               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 13.12.2018
            COM(2018) 826 final
            2018/0419(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende de sluiting van een protocol tussen de Europese Unie, de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen inzake de toegang tot Eurodac voor rechtshandhavingsdoeleinden bij de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap, de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen betreffende de criteria en de mechanismen voor de vaststelling van de staat die verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat in een lidstaat, in IJsland of in Noorwegen wordt ingediend

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               •Motivering en doel van het voorstel

               Verordening (EU) nr. 603/2013
                  1
               , waarbij Verordening (EG) nr. 2725/2000 van de Raad van 11 december 2000 betreffende de instelling van „Eurodac” voor de vergelijking van vingerafdrukken ten behoeve van een doeltreffende toepassing van de Overeenkomst van Dublin werd herschikt, is vastgesteld en in werking getreden op 19 juli 2013. De verordening is van toepassing sinds 20 juli 2015.

               Verordening (EU) nr. 603/2013 maakt het onder meer mogelijk dat Eurodac wordt geraadpleegd door rechtshandhavingsinstanties voor het voorkomen, opsporen en onderzoeken van terroristische misdrijven en andere ernstige strafbare feiten. Rechtshandhavingsinstanties moeten kunnen verzoeken om vergelijking van vingerafdrukgegevens met de gegevens in de centrale gegevensbank van Eurodac wanneer zij de juiste identiteit van een verdachte van terroristisch misdrijf of een ander ernstig strafbaar feit wensen vast te stellen of nadere informatie wensen te krijgen over een dergelijke persoon.

               De overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap, de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen betreffende de criteria en de mechanismen voor de vaststelling van de staat die verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat in een lidstaat, in IJsland of in Noorwegen wordt ingediend
                  2
               , hierna „overeenkomst van 19 januari 2001” genoemd, is gesloten op 19 januari 2001.

               IJsland en Noorwegen passen de asielbepalingen van Verordening (EU) nr. 603/2013 toe in overeenstemming met de overeenkomst van 19 januari 2001. De toegang tot Eurodac voor rechtshandhavingsdoeleinden valt echter niet onder het toepassingsgebied van die overeenkomst.

               Tijdens een bijeenkomst op 14 mei 2014 met vertegenwoordigers van de Commissie hebben Denemarken, Zwitserland, Liechtenstein, Noorwegen en IJsland hun belangstelling bevestigd voor het openen van onderhandelingen met de Europese Unie over een internationale overeenkomst waarbij de toepassing van de rechtshandhavingsbepalingen van Verordening (EU) nr. 603/2013 tot deze landen wordt uitgebreid.

               Op 14 december 2015 heeft de Raad de Commissie gemachtigd onderhandelingen te openen over een overeenkomst tussen de Europese Unie, enerzijds, en onder andere IJsland en Noorwegen, anderzijds, betreffende de modaliteiten van de deelname van IJsland en Noorwegen aan de procedure voor de vergelijking en verzending van gegevens voor rechtshandhavingsdoeleinden, bedoeld in hoofdstuk VI van Verordening (EU) nr. 603/2013 van het Europees Parlement en van de Raad van 26 juni 2013 betreffende de instelling van „Eurodac” voor de vergelijking van vingerafdrukken ten behoeve van een doeltreffende toepassing van Verordening (EU) nr. 604/2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend en betreffende verzoeken van rechtshandhavingsinstanties van de lidstaten en Europol om vergelijkingen van Eurodac-gegevens ten behoeve van rechtshandhaving.

               Deze onderhandelingen zijn afgerond en een overeenkomst in de vorm van een protocol bij de overeenkomst van 19 januari 2001, waarbij de toepassing van de overeenkomst van 19 januari 2001 tot rechtshandhaving wordt uitgebreid, is geparafeerd.

               De uitbreiding van de toepassing van de rechtshandhavingsbepalingen van Verordening (EU) nr. 603/2013 tot IJsland en Noorwegen zou het mogelijk maken dat de rechtshandhavingsinstanties van IJsland en Noorwegen verzoeken om een vergelijking van vingerafdrukgegevens met door andere deelnemende staten ingevoerde vingerafdrukgegevens die in de gegevensbank van Eurodac zijn opgeslagen, wanneer zij de identiteit van een verdachte van een ernstig strafbaar feit of terroristisch misdrijf of van een slachtoffer daarvan wensen vast te stellen of meer informatie over een dergelijke persoon wensen te verkrijgen. Tegelijkertijd zou het voor de rechtshandhavingsinstanties van alle andere deelnemende staten, zowel andere lidstaten van de EU als geassocieerde landen, mogelijk worden om met hetzelfde doel te verzoeken om een vergelijking van vingerafdrukgegevens met door IJsland en Noorwegen ingevoerde vingerafdrukgegevens die in de gegevensbank van Eurodac zijn opgeslagen.

               Het doel van dit protocol is de totstandbrenging van juridisch bindende rechten en verplichtingen om te waarborgen dat IJsland en Noorwegen effectief deelnemen aan de rechtshandhavingsonderdelen van Verordening (EU) nr. 603/2013. In het protocol wordt bepaald dat alle deelnemende staten die toegang hebben tot Eurodac, zowel lidstaten van de EU als geassocieerde landen en IJsland en Noorwegen, voor rechtshandhavingsdoeleinden toegang krijgen tot gegevens die door andere deelnemende staten zijn ingevoerd.

               •Verenigbaarheid met bestaande bepalingen op het beleidsterrein

               Het voorstel is verenigbaar met het EU-beleid inzake de toegang tot de gegevensbank van Eurodac.

               •Verenigbaarheid met andere beleidsterreinen van de Unie

               Het voorstel is verenigbaar met het EU-beleid op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht.

               2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

               •Rechtsgrondslag

               De rechtsgrondslag voor dit voorstel voor een besluit van de Raad wordt gevormd door artikel 87, lid 2, onder a), en artikel 88, lid 2, onder a), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), in samenhang met artikel 218, lid 6, onder a), VWEU.

               •Subsidiariteit (bij niet-exclusieve bevoegdheid)

               De overeenkomst van 19 januari 2001 is een door de EU met IJsland en Noorwegen gesloten internationale overeenkomst. Overeenkomstig het beginsel van subsidiariteit, dat is vastgelegd in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, kunnen de doelstellingen van het protocol bij deze overeenkomst slechts worden bereikt door middel van een voorstel van de Commissie op EU-niveau.

               •Evenredigheid

                  Het voorstel is in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel aangezien het niet verder gaat dan wat nodig is om de doelstelling van effectieve deelname van IJsland en Noorwegen aan de rechtshandhavingsonderdelen van de Eurodac-verordening (Verordening (EU) nr. 603/2013) te verwezenlijken.

               •Keuze van het instrument

               Een besluit van de Raad betreffende de sluiting van de overeenkomst is vereist op grond van artikel 218, lid 6, VWEU.

               3.EVALUATIE, RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELING

               •Raadpleging van belanghebbenden

                  De Raad (Groep asiel) is geraadpleegd over de inhoud en de voortgang van de onderhandelingen. Het Europees Parlement (Commissie LIBE) is in kennis gesteld.

               4.OVERIGE ELEMENTEN

               •Artikelsgewijze toelichting

                  Het voorstel betreft een besluit waarbij machtiging wordt verleend tot sluiting namens de Europese Unie van het protocol tussen de EU en IJsland en Noorwegen. In het VWEU wordt bepaald dat de Raad, op voorstel van de Commissie, een besluit vaststelt waarbij machtiging wordt verleend tot ondertekening en sluiting van een internationale overeenkomst.

                  In het protocol wordt bepaald dat Verordening (EU) nr. 603/2013, wat betreft de toegang tot Eurodac voor rechtshandhavingsdoeleinden, van toepassing is op IJsland en Noorwegen. Het maakt derhalve mogelijk dat de aangewezen rechtshandhavingsinstanties van de andere deelnemende staten en Europol verzoeken om een vergelijking van vingerafdrukgegevens met vingerafdrukgegevens die door IJsland of Noorwegen in Eurodac zijn ingevoerd. Het maakt tevens mogelijk dat de aangewezen rechtshandhavingsinstanties van IJsland en Noorwegen verzoeken om een vergelijking van vingerafdrukgegevens met vingerafdrukgegevens die door andere deelnemende staten in het centrale systeem van Eurodac zijn ingevoerd.

                  Het protocol waarborgt dat het in de EU van kracht zijnde niveau van bescherming van persoonsgegevens ook geldt voor de verwerking van persoonsgegevens door de autoriteiten van IJsland en Noorwegen en de lidstaten op grond van het protocol. Deze verwerking van persoonsgegevens dient te zijn onderworpen aan normen voor de bescherming van persoonsgegevens volgens nationaal recht die in overeenstemming zijn met Richtlijn (EU) 2016/680 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door bevoegde autoriteiten met het oog op de voorkoming, het onderzoek, de opsporing en de vervolging van strafbare feiten of de tenuitvoerlegging van straffen, en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van Kaderbesluit 2008/977/JBZ van de Raad.

                  Het protocol verbindt aan de toegang van IJsland en Noorwegen tot Eurodac voor rechtshandhavingsdoeleinden de voorwaarde dat eerst Besluit 2008/615/JBZ juridisch en technisch ten uitvoer is gelegd wat dactyloscopische gegevens betreft.

                  In het protocol wordt bepaald dat de mechanismen waarin de overeenkomst van 19 januari 2001 voorziet met het oog op wijzigingen, van toepassing zijn op alle wijzigingen betreffende de toegang tot Eurodac voor rechtshandhavingsdoeleinden.

               2018/0419 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende de sluiting van een protocol tussen de Europese Unie, de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen inzake de toegang tot Eurodac voor rechtshandhavingsdoeleinden bij de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap, de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen betreffende de criteria en de mechanismen voor de vaststelling van de staat die verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat in een lidstaat, in IJsland of in Noorwegen wordt ingediend

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 87, lid 2, onder a), artikel 88, lid 2, onder a), en artikel 218, lid 6, onder a),

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Gezien de goedkeuring door het Europees Parlement
                  3
               ,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Overeenkomstig Besluit [XXX] van [XXX]
                  4
                is het protocol tussen de Europese Unie, de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen inzake de toegang tot Eurodac voor rechtshandhavingsdoeleinden bij de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap, de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen betreffende de criteria en de mechanismen voor de vaststelling van de staat die verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat in een lidstaat, in IJsland of in Noorwegen wordt ingediend, ondertekend op [XXX] onder voorbehoud van de sluiting ervan op een later tijdstip.

