               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 12.6.2020
            COM(2020) 247 final
            2020/0120(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            inzake het standpunt dat namens de Europese Unie in de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie moet worden ingenomen met betrekking tot de kennisgeving van verschillen met bijlagen 1 en 6 bij het Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart ten gevolge van de COVID-19-pandemie

               TOELICHTING

               1.Onderwerp van het voorstel

               Dit voorstel heeft betrekking op het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen in de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (ICAO) in antwoord op staatsbrief AN 11/55-20/50 van 3 april 2020 met betrekking tot de kennisgeving van tijdelijke verschillen met bijlagen 1 en 6 van het Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart ten gevolge van de COVID-19-pandemie.

               1.1.Het Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart

               Het Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart (“het Verdrag van Chicago”) heeft tot doel heeft het internationale luchtvervoer te regelen. Het is op 4 april 1947 in werking getreden en voorzag in de oprichting van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie.

               Alle EU-lidstaten zijn partij bij het Verdrag van Chicago.

               1.2.De Internationale Burgerluchtvaartorganisatie

               De Internationale Burgerluchtvaartorganisatie is een gespecialiseerd agentschap van de Verenigde Naties dat ernaar streeft de beginselen en technieken van de internationale luchtvaart te ontwikkelen en de planning en ontwikkeling van internationaal luchtvervoer te bevorderen.

               De ICAO-raad is een permanent orgaan van de ICAO met 36 leden die door de algemene Vergadering van de ICAO zijn gekozen voor een periode van drie jaar. Voor de periode 2019-2022 zijn zeven EU-lidstaten vertegenwoordigd in de ICAO-raad.

               Tot de verplichte taken van de ICAO-raad, zoals vermeld in artikel 54 van het Verdrag van Chicago, behoort de vaststelling van internationale normen en aanbevolen praktijken (SARP’s); deze worden vastgelegd in bijlagen bij het Verdrag van Chicago.

               Na de vaststelling van dergelijke maatregelen en vóór ze in werking treden en juridisch bindend worden, moeten de ICAO-staten melden dat zij de maatregelen afwijzen of dat zij ze zullen naleven, desgevallend met bepaalde verschillen.

               Overeenkomstig artikel 38 van het Verdrag van Chicago moet elke staat die vindt dat het in de praktijk niet mogelijk is om in alle opzichten te voldoen aan een internationale norm of procedure of om haar eigen regels of praktijken volledig in overeenstemming te brengen met een internationale norm of procedure, of die het nodig vindt om regels of praktijken vast te stellen die in enig specifiek opzicht verschillen van die welke bij een internationale norm zijn vastgesteld, de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie onmiddellijk in kennis stellen van de verschillen tussen zijn eigen praktijken en die welke bij de internationale norm zijn vastgesteld.

               1.3.De voorgenomen handeling van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie

               In antwoord op de COVID-19-pandemie heeft de ICAO staatsbrief AN 11/55-20/50 uitgegeven, met name om van de staten samenhangende informatie te verkrijgen over de maatregelen die zijn genomen om dienstverleners en personeel in staat te stellen de geldigheid van hun certificaten, bevoegdheidsbewijzen en andere goedkeuringen tijdens de COVID-19-pandemie te behouden (“kennisgeving van tijdelijke verschillen in verband met COVID-19”);

               De ICAO heeft er bij de staten op aangedrongen om, overeenkomstig artikel 38 van het Verdrag van Chicago, kennisgeving te doen van alle tijdelijke verschillen die kunnen voortvloeien uit de tijdelijke COVID-19-maatregelen van een individuele staat, met name die welke verband houden met bijlagen 1 en 6 (bevoegdheidsbewijzen en certificaten). De staten moeten in het algemeen ook aangeven of zij de geldigheid van certificaten en bevoegdheidsbewijzen die gevolgen ondervinden van de door andere staten aangemelde verschillen die voortvloeien uit de tijdelijke COVID-19-maatregelen, zullen erkennen of aanvaarden.

               Om alle staten en relevante belanghebbenden bij te staan, heeft de ICAO een website over operationele veiligheidsmaatregelen naar aanleiding van COVID-19 opgezet. Alle staten worden aangemoedigd gebruik te maken van deze website en de ICAO in kennis te stellen van de laatste ontwikkelingen in hun land.

               De ICAO erkent dat zoveel mogelijk flexibiliteit moet worden geboden, maar dat tegelijkertijd de naleving van het Verdrag van Chicago moet worden gewaarborgd. In dit opzicht worden de staten eraan herinnerd dat zij uit hoofde van artikel 38 van het Verdrag verplicht zijn om de ICAO in kennis te stellen van eventuele verschillen.

               Om de kennisgeving en de verspreiding van tijdelijke verschillen tijdens deze periode te vergemakkelijken, heeft het ICAO-secretariaat een subsysteem voor verschillen ten gevolge van de COVID-19-noodsituatie (COVID-19 Contingency-Related Differences, CCRDs) opgezet via het dashboard voor elektronische melding van verschillen (EFOD); dit subsysteem zal voorlopig blijven bestaan tot 31 maart 2021.

               2.Namens de Unie in te nemen standpunt

               2.1.ICAO-staatsbrief AN 11/55-20/50 en het verband met de bestaande regels van de Unie

               ICAO-staatsbrief AN 11/55-20/50 heeft betrekking op door COVID-19 veroorzaakte tijdelijke verschillen met bijlagen 1 en 6 van het Verdrag van Chicago (personeelsvergunningen en de exploitatie van luchtvaartuigen).

               Bijlage 1 bij het Verdrag van Chicago (personeelsvergunningen) bevat SARP’s voor de afgifte van bevoegdheidsbewijzen aan cockpitbemanningsleden, luchtverkeersleiders, exploitanten van luchtvaartstations, onderhoudstechnici en vluchtdispatchers. Volgens die regels moet de aanvrager van een bevoegdheidsbewijs voldoen aan bepaalde eisen die in verhouding staan tot de complexiteit van de uit te voeren taken. Die eisen komen ook tot uiting in de wetgeving van de Unie, namelijk in Verordening (EU) 1139/2018 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2018 inzake gemeenschappelijke regels op het gebied van burgerluchtvaart en tot oprichting van een Agentschap van de Europese Unie voor de veiligheid van de luchtvaart
                  1
               , en in aanverwante uitvoeringshandelingen en gedelegeerde handelingen
                  2
               . In Verordening (EU) nr. 1178/2011 van de Commissie zijn bijvoorbeeld specifieke eisen en procedures vastgesteld met betrekking tot de bemanning van burgerluchtvaartuigen en zijn de uiterste termijnen vastgesteld voor de afgifte van bevoegdheidsbewijzen aan personeel en voor de beoordeling van de medische geschiktheid (de bepalingen van bijlage I, deel FCL, en bijlage IV, deel MED). Door de ernstige gevolgen van de COVID-19-pandemie, zoals beperkte of geen mogelijkheid om toegang te krijgen tot luchtvaartgeneeskundige keuringsartsen of luchtvaartgeneeskundige centra, verlengen verscheidene lidstaten tijdelijk de geldigheid van medische certificaten met een periode van 4 maanden, terwijl in de desbetreffende SARP’s van de ICAO een maximumperiode van 45 dagen worden geëist voor een terugkerend medisch onderzoek en een verlenging van een medisch certificaat. Sommige lidstaten passen de verlenging van de geldigheidsduur, tussen 4 en 8 maanden, ook toe op bevoegdheidsbewijzen van piloten, als deze niet tijdig een vluchtsimulator kunnen bereiken of toegang daartoe krijgen om te voldoen aan de nodige eisen inzake periodieke opleiding en controle.

               De verlenging van de geldigheid van personeelsvergunningen is van toepassing op bevoegdheidsbewijzen die aflopen in de referentieperiode van 1 maart 2020 tot en met 31 oktober 2020.

               Bijlage 6 van het Verdrag van Chicago (Exploitatie van luchtvaartuigen) heeft tot doel gestandaardiseerde regels vast te stellen voor de exploitatie van luchtvaartuigen die worden ingezet voor internationaal luchtvervoer, teneinde het hoogste niveau van veiligheid en efficiëntie te waarborgen. Op het niveau van de Unie komen deze internationale eisen met name tot uiting in Verordening (EU) 2018/1139, in Verordening (EU) nr. 1178/2011 van de Commissie en in Verordening (EU) nr. 965/2012 van de Commissie
                  3
               . De COVID-19-pandemie heeft geleid tot een aanzienlijke beperking van het commerciële luchtvervoer en tot moeilijkheden om locaties te bereiken waar geschikte vluchtsimulators beschikbaar zijn. Dit heeft tot gevolg dat een groot aantal piloten niet voldoet aan de eisen inzake recente ervaring die zijn vastgesteld in punt ORO.FC.100 van bijlage III (DEEL-ORO) van Verordening (EU) nr. 965/2012 van de Commissie en punt FCL.060 van bijlage I (DEEL-FCL) bij Verordening (EU) nr. 1178/2011 van de Commissie.

               Volgens de SARP’s van de ICAO wijst de exploitant een gezagvoerder of copiloot alleen aan om de besturingsinstrumenten van een type of variant van een type vliegtuig te bedienen tijdens het opstijgen en landen als die piloot in de voorgaande 90 dagen de besturingsinstrumenten heeft bediend tijdens minstens drie opstijgingen en landingen met hetzelfde type vliegtuig. Door de ernstige operationele belemmeringen ten gevolge van de COVID-19-pandemie beschikken piloten en bemanningen slechts over beperkte mogelijkheden om te voldoen aan die eis inzake recente ervaring. Om bemanningen in staat te stellen te vliegen wanneer de luchtvaartactiviteiten hernemen, staan de lidstaten vrijstellingen van deze regel toe door te eisen dat de exploitant een risicobeoordeling uitvoert om de waarschijnlijkheid op en potentiële ernst van de verslechtering van de bekwaamheid van de bemanning ten gevolge van het langdurig niet vliegen, te bepalen. De lidstaten eisen ook dat passende risicobeperkende maatregelen worden toegepast om de vastgestelde risico’s tot een minimum te beperken, waarbij een of meer operationele beperkingen geldig zijn voor de volledige cockpitbemanning (bv. beperking van de maximaal toegestane zijwind, invoering van hogere naderingsminima, beperkingen i.v.m. de staat van de baan, dispatching met een werkend automatisch landingssysteem, indien geïnstalleerd).

               De vrijstellingen van die operationele voorschriften gelden voor vluchtuitvoeringen die plaatsvinden in de referentieperiode tussen 1 maart 2020 en 31 oktober 2020, d.w.z. voor een maximumperiode van 8 maanden.

