               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 17.12.2020
            COM(2020) 847 final
            2020/0376(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt met betrekking tot de Sectorovereenkomst inzake exportkredieten voor burgerluchtvaartuigen

               TOELICHTING

               1.Onderwerp van het voorstel

               Dit voorstel betreft het besluit tot vaststelling van het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen ten aanzien van de Sectorovereenkomst inzake exportkredieten voor burgerluchtvaartuigen (“Sectorovereenkomst voor luchtvaartuigen” of “ASU” – Aircraft Sector Understanding) in verband met de beoogde gemeenschappelijke gedragslijn overeenkomstig deel 4, afdeling 3, van de ASU.

               2.Achtergrond van het voorstel

               2.1.De Sectorovereenkomst inzake exportkredieten voor burgerluchtvaartuigen

               De Sectorovereenkomst voor luchtvaartuigen heeft tot doel een kader te bieden voor het voorspelbare, consistente en transparante gebruik van door de overheid gesteunde exportkredieten voor de verkoop of lease van luchtvaartuigen en aanverwante goederen en diensten als bedoeld in artikel 4 bis van de ASU. De sectorovereenkomst werd van kracht op 1 februari 2011.

               De Sectorovereenkomst voor luchtvaartuigen vormt bijlage III bij de regeling inzake door de overheid gesteunde exportkredieten (“regeling”), die administratief is ingebed in de OESO, en wordt ondersteund door het OESO-secretariaat voor kredieten. De regeling noch de Sectorovereenkomst voor luchtvaartuigen zijn echter OESO-besluiten
                  1
               .

               De Europese Unie is partij bij de regeling en de Sectorovereenkomst voor luchtvaartuigen en beide zijn omgezet in het acquis communautaire krachtens Verordening (EU) nr. 1233/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011
                  2
               . Vandaar dat de regeling en de Sectorovereenkomst voor luchtvaartuigen juridisch bindend zijn op grond van het recht van de Unie.

               2.2.De ASU-deelnemers

               Momenteel zijn er tien deelnemers aan de Sectorovereenkomst voor luchtvaartuigen (“ASU-deelnemers”): Australië, Brazilië, Canada, de Europese Unie, Japan, Korea, Nieuw-Zeeland, Noorwegen, Zwitserland en de Verenigde Staten. De ASU-deelnemers nemen besluiten over de wijzigingen van de ASU en kunnen gemeenschappelijke gedragslijnen aanvaarden overeenkomstig deel 4, afdeling 3, van de ASU. Besluiten worden bij consensus genomen, zodat, indien een deelnemer bezwaar maakt, de wijziging van de ASU of de gemeenschappelijke gedragslijn niet kan worden aangenomen.

               De Europese Commissie vertegenwoordigt de Unie in de vergaderingen van de ASU-deelnemers en in de schriftelijke besluitvormingsprocedures van de deelnemers.

               Een gemeenschappelijke gedragslijn is een instrument in het kader van de ASU dat de deelnemers bij wijze van uitzondering in staat stelt af te wijken van de ASU-bepalingen met betrekking tot een specifieke transactie of tijdelijk voor een niet-specifiek aantal transacties. De gemeenschappelijke gedragslijnen kunnen via een schriftelijke procedure worden aanvaard door het stilzwijgen te bewaren, aangezien een deelnemer die het stilzwijgen bewaart, geacht wordt het voorstel voor een gemeenschappelijke gedragslijn te hebben aanvaard. Hetzelfde geldt wanneer een deelnemer aangeeft geen positie in te nemen. De reacties op een voorstel voor een gemeenschappelijke gedragslijn worden in beginsel binnen 20 kalenderdagen ingediend (artikel 29 van de ASU). Het OESO-secretariaat voor exportkredieten deelt de deelnemers mee of de gemeenschappelijke gedragslijn is aanvaard en de overeengekomen gemeenschappelijke gedragslijn wordt drie kalenderdagen na deze bekendmaking van kracht (artikel 32 van de ASU).

               2.3.De beoogde handeling van de ASU-deelnemers

               De beoogde maatregel zou een voorstel voor een gemeenschappelijke gedragslijn zijn dat aan de ASU-deelnemers wordt voorgelegd overeenkomstig deel 4, afdeling 3, van de ASU. De voorgestelde gemeenschappelijke gedragslijn zou een dringende en uitzonderlijke maatregel zijn om te reageren op de economische neergang als gevolg van de COVID-19-gezondheidscrisis en om de ernstige gevolgen van de crisis voor de Europese burgerluchtvaartsector te beperken (zie voor meer details afdeling 3 hieronder). De voorgestelde gemeenschappelijke gedragslijn zou, indien overeengekomen, de ASU-bepaling betreffende de terugbetaling van de hoofdsom (artikel 13 van de ASU) tijdelijk wijzigen, wat op grond van het Unierecht rechtsgevolgen in de EU zou hebben (zie 2.1 hierboven).

               Gezien het spoedeisende karakter van de maatregel moet het voorstel zo spoedig mogelijk worden ingediend en, indien overeengekomen, zal de beoogde gemeenschappelijke gedragslijn zo spoedig mogelijk voor alle deelnemers van toepassing moeten worden. Als gevolg van de specifieke stilzwijgende procedure van 20 dagen die in de ASU is vastgesteld (zie 2.2 hierboven), kunnen de deelnemers automatisch instemmen met het voorstel van de Unie voor de gemeenschappelijke gedragslijn als definitieve versie van de gemeenschappelijke gedragslijn, mits daartegen geen bezwaar wordt gemaakt, en dat voorstel moet drie dagen na het einde van de procedure in werking treden.

               In het licht van het bovenstaande is het passend het voorstel van de Unie vast te stellen als het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, aangezien het besluit bindend zal zijn voor de Unie en gevolgen zal hebben voor het recht van de Unie, overeenkomstig artikel 1 van Verordening (EU) nr. 1233/2011, waarin het volgende is bepaald: “De richtsnoeren in de regeling inzake door de overheid gesteunde exportkredieten (“de regeling”) zijn in de Unie van toepassing. De tekst van de regeling is als bijlage bij deze verordening gevoegd.”

               De ASU-procedure voor gemeenschappelijke gedragslijnen zal naar verwachting in januari 2021 worden gestart en in februari 2021 worden afgerond.

               3.Namens de Unie in te nemen standpunt

               De beoogde gemeenschappelijke gedragslijn zou de ASU-deelnemers in staat stellen tijdelijk steun te verlenen aan hun producenten van burgerluchtvaartuigen, wier activiteiten worden bedreigd door liquiditeitsproblemen op korte termijn van de exploitanten en kopers van nieuwe vliegtuigen en motoren ten gevolge van de impact van de COVID-19-epidemie. Momenteel worden de meeste, zo niet alle luchtvaartmaatschappijen geconfronteerd met aanzienlijke inkomstendalingen en tijdens de herstelperiode na de COVID-epidemie zullen zij nog steeds kwetsbare liquiditeitsposities hebben, aangezien zij de financiële nasleep van de crisis en de verminderde vraag het hoofd zullen moeten bieden.

               Concreet zou de voorgestelde gemeenschappelijke gedragslijn de kopers van nieuwe vliegtuigen en motoren de mogelijkheid bieden om het begin van de aflossingen van de hoofdsom van de lening uit te stellen tot 12 of, indien aan bepaalde voorwaarden is voldaan, 18 maanden na de levering, terwijl fabrikanten in de komende 12 maanden betaling kunnen ontvangen voor nieuwe vliegtuigen en motoren die geleverd worden. De geldigheidsduur van de gemeenschappelijke gedragslijn bedraagt 12 maanden.

               Rekening houdend met het feit dat de beoogde gemeenschappelijke gedragslijn tot doel heeft de ernstige gevolgen van de COVID-19-gezondheidscrisis voor de Europese burgerluchtvaartsector te beperken en dat de Unie voornemens is het voorstel voor deze gemeenschappelijke gedragslijn in te dienen, moet het namens de Unie in te nemen standpunt zijn dat het ontwerpvoorstel in de bijlage bij dit besluit wordt opgesteld en gesteund.

               3.1.Procedurele rechtsgrondslag

               3.1.1.Beginselen

               Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van “de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst”.

               Het begrip “handelingen met rechtsgevolgen” omvat tevens handelingen die rechtsgevolgen hebben uit hoofde van de op het betrokken lichaam toepasselijke volkenrechtelijke bepalingen. Onder dit begrip vallen tevens instrumenten die volkenrechtelijk niet bindend zijn, maar die “beslissende invloed [kunnen hebben] op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt”
                  3
               .

               3.1.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De door de ASU-deelnemers vast te stellen handeling is een handeling met rechtsgevolgen. De beoogde handeling heeft rechtsgevolgen krachtens artikel 1 van Verordening (EU) nr. 1233/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de toepassing van bepaalde richtsnoeren op het gebied van door de overheid gesteunde exportkredieten en tot intrekking van Beschikkingen 2001/76/EG en 2001/77/EG van de Raad, waarin het volgende is bepaald: “De richtsnoeren in de regeling inzake door de overheid gesteunde exportkredieten (“de regeling”) zijn in de Unie van toepassing. De tekst van de regeling is als bijlage bij deze verordening gevoegd.”

               De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 218, lid 9, VWEU.

               3.2.Materiële rechtsgrondslag

               3.2.1.Beginselen

               De materiële rechtsgrondslag voor een overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU vast te stellen besluit wordt in de eerste plaats bepaald door de doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling ten aanzien waarvan namens de Unie een standpunt wordt ingenomen.

               3.2.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De doelstelling en inhoud van de beoogde handeling hebben in de eerste plaats betrekking op het gemeenschappelijk handelsbeleid. De materiële rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 207 VWEU.

               3.3.Conclusie

               De rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is artikel 207, lid 4, eerste alinea, VWEU, in samenhang met artikel 218, lid 9, VWEU.

               4.Bekendmaking van de beoogde handeling

               Aangezien de handeling van de ASU-deelnemers de onderneming voor de luchtvaartsector zal wijzigen, is het passend het besluit na de aanvaarding ervan bekend te maken in het Publicatieblad van de Europese Unie.

               2020/0376 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt met betrekking tot de Sectorovereenkomst inzake exportkredieten voor burgerluchtvaartuigen

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 207, lid 4, eerste alinea, juncto artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)De Sectorovereenkomst inzake exportkredieten voor burgerluchtvaartuigen (“Sectorovereenkomst voor luchtvaartuigen” of “ASU” – Aircraft Sector Understanding), die bijlage III bij de regeling inzake door de overheid gesteunde exportkredieten vormt, is omgezet en is derhalve in de Europese Unie juridisch bindend gemaakt bij Verordening (EU) nr. 1233/2011 van het Europees Parlement en de Raad
                  4
               .

               (2)De deelnemers aan de Sectorovereenkomst voor luchtvaartuigen (“ASU-deelnemers”) moeten via een schriftelijke procedure een besluit nemen over het voorstel van de Europese Unie voor een gemeenschappelijke gedragslijn overeenkomstig deel 4, afdeling 3, van die sectorovereenkomst, teneinde de terugbetaling van de hoofdsom voor kopers van nieuwe vliegtuigen en motoren tijdelijk uit te stellen in het licht van de huidige en zich ontwikkelende economische neergang in verband met COVID-19.

