Avis juridique important

|

52002PC0567

Voorstel voor een Beschikking van de Raad betreffende het standpunt van de Europese Gemeenschap over het ontwerp-reglement van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties met betrekking tot de goedkeuring van eenvormige voorschriften voor de goedkeuring van I. Specifieke LPG-retrofitsystemen om motorvoertuigen geschikt te maken voor het gebruik van LPG als brandstof II. Specifieke CNG-retrofitsystemen om motorvoertuigen geschikt te maken voor het gebruik van CNG als brandstof  /* COM/2002/0567 def. - AVC 2002/0248 */

Publicatieblad Nr. 071 E van 25/03/2003 blz. 0003 - 0004

Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD betreffende het standpunt van de Europese Gemeenschap over het ontwerp-reglement van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties met betrekking tot de goedkeuring van eenvormige voorschriften voor de goedkeuring van I. Specifieke LPG-retrofitsystemen om motorvoertuigen geschikt te maken voor het gebruik van LPG als brandstof II. Specifieke CNG-retrofitsystemen om motorvoertuigen geschikt te maken voor het gebruik van CNG als brandstof(door de Commissie ingediend)TOELICHTING1. ALGEMEENBij Besluit 97/836/EG van de Raad van 27 november 1997 is de Europese Gemeenschap op 24 maart 1998 toegetreden tot de herziene overeenkomst van 1958 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (VN/ECE).In artikel 4 van dat besluit is met name bepaald dat, wanneer een ontwerp-reglement van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties binnen de bevoegde instanties van de VN/ECE in stemming wordt gebracht, het ontwerp in kwestie, met instemming van het Europees Parlement, door de Raad moet worden goedgekeurd, voordat de Gemeenschap voor de vaststelling van dat ontwerp-reglement kan stemmen.Op de voorlopige agenda voor de 128e zitting van het Wereldforum voor de harmonisatie van reglementen voor voertuigen van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (die van 12 tot 15 oktober 2002 zal plaatsvinden) staat met name een stemming over een ontwerp voor een (nieuw) reglement betreffende de goedkeuring van eenvormige voorschriften voor de goedkeuring van (i) specifieke LPG-retrofitsystemen om motorvoertuigen geschikt te maken voor het gebruik van LPG als brandstof; (ii) specifieke CNG-retrofitsystemen om motorvoertuigen geschikt te maken voor het gebruik van CNG als brandstof.Doel van het reglement is met name de technische belemmeringen voor de handel in motorvoertuigen tussen de overeenkomstsluitende partijen op te heffen, terwijl een hoog niveau van veiligheid en milieubescherming wordt gewaarborgd.Er dient te worden benadrukt dat het standpunt van de EG op het ogenblik van de stemming zal worden bepaald op basis van de documenten die in de officiële talen van de VN/ECE (Frans en Engels) beschikbaar zijn. Als overeenkomstsluitende partij bij de herziene VN/ECE-overeenkomst van 1958 is de EG immers verplicht de procedures van de genoemde overeenkomst in acht te nemen.In overeenstemming met het vereiste in artikel 4, lid 5, van Besluit 97/836/EG zal het reglement in de officiële talen van de Gemeenschappen bekend worden gemaakt in het Publicatieblad alvorens het in de Gemeenschap in werking treedt.2. INHOUD VAN HET VOORSTEL VOOR EEN BESCHIKKINGDoel van het voorstel voor een beschikking is de vertegenwoordiger van de Commissie in staat te stellen namens de Gemeenschap over het ontwerp-reglement in kwestie te stemmen op een toekomstige zitting van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties.2002/0248 (AVC)Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD betreffende het standpunt van de Europese Gemeenschap over het ontwerp-reglement van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties met betrekking tot de goedkeuring van eenvormige voorschriften voor de goedkeuring van I. Specifieke LPG-retrofitsystemen om motorvoertuigen geschikt te maken voor het gebruik van LPG als brandstof II. Specifieke CNG-retrofitsystemen om motorvoertuigen geschikt te maken voor het gebruik van CNG als brandstofDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Besluit 97/836/EG van de Raad van 27 november 1997 inzake de toetreding van de Europese Gemeenschap tot de overeenkomst van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties betreffende het aannemen van eenvormige technische eisen voor wielvoertuigen, uitrustingsstukken en onderdelen die kunnen worden aangebracht en/of gebruikt op wielvoertuigen en de voorwaarden voor wederzijdse erkenning van goedkeuringen verleend op basis van deze eisen [1] met name op artikel 4, lid 2, tweede streepje,[1]  PB L 346, van 17.12.1997, blz. 78Gezien het voorstel van de Commissie [2],[2]  PB C van , blz. .Gezien de instemming van het Europees Parlement [3],[3]  PB C van , blz. .Overwegende hetgeen volgt:(1) De bepalingen van het ontwerp-reglement betreffende de goedkeuring van eenvormige voorschriften voor de goedkeuring van (i) specifieke LPG-retrofitsystemen om motorvoertuigen geschikt te maken voor het gebruik van LPG als brandstof; (ii) specifieke CNG-retrofitsystemen om motorvoertuigen geschikt te maken voor het gebruik van CNG als brandstof, zullen de technische belemmeringen voor de handel in motorvoertuigen tussen de overeenkomstsluitende partijen opheffen voor wat deze onderdelen betreft, terwijl een hoog niveau van veiligheid en milieubescherming wordt gewaarborgd.(2) Dit reglement wordt niet opgenomen in het communautaire systeem voor typegoedkeuring van motorvoertuigen,HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:Enig artikelDe Europese Gemeenschap zal bij de stemming op de vergadering van het Administratief Comité naar aanleiding van een toekomstige zitting van het Wereldforum voor de harmonisatie van reglementen voor voertuigen van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties, vóór het ontwerp-reglement van de VN/ECE betreffende de goedkeuring van eenvormige voorschriften voor de goedkeuring van (i) specifieke LPG- retrofitsystemen om motorvoertuigen geschikt te maken voor het gebruik van LPG als brandstof; (ii) specifieke CNG-retrofitsystemen om motorvoertuigen geschikt te maken voor het gebruik van CNG als brandstof, zoals vervat in document TRANS/WP.29/2000/42, stemmen.Deze beschikking is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, opVoor de RaadDe Voorzitter


Avis juridique important

|

52002PC0764

Voorstel voor een Beschikking van de Raad waarbij Zweden wordt gemachtigd om overeenkomstig artikel 8, lid 4, van Richtlijn 92/81/EEG gedifferentieerde accijnstarieven op CO2-neutrale brandstoffen toe te passen  /* COM/2002/0764 def. */

Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD waarbij Zweden wordt gemachtigd om overeenkomstig artikel 8, lid 4, van Richtlijn 92/81/EEG gedifferentieerde accijnstarieven op CO2-neutrale brandstoffen toe te passen(door de Commissie ingediend)TOELICHTING1. Indiening van het verzoek1.1. Bij brief van 8 juli 2002 hebben de Zweedse autoriteiten de Commissie een derogatieverzoek doen toekomen, teneinde overeenkomstig artikel 8, lid 4, van Richtlijn 92/81/EEG [1] een gedifferentieerd accijnstarief voor CO2-neutrale brandstoffen te mogen toepassen.[1]  PB L 316 van 31.10.1992, blz. 12. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 94/74/EG (PB L 365 van 31.12.1994, blz. 46.).Om de voor de beoordeling van het verzoek benodigde gegevens te verkrijgen, heeft de Commissie de Zweedse autoriteiten bij brief van 8 augustus 2002 om aanvullende gegevens verzocht. Op basis van het haar op 20 september 2002 verstrekte antwoord kon de Commissie haar beoordeling van het derogatieverzoek afronden.1.2. Het Zweedse accijnsrecht op minerale oliën omvat twee componenten, namelijk een energiebelasting en een koolstofdioxide (CO2-) belasting.Zweden hanteert momenteel voor zowel benzine als dieselolie verschillende accijnstarieven, waarvan de hoogte door milieunormen wordt bepaald. Voor brandstoffen van milieuklasse 1 [2] bedraagt de energiebelasting op benzine 3,16 Zweedse kronen (0,32 euro [3]) per liter en die op dieselolie 1,32 Zweedse kronen (0,14 euro) per liter. Het aandeel van de CO2-belasting in de accijns is voor alle milieuklassen even groot, namelijk 1,46 Zweedse kronen (0,16 euro) voor benzine en 1,80 Zweedse kronen (0,20 euro) voor dieselolie.[2]  Volgens de Zweedse autoriteiten was brandstof van milieuklasse 1, waarvoor het laagste tarief geldt, goed voor bijna alle in 2001 verkochte brandstoffen, zowel benzine als dieselolie.[3]  De wisselkoers werd afgerond op 9,73 Zweedse kroon voor één euro.Zweden stelt nu voor zijn accijnswetgeving betreffende minerale olieproducten (Wet energiebelasting 1994:1776) te wijzigen door met name de op benzine of dieselolie geheven CO2-belasting te verlagen of tot nul te reduceren in de mate dat deze producten, wanneer zij als motorbrandstof worden gebruikt, worden vervangen door CO2-neutrale brandstoffen in vermengde of onvermengde vorm.Met deze maatregel wordt in de eerste plaats beoogd aan de verbetering van het milieu bij te dragen, hoofdzakelijk door de CO2-uitstoot te verminderen. Een toenemend gebruik van CO2-neutrale brandstoffen uit hernieuwbare energie bronnen als substituut voor minerale olieproducten zal daarnaast ook de afhankelijkheid van de EU ten opzichte van derde landen verminderen, de eigen duurzame energievoorziening van de EU versterken en aan het landbouwbeleid bijdragen.Bovendien is Zweden voornemens de ontwikkeling van biobrandstoffen via proef projecten te stimuleren. Overeenkomstig artikel 8, lid 2, van Richtlijn 92/81/EEG van de Raad mag Zweden geheel of gedeeltelijk vrijstelling of verlaging verlenen van de accijns op minerale oliën die onder belastingcontrole worden gebruikt bij proefprojecten voor de technologische ontwikkeling van milieuvriendelijker producten, met name met betrekking tot brandstoffen uit hernieuwbare bronnen.De maatregel zal ingaan op 1 januari 2003 of op een latere door de regering vast te stellen datum, zodra de EU toestemming heeft verleend, en hij zal aflopen op 31 december 2007.De derving van accijnsinkomsten ingevolge de tariefverlaging wordt geraamd op circa 750 miljoen Zweedse kronen (77 miljoen euro) per jaar.1.3. Het verschil tussen de productiekosten van CO2-neutrale brandstoffen en die van conventionele benzine of dieselolie is veel groter dan de beoogde verlaging van de CO2-belasting. Zonder de tariefverlaging zou de prijs aan de pomp derhalve niet concurrerend zijn. De tariefverlaging beoogt een gedeelte van de extra productiekosten te compenseren, zodat CO2-neutrale brandstoffen kunnen worden verkocht tegen een prijs die beter kan concurreren met die van conventionele benzine of dieselolie.1.4. De verlaging van de CO2-belasting waarom de Zweedse autoriteiten verzoeken, is bestemd voor CO2-neutrale brandstoffen.Op basis van de biologische oorsprong van de koolstofatomen die zij bevatten, worden de volgende producten als CO2-neutrale brandstoffen aangemerkt:- dierlijke en plantaardige vetten en daarvan afgeleide producten van de GN-codes 1501 tot 1518;- alcoholen, van de GN-codes 2207 20 00 en 2905 11 00, die gedenatureerd en niet van synthetische oorsprong zijn, en gelijksoortige producten;- andere producten afkomstig van biomassa.De verlaging van de CO2-belasting zal in verhouding staan tot het aandeel van de koolstofatomen van biologische oorsprong in de brandstoffen.1.5. Deze tariefverlaging zal worden toegekend aan iedere producent in een EU-lidstaat of een derde land die zijn product op de Zweedse markt brengt, mits de betrokken brandstof aan vorengenoemde voorwaarden voldoet. De verlaging van de CO2-belasting gebeurt automatisch zonder dat deze moet worden aangevraagd en de heffing nadien wordt terugbetaald.2. Toetsing door de Commissie2.1. Artikel 8, lid 4, van Richtlijn 92/81/EEG bepaalt dat de Raad op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen kan besluiten dat een lidstaat uit specifieke beleidsoverwegingen verdere vrijstellingen of verlagingen van accijns mag invoeren.De Zweedse autoriteiten hebben de Commissie een derogatieverzoek doen toekomen, teneinde overeenkomstig artikel 8, lid 4, van Richtlijn 92/81/EEG [4] een gedifferentieerd accijnstarief voor CO2-neutrale brandstoffen te mogen toepassen.[4]  PB L 316 van 31.10.1992, blz. 12. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 94/74/EG (PB L 365 van 31.12.1994, blz. 46.).Dit verzoek is overeenkomstig Richtlijn 92/81/EEG aan de overige lidstaten medegedeeld.2.2. Verzoeken om vrijstelling overeenkomstig artikel 8, lid 4, van Richtlijn 92/81/EEG moeten worden getoetst op hun verenigbaarheid met het communautaire beleid.De EU voert al ettelijke jaren een beleid dat gericht is op de vermindering van de CO2-uitstoot; de recente ondertekening van het Kyoto-protocol door de Europese Unie vormde hierin een mijlpaal. [5][5]  Beschikking van de Raad van 25 april 2002 betreffende de goedkeuring, namens de Europese Gemeenschap, van het Protocol van Kyoto bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering en de gezamenlijke nakoming van de in dat kader aangegane verplichtingen (PB L 130/1 van 15.5.2002).In de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement en het Economisch en Sociaal Comité inzake fiscaal beleid in de Europese Unie: prioriteiten voor de komende jaren [6], en in het Zesde Milieu-actieprogramma [7] worden belastingmaatregelen naar voren geschoven als een van de instrumenten om milieuaspecten beter in de beleidsterreinen van de Gemeenschap te integreren.[6]  COM(2001) 260 def.[7]  COM(2001) 547 def.De belastingverlaging waarom de Zweedse autoriteiten verzoeken, is derhalve in overeenstemming met:- het communautaire milieubeleid gericht op de vermindering van de CO2-uitstoot, en- het communautaire energiebeleid dat de eigen duurzame energie voorziening moet veilig stellen.De Commissie stelt vast dat de effectieve totale accijns (zie onderstaande tabel) op brandstoffen van volledig CO2-neutrale oorsprong in het geval van een aan benzine gelijkwaardige biobrandstof hoger is dan het toepasselijke communautaire minimumtarief. In het geval van onvermengde biodiesel kan het tarief tot 140 euro per 1000 liter dalen, d.w.z. onder het niveau van het desbetreffende communautaire minimumtarief. Het politieke compromis dat over de voorgestelde richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijn 92/81/EEG inzake biobrandstoffen [8] werd bereikt, laat evenwel onder bepaalde voorwaarden een volledige vrijstelling van de accijns op minerale oliën toe. In voorliggend geval zijn deze voorwaarden vervuld.[8]  Voorstel voor een richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijn 92/81/EEG wat betreft de mogelijkheid een verlaagd accijnstarief toe te passen op bepaalde minerale oliën die biobrandstoffen bevatten en op biobrandstoffen (COM/2001/0547 def.) (PB C103 E van 30.4.2002, blz. 217-220).>RUIMTE VOOR DE TABEL>De Zweedse regering zal toezien op de prijzen om overcompensatie van CO2-neutrale brandstoffen ten opzichte van gelijkwaardige fossiele brandstoffen te vermijden.Wat de regels inzake staatssteun betreft, zal de Commissie een besluit over de verenigbaarheid van het voorstel aannemen zodra de Raad Zweden heeft gemachtigd om de voorliggende maatregel te nemen.3. ConclusieDe Commissie stelt voor dat de Raad Zweden krachtens artikel 8, lid 4, van Richtlijn 92/81/EEG machtigt om tot 31 december 2007 gedifferentieerde accijnstarieven toe te passen op CO2-neutrale brandstoffen overeenkomstig artikel 8, lid 4, van Richtlijn 92/81/EEG.Het effectieve accijnstarief voor CO2-neutrale brandstoffen die ongelode benzine vervangen, mag niet minder bedragen dan 320 euro per 1000 liter.Het effectieve accijnstarief voor CO2-neutrale brandstoffen die diesel vervangen, mag niet minder bedragen dan 140 euro per 1000 liter.Op basis van een periodieke herziening door de Zweedse autoriteiten zal de tariefverlaging worden gecorrigeerd om overcompensatie van de extra productiekosten voor CO2-neutrale brandstoffen te vermijden.Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD waarbij Zweden wordt gemachtigd om overeenkomstig artikel 8, lid 4, van Richtlijn 92/81/EEG gedifferentieerde accijnstarieven op CO2-neutrale brandstoffen toe te passen(Alleen de Zweedse tekst is authentiek)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 92/81/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op minerale oliën [9], met name op artikel 8, lid 4,[9]  PB L 316 van 31.10.1992, blz. 12. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 94/74/EG (PB L 365 van 31.12.1994, blz. 46).Gezien het voorstel van de Commissie,Overwegende hetgeen volgt:(1) Zweden heeft verzocht een gedifferentieerd tarief te mogen toepassen voor de CO2-belasting op CO2-neutrale brandstoffen overeenkomstig artikel 8, lid 4, van Richtlijn 92/81/EEG. De andere lidstaten zijn op de hoogte gebracht.(2) De ontwikkeling van hernieuwbare energiebronnen en met name biobrandstoffen wordt al sinds 1985 door de Gemeenschap gestimuleerd. Op 7 november 2001 [10] heeft de Commissie een actieplan en twee voorstellen voor een richtlijn goedgekeurd om het gebruik van vervangende brandstoffen in het wegvervoer te stimuleren, te beginnen met bestuurlijke en fiscale maatregelen ter bevordering van biobrandstoffen. De door de Zweedse autoriteiten gevraagde derogatie sluit derhalve aan bij het communautaire beleid voor de ontwikkeling van de sector van de biobrandstoffen, dat de bescherming van het milieu en de veiligheid van de energievoorziening tot doel heeft.[10]  COM(2001) 547 def. van 7.11.2001.(3) In Zweden omvat de totale accijns op minerale olieproducten twee componenten, namelijk een energiebelasting en een CO2-belasting. Het tarief van de CO2-belasting kan tot nul worden gereduceerd in de mate dat conventionele minerale olieproducten in benzine of dieselolie worden vervangen door CO2-neutrale brandstoffen in vermengde of onvermengde vorm. De verlaging van de CO2-belasting staat in verhouding tot het aandeel van de koolstofatomen van biologische oorsprong in de brandstoffen.(4) Op basis van de biologische oorsprong van de koolstofatomen die zij bevatten, worden de volgende producten als CO2-neutrale brandstoffen aangemerkt:- dierlijke en plantaardige vetten en daarvan afgeleide producten van de GN-codes 1501 tot 1518;- alcoholen, van de GN-codes 2207 20 00 en 2905 11 00, die gedenatureerd en niet van synthetische oorsprong zijn, en gelijksoortige producten;- andere producten afkomstig van biomassa.(5) Het gedifferentieerde tarief geldt voor CO2-neutrale brandstoffen en moet worden toegepast op de plaats van productie of invoer. De vrijstelling van de CO2-belasting gebeurt automatisch zonder dat deze moet worden aangevraagd en de heffing nadien wordt terugbetaald.(6) De bepalingen van de onderhavige Beschikking doen geen afbreuk aan de toepassing van artikel 27, lid 1, onder a) en b), van Richtlijn 92/83/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op alcohol en alcoholhoudende dranken [11], wat betreft de verplichte vrijstelling voor gedenatureerde alcohol en de regels voor het verkeer daarvan, aangezien de onderhavige fiscale regeling uitsluitend mag worden toegepast op de specifieke gevallen waarin gedenatureerde alcohol als motorbrandstof dan wel als additief voor een motorbrandstof in de zin van artikel 2, lid 3, van Richtlijn 92/81/EEG wordt gebruikt.[11]  PB L 316 van 31.10.1992, blz. 21.(7) De productiekosten van CO2-neutrale brandstoffen zijn hoger dan die van conventionele brandstoffen, waardoor de prijs aan de pomp niet concurrerend zou zijn zonder een verlaging van de CO2-belasting. De verlaging van het accijnsrecht strekt ertoe de extra productiekosten van CO2-neutrale brandstoffen ten opzichte van fossiele brandstoffen gedeeltelijk te compenseren. De Zweedse regering dient de productiekosten van CO2-neutrale brandstoffen regelmatig te beoordelen om ervoor te waken dat overcompensatie plaatsvindt.(8) De verleende toestemming moet voor een periode van vijf jaar gelden.(9) De Commissie onderzoekt op regelmatige tijdstippen de accijnsverlagingen en -vrijstellingen, teneinde na te gaan of deze niet tot concurrentievervalsing leiden dan wel de goede werking van de interne markt belemmeren, en of zij verenigbaar zijn met het communautaire beleid inzake mededinging, milieubescherming, gezondheidszorg, energie en vervoer.HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:Artikel 1Zweden wordt gemachtigd een gedifferentieerd tarief voor de koolstofdioxide-belasting (CO2-belasting) op CO2-neutrale brandstoffen toe te passen.Artikel 2Op basis van de biologische oorsprong van de koolstofatomen die zij bevatten, worden de volgende producten als CO2-neutrale brandstoffen aangemerkt:(a) dierlijke en plantaardige vetten en daarvan afgeleide producten van de GN-codes 1501 tot 1518;(b) alcoholen, van de GN-codes 2207 20 00 en 2905 11 00, die gedenatureerd en niet van synthetische oorsprong zijn, en gelijksoortige producten;(c) andere producten afkomstig van biomassa.Onder ,biomassa" wordt verstaan: de biologisch afbreekbare fractie van producten, afvalstoffen en residuen uit de landbouw (met inbegrip van plantaardige en dierlijke stoffen), de bosbouw en aanverwante bedrijfstakken, alsmede de biologisch afbreekbare fractie van industrieel en huishoudelijk afval.Artikel 3De verlaging van de CO2-belasting moet in verhouding staan tot het aandeel van de koolstofatomen van biologische oorsprong in de brandstof.Artikel 4Het effectieve accijnstarief voor CO2-neutrale brandstoffen die ongelode benzine vervangen, mag niet minder bedragen dan 320 euro per 1000 liter.Het effectieve accijnstarief voor CO2-neutrale brandstoffen die dieselolie vervangen, mag niet minder bedragen dan 140 euro per 1000 liter.Artikel 5Op basis van een periodieke herziening door de Zweedse autoriteiten zal de verlaging van het accijnstarief worden gecorrigeerd naargelang de ontwikkeling van de grondstofprijzen op de markt, om overcompensatie van de extra productiekosten voor CO2-neutrale brandstoffen te voorkomen.Artikel 6Deze beschikking vervalt op 31 december 2007.Artikel 7Deze beschikking is gericht tot het Koninkrijk Zweden.Gedaan te Brussel, [...]Voor de RaadDe voorzitter


