               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 23.10.2017
            COM(2017) 618 final
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
            betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globaliseringingevolge een aanvraag van Finland – EGF/2017/005 FI/Detailhandel

               TOELICHTING

               ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               1.De regels die van toepassing zijn op de financiële bijdragen uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG) zijn vastgesteld in Verordening (EU) nr. 1309/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 betreffende het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (2014-2020) en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1927/2006
                  1
                ("de EFG-verordening").

               2.Op 12 juni 2017 heeft Finland aanvraag EGF/2017/005 FI/Detailhandel ingediend voor een financiële bijdrage van het EFG naar aanleiding van ontslagen
                  2
                in de economische sector die is ingedeeld in NACE Rev. 2-afdeling 47 (Detailhandel, met uitzondering van de handel in auto's en motorfietsen) in de regio's van NUTS-niveau 2 Länsi Suomi (FI19), Helsinki-Uusimaa (FI1B ), Etelä-Suomi (FI1C) en Pohjois- ja Itä-Suomi (FI1D) in Finland.

               3.Na de aanvraag te hebben beoordeeld, heeft de Commissie overeenkomstig alle toepasselijke bepalingen van de EFG-verordening geconcludeerd dat aan de voorwaarden voor het toekennen van een financiële bijdrage uit het EFG is voldaan.

               SAMENVATTING VAN DE AANVRAAG

                        EFG-aanvraag

                        EGF/2017/005 FI/Detailhandel

                        Lidstaat

                        Finland

                        Betrokken regio('s) (NUTS
                           3
                        -niveau 2)

                        Länsi-Suomi (FI19)

                        Helsinki-Uusimaa (FI1B)

                        Etelä-Suomi (FI1C)

                        Pohjois- ja Itä-Suomi (FI1D)

                        Datum van indiening van de aanvraag

                        12 juni 2017

                        Datum van de bevestiging van de ontvangst van de aanvraag

                        12 juni 2017

                        Datum van het verzoek om aanvullende informatie

                        19 juni 2017

                        Uiterste datum voor het verstrekken van de aanvullende informatie

                        31 juli 2017

                        Uiterste datum voor de voltooiing van de beoordeling

                        23 oktober 2017

                        Criterium voor steunverlening

                        Artikel 4, lid 1, onder b), van de EFG-verordening

                        Aantal betrokken ondernemingen

                        3

                        Economische sector(en)

                        (NACE Rev. 2-afdeling)
                           4

                        Afdeling 47 – Detailhandel, met uitzondering van de handel in auto's en motorfietsen

                        Referentieperiode (negen maanden)

                        3 augustus 2016 – 3 mei 2017

                        Totaal aantal ontslagen

                        1 660

                        Totaal aantal begunstigden dat in aanmerking komt

                        1 660

                        Totaal aantal beoogde begunstigden

                        1 500

                        Aantal beoogde NEET's (jongeren die geen werk hebben en evenmin onderwijs of een opleiding volgen)

                        0

                        Budget voor individuele dienstverlening (EUR)

                        3 906 600

                        Budget voor de implementatie van het EFG
                           5
                         (EUR)

                           259 000

                        Totaal budget (EUR)

                        4 165 600

                        EFG-bijdrage (60 %) (EUR)

                        2 499 360

               BEOORDELING VAN DE AANVRAAG

               Procedure

               4.Finland heeft aanvraag EGF/2017/005 FI/Detailhandel ingediend op 12 juni 2017, binnen twaalf weken na de datum waarop aan de in artikel 4 van de EFG-verordening vermelde criteria voor steunverlening was voldaan. De Commissie heeft de ontvangst van de aanvraag nog dezelfde dag bevestigd, en heeft Finland op 19 juni 2017 om aanvullende informatie verzocht. Die aanvullende informatie werd binnen zes weken na het verzoek verstrekt. De termijn van twaalf weken na de ontvangst van de volledige aanvraag, binnen welke de Commissie moet beoordelen of de aanvraag voldoet aan de voorwaarden voor het verlenen van een financiële bijdrage, loopt op 23 oktober 2017 af.