               De bovenstaande verschillen met de ICAO-regels zijn het gevolg van de toepassing van artikel 71 van Verordening (EU) 2018/1139, dat de lidstaten een zekere mate van flexibiliteit biedt om ontheffing te verlenen van de eisen van Verordening (EU) 2018/1139 en de bijbehorende uitvoeringshandelingen en gedelegeerde handelingen, met uitzondering van de essentiële eisen, in het geval van dringende en onvoorzienbare omstandigheden of dringende operationele behoeften, onder de in dat artikel vastgestelde voorwaarden. Een van die voorwaarden is dat de omvang en de duur van de ontheffing zijn beperkt tot wat strikt noodzakelijk is. In een dergelijk geval stelt de betrokken lidstaat de Commissie, het Agentschap (EASA) en de andere lidstaten via het bij artikel 74 van Verordening (EU) 2018/1139 ingestelde register onmiddellijk in kennis van de toegekende ontheffing, de looptijd ervan, de reden voor de toekenning ervan en, voor zover van toepassing, de nodige risicobeperkende maatregelen die zijn toegepast. Verscheidene lidstaten hebben gebruik gemaakt van dit mechanisme in het kader van de ernstige gevolgen van de COVID-19-pandemie, hetgeen tot verschillen met de ICAO-regels heeft geleid. In dit besluit van de Raad wordt rekening gehouden met die ontheffingen op grond van artikel 71 met het oog op de kennisgeving aan de ICAO, namens de Unie, van de verschillen met bijlagen 1 en 6 van het Verdrag van Chicago.

               2.2.Namens de Unie in te nemen standpunt

               De bij de ICAO aan te melden verschillen hebben betrekking op bijlagen 1 en 6 van het Verdrag van Chicago (personeelsvergunningen en exploitatie van luchtvaartuigen), zoals uiteengezet in de tabel in de bijlage bij dit besluit en nader toegelicht in elke individuele kennisgeving van een lidstaat overeenkomstig zijn individuele ontheffing op grond van artikel 71 van Verordening (EU) 2018/1139.

               Met betrekking tot de erkenning of aanvaarding van de geldigheid van certificaten en bevoegdheidsbewijzen die zijn afgegeven door derde die gevolgen ondervinden van de tijdelijke maatregelen ten gevolge van de COVID-19-pandemie, is Verordening 452/2014 tot vaststelling van technische eisen en administratieve procedures voor vluchtuitvoering door exploitanten uit derde landen
                  4
                van toepassing. In het algemeen moet het EASA, in overleg met de lidstaten, krachtens punt ART.200, onder d), van de bijlage bij Verordening (EG) nr. 452/2014, bepalen voor welke ICAO-normen het risicobeperkende maatregelen kan aanvaarden in het geval de staat van de exploitant of de staat van registratie een verschil heeft aangemeld bij de ICAO. Het Agentschap aanvaardt de risicobeperkende maatregelen wanneer het ervan overtuigd is dat deze maatregelen een veiligheidsniveau garanderen dat gelijkwaardig is aan dat van de norm ten opzichte waarvan verschillen zijn aangemeld. Zoals gevraagd in staatsbrief AN 11/55 20/50 moet de ICAO in kennis worden gesteld van de relevante toepassingsbesluiten van de Unie voor de erkenning van verschillen in derde landen, zoals aangegeven in de laatste kolom van de tabel in de bijlage bij dit besluit.

               Het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen in antwoord op ICAO-staatsbrief AN 11/5520/50 is dat verschillen moeten worden aangemeld ten opzichte van bijlagen 1 en 6 bij het Verdrag van Chicago ten gevolge van tijdelijke maatregelen in verband met de COVID-19-pandemie, zoals uiteengezet in de bijlage bij dit besluit en nader toegelicht door elke kennisgevende lidstaat overeenkomstig zijn individuele ontheffing die op grond van artikel 71 van Verordening (EU) 2018/1139 wordt toegepast.

               3.Rechtsgrondslag

               3.1.Procedurele rechtsgrondslag

               4.1.1.Beginselen

               Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van "de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst".

               Artikel 218, lid 9, VWEU is van toepassing ongeacht of de Unie lid is van het betrokken lichaam dan wel partij is bij de betrokken overeenkomst
                  5
               .

               Het begrip “handelingen met rechtsgevolgen” omvat tevens handelingen die rechtsgevolgen hebben uit hoofde van de op het betrokken lichaam toepasselijke volkenrechtelijke bepalingen. Onder dit begrip vallen tevens instrumenten die volkenrechtelijk niet bindend zijn, maar die “beslissende invloed [kunnen hebben] op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt”
                  6
               .

               4.1.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De Raad van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie is een orgaan dat is opgericht krachtens een overeenkomst, namelijk het Verdrag van Chicago.

               Overeenkomstig artikel 54 van het Verdrag van Chicago stelt de ICAO-Raad internationale normen en aanbevolen praktijken vast; deze worden vastgelegd in bijlagen bij het Verdrag van Chicago. Dit zijn handelingen met rechtsgevolgen. Bepaalde juridische gevolgen van deze handelingen kunnen afhangen van de indiening van kennisgevingen van verschillen, en van de voorwaarden voor die kennisgevingen. De vaststelling van een standpunt van de Unie met betrekking tot dergelijke kennisgevingen valt derhalve binnen de werkingssfeer van artikel 218, lid 9, VWEU.

               Verschillen waarvan kennisgeving moet worden gedaan in antwoord op ICAO-staatsbrief AN 11/55-20/50 hebben een effect op de rechtsgevolgen van de normen van het Verdrag van Chicago.

               Die rechtsgevolgen vallen binnen een gebied dat grotendeels wordt bestreken door regels van de Unie, namelijk Verordening (EU) 2018/1139, Verordening (EU) nr. 1178/2011 van de Commissie, Verordening (EU) nr. 1321/2014 van de Commissie en Verordening (EU) nr. 965/2012 van de Commissie. Dit houdt in dat de Unie, overeenkomstig artikel 3, lid 2 VWEU over een exclusieve externe bevoegdheid terzake beschikt.

               Aangezien deze maatregelen, die weliswaar tijdelijk zijn, aanleiding geven tot verschillen met de SARP’s van de ICAO, moet de Unie een standpunt innemen. Overeenkomstig artikel 38 van het Verdrag van Chicago moeten alle lidstaten kennisgeving doen van verschillen die voortvloeien uit de verlengde termijnen voor personeelsvergunningen, zoals bepaald in bijlage 1 bij het Verdrag van Chicago, en uit ontheffingen van SARP’s op grond van bijlage 6 (Exploitatie van luchtvaartuigen) bij het Verdrag van Chicago.

               De beoogde handeling strekt niet tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst.

               De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 218, lid 9, VWEU.

               4.2. Materiële rechtsgrondslag

               4.2.1.Beginselen

               De materiële rechtsgrondslag voor een overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU vast te stellen besluit wordt in de eerste plaats bepaald door de doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling ten aanzien waarvan namens de Unie een standpunt wordt ingenomen. Wanneer de beoogde handeling een tweeledige doelstelling heeft of bestaat uit twee componenten, waarvan er een kan worden gezien als hoofddoelstelling of hoofdcomponent, terwijl de andere doelstelling of de andere component slechts ondergeschikt is, moet het overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU vast te stellen besluit op één materiële rechtsgrondslag worden gebaseerd, namelijk die welke vereist is voor de hoofddoelstelling of de hoofdcomponent dan wel de belangrijkste doelstelling of component.

               4.2.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De hoofddoelstelling en de inhoud van de voorgenomen handeling hebben betrekking op het gemeenschappelijk vervoersbeleid.

               De materiële rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 100, lid 2, VWEU.

               4.3. Conclusie

               De rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is artikel 100, lid 2, VWEU, in samenhang met artikel 218, lid 9, VWEU.

               2020/0120 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               inzake het standpunt dat namens de Europese Unie in de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie moet worden ingenomen met betrekking tot de kennisgeving van verschillen met bijlagen 1 en 6 bij het Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart ten gevolge van de COVID-19-pandemie

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 100, lid 2, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Het Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart (“het Verdrag van Chicago”), waarbij het internationale luchtvervoer wordt geregeld, is op 4 april 1947 in werking getreden. Bij dat verdrag is de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (ICAO) opgericht.

               (2)De lidstaten zijn overeenkomstsluitende partijen bij het Verdrag van Chicago en leden van de ICAO, terwijl de Unie de status van waarnemer heeft in bepaalde organen van de ICAO.

               (3)Overeenkomstig artikel 54 van het Verdrag van Chicago kan de ICAO-raad internationale normen en aanbevolen praktijken (SARP’s) vaststellen.

               (4)Overeenkomstig artikel 38 van het Verdrag van Chicago moet elke staat die vindt dat het in de praktijk niet mogelijk is om in alle opzichten te voldoen aan een internationale norm of procedure of om haar eigen regels of praktijken volledig in overeenstemming te brengen met een internationale norm of procedures, of die het nodig vindt om regels of praktijken vast te stellen die in enig specifiek opzicht verschillen van die welke bij een internationale norm zijn vastgesteld, de ICAO onmiddellijk in kennis stellen van de verschillen tussen zijn eigen praktijken en die welke bij de internationale norm zijn vastgesteld.

               (5)Als het medisch certificaat van personeel dat deelneemt aan de internationale luchtvaart niet voldoet aan de minimumnormen, moet het, overeenkomstig artikel 39 van het Verdrag van Chicago, vergezeld gaan van een volledige opsomming van de punten waarop het niet aan die normen voldoet. In dit geval moeten die punten betrekking hebben op de specifieke verschillen met betrekking tot de geldigheidsduur van het medisch certificaat.

               (6)Volgens artikel 40 van het Verdrag van Chicago mag personeel met een dergelijk certificaat alleen aan de internationale luchtvaart deelnemen met de toestemming van de staat of staten waarvan het grondgebied wordt betreden.

               (7)Naar aanleiding van de COVID-19-pandemie heeft de ICAO binnen het systeem voor elektronische melding van verschillen (EFOD) een subsysteem voor de melding van verschillen ten gevolge van de noodsituatie opgezet, dat staten de mogelijkheid biedt om tijdelijke verschillen met bijlagen 1 en 6 bij het Verdrag van Chicago aan te melden en tegelijkertijd aan te geven welke norm of procedure zij aanvaardbaar achten om internationale vluchtuitvoeringen te faciliteren en te voldoen aan de verplichtingen van artikel 40.

               (8)Bijlage 1 bij het Verdrag van Chicago (personeelsvergunningen) bevat SARP’s voor de afgifte van bevoegdheidsbewijzen aan cockpitbemanningsleden, luchtverkeersleiders, exploitanten van luchtvaartstations, onderhoudstechnici en vluchtdispatchers. Volgens die regels moet de aanvrager van een bevoegdheidsbewijs binnen bepaalde termijnen voldoen aan bepaalde eisen die in verhouding staan tot de complexiteit van de uit te voeren taken.

