               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 10.7.2019
            COM(2019) 284 final
            2019/0138(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in de Visserijcommissie voor het centraal-westelijk deel van de Atlantische Oceaan

               TOELICHTING

               1.Onderwerp van het voorstel

               Dit voorstel betreft een besluit tot vaststelling van het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen in de vergaderingen van de partijen bij de Visserijcommissie voor het centraal-westelijk deel van de Atlantische Oceaan (WECAFC) in de periode 2019-2023 ten aanzien van de aanneming van niet-bindende resoluties en aanbevelingen in verband met de instandhouding en het beheer van de levende rijkdommen van de zee.

               2.Achtergrond van het voorstel

               2.1.Resolutie van de FAO tot oprichting van de Visserijcommissie voor het centraal-westelijk deel van de Atlantische Oceaan

               De WECAFC is in 1973 opgericht bij Resolutie 4/61 van de Raad van de Voedsel- en Landbouworganisatie (FAO) van de Verenigde Naties, uit hoofde van artikel VI, lid 1, van het Statuut van de FAO. Doel van de WECAFC is de bevordering van een doeltreffende instandhouding, een doeltreffend beheer en een doeltreffende ontwikkeling van de levende rijkdommen van de zee in het onder haar bevoegdheid vallende gebied, in overeenstemming met de Gedragscode voor een verantwoorde visserij van de FAO, alsmede de aanpak van gemeenschappelijke problemen van haar leden op het gebied van visserijbeheer en -ontwikkeling.

               De Europese Unie is lid van de WECAFC
                  1
               , net als Frankrijk, Nederland, Spanje en het Verenigd Koninkrijk.

               2.2.Visserijcommissie voor het centraal-westelijk deel van de Atlantische Oceaan

               De WECAFC is een raadgevend technisch en regionaal visserijorgaan (RVO), dat is opgericht uit hoofde van artikel VI, lid 1, van het Statuut van de FAO. Het secretariaat van de WECAFC wordt beheerd en gefinancierd door de FAO. Tot de belangrijkste taken van de WECAFC behoren het bevorderen, coördineren en vergemakkelijken van governance en activiteiten die verband houden met de instandhouding en het beheer van de levende rijkdommen van de zee in de gebieden die onder haar bevoegdheid vallen. De WECAFC kan aan haar leden en aan bevoegde visserijorganisaties ook advies geven over visserijbeheer, -monitoring, -controle en -bewaking. Zij kan haar leden in voorkomend geval ook bijstaan bij de implementatie van relevante internationale visserijinstrumenten en, op verzoek, bij de instandhouding, het beheer en de ontwikkeling van grensoverschrijdende en overlappende bestanden onder hun respectieve nationale jurisdicties
                  2
               .

               Als lid heeft de Unie inspraak en stemrecht. De WECACF streeft bij haar besluitvorming consensus na. Als dat niet lukt, worden de besluiten genomen met een meerderheid van de uitgebrachte stemmen, tenzij in het reglement van orde anders is bepaald.

               2.3.Besluiten van de Visserijcommissie voor het centraal-westelijk deel van de Atlantische Oceaan

               Overeenkomstig artikel 6, onder h), van de herziene statuten verstrekt de WECAFC advies over beheersmaatregelen ("aanbevelingen" en "resoluties") aan de overheden van haar leden en aan de bevoegde visserijorganisaties. Gezien de adviserende status van de WECAFC zijn de door haar genomen besluiten niet bindend voor haar leden.

               3.Namens de Unie in te nemen standpunt

               In overeenstemming met de procedures die gelden voor regionale organisaties voor visserijbeheer (ROVB's), wordt het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen in de jaarvergaderingen van RVO's zoals de WECAFC, bepaald volgens een tweeledige aanpak. In een besluit van de Raad worden de beginselen en beleidslijnen voor het standpunt van de Unie voor meerdere jaren vastgelegd, waarna het standpunt vóór elke jaarvergadering wordt aangepast via non-papers van de Commissie, die in de groep van de Raad worden besproken.

               In dit voorstel voor een besluit:

               worden de algemene beginselen en beleidslijnen geformuleerd, waarbij echter ook zoveel mogelijk rekening wordt gehouden met de specifieke kenmerken van de WECAFC;

               ·wordt, overeenkomstig het verzoek van de lidstaten, de standaardprocedure voor de jaarlijkse vaststelling van het standpunt van de Unie uiteengezet;

               ·zijn de beginselen en beleidslijnen van het nieuwe gemeenschappelijk visserijbeleid, zoals vastgelegd in Verordening (EU) nr. 1380/2013 van het Europees Parlement en de Raad
                  3
               , meegenomen, met inachtneming van de doelstellingen die zijn vermeld in de mededeling van de Commissie inzake de externe dimensie van het gemeenschappelijk visserijbeleid
                  4
               ;

               ·wordt rekening gehouden met de gezamenlijke mededeling van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid en de Commissie "Internationale oceaangovernance: een agenda voor de toekomst van onze oceanen"
                  5
                en met de desbetreffende conclusies van de Raad
                  6
               ; en

               ·wordt rekening gehouden met de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's over een Europese strategie voor kunststoffen in een circulaire economie
                  7
               .

               4.Rechtsgrondslag

               4.1.Procedurele rechtsgrondslag

               4.1.1.Beginselen

               Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie ("het Verdrag") voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van "de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst".

               Het begrip "handelingen met rechtsgevolgen" omvat handelingen die rechtsgevolgen hebben uit hoofde van de op het betrokken lichaam toepasselijke volkenrechtelijke bepalingen. Onder dit begrip vallen tevens instrumenten die volkenrechtelijk niet bindend zijn, maar die een "beslissende invloed [hebben] op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt"
                  8
               .

               4.1.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De WECAFC is een technisch en regionaal visserijorgaan dat in 1973 is opgericht bij Resolutie 4/61 van de FAO, uit hoofde van artikel VI, lid 1, van het Statuut van de FAO. Hoewel de besluiten ("aanbevelingen" en "resoluties") van de WECAFC niet bindend zijn voor de leden, kunnen de handelingen die door de WECAFC worden aangenomen, wel een beslissende invloed hebben op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt.

               De beoogde handeling strekt niet tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst.

               De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 218, lid 9, van het Verdrag.

               4.2.Materiële rechtsgrondslag

               4.2.1.Beginselen

               De materiële rechtsgrondslag voor een krachtens artikel 218, lid 9, van het Verdrag te nemen besluit wordt in de eerste plaats bepaald door de doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling ten aanzien waarvan namens de Unie een standpunt wordt ingenomen. Wanneer de beoogde handeling een tweeledige doelstelling heeft of bestaat uit twee componenten, waarvan er een kan worden gezien als hoofddoelstelling of overwegende component, terwijl de andere doelstelling of de andere component slechts ondergeschikt is, moet het overeenkomstig artikel 218, lid 9, van het Verdrag te nemen besluit één materiële rechtsgrondslag hebben, namelijk die welke vereist is gelet op de hoofddoelstelling of de overwegende component.

               4.2.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De hoofddoelstelling en de inhoud van de beoogde handeling hebben betrekking op de visserij. Verordening (EU) nr. 1380/2013 vormt de rechtsgrondslag voor de beginselen die in dit standpunt moeten worden weerspiegeld.

               De materiële rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 43, lid 2, van het Verdrag.

               4.3.Conclusie

               De rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 43, lid 2, van het Verdrag, in samenhang met artikel 218, lid 9, van het Verdrag.

               2019/0138 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in de Visserijcommissie voor het centraal-westelijk deel van de Atlantische Oceaan

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie ("het Verdrag"), en met name artikel 43, lid 2, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)De Europese Unie is lid van de Visserijcommissie voor het centraal-westelijk deel van de Atlantische Oceaan (WECAFC), een regionaal visserijcomité van de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO), dat is opgericht uit hoofde van artikel VI, lid 1, van het Statuut van de FAO.

               (2)De Europese Unie is lid van de FAO
                  9
               .

               (3)Overeenkomstig artikel 6, onder h), van de herziene statuten kan de WECAFC aanbevelingen en resoluties aannemen. Gezien de adviserende status van de WECAFC zijn de door haar genomen besluiten niet bindend voor haar leden.

               (4)De WECAFC zal in de zittingen van de commissie aanbevelingen en resoluties inzake de instandhouding en het beheer van de levende rijkdommen van de zee aannemen.

               (5)Aangezien de WECAFC niet-bindende handelingen aanneemt die een beslissende invloed kunnen hebben op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt, is het passend het standpunt te bepalen dat namens de Unie in de periode 2019-2023 in de WECAFC moet worden ingenomen. De meeste besluiten van de Raad tot vaststelling van het standpunt van de Unie binnen de regionale organisaties voor visserijbeheer (ROVB's) waarbij de Unie verdrag- of overeenkomstsluitende partij is, dienen te worden herzien vóór de jaarvergaderingen van 2024 van die ROVB's. Om te zorgen voor meer samenhang tussen de standpunten van de Unie in alle ROVB's en regionale visserijorganen (RVO's) en om het herzieningsproces te stroomlijnen, moet dit besluit van de Raad uiterlijk vóór de jaarvergadering van de WECAFC in 2024 worden herzien.

               (6)Overeenkomstig de gezamenlijke mededeling van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid en de Commissie "Internationale oceaangovernance: een agenda voor de toekomst van onze oceanen"
                  10
                en de desbetreffende conclusies van de Raad
                  11
                is het bij de werkzaamheden van de Unie in deze fora cruciaal dat maatregelen worden gestimuleerd die de doeltreffendheid van ROVB's ondersteunen en versterken en die, waar van toepassing, zorgen voor een betere governance en voor meer samenwerking op belangrijke oceaangebieden teneinde de hiaten op het gebied van regionale governance op te vullen.

               (7)Zoals vermeld in de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's over een Europese strategie voor kunststoffen in een circulaire economie
                  12
                moeten specifieke maatregelen worden genomen om kunststofverontreinigng en vervuiling van de zee terug te dringen en het verlies of achterlaten van vistuig op zee tegen te gaan.