               Subsidiabiliteit van de aanvraag

               Betrokken ondernemingen en begunstigden

               5.De aanvraag betreft 1 660 werknemers die zijn ontslagen in de economische sector die is ingedeeld in NACE Rev. 2-afdeling 47 (Detailhandel, met uitzondering van de handel in auto's en motorfietsen). De ontslagen vielen in de regio's van NUTS-niveau 2 Länsi Suomi (FI19), Helsinki-Uusimaa (FI1B ), Etelä-Suomi (FI1C) en Pohjois- ja Itä-Suomi (FI1D) in Finland.

                        Ondernemingen en aantal ontslagen tijdens de referentieperiode

                        Anttila Oy

                        1 217

                        Oy Vallila Collection Ab

                        26

                        Stockmann Oy

                        417

                        Totaal aantal ondernemingen: 3
                           6

                        Totaal aantal ontslagen:

                        1 660

                        Totaal aantal zelfstandigen dat zijn werkzaamheden heeft beëindigd:

                        0

                        Totaal aantal in aanmerking komende werknemers en zelfstandigen:

                        1 660

               Criteria voor steunverlening

               6.Finland heeft de aanvraag ingediend in het kader van de criteria voor steunverlening van artikel 4, lid 1, onder b), van de EFG-verordening, dat bepaalt dat binnen een referentieperiode van negen maanden ten minste 500 werknemers gedwongen moeten zijn ontslagen in ondernemingen die actief zijn in dezelfde NACE Rev. 2-afdeling en gevestigd zijn in één of twee aan elkaar grenzende regio's van NUTS-niveau 2 in een lidstaat. In de regio Helsinki-Uusimaa (FI1B) alleen al werden 835 werknemers ontslagen.

               7.De referentieperiode van negen maanden loopt van 3 augustus 2016 tot en met 3 mei 2017.

               Berekening van de gedwongen ontslagen en beëindigingen van werkzaamheden

               8.De ontslagen tijdens de referentieperiode werden als volgt berekend:

               –1 660 sinds de datum van de individuele kennisgeving door de werkgever dat de arbeidsovereenkomst van de betrokken werknemer tijdelijk of definitief wordt beëindigd.

               In aanmerking komende begunstigden

               9.In totaal komen 1 660 werknemers in aanmerking.

               Verband tussen de ontslagen en de grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen ingevolge de globalisering

               10.Finland legt het verband tussen de ontslagen en de grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen ingevolge de globalisering met het argument dat de detailhandel als gevolg van de globalisering (de onlinehandel) een periode van grote veranderingen doormaakt. De veranderende gedragspatronen van consumenten, de digitalisering en de economische crisis spelen ook een rol in de veranderingen.

               11.De onlineverkoop neemt al jaren toe. Naar verwachting zal in 2019 13 % van de totale detailhandel online plaatsvinden; in 2014 was dat nog maar 6,3 %
                  7
               . Aanvankelijk kozen consumenten voor onlinewinkels. De laatste tijd kiezen zij vaker voor internationale webshops die buiten de EU gevestigd zijn.

               12.Online winkelen heeft ingrijpende gevolgen voor de verkoop van conventionele warenhuizen. De grootste webshops bevinden zich in China, India en de VS.

               13.In Finland is de onlinedetailverkoop in de periode 2010-2015 met 34 % gestegen. Finnen kopen over het algemeen meer bij buitenlandse onlinewinkels dan andere Scandinaviërs
                  8
               . Als gevolg daarvan is de verkoop in Finse warenhuizen gedaald. In 2014 daalde de verkoop in warenhuizen met 4,3 % ten opzichte van 2013, terwijl de daling van de verkoop in 2016 2,8 % bedroeg in vergelijking met 2015
                  9
               .

