               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 6.7.2018
            COM(2018) 530 final
            2018/0279(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            waarbij Luxemburg, Oostenrijk en Roemenië worden gemachtigd om, in het belang van de Europese Unie, de toetreding van Belarus en Oezbekistan tot het Verdrag van 's-Gravenhage van 1980 betreffende de burgerrechtelijke aspecten van internationale ontvoering van kinderen te aanvaarden

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               •Motivering en doel van het voorstel

                  Het Verdrag van 's-Gravenhage van 25 oktober 1980 inzake de burgerrechtelijke aspecten van internationale ontvoering van kinderen (hierna "het verdrag van 1980" genoemd), dat tot op heden is geratificeerd door 98 landen, waaronder alle EU-lidstaten, heeft tot doel de status quo te herstellen door via een systeem van samenwerking tussen door de overeenkomstsluitende partijen aangewezen centrale autoriteiten de onmiddellijke terugkeer te verkrijgen van een kind dat ongeoorloofd is overgebracht of ongeoorloofd wordt vastgehouden.

                  Aangezien de preventie van kinderontvoering een essentieel onderdeel van het EU-beleid ter bevordering van de rechten van het kind vormt, is de Europese Unie op internationaal niveau actief om de toepassing van het verdrag van 1980 te verbeteren en moedigt zij derde landen aan om tot het verdrag toe te treden.

                  Belarus heeft op 12 januari 1998 het instrument voor toetreding tot het verdrag van 1980 neergelegd. Het verdrag is op 1 april 1998 in werking getreden in Belarus.

                  Het verdrag van 1980 is reeds in werking tussen Belarus en 24 lidstaten van de EU. Alleen Denemarken, Luxemburg, Oostenrijk en Roemenië hebben de toetreding van Belarus tot het verdrag nog niet aanvaard.

                  Oezbekistan heeft op 31 mei 1999 het instrument voor toetreding tot het verdrag van 1980 neergelegd. Het verdrag is op 1 augustus 1999 in werking getreden in Oezbekistan.

                  Het verdrag van 1980 is reeds in werking tussen Oezbekistan en 24 lidstaten van de EU. Alleen Denemarken, Luxemburg, Oostenrijk en Roemenië hebben de toetreding van Oezbekistan tot het verdrag nog niet aanvaard.

                  Volgens artikel 38, vierde alinea, is het verdrag van 1980 van toepassing tussen de toetredende staat en de verdragsluitende staten die verklaard hebben deze toetreding te aanvaarden.

                  Dat de aanvaarding van de toetreding van een derde land tot het verdrag van 1980 onder de exclusieve bevoegdheid van de EU valt, is bevestigd door het Hof van Justitie van de Europese Unie, dat hierover is geraadpleegd op instigatie van de Commissie.

                  Op 14 oktober 2014 verklaarde het Hof van Justitie van de Europese Unie in advies 1/13: "De aanvaarding van de toetreding van een derde land tot het op 25 oktober 1980 te ’sGravenhage gesloten Verdrag betreffende de burgerrechtelijke aspecten van internationale ontvoering van kinderen valt onder de exclusieve bevoegdheid van de Europese Unie".

                  Het Hof benadrukte dat uniformiteit op EU-niveau geboden was, teneinde variabele geometrie tussen de lidstaten te voorkomen.

                  Omdat internationale kinderontvoering tot de exclusieve externe bevoegdheden van de Europese Unie behoort, moet voor de beslissing over de aanvaarding van de toetreding van Belarus en Oezbekistan op EU-niveau een besluit van de Raad worden vastgesteld. Luxemburg, Oostenrijk en Roemenië zouden daarom in het belang van de Europese Unie een verklaring van aanvaarding van de toetreding van Belarus en Oezbekistan moeten neerleggen.

                  Als gevolg van de aanvaarding door Luxemburg, Oostenrijk en Roemenië zou het verdrag van 1980 van toepassing worden tussen Belarus en Oezbekistan en alle EU-lidstaten, met uitzondering van Denemarken.

               •Verenigbaarheid met bestaande bepalingen op het beleidsterrein

                  Wat betreft de ontvoering van kinderen door een ouder is het verdrag van 1980 de internationale tegenhanger van Verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad (de "verordening Brussel II bis"), die de hoeksteen is van de justitiële samenwerking in de EU in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid.

                  Een van de voornaamste doelstellingen van de verordening is ontvoering van kinderen van de ene naar de andere lidstaat te ontmoedigen door procedures vast te stellen die waarborgen dat het kind onmiddellijk terugkeert naar de lidstaat waar het zijn gewone verblijfplaats had. De verordening Brussel II bis neemt in artikel 11 de procedure van het verdrag van 1980 over en vult deze aan door een aantal aspecten ervan te verduidelijken, met name met betrekking tot het horen van het kind, de termijn waarbinnen een beslissing dient te worden gegeven nadat een verzoek om terugkeer is ingediend en de gronden voor het niet-terugkeren van het kind. Zij voert ook bepalingen in inzake in verschillende lidstaten gegeven conflicterende beslissingen houdende terugkeer en niet-terugkeer.

                  Op internationaal niveau steunt de Europese Unie de toetreding van derde landen tot het verdrag van 1980, zodat de EU-lidstaten erop kunnen vertrouwen dat internationale kinderontvoeringen onder een gemeenschappelijk wettelijk kader vallen.

                  Tussen juni 2015 en december 2017 zijn reeds 14 besluiten van de Raad vastgesteld om de toetreding van twintig derde landen tot het verdrag van 1980 te aanvaarden (Marokko, Singapore, de Russische Federatie, Albanië, Andorra, de Seychellen, Armenië, de Republiek Korea, Kazachstan, Peru, Georgië, Zuid-Afrika, Chili, IJsland, de Bahama's, Panama, Uruguay, Colombia, El Salvador en San Marino)
                     1
                  .

               •Verenigbaarheid met andere beleidsterreinen van de Unie

                  Het onderhavige voorstel is duidelijk gekoppeld aan de in artikel 3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie vastgestelde algemene doelstelling de rechten van het kind te beschermen. Het systeem van het verdrag van 1980 is ontworpen om het kind te beschermen tegen de schadelijke gevolgen van ontvoering door een van de ouders en te waarborgen dat het kind contact kan onderhouden met beide ouders, bijvoorbeeld door de effectieve uitoefening van het omgangsrecht te garanderen.

                  Eveneens vermeldenswaard is het verband met de bevordering van het gebruik van bemiddeling bij grensoverschrijdende geschillen in het gezin. De richtlijn betreffende bepaalde aspecten van bemiddeling/mediation in burgerlijke en handelszaken
                     2
                   is ook van toepassing op het familierecht binnen de gemeenschappelijke Europese justitiële ruimte. Het verdrag van 1980 moedigt tevens de minnelijke schikking van geschillen in het gezin aan. Een door de Haagse Conferentie voor internationaal privaatrecht gepubliceerde Gids voor goede praktijken onder het Haagse Verdrag van 1980 betreft het gebruik van bemiddeling voor het beslechten van internationale gezinsconflicten waarop het verdrag van toepassing is. Op initiatief van de Europese Commissie is deze gids vertaald in alle EU-talen anders dan Engels en Frans, alsmede in het Arabisch, teneinde de dialoog te ondersteunen met landen die het verdrag nog niet hebben geratificeerd en te helpen zoeken naar concrete manieren om de problemen op te lossen in verband met internationale kinderontvoeringen waarbij landen zijn betrokken die het verdrag niet hebben geratificeerd
                     3
                  .

               2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

               •Rechtsgrondslag

                  Aangezien het besluit een internationale overeenkomst betreft, is de rechtsgrondslag artikel 218 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, in combinatie met artikel 81, lid 3. De Raad besluit met eenparigheid van stemmen, na raadpleging van het Europees Parlement.

                  Het Verenigd Koninkrijk en Ierland zijn gebonden door Verordening (EG) nr. 2201/2003 en nemen bijgevolg deel aan de vaststelling en toepassing van dit besluit.

                  Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van Protocol nr. 22 betreffende de positie van Denemarken, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, neemt Denemarken niet deel aan de vaststelling van dit besluit, dat derhalve niet bindend is voor, noch van toepassing is in Denemarken.

               •Evenredigheid

                  Dit voorstel ligt in de lijn van de reeds vastgestelde besluiten van de Raad over hetzelfde onderwerp en gaat niet verder dan hetgeen nodig is voor de verwezenlijking van de doelstelling tot een samenhangend EU-optreden inzake internationale kinderontvoering te komen, door te waarborgen dat Luxemburg, Oostenrijk en Roemenië aanvaarden dat Belarus en Oezbekistan binnen een bepaalde termijn toetreden tot het verdrag van 1980.

               3.EVALUATIE, RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELING

               •Raadpleging van belanghebbenden

                  Luxemburg, Oostenrijk en Roemenië zijn door de Commissie geraadpleegd over hun bereidheid de toetreding van Belarus en Oezbekistan tot het verdrag van 1980 te aanvaarden en hebben een gunstig advies uitgebracht.

