               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 17.10.2016
            COM(2016) 678 final
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
            betreffende de mobilisering van de marge voor onvoorziene uitgaven in 2017

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               Verordening (EU, EURATOM) nr. 1311/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014-2020
                  1
                (hierna de "MFK-verordening" genoemd) voorziet in de mobilisering van de marge voor onvoorziene uitgaven van ten hoogste 0,03 % van het bruto nationaal inkomen van de EU-28 als laatste redmiddel om op onvoorziene omstandigheden te reageren. In de technische aanpassing van het MFK voor 2017
                  2
               , die gebaseerd is op artikel 6 van de MFK-verordening, is het absolute maximum van de marge voor onvoorziene uitgaven voor het jaar 2017 vastgesteld op 4 496,8 miljoen EUR.

               Overeenkomstig artikel 13 van de MFK-verordening en na alle mogelijkheden te hebben onderzocht voor de financiering van extra en onvoorziene vastleggingsbehoeften, stelt de Commissie voor een bedrag van 2 150,6  miljoen EUR van de marge voor onvoorziene uitgaven voor 2017 te mobiliseren om de vastleggingskredieten met betrekking tot de uitgaven onder de rubrieken 3 Veiligheid en burgerschap en 4 Europa als wereldspeler van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017 aan te vullen, bovenop de vastleggingsmaxima van respectievelijk 2 578 miljoen EUR en 9 432 miljoen EUR in lopende prijzen.

               Overeenkomstig punt 14 van het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer
                  3
                heeft de Commissie de mogelijkheid onderzocht om aanzienlijke bedragen binnen de bestaande begroting te herschikken. Overeenkomstig artikel 13, lid 3, van de MFK-verordening stelt de Commissie voor de verhoging van het uitgavenmaximum onder de rubrieken 3 en 4 als volgt te verrekenen:

               2017: 850 miljoen EUR met de niet-toegewezen marge die beschikbaar is onder het uitgavenmaximum van rubriek 2 Duurzame groei: natuurlijke hulpbronnen en 514,4 miljoen EUR met de niet-toegewezen marge die beschikbaar in rubriek 5 Administratie.

               2018: 570 miljoen EUR met de niet-toegewezen marge die beschikbaar is in rubriek 5 Administratie.

               2019: 216,2 miljoen EUR met de niet-toegewezen marge die beschikbaar is in rubriek 5 Administratie.

               Voorliggend voorstel behelst een bedrag van 1 164,4 miljoen EUR, waarvoor de Commissie reeds een voorstel om de marge voor onvoorziene uitgaven voor rubriek 3 te mobiliseren had gedaan, dat bij de oorspronkelijke ontwerpbegroting 2017 was gevoegd
                  4
               , en dat nu door onderhavig voorstel wordt ingetrokken en vervangen.

               Aan dit voorstel is een voorstel voorafgegaan van de Commissie om, eveneens voor rubriek 3, het bedrag van het flexibiliteitsinstrument
                  5
                dat voor 2017 beschikbaar is (530 miljoen EUR)  volledig te mobiliseren.

               2.RECHTVAARDIGING VAN DE MOBILISERING VAN DE MARGE

               2.1.INLEIDING

               2.1.1
                     Rubriek 3 - Veiligheid en burgerschap

               De interne dimensie van de migratie-, vluchtelingen- en veiligheidscrisis wordt gefinancierd uit rubriek 3 via het Fonds voor asiel, migratie en integratie (AMIF) en het Fonds voor interne veiligheid (ISF), evenals via gespecialiseerde agentschappen zoals Frontex, eu-LISA en Europol. In 2016 werd een nieuw instrument voor het verstrekken van noodhulp in de Unie door de Raad vastgesteld, dat ook in 2017 zal worden gebruikt voor het verstrekken van noodhulp van humanitaire aard in verband met de huidige instroom van vluchtelingen en migranten in de Unie.

               Het uitgavenmaximum voor rubriek 3 bedraagt in 2017 2 578 miljoen EUR in lopende prijzen. De toegestane vastleggingskredieten voor rubriek 3 van de begroting 2016 bedragen 4 052 miljoen EUR, wat de mobilisatie van het volledig beschikbare bedrag van het flexibiliteitsinstrument, 1 506 miljoen EUR, bovenop het maximum van rubriek 3, heeft vereist overeenkomstig artikel 11, lid 2, van de MFK-verordening.

               De Commissie stelt voor het jaarlijkse maximumbedrag van 530 miljoen EUR dat voor het flexibiliteitsinstrument in 2017 beschikbaar is volledig te mobiliseren om de uitgaven tot boven het uitgavenmaximum van rubriek 3 te verhogen.

               De budgettaire behoeften voor het beheren van de impact van de migratie-, vluchtelingen- en veiligheidscrisis zijn echter in 2017 ten minste even groot als in 2016. Als beleidsreactie heeft de Commissie een breed scala structurele maatregelen voorgesteld op het gebied van veiligheid en het beheer van de buitengrenzen, de hervorming van het gemeenschappelijk Europees asielstelsel, integratie en terugkeer.

               De uitgaven in verband met migratie, vluchtelingen en veiligheid onder rubriek 3 vertegenwoordigen meer dan 70 % van de totale uitgaven onder het maximum. De Commissie heeft alle mogelijkheden voor herschikking zorgvuldig onderzocht en stelt voor, het niveau van de vastleggingen te verlagen (ten opzichte van de financiële programmering) voor levensmiddelen en diervoeders en het mechanisme voor civiele bescherming. De speelruimte wordt echter beperkt door de kleinschaligheid van de programma’s en nieuwe vereisten, zoals de nieuwe fytosanitaire noodmaatregelen die in de verordening inzake levensmiddelen en diervoeders voor 2017 zijn gepland. Daarom kan slechts een klein deel van de extra behoeften in verband met migratie en vluchtelingen door een herschikking van kredieten binnen rubriek 3 worden gedekt.

               Bijgevolg is de mobilisering van de marge voor onvoorziene uitgaven de enige mogelijkheid om in de budgettaire behoeften te voorzien. Dankzij de beschikbaarheid van marges in andere rubrieken, kan de mobilisering van deze marge in 2017 volledig worden verrekend.

               De dienovereenkomstige betalingskredieten zullen worden ingepast binnen het maximum voor betalingen van 2017; het is bijgevolg niet nodig om de marge voor onvoorziene uitgaven voor betalingen te mobiliseren.

               2.1.2
                     Rubriek 4 - Europa als wereldspeler

               Op 7 juni 2016 heeft de Commissie een mededeling gepresenteerd over een nieuw partnerschapskader met derde landen in het kader van de Europese migratieagenda
                  6
               , dat gebaseerd is op het actieplan van Valletta
                  7
               en de resultaten van dialogen op hoog niveau over migratie en pacten
                  8
                met een aantal prioritaire partners, die extra financiering zullen vereisen. De doelstelling op korte termijn van deze pacten, die op maat gemaakt zijn van elk begunstigd land, is betere vooruitzichten te bieden aan vluchtelingen en kandidaten voor migratie opdat zij dicht bij huis blijven en gevaarlijke reizen vermijden. Dit is vooral urgent gezien het significante aantal migranten die om het leven zijn gekomen toen zij probeerden vanuit Noord-Afrika de kust van Europa te bereiken.

               Om deze doelstelling te bereiken binnen een tijdsspanne die verenigbaar is met de noodzaak vooral met de prioritaire partners snel actie te ondernemen, stelt de Commissie voor om het financieringsinstrument voor ontwikkelingssamenwerking (DCI) en het Europees nabuurschapsinstrument (ENI) met 750 miljoen EUR vastleggingskredieten te versterken. Doel is meer bepaald de ondersteuning van mediterrane landen als Libanon, Jordanië, Tunesië en Libië via het Europees nabuurschapsinstrument (ENI), maar ook de aanpak van de diepere oorzaken van migratie, door via het gebruik van het financieringsinstrument voor ontwikkelingssamenwerking (DCI) landen in Afrika bezuiden de Sahara en in Azië te helpen.

               Om iets aan de diepere oorzaken van migratie te doen, heeft de Commissie voorts op basis van de instelling van een EFDO-garantie en een EFDO-garantiefonds het Europees fonds voor duurzame ontwikkeling (EFDO) opgestart. De Commissie stelt voor om voor het EFDO-garantiefonds 750 miljoen EUR beschikbaar te stellen over de periode 2017-2020, waarvan 400 miljoen EUR uit het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) over de vier jaar, 100 miljoen EUR uit het ENI over 2017-2020 (waarvan 25 miljoen EUR in 2017), en 250 miljoen EUR vastleggingskredieten (en betalingskredieten) in 2017.

               De overschrijving van 13,8 miljoen EUR uitgaven voor de drie speciale vertegenwoordigers van de Europese Unie 'met dubbele functie' van rubriek 4 naar de begroting van de Europese dienst voor extern optreden (rubriek 5) creëert een overeenkomstige marge onder het uitgavenmaximum van rubriek 4. Een dergelijke marge kan eerst worden gebruikt ter dekking van een deel van de 1 miljard EUR extra of onvoorziene behoeften onder deze rubriek, zoals geschetst in de nota van wijzigingen nr. 1 bij het ontwerp van begroting 2017
                  9
               , alvorens op de marge voor onvoorziene uitgaven een beroep te doen om het uitstaande bedrag (986,2 miljoen EUR) te dekken. De Commissie stelt voor om een deel (200 miljoen EUR) van dit uitstaand bedrag te verrekenen met de marge die beschikbaar is in rubriek 2 Duurzame groei - natuurlijke hulpbronnen in 2017, waardoor een residuele marge van 439,3 miljoen EUR overblijft; het resterende deel (786,2 miljoen EUR) zal worden verrekend met de marges van rubriek 5 Administratie in 2018 (570 miljoen EUR) en 2019 (216,2 miljoen EUR). Op deze manier wordt door de verrekening zoveel mogelijk speelruimte behouden om onvoorziene gebeurtenissen te behandelen.