               (8)In het licht van de steeds veranderende aard van de visbestanden in het WECAFC-gebied en de noodzaak voor de Unie om in haar standpunt rekening te houden met nieuwe ontwikkelingen, waaronder nieuwe wetenschappelijke en andere relevante informatie die vóór of tijdens de vergaderingen van de WECAFC wordt gepresenteerd, moeten voor de jaarlijkse nadere bepaling van het standpunt van de Unie voor de periode 2019-2023 procedures worden vastgesteld die in overeenstemming zijn met het beginsel van loyale samenwerking tussen de instellingen van de Unie, zoals dat in artikel 13, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie is neergelegd,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen in de zittingen van de Visserijcommissie voor het centraal-westelijk deel van de Atlantische Oceaan (WECAFC) is opgenomen in bijlage I.

               Artikel 2

               De jaarlijkse nadere bepaling van het standpunt dat de Unie in de zittingen van de WECAFC moet innemen, verloopt overeenkomstig bijlage II.

               Artikel 3

               Uiterlijk vóór enige zitting van de WECAFC in 2024 wordt het in bijlage I vervatte standpunt van de Unie door de Raad getoetst en, waar passend, op voorstel van de Commissie door de Raad herzien.

               Artikel 4

               Dit besluit is gericht tot de Commissie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        Besluit van de Raad van 25 november 1991 betreffende de toetreding van de Europese Gemeenschap tot de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO).

                     (2)

                        Resolutie 1/131 van de FAO van 2006 tot wijziging van de statuten van de WECAFC en tot herziening van Resolutie 4/61 van de FAO van 1973 en Resolutie 3/74 van de FAO van 1978.

                     (3)

                        Verordening (EU) nr. 1380/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2013 inzake het gemeenschappelijk visserijbeleid, tot wijziging van Verordeningen (EG) nr. 1954/2003 en (EG) nr. 1224/2009 van de Raad en tot intrekking van Verordeningen (EG) nr. 2371/2002 en (EG) nr. 639/2004 van de Raad en Besluit 2004/585/EG van de Raad (PB L 354 van 28.12.2013, blz. 22).

                     (4)

                        COM(2011) 424 van 13.7.2011.

                     (5)

                        JOIN(2016) 49 final van 10.11.2016.

                     (6)

                        7348/1/17 REV 1 van 24.3.2017.

                     (7)

                        COM(2018) 28 final van 16.1.2018.

                     (8)

                        Arrest van het Hof van Justitie van 7 oktober 2014, Duitsland/Raad, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, punten 61-64.

                     (9)

                        Besluit van de Raad van 25 november 1991 betreffende de toetreding van de Europese Gemeenschap tot de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO).

                     (10)

                        JOIN (2016) 49 final van 10.11.2016.

                     (11)

                        7348/1/17 REV 1 van 24.3.2017.

                     (12)

                        COM(2018) 28 final van 16.1.2018.

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 10.7.2019
            COM(2019) 284 final
            BIJLAGEN
            bij het voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in de Visserijcommissie voor het centraal-westelijk deel van de Atlantische Oceaan

               BIJLAGE I

               Standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen in de Visserijcommissie voor het centraal-westelijk deel van de Atlantische Oceaan (WECAFC)

               1.BEGINSELEN

               In het kader van de WECAFC moet de Unie:

               a) handelen in overeenstemming met de doelstellingen en beginselen die zij in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB) nastreeft, met name door middel van de voorzorgsbenadering en de doelstellingen in verband met de maximale duurzame opbrengst, zoals neergelegd in artikel 2, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1380/2013, om de toepassing van een ecosysteemgerichte benadering van het visserijbeheer te bevorderen, om ongewenste vangsten zo veel mogelijk te voorkomen en te beperken en teruggooi geleidelijk uit te bannen, om de gevolgen van visserijactiviteiten op mariene ecosystemen en hun habitats zo veel mogelijk te beperken en om door het bevorderen van een economisch levensvatbare en concurrerende visserijsector in de Unie te zorgen voor een redelijke levensstandaard voor degenen die van visserijactiviteiten afhankelijk zijn, en daarbij rekening te houden met de belangen van de consumenten;

               b) streven naar een passende betrokkenheid van de belanghebbenden bij de voorbereidingsfase van resoluties en aanbevelingen van de WECAFC die in de WECAFC worden vastgesteld overeenkomstig de herziene statuten;

               c) erop toezien dat de in de WECAFC aangenomen resoluties en aanbevelingen in overeenstemming zijn met het internationaal recht, en met name met de bepalingen van het VN-Verdrag van 1982 inzake het recht van de zee, de VN-Overeenkomst van 1995 betreffende de instandhouding en het beheer van de grensoverschrijdende en de over grote afstanden trekkende visbestanden, de Overeenkomst van 1993 om te bevorderen dat vissersvaartuigen op de volle zee de internationale maatregelen voor instandhouding en beheer van de visbestanden naleven, de Gedragscode voor een verantwoorde visserij van 1995 en de Overeenkomst inzake havenstaatmaatregelen van de Voedsel- en Landbouworganisatie van 2009;

               d)aansturen op standpunten die in overeenstemming zijn met de beste praktijken van regionale organisaties voor visserijbeheer (ROVB's) en regionale visserijorganen (RVO's) in hetzelfde gebied, en zorgen voor de bevordering van coördinatie tussen ROVB's en relevante organisaties, zoals subregionale visserijorganisaties en regionale zeeverdragen, en, waar van toepassing, van samenwerking met wereldwijde organisaties, binnen de grenzen van hun bevoegdheid, onder meer in het kader van mechanismen voor samenwerking tussen niet-tonijn-ROVB's, vergelijkbaar met het zogenoemde Kobe-proces voor tonijn-ROVB's;

               e) streven naar samenhang en synergie met het beleid dat de Unie voert in het kader van haar bilaterale visserijrelaties met derde landen, en zorgen voor coherentie met haar beleid inzake, met name, buitenlandse betrekkingen, werkgelegenheid, milieu, handel, ontwikkeling en onderzoek en innovatie;

               f)erop toezien dat de internationale verbintenissen van de Unie worden nagekomen;

               g) handelen in overeenstemming met de conclusies van de Raad van 19 maart 2012 over de mededeling van de Commissie inzake de externe dimensie van het GVB
                  1
               ;

               h) ernaar streven dat voor de vloot van de Unie binnen het bevoegdheidsgebied van de WECAFC gelijke voorwaarden gelden, op basis van de beginselen en normen die ook uit hoofde van het recht van de Unie worden gehanteerd, en zich inzetten voor de eenvormige uitvoering van die beginselen en normen;

               i) handelen in overeenstemming met de gezamenlijke mededeling van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid en de Commissie inzake Internationale oceaangovernance: een agenda voor de toekomst van onze oceanen
                  2
                en de conclusies van de Raad over die mededeling
                  3
                en maatregelen bevorderen die de doeltreffendheid van de WECAFC ondersteunen en versterken, en in voorkomend geval zorgen voor een betere governance en betere prestaties, met name door de hervorming van de WECAFC tot een volwaardige ROVB te ondersteunen, als bijdrage aan duurzaam oceaanbeheer in al zijn aspecten.

               2.BELEIDSLIJNEN

               De Unie zet zich, waar passend, in om ervoor te zorgen dat de WECAFC de volgende maatregelen aanneemt:

               a) resoluties en aanbevelingen voor de instandhouding en het beheer van de levende rijkdommen van de zee in het bevoegdheidsgebied van de WECAFC, op basis van het beste beschikbare wetenschappelijke advies;

               b) resoluties en aanbevelingen inzake monitoring, controle en bewaking in het bevoegdheidsgebied van de WECAFC, met inbegrip van maatregelen om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserijactiviteiten (IOO-visserij) te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen;

               c) resoluties en aanbevelingen om de negatieve gevolgen van visserijactiviteiten en aquacultuur op de mariene biodiversiteit en de mariene ecosystemen en hun habitats tot een minimum te beperken, met inbegrip van maatregelen om vervuiling van de zee terug te dringen, het lozen van kunststoffen op zee te voorkomen en de gevolgen van in de zee aanwezige kunststoffen op de mariene biodiversiteit en de mariene ecosystemen te verkleinen, en beschermende maatregelen voor kwetsbare mariene ecosystemen in het bevoegdheidsgebied van de WECAFC in overeenstemming met de internationale richtsnoeren van de FAO voor het beheer van de diepzeevisserij op volle zee, evenals maatregelen om ongewenste vangsten, met name van kwetsbare mariene soorten, zo veel mogelijk te voorkomen en te beperken, en om teruggooi geleidelijk uit te bannen;

               d)resoluties en aanbevelingen om de gevolgen van op zee achtergelaten, verloren of anderszins weggegooid vistuig te verminderen en de identificatie en het bergen van dergelijk vistuig te vergemakkelijken;

               e)resoluties en aanbevelingen met het oog op een verbod van visserij die louter gericht is op het verkrijgen van haaienvinnen, waarbij wordt voorgeschreven dat bij de aanlanding van haaien al hun vinnen nog op natuurlijke wijze aan het lichaam moeten vastzitten;

               f)waar passend, gemeenschappelijke benaderingen met andere RVO's en ROVB's, in het bijzonder met die welke betrokken zijn bij het visserijbeheer in hetzelfde gebied;

               g)aanbevelingen, waar passend en voor zover toegestaan krachtens de desbetreffende oprichtingsdocumenten, tot aanmoediging van de uitvoering van het Verdrag betreffende werk in de visserijsector van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO);

               h) aanvullende technische resoluties en aanbevelingen op basis van advies van de hulporganen en werkgroepen van de WECAFC.

               BIJLAGE II

               Jaarlijkse nadere bepaling van het standpunt dat de Unie moet innemen
               in zittingen van de Visserijcommissie voor het centraal-westelijk deel van de Atlantische Oceaan

               Vóór elke zitting van de WECAFC, wanneer die handelingen moet aannemen die een beslissende invloed kunnen hebben op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt, worden de nodige stappen ondernomen om ervoor te zorgen dat in het standpunt dat namens de Unie zal worden ingenomen, rekening wordt gehouden met de aan de Commissie meegedeelde recentste wetenschappelijke en andere relevante informatie, overeenkomstig de in bijlage I geformuleerde beginselen en beleidslijnen.