                  Tijdens de besprekingen op de deskundigenvergadering van 18 april 2018 bleek dat de lidstaten er – in dit stadium – geen bezwaar tegen maken dat Luxemburg, Oostenrijk en Roemenië de toetreding van Belarus en Oezbekistan tot het verdrag van 1980 aanvaarden.

               •Bijeenbrengen en gebruik van expertise

                  Aangezien het verdrag reeds in werking is getreden (met 24 lidstaten voor zowel Belarus als Oezbekistan), waren de Commissie en de deskundigen van de lidstaten van oordeel dat in dergelijke gevallen geen specifieke beoordeling van de situatie van het derde land vereist is.

               •Effectbeoordeling

                  Net als bij de 14 tussen 2015 en 2017 vastgestelde besluiten van de Raad inzake de aanvaarding van de toetreding van bepaalde derde landen tot het verdrag van 1980 is er, gezien de aard van deze wetgevingshandeling, geen specifieke effectbeoordeling verricht. Een specifieke beoordeling van de situatie van Belarus en Oezbekistan werd overbodig geacht, aangezien het verdrag reeds in werking is getreden met 24 lidstaten van de EU en aangezien Luxemburg, Oostenrijk en Roemenië bereid zijn de toetreding van Belarus en Oezbekistan te aanvaarden.

               4.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

                  Het voorgestelde besluit heeft geen gevolgen voor de begroting.

               5.OVERIGE ELEMENTEN

               •Uitvoeringsplanning en regelingen betreffende controle, evaluatie en rapportage

                  Aangezien het voorstel uitsluitend de machtiging van Luxemburg, Oostenrijk en Roemenië betreft om de toetreding van Belarus en Oezbekistan tot het verdrag van 1980 te aanvaarden, beperkt het toezicht op de tenuitvoerlegging zich tot de inachtneming door Luxemburg, Oostenrijk en Roemenië van de formulering van de verklaring en de termijn om deze neer te leggen en de Commissie hiervan kennis te geven overeenkomstig het besluit van de Raad.

               2018/0279 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               waarbij Luxemburg, Oostenrijk en Roemenië worden gemachtigd om, in het belang van de Europese Unie, de toetreding van Belarus en Oezbekistan tot het Verdrag van 's-Gravenhage van 1980 betreffende de burgerrechtelijke aspecten van internationale ontvoering van kinderen te aanvaarden

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 81, lid 3, juncto artikel 218, lid 6, onder b),

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Gezien het advies van het Europees Parlement
                  4
               ,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Overeenkomstig artikel 3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie heeft de Europese Unie zich als een van haar doelen gesteld de bescherming van de rechten van het kind te bevorderen. Maatregelen om kinderen te beschermen tegen het ongeoorloofd overbrengen of niet doen terugkeren van kinderen beschouwt zij als een essentieel onderdeel van dit beleid.

               (2)De Raad heeft Verordening (EG) nr. 2201/2003
                  5
                (hierna "verordening Brussel II bis" genoemd) vastgesteld, die als doel heeft kinderen te beschermen tegen de schadelijke gevolgen van het ongeoorloofd overbrengen of niet doen terugkeren, procedures vast te stellen om hun onmiddellijke terugkeer naar de gewone verblijfplaats te verkrijgen en het omgangs- en gezagsrecht te waarborgen.

               (3)Verordening Brussel II bis vormt een aanvulling op en versterking van het Verdrag van 's-Gravenhage van 25 oktober 1980 inzake de burgerrechtelijke aspecten van internationale ontvoering van kinderen (hierna "het verdrag van 1980" genoemd), waarbij een internationaal systeem van verplichtingen en samenwerking tussen de verdragsluitende staten en tussen centrale autoriteiten wordt ingesteld om te zorgen voor de onmiddellijke terugkeer van een kind dat ongeoorloofd is overgebracht of ongeoorloofd wordt vastgehouden.

               (4)Alle lidstaten van de Unie zijn partij bij het verdrag van 1980.

               (5)De Unie moedigt derde landen aan toe te treden tot het verdrag van 1980 en ondersteunt de correcte tenuitvoerlegging van het verdrag van 1980, onder andere door samen met de lidstaten deel te nemen aan de bijzondere commissies die regelmatig worden georganiseerd door de Haagse Conferentie voor internationaal privaatrecht.

               (6)Een gemeenschappelijk wettelijk kader tussen de lidstaten van de Unie en derde staten zou de beste oplossing kunnen zijn voor gevoelige zaken als internationale kinderontvoering.

               (7)Het verdrag van 1980 bepaalt dat het van toepassing is tussen de toetredende staat en de verdragsluitende staten die verklaard hebben de toetreding te aanvaarden.

               (8)Het verdrag van 1980 staat niet toe dat regionale organisaties voor economische integratie, zoals de Unie, partij bij het verdrag worden. De Unie kan derhalve niet tot het Verdrag toetreden en ook geen verklaring van aanvaarding van de toetreding van een toetredende staat neerleggen.

               (9)Overeenkomstig Advies 1/13 van het Hof van Justitie van de Europese Unie behoren verklaringen van aanvaarding in het kader van het verdrag van 1980 tot de exclusieve externe bevoegdheid van de Unie.

               (10)Belarus heeft op 12 januari 1998 zijn akte van toetreding tot het verdrag van 1980 neergelegd. Het verdrag is op 1 april 1998 in werking getreden in Belarus.

               (11)Alle betrokken lidstaten, met uitzondering van Denemarken, Luxemburg, Oostenrijk en Roemenië, hebben de toetreding van Belarus tot het verdrag van 1980 reeds aanvaard. Belarus heeft de toetreding van Bulgarije, Estland, Letland, Litouwen en Malta tot het verdrag van 1980 aanvaard. Een beoordeling van de situatie in Belarus heeft geleid tot de conclusie dat Luxemburg, Oostenrijk en Roemenië in staat zijn om in het belang van de Unie de toetreding van Belarus, overeenkomstig de bepalingen van het verdrag van 1980, te aanvaarden.

               (12)Oezbekistan heeft op 31 mei 1999 zijn akte van toetreding tot het verdrag van 1980 neergelegd. Het verdrag is op 1 augustus 1999 in werking getreden in Oezbekistan.

               (13)Alle lidstaten, met uitzondering van Denemarken, Luxemburg, Oostenrijk en Roemenië, hebben de toetreding van Oezbekistan tot het verdrag van 1980 reeds aanvaard. Oezbekistan heeft de toetreding van Bulgarije, Estland, Letland, Litouwen en Malta tot het verdrag van 1980 aanvaard. Een beoordeling van de situatie in Oezbekistan heeft geleid tot de conclusie dat Luxemburg, Oostenrijk en Roemenië in staat zijn om in het belang van de Unie de toetreding van Oezbekistan, overeenkomstig de bepalingen van het verdrag van 1980, te aanvaarden.

               (14)Luxemburg, Oostenrijk en Roemenië moeten daarom gemachtigd worden hun verklaring van aanvaarding van de toetreding van Belarus en Oezbekistan tot het verdrag van 1980 in het belang van de Unie neer te leggen overeenkomstig de voorwaarden van dit besluit. De overige lidstaten van de Unie hebben de toetreding van Belarus en Oezbekistan tot het verdrag van 1980 al aanvaard en hoeven derhalve geen nieuwe verklaring van aanvaarding neer te leggen, aangezien de bestaande verklaring krachtens het internationaal publiekrecht van kracht blijft.

               (15)Het Verenigd Koninkrijk en Ierland zijn gebonden door verordening Brussel II bis en nemen deel aan de vaststelling en de toepassing van dit besluit.

               (16)Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van Protocol nr. 22 betreffende de positie van Denemarken, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, neemt Denemarken niet deel aan de vaststelling van dit besluit, dat derhalve niet bindend is voor, noch van toepassing is in Denemarken,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               1.
                     Luxemburg, Oostenrijk en Roemenië worden gemachtigd om, in het belang van de Unie, de toetreding van Belarus en Oezbekistan tot het Verdrag van 's-Gravenhage van 25 oktober 1980 betreffende de burgerrechtelijke aspecten van internationale ontvoering van kinderen (het "verdrag van 1980") te aanvaarden.

               2.
                     Luxemburg, Oostenrijk en Roemenië leggen uiterlijk... [twaalf maanden na de datum van vaststelling van dit besluit], in het belang van de Unie, een verklaring van aanvaarding van de toetreding van Belarus en Oezbekistan tot het verdrag van 1980 neer, die als volgt luidt:

               "[Volledige naam van de LIDSTAAT] verklaart de toetreding van Belarus en Oezbekistan tot het Verdrag van 's-Gravenhage van 25 oktober 1980 betreffende de burgerrechtelijke aspecten van internationale ontvoering van kinderen te aanvaarden, overeenkomstig Besluit (EU) 2018/... van de Raad."

               3.
                     Luxemburg, Oostenrijk en Roemenië stellen de Raad en de Commissie in kennis van de neerlegging van hun verklaring van aanvaarding van de toetreding van Belarus en Oezbekistan tot het verdrag van 1980, en delen aan de Commissie binnen twee maanden na de neerlegging ervan de tekst van die verklaring mee.