               2.2.DE MARGE VOOR ONVOORZIENE UITGAVEN ALS LAATSTE REDMIDDEL

               In artikel 13, lid 1, van de MFK-verordening wordt de marge voor onvoorziene uitgaven omschreven als laatste redmiddel om op onvoorziene omstandigheden te reageren. In de ontwerpbegroting (OB) 2017 stelt de Commissie, na alle mogelijkheden tot herschikking binnen deze rubrieken te hebben bestudeerd, voor de niet-toegewezen marge onder het vastleggingenmaximum van de rubrieken 3 en 4 volledig te gebruiken.

               Gezien de volledige mobilisering van middelen uit het flexibiliteitsinstrument in de OB 2017 (530 miljoen EUR), is de marge voor onvoorziene uitgaven voor 2017 ten bedrage van 2 150,6 miljoen EUR derhalve het enige beschikbare instrument om in de kloof tussen het niveau van het uitgavenmaximum van de rubrieken 3 en 4 in 2017 en de onvoorziene extra behoeften die voor 2017 zijn geraamd, te voorzien.

               2.3.BUDGETTAIRE GEVOLGEN VAN ONVOORZIENE OMSTANDIGHEDEN IN 2017

               Hoewel de migratie-, vluchtelingen- en veiligheidscrisis in 2015 is begonnen, evolueren de impact en de gevolgen ervan nog dagelijks. Door politieke beslissingen in derde landen over de opneming van vluchtelingen op hun grondgebied en het openen en sluiten van grenzen is erg moeilijk te voorspellen hoe deze situatie zich op lange termijn zal ontwikkelen. De veranderende aard en het onvoorspelbare verloop van de crisis rechtvaardigen het gebruik van de marge voor onvoorziene uitgaven als laatste redmiddel om de onvoorziene gevolgen van de migratie-, vluchtelingen- en veiligheidscrisis voor de uitgavenbehoeften in de rubrieken 3 en 4 te behandelen.

               3.VERREKENING VAN DE MARGE VOOR ONVOORZIENE UITGAVEN MET MFK-MAXIMA

               Volgens artikel 13, lid 3, van de MFK-verordening moeten de uit de marge voor onvoorziene uitgaven gemobiliseerde middelen volledig worden verrekend met de marges voor het lopende begrotingsjaar of voor toekomstige begrotingsjaren.

               Overeenkomstig artikel 13, lid 4, van de MFK-verordening mogen de aldus verrekende middelen niet verder binnen het MFK worden gemobiliseerd opdat de totale maxima die in het MFK voor de vastleggings- en betalingskredieten voor het lopende begrotingsjaar en voor toekomstige begrotingsjaren zijn vastgesteld, niet worden overschreden. Derhalve moet bij de mobilisering in 2017 van de marge voor onvoorziene uitgaven voor vastleggingskredieten onder de rubrieken 3 en 4 en de daarmee samenhangende verrekening, het totale maximum voor de jaren 2017 tot en met 2020 worden gerespecteerd.

               De Commissie stelt voor de versterking van de uitgavenmaxima van de rubrieken 3 en 4 in vier termijnen te verrekenen die als volgt verdeeld zijn tussen 2017 en 2019:

               2017:

               850 miljoen EUR met de niet-toegewezen marge die beschikbaar is onder het uitgavenmaximum van rubriek 2 en

               514,4 miljoen EUR met de niet-toegewezen marge die beschikbaar is onder het uitgavenmaximum van rubriek 5.

               2018: 570 miljoen EUR met de niet-toegewezen marge die beschikbaar is onder het uitgavenmaximum van rubriek 5.

               2019: 216,2 miljoen EUR met de niet-toegewezen marge die beschikbaar is onder het uitgavenmaximum van rubriek 5.

               Na de verrekening zou in 2017 nog een marge van 439,3 miljoen EUR onder het uitgavenmaximum van rubriek 2, en geen marge onder het uitgavenmaximum van rubriek 5 overblijven. Voor 2018 en 2019 blijft ingevolge de ramingen van de indicatieve financiële programmering na de voorgestelde verrekening onder rubriek 5 een marge van ten minste 100 miljoen EUR over.

               Het algemene vastleggingsmaximum voor het gehele MFK blijft ongewijzigd.

               4.AANVULLENDE ELEMENTEN

               Het Europees Parlement en de Raad worden eraan herinnerd dat overeenkomstig artikel 13, lid 1, laatste zin, van de MFK-verordening dit besluit niet later dan de begroting van de Europese Unie voor 2017 in het Publicatieblad van de Europese Unie mag worden gepubliceerd.

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

               betreffende de mobilisering van de marge voor onvoorziene uitgaven in 2017

               HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               Gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer
                  10
               , en met name punt 14, tweede alinea,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1) Artikel 13 van Verordening nr. 1311/2013
                  11
                van de Raad voorziet in de vorming van een marge voor onvoorziene uitgaven van ten hoogste 0,03 % van het bruto nationaal inkomen van de Unie.

               (2) Overeenkomstig artikel 6 van Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 heeft de Commissie het absolute bedrag van deze marge voor onvoorziene uitgaven voor 2017 berekend
                  12
               .

               (3) Na alle andere financiële mogelijkheden te hebben onderzocht om op onvoorziene omstandigheden te reageren binnen de uitgavenmaxima 2017 voor de rubrieken 3 Veiligheid en burgerschap en 4 Europa als wereldspeler, neergelegd in het meerjarig financieel kader (MFK), en na te hebben voorgesteld het volledige bedrag van het flexibiliteitsinstrument van 530 000 000 EUR, dat in 2017 beschikbaar is, voor rubriek 3 van het MFK te mobiliseren, is de mobilisering van de marge voor onvoorziene uitgaven noodzakelijk om in de behoeften in verband met de migratie-, vluchtelingen- en veiligheidscrisis te voorzien door de vastleggingskredieten van de rubrieken 3 en 4 van het MFK in de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017 tot boven de maxima van die rubrieken te verhogen.

               (4) Gezien deze zeer uitzonderlijke situatie, is aan de voorwaarde inzake het laatste redmiddel van artikel 13, lid 1, van Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad voldaan.

               (5) Om de tijd die nodig is voor de mobilisering van de marge voor onvoorziene uitgaven zoveel mogelijk te beperken, dient dit besluit vanaf het begin van het begrotingsjaar 2017 van toepassing te zijn,

               HEBBEN HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               In de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2017 wordt de marge voor onvoorziene uitgaven gemobiliseerd om 1 164 380 960 EUR vastleggingskredieten bovenop het vastleggingsmaximum van rubriek 3 Veiligheid en burgerschap en  986 230 000 EUR vastleggingskredieten bovenop het vastleggingsmaximum van rubriek 4 Europa als wereldspeler van het meerjarig financieel kader beschikbaar te stellen.

               Artikel 2

               Het bedrag van 2 150 610 960 EUR vastleggingskredieten dat via de marge voor onvoorziene uitgaven voor het begrotingsjaar 2017 wordt gemobiliseerd, wordt verrekend met de marges van de jaren 2017 tot en met 2019 van de volgende rubrieken:

               (a)2017:

               (i) rubriek 2 Duurzame groei – natuurlijke hulpbronnen: 850 000 000 EUR;
                  (ii) rubriek 5 Administratie 514 380 960 EUR;

               (b)2018: rubriek 5 Administratie: 570 000 000 EUR;

               (c)2019: rubriek 5 Administratie: 216 230 000 EUR.

               Artikel 3

               Dit besluit treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

               Het is van toepassing met ingang van 1 januari 2017.

               Gedaan te Brussel,

                  Voor het Europees Parlement
                        Voor de Raad

                  De voorzitter
                        De voorzitter

                     (1)
                  PB L 347 van 20.12.2013, blz. 884.

                     (2)
                  COM(2016) 311, 30.6.2016.

                     (3)
                  PB C 373 van 20.12.2013, blz. 1.

                     (4)
                  COM(2016) 314, 30.6.2016.

                     (5)
                  COM(2016) 313, 30.6.2016.

                     (6)
                  COM(2016) 385, 7.6.2016.

                     (7)
                  http://www.consilium.europa.eu/en/meetings/international-summit/2015/11/11-12

                     (8)

                        Op maat gemaakte landenpakketten om het nieuwe partnerschapskader te implementeren. De doelstelling op korte termijn is dat vluchtelingen dicht bij huis blijven en gevaarlijke reizen vermijden.

                     (9)
                  COM(2016) 679 final van 17.10.2016.

                     (10)
                  PB C 373 van 20.12.2013, blz. 1.

                     (11)
                  Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014-2020 (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 884).

