               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 3.7.2017
            COM(2017) 357 final
            2017/0148(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            waarbij Luxemburg en Roemenië worden gemachtigd om, in het belang van de Europese Unie, de toetreding van Georgië en Zuid-Afrika tot het Verdrag van 's-Gravenhage van 1980 betreffende de burgerrechtelijke aspecten van internationale ontvoering van kinderen te aanvaarden

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               •Motivering en doel van het voorstel

                  Het Verdrag van 's-Gravenhage van 25 oktober 1980 inzake de burgerrechtelijke aspecten van internationale ontvoering van kinderen (hierna "het verdrag van 1980" genoemd), dat tot op heden is geratificeerd door 97 landen, waaronder alle EU-lidstaten, heeft tot doel de status quo te herstellen door via een systeem van samenwerking tussen door de verdragsluitende partijen aangewezen centrale autoriteiten de onmiddellijke terugkeer te verkrijgen van een kind dat ongeoorloofd is overgebracht of ongeoorloofd wordt vastgehouden.

                  Aangezien de preventie van kinderontvoering een essentieel onderdeel van het EU-beleid ter bevordering van de rechten van het kind vormt, is de Europese Unie op internationaal niveau actief om de toepassing van het verdrag van 1980 te verbeteren en moedigt zij derde landen aan om tot het verdrag toe te treden.

                  Georgië heeft op 24 juli 1997 het instrument voor toetreding tot het verdrag van 1980 neergelegd. Het verdrag is op 1 oktober 1997 in werking getreden in Georgië.

                  Het verdrag van 1980 is reeds in werking tussen Georgië en 25 lidstaten van de EU. Alleen Luxemburg, Denemarken en Roemenië hebben de toetreding van Georgië tot het verdrag nog niet aanvaard.

                  Zuid-Afrika heeft op 8 juli 1997 het instrument voor toetreding tot het verdrag van 1980 neergelegd. Het verdrag is op 1 oktober 1997 in werking getreden in Zuid-Afrika.

                  Het verdrag van 1980 is reeds in werking tussen Zuid-Afrika en 26 lidstaten van de EU. Alleen Luxemburg en Roemenië hebben de toetreding van Zuid-Afrika tot het verdrag nog niet aanvaard.

                  Volgens artikel 38, vierde alinea, is het verdrag van 1980 van toepassing tussen de toetredende staat en de verdragsluitende staten die verklaard hebben de toetreding te aanvaarden.

                  Dat de aanvaarding van de toetreding van een derde land tot het verdrag van 1980 onder de exclusieve bevoegdheid van de EU valt, is bevestigd door het Hof van Justitie van de Europese Unie, dat hierover is geraadpleegd op instigatie van de Commissie.

                  Op 14 oktober 2014 verklaarde het Hof van Justitie van de Europese Unie in advies 1/13: "De aanvaarding van de toetreding van een derde land tot het op 25 oktober 1980 te ’sGravenhage gesloten Verdrag betreffende de burgerrechtelijke aspecten van internationale ontvoering van kinderen valt onder de exclusieve bevoegdheid van de Europese Unie".

                  Het Hof benadrukte dat uniformiteit op EU-niveau geboden was, teneinde variabele geometrie tussen de lidstaten te voorkomen.

                  Omdat internationale kinderontvoering tot de exclusieve externe bevoegdheden van de Europese Unie behoort, moet voor de beslissing over de aanvaarding van de toetreding van Georgië en Zuid-Afrika op EU-niveau een besluit van de Raad worden vastgesteld. Luxemburg en Roemenië zouden daarom in het belang van de Europese Unie een verklaring van aanvaarding van de toetreding van Georgië en Zuid-Afrika moeten neerleggen.

                  Als gevolg van de aanvaarding door Luxemburg en Roemenië zou het verdrag van 1980 van toepassing worden tussen Georgië en alle EU-lidstaten, met uitzondering van Denemarken. Wat Zuid-Afrika betreft, zal het verdrag van 1980 van toepassing worden met alle lidstaten van de EU.

               •Verenigbaarheid met bestaande bepalingen op het beleidsterrein

                  Wat betreft de ontvoering van kinderen door een ouder is het verdrag van 1980 de internationale tegenhanger van Verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad (de "verordening Brussel II bis"), die de hoeksteen is van de justitiële samenwerking in de EU in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid
                     1
                  .

                  Een van de voornaamste doelstellingen van de verordening is ontvoering van kinderen van de ene naar de andere lidstaat te ontmoedigen door procedures vast te stellen die waarborgen dat het kind onmiddellijk terugkeert naar de lidstaat waar het zijn gewone verblijfplaats had. De verordening Brussel II bis neemt in artikel 11 de procedure van het verdrag van 1980 over en vult deze aan door een aantal aspecten ervan te verduidelijken, met name met betrekking tot het horen van het kind, de termijn waarbinnen een beslissing dient te worden gegeven nadat een verzoek om terugkeer is ingediend en de gronden voor het niet-terugkeren van het kind. Zij voert ook bepalingen in inzake in verschillende staten gegeven conflicterende beslissingen houdende terugkeer en niet-terugkeer.

                  Op internationaal niveau steunt de Europese Unie de toetreding van derde landen tot het verdrag van 1980, zodat de EU-lidstaten erop kunnen vertrouwen dat internationale kinderontvoeringen onder een gemeenschappelijk wettelijk kader vallen.

                  Tussen juni 2015 en december 2016 zijn reeds tien besluiten van de Raad vastgesteld om de toetreding van tien derde landen tot het verdrag van 1980 te aanvaarden (Marokko, Singapore, de Russische Federatie, Albanië, Andorra, de Seychellen, Armenië, de Republiek Korea, Kazachstan en Peru)
                     2
                  .

               •Verenigbaarheid met andere beleidsterreinen van de Unie

                  Het onderhavige voorstel is duidelijk gekoppeld aan de in artikel 3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie vastgestelde algemene doelstelling de rechten van het kind te beschermen. Het systeem van het verdrag van 1980 is ontworpen om het kind te beschermen tegen de schadelijke gevolgen van ontvoering door een van de ouders en te waarborgen dat het kind contact kan onderhouden met beide ouders, bijvoorbeeld door de effectieve uitoefening van het omgangsrecht te garanderen.

                  Eveneens vermeldenswaard is het verband met de bevordering van het gebruik van bemiddeling bij grensoverschrijdende geschillen in het gezin. De richtlijn betreffende bepaalde aspecten van bemiddeling/mediation in burgerlijke en handelszaken
                     3
                   is ook van toepassing op het familierecht binnen de gemeenschappelijke Europese justitiële ruimte. Het verdrag van 1980 moedigt tevens de minnelijke schikking van geschillen in het gezin aan. Een door de Haagse Conferentie voor internationaal privaatrecht gepubliceerde Gids voor goede praktijken onder het Haagse Verdrag van 1980 betreft het gebruik van bemiddeling voor het beslechten van internationale gezinsconflicten waarop dat verdrag van toepassing is. Op initiatief van de Europese Commissie is deze gids vertaald in alle EU-talen anders dan Engels en Frans, alsmede in het Arabisch, teneinde de dialoog te ondersteunen met landen die het verdrag nog niet hebben geratificeerd en te helpen zoeken naar concrete manieren om de problemen op te lossen in verband met internationale kinderontvoeringen waarbij landen zijn betrokken die het verdrag niet hebben geratificeerd
                     4
                  .

               2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

               •Rechtsgrondslag

                  Aangezien het besluit een internationale overeenkomst betreft, is de rechtsgrondslag artikel 218 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, in combinatie met artikel 81, lid 3. De Raad besluit met eenparigheid van stemmen, na raadpleging van het Europees Parlement.

                  Het Verenigd Koninkrijk en Ierland zijn gebonden door Verordening (EG) nr. 2201/2003 en nemen dan ook deel aan de vaststelling en de toepassing van dit besluit.

                  Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van protocol nr. 22 betreffende de positie van Denemarken, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, neemt Denemarken niet deel aan de vaststelling van dit besluit, dat derhalve niet bindend is voor, noch van toepassing in Denemarken.

               •Evenredigheid

                  Dit voorstel ligt in de lijn van de reeds vastgestelde besluiten van de Raad over hetzelfde onderwerp en gaat niet verder dan hetgeen nodig is voor de verwezenlijking van de doelstelling tot een samenhangend EU-optreden inzake internationale kinderontvoering te komen door te waarborgen dat Luxemburg en Roemenië aanvaarden dat Georgië en Zuid-Afrika binnen een bepaalde termijn toetreden tot het verdrag van 1980.

               3.RESULTATEN VAN EX-POSTEVALUATIES, RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELINGEN

               •Raadpleging van belanghebbenden

                  Luxemburg en Roemenië zijn door de Commissie geraadpleegd over hun bereidheid de toetreding van Georgië en Zuid-Afrika tot het verdrag van 1980 te aanvaarden en hebben een gunstig advies uitgebracht.

                  Tijdens de besprekingen op de deskundigenvergadering van 24 april 2017 bleek dat de lidstaten er – in dit stadium – geen bezwaar tegen maken dat Luxemburg en Roemenië de toetreding van Georgië en Zuid-Afrika tot het verdrag van 1980 aanvaarden.

               •Bijeenbrengen en benutten van deskundigheid

                  Aangezien het verdrag reeds in werking is getreden (met 25 lidstaten wat Georgië betreft en met 26 lidstaten wat Zuid-Afrika betreft), waren de Commissie en de deskundigen van de lidstaten van oordeel dat in dergelijke gevallen geen specifieke beoordeling van de situatie van het derde land vereist is.

                  De deskundigen van de lidstaten hebben geen problemen gemeld met de toepassing van het verdrag van 1980 ten aanzien van Georgië en Zuid-Afrika.

               •Effectbeoordeling

                  Net als bij de tien reeds in 2015 en 2016 vastgestelde besluiten van de Raad inzake de aanvaarding van de toetreding van bepaalde derde landen tot het verdrag van 1980 is er, gezien de aard van deze wetgevingshandeling, geen specifieke effectbeoordeling verricht. Een specifieke beoordeling van de situatie van Georgië en Zuid-Afrika werd overbodig geacht, aangezien het verdrag reeds in werking is getreden met 26, respectievelijk 25 lidstaten van de EU en aangezien Luxemburg en Roemenië bereid zijn de toetreding van Georgië en Zuid-Afrika te aanvaarden.

                  4.
                        GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

                  Het voorgestelde besluit heeft geen gevolgen voor de begroting.

               5.OVERIGE ELEMENTEN

               •Uitvoeringsplanning en regelingen betreffende controle, evaluatie en rapportage

                  Aangezien het voorstel uitsluitend de machtiging van Luxemburg en Roemenië betreft om de toetreding van Georgië en Zuid-Afrika tot het verdrag van 1980 te aanvaarden, beperkt het toezicht op de tenuitvoerlegging zich tot de inachtneming door Luxemburg en Roemenië van de formulering van de verklaring en de termijn om deze neer te leggen en de Commissie hiervan kennis te geven overeenkomstig het besluit van de Raad.

               2017/0148 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               waarbij Luxemburg en Roemenië worden gemachtigd om, in het belang van de Europese Unie, de toetreding van Georgië en Zuid-Afrika tot het Verdrag van 's-Gravenhage van 1980 betreffende de burgerrechtelijke aspecten van internationale ontvoering van kinderen te aanvaarden

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 81, lid 3, in samenhang met artikel 218,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Gezien het advies van het Europees Parlement
                  5
               ,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)
                     Overeenkomstig artikel 3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie heeft de Europese Unie zich als een van haar doelen gesteld de bescherming van de rechten van het kind te bevorderen. Maatregelen om kinderen te beschermen tegen het ongeoorloofd overbrengen of niet doen terugkeren van kinderen beschouwt zij als een essentieel onderdeel van dit beleid.

