               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 15.9.2017
            COM(2017) 544 final
            2017/0234(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            inzake het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in het Uitvoerend Comité van het Programma van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de Vluchtelingen

               TOELICHTING

               1.Onderwerp van het voorstel

               Het onderhavige voorstel heeft betrekking op het besluit tot vaststelling van het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen in het Uitvoerend Comité van het Programma van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de Vluchtelingen (hierna "uitvoerend comité" genoemd) in verband met de beoogde aanneming van een conclusie over machineleesbare reisdocumenten voor vluchtelingen en staatlozen.

               2.Achtergrond van het voorstel

               2.1.De Resolutie van de Economische en Sociale Raad van de Verenigde Naties van 30 april 1958 inzake de oprichting van het Uitvoerend Comité van het Programma van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de Vluchtelingen

               Het uitvoerend comité werd opgericht bij de Resolutie van de Economische en Sociale Raad van de Verenigde Naties van 30 april 1958 inzake de oprichting van het Uitvoerend Comité van het Programma van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de Vluchtelingen (E/RES/672 (XXV)). Op grond van deze resolutie fungeert het uitvoerend comité als adviesorgaan met betrekking tot normen en beleid inzake internationale bescherming van vluchtelingen.

               2.2.Het Uitvoerend Comité van het Programma van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de Vluchtelingen

               Het uitvoerend comité bestaat uit leden en waarnemers. Het lidmaatschap is beperkt tot staten. De status van waarnemer wordt aan staten en andere instanties toegekend. Het uitvoerend comité telt momenteel 101 lidstaten, waaronder 27 EU-lidstaten, 16 statelijke waarnemers, met inbegrip van een EU-lidstaat, en 39 niet-statelijke waarnemers, waaronder de Europese Unie.

               In tegenstelling tot leden hebben waarnemers geen stemrecht, maar zij mogen wel het woord voeren tijdens de openbare vergaderingen van het uitvoerend comité. Ten aanzien van intergouvernementele organisaties met de status van waarnemer in het uitvoerend comité bepaalt artikel 38, tweede alinea, van het reglement van orde van het uitvoerend comité, laatstelijk gewijzigd in oktober 2016, dat het comité op basis van een aanbeveling van het permanent comité ("Standing Committee") jaarlijks kan besluiten intergouvernementele organisaties met waarnemersstatus in het comité uit te nodigen om deel te nemen aan zijn besloten vergaderingen over asiel- en vluchtelingenzaken die binnen hun bevoegdheid vallen. Op grond van die bepaling heeft het uitvoerend comité op 5 mei 2017 de Europese Unie uitgenodigd om deel te nemen aan zijn besloten vergaderingen over asiel- en vluchtelingenzaken die binnen de bevoegdheid van de Europese Unie vallen.

               Het uitvoerend comité neemt regelmatig thematische conclusies aan over de bescherming van vluchtelingen. De thematische conclusies over de bescherming van vluchtelingen worden bij consensus aangenomen door de leden van het uitvoerend comité. Deze conclusies worden in een reeks besloten vergaderingen in samenwerking met UNHCR-deskundigen opgesteld door leden van het uitvoerend comité en intergouvernementele organisaties, die in hun hoedanigheid van waarnemers zijn uitgenodigd om deel te nemen aan die besloten bijeenkomsten.

               2.3.De beoogde handeling van het Uitvoerend Comité van het Programma van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de Vluchtelingen

               Tijdens zijn 68e zitting van 2 tot 6 oktober 2017 zal het uitvoerend comité een conclusie aannemen over machineleesbare reisdocumenten voor vluchtelingen en staatlozen (hierna "beoogde conclusie" genoemd).

               Op basis van de uitnodiging van het uitvoerend comité krachtens artikel 38, tweede alinea, van zijn reglement van orde heeft de Europese Unie deelgenomen aan de voorbereiding van de beoogde conclusie. De lidstaten van de EU, die ook lid zijn van het uitvoerend comité, nemen deel aan de aanneming van de beoogde conclusie.

               Het ontwerp van beoogde conclusie, dat voortkomt uit de besloten vergaderingen van 30 mei, 8 juni, 12 juni, 16 juni, en 11 en 12 september, heeft voornamelijk als doel de staten die partij zijn bij het Verdrag van 1951 betreffende de status van vluchtelingen (hierna "verdrag van 1951"genoemd) en het Verdrag van 1954 betreffende de status van staatlozen (hierna "verdrag van 1954" genoemd) op te roepen machineleesbare "Convention Travel Documents" (volgens de verdragen afgeleverde reisdocumenten) in te voeren, overeenkomstig norm 3.12 en document nr. 9303 van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (ICAO), voor zover zij dat nog niet hebben gedaan, en alle staten die geen partij zijn bij deze verdragen en reeds machineleesbare reisdocumenten afgeven aan vluchtelingen en staatlozen, op te roepen om goede praktijken te delen met andere belangstellende staten die geen partij zijn bij deze verdragen om hen aan te moedigen ook dergelijke reisdocumenten in te voeren, voor zover zij dat nog niet hebben gedaan. De beoogde conclusie voorziet ook in een verbintenis van het uitvoerend comité om de overgang naar en voortzetting van de afgifte van machineleesbare reisdocumenten voor vluchtelingen en staatlozen te vergemakkelijken, door zo nodig in samenwerking met de ICAO en de UNHCR financiële middelen vrij te maken en te voorzien in capaciteitsopbouw en technische ondersteuning.

               In de beoogde conclusie wordt vastgesteld dat de internationale normen en specificaties voor reisdocumenten sinds de verdragen van 1951 en 1954 belangrijke ontwikkelingen hebben ondergaan en dat de daadwerkelijke verwezenlijking van de in artikel 28 van deze verdragen en de aan deze verdragen gehechte lijsten en bijlagen vermelde rechten van rechtmatig op het grondgebied van een statelijke partij verblijvende vluchtelingen en staatlozen om een reisdocument te krijgen waarmee zij buiten dat grondgebied kunnen reizen, het best kan worden bereikt wanneer vluchtelingen en staatlozen toegang hebben tot reisdocumenten in overeenstemming met de ICAO-normen, met name wat machineleesbaarheid betreft.

               In de beoogde conclusie wordt ook verwezen naar de lopende multilaterale besprekingen over vluchtelingen, zoals het mondiaal pact inzake vluchtelingen.

               3.Namens de Unie in te nemen standpunt

               De Unie moet de aanneming van de conclusie van het uitvoerend comité over machineleesbare reisdocumenten voor vluchtelingen en staatlozen steunen.

               Het is wenselijk dat reisdocumenten die staten aan rechtmatig op hun grondgebied verblijvende vluchtelingen en staatlozen afgeven, over beveiligingskenmerken beschikken die overeenstemmen met de internationale normen, met name norm 3.12 en document nr. 9303 van de ICAO betreffende machineleesbare reisdocumenten. Hierdoor worden deze reisdocumenten beter beschermd tegen vervalsing en frauduleus gebruik en zijn ze bijgevolg beter beveiligd.

               Verordening (EG) nr. 2252/2004 van de Raad van 13 december 2004 betreffende normen voor de veiligheidskenmerken van en biometrische gegevens in door de lidstaten afgegeven paspoorten en reisdocumenten
                  1
               , waarin het minimumveiligheidsniveau wordt vastgesteld dat vereist is voor paspoorten en reisdocumenten, verplicht de lidstaten reeds om te voldoen aan ICAO-document nr. 9303, met name wat betreft de wijze van invullen en de machineleesbare pagina met persoonsgegevens. De verordening is van toepassing op alle door lidstaten afgegeven reisdocumenten, met inbegrip van die welke aan staatlozen worden afgegeven en die welke worden afgegeven aan personen die de vluchtelingenstatus of de subsidiairebeschermingsstatus genieten overeenkomstig artikel 25 van Richtlijn 2011/95/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011
                  2
                (hierna "erkenningsrichtlijn" genoemd), op voorwaarde dat zij een geldigheidsduur hebben van meer dan 12 maanden. Verordening (EG) nr. 2252/2004 vormt een ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis waaraan het Verenigd Koninkrijk en Ierland niet deelnemen.

               Het voorstel voor een nieuwe verordening van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2016 die in de plaats moet komen van de erkenningsrichtlijn ( hierna "voorgestelde erkenningsverordening" genoemd)
                  3
                bepaalt dat de lidstaten moeten voldoen aan de bepalingen inzake minimale veiligheidskenmerken en biometrische gegevens die worden beschreven in Verordening (EG) nr. 2252/2004 van de Raad of daaraan gelijkwaardig zijn, wanneer zij reisdocumenten met een geldigheidsduur van ten minste een jaar afgeven aan personen met de vluchtelingenstatus en personen die subsidiaire bescherming genieten, overeenkomstig de voorgestelde erkenningsverordening. Het aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie gehechte Protocol nr. 21 betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht, is van toepassing op de deelname van het Verenigd Koninkrijk en Ierland aan de vaststelling en toepassing van de voorgestelde verordening.

               In de geest van artikel 3, lid 5, VEU bevordert de Unie deze normen ook in haar betrekkingen met de rest van de wereld. Voor de staten die partij zijn bij de verdragen van 1951 en 1954, draagt dit bij tot de daadwerkelijke verwezenlijking van de in artikel 28 van deze verdragen en de aan deze verdragen gehechte lijsten en bijlagen vermelde rechten van rechtmatig op het grondgebied van een statelijke partij verblijvende vluchtelingen en staatlozen om een reisdocument te krijgen waarmee zij buiten dat grondgebied kunnen reizen.

