               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 31.5.2021
            COM(2021) 268 final
            2021/0131(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen over het beoogde besluit van de deelnemers aan de regeling inzake door de overheid gesteunde exportkredieten

               TOELICHTING

               1.Onderwerp van het voorstel

               Dit voorstel betreft een besluit tot vaststelling van het standpunt dat de Commissie namens de Europese Unie moet innemen in het kader van de regeling inzake door de overheid gesteunde exportkredieten (“de regeling”) met betrekking tot een beoogd besluit tot wijziging van de in de regeling opgenomen bepalingen over rentetarieven. Deze bepalingen stellen de minimale commerciële referentierentetarieven (“CIRR’s”) vast die van toepassing zijn op financieringssteun van de overheid voor exportkredieten. Het beoogde besluit zou de praktijken van de partijen bij de regeling harmoniseren en voorwaarden garanderen die in overeenstemming zijn met die van de particuliere financiële markten.

               2.Achtergrond van het voorstel

               2.1.De regeling inzake door de overheid gesteunde exportkredieten

               De regeling is een herenakkoord tussen de EU, de VS, Canada, Japan, Korea, Noorwegen, Zwitserland, Australië, Nieuw-Zeeland en Turkije, en heeft ten doel een kader te creëren voor het ordelijke gebruik van door de overheid gesteunde exportkredieten. In de praktijk betekent dit dat wordt gezorgd voor een gelijk speelveld (zodat de mededinging wordt gebaseerd op de prijs en de kwaliteit van de uitgevoerde goederen en diensten in plaats van op de geboden financiële voorwaarden), terwijl wordt gewerkt aan het uitbannen van subsidies en marktverstoringen met betrekking tot door de overheid gesteunde exportkredieten. De regeling is in april 1978 in werking getreden, is van onbepaalde duur en is, hoewel het OESO-secretariaat administratieve steun verleent, geen besluit van de OESO
                  1
               .

               De regeling wordt regelmatig bijgewerkt, waarbij rekening wordt gehouden met ontwikkelingen op de financiële markten en het beleid die van invloed zijn op de verstrekking van door de overheid gesteunde exportkredieten. De regeling is omgezet krachtens Verordening (EU) nr. 1233/2011 van het Europees Parlement en de Raad en is bijgevolg juridisch bindend in de EU
                  2

                  3
               . Overeenkomstig artikel 2 van die verordening worden herzieningen van de voorwaarden van de regeling in het EU-recht opgenomen door middel van gedelegeerde handelingen.

               2.2.De deelnemers aan de regeling inzake door de overheid gesteunde exportkredieten

               De Europese Commissie vertegenwoordigt de Unie in vergaderingen van de deelnemers aan de regeling (hierna ook: “de deelnemers”) en in de schriftelijke besluitvormingsprocedures van de deelnemers aan de regeling. Alle besluiten over wijzigingen van de regeling worden bij consensus genomen. Het standpunt van de Unie wordt vastgesteld door de Raad en besproken door de lidstaten in de Groep exportkredieten van de Raad
                  4
               .

               In artikel 63, onder a), van de regeling wordt het volgende bepaald: “De deelnemers evalueren op gezette tijden het systeem voor de vaststelling van de CIRR’s om ervoor te zorgen dat de medegedeelde tarieven de marktvoorwaarden weerspiegelen en aan de doelstellingen beantwoorden waarvoor ze zijn vastgesteld. Deze evaluatie omvat ook de marge die moet worden toegevoegd wanneer deze rentetarieven worden toegepast.”.

               2.3.De beoogde handeling van de deelnemers aan de regeling inzake door de overheid gesteunde exportkredieten

               Sinds begin 2014 is een herziening van het CIRR-systeem gaande. De CIRR’s zijn vaste minimumrentetarieven die kunnen worden aangeboden als onderdeel van een door de overheid gesteunde exportfinancieringsovereenkomst. De CIRR’s worden vastgesteld voor elke valuta van de deelnemers aan de regeling. Tijdens de 127e vergadering van de deelnemers in juni 2014 hebben de deelnemers de technische deskundigen van de deelnemers opgedragen de voorschriften van de regeling inzake CIRR’s te herzien.

               De hervorming van het CIRR zou een omvattende hervorming zijn die betrekking heeft op operationele aspecten (bv. modaliteiten zoals het aanhouden en vaststellen van de rentevoeten), en op structurele aspecten (bv. basisrentetarieven, marges en toeslagen). Doel van de hervorming van het CIRR is de kredietverleningspraktijken van de deelnemers te harmoniseren en de CIRR’s dichter bij de marktrente te brengen. De beoogde bepalingen inzake CIRR’s zouden van toepassing zijn op alle transacties, met uitzondering van transacties die onder de sectorovereenkomst voor schepen en de sectorovereenkomst voor burgerluchtvaartuigen vallen.

               Tijdens de 141e vergadering van de deelnemers in juni 2019 presenteerde de voorzitter van het TEP een ontwerpvoorstel van de voorzitter over de hervorming van het CIRR, dat tot doel heeft een evenwicht te vinden tussen uiteenlopende belangen en standpunten die tijdens de technische werkzaamheden naar voren zijn gebracht. Het ontwerpvoorstel van de voorzitter kreeg brede algemene steun van de deelnemers, maar er moest wel een aantal kleine kwesties worden opgelost. Tijdens de bijeenkomst van de deelnemers van november van vorig jaar zijn de standpunten van de deelnemers op elkaar afgestemd. De deelnemers aan de regeling moeten via de schriftelijke procedure een besluit over het ontwerpcompromisvoorstel vaststellen.

               3.Namens de Unie in te nemen standpunt

               De WTO-overeenkomst inzake subsidies en compenserende maatregelen (“ASCM”) bevat een uitsluiting voor de regeling in de illustratieve lijst van exportsubsidies, op voorwaarde dat een exportkredietpraktijk die in overeenstemming is met de bepalingen van de regeling, niet wordt beschouwd als een verboden exportsubsidie die door de OSCM verboden is. Dit betekent dat indien een WTO-lid partij is bij de regeling en zijn exportkredietpraktijk in overeenstemming is met de regeling of indien een WTO-lid in de praktijk een rentepraktijk toepast die in overeenstemming is met de bepalingen van de regeling, de exportkredietpraktijk niet als exportsubsidie wordt beschouwd. Hierdoor worden de bepalingen van de regeling inzake rentevoeten van bijzonder belang geacht.

               De bepalingen inzake de CIRR’s zijn lange tijd ongewijzigd gebleven en moeten ingrijpend worden hervormd. Handelsfinanciering is steeds belangrijker geworden bij de besluitvorming in de wereldhandel en dit heeft ertoe geleid dat op de particuliere financiële markten een breed scala aan financiële producten en contractstructuren wordt aangeboden. Om de conformiteit te waarborgen, moeten de rentevoetbepalingen van de regeling periodiek worden aangepast aan de veranderende marktpraktijken. De regeling schetst slechts de algemene beginselen voor het verstrekken van door de overheid gesteunde leningen tegen vaste rentetarieven en richt zich op structurele aspecten. Aangezien de lidstaten CIRR’s in grotere mate verstrekken dan de meeste andere deelnemers, en om de praktijken binnen de EU op elkaar af te stemmen, hebben de lidstaten informeel ingestemd met een reeks regels die betrekking hebben op operationele aspecten van het CIRR-systeem, als aanvulling op de bepalingen van de regeling. Naast de regeling en de informele EU-richtsnoeren hebben de meeste lidstaten nationale CIRR-verordeningen vastgesteld.

               Het beoogde besluit over de hervorming van het CIRR zou resulteren in een meer gedetailleerde en alomvattende actualisering van bijlage XVI bij de regeling. Deze zou zowel de kosten dekken die de kredietgever maakt voordat een exportcontract door een koper is ondertekend (bv. regels inzake minimumvergoedingen voor het aanbieden en vaststellen van de rentevoet) als regels voor de berekening van de rentevoet, die overeenkomt met het rendement van een staatslening plus een marge ter dekking van andere financieringskosten. Door componenten op te nemen die van invloed zijn op de financieringskosten, heeft de hervorming van het CIRR tot doel de door ECA’s geboden voorwaarden coherenter te maken en zo een gelijk speelveld voor de deelnemers aan de regeling te waarborgen. Op die manier zou de hervorming de ruimte voor de EU-lidstaten beperken om de bepalingen van de CIRR’s op nationaal niveau aan te passen aan de specifieke behoeften van het binnenlandse bedrijfsleven. Er wordt een overgangsperiode van twee jaar overwogen om exportkredietinstellingen die rechtstreekse leningen aanbieden de tijd te geven zich aan de nieuwe richtsnoeren aan te passen.

               Kortom, het beoogde besluit over de hervorming van het CIRR omvat regels over zowel operationele als structurele aspecten die zorgen voor meer beleidscoherentie en een gelijk speelveld voor de deelnemers. Daarom wordt aanbevolen dat de Unie het beoogde, via een schriftelijke procedure vast te stellen besluit van de deelnemers aan de regeling om nieuwe richtsnoeren over CIRR’s vast te stellen, goedkeurt.

               4.Rechtsgrondslag

               4.1.Procedurele rechtsgrondslag

               4.1.1.Beginselen

               Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van “de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst”.

               Het begrip “handelingen met rechtsgevolgen” omvat ook handelingen die rechtsgevolgen hebben uit hoofde van de op het betrokken lichaam toepasselijke volkenrechtelijke bepalingen. Onder dit begrip vallen ook instrumenten die volkenrechtelijk niet bindend zijn, maar die een “beslissende invloed [kunnen hebben] op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt”
                  5
               .

               4.1.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De beoogde handeling zal een beslissende invloed hebben op de inhoud van de EU-wetgeving, met name Verordening (EU) nr. 1233/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de toepassing van bepaalde richtsnoeren op het gebied van door de overheid gesteunde exportkredieten en tot intrekking van de Beschikkingen 2001/76/EG en 2001/77/EG van de Raad. In artikel 2 van die verordening wordt namelijk het volgende bepaald: “De Commissie stelt overeenkomstig artikel 3 gedelegeerde handelingen vast om bijlage II te wijzigen naar aanleiding van wijzigingen in de richtsnoeren die de deelnemers aan de regeling overeenkomen.”.

               De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is daarom artikel 218, lid 9, VWEU.

               4.2.Materiële rechtsgrondslag

               4.2.1.Beginselen

               De materiële rechtsgrondslag voor een overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU vast te stellen besluit wordt in de eerste plaats bepaald door de doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling ten aanzien waarvan namens de Unie een standpunt wordt ingenomen. Wanneer de beoogde handeling een tweeledige doelstelling heeft of bestaat uit twee componenten, waarvan er een kan worden gezien als hoofddoelstelling of hoofdcomponent, terwijl de andere doelstelling of de andere component slechts ondergeschikt is, moet het overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU vast te stellen besluit op één materiële rechtsgrondslag worden gebaseerd, namelijk die welke vereist is voor de hoofddoelstelling of de hoofdcomponent dan wel de belangrijkste doelstelling of component.