                     (12)
                  Mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad van donderdag 30 juni 2016 betreffende de technische aanpassing van het financieel kader voor 2017 in overeenstemming met de ontwikkeling van het bni (COM(2016) 311 van 30 juni 2016).


				|

		52013PC0430

			Voorstel voor een BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende verbeterde samenwerking tussen openbare diensten voor arbeidsvoorziening (ODA's) /* COM/2013/0430 final - 2013/0202 (COD) */

			   	TOELICHTING
1.           ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

Dit voorstel, een stimuleringsmaatregel overeenkomstig artikel 149
VWEU, heeft tot doel de samenwerking te versterken tussen de openbare diensten
voor arbeidsvoorziening (ODA’s) van de lidstaten. ODA’s zijn verantwoordelijk
voor de tenuitvoerlegging van actief arbeidsmarktbeleid en het verlenen van
diensten voor arbeidsvoorziening in het openbaar belang. Ze vormen onderdeel
van relevante ministeries, openbare organen of (non-profit)organisaties die
onder het publiekrecht vallen. De door ODA’s verleende diensten aan werknemers
en werkgevers omvatten informatie over de arbeidsmarkt, ondersteuning bij het
zoeken naar een baan, adviesverlening, begeleiding bij opleiding, plaatsing en
ondersteuning van beroeps- en geografische mobiliteit. ODA’s geven ook vaak
uitvoering aan werkloosheids- en andere socialezekerheidssystemen. De
doelmatigheid van ODA’s is een essentiële factor voor succesvol
werkgelegenheidsbeleid.
Het versterken van de samenwerking tussen
ODA’s in de EU is erkend als cruciaal onderdeel voor het behalen van de
werkgelegenheidsdoelstellingen van de Europa 2020-strategie[1]. De
Commissie heeft regelmatig gepleit voor modernisering van de dienstverlening
door ODA’s, voor partnerschappen tussen ODA’s en andere diensten voor
arbeidsvoorziening en voor het transformeren van ODA's tot
„overgangsbeheersagentschappen” die een nieuwe combinatie van „actief” en
„passief” werkgelegenheidsbeleid leveren[2]. De Raad heeft recentelijk opgeroepen tot
partnerschappen tussen openbare en private diensten voor arbeidsvoorziening,
werkgevers, sociale partners en jongerenvertegenwoordigers bij het leveren van
regelingen voor een jongerengarantie[3].
ODA’s worden ook direct aangesproken in de huidige Europese richtsnoeren voor
het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten, de „werkgelegenheidsrichtsnoeren”[4].
Afnemende overheidsbegrotingen en de noodzaak van verhoogde
kostenefficiëntie bij ODA’s hebben er in verschillende lidstaten toe geleid dat
hervormingen zijn doorgevoerd in de ODA’s in de vorm van fusies met
verstrekkers van werkloosheidsuitkeringen, uitbesteding van diensten aan
private leveranciers, het onder regionaal of gemeentelijk beheer brengen van
werkgelegenheidsdiensten en het verbeteren van de dienstverlening via ICT- en
zelfservicehulpmiddelen. Tegelijkertijd veranderen de uitgaven van ODA’s
(uitgezonderd werkloosheidsuitkeringen) voortdurend: uit een regelmatig
onderzoek onder ODA’s[5]
bleek dat de uitgaven tussen 2007 en 2010 toenamen, terwijl de uitgaven in 2011
voornamelijk afnamen. Uit de meest recente begrotingsverwachtingen blijkt dat
de meeste ODA's hogere uitgaven verwachten in 2013 dan vorig jaar.

Als gevolg van de nationale diversiteit in termen van bedrijfsmodellen
voor ODA’s, instrumenten, arbeidsmarktomstandigheden en juridisch kader, hebben
ODA’s verschillende effectiviteitsniveaus bij het leveren van
arbeidsmarktprogramma’s. Hoewel lidstaten verantwoordelijk blijven voor het
organiseren, bemensen en exploiteren van ODA’s, wordt met dit voorstel een
Europees netwerk van openbare diensten voor arbeidsvoorziening opgericht dat
een platform biedt voor het vergelijken van prestaties op Europees niveau, het
identificeren van goede praktijken en het stimuleren van wederzijds leren ter
versterking van de capaciteit en effectiviteit van diensten. Uit ervaring is
gebleken dat lidstaten zelf niet voldoende aandacht besteden aan wederzijds
leren en benchmarkingactiviteiten.

Samenwerking tussen ODA’s op EU-niveau gaat terug tot 1997, toen de
Commissie een informele adviesgroep van ODA’s oprichtte voor het stimuleren van
samenwerking, uitwisseling en wederzijds leren tussen de organisaties die lid
zijn[6] en voor
het ontvangen van specialistisch commentaar op beleidsinitiatieven op het
gebied van werkgelegenheid. Ondanks de vooruitgang die in de loop der jaren is
geboekt, laat het huidige samenwerkingsmodel aanzienlijke beperkingen zien.

Deelname van nationale ODA’s aan deze activiteiten blijft op
vrijwillige basis en dit hindert de mogelijkheden voor vroege identificatie van
mindere prestaties door ODA’s en mogelijke structurele problemen op de
arbeidsmarkt die hier het gevolg van zijn. Tevens ontbreekt er een
rapportagemechanisme, wat inhoudt dat beleidsmakers op nationaal en EU-niveau
niet systematisch worden geïnformeerd over de resultaten van bestaande
praktijken op het gebied van benchmarking en wederzijds leren.

Inspanningen om ODA’s vergelijkbaarder te maken door ze te clusteren op
basis van het bedrijfsmodel zijn tot nog toe niet succesvol geweest. De
koppelingen tussen activiteiten op het gebied van benchmarking en wederzijds
leren zijn zwak en onsamenhangend en de wetenschappelijke onderbouwing van de
activiteiten voor het bestaande programma voor wederzijds leren is niet
wetenschappelijk solide. Deelname aan wederzijds leren is beperkt tot een
kleine groep ODA’s en de effecten zijn daarom niet breed genoeg verspreid.
ODA’s moeten hun organisatiemodellen,
bedrijfsstrategieën en -processen aanpassen aan snelle veranderingen als zij
„leerorganisaties” moeten worden en moeten bijdragen aan de werkzaamheden van
het Comité voor de werkgelegenheid. In het recente document „Paper inzake de
strategie van de ODA’s voor 2020”[7],
heeft het ODA-netwerk vijf sleutelgebieden geïdentificeerd voor het bereiken
van de doelstellingen van de Europa 2020-strategie: i) aansluiting zoeken bij
de vraagzijde, ii) aannemen van een sturende rol bij
samenwerking/partnerschappen, iii) ontwikkelen van op vaardigheden gerichte
activiteiten, iv) voeren van een activeringsbeleid met duurzame resultaten, en
v) verbeteren van loopbanen.
Met dit voorstel wordt gestreefd naar de
uitbreiding, versterking en consolidatie van lopende initiatieven die aan alle
ODA's ten goede komen. Het voorstel voor verbeterde samenwerking tussen ODA’s
vormt een gecoördineerde actie om ODA's te moderniseren en hen in staat te
stellen succesvol gezamenlijk op te trekken gelet op de huidige economische
crisis.
Een Europees netwerk van ODA’s dat is
gebaseerd op een solide juridische grondslag is in staat om de integraal gecoördineerde
activiteiten onder ODA's te verhogen en het netwerk de legitimiteit te bieden
om te op te treden. Een geformaliseerde structuur is de voorwaarde voor de
verhoging van het potentieel van het netwerk om bij te dragen aan de
ontwikkeling van innovatieve, wetenschappelijk onderbouwde
beleidsimplementatiemaatregelen in overeenstemming met de doelstellingen van
Europa 2020. Ook kan het de uitvoering van arbeidsmarktprojecten faciliteren
die worden gefinancierd door het Europees Sociaal Fonds (ESF). Het voorgestelde
initiatief kan bijdragen aan verbeterde kostenefficiëntie.
Het ODA-netwerk dat krachtens dit besluit
wordt opgericht, voert initiatieven uit in de zin van stimuleringsmaatregelen
die zijn ontworpen voor het verbeteren van de samenwerking tussen lidstaten op
het gebied van werkgelegenheid. Deze vormen een aanvulling op de samenwerking
van ODA’s binnen EURES op basis van de artikelen 45 en 46 van het Verdrag.

2.           RESULTATEN VAN RAADPLEGINGEN VAN DE
BETROKKEN PARTIJEN EN EFFECTBEOORDELINGEN

In overeenstemming met de grotere nadruk die
wordt gelegd op beleidsontwikkeling met wetenschappelijke onderbouwing, is dit
voorstel gebaseerd op een aantal evaluatieonderzoeken en raadplegingen van
belanghebbenden.
Van
bijzonder belang waren: onderzoeken naar de bedrijfsmodellen van ODA’s[8], naar de
meetsystemen van de prestaties van ODA’s en geografische arbeidsmobiliteit[9], naar de rol
van ODA’s in verband met „flexizekerheid”[10], naar de rol van ODA’s bij het
anticiperen op de vaardigheidsbehoeften van de beroepsbevolking en het
toerusten van mensen voor nieuwe banen[11]. Er
is rekening gehouden met de uitkomsten van het programma voor wederzijds leren
van ODA’s[12]
en de resultaten van de vragenlijst aan ODA’s betreffende de reactie op de
crisis van 2009-2013[13],
evenals de resultaten van het huidige benchmarkingproject voor ODA’s[14], dat
mede is gefinancierd door de Commissie.
De toekomst van het benchmarkinginitiatief
voor ODA’s is in 2012 en 2013 meerdere keren besproken met de huidige
adviesgroep van ODA’s. Een raadpleging van de groep over de belangrijkste
elementen van het voorstel heeft plaatsgevonden in mei 2013; de leden waren
uitgenodigd om hun opmerkingen in te dienen over mogelijke doelstellingen,
initiatieven en beleidsopties voor dit voorstel.
In januari 2013 heeft de groep de
discussienota „Towards an integrated European Public Employment Services
bench-learning initiative” uitgebracht. Op de informele bijeenkomst van
ministers van werkgelegenheid en sociale zaken („informele EPSCO”) en het
Comité voor de werkgelegenheid (EMCO) is deze ODA-nota besproken. De informele
EPSCO erkende dat meer en gerichtere samenwerking tussen ODA’s zou leiden tot
een verbeterde uitwisseling van beste praktijken en vroeg om een gedetailleerd
voorstel voor een initiatief op het gebied van „benchlearning”[15] .
De voornoemde raadplegingen en onderzoeken
bevestigen dat er algemene overeenstemming bestaat onder belanghebbenden over
de noodzaak van verbeterde samenwerking tussen ODA’s. Alle ODA’s zouden actieve
spelers moeten worden binnen het netwerk. Tevens bestond er brede steun voor
uitbreiding van de omvang van het benchmarkingmechanisme en voor een betere
koppeling tussen de activiteiten op het gebied van benchmarking en wederzijds
leren.
ODA’s
zijn ook op tijdige en transparante wijze betrokken bij de aanloop naar de
aankondiging van dit besluit in het werkprogramma van de Commissie (CWP) voor
2013-2014 en de meer diepgaande voorbereidingen van de hierbij gepresenteerde
tekst. Hun meningen zijn verzameld in zowel schriftelijke vorm als door middel
van open raadplegingsbijeenkomsten en zijn in overweging genomen bij de
belangrijkste aspecten die direct op hen betrekking hebben, d.w.z.: initiatieven/activiteiten
van het netwerk, bestuursstructuur van het netwerk, de rol van de Commissie,
samenwerking met andere aanbieders van werkgelegenheidsdiensten en samenwerking
met de Raad, in het bijzonder het Comité voor werkgelegenheid (EMCO).
Gelet op het feit dat het voorstel
voornamelijk indirecte effecten zal hebben en dat de belangrijkste technische
elementen van het initiatief voor benchmarking en wederzijds leren worden
vastgelegd in een gedelegeerde handeling, werd een effectbeoordeling niet
proportioneel geacht. Evenmin zijn er gevolgen voor de begroting te verwachten.