               In ieder geval is het wenselijk het standpunt te bepalen dat namens de Unie in het uitvoerend comité moet worden ingenomen, aangezien de beoogde conclusie over machineleesbare reisdocumenten voor vluchtelingen en staatlozen gevolgen kan hebben voor gemeenschappelijke regels die zijn vastgesteld in Verordening nr. 2252/2004 van de Raad, Richtlijn 2011/95/EG van het Europees Parlement en de Raad, en het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad ter vervanging van Richtlijn 2011/95/EG.

               4.Rechtsgrondslag

               4.1.Procedurele rechtsgrondslag

               4.1.1.Beginselen

               Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van "de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst".

               Artikel 218, lid 9, VWEU is van toepassing ongeacht of de Unie lid is van het betrokken lichaam of partij is bij de betrokken overeenkomst
                  4
               .

               Het begrip "handelingen met rechtsgevolgen" omvat tevens handelingen die rechtsgevolgen hebben uit hoofde van de op het betrokken lichaam toepasselijke volkenrechtelijke bepalingen. Onder dit begrip vallen tevens instrumenten die volkenrechtelijk niet bindend zijn, maar die "beslissende invloed [hebben] op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt"
                  5
               .

               4.1.2.Toepassing op het onderhavige geval

               Het uitvoerend comité is een lichaam dat is opgericht krachtens een overeenkomst, te weten de Resolutie van de Economische en Sociale Raad van de Verenigde Naties van 30 april 1958 inzake de oprichting van het Uitvoerend Comité van het Programma van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de Vluchtelingen.

               De conclusie die het uitvoerend comité dient aan te nemen, is een handeling met rechtsgevolgen. Hoewel conclusies van het uitvoerend comité niet juridisch bindend zijn, dragen zij wel bij tot de uitlegging en verdere ontwikkeling van internationale normen op het gebied van de bescherming van vluchtelingen. Zij spelen een belangrijke rol bij het bepalen van de wijze waarop het verdrag van 1951 en het Protocol van 31 januari 1967 betreffende de status van vluchtelingen (hierna "protocol van 1967" genoemd) worden uitgelegd en toegepast. Het Bureau van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de Vluchtelingen (UNHCR) maakt gebruik van conclusies van het uitvoerend comité bij de uitoefening van zijn taak te waken over de toepassing van de bepalingen van het verdrag van 1951 en het protocol van 1967, die de statelijke partijen overeenkomstig artikel 35 van het verdrag van 1951 moeten vergemakkelijken. Conclusies van het uitvoerend comité spelen een rol bij de verdere ontwikkeling van de internationale regeling voor de bescherming van vluchtelingen, als aanvulling en versterking van het verdrag van 1951 en het protocol van 1967 daarbij, waartoe de statelijke partijen zich hebben verbonden
                  6
                en die de algemene vergadering van de VN heeft toegejuicht
                  7
               . Zij staven een reeds bestaande regel van internationaal gewoonterecht of leiden tot rechtsvinding. Aan die conclusies wordt soms een aanzienlijk gewicht gegeven door nationale en internationale rechtbanken, waaronder het Europees Hof voor de Rechten van de Mens
                  8
               .

               Deze overwegingen kunnen met name gelden voor de beoogde conclusie. De beoogde conclusie weerspiegelt een hedendaagse staatspraktijk op een kernterrein, namelijk de afgifte van reisdocumenten. De internationale regeling voor de bescherming van vluchtelingen wordt zo verder ontwikkeld omdat wordt erkend dat de bepalingen inzake de afgifte en standaardisatie van reisdocumenten in het verdrag van 1951 en de aan dat verdrag gehechte lijst en bijlage in overeenstemming met de geldende internationale normen moeten worden uitgelegd en toegepast, en zodoende wordt bevestigd dat deze reisdocumenten aan de ICAO-normen moeten voldoen.

               De beoogde conclusie kan in elk geval een beslissende invloed uitoefenen op de inhoud van EU-wetgeving, die overeenkomstig het verdrag van 1951 en het protocol van 1967 moet worden aangenomen, uitgelegd en toegepast
                  9
               . Meer in het bijzonder moet de volgende EU-wetgeving worden uitgelegd op een wijze die in overeenstemming is met artikel 28 van het verdrag van 1951, en de aan dat verdrag gehechte lijst en bijlage, waarvan de uitlegging op haar beurt wordt getoetst aan de beoogde conclusie:

               -
                     Verordening nr. 2252/2004 van de Raad. In artikel 1, lid 1, eerste alinea, in samenhang met de punten 2 en 5 van de bijlage bij die verordening, wordt immers het minimumveiligheidsniveau vastgesteld dat vereist is voor paspoorten en reisdocumenten van de lidstaten overeenkomstig ICAO-document nr. 9303, met name wat betreft de personaliseringstechniek en de machineleesbare pagina met persoonsgegevens;

               -
                     de erkenningsrichtlijn. Artikel 25 van de erkenningsrichtlijn luidt immers als volgt:

               "1. De lidstaten verstrekken personen met de vluchtelingenstatus reisdocumenten in de in de bijlage bij het [verdrag van 1951] vermelde vorm voor reizen buiten hun grondgebied, tenzij dwingende redenen van nationale veiligheid of openbare orde zich daartegen verzetten.

               2. De lidstaten verstrekken aan personen met de subsidiairebeschermingsstatus die geen nationaal paspoort kunnen verkrijgen documenten waarmee zij buiten hun grondgebied kunnen reizen, tenzij dwingende redenen van nationale veiligheid of openbare orde zich daartegen verzetten."

               -
                     de voorgestelde erkenningsverordening. Artikel 27 van de voorgestelde erkenningsverordening luidt immers als volgt:

               "1. De bevoegde autoriteiten verstrekken personen met de vluchtelingenstatus reisdocumenten in de in de bijlage bij het [verdrag van 1951] vermelde vorm en met de minimale veiligheidskenmerken en biometrische gegevens die worden beschreven in Verordening (EG) nr. 2252/2004 van de Raad.  De reisdocumenten zijn ten minste één jaar geldig.

               2. De bevoegde autoriteiten verstrekken reisdocumenten met de minimale veiligheidskenmerken en biometrische gegevens die worden beschreven in Verordening (EG) nr. 2252/2004 aan personen met de subsidiairebeschermingsstatus die geen nationaal paspoort kunnen verkrijgen. De documenten zijn ten minste één jaar geldig.

               3. De in de leden 1 en 2 bedoelde documenten worden niet afgegeven indien dwingende redenen van nationale veiligheid of openbare orde zich daartegen verzetten."

               De beoogde conclusie vormt ook een richtsnoer voor de UNHCR bij de uitoefening van zijn taken als lid zonder stemrecht in de raad van bestuur van het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken (EASO) en voor de Unie bij het opzetten van samenwerking met de UNHCR overeenkomstig artikel 220, lid 1, eerste alinea, VWEU, en als waarnemer in het uitvoerend comité.

               De beoogde conclusie strekt niet tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst.

               De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 218, lid 9, VWEU.

               4.2.Materiële rechtsgrondslag

               4.2.1.Beginselen

               De materiële rechtsgrondslag voor een overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU te nemen besluit wordt in de eerste plaats bepaald door de doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling ten aanzien waarvan namens de Unie een standpunt moet worden ingenomen. Wanneer de beoogde handeling een tweeledige doelstelling heeft of bestaat uit twee componenten, waarvan er een kan worden gezien als hoofddoelstelling of overwegende component, terwijl de andere doelstelling of de andere component slechts ondergeschikt is, moet het overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU te nemen besluit op één materiële rechtsgrondslag worden gebaseerd, namelijk die welke vereist is gelet op de hoofddoelstelling of de overwegende component.

               4.2.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De hoofddoelstelling en de inhoud van het voorgestelde besluit hebben betrekking op het gemeenschappelijk asielbeleid van de Unie.

               De materiële rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 78, lid 2, VWEU.

               4.3.Conclusie

               De rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is artikel 78, lid 2, VWEU, in samenhang met artikel 218, lid 9, VWEU.

               2017/0234 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               inzake het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in het Uitvoerend Comité van het Programma van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de Vluchtelingen

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 78, lid 2, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)De Resolutie inzake de oprichting van het Uitvoerend Comité van het Programma van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de Vluchtelingen werd op 30 april 1958 aangenomen door de Economische en Sociale Raad van de Verenigde Naties.

               (2)Op grond van deze resolutie fungeert het Uitvoerend Comité van het Programma van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de Vluchtelingen als adviesorgaan met betrekking tot normen en beleid inzake internationale bescherming van vluchtelingen.

               (3)Tijdens zijn 68e zitting van 2 tot 6 oktober 2017 zal het Uitvoerend Comité van het Programma van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de Vluchtelingen een conclusie aannemen over machineleesbare reisdocumenten voor vluchtelingen en staatlozen.

               (4)Het is wenselijk het standpunt te bepalen dat namens de Unie in het Uitvoerend Comité van het Programma van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de Vluchtelingen moet worden ingenomen, aangezien de beoogde conclusie rechtsgevolgen kan hebben, en in elk geval een beslissende invloed kan hebben op de inhoud van het Unierecht, namelijk Verordening nr. 2252/2004 van de Raad van 13 december 2004
                  10
               , Richtlijn 2011/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011
                  11
               , en het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2016 ter vervanging van Richtlijn 2011/95/EG
                  12
               .

               (5)De Unie moet de aanneming van de beoogde conclusie over machineleesbare reisdocumenten voor vluchtelingen en staatlozen steunen.

               (6)Het is wenselijk dat reisdocumenten die staten aan rechtmatig op hun grondgebied verblijvende vluchtelingen en staatlozen afgeven, over beveiligingskenmerken beschikken die overeenstemmen met de internationale normen, met name norm 3.12 en document nr. 9303 van de ICAO betreffende machineleesbare reisdocumenten. Hierdoor worden de reisdocumenten beter beschermd tegen vervalsing en frauduleus gebruik en zijn ze bijgevolg beter beveiligd.