               Daartoe zendt de Europese Commissie, tijdig vóór elke zitting van de WECAFC, een op die informatie gebaseerd schriftelijk document met de voorgestelde nadere bepaling van het namens de Unie in te nemen standpunt toe aan de Raad of zijn voorbereidende instanties, teneinde deze in staat te stellen de nadere bijzonderheden van dat standpunt te bespreken en goed te keuren.

               Indien tijdens een zitting van de WECAFC, ook ter plaatse, geen overeenstemming kan worden bereikt, wordt de zaak voorgelegd aan de Raad of zijn voorbereidende instanties, zodat in het standpunt van de Unie rekening kan worden gehouden met nieuwe elementen.

                     (1)

                        7087/12 REV 1 ADD 1 COR 1.

                     (2)

                        JOIN(2016) 49 final van 10.11.2016.

                     (3)

                        7348/1/17 REV 1 van 24.3.2017.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 10.7.2019
            COM(2019) 327 final
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in de Visserijcommissie voor het centraal-oostelijk deel van de Atlantische Oceaan
            (Voor de EER relevante tekst)

               TOELICHTING

               1.Onderwerp van het voorstel

               Dit voorstel betreft een besluit tot vaststelling van het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen in de zittingen van de Visserijcommissie voor het centraal-oostelijk deel van de Atlantische Oceaan (Cecaf) in de periode 2019-2023 ten aanzien van de geplande aanneming van niet-bindende opmerkingen en maatregelen in verband met het beheer van de levende rijkdommen van de zee.

               2.Achtergrond van het voorstel

               2.1.Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties

               De Visserijcommissie voor het centraal-oostelijk deel van de Atlantische Oceaan (Cecaf) is opgericht bij Resolutie 1/48 van de Raad van de Voedsel- en Landbouworganisatie (FAO) van de Verenigde Naties, uit hoofde van artikel VI, lid 2, van het Statuut van de FAO. De statuten van de Cecaf werden op 19 september 1967 door de directeur-generaal van de FAO afgekondigd en werden in 2003 voor het laatst gewijzigd, voornamelijk wat betreft het doel, de taken en de verantwoordelijkheden van de Cecaf.

               Doel van de Cecaf is het duurzame gebruik van de levende rijkdommen van de zee in het onder haar bevoegdheid vallende gebied te bevorderen middels een goede wijze van beheer en ontwikkeling van de visserij en de visserijactiviteiten. De commissie gaat over alle levende rijkdommen van de zee binnen dit bevoegdheidsgebied, dat zich uitstrekt van Kaap Spartel tot aan de monding van de Kongorivier.

               De Europese Unie is lid van de Cecaf
                  1
               , net als Frankrijk, Griekenland, Italië, Nederland, Polen, Roemenië en Spanje.

               2.2.Visserijcommissie voor het centraal-oostelijk deel van de Atlantische Oceaan

               De Cecaf is een raadgevend technisch en regionaal visserijorgaan (RVO), dat is opgericht uit hoofde van artikel VI, lid 2, van het Statuut van de FAO. Het secretariaat van de Cecaf wordt beheerd en gefinancierd door de FAO. Tot de belangrijkste taken van de Cecaf behoren het bevorderen, coördineren en vergemakkelijken van wetenschappelijk onderzoek, governance en activiteiten die verband houden met de instandhouding en het beheer van de levende rijkdommen van de zee in de gebieden die onder haar bevoegdheid vallen. De Cecaf kan haar leden ook advies geven over visserijbeheer, -monitoring, -controle en -bewaking. Daarnaast bevordert zij de ontwikkeling van de wetenschappelijke basis voor regelgeving met het oog op de instandhouding en het beheer van de mariene rijkdommen van de zee en geeft zij advies over de aanneming van regelgeving door de overheden van haar leden.

               In de regel vinden de zittingen van de Cecaf om de twee jaar plaats. Als lid heeft de Unie inspraak en stemrecht. De besluiten van de Cecaf worden genomen met een meerderheid van de uitgebrachte stemmen, tenzij in het reglement van orde anders is bepaald.

               2.3.Besluiten van de Visserijcommissie voor het centraal-oostelijk deel van de Atlantische Oceaan

               Volgens de taakomschrijving in de herziene statuten verstrekt de Cecaf advies over beheersmaatregelen ("maatregelen") aan de overheden van haar leden en aan de bevoegde regionale organisaties. Gezien de adviserende status van de Cecaf zijn de door haar genomen besluiten niet bindend voor haar leden.

               3.Namens de Unie in te nemen standpunt

               In overeenstemming met de procedures die gelden voor regionale organisaties voor visserijbeheer (ROVB's), wordt het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen in de jaarvergaderingen van RVO's zoals de Cecaf, bepaald volgens een tweeledige aanpak. In een besluit van de Raad worden de beginselen en beleidslijnen voor het standpunt van de Unie voor meerdere jaren vastgelegd, waarna het standpunt vóór elke jaarvergadering wordt aangepast via non-papers van de Commissie, die in de groep van de Raad worden besproken.

               In dit voorstel voor een besluit:

               ·worden de algemene beginselen en beleidslijnen geformuleerd, waarbij echter ook zoveel mogelijk rekening wordt gehouden met de specifieke kenmerken van de Cecaf;

               ·wordt, overeenkomstig het verzoek van de lidstaten, de standaardprocedure voor de jaarlijkse vaststelling van het standpunt van de Unie uiteengezet;

               ·zijn de beginselen en beleidslijnen van het nieuwe gemeenschappelijk visserijbeleid, zoals vastgelegd in Verordening (EU) nr. 1380/2013 van het Europees Parlement en de Raad
                  2
               , meegenomen, met inachtneming van de doelstellingen die zijn vermeld in de mededeling van de Commissie inzake de externe dimensie van het gemeenschappelijk visserijbeleid
                  3
               ;

               ·wordt rekening gehouden met de gezamenlijke mededeling van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid en de Commissie "Internationale oceaangovernance: een agenda voor de toekomst van onze oceanen"
                  4
                en met de desbetreffende conclusies van de Raad
                  5
               ; en

               ·wordt rekening gehouden met de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's over een Europese strategie voor kunststoffen in een circulaire economie
                  6
               .

               4. Rechtsgrondslag

               4.1.Procedurele rechtsgrondslag

               4.1.1.Beginselen

               Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie ("het Verdrag") voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van "de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst".

               Het begrip "handelingen met rechtsgevolgen" omvat handelingen die rechtsgevolgen hebben uit hoofde van de op het betrokken lichaam toepasselijke volkenrechtelijke bepalingen. Onder dit begrip vallen tevens instrumenten die volkenrechtelijk niet bindend zijn, maar die een "beslissende invloed [hebben] op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt"
                  7
               .

               4.1.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De Cecaf is een technisch en regionaal visserijorgaan dat in 1967 is opgericht bij Resolutie 1/48 van de FAO, uit hoofde van artikel VI, lid 2, van het Statuut van de FAO. Hoewel de besluiten ("maatregelen") van de Cecaf niet bindend zijn voor de leden, kunnen de handelingen die door de Cecaf worden aangenomen, wel een beslissende invloed hebben op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt.

               De beoogde handeling strekt niet tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst.

               De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 218, lid 9, van het Verdrag.

               4.2.Materiële rechtsgrondslag

               4.2.1.Beginselen

               De materiële rechtsgrondslag voor een krachtens artikel 218, lid 9, van het Verdrag te nemen besluit wordt in de eerste plaats bepaald door de doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling ten aanzien waarvan namens de Unie een standpunt wordt ingenomen. Wanneer de beoogde handeling een tweeledige doelstelling heeft of bestaat uit twee componenten, waarvan er een kan worden gezien als hoofddoelstelling of overwegende component, terwijl de andere doelstelling of de andere component ondergeschikt is, moet het overeenkomstig artikel 218, lid 9, van het Verdrag te nemen besluit één materiële rechtsgrondslag hebben, namelijk die welke vereist is gelet op de hoofddoelstelling of de overwegende component.

               4.2.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De hoofddoelstelling en de inhoud van de beoogde handeling hebben betrekking op de visserij. Verordening (EU) nr. 1380/2013 vormt de rechtsgrondslag voor de beginselen die in dit standpunt moeten worden weerspiegeld.

               De materiële rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 43, lid 2, van het Verdrag.

               4.3.Conclusie

               De rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 43, lid 2, van het Verdrag, in samenhang met artikel 218, lid 9, van het Verdrag.

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in de Visserijcommissie voor het centraal-oostelijk deel van de Atlantische Oceaan

               (Voor de EER relevante tekst)

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie ("het Verdrag"), en met name artikel 43, lid 2, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)De Europese Unie is lid van de Visserijcommissie voor het centraal-oostelijk deel van de Atlantische Oceaan (Cecaf), een regionaal visserijcomité van de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO), dat is opgericht uit hoofde van artikel VI, lid 2, van het Statuut van de FAO.

               (2)De Europese Unie is lid van de FAO
                  8
               .

               (3)Overeenkomstig de taakomschrijving in de herziene statuten verstrekt de Cecaf advies over beheersmaatregelen ("maatregelen"). Gezien de adviserende status van de Cecaf zijn de door haar genomen besluiten niet bindend voor haar leden.

               (4)De Cecaf zal in de zittingen van de commissie advies geven over maatregelen met het oog op de instandhouding en het beheer van de levende rijkdommen van de zee.

               (5)Aangezien de Cecaf niet-bindende handelingen aanneemt die een beslissende invloed kunnen hebben op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt, is het passend het standpunt te bepalen dat namens de Unie in de periode 2019-2023 in de Cecaf moet worden ingenomen. De meeste besluiten van de Raad tot vaststelling van het standpunt van de Unie binnen de regionale organisaties voor visserijbeheer (ROVB's) waarbij de Unie verdrag- of overeenkomstsluitende partij is, dienen te worden herzien vóór de jaarvergaderingen van 2024 van die ROVB's. Om te zorgen voor meer samenhang tussen de standpunten van de Unie in alle ROVB's en regionale visserijorganen (RVO's) en om het herzieningsproces te stroomlijnen, moet dit besluit van de Raad uiterlijk vóór enige zitting van de Cecaf in 2024 worden herzien.