               (2)
                     De Raad heeft Verordening (EG) nr. 2201/2003
                  6
                (hierna "Verordening Brussel II bis" genoemd) vastgesteld, die als doel heeft kinderen te beschermen tegen de schadelijke gevolgen van het ongeoorloofd overbrengen of niet doen terugkeren, procedures vast te stellen om hun onmiddellijke terugkeer naar de gewone verblijfplaats te verkrijgen en het omgangs- en gezagsrecht te waarborgen.

               (3)
                     Verordening Brussel II bis vormt een aanvulling op en versterking van het Verdrag van 's-Gravenhage van 25 oktober 1980 inzake de burgerrechtelijke aspecten van internationale ontvoering van kinderen (hierna "het verdrag van 1980" genoemd), waarbij een internationaal systeem van verplichtingen en samenwerking tussen de verdragsluitende staten en tussen centrale autoriteiten wordt ingesteld om te zorgen voor de onmiddellijke terugkeer van een kind dat ongeoorloofd is overgebracht of ongeoorloofd wordt vastgehouden.

               (4)
                     Alle lidstaten van de Unie zijn partij bij het verdrag van 1980.

               (5)
                     De Unie moedigt derde landen aan toe te treden tot het verdrag van 1980 en ondersteunt de correcte tenuitvoerlegging van het verdrag van 1980, onder andere door samen met de lidstaten deel te nemen aan de bijzondere commissies die regelmatig worden georganiseerd door de Haagse Conferentie voor internationaal privaatrecht.

               (6)
                     Een gemeenschappelijk wettelijk kader tussen de lidstaten van de Unie en derde staten zou de beste oplossing kunnen zijn voor gevoelige zaken als internationale kinderontvoering.

               (7)
                     Het verdrag van 1980 bepaalt dat het van toepassing is tussen de toetredende staat en de verdragsluitende staten die verklaard hebben de toetreding te aanvaarden.

               (8)
                     Het verdrag van 1980 staat niet toe dat regionale organisaties voor economische integratie, zoals de Unie, partij bij het verdrag worden. De Unie kan derhalve niet tot het verdrag van 1980 toetreden en ook geen verklaring van aanvaarding van een toetredende staat neerleggen.

               (9)
                     Overeenkomstig Advies 1/13 van het Hof van Justitie van de Europese Unie behoren verklaringen van aanvaarding in het kader van het verdrag van 1980 tot de exclusieve externe bevoegdheid van de Unie.

               (10)
                     Georgië heeft op 24 juli 1997 het instrument voor toetreding tot het verdrag van 1980 neergelegd. Het verdrag is op 1 oktober 1997 in werking getreden in Georgië.

               (11)
                     Alle betrokken lidstaten, met uitzondering van Denemarken, Luxemburg en Roemenië, hebben de toetreding van Georgië tot het verdrag van 1980 reeds aanvaard.  Georgië heeft de toetreding van Bulgarije, Estland, Letland, Litouwen en Malta aanvaard. Een beoordeling van de situatie in Georgië heeft geleid tot de conclusie dat Luxemburg en Roemenië in staat zijn om in het belang van de Unie de toetreding van Georgië, overeenkomstig de bepalingen van het verdrag van 1980, te aanvaarden.

               (12)
                     Zuid-Afrika heeft op 8 juli 1997 het instrument voor toetreding tot het verdrag van 1980 neergelegd. Het verdrag is op 1 oktober 1997 in werking getreden in Zuid-Afrika.

               (13)
                     Alle betrokken lidstaten, met uitzondering van Luxemburg en Roemenië, hebben de toetreding van Zuid-Afrika tot het verdrag van 1980 reeds aanvaard. Zuid-Afrika heeft de toetreding van Bulgarije, Estland, Letland, Litouwen en Malta aanvaard. Een beoordeling van de situatie in Zuid-Afrika heeft geleid tot de conclusie dat Luxemburg en Roemenië in staat zijn om in het belang van de Unie de toetreding van Zuid-Afrika, overeenkomstig de bepalingen van het verdrag van 1980, te aanvaarden.

               (14)
                     Luxemburg en Roemenië zouden daarom gemachtigd moeten worden hun verklaring van aanvaarding van de toetreding van Georgië en Zuid-Afrika in het belang van de Unie neer te leggen overeenkomstig de voorwaarden van dit besluit. De overige lidstaten van de Unie hebben de toetreding van Georgië en Zuid-Afrika tot het verdrag van 1980 al aanvaard en hoeven derhalve geen nieuwe verklaring van aanvaarding neer te leggen, aangezien de bestaande verklaring krachtens het internationaal publiekrecht van kracht blijft.

               (15)
                     Het Verenigd Koninkrijk en Ierland zijn gebonden door Verordening Brussel II bis en nemen dan ook deel aan de vaststelling en de toepassing van dit besluit.

               (16)
                     Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van protocol nr. 22 betreffende de positie van Denemarken, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, neemt Denemarken niet deel aan de vaststelling van dit besluit, dat derhalve niet bindend is voor, noch van toepassing in Denemarken,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               1.
                     Luxemburg en Roemenië worden gemachtigd om, in het belang van de Unie, de toetreding van Georgië en Zuid-Afrika tot het Verdrag van 's-Gravenhage van 25 oktober 1980 betreffende de burgerrechtelijke aspecten van internationale ontvoering van kinderen (het "verdrag van 1980") te aanvaarden.

               2.
                     De in lid 1 bedoelde lidstaten leggen uiterlijk... [twaalf maanden na de datum van vaststelling van dit besluit], in het belang van de Unie, een verklaring van aanvaarding van de toetreding van Georgië en Zuid-Afrika tot het verdrag van 1980 neer, die als volgt luidt:

               "[Volledige naam van de LIDSTAAT] verklaart de toetreding van Georgië en Zuid-Afrika tot het Verdrag van 's-Gravenhage van 25 oktober 1980 betreffende de burgerrechtelijke aspecten van internationale ontvoering van kinderen te aanvaarden, overeenkomstig Besluit (EU) 2017/... van de Raad*."

                  73.
                     De in lid 1 bedoelde lidstaten stellen de Raad en de Commissie in kennis van de neerlegging van de verklaring van aanvaarding van de toetreding van Georgië en Zuid-Afrika, en delen aan de Commissie binnen twee maanden na de neerlegging de tekst van hun verklaring mee.

               Artikel 2

               De lidstaten die hun verklaring van aanvaarding van de toetreding van Georgië en Zuid-Afrika tot het Verdrag van 's-Gravenhage van 1980 hebben neergelegd vóór de datum waarop dit besluit is vastgesteld, leggen geen nieuwe verklaring neer.

               Artikel 3

               Dit besluit treedt in werking op de […] dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

               Artikel 4

               Dit besluit is gericht tot Luxemburg en Roemenië.

               Gedaan te Brussel,

                  Voor de Raad

                  De voorzitter

                     (1)
                  PB L 338 van 23.12.2003, blz. 1.

                     (2)
                  De tien besluiten van de Raad waarbij lidstaten worden gemachtigd de toetreding van de volgende landen tot het verdrag van 1980 te aanvaarden: Andorra (Besluit 2015/1023 van de Raad van 15 juni 2015); de Seychellen (Besluit 2015/2354 van de Raad van 10 december 2015); Rusland (Besluit 2015/2355 van de Raad van 10 december 2015); Albanië (Besluit 2015/2356 van de Raad van 10 december 2015); Singapore (Besluit 2015/1024 van de Raad van 15 juni 2015); Marokko (Besluit 2015/2357 van de Raad van 10 december 2015); Armenië (Besluit 2015/2358 van de Raad van 10 december 2015); de Republiek Korea (Besluit 2016/2313 van de Raad van 8 december 2016); Kazachstan (Besluit 2016/2311 van de Raad van 8 december 2016) en Peru (Besluit 2016/2312 van de Raad van 8 december 2016).

                     (3)
                  Richtlijn 2008/52/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2008 betreffende bepaalde aspecten van bemiddeling/mediation in burgerlijke en handelszaken (PB L 136 van 24.5.2008, blz. 3).

                     (4)

                     https://www.hcch.net/en/publications-and-studies/details4/?pid=5568&dtid=3

                     (5)
                  PB C  van , blz. .

                     (6)
                  Verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1347/2000 (PB L 338 van 23.12.2003, blz. 1).

                     (7)
                  PB: gelieve het nummer van het besluit in te voegen.


               EUROPESE COMMISSIE
            Straatsburg, 15.12.2015
            COM(2015) 677 final
            2015/0314(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            tot vaststelling van voorlopige maatregelen op het gebied van internationale bescherming ten gunste van Zweden overeenkomstig artikel 9 van Besluit (EU) 2015/1523 van de Raad en artikel 9 van Besluit (EU) 2015/1601 van de Raad tot vaststelling van voorlopige maatregelen op het gebied van internationale bescherming ten gunste van Italië en Griekenland

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               1.1. Artikel 78, lid 3, van het Verdrag en de bestaande regelingen inzake tijdelijke herplaatsing

                  Als onderdeel van het gemeenschappelijk asielbeleid voorziet artikel 78, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (hierna "VWEU" genoemd) in een specifieke rechtsgrondslag voor het optreden in noodsituaties. Op basis daarvan kan de Raad, op voorstel van de Commissie en na raadpleging van het Europees Parlement, voorlopige maatregelen vaststellen ten gunste van lidstaten die door een plotselinge toestroom van onderdanen van derde landen in een noodsituatie terechtkomen. De voorlopige maatregelen waarin artikel 78, lid 3, VWEU voorziet, hebben een uitzonderlijk karakter. Zij kunnen uitsluitend worden genomen wanneer de situatie met betrekking tot de asielstelsels van de lidstaten die met een grote toestroom van onderdanen van derde landen worden geconfronteerd, voldoende dringend en ernstig is.

                  Op grond van artikel 78, lid 3, VWEU heeft de Raad twee besluiten vastgesteld tot vaststelling van voorlopige maatregelen op het gebied van internationale bescherming ten gunste van Italië en Griekenland. Op grond van Besluit (EU) 2015/1523 van de Raad
                     1
                   moeten 40 000 verzoekers om internationale bescherming uit Italië en Griekenland in andere lidstaten worden herplaatst. Op grond van Besluit (EU) 2015/1601 van de Raad
                     2
                   moeten 120 000 verzoekers om internationale bescherming uit Italië en Griekenland in andere lidstaten worden herplaatst indien deze in een noodsituatie terechtkomen.

                  Voor herplaatsing vanuit Italië en Griekenland zijn aan Zweden 1 369 personen toegewezen op grond van Besluit (EU) 2015/1523 en 4 358 personen op grond van Besluit (EU) 2015/1601.

                  Een lidstaat kan, overeenkomstig artikel 4, lid 3, tweede alinea, van Besluit (EU) 2015/1601, met opgave van naar behoren gemotiveerde redenen, de Commissie en de Raad ervan in kennis stellen dat hij wordt geconfronteerd met een noodsituatie die het gevolg is van een plotselinge toestroom van onderdanen van derde landen vanwege een sterke verschuiving van de migratiestromen. De Commissie moet de opgegeven redenen onderzoeken en in voorkomend geval voorstellen bij de Raad indienen.

                  Overeenkomstig artikel 9 van Besluit (EU) 2015/1523 en artikel 9 van Besluit (EU) 2015/1601 kan de Raad, mocht een lidstaat ten gevolge van een plotselinge toestroom van onderdanen van derde landen in een noodsituatie terechtkomen, op voorstel van de Commissie en na raadpleging van het Europees Parlement, voorlopige maatregelen ten gunste van de betrokken lidstaat vaststellen, overeenkomstig artikel 78, lid 3, VWEU. Dergelijke maatregelen kunnen in voorkomend geval de opschorting van de deelname van die lidstaat aan de herplaatsing als bepaald in die besluiten inhouden, alsmede mogelijke compenserende maatregelen voor Italië en voor Griekenland.