               (7)Het standpunt van de Unie moet tot uitdrukking worden gebracht door de lidstaten van de Unie die lid zijn van het Uitvoerend Comité van het Programma van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de Vluchtelingen, die daarbij gezamenlijk optreden.

               (8)[Overeenkomstig artikel 3 van Protocol nr. 21 betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht, dat aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie is gehecht, hebben deze lidstaten te kennen gegeven dat zij wensen deel te nemen aan de vaststelling en toepassing van dit besluit.]

               OF

               [Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van Protocol nr. 21 betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht, dat aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie is gehecht, en onverminderd artikel 4 van dat Protocol, nemen deze lidstaten niet deel aan de vaststelling van dit besluit, dat derhalve niet bindend is voor, noch van toepassing is in deze lidstaten.]

               OF

               [Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van Protocol nr. 21 betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht, dat aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie is gehecht, en onverminderd artikel 4 van dat protocol, neemt het Verenigd Koninkrijk niet deel aan de vaststelling van dit besluit, dat derhalve niet bindend is voor, noch van toepassing is in het Verenigd Koninkrijk.

               Overeenkomstig artikel 3 van Protocol nr. 21 betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht, dat aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie is gehecht, heeft Ierland (bij brief van...) laten weten te willen deelnemen aan de vaststelling en toepassing van dit besluit.]

               OF

               [Overeenkomstig artikel 3 van Protocol nr. 21 betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht, dat aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie is gehecht, heeft het Verenigd Koninkrijk (bij brief van...) laten weten te willen deelnemen aan de vaststelling en toepassing van dit besluit.

               [Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van Protocol nr. 21 betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht, dat aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie is gehecht, en onverminderd artikel 4 van dat protocol, neemt Ierland niet deel aan de vaststelling van dit besluit, dat derhalve niet bindend is voor, noch van toepassing is in Ierland.]

               (9)Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van Protocol nr. 22 betreffende de positie van Denemarken, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, neemt Denemarken niet deel aan de vaststelling van dit besluit, dat derhalve niet bindend is voor, noch van toepassing in Denemarken,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het standpunt dat in de 68e zitting van Uitvoerend Comité van het Programma van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de Vluchtelingen namens de Unie moet worden ingenomen over de aanneming van de conclusie over machineleesbare reisdocumenten voor vluchtelingen en staatlozen, is opgenomen in de bijlage.

               Artikel 2

               Het in artikel 1 bedoelde standpunt wordt tot uitdrukking gebracht door de lidstaten van de Unie die lid zijn van het Uitvoerend Comité van het Programma van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de Vluchtelingen, die daarbij gezamenlijk optreden.

               Artikel 3

               Dit besluit is gericht tot de lidstaten.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)
                  PB L 385 van 29.12.2004, blz. 1, laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 444/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 28 mei 2009 (PB L 142 van 6.6.2009, blz. 1).

                     (2)
                  Richtlijn 2011/95/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 inzake normen voor de erkenning van onderdanen van derde landen of staatlozen als personen die internationale bescherming genieten, voor een uniforme status voor vluchtelingen of voor personen die in aanmerking komen voor subsidiaire bescherming, en voor de inhoud van de verleende bescherming (PB L 337 van 20.12.2011, blz. 9).

                     (3)
                  Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad inzake normen voor de erkenning van onderdanen van derde landen of staatlozen als personen die internationale bescherming genieten, voor een uniforme status voor vluchtelingen of voor personen die in aanmerking komen voor subsidiaire bescherming en voor de inhoud van de verleende bescherming en tot wijziging van Richtlijn 2003/109/EG van de Raad van 25 november 2003 betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen (COM(2016) 466 final), ten aanzien waarvan de Raad op 19 juli 2017 heeft ingestemd met een partiële algemene oriëntatie.

                     (4)
                  Arrest van het Hof van Justitie in zaak C-399/12, Duitsland/Raad, ECLI:EU:C:2014:2258, punt 64.

                     (5)
                  Arrest van het Hof van Justitie in zaak C-399/12, Duitsland/Raad, ECLI:EU:C:2014:2258, punten 61-64.

                     (6)
                  Punt 7 van de verklaring van de staten die partij zijn bij het verdrag van 1951 en/of het Protocol van 1967 daarbij betreffende de status van vluchtelingen van 13 december 2001.

                     (7)
                  Resolutie A/RES/57/187, punt 4, van 18 december 2001.

                     (8)
                  Arrest van het EHRM (Grote kamer) van 29 januari 2008, Saadi/Verenigd Koninkrijk (zaak nr. 13229/03).

                     (9)
                  artikel 78, lid 1, VWEU en artikel 18 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. Arrest van het Hof van Justitie in zaak C-57/09 B en D, EU:C:2010:661, punt 78. Zie ook arrest van het Hof van Justitie in zaak C-31/09, Nawras Bolbol, EU:C:2010:351, punten 36, 37 en 38.

                     (10)
                  Verordening (EG) nr. 2252/2004 van de Raad van 13 december 2004 betreffende normen voor de veiligheidskenmerken van en biometrische gegevens in door de lidstaten afgegeven paspoorten en reisdocumenten (PB L 385 van 29.12.2004, blz. 1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 444/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 28 mei 2009 (PB L 142 van 6.6.2009, blz. 1).

                     (11)
                  Richtlijn 2011/95/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 inzake normen voor de erkenning van onderdanen van derde landen of staatlozen als personen die internationale bescherming genieten, voor een uniforme status voor vluchtelingen of voor personen die in aanmerking komen voor subsidiaire bescherming, en voor de inhoud van de verleende bescherming (herschikking) (PB L 337 van 20.12.2011, blz. 9).

                     (12)
                  Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad inzake normen voor de erkenning van onderdanen van derde landen of staatlozen als personen die internationale bescherming genieten, voor een uniforme status voor vluchtelingen of voor personen die in aanmerking komen voor subsidiaire bescherming en voor de inhoud van de verleende bescherming en tot wijziging van Richtlijn 2003/109/EG van de Raad van 25 november 2003 betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen (COM(2016) 466 final).

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 15.9.2017
            COM(2017) 544 final
            BIJLAGE
            bij het
            Voorstel voor een BESLUIT VAN DE RAAD
            inzake het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in het Uitvoerend Comité van het Programma van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de Vluchtelingen

               BIJLAGE

               bij het

               Voorstel voor een BESLUIT VAN DE RAAD

               inzake het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in het Uitvoerend Comité van het Programma van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de Vluchtelingen

               De aanneming van de volgende conclusie van het uitvoerend comité betreffende machineleesbare reisdocumenten voor vluchtelingen en staatlozen wordt gesteund.

               "Conclusie van het uitvoerend comité

               betreffende machineleesbare reisdocumenten voor vluchtelingen en staatlozen

               PP1. Herinnerend aan het Verdrag van 1951 betreffende de status van vluchtelingen (hierna "verdrag van 1951" genoemd) en het Verdrag van 1954 betreffende de status van staatlozen (hierna "verdrag van 1954" genoemd), met name artikel 28, en de aan deze verdragen gehechte lijsten en bijlagen;

               PP1bis Benadrukkend dat de bescherming van vluchtelingen in de eerste plaats de verantwoordelijkheid is van alle staten, en in dit verband sterk benadrukkend het belang van actieve internationale solidariteit en de verdeling van lasten en verantwoordelijkheid;

               PP2. Herinnerend aan eerdere conclusies van het uitvoerend comité over reisdocumenten, met name Conclusie nr. 13 (1978), Conclusie nr. 18 (1980), punt (i), en Conclusie nr. 49 (1987), evenals Conclusie nr. 112 (2016) over internationale samenwerking uit het oogpunt van bescherming en oplossingen;

               PP3 Erkennend het belang van vroege en doeltreffende registratie van en dossiervorming over vluchtelingen, op een met de rechtskaders verenigbare wijze en rekening houdend met de specifieke kenmerken van elke situatie;

               PP4. Zijn waardering uitsprekend voor de bijdragen van gastlanden aan de opvang en internationale bescherming van grote aantallen vluchtelingen, met name in aanslepende situaties en met beperkte middelen;

               PP5. Erkennend het belang van reisdocumenten voor vluchtelingen en staatlozen om gemakkelijker te kunnen reizen en het belang van de afgifte van visa aan houders van reisdocumenten, indien zulks nodig is voor de uitvoering van duurzame oplossingen voor vluchtelingen, van aanvullende opties voor bescherming en van andere reismogelijkheden voor vluchtelingen en staatlozen, waardoor het risico van irreguliere migratie wordt beperkt en zo ook de kans dat vluchtelingen en staatlozen het slachtoffer worden van uitbuiting, misbruik, geweld en mensenhandel;

               PP6. Vaststellend dat de internationale normen en specificaties voor reisdocumenten sinds de verdragen van 1951 en 1954 belangrijke ontwikkelingen hebben ondergaan en dat de daadwerkelijke verwezenlijking van het in artikel 28 van deze verdragen vermelde recht het best kan worden bereikt wanneer vluchtelingen en staatlozen toegang hebben tot reisdocumenten in overeenstemming met de internationale normen die door de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (ICAO) zijn vastgelegd in bijlage 9 ("vergemakkelijking") bij het Verdrag van Chicago van 1944 inzake de internationale burgerluchtvaart (hierna "verdrag van Chicago" genoemd);

               PP7. Wijzend op wijziging 25 van bijlage 9 bij het verdrag van Chicago van 1944, aangenomen door de ICAO-Raad van juni 2015, die voorschrijft dat reisdocumenten voor vluchtelingen en staatlozen ("Convention Travel Documents") machineleesbaar zijn overeenkomstig de specificaties van document nr. 9303
                  1
               ;