               Artikel 2

               Dit besluit wordt van kracht op de datum van kennisgeving ervan.

               Artikel 3

               Dit besluit is gericht tot Luxemburg, Oostenrijk en Roemenië.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        De 14 besluiten van de Raad waarbij lidstaten worden gemachtigd de toetreding van de volgende landen tot het verdrag van 1980 te aanvaarden: Andorra (Besluit (EU) 2015/1023 van de Raad van 15 juni 2015); de Seychellen (Besluit (EU) 2015/2354 van de Raad van 10 december 2015); Rusland (Besluit (EU) 2015/2355 van de Raad van 10 december 2015); Albanië (Besluit (EU) 2015/2356 van de Raad van 10 december 2015); Singapore (Besluit (EU) 2015/1024 van de Raad van 15 juni 2015); Marokko (Besluit (EU) 2015/2357 van de Raad van 10 december 2015); Armenië (Besluit (EU) 2015/2358 van de Raad van 10 december 2015); de Republiek Korea (Besluit (EU) 2016/2313 van de Raad van 8 december 2016); Kazachstan (Besluit (EU) 2016/2311 van de Raad van 8 december 2016) en Peru (Besluit (EU) 2016/2312 van de Raad van 8 december 2016); Georgië en Zuid-Afrika (Besluit (EU) 2017/2462 van de Raad van 18 december 2017); Chili, IJsland en de Bahama's (Besluit (EU) 2017/2424 van de Raad van 18 december 2017); Panama, Uruguay, Colombia en El Salvador (Besluit (EU) 2017/2464 van de Raad van 18 december 2017); San Marino (Besluit (EU) 2017/2463 van de Raad van 18 december 2017).

                     (2)

                        Richtlijn 2008/52/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2008 betreffende bepaalde aspecten van bemiddeling/mediation in burgerlijke en handelszaken (PB L 136 van 24.5.2008, blz. 3).

                     (3)

                  https://www.hcch.net/en/publications-and-studies/details4/?pid=5568&dtid=3

                     (4)

                        PB C  van , blz. .

                     (5)

                        Verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1347/2000 (PB L 338 van 23.12.2003, blz. 1).


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 8.8.2018
            COM(2018) 576 final
            2018/0305(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in het Gemengd Comité EU-CTC dat is ingesteld bij de overeenkomst inzake de vereenvoudiging van de formaliteiten in het goederenverkeer van 20 mei 1987 en in de Gemengde Commissie EU-CTC die is ingesteld bij de overeenkomst betreffende een gemeenschappelijke regeling inzake douanevervoer van 20 mei 1987, met betrekking tot een uitnodiging aan het Verenigd Koninkrijk om toe te treden tot die overeenkomsten

               TOELICHTING

               1.ONDERWERP VAN HET VOORSTEL

                  Dit voorstel betreft het besluit tot bepaling van het namens de Unie in te nemen standpunt in het Gemengd Comité EU-CTC
                     11 dat is ingesteld bij de overeenkomst inzake de vereenvoudiging van de formaliteiten in het goederenverkeer van 20 mei 1987 en in de Gemengde Commissie EU-CTC die is ingesteld bij de overeenkomst betreffende een gemeenschappelijke regeling inzake douanevervoer van 20 mei 1987, met betrekking tot de voorgenomen vaststelling door dit comité en deze commissie van een besluit waarbij het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland ("het Verenigd Koninkrijk") wordt uitgenodigd om toe te treden tot de overeenkomst inzake de vereenvoudiging van de formaliteiten in het goederenverkeer respectievelijk de overeenkomst betreffende een gemeenschappelijke regeling inzake douanevervoer ("de overeenkomsten").

               2.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               2.1. De overeenkomsten

                  De overeenkomsten hebben tot doel het goederenverkeer tussen de Europese Unie en de andere landen die partij zijn bij de overeenkomsten, te vergemakkelijken. Zij zijn op 1 januari 1988 in werking getreden.

                  De Europese Unie is partij bij de overeenkomsten.

                  De landen die partij zijn bij de overeenkomsten maar geen lid zijn van de Unie, worden in de overeenkomsten "landen die deelnemen aan het gemeenschappelijk douanevervoer" genoemd.

               2.2. Het Gemengd Comité en de Gemengde Commissie

                  Het Gemengd Comité en de Gemengde Commissie zijn belast met het beheer van hun respectieve overeenkomst en zien toe op de correcte uitvoering ervan. Zij nodigen bij besluit derde landen uit om tot de overeenkomst toe te treden.

                  Hun besluiten worden aangenomen in onderlinge overeenstemming tussen de overeenkomstsluitende partijen.

               2.3. •De beoogde handelingen van het Gemengd Comité en de Gemengde Commissie

               •Keuze van het instrument

                  De mededeling van de Europese Commissie aan het Europees Parlement en de Raad van 2001 over een strategie ter voorbereiding van de kandidaat-lidstaten op de toetreding tot de EG-EVA-overeenkomsten van 1987 betreffende een gemeenschappelijke regeling inzake douanevervoer en inzake de vereenvoudiging van de formaliteiten in het goederenverkeer
                     22, gevolgd door de mededeling van de Europese Commissie aan het Europees Parlement en de Raad van 2010 over een strategie ter voorbereiding van bepaalde buurlanden op toetreding tot beide overeenkomsten
                     33, alsook de conclusies van de Raad van 14 april 2011 waarin de aanpak in de twee mededelingen wordt bevestigd, voorzien in steun voor een aantal landen bij hun inspanningen om toe te treden tot de overeenkomsten.

                  Het Verenigd Koninkrijk heeft de overeenkomsten als lidstaat van de Europese Unie toegepast sinds de inwerkingtreding ervan in 1988. Het heeft dus voldoende ervaring met de toepassing van de bepalingen van de overeenkomsten en voldoet als lidstaat van de Unie aan de technische criteria die in de mededelingen van 2001 en 2010 zijn vastgesteld.

                  Wanneer het Verenigd Koninkrijk zich uit de Europese Unie terugtrekt, zullen de overeenkomsten automatisch niet langer van toepassing zijn op het Verenigd Koninkrijk, omdat alleen de Unie (en niet haar lidstaten) een overeenkomstsluitende partij is. De toetreding van het Verenigd Koninkrijk als een afzonderlijke partij bij de overeenkomsten zal het goederenverkeer tussen de Unie, het Verenigd Koninkrijk en de andere landen die deelnemen aan het gemeenschappelijk douanevervoer, sterk vergemakkelijken.

                  Indien de tussen de onderhandelaars van de EU en het Verenigd Koninkrijk overeengekomen overgangsregeling in werking treedt in het kader van het terugtrekkingsakkoord waarover momenteel wordt onderhandeld overeenkomstig artikel 50 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, zullen de internationale overeenkomsten waarbij de Unie partij is, daaronder begrepen de twee overeenkomsten in kwestie, van toepassing zijn op en in het Verenigd Koninkrijk met ingang van de datum van terugtrekking tot en met 31 december 2020. In dat geval mag de toetreding van het Verenigd Koninkrijk tot deze overeenkomsten pas van kracht worden vanaf de datum waarop het Unierecht (daaronder begrepen deze overeenkomsten) niet langer van toepassing is op en in het Verenigd Koninkrijk.

                  De Commissie wordt verzocht onderhavig ontwerpvoorstel voor een besluit aan te nemen en aan de Raad toe te zenden.

                  De besluiten van het Gemengd Comité en de Gemengde Commissie waarbij het Verenigd Koninkrijk wordt uitgenodigd om tot hun respectieve overeenkomst toe te treden, zullen bindend worden voor de overeenkomstsluitende partijen in overeenstemming met artikel 2 van elk besluit, waarin is bepaald dat het in werking treedt op de dag van de vaststelling ervan - "Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld".

                  In overeenstemming met artikel 11, lid 3, van de overeenkomst inzake de vereenvoudiging van de formaliteiten in het goederenverkeer en artikel 15, lid 3, van de overeenkomst betreffende een gemeenschappelijke regeling inzake douanevervoer moeten besluiten betreffende de uitnodiging aan derde landen om tot de overeenkomst toe te treden, door de overeenkomstsluitende partijen ten uitvoer worden gelegd overeenkomstig hun eigen wetgeving.

               3.NAMENS DE UNIE IN TE NEMEN STANDPUNT

                  Het voorgestelde standpunt houdt in dat een besluit wordt aangenomen waarbij het Verenigd Koninkrijk wordt uitgenodigd om tot de overeenkomsten toe te treden zodat deze toepassing kunnen vinden zodra het Verenigd Koninkrijk zich uit de Unie terugtrekt of, indien de tussen de onderhandelaars van de EU en het Verenigd Koninkrijk overeengekomen overgangsregeling in werking treedt in het kader van het terugtrekkingsakkoord waarover momenteel wordt onderhandeld overeenkomstig artikel 50 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, vanaf de datum waarop het Unierecht (daaronder begrepen deze overeenkomsten) niet langer van toepassing is op en in het Verenigd Koninkrijk.