                  Bij brief van 5 november 2015 heeft Zweden de Commissie en de Raad, met opgave van naar behoren gemotiveerde redenen, ervan in kennis gesteld dat het wordt geconfronteerd met een situatie als bedoeld in artikel 4, lid 3, van Besluit (EU) 2015/1601 van de Raad van 22 september 2015 tot vaststelling van voorlopige maatregelen op het gebied van internationale bescherming ten gunste van Italië en Griekenland, met het verzoek om een aanpassing van het herplaatsingsmechanisme ten gunste van Zweden. Bij brief van 8 december 2015 heeft Zweden formeel verzocht om de opschorting van zijn verplichtingen uit hoofde van Besluiten (EU) 2015/1523 en (EU) 2015/1601 van de Raad.

               1.2. De toepassing van artikel 9 van Besluiten (EU) 2015/1523 en (EU) 2015/1601 van de Raad ten aanzien van Zweden

                  Zweden wordt geconfronteerd met een noodsituatie die het gevolg is van een plotselinge toestroom van onderdanen van derde landen op zijn grondgebied.

                  De aanzienlijke toename van irreguliere grensoverschrijdingen naar de EU en van secundaire stromen in Europa heeft geresulteerd in een sterke toename in Zweden van het aantal verzoekers om internationale bescherming.

                  Cijfers van Eurostat bevestigen een sterke toename van het aantal asielzoekers in Zweden. Het aantal verzoekers om internationale bescherming is met meer dan 60% toegenomen, van 68 245 verzoekers in de periode van 1 januari tot en met 31 oktober 2014 tot 112 040 verzoekers in de periode van 1 januari tot en met 31 oktober 2015.

                  Bovendien heeft het aantal verzoekers om internationale bescherming per maand recentelijk een nog hoger peil bereikt: het aantal verzoekers is verdubbeld tussen augustus (11 735) en september (24 261) en kwam in oktober 2015 uit op 39 055 (een stijging met 61% tegenover september).

                  Zweden heeft in 2015 veruit het hoogste aantal verzoekers om internationale bescherming per hoofd van de bevolking in de EU ontvangen (11 503 verzoekers per miljoen inwoners).

                  Ook wordt Zweden met een moeilijke situatie geconfronteerd als gevolg van de recente aanzienlijke stijging van het aantal niet-begeleide minderjarigen: één op vier verzoekers verklaart een niet-begeleide minderjarige te zijn.

                  Deze situatie heeft het Zweedse asielstelsel onder zeer aanzienlijke druk gezet, met ernstige praktische gevolgen op het terrein wat betreft de opvangvoorzieningen en de capaciteit van het asielstelsel om de aanvragen te verwerken.

                  Daarom is de huidige migratiesituatie in Zweden uniek in de Europese Unie en maakt de druk op zijn capaciteit om verzoeken om internationale bescherming te behandelen en te voorzien in adequate opvangvoorzieningen voor personen die duidelijk behoefte hebben aan internationale bescherming, het noodzakelijk de verplichtingen van Zweden op grond van het herplaatsingsmechanisme tijdelijk op te schorten en het land, waar passend, operationele steun te bieden.

               2. JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTEL

               2.1. Samenvatting van de voorgestelde maatregel

                  Teneinde Zweden te helpen beter het hoofd te bieden aan een noodsituatie die het gevolg is van een plotselinge toestroom van onderdanen van derde landen op zijn grondgebied, worden in het voorstel voor een besluit de verplichtingen van Zweden als lidstaat wat betreft herplaatsing op grond van de Besluiten (EU) 2015/1523 en (EU) 2015/1601 van de Raad opgeschort voor een periode van één jaar.

                  Ook wordt voorzien in de toekenning van operationele steun aan Zweden, waar passend, via activiteiten die door het EASO en, zo nodig, andere betrokken agentschappen worden gecoördineerd.

                  Zweden is nog steeds verplicht om, wanneer dit besluit is verstreken, op zijn grondgebied vanuit Italië en Griekenland 1 369 personen op grond van Besluit (EU) 2015/1523 van de Raad te herplaatsen en 4 358 personen op grond van Besluit (EU) 2015/1601. Het moet de Raad en de Commissie een routekaart verschaffen waarin concrete stappen zijn uitgetekend die het zal nemen om de doeltreffendheid van zijn asiel- en migratiestelsel te garanderen en herplaatsing te hervatten zodra de opschorting niet langer van kracht is.

                  Dit besluit laat de situatie van onderdanen van derde landen onverlet die op grond van de Besluiten (EU) 2015/1523 en (EU) 2015/1601 van de Raad reeds naar Zweden zijn herplaatst.

               2.2. Rechtsgrondslag

                  De rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit van de Raad is artikel 78, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie.

               2.3. Subsidiariteit

                  Titel V van het VWEU over de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht verleent de Europese Unie bepaalde bevoegdheden op dit gebied. Deze bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, d.w.z. indien en voor zover de doelstellingen van het overwogen optreden niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt, en derhalve vanwege de omvang of de gevolgen van het overwogen optreden beter door de Europese Unie kunnen worden verwezenlijkt.

                  Op dit gebied heeft de Europese Unie deze bevoegdheden uitgeoefend door Besluit (EU) 2015/1523 van de Raad en Besluit (EU) 2015/1601 van de Raad vast te stellen. De huidige maatregel bestaat erin om verplichtingen van een lidstaat uit hoofde van die besluiten op te schorten als gevolg van noodsituaties en om aanvullende, door EU-agentschappen gecoördineerde operationele ondersteuning te bieden. De maatregel kan dus alleen door de Europese Unie worden genomen.

               2.4. Evenredigheid

                  Aangezien de situatie ten gevolge van de hierboven beschreven toestroom dringend en ernstig is, gaan de opschorting ten aanzien van Zweden van thans lopende EU-maatregelen en de bijkomende operationele steun niet verder dan hetgeen nodig is voor de verwezenlijking van het doel, dat erin bestaat de situatie doeltreffend aan te pakken. De opschorting ziet alleen op Zweden, is tijdelijk en laat de rechten onverlet van verzoekers om internationale bescherming die reeds naar Zweden zijn herplaatst.

               2.5. Gevolgen voor de grondrechten

                  De grondrechten overeenkomstig het Handvest van de grondrechten van de EU van de verzoekers om internationale bescherming die binnen het toepassingsgebied van de Besluiten (EU) 2015/1523 en (EU) 2015/1601 vallen, worden hierdoor onverlet gelaten. De opschorting van verplichtingen van Zweden als lidstaat van herplaatsing betreft alleen Zweden, is tijdelijk en heeft geen gevolgen voor verzoekers die reeds naar Zweden zijn herplaatst.

               3.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

                  Dit voorstel houdt geen extra kosten voor de EU-begroting in.

               2015/0314 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               tot vaststelling van voorlopige maatregelen op het gebied van internationale bescherming ten gunste van Zweden overeenkomstig artikel 9 van Besluit (EU) 2015/1523 van de Raad en artikel 9 van Besluit (EU) 2015/1601 van de Raad tot vaststelling van voorlopige maatregelen op het gebied van internationale bescherming ten gunste van Italië en Griekenland

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 78, lid 3,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Gezien het advies van het Europees Parlement
                  3
               ,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Overeenkomstig artikel 78, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (hierna "VWEU" genoemd) kan de Raad, indien een of meer lidstaten ten gevolge van een plotselinge toestroom van onderdanen van derde landen in een noodsituatie terechtkomen, op voorstel van de Commissie en na raadpleging van het Europees Parlement, voorlopige maatregelen ten gunste van de betrokken lidstaat of lidstaten vaststellen.

               (2)Overeenkomstig artikel 80 VWEU dienen aan het beleid van de Unie op het gebied van grenscontroles, asiel en immigratie en de uitvoering daarvan de beginselen van solidariteit en billijke verdeling van de verantwoordelijkheid tussen de lidstaten ten grondslag te liggen en dienen de handelingen van de Unie die op dat gebied worden vastgesteld, passende bepalingen voor de toepassing van dit beginsel te bevatten.

               (3)Op grond van artikel 78, lid 3, VWEU heeft de Raad twee besluiten vastgesteld tot vaststelling van voorlopige maatregelen op het gebied van internationale bescherming ten gunste van Italië en Griekenland. Op grond van Besluit (EU) 2015/1523 van de Raad
                  4
                moeten 40 000 verzoekers om internationale bescherming uit Italië en Griekenland in andere lidstaten worden herplaatst. Op grond van Besluit (EU) 2015/1601 van de Raad
                  5
                moeten 120 000 verzoekers om internationale bescherming uit Italië en Griekenland in andere lidstaten worden herplaatst.

               (4)In artikel 9 van Besluit (EU) 2015/1523 van de Raad en artikel 9 van Besluit (EU) 2015/1601 van de Raad is bepaald dat de Raad, mocht een lidstaat ten gevolge van een plotselinge toestroom van onderdanen van derde landen in een noodsituatie terechtkomen, op voorstel van de Commissie en na raadpleging van het Europees Parlement, ten gunste van de betrokken lidstaat voorlopige maatregelen kan vaststellen, overeenkomstig artikel 78, lid 3, VWEU. Dergelijke maatregelen kunnen in voorkomend geval de opschorting van de deelname van die lidstaat aan de herplaatsing als bepaald in die besluiten inhouden, alsmede mogelijke compenserende maatregelen voor Italië en voor Griekenland.

               (5)Zweden wordt geconfronteerd met een noodsituatie die het gevolg is van een plotselinge toestroom van onderdanen van derde landen op zijn grondgebied, te wijten aan een sterke verschuiving van migratiestromen. Op 8 december 2015 heeft Zweden formeel verzocht om opschorting van zijn verplichtingen uit hoofde van de Besluiten (EU) 2015/1523 en (EU) 2015/1601 van de Raad.

               (6)De aanzienlijke toename van irreguliere grensoverschrijdingen naar de EU en van secundaire stromen in Europa heeft geresulteerd in een sterke toename in Zweden van het aantal verzoekers om internationale bescherming, die de EU vooral via Italië en Griekenland zijn binnengekomen.

               (7)Cijfers van Eurostat bevestigen een sterke toename van het aantal asielzoekers in Zweden. Het aantal verzoekers om internationale bescherming is met meer dan 60% toegenomen, van 68 245 verzoekers in de periode van 1 januari tot en met 31 oktober 2014 tot 112 040 verzoekers in de periode van 1 januari tot en met 31 oktober 2015.

               (8)Bovendien heeft het aantal verzoekers om internationale bescherming per maand recentelijk een nog hoger peil bereikt: het aantal verzoekers is tussen augustus (11 735) en september (24 261) verdubbeld en kwam in oktober 2015 uit op 39 055 (een stijging met 61% tegenover september).

               (9)Zweden heeft in 2015 veruit het hoogste aantal verzoekers om internationale bescherming per hoofd van de bevolking in de EU (11 503 verzoekers per miljoen inwoners).

               (10)Ook wordt Zweden met een moeilijke situatie geconfronteerd als gevolg van de recente aanzienlijke stijging van het aantal niet-begeleide minderjarigen: één op vier verzoekers verklaart een niet-begeleide minderjarige te zijn.

               (11)Deze situatie heeft het Zweedse asielstelsel onder zeer aanzienlijke druk gezet, met ernstige praktische gevolgen op het terrein wat betreft de opvangvoorzieningen en de capaciteit van het asielstelsel om deze aanvragen te verwerken. Om de aanzienlijke druk waaronder Zweden staat, te helpen verlichten, dienen de verplichtingen van Zweden als lidstaat van herplaatsing op grond van de Besluiten (EU) 2015/1523 en (EU) 2015/1601 van de Raad voor een periode van één jaar te worden opgeschort.

               (12)De opschorting dient te worden aangevuld, waar passend, met aanvullende ondersteunende maatregelen die door het EASO en, zo nodig, andere betrokken agentschappen worden gecoördineerd.

               (13)Zweden dient de Raad en de Commissie een routekaart te verschaffen waarin de maatregelen zijn uitgetekend die het zal nemen om de doeltreffendheid van zijn asiel- en migratiestelsel te garanderen en om zijn verplichtingen uit hoofde van de Besluiten (EU) 2015/1523 en (EU) 2015/1601 van de Raad te hervatten.