               PP8. Zijn waardering uitsprekend voor de herziene "Guide for Issuing Machine-Readable Convention Travel Documents for Refugees and Stateless Persons" die door de UNHCR en de ICAO in februari 2017 gezamenlijk is uitgebracht en richtsnoeren bevat voor de uitvoering van ICAO-norm 3.12;

               PP8bis. Nota nemend van de praktijk van sommige staten bij de afgifte van elektronisch machineleesbare Convention Travel Documents (volgens de verdragen afgeleverde reisdocumenten) met biometrische identificatiecapaciteit;

               PP9. Tevens nota nemend van de voordelen die verbonden zijn aan de betere beveiligingskenmerken van machineleesbare reisdocumenten en van het belang van goed beveiligde reisdocumenten voor de bevordering van de doeltreffende identificatie van reizigers, het beperken van het risico van documentenfraude, -vervalsing en -namaak, en het vergemakkelijken van de wereldwijde en wederzijdse aanvaarding van reisdocumenten;

               PP10. Benadrukkend het belang van waarborgen voor de bescherming van persoonsgegevens, zoals die welke zijn vermeld in het beleid van de UNHCR op het gebied van de bescherming van persoonsgegevens van personen in een kwetsbare situatie;

               OP1. Benadrukt dat alle lidstaten en andere belanghebbenden hun inspanningen moeten intensiveren om de toegang tot adequate duurzame oplossingen en aanvullende opties voor vluchtelingen en staatlozen mogelijk te maken, uit te breiden of te vergemakkelijken, met name ter ondersteuning van gemeenschappen en landen die grote aantallen vluchtelingen opvangen;

               OP1bis. Benadrukt dat de landen van herkomst moeten helpen zorgen voor omstandigheden die bevorderlijk zijn voor vrijwillige repatriëring en terugkeer, onder meer door de diepere oorzaken aan te pakken en de nodige reisdocumenten af te geven;

               OP2. Is ingenomen met de inspanningen van de staten die reeds zijn overgestapt naar machineleesbare Convention Travel Documents in overeenstemming met ICAO-norm 3.12 en document nr. 9303, en verzoekt de staten die partij zijn bij de verdragen van 1951 en 1954, te overwegen om, rekening houdend met hun rechtskaders en nationale capaciteiten, alle nodige wettelijke, bestuursrechtelijke en technische maatregelen te nemen om machineleesbare Convention Travel Documents in te voeren voor vluchtelingen en staatlozen die rechtmatig op hun grondgebied verblijven;

               OP2bis. Waardeert de goede praktijken van staten die partij zijn bij het verdrag van 1951 en/of het protocol van 1967, en/of bij het verdrag van 1954 in verband met de afgifte van machineleesbare reisdocumenten aan vluchtelingen en staatlozen, waardoor zij toegang krijgen tot deze reisdocumenten, zoals de vereenvoudiging en bevordering van procedures en andere administratieve vereisten, alsook productiesystemen voor machineleesbare reisdocumenten, en verzoekt de staten die partij zijn, hun goede praktijken uit te wisselen met belangstellende staten die partij zijn;

               OP3. Waardeert de goede en vrijwillige praktijken van staten die geen partij zijn bij het verdrag van 1951 en/of het protocol van 1967, en/of bij het verdrag van 1954, inzake de afgifte van machineleesbare reisdocumenten aan vluchtelingen en staatlozen, en verzoekt hen om deze praktijken te delen om andere staten die geen partij zijn bij deze verdragen, aan te moedigen vluchtelingen en staatlozen toegang te verschaffen tot passende reisdocumenten in overeenstemming met hun rechtskaders en nationale capaciteiten, ook bij de verwezenlijking van duurzame oplossingen en aanvullende opties;

               OP7. Zegt toe de internationale solidariteit en billijke verdeling van de verantwoordelijkheden en lasten verder te versterken, om zo de druk op gastlanden te verlichten, met inbegrip van het bevorderen van de overgang naar en de voortzetting van de afgifte van machineleesbare reisdocumenten aan vluchtelingen en staatlozen, zo nodig door het vrijmaken van financiële middelen en het verstrekken van capaciteitsopbouw en technische ondersteuning, in samenwerking met de ICAO en de UNHCR."

                     (1)
                  Noot: Op twee uitzonderingen na (de Heilige Stoel en Tuvalu), zijn alle staten die partij zijn bij het verdrag van 1951 en/of het protocol daarbij en bij het verdrag van 1954, ook partij bij het verdrag van Chicago.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 11.8.2017
            COM(2017) 436 final
            2017/0202(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende de ondertekening, namens de Europese Unie, van de Overeenkomst inzake wetenschappelijke en technologische samenwerking tussen de Europese Unie en het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië, waarin de voorwaarden voor de deelname van het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië aan het partnerschap voor onderzoek en innovatie in het Middellandse Zeegebied (het Prima-initiatief) worden vastgesteld

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               •Motivering en doel van het voorstel

                  Naar aanleiding van een voorstel van de Commissie voor een Prima-initiatief op basis van artikel 185 VWEU
                     1
                   hebben het Europees Parlement en de Raad Besluit (EU) 2017/1324 betreffende de deelname van de Unie aan een door verscheidene lidstaten gezamenlijk opgezet partnerschap voor onderzoek en innovatie in het Middellandse Zeegebied (het Prima-initiatief)
                     2
                   vastgesteld.

                  Met het Prima-initiatief wordt beoogd een gezamenlijk programma op te zetten om onderzoeks- en innovatiecapaciteiten te versterken en kennis en gemeenschappelijke innovatieve oplossingen te ontwikkelen ter verbetering van de doelmatigheid, veiligheid, zekerheid en duurzaamheid van agrovoedingssystemen en van geïntegreerde watervoorziening en geïntegreerd waterbeheer in het Middellandse Zeegebied. Aan het Prima-initiatief wordt onder dezelfde voorwaarden gezamenlijk deelgenomen door een aantal lidstaten en derde landen ("aan het PRIMA-initiatief deelnemende landen") die zich krachtig inzetten voor wetenschappelijke, beheersmatige en financiële integratie.

                  Het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië ("Jordanië") heeft bij brieven van 7 november 2016 en 30 februari 2017 de wens geuit om zich als deelnemend land bij het Prima-initiatief aan te sluiten, onder toezegging van een financiële bijdrage van 30 miljoen euro aan het initiatief.

                  Om te waarborgen dat Jordanië op voet van gelijkheid met de lidstaten en de met Horizon 2020 geassocieerde derde landen aan het Prima-initiatief kan deelnemen, moeten de Unie en Jordanië door middel van het sluiten van een internationale overeenkomst de bij Besluit (EU) 2017/1324 ingestelde juridische regeling tot Jordanië uitbreiden.

                  Op 30 mei 2017 heeft de Raad de Commissie gemachtigd om namens de Unie onderhandelingen met Jordanië te openen over een internationale overeenkomst tussen de Unie en Jordanië waarin de voorwaarden voor de deelname van Jordanië aan het Prima-initiatief worden vastgesteld, onder voorbehoud van de vaststelling van Besluit (EU) 2017/1324.

                  De onderhandelingen begonnen op 26 juni 2017 en werden met succes afgerond op 10 juli 2017, toen de tekst van de ontwerpovereenkomst werd geparafeerd door vertegenwoordigers van elk van de toekomstige partijen. De aan dit voorstel gehechte ontwerpovereenkomst is in overeenstemming met de door de Raad opgestelde onderhandelingsrichtsnoeren. Met name is daarin bepaald dat de voorwaarden voor de deelname van Jordanië aan het Prima-initiatief zijn vastgesteld in Besluit (EU) 2017/1324, door rechtstreekse verwijzing naar de wetgevingshandeling van de Unie.

                  Met het oog op de bescherming van de financiële belangen van de Unie, met name de bevoegdheden van de Commissie, het Europees Bureau voor fraudebestrijding, de Rekenkamer en de Prima-uitvoeringsstructuur in dat kader om audits en onderzoeken te verrichten in overeenstemming met de toepasselijke wetgeving van de Unie, verwijst de overeenkomst specifiek naar de desbetreffende bepalingen van Besluit (EU) 2017/1324 en verplicht zij de partijen alle nodige bijstand te verlenen om de uitvoering ervan te waarborgen. Bovendien bepaalt de toekomstige overeenkomst dat de partijen overeenstemming moeten bereiken over gedetailleerde regelingen inzake bijstand, aangezien die van essentieel belang zijn voor hun samenwerking in het kader van deze overeenkomst.

               •Verenigbaarheid met bestaande bepalingen op het beleidsterrein

                  Zoals ook in het effectbeoordelingsverslag voor het Prima-initiatief
                     3
                   wordt aangegeven, is de openstelling van het Prima-initiatief voor de deelname van derde landen als Jordanië in overeenstemming met de doelstellingen van internationale samenwerking op het gebied van onderzoek en innovatie als beschreven in de mededeling van de Commissie van 2012, "Intensivering en betere concentratie van internationale samenwerking van de EU op het gebied van onderzoek en innovatie: een strategische benadering"
                     4
                   en in het kaderprogramma Horizon 2020, dat samenwerking met derde landen op het gebied van wetenschap, technologie en innovatie bevordert om mondiale maatschappelijke vraagstukken aan te pakken en het externe beleid van de Unie te ondersteunen. Deze overeenkomst is tevens in overeenstemming met de bestaande Europees-mediterrane Overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië, anderzijds
                     5
                  , en met de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië inzake wetenschappelijke en technologische samenwerking
                     6
                  , die in samenwerking van de Unie en Jordanië op het gebied van onderzoek en technologische ontwikkeling voorzien alsmede onderzoeks- en ontwikkelingsactiviteiten op gebieden van gemeenschappelijk belang aanmoedigen.