               4.2.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling hebben in de eerste plaats betrekking op exportkredieten, die binnen de werkingssfeer van het gemeenschappelijke handelsbeleid vallen. De materiële rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 207 VWEU.

               4.3.Conclusie

               De rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is artikel 207, lid 4, eerste alinea, VWEU, in samenhang met artikel 218, lid 9, VWEU.

               2021/0131 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen over het beoogde besluit van de deelnemers aan de regeling inzake door de overheid gesteunde exportkredieten

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 207, lid 4, eerste alinea, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)De richtsnoeren van de regeling inzake door de overheid gesteunde exportkredieten (“de regeling”) zijn omgezet en derhalve in de EU juridisch bindend gemaakt op grond van Verordening (EU) nr. 1233/2011 van het Europees Parlement en de Raad
                  6
               .

               (2)Overeenkomstig artikel 63 van de regeling moeten de deelnemers aan de regeling op gezette tijden het systeem evalueren voor de vaststelling van de commerciële referentierentetarieven (“CIRR’s”) om ervoor te zorgen dat de medegedeelde tarieven de marktvoorwaarden weerspiegelen en aan de doelstellingen beantwoorden waarvoor ze zijn vastgesteld. Deze evaluatie moet ook de marge omvatten die moet worden toegevoegd wanneer deze rentetarieven worden toegepast.

               (3)De deelnemers moeten via een schriftelijke procedure een besluit nemen over een beoogd besluit tot wijziging van de in de regeling opgenomen bepalingen over de CIRR’s.

               (4)Het beoogde besluit tot hervorming van de CIRR’s moet zorgen voor meer beleidscoherentie en harmonisatie van de kredietverleningspraktijken, waardoor het gelijke speelveld voor de deelnemers wordt verbeterd. Voorts moeten de vaste rentetarieven die worden aangeboden bij door de overheid gesteunde exportkrediettransacties dichter bij de marktrente worden gebracht en moet ervoor worden gezorgd dat deze rentetarieven beter worden aangepast aan de voorwaarden die op de particuliere financiële markt worden geboden. Een overgangsperiode van twee jaar moet de exportkredietinstellingen de tijd geven om de nieuwe richtsnoeren vast te stellen en mee te delen.

               (5)Aangezien het beoogde besluit op grond van artikel 2 van Verordening (EU) nr. 1233/2011 beslissende invloed zal hebben op de inhoud van het recht van de Unie, is het passend het standpunt te bepalen dat namens de Unie tijdens de schriftelijke procedure van de deelnemers aan de regeling moet worden ingenomen,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het standpunt dat namens de Unie in een schriftelijke procedure van de deelnemers aan de regeling inzake door de overheid gesteunde exportkredieten moet worden ingenomen over het beoogde besluit om de bepalingen over de CIRR’s te wijzigen, is opgenomen in de bijlage bij dit besluit.

               Artikel 2

               Dit besluit is gericht tot de Commissie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        Zoals gedefinieerd in artikel 5 van de OESO-overeenkomst.

                     (2)

                        Verordening (EU) nr. 1233/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de toepassing van bepaalde richtsnoeren op het gebied van door de overheid gesteunde exportkredieten en tot intrekking van de Beschikkingen 2001/76/EG en 2001/77/EG van de Raad (PB L 326 van 8.12.2011, blz. 45).

                     (3)

                        Eerdere versies van de OESO-regeling zijn in EU-wetgeving omgezet bij beschikkingen/besluiten van de Raad.

                     (4)

                        Beschikking van de Raad houdende instelling van een Groep belast met de coördinatie van het beleid inzake kredietverzekering, garanties en financieringskredieten (PB 66 van 27.10.1960, blz. 1339).

                     (5)

                        Arrest van het Hof van Justitie van 7 oktober 2014, Duitsland/Raad, C‑399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, punten 61 tot en met 64.

                     (6)

                        Verordening (EU) nr. 1233/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 betreffende de toepassing van bepaalde richtsnoeren op het gebied van door de overheid gesteunde exportkredieten en tot intrekking van de Beschikkingen 2001/76/EG en 2001/77/EG van de Raad (PB L 326 van 8.12.2011, blz. 45) (“Verordening (EU) nr. 1233/2011”).

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 31.5.2021
            COM(2021) 268 final
            BIJLAGE
            bij
            Voorstel voor een besluit van de Raad
            betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen over het beoogde besluit van de deelnemers aan de regeling inzake door de overheid gesteunde exportkredieten

               BIJLAGE

               VOORSTEL

               BIJLAGE XVII

               DEEL 1:VASTSTELLING VAN HET CIRR

               1.Voor elke valuta van elke deelnemer wordt een CIRR opgesteld, mits de vereiste gegevens ter beschikking van het secretariaat worden gesteld. Een deelnemer of een niet-deelnemer mag om vaststelling van een CIRR voor de valuta van een niet-deelnemer verzoeken. In overleg met de belanghebbende niet-deelnemer kan een deelnemer of het secretariaat dat namens de niet-deelnemer optreedt, een voorstel doen voor de vaststelling van het CIRR in die valuta.

               2.Indien andere deelnemers tot financiering in die valuta besluiten, gebruiken zij het CIRR dat voor een bepaalde valuta werd vastgesteld.

               3.Het CIRR bestaat uit een basistarief en een marge.

               4.Het minimale CIRR mag voor geen enkele valuta minder bedragen dan 15 basispunten.

               I.VASTSTELLING VAN HET BASISTARIEF

               5.De CIRR’s worden maandelijks berekend en worden op de 15e dag van elke maand van kracht.

               6.De CIRR-basistarieven worden berekend met gebruikmaking van rendementen op staatsobligaties.

               7.De voor elke transactie te gebruiken looptijd van de overheidsobligatie wordt bepaald aan de hand van de volgende formule: opnameperiode + 0,5 aflossingsperiode + 0,5 aflossingsfrequentie in jaren
                  1
                (voor standaardaflossingsprofielen). Voor transacties met een niet-standaardaflossingsprofiel wordt de volgende formule toegepast: opnameperiode + [∑ (𝑡𝑙𝑖 − 𝑡𝑠𝑝) ∗ 𝐷𝑙𝑖] / ∑ 𝐷𝑙𝑖 𝑛 𝑖=1 𝑛 𝑖=1 ∗ 1/365]
                  2
               . Het resultaat wordt afgerond op het dichtstbijzijnde jaar, met een bovengrens van tien jaar en een benedengrens van drie jaar.

               8.De deelnemers berekenen de obligatierendementen aan de hand van het rekenkundig gemiddelde van alle dagrendementen van de 3-,4-,5-,6-,7-,8-,9- en 10‑jaarsoverheidsobligaties van de voorgaande kalendermaand voor hun respectieve valuta’s. Deze rendementen worden uiterlijk vijf dagen na het einde van elke maand aan het secretariaat meegedeeld en worden maandelijks openbaar gemaakt.

               9.Deelnemers kunnen lineaire interpolatie toepassen om de noodzakelijke rendementen vast te stellen, zolang dit binnen het interpolatiebereik van 2-jaarsoverheidsobligaties tot en met 15-jaarsoverheidsobligaties gebeurt. Extrapolatie naar een lager of hoger obligatierendement is niet toegestaan.

               10.Indien de gegevens voor een of meer van de noodzakelijke overheidsobligaties niet konden worden verkregen (overeenkomstig de artikelen 8 en 9), is er in die valuta geen CIRR voor transacties waarvoor dergelijke looptijden vereist zijn (overeenkomstig artikel 7) tenzij de ontbrekende gegevens betrekking hebben op kortere looptijden en gegevens voor langere looptijden (tot 10 jaar). In dat geval worden de rendementen van de dichtstbijzijnde langerlopende overheidsobligaties gebruikt om de basisrentes te berekenen waarvoor dergelijke kortere looptijden nodig zijn.

               II.VASTSTELLING VAN DE MARGE

               11.De marge wordt elk kwartaal berekend (respectievelijk op 15 januari, 15 april, 15 juli en 15 oktober van elk jaar) op basis van het rendement van vijfjaarsswapspreads (verschil tussen de vijfjaarsoverheidsobligatierente en de vijfjaarsswaprente).

               12.De marge wordt berekend aan de hand van de volgende formule: 0,5 * (driemaands gemiddelde van het dagelijkse rendement op vijfjaarsswapspreads) + 80 basispunten. Het resultaat wordt afgerond op het dichtstbijzijnde basispunt, met een bovengrens van 120 basispunten en een benedengrens van 80 basispunten.

               13.Het driemaands gemiddelde van de te gebruiken dagelijkse vijfjaarsswapspreads wordt verkregen door het rekenkundig gemiddelde te berekenen van de dagelijkse vijfjaarsswapspread van de laatste drie kalendermaanden in de betrokken valuta’s. Zij worden uiterlijk vijf dagen na het einde van elk kwartaal aan het secretariaat gemeld.

               14.Ingeval de vijfjaarsswapspread voor een bepaalde valuta niet op de markt beschikbaar is, wordt de marge vastgesteld op 100 basispunten.

               15.De resulterende marges worden aan het begin van elk kwartaal openbaar gemaakt.

               DEEL 2:TOEPASSING VAN HET CIRR

               16.Wanneer de overheid financieringssteun verleent voor leningen met een zwevende rentevoet, mogen banken en andere financiële instellingen geen keuze aanbieden tussen het CIRR (ten tijde van het oorspronkelijke contract) en, indien deze lager is, de korte marktrente gedurende de gehele looptijd van de lening.

               I.GELDIGHEIDSDUUR VAN DE CIRR’S

               17.Een CIRR kan worden vergrendeld vóór, op of na de datum van het financiële contract (DFC).

               18.Wanneer een CIRR vóór de DFC wordt vergrendeld en aangehouden, mag de periode van bezit niet langer zijn dan 12 opeenvolgende maanden
                  3
               , wordt de duur van de periode van bezit uiterlijk op de datum van notering (DoQ) vastgesteld en wordt een extra spread toegevoegd aan het toepasselijke CIRR volgens onderstaande tabel.

                        Periode van bezit (in maanden)

                        Kosten van periode van bezit

                        1 m bezit

                        20 basispunten

                        2 maanden bezit

                        20 basispunten

                        3 maanden bezit

                        20 basispunten

                        4 maanden bezit

                        20 basispunten

                        5 maanden bezit

                        20 basispunten

                        6 maanden bezit

                        20 basispunten

                        7 maanden bezit

                        23 basispunten

                        8 maanden bezit

                        26 basispunten

                        9 maanden bezit

                        30 basispunten

                        10 maanden bezit

                        34 basispunten

                        11 maanden bezit

                        39 basispunten

                        12 maanden bezit

                        44 basispunten

               19.Indien de periode van bezit vóór de DFC verstrijkt, kan het CIRR onmiddellijk of op een later tijdstip worden herzien en voor een nieuwe periode van bezit worden aangehouden. Indien de ondertekening van het commerciële contract (SCC) vóór de herziening heeft plaatsgevonden, mag de herziene rente niet lager zijn dan de laatst vergrendelde rente. Er is geen beperking van het aantal keren dat een CIRR kan worden herzien.