               (14)Aangezien de doelstellingen van dit besluit niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve wegens de omvang en de gevolgen van het optreden beter op het niveau van de Unie kunnen worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (hierna "VEU" genoemd) neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in datzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat dit besluit niet verder dan hetgeen nodig is om die doelstellingen te verwezenlijken.

               (15)Dit besluit eerbiedigt de grondrechten en neemt de beginselen in acht die in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn neergelegd.

               (16)Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van Protocol nr. 21 betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht, dat aan het VEU en het VWEU is gehecht, en onverminderd artikel 4 van dat protocol, neemt het Verenigd Koninkrijk niet deel aan de vaststelling van dit besluit en is dat protocol niet bindend voor, noch van toepassing in het Verenigd Koninkrijk.

               (17)Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van Protocol nr. 21 betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht, dat aan het VEU en het VWEU is gehecht, en onverminderd artikel 4 van dat protocol, neemt Ierland niet deel aan de vaststelling van dit besluit en is dat protocol niet bindend voor, noch van toepassing in Ierland.

               (18)Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van Protocol nr. 22 betreffende de positie van Denemarken, dat aan het VEU en het VWEU is gehecht, neemt Denemarken niet deel aan de vaststelling van dit besluit, en is dat protocol niet bindend voor, noch van toepassing in Denemarken.

               (19)Gezien het spoedeisende karakter van de situatie dient dit besluit in werking te treden op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1
               Onderwerp

               Bij dit besluit worden voorlopige maatregelen op het gebied van internationale bescherming ingesteld ten gunste van Zweden, teneinde deze lidstaat te helpen beter het hoofd te bieden aan een noodsituatie die het gevolg is van een plotselinge toestroom van onderdanen van derde landen.

               Artikel 2
               Opschorting van verplichtingen uit hoofde van de Besluiten (EU) 2015/1523 en (EU) 2015/1601 van de Raad

               De verplichtingen van Zweden als lidstaat van herplaatsing op grond van Besluit (EU) 2015/1523 van de Raad en Besluit (EU) 2015/1601 van de Raad worden opgeschort tot en met … [één jaar vanaf de datum van vaststelling van dit besluit van de Raad].

               Artikel 3
               Operationele steun voor Zweden

               Om Zweden te helpen beter het hoofd te bieden aan de uitzonderlijke druk die op zijn asiel- en migratiestelsels wordt gelegd, wordt, waar passend, specifieke steun aan Zweden verleend via activiteiten die door het EASO en, zo nodig, andere betrokken agentschappen worden gecoördineerd.

               Artikel 4
               Door Zweden te nemen aanvullende maatregelen

               Uiterlijk op [één maand vanaf de inwerkingtreding van dit besluit] stelt Zweden de Raad en de Commissie in kennis van een routekaart met de maatregelen die het zal nemen om de doeltreffendheid van zijn asiel- en migratiestelsel te garanderen en om zijn verplichtingen uit hoofde van de Besluiten (EU) 2015/1523 en (EU) 2015/1601 van de Raad te hervatten.

               Artikel 5
               Inwerkingtreding

               Dit besluit treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

               Gedaan te Straatsburg,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)
                  Besluit (EU) 2015/1523 van de Raad van maandag 14 september 2015 tot vaststelling van voorlopige maatregelen op het gebied van internationale bescherming ten gunste van Italië en Griekenland (PB L 239 van 15.9.2015, blz. 146).

                     (2)
                  Besluit (EU) 2015/1601 van de Raad van dinsdag 22 september 2015 tot vaststelling van voorlopige maatregelen op het gebied van internationale bescherming ten gunste van Italië en Griekenland (PB L 248 van 24.9.2015, blz. 80).

                     (3)
                  PB C  van , blz. .

                     (4)
                  Besluit (EU) 2015/1523 van de Raad van maandag 14 september 2015 tot vaststelling van voorlopige maatregelen op het gebied van internationale bescherming ten gunste van Italië en Griekenland (PB L 239 van 15.9.2015, blz. 146).

                     (5)
                  Besluit (EU) 2015/1601 van de Raad van dinsdag 22 september 2015 tot vaststelling van voorlopige maatregelen op het gebied van internationale bescherming ten gunste van Italië en Griekenland (PB L 248 van 24.9.2015, blz. 80).


title: Voorstel voor een beschikking van de Raad tot vaststelling, overeenkomstig richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad, van het model voor de samenvatting van het informatiedossier voor kennisgevingen inzake het op de markt brengen van genetisch gemodificeerde organismen als of in producten

text:
Avis juridique important

|

52002PC0362

Voorstel voor een Beschikking van de Raad tot vaststelling, overeenkomstig Richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad, van het model voor de samenvatting van het informatiedossier voor kennisgevingen inzake het op de markt brengen van genetisch gemodificeerde organismen als of in producten  /* COM/2002/0362 def. */