               •Verenigbaarheid met andere beleidsterreinen van de Unie

                  De uitvoering van het Prima-initiatief in nauwe samenwerking met derde landen als Jordanië past eveneens binnen en is van belang voor andere beleidsterreinen van de Unie, zoals het migratiebeleid, het ontwikkelingsbeleid en het nabuurschapsbeleid.

               2.JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTEL

                  Het voorstel voor een besluit van de Raad is gebaseerd op artikel 186 en artikel 218, lid 5, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie.

               Gezien het bovenstaande stelt de Commissie voor dat de Raad:

               - een besluit vaststelt over de ondertekening van de overeenkomst namens de Europese Unie;

               - de onderhandelaar over de overeenkomst machtigt tot ondertekening, namens de Europese Unie, van de Overeenkomst inzake wetenschappelijke en technologische samenwerking tussen de Europese Unie en het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië, waarin de voorwaarden voor de deelname van het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië aan het partnerschap voor onderzoek en innovatie in het Middellandse Zeegebied (het Prima-initiatief) worden vastgesteld.

               2017/0202 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende de ondertekening, namens de Europese Unie, van de Overeenkomst inzake wetenschappelijke en technologische samenwerking tussen de Europese Unie en het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië, waarin de voorwaarden voor de deelname van het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië aan het partnerschap voor onderzoek en innovatie in het Middellandse Zeegebied (het Prima-initiatief) worden vastgesteld

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 186 in samenhang met artikel 218, lid 5,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Besluit (EU) 2017/1324 van het Europees Parlement en de Raad
                  7
                voorziet in de deelname van de Unie aan het door verscheidene lidstaten gezamenlijk opgezette partnerschap voor onderzoek en innovatie in het Middellandse Zeegebied (het Prima-initiatief).

               (2)Met het Prima-initiatief wordt beoogd een gezamenlijk programma op te zetten om onderzoeks- en innovatiecapaciteiten te versterken en kennis en gemeenschappelijke innovatieve oplossingen te ontwikkelen ter verbetering van de doelmatigheid, veiligheid, zekerheid en duurzaamheid van agrovoedingssystemen en van geïntegreerde watervoorziening en geïntegreerd waterbeheer in het Middellandse Zeegebied.

               (3)Aan het Prima-initiatief wordt onder dezelfde voorwaarden gezamenlijk deelgenomen door een aantal lidstaten en derde landen ("aan het Prima-initiatief deelnemende landen") die zich krachtig inzetten voor wetenschappelijke, beheersmatige en financiële integratie.

               (4)Het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië ("Jordanië") heeft de wens geuit om zich als deelnemend land en op voet van gelijkheid met de lidstaten en de met Horizon 2020 geassocieerde landen die aan het Prima-initiatief deelnemen, bij het Prima-initiatief aan te sluiten.

               (5)Overeenkomstig artikel 1, lid 2, van Besluit (EU) 2017/1324 wordt Jordanië een aan het Prima-initiatief deelnemend land onder voorbehoud van de sluiting van een internationale overeenkomst inzake wetenschappelijke en technologische samenwerking met de Unie, waarin de voorwaarden voor de deelname van Jordanië aan het Prima-initiatief worden vastgesteld.

               (6)Op 30 mei 2017 heeft de Raad de Commissie gemachtigd om namens de Unie onderhandelingen met Jordanië te openen over een internationale overeenkomst waarin de voorwaarden voor de deelname van Jordanië aan het Prima-initiatief worden vastgesteld, onder voorbehoud van de vaststelling van Besluit (EU) 2017/1324. Deze onderhandelingen zijn met de parafering van de overeenkomst met succes afgerond.

               (7)De overeenkomst moet derhalve namens de Unie worden ondertekend, onder voorbehoud van de sluiting ervan op een later tijdstip,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               De ondertekening van de Overeenkomst inzake wetenschappelijke en technologische samenwerking tussen de Europese Unie en het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië, waarin de voorwaarden voor de deelname van het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië aan het partnerschap voor onderzoek en innovatie in het Middellandse Zeegebied (het Prima-initiatief) worden vastgesteld, wordt namens de Unie goedgekeurd, onder voorbehoud van de sluiting van die overeenkomst.

               De tekst van de overeenkomst is aan dit besluit gehecht.

               Artikel 2

               Het secretariaat-generaal van de Raad stelt het volmachtinstrument op dat de persoon (personen) die daartoe door de onderhandelaar over de overeenkomst is (zijn) aangewezen, machtiging verleent de overeenkomst, onder voorbehoud van de sluiting ervan, te ondertekenen.

               Artikel 3

               Dit besluit treedt in werking op [de dag waarop het wordt vastgesteld].

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)
                  COM(2016) 662 final van 18.10.2016.

                     (2)
                  Besluit (EU) 2017/1324 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2017 betreffende de deelname van de Unie aan een door verscheidene lidstaten gezamenlijk opgezet partnerschap voor onderzoek en innovatie in het Middellandse Zeegebied (het Prima-initiatief) (PB L 185 van 18.7.2017, blz. 1).

                     (3)
                  SWD(2016) 332 final van 18.10.2016.

                     (4)
                  COM(2012) 497 final.

                     (5)
                  PB L 129 van 15.5.2002, blz. 3.

                     (6)
                  PB L 159 van 17.6.2011, blz. 108.

                     (7)
                  Besluit (EU) 2017/1324 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2017 betreffende de deelname van de Unie aan een door verscheidene lidstaten gezamenlijk opgezet partnerschap voor onderzoek en innovatie in het Middellandse Zeegebied (het Prima-initiatief) (PB L 185 van 18.7.2017, blz. 1).

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 11.8.2017
            COM(2017) 436 final
            BIJLAGE
            bij het
            voorstel voor een BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende de ondertekening, namens de Europese Unie, van de Overeenkomst inzake wetenschappelijke en technologische samenwerking tussen de Europese Unie en het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië, waarin de voorwaarden voor de deelname van het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië aan het partnerschap voor onderzoek en innovatie in het Middellandse Zeegebied (het Prima-initiatief) worden vastgesteld

               Overeenkomst inzake wetenschappelijke en technologische samenwerking tussen de Europese Unie en het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië, waarin de voorwaarden voor de deelname van het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië aan het partnerschap voor onderzoek en innovatie in het Middellandse Zeegebied (het Prima-initiatief) worden vastgesteld

               De Europese Unie (hierna "de Unie" genoemd),

               enerzijds,

               en

               het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië (hierna "Jordanië" genoemd),

               anderzijds,

               (hierna "de Partijen" genoemd),

               Overwegende dat de Europees-mediterrane Overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië, anderzijds, die op 1 mei 2002 in werking is getreden, voorziet in wetenschappelijke en technologische samenwerking.

               Overwegende dat de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië inzake wetenschappelijke en technologische samenwerking, die op 29 maart 2011 in werking is getreden, een formeel kader schept voor samenwerking van de Partijen op het gebied van wetenschappelijk en technologisch onderzoek.

               Overwegende dat Besluit (EU) 2017/1324 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de deelname van de Unie aan een door verscheidene lidstaten gezamenlijk opgezet partnerschap voor onderzoek en innovatie in het Middellandse Zeegebied (het Prima-initiatief) de voorwaarden regelt voor de deelname van de lidstaten van de EU en de met Horizon 2020 geassocieerde landen die aan het initiatief deelnemende landen zijn, in het bijzonder hun financiële verplichtingen en hun deelname aan de bestuursstructuren van het initiatief.

               Overwegende dat overeenkomstig Besluit (EU) 2017/1324 Jordanië een aan het Prima-initiatief deelnemend land wordt onder voorbehoud van de sluiting van een internationale overeenkomst inzake wetenschappelijke en technologische samenwerking met de Unie, waarin de voorwaarden voor de deelname van Jordanië aan het Prima-initiatief worden vastgesteld.

               Overwegende dat Jordanië de wens heeft geuit om zich als deelnemend land en op voet van gelijkheid met de lidstaten van de EU en de met Horizon 2020 geassocieerde landen die aan het Prima-initiatief deelnemen, bij het Prima-initiatief aan te sluiten.

               Overwegende dat een internationale overeenkomst tussen de Unie en Jordanië nodig is om de rechten en verplichtingen van Jordanië als aan het Prima-initiatief deelnemend land te regelen,

               ZIJN OVEREENGEKOMEN HETGEEN VOLGT:

               Artikel 1

               Doel

               Het doel van deze overeenkomst is de voorwaarden voor de deelname van Jordanië aan het partnerschap voor onderzoek en innovatie in het Middellandse Zeegebied (het Prima-initiatief) vast te stellen.

               Artikel 2

               Voorwaarden voor de deelname van Jordanië aan het Prima-initiatief

               De voorwaarden voor de deelname van Jordanië aan het Prima-initiatief zijn vastgesteld in Besluit (EU) 2017/1324 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de deelname van de Unie aan een door verscheidene lidstaten gezamenlijk opgezet partnerschap voor onderzoek en innovatie in het Middellandse Zeegebied (het Prima-initiatief). De Partijen voldoen aan de verplichtingen uit hoofde van dat besluit en nemen passende maatregelen, in het bijzonder door alle nodige bijstand te verlenen teneinde de toepassing van artikel 10, lid 2, en artikel 11, leden 3 en 4, ervan te waarborgen. De Partijen komen gedetailleerde regelingen inzake bijstand overeen, aangezien dergelijke regelingen van essentieel belang zijn voor hun samenwerking in het kader van deze overeenkomst.

               Artikel 3

               Territoriale toepassing

               Deze overeenkomst is van toepassing op enerzijds de grondgebieden waar het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en het Verdrag betreffende de Europese Unie van toepassing zijn, en anderzijds het grondgebied van Jordanië.