               (6)Overeenkomstig de gezamenlijke mededeling van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid en de Commissie "Internationale oceaangovernance: een agenda voor de toekomst van onze oceanen"
                  9
                en de desbetreffende conclusies van de Raad
                  10
                is het bij de werkzaamheden van de Unie in deze fora cruciaal dat maatregelen worden gestimuleerd die de doeltreffendheid van ROVB's ondersteunen en versterken en die, waar van toepassing, zorgen voor een betere governance en voor meer samenwerking op belangrijke oceaangebieden teneinde de hiaten op het gebied van regionale governance op te vullen.

               (7)Zoals vermeld in de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's over een Europese strategie voor kunststoffen in een circulaire economie
                  11
                moeten specifieke maatregelen worden genomen om kunststofverontreiniging en vervuiling van de zee terug te dringen en het verlies of achterlaten van vistuig op zee tegen te gaan.

               (8)In het licht van de steeds veranderende aard van de visbestanden in het Cecaf-gebied en de noodzaak voor de Unie om in haar standpunt rekening te houden met nieuwe ontwikkelingen, waaronder nieuwe wetenschappelijke en andere relevante informatie die vóór of tijdens de zittingen van de Cecaf wordt gepresenteerd, moeten voor de jaarlijkse nadere bepaling van het standpunt van de Unie voor de periode 2019-2023 procedures worden vastgesteld die in overeenstemming zijn met het beginsel van loyale samenwerking tussen de instellingen van de Unie, zoals dat in artikel 13, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie is neergelegd,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen in de zittingen van de Visserijcommissie voor het centraal-oostelijk deel van de Atlantische Oceaan (Cecaf), is opgenomen in bijlage I.

               Artikel 2

               De jaarlijkse nadere bepaling van het standpunt dat de Unie in de zittingen van de Cecaf moet innemen, verloopt overeenkomstig bijlage II.

               Artikel 3

               Uiterlijk vóór enige zitting van de Cecaf in 2024 wordt het in bijlage I vervatte standpunt van de Unie door de Raad getoetst en, waar passend, op voorstel van de Commissie door de Raad herzien.

               Artikel 4

               Dit besluit is gericht tot de Commissie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        Besluit van de Raad van 25 november 1991 betreffende de toetreding van de Europese Economische Gemeenschap tot de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO).

                     (2)

                        Verordening (EU) nr. 1380/2013 van het Europees Parlement en de Raad inzake het gemeenschappelijk visserijbeleid, tot wijziging van Verordeningen (EG) nr. 1954/2003 en (EG) nr. 1224/2009 van de Raad en tot intrekking van Verordeningen (EG) nr. 2371/2002 en (EG) nr. 639/2004 van de Raad en Besluit 2004/585/EG van de Raad (PB L 354 van 28.12.2013, blz. 22).

                     (3)

                        COM(2011) 424 van 13.7.2011.

                     (4)

                        JOIN(2016) 49 final van 10.11.2016.

                     (5)

                        7348/1/17 REV 1 van 24.3.2017.

                     (6)

                        COM(2018) 28 final van 16.1.2018.

                     (7)

                        Arrest van het Hof van Justitie van 7 oktober 2014, Duitsland/Raad, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, punten 61-64.

                     (8)

                        Besluit van de Raad van 25 november 1991 betreffende de toetreding van de Europese Economische Gemeenschap tot de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO).

                     (9)

                        JOIN (2016) 49 final van 10.11.2016.

                     (10)

                        7348/1/17 REV 1 van 24.3.2017.

                     (11)

                        COM(2018) 28 final van 16.1.2018.

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 10.7.2019
            COM(2019) 327 final
            BIJLAGEN
            bij het voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in de Visserijcommissie voor het centraal-oostelijk deel van de Atlantische Oceaan

               BIJLAGE I

               Standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen in de Visserijcommissie voor het centraal-oostelijk deel van de Atlantische Oceaan (Cecaf)

               1.BEGINSELEN

               In het kader van de Cecaf moet de Unie:

               a) handelen in overeenstemming met de doelstellingen en beginselen die zij in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB) nastreeft, met name door middel van de voorzorgsbenadering en de doelstellingen in verband met de maximale duurzame opbrengst, zoals neergelegd in artikel 2, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1380/2013, om de toepassing van een ecosysteemgerichte benadering van het visserijbeheer te bevorderen, om ongewenste vangsten zo veel mogelijk te voorkomen en te beperken en teruggooi geleidelijk uit te bannen, om de gevolgen van visserijactiviteiten op mariene ecosystemen en hun habitats zo veel mogelijk te beperken en om door het bevorderen van een economisch levensvatbare en concurrerende visserijsector in de Unie te zorgen voor een redelijke levensstandaard voor degenen die van visserijactiviteiten afhankelijk zijn, en daarbij rekening te houden met de belangen van de consumenten;

               b) streven naar een passende betrokkenheid van de belanghebbenden bij de voorbereidingsfase van Cecaf-maatregelen die in de Cecaf worden vastgesteld overeenkomstig de herziene statuten;

               c) erop toezien dat de in de Cecaf aangenomen maatregelen in overeenstemming zijn met het internationaal recht, en met name met de bepalingen van het VN-Verdrag van 1982 inzake het recht van de zee, de VN-Overeenkomst van 1995 betreffende de instandhouding en het beheer van de grensoverschrijdende en de over grote afstanden trekkende visbestanden, de Overeenkomst van 1993 om te bevorderen dat vissersvaartuigen op de volle zee de internationale maatregelen voor instandhouding en beheer van de visbestanden naleven, en de Overeenkomst inzake havenstaatmaatregelen van de Voedsel- en Landbouworganisatie van 2009;

               d)aansturen op standpunten die in overeenstemming zijn met de beste praktijken van regionale organisaties voor visserijbeheer (ROVB's) en regionale visserijorganen (RVO's) in hetzelfde gebied, en zorgen voor de bevordering van coördinatie tussen ROVB's en relevante organisaties, zoals subregionale visserijorganisaties en regionale zeeverdragen, en, waar van toepassing, van samenwerking met wereldwijde organisaties, binnen de grenzen van hun bevoegdheid, onder meer in het kader van mechanismen voor samenwerking tussen niet-tonijn-ROVB's, vergelijkbaar met het zogenoemde Kobe-proces voor tonijn-ROVB's;

               e) streven naar samenhang en synergie met het beleid dat de Unie voert in het kader van haar bilaterale visserijrelaties met derde landen, en zorgen voor coherentie met haar beleid inzake, met name, buitenlandse betrekkingen, werkgelegenheid, milieu, handel, ontwikkeling en onderzoek en innovatie;

               f)erop toezien dat de internationale verbintenissen van de Unie worden nagekomen;

               g) handelen in overeenstemming met de conclusies van de Raad van 19 maart 2012 over de mededeling van de Commissie inzake de externe dimensie van het GVB
                  1
               ;

               h) ernaar streven dat voor de vloot van de Unie binnen het bevoegdheidsgebied van de Cecaf gelijke voorwaarden gelden, op basis van de beginselen en normen die ook uit hoofde van het recht van de Unie worden gehanteerd, en zich inzetten voor de eenvormige uitvoering van die beginselen en normen;

               i) handelen in overeenstemming met de gezamenlijke mededeling van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid en de Commissie inzake Internationale oceaangovernance: een agenda voor de toekomst van onze oceanen
                  2
                en de conclusies van de Raad over die mededeling
                  3
                en maatregelen bevorderen die de doeltreffendheid van de Cecaf ondersteunen en versterken, en in voorkomend geval zorgen voor een betere governance en betere prestaties, met name door de hervorming van de Cecaf tot een volwaardige ROVB te ondersteunen, als bijdrage aan duurzaam oceaanbeheer in al zijn aspecten.

               2.BELEIDSLIJNEN

               De Unie zet zich, waar passend, in om ervoor te zorgen dat de Cecaf de volgende maatregelen aanneemt:

               a) maatregelen voor de instandhouding en het beheer van de levende rijkdommen van de zee in het bevoegdheidsgebied van de Cecaf, op basis van het beste beschikbare wetenschappelijke advies;

               b) maatregelen inzake monitoring, controle en bewaking in het bevoegdheidsgebied van de Cecaf, met inbegrip van maatregelen om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserijactiviteiten (IOO-visserij) te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen;

               c) maatregelen om de negatieve gevolgen van visserijactiviteiten en aquacultuur op de mariene biodiversiteit en de mariene ecosystemen en hun habitats tot een minimum te beperken, met inbegrip van maatregelen om vervuiling van de zee terug te dringen, het lozen van kunststoffen op zee te voorkomen en de gevolgen van in de zee aanwezige kunststoffen op de mariene biodiversiteit en de mariene ecosystemen te verkleinen, en beschermende maatregelen voor kwetsbare mariene ecosystemen in het bevoegdheidsgebied van de Cecaf in overeenstemming met de internationale richtsnoeren van de FAO voor het beheer van de diepzeevisserij op volle zee, evenals maatregelen om ongewenste vangsten, met name van kwetsbare mariene soorten, zo veel mogelijk te voorkomen en te beperken, en om teruggooi geleidelijk uit te bannen;

               d)maatregelen om de gevolgen van op zee achtergelaten, verloren of anderszins weggegooid vistuig te verminderen en de identificatie en het bergen van dergelijk vistuig te vergemakkelijken;

               e)waar passend, gemeenschappelijke benaderingen met andere RVO's en ROVB's, in het bijzonder met die welke betrokken zijn bij het visserijbeheer in hetzelfde gebied;

               f)aanbevelingen, waar passend en voor zover toegestaan krachtens de desbetreffende oprichtingsdocumenten, tot aanmoediging van de uitvoering van het Verdrag betreffende werk in de visserijsector van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO);

               g) aanvullende technische maatregelen op basis van advies van de hulporganen en werkgroepen van de Cecaf.