Publicatieblad Nr. 262 E van 29/10/2002 blz. 0360 - 0389

Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD tot vaststelling, overeenkomstig Richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad, van het model voor de samenvatting van het informatiedossier voor kennisgevingen inzake het op de markt brengen van genetisch gemodificeerde organismen als of in productenTOELICHTING1. Uit hoofde van deel C van Richtlijn 2001/18/EG dient aan de bevoegde nationale instantie vooraf kennis te worden gegeven van het voornemen een genetisch gemodificeerd organisme (GGO) of een combinatie van dergelijke organismen op de markt te brengen.2. De kennisgeving omvat, onder meer, een samenvatting van het dossier in kwestie, welke de bevoegde instantie aan de andere bevoegde instanties en de Commissie moet doen toekomen, en welke door de Commissie onverwijld openbaar moet worden gemaakt. Deze samenvatting moet volgens een bepaald model worden opgemaakt.3. Dit model moet beantwoorden aan de noodzaak een zo volledig mogelijke uitwisseling van relevante informatie mogelijk te maken en moet in een gestandaardiseerde en gemakkelijk begrijpbare vorm worden gepresenteerd, onverlet het feit dat de aldus verstrekte gegevens niet als uitgangspunt voor een milieurisicobeoordeling kunnen dienen.4. Artikel 13, lid 2, sub h), van Richtlijn 2001/18/EG bepaalt dat het model voor de samenvatting van de kennisgevingen overeenkomstig de in artikel 30 van Richtlijn 2001/18/EG bedoelde procedure moet worden uitgewerkt. In overeenstemming met bovenvermelde bepalingen is het krachtens artikel 30 van genoemde richtlijn ingestelde comité over een ontwerp van de te nemen maatregelen geraadpleegd.5. Dit comité heeft geen advies over het voorstel uitgebracht. In dergelijke gevallen bepaalt artikel 30 dat de Commissie onverwijld een voorstel voor de te nemen maatregelen aan de Raad dient voor te leggen en het Europees Parlement hiervan op de hoogte moet stellen. De Raad besluit dan met gekwalificeerde meerderheid van stemmen.6. Wanneer de Raad bij afloop van die termijn het voorgestelde uitvoeringsbesluit niet heeft aangenomen of niet te kennen heeft gegeven dat hij zich tegen het voorstel voor uitvoeringsmaatregelen verzet, wordt het voorgestelde uitvoeringsbesluit door de Commissie vastgesteld.Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD tot vaststelling, overeenkomstig Richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad, van het model voor de samenvatting van het informatiedossier voor kennisgevingen inzake het op de markt brengen van genetisch gemodificeerde organismen als of in productenDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad [1] van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking van Richtlijn 90/220/EEG van de Raad, en met name op artikel 13, lid 2, sub h),[1]  PB L 106 van 17.4.2001, blz. 1.Gezien het voorstel van de Commissie,Overwegende hetgeen volgt:(1) Uit hoofde van deel C van Richtlijn 2001/18/EG dient aan de bevoegde nationale instantie vooraf kennis te worden gegeven van het voornemen een genetisch gemodificeerd organisme (GGO) of een combinatie van dergelijke organismen op de markt te brengen.(2) De kennisgeving omvat, onder meer, een samenvatting van het dossier in kwestie, welke de bevoegde instantie aan de andere bevoegde instanties en de Commissie moet doen toekomen, en welke door de Commissie onverwijld openbaar moet worden gemaakt. Deze samenvatting moet volgens een bepaald model worden opgemaakt.(3) Dit model moet beantwoorden aan de noodzaak een zo volledig mogelijke uitwisseling van relevante informatie mogelijk te maken en moet in een gestandaardiseerde en gemakkelijk begrijpbare vorm worden gepresenteerd, onverlet het feit dat de aldus verstrekte gegevens niet als uitgangspunt voor een milieurisicobeoordeling kunnen dienen.(4) Het overeenkomstig artikel 30,lid 2, van genoemde richtlijn ingestelde comité is op 12 juni 2002 geraadpleegd en heeft geen advies over het voorstel voor een besluit van de Commissie uitgebracht,HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:Artikel 1Bij het opstellen van de samenvatting van het overeenkomstig artikel 13, lid 2, sub h) van Richtlijn 2001/18/EG aan de bevoegde nationale instantie voor te leggen dossier, maakt de kennisgever gebruik van het model dat in de bijlage van deze beschikking is opgenomen.Artikel 2Deze beschikking is tot de lidstaten gericht.Gedaan te Brussel, [...]Voor de RaadDe Voorzitter[...]BIJLAGEVAN HET MODEL VOOR DE SAMENVATTING VAN HET INFORMATIEDOSSIER VOOR KENNISGEVINGEN INZAKE HET OP DE MARKT BRENGEN VAN EEN GENETISCH GEMODIFICEERD ORGANISME OF EEN COMBINATIE VAN GENETISCH GEMODIFICEERDE ORGANISMEN ALS OF IN PRODUCTENINLEIDINGOnderstaand model moet worden gebruikt voor de aan de bevoegde nationale instantie voor te leggen samenvatting van het bij een kennisgeving gaande dossier, wanneer een GGO of een combinatie van GGO's als of in producten op de markt moet worden gebracht.Dit document zal, na voltooiing, een samenvatting geven van de informatie die is ingevuld onder de overeenkomstige punten van het volledige dossier. Een risicobeoordeling, als bedoeld Richtlijn 2001/18/EG, kan niet uitsluitend op basis van dit document worden uitgevoerd .De na iedere vraag geboden ruimte is niet maatgevend voor de uitvoerigheid waarmee de vragen in het modelformulier moeten worden beantwoord.Het model voor de samenvatting van het informatiedossier omvat twee delen: deel 1 en deel 2.Deel 1 betreft producten die uit andere dan genetisch gemodificeerde hogere planten bestaan of deze bevatten en is als volgt gestructureerd:A Algemene informatieB Karakterisering van de GGO's in het productC Voorspeld gedrag van het productD Informatie over eerdere introductiesE Informatie over het bewakingsplanDeel 2 betreft producten die uit genetisch gemodificeerde hogere planten bestaan of deze bevatten. Met de term "hogere planten" worden planten aangeduid die behoren tot de taxonomische groep Spermatophytae (Gymnospermae en Angiospermae). Deel 2 is als volgt gestructureerd:A Algemene informatieB Karakterisering van de GGHP's in het productC Informatie over eerdere introductiesD Informatie over het bewakingsplanDEEL 1MODEL VOOR DE SAMENVATTING VAN HET INFORMATIEDOSSIER VOOR PRODUCTEN DIE ANDERE GENETISCH GEMODIFICEERDE ORGANISMEN DAN HOGERE PLANTEN BEVATTENA. ALGEMENE GEGEVENS1. Bijzonderheden van de kennisgevinga) Lidstaat van kennisgevingb) Nummer van de kennisgevingc) Productnaam (handelsbenaming en andere aanduidingen)d) Datum waarop de ontvangst van de kennisgeving is bevestigd2. Kennisgever/fabrikant/importeura) Naam van de kennisgeverb) Adres van de kennisgeverc) De kennisgever is: binnenlands fabrikant | |  importeur | |d) Voor geïmporteerde producten(i) Naam van de fabrikant(ii) Adres van de fabrikant3. Karakterisering van de GGO's in het productGeef de naam en aard van alle soorten GGO's die het product bevat4. Algemene beschrijving van het producta) Aard van het productb) Samenstelling van het productc) Specificiteit van het productd) Typen gebruikerse) Eventuele bijzondere voorwaarden voor gebruik en transport op grond van de aangevraagde vergunningf) Indien van toepassing, geografische gebieden in de EU waarbinnen het product op grond van de aangevraagde vergunning dient te blijveng) Eventuele milieutypen waarvoor het product ongeschikt ish) Geschatte jaarlijkse potentiële vraag(i) in de Gemeenschap(ii)op uitvoermarkten voor EG-leverantiesi) Unieke identificatiecodes van de GGO's5. Is voor de in het product verwerkte combinatie van GGO's al op grond van deel B van Richtlijn 2001/18/EG door dezelfde kennisgever een kennisgeving ingediend-Ja | |  //  Nee | |(i) Zo ja, vermeld de lidstaat en het nummer van de kennisgeving(ii) Zo nee, vermeld de gegevens uit een risicoanalyse welke is gebaseerd op deel B van Richtlijn 2001/18/EG6. Wordt tegelijkertijd ook in andere lidstaten door dezelfde kennisgever een kennisgeving met betrekking tot hetzelfde product ingediend-Ja | |  //  Nee | |Zo ja, toelichten:7. Heeft een andere kennisgever reeds een ander product met dezelfde combinatie van GGO's in de handel gebracht->RUIMTE VOOR DE TABEL>8. Informatie over introducties van dezelfde GGO's of dezelfde combinatie van GGO's die door de kennisgever momenteel worden of al eerder binnen of buiten de Gemeenschap zijn aangemeld dan wel verricht9. Specifieke instructies en/of aanbevelingen voor opslag en transport, met inbegrip van beperkingen die zijn voorgesteld als voorwaarde van de aangevraagde vergunning10. Voorgestelde verpakking11. Eventuele voorgestelde etiketteringsvereisten, naast die welke door de wet worden vastgesteld12. Te nemen maatregelen in het geval van een ongewilde introductie of onjuist gebruik13. Maatregelen voor de verwijdering en behandeling van afvalstoffen (indien van toepassing)B. AARD VAN DE GGO's IN HET PRODUCTGEGEVENS OVER HET RECIPIËNTE OF OUDERORGANISME WAARVAN HET GGO IS AFGELEID 114. Wetenschappelijke naam en overige gewone namen15. Fenotypische en genetische karakteristieken16. Geografische spreiding en natuurlijke habitat van het organisme17. Genetische stabiliteit van het organisme en factoren die daarop van invloed zijn18. Mogelijkheden tot genetische overdracht op en uitwisseling met andere organismen; waarschijnlijke gevolgen van de genetische overdracht19. Informatie over de voortplanting en factoren die daarop van invloed zijn20. Informatie over overlevingsgedrag en factoren die daarop van invloed zijn21. Verspreidingswijzen en factoren die daarop van invloed zijn22. Wisselwerkingen met het milieu23. a) Detectietechnieken23. b) Identificatietechnieken24. Indeling krachtens de huidige voorschriften van de Gemeenschap ter bescherming van de volksgezondheid en/of het milieu25. a) Pathogene eigenschappen25. b) Andere schadelijke eigenschappen van het levende of dode organisme met inbegrip van zijn extracellulaire producten26. Aard en beschrijving van de bekende extrachromosomale genetische elementen27. Kort overzicht van eerdere genetische modificaties (voor zover bekend)INFORMATIE OVER DE GENETISCHE MODIFICATIE28. Voor de genetische modificatie gebruikte methoden29. Eigenschappen van de vectora) Aard en herkomst van de vectorb) Beschrijving van de constructie van de vectorc) Genetische kaart en/of restrictiekaart van de vectord) Sequentiegegevense) Informatie over de vraag of sequenties met onbekende functies of producten in de vector voorkomenf) Vermogen tot genetische overdracht van de vectorg) Mobilisatiefrequentie van de vectorh) Deel van de vector dat in het uiteindelijke GGO aanwezig blijft30. Informatie over de introductiea) Voor de constructie van de ingebrachte sequentie gebruikte techniekb) Restrictieplaatsenc) Sequentied) Herkomst en functie van elk der samenstellende delen van de in het GGO ingebrachte sequentiee) Informatie over de mate waarin de ingebrachte sequentie zich tot de beoogde functie beperktf) Locatie van de ingebrachte sequentieINFORMATIE OVER HET ORGANISME WAARVAN DE INGEBRACHTE SEQUENTIE IS AFGELEID (DONORORGANISME)31. Wetenschappelijke naam en overige namen32. a) Pathogene eigenschappen van het donororganisme32. b) Andere schadelijke eigenschappen van het levende of dode organisme, met inbegrip van zijn extracellulaire producten33. Indien het donororganisme pathogene of andere schadelijke eigenschappen heeft, zijn de donorsequenties hier dan in enig opzicht voor verantwoordelijk-34. Indeling krachtens de huidige voorschriften van de Gemeenschap ter bescherming van de volksgezondheid en/of het milieu35. Vermogen tot natuurlijke uitwisseling van genetisch materiaal tussen het donororganisme en het recipiënte organismeINFORMATIE OVER DE GGO's IN HET PRODUCT36. Beschrijving van de genetische