               20.Elke wijziging in de effectieve renteperiode vóór of op de DFC leidt tot een herberekening van de CIRR-basisrente. Een dergelijke herberekening wordt gebaseerd op de nieuwe effectieve renteperiode, waarbij gebruik wordt gemaakt van de basistarieven die van kracht zijn op de oorspronkelijke datum van notering (DoQ); deze wordt niet aangemerkt als een herziening of annulering van het CIRR.

               II.BESCHIKBAARSTELLINGSVERGOEDING

               21.Voor directe kredieten wordt een beschikbaarstellingsvergoeding in rekening gebracht. Indien het CIRR vóór of op de DFC werd vergrendeld, wordt de beschikbaarstellingsvergoeding onmiddellijk na die datum in rekening gebracht. Indien het CIRR na de DFC werd vergrendeld, wordt de beschikbaarstellingsvergoeding onmiddellijk na de datum van notering (DoQ) in rekening gebracht.

               22.Deelnemers brengen een beschikbaarstellingsvergoeding in rekening die gelijk is aan of hoger is dan commerciële marktpraktijken, mits deze informatie beschikbaar is.

               III.VRIJWILLIGE ANNULERING EN VRIJWILLIGE VOORUITBETALING

               23.Indien een CIRR vrijwillig wordt ingetrokken, mag een later voor dezelfde transactie en dezelfde exporteur genoteerd CIRR niet lager zijn dan het laatst genoteerde CIRR.

               24.Vóór de DFC zijn er geen kosten verbonden aan het annuleren van een CIRR of het overschakelen op een variabele rente.

               25.Na afloop van de DFC, en ongeacht het tijdstip waarop het CIRR werd vastgesteld, vergoedt de kredietnemer in geval van vrijwillige annulering of vrijwillige vooruitbetaling van een lening of een deel daarvan aan de overheidsinstelling die overheidssteun verleent alle kosten en verliezen die als gevolg van een dergelijke vervroegde vooruitbetaling of vrijwillige opzegging zijn ontstaan. Dit omvat de kosten voor de overheidsinstelling van de vervanging van het deel van de verwachte kasinstroom van vaste rente die wordt onderbroken door voortijdige vooruitbetaling of vrijwillige annulering.

               DEEL 3:HERZIENINGS- EN OVERGANGSOVEREENKOMSTEN

               26.De bepalingen van deze bijlage treden twee jaar na de datum van goedkeuring van de hervorming in werking voor transacties die vanaf die datum zijn vastgelegd.

               27.Uiterlijk vier jaar na de datum van overeenstemming over de hervorming verrichten de deelnemers een uitgebreide evaluatie van de in deze bijlage opgenomen CIRR-bepalingen.

               II.AANVULLINGEN VAN BIJLAGE XV (LIJST VAN DEFINITIES)

               ·Datum van het financiële contract (Date of Financial Contract – DFC): de datum waarop alle partijen bij het financiële contract gebonden zijn, rekening houdend met eventuele juridische verplichtingen.

               ·Datum van notering (Date of Quote – DoQ): de datum waarop een CIRR is vergrendeld.

               ·Periode van bezit: de periode die begint op de DoQ en eindigt op de DFC.

               ·Effectieve renteperiode: periode waarin rente ontstaat (d.w.z. vanaf de eerste uitbetaling tot de laatste aflossing van de hoofdsom: opnameperiode + aflossingsperiode).

               III.WIJZIGING VAN ARTIKEL 20 BIJ DE INWERKINGTREDING VAN DE HERVORMING

               20.VASTSTELLING EN TOEPASSING VAN CIRR’S

               a)Het CIRR voor financieringssteun van de overheid in het kader van de regeling en alle bijlagen daarbij, met uitzondering van de sectorovereenkomst inzake exportkredieten voor schepen vliegtuigen voor de burgerluchtvaart (bijlage III) wordt vastgesteld en toegepast overeenkomstig de bepalingen van bijlage XVI.

               b)Het CIRR voor financieringssteun van de overheid in het kader van de regeling en alle bijlagen daarbij, met uitzondering van de sectorovereenkomst inzake exportkredieten voor schepen (bijlage I) en de sectorovereenkomst inzake exportkredieten voor vliegtuigen voor de burgerluchtvaart (bijlage III) wordt vastgesteld en toegepast overeenkomstig de bepalingen van bijlage XVII.

                     (1)

                        Aflossingsfrequentie voor jaarlijkse aflossing = 1, voor halfjaarlijkse aflossingen = 0,5 en voor aflossingen per kwartaal = 0,25.

                     (2)

                        tli = datum van de ie aflossing; tsp = datum van het startpunt; Dli = bedrag betaald bij de ie aflossing.

                     (3)

                        Als het CIRR opnieuw wordt ingesteld, wordt het aantal maanden weer op nul gezet.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 2.6.2021
            COM(2021) 275 final
            2021/0132(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            tot vaststelling van de financiële bijdragen van de partijen bij het Europees Ontwikkelingsfonds aan dat fonds, met inbegrip van de tweede tranche voor 2021

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               •Motivering en doel van het voorstel

                  Het voorstel betreft een ontwerpbesluit van de Raad over de tweede tranche van de financiële bijdragen aan het 11e Europees Ontwikkelingsfonds (hierna “EOF” genoemd) die de partijen bij het EOF in 2021 moeten betalen.

                  Voor het 11e EOF en de andere EOF’s die nog lopen (het 8e, 9e en 10e EOF) geldt de volgende regelgeving:

                  de huidige partnerschapsovereenkomst tussen de leden van de groep van staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds (hierna de “ACS-EU-partnerschapsovereenkomst” genoemd), zoals laatstelijk gewijzigd
                     1
                  ;

                  Besluit nr. 2/2020
                     2
                   van het ACS-EU-Comité van ambassadeurs van 4 december 2020 tot wijziging van Besluit nr. 3/2019
                     3
                   van het ACS-EU-Comité van ambassadeurs tot vaststelling van overgangsmaatregelen op grond van artikel 95, lid 4, van de ACS-EU-partnerschapsovereenkomst tot verdere verlenging van de toepassing van de ACS-EU-partnerschapsovereenkomst tot en met 30 november 2021 of, indien dit eerder is, tot de inwerkingtreding van een nieuwe ACS-EU-overeenkomst (hierna “de nieuwe overeenkomst” genoemd) of de voorlopige toepassing daarvan tussen de Unie en de ACS-staten;

                  Besluit (EU) 2020/2233 van de Raad betreffende de vastlegging van de middelen die afkomstig zijn van gelden die terugvloeien in het kader van de ACS-investeringsfaciliteit van operaties uit hoofde van het 9e, 10e en 11e Europees Ontwikkelingsfonds
                     4
                  ;

                  het Intern Akkoord tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten van de Europese Unie, in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering van de steun van de Europese Unie binnen het meerjarig financieel kader voor 2014-2020, overeenkomstig de ACS-EU-partnerschapsovereenkomst en de toewijzing van financiële bijstand ten behoeve van de landen en gebieden overzee waarop de bepalingen van het vierde deel van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie van toepassing zijn
                     5
                   (hierna “het Intern Akkoord van het 11e EOF” genoemd);

                  Verordening (EU) 2018/1877 van de Raad inzake het financieel reglement van toepassing op het 11e Europees Ontwikkelingsfonds
                     6
                   (hierna het “Financieel Reglement van het 11e EOF” genoemd).

                  In deze documenten staan meerjarige verbintenissen van de partijen bij het EOF om de thesaurie van het EOF te financieren. Het Financieel Reglement van het 11e EOF zorgt ervoor dat de partijen bij het EOF op regelmatige basis bijdragen aan de thesaurie van het EOF overeenkomstig vooraf vastgestelde financiële verbintenissen. Regelmatige bijdragen komen er op basis van technische besluiten van de Raad betreffende de uitvoering van eerder besloten financiële vastleggingen.

               Een aantal onderdelen van de toelichting zijn daarom niet van toepassing op oproepen voor regelmatige bijdragen zoals deze.

               2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

               •Rechtsgrondslag

                  Overeenkomstig artikel 19, lid 3, van het Financieel Reglement van het 11e EOF moet de Raad uiterlijk 21 kalenderdagen na de indiening van het voorstel door de Commissie, die optreedt namens de Europese Unie, een besluit over dit voorstel nemen.

               2021/0132 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               tot vaststelling van de financiële bijdragen van de partijen bij het Europees Ontwikkelingsfonds aan dat fonds, met inbegrip van de tweede tranche voor 2021

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               Gezien het Intern Akkoord tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten van de Europese Unie, in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering van de steun van de Europese Unie binnen het meerjarig financieel kader voor 2014‐2020, overeenkomstig de ACS‐EU-partnerschapsovereenkomst, en betreffende de toewijzing van financiële bijstand ten behoeve van de landen en gebieden overzee waarop de bepalingen van het vierde deel van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie van toepassing zijn
                  7
               , en met name artikel 7, lid 2, in samenhang met artikel 14, lid 3,

               Gezien Verordening (EU) 2018/1877 van de Raad van 26 november 2018 inzake het financieel reglement van toepassing op het 11e Europees Ontwikkelingsfonds, en tot intrekking van Verordening (EU) 2015/323
                  8
               , en met name artikel 19, lid 3,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Overeenkomstig de procedure van de artikelen 19 tot en met 22 van Verordening (EU) 2018/1877 van de Raad
                  9
                dient de Europese Commissie uiterlijk op 15 juni 2021 een voorstel in te dienen voor het bedrag van de tweede tranche van de bijdrage voor 2021 en voor een herzien jaarlijks bedrag van de bijdrage voor 2021, indien het jaarlijkse bedrag afwijkt van de werkelijke behoeften.

               (2)Overeenkomstig artikel 46 van Verordening (EU) 2018/1877 heeft de Europese Investeringsbank de Commissie op 6 april 2021 haar geactualiseerde vastleggings- en betalingsramingen betreffende de door haar beheerde instrumenten doen toekomen.

               (3)Op grond van artikel 20, lid 1, van Verordening (EU) 2018/1877 moeten bij de verzoeken om bijdragen eerst in chronologische volgorde de bedragen voor voorgaande Europese Ontwikkelingsfondsen worden opgebruikt. Daarom moet een verzoek om bijdragen op grond van Verordening (EU) 2018/1877 voor de Europese Investeringsbank en voor de Commissie worden gedaan.

               (4)Op grond van artikel 152 van het Akkoord inzake de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland uit de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (hierna “het Terugtrekkingsakkoord” genoemd) is bepaald dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland partij bij het EOF zal blijven tot de afsluiting van het 11e EOF en alle voorgaande EOF’s die nog niet zijn afgesloten. Op grond van artikel 153 van het Terugtrekkingsakkoord wordt het aandeel van het Verenigd Koninkrijk in vrijgemaakte middelen voor projecten in het kader van het 11e EOF, wanneer deze na 31 december 2020 zijn vrijgemaakt, of van voorgaande EOF’s, echter niet hergebruikt.