               BIJLAGE II

               Jaarlijkse nadere bepaling van het standpunt dat de Unie moet innemen
                  in de zittingen van de Visserijcommissie voor het centraal-oostelijk deel van de Atlantische Oceaan

               Vóór elke zitting van de Cecaf, wanneer die handelingen moet aannemen die een beslissende invloed kunnen hebben op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt, worden de nodige stappen ondernomen om ervoor te zorgen dat in het standpunt dat namens de Unie zal worden ingenomen, rekening wordt gehouden met de aan de Commissie meegedeelde recentste wetenschappelijke en andere relevante informatie, overeenkomstig de in bijlage I geformuleerde beginselen en beleidslijnen.

               Daartoe zendt de Europese Commissie, tijdig vóór elke zitting van de Cecaf, een op die informatie gebaseerd schriftelijk document met de voorgestelde nadere bepaling van het namens de Unie in te nemen standpunt toe aan de Raad of zijn voorbereidende instanties, teneinde deze in staat te stellen de nadere bijzonderheden van dat standpunt te bespreken en goed te keuren.

               Indien tijdens een zitting van de Cecaf, ook ter plaatse, geen overeenstemming kan worden bereikt, wordt de zaak voorgelegd aan de Raad of zijn voorbereidende instanties, zodat in het standpunt van de Unie rekening kan worden gehouden met nieuwe elementen.

                     (1)

                        7087/12 REV 1 ADD 1 COR 1.

                     (2)

                        JOIN(2016) 49 final van 10.11.2016.

                     (3)

                        7348/1/17 REV 1 van 24.3.2017.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 30.11.2017
            COM(2017) 711 final
            2017/0314(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het namens de Europese Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt over een wijziging van bijlage XIII (Vervoer) bij de EER-overeenkomst

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               •Motivering en doel van het voorstel

               Het ontwerp-besluit van het Gemengd Comité van de EER (in de bijlage bij het voorstel voor een besluit van de Raad) strekt ertoe een wijziging aan te brengen in bijlage XIII (Vervoer) bij de EER-overeenkomst, teneinde Richtlijn 2014/94/EU van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2014 betreffende de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen erin op te nemen
                  1
               .

               •Verenigbaarheid met bestaande bepalingen op het beleidsterrein

               Met het hieraan gehechte ontwerp-besluit van het Gemengd Comité van de EER wordt het reeds bestaande EU-beleid uitgebreid tot de EER-/EVA-staten (Noorwegen, IJsland en Liechtenstein).

               •Verenigbaarheid met andere beleidsterreinen van de Unie

               De uitbreiding van de EU-wetgeving tot de EER-/EVA-staten door de opname ervan in de EER-overeenkomst geschiedt conform de doelstellingen en beginselen van deze overeenkomst, met het oog op een dynamische en homogene Europese economische ruimte, gebaseerd op gemeenschappelijke regels en gelijke concurrentievoorwaarden.

               2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

               •Rechtsgrondslag

               De wetgeving die in de EER-overeenkomst dient te worden opgenomen, is gebaseerd op artikel 91 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie.

               Overeenkomstig artikel 1, lid 3, van Verordening (EG) nr. 2894/94
                  2
                van de Raad houdende bepaalde wijzen van toepassing van de EER-overeenkomst stelt de Raad met betrekking tot dit soort besluiten op voorstel van de Commissie het standpunt van de Unie vast.

               De EDEO dient in samenwerking met de Commissie het ontwerp-besluit van het Gemengd Comité van de EER bij de Raad in met het oog op vaststelling van het standpunt van de Unie. De EDEO hoopt dit standpunt zo spoedig mogelijk in het Gemengd Comité van de EER te kunnen uiteenzetten.

               •Subsidiariteit (voor niet-exclusieve bevoegdheden)

               Het voorstel is om de volgende reden in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel.

               De doelstelling van dit voorstel, namelijk te zorgen voor de homogeniteit van de interne markt, kan niet voldoende door de lidstaten alleen worden verwezenlijkt en kan derhalve, gezien de gevolgen van de maatregelen, beter op het niveau van de Unie worden verwezenlijkt.

               De opname van de EU-wetgeving in de EER-overeenkomst geschiedt conform Verordening (EG) nr. 2894/94 van de Raad van 28 november 1994 houdende bepaalde wijzen van toepassing van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, hetgeen een bevestiging is van de gekozen aanpak.

               •Evenredigheid

               Overeenkomstig het evenredigheidsbeginsel gaat dit voorstel niet verder dan nodig is om de doelstelling te verwezenlijken,

               •Keuze van het instrument

               Overeenkomstig artikel 98 van de EER-overeenkomst is voor een besluit van het Gemengd Comité van de EER gekozen. Het Gemengd Comité van de EER ziet toe op de doeltreffende uitvoering en werking van de EER-overeenkomst. Het neemt besluiten in de gevallen waarin deze overeenkomst voorziet.

               3.RESULTATEN VAN EX-POSTEVALUATIES, RAADPLEGINGEN VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELINGEN

               •Bijeenbrengen en gebruik van expertise

               Niet van toepassing.

               •Effectbeoordeling

               Niet van toepassing.

               4.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

               Er worden geen gevolgen voor de begroting verwacht door de opname van Richtlijn 2014/94/EU in de EER-overeenkomst.

               5.OVERIGE ELEMENTEN

               De voornaamste aanpassingen waarom door de EVA is verzocht

               Aanpassing (b), Artikel 6

               In IJsland wordt in beperkte mate gebruik gemaakt van aardgas, aangezien er momenteel geen markt, infrastructuur of ondernemingen in IJsland voor aardgas zijn, noch voor het wegtransport noch voor zeeschepen. Dat was in het verleden al het geval en zal in de toekomst niet veranderen; er zijn dus geen netwerken voor de distributie van aardgas gebouwd. Derhalve moet artikel 6 van Richtlijn 2014/94/EU niet gelden voor IJsland.

               Aanpassing (c), de richtlijn als geheel

               Vanwege de specifieke situatie waarin Liechtenstein zich bevindt, werd aan Liechtenstein een volledige vrijstelling verleend van de in de EER-overeenkomst opgenomen Richtlijn 2009/28/EG ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen
                  3
                en waarnaar in Richtlijn 2014/94/EU op verschillende plaatsen wordt verwezen.

               Aangezien Liechtenstein geen kust/havens alsook geen luchthavens (met uitzondering van een kleine helihaven) en evenmin snelwegen heeft en, nog belangrijker, geen deel uitmaakt van het TEN-V-netwerk, verzoekt Liechtenstein derhalve om een vrijstelling van de toepassing van Richtlijn 2014/94/EU.

               2017/0314 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende het namens de Europese Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt over een wijziging van bijlage XIII (Vervoer) bij de EER-overeenkomst

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 91, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien Verordening (EG) nr. 2894/94 van de Raad van 28 november 1994 houdende bepaalde wijzen van toepassing van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte
                  4
               , en met name artikel 1, lid 3,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)De Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte
                  5
                (hierna "de EER-overeenkomst" genoemd) is op 1 januari 1994 in werking getreden.

               (2)Overeenkomstig artikel 98 van de EER-overeenkomst kan bijlage XIII (Vervoer) bij de EER-overeenkomst bij besluit van het Gemengd Comité van de EER worden gewijzigd.

               (3)Richtlijn 2014/94/EG van het Europees Parlement en de Raad
                  6
                moet in de EER-overeenkomst worden opgenomen.

               (4)Bijlage XIII (Vervoer) bij de EER-Overeenkomst moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (5)Het door de Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt moet derhalve worden gebaseerd op het aan dit besluit gehechte ontwerp-besluit,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het namens de Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt over de voorgestelde wijziging van bijlage XIII (Vervoer) bij de EER-overeenkomst wordt gebaseerd op het aan dit besluit gehechte ontwerp-besluit van het Gemengd Comité van de EER.

               Artikel 2

               Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        PB L 307 van 28.10.2014, blz. 1.

                     (2)

                        PB L 305 van 30.11.1994, blz. 6.

                     (3)

                        Richtlijn 2009/28/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen en houdende wijziging en intrekking van Richtlijn 2001/77/EG en Richtlijn 2003/30/EG (PB L 140 van 5.6.2009, blz. 16).

                     (4)

                        PB L 305 van 30.11.1994, blz. 6.

                     (5)

                        PB L 1 van 3.1.1994, blz. 3.

                     (6)

                        Richtlijn 2014/94/EU van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2014 betreffende de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen (PB L 307 van 28.10.2014, blz. 1).

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel,30.11.2017
            COM(2017) 711 final
            BIJLAGE
            bij het
            Voorstel voor een Besluit van de Raad
            betreffende het namens de Europese Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt over een wijziging van bijlage XIII (Vervoer) bij de EER-overeenkomst

               BIJLAGE

                  BESLUIT NR. …/2017 VAN HET GEMENGD COMITÉ VAN DE EER

                  van

                  tot wijziging van BIJLAGE XIII (Vervoer) bij de EER-overeenkomst

               HET GEMENGD COMITÉ VAN DE EER,

               Gezien de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (hierna "de EER-Overeenkomst" genoemd), en met name artikel 98,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Richtlijn 2014/94/EU van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2014 betreffende de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen
                  1
                moet in de EER-overeenkomst worden opgenomen.

               (2)Bijlage XIII bij de EER-Overeenkomst moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               In bijlage XIII bij de EER-overeenkomst wordt na punt 5 (geschrapt) het volgende punt ingevoegd:

               "5a.32014 L 0094: Richtlijn 2014/94/EU van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2014 betreffende de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen (PB L 307 van 28.10.2014, blz. 1).

               De bepalingen van de richtlijn worden, voor de toepassing van deze overeenkomst, als volgt gelezen:

               (a)Wat betreft de EVA-staten, wordt "het VWEU" in artikel 3, lid 5, vervangen door "de EER-overeenkomst".

               (b)Artikel 6 is niet van toepassing op IJsland.

               (c)Deze richtlijn is niet van toepassing op Liechtenstein."

               Artikel 2

               De in het EER-supplement bij het Publicatieblad van de Europese Unie bekend te maken teksten in de IJslandse en de Noorse taal van Richtlijn 2014/94/EU zijn authentiek.