of fenotypische eigenschappen, indien verschillend van die van het (de) recipiënte of het (de) ouderorganisme(n)37. Genetische stabiliteit van het GGO, indien verschillend van die van het (de) recipiënte of het (de) ouderorganisme(n)38. Mate en niveau van expressie van het nieuwe genetische materiaal39. Activiteit van de tot expressie gebrachte eiwitten40. a) Beschrijving van de technieken voor de detectie van het GGO in het milieu, indien verschillend van die van het (de) recipiënte of het (de) ouderorganisme(n)40. b) Beschrijving van de identificatietechnieken om het GGO van het recipiënte of het ouderorganisme te kunnen onderscheiden41. Gezondheidsoverwegingena) Toxische of allergene effecten van niet-levensvatbare GGO's en/of hun stofwisselingsproducten, indien sterk verschillend van die van het (de) recipiënte of het (de) ouderorganisme(n)b) Significante productrisico'sc) Vergelijking van het GGO met het donor-, recipiënte of ouderorganisme wat betreft pathogeniteit, indien sterk verschillendd) Vermogen tot koloniseren, indien sterk verschillend van die van het (de) recipiënte of het (de) ouderorganisme(n)e) Indien het organisme meer pathogeen is voor immunocompetente mensen dan het (de) recipiënte of het (de) ouderorganisme(n) , verstrek dan de in bijlage III A, deel II, punt C.2.I, iv) bedoelde gegevensINTERACTIES VAN GGO'S EN HET MILIEU42. Overleving, vermenigvuldiging en verspreiding van de GGO's in het milieu, indien verschillend van die van het (de) recipiënte of het (de) ouderorganisme(n)43. Milieueffecten van de GGO's, indien verschillend van die van het (de) recipiënte of het (de) ouderorganisme(n)C. VOORSPELD GEDRAG VAN HET PRODUCT, INDIEN VERSCHILLEND VAN DAT VAN HET (DE) RECIPIËNTE OF HET (DE) OUDERORGANISME(N)EFFECTEN VAN HET PRODUCT OP HET MILIEUEFFECT VAN HET PRODUCT OP DE MENSELIJKE GEZONDHEID, INDIEN VERSCHILLEND VAN DAT VAN HET (DE) RECIPIËNTE OF HET (DE) OUDERORGANISME(N)D. INFORMATIE OVER EERDERE INTRODUCTIESEERDERE INTRODUCTIES WAARVAN UIT HOOFDE VAN DEEL B VAN DE RICHTLIJN KENNIS IS GEGEVEN (INDIEN VAN TOEPASSING)1. Nummer van de kennisgeving2. Plaats van introductie3. Doel van de introductie4. Duur van de introductie5. Duur van de observatie na de introductie6. Doel van de observatie na de introductie7. Conclusies van de observatie na de introductie8. Resultaten van de introductie in termen van volksgezondheids- en milieurisico's overeenkomstig artikel 8 van Richtlijn 90/220/EEG of artikel 10 van Richtlijn 2001/18/EGEERDERE INTRODUCTIES BINNEN OF BUITEN DE GEMEENSCHAP1. Land van introductie2. Voor het toezicht op de introductie verantwoordelijke instantie3. Plaats van introductie4. Doel van de introductie5. Duur van de observatie na de introductie6. Doel van de observatie na de introductie7. Conclusies van de observatie na de introductie8. Risico's voor de volksgezondheid en het milieu ten gevolge van de introductieEERDERE ACTIVITEITEN DIE RELEVANT ZIJN VOOR DE RISICOANALYSE VOORAFGAAND AAN HET IN DE HANDEL BRENGENE. Informatie over het bewakingsplan - vastgestelde kenmerken, eigenschappen en onzekerheden van het GGO of diens interactie met het milieu, welke, na het op de markt brengen, met het bewakingsplan moeten worden gevolgdDEEL 2MODEL VOOR DE SAMENVATTING VAN HET INFORMATIEDOSSIER INZAKE PRODUCTEN DIE GENETISCH GEMODIFICEERDE HOGERE PLANTEN (GGHP's) BEVATTENA. ALGEMENE GEGEVENS1. Bijzonderheden van de kennisgevinga) Lidstaat van kennisgevingb) Nummer van de kennisgevingc) Productnaam (handelsbenaming en andere aanduidingen)d) Datum waarop de ontvangst van de kennisgeving is bevestigd2. Kennisgevera) Naam van de kennisgeverb) Adres van de kennisgeverc) Kennisgever is een binnenlandse fabrikant ( importeur (d) In geval van invoer naam en adres van de fabrikant opgeven3. Algemene beschrijving van het producta) Naam van de recipiënte of ouderplant en de beoogde functie van de genetische modificatieb) Enigerlei vorm waarin het product niet op de markt mag worden gebracht (zaad, snijbloemen, delen van planten , enz.), als voorgestelde voorwaarde in de aangevraagde vergunningc) Beoogd gebruik van het product en typen gebruikersd) Specifieke instructies en/of aanbevelingen voor gebruik, opslag en transport, met inbegrip van beperkingen die zijn voorgesteld als voorwaarde van de aangevraagde vergunninge) Indien van toepassing, geografische gebieden in de EU waarbinnen het product op grond van de aangevraagde vergunning dient te blijvenf) Milieutypen waarvoor het product ongeschikt isg) Voorgestelde verpakkingsvereistenh) Voorgestelde etiketteringsvereisten, naast die welke door de wet worden vastgesteldi) Geschatte jaarlijkse potentiële vraag(i) in de Gemeenschap(ii)op uitvoermarkten voor EG-leverantiesj) Unieke identificatiecodes van de GGO's4. Is de bij dit product bedoelde GGHP aangemeld uit hoofde van deel B van Richtlijn 2001/18/EG en/of van Richtlijn 90/220/EEG-Ja | |  //  Nee | |(i) Zo niet, vermeld de gegevens uit een risicoanalyse welke is gebaseerd op deel B van Richtlijn 2001/18/EG5. Wordt tegelijkertijd ook in andere lidstaten van de Gemeenschap een kennisgeving met betrekking tot hetzelfde product ingediend-Ja | |  //  Nee | |(i) Zo niet, vermeld de gegevens uit een risicoanalyse welke is gebaseerd op deel B van Richtlijn 2001/18/EGOfIs met betrekking tot het product al eerder of tegelijkertijd een kennisgeving in een derde land ingediend-Ja | |  //  Nee | |Zo ja, licht uw antwoord toe6. Is voor het in de handel brengen van dezelfde GGHP in de Gemeenschap al eerder een kennisgeving ingediend-Ja | |  //  Nee | |Zo ja, vermeld kennisgevingsnummer en lidstaat7. Maatregelen die moeten worden genomen bij onbedoelde introductie of bij misbuik, alsmede maatregelen voor verwijdering en behandelingB. AARD VAN DE GGHP IN HET PRODUCTINFORMATIE OVER DE RECIPIËNTE OF (IN VOORKOMEND GEVAL) DE OUDERPLANTEN8. Volledige naama) familieb) geslachtc) soortd) ondersoorte) cultivar/teeltlijnf) gangbare naam9. a) Informatie over de voortplanting(i) wijze(n) van voortplanting(ii) eventuele specifieke factoren die van invloed zijn op de voortplanting(iii) generatietijd9. b) Seksuele compatibiliteit met andere gekweekte of in het wild levende plantensoorten10. Overlevingsvermogena) vermogen om overlevings- of ruststadia te vormenb) eventuele specifieke factoren die op het overlevingsvermogen van invloed zijn11. Verspreidinga) wijze en schaal van de verspreidingb) eventuele specifieke factoren die van invloed zijn op de verspreiding12. Geografische verspreiding van de plant13. Voor plantensoorten die normaal niet in de lidstaten worden geteeld een beschrijving van de natuurlijke habitat, waaronder informatie over natuurlijke predatoren, parasieten, concurrenten en symbionten14. Potentieel significante interacties van de plant met andere organismen in het ecosysteem waar hij gewoonlijk wordt geteeld, of elders, waaronder informatie over de toxische effecten op mensen, dieren en andere organismen15. Fenotypische en genetische karakteristiekenINFORMATIE OVER DE GENETISCHE MODIFICATIE16. Beschrijving van de voor de modificatie toegepaste methoden17. Aard en herkomst van de gebruikte vector18. Omvang, herkomst [naam van het (de) donororganisme(n)] en beoogde functie van ieder onderdeel van de in te brengen sequentieINFORMATIE OVER DE GGHP19. Beschrijving van de eigenschappen die zijn geïntroduceerd of gemodificeerd20. Informatie over de sequenties die zijn geïntroduceerd/geëlimineerd/gemodificeerda) omvang en structuur van de insertie en de methoden die zijn gebruikt voor de karakterisering daarvan, waaronder informatie over alle delen van de in de GGHP's geïntroduceerde vector of over eventuele dragers van vreemd DNA dat in de GGHP's achterblijftb) bij een deletie, omvang en functie van de geëlimineerde sequentie(s)c) locatie van het donormateriaal in de plantencellen (geïntegreerd in een chromosoom, in de chloroplast of het mitochondrium of achterblijvend in niet-geïntegreerde vorm) en methoden voor de bepaling daarvand) aantal kopieën en genetische stabiliteit van de ingebrachte sequentiee) in geval van andere wijzigingen dan inserties of deleties, gelieve de functie te beschrijven van het gemodificeerde genetische materiaal voor en na de modificatie, alsmede rechtstreekse veranderingen in de expressie van genen als gevolg van de modificatie21. Informatie over de expressie van het donormateriaala) informatie over de expressie van de ingebrachte sequentie en de voor de karakterisering ervan gehanteerde methodenb) delen van de plant waar het donormateriaal tot expressie wordt gebracht (bijvoorbeeld wortels, stam, pollen enz.)22. Informatie over hoe de GGHP van de recipiënte plant verschilt quaa) voortplantingswijze(n) en/of -snelheidb) verspreidingc) vermogen om te overlevend) Andere verschillen23. Potentieel voor de overdracht van genetisch materiaal van de GGHP op andere organismen24. Informatie over schadelijke effecten op de gezondheid van de mens en het milieu, als gevolg van de genetische modificatie25. Informatie over de vraag hoe veilig de GGHP is voor de gezondheid van dieren, wanneer de GGHP bestemd is om in diervoeder te worden gebruikt, indien er in dit opzicht verschillen zijn met het (de) recipiënte of het (de) ouderorganisme(n)26. Mechanisme van de interactie tussen de GGHP en doelorganismen (indien van toepassing), indien verschillend van dat van het (de) recipiënte of het (de) ouderorganisme(n)27. Potentieel significante wisselwerkingen met andere dan doelorganismen, indien verschillend van die van het (de) recipiënte of het (de) ouderorganisme(n)28. Beschrijving van detectie- en identificatietechnieken voor GGHP, om deze te kunnen onderscheiden van het (de) recipiënte of het (de) ouderorganisme(n)INFORMATIE OVER HET POTENTIEEL MILIEUEFFECT VAN DE INTRODUCTIE VAN DE GGHP29. Potentieel milieueffect van de introductie of het in de handel brengen van GGO's ( Bijlage II, D2 van Richtlijn 2001/18/EG), indien verschillend van eenzelfde introductie of eenzelfde in de handel brengen van het (de) recipiënte of het (de) ouderorganisme(n)30. Potentieel milieueffect van de wisselwerking tussen de GGHP en de doelorganismen (indien van toepassing), indien verschillend van dat van het (de) recipiënte of het (de) ouderorganisme(n)31. Mogelijk milieueffect als gevolg van potentiële interacties met andere dan doelorganismen, indien verschillend van dat van het (de) recipiënte of het (de) ouderorganisme(n)a) Effect op de biodiversiteit in het teeltgebiedb) Effect op de biodiversiteit in andere habitatsc) Effect op bestuiversd) Effect op bedreigde soortenC. INFORMATIE OVER EERDERE INTRODUCTIES32. Eerdere introducties waarvan door dezelfde kennisgever kennis is gegeven uit hoofde van deel B van Richtlijn 2001/18/EG en van deel B van Richtlijn 90/220/EEGa) Nummer van de kennisgevingb) Conclusies van de observatie na de introductiec) Resultaten van de introductie wat eventuele risico's voor de gezondheid van de mens of het milieu betreft (die de kennisgever krachtens artikel 10 van Richtlijn 2001/18/EG aan de bevoegde instanties doet toekomen)33. Eerdere introducties binnen of buiten de Gemeenschap door dezelfde kennisgevera) Land van introductieb) Voor het toezicht op de introductie verantwoordelijke instantiec) Plaats van introductied) Doel van de introductiee) Duur van de introductief) Doel van de observatie na de introductieg) Duur van de observatie na de introductieh) Conclusies van de observatie na de introductiei) Risico's voor de volksgezondheid en het milieu ten gevolge van de introductieE. Informatie over het bewakingsplan - vastgestelde kenmerken, eigenschappen en onzekerheden van het GGO of diens interactie met het milieu welke na het op de markt brengen met het bewakingsplan moeten worden gevolgd