Avis juridique important

|

52002PC0358

Voorstel voor een Beschikking van de Raad tot wijziging van Richtlijn 94/55/EG van de Raad ten aanzien van de termijnen waarop drukvaten, flessenbatterijen en tanks voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg aan de richtlijn moeten voldoen  /* COM/2002/0358 def. */

Publicatieblad Nr. 262 E van 29/10/2002 blz. 0323 - 0324

Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD tot wijziging van Richtlijn 94/55/EG van de Raad ten aanzien van de termijnen waarop drukvaten, flessenbatterijen en tanks voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg aan de richtlijn moeten voldoen(door de Commissie ingediend)TOELICHTING1. Kaderrichtlijn 94/55/EG, zoals gewijzigdHet vervoer van gevaarlijke goederen in de EU over de weg wordt voornamelijk geregeld in Kaderrichtlijn 94/55/EG inzake het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg.In artikel 6, lid 4, van de richtlijn, zoals gewijzigd bij Richtlijn 2000/61/EG van de Raad, wordt bepaald dat iedere lidstaat de op 31 december 1996 geldende nationale wetgeving inzake de constructie, het gebruik en de voorwaarden voor het vervoer van nieuwe houders voor gassen en nieuwe tanks die niet aan de bijlagen van de richtlijn voldoen, kan handhaven totdat verwijzingen naar normen voor de constructie en het gebruik van tanks en houders met een even bindend karakter als de bepalingen van de richtlijn in de bijlagen worden opgenomen, maar uiterlijk tot en met 30 juni 2001. Daarbij wordt gesteld dat deze datum wordt verschoven voor houders en tanks waarvoor geen gedetailleerde technische voorschriften bestaan of waarvoor in de bijlagen niet voldoende verwijzingen naar de juiste Europese normen zijn opgenomen. De betrokken houders en tanks en de uiterste datum voor de toepassing van de richtlijn op die houders en tanks worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 9 (comitéprocedure met het regelgevend comité voor het vervoer van gevaarlijke goederen).Deze uitzondering geldt alleen voor het binnenlandse vervoer en wordt momenteel door twee lidstaten toegepast.2. Parallelle voorschriften in Richtlijn 1999/36/EG van de Raad betreffende vervoerbare drukapparatuurDeze houders en een deel van de tanks (tanks onder druk) vallen ook onder Richtlijn 1999/36/EG betreffende vervoerbare drukapparatuur. Deze richtlijn, die uitsluitend betrekking heeft op het vrije verkeer van goederen, heeft dezelfde criteria voor de begindatum van de toepassing ervan: de bijlagen van de kaderrichtlijn moeten voldoende gedetailleerde technische voorschriften of afdoende verwijzingen naar de desbetreffende Europese normen voor vervoerbare drukapparatuur bevatten. Voor deze richtlijn is de datum van toepassing voor bepaalde soorten houders (drukvaten en flessenbatterijen) en alle tanks onder druk volgens dezelfde comitéprocedure (deze specifieke richtlijn heeft hetzelfde regelgevende comité als de kaderrichtlijn) uitgesteld tot 1 juli 2003, aangezien men van mening was dat de bijlagen niet voldoende gedetailleerde technische voorschriften of afdoende verwijzingen naar de desbetreffende Europese normen bevatten. Dit advies van het comité is op 19 juli 2000 uitgebracht en de desbetreffende beschikking van de Commissie betreffende uitstel van de ingangsdatum voor de toepassing van Richtlijn 1999/36/EG van de Raad voor bepaalde vervoerbare drukapparatuur is op 25 januari 2001 vastgesteld [1].[1]  PB L 39 van 9.2.2001, blz. 43.3. Vergelijking van de kaderrichtlijn met de richtlijn betreffende vervoerbare drukapparatuur ten aanzien van het uitstel van de data van toepassingEr dient te worden opgemerkt dat het uitstel van de data van toepassing voor de kaderrichtlijn andere gevolgen heeft dan voor de richtlijn betreffende vervoerbare drukapparatuur. Het uitstel van de data in artikel 6, lid 4, van de kaderrichtlijnen geeft de betrokken lidstaten namelijk meer tijd om bij hun binnenlandse vervoer apparatuur te gebruiken die niet in overeenstemming met de kaderrichtlijn is, maar het uitstel van de data in de richtlijn betreffende vervoerbare drukapparatuur zorgt ervoor dat apparatuur met een communautaire certificeringsmarkering (ð) waarvoor niet allen het vrije verkeer (dat al onder de kaderrichtlijn valt) maar ook, wat heel belangrijk is, het vrije in de handel brengen wordt gewaarborgd, aan de hand van geharmoniseerde eisen wordt gecertificeerd.4. Het voorstel van de Commissie en het besluit van het regelgevend comité voor het vervoer van gevaarlijke goederenRekening houdend met dezelfde achtergrondgegevens en de verplichting in de kaderrichtlijn om de procedure te starten, heeft de Commissie een ontwerp-beschikking opgesteld om de datum van toepassing overeenkomstig artikel 6, lid 4, van de kaderrichtlijn tot 1 juli 2003 uit te stellen. Dit onderwerp is eerst besproken tijdens de vergadering van het comité op 27 november 2001 en slechts één lidstaat maakte bezwaar tegen deze aanpak. Daarom heeft de Commissie deze aangelegenheid tijdens de vergadering van het comité op 7 maart 2002 in stemming gebracht. Tijdens de discussie vóór de stemming werden de lidstaten zeer kritisch. Er werden slechts 13 stemmen vóór het voorstel van de Commissie uitgebracht en dit werd dus door het comité verworpen.5. Het bij de Raad ingediende voorstelAangezien het comité geen positief advies over het voorstel van de Commissie heeft uitgebracht en aangezien de Commissie, gelet op het ontbreken van gedetailleerde technische specificaties of afdoende verwijzingen naar Europese normen in de bijlagen van de kaderrichtlijn, wettelijk verplicht is een voorstel in te dienen om deze datum uit te stellen, dient de Commissie dit voorstel nu bij de Raad in.Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD tot wijziging van Richtlijn 94/55/EG van de Raad ten aanzien van de termijnen waarop drukvaten, flessenbatterijen en tanks voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg aan de richtlijn moeten voldoen(Voor de EER relevante tekst)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 94/55/EG van de Raad van 21 november 1994 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg [2], laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2001/7/EG van de Commissie [3], en met name op artikel 6, lid 4, derde alinea,[2]  PB L 319 van 12.12.1994, blz. 7.[3]  PB L 30 van 1.2.2001, blz. 43.Overwegende hetgeen volgt:(1) De Europese normen waarin gedetailleerde technische specificaties voor de constructie, het gebruik en de voorwaarden voor het vervoer van drukvaten, flessenbatterijen en tanks voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg worden vastgesteld, zijn nog niet aan de bijlagen A en B van Richtlijn 94/55/EG toegevoegd, aangezien de normalisatiewerkzaamheden van de CEN daarvoor nog niet zijn afgerond.(2) Daarom is het noodzakelijk de in artikel 6, lid 4, van Richtlijn 94/55/EG vastgestelde termijnen waarop deze drukvaten, flessenbatterijen en tanks aan Richtlijn 94/55/EG moeten voldoen, te verlengen.(3) Richtlijn 94/55/EG dient derhalve dienovereenkomstig te worden gewijzigd.(4) Om juridische onzekerheid te vermijden dient deze beschikking met ingang van 1 juli 2001 van toepassing te zijn,HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:Artikel 1Artikel 6, lid 4, eerste alinea, van Richtlijn 94/55/EG wordt vervangen door:"Iedere lidstaat kan zijn nationale bepalingen die op 31 december 1996 van kracht waren inzake de constructie, het gebruik en de voorwaarden voor het vervoer van nieuwe drukvaten en flessenbatterijen in de zin van de in punt 4 van bijlage C genoemde bijzondere bepaling en van nieuwe tanks die niet aan de bijlagen A en B voldoen, handhaven totdat verwijzingen naar normen voor de constructie en het gebruik van tanks, drukvaten en flessenbatterijen met een even bindend karakter als de bepalingen van deze richtlijn in de bijlagen A en B worden opgenomen en uiterlijk tot en met 30 juni 2003. Vóór 1 juli 2003 vervaardigde drukvaten, flessenbatterijen en tanks en andere houders die vóór 1 juli 2001 zijn vervaardigd en zodanig worden onderhouden dat de vereiste veiligheidsniveaus in acht worden genomen, mogen onder de oorspronkelijke voorwaarden in gebruik blijven."Artikel 2Deze beschikking is van toepassing met ingang van 1 juli 2001.Artikel 3Deze beschikking is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, opVoor de RaadDe Voorzitter


title: Voorstel voor een beschikking van de Raad tot vaststelling van een communautaire regeling inzake retributies in de sector diervoeding