               14.Ook kent de detailhandel een sterk verloop. Terwijl routinematige voltijdbanen verdwijnen, komen er nieuwe vacatures vrij, in deeltijd, waarvoor nieuwe vaardigheden worden gevraagd, zoals IT-vaardigheden, prognose, gegevensanalyse, communicatie, kennis van klanten, en logistiek
                  10
               . 43 % van het personeel in de detailhandel is ouder dan 45 jaar en mist de genoemde vaardigheden.

               15.Tot op heden zijn voor de sector NACE Rev. 2-afdeling 47 (Detailhandel, met uitzondering van de handel in auto’s en motorfietsen) acht EFG-aanvragen ingediend
                  11
               .

               Factoren die de ontslagen en de beëindigingen van werkzaamheden hebben veroorzaakt

               16.De detailhandel in Finland is goed voor 7 % van het totale aantal banen, maar staat open voor jonge deeltijdmedewerkers die over nieuwe vaardigheden beschikken. De aankopen bij webshops uit landen buiten de EU zijn gestegen van 6 % (2008) tot 19 % (2016) van alle verkopen. 32 % van de onlineaankopen wordt gedaan in andere EU-lidstaten en 16 % van de online handel is afkomstig uit landen buiten de EU. 23 % van de internationale onlinehandel in Finland komt uit China
                  12
               .

               17.In andere EU-landen is een vergelijkbare trend te zien; in de periode 2012-2016 stegen de onlineaankopen uit landen buiten de EU van 13 % tot 20 % van alle internationale onlineaankopen (bron: Eurostat).

               18.Anttila Oy was een detailhandelsonderneming, die in 1952 was begonnen als postorderbedrijf. Het richtte zich vooral op consumentenelektronica, kleding en huishoudelijke artikelen. Er waren Anttila-warenhuizen in 23 gemeenten.

               19.Anttila leed al enkele jaren verlies, voornamelijk als gevolg van de algehele achteruitgang van het warenhuiswezen. Het bedrijf probeerde zijn winstgevendheid te herstellen. Er werd geherkapitaliseerd en van eigenaar veranderd. Tevens vond een personeelsinkrimping plaats (2015)
                  13
               .

               20.Ondanks alle inspanningen daalden de kasstroom en de winstgevendheid van de onderneming nog verder, voornamelijk als gevolg van de internationale onlinehandel. De onderneming was op zoek naar externe financiering, zonder succes
                  14
               .

               21.Het aantal klanten van de Anttila-warenhuizen daalde jaarlijks met 10-20 %. De verkoop van muziek, films, games en huishoudelijke apparaten in de Anttila-warenhuizen stortte in als gevolg van de digitalisering en de onlinehandel
                  15
               .

               22.In 2016 moest de onderneming faillissement aanvragen. Alle 1 222 werknemers werd ontslag aangezegd. Anttila is begin 2017 definitief gesloten. Ook de werknemers van Vallila Oy, een dochteronderneming van Anttila, raakten hun baan kwijt.

               23.De recessie in Finland had ook gevolgen voor de verkoop van Anttila
                  16
               . Het personeel van Anttila werkte 30 tot 35 uur per week. De huidige vacatures zijn voor 12 uur per week.

               24.Stockmann is een traditionele Finse warenhuisketen, die bekendstaat om zijn gespecialiseerde, hoogwaardige producten. Stockmann kampte met soortgelijke problemen als Anttila, maar in mindere mate
                  17
               .

               25.Stockmann begon in 2015 met de verbetering van zijn financiële en marktpositie. In 2017 werd het warenhuis in Oulu gesloten. Momenteel beschikt het nog over zes warenhuizen. Stockmanns problemen hangen deels samen met de e-handel, veranderend koopgedrag en het zwakke consumentenvertrouwen in de economie
                  18
               .