               Artikel 4

               Inwerkingtreding en duur

               1. Deze overeenkomst wordt door de Partijen volgens hun eigen procedures goedgekeurd.

               2. Deze overeenkomst treedt in werking op de datum waarop beide Partijen elkaar via diplomatieke kanalen ervan in kennis hebben gesteld dat de in lid 1 bedoelde procedures zijn voltooid.

               3. Deze overeenkomst blijft van kracht zolang Besluit (EU) 2017/1324 van kracht is, behoudens opzegging door één van de Partijen overeenkomstig artikel 5.

               Artikel 5

               Opzegging

               1. Elk van beide Partijen kan deze overeenkomst te allen tijde opzeggen door de andere Partij schriftelijk in kennis te stellen van zijn voornemen daartoe.

               De opzegging wordt zes maanden na de datum waarop de schriftelijke kennisgeving de geadresseerde bereikt, van kracht.

               2. Projecten en activiteiten die lopen op het tijdstip waarop deze overeenkomst wordt opgezegd, worden onder de in deze overeenkomst neergelegde voorwaarden voortgezet totdat zij zijn voltooid.

               3. De Partijen regelen in onderlinge overeenstemming de eventuele andere gevolgen van de opzegging.

               Artikel 6

               Geschillenbeslechting

               De geschillenbeslechtingsprocedure van artikel 97 van de Europees-mediterrane Overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en het Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië, anderzijds, is van toepassing op alle geschillen in verband met de uitvoering of uitlegging van de onderhavige overeenkomst.

               Deze overeenkomst wordt in tweevoud opgesteld in de Bulgaarse, de Deense, de Duitse, de Engelse, de Estse, de Finse, de Franse, de Griekse, de Hongaarse, de Italiaanse, de Kroatische, de Letse, de Litouwse, de Maltese, de Nederlandse, de Poolse, de Portugese, de Roemeense, de Sloveense, de Slowaakse, de Spaanse, de Tsjechische, de Zweedse en de Arabische taal, zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek.


title: Voorstel voor een beschikking van de Raad tot wijziging van artikel 3 van Beschikking 98/198/EG waarbij het Verenigd Koninkrijk wordt gemachtigd tot voortzetting van de toepassing van een maatregel die afwijkt van de artikelen 6 en 17 van de Zesde richtlijn 77/388/EEG betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting

text:
Avis juridique important

|

52004PC0682

Voorstel voor een beschikking van de Raad tot wijziging van artikel 3 van Beschikking 98/198/EG waarbij het Verenigd Koninkrijk wordt gemachtigd tot voortzetting van de toepassing van een maatregel die afwijkt van de artikelen 6 en 17 van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting  /* COM/2004/0682 def. */

Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD tot wijziging van artikel 3 van Beschikking 98/198/EG waarbij het Verenigd Koninkrijk wordt gemachtigd tot voortzetting van de toepassing van een maatregel die afwijkt van de artikelen 6 en 17 van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting(door de Commissie ingediend)TOELICHTING1 Overeenkomstig artikel 27 van de Zesde Richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag [1] kan de Raad op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke lidstaat machtigen bijzondere, van de bepalingen van deze richtlijn afwijkende maatregelen te treffen, teneinde de belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of -ontwijking te voorkomen.[1]  PB L 145 van 13.6.1977, blz.1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2004/15/EG (PB L 52 van 21.2.2004, blz. 61).2 In de regel worden dergelijke machtigingen op tijdelijke basis verleend om na enkele jaren te kunnen evalueren of de bijzondere maatregelen passend en effectief zijn.3 Bij Beschikking 95/252/EG van 29 juni 1995 [2], aangenomen door de Raad krachtens artikel 27 van de Zesde Richtlijn, werd het Verenigd Koninkrijk gemachtigd maatregelen toe te passen die afwijken van de artikelen 6 en 17 van de richtlijn.[2]  PB L 159 van 11.7.1995, blz. 19.4 Ingevolge Beschikking 95/252/EG en vervolgens Beschikking 98/198/EG [3] mag het Verenigd Koninkrijk het recht op aftrek van de voorbelasting op de huur- of leasekosten van een personenauto van de zaak tot 50% beperken wanneer de huurder of lessee die auto voor privé-doeleinden gebruikt, en mag het ervoor kiezen om het privé-gebruik van een auto van de zaak die door een belastingplichtige is gehuurd of geleasd, niet aan te merken als het verlenen van een dienst onder bezwarende titel. Krachtens de derogatie hoeft de huurder/lessee niet voor elke auto van de zaak een administratie bij te houden van het aantal kilometers dat daarmee voor privé-doeleinden is afgelegd, noch belasting over de feitelijk afgelegde kilometers te voldoen. De maatregel is derhalve een vereenvoudiging. De derogatie werd enkele keren verlengd, maar loopt normaliter af op 31 december 2004.[3]  PB L 76 van 9.3.1998, blz. 37.5 Bij brief, ingekomen bij het secretariaat-generaal op 14 juni 2004, heeft het Verenigd Koninkrijk verzocht om verlenging van deze maatregel met nog eens drie jaar. De Commissie kan met dit tijdschema instemmen, omdat het haar de mogelijkheid geeft de derogatie te herzien in het licht van de komende discussies over haar voorstellen om categorieën van beperkingen van het recht op aftrek te definiëren.6 De derogatie werd voor het laatst bij Beschikking 2003/909/EG van de Raad [4] met één jaar verlengd tot 31 december 2004, teneinde de gevolgen van het arrest van het Europese Hof van Justitie in zaak C-17/01 te kunnen evalueren. Dit arrest, dat op 29 april 2004 werd gewezen, bevestigde de geldigheid van de overeenkomstige Duitse derogatie, waarvoor de Raad bij Beschikking 2000/186/EG machtiging had verleend. Het impliceert dat de juridische en feitelijke elementen die oorspronkelijk de toepassing van de betrokken bijzondere maatregelen rechtvaardigden, niet gewijzigd zijn en nog steeds gelden.[4]  PB L 342 van 22.12.2003, blz. 49.7 Overeenkomstig artikel 27, lid 2, van de Zesde Richtlijn heeft de Commissie de overige lidstaten op 7 juli 2004 van het verzoek van het Verenigd Koninkrijk in kennis gesteld.Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD tot wijziging van artikel 3 van Beschikking 98/198/EG waarbij het Verenigd Koninkrijk wordt gemachtigd tot voortzetting van de toepassing van een maatregel die afwijkt van de artikelen 6 en 17 van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelastingDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag [5], met name op artikel 27, lid 1,[5]  PB L 145 van 13.6.1977, blz.1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2004/15/EG (PB L 52 van 21.2.2004, blz. 61).Gezien het voorstel van de Commissie [6],[6]  PB C [...] van [...], blz. [...].Gelet op Beschikkingen 95/252/EG [7], 98/198/EG [8], 1999/79/EG [9], 2000/747/EG [10] en 2003/909/EG [11] van de Raad,[7]  PB L 159 van 11.7.1995, blz. 19.[8]  PB L 76 van 13.3.1998, blz. 31.[9]  PB L 27 van 2.2.1999, blz. 22.[10]  PB L 302 van 1.12.2000, blz. 63.[11]  PB L 342 van 30.12.2003, blz. 49.Overwegende hetgeen volgt:(1) Overeenkomstig artikel 27, lid 1, van Richtlijn 77/388/EEG kan de Raad op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke lidstaat machtigen bijzondere, van deze richtlijn afwijkende maatregelen te treffen of te verlengen teneinde de belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of -ontwijking te voorkomen.(2) Bij brief, ingekomen bij het secretariaat-generaal van de Commissie op 14 juni 2004 en doorgezonden naar alle lidstaten op 7 juli 2004, heeft de regering van het Verenigd Koninkrijk verzocht om verlenging van de derogatie die haar voordien bij Beschikkingen 95/252/EG en 98/198/EG van de Raad was verleend.(3) Ingevolge de huidige derogatie mag het Verenigd Koninkrijk het recht op aftrek van de voorbelasting op de huur- of leasekosten van een personenauto van de zaak tot 50% beperken wanneer de huurder of lessee die auto ook voor privé-doeleinden gebruikt, alsmede ervoor kiezen om het privé-gebruik van een auto van de zaak die door een belastingplichtige is gehuurd of geleasd, niet aan te merken als het verlenen van een dienst onder bezwarende titel. Krachtens de derogatie hoeft de huurder/lessee niet voor elke auto van de zaak een administratie bij te houden van het aantal kilometers dat daarmee voor privé-doeleinden is afgelegd, noch belasting over de aldus feitelijk afgelegde kilometers te voldoen. De maatregel is derhalve een vereenvoudiging, maar beperkt ook de mogelijkheid tot misbruik door onjuiste administratievoering.(4) De juridische en feitelijke omstandigheden die de machtiging voor de oorspronkelijke derogatie rechtvaardigden, zijn derhalve niet gewijzigd en gelden dus nog steeds.(5) In het licht van voorstellen van de Commissie tot wijziging van Richtlijn 77/388/EEG wat betreft beperkingen van het recht op aftrek van de BTW is het dienstig de duur van de machtiging te verlengen totdat de wijzigingsrichtlijn in werking treedt. Deze machtiging verstrijkt evenwel uiterlijk op 31 december 2007 indien de richtlijn op die datum nog niet in werking is getreden, zodat de noodzaak tot een derogatie op dat tijdstip kan worden geëvalueerd in het licht van verdere discussies over deze richtlijn in de Raad.(6) Een verlenging heeft geen invloed op de eigen middelen van de Europese Gemeenschappen uit de BTW,HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:Artikel 1Artikel 3 van Beschikking 98/198/EG wordt vervangen door:"Artikel 3Deze machtiging verstrijkt op de datum van inwerkingtreding van communautaire regels waarin wordt vastgesteld welke uitgaven ter zake van gemotoriseerde wegvoertuigen niet in aanmerking komen voor een volledige aftrek van de BTW, doch uiterlijk op 31 december 2007."Artikel 2Deze beschikking is gericht tot het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland.Gedaan te Brussel, [...]Voor de RaadDe voorzitter


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 28.8.2017
            COM(2017) 455 final
            2017/0210(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            inzake het namens de Europese Unie in te nemen standpunt met betrekking tot voorstellen van verschillende partijen bij het Verdrag inzake de bescherming van trekkende wilde diersoorten tot wijziging van de bijlagen bij het Verdrag op de twaalfde vergadering van de Conferentie van de Partijen

               TOELICHTING

               1.Onderwerp van het voorstel

               Dit voorstel betreft het besluit tot bepaling van het standpunt dat namens de Unie in de Conferentie van de Partijen bij het Verdrag inzake de bescherming van trekkende wilde diersoorten moet worden ingenomen met betrekking tot de voorgenomen vaststelling van een besluit tot wijziging van de bijlagen bij het Verdrag.