               (2)Ter ondersteuning en versterking van de politiële samenwerking tussen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten en die van IJsland en Noorwegen bij het voorkomen, opsporen en onderzoeken van terroristische misdrijven en andere ernstige strafbare feiten is het noodzakelijk dat de EU actie onderneemt om IJsland en Noorwegen in staat te stellen deel te nemen aan de rechtshandhavingsgerelateerde aspecten van Eurodac.

               (3)Het protocol moet namens de Europese Unie worden goedgekeurd.

               (4)Overeenkomstig artikel 3 van het Protocol (nr. 21) betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht, dat aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie is gehecht, hebben die lidstaten te kennen gegeven dat zij aan de vaststelling en toepassing van dit besluit wensen deel te nemen.

               (5)Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het Protocol (nr. 22) betreffende de positie van Denemarken, dat aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie is gehecht, neemt Denemarken niet deel aan de vaststelling van dit besluit en is dit niet bindend voor, noch van toepassing op deze lidstaat,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het protocol tussen de Europese Unie, de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen inzake de toegang tot Eurodac voor rechtshandhavingsdoeleinden bij de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap, de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen betreffende de criteria en de mechanismen voor de vaststelling van de staat die verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat in een lidstaat, in IJsland of in Noorwegen wordt ingediend, hierna „het protocol” genoemd, wordt namens de Unie goedgekeurd.

               De tekst van het protocol is aan dit besluit gehecht.

               Artikel 2

               De voorzitter van de Raad wijst de persoon (personen) aan die gemachtigd is (zijn) om namens de Europese Unie de in artikel 4, lid 2, van het protocol bedoelde kennisgeving te verrichten waarmee de instemming van de Europese Unie om door het protocol gebonden te zijn, tot uiting wordt gebracht.

               Artikel 3

               Dit besluit treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        Verordening (EU) nr. 603/2013 van het Europees Parlement en van de Raad van 26 juni 2013 betreffende de instelling van „Eurodac” voor de vergelijking van vingerafdrukken ten behoeve van een doeltreffende toepassing van Verordening (EU) nr. 604/2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend en betreffende verzoeken van rechtshandhavingsinstanties van de lidstaten en Europol om vergelijkingen van Eurodac-gegevens ten behoeve van rechtshandhaving, en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 1077/2011 tot oprichting van een Europees Agentschap voor het operationeel beheer van grootschalige IT-systemen op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht ( PB L 180 van 29.6.2013, blz. 1).

                     (2)

                        PB L 93 van 3.4.2001, blz. 40.

                     (3)

                        PB C […] van […], blz. […].

                     (4)

                        PB L […] van […], blz. […].

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 13.12.2018
            COM(2018) 826 final
            BIJLAGE
            bij het
            Voorstel voor een BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende de sluiting van een protocol tussen de Europese Unie, de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen inzake de toegang tot Eurodac voor rechtshandhavingsdoeleinden bij de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap, de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen betreffende de criteria en de mechanismen voor de vaststelling van de staat die verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat in een lidstaat, in IJsland of in Noorwegen wordt ingediend

               BIJLAGE

               bij het

               Voorstel voor een BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende de sluiting van een protocol tussen de Europese Unie, de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen inzake de toegang tot Eurodac voor rechtshandhavingsdoeleinden bij de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap, de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen betreffende de criteria en de mechanismen voor de vaststelling van de staat die verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat in een lidstaat, in IJsland of in Noorwegen wordt ingediend

               DE EUROPESE UNIE

               en

               DE REPUBLIEK IJSLAND

               en

               HET KONINKRIJK NOORWEGEN,

               hierna „de partijen” genoemd,

               (1)
                     OVERWEGENDE dat op 19 januari 2001 de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap, de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen betreffende de criteria en de mechanismen voor de vaststelling van de staat die verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat in een lidstaat, in IJsland of in Noorwegen wordt ingediend
                  1
               , hierna „overeenkomst van 19 januari 2001” genoemd, is gesloten;

               (2)
                     HERINNERENDE aan de vaststelling op 26 juni 2013 door de Europese unie van Verordening (EU) nr. 603/2013 van het Europees Parlement en van de Raad betreffende de instelling van „Eurodac” voor de vergelijking van vingerafdrukken ten behoeve van een doeltreffende toepassing van Verordening (EU) nr. 604/2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend en betreffende verzoeken van rechtshandhavingsinstanties van de lidstaten en Europol om vergelijkingen van Eurodac-gegevens ten behoeve van rechtshandhaving, en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 1077/2011 tot oprichting van een Europees Agentschap voor het operationeel beheer van grootschalige IT-systemen op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht (herschikking)
                  2
               , hierna „Verordening (EU) nr. 603/2013” genoemd;

               (3)
                     EROP WIJZENDE dat de procedures voor de vergelijking en verzending van gegevens voor rechtshandhavingsdoeleinden, zoals vastgesteld bij Verordening (EU) nr. 603/2013, geen op de bepalingen van Eurodac voortbouwende ontwikkeling inhouden zoals bedoeld in de overeenkomst van 19 januari 2001;

               (4)
                     OVERWEGENDE dat er een protocol tussen de Europese Unie, de Republiek IJsland, hierna „IJsland” genoemd, en het Koninkrijk Noorwegen, hierna „Noorwegen” genoemd, dient te worden gesloten teneinde IJsland en Noorwegen in staat te stellen deel te nemen aan de rechtshandhavingsgerelateerde aspecten van Eurodac en daarmee de aangewezen rechtshandhavingsinstanties in IJsland en Noorwegen in staat te stellen verzoeken in te dienen om vergelijking met vingerafdrukgegevens die door andere deelnemende staten in het centrale systeem van Eurodac zijn ingevoerd;

               (5)
                     OVERWEGENDE dat de toepassing van Verordening (EU) nr. 603/2013 voor rechtshandhavingsdoeleinden ten aanzien van IJsland en Noorwegen tevens de aangewezen rechtshandhavingsinstanties van de andere deelnemende staten en Europol in staat moet stellen verzoeken in te dienen om vergelijking met vingerafdrukgegevens die door IJsland en Noorwegen in het centrale systeem van Eurodac zijn ingevoerd;

               (6)
                     OVERWEGENDE dat de verwerking van persoonsgegevens door de aangewezen rechtshandhavingsinstanties van de deelnemende staten en door Europol met het oog op het voorkomen, het opsporen of het onderzoeken van terroristische misdrijven of andere ernstige strafbare feiten overeenkomstig dit protocol dient te zijn onderworpen aan normen voor de bescherming van persoonsgegevens volgens nationaal recht die in overeenstemming zijn met Richtlijn (EU) 2016/680 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door bevoegde autoriteiten met het oog op de voorkoming, het onderzoek, de opsporing en de vervolging van strafbare feiten of de tenuitvoerlegging van straffen, en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van Kaderbesluit 2008/977/JBZ van de Raad

                     3

               ;

               (7)
                     OVERWEGENDE dat de nadere voorwaarden die bij Verordening (EU) nr. 603/2013 zijn vastgesteld met betrekking tot de verwerking van persoonsgegevens door de aangewezen autoriteiten van de deelnemende staten en door Europol met het oog op het voorkomen, opsporen of onderzoeken van terroristische misdrijven of andere ernstige strafbare feiten, eveneens van toepassing dienen te zijn;

               (8)
                     OVERWEGENDE dat de aangewezen autoriteiten van IJsland en Noorwegen slechts toegang mag worden verleend op voorwaarde dat vergelijkingen met de nationale vingerafdrukgegevensbanken van de verzoekende lidstaat en met de geautomatiseerde dactyloscopische identificatiesystemen van alle andere deelnemende staten op grond van Besluit 2008/615/JBZ van de Raad van 23 juni 2008 inzake de intensivering van de grensoverschrijdende samenwerking, in het bijzonder ter bestrijding van terrorisme en grensoverschrijdende criminaliteit
                  4
                niet tot de vaststelling van de identiteit van de betrokkene hebben geleid. Bijgevolg dient de verzoekende staat vergelijkingen uit te voeren met de technisch beschikbare geautomatiseerde dactyloscopische identificatiesystemen van alle andere deelnemende staten op grond van Besluit 2008/615/JBZ van de Raad, tenzij die verzoekende staat kan aantonen dat er gegronde redenen bestaan om aan te nemen dat dit niet tot de vaststelling van de identiteit van de betrokkene zou leiden. Dergelijke gegronde redenen bestaan met name wanneer er in het specifieke geval geen enkele operationele of onderzoeksmatige aanknoping is met een bepaalde deelnemende staat. Bijgevolg dient de verzoekende staat, wat dactyloscopische gegevens betreft, eerst te hebben voorzien in de juridische en technische tenuitvoerlegging van Besluit 2008/615/JBZ van de Raad, aangezien er geen Eurodac-controles voor rechtshandhavingsdoeleinden mogen worden verricht wanneer de bovengenoemde stappen niet vooraf zijn genomen;

               (9)
                     OVERWEGENDE dat, alvorens Eurodac te doorzoeken, de aangewezen autoriteiten van IJsland en Noorwegen ook, mits aan de voorwaarden voor een vergelijking is voldaan, het Visuminformatiesysteem moeten raadplegen op grond van Besluit 2008/633/JBZ van de Raad van 23 juni 2008 over de toegang tot het Visuminformatiesysteem (VIS) voor raadpleging door aangewezen autoriteiten van de lidstaten en door Europol, met het oog op het voorkomen, opsporen en onderzoeken van terroristische misdrijven en andere ernstige strafbare feiten
                  5
               ;

               (10)
                     OVERWEGENDE dat ten aanzien van alle nieuwe wettelijke bepalingen en nieuwe rechtshandelingen of maatregelen betreffende de toegang tot Eurodac voor rechtshandhavingsdoeleinden dezelfde mechanismen inzake nieuwe wettelijke bepalingen en nieuwe rechtshandelingen of maatregelen van toepassing dienen te zijn als die waarin is voorzien in de overeenkomst van 19 januari 2001, ook wat de rol van het Gemengd Comité betreft,

               ZIJN HET VOLGENDE OVEREENGEKOMEN:

               Artikel 1

               1.Wat de vergelijking van vingerafdrukgegevens met de in het centrale systeem van Eurodac opgeslagen gegevens voor rechtshandhavingsdoeleinden betreft, wordt Verordening (EU) nr. 603/2013 door IJsland uitgevoerd en toegepast in het kader van de betrekkingen met Noorwegen en de andere deelnemende staten.

