentie moeten aanvatten. In de eerste plaats om te garanderen dat de communautaire bepalingen worden toegepast in alle gevallen waarin het om de erkenning en tenuitvoerlegging van in een lidstaat gegeven beslissingen in een andere lidstaat gaat. In de tweede plaats om de toetreding van de Gemeenschap tot het Verdrag mogelijk te maken, niet alleen omdat dit uit institutioneel oogpunt de beste oplossing is, maar ook om aan de rest van de wereld kenbaar te maken welk belang de Gemeenschap aan dit Verdrag hecht.Voorstel van de Commissie24. De Commissie heeft kennis genomen van het gunstige advies dat door de lidstaten die over het Verdrag hebben onderhandeld, is uitgebracht over de waarde ervan voor de bescherming van kinderen, alsmede van hun dringende verzoek de nodige communautaire maatregelen te nemen om dit Verdrag zo spoedig mogelijk in werking te doen treden.25. Het uiteindelijke doel is duidelijk dat de Gemeenschap toetreedt tot het Verdrag. Te dien einde zal de Gemeenschap zo snel mogelijk onderhandelingen aanknopen om toetreding tot het Verdrag mogelijk te maken en om de totstandbrenging van een gemeenschappelijke justitiële ruimte te waarborgen. Hiervoor is het noodzakelijk dat alle in een lidstaat gegeven beslissingen op grond van gemeenschappelijke regels in de hele Gemeenschap worden erkend.26. Aangezien het Verdrag momenteel alleen voorziet in de mogelijkheid van toetreding van staten stelt de Commissie intussen voor dat de Raad de lidstaten die door de communautaire bepalingen op dit gebied zijn gebonden, zou machtigen het Verdrag in het belang van de Gemeenschap te ondertekenen.27. Deze afwijking van de normale wijze waarop de Gemeenschap haar bevoegdheid krachtens artikel 300 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap uitoefent, kan uitzonderlijk worden gerechtvaardigd door het belang van het Verdrag voor de bescherming van kinderen en door de noodzaak ervoor te zorgen dat het zo snel mogelijk in werking treedt. Een dergelijke beslissing moet echter een uitzondering blijven en kan in geen geval een precedent voor de toekomst vormen.28. Tegelijk zouden de lidstaten bij de ondertekening van het Verdrag een verklaring moeten afleggen ter verduidelijking van de uit het Verdrag voortvloeiende beperkingen van het communautaire optreden, zoals in de punten 12 tot en met 17 hiervoor besproken.29. De onderhavige beschikking zal het de lidstaten aldus mogelijk maken onverwijld alle voor de bekrachtiging nodige voorbereidingen te treffen. Voorts kunnen regelingen voor een gezamenlijke ondertekening worden overwogen teneinde aan de rest van de wereld duidelijk te maken welk belang de Gemeenschap aan het Verdrag hecht. Deze beschikking zal worden gevolgd door een andere beschikking ter bekrachtiging van het Verdrag.30. Overeenkomstig het Protocol betreffende de positie van Denemarken gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, is Denemarken niet gebonden door Verordening nr. 1347/2000 en valt het evenmin onder de toepassing daarvan. Bijgevolg staat het Denemarken vrij te besluiten het Verdrag van 's-Gravenhage van 1996 al dan niet goed te keuren. De in artikel 10 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap neergelegde samenwerkingsverplichting houdt echter in dat daarover binnen de Raad overleg moet worden gepleegd met de overige lidstaten.Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD waarbij de lidstaten worden gemachtigd in het belang van de Europese Gemeenschap het Verdrag inzake de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning, de tenuitvoerlegging en de samenwerking op het gebied van ouderlijke verantwoordelijkheid en maatregelen ter bescherming van kinderen (het Verdrag van 's-Gravenhage van 1996) te ondertekenenDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 61, onder c), artikel 67, lid 1, en artikel 300,Gelet op het voorstel van de Commissie [10],[10]   PB C , , blz. .Overwegende hetgeen volgt:(1) De Europese Commissie beijvert zich om een gemeenschappelijke justitiële ruimte tot stand te brengen, die is gebaseerd op het beginsel van wederzijdse erkenning van rechterlijke beslissingen.(2) Het Verdrag inzake de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning, de tenuitvoerlegging en de samenwerking op het gebied van ouderlijke verantwoordelijkheid en maatregelen ter bescherming van kinderen, dat op 19 oktober 1996 tijdens de Haagse Conferentie voor Internationaal Privaatrecht werd gesloten, levert een waardevolle bijdrage aan de bescherming van kinderen op internationaal niveau en het is bijgevolg wenselijk dat de bepalingen ervan zo snel mogelijk worden toegepast.(3) De bevoegdheid het Verdrag goed te keuren, berust gedeeltelijk bij de Gemeenschap en gedeeltelijk bij de lidstaten.(4) Het Verdrag voorziet niet in de mogelijkheid van toetreding van de Gemeenschap.(5) Teneinde de totstandbrenging van een gemeenschappelijke justitiële ruimte binnen de Gemeenschap te waarborgen, moeten de uit het Verdrag voortvloeiende beperkingen van het communautaire optreden worden verduidelijkt.(6) Deze beschikking zal worden gevolgd door een andere beschikking waarin de kwestie van de bekrachtiging zal worden geregeld.(7) De Gemeenschap zal zich beijveren om zo snel mogelijk onderhandelingen over een protocol inzake de toetreding tot het Verdrag en de toepassing van de communautaire regels betreffende de erkenning en de tenuitvoerlegging binnen de Gemeenschap aan te vatten,HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:Artikel 1De Raad machtigt de lidstaten hierbij het op 19 oktober 1996 gesloten Verdrag inzake de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning, de tenuitvoerlegging en de samenwerking op het gebied van ouderlijke verantwoordelijkheid en maatregelen ter bescherming van kinderen te ondertekenen, mits zij de in de bijlage bij deze beschikking opgenomen verklaring afleggen en onder voorbehoud van de sluiting van het Verdrag op een latere datum.Artikel 2Deze beschikking is gericht tot de lidstaten, met uitzondering van Denemarken.Gedaan te Brussel,Voor de RaadDe VoorzitterBIJLAGEVerklaringBij de ondertekening van het Verdrag leggen de lidstaten de volgende verklaring af:"De lidstaten van de Europese Gemeenschap zijn ertoe gemachtigd in het belang van de Gemeenschap kennis ervan te geven dat zij ermee instemmen te worden gebonden door de bepalingen van het Verdrag die onder de bevoegdheid van de Gemeenschap vallen. Dientengevolge krijgt het Verdrag, overeenkomstig artikel 52 van het Verdrag, ten aanzien van kinderen die hun gewone verblijfplaats niet in een lidstaat, maar in een andere verdragsluitende staat hebben voorrang boven de communautaire bepalingen.Er zal zo snel mogelijk het nodige worden gedaan om onderhandelingen te beginnen over een protocol bij het Verdrag, dat toetreding van de Gemeenschap mogelijk maakt en garandeert dat de communautaire bepalingen betreffende de erkenning en de tenuitvoerlegging van een in een lidstaat gegeven beslissing in een andere lidstaat worden toegepast.Voor de toepassing van deze verklaring wordt onder "lidstaten" verstaan, de lidstaten van de Europese Gemeenschap die op de onder het Verdrag vallende gebieden door gemeenschappelijke bepalingen zijn gebonden".