3.           JURIDISCHE ASPECTEN VAN HET VOORSTEL

Het recht om te handelen vloeit voort uit
artikel 149 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, waarin
staat dat „[h]et Europees Parlement en de Raad […] stimuleringsmaatregelen
[kunnen] aannemen die erop gericht zijn de samenwerking tussen de lidstaten aan
te moedigen en hun werkgelegenheidsbeleid te ondersteunen door middel van
initiatieven ter ontwikkeling van de uitwisseling van informatie en optimale
praktijken, verstrekking van vergelijkende analyses en advies, alsmede
bevordering van innoverende benaderingswijzen en evaluatie van ervaringen, in
het bijzonder door gebruik te maken van proefprojecten. […]”.
Actie van de Unie is tevens gerechtvaardigd op
de grond dat het wetsvoorstel betreffende verbeterde samenwerking tussen ODA's
bijdraagt aan de doelstellingen van het Verdrag, namelijk het stimuleren van
volledige werkgelegenheid (art. 3 VEU).
Het gehele voorstel betreffende verbeterde
samenwerking tussen ODA’s is een stimuleringsmaatregel in de zin van artikel
149. Gelet op de aard van de voorgestelde stimuleringsmaatregel is het gekozen
wettelijke instrument, een besluit van het Europees Parlement en de Raad, het
meest geschikt.
Verbeterde samenwerking door ODA’s te
stimuleren om samen te werken aan specifieke initiatieven voldoet aan het
subsidiariteitsbeginsel voor zover het beoogt lidstaten ondersteuning te bieden
bij het moderniseren van hun openbare diensten voor arbeidsvoorziening in het
kader van de huidige economische crisis en met het oog op het behalen van de
Europa 2020-doelstelling betreffende werkgelegenheid.
In zijn algemeenheid biedt het optreden door
de Unie op het gebied van de coördinatie van ODA’s een toegevoegde waarde in
vergelijking met lidstaten die alleen handelen. Openbare diensten voor
arbeidsvoorziening hebben een mandaat om nationale belangen en prioriteiten na
te streven; ze handelen meestal niet in een EU-breed kader. De activiteiten op
het gebied van benchmarking en wederzijds leren op EU-niveau voegen waarde toe
aan soortgelijke activiteiten op kleinere schaal van mogelijk slechts enkele
nationale ODA’s die zich vrijwillig inzetten om EU-brede samenwerking vorm te
geven.
Het voorstel voldoet aan het
proportionaliteitsbeginsel, aangezien het wordt voorgesteld in de vorm van een
stimuleringsmaatregel voor openbare diensten voor arbeidsvoorziening en de duur
beperkt is tot de periode van de Europa 2020-strategie, zoals overeengekomen
door de Raad.

4.           GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING
Het voorstel van de Commissie voor een
meerjarig financieel kader omvat een voorstel van 958,19 miljoen euro voor een
programma van de Europese Unie voor sociale verandering en innovatie (PSCI)
voor de periode 2014-2020. De financiering van de verbeterde samenwerking
tussen ODA’s is afkomstig uit het gedeelte PSCI/PROGRESS/Werkgelegenheid. Er
wordt een indicatief jaarlijks bedrag voorzien van 4 miljoen euro voor de
hiervoor beschreven stimuleringsmaatregel. Ongeveer 3 miljoen euro wordt
voorzien voor de activiteiten op het gebied van benchmarking en wederzijds
leren; er kunnen meerdere oproepen tot inschrijvingen worden gepubliceerd. Er
wordt waarschijnlijk maximaal 1 miljoen euro gebruikt voor netwerkbijeenkomsten
en wetenschappelijke studies naar ODA-kwesties.
Het voorstel is begrotingsneutraal en vereist
geen aanvullende personeelsmiddelen. De werknemers bij de Commissie, 2½ FTE,
die momenteel bij DG EMPL werken aan ODA-kwesties, worden het
ODA-netwerksecretariaat.

5.           GEDELEGEERDE HANDELINGEN

Het voorstel bevat een bepaling waarin de
Commissie de bevoegdheid wordt verleend om gedelegeerde handelingen aan te
nemen. Dit heeft met name betrekking op een gedelegeerde handeling voor het
opzetten van een algemeen kader voor de tenuitvoerlegging van initiatieven op
het gebied van benchmarking en wederzijds leren.

De keuze voor het gebruik van gedelegeerde
handelingen als juridisch instrument is gerechtvaardigd, aangezien dit de
basishandeling aanvult met meer gedetailleerde niet-essentiële elementen, in
dit geval het algemeen kader voor de uitvoering van initiatieven op het gebied
van benchmarking en wederzijds leren.

Het algemeen kader omvat de technische
elementen van de benchmarkingsystemen, zoals de methodologie, de kwantitatieve
en kwalitatieve basisindicatoren voor het beoordelen van de resultaten, uitkomsten,
effecten en kosten van de verschillende ODA-bedrijfsmodellen, -processen,
-prestaties en -hulpmiddelen, evenals andere criteria voor het vaststellen van
beste praktijken. Het kader stelt de maandelijkse en/of jaarlijkse eisen vast
voor de levering van gegevens door ODA’s, de leerinstrumenten van het
geïntegreerde programma voor wederzijds leren, zoals workshops, collegiaal
toezicht, technische bijstand, studiebezoeken en de voorwaarden voor deelname
aan de activiteiten op het gebied van benchmarking en wederzijds leren.

Gepland is dat het verzamelen en analyseren
van de gegevens van de benchmarkingactiviteiten worden uitbesteed. De ODA’s
worden bij dit proces betrokken om de eigendom van de benchmarkingresultaten te
verzekeren.

Afhankelijk van instemming door de ODA’s, wordt verwacht dat
belangrijke delen van de huidige vrijwillige ODA-projecten op het gebied van
benchmarking kunnen worden gebruikt. Er zijn tijdsseries beschikbaar voor
verschillende indicatoren die de overgang van werkzoekenden naar werk meten,
zoals de overgang van werkloosheid naar werk, de overgang naar werk voordat
werkloosheid te lang duurt , overgang van opleidingsmaatregelen naar werk. De
toegang tot vacatures en de koppeling aan geschikte kandidaten evenals de
tevredenheid van werkzoekenden en werkgevers over de verleende diensten worden
ook gemeten met behulp van verschillende indicatoren.

Aanvullende indicatoren en contextvariabelen moeten worden gedefinieerd
om de onderlinge afhankelijkheid tussen bedrijfsmodellen en -processen te
beoordelen aan de hand van de resultaten.

In het algemeen kader worden de meeste
aspecten van de activiteiten op het gebied van benchmarking en wederzijds leren
vastgesteld. Technische details die in de loop der tijd kunnen wijzigen, worden
opgenomen in het jaarlijkse werkprogramma van het ODA-netwerk.
2013/0202 (COD)
Voorstel voor een
BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE
RAAD
betreffende verbeterde samenwerking tussen
openbare diensten voor arbeidsvoorziening (ODA's)
(Voor de EER relevante tekst)
HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN
DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 149,
Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
Na toezending van het ontwerp van
wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,
Gezien het advies van het Europees Economisch
en Sociaal Comité[16],