               (3)Het is passend het voorstel van de Unie vast te stellen als het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen in de schriftelijke procedure van de ASU-deelnemers, aangezien het besluit beslissende invloed kan hebben op de inhoud van het recht van de Unie krachtens Verordening (EU) nr. 1233/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de toepassing van bepaalde richtsnoeren op het gebied van door de overheid gesteunde exportkredieten en tot intrekking van de Beschikkingen 2001/76/EG en 2001/77/EG van de Raad.

               (4)Het voorstel voor de gemeenschappelijke gedragslijn zou de kopers van nieuwe luchtvaartuigen zoals gedefinieerd in artikel 8, punt a), punt 1), van de ASU en van ondersteuning voor reservemotoren en reserveonderdelen als bedoeld in artikel 20, punten a), b) en c), van de ASU in staat stellen de terugbetaling van de hoofdsom van de lening tot 12 maanden of, indien aan bepaalde voorwaarden is voldaan, 18 maanden na de levering uit te stellen. Deze uitzonderlijke maatregel is noodzakelijk om te reageren op de economische neergang als gevolg van de gezondheidscrisis door COVID-19 en om de ernstige gevolgen van de crisis voor de burgerluchtvaartsector, waarvan de activiteiten worden bedreigd door liquiditeitsproblemen op korte termijn van de exploitanten en kopers van nieuwe vliegtuigen en motoren, te beperken,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het namens de Unie in te nemen standpunt met betrekking tot het voorstel voor de gemeenschappelijke gedragslijn overeenkomstig deel 4, afdeling 3, van de sectorovereenkomst voor luchtvaartuigen wordt gebaseerd op de bijlage bij dit besluit.

               Artikel 2

               Dit besluit is gericht tot de Commissie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        Zoals gedefinieerd in artikel 5 van de OESO-overeenkomst.

                     (2)

                        Verordening (EU) nr. 1233/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de toepassing van bepaalde richtsnoeren op het gebied van door de overheid gesteunde exportkredieten en tot intrekking van de Beschikkingen 2001/76/EG en 2001/77/EG van de Raad (PB L 326 van 8.12.2011, blz. 45).

                     (3)

                        Arrest van het Hof van 7 oktober 2014, Duitsland/Raad, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, punten 61 tot en met 64.

                     (4)

                        Verordening (EU) nr. 1233/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de toepassing van bepaalde richtsnoeren op het gebied van door de overheid gesteunde exportkredieten en tot intrekking van de Beschikkingen 2001/76/EG en 2001/77/EG van de Raad (PB L 326 van 8.12.2011, blz. 45).

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 17.12.2020
            COM(2020) 847 final
            BIJLAGE
            bij
            Voorstel voor een besluit van de Raad
            betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt met betrekking tot de Sectorovereenkomst inzake exportkredieten voor burgerluchtvaartuigen

               BIJLAGE

               Voorstel van de EU voor een gemeenschappelijke gedragslijn overeenkomstig artikel 28 e.v. ASU – uitstel van terugbetaling

               1.Referentienummer EU [•]/2020

               2.Naam van het invoerende land: Meerdere

               3.Beschrijving van de transactie: Overheidssteun voor nieuwe luchtvaartuigen en reservemotoren

               4.Voorstel voor een gemeenschappelijke gedragslijn: tijdelijke toevoeging van twee alternatieve terugbetalingsprofielen in clausule 13, punt a), van de ASU

               5.Nationaliteit en namen van bekende inschrijvers: n.v.t.

               6.Uiterste datum voor de indiening van de offerte/inschrijvingsperiode: n.v.t.

               7.Andere informatie:

               Chronologisch overzicht

               De EU stelt een tijdelijke gemeenschappelijke gedragslijn voor die onmiddellijk van toepassing is voor de aanpak van de liquiditeitsproblemen op korte termijn waarmee exploitanten en kopers van nieuwe vliegtuigen en motoren worden geconfronteerd in het licht van de huidige, zich ontwikkelende COVID-19-crisis. Het is duidelijk dat de meeste, zo niet alle luchtvaartmaatschappijen te maken krijgen met ernstige inkomstendalingen en zelfs in de periode na de COVID-crisis, wanneer zij de financiële nasleep van de crisis opvangen en de vraag nog enige tijd kan afnemen, zullen hun liquiditeitsposities veel kwetsbaarder zijn.

               De voorgestelde gemeenschappelijke gedragslijn heeft tot doel de mogelijke impact van de financiële gevolgen van de crisis voor de nationale fabrikanten te verzachten door de deelnemers de mogelijkheid te verschaffen financieringsvoorwaarden aan te bieden die in overeenstemming zijn met de beginselen van de sectorovereenkomst voor luchtvaartuigen, en tegelijkertijd het specifieke liquiditeitseffect op korte termijn dat momenteel wordt waargenomen, aan te pakken.

               ·Algemene voorwaarden

               Het voorstel heeft tot doel deze kwestie aan te pakken door de kopers de mogelijkheid te bieden de terugbetaling van de hoofdsom tijdelijk met 12 of 18 maanden uit te stellen, terwijl fabrikanten in staat worden gesteld om betaling te ontvangen voor nieuwe vliegtuigen en motoren die in de komende 12 maanden worden geleverd.

               ·Grondgedachte milieubonus

               Wegens uitzonderlijke omstandigheden hebben kopers en kredietnemers als gevolg van de sterke daling van de vraag te kampen met extreem krappe financieringsposities. In dit verband komen kopers en kredietnemers in aanmerking voor een extra uitstel van 6 maanden. In ruil daarvoor worden zij aangemoedigd om beste praktijken op het gebied van maatregelen voor de bewaking en vermindering van broeikasgasemissies vast te stellen.

               Behoudens een globale risicoanalyse van de transactie die door elke exportkredietinstelling (“ECA”) wordt verricht, begint de eerste aflossingstermijn uiterlijk 18 maanden na de aanvangsdatum van het krediet en de renteaflossingen uiterlijk drie maanden – of uiterlijk zes maanden mits voorafgaande kennisgeving – na de aanvangsdatum van het krediet, indien een monitoring- en een reductie- of compensatieplan (“broeikasgasemissieplan”) jaarlijks openbaar wordt gemaakt en het volgende omvat:

               i.monitoring van de broeikasgasemissies, hetzij met behulp van een erkende en aanvaardbare methode,

               alsmede

               ii.een kwantitatieve doelstelling voor broeikasgasemissies en bekendmaking van reeds bestaande of uit te voeren maatregelen om de uitstoot van broeikasgassen te verminderen of te compenseren.

               Indien een plan voor broeikasgasemissies nog niet is ingevoerd en openbaar beschikbaar is, kunnen de kopers of kredietnemers nog steeds in aanmerking komen voor de hierboven beschreven aanvullende verlenging met 6 maanden indien zij zich er op het tijdstip van indiening van het verzoek uitdrukkelijk toe verbinden om een dergelijk plan tijdens de 12 maanden van het alternatieve aflossingsschema binnen een redelijke termijn vast te stellen en op passende wijze openbaar te maken.

               Indien de koper of kredietnemer een dergelijk verslag of plan niet openbaar maakt gedurende de 12 maanden van het alternatieve aflossingsschema, zijn de algemene voorwaarden van toepassing en wordt de eerste aflossing uiterlijk 12 maanden na de aanvangsdatum van het krediet voltrokken.

               Voorstel:

               Voorgesteld wordt om gedurende een periode van 12 maanden een alternatief terugbetalingsschema ter beschikking te stellen van de deelnemers op grond van bepaling 13, punt a), van de ASU: Terugbetaling van hoofdsom en rente door middel van een gemeenschappelijke gedragslijn. Het aanvullende aflossingsschema waarover de deelnemer beschikt, wordt als volgt gedefinieerd:

               13 a)De deelnemers passen voor de aflossing van de hoofdsom en de rentebetaling een van de in punt 1), 2), 3) of 4) hieronder vermelde schema's toe.

               1)... Zoals vermeld in ASU

               2)... Zoals vermeld in ASU

               3)Onder voorbehoud van een voorafgaande kennisgeving worden de hoofdsom en de rente samen in gelijke aflossingen terugbetaald:

               a)de aflossingen worden niet minder frequent dan om de drie maanden verricht en:

               i)De eerste aflossing van de hoofdsom wordt uiterlijk 12 maanden na de aanvangsdatum van het krediet verricht. Om twijfel weg te nemen, worden de aflossingen van de hoofdsom die normaliter binnen de eerste 12 maanden als bedoeld in punt 1) of 2) verschuldigd zijn, pro rata toegepast over de onder 3) te verrichten aflossingen.

               ii)of, als alternatief, en indien de koper of kredietnemer

               –een jaarverslag openbaar maakt, met inbegrip van een broeikasgasemissiemonitoring en een plan om deze emissies te verminderen of te compenseren (“broeikasgasemissieplan”),

               of

               –zich er bij de indiening van het verzoek officieel toe verbindt een dergelijk plan binnen een redelijke termijn vast te stellen en op passende wijze bekend te maken gedurende de 12 maanden van het alternatieve aflossingsschema onder 3 a) i) hierboven.

               De eerste aflossing van de hoofdsom wordt uiterlijk 18 maanden na de aanvangsdatum van het krediet verricht. Om twijfel weg te nemen, worden de aflossingen van de hoofdsom die normaliter binnen de eerste 18 maanden als bedoeld in punt 1) of 2) verschuldigd zijn, pro rata toegepast over de onder 3) te verrichten aflossingen.

               Indien de koper of kredietnemer een dergelijk verslag of plan niet openbaar maakt gedurende de 12 maanden van het alternatieve aflossingsschema, wordt de eerste aflossing van de hoofdsom uiterlijk 12 maanden na de aanvangsdatum van het krediet verricht.

               b)de renteaflossingen worden ten minste om de drie maanden betaald, te beginnen uiterlijk drie maanden na de aanvangsdatum van het krediet.

               c)als alternatief kunnen de aflossingen van de hoofdsom en de rente om de zes maanden plaatsvinden, waarbij de eerste aflossing van de hoofdsom van de hoofdsom uiterlijk 12 maanden aanvangt of uiterlijk 18 maanden onder a), punt ii, na de aanvangsdatum van het krediet en renteaflossingen die uiterlijk zes maanden na de aanvangsdatum van het krediet aanvangen. In dit geval is een toeslag van 15 % op de minimumpremietarieven, berekend overeenkomstig aanhangsel II, van toepassing.

               d)bij transacties met een variabele rente wordt het schema voor de aflossing van de hoofdsom voor de volledige terugbetalingstermijn bepaald, en wel niet meer dan vijf werkdagen vóór de uitboekingsdatum op basis van de variabele of swaprente op dat tijdstip.

               4)Onder voorbehoud van een voorafgaande kennisgeving wordt de hoofdsom in gelijke aflossingen terugbetaald, vermeerderd met rente over afnemende saldi:

               a)de aflossingen van de hoofdsom vinden ten minste om de drie maanden plaats en:

               i)de eerste aflossing wordt uiterlijk 12 maanden na de aanvangsdatum van het krediet betaald. Om twijfel weg te nemen, worden de aflossingen van de hoofdsom die normaliter binnen de eerste 12 maanden als bedoeld in punt 1) of 2) verschuldigd zijn, pro rata toegepast over de onder 4) te verrichten aflossingen,

               ii)of, als alternatief, indien de koper of kredietnemer:

               –een jaarverslag openbaar maakt, met inbegrip van een broeikasgasemissiemonitoring en een plan om deze emissies te verminderen of te compenseren,

               of

               –zich er bij de indiening van het verzoek officieel toe verbindt een dergelijk plan binnen een redelijke termijn vast te stellen en op passende wijze bekend te maken gedurende de 12 maanden van het alternatieve aflossingsschema onder 4 a) i) hierboven.