Avis juridique important

|

52002PC0520

Voorstel voor een besluit van de Raad betreffende de ondertekening door de Europese Gemeenschap van het Verdrag van de Raad van Europa inzake contact met kinderen  /* COM/2002/0520 def. */

Publicatieblad Nr. 020 E van 28/01/2003 blz. 0369 - 0369

Voorstel voor een BESLUIT VAN DE RAAD betreffende de ondertekening door de Europese Gemeenschap van het Verdrag van de Raad van Europa inzake contact met kinderen(ingediend door de Commissie)TOELICHTINGHet Verdrag inzake contact met kinderen (hierna: "het verdrag") werd op 3 mei 2002 in Vilnius, Litouwen, goedgekeurd door het comité van ministers van de Raad van Europa. Het verdrag dient ter versterking van het fundamentele recht van kinderen, hun ouders en andere familieleden om regelmatige contacten te onderhouden. Daartoe voorziet het verdrag in (a) algemene beginselen voor omgangsregelingen, (b) passende voorzorgsmaatregelen en garanties om te zorgen voor een correcte uitoefening van het contact en voor onmiddellijke terugkeer van het kind na afloop van de contactperiode en (c) samenwerking tussen de betrokken autoriteiten om grensoverschrijdend contact te verbeteren en te vergemakkelijken.Het verdrag zal op 14 oktober 2002 in Straatsburg, Frankrijk, voor ondertekening openstaan ter gelegenheid van de zesde Europese Conferentie over het familierecht.Artikel 22, lid 1, van het verdrag voorziet in ondertekening door de Gemeenschap.Het verdrag zal een bijdrage leveren aan de verwezenlijking van de doelstellingen van de huidige en de toekomstige communautaire regelgeving op het gebied van de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid. De Commissie stelt dan ook voor dat de Gemeenschap het verdrag ondertekent, onder voorbehoud van mogelijke sluiting op een latere datum.Voorstel voor een BESLUIT VAN DE RAAD betreffende de ondertekening door de Europese Gemeenschap van het Verdrag van de Raad van Europa inzake contact met kinderenDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 61, onder c), juncto artikel 300, lid 2, eerste alinea,Gezien het voorstel van de Commissie, [1][1]   PB C..., blz. ....Overwegende hetgeen volgt:(1)  Het op 3 mei 2002 door het comité van ministers van de Raad van Europa goedgekeurde Verdrag inzake contact met kinderen levert een waardevolle bijdrage aan de versterking van het fundamentele recht van kinderen, hun ouders en andere familieleden om regelmatige contacten te onderhouden. Het is dan ook wenselijk dat de bepalingen ervan zo spoedig mogelijk worden toegepast.(2)  Het verdrag zal op 14 oktober 2002 in Straatsburg, Frankrijk, openstaan voor ondertekening.(3)  Artikel 22, lid 1, van het verdrag voorziet in ondertekening door de Europese Gemeenschap.(4) Het verdrag zal een bijdrage leveren aan de verwezenlijking van de doelstellingen van de huidige en de toekomstige communautaire regelgeving op het gebied van de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en het heeft betrekking op zaken waarvoor de Gemeenschap bevoegd is.BESLUIT:Enig artikelOnder voorbehoud van mogelijke sluiting op een latere datum, wordt de voorzitter van de Raad gemachtigd de persoon aan te wijzen die bevoegd is namens de Europese Gemeenschap het op 3 mei 2002 goedgekeurde Verdrag van de Raad van Europa inzake contact met kinderen te ondertekenen.Gedaan te [   ], [    2002]Voor de RaadDe Voorzitter


                  COMMISSE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN
 •ft-      *
   tir   £
                                                     Brussel, 27.09.1996
                                                     COM(96) 469 def.
                                    Voorstel voor een
                           BESCHIKKING VAN DE RAAD
waarbij sommige Lid-Staten toestemming wordt verleend om verlaagde accijnstarieven
of vrijstellingen van accijns toe te passen of te blijven toepassen op bepaalde minerale
  oliën die voor bijzondere doeleinden worden gebruikt, in overeenstemming met de
                 procedure van artikel 8, lid 4, van Richtlijn 92/81/EEG
                           (door de Commissie ingediend)
 ---pagebreak---  ---pagebreak---                                           TOELICHTING
Uit hoofde van artikel 8, lid 4 van richtlijn 92/81/EEG van de Raad1 betreffende de
harmonisatie van de structuur van de accijns op minerale oliën kan de Raad op voorstel
van de Commissie met eenparigheid van stemmen besluiten dat een Lid-Staat uit
specifieke beleidsoverwegingen accijnsvrijstellingen of -verlagingen mag invoeren.
De Franse autoriteiten hebben de Commissie in kennis gesteld van hun voornemen om op
zware stookolie met een laag zwavelgehalte een verlaagd accijnstarief te blijven
toepassen.
Bij beschikking van de Raad van 13 december 1993 werd eenzelfde vrijstelling verleend
aan België en Luxemburg en deze werd bij beschikking van de Raad van
22 december 1995 verlengd.
De Griekse autoriteiten hebben de Commissie in kennis gesteld van hun voornemen op
loodvrije benzine naar gelang van de milieucategorie gedifferentieerde accijnstarieven toe
te passen.
Deze verzoeken zijn, overeenkomstig de bepalingen van de richtlijn, aan de Lid-Staten
medegedeeld.
De richtlijn schrijft voor dat de Commissie deze vrijstellingen en verlagingen op gezette
tijden aan een onderzoek onderwerpt. Indien zij van oordeel is dat zij niet langer
aanvaardbaar zijn omdat zij aanleiding geven tot concurrentievervalsing en de werking
van de interne markt verstoren of omdat dit uit het oogpunt van het communautaire
milieubeleid vereist is, dient zij bij de Raad passende voorstellen in. In ieder geval en
uiterlijk op 31 december 1996 dient de Commissie bij de Raad een verslag in over deze
vrijstellingen en verlagingen.
          PB nr. L 316 van 31 oktober 1992
 ---pagebreak---                                       Voorstel voor een
                             BESCHIKKING VAN DE RAAD
 waarbij sommige Lid-Staten toestemming wordt verleend om verlaagde accijnstarieven
  of vrijstellingen van accijns toe te passen of te blijven toepassen op bepaalde minerale
    oliën die voor bijzondere doeleinden worden gebruikt, in overeenstemming met de
                   procedure van artikel 8, lid 4, van Richtlijn 92/81/EEG
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
gelet op Richtlijn 92/81/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de
harmonisatie van de structuur van de accijns op minerale oliën, inzonderheid op artikel 8,
lid 4,
gezien het voorstel van de Commissie,
overwegende dat, op grond van artikel 8, lid 4, van Richtlijn 92/81/EEG, de Raad, op
voorstel van de Commissie en met eenparigheid van stemmen, een Lid-Staat kan toestaan
uit speciale beleidsoverwegingen verdere vrijstellingen of verlagingen van de accijns op
minerale oliën in te voeren;
overwegende dat de Commissie door de Franse autoriteiten in kennis is gesteld van hun
voornemen om op zware stookolie met een laag zwavelgehalte een verlaagd accijnstarief
te blijven toepassen;
overwegende dat de Commissie door de Griekse autoriteiten in kennis is gesteld van hun
voornemen op loodvrije benzine naar gelang van de milieucategorie gedifferentieerde
accijnstarieven toe te passen;
overwegende dat de andere Lid-Staten hiervan in kennis zijn gesteld;
overwegende dat de Commissie en alle Lid-Staten het ermee eens zijn dat al deze
vrijstellingen of verlagingen gegrond zijn uit hoofde van bijzondere beleidsdoelstellingen
en geen aanleiding geven tot concurrentievervalsing noch de werking van de interne
markt verstoren;
 ---pagebreak--- overwegende dat de Commissie de verlagingen of vrijstellingen regelmatig opnieuw
beziet ten einde te verzekeren dat deze verenigbaar zijn met de werking van de interne
markt of met het communautaire milieubeleid;
HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:
 ---pagebreak---                                         Artikel I
Overeenkomstig artikel 8, lid 4, van Richtlijn 92/81/EEG en in afwijking van de
verplichtingen die zijn vastgelegd in Richtlijn 92/82/EEG van de Raad van 19 oktober
1992, wordt hierbij aan de volgende Lid-Staten toegestaan de hierna genoemde verlaagde
accijnstarieven toe te passen:
1.      De Franse Republiek:
                voor zware stookolie om het gebruik van meer milieuvriendelijke
                brandstoffen aan te moedigen.
Deze verlaging dient speciaal gebaseerd te zijn op het zwavelgehalte en het gewogen
gemiddelde accijnstarief voor zware stookolie mag niet onder het in de
Gemeenschapswetgeving vastgelegde minimumtarief voor zware stookolie liggen.
2.      Helleense Republiek:
        - op loodvrije benzine naar gelang van de milieucategorie gedifferentieerde
        accijnstarieven toe te passen.
Deze vrijstelling geldt tot 31 december 1996, op voorwaarde dat deze tarieven niet onder
de in de Gemeenschapswetgeving vastgelegde minimumtarieven voor minerale oliën
liggen.
                                        Artikel 2
Deze beschikking is gericht tot de Franse en de Helleense Republiek
Gedaan te Brussel,                                                         Voor de Raad
                                                                           De Voorzitter
 ---pagebreak---  ---pagebreak---                                                                     ISSN 0254-1513
                                                            COM(96) 469 def.
                                       DOCUMENTEN
NL                                                                    02  14   12
                                   Catalogusnummer : CB-CO-96-478-NL-C
                                                              ISBN 92-78-09281-9
Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappea
L-2985 Luxemburg
                                                              6