               (5)Bij Besluit (EU) 2020/1708 van de Raad
                  10
                is het jaarlijkse bedrag van de bijdragen van de lidstaten aan het EOF voor 2021 vastgesteld op 3 700 000 000 EUR voor de Europese Commissie, en 300 000 000 EUR voor de Europese Investeringsbank.

               (6)Opdat de maatregelen waarin dit besluit voorziet, snel kunnen worden toegepast, moet dit besluit in werking treden op de dag van zijn bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               De individuele bijdragen aan het Europees Ontwikkelingsfonds worden door de partijen bij het Europees Ontwikkelingsfonds aan de Europese Commissie en de Europese Investeringsbank betaald, als tweede tranche van 2021, overeenkomstig de bijlage.

               Artikel 2

               Dit besluit treedt in werking op de datum van bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        PB L 317 van 15.12.2000, blz. 3.

                     (2)

                        PB L 420 van 14.12.2020, blz. 32.

                     (3)

                        PB L 1 van 3.1.2020, blz. 3.

                     (4)

                        PB L 438 van 28.12.2020, blz. 188.

                     (5)

                        PB L 210 van 6.8.2013, blz. 1.

                     (6)

                        PB L 307 van 3.12.2018, blz. 1.

                     (7)

                        PB L 210 van 6.8.2013, blz. 1.

                     (8)

                        PB L 58 van 3.3.2015, blz. 17.

                     (9)

                        Verordening (EU) 2018/1877 van de Raad van 26 november 2018 inzake het financieel reglement van toepassing op het 11e Europees Ontwikkelingsfonds, en tot intrekking van Verordening (EU) 2015/323 (PB L 307 van 3.12.2018, blz. 7).

                     (10)

                        Besluit (EU) 2020/1708 van de Raad van 13 november 2020 betreffende de financiële bijdragen van de lidstaten aan het Europees Ontwikkelingsfonds, inclusief het maximum voor 2022, het jaarlijkse bedrag voor 2021, de eerste tranche voor 2021 en een indicatieve en niet-bindende prognose voor de verwachte jaarlijkse bedragen van de bijdragen voor de jaren 2023 en 2024 (PB L 385 van 13.11.2020, blz. 13).

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 2.6.2021
            COM(2021) 275 final
            BIJLAGE
            bij het
            Voorstel voor eenBESLUIT VAN DE RAAD
            tot vaststelling van de financiële bijdragen van de partijen bij het Europees Ontwikkelingsfonds aan dat fonds, met inbegrip van de tweede tranche voor 2021

               BIJLAGE

                        LIDSTATEN EN HET VERENIGD KONINKRIJK

                        Verdeelsleutel 11e EOF %

                        Tweede tranche 2021 (in EUR)

                        Totaal

                        EIB

                        Commissie

                        11e EOF

                        11e EOF

                        BELGIË

                        3,24927

                        4 224 051,00

                        38 991 240,00

                        43 215 291,00

                        BULGARIJE

                        0,21853

                        284 089,00

                        2 622 360,00

                        2 906 449,00

                        TSJECHIË

                        0,79745

                        1 036 685,00

                        9 569 400,00

                        10 606 085,00

                        DENEMARKEN

                        1,98045

                        2 574 585,00

                        23 765 400,00

                        26 339 985,00

                        DUITSLAND

                        20,57980

                        26 753 740,00

                        246 957 600,00

                        273 711 340,00

                        ESTLAND

                        0,08635

                        112 255,00

                        1 036 200,00

                        1 148 455,00

                        IERLAND

                        0,94006

                        1 222 078,00

                        11 280 720,00

                        12 502 798,00

                        GRIEKENLAND

                        1,50735

                        1 959 555,00

                        18 088 200,00

                        20 047 755,00

                        SPANJE

                        7,93248

                        10 312 224,00

                        95 189 760,00

                        105 501 984,00

                        FRANKRĲK

                        17,81269

                        23 156 497,00

                        213 752 280,00

                        236 908 777,00

                        KROATIË

                        0,22518

                        292 734,00

                        2 702 160,00

                        2 994 894,00

                        ITALIË

                        12,53009

                        16 289 117,00

                        150 361 080,00

                        166 650 197,00

                        CΥΡRUS

                        0,11162

                        145 106,00

                        1 339 440,00

                        1 484 546,00

                        LETLAND

                        0,11612

                        150 956,00

                        1 393 440,00

                        1 544 396,00

                        LITOUWEN

                        0,18077

                        235 001,00

                        2 169 240,00

                        2 404 241,00

                        LUXEMBURG

                        0,25509

                        331 617,00

                        3 061 080,00

                        3 392 697,00

                        HONGARIJE

                        0,61456

                        798 928,00

                        7 374 720,00

                        8 173 648,00

                        MALTA

                        0,03801

                        49 413,00

                        456 120,00

                        505 533,00

                        NEDERLAND

                        4,77678

                        6 209 814,00

                        57 321 360,00

                        63 531 174,00

                        OOSTENRIJK

                        2,39757

                        3 116 841,00

                        28 770 840,00

                        31 887 681,00

                        POLEN

                        2,00734

                        2 609 542,00

                        24 088 080,00

                        26 697 622,00

                        PORTUGAL

                        1,19679

                        1 555 827,00

                        14 361 480,00

                        15 917 307,00

                        ROEMENIË

                        0,71815

                        933 595,00

                        8 617 800,00

                        9 551 395,00

                        SLOVENIË

                        0,22452

                        291 876,00

                        2 694 240,00

                        2 986 116,00

                        SLOWAKIJE

                        0,37616

                        489 008,00

                        4 513 920,00

                        5 002 928,00

                        FINLAND

                        1,50909

                        1 961 817,00

                        18 109 080,00

                        20 070 897,00

                        ZWEDEN

                        2,93911

                        3 820 843,00

                        35 269 320,00

                        39 090 163,00

                        VERENIGD KONINKRIJK

                        14,67862

                        19 082 206,00

                        176 143 440,00

                        195 225 646,00

                        TOTAAL EU-27 EN HET VERENIGD KONINKRIJK

                        100,00

                        130 000 000,00

                        1 200 000 000,00

                        1 330 000 000,00


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 2.6.2021
            COM(2021) 282 final
            2021/0137(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten

               TOELICHTING

               Volgens het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie moeten de lidstaten hun economisch beleid en de bevordering van de werkgelegenheid beschouwen als aangelegenheden van gemeenschappelijk belang en hun maatregelen op deze gebieden in het kader van de Raad coördineren. In het Verdrag is bepaald dat de Raad richtsnoeren inzake werkgelegenheid (artikel 148) moet opstellen; daarbij wordt erop gewezen dat deze verenigbaar moeten zijn met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid (artikel 121).

               De globale richtsnoeren voor het economisch beleid blijven langere tijd geldig, maar de richtsnoeren inzake werkgelegenheid moeten jaarlijks worden opgesteld. De richtsnoeren zijn in 2010 voor het eerst gezamenlijk opgesteld (“geïntegreerd pakket”) als basis voor de Europa 2020‑strategie. De geïntegreerde richtsnoeren zijn tot 2014 stabiel gebleven. In 2015 zijn herziene geïntegreerde richtsnoeren aangenomen. De werkgelegenheidsrichtsnoeren zijn in 2018 afgestemd op de beginselen van de Europese pijler van sociale rechten, die in november 2017 door het Europees Parlement, de Raad en de Commissie is afgekondigd om hervormingen op nationaal niveau te stimuleren en om als kompas te dienen voor een hernieuwd convergentieproces in heel Europa. De richtsnoeren zijn in 2019 ongewijzigd gebleven. In 2020 zijn ze aangepast om elementen te integreren die verband houden met de gevolgen van de COVID‑19-crisis, de groene en de digitale transitie en de doelstellingen voor duurzame ontwikkeling van de VN.

               Samen met de globale richtsnoeren voor het economisch beleid worden de werkgelegenheidsrichtsnoeren gepresenteerd als een besluit van de Raad betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (deel II van de geïntegreerde richtsnoeren); ze vormen de basis voor landspecifieke aanbevelingen op de betrokken gebieden.

               De algemene doelstellingen en prioriteiten van de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid blijven geldig. Krachtens artikel 148, lid 2, VWEU dient de geldigheid van de werkgelegenheidsrichtsnoeren voor 2021 — na raadpleging van het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité, het Comité van de Regio’s en het Comité voor de werkgelegenheid — bij een besluit van de Raad te worden bevestigd.

               De “werkgelegenheidsrichtsnoeren” luiden als volgt:

               Richtsnoer 5: De vraag naar arbeid stimuleren

               Richtsnoer 6: Het arbeidsaanbod vergroten en de toegang tot de arbeidsmarkt, vaardigheden en competenties verbeteren

               Richtsnoer 7: De werking van de arbeidsmarkten en de doeltreffendheid van de sociale dialoog verbeteren

               Richtsnoer 8: Gelijke kansen voor iedereen bevorderen, sociale inclusie stimuleren en armoede bestrijden

               2021/0137 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 148, lid 2,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Gezien het advies van het Europees Parlement
                  1
               ,

               Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité
                  2
               ,

               Gezien het advies van het Comité van de Regio’s
                  3
               ,

               Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid
                  4
               ,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)De lidstaten en de Unie moeten een gecoördineerde strategie voor werkgelegenheid ontwikkelen, met name ter bevordering van een geschoolde, opgeleide en flexibele beroepsbevolking, alsmede van arbeidsmarkten die toekomstgericht zijn en snel inspelen op economische veranderingen, teneinde de doelstellingen van volledige werkgelegenheid en sociale vooruitgang, evenwichtige groei en een hoog niveau van bescherming en verbetering van de kwaliteit van het milieu te bereiken overeenkomstig artikel 3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie. Rekening houdend met nationale gebruiken met betrekking tot de verantwoordelijkheden van de sociale partners moeten de lidstaten het bevorderen van de werkgelegenheid als een aangelegenheid van gemeenschappelijk belang beschouwen en hun maatregelen op dit gebied binnen de Raad coördineren.

               (2)De Unie moet sociale uitsluiting en discriminatie bestrijden en sociale rechtvaardigheid en bescherming, de gelijkheid van vrouwen en mannen, de solidariteit tussen generaties en de bescherming van de rechten van het kind bevorderen. Overeenkomstig artikel 9 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) moet de Unie bij de bepaling en de uitvoering van haar beleid en optreden rekening houden met de eisen in verband met de bevordering van een hoog niveau van werkgelegenheid, de waarborging van een adequate sociale bescherming, de bestrijding van armoede en sociale uitsluiting en een hoog niveau van onderwijs, opleiding en bescherming van de menselijke gezondheid.