               2.Wat de vergelijking van vingerafdrukgegevens met de in het centrale systeem van Eurodac opgeslagen gegevens voor rechtshandhavingsdoeleinden betreft, wordt Verordening (EU) nr. 603/2013 door Noorwegen uitgevoerd en toegepast in het kader van de betrekkingen met IJsland en de andere deelnemende staten.

               3.De lidstaten van de Europese Unie, met uitzondering van Denemarken, worden beschouwd als deelnemende staten, als bedoeld in de leden 1 en 2. Zij passen de bepalingen van Verordening (EU) nr. 603/2013 die betrekking hebben op de toegang voor rechtshandhavingsdoeleinden toe ten aanzien van IJsland en Noorwegen.

               4.Denemarken, Zwitserland en Liechtenstein worden beschouwd als deelnemende staten, als bedoeld in de leden 1 en 2, voor zover tussen deze staten en de Europese Unie met onderhavige overeenkomst vergelijkbare overeenkomsten waarin IJsland en Noorwegen als deelnemende staten worden erkend, van toepassing zijn.

               Artikel 2

               1.Dit protocol treedt niet in werking voordat de bepalingen van Richtlijn (EU) 2016/680 door IJsland en Noorwegen ten uitvoer zijn gelegd en worden toegepast ten aanzien van de verwerking van persoonsgegevens door hun nationale autoriteiten voor de doeleinden die zijn vastgesteld in artikel 1, lid 2, van Verordening (EU) nr. 603/2013.

               2.Naast de bepalingen van lid 1 zijn de voorwaarden die in Verordening (EU) nr. 603/2013 zijn vastgesteld ten aanzien van de verwerking van persoonsgegevens van toepassing op IJsland en Noorwegen ten aanzien van de verwerking van persoonsgegevens door hun nationale autoriteiten voor de doeleinden die zijn vastgesteld in artikel 1, lid 2, van Verordening (EU) nr. 603/2013.

               Artikel 3

               De bepalingen van de overeenkomst van 19 januari 2001 ten aanzien van nieuwe wettelijke bepalingen en nieuwe rechtshandelingen of maatregelen, ook wat de rol van het Gemengd Comité betreft, zijn van toepassing op alle nieuwe wettelijke bepalingen en nieuwe rechtshandelingen of maatregelen betreffende de toegang tot Eurodac voor rechtshandhavingsdoeleinden.

               Artikel 4

               1.Dit protocol wordt door de partijen bekrachtigd of goedgekeurd. De akten van bekrachtiging of goedkeuring worden neergelegd bij de secretaris-generaal van de Raad van de Europese Unie, die de depositaris van dit protocol is.

               2.Dit protocol treedt in werking op de eerste dag van de maand volgende op de mededeling van de depositaris aan de partijen dat de akten van bekrachtiging of goedkeuring van de Europese Unie en ten minste één van de overige partijen zijn neergelegd.

               3.Dit protocol is niet van toepassing ten aanzien van IJsland voordat de bepalingen van hoofdstuk 6 van Besluit 2008/615/JBZ van de Raad door IJsland ten uitvoer zijn gelegd en de evaluatieprocedures van hoofdstuk 4 van de bijlage bij Besluit 2008/616/JBZ van de Raad betreffende de uitvoering van Besluit 2008/615/JBZ inzake de intensivering van de grensoverschrijdende samenwerking, in het bijzonder ter bestrijding van terrorisme en grensoverschrijdende criminaliteit
                  6
                zijn voltooid wat betreft dactyloscopische gegevens in verband met IJsland.

               4.Dit protocol is niet van toepassing ten aanzien van Noorwegen voordat de bepalingen van hoofdstuk 6 van Besluit 2008/615/JBZ van de Raad door IJsland ten uitvoer zijn gelegd en de evaluatieprocedures van hoofdstuk 4 van de bijlage bij Besluit 2008/616/JBZ van de Raad zijn voltooid wat betreft dactyloscopische gegevens in verband met Noorwegen.

               Artikel 5

               1.Elke partij kan zich uit dit protocol terugtrekken door aan de depositaris een schriftelijke verklaring te doen toekomen. Deze verklaring wordt zes maanden na de nederlegging ervan van kracht.

               2.Dit protocol is niet langer van kracht wanneer ofwel de Europese Unie ofwel zowel IJsland als Noorwegen zich terugtrekt.

               3.Dit protocol is niet langer van kracht ten aanzien van IJsland wanneer de overeenkomst van 19 januari 2001 niet langer van kracht is ten aanzien van IJsland.

               4.Dit protocol is niet langer van kracht ten aanzien van Noorwegen wanneer de overeenkomst van 19 januari 2001 niet langer van kracht is ten aanzien van Noorwegen.

               5.De terugtrekking van één partij uit dit protocol of de opschorting of beëindiging ervan ten aanzien van één partij heeft geen gevolgen voor de overeenkomst van 19 januari 2001.

               Artikel 6

               Dit protocol wordt opgesteld in één exemplaar in de Bulgaarse, de Deense, de Duitse, de Engelse, de Estse, de Finse, de Franse, de Griekse, de Hongaarse, de Italiaanse, de Kroatische, de Letse, de Litouwse, de Maltese, de Nederlandse, de Poolse, de Portugese, de Roemeense, de Sloveense, de Slowaakse, de Spaanse, de Tsjechische, de Zweedse, de IJslandse en de Noorse taal, zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek.

               Het oorspronkelijke exemplaar wordt neergelegd bij de depositaris, die aan elk van de partijen een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift doet toekomen.

               Gedaan te Brussel,

                     (1)

                        PB L 93 van 3.4.2001, blz. 40.

                     (2)

                        PB L 180 van 29.6.2013, blz. 1.

                     (3)

                        PB L 119 van 4.5.2016, blz. 89.

                     (4)

                        PB L 210 van 6.8.2008, blz. 1.

                     (5)

                        PB L 218 van 13.8.2008, blz. 129.

                     (6)

                        PB L 210 van 6.8.2008, blz. 12.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 13.12.2018
            COM(2018) 827 final
            2018/0420(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende de ondertekening, namens de Europese Unie, van een protocol tussen de Europese Unie, de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen inzake de toegang tot Eurodac voor rechtshandhavingsdoeleinden bij de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap, de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen betreffende de criteria en de mechanismen voor de vaststelling van de staat die verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat in een lidstaat, in IJsland of in Noorwegen wordt ingediend

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               •Motivering en doel van het voorstel

               Verordening (EU) nr. 603/2013
                  1
               , waarbij Verordening (EG) nr. 2725/2000 van de Raad van 11 december 2000 betreffende de instelling van „Eurodac” voor de vergelijking van vingerafdrukken ten behoeve van een doeltreffende toepassing van de Overeenkomst van Dublin werd herschikt, is vastgesteld en in werking getreden op 19 juli 2013. De verordening is van toepassing sinds 20 juli 2015.

               Verordening (EU) nr. 603/2013 maakt het onder meer mogelijk dat Eurodac wordt geraadpleegd door rechtshandhavingsinstanties voor het voorkomen, opsporen en onderzoeken van terroristische misdrijven en andere ernstige strafbare feiten. Rechtshandhavingsinstanties moeten kunnen verzoeken om vergelijking van vingerafdrukgegevens met de gegevens in de centrale gegevensbank van Eurodac wanneer zij de juiste identiteit van een verdachte van terroristisch misdrijf of een ander ernstig strafbaar feit wensen vast te stellen of nadere informatie wensen te krijgen over een dergelijke persoon.

               De overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap, de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen betreffende de criteria en de mechanismen voor de vaststelling van de staat die verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat in een lidstaat, in IJsland of in Noorwegen wordt ingediend
                  2
               , hierna „overeenkomst van 19 januari 2001” genoemd, is gesloten op 19 januari 2001.

               IJsland en Noorwegen passen de asielbepalingen van Verordening (EU) nr. 603/2013 toe in overeenstemming met de overeenkomst van 19 januari 2001. De toegang tot Eurodac voor rechtshandhavingsdoeleinden valt echter niet onder het toepassingsgebied van die overeenkomst.

               Tijdens een bijeenkomst op 14 mei 2014 met vertegenwoordigers van de Commissie hebben Denemarken, Zwitserland, Liechtenstein, Noorwegen en IJsland hun belangstelling bevestigd voor het openen van onderhandelingen met de Europese Unie over een internationale overeenkomst waarbij de toepassing van de rechtshandhavingsbepalingen van Verordening (EU) nr. 603/2013 tot deze landen wordt uitgebreid.

               Op 14 december 2015 heeft de Raad de Commissie gemachtigd onderhandelingen te openen over een overeenkomst tussen de Europese Unie, enerzijds, en onder andere IJsland en Noorwegen, anderzijds, betreffende de modaliteiten van de deelname van IJsland en Noorwegen aan de procedure voor de vergelijking en verzending van gegevens voor rechtshandhavingsdoeleinden, bedoeld in hoofdstuk VI van Verordening (EU) nr. 603/2013 van het Europees Parlement en van de Raad van 26 juni 2013 betreffende de instelling van „Eurodac” voor de vergelijking van vingerafdrukken ten behoeve van een doeltreffende toepassing van Verordening (EU) nr. 604/2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend en betreffende verzoeken van rechtshandhavingsinstanties van de lidstaten en Europol om vergelijkingen van Eurodac-gegevens ten behoeve van rechtshandhaving.

               Deze onderhandelingen zijn afgerond en een overeenkomst in de vorm van een protocol bij de overeenkomst van 19 januari 2001, waarbij de toepassing van de overeenkomst van 19 januari 2001 tot rechtshandhaving wordt uitgebreid, is geparafeerd.

               De uitbreiding van de toepassing van de rechtshandhavingsbepalingen van Verordening (EU) nr. 603/2013 tot IJsland en Noorwegen zou het mogelijk maken dat de rechtshandhavingsinstanties van IJsland en Noorwegen verzoeken om een vergelijking van vingerafdrukgegevens met door andere deelnemende staten ingevoerde vingerafdrukgegevens die in de gegevensbank van Eurodac zijn opgeslagen, wanneer zij de identiteit van een verdachte van een ernstig strafbaar feit of terroristisch misdrijf of van een slachtoffer daarvan wensen vast te stellen of meer informatie over een dergelijke persoon wensen te verkrijgen. Tegelijkertijd zou het voor de rechtshandhavingsinstanties van alle andere deelnemende staten, zowel andere lidstaten als geassocieerde landen, mogelijk worden om met hetzelfde doel te verzoeken om een vergelijking van vingerafdrukgegevens met door IJsland en Noorwegen ingevoerde vingerafdrukgegevens die in de gegevensbank van Eurodac zijn opgeslagen.