title: Voorstel voor een beschikking van de Raad waarbij Duitsland wordt gemachtigd met Zwitserland een overeenkomst te sluiten waarin bepalingen voorkomen die afwijken van de artikelen 2 en 3 van richtlijn 77/388/EEG betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting

text:
Belangrijke juridische mededeling

|

52005PC0392

Voorstel voor een beschikking van de Raad waarbij Duitsland wordt gemachtigd met Zwitserland een overeenkomst te sluiten waarin bepalingen voorkomen die afwijken van de artikelen 2 en 3 van Richtlijn 77/388/EEG betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting  /* COM/2005/0392 def. */

	[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |Brussel, 26.8.2005COM(2005) 392 definitiefVoorstel voor eenBESCHIKKING VAN DE RAADwaarbij Duitsland wordt gemachtigd met Zwitserland een overeenkomst te sluiten waarin bepalingen voorkomen die afwijken van de artikelen 2 en 3 van Richtlijn 77/388/EEG betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelastingTOELICHTINGACHTERGROND VAN HET VOORSTEL |Motivering en doel van het voorstel Bij brief, ingekomen bij het secretariaat-generaal van de Commissie op 14 januari 2005, heeft Duitsland op grond van artikel 30, lid 1, van Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, verzocht met Zwitserland een overeenkomst te mogen sluiten waarin belastingbepalingen voorkomen die afwijken van de artikelen 2 en 3 van deze richtlijn. De Commissie heeft, overeenkomstig artikel 30, lid 2, van Richtlijn 77/388/EEG, de overige lidstaten op 17 januari 2005 van het verzoek in kennis gesteld en Duitsland bij brief van 19 januari 2005 meegedeeld dat zij over alle gegevens beschikte die zij nodig achtte voor de beoordeling van het verzoek. |Algemene context De overeenkomst tussen Duitsland en Zwitserland heeft betrekking op de bouw en het onderhoud van een grensbrug over de Rijn tussen Laufenburg (Baden-Württemberg) en Laufenburg (Aargau), die de verbinding vormt tussen de Duitse nationale weg B 34 en de Zwitserse kantonale weg K 130. De overeenkomst bepaalt dat de Zwitserse BTW-wetgeving van toepassing zal zijn op leveringen van goederen en diensten ten behoeve van de bouw en het onderhoud van de brug en dat Duitsland op deze handelingen geen BTW heft. Voorts bepaalt de overeenkomst dat goederen die vanuit Zwitserland in Duitsland worden ingevoerd, van BTW worden vrijgesteld, voorzover deze goederen voor de bouw of het onderhoud van de betrokken grensbrug worden gebruikt. Deze derogatie is niet van toepassing op goederen die voor hetzelfde doel door een overheidsdienst worden ingevoerd. Overeenkomstig het in Richtlijn 77/388/EEG neergelegde territorialiteitsbeginsel zijn op Duits grondgebied verrichte leveringen van goederen en diensten in Duitsland aan de BTW onderworpen, terwijl op Zwitsers grondgebied verrichte handelingen buiten het toepassingsgebied van Richtlijn 77/388/EEG vallen. Indien deze bepalingen worden toegepast, zouden de handelingen moeten worden opgesplitst volgens het grondgebied waarop zij worden verricht. Bovendien zou elke invoer in Duitsland van goederen uit Zwitserland die voor de bouw of het onderhoud van de brug worden gebruikt, in Duitsland aan de BTW zijn onderworpen. De overeenkomstsluitende partijen zijn van mening dat de toepassing van deze regels zou leiden tot aanzienlijke fiscale complicaties voor de ondernemers die de betreffende werkzaamheden uitvoeren. Zij zijn derhalve van oordeel dat de in de ontwerpovereenkomst neergelegde belastingbepalingen gerechtvaardigd zijn en dat zij de fiscale verplichtingen van de ondernemers zullen vereenvoudigen. De Commissie is het ermee eens dat de voorgestelde wijze van belastingheffing van de bouw- en onderhoudswerkzaamheden en het afzien van BTW-heffing bij de invoer van goederen die voor deze werkzaamheden bestemd zijn, voor de ondernemers een vereenvoudiging betekenen in vergelijking met de normale regels. |Bestaande bepalingen op het door het voorstel bestreken gebied De Raad heeft Duitsland reeds meerdere malen gemachtigd met derde landen soortgelijke overeenkomsten betreffende werkzaamheden in grensgebieden te sluiten waarin belastingbepalingen voorkomen die vergelijkbaar zijn met die van de voorgestelde overeenkomst. |Samenhang met andere beleidsgebieden en doelstellingen van de EU Niet van toepassing. |RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDE PARTIJEN EN EFFECTBEOORDELING |Raadpleging van belanghebbende partijen |Niet relevant. |Bijeenbrengen en benutten van deskundigheid |Er behoefde geen beroep te worden gedaan op externe deskundigheid. |Effectbeoordeling Dit voorstel voor een beschikking strekt ertoe de belastingheffing van bouw- en onderhoudswerkzaamheden aan een grensbrug te vereenvoudigen en heeft derhalve een potentieel positief economisch effect. Dit effect zal in ieder geval beperkt zijn gelet op de beperkte werkingssfeer van de derogatie. |JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTEL |Samenvatting van de voorgestelde maatregel Machtiging van Duitsland tot het sluiten van een overeenkomst met Zwitserland waarin bepalingen voorkomen die afwijken van Richtlijn 77/388/EEG van de Raad wat betreft de territoriale toepassing van de BTW. |Rechtsgrondslag Artikel 30 van Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag. |Subsidiariteitsbeginsel Het voorstel betreft een gebied dat onder de exclusieve bevoegdheid van de Gemeenschap valt. Het subsidiariteitsbeginsel is derhalve niet van toepassing. |Evenredigheidsbeginsel Het voorstel is om de volgende reden(en) in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel: |Deze beschikking betreft een machtiging die wordt verleend aan een lidstaat op diens eigen verzoek, en houdt geen enkele verplichting in. |Gezien de beperkte werkingssfeer van de derogatie staat de bijzondere maatregel in verhouding tot het beoogde doel. |Keuze van instrumenten |Voorgestelde instrumenten: ander. |Andere instrumenten zouden om de volgende reden(en) ongeschikt zijn: Overeenkomstig artikel 30 van Richtlijn 77/388/EEG van de Raad betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting is alleen een beschikking van de Raad mogelijk. |GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING |Verlening van de machtiging heeft geen noemenswaardige gevolgen voor de eigen middelen van de Gemeenschap uit de BTW. |-  Voorstel voor eenBESCHIKKING VAN DE RAADwaarbij Duitsland wordt gemachtigd met Zwitserland een overeenkomst te sluiten waarin bepalingen voorkomen die afwijken van de artikelen 2 en 3 van Richtlijn 77/388/EEG betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelastingDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag[1], en met name op artikel 30,Gezien het voorstel van de Commissie[2],Overwegende hetgeen volgt:(1) Krachtens artikel 30, lid 1, van Richtlijn 77/388/EEG kan de Raad op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke lidstaat machtigen met een derde land een overeenkomst te sluiten waarin bepalingen kunnen voorkomen die van deze richtlijn afwijken.(2) Bij brief, ingekomen bij het secretariaat-generaal van de Commissie op 14 januari 2005, heeft Duitsland verzocht met Zwitserland een overeenkomst te mogen sluiten voor de bouw en het onderhoud van een grensbrug over de Rijn tussen Stühlingen Laufenburg (Baden-Württemberg) en Laufenburg (Aargau).(3) Overeenkomstig artikel 30, lid 2, van Richtlijn 77/388/EEG heeft de Commissie de overige lidstaten bij brief van 17 januari 2005 van het verzoek van Duitsland in kennis gesteld. Bij brief van 19 januari 2005 heeft de Commissie Duitsland meegedeeld dat zij over alle gegevens beschikte die zij nodig achtte voor de beoordeling van het verzoek.(4) Deze overeenkomst bevat bepalingen op het gebied van BTW die afwijken van artikel 2, lid 2, en artikel 3 van Richtlijn 77/388/EEG wat betreft de levering van goederen en diensten alsook de invoer van goederen ten behoeve van de bouw en het onderhoud van de grensbrug.(5) Indien geen afwijkingen van Richtlijn 77/388/EEG worden toegestaan, zijn de op Duits grondgebied verrichte bouw- en onderhoudswerkzaamheden in Duitsland aan de BTW onderworpen, terwijl de op Zwitsers grondgebied verrichte werkzaamheden buiten het toepassingsgebied van deze richtlijn vallen. Bovendien zou de invoer in Duitsland van goederen uit Zwitserland die voor de bouw of het onderhoud van de grensbrug bestemd zijn, in Duitsland aan de BTW onderworpen zijn.(6) De toepassing van de normale regels zou tot aanzienlijke fiscale complicaties leiden voor de met deze werkzaamheden belaste ondernemers.(7) Deze derogatie strekt ertoe de belastingheffing van de bouw- en onderhoudswerkzaamheden aan de betrokken brug te vereenvoudigen.(8) De derogatie zal geen noemenswaardige gevolgen hebben voor de eigen middelen van de Gemeenschap uit de BTW,HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:Artikel 1Duitsland wordt gemachtigd met Zwitserland een overeenkomst te sluiten voor de bouw en het onderhoud van een grensbrug over de Rijn tussen Laufenburg (Baden-Württemberg) en Laufenburg (Aargau), waarin bepalingen voorkomen die afwijken van Richtlijn 77/388/EEG van de Raad.De afwijkende fiscale bepalingen van deze overeenkomst zijn in de artikelen 2 en 3 uiteengezet.Artikel 2In afwijking van artikel 3 van Richtlijn 77/388/EEG van de Raad wordt, wat de levering van goederen en diensten ten behoeve van de bouw en het onderhoud van de brug betreft, het deel van de brug dat zich op Duits grondgebied bevindt, geacht deel uit te maken van het Zwitserse grondgebied.Artikel 3In afwijking van artikel 2, lid 2, van Richtlijn 77/388/EEG van de Raad wordt de invoer in Duitsland van goederen uit Zwitserland niet aan de BTW onderworpen, voorzover deze goederen worden gebruikt voor de bouw of het onderhoud van de in artikel 1 bedoelde brug. Deze derogatie is evenwel niet van toepassing op goederen die voor hetzelfde doel door een overheidsdienst worden ingevoerd.Deze beschikking is gericht tot de Bondsrepubliek Duitsland.Gedaan te Brussel,Voor de RaadDe voorzitter [1] PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2004/66/EG (PB L 168 van 1.5.2004, blz. 35).[2] PB C […] van […], blz. […].


Belangrijke juridische mededeling

|

52009PC0243

Voorstel voor een beschikking van de Raad betreffende de niet-opneming van metam in bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG van de Raad en de intrekking van de toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die deze stof bevatten (Voor de EER relevante tekst)  /* COM/2009/0243 def. */