               Artikel 3

               Dit besluit treedt in werking op […], op voorwaarde dat alle in artikel 103, lid 1, van de EER-overeenkomst bedoelde kennisgevingen hebben plaatsgevonden*.

                  2Artikel 4

               Dit besluit wordt bekendgemaakt in het EER-gedeelte van en in het EER-supplement bij het Publicatieblad van de Europese Unie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor het Gemengd Comité van de EER

                     De voorzitter

                     De secretarissen
                     van het Gemengd Comité van de EER

                     (1)

                        PB L 307 van 28.10.2014, blz. 1.

                     (2)
                  *
                        [Geen grondwettelijke vereisten aangegeven.] [Grondwettelijke vereisten aangegeven.]


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 22.2.2018
            COM(2018) 150 final
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
            betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Solidariteitsfonds van de Europese Unie voor steun aan Griekenland, Spanje, Frankrijk en Portugal

               TOELICHTING

               1.Achtergrond van het voorstel

               Dit besluit betreft de beschikbaarstelling van 104 166 951 EUR uit het Solidariteitsfonds van de Europese Unie (SFEU) om bijstand te verlenen aan Griekenland, Frankrijk, Portugal en Spanje, naar aanleiding van de rampen die zich daar in 2017 hebben voorgedaan. De beschikbaarstelling gaat vergezeld van ontwerp van gewijzigde begroting (OGB) nr. 1/2018
                  1
               , waarin wordt voorgesteld de nodige vastleggings- en betalingskredieten in de algemene begroting 2018 op te nemen, na aftrek van het al betaalde voorschot (6 520 846 EUR).

               2.Informatie en voorwaarden

               2.1Griekenland – Aardbevingen op Lesbos

               Op 12 juni 2017 werd het eiland Lesbos, in de noordelijke Egeïsche Zee, getroffen door een aardbeving met een kracht van 6,3 op de schaal van Richter. Talrijke naschokken brachten schade toe aan huizen, bedrijfsgebouwen en plaatselijke infrastructuur.

               (1)Griekenland vroeg op 1 september 2017 binnen de termijn van 12 weken na de vaststelling van de eerste schade een bijdrage uit het SFEU aan.

               (2)Er is sprake van een natuurramp.

               (3)De Griekse autoriteiten hebben de totale directe schade op 54,4 miljoen EUR geraamd. De aanvraag werd ingediend op grond van de criteria voor een "regionale natuurramp" van artikel 2, lid 3, van Verordening (EG) nr. 2012/2002 van de Raad van 11 november 2002 tot oprichting van het Solidariteitsfonds van de Europese Unie
                  2
                (hierna "de verordening" genoemd), waarin onder "regionale natuurramp" wordt verstaan een natuurramp die in een regio op NUTS-niveau 2 van een subsidiabele staat tot directe schade leidt van meer dan 1,5 % van het bruto binnenlands product (bbp) van die regio. De schade op Lesbos vertegenwoordigt 2,14 % van het bbp van de NUTS-niveau 2-regio Noordelijke Egeïsche Zee
                  3
                en overschrijdt dus de in de verordening vastgestelde drempel van 1,5 % van het bbp.

               (4)In zijn aanvraag heeft Griekenland om de betaling van een voorschot verzocht overeenkomstig artikel 4 bis van de verordening. Op 24 oktober 2017 heeft de Commissie bij Uitvoeringsbesluit C(2017) 7203 een voorschot van 10 % (135 912 EUR) op de verwachte financiële bijdrage uit het SFEU toegekend. Op 9 november 2017 heeft zij het volledige bedrag aan Griekenland uitbetaald.

               (5)In hun aanvraag hebben de Griekse autoriteiten een gedetailleerde beschrijving gegeven van de toestand na de aardbeving en van de inspanningen die zijn geleverd om de getroffen bevolking bij te staan. Griekenland heeft meegedeeld dat twaalf dorpen op Lesbos door de aardbeving zijn beschadigd. Meer dan de helft van het dorp Vrisa is vernietigd en er werden 850 inwoners langdurig geëvacueerd uit vrees voor zware naschokken. 776 huizen moesten worden hersteld en 200 huizen moesten worden heropgebouwd. De scholen in het getroffen gebied bleven gesloten. De koepel van de Sint-Panteleimonaskerk in Plomari is ingestort. De hoofdweg tussen Mytilini en Plomari werd ter hoogte van Agios Isidoros versperd door grondverschuivingen, evenals de weg naar Melinta. Ook historische sites werden ernstig beschadigd, waaronder het natuurhistorisch museum van de nationale Kapodistrias-universiteit van Athene in Vrisa. De stad Chios en het dorp Kampos liepen in mindere mate schade op.

               (6)Griekenland heeft de kosten voor nood- en herstelactiviteiten die volgens artikel 3, lid 2, van de Verordening in aanmerking worden genomen, op 12,7 miljoen EUR geraamd.

               (7)De Griekse autoriteiten hebben bevestigd dat de subsidiabele kosten niet door verzekeringen worden gedekt.

               (8)De getroffen regio behoort tot de "overgangsregio's" in het kader van de Europese structuur- en investeringsfondsen (2014-2020). In hun aanvraag hebben de Griekse autoriteiten de Commissie niet meegedeeld dat zij middelen van de ESI-fondsprogramma's willen overhevelen naar herstelmaatregelen.

               (9)Griekenland heeft het Uniemechanisme voor civiele bescherming niet geactiveerd.

               (10)Er lopen geen inbreukprocedures op het vlak van de uitvoering van Uniewetgeving inzake rampenpreventie en -beheer.

               (11)Na de zware aardbevingen in de periode 1978-1981 besloot de Griekse regering een kader voor risicopreventie en -beheer van natuurrampen op te richten. De bedoeling was de weerbaarheid van lokale gemeenschappen te vergroten door een beleid op te stellen voor de beperking van bekende risico's en het beheer van de impact van aardbevingen, en door procedures en maatregelen in te voeren om nieuwe risico's te vermijden. Griekenland wil zijn burgers tegen aardbevingen beschermen door in de eerste plaats hun kwetsbaarheid te verminderen, door risico's en schade te voorkomen en te beperken, en door noodsituaties en gevolgen van rampen aan te pakken.

               2.2Frankrijk – De orkanen Irma en Maria op Sint-Maarten en Guadeloupe

               Op 5 en 6 september 2017 trok Irma, een ongekend hevige orkaan van categorie 5, een spoor van vernieling over het noordwesten van de Caraïben. Er vielen heel wat doden en gewonden. Toen het oog van de storm zich boven Sint-Maarten bevond, bedroeg de gemiddelde windsnelheid 290 tot 295 km/u. Negentig procent van het eiland werd vernield. Nauwelijks twee weken later, op 18 en 19 september, volgde Maria, nog een orkaan van categorie 5 die was veroorzaakt door dezelfde weersomstandigheden als Irma. Sint-Maarten, Guadeloupe en delen van Martinique leden opnieuw aanzienlijke schade.

               (1)Frankrijk diende op 27 november 2017, binnen de termijn van 12 weken na de vaststelling van de eerste schade, een aanvraag in voor een bijdrage uit het SFEU.

               (2)Er is sprake van een natuurramp.

               (3)De Franse autoriteiten hebben de totale directe schade van de ramp op 1 956,2 miljoen EUR geraamd. De aanvraag werd ingediend op grond van de criteria voor een "regionale natuurramp" van artikel 2, lid 3, van de verordening. Ze heeft betrekking op één enkele regio van NUTS 2-niveau, waarin Sint-Maarten en Guadeloupe gelegen zijn. Omdat die regio de status heeft van ultraperifeer gebied in de zin van artikel 349 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, wordt een lagere schadedrempel van 1 % van het regionale bbp toegepast. De gerapporteerde directe schade vertegenwoordigt 21,9 % van het regionale bbp
                  4
                en overschrijdt dus ruimschoots de in de verordening vastgestelde toepasselijke drempel van 1 % voor ultraperifere gebieden.

               (4)In zijn aanvraag heeft Frankrijk om de betaling van een voorschot verzocht overeenkomstig artikel 4 bis van de verordening. Op 12 december 2017 heeft de Commissie bij Uitvoeringsbesluit C(2017) 8726 een voorschot van 10 % (4 890 603 EUR) op de verwachte financiële bijdrage uit het SFEU toegekend. Het voorschot werd aan Frankrijk uitbetaald in twee tranches: 2 369 757 EUR in december 2017 en 2 520 846 EUR in januari 2018.

               (5)In hun aanvraag hebben de Franse autoriteiten de verwoestingen door de twee orkanen uitgebreid beschreven. De kracht van Irma, een orkaan van categorie 5 met een gemiddelde windsnelheid van meer dan 275 km/u gedurende drie dagen, was ongezien. Minder dan twee weken later werden de Caraïben getroffen door de orkaan Maria. Vooral Guadeloupe leed schade. In de hele Caraïben werden minstens 35 doden geteld. Op het hoogtepunt van de crisis werden bijna 3 000 brandweerlieden, reddingswerkers, dokters, politieagenten en soldaten in de getroffen gebieden ingezet voor hulpverlening, bijstand en bescherming van de bevolking. Er werden 226 ton voedsel en 735 000 liter water uitgedeeld. Om voor aanvaardbare huisvesting te kunnen zorgen, werden woonmodules ingezet. De wind beschadigde 90 % van de huizen op Sint-Maarten. Daarvan werd 25 % volledig vernield; 40 % moet structureel worden hersteld. De economie van het eiland steunt hoofdzakelijk op toerisme. Als gevolg van de orkaan wordt in die sector nu gevreesd voor langdurige werkloosheid, terwijl ook de algemene werkloosheid dramatisch toeneemt. Na de doortocht van Maria in de nacht van 18  op 19 september 2017 werden op Guadeloupe alle overheidsdiensten gemobiliseerd om wegen vrij te maken, reddingsacties uit te voeren en de bevolking te helpen terugkeren naar een normaal leven. Ongeveer 60 000 gezinnen zaten dagenlang zonder stroom en in heel wat gebieden was de watervoorziening afgesneden. Bananen vormen een belangrijke bron van inkomsten voor Guadeloupe; vele plantages hebben aanzienlijke schade opgelopen en het zal twee jaar duren voor de productie weer op volle toeren draait.