               (9)De eisen van bijlage 1 van het Verdrag van Chicago komen ook tot uiting in de wetgeving van de Unie, namelijk in Verordening (EU) 2018/1139 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2018 inzake gemeenschappelijke regels op het gebied van burgerluchtvaart en tot oprichting van een Agentschap van de Europese Unie voor de veiligheid van de luchtvaart
                  7
               , en in aanverwante uitvoeringshandelingen en gedelegeerde handelingen. In de bijlage bij Verordening (EU) nr. 2011/1178 van de Commissie
                  8
                zijn bijvoorbeeld specifieke eisen en procedures vastgesteld met betrekking tot de bemanning van burgerluchtvaartuigen en zijn de uiterste termijnen vastgesteld voor de afgifte van bevoegdheidsbewijzen aan personeel en voor de beoordeling van de medische geschiktheid, terwijl Verordening (EU) nr. 1321/2014 van de Commissie regels bevat inzake de permanente luchtwaardigheid van luchtvaartuigen en luchtvaartproducten, -onderdelen en -uitrustingsstukken, en inzake de goedkeuring van bij voornoemde taken betrokken organisaties en personen
                  9
               .

               (10)Door de ernstige gevolgen van de COVID-19-pandemie, zoals beperkte of geen mogelijkheid om toegang te krijgen tot luchtvaartgeneeskundige keuringsartsen of luchtvaartgeneeskundige centra, verlengen verscheidene lidstaten tijdelijk de geldigheid van medische certificaten met een periode van 4 maanden, in afwijking van de relevante SARP’s van de ICAO. Sommige lidstaten verlengen de geldigheid van bevoegdheidsbewijzen van piloten ook met vier tot maximaal acht maanden als de piloten niet tijdig een vluchtsimulator kunnen bereiken of toegang daartoe krijgen om de nodige opleiding en controles te voltooien. Die verlengingen zijn van toepassing op bevoegdheidsbewijzen die aflopen in de referentieperiode tussen 1 maart 2020 en 31 oktober 2020.

               (11)Bijlage 6 van het Verdrag van Chicago (Exploitatie van luchtvaartuigen) voorziet in gestandaardiseerde eisen  voor de exploitatie van luchtvaartuigen die worden ingezet voor internationaal luchtvervoer, teneinde het hoogste niveau van veiligheid en efficiëntie te waarborgen. Op het niveau van de Unie komen deze internationale eisen tot uiting in Verordening (EU) 2018/1139, in Verordening (EU) nr. 1178/2011 van de Commissie en in Verordening (EU) nr. 965/2012 van de Commissie
                  10
               .

               (12)De COVID-19-pandemie heeft geleid tot een aanzienlijke beperking van het commerciële luchtvervoer en tot moeilijkheden om locaties te bereiken waar geschikte vluchtsimulators beschikbaar zijn. Door de ernstige operationele belemmeringen ten gevolge van de COVID-19-pandemie beschikken piloten en bemanningen slechts over beperkte mogelijkheden om te voldoen aan de ICAO-eisen inzake recente ervaring. Om bemanningen in staat te stellen te vliegen wanneer de luchtvaartactiviteiten hernemen, passen de lidstaten ontheffingen toe op de eisen inzake recente ervaring, door vluchtuitvoeringen toe te staan onder bepaalde operationele voorwaarden en met passende risicobeperkende maatregelen die zijn vastgesteld op basis van een risicobeoordeling.  Die ontheffingen gelden voor vluchtuitvoeringen die plaatsvinden in de referentieperiode tussen 1 maart 2020 en 31 oktober 2020, d.w.z. voor een maximumperiode van 8 maanden.

               (13)De bovenvermelde nationale maatregelen, die afwijken van bijlagen 1 en 6 van het Verdrag van Chicago, zijn vastgesteld op basis van artikel 71 van Verordening (EU) 2018/1139, waarbij de lidstaten aan alle natuurlijke en rechtspersonen ontheffingen mogen toekennen van de eisen van de Unie die op hen van toepassing zijn, met uitzondering van de essentiële eisen, in geval van dringende en onvoorzienbare omstandigheden die gevolgen hebben voor die personen of hun dringende operationele behoeften, indien alle in dat artikel gestelde voorwaarden zijn vervuld. Gezien de gevolgen van de COVID-19-pandemie verlenen verscheidene lidstaten, op basis van die bepaling, ontheffing van de regels van de Unie die zijn vastgesteld in Verordening (EU) 2018/1139, Verordening  (EU) 1178/2011, Verordening (EU) nr. 1321/2014 en Verordening (EU) nr. 965/2012, of zijn zij voornemens dit te doen.

               (14)Aangezien de kennisgeving van verschillen een effect heeft op de rechtsgevolgen van de in het kader van het Verdrag van Chicago vastgestelde normen, valt de vaststelling van een standpunt van de Unie over dergelijke kennisgeving binnen de werkingssfeer van artikel 218, lid 9, VWEU.

               (15)Het is derhalve passend het standpunt te bepalen dat namens de Unie moet worden ingenomen in antwoord op ICAO-staatsbrief AN 11/55-20/50, namelijk dat  verschillen moeten worden aangemeld ten opzichte van bijlagen 1 en 6 bij het Verdrag van Chicago ten gevolge van tijdelijke operationele maatregelen die lidstaten hebben toegepast in verband met de COVID-19-pandemie. Het standpunt van de Unie wordt tot uitdrukking gebracht door de lidstaten van de Unie die op grond van artikel 71 van Verordening (EU) 2018/1139 individuele ontheffingen hebben vastgesteld die geleid hebben tot de verschillen waarvan sprake in staatsbrief AN 11/55-20/50,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen in antwoord op staatsbrief AN 11/55-20/50 van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie van 3 april 2020 is dat een verschil moet worden aangemeld ten opzichte van bijlagen 1 en 6 bij het Verdrag van Chicago ten gevolge van tijdelijke maatregelen in verband met de COVID-19-pandemie, zoals uiteengezet in de bijlage bij dit besluit en nader toegelicht door elke kennisgevende lidstaat overeenkomstig zijn individuele ontheffing die op grond van artikel 71 van Verordening (EU) 2018/1139 wordt toegepast.

               Artikel 2

               Het in artikel 1 bedoelde standpunt wordt tot uitdrukking gebracht door de lidstaten van de Unie die lid zijn van de ICAO en die op grond van artikel 71 van Verordening (EU) 2018/1139 individuele ontheffingen hebben toegestaan die geleid hebben tot de verschillen waarvan sprake in staatsbrief AN 11/55-20/50.

               Dit besluit is gericht tot de lidstaten.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        Artikelen 20-28 van Verordening (EU) 2018/1139 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2018 inzake gemeenschappelijke regels op het gebied van burgerluchtvaart en tot oprichting van een Agentschap van de Europese Unie voor de veiligheid van de luchtvaart, en tot wijziging van de Verordeningen (EG) nr. 2111/2005, (EG) nr. 1008/2008, (EU) nr. 996/2010, (EU) nr. 376/2014 en de Richtlijnen 2014/30/EU en 2014/53/EU van het Europees Parlement en de Raad, en tot intrekking van de Verordeningen (EG) nr. 552/2004 en (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad en Verordening (EEG) nr. 3922/91 van de Raad (PB L 212 van 22.8.2018, blz. 1).

                     (2)

                        Verordening (EU) nr. 1178/2011 van de Commissie van 3 november 2011 tot vaststelling van technische eisen en administratieve procedures met betrekking tot de bemanning van burgerluchtvaartuigen, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 311 van 25.11.2011, blz. 1),  Verordening (EU) nr. 1321/2014 van de Commissie van 26 november 2014 betreffende de permanente luchtwaardigheid van luchtvaartuigen en luchtvaartproducten, -onderdelen en -uitrustingsstukken, en betreffende de goedkeuring van bĳ voornoemde taken betrokken organisaties en personen (PB L 362 van 17.12.2014, blz. 1).

                     (3)

                        VERORDENING (EU) nr. 965/2012 van 5 oktober 2012 tot vaststelling van technische eisen en administratieve procedures voor vluchtuitvoering, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 296 van 25.10.2012, blz. 1).

                     (4)

                        VERORDENING (EU) nr. 452/2014 van de Commissie van 29 april 2014 tot vaststelling van technische eisen en administratieve procedures voor vluchtuitvoering door exploitanten uit derde landen overeenkomstig Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad, PB L 133 van 6.5.2014.

                     (5)

                        Arrest van het Hof van Justitie van 7 oktober 2014, Duitsland/Raad, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, punt 64.

                     (6)

                        Arrest van het Hof van 7 oktober 2014, Bondsrepubliek Duitsland tegen Raad van de Europese Unie, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, punten 61 tot en met 64.

                     (7)

                        Verordening (EU) 2018/1139 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2018 inzake gemeenschappelijke regels op het gebied van burgerluchtvaart en tot oprichting van een Agentschap van de Europese Unie voor de veiligheid van de luchtvaart, en tot wijziging van de Verordeningen (EG) nr. 2111/2005, (EG) nr. 1008/2008, (EU) nr. 996/2010, (EU) nr. 376/2014 en de Richtlijnen 2014/30/EU en 2014/53/EU van het Europees Parlement en de Raad, en tot intrekking van de Verordeningen (EG) nr. 552/2004 en (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad en Verordening (EEG) nr. 3922/91 van de Raad (PB L 212 van 22.8.2018, blz. 1).

                     (8)

                        Verordening (EU) nr. 1178/2011 van de Commissie van 3 november 2011 tot vaststelling van technische eisen en administratieve procedures met betrekking tot de bemanning van burgerluchtvaartuigen, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 311 van 25.11.2011, blz. 1).

                     (9)

                        Verordening (EU) nr. 1321/2014 van de Commissie van 26 november 2014 betreffende de permanente luchtwaardigheid van luchtvaartuigen en luchtvaartproducten, -onderdelen en -uitrustingsstukken, en betreffende de goedkeuring van bĳ voornoemde taken betrokken organisaties en personen (PB L 362 van 17.12.2014, blz. 1).

                     (10)

                        Verordening (EU) nr. 965/2012 van de Commissie van 5 oktober 2012 tot vaststelling van technische eisen en administratieve procedures voor vluchtuitvoering, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 296 van 25.10.2012, blz. 1).

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 12.6.2020
            COM(2020) 247 final
            BIJLAGE
            bij
            VOORSTEL VOOR EEN BESLUIT VAN DE RAAD
            inzake het standpunt dat namens de Europese Unie in de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie moet worden ingenomen met betrekking tot de kennisgeving van verschillen met bijlagen 1 en 6 bij het Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart ten gevolge van de COVID-19-pandemie

               BIJLAGE

               Namens de Europese Unie in te nemen standpunt over de kennisgeving aan de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie van verschillen ten gevolge van COVID-19

               1.In te nemen standpunt

               Het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen in antwoord op staatsbrief AN 11/55-20/50 van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie van 3 april 2020 is dat een verschil moet worden aangemeld met bijlagen 1 en 6 bij het Verdrag van Chicago ten gevolge van tijdelijke maatregelen in verband met de COVID-19-pandemie, zoals uiteengezet in deze bijlage en nader toegelicht door elke kennisgevende lidstaat overeenkomstig zijn individuele ontheffing die op grond van artikel 71 van Verordening (EU) 2018/1139 wordt toegepast.