               Het doel van dit protocol is de totstandbrenging van juridisch bindende rechten en verplichtingen om te waarborgen dat IJsland en Noorwegen effectief deelnemen aan de rechtshandhavingsonderdelen van Verordening (EU) nr. 603/2013. In het protocol wordt bepaald dat alle deelnemende staten die toegang hebben tot Eurodac, zowel lidstaten van de EU als geassocieerde landen en IJsland en Noorwegen, voor rechtshandhavingsdoeleinden toegang krijgen tot gegevens die door andere deelnemende staten zijn ingevoerd.

               •Verenigbaarheid met bestaande bepalingen op het beleidsterrein

               Het voorstel is verenigbaar met het EU-beleid inzake de toegang tot de gegevensbank van Eurodac.

               •Verenigbaarheid met andere beleidsterreinen van de Unie

               Het voorstel is verenigbaar met het EU-beleid op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht.

               2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

               •Rechtsgrondslag

               De rechtsgrondslag voor dit voorstel voor een besluit van de Raad wordt gevormd door artikel 87, lid 2, onder a), en artikel 88, lid 2, onder a), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), in samenhang met artikel 218, lid 5, VWEU.

               •Subsidiariteit (bij niet-exclusieve bevoegdheid)

               De overeenkomst van 19 januari 2001 is een door de EU met IJsland en Noorwegen gesloten internationale overeenkomst. Overeenkomstig het beginsel van subsidiariteit, dat is vastgelegd in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, kunnen de doelstellingen van het protocol bij deze overeenkomst slechts worden bereikt door middel van een voorstel van de Commissie op EU-niveau.

               •Evenredigheid

                  Ter ondersteuning en versterking van de politiële samenwerking tussen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten en die van IJsland en Noorwegen bij het voorkomen, opsporen en onderzoeken van terroristische misdrijven en andere ernstige strafbare feiten is het noodzakelijk dat de EU actie onderneemt om IJsland en Noorwegen in staat te stellen deel te nemen aan de rechtshandhavingsgerelateerde aspecten van Eurodac. Het voorstel is in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel aangezien het niet verder gaat dan wat nodig is om de doelstelling van effectieve deelname van IJsland en Noorwegen aan de rechtshandhavingsonderdelen van de Eurodac-verordening (Verordening (EU) nr. 603/2013) te verwezenlijken.

               •Keuze van het instrument

               Een besluit van de Raad houdende machtiging tot ondertekening van de overeenkomst is vereist op grond van artikel 218, lid 5, VWEU.

               3.EVALUATIE, RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELING

               •Raadpleging van belanghebbenden

                  De Raad (Groep asiel) is geraadpleegd over de inhoud en de voortgang van de onderhandelingen. Het Europees Parlement (Commissie LIBE) is in kennis gesteld.

               4.OVERIGE ELEMENTEN

               •Artikelsgewijze toelichting

                  Het voorstel betreft een besluit waarbij machtiging wordt verleend tot ondertekening namens de Europese Unie van het protocol tussen de EU en IJsland en Noorwegen. In het VWEU wordt bepaald dat de Raad, op voorstel van de Commissie, een besluit vaststelt waarbij machtiging wordt verleend tot ondertekening en sluiting van een internationale overeenkomst.

                  In het protocol wordt bepaald dat Verordening (EU) nr. 603/2013, wat betreft de toegang tot Eurodac voor rechtshandhavingsdoeleinden, van toepassing is op IJsland en Noorwegen. Het maakt derhalve mogelijk dat de aangewezen rechtshandhavingsinstanties van de andere deelnemende staten en Europol verzoeken om een vergelijking van vingerafdrukgegevens met vingerafdrukgegevens die door IJsland of Noorwegen in Eurodac zijn ingevoerd. Het maakt tevens mogelijk dat de aangewezen rechtshandhavingsinstanties van IJsland en Noorwegen verzoeken om een vergelijking van vingerafdrukgegevens met vingerafdrukgegevens die door andere deelnemende staten in het centrale systeem van Eurodac zijn ingevoerd.

                  Het protocol waarborgt dat het in de EU van kracht zijnde niveau van bescherming van persoonsgegevens ook geldt voor de verwerking van persoonsgegevens door de autoriteiten van IJsland en Noorwegen en de lidstaten op grond van het protocol. Deze verwerking van persoonsgegevens dient te zijn onderworpen aan normen voor de bescherming van persoonsgegevens volgens nationaal recht die in overeenstemming zijn met Richtlijn (EU) 2016/680 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door bevoegde autoriteiten met het oog op de voorkoming, het onderzoek, de opsporing en de vervolging van strafbare feiten of de tenuitvoerlegging van straffen, en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van Kaderbesluit 2008/977/JBZ van de Raad.

                  Het protocol verbindt aan de toegang van IJsland en Noorwegen tot Eurodac voor rechtshandhavingsdoeleinden de voorwaarde dat eerst Besluit 2008/615/JBZ juridisch en technisch ten uitvoer is gelegd wat dactyloscopische gegevens betreft.

                  In het protocol wordt bepaald dat de mechanismen waarin de overeenkomst van 19 januari 2001 voorziet met het oog op wijzigingen, van toepassing zijn op alle wijzigingen betreffende de toegang tot Eurodac voor rechtshandhavingsdoeleinden.

               2018/0420 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende de ondertekening, namens de Europese Unie, van een protocol tussen de Europese Unie, de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen inzake de toegang tot Eurodac voor rechtshandhavingsdoeleinden bij de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap, de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen betreffende de criteria en de mechanismen voor de vaststelling van de staat die verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat in een lidstaat, in IJsland of in Noorwegen wordt ingediend

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 87, lid 2, onder a), en artikel 88, lid 2, onder a), in samenhang met artikel 218, lid 5,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Op 14 december 2015 heeft de Raad de Commissie gemachtigd onderhandelingen te openen met IJsland en Noorwegen over de modaliteiten van de deelname van IJsland en Noorwegen aan de procedure voor de vergelijking en verzending van gegevens voor rechtshandhavingsdoeleinden, bedoeld in hoofdstuk VI van Verordening (EU) nr. 603/2013 van het Europees Parlement en van de Raad
                  3
               .

               (2)De onderhandelingen zijn afgerond en het protocol bij de overeenkomst van 19 januari 2001 tussen de Europese Gemeenschap, de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen betreffende de criteria en de mechanismen voor de vaststelling van de staat die verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat in een lidstaat, in IJsland of in Noorwegen wordt ingediend, is geparafeerd op 21 december 2017.

               (3)Het protocol dient, onder voorbehoud van de sluiting ervan op een later tijdstip, namens de Europese Unie te worden ondertekend.

               (4)Overeenkomstig artikel 3 van het Protocol betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht, dat aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie is gehecht, hebben die lidstaten te kennen gegeven dat zij aan de vaststelling en toepassing van dit besluit wensen deel te nemen.

               (5)Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het Protocol (nr. 22) betreffende de positie van Denemarken, dat aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie is gehecht, neemt Denemarken niet deel aan de vaststelling van dit besluit en is dit niet bindend voor, noch van toepassing op deze lidstaat,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               De ondertekening van het protocol tussen de Europese Unie, de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen inzake de toegang tot Eurodac voor rechtshandhavingsdoeleinden bij de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap, de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen betreffende de criteria en de mechanismen voor de vaststelling van de staat die verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat in een lidstaat, in IJsland of in Noorwegen wordt ingediend, wordt namens de Unie goedgekeurd, onder voorbehoud van de sluiting ervan.

               Artikel 2

               Het secretariaat-generaal van de Raad stelt het volmachtinstrument op dat de persoon (personen) die daartoe door de onderhandelaar over het protocol is (zijn) aangewezen, machtiging verleent het protocol, onder voorbehoud van de sluiting ervan, te ondertekenen.

               Artikel 3

               Dit besluit treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        Verordening (EU) nr. 603/2013 van het Europees Parlement en van de Raad van 26 juni 2013 betreffende de instelling van „Eurodac” voor de vergelijking van vingerafdrukken ten behoeve van een doeltreffende toepassing van Verordening (EU) nr. 604/2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend en betreffende verzoeken van rechtshandhavingsinstanties van de lidstaten en Europol om vergelijkingen van Eurodac-gegevens ten behoeve van rechtshandhaving, en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 1077/2011 tot oprichting van een Europees Agentschap voor het operationeel beheer van grootschalige IT-systemen op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht ( PB L 180 van 29.6.2013, blz. 1).

                     (2)

                        PB L 93 van 3.4.2001, blz. 40.

                     (3)

                        Verordening (EU) nr. 603/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende de instelling van „Eurodac” voor de vergelijking van vingerafdrukken ten behoeve van een doeltreffende toepassing van Verordening (EU) nr. 604/2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend en betreffende verzoeken van rechtshandhavingsinstanties van de lidstaten en Europol om vergelijkingen van Eurodac-gegevens ten behoeve van rechtshandhaving (PB L 180 van 29.6.2013, blz. 1).


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 7.1.2019
            COM(2018) 862 final
            2018/0437(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het namens de Europese Unie op de tweeënzestigste zitting van de Commissie Verdovende Middelen in te nemen standpunt over het toevoegen van stoffen aan de lijsten die gehecht zijn aan het Enkelvoudig Verdrag inzake verdovende middelen van 1961, zoals gewijzigd bij het Protocol van 1972, en aan het Verdrag inzake psychotrope stoffen van 1971

               TOELICHTING

               1.ONDERWERP VAN HET VOORSTEL

               Dit voorstel betreft het besluit betreffende het namens de Unie op de tweeënzestigste zitting van de Commissie Verdovende Middelen in te nemen standpunt over het opnemen van stoffen op de lijsten die gehecht zijn aan het Enkelvoudig Verdrag van de Verenigde Naties inzake verdovende middelen van 1961, zoals gewijzigd bij het Protocol van 1972, en aan het Verdrag van de Verenigde Naties inzake psychotrope stoffen van 1971.