                  Het voorgestelde standpunt strekt ertoe de handel tussen de Unie, het Verenigd Koninkrijk en de landen die momenteel deelnemen aan het gemeenschappelijk douanevervoer, te vergemakkelijken. Verwacht wordt dat de toetreding van het Verenigd Koninkrijk tot de overeenkomsten zowel het bedrijfsleven als de douane aanmerkelijke en concrete voordelen zal opleveren dankzij de vereenvoudiging van de formaliteiten bij het douanevervoer en de vergemakkelijking van het goederenverkeer.

                  Het voorgestelde standpunt is in overeenstemming met het gemeenschappelijk handelsbeleid.

               4.RECHTSGRONDSLAG

               4.1.Procedurele rechtsgrondslag

               4.1.1.Beginselen

               Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van "de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst".

                  In artikel 11, lid 3, van de overeenkomst inzake de vereenvoudiging van de formaliteiten in het goederenverkeer en artikel 15, lid 3, van de overeenkomst betreffende een gemeenschappelijke regeling inzake douanevervoer is bepaald dat het Gemengd Comité respectievelijk de Gemengde Commissie bij besluit een derde land in de zin van artikel 1, lid 2, en artikel 3, lid 1, onder c), uitnodigen om tot hun overeenkomst toe te treden.

               4.1.2.Toepassing op het onderhavige geval

                  Het Gemengd Comité en de Gemengde Commissie zijn lichamen die zijn opgericht krachtens een overeenkomst, namelijk de overeenkomst inzake de vereenvoudiging van de formaliteiten in het goederenverkeer (artikel 10) en de overeenkomst betreffende een gemeenschappelijke regeling inzake douanevervoer (artikel 14).

                  De door het Gemengd Comité en de Gemengde Commissie vast te stellen besluiten zijn handelingen met rechtsgevolgen. Deze besluiten zullen overeenkomstig artikel 15 van de overeenkomst inzake de vereenvoudiging van de formaliteiten in het goederenverkeer en artikel 20 van de overeenkomst betreffende een gemeenschappelijke regeling inzake douanevervoer uit hoofde van het volkenrecht bindend zijn.

                  Hoewel het Verenigd Koninkrijk geen derde land zal zijn wanneer het Gemengd Comité en de Gemengde Commissie bij besluit hun uitnodiging vaststellen, is het niettemin in het belang van de Unie ervoor te zorgen dat het land als een afzonderlijke partij tot de overeenkomsten toetreedt vanaf de datum waarop het Unierecht (daaronder begrepen deze overeenkomsten) niet langer van toepassing is op en in het Verenigd Koninkrijk. Daarom is het noodzakelijk de voorbereidingen te treffen voor de vaststelling van de uitnodiging van het Gemengd Comité en de Gemengde Commissie om tot deze overeenkomsten toe te treden, zodat het Verenigd Koninkrijk onmiddellijk een afzonderlijke overeenkomstsluitende partij wordt zodra het een derde land is geworden.

                  De beoogde handelingen strekken niet tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomsten.

                  De procedurele rechtsgrondslag voor de voorgestelde besluiten is derhalve artikel 218, lid 9, VWEU.

               4.2.Materiële rechtsgrondslag

                  De materiële rechtsgrondslag voor een overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU te nemen besluit wordt in de eerste plaats bepaald door de doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling ten aanzien waarvan namens de Unie een standpunt wordt ingenomen. Wanneer de beoogde handeling een tweeledige doelstelling heeft of bestaat uit twee componenten, waarvan er een kan worden gezien als hoofddoelstelling of overwegende component, terwijl de andere doelstelling of de andere component slechts ondergeschikt is, moet het overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU te nemen besluit op één materiële rechtsgrondslag worden gebaseerd, namelijk die welke vereist is gelet op de hoofddoelstelling of de overwegende component.

                  De vereenvoudigingen die worden bereikt met de uitnodiging aan het Verenigd Koninkrijk om toe te treden tot de overeenkomsten, waarborgen efficiënte procedures voor grensoverschrijding. De doelstelling en inhoud van de beoogde handelingen hebben in de eerste plaats dus betrekking op het gemeenschappelijk handelsbeleid.

                  De materiële rechtsgrondslag voor de voorgestelde besluiten is derhalve artikel 207 VWEU.

               4.3.Conclusies

               De rechtsgrondslag voor de voorgestelde besluiten is artikel 207 VWEU, in samenhang met artikel 218, lid 9, VWEU.

               2018/0305 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in het Gemengd Comité EU-CTC dat is ingesteld bij de overeenkomst inzake de vereenvoudiging van de formaliteiten in het goederenverkeer van 20 mei 1987 en in de Gemengde Commissie EU-CTC die is ingesteld bij de overeenkomst betreffende een gemeenschappelijke regeling inzake douanevervoer van 20 mei 1987, met betrekking tot een uitnodiging aan het Verenigd Koninkrijk om toe te treden tot die overeenkomsten

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 207, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)De overeenkomst inzake de vereenvoudiging van de formaliteiten in het goederenverkeer van 20 mei 1987
                  4
               4 en de overeenkomst betreffende een gemeenschappelijke regeling inzake douanevervoer van 20 mei 1987
                  5
               5 ("de overeenkomsten") zijn gesloten tussen de Europese Economische Gemeenschap, de Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland, de Republiek IJsland, het Koninkrijk Noorwegen, het Koninkrijk Zweden en de Zwitserse Bondsstaat op 20 mei 1987 en in werking getreden op 1 januari 1988.

               (2)Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland ("het Verenigd Koninkrijk") heeft de wens geuit om als een afzonderlijke partij tot de overeenkomsten toe te treden vanaf de datum waarop deze niet langer van toepassing zijn op en in het Verenigd Koninkrijk.

               (3)Ingevolge artikel 11, lid 3, van de overeenkomst inzake de vereenvoudiging van de formaliteiten in het goederenverkeer kan het bij die overeenkomst ingestelde Gemengd Comité bij besluit uitnodigingen aan derde landen vaststellen om tot de overeenkomst toe te treden.

               (4)Ingevolge artikel 15, lid 3, van de overeenkomst betreffende een gemeenschappelijke regeling inzake douanevervoer kan de bij die overeenkomst ingestelde Gemengde Commissie bij besluit uitnodigingen aan derde landen vaststellen om tot de overeenkomst toe te treden.

               (5)Het is passend het standpunt te bepalen dat namens de Unie moet worden ingenomen in het Gemengd Comité en de Gemengde Commissie, aangezien de besluiten waarbij het Verenigd Koninkrijk wordt uitgenodigd om als een afzonderlijke partij tot de respectieve overeenkomst toe te treden, voor de Unie bindend zullen zijn.

               (6)Deze overeenkomsten waarborgen efficiënte procedures voor grensoverschrijding in het handelsverkeer tussen de overeenkomstsluitende partijen.

               (7)Hoewel het Verenigd Koninkrijk geen derde land zal zijn wanneer het Gemengd Comité en de Gemengde Commissie bij besluit hun uitnodiging vaststellen, is het niettemin in het belang van de Unie ervoor te zorgen dat het land als een afzonderlijke partij tot de overeenkomsten toetreedt vanaf de datum waarop het Unierecht (daaronder begrepen deze overeenkomsten) niet langer van toepassing is op en in het Verenigd Koninkrijk.

               (8)In beide overeenkomsten is bepaald dat een derde land dat is uitgenodigd om toe te treden, partij bij de overeenkomst wordt door een akte van toetreding neer te leggen, en dat de toetreding van kracht wordt op de eerste dag van de tweede maand na de neerlegging van de toetredingsakte.

               (9)Teneinde rekening te houden met dit tijdschema en het Verenigd Koninkrijk onmiddellijk tot de overeenkomsten te laten toetreden zodra het een derde land is geworden, is het noodzakelijk de voorbereidingen te treffen voor de vaststelling van de uitnodiging van het Gemengd Comité en de Gemengde Commissie om tot hun respectieve overeenkomst toe te treden.

               (10)De toetreding van het Verenigd Koninkrijk tot deze overeenkomsten mag pas van kracht worden vanaf de datum waarop het Verenigd Koninkrijk niet langer als een lidstaat van de Europese Unie onder de overeenkomsten valt of, indien de Europese Unie en het Verenigd Koninkrijk een overgangsregeling zouden vastleggen waarbij de overeenkomsten van toepassing zijn op en in het Verenigd Koninkrijk, vanaf de datum waarop deze overgangsregeling niet langer van toepassing is,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het namens de Unie in te nemen standpunt in het Gemengd Comité EU-CTC dat is ingesteld bij de overeenkomst inzake de vereenvoudiging van de formaliteiten in het goederenverkeer van 20 mei 1987, met betrekking tot een uitnodiging aan het Verenigd Koninkrijk om tot die overeenkomst toe te treden, is gebaseerd op het aan dit besluit gehechte ontwerpbesluit van dit Gemengd Comité.