               De eerste aflossing van de hoofdsom wordt uiterlijk 18 maanden na de aanvangsdatum van het krediet verricht. Om twijfel weg te nemen, worden de aflossingen van de hoofdsom die normaliter binnen de eerste 18 maanden als bedoeld in punt 1) of 2) verschuldigd zijn, pro rata toegepast over de onder 4) te verrichten aflossingen.

               Indien de koper of kredietnemer een dergelijk verslag of plan niet openbaar maakt gedurende de 12 maanden van het alternatieve aflossingsschema, wordt de eerste aflossing van de hoofdsom uiterlijk 18 maanden na de aanvangsdatum van het krediet verricht.

               b)de renteaflossingen worden ten minste om de drie maanden betaald, te beginnen uiterlijk drie maanden na de aanvangsdatum van het krediet.

               c)als alternatief kunnen de aflossingen van de hoofdsom en de rente om de zes maanden plaatsvinden, waarbij de eerste aflossingstermijn van de hoofdsom uiterlijk 12 maanden aanvangt of uiterlijk 18 maanden onder a), punt ii, na de aanvangsdatum van het krediet en rentetermijnen die uiterlijk zes maanden na de aanvangsdatum van het krediet aanvangen. In dit geval is een toeslag van 15 % op de minimumpremietarieven, berekend overeenkomstig aanhangsel II, van toepassing.

               Toepassingsgebied:

               Voorgesteld wordt dat de gemeenschappelijke gedragslijn:

                        i)

                        van toepassing zal zijn voor een periode van twaalf maanden vanaf 1 november 2020;

                        ii)

                        alleen van toepassing zal zijn op nieuwe luchtvaartuigen als gedefinieerd in artikel 8, onder a), punt 1), en steun voor reservemotoren en reserveonderdelen als bedoeld in artikel 20, onder a), b) en c), van de ASU;

                        iii)

                        niet van toepassing is op luchtvaartuigen die niet worden gebruikt voor inkomstengenererende activiteiten, noch door passagiers- of vrachtvervoer, noch door operationele leasing;

                        iv)

                        zal alleen van toepassing zijn op nieuwe contracten als omschreven onder ii) wanneer overheidssteun wordt verleend binnen de periode waarin de gemeenschappelijke gedragslijn van kracht is;

                        v)

                        alleen van toepassing zal zijn op luchtvaartuigen en motoren als gedefinieerd onder ii) die zijn besteld in het kader van koopovereenkomsten die op of vóór 11 maart 2020 zijn uitgevoerd;

                        vi)

                        flexibiliteit is alleen toegestaan voor tussentijdse financieringsregelingen (zoals gedefinieerd in artikel 8 , onder b)) wanneer de levering en de tussentijdse financieringsregeling plaatsvinden in de periode waarin de gemeenschappelijke gedragslijn van kracht is;

                        vii)

                        beschikbaar zal zijn voor alle kopers of kredietnemers die onderworpen zijn aan een kasstroomeffectbeoordeling die aan de deelnemer wordt verstrekt en waaruit de redenen blijken waarom de gemeenschappelijke gedragslijn vereist is;

                        viii)

                        van toepassing is op vertraagde levering zolang de feitelijke levering niet later plaatsvindt dan 90 dagen na de daadwerkelijke einddatum van de gemeenschappelijke gedragslijn, alsmede

                        ix)

                        niet van invloed is op de toepassing van een andere ASU-voorwaarde, die van toepassing blijft.

               Om twijfel te voorkomen, doet de toepassing van de voorgestelde gemeenschappelijke gedragslijn geen afbreuk aan de mogelijkheid van deelnemers om maatregelen overeen te komen om verliezen tot een minimum te beperken overeenkomstig clausule 7 van de ASU.

               Vertraagde levering:

               Wanneer een deelnemer zich ertoe heeft verbonden overheidssteun te verlenen voor een levering in overeenstemming met de voorgestelde gemeenschappelijke gedragslijn en die levering vertraging heeft opgelopen tot na de daadwerkelijke einddatum van de gemeenschappelijke gedragslijn, wordt de deelnemer toegestaan de voorwaarden van die oorspronkelijke verbintenis na te komen, mits de daadwerkelijke levering uiterlijk 90 dagen na de daadwerkelijke einddatum van de gemeenschappelijke gedragslijn plaatsvindt.

               Een deelnemer die voornemens is de beschikbaarheidsperiode van de voorwaarden van de gemeenschappelijke gedragslijn in geval van vertraagde levering te verlengen, legt in de kennisgeving na afgifte uit waarom hij instemt met de verlenging.

               Levering tussen 1 november 2020 en de datum van aanvaarding van de gemeenschappelijke gedragslijn

               Kopers of kredietnemers die tussen 1 november 2020 en de datum van aanvaarding van de gemeenschappelijke gedragslijn een vliegtuig met overheidssteun in ontvangst nemen, hebben het recht de voorwaarden van de officiële steuntransactie zodanig te wijzigen dat de voorwaarden van de gemeenschappelijke gedragslijn van toepassing zijn, onder voorbehoud van de instemming van de deelnemende ECA’s bij de ondersteuning van de transactie en de betaling van de aanvullende premie overeenkomstig het onderstaande lid.

               Minimumpremietarieven:

               De regels inzake de ASU-premietarieven als omschreven in aanhangsel II blijven van toepassing op alle transacties waarvoor steun wordt verleend in het kader van de gemeenschappelijke gedragslijn. Herprofilering in overeenstemming met het hierboven beschreven voorstel zal tot gevolg hebben dat de gemiddelde gewogen duur van een transactie wordt verlengd en dat deelnemers die een premie vooraf in rekening brengen in plaats van als marge over de looptijd van de lening, worden gecompenseerd door een hoger premietarief aan te rekenen indien zij ervoor kiezen de in het kader van de gemeenschappelijke gedragslijn voorgestelde voorwaarden toe te passen.

               Risico-indeling:

               Voor de koper of kredietnemers wier ASU-risicoclassificatie op of vóór 11 maart 2020 is aanvaard, dient een bijwerking van de risico-indeling te worden voorgesteld volgens de in aanhangsel II van de ASU beschreven gewone procedure om de voorwaarden van deze gemeenschappelijke gedragslijn toe te passen.

               Kennisgevingen:

               Het gebruik van de voorgestelde gemeenschappelijke gedragslijn door de deelnemers wordt uitsluitend ter informatie gemeld in het kader van de in de ASU vastgestelde procedure voor voorafgaande kennisgeving.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 9.2.2021
            COM(2021) 64 final
            2021/0034(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen in de Partnerschapsraad die is opgericht bij de Handels- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, enerzijds, en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, anderzijds, met betrekking tot de datum waarop de voorlopige toepassing van de handels- en samenwerkingsovereenkomst wordt beëindigd

               TOELICHTING

               1.Onderwerp van het voorstel

               De Commissie stelt voor dat de Raad het standpunt vaststelt dat namens de Unie moet worden ingenomen in de Partnerschapsraad die is opgericht bij de Handels- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, enerzijds, en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, anderzijds, (“de handels- en samenwerkingsovereenkomst”), met betrekking tot de datum waarop de voorlopige toepassing van de handels- en samenwerkingsovereenkomst wordt beëindigd.

               2.Achtergrond van het voorstel

               2.1.De handels- en samenwerkingsovereenkomst

               Op 29 december 2020 heeft de Raad Besluit (EU) 2020/2252
                  1
                vastgesteld betreffende de ondertekening, namens de Unie, en betreffende de voorlopige toepassing van de Handels- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, enerzijds, en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, anderzijds, en van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland inzake beveiligingsprocedures voor de uitwisseling en bescherming van gerubriceerde gegevens.

               Bij de handels- en samenwerkingsovereenkomst wordt de basis voor brede betrekkingen tussen de Unie en het Verenigd Koninkrijk vastgesteld, die wordt gekenmerkt door wederkerige rechten en verplichtingen, gemeenschappelijk optreden en bijzondere procedures.

               De informatiebeveiligingsovereenkomst is een aanvullende overeenkomst bij de handels- en samenwerkingsovereenkomst en is intrinsiek verbonden met die overeenkomst, met name wat betreft de datums van toepassing en van beëindiging.

               Overeenkomstig artikel 12, lid 1, van Besluit (EU) 2020/2252 van de Raad, zoals overeengekomen door de partijen in artikel FINPROV.11, lid 2, worden de overeenkomsten met ingang van 1 januari 2021 voorlopig toegepast, in afwachting van de voltooiing van de voor de inwerkingtreding ervan vereiste procedures.

               2.2.Het beoogde besluit van de Partnerschapsraad

               Overeenkomstig artikel FINPROV.11, lid 2, van de handels- en samenwerkingsovereenkomst eindigt de voorlopige toepassing op een van de volgende data, naargelang welke datum eerder valt:

               a) 28 februari 2021 of een andere datum zoals vastgesteld door de krachtens artikel INST.1 van de overeenkomst opgerichte Partnerschapsraad; of

               b) de eerste dag van de maand volgende op die waarin beide partijen elkaar ervan in kennis hebben gesteld dat zij hun respectieve interne vereisten en procedures voor het vaststellen van hun instemming om gebonden te zijn, hebben vervuld.

               Gezien de tijd die het Europees Parlement en de Raad nodig hebben om de overeenkomsten in alle 24 authentieke talen naar behoren te onderzoeken, zal de Unie de handels- en samenwerkingsovereenkomst niet vóór 28 februari 2021 kunnen sluiten.

               Daarom moet de Partnerschapsraad een latere datum dan 28 februari 2021 vaststellen voor het einde van de voorlopige toepassing, rekening houdend met de tijd die nodig is voor de voltooiing van de juridisch-taalkundige revisie en de authenticatie van alle taalversies van de overeenkomst.

               Het beoogde besluit van de Partnerschapsraad waarvoor het standpunt van de Unie moet worden vastgesteld, heeft tot doel deze datum te bepalen.

               3.Namens de Unie in te nemen standpunt

               Gezien de geplande datum waarop de overeenkomsten in alle 24 authentieke talen beschikbaar zullen zijn, moet de datum 30 april 2021 zijn.

               Bijgevolg dient de Unie het standpunt in te nemen dat zij instemt met de vaststelling van een besluit van de Partnerschapsraad waarbij op grond van artikel FINPROV.11, lid 2, punt a), van de handels- en samenwerkingsovereenkomst 30 april 2021 wordt vastgesteld als nieuwe einddatum voor de voorlopige toepassing, overeenkomstig het ontwerpbesluit dat bij dit voorstel is gevoegd.

               4.Rechtsgrondslag

               Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet in de vaststelling van besluiten van de Raad tot bepaling van “de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst”.

               Het door de Partnerschapsraad vast te stellen besluit is een handeling met rechtsgevolgen.

               De beoogde handeling strekt niet tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de handels- en samenwerkingsovereenkomst.

               De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is daarom artikel 218, lid 9, VWEU.

               Het enige doel en de inhoud van de beoogde handeling hebben betrekking op de vaststelling van het standpunt van de Unie inzake de datum waarop de voorlopige toepassing wordt beëindigd. De ondertekening van de handels- en samenwerkingsovereenkomst was gebaseerd op artikel 217 VWEU.