               2.Gedetailleerde toelichting

               De verschillen worden aangemeld aan de hand van de onderstaande tabel en worden door elke kennisgevende lidstaat verder toegelicht overeenkomstig zijn individuele ontheffing op grond van artikel 71 van Verordening (EU) 2018/1139:

               FORMULIER VOOR DE AANMELDING VAN TIJDELIJKE VERSCHILLEN TEN GEVOLGE VAN COVID-19

               Zoals vermeld in ICAO-staatsbrief AN/11/55-20/50, is het CCRD-subsysteem gecreëerd in het bestaande systeem voor elektronische kennisgeving van verschillen (Electronic Filing of Differences, EFOD). In dat subsysteem worden alle verschillen ten opzichte van de certificerings- en vergunningsnormen van de ICAO opgenomen die kunnen voortvloeien uit toegestane versoepelingen ten gevolge van de verspreiding van COVID-19.

               Wat

               Algemeen wordt erkend dat staten, ten gevolge van de COVID-19-pandemie, genoodzaakt kunnen zijn om een flexibele aanpak te hanteren om dienstverleners en personeel in staat te stellen de geldigheid van hun certificaten, bevoegdheidsbewijzen en andere goedkeuringen te behouden. Zij kunnen dergelijke tijdelijke verschillen aanmelden via dit formulier.

               Waarom

               Staten moeten worden geholpen bij het nakomen van hun verplichtingen uit hoofde van de artikelen 38, 39 en 40 van het verdrag, zodat zij internationale vluchten kunnen uitvoeren in gevallen waarin certificaten en bevoegdheidsbewijzen verschillen van de minimumnormen in de bijlagen. Dit maakt het ook mogelijk informatie uit te wisselen over de erkenning of aanvaarding van verschillen die door andere staten zijn aangemeld tijdens deze periode.

               Wanneer

               Deze tijdelijke maatregelen zijn van toepassing tot en met 31 maart 2021. Deze datum kan worden herzien.

               Wie

               Er staat geen beperking op wie het formulier mag invullen. Het mag echter alleen worden ingediend door de nationale coördinator voor permanent toezicht of door een gemachtigde gebruiker van een lidstaat, die verantwoordelijk zijn voor de nauwkeurigheid van de verstrekte informatie.

               Hoe

               In dit formulier zijn de normen vermeld die specifiek betrekking hebben op de afgifte van certificaten en bevoegdheidsbewijzen en waarvan staten het nodig achten af te wijken. De specifieke referentie van de bijlage en de bijbehorende norm worden vermeld in de kolommen 1 en 2. In elke volgende kolom moet de volgende informatie worden vermeld:

               Kolom 3: Nadere informatie over het verschil.

               Geef een beknopte beschrijving van het verschil met de certificerings- en vergunningsnormen. Verwijs in voorkomend geval naar de desbetreffende regelgevingsdocumenten.

               Kolom 4: Opmerkingen.

               Geef uw motivering voor deze verschillen, alsook nadere informatie over de voorwaarden en risicobeperkende maatregelen, indien nodig.

               Kolom 5: Erkenning van verschillen van andere landen.

               Geef aan of uw staat de geldigheid zal erkennen of aanvaarden van de certificaten en bevoegdheidsbewijzen die andere staten via de CCRD hebben ingediend en die gebaseerd zijn op hun tijdelijke verschillen. Eenvoudigheidshalve mag worden vermeld welke tijdelijke verschillen van andere staten niet worden aanvaard, in plaats van te vermelden wat wel aanvaardbaar is.

               Stuur dit formulier per e-mail naar

                  ops@icao.int

               .

                        Bijlage 1

                        1.2.4.4.1

                           1.2.4.4.1
                              De geldigheidsduur van een medische beoordeling mag door de vergunningverlenende autoriteit worden verlengd tot 45 dagen.

                           Opmerking.— Het verdient aanbeveling om de kalenderdag waarop de medische beoordeling verstrijkt, jaar na jaar gelijk te houden door de nieuwe medische beoordeling te laten ingaan op de vervaldatum van de geldende medische beoordeling, op voorwaarde dat het medisch onderzoek plaatsvindt tijdens de geldigheidsduur van de geldende medische beoordeling, zij het niet vroeger dan 45 dagen voor het verstrijken ervan.

                        De geldigheidsduur van de door [de staat] afgegeven medische certificaten van klasse 1 en klasse 3 wordt verlengd met 4 maanden.

                        a) Redenen
                        Houders van medische certificaten van klasse 1 en klasse 3 die een periodieke medische keuring moeten ondergaan om hun medische certificaten te verlengen, zodat zij de bevoegdheden van hun bevoegdheidsbewijs of certificaat kunnen blijven uitoefenen, zijn niet in staat om tijdig een luchtvaartgeneeskundige keuringsarts of luchtvaartgeneeskundig centrum te bereiken of toegang daartoe te krijgen, teneinde een medische keuring te ondergaan. Bovendien hebben luchtvaartgeneeskundige keuringsartsen in veel gevallen een andere opdracht gekregen om de uitbraak van COVID-19 in hun land te helpen bestrijden. Dit heeft tot gevolg dat de genoemde certificaten zouden verstrijken.

                        b) Voorwaarden/risicobeperkende maatregelen
                        [De staat] eist dat houders van medische certificaten van klasse 1 en klasse 3 die gebruik maken van deze versoepeling, houder zijn van een geldig medisch certificaat zonder beperkingen, met uitzondering van visuele beperkingen, alvorens de versoepeling aan te vragen.

                        Klik of tik hier om tekst in te voeren. Wat betreft de certificaten en bevoegdheidsbewijzen die door EU-lidstaten zijn afgegeven, worden de verschillen automatisch erkend op grond van Verordening (EU) 2018/1139.

                        Wat betreft de erkenning of aanvaarding van de geldigheid van certificaten en bevoegdheidsbewijzen die zijn afgegeven door niet-EU-lidstaten die gevolgen ondervinden van de speciale tijdelijke maatregelen (ten gevolge van COVID-19), is Verordening 452/2014 tot vaststelling van technische eisen en administratieve procedures voor vluchtuitvoering door exploitanten uit derde landen
                           1
                         van toepassing.

                        .

                        .

                        Bijlage 1

                        1.2.5.1.2

                           1.2.5.1.2
                              Een verdragsluitende staat die een bevoegdheidsbewijs heeft afgegeven, ziet erop toe dat de andere verdragsluitende staten erop kunnen vertrouwen dat dat bevoegdheidsbewijs geldig is.

                           Opmerking 1.— Tot 2 november 2022 kunnen cockpitbemanningsleden of leden van de cockpitbemanning op afstand die betrokken zijn bij commerciële luchtvervoersactiviteiten, aantonen dat zij nog steeds over de vereiste bekwaamheid beschikken tijdens controlevluchten die overeenkomstig bijlage 6 worden uitgevoerd.

                           Opmerking 1.- Vanaf 3 november 2022 kunnen cockpitbemanningsleden die betrokken zijn bij commerciële luchtvervoersactiviteiten aantonen dat zij nog steeds over de vereiste vaardigheden beschikken tijdens controlevluchten die overeenkomstig bijlage 6 worden uitgevoerd.

                           Opmerking 2.- Tot 2 november 2022 mag het behoud van de vaardigheden worden geregistreerd in de registers van de exploitant of in het persoonlijke logboek of het bevoegdheidsbewijs van het cockpitbemanningslid.

                           Opmerking 2.- Vanaf 3 november 2022 mag het behoud van de vaardigheden worden geregistreerd in de registers van de exploitant of in het persoonlijke logboek of het bevoegdheidsbewijs van het cockpitbemanningslid of het lid van de cockpitbemanning op afstand.

                           Opmerking 3.- Tot 2 november 2022 kunnen cockpitbemanningsleden, in de mate dat dit haalbaar wordt geacht door het land van registratie, hun blijvende bekwaamheid aantonen in vluchtnabootsingsinstrumenten die door dat land zijn goedgekeurd.

                           Opmerking 3.- Vanaf 3 november 2022 kunnen cockpitbemanningsleden en leden van de cockpitbemanning op afstand, in de mate dat dit haalbaar wordt geacht door het land van registratie of de vergunningverlenende autoriteit van het land van de exploitant, hun blijvende bekwaamheid aantonen in vluchtnabootsingsinstrumenten die door dat land zijn goedgekeurd.

                           Opmerking 4.- Zie het handboek met de criteria voor de kwalificatie van vluchtnabootsingsinstrumenten (doc. 9625).

                           Opmerking 5.- Voor richtsnoeren inzake de opstelling van een risicobeoordelingsproces, zie het handboek met de procedures voor de vaststelling en het beheer van een nationaal systeem voor de afgifte van personeelsvergunningen (doc. 9379).

                        De geldigheidsduur van de door [de staat] afgegeven bevoegdheidsbewijzen  wordt verlengd met 4 maanden.
                        Als aan het einde van de verlenging de redenen voor de versoepeling nog steeds van toepassing zijn, kan de geldigheidsduur nogmaals met een periode van maximaal 4 maanden worden verlengd.
                        Aangezien de geldigheidstermijn van de bevoegdverklaringen en de aantekeningen (klasse-, type- en instrumentbevoegdverklaringen, eenheidsaantekening) op het bevoegdheidsbewijs bepaalt of aan de relevante norm is voldaan, heeft de verlenging van de geldigheidstermijn betrekking op:
                        1) klassebevoegdverklaringen, typebevoegdverklaringen en instrumentbevoegdverklaringen die zijn aangetekend in bewijzen van bevoegdheid als verkeersvlieger (CPL, MPL, ATPL) van piloten die met vliegtuigen en helikopters vliegen bij een exploitant;
                        2) klassebevoegdverklaringen, typebevoegdverklaringen en instrumentbevoegdverklaringen die zijn aangetekend in bewijzen van bevoegdheid (CPL, MPL, ATPL) van piloten die met vliegtuigen en helikopters vliegen buiten een exploitant om;
                        3) eenheidsaantekeningen in bevoegdheidsbewijzen van luchtverkeersleiders.