               2.Achtergrond van het voorstel

               2.1.Verdrag inzake de bescherming van trekkende wilde diersoorten

               Het Verdrag inzake de bescherming van trekkende wilde diersoorten (het Verdrag) beoogt de instandhouding van trekvogelsoorten en trekkende terrestrische en mariene diersoorten in hun hele verspreidingsgebied. Het is een intergouvernementeel verdrag dat tot stand is gekomen onder auspiciën van het Milieuprogramma van de Verenigde Naties en gericht is op de wereldwijde bescherming van wilde diersoorten en natuurlijke habitats. Het Verdrag is op 1 november 1983 in werking getreden. Momenteel zijn er 124 partijen bij het Verdrag. De Europese Unie is partij bij het Verdrag sinds 1 november 1983
                  1
               . Alle lidstaten zijn partijen bij het verdrag.

               2.2.De Conferentie van de Partijen

               De Conferentie van de Partijen is het besluitvormingsorgaan van het Verdrag. Artikel VII van het Verdrag geeft een opsomming van de taken van dit orgaan, dat onder meer bevoegd is om de behoudsstatus van trekkende soorten te beoordelen en in het licht van deze beoordeling de bijlagen I en II bij het Verdrag te wijzigen. De conferentie komt om de drie jaar samen. De besluiten van de Conferentie van de Partijen worden genomen met een meerderheid van twee derde van de aanwezige en stem uitbrengende partijen, tenzij door dit Verdrag anders is bepaald.

               Het mandaat om namens de Unie een bepaald standpunt in te nemen met betrekking tot de wijziging van de bijlagen wordt verleend bij een besluit van de Raad op basis van een voorstel van de Commissie. De gemeenschappelijke standpunten van de EU met betrekking tot andere ontwerpbesluiten en -resoluties worden overeengekomen tijdens de voorbereidende vergaderingen van de bevoegde werkgroep van de Raad of tijdens de ad-hoc-coördinatievergaderingen van de EU.

               2.3.De beoogde handeling van de Conferentie van de Partijen

               De Conferentie van de Partijen zal op de twaalfde vergadering van 23-28 oktober 2017 in Manilla (Filippijnen) een besluit tot wijziging van de bijlagen van het Verdrag aannemen ("de beoogde handeling").

               Krachtens artikel XI van het Verdrag kan elke Partij wijzigingsvoorstellen indienen. Een wijziging van de bijlagen wordt negentig dagen na de vergadering van de Conferentie van de Partijen waarop zij werd aangenomen, voor alle partijen van kracht, behalve voor de partijen die een voorbehoud maken.

               De beoogde handeling heeft als doel de bijlagen I en II van het Verdrag te wijzigen overeenkomstig artikel XI van het Verdrag. De wijzigingen worden aangenomen met een twee derde meerderheid der aanwezigen en hun stem uitbrengende partijen.

               De beoogde handeling is voor de partijen bindend krachtens Artikel III van het Verdrag, dat bepaalt dat in bijlage I de bedreigde trekkende soorten worden vermeld en dat de partijen die staten zijn die deel uitmaken van het verspreidingsgebied van de betrokken soort verscheidene instandhoudingsmaatregelen moeten nemen en het onttrekken van dieren aan de populatie van deze soorten moeten verbieden.

               Artikel IV van het Verdrag bepaalt dat in bijlage II de trekkende soorten moeten worden vermeld waarvan de mate en aard van de bescherming niet gunstig is en waarvoor, in verband met het behoud en het beheer ervan, internationale overeenkomsten moeten worden gesloten, alsmede de trekkende soorten waarvan de mate en de aard van de bescherming aanzienlijk gebaat zouden zijn bij de internationale samenwerking die uit een internationale overeenkomst zou voortvloeien.  Wanneer de omstandigheden dit rechtvaardigen, kan een trekkende soort zowel in bijlage I als in bijlage II worden vermeld.

               3.Namens de Unie in te nemen standpunt

               De twaalfde vergadering van de Conferentie van de Partijen bij het Verdrag zal van 23 tot en met 28 oktober 2017 in Manilla (Filipijnen) plaatsvinden. Met het oog op deze vergadering stelde de Unie voor om bijlage II bij het Verdrag te wijzigen door de vogelsoorten Lanius excubitor excubitor en Lanius minor toe te voegen.

               Andere partijen bij het Verdrag hebben voorstellen ingediend tot wijziging van de bijlagen I en II bij het Verdrag voor de soorten Pan paniscus, Pan troglodytes, Equus africanus, Equus ferus przewalskii, Lasiurus cinereus, Lasiurus borealis, Lasiurus blossevillii, Lasiurus ega, Panthera leo, Panthera pardus, Ursus arctos isabellinus, Pusa caspica, Gazella bennettii, Giraffa camelopardalis, Fregata andrewsi, Aquila nipalensis, Gyps bengalensis, Gyps indicus, Gyps tenuirostris, Sarcogyps calvus, Gyps africanus, Gyps coprotheres, Gyps rueppelli, Necrosyrtes monachus, Trigonoceps occipitalis, Torgos tracheliotos, Anous minutus worcesteri, Emberiza, sulphurata, Rhincodon typus, Squatina squatina, Rhinobatos rhinobatos, Carcharhinus obscurus, Prionace glauca en Rhynchobatus australiae.

               De Unie moet steun verlenen aan alle voorstellen omdat zij wetenschappelijk verantwoord zijn en in overeenstemming zijn met het engagement van de Unie voor internationale samenwerking bij de bescherming van de biodiversiteit. Hierbij aansluitend moet zij ervoor pleiten dat wordt bekeken hoe de beschikbare wetenschappelijke informatie het best kan worden gebruikt, waarbij zowel biologische kenmerken als gegevens van de biologische referentiepunten van de visserij worden betrokken.

               Bijgevolg dient de Raad een besluit te nemen met het oog op de bepaling van het standpunt dat op de twaalfde vergadering van de Conferentie van de Partijen namens de Unie moet worden ingenomen ten aanzien van voorstellen tot wijziging.

               Deze voorstellen tot wijziging vereisen geen aanpassing van het recht van de Unie.

               4. Rechtsgrondslag

               4.1.Procedurele rechtsgrondslag

               4.1.1.Beginselen

               Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van "de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst".

               Het begrip "handelingen met rechtsgevolgen" omvat tevens handelingen die rechtsgevolgen hebben uit hoofde van de op het betrokken lichaam toepasselijke volkenrechtelijke bepalingen. Onder dit begrip vallen tevens instrumenten die volkenrechtelijk niet bindend zijn, maar die een "beslissende invloed [hebben] op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt"
                  2
               .

               4.1.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De Conferentie van de Partijen is een lichaam dat is opgericht krachtens een overeenkomst, met name het Verdrag inzake de bescherming van trekkende wilde diersoorten. De twaalfde vergadering van de Conferentie van de Partijen bij het Verdrag zal van 23 tot en met 28 oktober 2017 in Manilla (Filipijnen) plaatsvinden. Met het oog op deze vergadering stelde de Unie voor om bijlage II bij het Verdrag te wijzigen door de vogelsoorten Lanius excubitor excubitor en Lanius minor toe te voegen.

               De door de Conferentie van de Partijen vast te stellen handeling is een handeling met rechtsgevolgen. De beoogde handeling zal overeenkomstig artikel III van het Verdrag inzake de bescherming van trekkende wilde diersoorten uit hoofde van het volkenrecht bindend zijn. De beoogde handeling strekt niet tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst.

               De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 218, lid 9, VWEU.

               4.2.Materiële rechtsgrondslag

               4.2.1.Beginselen

               De materiële rechtsgrondslag voor een overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU te nemen besluit wordt in de eerste plaats bepaald door de doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling ten aanzien waarvan namens de Unie een standpunt moet worden ingenomen. Wanneer de beoogde handeling een tweeledige doelstelling heeft of bestaat uit twee componenten, waarvan er een kan worden gezien als hoofddoelstelling of overwegende component, terwijl de andere doelstelling of de andere component slechts ondergeschikt is, moet het overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU te nemen besluit op één materiële rechtsgrondslag worden gebaseerd, namelijk die welke vereist is gelet op de hoofddoelstelling of de overwegende component.

               4.2.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling hebben in de eerste plaats betrekking op het milieu.

               De materiële rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 192, lid 1, VWEU.

               4.3.Conclusie

               De rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is artikel 192, lid 1, VWEU, in samenhang met artikel 218, lid 9, VWEU.