	[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |Brussel, 25.5.2009COM(2009) 243 definitiefVoorstel voor eenBESCHIKKING VAN DE RAADbetreffende de niet-opneming van metam in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG van de Raad en de intrekking van de toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die deze stof bevatten(Voor de EER relevante tekst)TOELICHTINGHet aangehechte ontwerpvoorstel voor een beschikking van de Raad betreft de niet-opneming van metam als werkzame stof in de positieve lijst (bijlage I) van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad en de intrekking van de toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die deze stof bevatten. Het voorstel voor de niet-opneming is gebaseerd op een aantal tijdens de evaluatie van deze werkzame stof geconstateerde problemen.Met Richtlijn 91/414/EEG is een geharmoniseerd kader tot stand gebracht voor de toelating en het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen. Voor gewasbeschermingsmiddelen bedoelde werkzame stoffen worden op communautair niveau geëvalueerd en toegelaten en vervolgens in bijlage I bij die richtlijn opgenomen. De afzonderlijke gewasbeschermingsmiddelen die werkzame stoffen bevatten, worden volgens geharmoniseerde voorschriften door de lidstaten geëvalueerd en toegelaten.De door het bedrijfsleven ingediende gegevens zijn eerst geëvalueerd door een als rapporteur optredende lidstaat, in dit geval België, die een ontwerpbeoordelingsverslag heeft ingediend. De Europese Autoriteit voor voedselveiligheid heeft een intercollegiale toetsing van de eerste evaluatie georganiseerd en heeft op 26 november 2008 bij de Commissie een conclusie van de risico-evaluatie voor metam ingediend.Tijdens de evaluatie van deze werkzame stof is een aantal problemen geconstateerd. Niet-geschikte residustudies en het gebrek aan informatie over de toxicologisch relevante onzuiverheid N,N'-dimethylthioureum (DMTU) maakten het met name niet mogelijk de aanvaardbaarheid van de blootstelling van de consumenten aan te tonen. Verder komt door de hoge toediening een grote hoeveelheid van de onzuiverheid DMTU in het milieu vrij en het gebrek aan gegevens over het gedrag daarvan in het milieu is een punt van zorg.De ontwerpbeschikking tot niet-opneming is op 26 februari 2009 aan het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid voorgelegd en-  11 lidstaten hebben voor het ontwerp gestemd (100 stemmen)-  11 lidstaten hebben tegen het ontwerp gestemd (139 stemmen)-  5 lidstaten hebben zich onthouden (106 stemmen).Het comité heeft geen advies uitgebracht. Daarom moet de Commissie krachtens artikel 19 van Richtlijn 91/414/EEG en overeenkomstig artikel 5 van Besluit 1999/468/EG van de Raad nu een voorstel betreffende de te nemen maatregelen indienen bij de Raad, die drie maanden de tijd heeft om daarover met gekwalificeerde meerderheid een besluit te nemen.Het recht van controle van het Europees Parlement (artikel 8 van Besluit 1999/468/EG) is op deze ontwerpbeschikking niet van toepassing.Voorstel voor eenBESCHIKKING VAN DE RAADbetreffende de niet-opneming van metam in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG van de Raad en de intrekking van de toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die deze stof bevatten(Voor de EER relevante tekst)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen[1], en met name op artikel 8, lid 2, vierde alinea,Overwegende hetgeen volgt:(1) Artikel 8, lid 2, van Richtlijn 91/414/EEG bepaalt dat een lidstaat gedurende een periode van twaalf jaar na de kennisgeving van die richtlijn mag toestaan dat gewasbeschermingsmiddelen die niet in bijlage I bij die richtlijn opgenomen werkzame stoffen bevatten en die twee jaar na de datum van kennisgeving van de richtlijn reeds op de markt zijn, op zijn grondgebied op de markt worden gebracht terwijl deze stoffen in het kader van een werkprogramma geleidelijk worden onderzocht.(2) Bij de Verordeningen (EG) nr. 451/2000[2] en (EG) nr. 1490/2002[3] van de Commissie zijn de bepalingen voor de uitvoering van de derde fase van het werkprogramma als bedoeld in artikel 8, lid 2, van Richtlijn 91/414/EEG vastgesteld en is een lijst opgesteld van werkzame stoffen die moeten worden onderzocht met het oog op hun opneming in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG. Metam is in die lijst opgenomen.(3) Voor metam zijn de uitwerking op de menselijke gezondheid en het milieueffect overeenkomstig de Verordeningen (EG) nr. 451/2000 en (EG) nr. 1490/2002 beoordeeld voor een aantal door de kennisgever voorgestelde toepassingen. Bovendien worden in die verordeningen de als rapporteur optredende lidstaten aangewezen die overeenkomstig artikel 10, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1490/2002 de desbetreffende evaluatieverslagen met aanbevelingen bij de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) moeten indienen. Voor metam was België de rapporterende lidstaat en werd alle relevante informatie ingediend op 10 september 2007.(4) Het evaluatieverslag is door de lidstaten en de EFSA (in haar werkgroep Evaluatie) intercollegiaal getoetst en op 26 november 2008 bij de Commissie ingediend in de vorm van de conclusie van de EFSA betreffende de intercollegiale toetsing van de risico-evaluatie van de werkzame stof metam als bestrijdingsmiddel[4]. Dit verslag is door de lidstaten en de Commissie in het kader van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid onderzocht en op 26 februari 2009 afgerond in de vorm van het evaluatieverslag van de Commissie voor metam.(5) Tijdens de evaluatie van deze werkzame stof is een aantal problemen geconstateerd. Niet-geschikte residustudies en het gebrek aan informatie over de toxicologisch relevante onzuiverheid N,N'-dimethylthioureum (DMTU) maakten het met name niet mogelijk de aanvaardbaarheid van de blootstelling van de consumenten aan te tonen. Verder komt door de hoge toediening een grote hoeveelheid van de onzuiverheid DMTU in het milieu vrij en het gebrek aan gegevens over het gedrag daarvan in het milieu is een punt van zorg. Bijgevolg kon op basis van de binnen de gestelde termijnen verstrekte informatie niet worden geconcludeerd dat metam voldeed aan de criteria voor opneming in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG.(6) De Commissie heeft de kennisgever verzocht haar zijn opmerkingen over de resultaten van de intercollegiale toetsing te doen toekomen en aan te geven of hij al dan niet van plan was om de stof verder te ondersteunen. De kennisgever heeft zijn opmerkingen ingediend en deze zijn zorgvuldig onderzocht. Ondanks de door de kennisgever aangevoerde argumenten blijven de hierboven vermelde problemen echter bestaan en de evaluaties op basis van de verstrekte en tijdens de vergaderingen van deskundigen van de EFSA beoordeelde gegevens hebben niet aangetoond dat mag worden verwacht dat gewasbeschermingsmiddelen die metam bevatten, onder de voorgestelde gebruiksvoorwaarden in het algemeen aan de eisen van artikel 5, lid 1, onder a) en b), van Richtlijn 91/414/EEG voldoen.(7) Metam mag daarom niet in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG worden opgenomen.(8) De nodige maatregelen moeten worden genomen om ervoor te zorgen dat de verleende toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die metam bevatten, binnen een bepaalde termijn worden ingetrokken en niet worden verlengd, en dat voor dergelijke producten geen nieuwe toelatingen worden verleend.(9) De eventuele door de lidstaten toegestane termijnen voor de verwijdering, de opslag, het op de markt brengen en het gebruik van bestaande voorraden gewasbeschermingsmiddelen die metam bevatten, moeten worden beperkt tot twaalf maanden om het mogelijk te maken dat de bestaande voorraden nog gedurende ten hoogste één extra groeiseizoen worden gebruikt, zodat gewasbeschermingsmiddelen die metam bevatten nog gedurende 18 maanden na de vaststelling van deze beschikking beschikbaar blijven voor de landbouwers.(10) Deze beschikking laat de indiening van een aanvraagdossier voor metam overeenkomstig de bepalingen van artikel 6, lid 2, van Richtlijn 91/414/EEG, waarvan de uitvoeringsbepalingen zijn vastgesteld in Verordening (EG) nr. 33/2008 van de Commissie van 17 januari 2008 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de uitvoering van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad met betrekking tot een normale en een versnelde procedure voor de beoordeling van werkzame stoffen die deel uitmaakten van het in artikel 8, lid 2, van die richtlijn bedoelde werkprogramma, maar niet in bijlage I ervan zijn opgenomen[5], met het oog op de eventuele opneming van deze stof in bijlage I onverlet.(11) Het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid heeft binnen de door zijn voorzitter vastgestelde termijn geen advies uitgebracht,HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:Artikel 1Metam wordt niet als werkzame stof in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG opgenomen.Artikel 2De lidstaten zorgen ervoor dat:a) toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die metam bevatten, uiterlijk op [ ZES MAANDEN NA DE DATUM VAN VASTSTELLING VAN DEZE BESCHIKKING ] worden ingetrokken;b) met ingang van de datum van bekendmaking van deze beschikking geen toelatingen voor metam bevattende gewasbeschermingsmiddelen meer worden verleend of verlengd.Artikel 3Eventuele door de lidstaten overeenkomstig artikel 4, lid 6, van Richtlijn 91/414/EEG toegestane termijnen moeten zo snel mogelijk aflopen en in elk geval op [ 18 MAANDEN NA VASTSTELLING VAN DEZE BESCHIKKING ].Artikel 4Deze beschikking is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel,Voor de RaadDe Voorzitter [1] PB L 230 van 19.8.1991, blz. 1.[2] PB L 55 van 29.2.2000, blz. 25.[3] PB L 224 van 21.8.2002, blz. 23.[4] EFSA Scientific Report (2008) 203, Conclusion regarding the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance metam, afgerond op 26 november 2008.[5] PB L 15 van 18.1.2009, blz. 5.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 10.10.2016
            COM(2016) 649 final
            2016/0317(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt in het Associatiecomité in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken, opgericht krachtens de associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Moldavië, anderzijds