                        a) Redenen
                        Houders van bewijzen van bevoegdheid als verkeersvlieger die zowel een vaardigheidstoets moeten afleggen om de geldigheidstermijn van hun type- en instrumentbevoegdverklaringen te verlengen als moeten voldoen aan de toepasselijke eisen van het opleidings- en controleprogramma van de exploitant om hun bevoegdheden verder te mogen uitoefenen, kunnen niet tijdig een vluchtsimulator bereiken of toegang daartoe krijgen om de nodige opleiding en controles te voltooien. Dit heeft tot gevolg dat hun bevoegdverklaringen zouden verstrijken.
                        Houders van bevoegdheidsbewijzen als piloot die buiten een exploitant om actief zijn en die een vaardigheidstoets moeten afleggen om de geldigheidstermijn van hun klasse-, type- of instrumentbevoegdverklaringen te verlengen, kunnen niet tijdig een luchtvaartuig of vluchtsimulator bereiken of toegang daartoe krijgen om de nodige vluchten, opleidingen en controles te voltooien.
                        Houders van bevoegdheidsbewijzen als luchtverkeersleider kunnen moeilijk toegang krijgen tot vluchtnabootsingsinstrumenten om hun geplande periodieke opleiding/beoordeling te voltooien.

                        b) Voorwaarden/risicobeperkende maatregelen
                        [De staat] eist:
                        1) dat houders van een bevoegdheidsbewijs dat geldig was vóór de toepassing van de versoepeling, en die actief zijn binnen een exploitant, bijscholing hebben gekregen, gevolgd door een beoordeling, aan de hand van door de exploitant vastgestelde middelen, om te bepalen of zij nog steeds beschikken over het vereiste kennisniveau om vluchten uit te voeren met de toepasselijke klassen of types.  Die beoordeling omvat klasse- of typespecifieke abnormale en noodprocedures.

                        Als de bijscholing en de beoordeling met succes zijn voltooid, wordt de nieuwe vervaldatum vermeld op het bevoegdheidsbewijs of wordt een door [de staat] afgegeven officieel document met de nieuwe vervaldatum aan het bevoegdheidsbewijs gehecht.

                        2) Houders van een bevoegdheidsbewijs dat geldig was vóór de toepassing van de versoepeling en die actief zijn buiten een exploitant om, moeten een briefing hebben gekregen van een instructeur die houder is van de relevante instructiebevoegdheden om het vereiste niveau van theoriekennis op te frissen, zodat veilige vluchten kunnen worden uitgevoerd met de toepasselijke klassen of types en de relevante manoeuvres en procedures, al naargelang van toepassing, veilig kunnen worden toegepast. Die briefing moet ook betrekking hebben op klasse-/typespecifieke abnormale en noodprocedures, al naargelang van toepassing.

                        Als de briefing met succes is gevolgd, wordt de nieuwe vervaldatum vermeld op het bevoegdheidsbewijs of wordt een door [de staat] afgegeven officieel document met de nieuwe vervaldatum aan het bevoegdheidsbewijs gehecht.

                        3) In het geval van ATCO-eenheidsaantekeningen in ATCO-bevoegdheidsbewijzen, ziet de verlener van luchtvaartnavigatiediensten erop toe dat de risico’s van eventuele onbeschikbaarheid van vluchtnabootsingsinstrumenten worden beperkt aan de hand van andere middelen, bijv. door opleidingen per computer of door de bijscholing zo snel mogelijk opnieuw te plannen.

                        Bijlage 6 Deel 1

                        9.4.1.1

                        9.4    Kwalificaties

                           Opmerking.- Voor richtsnoeren van algemene aard over bemanningsoverschrijdende kwalificaties, vliegen met gemengde vloot en wederzijdse vrijstellingen, zie het handboek met de procedures voor de vaststelling en het beheer van een nationaal systeem voor afgifte van personeelsvergunningen (doc. 9379).

                        9.4.1    Recente ervaring — gezagvoerder en copiloot

                           9.4.1.1
                              De exploitant wijst een gezagvoerder of copiloot alleen aan om de besturingsinstrumenten van een type of variant van een type vliegtuig te bedienen tijdens het opstijgen en landen als die piloot in de voorgaande 90 dagen de besturingsinstrumenten heeft bediend tijdens minstens drie opstijgingen en landingen met hetzelfde type vliegtuig of in een daartoe goedgekeurde vluchtsimulator.

                        Mits een risicobeoordeling wordt uitgevoerd, mogen individuele exploitanten volgens de door [de staat] toegestane versoepeling taken van cockpitbemanningsleden toewijzen aan piloten die niet aan alle eisen inzake recente ervaring voldoen. De versoepeling heeft betrekking op ofwel
                        a) een beperking van het aantal vereiste opstijgingen, naderingen en landingen; ofwel
                        b) een verlenging van de periode van 90 dagen; of
                        c) beide.

                        Risicobeperkende maatregelen zijn een voorwaarde voor de versoepelingen.

                        De criteria die worden gebruikt voor de samenstelling van de cockpitbemanning maken een onderscheid tussen piloten met recente ervaring, gedeeltelijke recente ervaring of geen recente ervaring.
                        “Gedeeltelijke recente ervaring” betekent dat een piloot als besturende piloot minstens 2 opstijgingen, naderingen en landingen heeft uitgevoerd in de voorgaande 90 dagen, of 1 opstijging, nadering en landing in de voorgaande 30 dagen.
                        Bovendien wordt rekening gehouden met de vliegervaring van de piloot (in totaal en met het type) en de kwalificaties (bijv. instructeur).

                        De periode van de versoepelingen is beperkt tot de tijd die de exploitant nodig heeft om een oplossing te vinden voor het beperkt vluchtschema en de onbeschikbaarheid van vluchtsimulators.

                        Er worden geen versoepelingen toegestaan als geen enkel vereist cockpitbemanningslid een vlucht/simulatoractiviteit heeft verricht in de voorgaande 90 dagen.

                        a) Redenen
                        De COVID-19-crisis heeft geleid tot de stopzetting / aanzienlijke beperking van het commerciële luchtvervoer en tot moeilijkheden om de locatie te bereiken waar geschikte vluchtsimulators beschikbaar zijn. Dit heeft tot gevolg dat een groot aantal piloten niet kunnen voldoen aan de eisen inzake recente ervaring.

                        b) Voorwaarden / risicobeperkende maatregelen
                        [De staat] eist het volgende:

                        om de versoepelde samenstelling van de bemanning te bepalen, wordt rekening gehouden met de recente ervaring en kwalificaties van de individuele piloten en hun combinatie in de operationele omgeving met meerdere bemanningen.

                        De exploitant moet een risicobeoordeling opstellen om de waarschijnlijkheid en de eventuele ernst van een verslechtering van de bekwaamheid van de bemanning door langdurig niet vliegen te bepalen.

                        Er moeten passende risicobeperkende maatregelen worden vastgesteld en toegepast om de vastgestelde risico’s tot een minimum te beperken, waarbij een of meer operationele beperkingen geldig zijn voor de volledige cockpitbemanning, teneinde hun blootstelling aan veeleisende situaties te beperken (bv. beperking van de maximaal toegestane zijwind, invoering van hogere naderingsminima, beperkingen i.v.m. de staat van de baan, dispatching met een werkend automatisch landingssysteem, indien geïnstalleerd).

                        Klik of tik hier om tekst in te voeren.

                        Wat betreft de certificaten en bevoegdheidsbewjizen die door EU-lidstaten zijn afgegeven, worden de verschillen automatisch erkend op grond van Verordening (EU) 2018/1139.

                        Wat de erkenning of aanvaarding van de geldigheid van certificaten en bevoegdheidsbewijzen die zijn afgegeven door niet-EU-lidstaten die gevolgen ondervinden van de speciale tijdelijke maatregelen (ten gevolge van COVID-19), is Verordening 452/2014 tot vaststelling van technische eisen en administratieve procedures voor vluchtuitvoering door exploitanten uit derde landen van toepassing.

                        Bijlage 6 Deel 1

                        9.4.2.1

                        9.4.2    Recente ervaring — piloot voor aflossing tijdens de kruisvlucht

                           9.4.2.1    De exploitant wijst een piloot alleen aan als piloot voor aflossing tijdens de kruisvlucht in een type of variant van een type vliegtuig als die piloot tijdens de voorgaande 90 dagen ofwel:

                           a)
                              dienst heeft gedaan als gezagvoerder, tweede piloot of piloot voor aflossing tijdens de kruisvlucht in hetzelfde type vliegtuig; of

                           b)
                              een bijscholing van de vliegvaardigheden heeft gevolgd, met inbegrip van normale, abnormale en noodprocedures die specifiek zijn voor de kruisvlucht, in hetzelfde type vliegtuig of in een daartoe goedgekeurde vluchtsimulator, en naderings- en landingsprocedures heeft geoefend, waarbij deze naderings- en landingsoefeningen mogen worden verricht als niet-besturende piloot.

                        De in punt 9.4.1.1 vermelde versoepeling kan de versoepeling van punt 9.4.2.1 dekken, aangezien ze betrekking heeft op de algemene samenstelling van de cockpitbemanning.

                        Bijlage 6 Deel 1

                        9.4.4.1

                        9.4.4    Controles van de bekwaamheid van de piloot

                           9.4.4.1    De exploitant ziet erop toe dat de techniek van de piloot en het vermogen om noodprocedures uit te voeren op zodanige wijze wordt gecontroleerd dat de bevoegdheid van de piloot in elk type of elke variant van een type vliegtuig wordt aangetoond. Als de vlucht volgens instrumentvliegvoorschriften mag worden uitgevoerd, ziet de exploitant erop toe dat de bekwaamheid van de piloot om die voorschriften na te leven, wordt aangetoond ten overstaan van ofwel een controlepiloot van de exploitant, ofwel een vertegenwoordiger van de staat van de exploitant. Dergelijke controles vinden twee keer binnen elke periode van één jaar plaats. Twee dergelijke controles die soortgelijk zijn en die binnen een periode van vier opeenvolgende maanden plaatsvinden, volstaan op zich niet om aan deze vereiste te voldoen.

                           Opmerking 1.- Vluchtnabootsingsinstrumenten die zijn goedgekeurd door het land van de exploitant, mogen worden gebruikt voor die delen van de controles waarvoor ze specifiek zijn goedgekeurd.

                           Opmerking 2.- Zie het handboek met de criteria voor de kwalificatie van vluchtnabootsingsinstrumenten (doc. 9625).

                        De geldigheidsduur van de door de exploitant uitgevoerde controles van de bekwaamheid van elke individuele piloot wordt door [de staat] met 4 maanden verlengd.
                        Als [de staat] aan het einde van de verlenging van oordeel is dat de redenen voor de versoepeling nog steeds van toepassing zijn, kan de geldigheidsduur nogmaals met een periode van maximaal 4 maanden worden verlengd.

                        a) Redenen:
                        De uitbraak van COVID-19 heeft geleid tot drastische reisbeperkingen. De sluiting van de grenzen tussen de meeste EU-lidstaten heeft de mogelijkheden van de exploitanten om de bekwaamheid van de piloten twee keer per jaar te controleren in een vluchtsimulator, beperkt. Het is niet altijd mogelijk dergelijk controles in een vliegtuig te verrichten, en in sommige gevallen houdt dit grotere risico’s in dan die welke verband houden met de versoepeling.