               De rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is bijgevolg artikel 217 VWEU, in samenhang met artikel 218, lid 9, VWEU.

               5.Bekendmaking van de beoogde handeling

               Aangezien het besluit van de Partnerschapsraad tot doel heeft de datum waarop de voorlopige toepassing wordt beëindigd, uit te stellen, is het passend het besluit van de Partnerschapsraad na de vaststelling ervan bekend te maken in het Publicatieblad van de Europese Unie.

               2021/0034 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen in de Partnerschapsraad die is opgericht bij de Handels- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, enerzijds, en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, anderzijds, met betrekking tot de datum waarop de voorlopige toepassing van de handels- en samenwerkingsovereenkomst wordt beëindigd

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 217, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Op 29 december 2020 heeft de Raad Besluit van de Raad (EU) 2020/2252
                  2
                betreffende de ondertekening, namens de Unie, van de handels- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, enerzijds, en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, anderzijds, (“de handels- en samenwerkingsovereenkomst”) en van de overeenkomst tussen de Europese Unie en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland inzake beveiligingsprocedures voor de uitwisseling en bescherming van gerubriceerde gegevens (“de informatiebeveiligingsovereenkomst”) (hierna “de overeenkomsten” genoemd) vastgesteld.

               (2)De informatiebeveiligingsovereenkomst is een aanvullende overeenkomst bij de handels- en samenwerkingsovereenkomst en is intrinsiek verbonden met die overeenkomst, met name wat betreft de datums van toepassing en van beëindiging.

               (3)Overeenkomstig artikel 12, lid 1, van Besluit (EU) 2020/2252 van de Raad, zoals overeengekomen door de partijen in artikel FINPROV.11, lid 2, van de handels- en samenwerkingsovereenkomst, worden de overeenkomsten met ingang van 1 januari 2021 voorlopig toegepast, in afwachting van de voltooiing van de voor de inwerkingtreding ervan vereiste procedures.

               (4)Overeenkomstig artikel FINPROV.11, lid 2, van de handels- en samenwerkingsovereenkomst eindigt de voorlopige toepassing op een van de volgende data, naargelang welke datum eerder valt: a) 28 februari 2021 of een andere datum zoals vastgesteld door de krachtens artikel INST.1 van de handels- en samenwerkingsovereenkomst opgerichte Partnerschapsraad; of b) de eerste dag van de maand volgende op die waarin beide partijen elkaar ervan in kennis hebben gesteld dat zij hun respectieve interne vereisten en procedures voor het vaststellen van hun instemming om gebonden te zijn, hebben vervuld.

               (5)Gezien de tijd die het Europees Parlement en de Raad nodig hebben om de overeenkomsten in alle 24 authentieke talen naar behoren te onderzoeken, zal de Unie de handels- en samenwerkingsovereenkomst niet vóór 28 februari 2021 kunnen sluiten.

               (6)Bijgevolg dient de Partnerschapsraad een latere datum voor de beëindiging van de voorlopige toepassing vast te stellen, rekening houdende met de tijd die nodig is om alle taalversies te reviseren en te authenticeren. Gezien de verwachte datum waarop de overeenkomsten in alle 24 authentieke talen beschikbaar zullen zijn, dient de Partnerschapsraad 30 april 2021 als datum vast te stellen.

               (7)Het is dus passend het standpunt te bepalen dat namens de Unie in de Partnerschapsraad moet worden ingenomen.

               (8)Met het oog op een snelle toepassing van de in dit besluit vervatte maatregelen moet dit besluit in werking treden op de datum waarop het wordt vastgesteld,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het standpunt dat namens de Unie in de bij artikel INST.1 van de handels- en samenwerkingsovereenkomst opgerichte Partnerschapsraad moet worden ingenomen met betrekking tot een overeenkomstig artikel FINPROV.11, lid 2, punt a), te nemen besluit, is gebaseerd op het bij dit voorstel gevoegde ontwerpbesluit van de Partnerschapsraad.

               Artikel 2

               Het besluit van de Partnerschapsraad wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

               Artikel 3

               Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt vastgesteld.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        PB L 444 van 31.12.2020, blz. 2.

                     (2)

                        Besluit (EU) 2020/2252 van de Raad van 29 december 2020 betreffende de ondertekening, namens de Unie, en betreffende de voorlopige toepassing van de Handels- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, enerzijds, en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, anderzijds, en van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland inzake beveiligingsprocedures voor de uitwisseling en bescherming van gerubriceerde gegevens (PB L 444 van 31.12.2020, blz. 2).

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 9.2.2021
            COM(2021) 64 final
            BIJLAGE
            bij
            Voorstel voor een besluit van de Raad
            betreffende het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen in de Partnerschapsraad die is opgericht bij de Handels- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, enerzijds, en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, anderzijds, met betrekking tot de datum waarop de voorlopige toepassing van de handels- en samenwerkingsovereenkomst wordt beëindigd

               BIJLAGE

               Besluit nr. 1/2021 van de Partnerschapsraad die is opgericht bij de Handels- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, enerzijds, en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, anderzijds,

               van...

               met betrekking tot de datum waarop de voorlopige toepassing van de Handels- en samenwerkingsovereenkomst wordt beëindigd

               DE PARTNERSCHAPSRAAD,

               Gezien de Handels- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, enerzijds, en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, anderzijds,
                  1
                (“de handels- en samenwerkingsovereenkomst”), en met name artikel FINPROV.11, lid 2, punt a),

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)In artikel FINPROV.11, lid 2, van de handels- en samenwerkingsovereenkomst zijn de partijen overeengekomen deze overeenkomst met ingang van 1 januari 2021 voorlopig toe te passen, mits zij elkaar vóór die datum ervan in kennis hebben gesteld dat hun respectieve interne vereisten en procedures die voor voorlopige toepassing nodig zijn, vervuld zijn. De voorlopig toepassing wordt beëindigd op een van de volgende data, al naargelang welke datum eerder valt: a) 28 februari 2021 of een andere door de Partnerschapsraad vastgestelde datum; of b) de eerste dag van de maand volgende op die waarin beide partijen elkaar ervan in kennis hebben gesteld dat zij hun respectieve interne vereisten en procedures voor het vaststellen van hun instemming om gebonden te zijn, hebben vervuld.

               (2)Omdat de Europese Unie wegens interne procedurele vereisten de handels- en samenwerkingsovereenkomst niet kan sluiten tegen 28 februari 2021, dient de Partnerschapsraad 30 april 2021 vast te stellen als datum waarop de voorlopige toepassing  overeenkomstig artikel FINPROV.11, lid 2, punt a), wordt beëindigd.

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               De datum waarop de voorlopige toepassing overeenkomstig artikel FINPROV.11, lid 2, punt a), van de handels- en samenwerkingsovereenkomst wordt beëindigd, is 30 april 2021.

               Artikel 2

               Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt vastgesteld.

               Gedaan te …,

               Voor de Partnerschapsraad

               De medevoorzitters

                     (1)

                        PB L 444 van 31.12.2020, blz. 14.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 3.11.2021
            COM(2021) 671 final
            2021/0352(NLE)

            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in de 32e zitting van de algemene vergadering van de Internationale Maritieme Organisatie met betrekking tot de vaststelling van wijzigingen van de richtsnoeren in het kader van het geharmoniseerd systeem van onderzoek en certificatie

               TOELICHTING

               1.Onderwerp van het voorstel

               Dit voorstel betreft het besluit tot vaststelling van het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen op de 32e algemene vergadering (A 32) van de Internationale Maritieme Organisatie (IMO), die online plaatsvindt van 6 tot en met 15 december 2021.

               Tijdens die zitting moeten de ontwerprichtsnoeren voor onderzoek van 2021 worden vastgesteld in het kader van het geharmoniseerd systeem van onderzoek en certificatie (HSSC) en moet resolutie A.1140(31) worden ingetrokken, waarbij de algemene vergadering van de IMO tijdens haar 31e zitting de richtsnoeren voor onderzoek van 2019 in het kader van het geharmoniseerd systeem van onderzoek en certificatie (HSSC) heeft vastgesteld.

               2.Achtergrond van het voorstel

               2.1.Het Verdrag inzake de Internationale Maritieme Organisatie

               De Internationale Maritieme Organisatie (IMO) is opgericht bij het Verdrag inzake de Internationale Maritieme Organisatie. Ze is opgericht als forum voor samenwerking op het gebied van regelgeving en praktijken betreffende alle soorten technische aangelegenheden die van invloed zijn op de internationale commerciële scheepvaart. De IMO wil ook de algemene vaststelling stimuleren van de hoogst haalbare normen op het gebied van de veiligheid van de zeevaart, de efficiëntie van de scheepvaart en de preventie en bestrijding van verontreiniging van de zee door schepen, en een gelijk speelveld bevorderen. Ten slotte behandelt de IMO de bijbehorende administratieve en juridische kwesties.

               Het verdrag is op 17 maart 1958 in werking getreden.

               Alle lidstaten zijn partij bij het verdrag.

               2.2.De Internationale Maritieme Organisatie

               De Internationale Maritieme Organisatie (IMO) is een gespecialiseerd agentschap van de Verenigde Naties dat verantwoordelijk is voor de veiligheid en betrouwbaarheid van de scheepvaart en de preventie van verontreiniging van de zee door schepen. Zij bepaalt wereldwijd normen voor de veiligheid, de betrouwbaarheid en de milieuprestaties van de internationale scheepvaart. Haar belangrijkste rol is een billijk en doeltreffend regelgevingskader voor de scheepvaartsector te creëren dat wereldwijd wordt goedgekeurd en toegepast.

               Elk land kan tot de IMO toetreden; alle EU-lidstaten zijn lid van de IMO. De betrekkingen tussen de EU en de IMO zijn gebaseerd op de in 1974 gesloten samenwerkingsregeling tussen de Intergouvernementele Maritieme Consultatieve Organisatie (IMCO) en de Commissie van de Europese Gemeenschappen.

               De algemene vergadering is het bestuursorgaan van de IMO. Ze bestaat uit alle lidstaten van de IMO, komt om de twee jaar bijeen en kan maatregelen vaststellen waarover in de vijf hoofdcommissies van de IMO overeenstemming is bereikt. Tot die vijf commissies behoren de Maritieme Veiligheidscommissie (MSC) en de Commissie voor de bescherming van het mariene milieu (MEPC).

               2.3.De beoogde handeling van de algemene vergadering van de IMO

               Tijdens haar 32e zitting, van 6 tot en met 15 december 2021, moet de algemene vergadering wijzigingen van de richtsnoeren in het kader van het geharmoniseerd systeem van onderzoek en certificatie vaststellen.

               De beoogde wijzigingen hebben tot doel de richtsnoeren aan te passen aan de voorschriften die voortvloeien uit wijzigingen van de relevante verplichte instrumenten die tot en met 31 december 2021 in werking treden.

               3.Namens de Unie in te nemen standpunt

               3.1.Vaststelling van de richtsnoeren voor onderzoek van 2021 in het kader van het geharmoniseerd systeem van onderzoek en certificatie, en intrekking van A.1140(31)

               De subcommissie Flag State Implementation, de voorloper van de subcommissie Implementation of IMO Instruments (III), stemde in met een continue herziening van de HSSC-richtsnoeren voor onderzoek. De richtsnoeren voor onderzoek worden daarom tijdens elke zitting van de algemene vergadering van de IMO bijgewerkt. De recentste versie van de richtsnoeren voor onderzoek is opgenomen in resolutie A.1140(31) en vastgesteld tijdens de 31e zitting van de algemene vergadering in 2019.