Gezien het advies van het Comité van de
Regio’s[17],

Handelend volgens de gewone
wetgevingsprocedure,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
Op 17 juni 2010 keurde de Europese Raad[18] het voorstel van de Commissie
betreffende een Europa 2020-strategie voor banen en slimme, duurzame en
inclusieve groei[19]
goed. De Europese Raad was voorstander van volledige aanwending van de
geschikte EU-instrumenten en het EU-beleid voor de ondersteuning van het
bereiken van de gemeenschappelijke doelstellingen en nodigde de lidstaten uit
tot het intensiveren van de gecoördineerde acties. De openbare diensten voor
arbeidsvoorziening (ODA’s) spelen een centrale rol bij het behalen van de Europa
2020-doelstelling van een arbeidsparticipatie van 75 % voor vrouwen en
mannen in de leeftijd van 20 tot 64 in 2020.
(2)
Artikel 45 van het Verdrag verzekert het vrij
verkeer van werknemers binnen de Unie, terwijl artikel 46 de maatregelen bevat
voor het bereiken van dit vrije verkeer, in het bijzonder door het verzekeren
van nauwe samenwerking tussen ODA’s. Het ODA-netwerk dat krachtens dit besluit
wordt opgericht, beslaat echter naast algemene aspecten van geografische
mobiliteit een breed scala aan doelstellingen en initiatieven in de vorm van
stimuleringsmaatregelen die zijn ontworpen om de samenwerking tussen lidstaten
op het gebied van werkgelegenheid te verbeteren. Artikel 149 van het Verdrag
vormt derhalve de geschikte juridische grondslag voor dit besluit.
(3)
In overeenstemming met artikel 148, lid 4, van het
Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie heeft de Raad op 21 oktober
2010 richtsnoeren aangenomen voor het werkgelegenheidsbeleid. Deze
geïntegreerde richtsnoeren bieden de lidstaten een leidraad bij het vaststellen
van hun nationale hervormingsprogramma’s en het ten uitvoer leggen van
hervormingen. De werkgelegenheidsrichtsnoeren vormen
de basis voor landspecifieke aanbevelingen die de Raad richt tot de lidstaten
overeenkomstig artikel 148, lid 4, van het VWEU. De afgelopen jaren
bevatten deze specifieke aanbevelingen betreffende de werking en de capaciteit
van ODA’s en de effectiviteit van het arbeidsmarktbeleid in de lidstaten.
(4)
Voor deze aanbevelingen zou het gunstig zijn als
zij nader zouden worden ondersteund door een verbeterde, op wetenschappelijk
bewijs gestoelde, terugkoppeling over de geslaagde tenuitvoerlegging van beleid
en de samenwerking tussen de ODA’s van de lidstaten. Hiervoor moet het
ODA-netwerk dat krachtens dit besluit wordt opgericht concrete initiatieven
uitvoeren, zoals gemeenschappelijke, op wetenschappelijk bewijs gestoelde
benchmarkingsystemen, overeenkomstige activiteiten voor wederzijds leren,
wederzijdse bijstand tussen leden van het netwerk en de tenuitvoerlegging van
strategische acties voor de modernisering van ODA’s. De specifieke kennis van
het netwerk en zijn afzonderlijke leden moet ook worden gebruikt om, op verzoek
van de Raad Werkgelegenheid, Sociaal Beleid, Volksgezondheid en
Consumentenzaken (EPSCO) en het Comité voor de werkgelegenheid (EMCO), bewijs
te leveren voor de ontwikkeling van werkgelegenheidsbeleid.
(5)
De informele bijeenkomst van EPSCO-ministers
erkende dat meer en gerichtere samenwerking tussen ODA’s zou leiden tot een
verbeterde uitwisseling van beste praktijken en vroeg om een gedetailleerd
voorstel voor een initiatief op het gebied van „benchlearning”[20] .
(6)
Het ODA-netwerk dat krachtens dit besluit wordt
opgericht, moet nauw samenwerken met EMCO op basis van artikel 150 VWEU en aan
de werkzaamheden van het Comité bijdragen als verstrekker van feitelijk bewijs
en verslagen over de tenuitvoerlegging van beleid. Bijdragen van het
ODA-netwerk aan de Raad worden aangeboden via EMCO. In het bijzonder de
gecombineerde kennis van het ODA-netwerk over leveringsaspecten van het
werkgelegenheidsbeleid en de vergelijkende analyse van ODA’s kan beleidsmakers
op zowel nationaal als Unie-niveau van nut zijn bij de beoordeling en het
ontwerp van werkgelegenheidsbeleid.
(7)
Het ODA-netwerk moet bijdragen aan de tenuitvoerlegging
van beleidsinitiatieven op het gebied van werkgelegenheid, zoals de Aanbeveling
van de Raad tot invoering van een jongerengarantie[21]. Het netwerk kan tevens
initiatieven ondersteunen die zijn gericht op het vergemakkelijken van de
overgang van onderwijs en opleiding naar werk, waaronder verbeterde
transparantie van vaardigheden en kwalificaties.
(8)
Het ODA-netwerk moet de samenwerking tussen zijn
leden versterken, gezamenlijke initiatieven ontwikkelen die zijn gericht op de
uitwisseling van informatie en beste praktijken op alle gebieden waarop de
ODA’s zich richten, vergelijkende analyse en advies, evenals de bevordering van
innovatieve benaderingen bij het verlenen van werkgelegenheidsdiensten. Met de
oprichting van dit netwerk is een inclusieve, op wetenschappelijk bewijs
gestoelde en prestatiegerichte vergelijking mogelijk van alle ODA’s, waardoor
identificatie van beste praktijken mogelijk wordt gemaakt. Met deze resultaten
moeten de leden van het netwerk in staat zijn om het ontwerp en de verlening
van werkgelegenheidsdiensten binnen hun specifieke verantwoordelijkheden vorm
te geven. De initiatieven die door het netwerk worden uitgevoerd, moeten de
effectiviteit van ODA’s verbeteren en een efficiëntere besteding van
overheidsgelden mogelijk maken.
(9)
Om een algemeen kader te kunnen invoeren voor de
tenuitvoerlegging van de initiatieven op het gebied van benchmarking en
wederzijds leren, moet de bevoegdheid om handelingen aan te nemen in
overeenstemming met artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de
Europese Unie worden gedelegeerd aan de Commissie voor de vaststelling van de
technische aspecten van de benchmarkingsystemen en de activiteiten op het
gebied van wederzijds leren. Dit omvat tevens de methodologie, de
kwantitatieve en kwalitatieve basisindicatoren voor de beoordeling van
ODA-prestaties, de leerinstrumenten van het geïntegreerde programma voor
wederzijds leren en de voorwaarden voor deelname aan deze initiatieven. Het
is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden
tot passende raadpleging overgaat, onder meer op deskundigenniveau, in het
bijzonder van ODA-deskundigen. De Commissie moet bij de voorbereiding en
opstelling van de gedelegeerde handelingen ervoor zorgen dat de desbetreffende
documenten tijdig en op gepaste wijze gelijktijdig worden toegezonden aan het
Europees Parlement en de Raad.
(10)
Als gevolg van de verscheidenheid aan ODA-modellen,
-taken en vormen van dienstverlening, is het aan elke lidstaat om uit het
hogere kader („senior management”) van zijn openbare diensten voor
arbeidsvoorziening één lid te benoemen voor het bestuur van het ODA-netwerk.
Indien van toepassing, moet het lid in het bestuur de andere openbare diensten
voor arbeidsvoorziening uit de lidstaat vertegenwoordigen. De benoemde leden
moeten het vermogen hebben om beslissingen te nemen namens de organisaties door
wie ze zijn afgevaardigd. Om de betrokkenheid van alle ODA’s bij de
werkzaamheden van het netwerk te waarborgen, moeten de activiteiten openstaan
voor alle deelnameniveaus.
(11)
Het ODA-netwerk moet voortbouwen op de ervaring van
een bestaande informele adviesgroep van de EU/EER die de Commissie al sinds
1997 steunt en deze groep vervangen. De standpunten van deze groep zijn
meegenomen bij de opstelling van dit besluit.
(12)
De belangrijkste actiegebieden die door deze
informele deskundigengroep zijn vastgesteld in haar document „Paper inzake de
strategie van de ODA’s voor 2020”[22]
moeten dienen als leidraad voor het in de praktijk brengen van het beoogde
concept voor modernisering en versterking van de ODA’s.