               Artikel 2

               Het namens de Unie in te nemen standpunt in de Gemengde Commissie EU-CTC die is ingesteld bij de overeenkomst betreffende een gemeenschappelijke regeling inzake douanevervoer van 20 mei 1987, met betrekking tot een uitnodiging aan het Verenigd Koninkrijk om tot die overeenkomst toe te treden, is gebaseerd op het aan dit besluit gehechte ontwerpbesluit van deze Gemengde Commissie.

               Artikel 3

               Wanneer de technische voorwaarden voor toetreding tot de overeenkomsten door het Verenigd Koninkrijk zijn vervuld, of wanneer voldoende zekerheid is verstrekt dat deze technische voorwaarden tijdig zullen zijn vervuld vóórdat de overeenkomsten daadwerkelijk van toepassing worden op het Verenigd Koninkrijk als een overeenkomstsluitende partij, zal de vertegenwoordiger van de Unie in het in artikel 1 bedoelde Gemengd Comité en in de in artikel 2 bedoelde Gemengde Commissie de besluiten voorstellen om het Verenigd Koninkrijk uit te nodigen tot de overeenkomsten toe te treden en over deze besluiten stemmen in overeenstemming met de artikelen 1 en 2 van dit besluit.

               Artikel 4

               Het besluit van het Gemengd Comité EU-CTC voor de vereenvoudiging van de formaliteiten in het goederenverkeer en het besluit van de Gemengde Commissie EU-CTC voor het gemeenschappelijk douanevervoer worden na de vaststelling ervan bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

               Artikel 5

               Dit besluit is gericht tot de Commissie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)
                  1 Common Transit Countries - landen die deelnemen aan het gemeenschappelijk douanevervoer.

                     (2)
                  2 COM(2001)289 def.

                     (3)
                  3 COM(2010)668 def.

                     (4)
                  4 PB L 134 van 22.5.1987, blz. 2.

                     (5)
                  5 PB L 226 van 13.8.1987, blz. 2.

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 8.8.2018
            COM(2018) 576 final
            BIJLAGE
            bij het
            Voorstel voor een besluit van de Raad
            betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in het Gemengd Comité EU-CTC dat is ingesteld bij de overeenkomst inzake de vereenvoudiging van de formaliteiten in het goederenverkeer van 20 mei 1987 en in de Gemengde Commissie EU-CTC die is ingesteld bij de overeenkomst betreffende een gemeenschappelijke regeling inzake douanevervoer van 20 mei 1987, met betrekking tot een uitnodiging aan het Verenigd Koninkrijk om toe te treden tot die overeenkomsten

               BIJLAGE

               Voorstel voor een besluit nr. .../2018 van het bij de overeenkomst inzake de vereenvoudiging van de formaliteiten in het goederenverkeer van 20 mei 1987 ingestelde Gemengd Comité
                  van …2018

               betreffende een uitnodiging aan het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland om tot die overeenkomst toe te treden

               HET GEMENGD COMITÉ,

               Gezien de overeenkomst inzake de vereenvoudiging van de formaliteiten in het goederenverkeer van 20 mei 1987
                  1
                ("de overeenkomst"), en met name artikel 11, lid 3,

               Overwegende hetgeen volgt:

               1) Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland ("het Verenigd Koninkrijk") heeft de wens geuit om als een afzonderlijke partij tot de overeenkomst toe te treden vanaf de datum waarop deze niet langer van toepassing is op en in het Verenigd Koninkrijk.

               2) Het goederenverkeer met het Verenigd Koninkrijk zou worden vergemakkelijkt door een vereenvoudiging van de formaliteiten die van invloed zijn op de handel tussen het Verenigd Koninkrijk en de Europese Unie, de Republiek IJsland, de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, het Koninkrijk Noorwegen, de Republiek Servië, de Zwitserse Bondsstaat en de Republiek Turkije.

               3) Teneinde die vergemakkelijking van het goederenverkeer te verwezenlijken, is het passend het Verenigd Koninkrijk uit te nodigen tot de overeenkomst toe te treden.

               4) De toetreding van het Verenigd Koninkrijk tot de overeenkomst mag pas van kracht worden vanaf de datum waarop het Verenigd Koninkrijk niet langer als een lidstaat van de Europese Unie onder de overeenkomst valt of, indien de Europese Unie en het Verenigd Koninkrijk een overgangsregeling zouden vastleggen waarbij de overeenkomst van toepassing is op en in het Verenigd Koninkrijk, vanaf de datum waarop deze overgangsregeling niet langer van toepassing is.

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het Verenigd Koninkrijk wordt in overeenstemming met artikel 11 bis van de overeenkomst uitgenodigd tot de overeenkomst toe te treden vanaf de datum waarop het land niet langer een lidstaat van de Europese Unie is of vanaf de datum waarop een overgangsregeling tussen de Europese Unie en het Verenigd Koninkrijk waarbij de overeenkomst op en in het Verenigd Koninkrijk van toepassing zou zijn, niet langer van toepassing is.

               Artikel 2

               Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

               Gedaan te Brussel,

                  Voor het Gemengd Comité

                  De voorzitter

                  Philip Kermode

               Voorstel voor een besluit nr. .../2018 van de bij de overeenkomst betreffende een gemeenschappelijke regeling inzake douanevervoer van 20 mei 1987 ingestelde Gemengde Commissie

               van …2018

               betreffende een uitnodiging aan het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland om tot die overeenkomst toe te treden

               DE GEMENGDE COMMISSIE,

               Gezien de overeenkomst betreffende een gemeenschappelijke regeling inzake douanevervoer van 20 mei 1987
                  2
                ("de overeenkomst"), en met name artikel 15, lid 3, onder e),

               Overwegende hetgeen volgt:

               1) Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland ("het Verenigd Koninkrijk") heeft de wens geuit om als een afzonderlijke partij tot de overeenkomst toe te treden vanaf de datum waarop deze niet langer van toepassing is op en in het Verenigd Koninkrijk.

               2) Het goederenverkeer met het Verenigd Koninkrijk zou worden vergemakkelijkt door een gemeenschappelijke douanevervoerregeling voor goederen die worden vervoerd tussen het Verenigd Koninkrijk en de Europese Unie, de Republiek IJsland, de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, het Koninkrijk Noorwegen, de Republiek Servië, de Zwitserse Bondsstaat en de Republiek Turkije.

               3) Teneinde die vergemakkelijking van het goederenverkeer te verwezenlijken, is het passend het Verenigd Koninkrijk uit te nodigen tot de overeenkomst toe te treden.

               4) De toetreding van het Verenigd Koninkrijk tot de overeenkomst mag pas van kracht worden vanaf de datum waarop het Verenigd Koninkrijk niet langer als een lidstaat van de Europese Unie onder de overeenkomst valt of, indien de Europese Unie en het Verenigd Koninkrijk een overgangsregeling zouden vastleggen waarbij de overeenkomst van toepassing is op en in het Verenigd Koninkrijk, vanaf de datum waarop deze overgangsregeling niet langer van toepassing is.

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het Verenigd Koninkrijk wordt in overeenstemming met artikel 15 bis van de overeenkomst uitgenodigd tot de overeenkomst toe te treden vanaf de datum waarop het land niet langer een lidstaat van de Europese Unie is of vanaf de datum waarop een overgangsregeling tussen de Europese Unie en het Verenigd Koninkrijk waarbij de overeenkomst op en in het Verenigd Koninkrijk van toepassing zou zijn, niet langer van toepassing is.

               Artikel 2

               Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Gemengde Commissie

                  De voorzitter

                  Philip Kermode

                     (1)

                        PB L 134 van 22.5.1987, blz. 2.

                     (2)

                        PB L 226 van 13.8.1987, blz. 2.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 17.8.2018
            COM(2018) 598 final
            2018/0308(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            tot vaststelling van het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen met betrekking tot de wijzigingen van de bijlagen bij de Europese Overeenkomst betreffende het internationale vervoer van gevaarlijke goederen over de weg (ADR) en van de bijlagen bij het Europees Verdrag inzake het internationale vervoer van gevaarlijke goederen over de binnenwateren (ADN), vastgesteld door de werkgroep inzake het vervoer van gevaarlijke goederen – WP.15 en het administratief comité van het ADN

               TOELICHTING

               1.ONDERWERP VAN HET VOORSTEL

               Het voorgestelde besluit van de Raad heeft als doel het standpunt van de Europese Unie te bepalen met betrekking tot de wijzigingen van de bijlagen bij de Europese Overeenkomst betreffende het internationale vervoer van gevaarlijke goederen over de weg (ADR) en van de bijlagen bij het Europees Verdrag inzake het internationale vervoer van gevaarlijke goederen over de binnenwateren (ADN), zoals van toepassing vanaf 1 januari 2019, in verband met het geplande einde van de status-quo-periode gedurende welke de overeenkomstsluitende leden van de werkgroep inzake het vervoer van gevaarlijke goederen (WP.15) en het administratief comité van het ADN bezwaar kunnen maken tegen de voorgestelde wijzigingen van de editie 2019.