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               Motivering en doel van het voorstel

               Bijgaand voorstel is het rechtsinstrument voor het vaststellen van de standpunten van de Unie die in een krachtens een associatieovereenkomst tussen de Unie en een derde land opgericht lichaam namens haar moeten worden ingenomen. Het heeft meer specifiek betrekking op de uitvoering van de associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Moldavië, anderzijds (hierna "de overeenkomst" genoemd), wat de vaststelling van een lijst van arbiters in geschillenbeslechtingsprocedures in handelsvraagstukken betreft.

               De overeenkomst is op 27 juni 2014 ondertekend en een deel ervan wordt, in afwachting van ratificatie door de lidstaten, sinds 1 september 2014 voorlopig toegepast. Bij Besluit (EU) 2016/839 van de Raad van 23 mei 2016
                  1
                werd de overeenkomst gesloten; zij is overeenkomstig artikel 464, lid 2, van de overeenkomst op 1 juli 2016 in werking getreden.

               Krachtens de overeenkomst is het Associatiecomité in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken opgericht, dat toezicht houdt op de uitvoering van titel V (Handel en daarmee verband houdende aangelegenheden) van de overeenkomst en daarmee samenhangende kwesties beslecht. Om de goede werking van het in artikel 404 van de overeenkomst bedoelde geschillenbeslechtingsmechanisme te waarborgen, moet dit comité een lijst van arbiters vaststellen.

               Dit voorstel vervangt voorstel COM(2015)390 final van de Commissie
                  2
               . Het voorstel moet worden vervangen omdat twee van de door de Republiek Moldavië voorgedragen arbiters niet langer voldoen aan de voorwaarden van artikel 404, lid 2, van de overeenkomst. De Europese Commissie beveelt de Raad aan de door de Republiek Moldavië voorgedragen twee andere kandidaten te aanvaarden die voldoen aan de voorwaarden van artikel 404, lid 2, van de overeenkomst. Dit voorstel reflecteert voorts het feit dat de overeenkomst op 1 juli 2016 in werking is getreden.

               Samenhang met bestaande beleidsbepalingen op het beleidsterrein

               Met dit voorstel wordt op basis van de bovengenoemde overeenkomst uitvoering gegeven aan de gemeenschappelijke handelspolitiek van de Unie jegens een oostelijk partnerland. Het voorstel beoogt de oprichting van de nodige institutionele instrumenten, zodat de Unie en de Republiek Moldavië bilaterale geschillen met betrekking tot de toepassing en interpretatie van de overeenkomst efficiënt kunnen behandelen. Dit is in overeenstemming met de aanpak van de Unie inzake geschillenbeslechtingsmechanismen  die werden vastgesteld of worden toegepast in het kader van vrijhandelsovereenkomsten met andere handelspartners.

               Samenhang met andere beleidsgebieden van de Unie

               Dit voorstel hangt samen met de andere externe beleidslijnen van de Unie en vult deze aan, met name het Europees nabuurschapsbeleid en het beleid inzake ontwikkelingssamenwerking met betrekking tot de Republiek Moldavië.

               2.Rechtsgrondslag, subsidiariteit en evenredigheid

               Rechtsgrondslag

               De rechtsgrondslag voor de vaststelling van het door de Unie in te nemen standpunt in de krachtens de overeenkomst ingestelde comités wordt gevormd door het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 207, lid 4, in samenhang met artikel 218, lid 9.

               Subsidiariteit (voor niet-exclusieve bevoegdheden)

               De gemeenschappelijke handelspolitiek is krachtens artikel 3 van het VWEU een exclusieve bevoegdheid van de Unie. Het subsidiariteitsbeginsel is dus niet van toepassing.

               Evenredigheid

               Dit voorstel is nodig om de in de overeenkomst met de Republiek Moldavië neergelegde internationale verplichtingen van de Unie na te komen.

               Keuze van het instrument

               Dit voorstel is in overeenstemming met artikel 218, lid 9, VWEU, uit hoofde waarvan de Raad besluiten vaststelt. Er bestaat geen ander rechtsinstrument dat kan worden gebruikt om de in dit voorstel uitgedrukte doelstellingen te bereiken.

               3. RESULTATEN VAN EVALUATIES ACHTERAF, RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDE PARTIJEN EN EFFECTBEOORDELINGEN

               Evaluaties achteraf/geschiktheidscontroles van bestaande wetgeving

                  Niet van toepassing.

               Raadpleging van belanghebbenden

               Niet van toepassing op dit voorstel.

               Bijeenbrengen en benutten van deskundigheid

                  De Commissie heeft rekening gehouden met de input die de lidstaten de voorbije jaren hebben gegeven met betrekking tot onderdanen van de Unie die geschikt en gekwalificeerd zijn om op te treden als arbiter bij uit handelsovereenkomsten van de Unie voortvloeiende geschillen.

               Effectbeoordeling

                  Het voorstel heeft betrekking op de uitvoering van de institutionele aspecten van de overeenkomst tussen de Unie en de Republiek Moldavië, en met name titel V over Handel en daarmee verband houdende aangelegenheden. Het voorstel heeft geen invloed op het economisch, sociaal of milieubeleid van de Unie. De overeenkomst is op 1 juli 2016 in werking getreden en de uitvoering ervan bevindt zich nog in een zeer vroeg stadium.

               Gezonde regelgeving en vereenvoudiging

                  De overeenkomst tussen de Unie en de Republiek Moldavië valt niet onder Refit-procedures, brengt geen kosten met zich mee voor kleine en middelgrote ondernemingen en levert geen problemen op vanuit het oogpunt van de digitale omgeving.

               Grondrechten

               Het voorstel heeft geen gevolgen voor de bescherming van de grondrechten.

               4.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

                  Niet van toepassing.

               5.OVERIGE ELEMENTEN

               Uitvoeringsplannen en toezicht-, evaluatie- en rapportageregelingen

                  De uitvoering van de overeenkomst wordt regelmatig getoetst door de Associatieraad EU-Republiek Moldavië. De Europese Commissie heeft er zich ook toe verbonden jaarlijks verslag uit te brengen aan het Europees Parlement over de uitvoering van titel V (Handel en daarmee verband houdende aangelegenheden) van de overeenkomst, inclusief de in dit voorstel opgenomen elementen.

               Verklarende documenten (voor richtlijnen)

                  Niet van toepassing.