               (6)Frankrijk heeft de kosten voor nood- en herstelactiviteiten die volgens artikel 3, lid 2, van de Verordening in aanmerking worden genomen, op 191,4 miljoen EUR geraamd.

               (7)De Franse autoriteiten hebben bevestigd dat de subsidiabele kosten niet door verzekeringen worden gedekt.

               (8)De getroffen ultraperifere gebieden zijn "minder ontwikkelde regio's" in het kader van de Europese structuur- en investeringsfondsen (2014-2020). De Franse autoriteiten hebben aan de Commissie te kennen gegeven dat zij middelen van de programma's van de ESI-fondsen willen overhevelen naar herstelmaatregelen.

               (9)Op verzoek van Frankrijk is het Uniemechanisme voor civiele bescherming geactiveerd. Daarnaast heeft de Commissie 2,4 miljoen EUR beschikbaar gesteld voor onmiddellijke humanitaire hulp aan de eilanden in het gebied die door de orkaan Irma zijn getroffen. Bovendien werden satellietkaarten van het Copernicusprogramma gebruikt om de hulpverlening te ondersteunen.

               (10)Er lopen geen inbreukprocedures op het vlak van de uitvoering van Uniewetgeving inzake rampenpreventie en -beheer.

               2.3Portugal – Bosbranden in Centro

               Van juni tot oktober 2017 woedden in Portugal verschillende grote bosbranden die werden veroorzaakt door de hitte, een sterke wind en een extreem lage vochtigheidsgraad. Vooral het centrum en het noorden van Portugal werden getroffen. Door de branden werden openbare gebouwen en infrastructuur, huizen, bedrijven en landbouw- en bosgebieden verwoest.

               (1)De eerste branden in de regio Centro begonnen op 17 juni 2017. Portugal diende op 17 juli 2017, ruim binnen de termijn van 12 weken na de vaststelling van de eerste schade, een eerste aanvraag in voor een bijdrage uit het SFEU. Het land werd in juli en oktober echter opnieuw door hevige branden getroffen. Portugal diende op 13 oktober 2017 een aangepaste aanvraag in waarin de recente branden waren opgenomen. Op 14 december 2017 volgde een nieuwe aanvraag met een herziene raming van de gecumuleerde schade van de branden tussen juni en oktober 2017.

               (2)Er is sprake van een natuurramp.

               (3)In hun definitieve aanvraag raamden de Portugese autoriteiten de totale directe schade van de branden van juni tot oktober op 1 458 miljoen EUR. De aanvraag werd ingediend als "grote natuurramp" overeenkomstig artikel 2, lid 2, van de Verordening. Dat bedrag komt neer op 0,832 % van het Portugese bni en overschrijdt de in 2017 geldende drempel van 1 051,6 miljoen EUR (d.w.z. 0,6 % van het bni van Portugal) voor steun uit het Solidariteitsfonds bij een grote ramp. De ramp wordt daarom beschouwd als een "grote natuurramp" en valt dus onder het toepassingsgebied van de verordening.

               (4)In de aanvraag heeft Portugal om de betaling van een voorschot verzocht overeenkomstig artikel 4 bis van de verordening. Op 9 november 2017 heeft de Commissie bij Uitvoeringsbesluit C(2017) 7517 een voorschot van 1 494 331 EUR toegekend. Dat bedrag was gebaseerd op de eerste schaderaming van juli 2017 en vertegenwoordigde 10 % van de op dat moment verwachte financiële bijdrage uit het SFEU. Het voorschot werd op 29 november 2017 volledig aan Portugal uitbetaald.

               (5)In hun aanvraag geven de Portugese autoriteiten een uitgebreide beschrijving van de manier waarop ze de branden hebben bestreden en van de gevolgen van de ramp. In de periode van 17 juni tot 17 oktober 2017 werden vooral het centrum en het noorden door branden getroffen. Alleen al bij de brand in Pedrógão Grande in juni vielen 64 doden. In totaal kwamen ongeveer honderd mensen om. Nog veel meer raakten gewond. De gevolgen voor het dagelijks leven en de eigendommen van de bevolking waren aanzienlijk. Het enorme gebied dat door de branden werd getroffen en in de aanvraag werd beschreven, werd in kaart gebracht door het Europees bosbrandinformatiesysteem (EFFIS). Volgens EFFIS was 491 094 hectare ernstig verbrand, waarvan 89 419 hectare landbouwgrond en 401 675 hectare bos.

               (6)Portugal heeft de kosten voor nood- en herstelactiviteiten die volgens artikel 3, lid 2, van de Verordening in aanmerking worden genomen, op 211 miljoen EUR geraamd.

               (7)De Portugese autoriteiten hebben bevestigd dat de subsidiabele kosten niet door verzekeringen worden gedekt.

               (8)De getroffen regio's zijn "minder ontwikkelde regio's" in het kader van de Europese structuur- en investeringsfondsen (2014-2020). De Portugese autoriteiten hebben aan de Commissie te kennen gegeven dat zij middelen van de programma's van de ESI-fondsen willen overhevelen naar herstelmaatregelen.

               (9)Op verzoek van Portugal is het Uniemechanisme voor civiele bescherming geactiveerd om de branden te helpen bestrijden.

               (10)Er lopen geen inbreukprocedures op het vlak van de uitvoering van Uniewetgeving inzake rampenpreventie en -beheer.

               (11)In de Portugese aanvraag wordt een overzicht gegeven van de geldende preventiemaatregelen. Zo heeft de Portugese ministerraad bij Resolutie nr. 56/2015, gepubliceerd in Staatsblad nr. 147 van de Portugese Republiek van 30 juli 2015, goedkeuring verleend aan het strategisch kader voor klimaatbeleid, het nationale programma voor klimaatverandering en de nationale strategie voor aanpassing aan de klimaatverandering. Het gaat om strategische documenten die in overeenstemming zijn met de EU-wetgeving inzake de preventie en het beheer van risico's in verband met bosbrandrampen.

               2.4Spanje – Bosbranden in Galicië

               Galicië, in het noordwesten van Spanje, werd tussen 10 en 17 oktober 2017 getroffen door grote ongecontroleerde natuurbranden. De branden werden veroorzaakt door dezelfde weersomstandigheden als in Portugal: hitte, wind en een extreem lage vochtigheidsgraad. De branden brachten aanzienlijke schade toe aan essentiële openbare infrastructuur, huizen, bedrijven en bosgebieden.

               (1)Spanje vroeg op 22 december 2017, binnen de termijn van 12 weken na de vaststelling van de eerste schade op 10 oktober 2017, een bijdrage uit het SFEU aan.

               (2)Er is sprake van een natuurramp.

               (3)De Spaanse autoriteiten ramen de totale directe schade van de ramp op 129,1 miljoen EUR. Dat bedrag ligt aanzienlijk onder de in 2017 voor Spanje geldende drempel voor grote rampen van 3 378,5 miljoen EUR (d.w.z. 3 miljard EUR in prijzen van 2011). Het ligt ook onder de drempel voor een zogenoemde regionale ramp, d.w.z. 1,5 % van het regionale bruto binnenlands product, dat voor Galicië 808 miljoen EUR bedraagt. De ramp wordt daarom niet beschouwd als een "grote natuurramp" of een "regionale natuurramp" in de zin van de verordening. Spanje werd echter getroffen door dezelfde weersomstandigheden die in Portugal een grote ramp hebben veroorzaakt. Daarom hebben de Spaanse autoriteiten hun aanvraag ingediend op grond van de zogenoemde "buurlandregel" van artikel 2, lid 4, van de verordening. Volgens die bepaling kan een subsidiabel land dat wordt getroffen door dezelfde ramp die in een buurland als een grote ramp wordt beschouwd, ook een beroep doen op bijstand uit het SFEU.

               (4)In hun aanvraag hebben de Spaanse autoriteiten om de betaling van een voorschot verzocht. Gezien de geringe omvang van de schade en van het verwachte steunbedrag werd geen voorschot toegekend.

               (5)De Spaanse autoriteiten hebben een uitgebreide beschrijving ingediend van de gevolgen van de ramp. Het getroffen gebied omvat 49 171 hectare bos en struikgewas, waaronder Natura 2000-gebieden. Er werden 300 reddingswerkers en 112 voertuigen ingezet. Er werden 487 vrijwilligers opgeroepen om de branden te helpen blussen. 96 730 inwoners ondervonden gevolgen van de branden. Vier mensen zijn omgekomen. In totaal werden 151 van de 315 gemeenten in Galicië door de branden getroffen. In economisch opzicht had de bosbouwsector het meest te lijden. De totale directe schade alleen al werd geraamd op meer dan 93,4 miljoen EUR. Spanje reageerde snel op de dringendste behoeften van de getroffen bevolking met sociale steun, voorlopige huisvesting en essentiële nood- en herstelactiviteiten voor infrastructuur.

               (6)Spanje heeft de kosten voor nood- en herstelactiviteiten die volgens artikel 3, lid 2, van de verordening in aanmerking worden genomen, op 18,7 miljoen EUR geraamd.

               (7)De Spaanse autoriteiten hebben bevestigd dat de subsidiabele kosten niet door verzekeringen worden gedekt.

               (8)De getroffen regio Galicië is een "meer ontwikkelde regio" in het kader van de Europese structuur- en investeringsfondsen (2014-2020). In hun aanvraag hebben de Spaanse autoriteiten de Commissie niet meegedeeld dat zij middelen van de ESI-fondsprogramma's willen overhevelen naar herstelmaatregelen.

               (9)Spanje heeft niet verzocht om activering van het Uniemechanisme voor civiele bescherming.

               (10)Er lopen geen inbreukprocedures op het vlak van de uitvoering van Uniewetgeving inzake rampenpreventie en -beheer.