               Tijdens haar 6e vergadering heeft subcommissie III de correspondentiegroep voor de herziening van de richtsnoeren voor onderzoek in het kader van het HSSC opgericht en de niet-uitputtende lijst opgesteld van verplichtingen uit hoofde van instrumenten die relevant zijn voor de Implementation of IMO Instruments-code (III-code), gecoördineerd door China. Dat was ook zo gebeurd tijdens de vorige vergaderingen van subcommissie III.

               De correspondentiegroep werd verzocht door te gaan met het opstellen van ontwerpwijzigingen van de richtsnoeren voor onderzoek. Die wijzigingen vloeien voort uit wijzigingen van de relevante verplichte instrumenten die tot en met 31 december 2021 in werking moeten treden, rekening houdend met het resultaat van de vergaderingen van de MEPC en de MSC. De vaststelling van de bijgewerkte HSSC-richtsnoeren voor onderzoek en de intrekking van resolutie A.1140(31), die de huidige richtsnoeren bevat, zal worden goedgekeurd op de 104e vergadering van de MSC en de 77e vergadering van de MPEC. Na goedkeuring door beide commissies wordt de ontwerpresolutie voor vaststelling voorgelegd op A 32.

               De regelmatige herziening waarborgt dat de HSSC-richtsnoeren voor onderzoek up-to-date blijven. In de vast te stellen actualisering wordt onder meer verduidelijkt dat vervallen elektrische batterijen die voldeden aan de voorschriften van punt 12.6 van de bijlage bij Resolutie MSC.149(77), alleen mogen worden gebruikt voor het onderzoeken en controleren van de werking van bidirectionele VHF-radiotelefonietoestellen. De Unie moet derhalve die wijzigingen steunen, omdat zij ervoor zorgen dat in de richtsnoeren voor onderzoek rekening wordt gehouden met nieuwe ontwikkelingen.

               3.2.Desbetreffende EU-wetgeving en EU-bevoegdheid

               In Verordening (EG) nr. 391/2009
                  1
                zijn gemeenschappelijke voorschriften en normen vastgesteld voor met de inspectie en controle van schepen belaste organisaties. Volgens het criterium van punt 7, k), deel B, van bijlage I bij die verordening moet een erkende organisatie garanderen dat de wettelijk voorgeschreven onderzoeken en inspecties worden verricht volgens de richtlijnen voor onderzoek in het kader van het door de IMO vastgestelde geharmoniseerde systeem van onderzoek en certificatie.

               4.Rechtsgrondslag

               4.1.Procedurele rechtsgrondslag

               4.1.1.Beginselen

               Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van “de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst”.

               Artikel 218, lid 9, VWEU is van toepassing ongeacht of de Unie lid is van het lichaam dan wel partij is bij de overeenkomst
                  2
               .

               Het begrip “handelingen met rechtsgevolgen” omvat handelingen die rechtsgevolgen hebben uit hoofde van de op het betrokken lichaam toepasselijke volkenrechtelijke bepalingen. Onder dit begrip vallen tevens instrumenten die volkenrechtelijk niet bindend zijn, maar die “beslissende invloed [kunnen hebben] op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt”
                  3
               .

               4.1.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De algemene vergadering van de IMO is een orgaan dat is opgericht krachtens een overeenkomst, namelijk het Verdrag inzake de Internationale Maritieme Organisatie.

               De door de algemene vergadering vast te stellen handeling is een handeling met rechtsgevolgen. De beoogde handeling kan een beslissende invloed hebben op de inhoud van Verordening (EG) nr. 391/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 inzake gemeenschappelijke voorschriften en normen voor met de inspectie en controle van schepen belaste organisaties. Dat komt doordat een erkende organisatie moet garanderen dat de wettelijk voorgeschreven onderzoeken en inspecties worden verricht volgens de richtsnoeren voor onderzoek in het kader van het door de IMO vastgestelde geharmoniseerde systeem van onderzoek en certificatie.

               De beoogde handeling strekt niet tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de Overeenkomst.

               De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 218, lid 9, VWEU.

               4.2.Materiële rechtsgrondslag

               4.2.1.Beginselen

               De materiële rechtsgrondslag voor een overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU vast te stellen besluit wordt in de eerste plaats bepaald door de doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling ten aanzien waarvan namens de Unie een standpunt wordt ingenomen. Wanneer de beoogde handeling een tweeledige doelstelling heeft of bestaat uit twee componenten, waarvan er een kan worden gezien als hoofddoelstelling of hoofdcomponent, terwijl de andere doelstelling of de andere component slechts ondergeschikt is, moet het overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU vast te stellen besluit op één materiële rechtsgrondslag worden gebaseerd, namelijk die welke vereist is voor de hoofddoelstelling of de hoofdcomponent dan wel de belangrijkste doelstelling of component.

               4.2.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De hoofddoelstelling en de inhoud van de beoogde handeling hebben betrekking op vervoer over zee. De materiële rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 100, lid 2, VWEU.

               4.3.Conclusie

               De rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is artikel 100, lid 2, VWEU, in samenhang met artikel 218, lid 9, VWEU.

               2021/0352 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in de 32e zitting van de algemene vergadering van de Internationale Maritieme Organisatie met betrekking tot de vaststelling van wijzigingen van de richtsnoeren in het kader van het geharmoniseerd systeem van onderzoek en certificatie

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 100, lid 2, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Het Verdrag van de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) is in werking getreden op 17 maart 1958.

               (2)De IMO is een gespecialiseerd agentschap van de Verenigde Naties dat verantwoordelijk is voor de veiligheid en betrouwbaarheid van de scheepvaart en de preventie van verontreiniging van de zee en de lucht door schepen. Alle lidstaten van de Unie zijn lid van de IMO. De Unie is geen lid van de IMO.

               (3)Krachtens artikel 15, punt j), van het verdrag kan de algemene vergadering regels en richtsnoeren voor leden vaststellen inzake maritieme veiligheid, de preventie en controle van mariene verontreiniging door schepen en andere thema’s met betrekking tot het effect van de scheepvaart op het mariene milieu, die krachtens of volgens internationale instrumenten aan de Organisatie zijn toegewezen, of wijzigingen van dergelijke regels en richtsnoeren.

               (4)De algemene vergadering van de IMO zal tijdens haar 32e zitting, van 6 tot en met 15 december 2021, de richtsnoeren voor onderzoek van 2021 in het kader van het geharmoniseerd systeem van onderzoek en certificatie (HSSC) vaststellen en resolutie A.1140(31) van de algemene vergadering van de IMO intrekken, waarin de HSSC-richtsnoeren voor onderzoek van 2019 zijn opgenomen.

               (5)Het is passend het standpunt te bepalen dat namens de Unie moet worden ingenomen tijdens de 32e zitting van de algemene vergadering van de IMO, aangezien wijzigingen van de HSSC-richtsnoeren voor onderzoek een beslissende invloed kunnen hebben op de inhoud van het Unierecht, namelijk op Verordening (EG) nr. 391/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 inzake gemeenschappelijke voorschriften en normen voor met de inspectie en controle van schepen belaste organisaties.

               (6)De vaststelling van de HSSC-richtsnoeren voor onderzoek van 2021 en de intrekking van de HSSC-richtsnoeren voor onderzoek van 2019 maken deel uit van een regelmatige herziening. De Unie moet derhalve die wijzigingen steunen, omdat zij waarborgen dat de richtsnoeren voor onderzoek up-to-date blijven.

               (7)Het standpunt van de Unie zal tot uiting worden gebracht door de gezamenlijk optredende lidstaten van de Unie, die lid zijn van de algemene vergadering van de IMO,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen op de 32e zitting van de algemene vergadering van de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) houdt in dat wordt ingestemd met de vaststelling van de richtsnoeren voor onderzoek van 2021 in het kader van het geharmoniseerd systeem van onderzoek en certificatie, zoals vastgelegd in document III 7/17/Add.1, punt 8 en bijlage 6, en met de daaruit voortvloeiende intrekking van Resolutie A.1140(31) van de algemene vergadering van de IMO.

               Artikel 2

               Het in artikel 1 vermelde standpunt wordt tot uitdrukking gebracht door de gezamenlijk optredende lidstaten van de Unie, die lid zijn van de algemene vergadering van de IMO.

               Artikel 3

               Dit besluit is gericht tot de lidstaten.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        Verordening (EG) nr. 391/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 inzake gemeenschappelijke voorschriften en normen voor met de inspectie en controle van schepen belaste organisaties (PB L 131 van 28.5.2009, blz. 11).

                     (2)

                        Arrest van het Hof van Justitie van 7 oktober 2014, Duitsland/Raad, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, punt 64.

                     (3)

                        Arrest van het Hof van Justitie van 7 oktober 2014, Duitsland/Raad, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, punten 61 tot en met 64.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 4.11.2021
            COM(2021) 672 final
            2021/0350(NLE)

            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen op de 12e Ministeriële Conferentie van de Wereldhandelsorganisatie

               TOELICHTING

               1.Onderwerp van het voorstel

               Dit voorstel betreft het besluit van de Raad tot vaststelling van het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen op de 12e Ministeriële Conferentie van de Wereldhandelsorganisatie in verband met de beoogde aanneming van verschillende besluiten. Dit voorstel heeft betrekking op de volgende gebieden:

               1.Visserijsubsidies

               2.Handel en gezondheid

               3.Maatregelen in verband met intellectuele eigendom, zoals bepaald in de Trips-Overeenkomst, in de omstandigheden van de COVID‑19-pandemie en andere pandemieën

               4.Transparantere landbouw

               5.Interne steun aan de landbouw

               6.Overheidsvoorraden met het oog op de continuïteit van de voedselvoorziening

               7.Uitvoerbeperkingen op het gebied van landbouw, met inbegrip van de vrijstelling van uitvoerbeperkingen in het kader van het Wereldvoedselprogramma

               8.Uitvoerconcurrentie in de landbouw

               9.Markttoegang in de landbouw

               10.Speciaal vrijwaringsmechanisme in de landbouw

               11.Herziening van het memorandum van overeenstemming betreffende de bepalingen voor het beheer van tariefcontingenten voor landbouwproducten (besluit van Bali inzake tariefcontingenten)

               12.Katoen

               13.Minst ontwikkelde landen (MOL’s) en bijzondere en gedifferentieerde behandeling (SDT)

               14.Kennisgevingen

               15.Handelskwesties

               2.Achtergrond van het voorstel

               2.1.De Overeenkomst tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie (“WTO-Overeenkomst”)

               De Overeenkomst tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie (hierna: “WTO-Overeenkomst”) heeft tot doel de in de preambule van de overeenkomst genoemde doelstellingen te verwezenlijken. De overeenkomst is op 1 januari 1995 in werking getreden.

               De Europese Unie (EU) is partij bij de overeenkomst
                  1
               . Ook alle lidstaten van de EU‑27 zijn partij bij de overeenkomst. De WTO kan besluiten nemen overeenkomstig de procedures van de WTO-Overeenkomst.

               2.2.Ministeriële conferentie van de Wereldhandelsorganisatie

               De Ministeriële Conferentie is het hoogste besluitvormingsorgaan van de WTO en komt ten minste een keer per twee jaar bijeen. In de praktijk worden besluiten bij consensus genomen.