               2.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               2.1. Enkelvoudig Verdrag van de Verenigde Naties inzake verdovende middelen van 1961, zoals gewijzigd bij het Protocol van 1972, en Verdrag van de Verenigde Naties inzake psychotrope stoffen van 1971

               Het Enkelvoudig Verdrag van de Verenigde Naties (VN) inzake verdovende middelen van 1961, zoals gewijzigd bij het Protocol van 1972 (hierna het "Verdrag inzake verdovende middelen" genoemd)
                  1
               , is erop gericht drugsmisbruik te bestrijden met gecoördineerde internationale maatregelen. Er zijn twee vormen van interventie en controle, die in combinatie worden toegepast. In de eerste plaats wordt ernaar gestreefd het bezit en het gebruik van, de handel in, en de distributie, de invoer, de uitvoer, de vervaardiging en de productie van verdovende middelen te beperken tot uitsluitend medische en wetenschappelijke doeleinden. In de tweede plaats wordt de drugshandel bestreden door middel van internationale samenwerking om drugshandelaars af te schrikken en te ontmoedigen.

               Bij het Verdrag van de Verenigde Naties inzake psychotrope stoffen van 1971 (hierna het "Verdrag inzake psychotrope stoffen" genoemd)
                  2
                is een internationaal controlesysteem voor psychotrope stoffen ingesteld. Het Verdrag inzake psychotrope stoffen is tot stand gekomen naar aanleiding van de vergroting van de omvang en de diversiteit van het drugsgebruik. Het voert controles in op een aantal synthetische drugs op basis van enerzijds hun misbruikpotentieel en anderzijds hun therapeutische waarde.

               Alle lidstaten van de EU zijn partij bij het Verdrag inzake verdovende middelen en het Verdrag inzake psychotrope stoffen. De Unie is geen partij bij deze verdragen.

               2.2.Commissie Verdovende Middelen

               De Commissie Verdovende Middelen (Commission on Narcotic Drugs - CND) is een commissie van de Economische en Sociale Raad van de Verenigde Naties (Ecosoc), waarvan de taken en bevoegdheden onder meer in het Verdrag inzake verdovende middelen en het Verdrag inzake psychotrope stoffen zijn vastgelegd. Zij bestaat uit 53 lidstaten van de VN die door de Ecosoc zijn gekozen. Thans zijn 11 EU-lidstaten lid van de CND met stemrecht
                  3
               . De Unie heeft de status van waarnemer in de CND.

               2.3.Voorgenomen besluit van de Commissie Verdovende Middelen

               Op basis van aanbevelingen van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO), die wordt geadviseerd door haar deskundigencomité inzake drugsafhankelijkheid, wijzigt de CND regelmatig de lijsten van stoffen die aan het Verdrag inzake verdovende middelen en het Verdrag inzake psychotrope stoffen zijn gehecht.

               De WHO heeft op 7 december 2018 aan de secretaris-generaal van de VN
                  4
                aanbevolen om tien stoffen die kritisch zijn geëvalueerd door het WHO-deskundigencomité inzake drugsafhankelijkheid, aan de lijsten bij de verdragen toe te voegen. Ten aanzien van de andere door het WHO-deskundigencomité inzake drugsafhankelijkheid geëvalueerde stoffen wordt niet aanbevolen ze aan de lijsten toe te voegen.

               De CND zal op haar tweeënzestigste zitting, die van 18 tot en met 22 maart 2019 in Wenen wordt gehouden, besluiten nemen over de toevoeging van deze 10 stoffen aan de lijsten die gehecht zijn aan het Verdrag inzake verdovende middelen en het Verdrag inzake psychotrope stoffen.

               3.NAMENS DE UNIE IN TE NEMEN STANDPUNT

               Wijzigingen van de lijsten bij het Verdrag inzake verdovende middelen en het Verdrag inzake psychotrope stoffen hebben voor alle lidstaten rechtstreekse gevolgen wat betreft het toepassingsgebied van het Unierecht inzake drugscontrole. Artikel 1, punt 1), onder a), van Kaderbesluit 2004/757/JBZ van de Raad van 25 oktober 2004 betreffende de vaststelling van minimumvoorschriften met betrekking tot de bestanddelen van strafbare feiten en met betrekking tot straffen op het gebied van de illegale drugshandel
                  5
                bepaalt dat voor de toepassing van het kaderbesluit onder "drug" een stof wordt verstaan die onder het Verdrag inzake verdovende middelen of het Verdrag inzake psychotrope stoffen valt, alsook elke in de bijlage bij het kaderbesluit opgenomen stof. Kaderbesluit 2004/757/JBZ van de Raad is dus van toepassing op de stoffen die zijn opgenomen op de lijsten bij het Verdrag inzake verdovende middelen en het Verdrag inzake psychotrope stoffen. Iedere wijziging van de aan die verdragen gehechte lijsten heeft derhalve rechtstreeks gevolgen voor de gemeenschappelijke regels van de Unie en wijzigt de strekking ervan, zoals bedoeld in artikel 3, lid 2, VWEU. Dit geldt ongeacht of de betrokken stof reeds in de hele EU aan controle was onderworpen op basis van Besluit 2005/387/JBZ
                  6
               .

               Van de tien stoffen die kritisch zijn geëvalueerd door het WHO-deskundigencomité inzake drugsafhankelijkheid en waarvan toevoeging aan de lijsten wordt aanbevolen, zijn slechts vier stoffen, ADB-CHMINACA
                  7
               , CUMYL-4CN-BINACA
                  8
               , methoxyacetylfentanyl en cyclopropylfentanyl
                  9
               , al in de hele Unie aan controlemaatregelen onderworpen. De andere stoffen zijn nog niet in de hele Unie aan controlemaatregelen onderworpen.

               Het voorstel van de Commissie voor het ontwerp van gemeenschappelijk standpunt van de EU neemt de aanbevelingen van de WHO over, aangezien zij stroken met de huidige stand van de wetenschappelijke kennis. De toevoeging van de nieuwe psychoactieve stoffen aan de lijsten bij de twee verdragen wordt ook ondersteund door informatie uit de Europese databank over nieuwe drugs van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving (EWDD).

               De lidstaten dienen zich door middel van vaststelling van een gemeenschappelijk standpunt in de Raad voor te bereiden op de zitting van de CND waarin over de toevoeging van stoffen aan de lijsten moet worden beslist. Een dergelijk standpunt zou, gezien de beperkingen die inherent zijn aan de waarnemersstatus van de Unie, moeten worden ingenomen door de lidstaten die momenteel lid zijn van de CND, met name door daar gezamenlijk op te treden in het belang van de Unie. De Unie is geen partij bij het Verdrag inzake verdovende middelen of het Verdrag inzake psychotrope stoffen en heeft dan ook geen stemrecht in de CND.

               Met het oog hierop dient de Commissie een voorstel in voor het gemeenschappelijk standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen op de tweeënzestigste zitting van de CND over het toevoegen van stoffen aan de lijsten die gehecht zijn aan het Verdrag inzake verdovende middelen en het Verdrag inzake psychotrope stoffen. Het is nu de derde maal dat de Commissie een ontwerpvoorstel indient voor een gemeenschappelijk standpunt van de EU, na de voorstellen die werden ingediend voor de CND-vergaderingen van maart 2017 en 2018
                  10
               . De Raad stelde de desbetreffende gemeenschappelijke standpunten
                  11
                vast, waardoor de EU op de vorige CND-vergaderingen met één stem kon spreken over het toevoegen van stoffen aan de internationale lijsten. De lidstaten die in de CND zitting hebben, stemden namelijk overeenkomstig het vastgestelde gemeenschappelijk standpunt in met de toevoeging van de betrokken stoffen aan de lijsten.

               4.RECHTSGRONDSLAG

               4.1.Procedurele rechtsgrondslag

               Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van "de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst".

               Artikel 218, lid 9, VWEU is van toepassing ongeacht of de Unie lid is van het betrokken lichaam of partij is bij de betrokken overeenkomst. De CND is "een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam" in de zin van dit artikel, aangezien het om een lichaam gaat dat specifieke taken heeft gekregen op grond van het Verdrag inzake verdovende middelen en het Verdrag inzake psychotrope stoffen.

               Het begrip "handelingen met rechtsgevolgen" omvat handelingen die rechtsgevolgen hebben uit hoofde van de op het betrokken lichaam toepasselijke volkenrechtelijke bepalingen. Onder dit begrip vallen tevens instrumenten die volkenrechtelijk niet bindend zijn, maar die een "beslissende invloed [kunnen hebben] op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt"
                  12
               .

               De besluiten van de CND over het toevoegen van stoffen aan de lijsten zijn "handelingen met rechtsgevolgen" in de zin van artikel 218, lid 9, VWEU. Volgens het Verdrag inzake verdovende middelen en het Verdrag inzake psychotrope stoffen worden de besluiten van de CND automatisch van kracht, tenzij een partij het besluit binnen de voorgeschreven termijn ter beoordeling aan de Ecosoc heeft voorgelegd
                  13
               . De besluiten van de Ecosoc daarover zijn definitief. De besluiten van de CND over het toevoegen van stoffen aan de lijsten hebben uit hoofde van de Uniewetgeving, te weten Kaderbesluit 2004/757/JBZ, ook rechtsgevolgen voor de rechtsorde van de Unie. Wijzigingen van de lijsten bij het Verdrag inzake verdovende middelen en het Verdrag inzake psychotrope stoffen hebben rechtstreekse gevolgen voor het toepassingsgebied van dit rechtsinstrument van de Unie.

               4.2.Materiële rechtsgrondslag

               De doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling hebben in de eerste plaats betrekking op illegale drugshandel.

               De materiële rechtsgrondslag van het voorgestelde besluit is derhalve artikel 83, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), waarin illegale drugshandel vermeld wordt als een van de strafbare feiten met een grensoverschrijdende dimensie waarvoor het Europees Parlement en de Raad minimumvoorschriften kunnen vaststellen betreffende de bepaling van strafbare feiten en sancties.

               4.3.Variabele geometrie

               Overeenkomstig artikel 10, lid 4, van het aan de Verdragen gehechte Protocol (nr. 36) betreffende de overgangsbepalingen heeft het Verenigd Koninkrijk te kennen gegeven dat het de bevoegdheden van de Commissie en van het Hof van Justitie met betrekking tot de handelingen van de Unie op het gebied van de politiële samenwerking en de justitiële samenwerking in strafzaken die voor de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon zijn vastgesteld, niet alle aanvaardt. Als gevolg daarvan is Kaderbesluit 2004/757/JBZ van de Raad met ingang van 1 december 2014 niet langer van toepassing op het Verenigd Koninkrijk
                  14
               .