               26.Het aantal klanten in de Stockmann-warenhuizen nam in de periode 2012-2016 met meer dan 40 % af. In dezelfde periode daalde de omzet met 38 %. De operationele marge werd negatief
                  19
               .

               Verwachte gevolgen van de ontslagen voor de plaatselijke, regionale of nationale economie en de werkgelegenheid

               27.Alle vier NUTS-2 regio’s in Finland zijn getroffen. Het hardst geraakt is Helsinki-Uusimaa (835 ontslagen). In maart 2017 waren er 317 251 werkzoekende werklozen in Finland. Dat was 10,3 % van de beroepsbevolking. 38 % van hen was ouder dan 50 jaar
                  20
               . Er waren per vacature zes werklozen. 4 % van alle werklozen waren afkomstig uit de handelssector
                  21
               .

               Länsi-Suomi

               28.In het gebied Pirkanmaa
                  22
                vertegenwoordigt de detail- en groothandel een significant aandeel van de omzet van alle sectoren (ongeveer 30 %). De economie van de regio is zich langzaam aan het herstellen dankzij de exportindustrie en de bouw.

               29.In maart 2017 stonden bij het Centrum voor Economische Ontwikkeling, Vervoer en Milieu (ELY-Centrum) van Pirkanmaa 31 577 werklozen ingeschreven. Dat was 12,9 % van de beroepsbevolking, meer dan het nationale gemiddelde
                  23
               .

               30.De Anttila-warenhuisketen was een belangrijke werkgever in de regio. Het vinden van een nieuwe baan was het moeilijkst voor mensen boven de 50.

               Helsinki-Uusimaa

               31.Eind maart 2017 bedroeg het aantal werkzoekende werklozen in de regio Uusimaa 86 659 en maakten werkzoekende werklozen 10,3 % van de beroepsbevolking uit.

               32.Het aantal langdurig werklozen in maart 2017 bedroeg 34 942. 36 % van de werkzoekende werklozen was boven de 50
                  24
               .

               Etelä-Suomi

               33.Anttila was een belangrijke werkgever in de detailhandel in de stad Turku. Met de sluiting van Anttila ging een aanzienlijk aantal banen verloren.

               34.Dit is een regio met 11,6 % werkloosheid. Bedrijven nemen jonge werknemers aan voor deeltijdwerk. Veel van de werklozen zijn boven de 50
                  25
               .

               35.In het late voorjaar van 2017 waren in het zuidwesten van de regio ongeveer 26 224 mensen werkloos. Dat was 11,6 % van de beroepsbevolking. Daarnaast maakten nog eens 10 600 mensen gebruik van diensten ter bevordering van de werkgelegenheid
                  26
               .

               Pohjois- ja Itä-Suomi

               36.Stockmann en Anttila waren beide belangrijke werkgevers in de detailhandel in Oulu en omgeving. De stopzetting van hun activiteiten in de stad heeft geleid tot een groot aantal ontslagen, waarvan veel in de oudere leeftijdsgroepen vielen.

               37.De werkloosheid in Oulu en omgeving is nog steeds hoog; in maart 2017 waren er 25 928 werklozen. Daarnaast maken circa 9 650 mensen via de diensten voor Werkgelegenheid en Economische Ontwikkeling (TE-diensten) gebruik van diensten ter bevordering van de werkgelegenheid
                  27
               .