               2.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

                  De bovengenoemde bijlagen, die algemeen bekend staan als de bijlagen bij de ADR en de bijlagen bij het ADN, regelen het internationale vervoer van gevaarlijke goederen over respectievelijk de weg en de binnenwateren tussen de leden van de Economische Commissie van de Verenigde Naties voor Europa (VN-ECE) die ook verdragsluitende partij zijn bij de ADR en het ADN.

                  De ontwikkeling van het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg en over de binnenwateren, zowel binnen de Unie als tussen de Unie en de buurlanden, is een essentieel element van het Europees gemeenschappelijk vervoersbeleid en verzekert de goede werking van alle industrietakken die goederen produceren of gebruiken die volgens de ADR en het ADN als gevaarlijk zijn ingedeeld. Voor de ontwikkeling van het vervoer en de aanverwante industrietakken in de economische keten is het daarom van wezenlijk belang dat die overeenkomsten worden aangepast aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang. Het doel van de wijzigingen is de ADR en het ADN in overeenstemming te brengen met de modelreglementen van de VN, met inbegrip van nieuwe definities, indelingscriteria en VN-nummers, verpakkings- en etiketteringsvoorschriften, actualisering van de toepasselijke normen en technische bepalingen, alsmede redactionele correcties.

               De internationale bepalingen met betrekking tot het vervoer van gevaarlijke goederen zijn vastgelegd door diverse internationale organisaties, zoals VN-ECE, de Intergouvernementele Organisatie voor het internationale spoorwegvervoer (OTIF) en diverse gespecialiseerde organen van de Verenigde Naties. Aangezien de regels onderling verenigbaar moeten zijn, is een complex internationaal systeem ontwikkeld voor de coördinatie en harmonisatie tussen de organisaties die bij deze werkzaamheden zijn betrokken. De bepalingen worden om de twee jaar aangepast.

               2.1 De Europese Overeenkomst betreffende het internationale vervoer van gevaarlijke goederen over de weg (ADR)

               Het doel van de Europese Overeenkomst betreffende het internationale vervoer van gevaarlijke goederen over de weg (ADR) is het internationale vervoer van gevaarlijke goederen over de weg te regelen tussen de lidstaten van de VN-ECE en andere landen die de ADR toepassen (overeenkomstsluitende partijen van de ADR). De overeenkomst is op 29 januari 1968 in werking getreden. De Europese Unie is geen partij bij de overeenkomst, maar alle EU-lidstaten zijn dat wel.

               2.2 Het Europees Verdrag inzake het internationale vervoer van gevaarlijke goederen over de binnenwateren (ADN)

               Het doel van het Europees Verdrag inzake het internationale vervoer van gevaarlijke goederen over de binnenwateren (ADN) is het internationale vervoer van gevaarlijke goederen over de binnenwateren te regelen tussen de lidstaten van de VN-ECE die het ADN toepassen (overeenkomstsluitende partijen van het ADN). Het verdrag is op 28 februari 2008 in werking getreden. De Europese Unie is geen partij bij het verdrag, maar alle EU-lidstaten zijn dat wel.

               2.3 De werkgroep inzake het vervoer van gevaarlijke goederen (WP.15) en het administratief comité van het ADN; vastgestelde besluiten en opvolging

               De werkgroep inzake het vervoer van gevaarlijke goederen (WP.15) en het administratief comité en het veiligheidscomité van het ADN (WP.15/AC.2) zijn instanties die in het kader van de VN-ECE zijn opgericht om beslissingen te nemen over de wijzigingen van de ADR en het ADN. Zij bestaan uit vertegenwoordigers van de lidstaten van de VN-ECE die de ADR en het ADN toepassen. Elke overeenkomstsluitende partij bij de ADR en het ADN heeft één stem.

                  Volgens hoofdstuk VII – "Stemming" van het mandaat en het reglement van orde van de werkgroep inzake het vervoer van gevaarlijke goederen (WP.15) hebben alleen volwaardige deelnemers één stem in WP.15 en worden de besluiten van die werkgroep voornamelijk bij consensus genomen. WP.15 stemt bij handopsteken.

                  Volgens artikel 17, lid 7, van het ADN heeft elke overeenkomstsluitende partij die op de zitting van het administratief comité van het ADN vertegenwoordigd is, een stem.

                  Tot de wijzigingen die tijdens het biënnium 2016-2018 zijn vastgesteld, behoren een heel aantal aanpassingen aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang.

                  In beide overeenkomsten zijn met name de regels voor de indeling van gevaarlijke goederen verduidelijkt wat betreft monsters van energetische stoffen voor beproevingsdoeleinden (punt 2.1.4.3), de indeling van artikelen als voorwerpen die gevaarlijke goederen bevatten, n.e.g. (punt 2.1.5) en de indeling van bijtende stoffen (punt 2.2.8). In de lijst van gevaarlijke goederen zijn verschillende nieuwe vermeldingen opgenomen, vanaf VN 3535 GIFTIGE VASTE STOF, BRANDBAAR, ANORGANISCH, N.E.G. tot 3548 VOORWERPEN DIE DIVERSE GEVAARLIJKE GOEDEREN BEVATTEN N.E.G. Er zijn nieuwe verpakkingsinstructies opgesteld, bv. P911 voor cellen en batterijen met gebreken (lithiummetaalbatterijen, individueel vervoerde of in apparatuur opgenomen lithiumionenbatterijen). Voorts zijn de bestaande verpakkingsvoorschriften van hoofdstuk 3.3 gewijzigd; zo werd, bijvoorbeeld, bijzondere bepaling 392 die van toepassing is op het vervoer van omhullingssystemen voor gasvormige brandstof bestemd om op motorvoertuigen met die brandstof te worden gemonteerd, gewijzigd in het licht van de ontwikkeling van specifieke normen en regels, waaronder Verordening (EG) nr. 79/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 14 januari 2009 betreffende de typegoedkeuring van motorvoertuigen op waterstof en tot wijziging van Richtlijn 2007/46/EG
                     1
                   en Verordening (EU) nr. 406/2010 van de Commissie van 26 april 2010 tot uitvoering van Verordening (EG) nr. 79/2009 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de typegoedkeuring van motorvoertuigen op waterstof
                     2
                  . Op het punt van modaliteitspecifieke wijzigingen zijn in de ADR nieuwe regels voor bevestigingen ingevoerd. Wat het ADN betreft, zijn de indeling van zones van tankschepen waarvoor een explosiebescherming vereist is en de indeling van apparatencategorieën ingevoerd, om de op dergelijke schepen toepasselijke eisen aan te passen aan de huidige eisen van Richtlijn 2014/34/EU
                     3
                  .

               Voor het opstellen van de wijzigingen is een breed scala aan deskundigen uit de publieke en private sector geraadpleegd. Tijdens de opstelling van de wijzigingen zijn de volgende technische vergaderingen gehouden:

               –van het subcomité van deskundigen inzake het vervoer van gevaarlijke goederen (SCETDG) van de Economische en Sociale Commissie van de VN:

               (1)47e zitting in Genève, 22 - 26 juni 2015,

               (2)48e zitting in Genève, 30 november - 9 december 2015,

               (3)49e zitting in Genève, 27 juni - 7 juli 2016,

               (4)50e zitting in Genève, 28 november - 6 december 2016,

               –van de gezamenlijke VN-ECE-OTIF-vergadering van de commissie van deskundigen inzake het RID en de werkgroep inzake het vervoer van gevaarlijke goederen (WP.15/AC.1):

               (1)najaarszitting 2016 in Genève, 19 - 23 september 2016,

               (2)voorjaarszitting 2017 in Bern, 13 - 17 maart 2017,

               (3)najaarszitting 2017 in Genève, 19 - 29 september 2017,

               (4)voorjaarszitting in Bern, 12 - 16 maart 2018,

               –betreffende de ADR, van de werkgroep inzake het vervoer van gevaarlijke goederen (WP.15):

               (1)101e zitting in Genève, 8 - 10 november 2016,

               (2)102e zitting in Genève, 8 - 12 mei 2017,

               (3)103e zitting in Genève, 6 - 10 november 2017,

               (4)104e zitting in Genève, 15 - 17 mei 2018,

               –betreffende het ADN, van het veiligheidscomité van het ADN (WP.15/AC.2):

               (1)29e zitting in Genève, 22 - 26 augustus 2016,

               (2)30e zitting in Genève, 23 - 27 juni 2017,

               (3)31e zitting in Genève, 28 - 31 augustus 2017,

               (4)32e zitting in Genève, 22 - 26 januari 2018,

               –van het administratief comité van het ADN:

               (1)20e zitting in Genève, 26 januari 2018.

               Tijdens deze vergaderingen zijn de afzonderlijke voorstellen voor wijzigingen geanalyseerd en verwerkt door de commissies van deskundigen. In de meeste gevallen werd unaniem overeenstemming bereikt over de aanbevolen maatregel. Sommige voorstellen zijn door een meerderheid van de deskundigen aanbevolen.