               Aangezien besluiten van de CND over het toevoegen van stoffen aan de lijsten geen gevolgen hebben voor de gemeenschappelijke regels op het gebied van illegale drugshandel waardoor het Verenigd Koninkrijk is gebonden, neemt deze lidstaat niet deel aan de aanneming van een besluit van de Raad tot bepaling van het namens de Unie bij het aannemen van die besluiten in te nemen standpunt.

               Denemarken is gebonden door Kaderbesluit 2004/757/JBZ zoals van toepassing tot 22 november 2018, waarvan artikel 1 bepaalt dat onder "drugs" alle stoffen worden verstaan die onder het Verdrag inzake verdovende middelen of het Verdrag inzake psychotrope stoffen vallen.

               Aangezien besluiten van de CND over het toevoegen van stoffen aan de lijsten gevolgen hebben voor de gemeenschappelijke regels op het gebied van illegale drugshandel waardoor Denemarken is gebonden, neemt deze lidstaat deel aan de aanneming van een besluit van de Raad tot bepaling van het namens de Unie bij het aannemen van die besluiten in te nemen standpunt.

               4.4.Conclusie

               De rechtsgrondslag voor dit voorstel is artikel 83, lid 1, in samenhang met artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU).

               5.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

               Geen gevolgen voor de begroting.

               2018/0437 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende het namens de Europese Unie op de tweeënzestigste zitting van de Commissie Verdovende Middelen in te nemen standpunt over het toevoegen van stoffen aan de lijsten die gehecht zijn aan het Enkelvoudig Verdrag inzake verdovende middelen van 1961, zoals gewijzigd bij het Protocol van 1972, en aan het Verdrag inzake psychotrope stoffen van 1971

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 83, lid 1, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Het Enkelvoudig Verdrag van de Verenigde Naties (VN) inzake verdovende middelen van 1961, zoals gewijzigd bij het Protocol van 1972
                  15
               , hierna het "Verdrag inzake verdovende middelen" genoemd, is op 8 augustus 1975 in werking getreden.

               (2)Overeenkomstig artikel 3 van het Verdrag inzake verdovende middelen kan de Commissie Verdovende Middelen besluiten bepaalde stoffen toe te voegen aan de aan dat Verdrag gehechte lijsten. Zij kan de lijsten alleen wijzigen in overeenstemming met de aanbevelingen van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO), maar zij kan ook besluiten de door de WHO aanbevolen wijzigingen niet aan te brengen.

               (3)Het VN-Verdrag inzake psychotrope stoffen van 1971
                  16
               , hierna het "Verdrag inzake psychotrope stoffen" genoemd, is op 16 augustus 1976 in werking getreden.

               (4)Overeenkomstig artikel 2 van het Verdrag inzake psychotrope stoffen kan de Commissie Verdovende Middelen op grond van aanbevelingen van de WHO besluiten bepaalde stoffen aan de aan dat Verdrag gehechte lijsten toe te voegen of daarvan af te voeren. Zij beschikt over een ruime discretionaire bevoegdheid om rekening te houden met economische, sociale, juridische, administratieve en andere factoren, maar mag niet willekeurig handelen.

               (5)Wijzigingen van de aan beide verdragen gehechte lijsten hebben directe gevolgen voor het toepassingsgebied van het Unierecht op het gebied van drugscontrole. Kaderbesluit 2004/757/JBZ van de Raad
                  17
                is van toepassing op de stoffen die zijn opgenomen op de lijsten bij het Verdrag inzake verdovende middelen en het Verdrag inzake psychotrope stoffen. Iedere wijziging van de aan die verdragen gehechte lijsten heeft dus rechtstreeks gevolgen voor de gemeenschappelijke regels van de Unie en wijzigt de strekking ervan, zoals bedoeld in artikel 3, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie.

               (6)De Commissie Verdovende Middelen zal op haar tweeënzestigste zitting van 18 tot en met 22 maart 2019 in Wenen besluiten nemen betreffende de toevoeging van tien nieuwe stoffen aan de aan de VN-verdragen gehechte lijsten.

               (7)De Unie is geen partij bij de betrokken VN-Verdragen. Zij heeft de status van waarnemer in de Commissie Verdovende Middelen, waarvan momenteel elf lidstaten stemgerechtigd lid zijn. Daarom is het noodzakelijk dat de Raad de lidstaten machtigt om het standpunt van de Unie over het toevoegen van stoffen aan de lijsten die zijn gehecht aan het Verdrag inzake verdovende middelen en het Verdrag inzake psychotrope stoffen uit te dragen, aangezien de besluiten betreffende het toevoegen van nieuwe stoffen aan de lijsten die aan die verdragen zijn gehecht, onder de exclusieve bevoegdheid van de Unie vallen.

               (8)De WHO heeft aanbevolen om vijf nieuwe stoffen toe te voegen aan lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen en vijf nieuwe stoffen aan lijst II bij het Verdrag inzake psychotrope stoffen
                  18
               .

               (9)Volgens de beoordeling van het WHO-deskundigencomité inzake drugsafhankelijkheid (hierna "het deskundigencomité" genoemd) is ADB-FUBINACA (chemische naam: N-(1-amino-3,3-dimethyl-1-oxobutaan-2-yl)-1-(4-fluorbenzyl)-1H-indazol-3-carboxamide) een synthetische cannabinoïdereceptor-agonist waarvan de effecten te vergelijken zijn met tetrahydrocannabinol (THC), dat verantwoordelijk is voor de grote psychoactieve werking van cannabis. ADB-FUBINACA heeft geen therapeutische toepassingen en heeft geen vergunning voor het in de handel brengen als geneesmiddel verkregen. Er is voldoende bewijs voorhanden dat ADB-FUBINACA wordt of kan worden misbruikt en een probleem voor de volksgezondheid en een sociaal probleem kan vormen, waardoor het gerechtvaardigd is de stof onder internationale controle te brengen. Derhalve beveelt de WHO aan dat ADB-FUBINACA wordt opgenomen in lijst II bij het Verdrag inzake psychotrope stoffen.

               (10)ADB-FUBINACA wordt door het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving (EWDD) als een nieuwe psychoactieve stof gemonitord op grond van Verordening (EG) nr. 1920/2006 van het Europees Parlement en de Raad
                  19
               . ADB-FUBINACA is in 19 lidstaten aangetroffen en in ten minste tien lidstaten aan controle onderworpen. Deze stof is in verband gebracht met twee sterfgevallen en vier gevallen van acute vergiftiging en heeft het voorwerp uitgemaakt van een volksgezondheidsgerelateerde signalering in het kader van het EU-systeem voor vroegtijdige waarschuwing.

               (11)De lidstaten zouden daarom het standpunt moeten innemen dat ADB-FUBINACA aan lijst II bij het Verdrag inzake psychotrope stoffen moet worden toegevoegd.

               (12)Volgens de beoordeling van het deskundigencomité is FUB-AMB (ook MMB-FUBINACA of AMB-FUBINACA genoemd), chemische naam: methyl (2S)-2-[[1-[(4-fluorfenyl)methyl]indazol-3-carbonyl]amino]-3-methylbutanoaat; methyl-2-(1-(4-fluorbenzyl)-1H-indazol-3-carboxamide)-3-methylbutanoaat), een synthetische cannabinoïdereceptor-agonist waarvan de effecten te vergelijken zijn met THC, dat verantwoordelijk is voor de grote psychoactieve werking van cannabis. FUB-AMB heeft geen therapeutische toepassingen en heeft geen vergunning voor het in de handel brengen als geneesmiddel verkregen. Er is voldoende bewijs voorhanden dat FUB-AMB wordt of kan worden misbruikt en een probleem voor de volksgezondheid en een sociaal probleem kan vormen, waardoor het gerechtvaardigd is de stof onder internationale controle te brengen. Derhalve beveelt de WHO aan dat FUB-AMB wordt opgenomen in lijst II bij het Verdrag inzake psychotrope stoffen.

               (13)FUB-AMB wordt door het EWDD als een nieuwe psychoactieve stof gemonitord op grond van Verordening (EG) nr. 1920/2006. FUB-AMB is in 23 lidstaten aangetroffen en in ten minste vier lidstaten aan controle onderworpen. Deze stof is in verband gebracht met ten minste twee sterfgevallen en twee gevallen van acute vergiftiging.

               (14)De lidstaten zouden daarom het standpunt moeten innemen dat FUB-AMB aan lijst II bij het Verdrag inzake psychotrope stoffen moet worden toegevoegd.

               (15)Volgens de beoordeling van het deskundigencomité is ADB-CHMINACA (chemische naam: N-[(2S)-1-amino-3,3-dimethyl-1-oxobutaan-2-yl]-1-(cyclohexylmethyl)indazol-3-carboxamide; N-(1-amino-3,3-dimethyl-1-oxobutaan-2-yl)-1-(cyclohexylmethyl)-1H-indazol-3-carboxamide) een synthetische cannabinoïdereceptor-agonist waarvan de effecten te vergelijken zijn met THC, dat verantwoordelijk is voor de grote psychoactieve werking van cannabis. ADB-CHMINACA heeft geen therapeutische toepassingen en heeft geen vergunning voor het in de handel brengen als geneesmiddel verkregen. Er is voldoende bewijs voorhanden dat ADB-CHMINACA wordt of kan worden misbruikt en een probleem voor de volksgezondheid en een sociaal probleem kan vormen, waardoor het gerechtvaardigd is de stof onder internationale controle te brengen. Derhalve beveelt de WHO aan dat ADB-CHMINACA wordt opgenomen in lijst II bij het Verdrag inzake psychotrope stoffen.

               (16)ADB-CHMINACA is al onderworpen aan controlemaatregelen op het niveau van de Unie bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2018/747 van de Raad
                  20
               .

               (17)De lidstaten zouden daarom het standpunt moeten innemen dat ADB-CHMINACA aan lijst II bij het Verdrag inzake psychotrope stoffen moet worden toegevoegd.