               Gedetailleerde toelichting bij de specifieke bepalingen van het voorstel

                  Het doel van het voorstel is het vaststellen van het standpunt van de Unie met betrekking tot de uitvoering van het handelsgedeelte van de overeenkomst tussen de Unie en de Republiek Moldavië. Titel V (Handel en daarmee verband houdende aangelegenheden) van die overeenkomst omvat hoofdstuk 14 (Beslechting van geschillen), waarin een mechanisme wordt opgezet om met handel verband houdende geschillen met betrekking tot de toepassing en interpretatie van het handelsgedeelte van de overeenkomst tussen de partijen bij de overeenkomst te beslechten. Volgens de in hoofdstuk 14 vastgestelde arbitrageprocedure kan de klagende partij verzoeken om de instelling van een arbitragepanel om een bilateraal geschil te beslechten. De regels voor de samenstelling van het panel zijn vastgesteld in artikel 404 van de overeenkomst. De overeenkomst voorziet in de opstelling van een lijst van gekwalificeerde personen die als arbiter kunnen optreden. Daarom is met de regering van de Republiek Moldavië overlegd over een ontwerplijst met arbiters die bereid en geschikt zijn om in een arbitragepanel zitting te nemen, en deze lijst bevat vijf kandidaat-arbiters die door de Unie worden voorgedragen, vijf kandidaat-arbiters die door de Republiek Moldavië worden voorgedragen en vijf onderdanen van derde landen die als voorzitter van een arbitragepanel kunnen optreden. De lijst zal worden gebruikt wanneer een arbitragepanel moet worden ingesteld.

               2016/0317 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt in het Associatiecomité in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken, opgericht krachtens de associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Moldavië, anderzijds

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 207, lid 4, eerste alinea, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)De Associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Moldavië, anderzijds
                  3
                (hierna "de overeenkomst" genoemd) is op 1 juli 2016 in werking getreden.

               (2)In artikel 404, lid 1, van de overeenkomst is bepaald dat het in artikel 438, lid 4, van de overeenkomst bedoelde Associatiecomité in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken uiterlijk zes maanden na de inwerkingtreding van de overeenkomst een lijst van personen die als arbiter in geschillenbeslechtingsprocedures kunnen optreden, moet goedkeuren.

               (3)Overeenkomstig artikel 404, lid 1, van de overeenkomst is met de regering van de Republiek Moldavië overlegd over een ontwerplijst met arbiters die in een arbitragepanel zitting kunnen nemen, en deze lijst bevat vijf kandidaat-arbiters die door de Unie worden voorgedragen, vijf kandidaat-arbiters die door de Republiek Moldavië worden voorgedragen en vijf onderdanen van derde landen die als voorzitter van een arbitragepanel kunnen optreden.

               (4)Daarom moet worden vastgesteld welk standpunt met betrekking tot de lijst van personen die bij geschillenbeslechtingsprocedures als arbiter kunnen optreden namens de Unie moet worden ingenomen in het Associatiecomité in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het standpunt dat de Europese Unie in het Associatiecomité in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken moet innemen met betrekking tot de vaststelling van de lijst van personen die bij geschillenbeslechtingsprocedures als arbiter kunnen optreden, is gebaseerd op het aan dit besluit gehechte ontwerpbesluit van dat comité.

               Kleine wijzigingen van het ontwerpbesluit kunnen zonder nader besluit van de Raad worden goedgekeurd door de vertegenwoordigers van de Unie in het Associatiecomité in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken.

               Artikel 2

               Na vaststelling wordt het besluit van het Associatiecomité in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

               Artikel 3

               Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)
                  PB L 141 van 28.5.2016, blz. 28.

                     (2)

                     http://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?qid=1469533573883&uri=CELEX:52015PC0390

                     (3)
                  Besluit 2014/492/EU van de Raad van 16 juni 2014 betreffende de ondertekening, namens de Europese Unie, en de voorlopige toepassing van de Associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Moldavië, anderzijds (PB L 260 van 30.8.2014, blz. 1).

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 10.10.2016
            COM(2016) 649 final
            BIJLAGE
            bij het
            Voorstel voor een Besluit van de Raad
            betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt in het Associatiecomité in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken, opgericht krachtens de associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Moldavië, anderzijds

               Ontwerp

               Besluit nr. 1/2016 van het Associatiecomité EUREPUBLIEK MOLDAVIË in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken

               van ... 2016

               betreffende het vaststellen van een lijst van arbiters als bedoeld in artikel 404, lid 1, van de associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Moldavië, anderzijds

               HET Associatiecomité IN ZIJN SAMENSTELLING VOOR HANDELSVRAAGSTUKKEN,

               Gezien de in Brussel op 27 juni 2014 ondertekende Associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Moldavië, anderzijds, en met name artikel 404, lid 1,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)De Associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Moldavië, anderzijds (hierna "de overeenkomst" genoemd) is op 1 juli 2016 in werking getreden.

               (2)Overeenkomstig artikel 404, lid 1, van de overeenkomst moet het in artikel 438, lid 4, van de overeenkomst bedoelde Associatiecomité in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken uiterlijk zes maanden na de inwerkingtreding van de overeenkomst een lijst van 15 personen vaststellen die als arbiter in bilaterale geschillenbeslechtingsprocedures kunnen optreden,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               De lijst van personen die als arbiter kunnen optreden als bedoeld in artikel 404, lid 1, van de associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Moldavië, anderzijds, is vastgesteld in de bijlage bij dit besluit.

               Artikel 2

               Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

               Gedaan te …, …

                        Voor het Associatiecomité

                        in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken

                        De voorzitter

               BIJLAGE

               LIJST VAN ARBITERS ALS BEDOELD IN ARTIKEL 404, LID 1, VAN DE OVEREENKOMST

               Door de Republiek Moldavië voorgedragen arbiters

               1.Mihail BURUIANĂ

               2.Procop BURUIANA

               3.Octavian CAZAC

               4.Lilia GRIBINCEA

               5.Viorel RUSU

               Door de Europese Unie voorgedragen arbiters

               1.Jacques BOURGEOIS

               2.ClausDieter EHLERMANN

               3.Pieter Jan KUIJPER

               4.Giorgio SACERDOTI

               5.Ramon TORRENT

               Voorzitters

               1.Leora BLUMBERG (Zuid-Afrika)

               2.William DAVEY (Verenigde Staten)

               3.Merit JANOW (Verenigde Staten)

               4.Helge SELAND (Noorwegen)