               De volgende bijeenkomst van de ministeriële conferentie vindt plaats in Genève, Zwitserland (30 november – 3 december 2021).

               2.3.De beoogde handelingen van de Ministeriële Conferentie van de WTO

               Op 3 december zal de 12e Ministeriële Conferentie van de WTO (“MC12”) naar verwachting verschillende besluiten vaststellen met betrekking tot:

               1.Visserijsubsidies

               2.Handel en gezondheid

               3.Maatregelen in verband met intellectuele eigendom, zoals bepaald in de Trips-Overeenkomst, in de omstandigheden van de COVID‑19-pandemie en andere pandemieën

               4.Transparantere landbouw

               5.Interne steun aan de landbouw

               6.Overheidsvoorraden met het oog op de continuïteit van de voedselvoorziening

               7.Uitvoerbeperkingen op het gebied van landbouw, met inbegrip van de vrijstelling van uitvoerbeperkingen in het kader van het Wereldvoedselprogramma

               8.Uitvoerconcurrentie in de landbouw

               9.Markttoegang in de landbouw

               10.Speciaal vrijwaringsmechanisme in de landbouw

               11.Herziening van het besluit van Bali inzake tariefcontingenten

               12.Katoen

               13.MOL’s en SDT

               14.Kennisgevingen

               15.Handelskwesties

               3.Namens de Unie in te nemen standpunt

                  Met dit voorstel wordt beoogd de EU de mogelijkheid te bieden zich aan te sluiten bij een consensus in de Wereldhandelsorganisatie (WTO) over de goedkeuring van de beoogde handelingen door de Ministeriële Conferentie.

               Hoewel het nog niet duidelijk is of, en zo ja, in hoeverre, de WTO-leden tot een consensus zullen kunnen komen, moet de Raad ingevolge artikel 218, lid 9, VWEU het standpunt van de EU op MC12 op voorhand bepalen
                  2
               .

               Er zij op gewezen dat het standpunt van de EU ter ondersteuning van de verlenging van het moratorium op douanerechten op elektronische transmissies en de verlenging van het moratorium op klachten als bedoeld in artikel XXIII, lid 1, punten b) en c), van de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel van 1994 (klachten die geen verband houden met schendingen en situaties), niet in dit voorstel zal worden opgenomen, aangezien in Besluit (EU) 2015/2236 van de Raad van 27 november 2015 is bepaald dat dit voor onbepaalde tijd mogelijk is.

               Dit voorstel heeft betrekking op de volgende onderwerpen waarover mogelijk besluiten worden genomen:

               ·Visserijsubsidies: Het bereiken van een multilateraal akkoord over regels voor de afschaffing van bepaalde visserijsubsidies komt aan de orde in duurzame-ontwikkelingsdoelstelling 14, streefdoel 6, (SDG 14.6) van de VN, die in 2015 door de staatshoofden is overeengekomen, en in het ministerieel WTO-besluit van 13 december 2017 (WT/MIN (17)/64). De onderhandelingen zijn gaande, en de EU moet een overeengekomen resultaat steunen.

               ·Handel en gezondheid: De besprekingen over handels- en gezondheidskwesties zijn begonnen in 2020 met een voorstel van 13 gelijkgestemde landen (de Ottawagroep) in de WTO (WTO/GC/223) van 24 november 2020 om overeenstemming te bereiken over een handels- en gezondheidsinitiatief in reactie op de huidige en toekomstige pandemieën. De EU was een van de oorspronkelijke voorstanders van het initiatief, waarin een aantal acties werd voorgesteld die met name betrekking hadden op uitvoerbeperkingen, handelbevorderende maatregelen en meer transparantie. Het voorstel moedigde de WTO ook aan nauwer samen te werken met andere internationale organisaties bij de werkzaamheden op het gebied van crisisparaatheid. Mettertijd is het aantal mede-indieners gestegen tot 26. Op 15 juli 2021 is in de WTO een herzien voorstel voor een ontwerpverklaring van de Algemene Raad ingediend (WT/GC/W/823) betreffende de reactie van het handelsbeleid op de COVID‑19-pandemie en om de weerbaarheid tegen toekomstige pandemieën te versterken. De EU moet steun verlenen aan een mogelijk resultaat op het gebied van uitvoerbeperkingen, handelbevorderende maatregelen, meer transparantie en andere elementen die in het meest recente voorstel voor een ontwerp van algemene verklaring van de Raad zijn opgenomen. Dit kan ook een WTO-werkprogramma voor de werkperiode na MC12 omvatten, dat tot doel zou hebben de weerbaarheid van de leden tegen toekomstige pandemieën te versterken.

               ·Maatregelen in verband met intellectuele eigendom, zoals bepaald in de Trips-Overeenkomst, in de omstandigheden van de COVID‑19-pandemie en andere pandemieën: Deze onderhandelingen maken deel uit van de lopende besprekingen in de WTO over de wijze waarop het handelssysteem de wereldwijde toegang tot COVID‑19-vaccins en -geneesmiddelen kan verbeteren. Op 21 mei 2021 heeft een aantal WTO-leden bij de WTO-Raad voor TRIPS een mededeling ingediend met een herzien voorstel voor een opschorting van sommige bepalingen van de Trips-Overeenkomst in het kader van de preventie, beheersing en behandeling van COVID‑19 (IP/C/W/669/Rev.1). Op 4 juni 2021 heeft de EU bij de Algemene Raad van de WTO een mededeling ingediend over dringende handelspolitieke reacties op de COVID‑19-crisis (WT/GC/231), en bij de WTO-Raad voor TRIPS een mededeling over dringende handelspolitieke reacties op de COVID‑19-crisis: intellectuele eigendom (IP/C/W/680). Op 18 juni 2021 heeft de EU bij de WTO-Raad voor TRIPS een mededeling ingediend met een ontwerpverklaring over de Trips-Overeenkomst en de volksgezondheid in de omstandigheden van een pandemie (IP/C/W/681). De ontwerpverklaring heeft tot doel het gebruik van het stelsel van dwanglicenties waarin de Trips-Overeenkomst voorziet, te verduidelijken of te vergemakkelijken, om het in de omstandigheden van een pandemie zo efficiënt mogelijk te laten functioneren. Gezien het belang van deze kwestie moet de EU een resultaat steunen in overeenstemming met de bovengenoemde mededelingen van de EU. Tegelijkertijd moet het namens de EU in te nemen standpunt voldoende flexibel zijn om rekening te houden met het dynamische karakter van het lopende op teksten gebaseerde proces, ook wat betreft het instrument dat door de Ministeriële Conferentie wordt gebruikt. De EU moet met name bereid blijven andere elementen te aanvaarden die gericht zijn op het verbeteren of vereenvoudigen van het gebruik van de bestaande flexibiliteit waarin de Trips-Overeenkomst voorziet in de omstandigheden van de COVID‑19-pandemie, andere pandemieën of andere omstandigheden van uiterst dringende aard die verband houden met de volksgezondheid die andere WTO-leden kunnen voorstellen.

               ·Transparantere landbouw: De EU is er stellig van overtuigd dat haar voorstel (JOB/AG/213) voor een ministerieel besluit inzake een transparantere landbouw, dat mede werd ingediend door Canada, Japan en de Verenigde Staten, een basis zou kunnen vormen voor een besluit tijdens MC12. Het voorstel bevat ideeën voor een transparantere landbouw. Dit is een belangrijk initiatief voor MC12, aangezien uit de pandemie opnieuw is gebleken hoe belangrijk een grotere transparantie en voorspelbaarheid van landbouwsteun en ‑handel zijn. Dit initiatief zou een geloofwaardig element kunnen zijn van een voedselzekerheidsagenda die door de directeur-generaal van de WTO als prioriteit voor MC12 is aangemerkt.

               ·Interne steun aan de landbouw: De onderhandelingen over handelsverstorende interne steun zijn opgenomen in artikel 20 van de WTO-Overeenkomst inzake de landbouw en maakten deel uit van het mandaat van de Doha-ontwikkelingsagenda (DDA), zoals neergelegd in de ministeriële verklaring van Doha van 14 november 2001 (WT/MIN(01)/DEC/1). Gezien de uiteenlopende standpunten in de onderhandelingen ziet de EU als een mogelijk resultaat een werkprogramma voor de periode na MC12 over een hervorming van de handelsverstorende interne steun.

               ·Overheidsvoorraden met het oog op de continuïteit van de voedselvoorziening: De onderhandelingen zijn erop gericht tot overeenstemming te komen over een “permanente oplossing” waarmee wordt voldaan aan de doelstelling van het ministerieel besluit van Bali van 7 december 2013 inzake overheidsvoorraden met het oog op de continuïteit van de voedselvoorziening (WT/MIN(13)/38-WT/L/913), zoals uitgelegd door het latere besluit van de Algemene Raad van 27 november 2014 (WT/L/939). Dit doel werd herhaald in het Ministerieel Besluit van Nairobi van 19 december 2015 (WT/MIN (15)/44-WT/L/979). Deze kwestie kan deel uitmaken van het werkprogramma inzake interne steun.

               ·Uitvoerbeperkingen op het gebied van landbouw: Uit onderhandelingen over uitvoerbeperkingen op het gebied van landbouw, met inbegrip van de vrijstelling van uitvoerbeperkingen in het kader van het Wereldvoedselprogramma, is gebleken dat een groot deel van het WTO-lidmaatschap de toezegging steunt om dergelijke beperkingen niet op te leggen voor aankopen voor humanitaire doeleinden. Gezien het belang van deze kwestie moet de EU haar steun blijven verlenen aan het voorstel voor een ministerieel besluit ter zake, dat een belangrijk onderdeel zou kunnen vormen van een voedselzekerheidspakket tijdens MC12. De EU moet een overeengekomen resultaat steunen.

               ·Uitvoerconcurrentie in de landbouw: Hoewel er behoefte is aan verbetering van zowel transparantie als disciplines in de uitvoerconcurrentie, is bij de onderhandelingen gebleken dat het belang ervan slechts beperkt is. Er is echter enige kans op vooruitgang bij de verbetering van de transparantie voor MC12. De EU heeft in dit verband verschillende ideeën opgenomen in ons mede-ingediende voorstel (JOB/AG/213) voor een ministerieel besluit inzake een transparantere landbouw. Ook op het gebied van uitvoerconcurrentie is een driejaarlijkse herziening van het besluit van Nairobi inzake uitvoerconcurrentie (WT/MIN (15/45)) aan de gang in het reguliere Landbouwcomité, zoals bepaald in punt 5 van dat besluit. Het doel is de in het besluit vervatte regels te herzien. Er is overeengekomen de evaluatie uit te stellen tot de volgende vergadering van de Commissie landbouw in maart 2022. Een dergelijke overeenkomst kan een besluit op ministerieel niveau vereisen tijdens MC12. De EU steunt dit uitstel.

               ·Markttoegang in de landbouw: Uit de besprekingen over de onderhandelingen over markttoegang in de landbouw is gebleken dat er geen bereidheid of realistische kans bestaat dat de onderhandelingen over tariefverlagingen in het kader van de WTO op korte termijn nieuw leven wordt ingeblazen. Niettemin hebben sommige WTO-leden voorstellen gedaan om onderhandelingen te starten na MC12, waaronder een voorstel op het gebied van tariefvereenvoudiging met de berekeningen van Ad Valorem Equivalents (AVE’s). De EU beschouwt transparantie als het enige mogelijke resultaat op het gebied van markttoegang. Hiertoe behoort ook het voorstel (JOB/AG/212) van Australië, Brazilië, Canada en Oekraïne over transparantie bij toegepaste tariefwijzigingen en de behandeling van goederen die onderweg zijn, waar de EU voorstander van is. De EU moet een overeengekomen resultaat steunen.