                        b) Voorwaarden / risicobeperkende maatregelen
                        [De staat] schrijft voor dat piloten bijscholing moeten krijgen, gevolgd door een beoordeling aan de hand van middelen die zijn vastgesteld door de exploitant, teneinde te bepalen of zij nog steeds beschikken over het voor cockpitbemanningsleden vereiste kennisniveau. Die beoordeling omvat klasse- of typespecifieke abnormale en noodprocedures.

                        Wat betreft de certificaten en bevoegdheidsbewijzen die door EU-lidstaten zijn afgegeven, worden de verschillen automatisch erkend op grond van Verordening (EU) 2018/1139.

                        Met betrekking tot de erkenning of aanvaarding van de geldigheid van door niet-EU-lidstaten afgegeven certificaten en bevoegdheidsbewijzen die gevolgen ondervinden van de speciale tijdelijke maatregelen (met betrekking tot COVID-19), is Verordening 452/2014 tot vaststelling van technische eisen en administratieve procedures voor vluchtuitvoering door exploitanten uit derde landen van toepassing.

                        Bijlage 6 Deel 2

                        3.9.4.2

                        3.9.4.2    Recente ervaring — gezagvoerder

                        De exploitant wijst een piloot alleen aan om op te treden als gezagvoerder van een vliegtuig als die piloot in de voorgaande 90 dagen minstens drie opstijgingen en landingen heeft uitgevoerd met hetzelfde type vliegtuig of in een daartoe goedgekeurde vluchtsimulator.

                        De in punt 9.4.1.1 vermelde versoepeling kan de versoepeling van punt 3.9.4.2 dekken, aangezien ze betrekking heeft op de algemene samenstelling van de cockpitbemanning.

                        Bijlage 6 Deel 2

                        3.9.4.3

                        3.9.4.3    Recente ervaring — co-piloot

                        De exploitant wijst een co-piloot alleen aan om de besturingsinstrumenten van een vliegtuig te bedienen tijdens het opstijgen en landen als die co-piloot in de voorgaande 90 dagen minstens drie opstijgingen en landingen heeft uitgevoerd met hetzelfde type vliegtuig of in een daartoe goedgekeurde vluchtsimulator.

                        De in punt 9.4.1.1 vermelde versoepeling kan de versoepeling van punt 3.9.4.3 dekken, aangezien ze betrekking heeft op de algemene samenstelling van de cockpitbemanning.

                        Bijlage 6 Deel 3

                        7.4.1.1

                        7.4    Kwalificaties

                           Opmerking.- Voor richtsnoeren van algemene aard over bemanningsoverschrijdende kwalificaties, vliegen met gemengde vloot en wederzijdse vrijstellingen, zie het handboek met de procedures voor de vaststelling en het beheer van een nationaal systeem voor afgifte van personeelsvergunningen (doc. 9379).

                        7.4.1    Recente ervaring — gezagvoerder en copiloot

                           7.4.1.1
                              De exploitant wijst een gezagvoerder of copiloot alleen aan om de besturingsinstrumenten van een type of variant van een type helikopter te bedienen tijdens het opstijgen en landen als die piloot in de voorgaande 90 dagen de besturingsinstrumenten heeft bediend tijdens minstens drie opstijgingen en landingen met hetzelfde type helikopter of in een daartoe goedgekeurde vluchtsimulator.

                        n.v.t.

                        Bijlage 6 Deel 3

                        7.4.3.1

                        7.4.3    Controles van de bekwaamheid van de piloot

                           7.4.3.1    De exploitant ziet erop toe dat de techniek van de piloot en het vermogen om noodprocedures uit te voeren op zodanige wijze wordt gecontroleerd dat de bevoegdheid van de piloot in elk type of elke variant van een type helikopter wordt aangetoond. Als de vlucht volgens instrumentvliegregels mag worden uitgevoerd, ziet de exploitant erop toe dat de bekwaamheid van de piloot om die regels na te leven, wordt aangetoond ten overstaan van ofwel een controlepiloot van de exploitant, ofwel een vertegenwoordiger van de staat van de exploitant. Dergelijke controles vinden twee keer binnen elke periode van één jaar plaats. Twee dergelijke controles die soortgelijk zijn en die binnen een periode van vier opeenvolgende maanden plaatsvinden, volstaan op zich niet om aan deze vereiste te voldoen.

                           Opmerking 1.- Vluchtnabootsingsinstrumenten die zijn goedgekeurd door het land van de exploitant, mogen worden gebruikt voor die delen van de controles waarvoor ze specifiek zijn goedgekeurd.

                           Opmerking 2.- Zie het handboek met de criteria voor de kwalificatie van vluchtnabootsingsinstrumenten (doc. 9625), Volume II - Helikopters.

                        De geldigheidsduur van de door de exploitant uitgevoerde controles van de bekwaamheid van elke individuele piloot wordt door [de staat] met 4 maanden verlengd.

                        Als [de staat/staat X,Y,Z] aan het einde van de verlening van oordeel is dat de redenen voor de versoepeling nog steeds van toepassing zijn, kan de geldigheidsduur nogmaals met een periode van maximaal 4 maanden worden verlengd

                          a) Redenen:
                        De uitbraak van COVID-19 heeft geleid tot drastische reisbeperkingen. De sluiting van de grenzen tussen de meeste EU-lidstaten heeft de mogelijkheden van de exploitanten om de bekwaamheid van de piloten twee keer per jaar in een vluchtsimulator te controleren, beperkt.
                        Het is niet altijd mogelijk dergelijk controles in een vliegtuig te verrichten, en in sommige gevallen houdt dit grotere risico’s in dan die welke door de versoepeling worden veroorzaakt.

                        b) Voorwaarden / risicobeperkende maatregelen
                        [De staat] schrijft voor dat piloten bijscholing moeten krijgen, gevolgd door een beoordeling aan de hand van middelen die zijn vastgesteld door de exploitant, teneinde te bepalen of zij nog steeds beschikken over het voor cockpitbemanningsleden vereiste kennisniveau. Die beoordeling omvat klasse- of typespecifieke abnormale en noodprocedures.

                        Wat betreft de certificaten en bevoegdheidsbewijzen die door EU-lidstaten zijn afgegeven, worden de verschillen automatisch erkend op grond van Verordening (EU) 2018/1139.

                        Wat de erkenning of aanvaarding van de geldigheid van certificaten en bevoegdheidsbewijzen die zijn afgegeven door niet-EU-lidstaten die gevolgen ondervinden van de speciale tijdelijke maatregelen (ten gevolge van COVID-19), is Verordening 452/2014 tot vaststelling van technische eisen en administratieve procedures voor vluchtuitvoering door exploitanten uit derde landen van toepassing.

                        Bijlage 1

                        1.2.9

                        1.2.9 Talenkennis

                        1.2.9.1 Tot 2 november 2022 moeten piloten van vliegtuigen, luchtschepen, helikopters en powered-lift-luchtvaartuigen

                        , luchtverkeersleiders en exploitanten van luchtvaartradiostations

                        aantonen dat zij in staat zijn om de taal

                        die gebruikt wordt voor radiotelefoniecommunicatie te spreken en te begrijpen tot op het niveau dat gespecificeerd is in de

                        eisen inzake talenkennis van aanhangsel 1.

                        1.2.9.1 Vanaf 3 november 2022 moeten piloten van vliegtuigen, luchtschepen,

                        helikopters en powered-lift luchtvaartuigen, piloten op afstand van vliegtuigen,

                        luchtschepen, zweefvliegtuigen, hefschroefvliegtuigen,

                        powered-lift-luchtvaartuigen of ballonnen, luchtverkeersleiders en exploitanten van luchtvaartradiostations aantonen

                        dat zij in staat zijn de taal die gebruikt wordt voor radiotelefoniecommunicatie

                        te spreken en te begrijpen tot

                        op het niveau dat gespecificeerd is in de eisen inzake talenkennis

                        van aanhangsel 1.

                        1.2.9.2 Aanbeveling.- Boordwerktuigkundigen en

                        piloten van zweefvliegtuigen en vrije ballons moeten

                        in staat zijn de taal die gebruikt wordt voor radiotelefoniecommunicatie

                        te spreken en te begrijpen.

                        1.2.9.3 Luchtvaartnavigatoren die de

                        radiotelefoon aan boord van een luchtvaartuig moeten gebruiken,

                        moeten aantonen dat zij in staat zijn om de

                        voor radiotelefoniecommunicatie gebruikte taal te spreken en

                        te begrijpen.

                        1.2.9.4 Aanbeveling.- Luchtvaartnavigatoren die de radiotelefoon aan boord van een luchtvaartuig moeten gebruiken,

                        moeten aantonen dat zij in staat zijn om de

                        voor radiotelefoniecommunicatie gebruikte taal te spreken en

                        te begrijpen tot op het niveau dat gespecificeerd is in

                        de eisen inzake talenkennis van

                        aanhangsel 1.

                        1.2.9.5 Tot 2 november 2022 moet de talenkennis van

                        piloten van vliegtuigen, luchtschepen, helikopters en

                        powered-lift-luchtvaartuigen, luchtverkeersleiders en

                        en exploitanten van luchtvaartradiostations die hebben aangetoond over

                        een talenkennis onder deskundigenniveau (niveau 6) te beschikken,

                        formeel en periodiek worden beoordeeld overeenkomstig

                        het door de desbetreffende persoon aangetoonde

                        niveau.

                        1.2.9.5 Tot 3 november 2022 moet de talenkennis van

                        piloten van vliegtuigen, luchtschepen, helikopters en

                        powered-lift-luchtvaartuigen, piloten op afstand van vliegtuigen, luchtschepen, zweefvliegtuigen,

                        hefschroefvliegtuigen, powered-lift luchtvaartuigen of vrije

                        luchtballonnen, luchtverkeersleiders, en exploitanten van

                        luchtvaartradiostations die hebben aangetoond over

                        een talenkennis onder deskundigenniveau (niveau 6) te beschikken,

                        formeel en periodiek worden beoordeeld overeenkomstig

                        het door de desbetreffende persoon aangetoonde niveau.

                        1.2.9.6 Aanbeveling.- Tot 2 november

                        2022 moet de talenkennis van piloten van

                        vliegtuigen, helikopters en powered-lift luchtvaartuigen,

                        en luchtvaartnavigatoren die de

                        radiotelefoon aan boord van een luchtvaartuig moeten gebruiken,

                        luchtverkeersleiders en

                        exploitanten van luchtvaartradiostations die hebben aangetoond over

                        een talenkennis onder deskundigenniveau (niveau 6) te beschikken,

                        als volgt formeel en periodiek worden beoordeeld

                        overeenkomstig het kennisniveau van

                        de desbetreffende persoon:

                        a) zij die aantonen over een talenkennis van operationeel niveau (niveau 4) te beschikken, moeten

                         minstens om de drie jaar worden beoordeeld; en

                        b) zij die aantonen over een talenkennis van

                        uitgebreid niveau (niveau 5) te beschikken, moeten

                        minstens om de zes jaar worden beoordeeld.