text:
COMMISSE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN
                                     Brussel, 29.04.1998
                                     COM(1998)225def.
                     Voorstel voor een
           BESCHIKKING VAN DE RAAD
tot vaststelling van een communautaire regeling inzake
           retributies in de sector diervoeding
             (door de Commissie ingediend)
 ---pagebreak---  ---pagebreak---                                                Toelichting
Bij dit voorstel voor een beschikking worden, overeenkomstig Richtlijn 70/524/EEG
betreffende toevoegingsmiddelen in de diervoeding1 en Richtlijn 95/69/EG houdende
vaststelling van de voorwaarden en bepalingen voor de erkenning en de registratie van
bedrijven en tussenpersonen in de sector diervoeding en tot wijziging van de
Richtlijnen 70/524/EEG, 74/63/EEG, 79/373/EEG en 82/471/EEG2, gewijzigd bij
Richtlijn .../.../EG (COM( 1998)216), de regels vastgesteld voor de berekening van bepaalde
retributies in de sector diervoeding.
Als basisprincipe wordt ervan uitgegaan dat de lidstaten slechts een retributie moeten innen
ter dekking van de werkelijke kosten voor de geleverde prestaties. Om de toepassing van dat
principe te garanderen, wordt in de bijlage bij de beschikking een lijst vastgesteld van de
kosten die in acht moeten worden genomen bij het berekenen van de retributies.
In de loop van de bespreking van het vijfde amendement van Richtlijn 70/524/EEG is
overeenstemming bereikt over het principe dat de retributies slechts door de lidstaten moeten
worden geïnd voor de erkenning van bepaalde toevoegingsmiddelen. In artikel 1, lid 1, juncto
bijlage A, is bijgevolg bepaald dat de retributies slechts mogen worden geïnd voor
toevoegingsmiddelen die behoren tot de groepen waarvoor de vergunning gekoppeld is aan
degene die verantwoordelijk is voor het in de handel brengen.
Op basis van de opgedane ervaring zal de nu vastgestelde regeling kunnen worden gewijzigd
om de verschillen weg te werken die nog kunnen bestaan tussen de naargelang van de lidstaat
toegepaste retributie.
Dit voorstel heeft geen financiële gevolgen von de begroting van de Gemeenschap. Het is
gebaseerd op een exclusieve bevoegdheid van de Gemeenschap.
1
    PB L 270 van 14.12.1970, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 98/19/EG van de Commissie
    (PB L 96 van 28.3.1998, blz. 39).
    PB L 332 van 30.12.1995, blz. 15.
                                                   „2,
 ---pagebreak---                                           Voorstel voor een
                                 BESCHIKKING VAN DE RAAD
                      tot vaststelling van een communautaire regeling inzake
                                 retributies in de sector diervoeding
 DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
 Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
 Gelet op Richtlijn 70/524/EEG van de Raad van 23 november 1970                             betreffende
 toevoegingsmiddelen in de diervoeding3, inzonderheid op artikel 6, lid 2,
 Gelet op Richtlijn 95/69/EG van de Raad van 22 december 1995 houdende vaststelling van de
 voorwaarden en bepalingen voor de erkenning en de registratie van bedrijven en
 tussenpersonen in de sector diervoeding en tot wijziging van de Richtlijnen 70/524/EEG,
 74/63/EEG, 79/373/EEG en 82/471/EEG4, inzonderheid op artikel 14,
 Gezien het voorstel van de Commissie5,
 Overwegende dat in communautair verband dient te worden bepaald dat voor bepaalde
diensten in alle lidstaten een retributie moet worden geïnd;
Overwegende dat de retributies uitsluitend worden aangerekend voor het onderzoek van
dossiers van gespecificeerde toevoegingsmiddelen; dat de betrokken groepen
toevoegingsmiddelen in een lijst dienen te worden opgenomen;
Overwegende dat erop dient te worden toegezien dat de te innen retributies uitsluitend ter
dekking dienen van de werkelijke lonen, sociale bijdragen en administratiekosten van de
instantie die de diensten verleent; dat een uitputtende lijst dient te worden vastgesteld van de
kosten die bij de berekening van de retributies in aanmerking dienen te worden genomen;
Overwegende dat de lidstaten in de gelegenheid dienen te worden gesteld het bedrag van de
retributies op forfaitaire basis vast te stellen, zodat zij niet in elk geval afzonderlijk de
werkelijk gemaakte kosten dienen te verantwoorden;
3
        PB L 270 van 14.12.1970, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 98/19/EG van de
        Commissie (PB L 96 van 28.3.1998, blz. 39).
4
        PB L 332 van 30.12.1995, blz. 15.
5
        PBC... van ... blz. ..
                                                    3
 ---pagebreak--- Overwegende dat de lidstaten aan de Commissie de nodige gegevens dienen mede te delen op
basis waarvan zij indien nodig wijzigingen kan voorstellen; dat die wijzigingen dienen te
worden vastgesteld volgens de bij deze beschikking vastgestelde procedure, waarbij met name
in het kader van het Permanent Comité voor veevoeders een nauwe samenwerking tussen de
lidstaten en de Commissie tot stand dient te komen,
HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:
                                             Artikel 1
1.      De lidstaten zien erop toe dat voor de kosten die door de lidstaat welke
        overeenkomstig artikel 4 van Richtlijn 70/524/EEG als rapporteur optreedt, bij het
        onderzoek van de dossiers van de in bijlage A bij de onderhavige beschikking
        opgenomen toevoegingsmiddelen worden gemaakt, een retributie wordt geïnd.
2.      De lidstaten zien erop toe dat voor de kosten die bij de erkenning van bepaalde
        bedrijven en tussenpersonen overeenkomstig artikel 5 van Richtlijn 95/69/EG worden
        gemaakt, een retributie wordt geïnd.
3.      Bij de berekening van de in de leden 1 en 2 bedoelde retributies worden uitsluitend de
        in bijlage B vermelde kosten in aanmerking genomen.
                                             Artikel 2
De bijlagen kunnen volgens de procedure van artikel 5 worden gewijzigd.
                                             Artikel 3
Rechtstreekse of onrechtstreekse restitutie door de Lidstaten van retributies in de zin van deze
beschikking is verboden.
Toepassing van een forfaitair bedrag door een lidstaat wordt bij de evaluatie van individuele
gevallen evenwel niet als een onrechtstreekse restitutie beschouwd.
                                             Artikel 4
1.      De lidstaten stellen verslagen op waarin wordt beschreven op welke wijze deze
        beschikking ten uitvoer wordt gelegd. Zij maken daarin met name melding van:
                het bedrag van de geïnde retributies,
                de uitsplitsing van de retributies,
                de berekeningsmethode voor de retributies.
        De lidstaten dienen deze verslagen uiterlijk op 1 april 1999 bij de Commissie in.
 ---pagebreak--- 2.      Op basis van de in lid 1 bedoelde verslagen stelt de Commissie een algemeen
        samenvattend verslag op over de toepassing van deze beschikking, en indien nodig
        dient zij voor verdere harmonisering van de retributieregelingen in de sector
        diervoeders voorstellen in.
                                             Artikel 5
In de gevallen waarin de in dit artikel vastgestelde procedure dient te worden toegepast, wordt
de Commissie bijgestaan door het Permanent Comité voor veevoeders, hierna "het comité"
genoemd.
De vertegenwoordiger van de Commissie legt het comité een ontwerp voor van de te nemen
maatregelen. Het comité brengt advies uit over dit ontwerp binnen een termijn die de
voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie van de materie. Het comité spreekt zich
uit met de meerderheid van stemmen die in artikel 148, lid 2, van het Verdrag is
voorgeschreven voor de aanneming van de besluiten die de Raad op voorstel van de
Commissie dient te nemen. Bij de stemming in het comité worden de stemmen van de
vertegenwoordigers van de lidstaten gewogen overeenkomstig genoemd artikel. De voorzitter
neemt niet aan de stemming deel.
De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast wanneer zij in overeenstemming zijn met
het advies van het comité.
Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn met het advies van het comité
of indien geen advies is uitgebracht, dient de Commissie onverwijld bij de Raad een voorstel
in betreffende de te nemen maatregelen. De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid
van stemmen.
Indien de Raad binnen een termijn van drie maanden na de indiening van het voorstel bij de
Raad geen besluit heeft genomen, worden de voorgestelde maatregelen door de Commissie
vastgesteld.
                                            Artikel 6
Deze beschikking is van toepassing met ingang van 1 april 1998.
                                            Artikel 7
Deze beschikking is gericht tot de lidstaten.
Gedaan te Brusiel, op
                                                                  Voor de Raad
                                                                  De voorzitter
 ---pagebreak---                                   BIJLAGE A
Dossiers voor toevoegingsmiddelen waarvoor de vergunning wordt verleend aan de persoon
die verantwoordelijk is voor het in de handel brengen ervan overeenkomstig
Richtlijn 70/524/EEG.
 ---pagebreak---                                             BIJLAGE B
Uitputtende lijst van kosten die in aanmerking moeten worden genomen bij de berekening van
de retributies als bedoeld in artikel 1, leden 1 en 2:
loonkosten, inclusief eventuele toelagen, pensioenbij dragen, verzekeringsbijdragen voor het
personeel;
huisvesting, inclusief huur, verwarming, licht en water, meubilair, onderhoud, verzekeringen;
algemene kosten, waaronder kantooruitrusting, vaste kosten, verzendingskosten, drukkosten,
telecommunicatie, opleiding, abonnementen op tijdschriften;
reis- en aanverwante kosten;
aanverwante technische kosten (bijvoorbeeld laboratoriumkosten, bemonstering).
 ---pagebreak---  ---pagebreak---                                                                    ISSN 0254-1513
                                                           COM(98) 225 def.
                                       DOCUMENTEN
NL                                                                 03  15 10
                                   Catalogusnummer : CB-C0-98-238-NL-C
                                                              ISBN 92-78-33155-4
Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen
L-2985 Luxemburg
                                          S


Avis juridique important

|

51999PC0578

Voorstel voor een beschikking van de Raad tot vaststelling van een door het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek voor de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie uit te voeren aanvullend onderzoekprogramma  /* COM/99/0578 def. - CNS 99/0232 */