               ·Speciaal vrijwaringsmechanisme in de landbouw: Gezien de uiteenlopende standpunten en het gebrek aan betrokkenheid van de leden wordt bij MC12 geen resultaat verwacht. Niettemin heeft de EU er belang bij ervoor te zorgen dat het speciaal vrijwaringsmechanisme niet als een op zichzelf staand element wordt onderhandeld, maar als onderdeel van de bredere onderhandelingen over markttoegang.

               ·Herziening van het besluit van Bali inzake tariefcontingenten: De besprekingen over de herziening van de bepalingen inzake het beheer van tariefcontingenten voor landbouwproducten, als omschreven in artikel 2 van de Overeenkomst inzake de landbouw (WT/MIN (13)/39, WT/L/914), moeten uiterlijk op 31 december 2021 een resultaat opleveren. De huidige ongelijke dekking van het besluit, dat de VS en ontwikkelingslanden vrijstelt van het onderbenuttingsmechanisme is onaanvaardbaar. Gezien de besprekingen in het reguliere Comité Landbouw is het mogelijk dat een resultaat op het niveau van de Algemene Raad in plaats van een ministerieel resultaat wordt overwogen. De EU moet een overeengekomen resultaat steunen.

               ·Katoen: Gezien de uiteenlopende standpunten in de onderhandelingen zou het meest waarschijnlijke resultaat voor MC12 enige verbetering van de transparantie zijn. De EU heeft een idee over transparantie in katoen opgenomen in het mede-ingediende voorstel (JOB/AG/213) voor een ministerieel besluit inzake een transparantere landbouw.

               ·MOL’s en SDT: Onderhandelingen over SDT-bepalingen maken deel uit van de Doha-ontwikkelingsagenda (DDA), en een mogelijk resultaat tijdens MC12 kan bestaande bepalingen verduidelijken of een extra bijzondere en gedifferentieerde behandeling toekennen aan de MOL-groep en mogelijk andere kwetsbare WTO-leden. Gezien het belang van deze kwestie moet de EU een overeengekomen resultaat steunen.

               ·Kennisgevingen: Gezien de noodzaak om de transparantie en de naleving van de bestaande kennisgevingsvereisten te verbeteren, heeft de EU een voorstel ingediend voor een besluit van de Algemene Raad inzake procedures ter verbetering van de transparantie en ter verbetering van de naleving van de kennisgevingsvereisten uit hoofde van WTO-Overeenkomsten (JOB/GC/204/Rev.7). De onderhandelingen zijn gaande, en de EU moet een overeengekomen resultaat steunen.

               ·Handelskwesties: Om de werkzaamheden van de gewone WTO-raden en -comités doeltreffender te maken, vooral wat de behandeling van handelskwesties betreft, heeft de EU bij de WTO een voorstel ingediend voor een besluit van de Algemene Raad betreffende procedurele richtsnoeren voor WTO-raden en -commissies voor handelsvraagstukken (WT/GC/W/777/Rev.6). De onderhandelingen zijn gaande, en de EU moet een overeengekomen resultaat steunen.

               Aangezien er momenteel over alle bovengenoemde elementen wordt onderhandeld, verwacht de Commissie dat de Raad zijn besluit over het standpunt van de EU met betrekking tot de uitkomst van de onderhandelingen zal vaststellen zodra er duidelijkheid ten aanzien van de desbetreffende teksten komt tijdens de vergadering van de Ministeriële Conferentie zelf.

               Het initiatief is volledig in overeenstemming met bestaande beleidsbepalingen. Soortgelijke besluiten zijn opgesteld voor eerdere vergaderingen van de Ministeriële Conferentie van de WTO, recentelijk voor de 11e Ministeriële Conferentie van de WTO in 2017.

               4.Rechtsgrondslag

               4.1.Procedurele rechtsgrondslag

               4.1.1.Beginselen

               Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van de “standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst”.

               Het begrip “handelingen met rechtsgevolgen” omvat ook handelingen die rechtsgevolgen hebben uit hoofde van de op het betrokken lichaam toepasselijke volkenrechtelijke bepalingen. Onder dit begrip vallen ook instrumenten die volkenrechtelijk niet bindend zijn, maar die een “beslissende invloed [kunnen hebben] op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt”
                  3
               .

               4.1.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De Ministeriële Conferentie van de WTO is een krachtens een overeenkomst, namelijk de WTO-Overeenkomst, opgericht lichaam dat op grond van artikel IV, lid 1, van de WTO-Overeenkomst bevoegd is om besluiten over alle onder multilaterale handelsovereenkomsten vallende aangelegenheden te nemen, waaronder besluiten met rechtsgevolgen.

               De bovenbedoelde beoogde handelingen vormen handelingen met rechtsgevolgen, aangezien zij de rechten en verplichtingen van de Unie kunnen raken.

               De beoogde handelingen strekken niet tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst.

               De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is daarom artikel 218, lid 9, VWEU.

               4.2.Materiële rechtsgrondslag

               4.2.1.Beginselen

               De materiële rechtsgrondslag voor een overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU te nemen besluit wordt in de eerste plaats bepaald door de doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling ten aanzien waarvan namens de Unie een standpunt moet worden ingenomen. Wanneer de beoogde handeling een tweeledige doelstelling heeft of bestaat uit twee componenten waarvan er een kan worden gezien als hoofddoelstelling of overwegende component terwijl de andere doelstelling of andere component slechts ondergeschikt is, moet het overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU te nemen besluit op één materiële rechtsgrondslag worden gebaseerd, namelijk die welke vereist is gelet op de hoofddoelstelling of de overwegende component.

               4.2.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De doelstelling en de inhoud van de beoogde handelingen hebben in de eerste plaats betrekking op het gemeenschappelijke handelsbeleid, aangezien de beoogde mogelijke besluiten over onderwerpen op de Doha-ontwikkelingsagenda (DDA) onder dit beleid vallen.

               De materiële rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 207 VWEU.

               4.3.Conclusie

               De rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is artikel 207 VWEU, in samenhang met artikel 218, lid 9, VWEU.

               2021/0350 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen op de 12e Ministeriële Conferentie van de Wereldhandelsorganisatie

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 207, lid 4, eerste alinea, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)De Overeenkomst van Marrakesh tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie (hierna “de WTO-Overeenkomst” genoemd) is door de Unie gesloten bij Besluit 94/800/EG van de Raad van 22 december 1994
                  4
                en is op 1 januari 1995 in werking getreden.

               (2)Ingevolge artikel IV, lid 1, en artikel IX, lid 1, van de WTO-Overeenkomst kan de Ministeriële Conferentie van de Wereldhandelsorganisatie (“WTO”) besluiten bij consensus nemen.

               (3)De Ministeriële Conferentie van de WTO kan tijdens haar 12e vergadering van 30 november tot en met 3 december 2021 besluiten vaststellen over visserijsubsidies, handel en gezondheid, maatregelen in verband met intellectuele eigendom, zoals bepaald in de Trips-Overeenkomst in de omstandigheden van de COVID‑19-pandemie en andere pandemieën, transparantere landbouw, interne steun aan de landbouw, overheidsvoorraden met het oog op de continuïteit van de voedselvoorziening, uitvoerbeperkingen op het gebied van landbouw, met inbegrip van de vrijstelling van uitvoerbeperkingen in het kader van het Wereldvoedselprogramma, uitvoerconcurrentie in de landbouw, markttoegang in de landbouw, speciaal vrijwaringsmechanisme in de landbouw, herziening van het besluit van Bali inzake tariefcontingenten, katoen, MOL’s en SDT, kennisgevingen, en handelskwesties.

               (4)Het is passend het standpunt te bepalen dat namens de Unie moet worden ingenomen in de Ministeriële Conferentie van de WTO, aangezien de besluiten bindend zullen zijn voor de Unie.

               (5)Onderhandelingen over visserijsubsidies maken deel uit van de Doha-ontwikkelingsagenda (DDA) en zijn aangemerkt als een prioriteit in duurzame-ontwikkelingsdoelstelling 14, streefdoel 6, van de VN (“SDG 14.6”), waarover de staatshoofden in 2015 overeenstemming hebben bereikt, en in het ministerieel WTO-besluit van 13 december 2017 (WT/MIN (17)/64). Gezien het belang van deze kwestie voor handel en duurzame ontwikkeling en het feit dat de Unie een van de indieners van het desbetreffende voorstel was, moet de Unie haar steun uitspreken voor een overeengekomen resultaat.

               (6)De besprekingen over handels- en gezondheidskwesties begonnen in 2020 met een voorstel van 13 gelijkgestemde landen (de zogenaamde Ottawagroep) in de WTO (WTO/GC/223) van 24 november 2020 om overeenstemming te bereiken over een “Handels- en gezondheidsinitiatief” als reactie op de huidige en toekomstige pandemieën. De EU was een van de oorspronkelijke voorstanders van het initiatief. Op 15 juli 2021 is in de WTO een herzien voorstel voor een ontwerpverklaring van de Algemene Raad ingediend (WT/GC/W/823) betreffende de reactie van het handelsbeleid op de COVID‑19-pandemie en om de weerbaarheid tegen toekomstige pandemieën te versterken. Gezien het belang van deze kwestie moet de Unie een resultaat op dit gebied ondersteunen.

               (7)Onderhandelingen over maatregelen in verband met intellectuele eigendom overeenkomstig de Trips-Overeenkomst, in de omstandigheden van een pandemie zoals de COVID‑19-pandemie, maken deel uit van de lopende besprekingen in de WTO over de wijze waarop het handelssysteem de wereldwijde toegang tot COVID‑19-vaccins en ‑geneesmiddelen kan verbeteren. Op 21 mei 2021 heeft een aantal WTO-leden bij de WTO-Raad voor TRIPS een mededeling ingediend met een herzien voorstel voor een opschorting van sommige bepalingen van de Trips-Overeenkomst in het kader van de preventie, beheersing en behandeling van COVID‑19 (IP/C/W/669/Rev.1). Op 4 juni 2021 heeft de Unie bij de Algemene Raad van de WTO een mededeling ingediend over dringende handelspolitieke reacties op de COVID‑19-crisis (WT/GC/231), en bij de WTO-Raad voor TRIPS een mededeling over dringende handelspolitieke reacties op de COVID‑19-crisis: intellectuele eigendom (IP/C/W/680). Op 18 juni 2021 heeft de EU bij de WTO-Raad voor TRIPS een mededeling ingediend met een ontwerpverklaring over de Trips-Overeenkomst en de volksgezondheid in de omstandigheden van een pandemie (IP/C/W/681), die tot doel heeft het gebruik van het stelsel van dwanglicenties waarin de Trips-Overeenkomst voorziet, te verduidelijken of te vergemakkelijken, om deze in de omstandigheden van een pandemie zo efficiënt mogelijk te laten functioneren. Gezien het belang van deze kwestie moet de Unie een resultaat steunen in overeenstemming met de bovengenoemde mededelingen van de EU. Tegelijkertijd moet het namens de EU in te nemen standpunt voldoende flexibel zijn om rekening te houden met het dynamische karakter van het lopende op teksten gebaseerde proces, ook wat betreft het instrument dat door de Ministeriële Conferentie wordt gebruikt. De EU moet met name bereid blijven andere elementen te aanvaarden die gericht zijn op het verbeteren of vereenvoudigen van het gebruik van de bestaande flexibiliteit waarin de Trips-Overeenkomst voorziet in de omstandigheden van de COVID‑19-pandemie, andere pandemieën of andere omstandigheden van uiterst dringende aard die verband houden met de volksgezondheid die andere WTO-leden kunnen voorstellen.