title: Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD houdende afwijking van de beschikking van 9 oktober 1961 inzake de eenmaking van de geldigheidsduur van handelsakkoorden, ten aanzien van het akkoord op lange termijn inzake het handelsverkeer tussen de regering van het Koninkrijk België, de regering van het Koninkrijk der Nederlanden en de regering van het Groot-Hertogdom Luxemburg die krachtens het Verdrag tot oprichting van de Benelux Economische Unie gemeenschappelijk optreden, overeenkomstsluitende partij enerzijds, en de regering van de Socialistische Republiek Roemenië overeenkomstsluitende partij anderzijds#Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD houdende afwijking van de beschikking van 9 oktober 1961 inzake de eenmaking van de geldigheidsduur van handelsakkoorden, ten aanzien van het akkoord op lange termijn inzake het handelsverkeer en de economische en industriële samenwerking tussen de regering van de Franse Republiek en de regering van de Volksrepubliek Polen#Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD houdende afwijking van de beschikking van 9 oktober 1961 inzake de eenmaking van de geldigheidsduur van handelsakkoorden, ten aanzien van het akkoord op lange termijn inzake het handelsverkeer tussen de regering van de Italiaanse Republiek en de regering van de Volksrepubliek Bulgarije

text:
ARCHIVES HISTORIQUES
DE LA COMMISSION
COLLECTION RELIEE DES
DOCUMENTS "COM"
COM (69) 1228
Vol. 1969/0223
 ---pagebreak--- Disclaimer
Conformément au règlement (CEE, Euratom) n° 354/83 du Conseil du 1er février 1983
concernant l'ouverture au public des archives historiques de la Communauté économique
européenne et de la Communauté européenne de l'énergie atomique (JO L 43 du 15.2.1983,
p. 1), tel que modifié par le règlement (CE, Euratom) n° 1700/2003 du 22 septembre 2003
(JO L 243 du 27.9.2003, p. 1), ce dossier est ouvert au public. Le cas échéant, les documents
classifiés présents dans ce dossier ont été déclassifiés conformément à l'article 5 dudit
règlement.
In accordance with Council Regulation (EEC, Euratom) No 354/83 of 1 February 1983
concerning the opening to the public of the historical archives of the European Economic
Community and the European Atomic Energy Community (OJ L 43, 15.2.1983, p. 1), as
amended by Regulation (EC, Euratom) No 1700/2003 of 22 September 2003 (OJ L 243,
27.9.2003, p. 1), this file is open to the public. Where necessary, classified documents in this
file have been declassified in conformity with Article 5 of the aforementioned regulation.
In Übereinstimmung mit der Verordnung (EWG, Euratom) Nr. 354/83 des Rates vom 1.
Februar 1983 über die Freigabe der historischen Archive der Europäischen
Wirtschaftsgemeinschaft und der Europäischen Atomgemeinschaft (ABI. L 43 vom 15.2.1983,
S. 1), geändert durch die Verordnung (EG, Euratom) Nr. 1700/2003 vom 22. September 2003
(ABI. L 243 vom 27.9.2003, S. 1), ist diese Datei der Öffentlichkeit zugänglich. Soweit
erforderlich, wurden die Verschlusssachen in dieser Datei in Übereinstimmung mit Artikel 5
der genannten Verordnung freigegeben.
 ---pagebreak--- COMMISSIE VAN DE                    EUROPESE               GEMEENSCHAPPEN
                                                COM(69)1228 def.
                                                Brussel , 11 december 1969
                                  Voorstel voor een
                              BESCHIKKING VAN DE RAAD    ■
  houdende afwijking van de beschikking van 9 oktober 1961 inzake de eenmaking
  van de geldigheidsduur van handelsakkoorden , ten aanzien van het akkoord op
  lange termijn inzake het handelsverkeer tussen de regering van het Koninkrijk
  België , de regering van het Koninkrijk der Nederlanden en de regering van het
  Groot-Hertogdom Luxemburg die krachtens het Verdrag tot oprichting van de Be
  nelux Economische Unie gemeenschappelijk optreden , overeenkomstsluitende par
  tij enerzijds , en de regering van de Socialistische Republiek Roemenië over
                       eenkomstsluitende parti j anderzijds
                                  Voorstel voor een
                              BESCHIKKING VAN DE RAAD
  houdende afwijking van de "beschikking van 9 oktoher 1961 inzake de eenmaking
  van de geldigheidsduur van handel sakkoorden , ten aanzien van het akkoord op
  lange termijn inzake het handelsverkeer en de economische en industriële sa
  menwerking tussen de regering van de Franse Republiek en de regering van de
                               Volksrepubliek Polen
                                  Voorstel voor een
                              BESCHIKKING VAN DE RAAD
  houdende afwijking van de beschikking van 9 oktober 1961 inzake de eenmaking
  van de geldigheidsduur van handelsakkoorden , ten aanzien van het akkoord op
  lange termijn inzake het handelsverkeer tussen de regering van de Italiaanse
           Republiek en de regering van de Volksrepubliek Bulgarije
  COM(69 ) 1228 def .
 ---pagebreak---                                          - 1 -
1 » Overl.egprocedure
         De regeringen van de Bene lux-1 and en en de Roemeense regering hebben on
    derhandelingen gevoerd over het sluiten van een handelsakkoord op lange ter
    mijn voor de periode 1970–1974 » De bij beschikking van de Raad van 9 oktober
    1961 ingestelde procedure van voorafgaand overleg is gevolgd ; op 23 oktober
    en 26 november hebben tvzee bijeenkomsten in beperkt comité plaatsgehad : de
    eerste vèèr het begin en da tweede aan het einde van de onderhandelingen .
         De Benelux-delegatie heeft tijdens deze laatste bijeenkomst da gepara
    feerde teksten van het akkoord , met bijlagen , bekendgemaakt .
2 . Conclusies
         Op grond van het gehouden overleg xs de conclusie gewettigd dat geen en
    kel onderdeel van het akkoord met bijlagen , inclusief de lijsten betreffende
    het handelsverkeer voor 1970 » ean belemmering kan vormen voor de werking van
    de Gemeenschappelijke Markt en de tenuitvoerlegging van de gemeenschappelijke
    handelspolitiek zoals die wordt uitgestippeld .
         Daar de in het akkoord opgenomen herzieningsclausule van algemene strek
    king is , kan zo nodig elke wijziging worden aangebracht die eventueel noodza
    kelijk zou zijn om de overeengekomen bepalingen aan de gemeenschappelijke han
    delspolitiek naar gelang van de totstandkoming daarvan aan te passen . Daar
    in deze clausule echter niet uitdrukkelijk wordt verwezen naar internationale
    verplichtingen die eventueel wijzigingen in de bepalingen van het akkoord
    noodzakelijk malcen , zou door de regeringen van de Benelux-landen een verklar-
    ring moeten worden afgelegd over de uitleg en de betekenis van de opgenomen
    herzieningsclausule , in die zin dat in de bepalingen van het akkoord elke wij
    ziging kan worden aangebracht welke in verband met de tenuitvoerlegging van
    de gemeenschappelijke handelspolitiek eventueel vereist is .
         In dit geval zouden de voorwaard.en als door de Commissie in haar nota
    naar aanleiding van het onderzoek naar het Frans–Russisch akkoord gesteld,
    vervuld zijn ( doe . SEC(69)l303 ) .
 ---pagebreak---                    VOORSTEL VOOR EEN BESCHIKKING Viffl HS RAAD
houdende afwijking van de beschikking van 9 oktober 1961 inzake de eenmaking
van de geldigheidsduur van handelsakkoorden , ten aanzien van het akkoord op
lange termijn inzake het handelsverkeer tussen de regering van het Koninkrijk
België , de regering van het Koninkrijk der Nederlanden en de regering van
het Groot-Hertogdom Luxemburg, die krachtens het Verdrag tot oprichting van
de Benelux Economische Unie gemeenschappelijk optreden , overeenkomstsluitende
partij enerzijds , en de regering van de Socialistische Republiek RoemeniS ,
overeenkomstsluitende partij anderzijds ,
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,
gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap ,
inzonderheid op artikelen 111 en 113 ,
gezien het voorstel van de Commissie ,
overwegende dat krachtens artikel 1 van de beschikking van de Raad van 9 ok
tober 1961 ( l ) de geldigheidsduur van akkoorden inzake de handelsbetrekkingen
tussen lid-staten en derde landen de overgangsperiode niet mag overschrijden ;
overwegende dat de Benelux Economische Unie met de regering van de Socialis
tische Republiek Roemenië onderhandelingen heeft gevoerd over een akkoord op
lange termijn inzake het handelsverkeer voor de periode 1970-1974 }
overwegende dat de maximale ontwikkeling van de handelsbetrekkingen ter ver
krijging van alle mogelijke wederzijdse 'voordelen , welke de voornaamste doel
stelling van het' akkoord uitmaken , fiiet strijdig is met de algemene ontwik-
kelingslijnen van de gemeenschappelijke- handelspolitiek;
overwegende dat de middelen en de modaliteiten voor de tenuitvoerlegging van
dit akkoord , zoals de jaarlijkse vaststelling van lijstén van contingenten ^
geen beletsel voor de totstandbrenging van de gemeenschappelijke handelspoli
tiek behoèven te vormen :«  •                         •» -  *.
                                                                   • •  • •
( 1 ) PB No . 71 van 4.11.1961 , blz . 1.274/61
 ---pagebreak---                                          - 3 -
overwegende dat de onderhandelingen over deze lijsten van contingenten moeten
worden voorafgegaan door gemeenschappelijk overleg , op grond van de beschik
king van de Raad van 9 oktober 1961 ( l ) waarbij een procedure van overleg wordt
ingesteld ;
overwegende dat dit overleg met betrekking tot de lijsten van de voor 1970
beoogde contingenten heeft plaatsgevonden en dat hierbij geen onverenigbaar
heid met de communautaire voorschriften is gebleken ;
overwegende dat elke maatregel ter uitvoering van het akkoord die na het einde
van de overgangsperiode wordt getroffen , met name de vaststelling door de ge
mengde commissie van de lijsten van contingenten voor de jaren 1971 en volgen
de , in overeenstemming dient te zijn met de reeds geldende communautaire voor
schriften alsmede met alle door de Raad ter zake te nemen beslissingen ;
overwegende dat in een clausule van het akkoord wordt bepaald dat elk der
overeenkomstsluitende partijen onderhandelingen kan voorstellen tot herziening
van het akkoord ten einde daarin de wijzigingen aan te brengen die noodzakelijk
zijn . Het akkoord wordt als vervallen beschouwd, wanneer deze onderhandelingen ,
die gevoerd moeten worden met het doel beide partijen gelijke voordelen te
verschaffen en mat inachtneming van de fundamontele doelstellingen van het ak
koord , binnen twaalf maanden na de officiële kennisgeving van de herziening
niet tot een positief resultaat hebben geleid ;
overwegende dat uit    door de Belgische , Nederlandse en Luxemburgse regering ge
geven verzekeringen    blijkt dat deze clausule hen in staat zal stellen zich te
richten naar de ten    aanzien van de totstandbrenging van de gemeenschappelijke
handelspolitiek uit    het Verdrag voortvloeiende verplichtingen ,
HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN s
                                      Artikel 1
       Aan de regering van het Koninkrijk België , de regering van het Koninkrijk
der Nederlanden , de regering van het Groot-Hertogdom Luxemburg wordt toegestaan
af te wijken van artikel 1 van de beschikking van de Raad van 9 oktober 1961
inzake de eenmaking van de geldigheidsduur van handelsakkoorden met derde lan
den voor wat betreft het akkoord op lange termijn inzake het handelsverkeer
                                                                       ••  ••#
( l ) PB No . 71 van 4.11.1961 , blz . 1.273/61
 ---pagebreak---                                    - 4-
tussen de Benelux Economische Unie en de Socialistische Republiek Roemenie ,
en de daaraan gehechte lijsten van produkten .
                                Artikel 2
     Vallen niet onder deze toestemming tot afwijking, de bepalingen voor de
uitvoering van het akkoord voor de jaren 1971 j 1972 , 1973 en 1974 en met name
niet de in het kader van de artikelen 1 en 8 beoogde maatregelen , die onder–
worpen blijven aan de geldende communautaire regels en procedures , meer in
het bijzonder aan die waarin wordt voorzien in de twee beschikkingen van de
Raad van 9 oktober 1961 inzake onderscheidenlijk de eenmaking van de geldig
heidsduur van handelsakkoorden met derde landen en een procedure van overleg,
alsmede aan de regels en procedures die da Raad op het gebied van de ge
meenschappelijke handelspolitiek zal vaststellen .
                                                        1
                                Artikel 3
     Deze beschikking is gericht tot het Koninkrijk België , het Koninkrijk
der Nederlanden en het Groot-Hertogdom Luxemburg.
Gedaan te Brussel ,
 ---pagebreak---                                         - 5 -
                                   •VOORSTEL VOOR EEN
                            BESCHIKKING VAN DE RAAD
houdende afwijking van de beschikking van 9 oktober 1961 inzake de eenmaking
van de geldigheidsduur van handelsakkoorden , ten aanzien van het akkoord op
lange termijn inzake het handelsverkeer en de economische en industriële
samenwerking tussen de regering van de Franse Republiek en de regering van
                              de Volksrepubliek Polen
EE RAAD VAN DE EUKOFESE GEMEENSCHWEN ,
gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap ,
inzonderheid op de artikelen 111 en 113 »                                 >
gezien het voorstel van de Commissie ,
overwegende dat krachtens artikel 1 van de beschikking van de Raad van 9 ok
tober 1961 ( l ) de geldigheidsduur van akkoorden inzake de handelsbetrekkingen
tussen de lid-staten en derde landen de overgangsperiode niet mag over
schrijden !
overwegende dat de Franse regering Bet de regering van de Volksrepubliek Polen
onderhandelingen heeft gevoerd over een akkoord op lange termijn inzake het
handelsverkeer voor de periode 1970-1974 »
overwegende dat de maximale ontwikkeling van de handelsbetrekkingen ter ver
krijging van alle mogelijke wederzijdse voordelen , welke de voornaamste doel
stelling van het akkoord uitmaakt , niet strijdig is met de algemene ontwik-
kelingslijnen van de gemeenschappelijke handelspolitiek !
overwegende dat de middelen en " de modaliteiten voor de tenuitvoerlegging
in dit akkoord , 'zoals de jaarlijkse vaststelling van lijsten van contingenten
alsmede eventuele liberalisatiemaatregelen of eventuele toekenning van een
speciale regeling voor het 'handelsverkeer in het kader van de samenwerking ,
geen beletsel voor hét tot stand brengen van de gemeenschappelijke handels
politiek behoeven te vormens
( 1 ) PB No . 71 van 4.11.1961 , blz . 1274/61
 ---pagebreak---  overwegende dat de onderhandelingen over deze lijstan van contingenten moeten
 v/orden voorafgegaan door gemeenschappelijk overleg op grond van de beschik
 king van de ilaad van 9 oktober I96I , waarbij een procedure van overleg wordt
 ingesteld ( l ):
 overwegende dat dit overleg met betrekking tot de lijsten voor de voor 1970
beoogde contingenten heeft plaatsgevonden en dat hierbij geen onverenigbaar
heid met de communautaire voorschriften is gebleken 5
overwegende dat elke maatregel ter uitvoering van het akkoord die na het
einde van de overgangsperiode wordt getroffen en met name de vaststelling
door de gemengde commissie van de lijsten van contingenten voor de jaren
1971 en volgende 1 alsmede eventuele liberalisatiemaatregelen of eventuele
toekenning van een speciale regeling voor het handelsverkeer in het kader
van de samenwerking , in overeenstemming dienen te zijn met de reeds geldende
communautaire voorschriften alsmede met alle door de Raad ter zake te nemen
beslissingen ;
overwegende dat een clausule van het akkoord bepaalt : "De twee overeenkomst-
sluitende partijen behouden zich het recht voor eventueel overleg te plegen
in verband met hun internationale verplichtingen
overwegende dat uit de door de Franse regering gegeven verzekeringen blijkt
dat deze clausule haar in staat zal stellen zich te richten naar de ten
aanzien van de totstandbrenging van de gemeenschappelijke handelspolitiek
uit het Verdrag voortvloeiende verplichtingen ,
ZlïuiPT DiC VOLGENDS ESSCHIKKIÏÏG GÜG3V3ÏI :
                                          Artikol 1
         De Franse Republiek wordt toegestaan af te wijken van artikel 1 van de
beschikking van de Raad van 9 oktober 1961 inzake de eenmaking van de geldig
heidsduur van handel sakkoorden met derde landen , voor wat betreft het akkoord
op lange termijn betreffende het handelsverkeer tussen de regeringen van de
Franse Republiek en de Volksrepubliek Polen en het daaraan gehechte Protocol .
                                                                    • • I• • •
( 1 ) PB' No . '.71 van 4.II.196I . blz . 1274/ 61
 ---pagebreak---                                    - 7-
                                   Artikel 2
      Vallen niet onder deze toestemming tot afwijking de bepalingen voor
de uitvoering van het akkoord voor de jaren 1971 » 1972 , 1973 en 1974 » en
met name niet de in het kader van de artikelen 1 en 6 beoogde maatregelen ,
die onderworpen blijven aan de geldende communautaire regels en procedures ,
meer in het bijzonder aan die waarin wordt voorzien in de twee beschikkingen
van de Raad van 9 oktober 1961 inzake onderscheidenli jkde eenmaking van de
geldigheidsduur van handelsakkoorden met derde landen en een procedure van
overleg , alsmede aan de regels en procedures die de Raad op het gebied van
de gemeenschappelijke handelspolitiek zal vaststellen .
                                   Artikel 3
      Deze beschikking is gericht tot de Franse Republiek .
Gedaan te Brussel ,
 ---pagebreak---                                          - 8 -
    Procedure van overle g
          De Italiaanse regering en de Bulgaarse regering hebben ond.3rhand.cld over
    het sluiten van een handelsakkoord op lange termijn voor de periode 1970/1974 »
    De procedure van overleg bedoeld in de beschikking van de Raad van 9 oktober
    1961 werd daarbij gevolgdj twee vergaderingen van het beperkt comité hebben
    plaatsgevonden op 19 november en 3 december j de eerste ging vooraf aan de
    Italiaans–Bulgaarse onderhandelingen terwijl de tweede met het einde van deze
    onderhandelingen samenviel#
          De teksten van het akkoord en de bijlagen ervan , die tijdens de tweede
    vergadering door de Italiaanse delegatie ter kennis werden gebracht , waren
    de dag voordien geparafeerd »
2 . CGNCLUSIES
          Uit het overleg is gebleken dat het akkoord en het bijgevoegde protocol
    betreffende het handelsverkeer voor 1970 geen bepaling bevatten die een be
    lemmering kan vormen voor da werking van de Gemeenschappelijke Markt en voor
    de uitvoering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid .
          De in het akkoord opgenomen herzieningsclausule , die een algemene strek
    king heeft , kan eventueel de nodige wijzigingen mogelijk maken voor een aan
    passing ven de bepalingen ean het gemeenschappelijk landbouwbeleid , naarmate
    dit tot stand komt . Aangezien echter niet uitdrukkelijk wordt verwezen naar de
    " internationale verplichtingen" , die een eventuele wijziging van het akkoord
    kunnen vergen , zou een officiële verklaring van de Italiaanse regering wense
    lijk zijn betreffende de interpretatie en de draagwijdte van de opgenomen her-
    zieningsclausule , namelijk dat deze eventuele wijzigingen van het akkoord in
    verband met de totstandkoming van de gemeenschappelijke handelspolitiek moge
    lijk maakt .
          In dat geval zouden de voorwaarden zijn vervuld die de Commissie heeft
    gesteld in haar memorandum naar aanleiding van het onderzoek van de overeen
    komst tussen Frankrijk en de Sovjetunie ( doe . SSC(69)l303 ) •
 ---pagebreak---                     VOORSTEL VOOR ESN BESCFIXKING VAN DE RAAD
hoedende afwijking van de "beschikking van 9 oktober 1961 inzake de eenmaking
van de geldigheidsduur van handelsakkoorden , ten aanzien van het akkoord op
lange termijn inzake het handelsverkeer tassen de regering van de Italiaanse
Republiek en de regering van de Volksrepubliek Bulgari j*ë
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAFPEN .
gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap ,
inzonderheid op artikelen 111 en 113 ,
gezien het voorstel van de Commissie ,
Overwegende dat krachtens artikel 1 van de beschikking van de Raad van 9 ok
tober 1961 ( l ) de geldigheidsduur van akkoorden inzake de handelsbetrekkingen
tussen lid-stat en; en derde , landen de overgangsperiode niet mag overschrijden ;
overwegende dat de Italiaanse Regering met de Regering van de Volksrepubliek
Bulgarije onderhandelingen heeft gevoerd over een akkoord op lange termijn
inzake het handelsverkeer voor de periode 1970-1974 5
overwegende dat de maximale ontwikkeling van de handelsbetrekkingen ter ver
krijging van alle mogelijke wederzijdse voordelen , welke de voornaamste doel
 stelling van het akkoord uitmaken , niet strijdig is met de algemene ontwik-
kelingslijnen van de gemeenschappelijke handelspolitiek ;
 overwegende dat de middelen en de modaliteiten voor de tenuitvoerlegging van
 dit akkoord , zoals de jaarlijkse vaststelling van lijsten van contingenten ,
 geen beletsel voor de totstandbrenging van de gemeenschappelijke handelspoli
 tiek behoeven te vormen :
 ( 1 ) PB N0 71 van 4.11.1961 , bis . 1.274/61
 ---pagebreak---                                     - 10 -
overwegende dat de onderhandelingen over deze lijsten van contingenten moeten
worden voorafgegaan door gemeenschappelijk overleg, op grond van de beschik
king van de Raad van 9 oktober I96I ( l ) waarbij een procedure van overleg
wordt ingesteld 5
overwegende dat dit overleg met betrekking tot de lijsten van de voor 1970
beoogde contingenten heeft plaatsgevonden en dat hierbij geen onverenigbaar
heid met de communautaire voorschriften is gebleken ;
overwegende dat elke maatregel ter uitvoering van het akkoord die na het
einde van de overgangsperiode wordt getroffen , met name de vaststelling
door de gemengde commissie van de lijsten van contingenten voor de jaren
1971 en volgende , in overeenstemming dient te zijn met de reeds geldende
communaut ai re voorschriften alsmede met alle door de Raad ter zake te nemen
beslissingen ;
overwegends dat in een clausule van het akkoord wordt bepaald dat " elk
der twee verdragsluitende partijen zal voorstellen kunnen doen voor het
openen van onderhandelingen ter herziening van het huidig akkoord ten einde
daarin alle nodige wijzigingen aan te brengen . Genaamd akkoord wordt als
vervallen beschouwd ingeval deze onderhandelingen , die gevoerd zouden moeten
worden met de gedachte de twee verdragsluitende partijen gelijke voordelen
te verzekeren , binnen een termijn van 12 maanden vanaf de dag van aanvrage
om herziening niet tot een positief resultaat hebben geleid";
overwegende dat uit de door de Italiaanse regering gegeven verzekeringen
blijkt dat deze clausule hen in staat zal stellen zich te richten naar
de ten aanzien van de totstandbrenging van de gemeenschappelijke handels
politiek uit het Verdrag voortvloeiende verplichtingen ,
HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN :
                               Artikel 1
      Aan de Italiaanse regering wordt toegestaan af te wijken van artikel 1
                     van de Raaa
van de beschikking/van 9 oktober 1961 inzake de eenmaking van de geldigheids
duur van handelsakkoorden met derde landen voor wat betreft het akkoord op
( l ) PB N0 71 van 4.II.196I , blz.1273/61
 ---pagebreak---                                     - 11 -
lange termijn inzake het handelsverkeer tussen de regeringen van de Italiaanse
Republiek en de Volksrepubliek Bulgarije en het daaraan gehechte Protocol .
                                Artikel 2
    Vallen niet onder deze toestemming tot afwijking , de bepalingen voor de
uitvoering van het akkoord voor de jaren 1971 » 1972 , 1973 en 1974 en met name
niet de in het kader van de artikelen 1 en 8 beoogde maatregelen , die onder
worpen blijven aan de geldende communautaire regels en procedures , meer in
het bijzonder aan die waarin wordt voorzien in de twee beschikkingen van de
Raad van 9 oktober 1961 inzake onderscheidenlijk de eenmaking van de geldig1-
heidsduur van handelsakkoorden met derde landen en een procedure van overleg ,
alsmede aan de regels en procedures die de Raad op het gebied van de gemeen
schappelijke handelspolitiek zal vaststellen .
                              Artikel 3
    Deze beschikking is gericht tot .det Italiaan se Republiek .
Gedaan te Brussel ,