                        Opmerking 1.- Er is geen formele beoordeling vereist voor

                        kandidaten die aantonen over talenkennis op

                        deskundigenniveau te beschikken, bv. moedertaalsprekers en niet-moedertaalsprekers met een zeer goede talenkennis die

                        in een dialect of met een accent spreken dat

                        verstaanbaar is voor de internationale

                        luchtvaartgemeenschap.

                        Opmerking 2.- De bepalingen van punt 1.2.9 hebben betrekking op bijlage

                        10, volume II, hoofdstuk 5, waarbij de taal

                        die gebruikt wordt voor radiotelefoniecommunicatie de

                        gewoonlijk door het grondstation gebruikte taal

                        of het Engels mag zijn. In de praktijk zullen er dan ook

                        situaties zijn waarin leden van de cockpitbemanning

                        alleen de taal hoeven te spreken die gewoonlijk

                        wordt gebruikt door het grondstation.

                        1.2.9.6 Aanbeveling.- Vanaf 3 november

                        2022 moet de talenkennis van piloten van

                        vliegtuigen, helikopters en powered-lift luchtvaartuigen,

                        piloten op afstand van vliegtuigen, luchtschepen, zweefvliegtuigen, hefschroefvliegtuigen, powered-lift-

                        of vrije ballonnen, vluchtnavigatoren

                        die de radiotelefoon aan boord van een

                        luchtvaartuig moeten gebruiken, luchtverkeersleiders, en exploitanten van

                        luchtvaartradiostations die hebben aangetoond over

                        talenkennis van onder het deskundigenniveau (niveau 6) te beschikken, als volgt formeel en periodiek worden beoordeeld overeenkomstig

                        het door de desbetreffende persoon aangetoonde kennisniveau:

                        a) zij die aantonen over een talenkennis van

                        operationeel niveau (niveau 4) te beschikken, moten minstens om de drie jaar worden beoordeeld; en

                        b) zij die aantonen over een talenkennis van uitgebreid niveau (niveau 5) te beschikken, moeten minstens om

                        de zes jaar worden beoordeeld.

                        Opmerking 1.- Er is geen formele beoordeling vereist voor

                        kandidaten die aantonen over talenkennis op

                        deskundigenniveau te beschikken, bv. moedertaalsprekers en niet-moedertaalsprekers met een zeer goede talenkennis die

                        in een dialect of met een accent spreken dat

                        verstaanbaar is voor de internationale

                        luchtvaartgemeenschap.

                        Opmerking 2.- De bepalingen van punt 1.2.9 hebben betrekking op bijlage 10, volume II, hoofdstuk 5, waarbij de taal die gebruikt wordt voor

                        radiotelefoniecommunicatie de gewoonlijk

                        door het grondstation gebruikte taal

                        of het Engels mag zijn.

                        In de praktijk zullen er dus situaties zijn

                        waarin leden van de cockpitbemanning

                        en leden van de cockpitbemanning op afstand alleen

                        de gewoonlijk door het grondstation gebruikte taal

                        hoeven te spreken.

                        Het door [de staat] voorgeschreven interval voor de formele beoordeling van de talenkennis van de houders van bevoegdheidsbewijzen voor het besturen van vliegtuigen en helikopters wier aantekening inzake talenkennis verstrijkt en die hebben aangetoond dat hun talenkennis zich onder deskundigenniveau (niveau 6) bevindt, wordt verlengd met 8 maanden.

                        Het door [de staat] voorgeschreven interval voor de formele beoordeling van de talenkennis van luchtverkeersleiders wier aantekening inzake talenkennis verstrijkt, wordt verlengd met 4 maanden.

                        Als aan het einde van de verlenging de redenen voor de versoepeling nog steeds van toepassing zijn, kan de geldigheidsduur nogmaals

                        worden verlengd met een periode van maximaal

                        4 maanden.

                        a)a) Redenen

                        b)De uitbraak van COVID-19 heeft geleid tot drastische reisbeperkingen en het sluiten van grenzen tussen de meeste staten.

                        c)Ten gevolge daarvan kunnen piloten en luchtverkeersleiders niet tijdig een examen afleggen om aan te tonen dat zij nog steeds over de vereiste talenkennis beschikken.

                        d)Dit heeft  tot gevolg dat de aantekening inzake talenkennis op hun bevoegdheidsbewijs zou verstrijken.

                        e)b) Voorwaarden / risicobeperkende maatregelen

                        f)

                        g)[De staat] eist het volgende:

                        h)

                        i)piloten moeten houder zijn van een geldige aantekening inzake talenkennis en moeten een briefing krijgen van een instructeur die relevante instructiebevoegdheden heeft om de vereiste capaciteit om de voor radiotelefoniecommunicatie gebruikte taal te spreken en te begrijpen, op te frissen, teneinde veilig vluchten te kunnen uitvoeren.

                        Na succesvolle voltooiing van de briefing wordt de nieuwe vervaldatum vermeld op het bevoegdheidsbewijs of wordt een door [de staat] afgegeven officieel document met de nieuwe vervaldatum aan het bevoegdheidsbewijs gehecht.

                        Wanneer er geen instantie beschikbaar is om de talenkennis te beoordelen van luchtverkeersleiders die houder zijn van een geldige aantekening inzake talenkennis, moeten de verleners van luchtvaartnavigatiediensten ervoor zorgen dat de talenkennis op een andere manier wordt gegarandeerd, bijv. via onlinecursussen.

                        Wat betreft de certificaten en bevoegdheidsbewjizen die door EU-lidstaten zijn afgegeven, worden de verschillen automatisch erkend op grond van Verordening (EU) 2018/1139.

                        Wat betreft de erkenning of aanvaarding van de geldigheid van certificaten en bevoegdheidsbewijzen die zijn afgegeven door niet-EU-lidstaten die gevolgen ondervinden van de speciale tijdelijke maatregelen (ten gevolge van COVID-19), is Verordening 452/2014 tot vaststelling van technische eisen en administratieve procedures voor vluchtuitvoering door exploitanten uit derde landen van toepassing.

                        Bijlage 1, punt 4.2.2

                        4.2.2.2 De bevoegdheden van de houder van een in punt 4.2.2.1 gespecificeerd bevoegdheidsbewijs voor het onderhoud van luchtvaartuigen mogen

                        alleen worden uitgeoefend:

                        c) op voorwaarde dat de houder van het bewijs

                        in de voorgaande 24 maanden ofwel

                        ervaring heeft opgedaan met inspectie, service

                        of onderhoud van een luchtvaartuig of onderdelen

                        overeenkomstig de rechten die zijn toegekend uit hoofde van

                        een bewijs waarvan hij minstens zes maanden houder is,

                        ofwel voldaan heeft aan de bepaling voor de afgifte van een bewijs

                        met de passende bevoegdheden, tot genoegdoening van

                        de autoriteit die het bewijs heeft afgegeven.

                        De “voorgaande” periode wordt door [de staat] verlengd met 6 maanden, zodat ze in totaal maximum 30 maanden bedraagt. De periode van zes maanden recente ervaring wordt niet gewijzigd.

                        Redenen

                        De uitbraak van COVID-19 heeft geleid tot drastische reisbeperkingen. Door lokale beperkingen is het mogelijk dat erkende organisaties en gekwalificeerd personeel niet binnen de gestelde termijnen kunnen aantonen dat zij voldoen aan de eisen voor de verlenging van hun certificaten of bevoegdheden.

                        Voorwaarden/risicobeperkende maatregelen

                        Wanneer het certificeringspersoneel werkt voor een erkende onderhoudsorganisatie eist [de staat] dat de organisatie deze verlenging kan toepassen op de eisen inzake recente ervaring van zijn certificeringspersoneel, op voorwaarde dat de erkende organisatie niet onderhevig is aan schorsingen, intrekkingen of beperkingen of tijdens de voorbije 24 maanden niet door de bevoegde autoriteit is geschorst.

                        j)Voorts voorziet punt 66.B.500 van bijlage III (Deel-66) van Verordening (EU) 1321/2014 in aanvullende risicobeperkende maatregelen: de bevoegde autoriteit zal de onderhoudsvergunning schorsen, beperken of intrekken wanneer ze een veiligheidsprobleem of nalatigheid door de houder van het bevoegdheidsbewijs heeft vastgesteld.

                        Wat betreft de certificaten en bevoegdheidsbewijzen die door EU-lidstaten zijn afgegeven, worden de verschillen automatisch erkend op grond van Verordening (EU) 2018/1139.

                        Wat betreft de erkenning of aanvaarding van de geldigheid van certificaten en bevoegdheidsbewijzen die zijn afgegeven door niet-EU-lidstaten die gevolgen ondervinden van de speciale tijdelijke maatregelen (ten gevolge van COVID-19), is Verordening 452/2014 tot vaststelling van technische eisen en administratieve procedures voor vluchtuitvoering door exploitanten uit derde landen van toepassing.

                     (1)

                        VERORDENING (EU) nr. 452/2014 van de Commissie van 29 april 2014 tot vaststelling van technische eisen en administratieve procedures voor vluchtuitvoering door exploitanten uit derde landen overeenkomstig Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad, PB L 133 van 6.5.2014.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 12.6.2020
            COM(2020) 234 final
            2020/0115(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            tot vaststelling van de financiële bijdragen van de lidstaten aan het Europees Ontwikkelingsfonds en van de tweede tranche voor 2020

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               •Motivering en doel van het voorstel

                  Het voorstel betreft een ontwerpbesluit van de Raad over de tweede tranche van de financiële bijdragen aan het 11e Europees Ontwikkelingsfonds (hierna “EOF” genoemd) die de lidstaten in 2020 moeten betalen.

                  Voor het 11e EOF en de andere EOF’s die nog lopen (het 8e, 9e en 10e EOF) geldt de volgende regelgeving:

                  de huidige partnerschapsovereenkomst tussen de leden van de groep van staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds, zoals laatstelijk gewijzigd
                     1
                   (hierna de “ACS-EU-partnerschapsovereenkomst” genoemd);

                  het Intern Akkoord tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten van de Europese Unie, in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering van de steun van de Europese Unie binnen het meerjarig financieel kader voor 2014-2020, overeenkomstig de ACS-EU-partnerschapsovereenkomst en de toewijzing van financiële bijstand ten behoeve van de landen en gebieden overzee waarop de bepalingen van het vierde deel van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie van toepassing zijn
                     2
                   (hierna “het Intern Akkoord” genoemd);

                  Verordening (EU) 2018/1877 van de Raad inzake het financieel reglement van toepassing op het 11e Europees Ontwikkelingsfonds
                     3
                   (hierna het “Financieel Reglement van het 11e EOF” genoemd).