               Beoogde begunstigden en voorgestelde acties

               Beoogde begunstigden

               38.Naar verwachting zullen 1 500 ontslagen werknemers aan de maatregelen deelnemen. De uitsplitsing van die werknemers naar geslacht, nationaliteit en leeftijdsgroep is als volgt:

                        Categorie

                        Aantal
                           beoogde begunstigden

                        Geslacht:

                        Mannen:

                        355

                        (23,7 %)

                        Vrouwen:

                        1 145

                        (76,3 %)

                        Nationaliteit:

                        EU-burgers:

                        1 495

                        (99,7 %)

                        Niet-EU-burgers:

                        5

                        (0,3 %)

                        Leeftijdsgroep:

                        15-24 jaar:

                        103

                        (6,9 %)

                        25-29 jaar:

                        144

                        (9,6 %)

                        30-54 jaar:

                        985

                        (65,7 %)

                        55-64 jaar:

                        263

                        (17,5 %)

                        Ouder dan 64 jaar:

                        5

                        (0,3 %)

               Subsidiabiliteit van de voorgestelde maatregelen

               39.De individuele dienstverlening die aan de ontslagen werknemers zal worden verstrekt, bestaat uit de volgende acties:

               –Coaching en andere voorbereidende maatregelen: deze maatregel omvat werkzoektraining om zelfvertrouwen op te bouwen en de vaardigheden voor het zoeken van werk op peil te brengen. Hij omvat eveneens jobcoaching op individuele basis.

               –Werkgelegenheid en andere bedrijfsmaatregelen: deze maatregel is bedoeld om informatie, counselling en diensten van deskundigen te verstrekken aan de begunstigden om hun terugkeer op de arbeidsmarkt te plannen door middel van onlinediensten, beroeps- en loopbaanbegeleiding, vacatures, het in kaart brengen van competenties, beoordelingen van de inzetbaarheid op de arbeidsmarkt en meeloopstages.

               –Opleiding: deze maatregel is bedoeld om voortgezette en beroepsopleiding, opleiding in het omgaan met verandering en nascholing te verstrekken. Hij omvat ook opleidingen voor de ondersteuning van ondernemerschap. De cursussen worden afgestemd op de doelgroep.

               –Subsidie voor start-ups: de subsidie moet individuele personen ertoe aanzetten om bedrijfsactiviteiten en werkgelegenheid te creëren. De subsidie voor start-ups helpt bij het geleidelijk opstarten van een voltijds bedrijf. Zij wordt voor maximaal twaalf maanden verstrekt. De subsidie wordt ook gekoppeld aan opleiding en coaching.

               –Proefprojecten op het gebied van loopbaanbegeleiding: voor begunstigden ouder dan 50 jaar zal in dit proefproject worden gekeken naar eventuele fysieke of psychische problemen en andere zaken die terugkeer op de arbeidsmarkt in de weg kunnen staan. Daarnaast hebben sommige begunstigden mogelijk intensieve begeleiding nodig.

               –Loonkostensubsidie: deze subsidie dient om een nieuwe baan te vinden door de loonkosten voor de werkgever te drukken. De loonkostensubsidie bedraagt 30-50 procent van de loonkosten en wordt uitbetaald aan de werkgever. De duur van de subsidie bedraagt 6-18 maanden, afhankelijk van de duur van de periode van werkloosheid.

               –Vergoedingen voor reis- en verblijfskosten: deze kunnen aan de werkzoekende worden verleend voor reis- en verblijfskosten die zijn gemaakt bij het zoeken naar werk of het volgen van opleiding, gericht op het bevorderen van de werkgelegenheid.

               40.De hier voorgestelde acties zijn actieve arbeidsmarktmaatregelen die behoren tot de in artikel 7 van de EFG-verordening vastgestelde subsidiabele acties. Deze maatregelen komen niet in de plaats van maatregelen die gericht zijn op passieve sociale bescherming.

               41.Finland heeft de nodige informatie verstrekt over acties waartoe het betrokken bedrijf krachtens de nationale wetgeving of collectieve arbeidsovereenkomsten verplicht is. Het heeft bevestigd dat een financiële bijdrage uit het EFG niet in de plaats zal komen van deze acties.

               Geraamd budget

               42.De totale kosten worden op 4 165 600 EUR geraamd, met inbegrip van uitgaven voor een bedrag van 3 906 600 EUR voor individuele dienstverlening en van 259 000 EUR voor de activiteiten op het vlak van voorbereiding, beheer, voorlichting en publiciteit, en controle en rapportage.