               2017/0210 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               inzake het namens de Europese Unie in te nemen standpunt met betrekking tot voorstellen van verschillende partijen bij het Verdrag inzake de bescherming van trekkende wilde diersoorten tot wijziging van de bijlagen bij het Verdrag op de twaalfde vergadering van de Conferentie van de Partijen

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 192, lid 1, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Het Verdrag inzake de bescherming van trekkende wilde diersoorten (het Verdrag) is door de Unie gesloten bij Besluit 82/461/EEG van de Raad van 24 juni 1982
                  3
                en is op 1 november 1983 in werking getreden;

               (2)Krachtens artikel XI van het Verdrag kan de Conferentie van de Partijen een besluit tot wijziging van de bijlagen van het Verdrag aannemen;

               (3)De Conferentie van de Partijen zal op de twaalfde vergadering van 23 tot en met 28 oktober 2017 een besluit tot wijziging van de bijlagen I en II van het Verdrag aannemen.

               (4)Het is passend het standpunt te bepalen dat namens de Unie moet worden ingenomen in de Conferentie van de Partijen, aangezien het besluit voor de Unie bindend zal zijn.

               (5)De Unie dient alle voorstellen te steunen omdat zij wetenschappelijk verantwoord zijn en in overeenstemming zijn met de verbintenis tot internationale samenwerking ter bescherming van de biodiversiteit die de Unie is aangegaan, overeenkomstig artikel 5 van het VN-verdrag inzake biologische diversiteit en de in de Conferentie van de Partijen op grond van dat verdrag genomen besluiten, met name de tijdens de tiende vergadering overeengekomen algemene doelstelling dat tegen 2020 het uitsterven van bekende bedreigde diersoorten wordt voorkomen en dat hun staat van instandhouding, in het bijzonder van de soorten die het sterkst achteruitgaan, is verbeterd en wordt gehandhaafd, en omdat zij geen aanpassing van het recht van de Unie vereisen.

               (6)De zoogdieren Pan paniscus, Equus africanus, Equus ferus przewalski, Ursus arctos isabellinus en Pusa caspica komen niet voor in de EU. De toevoeging van deze soorten aan bijlage I bij het Verdrag vereist derhalve geen aanpassing van het recht van de Unie.

               (7)De zoogdieren Pan troglodytes, Equus africanus, Lasiurus cinereus, Lasiurus borealis, Lasiurus blossevillii, Lasiurus ega,  Panthera leo, Panthera pardus, Gazella bennettii en Giraffa camelopardalis komen niet voor in de EU. De toevoeging van deze soorten aan bijlage II vereist derhalve geen aanpassing van het recht van de Unie.

               (8)De vogels Fregata andrewsi, Gyps bengalensis, Gyps indicus, Gyps tenuirostris, Sacrogyps calvus, Gyps coprotheres, Necrosyrtes monachus, Trigonoceps occipitalis, Anous minutus worcesteri en Emberiza sulphurata komen niet voor in de EU, behalve in overzeese gebieden die buiten de werkingssfeer van Richtlijn 2009/147/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 november 2009 inzake het behoud van de vogelstand vallen. De toevoeging van deze soorten aan de bijlagen I en II bij het Verdrag vereist derhalve geen aanpassing van het recht van de Unie.

               (9)De vogels Aquila nipalensis, Gyps africanus, Gyps rueppelli en Torgos tracheliotos vallen onder Richtlijn 2009/147/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 november 2009 inzake het behoud van de vogelstand
                  4
               . De toevoeging van deze soorten aan de bijlagen I en II bij het Verdrag vereist derhalve geen aanpassing van het recht van de Unie.

               (10)De vissoorten Rhincodon typus, Squatina squatina, Rhinobatos rhinobatos Carcharinus obscurus, Prionace glauca en Rhynchobatus australiae vallen onder het gemeenschappelijk visserijbeleid, dat de EU gepaste instrumenten biedt om bij te dragen aan het beheer van hun bescherming.

               (11)Daarnaast zijn de visserij op en het aan boord houden van de soorten Squatina squatina en Rhinobatos rhinobatos verboden krachtens Verordening 2017/127 van de Raad
                  5
                en staan de mediterrane populaties onder strikte bescherming (verbod op het aan boord houden) van de GFCM
                  6
               .

               (12)De soort Rhincodon typus wordt bovendien vermeld in aanhangsel II van de Overeenkomst inzake de internationale handel in bedreigde in het wild levende dier- en plantensoorten (Cites) en in bijlage B van de Verordening van de Unie inzake de bescherming van in het wild levende dier- en plantensoorten
                  7
                en wordt momenteel gereguleerd door de Commissie voor de tonijnvisserij in de Indische Oceaan (IOTC), Commissie voor de visserij in de westelijke en centrale Stille Oceaan (WCPFC) en de Inter-Amerikaanse Commissie voor tropische tonijn  (IATTC).

               (13)De Unie moet ervoor pleiten dat wordt bekeken hoe de beschikbare wetenschappelijke informatie het best kan worden gebruikt en het kader voor interactie tussen relevante multilaterale en regionale instrumenten kan worden verbeterd door consistentie en complementariteit te bevorderen.

               (14)Vanuit deze gedachte wordt ook gewezen op het belang van de doelstellingen inzake oceaangovernance in overeenstemming met de gezamenlijke mededeling over internationale oceaangovernance
                  8
               .

               (15)Aangezien het Verdrag inzake de bescherming van trekkende wilde diersoorten deels onder de bevoegdheid van de Unie en deels onder de bevoegdheid van de lidstaten valt, moeten de Commissie en de lidstaten bij de goedkeuring van de wijzigingen van de bijlagen bij het Verdrag nauw met elkaar samenwerken met het oog op eenheid in de internationale vertegenwoordiging van de Europese Unie.

               (16)De Unie wordt overeenkomstig artikel 17, lid 1, VEU, in de Conferentie van de Partijen vertegenwoordigd door de Commissie. De lidstaten ondersteunen overeenkomstig artikel 4, lid 3, VEU het standpunt van de Unie.

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het namens de Unie op de twaalfde vergadering van de Conferentie van de Partijen in te nemen standpunt luidt als volgt:

               1.de opneming van de volgende soorten in bijlage I steunen:

               a)Pan paniscus

               b)Equus africanus

               c)Equus ferus przewalski

               d)Ursus arctos isabellinus

               e)Pusa caspica

               f)Fregata andrewsi

               g)Aquila nipalensis

               h)Gyps bengalensis

               i)Gyps indicus

               j)Gyps tenuirostris

               k)Sacrogyps calvus

               l)Gyps africanus

               m)Gyps coprotheres

               n)Gyps rueppelli

               o)Necrosyrtes monachus

               p)Trigonoceps occipitalis

               q)Torgos tracheliotos

               r)Anous minutus worcesteri

               s)Emberiza sulphurata

               t)Rhincodon typus

               u)Squatina squatina

               v)Rhinobatos rhinobatos

               2)de opneming van de volgende soorten in bijlage II steunen:

               a)Pan troglodytes

               b)Equus africanus

               c)Lasiurus cinereus

               d)Lasiurus borealis

               e)Lasiurus blossevillii

               f)Lasiurus ega

               g)Panthera leo

               h)Panthera pardus

               i)Gazella bennettii

               j)Giraffa camelopardalis

               k)Aquila nipalensis

               l)Gyps bengalensis

               m)Gyps indicus

               n)Gyps tenuirostris

               o)Sacrogyps calvus

               p)Gyps africanus

               q)Gyps coprotheres

               r)Gyps rueppelli

               s)Necrosyrtes monachus

               t)Trigonoceps occipitalis

               u)Torgos tracheliotos

               v)Anous minutus worcesteri

               w)Emberiza sulphurata

               x)Lanius excubitor excubitor

               y)Lanius minor

               z)Rhincodon typus

               aa)Squatina squatina

               bb)Rhinobatos rhinobatos

               cc)Carcharinus obscurus

               cc)Prionace glauca

               ee)Rhynchobatus australiae

               Artikel 2

               Dit besluit is gericht tot de Commissie en de lidstaten.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)
                  Besluit 82/461/EEG van de Raad van 24 juni 1982 betreffende de sluiting van het Verdrag inzake de bescherming van trekkende wilde diersoorten (PB L 210 van 24.6.1982, blz. 10).

                     (2)
                  Arrest van het Hof van Justitie van 7 oktober 2014, Duitsland/Raad, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, punten 61-64.

                     (3)
                  PB L 210 van 19.7.1982, blz. 10.

                     (4)
                  PB L 20 van 26.1.2010, blz. 7.

                     (5)
                  Verordening (EU) 2017/127 van de Raad van 20 januari 2017 tot vaststelling, voor 2017, van de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en groepen visbestanden welke in de wateren van de Unie en, voor vissersvaartuigen van de Unie in bepaalde wateren buiten de Unie van toepassing zijn.

                     (6)
                  Aanbeveling GFCM/36/2012/3 van de Algemene Visserijcommissie voor de Middellandse Zee inzake visserijbeheersmaatregelen met het oog op de bescherming van haaien en roggen in het GFCM-gebied.

                     (7)
                  Verordening (EU) nr. 1320/2014 van de Commissie van 1 december 2014 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 338/97 van de Raad inzake de bescherming van in het wild levende dier- en plantensoorten door controle op het desbetreffende handelsverkeer (PB L 361 van 17.12.2014, blz. 1).

                     (8)
                  Gezamenlijke mededeling: Internationale oceaangovernance: een agenda voor de toekomst van onze oceanen (JOIN(2016) 49).


VOORSTEL VOOR EEN BESCHIKKING VAN DE RAAD BETREFFENDE DE DOOR ENKELE LID-STATEN VERZOCHTE TOESTEMMINGEN VOOR DE TIJDELIJKE UITVOER,BUITEN HET QUOTUM, VAN RESTEN EN AFVALLEN VAN KOPER