Publicatieblad Nr. C 056 E van 29/02/2000 blz. 0004 - 0005

Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD tot vaststelling van een door het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek voor de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie uit te voeren aanvullend onderzoekprogramma(door de Commissie ingediend) TOELICHTING1. Op 27 juni 1996 heeft de Raad een door het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek voor de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie uit te voeren aanvullend onderzoekprogramma (1996-1999) aangenomen dat betrekking had op de exploitatie van de Hogefluxreactor (HFR) in Petten. Dit programma loopt dan ook op 31 december 1999 af.2. In dit voorstel voor een beschikking wordt een nieuw vierjarenprogramma (2000-2003) voorgesteld.3. De Hogefluxreactor (HFR) in Petten wordt door de Commissie geëxploiteerd op grond van de overeenkomst tussen Euratom en Nederland van 25 juli 1961. In het kader van deze overeenkomst heeft de Commissie zich er namens de Gemeenschap toe verbonden de nodige faciliteiten te bouwen en bijkomende uitrusting te leveren om deze faciliteiten (met inbegrip van de HFR) optimaal te gebruiken. Deze overeenkomst is gesloten voor een periode van 99 jaar. Met het oog op de uitvoering ervan hebben beide partijen op 31 oktober 1962 een erfpachtovereenkomst met een looptijd van 99 jaar gesloten. 4. De HFR speelt in de Europese Unie een belangrijke rol in het medisch onderzoek en medische toepassingen, in het materiaalonderzoek en bij de ondersteuning van veilige nucleaire technologieën. ·   De reactor produceert isotopen voor meer dan 60% van de 10 miljoen medische diagnoses die jaarlijks in Europa worden verricht. Door zijn kwaliteiten en betrouwbaarheid is het een onmisbaar instrument voor alle Europese farmaceutische bedrijven die op dit gebied actief zijn. Bovendien kunnen de producten van de reactor, omdat deze in Europa is gevestigd, snel naar de medische centra in Europa worden getransporteerd. Dit is essentieel voor de kortlevende isotopen die het meest worden gebruikt.·   De sluiting van de HFR-reactor zou snel tot gevolg kunnen hebben dat een niet-Europese onderneming een monopoliepositie verwerft. Een dergelijke situatie zou ingrijpende technische en financiële gevolgen voor de Europese Unie hebben: minder zekerheid wat de levering van kortlevende isotopen betreft en een prijsstijging die ten laste zou komen van de socialezekerheidsstelsels van de lidstaten. ·   De HFR wordt ook gebruikt door een associatie van Europese centra die werken aan een nieuwe behandeling voor hersentumoren door gebruik te maken van BNCT (Boron Neutron Capture Therapy) technieken. Deze ziekte veroorzaakt jaarlijks ongeveer 15.000 sterfgevallen in Europa. Alleen Japan, de Verenigde Staten en Finland hebben installaties van het BNCT-type ontwikkeld.·   De HFR-reactor ondersteunt ook ander onderzoek: productie van nieuwe isotopen, ontwikkeling van andere technische BNCT-toepassingen, onderzoek aan nieuwe producten voor alfa-immuno-therapie, onderzoek aan materialen voor medische prothesis&·   De neutronenbundels worden gebruikt voor fundamenteel onderzoek van materiaalstructuren. Deze activiteit is permanent in ontwikkeling en heeft zelfs geleid tot de bouw van nieuwe reactoren zoals FRM II in Duitsland. In dit verband is in 1998 in de reactor een uniek Europees instrument voor het meten van restspanningen in industriële constructiedelen tot één ton geassembleerd.·   Ondanks de daling van de middelen voor O&O op nucleair gebied blijft de HFR zeer actief op het gebied van de veiligheid van de bestaande reactoren en de ontwikkeling van toekomstige veiliger reactoren. De HFR levert een bijdrage aan de volgende programma's: management, van veroudering en levensduur van reactoren, transmutatie van nucleair afval om de veiligheid van de opslag van afval te verbeteren, verhoging van het rendement en de veiligheid van splijtstof. ·   Er wordt onderzoek verricht aan plutoniumbevattende splijtstof (gemengde oxiden van U en Pu en splijtstof voor hogetemperatuurreactor) met het oog op het wegwerken van plutonium voor militaire toepassingen. ·   Voor het ontwerp en de bouw van toekomstige veiliger reactoren is het gedrag van diverse materialen bepalend. Deze materialen worden getest in de HFR-reactor.5. In het huidige aanvullend programma dat zijn einde nadert, werden de HFR-activiteiten hoofdzakelijk uitgevoerd in samenwerking tussen drie partners: Nederland, Duitsland en Frankrijk, die zorg droegen voor de financiering ervan. Bijkomende financiële middelen, die voortdurend zijn toegenomen, werden verkregen uit externe contracten en uit deelname aan programma's van de Gemeenschap. Het werkprogramma werd bijgevolg zo opgesteld dat het voldeed aan de in het kader van deze samenwerking geuite behoeften. In de notulen van de vergadering van de Raad van 27 juni 1996 verklaarde de Commissie dat zij bevestigt dat "deelname aan programma's van de Gemeenschap" inhoudt dat de HFR op basis van toereikende financiering kan deelnemen aan de uitvoering van programma's van de Gemeenschap, al dan niet in het kader van de kaderprogramma's. Deze deelname kan plaatsvinden op concurrerende grondslag of door de verkoop van bestralingsdiensten aan GCO-instituten in verband met de uitvoering van hun activiteiten. .6. Met het oog op het nieuwe HFR-programma heeft de Commissie de mogelijkheden onderzocht om de bedrijfskosten van de reactor te verlagen op basis van een studie waarbij alle partners betrokken waren en waaraan gespecialiseerde bedrijven deelnamen. Dit heeft geleid tot een reeks interne hervormingen om het concurrentievermogen van de HFR te verbeteren zonder afbreuk te doen aan de veiligheid of betrouwbaarheid ervan. 7. In het financieel memorandum bij het bijgevoegde voorstel voor het nieuwe aanvullende programma is alleen de bijdrage van de drie deelnemende lidstaten vermeld. Met externe partners kunnen pas formele overeenkomsten worden aangegaan als er een juridische grondslag is. Deze juridische grondslag zal worden gevormd door de beschikking van de Raad. De bijdrage van de drie deelnemende lidstaten aan het nieuwe programma is ongeveer 38,97 miljoen euro. Dit bedrag omvat de bijdrage aan de toekomstige ontmanteling van de reactor. 8. Sinds 1998 is er een "HFR-gebruikersgroep". Voorzitter van de groep is het hoofd van de HFR-eenheid en de groep is samengesteld uit deskundigen die zijn voorgedragen door de Nederlandse, Duitse en Franse leden van de raad van beheer van het GCO. De groep adviseert de Commissie over de exploitatie van de reactor en de ontwikkeling van het toekomstige gebruik ervan.  99/0232 (CNS)Voorstel voor eenBESCHIKKING VAN DE RAADtot vaststelling van een door het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek voor de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie uit te voeren aanvullend onderzoekprogrammaDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, en met name op artikel 7,Gezien het voorstel van de Commissie [1], ingediend na raadpleging van het Wetenschappelijk en Technisch Comité,[1]  &Gezien het advies van het Europees Parlement [2],[2]  &Overwegende hetgeen volgt:(1) De ontwikkeling van de nucleaire geneeskunde in de Europese Unie draagt bij tot de bescherming van de volksgezondheid, die de Unie zich ten doel heeft gesteld en die vereist dat in sterkere mate proefreactoren voor medische doeleinden worden gebruikt. (2) In het kader van het gemeenschappelijk beleid op het gebied van wetenschap en technologie is het aanvullend onderzoekprogramma waarin gebruik wordt gemaakt van de Hogefluxreactor (HFR) een van de voornaamste instrumenten van het vijfde kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie voor activiteiten op het gebied van onderzoek en opleiding om bij te dragen tot de ondersteuning en beproeving van medische diagnostische en therapeutische methoden, tot de ontwikkeling van materiaalkunde en tot de oplossing van problemen op het gebied van de kernenergie. (3) De financiële bijdragen voor dit aanvullende programma zullen rechtstreeks worden geleverd door Nederland, Duitsland en Frankrijk. (4) Naast deze bijdragen zal de HFR financiële middelen ontvangen uit contracten met derden en uit de deelname aan programma's van de Gemeenschap op concurrerende grondslag, HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:Artikel 1Het aanvullend programma voor de exploitatie van de HFR, hierna het "programma" te noemen, waarvan de doelstellingen in bijlage I zijn neergelegd, wordt vastgesteld voor een periode van vier jaar die ingaat op 1 januari 2000.Artikel 2De voor de uitvoering van het programma noodzakelijk geachte financiële bijdragen worden geraamd op ongeveer 38,97 miljoen euro. De verdeling van dit bedrag is vermeld in bijlage II. Dit bedrag omvat de bijdrage aan de toekomstige ontmanteling van de reactor. Artikel 3De Commissie draagt via haar Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek de verantwoordelijkheid voor de uitvoering van het programma. De raad van beheer van het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek wordt op de hoogte gehouden van de uitvoering van het programma. Artikel 4De Commissie zendt jaarlijks vóór 15 april aan het Europees Parlement, de Raad en het Economisch en Sociaal Comité een verslag over de tenuitvoerlegging van deze beschikking. Artikel 5Deze beschikking is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel,  Voor de Raad De Voorzitter BIJLAGE IWETENSCHAPPELIJKE EN TECHNISCHE DOELSTELLINGENDe belangrijkste doelstellingen van het programma zijn:1. De veilige en betrouwbare exploitatie van de Hogefluxreactor (HFR) in Petten; dit omvat routinebedrijf van de faciliteit gedurende meer dan 250 dagen per jaar en het beheer van de splijtstofcyclus met inachtneming van de veiligheids- en kwaliteitszorg.2. Rationeel gebruik van de reactor voor een breed scala van onderwerpen. De belangrijke onderzoek- en ontwikkelingsthema's waarbij de HFR wordt gebruikt, worden geïllustreerd door de volgende voorbeelden: materiaalonderzoek, ondersteuning van O&O in verband met de veiligheid van de splijtstofkringloop, de mogelijkheid om splijtstof te ontwikkelen met gebruikmaking van plutonium dat voor kernwapens bestemd was, de ontwikkeling van medische isotopen om een antwoord te geven op vragen vanuit het medisch onderzoek en de beproeving van medische therapeutische technieken. BIJLAGE II  VERDELING VAN DE BIJDRAGENDe bijdragen voor dit aanvullend programma zullen worden geleverd door Nederland, Duitsland en Frankrijk.De verdeling van deze bijdragen is als volgt: Nederland: 34 miljoen euro Duitsland: 3,77 miljoen euro Frankrijk: 1,20 miljoen euroTotaal: 38,97 miljoen euro FINANCIEEL MEMORANDUM1. BENAMING VAN DE MAATREGELAanvullend programma "Exploitatie van de Hogefluxreactor (HFR)".2. BEGROTINGSPLAATS(EN)6221: Ontvangsten uit de exploitatie van de HFR die aanleiding geven tot de opvoering van extra kredieten.B6-443:  Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek - Exploitatie van de Hogefluxreactor (HFR) [3];[3]  Begrotingslijn voorgesteld voor de begroting voor 2000.B6-111: Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek - Aan de instelling verbonden personen (gedeeltelijk);B6-121: Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek - Uitvoeringsmiddelen (gedeeltelijk).3. RECHTSGRONDSLAG- Financieel reglement, artikel 96, lid 1;- Voorstel voor een beschikking van de Raad tot vaststelling van een door het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek (GCO) voor de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie uit te voeren aanvullend onderzoekprogramma (2000-2003).4. OMSCHRIJVING VAN DE MAATREGEL4.1 Algemene doelstellingHet voorgestelde aanvullende programma betreft de exploitatie van de HFR in de vestiging te Petten van het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek ten behoeve van onderzoekprojecten van Nederland, Duitsland en Frankrijk.De belangrijkste doelstellingen van het programma zijn:- De veilige exploitatie van de HFR. Dit omvat routinebedrijf van de faciliteit gedurende meer dan 250 dagen per jaar, beheer van de splijtstofcyclus en veiligheids- en kwaliteitszorg.- Een rationeel gebruik van de reactor voor een breed scala van onderwerpen, zoals de productie van radio-isotopen en aanverwante activiteiten, bestralingsbeproeving van materialen voor splijtingsreactoren en voor toekomstige kernfusiereactoren, neutronentoepassingen voor onderzoekingen op het gebied van de vastestoffysica en materiaalkunde, neutronenradiografie als niet-destructieve testmethode en behandeling van bepaalde vormen van kanker met neutronen (BNCT) en aanverwant onderzoek.4.2 Looptijd en verlengingDe looptijd van het voorgestelde programma is vier jaar vanaf 1 januari 2000. Wat de eventuele verlenging van de maatregel betreft zal een nieuw voorstel worden gedaan voor een exploitatieprogramma dan wel voor de buitenbedrijfstelling van de faciliteit.5. INDELING VAN DE UITGAVEN/ONTVANGSTEN5.1 Verplichte/niet-verplichte uitgaven (niet verplicht uitgaven)5.2 Gesplitste/niet-gesplitste kredieten (gesplitste kredieten)5.3 Aard van de ontvangstenOntvangsten uit diensten en prestaties die het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek tegen betaling aan derden levert.6. AARD VAN DE UITGAVEN/ONTVANGSTENDe voor deze maatregel bestemde ontvangsten afkomstig van de drie betrokken lidstaten zullen in de begrotingsjaren 2000 tot en met 2003 worden ingeschreven op post 6221 van de staat van ontvangsten. Deze ontvangsten zullen het mogelijk maken aanvullende kredieten te openen ter dekking van de personeelsuitgaven, de uitvoeringsmiddelen en de beleidskredieten (exploitatiekosten, investeringen en contracten).7. FINANCIËLE GEVOLGEN7.1 Wijze van berekening van de totale kosten van de maatregel (verhouding individuele/totale kosten)Bij de berekening van de totale kosten van de voorgestelde maatregel is rekening gehouden met:- De verwachte personeelsuitgaven op basis van de verwachte economische ontwikkeling op middellange termijn in de lidstaten waar vestigingen van het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek zijn, met name in Nederland.- De verwachte uitgaven in verband met uitvoeringsmiddelen (wetenschappelijke en technische ondersteuning en aandeel in de kosten van algemene diensten);- De verwachte ontwikkeling van de beleidskredieten die nodig zijn voor de uitvoering van het geplande programma (directe bedrijfskosten, uitrusting en contracten).Evenals voor de eerdere aanvullende programma's zal voor de uitvoering van dit programma geen beroep worden gedaan op middelen van de Gemeenschap. De drie betrokken lidstaten zullen hun bijdrage aan de financiering van dit aanvullende programma hetzij rechtstreeks, hetzij via overeenkomsten met onderzoekorganisaties leveren. De indicatieve verdeling van de bijdragen in de totale kosten is als volgt: - Nederland 34 miljoen euro - Duitsland 3,77 miljoen euro - Frankrijk 1,2 miljoen euroTotaal 38,97 miljoen euro7.2 Indeling naar onderdeel van de maatregel:VK in mln euro (lopende prijzen)>RUIMTE VOOR DE TABEL> 7.3 Tijdschema voor de vastleggingskredieten/betalingskredietenVK in mln euro>RUIMTE VOOR DE TABEL>8. MAATREGELEN TER BESTRIJDING VAN FRAUDEProgramma voor boekhoudkundige en interne controle wat wetenschappelijke en financiële aspecten betreft, uitgevoerd door functionarissen van het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek, interne boekhoudkundige controle door de Financiële Controle, controle ter plaatse en boekhoudkundige controle door de Financiële Controle en de Rekenkamer. De controle op het verkeer van splijtbaar materiaal vindt plaats in het kader van Euratom- en IAEA-inspecties.9. GEGEVENS KOSTEN-BATENANALYSE9.1 Specifieke en kwantificeerbare doelstellingen; doelgroepDe specifieke doelstellingen van het programma zijn kort samengevat in punt 4.1 (Algemene doelstelling). De doelgroep zijn personen uit de Europese wetenschap en industrie, met name die welke zich bezighouden met energieonderzoek, veiligheid van reactoren en van de splijtstofkringloop en met het gebruik van de HFR voor medische doeleinden.9.2 Motivering van de maatregel_   Reden waarom een maatregel van de Gemeenschap noodzakelijk is. De Hogefluxreactor in Petten wordt door de Commissie geëxploiteerd op grond van de overeenkomst tussen Euratom en Nederland van 25 juli 1961. Deze overeenkomst met een looptijd van 99 jaar bevat geen opzeggingsclausule (in dergelijke overeenkomsten worden de gevolgen van opzegging per geval door de partijen overeengekomen)._   In het kader van deze overeenkomst gebruiken de Nederlandse, Duitse en Franse autoriteiten de reactor voor de uitvoering van hun eigen onderzoekprogramma. Een aanvullend programma - dat hoofdzakelijk gefinancierd wordt door Nederland - is het enige geschikte juridische instrument gebleken.9.3 Follow-up en evaluatie van de maatregelDe aard en regelmaat van de interne evaluatie moeten de Commissie in staat stellen zich van haar verplichtingen te kwijten. Voor elk project worden kwantitatieve en kwalitatieve indicatoren en criteria bepaald om de resultaten van het programma te beoordelen: de resultaten zullen worden meegedeeld aan de leden van de raad van beheer van het GCO en zo mogelijk in een jaarverslag worden gepubliceerd.Behalve een jaarverslag dat  uitsluitend aan de HFR gewijd is (EUR 18714 EN, 1998) publiceert het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek ieder jaar een "Jaarverslag" dat van tevoren aan de raad van beheer wordt voorgelegd: het jaarverslag over 1998 heeft de referenties COM(1999)222 def. en EUR 18704 EN.10. ADMINISTRATIEVE UITGAVEN (DEEL A VAN AFDELING III VAN DE ALGEMENE BEGROTING) Niet van toepassing.