                  Betreffende de ADR heeft de werkgroep inzake het vervoer van gevaarlijke goederen – WP.15 tijdens elk van de bovengenoemde vergaderingen een besluit over deze voorstellen genomen. Betreffende het ADN heeft het administratief comité een besluit over de voorstellen genomen op zijn 20e vergadering in Genève op 26 januari 2018.

                  Overeenkomstig artikel 14 van de ADR worden voorgestelde wijzigingen van de bijlagen bij de ADR, eenmaal daarover is besloten door de werkgroep inzake het vervoer van gevaarlijke goederen – WP.15, geacht te zijn aanvaard tenzij, binnen drie maanden vanaf de datum waarop de secretaris-generaal van de Verenigde Naties ze heeft verspreid, ten minste een derde van de overeenkomstsluitende partijen, of vijf van hen als een derde dat aantal overstijgt, de secretaris-generaal schriftelijk in kennis hebben gesteld van hun bezwaar tegen de voorgestelde wijziging.

                  Overeenkomstig artikel 20 van het ADN worden de wijzigingen, eenmaal daarover is besloten door het administratief comité van het ADN, geacht te zijn aanvaard tenzij, binnen drie maanden vanaf de datum waarop de secretaris-generaal van de Verenigde Naties ze heeft verspreid, ten minste een derde van de overeenkomstsluitende partijen, of vijf van hen als een derde dat aantal overstijgt, de secretaris-generaal schriftelijk in kennis hebben gesteld van hun bezwaar tegen de voorgestelde wijziging.

                  De wijzigingen die door de WP.15 zijn aangenomen, zoals vermeld in de documenten in de bijlage bij het onderhavige voorstel, zijn aan de secretaris-generaal van de Verenigde Naties toegezonden zodat zij op 1 juli 2018 ter aanvaarding konden worden voorgelegd aan de overeenkomstsluitende partijen van de ADR, in overeenstemming met de in artikel 14 van de ADR vastgelegde procedure, en zijn online beschikbaar
                     4
                  .

                  De wijzigingen die door het administratief comité van het ADN zijn aangenomen, zoals vermeld in de documenten in de bijlage bij het onderhavige voorstel, zijn aan de secretaris-generaal van de Verenigde Naties toegezonden zodat zij op 1 juli 2018 ter aanvaarding konden worden voorgelegd aan de overeenkomstsluitende partijen van het ADN, in overeenstemming met de in artikel 20 van het ADN vastgelegde procedure, en zijn online beschikbaar
                     5
                  .

                  Tot en met 1 oktober 2018 kan de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, in zijn hoedanigheid als depositaris, bezwaren ontvangen tegen de wijzigingen van de ADR en het ADN die zijn vastgesteld in de onder punt 2.3 vermelde vergaderingen.

                  Tenzij een voldoende aantal partijen bezwaar maakt, treden de in dit voorstel bedoelde wijzigingen waarschijnlijk op 1 januari 2019 in werking en worden zij bindend.

               3. STANDPUNT DAT NAMENS DE UNIE MOET WORDEN INGENOMEN

               3.1 Achtergrond

                  De Europese Unie is geen overeenkomstsluitende partij bij de ADR en het ADN. Dat de Europese Unie niet aan een internationale overeenkomst deelneemt, verhindert evenwel niet dat zij haar bevoegdheid uitoefent door via haar instellingen een standpunt vast te stellen dat namens haar moet worden ingenomen in het orgaan dat volgens die overeenkomst is opgericht, met name via de lidstaten die partij zijn bij die overeenkomst en die gezamenlijk optreden in het belang van de Unie (zie Duitsland/Raad, C-399/12 ("OIV"), punt 52 en aldaar aangehaalde rechtspraak).

                  Momenteel zijn er 50 partijen bij de ADR, en alle lidstaten van de EU zijn partij bij die overeenkomst. Er zijn 17 partijen bij het ADN, en 12 lidstaten van de EU zijn partij bij dat verdrag.

                  Sinds 1 januari 1997 past de Europese Unie de bepalingen van de ADR toe op het vervoer van gevaarlijke goederen op EU-grondgebied, aanvankelijk krachtens Richtlijn 94/55/EG van de Raad van 21 november 1994 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg
                     6
                  . In 2008 is Richtlijn 94/55/EG vervangen door Richtlijn 2008/68/EG, die dezelfde beginselen nastreeft. Sinds 1 januari 2009 past de Europese Unie de bepalingen van het ADN toe op het vervoer van gevaarlijke goederen over de binnenwateren.

                  In artikel 4 van Richtlijn 2008/68/EG (derde landen) is bepaald dat "vervoer van gevaarlijke goederen tussen lidstaten en derde landen wordt toegestaan indien wordt voldaan aan de ADR, het RID of de ADN, tenzij in de bijlagen anders is vermeld".

                  Bovendien zullen de bovengenoemde wijzigingen, voor zover zij bindend worden, gevolgen hebben voor de werking van Richtlijn 2008/68/EG met het oog op artikel 8 ervan. Volgens die bepaling is de Commissie bevoegd om bijlage I, deel I.1 en bijlage III, deel III.1 van Richtlijn 2008/68/EG aan te passen aan de wetenschappelijke en technologische vooruitgang, "met name om rekening te houden met wijzigingen van de ADR, het RID en de ADN".

               3.2 Standpunt van de EU

                  De bijlage bij dit voorstel bevat een gedetailleerde lijst van de beoogde wijzigingen, waarbij wordt aangegeven dat zij door de Unie kunnen worden aanvaard. De voorgestelde wijzigingen worden geschikt geacht voor het veilig vervoer van gevaarlijke goederen op een kosteneffectieve wijze, rekening houdend met de technologische vooruitgang, en kunnen daarom worden gesteund. De voorgestelde wijzigingen dragen bij tot het veilige en beveiligde vervoer van gevaarlijke goederen door de intrinsieke gevaren van deze goederen zoveel mogelijk teniet te doen.

               4. RECHTSGRONDSLAG

               4.1 Procedurele rechtsgrondslag

               4.1.1 Beginselen

                  Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van "de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst".

                  Artikel 218, lid 9, VWEU is van toepassing ongeacht of de Unie lid is van het betrokken lichaam of partij is bij de betrokken overeenkomst
                     7
                  .

                  Het begrip "handelingen met rechtsgevolgen" omvat tevens handelingen die rechtsgevolgen hebben door de toepassing van de op het betrokken lichaam toepasselijke volkenrechtelijke bepalingen. Onder dit begrip vallen tevens instrumenten die volkenrechtelijk niet bindend zijn, maar die een "beslissende invloed [kunnen hebben] op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt"
                     8
                  .

               4.1.2 Toepassing op het onderhavige geval

                  De WP.15 is een lichaam dat is opgericht krachtens een overeenkomst, namelijk de Europese Overeenkomst betreffende het internationale vervoer van gevaarlijke goederen over de weg (ADR).

                  Het administratief comité van het ADN een lichaam dat is opgericht krachtens een overeenkomst, namelijk het Europees Verdrag inzake het internationale vervoer van gevaarlijke goederen over de binnenwateren (ADN).

                  De handelingen die door de WP.15 en het administratief comité van het ADN zijn vastgesteld, zijn handelingen met rechtsgevolgen. Onder de hierboven beschreven voorwaarden zijn de vastgestelde handelingen bindend uit hoofde van het internationale recht overeenkomstig artikel 14 van de ADR en artikel 20 van het ADN, en kunnen zij een beslissende invloed hebben op de inhoud van de EU-regelgeving, namelijk Richtlijn 2008/68/EG, omdat in artikel 4 van Richtlijn 2008/68/EG (derde landen) is bepaald dat "vervoer van gevaarlijke goederen tussen lidstaten en derde landen wordt toegestaan indien wordt voldaan aan de ADR, het RID of de ADN, tenzij in de bijlagen anders is vermeld". Bovendien zullen de wijzigingen gevolgen hebben voor de werking van Richtlijn 2008/68/EG met het oog op artikel 8 ervan. Volgens die bepaling is de Commissie bevoegd om bijlage I, deel I.1 en bijlage III, deel III.1 van Richtlijn 2008/68/EG aan te passen aan de wetenschappelijke en technologische vooruitgang, "met name om rekening te houden met wijzigingen van de ADR, het RID en de ADN".

                  De beoogde handelingen strekken niet tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van het verdrag.

                  De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 218, lid 9, VWEU.

               4.2 Materiële rechtsgrondslag

               4.2.1 Beginselen

                  De materiële rechtsgrondslag voor een overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU te nemen besluit wordt in de eerste plaats bepaald door de doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling ten aanzien waarvan namens de Unie een standpunt wordt ingenomen. Wanneer de beoogde handeling een tweeledige doelstelling heeft of bestaat uit twee componenten, waarvan er een kan worden gezien als hoofddoelstelling of overwegende component, terwijl de andere doelstelling of de andere component slechts ondergeschikt is, moet het overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU te nemen besluit op één materiële rechtsgrondslag worden gebaseerd, namelijk die welke vereist is gelet op de hoofddoelstelling of de overwegende component.