               (11)In zijn aanvraag verwijst Spanje naar Besluit nr. 1313/2013/EU van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 betreffende een Uniemechanisme voor civiele bescherming. In het territoriaal noodplan voor Galicië (PLATERGA) is een reeks voorschriften en procedures voor actie en preventie door de overheid opgenomen om elke noodsituatie die zich in Galicië voordoet, te bestrijden. Bovendien bestaat er een speciaal plan voor civiele bescherming in noodsituaties door bosbranden (PEIFOGA). Het plan is in 2015 bijgewerkt.

               2.5Conclusie

               Om bovengenoemde redenen beantwoorden de rampen die zijn beschreven in de aanvragen van Griekenland, Frankrijk, Portugal en Spanje aan de in de verordening vastgestelde voorwaarden voor steunverlening uit het SFEU.

               3.Financiering uit de SFEU-toewijzingen 2018

               Volgens Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014-2020
                  5
                (hierna de "MFK-verordening" genoemd), en met name artikel 10, is jaarlijks een bedrag van maximaal 500 000 000 EUR (in prijzen van 2011) aan SFEU-middelen beschikbaar. De voorwaarden voor de beschikbaarstelling van SFEU-middelen zijn vastgesteld in punt 11 van het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer
                  6
               .

               Aangezien solidariteit de belangrijkste reden voor de oprichting van het SFEU was, is de Commissie van mening dat SFEU-steun progressief moet zijn. Dat betekent, gelet op de praktijk tot dusver, dat het deel van de schade dat de drempel voor SFEU-steun bij een "grote natuurramp" overstijgt (0,6 % van het bni of 3 miljard EUR in prijzen van 2011, indien dit bedrag lager is) recht geeft op een hogere steunintensiteit dan schade onder de drempel. In het verleden werden de toewijzingen voor grote rampen vastgesteld op 2,5 % van de totale directe schade onder de drempel en 6 % van de schade boven de drempel. Voor regionale rampen en rampen aanvaard op basis van de "buurland"-regel bedraagt het percentage 2,5 %.

               De bijdrage mag de geraamde totale kosten van de voor steun in aanmerking komende acties niet overschrijden. De methode voor het berekenen van de steun is in het SFEU-jaarverslag 2002-2003 beschreven en door de Raad en het Europees Parlement goedgekeurd.

               Op basis van de aanvragen van Griekenland, Frankrijk, Portugal en Spanje en uitgaande van de raming van de totale veroorzaakte directe schade, wordt de SFEU-steun als volgt berekend:

                        Lidstaten

                        Kwalificatie van de ramp

                        Totale directe schade

                        (in miljoen EUR)

                        Drempel voor grote rampen

                        (in miljoen EUR)

                        2,5 % van de directe schade tot de drempel

                        (in EUR)

                        6 % van de directe schade boven de drempel

                        (in EUR)

                        Voorgesteld totaal steunbedrag

                        (in EUR)

                        Betaalde voorschotten

                        (in EUR)

                        GRIEKENLAND

                        Regionaal

                        (Art. 2, lid 3)

                        54,365

                        1 057,800

                        1 359 119

                        -

                        1 359 119

                        135 912

                        FRANKRIJK

                        Regionaal

                        (Art. 2, lid 3)

                        1 956,241

                        3 378,487

                        48 906 025

                        -

                        48 906 025

                        4 890 603

                        PORTUGAL

                        Groot

                        (Art. 2, lid 2)

                        1 457,966

                        1 051,566

                        26 289 150

                        24 383 982

                        50 673 132

                        1 494 331

                        SPANJE

                        Regionaal

                        (Art. 2, lid 4)

                        129,147

                        3 378,487

                        3 228 675

                        -

                        3 228 675

                        TOTAAL

                        104 166 951

                        6 520 846

               Overeenkomstig artikel 10, lid 1, van de MFK-verordening was begin 2018 een bedrag van 421 142 057 EUR beschikbaar voor SFEU-steun, zijnde de som van de resterende toewijzing voor 2018 (280 371 754 EUR, namelijk 574 342 834 EUR min 293 971 080 EUR, het bedrag dat al in 2017 beschikbaar werd gesteld
                  7
               ) en de resterende toewijzing voor 2017 (140 770 303 EUR, het bedrag dat niet is uitgegeven en overgedragen naar 2018).

               Het bedrag dat in dit stadium van het jaar 2018 beschikbaar kan worden gesteld, is gelijk aan 277 556 348 EUR. Dat stemt overeen met het totale beschikbare bedrag voor SFEU-steun aan het begin van 2018 (421 142 057 EUR) verminderd met het gereserveerde bedrag van 143 585 709 EUR om te voldoen aan de in artikel 10, lid 1, van de MFK-verordening vastgelegde verplichting om 25 % van de jaarlijkse toewijzing voor 2018 tot 1 oktober 2018 opzij te zetten.

                        Overzichtstabel van de SFEU-financiering

                        Bedrag

                        in EUR

                        Naar 2018 overgedragen toewijzing voor 2017

                        140 770 303

                        Toewijzing voor 2018

                        574 342 834

                        Toewijzing voor 2018 die overeenkomstig artikel 10, lid 2, van de MFK-verordening vervroegd werd toegewezen in 2017

                        -293 971 080

                        ----------------

                        Begin 2018 beschikbaar totaalbedrag

                        421 142 057

                        Min reeds in 2018 beschikbaar gesteld bedrag

                        -

                        Min 25 % van de gereserveerde toewijzing voor 2018

                        -143 585 709

                        ----------------

                        Momenteel beschikbaar maximumbedrag (toewijzingen 2017+2018)

                        277 556 348

                        Voorgesteld totaal steunbedrag voor Griekenland, Frankrijk, Portugal en Spanje

                        104 166 951

                        Resterend beschikbaar bedrag tot 1 oktober 2018

                        173 389 387

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

               betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Solidariteitsfonds van de Europese Unie voor steun aan Griekenland, Spanje, Frankrijk en Portugal

               HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               Gezien Verordening (EG) nr. 2012/2002 van de Raad van 11 november 2002 tot oprichting van het Solidariteitsfonds van de Europese Unie
                  8
               , en met name artikel 4, lid 3,

               Gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer
                  9
               , en met name punt 11,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               1.Het Solidariteitsfonds van de Europese Unie (hierna "het fonds" genoemd) heeft tot doel de Unie in staat te stellen snel, doeltreffend en soepel op noodsituaties te reageren om solidariteit te betonen met de bevolking van door natuurrampen getroffen regio's.

               2.Zoals vastgesteld in artikel 10 van Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013
                  10
                van de Raad mag het fonds het jaarlijkse maximumbedrag van 500 000 000 EUR (in prijzen van 2011) niet overschrijden.

               3.Op 1 september 2017 heeft Griekenland een aanvraag tot beschikbaarstelling van middelen uit het Fonds ingediend, nadat het eiland Lesbos in de noordelijke Egeïsche Zee op 12 juni 2017 door een aardbeving was getroffen.

               4.Op 22 december 2017 heeft Spanje een aanvraag tot beschikbaarstelling van middelen uit het Fonds ingediend, nadat de regio Galicië in het noordwesten van Spanje in de periode van 10 tot 17 oktober 2017 door oncontroleerbare natuurbranden was getroffen.

               5.Op 27 november 2017 heeft Frankrijk een aanvraag tot beschikbaarstelling van middelen uit het Fonds ingediend, nadat het eiland Sint-Maarten op 5 en 6 september 2017 door de orkaan Irma was getroffen en Guadeloupe op 18 en 19 september 2017 door de orkaan Maria was getroffen.

               6.Op 17 juli 2017 heeft Portugal een eerste aanvraag tot beschikbaarstelling van middelen uit het Fonds ingediend, nadat op 17 juni 2017 hevige branden waren uitgebroken. Nadat Portugal in de periode van juni tot oktober 2017 opnieuw door branden was getroffen, heeft het land echter een aangepaste aanvraag ingediend op 13 oktober 2017 én op 14 december 2017, met inbegrip van een herziene raming van de gecumuleerde schade van de branden tussen juni en oktober 2017.

               7.De aanvragen van Griekenland, Spanje, Frankrijk en Portugal voldoen aan de voorwaarden voor het verlenen van een financiële bijdrage uit het fonds, zoals bepaald in artikel 4 van Verordening (EG) nr. 2012/2002.

               8.Derhalve moeten middelen uit het fonds beschikbaar worden gesteld om te voorzien in een financiële bijdrage aan Griekenland, Frankrijk, Portugal en Spanje.

               9.Teneinde zo snel mogelijk middelen uit het Fonds ter beschikking te stellen, moet dit besluit van toepassing zijn vanaf de datum waarop het wordt vastgesteld,

               HEBBEN HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               In het kader van de algemene begroting van de Unie voor het begrotingsjaar 2018 wordt uit het Solidariteitsfonds van de Europese Unie een bedrag aan vastleggings- en betalingskredieten beschikbaar gesteld van 1 359 119 EUR aan Griekenland, van 3 228 675 EUR aan Spanje, van 48 906 025 EUR aan Frankrijk en van 50 673 132 EUR aan Portugal.

               Artikel 2

               Dit besluit treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

               Het is van toepassing vanaf … [de datum van vaststelling ervan]**.

               Gedaan te Brussel,

                  Voor het Europees Parlement
                        Voor de Raad

                     (1)

                        COM(2018) 155 van 22.2.2018.

                     (2)

                        PB L 311 van 14.11.2002, blz. 3.

                     (3)

                        Op basis van gegevens uit 2014 bedraagt het bbp van de regio Voreio Aigaio/Noordelijke Egeïsche Zee (code EL41) 2 545 miljoen EUR.

                     (4)

                        8 928 miljoen EUR, op basis van gegevens uit 2014.

                     (5)

                        PB L 347 van 20.12.2013, blz. 884.

                     (6)

                        PB C 373 van 20.12.2013, blz. 1.

                     (7)

                        Besluit (EU) 2017/1599 van het Europees Parlement en de Raad van 13 september 2017 betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Solidariteitsfonds van de Europese Unie voor bijstand aan Italië.

                     (8)

                        PB L 311 van 14.11.2002, blz. 3.

                     (9)

                        PB C 373 van 20.12.2013, blz. 1.

                     (10)

                        Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014-2020 (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 884).