|

52011PC0265

BESLUIT VAN DE RAAD tot verlenging van Besluit 2010/371/EU betreffende afsluiting van de overlegprocedure met de Republiek Madagaskar overeenkomstig artikel 96 van de ACS-EU-partnerschapsovereenkomst Voorstel voor een BESLUIT VAN DE RAAD tot verlenging van Besluit 2010/371/EU betreffende afsluiting van de overlegprocedure met de Republiek Madagaskar overeenkomstig artikel 96 van de ACS-EU-partnerschapsovereenkomst  /* COM/2011/0265 def. - NLE 2011/0114 */

	TOELICHTINGOp 7 juni 2010 heeft de Raad van de Europese Unie, na afsluiting van het overleg krachtens artikel 96 van de ACS-EU-partnerschapsovereenkomst, besloten om passende maatregelen[1] te nemen tegen Madagaskar. Dit besluit, dat voor een periode van 12 maanden was vastgesteld, vervalt op 6 juni 2011.De passende maatregelen die werden genomen bij Besluit 2010/371/EU, omvatten met name de opschorting van de begrotingssteun, van de uitvoering van het Nationale Indicatieve Programma in het kader van het tiende EOF en van de activiteiten en betalingen in het kader van het negende EOF waarbij de regering en haar agentschappen direct zijn betrokken. De passende maatregelen omvatten tevens de overname van de taken van de nationale ordonnateur van het EOF. Zij hebben echter geen invloed op de bijdragen aan humanitaire operaties en evenmin op andere projecten die de bevolking direct ten goede komen.Sinds de goedkeuring van de passende maatregelen is de interne politieke dialoog in Madagaskar geïntensifieerd en kreeg de Ontwikkelingsgemeenschap van Zuidelijk Afrika (SADC) een grotere bemiddelaarsrol. Met name werd een plan ingediend voor een overgangsproces om de crisis in Madagaskar op basis van consensus en op een neutrale manier te beëindigen. Deze overgang moet uitmonden in vrije en geloofwaardige verkiezingen die de terugkeer naar de constitutionele orde mogelijk moeten maken. Het plan werd op 9 maart 2011 geparafeerd door de hoge overgangsautoriteit en alle andere politieke partijen die deelnemen aan de onderhandelingen, met uitzondering van de beweging van de voormalige presidenten Ratsiraka, Zafy en Ravalomanana.Op een topontmoeting van de trojka van de Ontwikkelingsgemeenschap van Zuidelijk Afrika die op 31 maart 2011 te Livingstone werd gehouden, werd van het plan nota genomen en de verbintenis aangegaan de verworvenheden te consolideren en te beschermen, zonder echter goedkeuring te hechten aan de inhoud; dit punt werd voor een discussie ten gronde doorverwezen naar een buitengewone top van de SADC.De goedkeuring van het plan door de SADC zou kunnen leiden tot goedkeuring door de Afrikaanse Unie en daarna door de internationale gemeenschap, waaronder ook de Europese Unie.Aangezien echter momenteel van een goedkeuring nog geen sprake is, en bijgevolg een substantiële vooruitgang in het overgangsproces op basis van consensus met het oog op de terugkeer naar de constitutionele orde nog ontbreekt, is een verlenging van de geldigheidsduur van het besluit met 12 maanden gerechtvaardigd, zonder afbreuk te doen aan regelmatige toetsing tijdens deze periode.Bij wijze van signaal van de EU aan de partners in Madagaskar dat zij grotere inspanningen moeten leveren voor het bereiken van een akkoord, wordt voorgesteld een nieuwe brief te richten aan de autoriteiten van Madagaskar, die bij dit besluit gaat. Daarin wordt onderstreept dat de EU zich ertoe verbindt politieke en financiële steun te verlenen aan het overgangsproces op basis van consensus, mits dit wordt gevoerd overeenkomstig een plan dat de goedkeuring wegdraagt van de SADC, de AU en de internationale gemeenschap. Omdat in dit besluit alleen wordt voorgesteld de bestaande passende maatregelen te verlengen, zonder deze inhoudelijk te wijzigen, is het niet nodig de bijlage bij Besluit 2010/371/EU te wijzigen. In dit stadium is het evenmin dienstig het overleg met de Republiek Madagaskar overeenkomstig artikel 96 van de ACS-EU-partnerschapsovereenkomst opnieuw te openen.2011/0114 (NLE)Voorstel voor eenBESLUIT VAN DE RAADtot verlenging van Besluit 2010/371/EU betreffende afsluiting van de overlegprocedure met de Republiek Madagaskar overeenkomstig artikel 96 van de ACS-EU-partnerschapsovereenkomstDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,Gezien de Partnerschapsovereenkomst tussen de leden van de groep van staten in Afrika, het Caribische gebied en de Stille Oceaan, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds, ondertekend te Cotonou op 23 juni 2000[2] en herzien te Luxemburg op 25 juni 2005[3] (hierna "de ACS-EU-partnerschapsovereenkomst" genoemd), en met name artikel 96,Gezien het intern akkoord tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, inzake maatregelen en procedures voor de tenuitvoerlegging van de ACS-EU-partnerschapsovereenkomst[4], en met name artikel 3,Gezien het voorstel van de Commissie,Overwegende hetgeen volgt:1.  De in artikel 9 van de ACS-EU-partnerschapsovereenkomst bedoelde essentiële elementen zijn geschonden.2.  Overeenkomstig artikel 96 van de ACS-EU-partnerschapsovereenkomst is op 6 juli 2009 overleg gestart met de Republiek Madagaskar, in het bijzijn van de vertegenwoordigers van de staten van Afrika, het Caribische gebied en de Stille Oceaan (ACS), waarbij de vertegenwoordigers van de hoge overgangsautoriteit geen bevredigende voorstellen of verbintenissen hebben ingediend.3.  Door de bemiddeling van de SADC en alle politieke partijen zijn aanzienlijke inspanningen geleverd om een uitweg uit de politieke crisis te vinden, met name door de onderhandelingen over een door de SADC voorgesteld plan voor een overgangsproces op basis van consensus met het oog op vrije en geloofwaardige verkiezingen die de terugkeer naar de constitutionele orde mogelijk maken.4.  Tot dusver constateert de Europese Unie, na een periode van twaalf maanden, echter dat ondanks deze inspanningen het plan nog niet is ondertekend door de betrokken partijen, en ook niet is goedgekeurd door de SADC, de Afrikaanse Unie en de internationale gemeenschap. Een overgangsproces op basis van consensus met het oog op de terugkeer naar de constitutionele orde, hetgeen essentieel is voor een wijziging van de thans geldende passende maatregelen, is momenteel om die redenen onmogelijk.5.  De geldigheidsduur van Besluit 2010/371/EU vervalt op 6 juni 2011. Gezien het bovenstaande is het dienstig de geldigheidsduur van het besluit met een jaar te verlengen, zonder afbreuk te doen aan regelmatige toetsing tijdens deze periode,HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:Artikel 1Besluit 2010/371/EU wordt als volgt gewijzigd:In artikel 3 wordt de tweede zin vervangen door: "Dit besluit blijft tot 6 juni 2012 van kracht en het besluit wordt regelmatig getoetst".Artikel 2Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.Artikel 3Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie .Gedaan teVoor de RaadDe voorzitterBIJLAGEBrussel,ONTWERP-BRIEF AAN DE VOORZITTER VAN DE HOGE OVERGANGSAUTORITEITExcellentie,De Europese Unie hecht het grootste belang aan de bepalingen van artikel 9 van de ACS-EU-partnerschapsovereenkomst. De eerbiediging van de mensenrechten, de democratische instellingen en de rechtsstaat zijn essentiële elementen van de partnerschapsovereenkomst en vormen als zodanig de basis van onze betrekkingen.Bij brief van 16 juni 2010 heeft de Europese Unie u in kennis gesteld van Besluit 2010/371/EU van 7 juni 2010 om het overleg krachtens artikel 96 van de ACS-EU-partnerschapsovereenkomst af te sluiten en “passende maatregelen” te nemen in de zin van artikel 96, lid 2, onder c), van deze overeenkomst.De Europese Unie is er zich van bewust dat sinds die datum alle politieke partijen inspanningen hebben geleverd om een uitweg te vinden uit de politieke crisis die uw land treft. De Unie neemt met grote belangstelling nota van de ontwikkelingen om door de bemiddeling van de SADC te onderhandelen over een plan voor een overgangsproces op basis van consensus en op neutrale basis met het oog op een uitweg uit de politieke crisis in Madagaskar en vrije en geloofwaardige verkiezingen die de terugkeer naar de constitutionele orde mogelijk maken.Tot dusver constateert de Europese Unie, na een periode van twaalf maanden, echter dat ondanks deze inspanningen het plan nog niet is ondertekend door de betrokken partijen, en ook niet is goedgekeurd door de SADC, de Afrikaanse Unie en de internationale gemeenschap. Een overgangsproces op basis van consensus met het oog op de terugkeer naar de constitutionele orde, hetgeen essentieel is voor een wijziging van de thans geldende passende maatregelen, is momenteel om die redenen onmogelijk.In het licht van het bovenstaande heeft de Europese Unie bijgevolg besloten de toepassing van Besluit 2010/371/EU te verlengen tot 6 juni 2012.De Europese Unie wijst erop dat zij bereid blijft politieke en financiële steun te verlenen aan het overgangsproces op basis van consensus, mits dit wordt gevoerd overeenkomstig een plan dat de goedkeuring wegdraagt van de SADC, de AU en de internationale gemeenschap. Voorts hecht de Unie het grootste belang aan deze steunverlening om de lange politieke crisis te beëindigen die van dag tot dag ernstiger economische en sociale gevolgen heeft voor de bevolking van Madagaskar.Met de meeste hoogachting,Voor de Europese Unie [1] PB L 169 van 3.7.2010, blz. 13.[2] PB L 317 van 15.12.2000, blz. 3.[3] PB L 287 van 28.10.2005, blz. 1.[4] PB L 317 van 15.12.2000, blz. 376.