               4.2.2 Toepassing op het onderhavige geval

                  Het hoofddoel en de inhoud van het besluit hebben betrekking op het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg en over de binnenwateren. De materiële rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 91 VWEU.

               4.3 Conclusie

                  De rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is artikel 91 VWEU, in samenhang met artikel 218, lid 9, VWEU.

               5. PUBLICATIE VAN DE GEPLANDE HANDELING

                  Omwille van de transparantie en een correcte verwijzing wordt een verwijzing naar de besluiten van de werkgroep inzake het vervoer van gevaarlijke goederen (WP.15) en het veiligheidscomité van het ADN bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie, met vermelding van hun inwerkingtreding.

               2018/0308 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               tot vaststelling van het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen met betrekking tot de wijzigingen van de bijlagen bij de Europese Overeenkomst betreffende het internationale vervoer van gevaarlijke goederen over de weg (ADR) en van de bijlagen bij het Europees Verdrag inzake het internationale vervoer van gevaarlijke goederen over de binnenwateren (ADN), vastgesteld door de werkgroep inzake het vervoer van gevaarlijke goederen – WP.15 en het administratief comité van het ADN

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 91, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)De Europese Overeenkomst betreffende het internationale vervoer van gevaarlijke goederen over de weg ("ADR") is op 29 januari 1968 in werking getreden. Het Europees Verdrag inzake het internationale vervoer van gevaarlijke goederen over de binnenwateren ("ADN") is op 29 februari 2008 in werking getreden.

               (2)Krachtens artikel 14 van de ADR kan elke overeenkomstsluitende partij één of meer wijzigingen van de bijlagen bij de overeenkomst voorstellen en kan de werkgroep inzake het vervoer van gevaarlijke goederen – WP.15 wijzigingen van de bijlagen bij de ADR vaststellen. Krachtens artikel 20 van het ADN kunnen het veiligheidscomité en het administratief comité wijzigingen van de bijlagen bij het ADN vaststellen.

               (3)De wijzigingen die tijdens het biënnium 2016-2018 door de WP.15 en het administratief comité van het ADN zijn vastgesteld inzake het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg en over de binnenwateren zijn op 1 juli 2018 aan de overeenkomstsluitende partijen meegedeeld.

               (4)Het is wenselijk het standpunt vast te stellen dat namens de Unie moet worden ingenomen met betrekking tot deze wijzigingen van de ADR en het ADN, omdat die handelingen een beslissende invloed kunnen hebben op de inhoud van het Unierecht, namelijk Richtlijn 2008/68/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 september 2008 betreffende het binnenlands vervoer van gevaarlijke goederen
                  9
               . Bij die richtlijn zijn vereisten vastgesteld voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg, het spoor en de binnenwateren in of tussen de lidstaten, onder verwijzing naar de ADR en het ADN. In artikel 4 van die richtlijn is bepaald dat vervoer van gevaarlijke goederen tussen lidstaten en derde landen wordt toegestaan indien wordt voldaan aan de eisen van de ADR, het RID of het ADN, tenzij in de bijlagen anders is vermeld. Bovendien is de Commissie volgens artikel 8 van de richtlijn bevoegd om bijlage I, deel I.1 en bijlage III, deel III.1 van Richtlijn 2008/68/EG aan te passen aan de wetenschappelijke en technologische vooruitgang, "met name om rekening te houden met wijzigingen van de ADR, het RID en de ADN".

               (5)De Unie is geen overeenkomstsluitende partij bij de ADR en het ADN. Dat verhindert evenwel niet dat zij haar bevoegdheid uitoefent door via haar instellingen een standpunt vast te stellen dat namens haar moet worden ingenomen in het orgaan dat volgens die overeenkomst is opgericht, met name via de lidstaten die partij zijn bij die overeenkomst en die gezamenlijk optreden in het belang van de Unie.

               (6)Alle lidstaten zijn partij bij de ADR en passen die toe, en 12 lidstaten zijn partij bij het ADN en passen dat toe.

               (7)De bovengenoemde vastgestelde wijzigingen hebben betrekking op technische normen of uniforme technische voorschriften en hebben tot doel het veilig en efficiënt vervoer van gevaarlijke goederen te garanderen, rekening houdend met de technische en wetenschappelijke vooruitgang in de sector en de ontwikkeling van nieuwe stoffen en artikelen die gevaar kunnen opleveren tijdens het vervoer ervan. De ontwikkeling van het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg en over de binnenwateren, zowel binnen de Unie als tussen de Unie en de buurlanden, is een essentieel element van het gemeenschappelijk vervoersbeleid en garandeert de goede werking van alle industrietakken die goederen produceren of gebruiken die volgens de ADR en het ADN als gevaarlijk zijn ingedeeld.

               (8)Alle voorgestelde wijzigingen zijn gerechtvaardigd en nuttig, en moeten derhalve door de Unie worden gesteund.

               (9)Het standpunt van de Unie moet worden uitgedrukt door de lidstaten van de Unie die overeenkomstsluitende partij zijn bij de ADR en het ADN en die gezamenlijk optreden,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen met betrekking tot de door de werkgroep inzake het vervoer van gevaarlijke goederen – WP.15 en het administratief comité van het ADN vastgestelde wijzigingen van de bijlagen bij de ADR en van de bijlagen bij het ADN, als bedoeld in de bijlage bij dit besluit, is opgenomen in deze bijlage.

               Kleine wijzigingen van dat standpunt kunnen overeenkomstig artikel 2 worden overeengekomen zonder verder besluit van de Raad.

               Artikel 2

               Het standpunt van de Unie wordt uitgedrukt door de lidstaten die overeenkomstsluitende partij zijn bij de ADR en het ADN en die gezamenlijk optreden in het belang van de Unie.

               Artikel 3

               Een verwijzing naar de besluiten van de werkgroep inzake het vervoer van gevaarlijke goederen (WP.15) en het veiligheidscomité van het ADN wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie, met vermelding van hun inwerkingtreding.

               Artikel 4

               Dit besluit is gericht tot de lidstaten.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        PB L 35 van 4.2.2009, blz. 32.

                     (2)

                        PB L 122 van 18.5.2010, blz. 1.

                     (3)

                        PB L 96 van 29.3.2014, blz. 309.

                     (4)

                        http://www.unece.org/trans/main/dgdb/wp15/wp15rep.html.

                     (5)

                        http://www.unece.org/trans/main/dgdb/adn/adn_rep.html.

                     (6)

                        PB L 319 van 12.12.1994, blz. 7.

                     (7)

                        Arrest van het Hof van Justitie van 7 oktober 2014, Duitsland/Raad, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, punt 64.

                     (8)

                        Arrest van het Hof van Justitie van 7 oktober 2014, Duitsland/Raad, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, punten 61 tot en met 64.

                     (9)

                        PB L 260 van 30.9.2008, blz. 13.

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 17.8.2018
            COM(2018) 598 final
            BIJLAGE
            bij
            BESLUIT VAN DE RAAD
            tot vaststelling van het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen met betrekking tot de wijzigingen van de bijlagen bij de Europese Overeenkomst betreffende het internationale vervoer van gevaarlijke goederen over de weg (ADR) en van de bijlagen bij het Europees Verdrag inzake het internationale vervoer van gevaarlijke goederen over de binnenwateren (ADN), vastgesteld door de werkgroep inzake het vervoer van gevaarlijke goederen – WP.15 en het administratief comité van het ADN

               BIJLAGE

                        Voorstel

                        Referentiedocument

                        Kennisgeving

                        Versie

                        Opmerkingen

                        Standpunt van de EU

                        1

                        ECE/TRANS/WP.15/240

                           C.N.304.2018.

                        TREATIES-XI.B.14

                        Ontwerp voor een wijziging van de bijlagen A en B bij de ADR

                        Technische consensus binnen de werkgroep inzake het vervoer van gevaarlijke goederen – WP.15.

                        Instemming met de wijzigingen.

                        2

                        ECE/TRANS/WP.15/240/Add.1

                           C.N.304.2018.

                        TREATIES-XI.B.14

                        Ontwerp voor een wijziging van de bijlagen A en B bij de ADR - Addendum (heruitgegeven op 8 juni 2018)

                        Technische consensus binnen de werkgroep inzake het vervoer van gevaarlijke goederen – WP.15.

                        Instemming met de wijzigingen.

                        3

                        ECE/TRANS/WP.15/240/Corr.1

                           C.N.304.2018.

                        TREATIES-XI.B.14

                        Ontwerp voor een wijziging van de bijlagen A en B bij de ADR - Corrigendum (heruitgegeven op 8 juni 2018)

                        Technische consensus binnen de werkgroep inzake het vervoer van gevaarlijke goederen – WP.15.

                        Instemming met de wijzigingen.

                        4

                        ECE/ADN/45

                           C.N.297.2018.

                        TREATIES-XI.D.6

                        Ontwerp voor een wijziging van de regelingen die als bijlage bij het ADN zijn gevoegd

                        Technische consensus binnen het administratief comité van het ADN.

                        Instemming met de wijzigingen.