(13)
Het ODA-netwerk moet wederzijdse bijstand verlenen
ten gunste van zijn leden en helpen elkaar te ondersteunen bij de modernisering
van organisatiestructuren en dienstverlening door het verbeteren van de
samenwerking, in het bijzonder door de overdracht van kennis, studiebezoeken en
personeelsuitwisseling.
(14)
Het ODA-netwerk en zijn initiatieven moeten worden
gefinancierd uit het onderdeel PROGRESS/Werkgelegenheid van het programma voor
sociale verandering en innovatie, binnen de door de begrotingsautoriteit
vastgestelde toewijzingen.
(15)
Voor projecten die door het netwerk worden
ontwikkeld of geïdentificeerd bij de activiteiten op het gebied van wederzijds
leren en die vervolgens ten uitvoer worden gelegd bij afzonderlijke ODA’s,
hebben de lidstaten toegang tot financiering uit het Europees Sociaal Fonds
(ESF), het Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) en Horizon 2020.
(16)
De Commissie neemt de benodigde administratieve
stappen voor het oprichten van het netwerk.
HEBBEN HET VOLGENDE BESLUIT
VASTGESTELD:
Artikel 1
Oprichting
Er wordt een EU-breed netwerk van openbare
diensten voor arbeidsvoorziening (ODA’s), hierna te noemen „het netwerk”,
opgericht voor de periode van 1 januari 2014 tot 31 december 2020. Het netwerk
voert de in artikel 3 gedefinieerde initiatieven uit.
Het netwerk bestaat uit:
a)           de door de lidstaten voorgedragen
openbare diensten voor arbeidsvoorziening, en
b)           de Commissie.
Lidstaten met autonome regionale openbare
diensten voor arbeidsvoorziening zorgen ervoor dat deze adequaat
vertegenwoordigd zijn in de specifieke initiatieven van het netwerk.
Artikel 2
Doelstellingen
Via dit netwerk draagt de hierin voorziene
stimuleringsmaatregel bij aan:
a)           de tenuitvoerlegging van de Europa
2020-strategie voor banen en slimme, duurzame en inclusieve groei en de
hoofddoelen daarvan, in het bijzonder de doelen betreffende werkgelegenheid;
b)           de betere werking van de
arbeidsmarkten in de EU;
c)           de betere integratie van
arbeidsmarkten;
d)           verhoogde geografische en beroepsmobiliteit;
e)           bestrijding van sociale uitsluiting
en integratie van personen die zijn uitgesloten van de arbeidsmarkt.
Artikel 3
Initiatieven van het netwerk
1.           Het netwerk ontplooit met
name de volgende activiteiten:
a)      Ontwikkelen en ten uitvoer leggen van
Europa-brede, op wetenschappelijk bewijs gestoelde benchmarkingsystemen tussen
openbare diensten voor arbeidsvoorziening op basis van het gebruik van
kwantitatieve en kwalitatieve indicatoren voor de beoordeling van de prestaties
van ODA’s en voor het verzamelen van informatie met het oog op de ontwikkeling
van een geschikt mechanisme voor wederzijds leren. Tevens neemt het netwerk
actief deel aan de tenuitvoerlegging van deze activiteiten door gegevens,
kennis en praktijken te delen.
b)      Verlenen van wederzijdse bijstand, hetzij
in de vorm van „peer-to-peer”- of groepsactiviteiten door middel van
samenwerking en de uitwisseling van informatie, ervaring en personeelsleden
tussen zijn leden, waaronder ondersteuning bij de tenuitvoerlegging van de ODA-gerelateerde
landspecifieke aanbevelingen die door de Raad worden gedaan.
c)      Aannemen en ten uitvoer leggen van een
concept voor de modernisering en versterking van ODA’s op de belangrijkste
gebieden.
d)      Opstellen van verslagen op het gebied van
werkgelegenheid op verzoek van de Raad of de Commissie of op eigen initiatief.
e)      Bijdragen aan de tenuitvoerlegging van
beleidsinitiatieven op het gebied van werkgelegenheid.
f)       Het netwerk neemt een jaarprogramma aan
dat de basis vormt voor de uitvoering, waarin de werkmethoden, te leveren
producten en diensten en aanvullende details uiteengezet worden met betrekking
tot de tenuitvoerlegging van de benchmarkingsystemen.
2.           Het netwerk stelt een
verslagleggingsmechanisme vast met betrekking tot de initiatieven voorzien in
artikel 3, lid 1, onder a) en b). Overeenkomstig deze bepaling doen de leden
van het netwerk jaarlijks verslag aan het netwerk.
Artikel 4
Samenwerking
Het netwerk werkt samen met belanghebbenden op
de arbeidsmarkt, waaronder andere verleners van werkgelegenheidsdiensten, door
hen te betrekken bij relevante activiteiten en bijeenkomsten van het netwerk en
door de uitwisseling van informatie en gegevens.
Artikel 5
Werking van het netwerk
3.           Het netwerk wordt geleid door
een bestuur waarvoor elke lidstaat uit het hogere kader („senior management”)
van zijn openbare diensten voor arbeidsvoorziening één lid en één
plaatsvervangend lid benoemd. De Commissie benoemt één lid en één
plaatsvervangend lid van het bestuur. Plaatsvervangende leden vervangen de
leden indien nodig.
4.           Uit de ODA-leden van het
bestuur worden een voorzitter en twee vicevoorzitters benoemd. De voorzitter
vertegenwoordigt het netwerk. De
vicevoorzitters vervangen de voorzitter indien nodig.
5.           Het bestuur neemt zijn
reglement van orde aan bij unaniem besluit. Dit bevat, onder andere, de
regelingen voor het nemen van besluiten door het bestuur, de bepalingen over de
benoeming en de ambtstermijn van de voorzitter en de vicevoorzitters van het
netwerk. Het bestuur neemt bij meerderheidsbeslissing het jaarlijkse
werkprogramma aan, waaronder de instelling van werkgroepen en de taal van de
netwerkbijeenkomsten, evenals het te publiceren jaarverslag van het netwerk.
6.           Het bestuur wordt bijgestaan
door een secretariaat dat ter beschikking wordt gesteld door en gevestigd is
binnen de Commissie. Het secretariaat bereidt in samenwerking met de voorzitter
en de vicevoorzitters de bijeenkomsten van het bestuur, het jaarlijkse
werkprogramma en het jaarverslag voor.
Artikel 6
Financiële ondersteuning van deze stimuleringsmaatregel
De algemene middelen voor de tenuitvoerlegging
van dit besluit worden vastgesteld binnen het kader van het programma voor
sociale verandering en innovatie, waarvan de jaarlijkse toewijzingen worden
goedgekeurd door de begrotingsautoriteit binnen de grenzen van het financieel
kader.
Artikel 7
Vaststellen van een algemeen kader
De
Commissie heeft de bevoegdheid om gedelegeerde handelingen aan te nemen in
overeenstemming met artikel 8 betreffende een algemeen kader voor de uitvoering
van initiatieven op het gebied van benchmarking en wederzijds leren, zoals
gedefinieerd in artikel 3, lid 1, inclusief de methodologie, de
kwantitatieve en kwalitatieve basisindicatoren voor de beoordeling van de
prestaties van de ODA’s, de leerinstrumenten van het geïntegreerde programma
voor wederzijds leren en de voorwaarden voor deelname aan deze initiatieven.

Artikel 8
Uitoefening van de delegatie
7.           De bevoegdheid voor het
vaststellen van gedelegeerde handelingen wordt overgedragen aan de Commissie
onder de voorwaarden vastgesteld in dit artikel.
8.           De in artikel 7 bedoelde
bevoegdheidsdelegatie wordt overgedragen aan de Commissie voor een periode van
zeven jaar vanaf de datum waarop dit besluit in werking treedt.
9.           Het Europees Parlement of de
Raad kan de in artikel 7 bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde
intrekken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat
besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag volgend op de
bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een
daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht
zijnde gedelegeerde handelingen onverlet.
10.         Zodra de Commissie een
gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij daarvan gelijktijdig
kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad.
11.         Een overeenkomstig artikel 7
vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het
Europees Parlement noch de Raad daartegen binnen een termijn van twee maanden
na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad
bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor
het verstrijken van de termijn van twee maanden de Commissie hebben medegedeeld
dat zij daartegen geen bezwaar zullen maken. Die termijn wordt op initiatief
van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden verlengd.
Artikel 9
Herziening
Vier jaar na de inwerkingtreding ervan dient
de Commissie een verslag in over de toepassing van dit besluit bij het Europees
Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van
de Regio’s. In het verslag wordt in het bijzonder beoordeeld in welke mate het
netwerk heeft bijgedragen aan het behalen van de in artikel 2 genoemde
doelstellingen en of het aan zijn taken heeft voldaan.

Artikel
10
Adressaten
Dit besluit is gericht tot de lidstaten.
Gedaan te Brussel,
Voor het Europees Parlement                       Voor
de Raad
De voorzitter                                                  De
voorzitter
[1]               Mededeling
van de Commissie, Europa 2020, een strategie voor slimme, duurzame en
inclusieve groei, COM(2010) 2020 definitief.
[2]               Mededeling
van de Commissie, Een agenda voor nieuwe vaardigheden en banen: een Europese
bijdrage aan volledige werkgelegenheid, COM(2010) 682 definitief, Mededeling
van de Commissie „Naar een banenrijk herstel”, COM(2012) 173 final.
[3]               EPSCO-conclusies,
28 februari 2013.
[4]               Besluit
van de Raad betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de
lidstaten, 2010/707/EU, 21 oktober 2010.
[5]               PES
Crisis Response Questionnaire 2010-2013, Europees Laboratorium voor
beroepsmobiliteit.
[6]               De groep
bestaat uit ODA’s afkomstig uit de lidstaten van de EU, Noorwegen, IJsland en
Liechtenstein (EER).
[7]               Openbare
diensten voor arbeidsvoorziening: bijdrage aan de EU 2020-strategie, Paper
inzake de strategie van de ODA’s voor 2020, 2012.
[8]               Study on
PES Business Models, Europees Laboratorium voor beroepsmobiliteit, 2012.
[9]               Evaluatie
prestatiemeetsystemen publieke adviesbureaus en adviesindicatoren geografische
arbeidsmobiliteit, Ecorys 2012.
[10]             The
role of the Public Employment Services related to ‘Flexicurity’ in the
European Labour Markets, Deens Technologisch Instituut, 2009.
[11]             Anticipating
skill needs of the labour force and equipping people for new jobs - Which role
for Public Employment Services in early identification of skill needs and
labour up-skilling? Deens Technologisch Instituut, 2010.
[12]             „Dialoog
tussen overheidsdiensten voor arbeidsbemiddeling” is het
ondersteuningsprogramma voor wederzijds leren voor openbare diensten voor
arbeidsvoorziening van de Europese Commissie. Meer informatie is beschikbaar
op:
http://ec.europa.eu/social/main.jsp?catId=964&langId=en

[13]             PES
Crisis Response Questionnaire 2010-2013, Europees Laboratorium voor
beroepsmobiliteit.
[14]             Het
benchmarkingproject voor ODA’s is een vrijwillig ODA-project, mede gefinancierd
door PROGRESS. Meer informatie is beschikbaar op: http://www.pes-benchmarking.eu/english/about.asp?IdPageLv=1.
[15]             Informele
bijeenkomst van EPSCO-ministers, Dublin, 7-8 februari 2013.
[16]             PB C […]
van […], blz. […].
[17]             PB C […]
van […], blz. […].
[18]             Nr.: EUCO
13/10 van 17 juni 2010.
[19]             Mededeling
van de Commissie, Europa 2020, een strategie voor slimme, duurzame en
inclusieve groei, COM(2010) 2020 van 3 maart 2010.
[20]             Informele
bijeenkomst van EPSCO-ministers, Dublin, 7-8 februari 2013.
[21]             Aanbeveling
van de Raad tot invoering van een jongerengarantie (7123/13).
[22]             Openbare
diensten voor arbeidsvoorziening: bijdrage aan de EU 2020-strategie, Paper
inzake de strategie van de ODA’s voor 2020, 2012.