               (18)Volgens de beoordeling van het deskundigencomité is CUMYL-4CN-BINACA (chemische naam: 1-(4-cyanobutyl)-N-(1-methyl-1-fenylethyl)-1H-indazol-3-carboxamide) een synthetische cannabinoïdereceptor-agonist waarvan de effecten te vergelijken zijn met THC, dat verantwoordelijk is voor de grote psychoactieve werking van cannabis. CUMYL-4CN-BINACA heeft geen therapeutische toepassingen en heeft geen vergunning voor het in de handel brengen als geneesmiddel verkregen. Er is voldoende bewijs voorhanden dat CUMYL-4CN-BINACA wordt of kan worden misbruikt en een probleem voor de volksgezondheid en een sociaal probleem kan vormen, waardoor het gerechtvaardigd is de stof onder internationale controle te brengen. Derhalve beveelt de WHO aan dat CUMYL-4CN-BINACA wordt opgenomen in lijst II bij het VN-Verdrag inzake psychotrope stoffen.

               (19)ADB-CHMINACA is al onderworpen aan controlemaatregelen op het niveau van de Unie bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2018/748 van de Raad
                  21
               .

               (20)De lidstaten zouden daarom het standpunt moeten innemen dat CUMYL-4CN-BINACA aan lijst II bij het Verdrag inzake psychotrope stoffen moet worden toegevoegd.

               (21)Volgens de beoordeling van het deskundigencomité is cyclopropylfentanyl (chemische naam: N-fenyl-N-[1-(2-fenylethyl)piperidine-4-yl]cyclopropaancarboxamide) een synthetisch opioïde dat structureel vergelijkbaar is met fentanyl, een aan controle onderworpen stof die in de geneeskunde op ruime schaal wordt gebruikt voor algehele anesthesie bij operaties en voor pijnbeheersing. Van cyclopropylfentanyl is geen geregistreerd therapeutisch gebruik bekend en het gebruik ervan heeft al tot sterfgevallen geleid. Er is voldoende bewijs voorhanden dat cyclopropylfentanyl wordt of kan worden misbruikt en een probleem voor de volksgezondheid en een sociaal probleem kan vormen, waardoor het gerechtvaardigd is de stof onder internationale controle te brengen. Derhalve beveelt de WHO aan dat cyclopropylfentanyl wordt toegevoegd aan lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen.

               (22)Cyclopropylfentanyl is al onderworpen aan controlemaatregelen op het niveau van de Unie bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2018/1463 van de Raad
                  22
               .

               (23)De lidstaten zouden daarom het standpunt moeten innemen dat cyclopropylfentanyl aan lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen moet worden toegevoegd.

               (24)Volgens de beoordeling van het deskundigencomité is methoxyacetylfentanyl (chemische naam: 2-methoxy-N-(1-fenethylpiperidine-4-yl)-N-fenylacetamide) een synthetisch opioïde dat structureel vergelijkbaar is met fentanyl, een aan controle onderworpen stof die in de geneeskunde op ruime schaal wordt gebruikt voor algehele anesthesie bij operaties en voor pijnbeheersing. Van methoxyacetylfentanyl is geen geregistreerd therapeutisch gebruik bekend en het gebruik ervan heeft al tot sterfgevallen geleid. Er is voldoende bewijs voorhanden dat methoxyacetylfentanyl wordt of kan worden misbruikt en een probleem voor de volksgezondheid en een sociaal probleem kan vormen, waardoor het gerechtvaardigd is de stof onder internationale controle te brengen. Derhalve beveelt de WHO aan dat methoxyacetylfentanyl wordt toegevoegd aan lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen.

               (25)Methoxyacetylfentanyl is al onderworpen aan controlemaatregelen op het niveau van de Unie bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2018/1463 van de Raad.

               (26)De lidstaten zouden daarom het standpunt moeten innemen dat methoxyacetylfentanyl aan lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen moet worden toegevoegd.

               (27)Volgens de beoordeling van het deskundigencomité is ortho-fluorfentanyl (chemische naam: N-(2-fluorfenyl)-N-[1-(2-fenylethyl)-4-piperidinyl]-propanamide) een synthetisch opioïde dat structureel vergelijkbaar is met fentanyl, een aan controle onderworpen stof die in de geneeskunde op ruime schaal wordt gebruikt voor algehele anesthesie bij operaties en voor pijnbeheersing. Van ortho-fluorfentanyl is geen geregistreerd therapeutisch gebruik bekend en het gebruik ervan heeft al tot sterfgevallen geleid. Er is voldoende bewijs voorhanden dat ortho-fluorfentanyl wordt of kan worden misbruikt en een probleem voor de volksgezondheid en een sociaal probleem kan vormen, waardoor het gerechtvaardigd is de stof onder internationale controle te brengen. Derhalve beveelt de WHO aan dat ortho-fluorfentanyl wordt toegevoegd aan lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen.

               (28)Ortho-fluorfentanyl wordt door het EWDD als een nieuwe psychoactieve stof gemonitord op grond van Verordening (EG) nr. 1920/2006. Ortho-fluorfentanyl is in vijf lidstaten aangetroffen en in ten minste vier lidstaten aan controle onderworpen. Deze stof is in verband gebracht met ten minste vier sterfgevallen en twee gevallen van acute vergiftiging.

               (29)De lidstaten zouden daarom het standpunt moeten innemen dat ortho-fluorfentanyl aan lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen moet worden toegevoegd.

               (30)Volgens de beoordeling van het deskundigencomité is p-fluor-butyrylfentanyl (ook bekend als 4-fluor-butyrfentanyl of 4F-BF; chemische naam: N-(4-fluorfenyl)-N-[1-(2-fenylethyl)piperidine-4-yl]butanamide) een synthetisch opioïde dat structureel vergelijkbaar is met fentanyl, een aan controle onderworpen stof die in de geneeskunde op ruime schaal wordt gebruikt voor algehele anesthesie bij operaties en voor pijnbeheersing. p-Fluor-butyrylfentanyl kan worden omgezet in zijn isomeer p-fluoro-isobutyrylfentanyl, die is opgenomen in lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen. Van p-fluor-butyrylfentanyl is geen geregistreerd therapeutisch gebruik bekend en het gebruik ervan heeft al tot sterfgevallen geleid. Er is voldoende bewijs voorhanden dat p-fluor-butyrylfentanyl wordt of kan worden misbruikt en een probleem voor de volksgezondheid en een sociaal probleem kan vormen, waardoor het gerechtvaardigd is de stof onder internationale controle te brengen. Derhalve beveelt de WHO aan dat p-fluor-butyrylfentanyl wordt opgenomen in lijst I van het Verdrag inzake verdovende middelen.

               (31)p-Fluor-butyrylfentanyl wordt door het EWDD als een nieuwe psychoactieve stof gemonitord op grond van Verordening (EG) nr. 1920/2006 (onder de naam 4-fluor-butyrfentanyl / 4F-B). p-Fluor-butyrylfentanyl is in zeven lidstaten aangetroffen en in ten minste zeven lidstaten aan controle onderworpen. Het wordt openlijk op de markt verkocht. Het is in verband gebracht met ten minste drie sterfgevallen.

               (32)Daarom moeten de lidstaten het standpunt innemen dat p-Fluor-butyrylfentanyl aan lijst I van het Verdrag inzake verdovende middelen moet worden toegevoegd.

               (33)Volgens de beoordeling van het deskundigencomité is p-methoxy-butyrylfentanyl (chemische naam: N-(4-methoxyfenyl)-N-[1-(2-fenylethyl)piperidine-4-yl]butanamide) een synthetisch opioïde dat structureel vergelijkbaar is met fentanyl, een aan controle onderworpen stof die in de geneeskunde op ruime schaal wordt gebruikt voor algehele anesthesie bij operaties en voor pijnbeheersing. Van p-methoxy-butyrylfentanyl is geen geregistreerd therapeutisch gebruik bekend en het gebruik ervan heeft al tot sterfgevallen geleid. Er is voldoende bewijs voorhanden dat p-methoxy-butyrylfentanyl wordt of kan worden misbruikt en een probleem voor de volksgezondheid en een sociaal probleem kan vormen, waardoor het gerechtvaardigd is de stof onder internationale controle te brengen. Derhalve beveelt de WHO aan dat p-methoxy-butyrylfentanyl wordt opgenomen in lijst I van het Verdrag inzake verdovende middelen.

               (34)p-Methoxy-butyrylfentanyl wordt door het EWDD als een nieuwe psychoactieve stof gemonitord op grond van Verordening (EG) nr. 1920/2006 (onder de naam 4-methoxybutyrfentanyl / 4-MeO-BF). p-Methoxy-butyrylfentanyl is in twee lidstaten aangetroffen en in ten minste vier lidstaten aan controle onderworpen. Het wordt openlijk op de markt verkocht. Het is in verband gebracht met ten minste twee sterfgevallen.

               (35)Daarom moeten de lidstaten het standpunt innemen dat p-methoxy-butyrylfentanyl aan lijst I van het Verdrag inzake verdovende middelen moet worden toegevoegd.

               (36)Volgens de beoordeling van het deskundigencomité is N-ethylnorpentylon (chemische naam: 1-(2H-1,3-benzodioxol-5-yl)-2-(ethylamino)pentaan-1-on) een synthetisch cathinon. N-Ethylnorpentylon heeft geen therapeutische toepassingen en heeft geen vergunning voor het in de handel brengen als geneesmiddel verkregen. Uit inbeslagnames is gebleken dat N-ethylnorpentylon verkrijgbaar is in de vorm van poeder, kristallen, capsules en tabletten. Er zijn gevallen waarin deze drug is verkocht als "ecstasy"/MDMA
                  23
               . Er is voldoende bewijs voorhanden dat N-ethylnorpentylon wordt of kan worden misbruikt en een probleem voor de volksgezondheid en een sociaal probleem kan vormen, waardoor het gerechtvaardigd is de stof onder internationale controle te brengen. Derhalve beveelt de WHO aan dat N-ethylnorpentylon wordt opgenomen in lijst II bij het VN-Verdrag inzake psychotrope stoffen.

               (37)N-Ethylnorpentylon wordt door het EWDD als een nieuwe psychoactieve stof gemonitord op grond van Verordening (EG) nr. 1920/2006 (onder de naam ephylone). N-Ethylnorpentylon is in 24 lidstaten aangetroffen en in ten minste zes lidstaten aan controle onderworpen. Deze stof wordt als zodanig op de markt verkocht, maar ook in mengsels met MDMA, cocaïne en ketamine. Zij is in verband gebracht met ten minste zeven sterfgevallen en zeven gevallen van acute vergiftiging.

               (38)De lidstaten zouden daarom het standpunt moeten innemen dat N-ethylnorpentylon aan lijst II bij het Verdrag inzake psychotrope stoffen moet worden toegevoegd.