               (3)Overeenkomstig het VWEU heeft de Unie instrumenten voor de coördinatie van het economisch en werkgelegenheidsbeleid ontwikkeld en ingevoerd. Als onderdeel van die instrumenten vormen de in de bijlage bij Besluit (EU) 2020/1512 van de Raad (
                  5
               ) vastgestelde richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (de “richtsnoeren”) samen met de in Aanbeveling (EU) 2015/1184 van de Raad (
                  6
               ) vastgestelde globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Unie de geïntegreerde richtsnoeren. Ze moeten als leidraad voor de uitvoering van het beleid in de lidstaten en de Unie dienen en ze illustreren de onderlinge afhankelijkheid tussen de lidstaten. De resulterende reeks gecoördineerde Europese en nationale beleidsmaatregelen en hervormingen moet een passende algemene mix van duurzaam economisch en werkgelegenheidsbeleid vormen met positieve overloopeffecten.

               (4)De richtsnoeren zijn in overeenstemming met het stabiliteits- en groeipact, de bestaande wetgeving van de Unie en verschillende initiatieven van de Unie, zoals de aanbeveling van de Raad van 30 oktober 2020 (
                  7
               ), de aanbeveling van de Raad van 15 februari 2016 (
                  8
               ), de aanbeveling van de Raad van 19 december 2016 (
                  9
               ), de aanbeveling van de Raad van 15 maart 2018 (
                  10
               ), de aanbeveling van de Raad van 22 mei 2018 inzake sleutelcompetenties voor een leven lang leren (
                  11
               ), de aanbeveling van de Raad van 22 mei 2019 (
                  12
               ), de aanbeveling van de Raad van 8 november 2019 (
                  13
               ), de aanbeveling van de Raad van 10 maart 2014 (
                  14
               ), de aanbeveling van de Raad van 24 november 2020 (
                  15
               ), de aanbeveling van de Commissie van 4 maart 2021 over doeltreffende actieve steun voor werkgelegenheid na de COVID‑19-crisis (EASE) (
                  16
               ) en de [aanbeveling van de Raad over de vaststelling van een Europese kindergarantie (
                  17
               )].

               (5)In het Europees semester worden de verschillende instrumenten gecombineerd binnen een overkoepelend kader voor een geïntegreerde multilaterale coördinatie en monitoring van het economisch en werkgelegenheidsbeleid. Bij het streven naar ecologische duurzaamheid, productiviteit, billijkheid en stabiliteit integreert het Europees semester de beginselen van de Europese pijler van sociale rechten en het monitoringinstrument ervan — het sociaal scorebord — en zorgt het voor nauwe samenwerking met de sociale partners, het maatschappelijk middenveld en andere belanghebbenden. Het draagt bij tot de verwezenlijking van de doelstellingen voor duurzame ontwikkeling. Het economisch en werkgelegenheidsbeleid van de Unie en de lidstaten moet hand in hand gaan met de transitie van Europa naar een klimaatneutrale, ecologisch duurzame en digitale economie, waarbij het concurrentievermogen wordt aangescherpt, adequate arbeidsvoorwaarden worden gewaarborgd, innovatie wordt gestimuleerd, sociale rechtvaardigheid en gelijke kansen worden bevorderd en ongelijkheden en regionale verschillen worden aangepakt.

               (6)De klimaatverandering en met het milieu samenhangende uitdagingen, de globalisering, de digitalisering, kunstmatige intelligentie, telewerk, de platformeconomie en demografische veranderingen zullen de Europese economieën en samenlevingen transformeren. De Unie en haar lidstaten moeten samenwerken om deze structurele factoren doeltreffend aan te pakken en de bestaande systemen zo nodig aan te passen, waarbij ze rekening moeten houden met de nauwe onderlinge afhankelijkheid van de economieën en arbeidsmarkten van de lidstaten en het daarmee samenhangende beleid. Hiertoe is een gecoördineerd, ambitieus en doeltreffend beleid op nationaal en Unieniveau vereist in overeenstemming met het VWEU en de bepalingen van de Unie betreffende economisch bestuur. Dit beleid moet duurzame investeringen stimuleren en ervoor zorgen dat opnieuw wordt ingezet op goed gefaseerde hervormingen die de economische groei, het scheppen van hoogwaardige banen, de productiviteit, adequate arbeidsvoorwaarden, de sociale en territoriale cohesie, de opwaartse convergentie, de veerkracht en de fiscale verantwoordelijkheid bevorderen. Het beleid moet maatregelen aan de vraag- en aanbodzijde combineren, waarbij rekening wordt gehouden met de effecten op het milieu, de werkgelegenheid en de samenleving.

               (7)Het Europees Parlement, de Raad en de Commissie hebben de Europese pijler van sociale rechten (
                  18
               ) (“de pijler”) afgekondigd. De pijler omvat twintig beginselen en rechten die moeten bijdragen tot goed functionerende en billijke arbeidsmarkten en socialezekerheidsstelsels en die zijn onderverdeeld in drie categorieën: gelijke kansen en toegang tot de arbeidsmarkt, billijke arbeidsvoorwaarden, en sociale bescherming en inclusie. De beginselen en rechten fungeren als leidraad voor de strategie van de Unie en zorgen ervoor dat de transities naar klimaatneutraliteit en ecologische duurzaamheid, digitalisering en demografische veranderingen sociaal billijk en rechtvaardig verlopen. De pijler vormt samen met het begeleidende sociale scorebord een referentiekader om de prestaties van de lidstaten op sociaal en werkgelegenheidsgebied te monitoren, hervormingen op nationaal, regionaal en lokaal niveau te stimuleren en het sociale aspect met het marktbeginsel in de moderne economie te verzoenen, onder meer door de sociale economie te bevorderen. Op 4 maart 2021 heeft de Commissie een actieplan voor de uitvoering van de Europese pijler van sociale rechten (
                  19
               ) voorgelegd met ambitieuze maar realistische kerndoelen en aanvullende subdoelen op het gebied van werkgelegenheid, vaardigheden, onderwijs en sociale zaken, die uiterlijk 2030 verwezenlijkt moeten worden.

               (8)Op 8 mei 2021 hebben de EU-leiders tijdens de sociale top van Porto (
                  20
               ) erkend dat de Europese pijler van sociale rechten van wezenlijk belang voor het herstel is en dat de uitvoering ervan het streven van de Unie naar een digitale, groene en rechtvaardige transitie zal versterken, tot opwaartse sociale en economische convergentie zal bijdragen en de demografische uitdagingen zal helpen aanpakken. Ze hebben beklemtoond dat de sociale dimensie, de sociale dialoog en de actieve betrokkenheid van de sociale partners een centrale plaats innemen in een zeer concurrerende sociale markteconomie. De lidstaten waren van mening dat het door de Commissie gepresenteerde actieplan voor de Europese pijler van sociale rechten een nuttige leidraad is voor de uitvoering van de pijler, onder meer op het gebied van werkgelegenheid, vaardigheden, gezondheid en sociale bescherming. Ze waren ingenomen met de nieuwe kerndoelen van de EU voor 2030 op het gebied van werkgelegenheid (78 % van de bevolking in de leeftijdsgroep van 20 tot 64 jaar moet werk hebben), vaardigheden (elk jaar moet 60 % van alle volwassenen een opleiding volgen) en armoedebestrijding (ten minste 15 miljoen minder armen, van wie vijf miljoen kinderen) en met het herziene sociaal scorebord, waarmee kan worden toegezien op de voortgang bij de toepassing van de beginselen van de sociale pijler binnen het kader voor beleidscoördinatie in de context van het Europees Semester. Volgens hen moet, nu Europa zich geleidelijk herstelt van de COVID‑19-pandemie, de prioriteit ook worden verlegd van het beschermen naar het scheppen van banen en het verbeteren van de arbeidskwaliteit; voorts hebben ze beklemtoond dat, om ervoor te zorgen dat met het oog op een inclusief herstel meer en betere banen voor iedereen worden geschapen, het van cruciaal belang zal zijn de beginselen van de Europese pijler van sociale rechten toe te passen. Tot slot hebben de lidstaten benadrukt hoe belangrijk het is de geboekte voortgang bij de uitvoering van de Europese pijler van sociale rechten en de kerndoelen van de EU voor 2030 nauwlettend te volgen, ook op het hoogste niveau.

               (9)Bij hervormingen van de arbeidsmarkt, met inbegrip van de nationale loonvormingsmechanismen, moeten de nationale praktijken op het gebied van de sociale dialoog worden gevolgd om billijke lonen te waarborgen voor een behoorlijke levensstandaard en duurzame groei. De hervormingen moeten ook de nodige ruimte creëren voor een grootschalige denkoefening over sociaaleconomische vraagstukken, zoals verbeteringen op het gebied van duurzaamheid, concurrentievermogen, innovatie, het scheppen van hoogwaardige banen, arbeidsvoorwaarden, armoede onder werkenden, onderwijs en vaardigheden, volksgezondheid en inclusie en reële inkomens. De lidstaten en de Unie moeten ervoor zorgen dat de sociale, werkgelegenheids- en economische gevolgen van de COVID‑19-crisis worden verzacht en de transities sociaal eerlijk en rechtvaardig verlopen. Het is zaak het herstel te bevorderen en nog sterker te streven naar een inclusieve en veerkrachtige samenleving waarin mensen niet alleen worden beschermd, maar ook in staat worden gesteld op veranderingen te anticiperen en ermee om te gaan en waarin ze actief kunnen deelnemen aan de samenleving en de economie. Zoals benadrukt in de aanbeveling (EU) van de Commissie over doeltreffende actieve steun voor werkgelegenheid na de COVID‑19-crisis (EASE), is er een coherent pakket actieve arbeidsmarktmaatregelen nodig — bestaande uit tijdelijke aanwervings- en transitiestimulansen, beleidsmaatregelen op het gebied van vaardigheden en verbeterde diensten voor arbeidsvoorziening — om transities op de arbeidsmarkt te ondersteunen.

               (10)Het is zaak alle vormen van discriminatie te bestrijden, de gendergelijkheid te waarborgen en de werkgelegenheid voor jongeren te bevorderen. Het is belangrijk dat iedereen kansen en mogelijkheden krijgt en armoede en sociale uitsluiting (ook van kinderen) worden bestreden, met name door ervoor te zorgen dat de arbeidsmarkten doeltreffend functioneren en de sociale bescherming toereikend en inclusief is en door de belemmeringen voor onderwijs, opleiding en arbeidsparticipatie uit de weg te ruimen, onder meer door in onderwijs en opvang voor jonge kinderen en in digitale vaardigheden te investeren. Tijdige en gelijke toegang tot betaalbare langdurige zorg en gezondheidszorg, met inbegrip van preventieve zorg en gezondheidsbevordering, is in het licht van de COVID‑19-crisis en tegen de achtergrond van een vergrijzende samenleving zeer relevant. Het potentieel van personen met een handicap om bij te dragen tot economische groei en sociale ontwikkeling moet verder worden benut. Met de opkomst van nieuwe economische en bedrijfsmodellen op werkplaatsen in de Unie veranderen ook de arbeidsverhoudingen. De lidstaten moeten ervoor zorgen dat arbeidsverhoudingen die voortkomen uit nieuwe vormen van werk, het Europees sociaal model in stand houden en versterken.