title: Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD met betrekking tot de referentielaboratoria voor de controle op mariene biotoxines

text:
 21 . 1 . 93                            Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 15 / 7
              Voorstel voor een beschikking van de Raad met betrekking tot de referentielaboratoria voor de
                                                  controle op mariene biotoxines
                                                           (93 /C 15 /05)
                                                        COM(92) 551 def.
                                       (Door de Commissie ingediend op 16 december 1992)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,                               Overwegende dat aan het communautaire referentielabo
                                                                     ratorium door de Gemeenschap steun kan worden ver
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese                  leend overeenkomstig artikel 28 van Beschikking
Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43 ,                90 /424/ EEG van de Raad van 26 juni 1990 betreffende
Gezien het voorstel van de Commissie,                                bepaalde uitgaven op veterinair gebied (3),
Gezien het advies van het Europees Parlement,
                                                                     HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD :
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal
Comité,                                                                                Artikel 1
Overwegende dat bij Richtlijn 91 /492 / EEG van de Raad              De in de bijlage genoemde laboratoria worden aangewe
van 15 juli 1991 tot vaststelling van gezondheidsvoor               zen als nationaal referentielaboratorium voor de controle
schriften voor de produktie en het in de handel brengen
van levende tweekleppige weekdieren ('), en met name in              op mariene biotoxines .
de bijlage bij die richtlijn, voorschriften zijn vastgesteld
met betrekking tot mariene biotoxines in levende twee                                         Artikel 2
kleppige weekdieren ;                                                 1.    De taken van de nationale referentielaboratoria
Overwegende dat bij Richtlijn 91 /493 /EEG van de Raad               omvatten :
van 22 juli 1991 tot vaststelling van gezondheidsvoor
schriften voor de produktie en het in de handel brengen              — het coördineren van de werkzaamheden van de na
van visserijprodukten (2), en met name in artikel 5 en in                tionale laboratoria die zijn belast met de analyses in
hoofdstuk V, deel II, punt 3 , onder B, van de bijlage,                   zake mariene biotoxines in de betrokken Lid-Staat ;
voorschriften zijn vastgesteld met betrekking tot mariene
biotoxines in visserijprodukten ;                                    — het assisteren van de bevoegde autoriteit van de be
                                                                         trokken Lid-Staat bij het opzetten van de regeling in
Overwegende dat de controle op mariene biotoxines zeer                   zake de controle op mariene biotoxines ;
belangrijk is om te garanderen dat alleen levende twee
kleppige weekdieren en visserijprodukten in de handel                — het organiseren van vergelijkende proeven waaraan
worden gebracht die aan het bepaalde in voornoemde                       wordt meegewerkt door de diverse nationale labora
richtlijnen voldoen ;                                                    toria die belast zijn met de analyses inzake mariene
Overwegende dat, met het oog op de instelling van een                    biotoxines ;
doeltreffende controleregeling inzake de opsporing van
mariene biotoxines, in elke Lid-Staat een nationaal refe            — het doorgeven van de door het communautaire refe
                                                                         rentielaboratorium verstrekte informatie aan de be
rentielaboratorium moet worden aangewezen dat wordt
belast met de coördinatie in de betrokken Lid-Staat van                  voegde autoriteit van de betrokken Lid-Staat en de
de uitvoering van de vereiste analyses ;                                 met de analyses inzake mariene biotoxines belaste na
                                                                         tionale laboratoria .
Overwegende dat, met het oog op een uniforme regeling
voor de gehele Gemeenschap, een communautair refe                   2.     De nationale referentielaboratoria werken samen
rentielaboratorium moet worden aangewezen dat wordt                  met het in artikel 3 aangewezen communautaire referen
belast met de coördinatie van de controles op mariene                tielaboratorium .
biotoxines die in de nationale referentielaboratoria wor
den verricht ; dat de taken en de wijze van functioneren
van het communautaire referentielaboratorium moeten                                            Artikel 3
worden vastgesteld ;                                                 Het laboratorium van het „Ministerio de Sanidad y
Overwegende dat het laboratorium van het „Ministerio                 Consumo" te Vigo wordt aangewezen als communautair
de Sanidad y Consumo" te Vigo aan alle voorwaarden                   referentielaboratorium voor de controle op mariene bio
voldoet om als communautair referentielaboratorium                   toxines .
voor mariene biotoxines te worden aangewezen ; dat de
personen die verantwoordelijk zijn voor dat laborato                                          Artikel 4
rium , zich ertoe hebben verbonden de bij deze beschik
king vastgestelde taken overeenkomstig de eveneens in                De taken van het communautaire referentielaboratorium
deze beschikking opgenomen voorschriften te vervullen ;              omvatten :
(') PB nr. L 268 van 24. 9. 1991 , blz. 1 .
O PB nr. L 268 van 24. 9 . 1991 , blz. 15 .                          O PB nr. L 224 van 18 . 8 . 1990 , blz . 19 .
 ---pagebreak--- Nr. C 15 / 8                          Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       21 . 1 . 93
— het verstrekken van informatie over de analysemetho          — beschikken over gekwalificeerd personeel met vol
    den en de vergelijkende proeven aan de nationale re             doende kennis van de bij het onderzoek naar mariene
    ferentielaboratoria ;                                            biotoxines gebruikte technieken ;
— het coördineren van de toepassing van de in het eer
    ste streepje bedoelde methoden door de nationale re        — beschikken over de nodige voorzieningen en stoffen
    ferentielaboratoria, met name door het organiseren               voor het verrichten van de in artikel 4 genoemde ta
    van vergelijkende proeven ;                                      ken ;
— het coördineren van het onderzoek naar nieuwe ana
    lysemethoden en het informeren van de nationale re         — beschikken over een adequate administratieve infra
    ferentielaboratoria over ter zake gemaakte vooruit              structuur ;
    gang ;
— het organiseren van scholings- en bijscholingscursus         — erop toezien dat zijn personeel het vertrouwelijke ka
    sen voor het personeel van de nationale referentiela            rakter van bepaalde onderwerpen , uitkomsten of me
    boratoria ;
                                                                     dedelingen in acht neemt ;
— het samenwerken met de laboratoria die belast zijn
    met de analyses inzake mariene biotoxines in derde
    landen ;                                                    — de internationaal aanvaarde principes inzake goede
                                                                     laboratoriumpraktijken naleven ;
— het verschaffen van de nodige technische en weten
    schappelijke assistentie aan de diensten van de Com
    missie , met name wanneer tussen Lid-Staten verschil        — beschikken over een bijgewerkte lijst van de referen
    van mening bestaat over de uitkomsten van een ana               tiestoffen die bij het Communautair Referentiebureau
    lyse .                                                           worden bewaard, alsmede over een bijgewerkte lijst
                                                                     van fabrikanten en verkopers van deze stoffen .
                           Artikel 5
Het communautaire referentielaboratorium moet, met                                          Artikel 6
betrekking tot de wijze van functioneren, aan de vol
gende voorwaarden voldoen :                                     Deze beschikking is gericht tot de Lid-Staten .
                                                          BIJLAGE
Voor België en Luxemburg :                                       Voor Frankrijk :
— Instituut voor Hygiëne en Epidemiologie                       — Laboratoire central d'hygiène alimentaire
   Departement microbiologie — Afdeling bacteriologie               43 , rue de Dantzig
   Juliette Vytsmanlaan 14-16                                       F-75015 Parijs
   B-1050 Brussel                                                Voor Ierland:
                                                                — Fisheries Research Center
Voor Denemarken :
                                                                   Abbots town
— Ministry of Fisheries                                            IRL-Dublin 15
   Fish Inspection Service                                       Voor Italië:
   Dronningens Tvaergade 21
   PO Box 9050                                                  — Consorzio di studi , ricerche ed interventi sulle risorse marine
   DK-1022 Kopenhagen K                                            Viale Vespucci 2
                                                                    1-47042 Cesenatico (FO)
Voor Duitsland:
                                                                 Voor Nederland:
— Bundesgesundheitsamt (BGA)                                    — Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieuhygiëne
   Thielallee 88-92                                                 (RIVM)
   D-1000 Berlijn 33                                               Postbus 1
                                                                   NL-3720 BA Bilthoven
Voor Griekenland:
                                                                 Voor Portugal:
— Institut d'Hygiène
   Iese Odos 75 Botanicos                                       — Laboratório do Instituto Nacional de Investigação das
   GR- 1 1855 Athene                                               Pescas (INIP)
                                                                   Av. Brasilia s / n
                                                                   P-1400 Lissabon
Voor Spanje :
— Laboratorio del Ministerio de Sanidad y Consumo                Voor het Verenigd Koninkrijk :
   Unidad Administrativa de Vigo                                — Torry Research Station
   Estación marítima s / n                                         PO Box 31 , 135 Abbey Road
   E-36201 Vigo                                                    UK-Aberdeen AB9 8 DG


title: Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD tot verlenging van de regeling betreffende de minimumprijzen (door de Commissie bij de Raad ingediend)