               5.David UNTERHALTER (Zuid-Afrika)


title: VOORSTEL VOOR EEN BESLUIT VAN DE RAAD inzake door het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek voor derden verricht werk dat van belang is voor de Europese Economische Gemeenschap (door de Commissie ingediend)

text:
ARCHIVES HISTORIQUES
DE LA COMMISSION
COLLECTION RELIEE DES
DOCUMENTS "COM"
COM (88) 725
Vol. 1988/0238
 ---pagebreak--- Disclaimer
Conformément au règlement (CEE, Euratom) n° 354/83 du Conseil du 1er février 1983 concernant
l'ouverture au public des archives historiques de la Communauté économique européenne et de
la Communauté européenne de l'énergie atomique (JO L 43 du 15.2.1983, p. 1) modifié en dernier
lieu par le règlement (UE) 2015/496 du Conseil du 17 mars 2015 (JO L79 du 25. 3.2015, p. 1), ce
dossier est ouvert au public. Le cas échéant, les documents classifiés présents dans ce dossier
ont été déclassifiés conformément à l'article 5 dudit règlement ou sont considérés déclassifiés
conformément aux articles 26(3) et 59(2) de la décision (UE, Euratom) 2015/444 de la
Commission du 13 mars 2015 concernant les règles de sécurité aux fins de la protection des
informations classifiées de l'Union européenne.
In accordance with Council Regulation (EEC, Euratom) No 354/83 of 1 February 1983 concerning
the opening to the public of the historical archives of the European Economic Community and the
European Atomic Energy Community (OJ L 43, 15.2.1983, p. 1), as last amended by Council
Regulation (EU) 2015/496 of 17 March 2015 (OJ L 79, 27.3.2015, p. 1), this file is open to the
public. Where necessary, classified documents in this file have been declassified in conformity
with Article 5 of the aforementioned regulation or are considered declassified in conformity with
Articles (26.3) and 59(2) of the Commission Decision (EU, Euratom) 2015/444 of 13 March 2015
on the security rules for protecting EU classified information.
In Übereinstimmung mit der Verordnung (EWG, Euratom) Nr. 354/83 des Rates vom 1. Februar
1983 über die Freigabe der historischen Archive der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft und
der Europäischen Atomgemeinschaft (ABI. L 43 vom 15.2.1983, S. 1), zuletzt geändert durch die
Verordnung (EU) Nr. 2015/496 vom 17. März 2015 (ABI. L 79 vom 25.3.2015, S. 1), ist dieser Akt
der Öffentlichkeit zugänglich. Soweit erforderlich, wurden die Verschlusssachen in diesem Akt in
Übereinstimmung mit Artikel 5 der genannten Verordnung freigegeben; beziehungsweise werden
sie auf Grundlage von Artikel 26(3) und 59(2) der Entscheidung der Kommission (EU, Euratom)
2015/444 vom      13.   März 2015     über die   Sicherheitsvorschriften für den Schutz von  EU-
Verschlusssachen als herabgestuft angesehen.
 ---pagebreak--- COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN
                                                COM ( 88) 725 def .
                                                Brussel , 12 december 1988
                 VOORSTEL VOOR EEN BESLUIT VAN DE RAAD
       inzake door het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek
         voor derden verricht werk dat van belang is voor de
                    Europese Economische Gemeenschap
                    ( door de Commissie ingediend )
                      V^A °rli *'u S,...-. / ~7
 ---pagebreak---                                                                                2* /
                        Juridische grondslag voor door het                           1
             Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek voor derden
            te verrichten werkzaamheden die van belang zijn voor de
                         Europese Economische Gemeenschap
1 . In haar mededeling ( C0M(87)491 def. / 2 ) van 20 april 1988 , getiteld " Nieuwe
      perspectieven voor het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek " heeft de
      Commissie voorgesteld om " het verrichten van onderzoek voor en / of het verlenen va
      diensten aan derden op contractbasis " op te nemen in het takenpakket , dat uit ¬
      voering van specifieke onderzoekprogramma 's , wetenschappelijk en technisch
                  <
      werk ter ondersteuning van andere diensten van de Commissie en verkennend
     onderzoek omvat .
2 . Bij de eerste lezing op 9 maart 1988 van de voorstellen voor besluiten van de
      Raad inzake de door het GCO ( 1988-1991 ) voor de EEG en Euratom uit te voeren
      specifieke onderzoekprogramma 's heeft het Europese Parlement het volledige
      takenpakket van het GCO erkend , met inbegrip van werkzaamheden voor derden ,
      door middel van amendementen op de teksten van de voorgestelde programma -
      besluiten .
3 . Op 29 juni 1988 heeft de Raad een resolutie ( 1 ) aangenomen inzake de door het
      GCO uit te voeren taken en is onder meer " van oordeel dat het GCO, naast zijn
      primordiale taak voor de periode 1988-1991 , namelijk het uitvoeren van
      gerichte programma 's met inbegrip van verkennend onderzoek , niettemin de
      tot zijn beschikking staande faciliteiten en personeelssterkte moet aanwenden
      om zijn werk voor andere Commissiediensten en voor derden op te voeren en
      te ontwikkelen op die gebieden waarop het daartoe bevoegd is". In de bijlage
      staan ramingen van de financiële middelen die beschikbaar zijn voor de
      GCO-taken over 1988-1991 , waarbij met betrekking tot de werkzaamheden voor
      derden buiten de communautaire instellingen, zowel in de openbare als de
      particuliere sector een bedrag van 180 miljoen ecu genoemd wordt .
 4. Tijdens de voorbereidende besprekingen in de Raadsorganen over bovengenoemde
       resolutie en de besluiten inzake specifieke onderzoekprogramma 's voor de
       EEG kwam de kwestie ter sprake van de juridische grondslag voor werk dat door
       het GCO in het kader van het EEG-Verdrag wordt gedaan voor externe particuliere
       en openbare organisaties . Er werd afgesproken dat de Commissie vóór eind 1988
       bij de Raad een voorstel voor een oplossing van deze kwestie zou indienen . Een er
       ander werd door de Commissie bevestigd in een verklaring in de notulen van de
       Raadszitting van 14 oktober 1988, tijdens welke de GCO-Programmabesluiten werden
       vastgestelcL                                                                       ;
 ( 1 ) PB C 197 / 4 van 27.7.1988                                                       J
 ---pagebreak---     Wij vermelden nog dat een dergelijke vraag niet aan de orde gesteld is met
    betrekking tot GCO-werk voor derden in het kader van het Euratom-Verdrag ,
    aangezien men vonfl dat de nodige juridische grondslag in het Verdrag voorhanden
    was .
5 . Ingevolge het bovenstaande is in de bijlage een voorstel voor een besluit
    van de Raad opgenomen inzake door het GCO voor derden verricht werk dat
    van belang is voor de Europese Economische Gemeenschap .
                                                                            .../
                                                                                3
 ---pagebreak---                                 BIJLAGE
                VOORSTEL VOOR EEN BESLUIT VAN DE RAAD
      inzake door het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek
         voor derden verricht werk dat van belang is voor de
                   Europese Economische Gemeenschap
DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE ECONOMISCHE GEMEENSCHAP ,
Gelet op het Verdrag tot oprichting    van de Europese Economische Gemeenschap ,
inzonderheid op artikel 236 ,
Gezien het voorstel van de Commissie ( 1 ),
Gezien het advies van het Europese Parlement ( 2 ),
Overwegende dat het voor de verwezenlijking van de algemene doelstellingen van
de Gemeenschap op het gebied van onderzoek en technologische ontwikkeling
wenselijk is het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek in staat te stellen
voor derden in de openbare en particuliere sector werk te verrichten ;
Overwegende dat het Verdrag voor de betreffende activiteiten geen andere
bevoegdheden geeft dan die van artikel 236,
BESLUIT
                                  Artikel 1
Met het oog op de tenuitvoerlegging van de algemene doelstellingen van de
Gemeenschap op het gebied van onderzoek en technologische ontwikkeling kan de
Commissie de installaties , uitrusting of de hulp van deskundigen van het
Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek tegen betaling ter beschikking stellen
van derden , hetzij in de openbare , hetzij in de particuliere sector , al
naargelang van toepassing .
                                  Artikel 2
Dit besluit wordt gepubliceerd in het Publi katieblad van de Europese Gemeenschappen
en wordt op de dag volgend . op de publikatie van kracht .
Gedaan te Brussel                                            Voor de Raad
                                                             De Voorzitter
(1 )
(2)
                                                                                7