               (11)De geïntegreerde richtsnoeren moeten de basis vormen voor landspecifieke aanbevelingen die de Raad tot de lidstaten kan richten. Gezien het alomvattende en toekomstgerichte karakter van de plannen voor herstel en veerkracht en gezien het feit dat alle lidstaten dergelijke plannen hebben ingediend, hoefde de Commissie in 2021 geen landspecifieke aanbevelingen te doen. Toch heeft de Commissie in 2021 aanbevelingen over de begrotingssituatie van de lidstaten gedaan overeenkomstig het stabiliteits- en groeipact.

               (12)De lidstaten moeten ten volle gebruikmaken van React‑EU (
                  21
               ) ter versterking van de fondsen voor het cohesiebeleid tot 2023, het Europees Sociaal Fonds Plus, de nieuwe faciliteit voor herstel en veerkracht (
                  22
               ) en andere fondsen van de Unie, waaronder het Fonds voor een rechtvaardige transitie en InvestEU, om zowel werkgelegenheid, sociale investeringen, sociale inclusie en toegankelijkheid als bij- en omscholingsmogelijkheden voor de beroepsbevolking, een leven lang leren en een hoogwaardig onderwijs- en opleidingsaanbod voor iedereen, met inbegrip van digitale geletterdheid en vaardigheden, te bevorderen. Hoewel de geïntegreerde richtsnoeren gericht zijn tot de lidstaten en de Unie, moeten ze worden uitgevoerd in partnerschap met alle nationale, regionale en lokale autoriteiten, in nauwe samenwerking met de parlementen, de sociale partners en de vertegenwoordigers van het maatschappelijk middenveld.

               (13)Het Comité voor de werkgelegenheid en het Comité voor sociale bescherming moeten overeenkomstig hun respectieve, op het Verdrag gebaseerde mandaten, toezicht houden op de wijze waarop de betrokken beleidsmaatregelen worden uitgevoerd in het licht van de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid. Die comités en andere voorbereidende instanties van de Raad die bij de coördinatie van het economisch en het sociaal beleid zijn betrokken, moeten nauw met elkaar samenwerken. De beleidsdialoog tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie, in het bijzonder met betrekking tot de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten, moet worden gehandhaafd.

               (14)Het Comité voor sociale bescherming is geraadpleegd,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               De in de bijlage bij Besluit (EU) 2020/1512 van de Raad vastgestelde richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten gelden ook in 2021 en de lidstaten houden er rekening mee bij hun werkgelegenheidsbeleid en hervormingsprogramma's.

               Artikel 2

               Dit besluit is gericht tot de lidstaten.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        PB C van ,blz. .

                     (2)

                        PB C van ,blz. .

                     (3)

                        PB C van ,blz. .

                     (4)

                        PB C van ,blz. .

                     (5)

                        Besluit (EU) 2020/1512 van de Raad van 13 oktober 2020 betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten (PB L 344 van 19.10.2020, blz. 22).

                     (6)

                        Aanbeveling (EU) 2015/1184 van de Raad van 14 juli 2015 betreffende de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en de Europese Unie (PB L 192 van 18.7.2015, blz. 27).

                     (7)

                        Aanbeveling van de Raad van 30 oktober 2020 inzake “Een brug naar banen — Versterking van de jongerengarantie” en tot vervanging van de Aanbeveling van de Raad van 22 april 2013 tot invoering van een jongerengarantie 2020/C 372/01 (PB C 372 van 4.11.2020, blz. 1).

                     (8)

                        Aanbeveling van de Raad van 15 februari 2016 betreffende de integratie van langdurig werklozen op de arbeidsmarkt (PB C 67 van 20.2.2016, blz. 1).

                     (9)

                        Aanbeveling van de Raad van 19 december 2016 tot invoering van bijscholingstrajecten (PB C 484 van 24.12.2016, blz. 1).

                     (10)

                        Aanbeveling van de Raad van 15 maart 2018 voor een Europees kader voor hoogwaardige en doeltreffende leerlingplaatsen (PB C 153 van 2.5.2018, blz. 1).

                     (11)

                        Aanbeveling van de Raad van 22 mei 2018 inzake sleutelcompetenties voor een leven lang leren (PB C 189 van 4.6.2018, blz. 1).

                     (12)

                        Aanbeveling van de Raad van 22 mei 2019 betreffende stelsels voor kwaliteitsvolle voor- en vroegschoolse educatie en kinderopvang (PB C 189 van 5.6.2019, blz. 4).

                     (13)

                        Aanbeveling van de Raad van 8 november 2019 met betrekking tot de toegang tot sociale bescherming voor werknemers en zelfstandigen (PB C 387 van 15.11.2019, blz. 1).

                     (14)

                        Aanbeveling van de Raad van 10 maart 2014 inzake een kwaliteitskader voor stages (PB C 88 van 27.3.2014, blz. 1).

                     (15)

                        Aanbeveling van de Raad van 24 november 2020 inzake beroepsonderwijs en ‐opleiding voor duurzaam concurrentievermogen, sociale rechtvaardigheid en veerkracht 2020/C 417/01 (PB C 417 van 2.12.2020, blz. 1).

                     (16)

                        Aanbeveling (EU) 2021/402 van de Commissie van 4 maart 2021 over doeltreffende actieve steun voor werkgelegenheid na de COVID‑19-crisis (EASE) C/2021/1372 (PB L 80 van 8.3.2021, blz. 1).

                     (17)

                        …

                     (18)

                        Interinstitutionele proclamatie betreffende de Europese pijler van sociale rechten (PB C 428 van 13.12.2017, blz. 10).

                     (19)

                        Mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio’s “Het actieplan voor de Europese pijler van sociale rechten” (COM/2021/102 final).

                     (20)

                        Europese Raad,
                  Verklaring van Porto
                  , 8 mei 2021.

                     (21)

                        Verordening (EU) 2020/2221 van het Europees Parlement en de Raad van 23 december 2020 tot wijziging van Verordening (EU) nr. 1303/2013 wat betreft uitzonderlijke extra middelen en uitvoeringsregelingen om bijstand te verlenen ter bevordering van het crisisherstel in de context van de COVID‑19-pandemie en de sociale gevolgen daarvan en ter voorbereiding van een groen, digitaal en veerkrachtig herstel van de economie (React‑EU) (PB L 437 van 28.12.2020, blz. 30).

                     (22)

                        Verordening (EU) 2021/241 van het Europees Parlement en de Raad van 12 februari 2021 tot instelling van de faciliteit voor herstel en veerkracht (PB L 57 van 18.2.2021, blz. 17).


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 20.9.2019
            COM(2019) 424 final
            BIJLAGE
            bij het
            Voorstel voor een BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in de Commissie Oorsprongsregels die is opgericht bij de Overeenkomst betreffende de oorsprongsregels (WTO-GATT 1994), gehecht aan de op 15 april 1994 te Marrakech ondertekende slotakte

               Verbetering van de transparantie bij niet-preferentiële oorsprongsregels

               _______________

               De leden van de Wereldhandelsorganisatie,

               Geleid door de wens ervoor te zorgen dat de oorsprongsregels zelf de internationale handel niet beperken, vervalsen of verstoren;

               Verlangend ervoor te zorgen dat de oorsprongsregels worden opgesteld en toegepast op een onpartijdige, transparante, voorspelbare, consequente en neutrale wijze;

               Erkennend dat duidelijke en voorspelbare oorsprongsregels en de toepassing van deze regels het internationale handelsverkeer vergemakkelijken;

               Erkennend dat het wenselijk is te zorgen voor transparante wet- en regelgeving en praktijken op het gebied van de oorsprongsregels;

               Geleid door de wens de kennisgevingsverplichtingen uit hoofde van artikel 5 van de Overeenkomst betreffende de oorsprongsregels aan te vullen;

               Bevestigend dat de verbetering van de transparantie van wet- en regelgeving en praktijken ten aanzien van oorsprongsregels de nalevingskosten van marktdeelnemers die mondiale waardeketens willen creëren, met name van micro-, kleine en middelgrote ondernemingen, helpt te verlagen;

               Besluiten, met betrekking tot de oorsprongsregels, als volgt:

               1.Het is wenselijk een hoog niveau van transparantie van en wederzijds inzicht in bestaande oorsprongsregels en de desbetreffende documentatievereisten die door WTO-leden worden gebruikt, te handhaven en te bevorderen. Onder oorsprongsregels worden de regels verstaan die onder het toepassingsgebied van artikel 1 van de Overeenkomst betreffende de oorsprongsregels vallen.

               2.Ter verbetering van de transparantie en ter bevordering van een beter inzicht in de oorsprongsregels stellen de Leden het Secretariaat van de WTO overeenkomstig bijlage 1 bij dit besluit in kennis van de oorsprongsregels die zij hanteren bij de toepassing van de meestbegunstigingsclausule op grond van de artikelen I, II, III, XI en XIII van de GATT 1994.

               3.De Leden worden aangemoedigd gebruik te maken van het kennisgevingsmodel in bijlage 1 wanneer zij het Secretariaat van de WTO in kennis stellen van eventuele andere oorsprongsregels die zij hanteren bij de toepassing van andere niet-preferentiële handelsbeleidsinstrumenten zoals bepaald in artikel 1, lid 2, van de Overeenkomst betreffende de oorsprongsregels.

               4.Voorts geven de Leden overeenkomstig bijlage 2 een beschrijving van de praktijken die zij hanteren met betrekking tot de certificering van oorsprong en andere verplichte documentaire bewijzen van oorsprong voor niet-preferentiële doeleinden waarvan overeenkomstig bijlage 1 kennis is gegeven
                  1
               . Leden die melden dat zij geen oorsprongsregels toepassen overeenkomstig bijlage 1, vullen toch bijlage 2 in.

               5.Kennisgevingen krachtens paragrafen 2 en 4 van dit besluit worden uiterlijk één jaar na de vaststelling van dit besluit ingediend.

               6.De krachtens dit besluit verstrekte gegevens worden door het secretariaat van de WTO openbaar gemaakt.

               7.Elk Lid richt, binnen de grenzen van de hem beschikbare middelen, een of meer informatiepunten op, of houdt deze in stand, voor de beantwoording van redelijke verzoeken om inlichtingen van regeringen, handelaren en andere belanghebbenden over aangelegenheden in verband met oorsprongsregels en desbetreffende documentatievereisten alsook voor de verstrekking van de vereiste formulieren en documenten
                  2
               . De Leden verstrekken de contactgegevens van hun respectieve informatiepunten aan het Secretariaat van de WTO overeenkomstig bijlage 1. Leden die een minst ontwikkeld land zijn, verstrekken deze gegevens aan het Secretariaat van de WTO uiterlijk binnen twee jaar.

               8.De Leden trachten verwijzingen naar wetgeving, websites, toelichtende stukken of andere documenten in een officiële taal van de WTO te verstrekken.

               9.De Leden die ingrijpende wijzigingen aanbrengen in hun oorsprongsregels en desbetreffende documentatievereisten waarvan overeenkomstig dit besluit kennis is gegeven, stellen het Secretariaat van de WTO overeenkomstig dit besluit onverwijld in kennis van deze wijzigingen.