                  In deze documenten staan meerjarige verbintenissen van de lidstaten om de thesaurie van het EOF te financieren. Het Financieel Reglement van het 11e EOF zorgt ervoor dat de lidstaten op regelmatige basis bijdragen aan de thesaurie van het EOF overeenkomstig vooraf vastgestelde financiële verbintenissen. Regelmatige bijdragen komen er op basis van technische besluiten van de Raad betreffende de uitvoering van eerder besloten financiële vastleggingen.

                  Een aantal onderdelen van de toelichting zijn daarom niet van toepassing op oproepen voor regelmatige bijdragen zoals deze.

               2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

               •Rechtsgrondslag

                  Overeenkomstig artikel 19, lid 7, van het Financieel Reglement van het 11e EOF wordt bij elk bedrag vermeld welk bedrag door de Commissie wordt beheerd en welk bedrag door de Europese Investeringsbank (EIB).

                  Krachtens artikel 46 van het Financieel Reglement van het EOF heeft de EIB de Commissie haar geactualiseerde vastleggings- en betalingsramingen betreffende de door haar beheerde instrumenten doen toekomen.

                  In Artikel 20, lid 1, van het Financieel Reglement van het 11e EOF is bepaald dat bij de verzoeken om bijdragen eerst in chronologische volgorde de bedragen voor voorgaande EOF’s worden opgebruikt. De verzoeken om bijdragen in dit voorstel hebben dus betrekking op bedragen in het kader van het 10e EOF voor de EIB en bedragen in het kader van het 11e EOF voor de Europese Commissie.

                  Overeenkomstig artikel 19, lid 3, van het Financieel Reglement van het 11e EOF moet de Raad uiterlijk 21 kalenderdagen na de indiening van het voorstel door de Commissie, die optreedt namens de Europese Unie, een besluit over dit voorstel nemen.

                  Overeenkomstig artikel 21, lid 1, van het Financieel Reglement van het 11e EOF is een lidstaat die de tranche van de verschuldigde bijdrage niet binnen de vastgestelde termijn betaalt, rente over het niet-betaalde bedrag verschuldigd. De regelingen voor de rentebetaling zijn in datzelfde artikel vastgesteld.

               2020/0115 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               tot vaststelling van de financiële bijdragen van de lidstaten aan het Europees Ontwikkelingsfonds en van de tweede tranche voor 2020

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               Gezien het Intern Akkoord tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten van de Europese Unie, in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering van de steun van de Europese Unie binnen het meerjarig financieel kader voor 2014-2020, overeenkomstig de ACS-EU-partnerschapsovereenkomst en de toewijzing van financiële bijstand ten behoeve van de landen en gebieden overzee waarop de bepalingen van het vierde deel van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie van toepassing zijn
                  4
                (hierna “het Intern Akkoord” genoemd), en met name artikel 7,

               Gezien Verordening (EU) 2018/1877 van de Raad van 26 november 2018 inzake het financieel reglement van toepassing op het 11e Europees Ontwikkelingsfonds
                  5
                (hierna het “Financieel Reglement van het 11e EOF” genoemd), en met name artikel 19, leden 3 en 4,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Krachtens de procedure van de artikelen 19 tot en met 22 van het Financieel Reglement van het 11e EOF dient de Europese Commissie uiterlijk op 15 juni 2020 een voorstel in voor a) het bedrag van de tweede tranche van de bijdrage voor 2020, en b) een herzien jaarlijks bedrag van de bijdrage voor 2020 dat is afgestemd op de werkelijke behoeften, indien het jaarlijkse bedrag afwijkt van de werkelijke behoeften.

               (2)Krachtens artikel 46 van het Financieel Reglement van het 11e EOF heeft de Europese Investeringsbank (EIB) de Commissie op 8 april 2020 haar geactualiseerde vastleggings- en betalingsramingen betreffende de door haar beheerde instrumenten doen toekomen.

               (3)In artikel 20, lid 1, van het Financieel Reglement van het 11e EOF is bepaald dat bij de verzoeken om bijdragen eerst in chronologische volgorde de bedragen voor voorgaande EOF’s worden opgebruikt. Daarom moet een verzoek om bijdragen worden gedaan in het kader van het 10e EOF voor de EIB en in het kader van het 11e EOF voor de Commissie.

               (4)In artikel 55 van het Financieel Reglement van het 11e EOF is bepaald dat de bedragen van projecten in het kader van het 10e EOF of van voorgaande EOF’s die niet zijn vastgelegd overeenkomstig artikel 1, lid 3, van het Intern Akkoord of die zijn vrijgemaakt overeenkomstig artikel 1, lid 4, van het Intern Akkoord, tenzij de Raad met eenparigheid van stemmen anders besluit, in mindering worden gebracht op de in artikel 1, lid 2, onder a), van het Intern Akkoord bedoelde bijdragen van de lidstaten.

               (5)Bij Besluit (EU) 2019/1800
                  6
                heeft de Raad op 24 oktober 2019 op voorstel van de Europese Commissie besloten de jaarlijkse EOF-bijdragen van de lidstaten voor 2020 vast te stellen op 4 400 000 000 EUR voor de Europese Commissie en 300 000 000 EUR voor de EIB.

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               De individuele bijdragen aan het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) die de lidstaten voor de tweede tranche van 2020 aan de Europese Commissie en de Europese Investeringsbank moeten betalen, zijn in de tabel in de bijlage bij dit besluit weergegeven.

               Artikel 2

               Dit besluit treedt in werking op de datum van bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

               Artikel 3

               Dit besluit is gericht tot de lidstaten.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        PB L 317 van 15.12.2000, blz. 3.

                     (2)

                        PB L 210 van 6.8.2013, blz. 1.

                     (3)

                        PB L 307 van 3.12.2018, blz. 1.

                     (4)

                        PB L 210 van 6.8.2013, blz. 1.

                     (5)

                        PB L 307 van 3.12.2018, blz. 7.

                     (6)

                        Besluit (EU) 2019/1800 van de Raad van 24 oktober 2020 tot vaststelling van de financiële bijdragen van de lidstaten aan het Europees Ontwikkelingsfonds, met inbegrip van de eerste tranche voor 2020 en het jaarlijkse bedrag voor 2020 (PB L 74 van 24.10.2019, blz. 9).

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 12.6.2020
            COM(2020) 234 final
            BIJLAGE
            bij
            Voorstel voor eenBESLUIT VAN DE RAAD
            tot vaststelling van de financiële bijdragen van de lidstaten aan het Europees Ontwikkelingsfonds en van de tweede tranche voor 2020

               BIJLAGE

                        LIDSTATEN EN HET VERENIGD KONINKRIJK

                        Verdeelsleutel 10e EOF %

                        Verdeelsleutel 11e EOF %

                        2e tranche 2020 (in EUR)

                        Totaal

                        Commissie

                        EIB

                        11e EOF

                        10e EOF

                        BELGIË

                        3,53

                        3,24927

                        51 988 320,00

                        3 530 000,00

                        55 518 320,00

                        BULGARIJE

                        0,14

                        0,21853

                        3 496 480,00

                        140 000,00

                        3 636 480,00

                        TSJECHIË

                        0,51

                        0,79745

                        12 759 200,00

                        510 000,00

                        13 269 200,00

                        DENEMARKEN

                        2,00

                        1,98045

                        31 687 200,00

                        2 000 000,00

                        33 687 200,00

                        DUITSLAND

                        20,50

                        20,57980

                        329 276 800,00

                        20 500 000,00

                        349 776 800,00

                        ESTLAND

                        0,05

                        0,08635

                        1 381 600,00

                        50 000,00

                        1 431 600,00

                        IERLAND

                        0,91

                        0,94006

                        15 040 960,00

                        910 000,00

                        15 950 960,00

                        GRIEKENLAND

                        1,47

                        1,50735

                        24 117 600,00

                        1 470 000,00

                        25 587 600,00

                        SPANJE

                        7,85

                        7,93248

                        126 919 680,00

                        7 850 000,00

                        134 769 680,00

                        FRANKRIJK

                        19,55

                        17,81269

                        285 003 040,00

                        19 550 000,00

                        304 553 040,00

                        KROATIË

                        0,00

                        0,22518

                        3 602 880,00

                        0,00

                        3 602 880,00

                        ITALIË

                        12,86

                        12,53009

                        200 481 440,00

                        12 860 000,00

                        213 341 440,00

                        CYPRUS

                        0,09

                        0,11162

                        1 785 920,00

                        90 000,00

                        1 875 920,00

                        LETLAND

                        0,07

                        0,11612

                        1 857 920,00

                        70 000,00

                        1 927 920,00

                        LITOUWEN

                        0,12

                        0,18077

                        2 892 320,00

                        120 000,00

                        3 012 320,00

                        LUXEMBURG

                        0,27

                        0,25509

                        4 081 440,00

                        270 000,00

                        4 351 440,00

                        HONGARIJE

                        0,55

                        0,61456

                        9 832 960,00

                        550 000,00

                        10 382 960,00

                        MALTA

                        0,03

                        0,03801

                        608 160,00

                        30 000,00

                        638 160,00

                        NEDERLAND

                        4,85

                        4,77678

                        76 428 480,00

                        4 850 000,00

                        81 278 480,00

                        OOSTENRIJK

                        2,41

                        2,39757

                        38 361 120,00

                        2 410 000,00

                        40 771 120,00

                        POLEN

                        1,30

                        2,00734

                        32 117 440,00

                        1 300 000,00

                        33 417 440,00

                        PORTUGAL

                        1,15

                        1,19679

                        19 148 640,00

                        1 150 000,00

                        20 298 640,00

                        ROEMENIË

                        0,37

                        0,71815

                        11 490 400,00

                        370 000,00

                        11 860 400,00

                        SLOVENIË

                        0,18

                        0,22452

                        3 592 320,00

                        180 000,00

                        3 772 320,00

                        SLOWAKIJE

                        0,21

                        0,37616

                        6 018 560,00

                        210 000,00

                        6 228 560,00

                        FINLAND

                        1,47

                        1,50909

                        24 145 440,00

                        1 470 000,00

                        25 615 440,00

                        ZWEDEN

                        2,74

                        2,93911

                        47 025 760,00

                        2 740 000,00

                        49 765 760,00

                        VERENIGD KONINKRIJK

                        14,82

                        14,67862

                        234 857 920,00

                        14 820 000,00

                        249 677 920,00

                        TOTAAL EU-27 EN HET VERENIGD KONINKRIJK

                        100,00

                        100,00

                        1 600 000 000,00

                        100 000 000,00

                        1 700 000 000,00