Avis juridique important

|

52000SC1518

Ontwerp Besluit van het Gemengd Comité van de EER tot wijziging van Protocol 31 (Samenwerking op specifieke gebieden buiten de vier vrijheden) bij de EER-Overeenkomst - Ontwerp gemeenschappelijk standpunt van de Gemeenschap  /* SEC/2000/1518 def. */

Ontwerp BESLUIT VAN HET GEMENGD COMITÉ VAN DE EER tot wijziging van Protocol 31 (Samenwerking op specifieke gebieden buiten de vier vrijheden) bij de EER-Overeenkomst - Ontwerp gemeenschappelijk standpunt van de Gemeenschap(door de Commissie ingediend)TOELICHTING1. Protocol 31 bij de EER-Overeenkomst bevat bepalingen betreffende de samenwerking tussen de Gemeenschap en de EVA-EER-Staten op specifieke gebieden buiten de vier vrijheden.2. Bijgaand ontwerp-besluit van het Gemengd Comité van de EER heeft betrekking op een wijziging van Protocol 31 met het oog op een uitbreiding van de samenwerking op het gebied van energieprogramma's en met het milieu verband houdende energieprojecten. Het voorziet in een kader voor samenwerking betreffende, en in de voorwaarden voor een volwaardige deelname door de EVA-EER-Staten aan, het communautair programma en de communautaire acties in het kader van:- Beschikking nr. 647/2000/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 februari 2000 tot vaststelling van een meerjarenprogramma ter bevordering van de energie-efficiëntie (SAVE).3. In artikel 1, lid 3, sub b), van Verordening (EG) nr. 2894/94 van de Raad houdende bepaalde wijzen van toepassing van de EER-Overeenkomst wordt bepaald dat met betrekking tot dit soort besluiten de Raad op voorstel van de Commissie het standpunt van de Gemeenschap vaststelt.4. Het ontwerp-besluit van het Gemengd Comité van de EER wordt ter goedkeuring aan de Raad voorgelegd. De Commissie hoopt het standpunt van de Gemeenschap in het Gemengd Comité van de EER in september 2000 te kunnen uiteenzetten.Ontwerp BESLUIT VAN HET GEMENGD COMITÉ VAN DE EER tot wijziging van Protocol 31 (Samenwerking op specifieke gebieden buiten de vier vrijheden) bij de EER-OvereenkomstHET GEMENGD COMITÉ VAN DE EER,Gelet op de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, aangepast bij het Protocol tot aanpassing van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, hierna "de Overeenkomst" genoemd, inzonderheid op artikelen 86 en 98,Overwegende hetgeen volgt:(1) Protocol 31 bij de Overeenkomst werd gewijzigd bij Besluit nr. ... van het Gemengd Comité van de EER van ... [1].[1]  PB L ...(2) Het is wenselijk de samenwerking tussen de partijen bij de Overeenkomst uit te breiden tot het meerjarenprogramma ter bevordering van de energie-efficiëntie (SAVE)(1998-2002)(Beschikking nr. 647/2000/EG van het Europees Parlement en de Raad) [2].[2]  PB L 79 van 30.3.2000, blz. 6.(3) Protocol 31 bij de Overeenkomst dient derhalve te worden gewijzigd, ten einde bedoelde uitgebreide samenwerking met ingang van 1 januari 2000 mogelijk te maken,BESLUIT:Artikel 1Artikel 14 van Protocol 31 bij de Overeenkomst wordt als volgt gewijzigd:1. Na lid 2c wordt het volgende nieuwe lid ingevoegd:"2d. De EVA-Staten nemen deel aan het communautaire programma vermeld in lid 5, sub f), en aan de acties in het kader daarvan met ingang van 1 januari 2000.".2. In lid 5 wordt het volgende toegevoegd:"f) 32000 D 0647: Beschikking nr. 647/2000/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 februari 2000 tot vaststelling van een meerjarenprogramma ter bevordering van de energie-efficiëntie (SAVE) (1998-2002) (PB L 79 van 30.3.2000, blz. 6).".3. In leden 3 en 4 wordt "lid 5, sub a), b), c), d) en e)," vervangen door "lid 5, sub a), b), c), d) e), en f),".Artikel 2Dit besluit treedt in werking op ..., op voorwaarde dat alle in artikel 103, lid 1, van de Overeenkomst bedoelde kennisgevingen aan het Gemengd Comité van de EER [3] hebben plaatsgevonden.[3]  [Grondwettelijke vereisten zijn aangegeven.][Geen grondwettelijke vereisten aangegeven.]Het is van toepassing met ingang van 1 januari 2000.Artikel 3Dit besluit wordt bekendgemaakt in het EER-gedeelte van en het EER-supplement bij het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Gedaan te Brussel, ... 2000.Voor het Gemengd Comité van de EERDe VoorzitterDe Secretarissen  van het Gemengd Comité van de EER