               10.De Commissie Oorsprongsregels onderzoekt de bestaande oorsprongsregels en de desbetreffende documentatievereisten op basis van de inlichtingen waarvan overeenkomstig dit besluit kennis is gegeven, teneinde praktijken die de handel vergemakkelijken, in kaart te brengen en de internationale verspreiding ervan te bevorderen.

               11.Op verzoek dient er door het Secretariaat van de WTO bijstand te worden verleend ter ondersteuning van de Leden die ontwikkelingsland of minst ontwikkeld land zijn, bij de tenuitvoerlegging van de bepalingen van dit besluit.

               12.Dit besluit doet op generlei wijze afbreuk aan de rechten en verplichtingen van de Leden die zijn opgenomen in artikel 5 van de Overeenkomst betreffende de oorsprongsregels of in artikel 1 van de Overeenkomst inzake handelsfacilitatie.

               13.Er wordt een evaluatie van dit besluit, met name van de paragrafen 2 en 3, verricht drie jaar na de vaststelling ervan en vervolgens wanneer het nodig is, met als doel de transparantie bij niet-preferentiële oorsprongsregels op passende wijze verder te verbeteren.

               BIJLAGE 1

               KENNISGEVINGSMODEL VOOR NIET-PREFERENTIËLE OORSPRONGSREGELS

               Leden mogen bijlage 1 zo vaak als zij nodig achten reproduceren

               I.
                     BASISINFORMATIE

                        1)

                        Lid dat de kennisgeving doet

                        2)

                        Informatiepunt

                        (verstrek indien mogelijk de volgende contactgegevens: naam, telefoon, e-mail, website)

                        3)

                        Zijn er niet-preferentiële oorsprongsregels van kracht?

                        □

                        Ja

                        □

                        Nee*

                        * Is uw antwoord “Nee”, dan hoeft deze bijlage niet verder te worden ingevuld.

                        4)

                        Geef aan bij welke handelsbeleidsinstrumenten deze niet-preferentiële oorsprongsregels worden gebruikt (verwijs naar artikel 1, lid 2, van de Overeenkomst betreffende de oorsprongsregels)

                        5)

                        Datum van inwerkingtreding of van enige ingrijpende wijziging van deze regels:

                        6)

                        Datum waarop deze regels vervallen, indien van toepassing:

                        7)

                        Overheidsinstanties of andere autoriteiten belast met het beheer van deze regels:

                        8)

                        Internetlink naar wetgeving en eventuele andere toelichtende stukken, indien van toepassing:

                        9)

                        Eventuele opmerkingen

               II.
                     TOEPASSING VAN NIET-PREFERENTIËLE OORSPRONGSREGELS

                        10)

                        Zijn er niet-preferentiële oorsprongsregels van toepassing op invoer?

                        □

                        Ja

                        □

                        Nee

                        11)

                        Zijn er niet-preferentiële oorsprongsregels van toepassing op uitvoer?

                        □

                        Ja

                        □

                        Nee

                        12)

                        Geldt er een “de minimis”-regel voor de toepassing van niet-preferentiële oorsprongsregels?

                        □

                        Ja

                        □

                        Nee

                        Zo ja, vermeld de “de minimis”-drempel en verwijs naar de toepasselijke wetgeving voor de vragen 10 tot en met 12.

               III.
                     TOETSINGSCRITERIA VOOR EEN INGRIJPENDE BE-OF VERWERKING MET HET OOG OP DE BEOORDELING VAN DE OORSPRONG VAN EEN GOED

                        13)

                        Algemene criteria, indien van toepassing voor alle producten:

                        14)

                        Productspecifieke oorsprongsregels, indien van toepassing:

                        15)

                        Eventuele definitie van oorsprongs- en niet-oorsprongsmaterialen:

                        16)

                        Eventuele lijst van niet-oorsprongverlenende minimale (be)handelingen:

                        17)

                        Eventuele residuele regels:

                        18)

                        Overige inlichtingen die het Lid noodzakelijk acht (vermeld in voorkomend geval een internetlink)

               IV.
                     VOORAFGAANDE BESLUITEN

                        Worden er voorafgaande besluiten over de oorsprong van een goed gegeven
                           3
                        ?

                                 □

                                 Ja

                                 □

                                 Nee

                        Autoriteit belast met het geven van voorafgaande (oorsprongs)besluiten

                        Instructies voor de toepassing van een voorafgaand besluit

                        Internetlink naar wetgeving en eventuele andere wijzigingen naar toepasselijke wetgeving:

               BIJLAGE 2

               KENNISGEVINGSMODEL VOOR DOCUMENTATIEVEREISTEN BETREFFENDE

               NIET-PREFERENTIËLE OORSPRONGSREGELS

                        1)

                        Zijn er dwingende voorschriften met betrekking tot een certificaat en/of enig ander verplicht documentair bewijs van oorsprong voor invoer?

                        □

                        Ja

                        □

                        Nee**

                        2)

                        Zijn er dwingende voorschriften met betrekking tot een certificaat en/of enig ander verplicht documentair bewijs van oorsprong voor uitvoer?

                        □

                        Ja

                        □

                        Nee**

                        3)

                        Is er een gestandaardiseerde opmaak en/of inhoud van een certificaat en/of enig ander verplicht documentair bewijs van oorsprong?

                        Zo ja, gelieve een exemplaar bij te voegen of relevante informatie te verstrekken in het aanhangsel van deze bijlage.

                           Ja
                              
                              Nee

                        ** Is het antwoord op de vragen 1 en 2 “Nee”, dan hoeft deze bijlage niet verder te worden ingevuld.

                        4)

                        Indien alleen in specifieke omstandigheden een certificaat (of ander verplicht documentair bewijs van oorsprong) vereist is, beschrijf dan in welke gevallen en op welke manier (voorgeschreven formulier of anderszins) de oorsprong moet worden aangetoond.

                        5)

                        Indien de dwingende voorschriften met betrekking tot een certificaat en/of enig ander verplicht documentair bewijs van oorsprong slechts betrekking hebben op bepaalde producten, vermeld dan voor welke GS-hoofdstukken zij gelden en op welke manier zij moeten worden nageleefd (voorgeschreven formulier of anderszins).

                        6)

                        Vrijstellingen van de dwingende voorschriften inzake het indienen van een certificaat en/of enig ander verplicht documentair bewijs van oorsprong (bv. zendingen met een geringe waarde, postzendingen enz.).

                        7)

                        In voorkomend geval: overheidsinstanties of andere autoriteiten belast met de afgifte van certificaten en/of enig ander verplicht bewijs van oorsprong.

                        8)

                        Verwijs naar de toepasselijke wetgeving voor de vragen 1 tot en met 7

               BIJLAGE 2 - AANHANGSEL

               Gelieve een exemplaar van het voorgeschreven formulier bij te voegen en/of een internetlink te vermelden naar het voorgeschreven formulier voor het certificaat van oorsprong (of een ander verplicht documentair bewijs van oorsprong), indien van toepassing.

               __________

                     (1)

                      Dit doet geen afbreuk aan het feit dat de bevoegde autoriteiten voor controledoeleinden andere bewijzen van oorsprong kunnen verlangen.

                     (2)

                      Het is wel te verstaan dat dit informatiepunt hetzelfde kan zijn als het punt dat is opgericht of in stand wordt gehouden krachtens artikel 1, lid 3, (Informatiepunten) van de Overeenkomst inzake handelsfacilitatie, en de Leden hoeven niet meer inlichtingen noch formulieren en documenten te verstrekken dan hetgeen onder die overeenkomst valt.

                     (3)

                      Zoals omschreven in artikel 2, onder h), van de Overeenkomst betreffende de oorsprongsregels en artikel 3 van de Overeenkomst inzake handelsfacilitatie.

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 20.9.2019
            COM(2019) 424 final
            2019/0200(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in de Commissie Oorsprongsregels die is opgericht bij de Overeenkomst betreffende de oorsprongsregels (WTO-GATT 1994), gehecht aan de op 15 april 1994 te Marrakech ondertekende slotakte

               TOELICHTING

               1.Onderwerp van het voorstel

               Dit voorstel betreft het besluit tot bepaling van het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen in de Commissie Oorsprongsregels die is opgericht bij de Overeenkomst betreffende de oorsprongsregels (WTO-GATT 1994), gehecht aan de op 15 april 1994 te Marrakech ondertekende slotakte, met betrekking tot de voorgenomen vaststelling van een mededeling over de verbetering van de transparantie bij niet-preferentiële oorsprongsregels.

               2.Achtergrond van het voorstel

               2.1.Overeenkomst betreffende de oorsprongsregels

               De Overeenkomst betreffende de oorsprongsregels (WTO-GATT 1994), die aan de op 15 april 1994 te Marrakech ondertekende slotakte is gehecht, (hierna “de overeenkomst” genoemd), moet voorkomen dat niet-preferentiële oorsprongsregels zelf het handelsverkeer onnodig belemmeren, en streeft naar internationale harmonisatie van oorsprongsregels die niet op de toekenning van tariefpreferenties zien. Zolang het harmonisatieprogramma niet is voltooid, dienen de overeenkomstsluitende partijen erop toe te zien dat hun oorsprongsregels transparant zijn, dat zij de internationale handel niet beperken, vervalsen of verstoren, dat zij op een consequente, eenvormige, onpartijdige en redelijke wijze worden toegepast, en dat zij op positieve criteria zijn gebaseerd. De overeenkomst is op 1 januari 1995 in werking getreden.

               De Europese Unie is partij bij de overeenkomst
                  1
               . Ook alle lidstaten zijn partij bij de overeenkomst.

               2.2.Commissie Oorsprongsregels

               De Commissie Oorsprongsregels is opgericht in het kader van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) en staat open voor WTO-leden. Zij komt ten minste éénmaal per jaar bijeen en onderzoekt de toepassing en werking van de overeenkomst. De Commissie heeft haar werkzaamheden hoofdzakelijk geconcentreerd op de harmonisatie van niet-preferentiële oorsprongsregels. Deze zijn evenwel nog niet afgerond en voor niet-preferentiële doeleinden passen de WTO-leden momenteel nationale oorsprongsregels toe. Meer recent heeft de Commissie zich ook gebogen over preferentiële oorsprongsregels, met name de regels die in het kader van handelspreferenties voor minst ontwikkelde landen worden gebruikt. Beslissingen van de Commissie worden gewoonlijk bij consensus genomen.

               2.3.De beoogde handeling van de Commissie Oorsprongsregels

               De Commissie Oorsprongsregels zal tijdens haar jaarlijkse bijeenkomst op [date] een mededeling
                  2
                vaststellen over de “Verbetering van de transparantie bij niet-preferentiële oorsprongsregels” (hierna “de beoogde handeling” genoemd).

               De beoogde handeling strekt ertoe de transparantie van wet- en regelgeving en praktijken op het gebied van niet-preferentiële oorsprongsregels te verbeteren en de kennisgevingsverplichtingen uit hoofde van artikel 5 van de overeenkomst aan te vullen.