title: Voorstel voor een besluit van de Raad betreffende het voorlopig verbod op het gebruik en de verkoop in Oostenrijk van genetisch gemodificeerde maïs (Zea mays L., lijn T25) uit hoofde van richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad (Alleen de tekst in de Duitse taal is authentiek)

text:
Belangrijke juridische mededeling

|

52007PC0589

	[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |Brussel, 9.10.2007COM(2007) 589 definitiefVoorstel voor eenBESLUIT VAN DE RAADbetreffende het voorlopig verbod op het gebruik en de verkoop in Oostenrijk van genetisch gemodificeerde maïs (Zea mays L., lijn T25) uit hoofde van Richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad(Alleen de tekst in de Duitse taal is authentiek)(door de Commissie ingediend)TOELICHTING1. Bij beschikkingen van de Commissie uit hoofde van deel C van Richtlijn 90/220/EEG[1] is toelating gegeven voor het in de handel brengen van een genetisch gemodificeerd ras van Zea mays L., lijn T25, en de bevoegde instanties van Frankrijk hebben toestemming verleend voor het in de handel brengen van dit genetisch gemodificeerd organisme (GGO). De toestemming betreft alle toepassingen van het product, namelijk invoer, verwerking tot voedingsmiddelen en diervoeder alsmede de teelt.2. Overeenkomstig artikel 16 (vrijwaringsclausule) van Richtlijn 90/220/EEG heeft Oostenrijk de Commissie daarop in kennis gesteld van zijn besluit om het in de handel brengen van Zea mays L., lijn T25, voorlopig voor alle onder Richtlijn 90/220/EEG vallende toepassingen te verbieden of te beperken en heeft het dit besluit met redenen omkleed.3. Uit Zea mays L., lijn T25, verkregen producten (zetmeel en alle derivaten daarvan, ruwe en geraffineerde olie, alle warmtebehandelde of gefermenteerde producten, verkregen van Zea mays L., lijn T25, alsmede voedingsmiddelen geproduceerd met Zea mays L., lijn T25) zijn toegelaten uit hoofde van Verordening (EG) nr. 258/97[2] en Verordening (EG) nr. 1829/2003[3]. Deze toepassingen vallen niet onder de door Oostenrijk aangemelde vrijwaringsmaatregel.4. Het Wetenschappelijk Comité voor planten is geraadpleegd. Dit comité is in zijn adviezen tot het besluit gekomen dat de door Oostenrijk overgelegde informatie geen nieuwe relevante wetenschappelijke gegevens bevatte waarmee in de oorspronkelijke risicobeoordelingen van dit GGO geen rekening was gehouden en die een herziening van zijn oorspronkelijk wetenschappelijk advies betreffende de veiligheid van Zea mays L., lijn T25, noodzakelijk maakten.5. Richtlijn 90/220/EEG is bij Richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu ingetrokken[4].6. In januari 2004 heeft de Commissie Oostenrijk verzocht zijn vrijwaringsmaatregel te herbezien in het licht van het nieuwe regelgevingskader en haar, indien passend, een nieuwe kennisgeving uit hoofde van Richtlijn 2001/18/EG te doen toekomen.7. Overeenkomstig artikel 23 van Richtlijn 2001/18/EG heeft Oostenrijk aanvullende informatie ter ondersteuning van zijn bestaande vrijwaringsmaatregel bij de Commissie ingediend.8. Artikel 23 van Richtlijn 2001/18/EG bepaalt dat de Commissie een besluit neemt volgens de procedure van artikel 30, lid 2, van die richtlijn, waarbij de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG met inachtneming van het bepaalde in artikel 8 van dat besluit van toepassing zijn.9. Overeenkomstig artikel 28, lid 1, van Richtlijn 2001/18/EG is de Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid (EFSA) geraadpleegd, die bij Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad[5] is opgericht en krachtens die verordening in de plaats is gekomen van de betrokken wetenschappelijke comités. De EFSA is in haar advies van 8 juli 2004[6] tot het besluit gekomen dat de door Oostenrijk overgelegde informatie geen nieuwe wetenschappelijke gegevens bevatte waardoor de milieurisicobeoordeling van Zea mays L., lijn T25, moest worden herzien en die een verbod van dit GGO in Oostenrijk rechtvaardigden.10. Krachtens artikel 5, lid 2, van Besluit 1999/468/EG van de Raad is derhalve een ontwerp-beschikking van de Commissie, waarbij Oostenrijk werd verzocht zijn nationale vrijwaringsmaatregel in te trekken, ter advies voorgelegd aan het bij artikel 30 van Richtlijn 2001/18/EG ingestelde comité.11. Het comité is op 29 november 2004 geraadpleegd maar heeft geen advies over de vrijwaringsmaatregel uitgebracht. Ten gevolge hiervan is de Commissie er overeenkomstig artikel 5, lid 4, van Besluit 1999/468/EG van de Raad toe gehouden de Raad onverwijld voorstellen betreffende de te nemen maatregelen voor te leggen en het Europees Parlement hiervan op de hoogte te brengen.12. Overeenkomstig artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG van de Raad heeft de Milieuraad op 24 juni 2005 bij gekwalificeerde meerderheid te kennen gegeven dat hij zich verzet tegen het voorstel waarbij Oostenrijk wordt verzocht zijn vrijwaringsmaatregel in te trekken. De Commissie is bijgevolg verplicht haar voorstellen opnieuw te bezien.13. In zijn verklaring heeft de Raad gesteld dat "er nog steeds enige onzekerheid heerst wat betreft de nationale vrijwaringsmaatregelen in verband met het in de handel brengen van [het] genetisch gemodificeerde [maïsras] T25" en heeft hij de Commissie opgeroepen "om meer informatie inzake [het] betrokken [GGO] te verzamelen en nader in te gaan op de vraag of de door [Oostenrijk] genomen [maatregel] die erop [is] gericht om bij wijze van tijdelijke voorzorgsmaatregel het in de handel brengen van [dit] genetisch gemodificeerde [organisme] op te schorten, gerechtvaardigd [is] en of de toelating van [een dergelijk organisme] nog voldoet aan de veiligheidseisen van Richtlijn 2001/18/EG".14. In november 2005 is de EFSA geraadpleegd over de vraag of er enige wetenschappelijke reden is om aan te nemen dat het verder in de handel brengen van Zea mays L., lijn T25, onder de in de toestemming gestelde voorwaarden aanleiding kan geven tot nadelige effecten op de menselijke gezondheid of het milieu, en is aan deze instantie in het bijzonder gevraagd alle aanvullende wetenschappelijke informatie te onderzoeken die aan het licht is gekomen nadat het eerdere wetenschappelijk advies waarin de veiligheid van dit GGO is geëvalueerd, werd uitgebracht.15. In haar advies van 29 maart 2006 (gepubliceerd op 11 april 2006)[7] heeft de EFSA, na onderzoek van het door Oostenrijk aangedragen bewijsmateriaal, gesteld dat de argumenten van Oostenrijk niet door de thans beschikbare wetenschappelijke gegevens worden ondersteund en komt zij tot het besluit dat er geen redenen zijn om aan te nemen dat het verder in de handel brengen van Zea mays L., lijn T25, onder de in de desbetreffende toestemming gestelde voorwaarden tot enig nadelig effect op de gezondheid van mens of dier of op het milieu zal leiden.16. Overeenkomstig artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG van de Raad heeft de Commissie een voorstel bij de Raad ingediend waarbij Oostenrijk werd verzocht zijn voorlopige vrijwaringsmaatregel in te trekken.17. De Milieuraad heeft op 18 december 2006 bij gekwalificeerde meerderheid te kennen gegeven dat hij zich verzet tegen het voorstel.18. In zijn besluit verwijst de Raad naar de milieurisicobeoordeling zoals bedoeld in Richtlijn 2001/18/EG en stelt dat "er bij de milieurisicobeoordeling van GGO's op meer stelselmatige wijze rekening dient te worden gehouden met de verschillende landbouwstructuren en regionale ecologische kenmerken in de Europese Unie".19. Overeenkomstig artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG van de Raad kan de Commissie bij de Raad een gewijzigd voorstel indienen, haar voorstel opnieuw indienen of een wetgevingsvoorstel indienen op basis van het Verdrag.20. Het besluit van de Raad van 18 december 2006 verwijst alleen naar de milieuaspecten van de vrijwaringsclausule, namelijk de teelt.21. Oostenrijk is begonnen met het verzamelen van relevante wetenschappelijke gegevens over deze aspecten die volgens Oostenrijk de voorlopige handhaving van de vrijwaringsmaatregel rechtvaardigen, in het bijzonder met betrekking tot "de verschillende landbouwstructuren en regionale ecologische kenmerken" zoals aangegeven in overweging 3 van bovengenoemd besluit van de Raad. Overeenkomstig artikel 23 van Richtlijn 2001/18/EG wordt Oostenrijk verzocht de Commissie alle wetenschappelijke gegevens te overleggen die het heeft verzameld alsmede de nieuwe risicobeoordelingen zodra deze zijn afgerond en alle lidstaten daarover te informeren.22. Op basis van de door Oostenrijk overgelegde documenten en de wetenschappelijke beoordeling zal de Commissie overeenkomstig artikel 23 van Richtlijn 2001/18/EG handelen met betrekking tot deze aspecten van de Oostenrijkse maatregel.23. De veiligheidsaspecten van Zea mays L., lijn T25, waarop de uit hoofde van Richtlijn 90/220/EEG verleende toelating betrekking heeft (inclusief invoer en verwerking) zijn voor voedingsmiddelen en diervoeder in heel Europa gelijk en zijn beoordeeld door de EFSA, die concludeerde dat dit product waarschijnlijk geen nadelige effecten op de gezondheid van mens of dier zal hebben.24. Onder deze omstandigheden vindt de Commissie dat het voorstel moet worden gewijzigd om alleen rekening te houden met de voedings- en voederaspecten van het Oostenrijkse verbod namelijk het verbod op de invoer en verwerking van onbewerkte korrels als basismateriaal voor verdere verwerking of voor direct gebruik als voedingsmiddel of diervoeder.25. Overeenkomstig artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG van de Raad dient de Commissie bijgevolg een gewijzigd voorstel in bij de Raad.Voorstel voor eenBESLUIT VAN DE RAADbetreffende het voorlopig verbod op het gebruik en de verkoop in Oostenrijk van genetisch gemodificeerde maïs ( Zea mays L., lijn T25) uit hoofde van Richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad(Alleen de tekst in de Duitse taal is authentiek) (Voor de EER relevante tekst)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking van Richtlijn 90/220/EEG[8] van de Raad, en met name op artikel 23, lid 2,Gezien het voorstel van de Commissie,Overwegende hetgeen volgt:(1) Bij Beschikking 98/294/EG van de Commissie van 22 april 1998 betreffende het in de handel brengen van genetisch gemodificeerde maïs ( Zea mays L., lijn T25) overeenkomstig Richtlijn 90/220/EEG[9] van de Raad is bepaald dat toestemming dient te worden gegeven voor het in de handel brengen van dat product.