text:
ARCHIVES HISTORIQUES
DE LA COMMISSION
COLLECTION RELIEE DES
DOCUMENTS "COM"
COM (71) 1269
Vol. 1971/0204
 ---pagebreak--- Disclaimer
Conformément au règlement (CEE, Euratom) n° 354/83 du Conseil du 1er février 1983
concernant l'ouverture au public des archives historiques de la Communauté économique
européenne et de la Communauté européenne de l'énergie atomique (JO L 43 du 15.2.1983,
p. 1), tel que modifié par le règlement (CE, Euratom) n° 1700/2003 du 22 septembre 2003
(JO L 243 du 27.9.2003, p. 1), ce dossier est ouvert au public. Le cas échéant, les documents
classifiés présents dans ce dossier ont été déclassifiés conformément à l'article 5 dudit
règlement.
In accordance with Council Regulation (EEC, Euratom) No 354/83 of 1 February 1983
concerning the opening to the public of the historical archives of the European Economic
Community and the European Atomic Energy Community (OJ L 43, 15.2.1983, p. 1), as
amended by Regulation (EC, Euratom) No 1700/2003 of 22 September 2003 (OJ L 243,
27.9.2003, p. 1), this file is open to the public. Where necessary, classified documents in this
file have been declassified in conformity with Article 5 of the aforementioned regulation.
In Übereinstimmung mit der Verordnung (EWG, Euratom) Nr. 354/83 des Rates vom 1.
Februar 1983 über die Freigabe der historischen Archive der Europäischen
Wirtschaftsgemeinschaft und der Europäischen Atomgemeinschaft (ABI. L 43 vom 15.2.1983,
S. 1), geändert durch die Verordnung (EG, Euratom) Nr. 1700/2003 vom 22. September 2003
(ABI. L 243 vom 27.9.2003, S. 1), ist diese Datei der Öffentlichkeit zugänglich. Soweit
erforderlich, wurden die Verschlusssachen in dieser Datei in Übereinstimmung mit Artikel 5
der genannten Verordnung freigegeben.
 ---pagebreak---                                   Tr-jy *c o f                                  \ YIMuST^IvT
                            JLa
                            Jhj   JT J ^ L^'W JL Jwafe«. 'rCJ
                                  f/JHUi                 JLJS
                                                         tl   Q£Jfó£Lft ^UHA      » i" IL-ji^
                                                                                rrSw
                                                   COM(71)1269 def.
                                                   Brus se] , 16 noverrier 1971
                             Voorstel voor een
                         BESCHIKKING VAN DE RAAD
     tot verlenging van de regeling betreffende de minimumprijzen
                ( door de Commissie "bij de Raad ingediend)
CCM(Tl ) 1269 def.
 ---pagebreak---                                     TOELICKTING
1.     De Raad heeft bij beschikking van 4 april 1962 objectieve criteria
vastgesteld voor het tot stand brengen van de stelsels van minimumprijzen
en voor de vaststelling van deze prijzen .
2
             Krachtens artikel 44 » lid 6 , tweede zin , van het Verdrag heeft
de Raad bij beschikking van 20 december 1969 ( P.B. nr . L 328 van 30,12.1969 »
blz . ll ) de per 31 december 1969 geldende regeling betreffende de minimum
prijzen voor de betrokken lid-staten verlengd . Hij heeft evenwel machtiging
verleend tot toepassing van compenserende heffingen ter vervanging van de
minimumprijzen , in Duitsland voor tafelazijn ( natuurlijke en kunstmatige )
en in Frankrijk voor pootaardappelen en enkele produkten van de visserijsector .
             Verordening ( EEG ) nr . 8I6/7O van de Raad van 28 april 1970
houdende aanvullende bepalingen inzake de gemeenschappelijke ordening van
de wijnmarkt ( P.B. nr . L 99 van 5«5»19?0 , blz . l ) is met ingang van 1 juni
1970 in werking getreden' op die dag is de aan Duitsland verleende machtiging
tot toepassing van een compenserende heffing op de invoer van tafelazijn
( natuurlijke en kunstmatige) uit de overige lid-staten voor wijnazijn
vervallen .
3.          Bovenvermelde beschikking van de Raad van 20 december 1969 1 die
uiterlijk tot en met 31 december 1970 van toepassing was , werd bij beschikking
van 15 december 1970 ( P.B. nr . L 281 van 27.12.1970 , blz . 25 ) uiterlijk tot
en met 31 december 1971 verlengd , behalve voor wijnazijn , die onder de
gemeenschappelijke marktordening voor wijn valt . Bovendien is de beschikking
van de Raad van 20 december 1969 met ingang van 1 februari 1971 niet meer van
toepassing voor visseri jprodukten , daar op die datum Verordening ( EEG )
nr , 2142/70 van de Raad van 30 oktober 1970 houdende een gemeenschappelijke
ordening der markten in de sector visseri jprodukten ( P.B. nr , L 236 van
27.10.1970 , blz . 5 ) van toepassing is geworden.
 ---pagebreak--- 4.          Thans blijven de overeenkomstig artikel 44 van het Verdrag
getroffen regelingen bijgevolg slechts van toepassing voor :
a)  wat de minimumprijzen betreft : bewaaraardappelen in Frankrijk en
    nieuwe aardappelen ( primeurs ) in Frankrijk , Daitsland , Belgi'ë en
    Luxemburg ;
b)  wat de heffing ter vervanging van de minimumpri jzen betreft :
    pootaardappelen in Frankrijk en tafelazijn ( natuurlijke en kunstmatige ),
    met uitzondering van wijnazijn , in Duitsland .
Er dient op te worden gewezen dat vroeger door de toepassing van de regeling •
inzake de minimumprijzen of de daarmee verband houdende heffingen aan de
moeilijkheden met deze produkten het hoofd kon worden geboden .
     Voor deze sectoren was het tot nu toe niet mogelijk een gemeenschappelijke
marktordening tot stand te brengen . Het lijkt derhalve volstrekt
noodzalceli jk de thans geldende regeling terzake te verlengen , met dien
verstande evenwel dat deze verlenging wordt beperkt tot de periode die
nodig is voor het uitwerken van een gemeenschappelijke marktordening
voor de betrokken sectoren . De Commissie hoopt de Raad tijdig de
gepaste voorstellen terzake te kunnen voorleggen , zodat deze zich
daarover voor einde 1972 kan uitspreken . Derhalve dient de geldigheidsduur
van de thans geldende regeling , die overeenkomstig artikel 44» lid- 6 ,
van het Verdrag werd vastgesteld , uiterlijk tot en met 31 december 1972
te worden verlengd .
 ---pagebreak---                                  Voorstel voor een
                              BESCHIKKING VAN DE RAAD
               "tot verlenging van de regeling betreffende de minimumpri jzen
 DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
 Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap ,,
 inzonderheid op artikel 44 » lid- 6 »
 Gezien het voorstel van de Commissie ,
 Gezien het advies van het Europese Parlement ,
 Overwegende dat de Raad bij zijn beschikking van 4 april 1962 betreffende
 de minimumprijzen         objectieve criteria heeft vastgesteld voor de
 totstandbrenging van de stelsels van minimumprijzen en voor de vaststelling
 van deze prijzen ;
 Overwegende dat overeenkomstig artikel 44 » lid 6 , tweede zin , van het Verdrag
 de Raad op voorstel van de Commissie met een meerderheid van 9 stemmen ,
 gewogen als in artikel 148 , lid 2 , eerste alinea , is bepaald , de regeling
vaststelt die in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid moet
 worden toegepast ;
 Overwegende dat de Raad ter uitvoering van deze bepaling bij beschikking van
20 december 1969          voor de betrokken Lid-Staten de op 31 december 1969
bestaande regeling betreffende de minimumpri jzen heeft verlengd ; dat hij
evenwel in bepaalde gevallen machtiging heeft verleend tot toepassing van
compenserende heffingen ter vervanging van de minimumprijzen , namelijk
voor tafelazijn ( natuurlijke en kunstmatige ) in Duitsland en voor poot
 aardappelen en enkele produkten van de visserijsector in Frankrijk ;
Overwegende dat de regeling , neergelegd in Verordening (EEG )
nr* 816/7O van de Raad van 28 april 1970 houdende aanvullende
bepalingen inzake de gemeenschappelijke ordening                           ,
                                                                    • • • I• # •
 ( l ) PB nr . 30 van 20.4.1962 , blz . 995/62 .
 ( 2 ) PB nr . L 328 van 30-12.1969 » blz . 11 .
 ---pagebreak---  van de wijnmarkt J met ingang van 1 juni 1970 van kracht is geworden ; dat
 "bijgevolg op dat ogenblik de aan Duitsland verleende machtiging tot
 toepassing van compenserende heffingen op de invoer van tafelazijn ( na
 tuurlijke en kunstmatige ) uit de overige Lid-Staten is vervallen voor
 wijnazijn ;
 Overwegende dat bovenvermal de "beschikking     van de Raad van 20 december I9S9 ,
 die uiterlijk tot en met 31 december 1970       van toepassing was , bij beschikking
 van 15 december I97O         uiterlijk tot en   met 31 december 1971 werd verlengd,
 behaive voor uit wijn bereide tafelazijn ;      dat sedert de inwerkingtreding van
 Verordening ( EEG ) rsr . 2142/70 van de Raad   van 20 oktober 1970 houdende een
                                                                                (5)
gemeenschappelijke ordening der markten in de sector visseri jprodukten              ',
de beschikking van de Raad van 20 december 1969 voor deze produkten niet
meer van toepassing is ;
Overwegende dat voor de produkten waarvoor deze beschikking van ■; oepassing
blijft , namelijk voor aardappelen , poctaardappelen daaronder begrepen , en
voor tafelazijn ( natuurlijke en kunstmatige ) , met uitzondering van wijnazijn ,
op 31 december 1971 waarschijnlijk nog geen maatregelen tot gemeenschappelijke
ordening van de markten van toepassing sullen zijn ; dat het dienstig is de
geldigheidsduur van de beschikking van de Raad van 20 december 1969 te verlengen
voor de periode , nodig tot de inwerkingtreding van de genoemde maatregelen ,
en uiterlijk tot en met 31 december 1972 ,
HEEFT DE VQLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN ,
                                      Artikel 1
1.       In artikel 3 van de beschikking van de Raad van 20 december 1969
inzake de regeling kèiroffende de minimumprijzen , gewijzigd bij beschikking
van 15 december 1970 » wordt de datum 11 31 december 1971 " door de datum
" 31 december 1972 " vervangen .
                                                                      • • • /• • •
( 3 ) PB im . L 9? van 5-5.1970 , blz . 1 .
( 4 ) PB nr . L 261 van 27 . 12.1970 , blz . 25-
( 5 ) PN nr . L 236 van 27*10.1970 , blz . 5 «
 ---pagebreak--- 2.        De tekst van Bijlage B van de m lid 1 bedoelde beschikking wordt
door onderstaande tekst vervangen :
 nr , vaji het          j
 gemeenschappelijk      ;               Omschrijving
 douanetarief          j
   07.01               jI  Groenten en moeskruiden, vers of gekoeld
                           A. aardappelen
                              I. pootaardappêien
                                  Artikel 2
          Deze beschikking is gericht tot de Lid-Staten .
Brussel ,      december 1971                           Voor de Raad ,
                                                       De Voorzitter


VOORSTEL VOOR EEN BESCHIKKING VAN DE RAAD WAARBIJ HET VERENIGD KONINKRIJK WORDT GEMACHTIGD TEN AANZIEN VAN BEPAALDE OVERDRACHTEN VAN ACTIVA AAN GROEPEN ONDERNEMINGEN EEN MAATREGEL TOE TE PASSEN DIE AFWIJKT VAN ARTIKEL 21, PUNT 1, SUB A ), VAN DE RICHTLIJN ( 77/388/EEG ) VAN DE RAAD VAN 17 MEI 1977 BETREFFENDE DE HARMONISATIE VAN DE WETGEVINGEN DER LID-STATEN INZAKE OMZETBELASTING