               (8)De onderhandelingen over een transparantere landbouw als horizontale kwestie hebben tijdens de COVID‑19-pandemie opnieuw de aandacht gekregen, omdat zij bijdragen aan het openhouden van handelsstromen. Transparantie is een essentieel element voor de monitoringverplichtingen in het kader van de landbouwovereenkomst, voor de informatie over onderhandelingen en voor het waarborgen van eerlijke, doeltreffende en veerkrachtige landbouwmarkten en -handel. Gezien het belang van deze kwestie heeft de Unie samen met Canada, Japan en de Verenigde Staten een voorstel gedaan voor een ministerieel besluit inzake een transparantere landbouw (JOB/AG/213), en daarom moet de Unie een overeengekomen resultaat steunen.

               (9)De onderhandelingen over handelsverstorende interne steun zijn opgenomen in artikel 20 van de WTO-Overeenkomst inzake de landbouw en maakten deel uit van het DDA-mandaat, zoals neergelegd in de ministeriële verklaring van Doha van 14 november 2001 (WT/MIN(01)/DEC/1). Gezien de uiteenlopende standpunten in de onderhandelingen ziet de EU als een mogelijk resultaat een werkprogramma voor de periode na MC12 over een hervorming van de handelsverstorende interne steun. Gezien het belang van deze kwestie moet de Unie een overeengekomen resultaat steunen.

               (10)De onderhandelingen zijn erop gericht tot overeenstemming te komen over een “permanente oplossing” waarmee wordt voldaan aan de doelstelling van het ministerieel besluit van Bali van 7 december 2013 inzake overheidsvoorraden met het oog op de continuïteit van de voedselvoorziening (WT/MIN(13)/38-WT/L/913), zoals uitgelegd door het latere besluit van de Algemene Raad van 27 november 2014 (WT/L/939). Dit doel werd herhaald in het Ministerieel Besluit van Nairobi van 19 december 2015 (WT/MIN (15)/44-WT/L/979). Gezien het belang van deze kwestie moet de Unie een overeengekomen resultaat steunen. Deze kwestie kan deel uitmaken van het werkprogramma inzake interne steun.

               (11)Uit onderhandelingen over uitvoerbeperkingen op het gebied van landbouw — met inbegrip van de vrijstelling van uitvoerbeperkingen in het kader van het Wereldvoedselprogramma — is gebleken dat een groot deel van de WTO-leden steun verleent aan de toezegging om dergelijke beperkingen niet op te leggen voor aankopen voor humanitaire doeleinden. Gezien het voorstel voor een ministerieel besluit ter zake en het feit dat dit een belangrijk onderdeel is van een voedselzekerheidspakket tijdens MC12, moet de Unie een overeengekomen resultaat steunen.

               (12)Een driejaarlijkse evaluatie van de voorschriften van het Besluit van Nairobi inzake uitvoerconcurrentie (WT/MIN (15/45)) is gaande in het reguliere Landbouwcomité, zoals bepaald in punt 5 van dat besluit. Er is overeengekomen de evaluatie uit te stellen tot de volgende vergadering van de Commissie landbouw in maart 2022. Een dergelijke overeenkomst kan een besluit op ministerieel niveau vereisen tijdens MC12. De EU steunt dit uitstel. Bovendien is uit de besprekingen gebleken dat de leden een zeker belang hebben bij de verbetering van de transparantie van de uitvoerconcurrentie. De EU heeft in dit verband verschillende ideeën opgenomen in haar mede-ingediende voorstel (JOB/AG/213) voor een ministerieel besluit inzake een transparantere landbouw. Aangezien de Unie een van de voorstanders is, moet zij een overeengekomen resultaat steunen.

               (13)Uit de besprekingen over de onderhandelingen over markttoegang in de landbouw is gebleken dat er geen bereidheid of realistische kans bestaat dat de onderhandelingen over tariefverlagingen in het kader van de WTO op korte termijn nieuw leven wordt ingeblazen. Niettemin hebben sommige WTO-leden voorstellen gedaan om onderhandelingen te starten na MC12, waaronder een voorstel op het gebied van tariefvereenvoudiging met de berekeningen van Ad Valorem Equivalents (AVE’s). De EU beschouwt transparantie als het enige mogelijke resultaat op het gebied van markttoegang. Hiertoe behoort ook het voorstel (JOB/AG/212) van Australië, Brazilië, Canada en Oekraïne over transparantie bij toegepaste tariefwijzigingen en de behandeling van goederen die onderweg zijn, waar de EU voorstander van is. De Unie moet een overeengekomen resultaat steunen.

               (14)De besprekingen over het speciaal vrijwaringsmechanisme in de landbouw zijn voortgezet overeenkomstig de voorstellen die ter tafel liggen en het Ministerieel Besluit van Nairobi (WT/MIN (15)/43 — WT/L/978). Gezien de uiteenlopende standpunten en het gebrek aan betrokkenheid van de leden wordt bij MC12 geen resultaat verwacht. Niettemin heeft de EU er belang bij ervoor te zorgen dat het speciaal vrijwaringsmechanisme niet als een op zichzelf staand element wordt onderhandeld. De Unie moet dus alleen een resultaat over het speciaal vrijwaringsmechanisme steunen als dit deel uitmaakt van de bredere onderhandelingen over markttoegang.

               (15)De besprekingen over de herziening van de bepalingen inzake het beheer van tariefcontingenten voor landbouwproducten, als omschreven in artikel 2 van de Overeenkomst inzake de landbouw (WT/MIN (13)/39, WT/L/914), moeten uiterlijk op 31 december 2021 een resultaat opleveren. De huidige ongelijke dekking van het besluit, dat de VS en ontwikkelingslanden vrijstelt van het onderbenuttingsmechanisme is onaanvaardbaar. Gezien de besprekingen in het reguliere Comité Landbouw is het mogelijk dat een resultaat op het niveau van de Algemene Raad in plaats van een ministerieel resultaat wordt overwogen. De Unie moet een overeengekomen resultaat steunen.

               (16)De besprekingen over katoen zijn voortgezet in het kader dat is ingesteld in de punten 5, 6 en 7 van het ministerieel besluit van Bali inzake katoen (WT/MIN (13)/41 — WT/L/916) en in punt 14 van het ministerieel besluit van Nairobi inzake katoen (WT/MIN (15)/46 — WT/L/981). Gezien de uiteenlopende standpunten in de onderhandelingen zou het meest waarschijnlijke resultaat voor MC12 enige verbetering van de transparantie zijn. De Unie moet een overeengekomen resultaat steunen.

               (17)Onderhandelingen over de bepalingen over bijzondere en gedifferentieerde behandeling (SDT)-maken deel uit van de Doha-ontwikkelingsagenda (DDA), en een mogelijk resultaat tijdens MC12 kan bestaande bepalingen verduidelijken of een extra bijzondere en gedifferentieerde behandeling toekennen aan de MOL-groep en mogelijk andere kwetsbare WTO-leden. Gezien het belang van deze kwestie moet de Unie een overeengekomen resultaat steunen.

               (18)In de Algemene Raad worden besprekingen gevoerd over de voorstellen voor een besluit van de Algemene Raad inzake procedures ter verbetering van de transparantie en ter verbetering van de naleving van de kennisgevingsvereisten uit hoofde van WTO-Overeenkomsten (JOB/GC/204/Rev.7). Gezien het belang van een betere transparantie en naleving van de bestaande kennisgevingsvereisten, en gezien de rol van de Unie als een van de voorstanders van het voorstel, moet de Unie een overeengekomen resultaat op dit gebied steunen.

               (19)In de Algemene Raad worden besprekingen gevoerd over handelskwesties met betrekking tot het besluit inzake procedurele richtsnoeren voor de WTO-Raden en ‑comités voor de behandeling van handelsvraagstukken (WT/GC/W/777/Rev.6). Gezien het belang van een grotere doeltreffendheid van de werkzaamheden van de reguliere WTO-raden en -comités, met name betreffende het in overweging nemen van handelskwesties en de rol van de Unie als een van de voorstanders van het voorstel, moet de Unie een overeengekomen resultaat op dit gebied steunen,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het namens de Unie op de 12e zitting van de Ministeriële Conferentie van de Wereldhandelsorganisatie in te nemen standpunt luidt als volgt:

               De Unie sluit zich aan bij de consensus die de WTO-leden bereiken met het oog op de vaststelling van besluiten inzake visserijsubsidies, handel en gezondheid, maatregelen in verband met intellectuele eigendom, zoals bepaald in de Trips-Overeenkomst in de omstandigheden van de COVID‑19-pandemie en andere pandemieën, transparantere landbouw, interne steun aan de landbouw, overheidsvoorraden met het oog op de continuïteit van de voedselvoorziening, uitvoerbeperkingen op het gebied van landbouw, met inbegrip van de vrijstelling van uitvoerbeperkingen in het kader van het Wereldvoedselprogramma, uitvoerconcurrentie in de landbouw, markttoegang in de landbouw, speciaal vrijwaringsmechanisme in de landbouw, herziening van het besluit van Bali inzake tariefcontingenten
                  5
               , katoen, MOL’s en SDT, kennisgevingen, en handelskwesties.

               Artikel 2

               Dit besluit is gericht tot de Commissie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        Besluit
                  94/800/EG
                   van de Raad van 22 december 1994 betreffende de sluiting, namens de Europese Gemeenschap voor wat betreft de onder haar bevoegdheid vallende aangelegenheden, van de uit de multilaterale handelsbesprekingen in het kader van de Uruguayronde (1986‑1994) voortvloeiende overeenkomsten (PB L 336 van 23.12.1994, blz. 1).

                     (2)

                        Voor zover de consensus, anders dan de momentele verwachting is, zou worden geformaliseerd in de vorm van een internationale overeenkomst tot wijziging van de WTO-Overeenkomst of van een plurilaterale internationale overeenkomst tussen een aantal WTO-leden, zou de Commissie de nodige voorstellen overeenkomstig artikel 218, lid 6, VWEU doen nadat de teksten zijn aangenomen en zijn opengesteld voor aanvaarding door MC12 of door de betrokken WTO-leden tijdens MC12.

                     (3)

                        Arrest van het Hof van Justitie van 7 oktober 2014, Duitsland/Raad, C‑399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, punten 61 tot en met 64.

                     (4)

                        PB L 336 van 23.12.1994, blz. 1.

                     (5)

                        Gezien artikel IV, lid 2, tweede zin, van de WTO-Overeenkomst omvat dit een mogelijke consensus tussen de WTO-leden over de goedkeuring van een besluit over de toetsing van het memorandum van overeenstemming betreffende de bepalingen voor het beheer van tariefcontingenten voor landbouwproducten, zoals gedefinieerd in artikel 2 van de Overeenkomst inzake de landbouw (WT/MIN (13)/39, WT/L/914)) (besluit van Bali inzake tariefcontingenten) in een vergadering van de Algemene Raad.