               (39)Het is wenselijk het standpunt te bepalen dat namens de Unie moet worden ingenomen in de Commissie voor verdovende middelen, aangezien de besluiten over de toevoeging van tien nieuwe stoffen aan de lijsten van de desbetreffende VN-verdragen een beslissende invloed zal kunnen hebben op de inhoud van het Unierecht, te weten Kaderbesluit 2004/757/JBZ.

               (40)Het standpunt van de Unie zal tot uiting worden gebracht door de gezamenlijk optredende lidstaten die lid zijn van de Commissie voor verdovende middelen.

               (41)Denemarken is gebonden door Kaderbesluit 2004/757/JBZ en neemt derhalve deel aan de vaststelling en toepassing van dit besluit.

               (42)Ierland is gebonden door Kaderbesluit 2004/757/JBZ, zoals gewijzigd, en neemt derhalve deel aan de vaststelling en toepassing van dit besluit.

               (43)Kaderbesluit 2004/757/JBZ, zoals gewijzigd, is niet bindend voor het Verenigd Koninkrijk, dat derhalve niet deelneemt aan de vaststelling van dit besluit en er noch door gebonden is, noch onderworpen is aan de toepassing ervan,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het namens de Unie in te nemen standpunt in de van 18 tot en met 22 maart 2018 te houden tweeënzestigste zitting van de Commissie voor verdovende middelen, waarop dat orgaan besluiten dient te nemen over de toevoeging van stoffen aan de lijsten bij het Enkelvoudig Verdrag van de Verenigde Naties inzake verdovende middelen van 1961, zoals gewijzigd bij het Protocol van 1972, en aan het Verdrag van de Verenigde Naties inzake psychotrope stoffen van 1971, wordt uiteengezet in de bijlage bij dit besluit.

               Artikel 2

               Het in artikel 1 bedoelde standpunt wordt tot uiting gebracht door de gezamenlijk optredende lidstaten die lid zijn van de Commissie voor verdovende middelen.

               Artikel 3

               Dit besluit is gericht tot de lidstaten overeenkomstig de Verdragen.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        United Nations Treaty Series, vol. 978, nr. 14152.

                     (2)

                        United Nations Treaty Series, vol. 1019, nr. 14956.

                     (3)

                        België, Duitsland, Frankrijk, Hongarije, Italië, Kroatië, Nederland, Oostenrijk, Slowakije, Spanje en Tsjechië.

                     (4)

                        Mondelinge verklaring tijdens de hervatte eenenzestigste zitting van de Commissie Verdovende Middelen van 7 december 2018.

                     (5)

                        PB L335 van 11.11.2004, blz. 8, zoals gewijzigd bij Richtlijn (EU) 2017/2103 van het Europees Parlement en de Raad van 15 november 2017 tot wijziging van Kaderbesluit 2004/757/JBZ van de Raad teneinde nieuwe psychoactieve stoffen in de definitie van "drug" op te nemen en tot intrekking van Besluit 2005/387/JBZ van de Raad (PB L 305 van 21.11.2017, blz. 12).

                     (6)

                        Besluit 2005/387/JBZ van de Raad is per 23 november 2018 ingetrokken bij Richtlijn (EU) 2017/2103. Alle stoffen die op de datum van goedkeuring van Richtlijn (EU) 2017/2103 aan controlemaatregelen en strafrechtelijke sancties krachtens Besluit 2005/387/JBZ van de Raad onderworpen waren, zijn opgenomen in een bijlage bij de richtlijn die de bijlage bij het gewijzigde Kaderbesluit 2004/757/JBZ van de Raad werd. De stoffen die tussen november 2017, toen de nieuwe wetgeving werd goedgekeurd, en 23 november 2018 zijn onderworpen aan controlemaatregelen en strafrechtelijke sancties krachtens Besluit 2005/387/JBZ van de Raad, zullen bij een gedelegeerde handeling, die momenteel door het Europees Parlement en de Raad wordt getoetst (C(2018) 8460), aan de bijlage bij het kaderbesluit worden toegevoegd.

                     (7)

                        Uitvoeringsbesluit (EU) 2018/747 van de Raad van 14 mei 2018 betreffende het onderwerpen van de nieuwe psychoactieve stof N-(1-amino-3,3-dimethyl-1-oxobutaan-2-yl)-1-(cyclohexylmethyl)-1H-indazol-3-carboxamide (ADB-CHMINACA) aan controlemaatregelen (PB L 125 van 22.5.2018, blz. 8).

                     (8)

                        Uitvoeringsbesluit (EU) 2018/748 van de Raad van 14 mei 2018 betreffende het onderwerpen van de nieuwe psychoactieve stof 1-(4-cyanobutyl)-N-(2-fenylpropaan-2-yl)-1H-indazol-3-carboxamide (CUMYL-4CN-BINACA) aan controlemaatregelen (PB L 125 van 22.5.2018, blz. 10).

                     (9)

                        Uitvoeringsbesluit (EU) 2018/1463 van de Raad van 28 september 2018 betreffende het onderwerpen van de nieuwe psychoactieve stoffen N-fenyl-N-[1-(2-fenylethyl)piperidine-4-yl]cyclopropaancarboxamide (cyclopropylfentanyl) en 2-methoxy-N-fenyl-N-[1-(2-fenylethyl)piperidine-4-yl]acetamide (methoxyacetylfentanyl) aan controlemaatregelen (PB L 245 van 1.10.2018, blz. 9).

                     (10)

                        COM(2017) 72 final en COM(2018) 31 final.

                     (11)

                        Op 7 maart 2017 respectievelijk 27 februari 2018 vastgesteld door de Raad Algemene Zaken.

                     (12)

                        Arrest van het Hof van Justitie van 7 oktober 2014, Duitsland/Raad, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, punten 61 tot en met 64.

                     (13)

                        Artikel 3, lid 7, van het Verdrag inzake verdovende middelen en artikel 2, lid 7, van het Verdrag inzake psychotrope stoffen.

                     (14)

                        Punt 29 van de Lijst van handelingen van de Unie op het gebied van politiële en justitiële samenwerking in strafzaken, die zijn vastgesteld voor de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon en die vanaf 1 december 2014 niet langer van toepassing zijn op het Verenigd Koninkrijk, uit hoofde van artikel 10, lid 4, tweede zin, van Protocol nr. 36 betreffende de overgangsbepalingen (PB C 430 van 1.12.2014, blz. 17).

                     (15)

                        United Nations Treaty Series, vol. 978, nr. 14152.

                     (16)

                        United Nations Treaty Series, vol. 1019, nr. 14956.

                     (17)

                        Kaderbesluit 2004/757/JBZ van de Raad van 25 oktober 2004 betreffende de vaststelling van minimumvoorschriften met betrekking tot de bestanddelen van strafbare feiten en met betrekking tot straffen op het gebied van de illegale drugshandel (PB L 335 van 11.11.2004, blz. 8).

                     (18)

                        Mondelinge verklaring tijdens de hervatte eenenzestigste zitting van de Commissie Verdovende Middelen van 7 december 2018.

                     (19)

                        Verordening (EG) nr. 1920/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving (PB L 376 van 27.12.2006, blz. 1).

                     (20)

                        Uitvoeringsbesluit (EU) 2018/747 van de Raad van 14 mei 2018 betreffende het onderwerpen van de nieuwe psychoactieve stof N-(1-amino-3,3-dimethyl-1-oxobutaan-2-yl)-1-(cyclohexylmethyl)-1H-indazol-3-carboxamide (ADB-CHMINACA) aan controlemaatregelen (PB L 125 van 22.5.2018, blz. 8).

                     (21)

                        Uitvoeringsbesluit (EU) 2018/748 van de Raad van 14 mei 2018 betreffende het onderwerpen van de nieuwe psychoactieve stof 1-(4-cyanobutyl)-N-(2-fenylpropaan-2-yl)-1H-indazol-3-carboxamide (CUMYL-4CN-BINACA) aan controlemaatregelen (PB L 125 van 22.5.2018, blz. 10).

                     (22)

                        Uitvoeringsbesluit (EU) 2018/1463 van de Raad van 28 september 2018 betreffende het onderwerpen van de nieuwe psychoactieve stoffen N-fenyl-N-[1-(2-fenylethyl)piperidine-4-yl]cyclopropaancarboxamide (cyclopropylfentanyl) en 2-methoxy-N-fenyl-N-[1-(2-fenylethyl)piperidine-4-yl]acetamide (methoxyacetylfentanyl) aan controlemaatregelen (PB L 245 van 1.10.2018, blz. 9).

                     (23)

                        MDMA staat voor 3,4-methyleendioxymethamphetamine, doorgaans ecstasy genoemd.

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 7.1.2019
            COM(2018) 862 final
            BIJLAGE
            bij
            het voorstel voor een BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het namens de Europese Unie op de tweeënzestigste zitting van de Commissie Verdovende Middelen in te nemen standpunt over het toevoegen van stoffen aan de lijsten die gehecht zijn aan het Enkelvoudig Verdrag inzake verdovende middelen van 1961, zoals gewijzigd bij het Protocol van 1972, en aan het Verdrag inzake psychotrope stoffen van 1971

               BIJLAGE

               Standpunt dat op de tweeënzestigste zitting van de Commissie Verdovende Middelen van 18 tot en met 22 maart 2018 ten aanzien van de wijzigingen in de reikwijdte van de controle van stoffen moet worden ingenomen door de lidstaten die lid zijn van die commissie en die gezamenlijk optreden in het belang van de Unie:

               (1)ADB-FUBINACA moet worden toegevoegd aan lijst II bij het Verdrag inzake psychotrope stoffen;

               (2)FUB-AMB moet worden toegevoegd aan lijst II bij het Verdrag inzake psychotrope stoffen;

               (3)ADB-CHMINACA moet worden toegevoegd aan lijst II bij het Verdrag inzake psychotrope stoffen;

               (4)CUMYL-4CN-BINACA moet worden toegevoegd aan lijst II bij het Verdrag inzake psychotrope stoffen;

               (5)cyclopropylfentanyl moet worden toegevoegd aan lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen;

               (6)methoxyacetylfentanyl moet worden toegevoegd aan lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen;

               (7)ortho-fluorfentanyl moet worden toegevoegd aan lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen;

               (8)p-fluor-butyrylfentanyl moet worden toegevoegd aan lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen;

               (9)p-methoxy-butyrfentanyl moet worden toegevoegd aan lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen;

               (10)N-ethylnorpentylon moet worden toegevoegd aan lijst II bij het Verdrag inzake psychotrope stoffen.