               De juridische status van door de WTO-commissies aangenomen handelingen is noch in de Overeenkomst tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie noch in de Overeenkomst betreffende de oorsprongsregels geregeld. Het bindende karakter van de beoogde handeling moet worden bepaald op basis van de tekst die in die handeling wordt gebruikt. Gelet op de bewoordingen van de mededeling over de verbetering van de transparantie bij niet-preferentiële oorsprongsregels zal de beoogde handeling voor de partijen bindend zijn.

               3.Namens de Unie in te nemen standpunt

               Niet-preferentiële oorsprongsregels zijn de regels die toepassing vinden als er geen handelspreferenties gelden, dat wil zeggen wanneer de handel plaatsvindt op meestbegunstigingsbasis. Ook in het kader van sommige handelspolitieke maatregelen zoals contingenten, antidumping of oorsprongsaanduidingen kan een oorsprongsbepaling aan de hand van niet-preferentiële oorsprongsregels noodzakelijk zijn.

               In overeenstemming met artikel 5 van de Overeenkomst betreffende de oorsprongsregels moest elk WTO-lid het WTO-secretariaat binnen een bepaalde termijn nadat de WTO-Overeenkomst voor hem in werking was getreden, kennisgeven van zijn oorsprongsregels, rechterlijke besluiten en bestuursrechtelijke voorschriften van algemene gelding betreffende niet-preferentiële oorsprongsregels die op die datum van toepassing waren. De Europese Unie heeft het WTO-secretariaat de vereiste informatie verstrekt.

               In de Overeenkomst betreffende de oorsprongsregels zijn de WTO-leden overeengekomen om te onderhandelen over de harmonisatie van niet-preferentiële oorsprongsregels. Deze onderhandelingen zijn evenwel nog niet afgerond en de WTO-leden passen momenteel voor niet-preferentiële doeleinden nationale oorsprongsregels toe. Daardoor gelden er verschillende niet-preferentiële oorsprongsregels bij invoer en/of uitvoer, naargelang de betrokken WTO-leden. Bovendien passen niet alle WTO-leden specifieke wetgeving inzake niet-preferentiële oorsprongsregels toe. In de Unie zijn deze regels vastgelegd in de artikelen 59 tot en met 61 van Verordening (EU) nr. 952/2013
                  3
                van het Europees Parlement en van de Raad van 9 oktober 2013 tot vaststelling van het douanewetboek van de Unie.

               Om te vermijden dat de veelheid en verscheidenheid aan niet-preferentiële oorsprongsregels tot onnodige handelsbelemmeringen zouden leiden, is een kleine werkgroep bestaande uit afgevaardigden van de Commissie Oorsprongsregels opgezet om te onderzoeken hoe de transparantie ten aanzien van niet-preferentiële oorsprongsregels kon worden verbeterd. De Europese Unie maakte deel uit van deze kleine werkgroep en heeft op constructieve wijze bijgedragen aan de beoogde handeling. De aangelegenheid is verder besproken op bijeenkomsten van de Commissie Oorsprongsregels in maart en mei 2019. De coördinatie met de lidstaten werd gewaarborgd via de delegaties van de lidstaten in de WTO en via de afdeling Oorsprong van de Groep douanedeskundigen.

               Gelet op het feit dat duidelijke en voorspelbare oorsprongsregels het internationale handelsverkeer vergemakkelijken, strekt de beoogde handeling ertoe de transparantie van wet- en regelgeving en praktijken op het gebied van niet-preferentiële oorsprongsregels te verbeteren en de kennisgevingsverplichtingen uit hoofde van artikel 5 van de Overeenkomst betreffende de oorsprongsregels aan te vullen.

               De beoogde handeling voorziet in een verplichte kennisgeving door elk WTO-lid van zijn niet-preferentiële oorsprongsregels die worden gebruikt voor de toepassing van de meestbegunstigingsclausule van de artikelen I, II, III, XI en XIII van de GATT 1994. Zij voorziet ook in een vrijwillige kennisgeving van niet-preferentiële oorsprongsregels die worden gebruikt voor alle andere doeleinden waarop artikel 1, lid 2, van de Overeenkomst betreffende de oorsprongsregels ziet (antidumping- en compenserende rechten op grond van artikel VI van de GATT 1994, vrijwaringsmaatregelen op grond van artikel XIX van de GATT 1994, voorschriften inzake oorsprongsaanduidingen op grond van artikel IX van de GATT 1994, kwantitatieve beperkingen of tariefcontingenten, oorsprongsregels die voor overheidsopdrachten en handelsstatistieken worden gebruikt). Tot slot voorziet de beoogde handeling in een kennisgevingsverplichting voor WTO-leden van eventuele certificaten van niet-preferentiële oorsprong, die verplicht zijn bij de afwikkeling van in- of uitvoertransacties. De kennisgevingen moeten worden gedaan met behulp van de aan de beoogde handeling gehechte modellen.

               Met de beoogde handeling worden kennisgevingsverplichtingen ingevoerd bovenop die welke in artikel 5 van de Overeenkomst betreffende de oorsprongsregels zijn opgenomen.

               Daarom dient er een namens de Unie in de Commissie Oorsprongsregels in te nemen standpunt te worden bepaald.

               4.Rechtsgrondslag

               4.1.Procedurele rechtsgrondslag

               4.1.1.Beginselen

               Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van “de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst”.

               Het begrip “handelingen met rechtsgevolgen” omvat tevens handelingen die rechtsgevolgen hebben uit hoofde van de op het betrokken lichaam toepasselijke volkenrechtelijke bepalingen. Onder dit begrip vallen tevens instrumenten die volkenrechtelijk niet bindend zijn, maar die “beslissende invloed [hebben] op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt”
                  4
               .

               4.1.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De Commissie Oorsprongsregels is een lichaam dat is opgericht krachtens een overeenkomst, te weten de Overeenkomst betreffende de oorsprongsregels (WTO-GATT 1994).

               De door de Commissie Oorsprongsregels vast te stellen handeling is een handeling met rechtsgevolgen. De juridische status van door de Commissie Oorsprongsregels aangenomen handelingen is noch in de Overeenkomst tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie noch in de Overeenkomst betreffende de oorsprongsregels geregeld. Het bindende karakter van de beoogde handeling moet derhalve worden bepaald op basis van de tekst die in die handeling wordt gebruikt. Gelet op de bewoordingen van de mededeling over de verbetering van de transparantie bij niet-preferentiële oorsprongsregels moet de beoogde handeling worden geacht rechtsgevolgen te hebben.

               De beoogde handeling strekt niet tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst.

               De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 218, lid 9, VWEU.

               4.2.Materiële rechtsgrondslag

               4.2.1.Beginselen

               De materiële rechtsgrondslag voor een overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU te nemen besluit wordt in de eerste plaats bepaald door de doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling ten aanzien waarvan namens de Unie een standpunt moet worden ingenomen. Wanneer de beoogde handeling een tweeledige doelstelling heeft of bestaat uit twee componenten, waarvan er een kan worden gezien als hoofddoelstelling of overwegende component, terwijl de andere doelstelling of de andere component slechts ondergeschikt is, moet het overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU te nemen besluit op één materiële rechtsgrondslag worden gebaseerd, namelijk die welke vereist is gelet op de hoofddoelstelling of de overwegende component.

               4.2.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling hebben betrekking op het gemeenschappelijk handelsbeleid.

               De materiële rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 207 VWEU.

               4.3.Conclusie

               De rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is artikel 207 VWEU in samenhang met artikel 218, lid 9, VWEU.

               5.Bekendmaking van de beoogde handeling

               Niet van toepassing.

               2019/0200 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in de Commissie Oorsprongsregels die is opgericht bij de Overeenkomst betreffende de oorsprongsregels (WTO-GATT 1994), gehecht aan de op 15 april 1994 te Marrakech ondertekende slotakte

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 207, lid 3, en artikel 207, lid 4, eerste alinea, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)De Overeenkomst betreffende de oorsprongsregels (WTO-GATT 1994), die aan de op 15 april 1994 te Marrakech ondertekende slotakte is gehecht, (hierna “de overeenkomst” genoemd) is door de Unie gesloten bij Besluit 94/800/EG
                  5
               van de Raad en is op 1 januari 1995 in werking getreden.

               (2)Bij artikel 4 van de overeenkomst wordt de Commissie Oorsprongsregels opgericht.

               (3)De Commissie Oorsprongsregels zal tijdens haar  bijeenkomst op [date] een mededeling vaststellen over de “verbetering van de transparantie bij niet-preferentiële oorsprongsregels”.

               (4)Het is passend het standpunt te bepalen dat namens de Unie moet worden ingenomen in de Commissie Oorsprongsregels, aangezien de mededeling voor de Unie bindend zal zijn.

               (5)Het voorgestelde standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen, strekt ertoe de transparantie van wet- en regelgeving en praktijken met betrekking tot niet-preferentiële oorsprongsregels te verbeteren door middel van regels voor de verplichte of vrijwillige kennisgeving door de WTO-leden van hun niet-preferentiële oorsprongsregels via modelformulieren. Dit zal tot duidelijkere en meer voorspelbare oorsprongsregels leiden en het internationale handelsverkeer vergemakkelijken,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het namens de Unie op de  bijeenkomst van de Commissie Oorsprongsregels in te nemen standpunt is gebaseerd op het aan dit besluit gehechte ontwerpbesluit van de Commissie Oorsprongsregels.

               De vertegenwoordigers van de Unie kunnen naargelang ontwikkelingen op de volgende bijeenkomsten van de Commissie Oorsprongsregels, in overleg met de lidstaten of tijdens coördinatievergaderingen ter plaatse, hun goedkeuring geven aan kleine redactionele wijzigingen van het ontwerpbesluit zonder dat een verder besluit van de Raad vereist is.

               Artikel 2

               Dit besluit is gericht tot de Commissie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        Besluit 94/800/EG van de Raad van 22 december 1994 betreffende de sluiting, namens de Europese Gemeenschap voor wat betreft de onder haar bevoegdheid vallende aangelegenheden, van de uit de multilaterale handelsbesprekingen in het kader van de Uruguay-Ronde ( 1986—1994) voortvloeiende overeenkomsten (PB L 336 van 23.12.1994, blz. 1).

                     (2)

                        Mededeling van Australië, Brazilië, Canada, Hongkong, Japan, de Republiek Korea, Nieuw-Zeeland, Noorwegen, de Filipijnen, de Russische Federatie, Singapore, Zwitserland, het afzonderlijk douanegebied Taiwan, Penghu, Kinmen en Matsu, en de Verenigde Staten.

                     (3)

                        PB L 269 van 10.10.2013, blz. 1.

                     (4)

                        Arrest van het Hof van Justitie van 7 oktober 2014, Duitsland/Raad, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, punten 61-64.

                     (5)

                        Besluit 94/800/EG van de Raad van 22 december 1994 betreffende de sluiting, namens de Europese Gemeenschap voor wat betreft de onder haar bevoegdheid vallende aangelegenheden, van de uit de multilaterale handelsbesprekingen in het kader van de Uruguayronde (1986-1994) voortvloeiende overeenkomsten (PB L 336 van 23.12.1994, blz. 1).