(2) Op 3 augustus 1998 hebben de bevoegde instanties van Frankrijk deze toestemming verleend. De toestemming betreft alle toepassingen van het product, namelijk invoer, verwerking tot voedingsmiddelen en diervoeder alsmede de teelt.(3) Overeenkomstig artikel 35, lid 1, van Richtlijn 2001/18/EG, die in de plaats is gekomen van Richtlijn 90/220/EEG[10], gelden voor de procedures met betrekking tot kennisgevingen van het in de handel brengen van genetisch gemodificeerde organismen die op 17 oktober 2002 niet waren afgerond, de bepalingen van Richtlijn 2001/18/EG.(4) Op 8 mei 2000 heeft Oostenrijk de Commissie in kennis gesteld van zijn besluit om het gebruik en de verkoop van Zea mays L., lijn T25, voorlopig voor alle toepassingen te verbieden en heeft het zijn besluit met redenen omkleed overeenkomstig artikel 16, lid 1, van Richtlijn 90/220/EEG.(5) Uit Zea mays L., lijn T25, verkregen producten (zetmeel en alle derivaten daarvan, ruwe en geraffineerde olie, alle warmtebehandelde of gefermenteerde producten, verkregen van Zea mays L., lijn T25, alsmede voedingsmiddelen geproduceerd met Zea mays L., lijn T25) zijn toegelaten uit hoofde van Verordening (EG) nr. 258/97[11] en Verordening (EG) nr. 1829/2003[12]. Deze toepassingen vallen niet onder de door Oostenrijk aangemelde vrijwaringsmaatregel.(6) Het Wetenschappelijk Comité voor planten kwam op 20 juli 2001 tot het besluit dat de door Oostenrijk overgelegde informatie geen nieuwe relevante wetenschappelijke gegevens bevatte waarmee bij de oorspronkelijke beoordeling van het dossier geen rekening was gehouden en die aanleiding konden vormen tot een herziening van het oorspronkelijk advies van het comité met betrekking tot dat product.(7) Op 9 januari, 9 februari en 17 februari 2004 heeft Oostenrijk bij de Commissie aanvullende informatie ingediend ter ondersteuning van zijn nationale maatregelen met betrekking tot maïslijn T25.(8) Overeenkomstig artikel 28, lid 1, van Richtlijn 2001/18/EG heeft de Commissie de Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid (EFSA) geraadpleegd, die bij Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad[13] is opgericht en krachtens die verordening in de plaats is gekomen van de betrokken wetenschappelijke comités.(9) De EFSA kwam op 8 juli 2004[14] tot het besluit dat de door Oostenrijk overgelegde informatie geen nieuwe wetenschappelijke gegevens bevatte waardoor de milieurisicobeoordeling van maïslijn T25 moest worden herzien en die een verbod op het gebruik en de verkoop van dit product in Oostenrijk rechtvaardigden.(10) Aangezien er in de gegeven omstandigheden geen redenen waren om aan te nemen dat het product een risico vormde voor de menselijke gezondheid of het milieu, heeft de Commissie op 29 november 2004 een ontwerp-beschikking waarbij Oostenrijk werd verzocht zijn voorlopige vrijwaringsmaatregel in te trekken, ter advies voorgelegd aan het bij artikel 30 van Richtlijn 2001/18/EG ingestelde comité, overeenkomstig de procedure van artikel 30, lid 2, van die richtlijn.(11) Dat comité heeft evenwel geen advies uitgebracht, en de Commissie heeft overeenkomstig artikel 5, lid 4, van Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden[15] bij de Raad een voorstel ingediend betreffende de te nemen maatregelen.(12) Op 24 juni 2005 heeft de Raad dit voorstel overeenkomstig artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bij gekwalificeerde meerderheid verworpen.(13) In zijn verklaring stelde de Raad dat "er nog steeds enige onzekerheid heerst wat betreft de nationale vrijwaringsmaatregelen in verband met het in de handel brengen van [het] genetisch gemodificeerde [maïsras] T25" en riep hij de Commissie op "om meer informatie inzake [het] betrokken [GGO] te verzamelen en nader in te gaan op de vraag of de door [Oostenrijk] genomen [maatregel] die erop [is] gericht om bij wijze van tijdelijke voorzorgsmaatregel het in de handel brengen van [dit] genetisch gemodificeerde [organisme] op te schorten, gerechtvaardigd [is] en of de toelating van [een dergelijk organisme] nog voldoet aan de veiligheidseisen van Richtlijn 2001/18/EG".(14) In november 2005 is de EFSA opnieuw door de Commissie geraadpleegd over de vraag of er enige wetenschappelijke reden is om aan te nemen dat het verder in de handel brengen van T25-maïs onder de in de toestemming gestelde voorwaarden aanleiding kan geven tot nadelige effecten op de menselijke gezondheid of het milieu. In het bijzonder is de EFSA gevraagd alle aanvullende wetenschappelijke informatie te onderzoeken die aan het licht is gekomen nadat het eerdere wetenschappelijk advies betreffende de veiligheid van dit GGO werd uitgebracht.(15) In zijn advies van 29 maart 2006[16] is de EFSA tot het besluit gekomen dat er geen redenen zijn om aan te nemen dat het verder in de handel brengen van T25-maïs onder de in de desbetreffende toestemming gestelde voorwaarden tot enig nadelig effect op de gezondheid van mens of dier of op het milieu zal leiden.(16) Overeenkomstig artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG van de Raad heeft de Commissie een voorstel bij de Raad ingediend waarbij Oostenrijk werd verzocht zijn voorlopige vrijwaringsmaatregel in te trekken.(17) Overeenkomstig artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG van de Raad heeft de Milieuraad op 24 juni 2005 bij gekwalificeerde meerderheid te kennen gegeven dat hij zich verzet tegen het voorstel.(18) In zijn besluit verwijst de Raad naar de milieurisicobeoordeling zoals bedoeld in Richtlijn 2001/18/EG en stelt dat "er bij de milieurisicobeoordeling van GGO's op meer stelselmatige wijze rekening dient te worden gehouden met de verschillende landbouwstructuren en regionale ecologische kenmerken in de Europese Unie".(19) Overeenkomstig artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG van de Raad heeft de Commissie een gewijzigd voorstel ingediend om rekening te houden met het besluit van de Raad van 18 december 2006 dat alleen verwijst naar de milieuaspecten van de Oostenrijkse vrijwaringsclausule, namelijk de teelt.(20) Oostenrijk is begonnen met het verzamelen van relevante wetenschappelijke gegevens over deze aspecten die volgens Oostenrijk de voorlopige handhaving van de vrijwaringsmaatregel rechtvaardigen, in het bijzonder met betrekking tot "de verschillende landbouwstructuren en regionale ecologische kenmerken" zoals aangegeven in overweging 3 van bovengenoemd besluit van de Raad. Overeenkomstig artikel 23 van Richtlijn 2001/18/EG wordt Oostenrijk verzocht de Commissie alle wetenschappelijke gegevens te overleggen die het heeft verzameld alsmede de nieuwe risicobeoordelingen zodra deze zijn afgerond en alle lidstaten daarover te informeren.(21) Op basis van de door Oostenrijk overgelegde documenten en de wetenschappelijke beoordeling zal de Commissie overeenkomstig artikel 23 van Richtlijn 2001/18/EG handelen met betrekking tot deze aspecten van de Oostenrijkse maatregel.(22) De veiligheidsaspecten van Zea mays L., lijn T25, waarop de uit hoofde van Richtlijn 90/220/EEG verleende toelating betrekking heeft (inclusief invoer en verwerking) zijn voor voedingsmiddelen en diervoeder in heel Europa gelijk en zijn beoordeeld door de EFSA, die concludeerde dat dit product waarschijnlijk geen nadelige effecten op de gezondheid van mens of dier zal hebben.(23) Het voorstel van de Commissie houdt alleen rekening met de voedings- en voederaspecten van het Oostenrijkse verbod namelijk het verbod op de invoer en verwerking van onbewerkte korrels als basismateriaal voor verdere verwerking of voor direct gebruik als voedingsmiddelen of voeder.(24) Onder deze omstandigheden dient Oostenrijk zijn vrijwaringsmaatregelen ten minste ten aanzien van de invoer en verwerking tot voedingsmiddelen en diervoeder van Zea mays L., lijn T25, in te trekken.HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:Artikel 1De door Oostenrijk genomen maatregelen om de invoer en de verwerking tot voedingsmiddel en diervoeder te verbieden van Zea mays L., lijn T25, die krachtens Beschikking 98/294/EG in de handel mag worden gebracht, zijn niet gerechtvaardigd op grond van artikel 23 van Richtlijn 2001/18/EG.Artikel 2Oostenrijk dient de nodige maatregelen te nemen om het verbod op de invoer en de verwerking tot voedingsmiddel en diervoeder van Zea mays L., lijn T25, uiterlijk 20 dagen na de bekendmaking van deze beschikking te beëindigen.Artikel 3Deze beschikking is gericht tot de Republiek Oostenrijk.Gedaan te Brussel, op […] 2007.Voor de RaadDe voorzitter [1] PB L 117 van 8.5.1990, blz. 15.[2] PB L 43 van 14.2.1997, blz. 1.[3] PB L 106 van 18.10.2003, blz. 1.[4] PB L 106 van 17.4.2001, blz. 1.[5] PB L 31 van 1.2.2002, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 575/2006 van de Commissie (PB L 100 van 8.4.2006, blz. 3).[6] Advies van het Wetenschappelijk Panel voor genetisch gemodificeerde organismen naar aanleiding van een verzoek van de Commissie met betrekking tot het Oostenrijkse beroep op artikel 23 van Richtlijn 2001/18/EG, EFSA Journal (2004) 78, 1-13.[7] Advies van het Wetenschappelijk Panel voor genetisch gemodificeerde organismen naar aanleiding van een verzoek van de Commissie met betrekking tot genetisch gemodificeerde gewassen (Bt176-maïs, MON810-maïs, T25-maïs, Topas 19/2-koolzaad en Ms1xRf1-koolzaad) die het voorwerp uitmaken van vrijwaringsmaatregelen overeenkomstig artikel 16 van Richtlijn 90/220/EEG, EFSA Journal (2006) 338, 1-15.[8] PB L 106 van 17.4.2001, blz. 1.[9] PB L 131 van 5.5.1998, blz. 32.[10] PB L 117 van 8.5.1990, blz. 15.[11] PB L 43 van 14.2.1997, blz. 1.[12] PB L 106 van 18.10.2003, blz. 1.[13] PB L 31 van 1.2.2002, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 575/2006 van de Commissie (PB L 100 van 8.4.2006, blz. 3).[14] Advies van het Wetenschappelijk Panel voor genetisch gemodificeerde organismen naar aanleiding van een verzoek van de Commissie met betrekking tot het Oostenrijkse beroep op artikel 23 van Richtlijn 2001/18/EG, EFSA Journal (2004) 78, 1-13.[15] PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.[16] Advies van het Wetenschappelijk Panel voor genetisch gemodificeerde organismen naar aanleiding van een verzoek van de Commissie met betrekking tot genetisch gemodificeerde gewassen (Bt176-maïs, MON810-maïs, T25-maïs, Topas 19/2-koolzaad en Ms1xRf1-koolzaad) die het voorwerp uitmaken van vrijwaringsmaatregelen overeenkomstig artikel 16 van Richtlijn 90/220/EEG, EFSA Journal (2006) 338, 1-15.