               43.Van het EFG wordt in totaal een financiële bijdrage van 2 499 360 EUR (60 % van de totale kosten) gevraagd.

                        Acties

                        Geraamd aantal deelnemers

                        Geraamde kosten per deelnemer
                        (in EUR)

                        Geraamde totale kosten

                        (in EUR)

                        Individuele dienstverlening (acties overeenkomstig artikel 7, lid 1, onder a) en c), van de EFG-verordening)

                        Coaching en andere voorbereidende maatregelen (Valmennukset ja muut valmentavat toimenpiteet )

                        315

                        1 200

                        378 000

                        Arbeidsvoorzienings- en bedrijfsdiensten (Työllisyys- ja yrityspalvelut)

                        500

                        60

                        30 000

                        Opleiding (Koulutus)

                        235

                        5 000

                        1 175 000

                        Subsidies voor start-ups (Starttiraha)

                        18

                        9 000

                        162 000

                        Proefprojecten op het gebied van loopbaanbegeleiding (Uravalmennuspilotti)

                        260

                        5 000

                        1 300 000

                        Subtotaal a):

                        Percentage van het pakket individuele dienstverlening

                        –

                        3 045 000

                        (77,95 %)

                        Toelagen en premies (acties overeenkomstig artikel 7, lid 1, onder b), van de EFG-verordening)

                        Loonsubsidie

                        200

                        4 200

                        840 000

                        Vergoedingen voor reis- en verblijfskosten

                        180

                        120

                        21 600

                        Subtotaal b):

                        Percentage van het pakket individuele dienstverlening

                        –

                        861 600

                        (22,05 %)

                         Acties overeenkomstig artikel 7, lid 4, van de EFG-verordening

                        1. Voorbereiding

                        –

                        4 000

                        2. Beheer

                        –

                        150 000

                        3. Voorlichting en publiciteit

                        –

                        25 000

                        4. Controle en rapportage

                        –

                        80 000

                        Subtotaal c):

                        Percentage van de totale kosten

                        –

                        259 000

                        (6,22 %)

                        Totale kosten (a + b + c)

                        –

                        4 165 600

                        EFG-bijdrage (60 % van de totale kosten)

                        –

                        2 499 360

               44.De kosten van de in de tabel hierboven opgenomen acties die vallen onder artikel 7, lid 1, onder b), van de EFG-verordening bedragen niet meer dan 35 % van de totale kosten voor het gecoördineerde pakket van individuele dienstverlening. Finland heeft bevestigd dat deze acties afhangen van de actieve deelname van de beoogde begunstigden aan opleidingsactiviteiten en activiteiten in verband met het zoeken van een baan.

               45.Finland heeft bevestigd dat de investeringskosten voor wie zich als zelfstandige vestigt of een eigen bedrijf opricht en voor overnames door werknemers per begunstigde niet meer dan 15 000 EUR zullen bedragen.

               Periode waarbinnen de uitgaven subsidiabel zijn

               46.Finland heeft de beoogde begunstigden met ingang van 3 augustus 2016 individuele dienstverlening verstrekt. De uitgaven voor de acties zullen bijgevolg van 3 augustus 2016 tot en met 12 juni 2019 voor een financiële bijdrage uit het EFG in aanmerking komen.

               47.Op 3 augustus 2016 heeft Finland de eerste administratieve uitgaven gedaan met het oog op de implementatie van het EFG. De uitgaven voor de activiteiten op het vlak van voorbereiding, beheer, voorlichting en publiciteit, en controle en rapportage zullen bijgevolg van 3 augustus 2016 tot en met 12 december 2019 voor een financiële bijdrage uit het EFG in aanmerking komen.

               Complementariteit met acties die door nationale of EU-fondsen worden gefinancierd

               48.De nationale voor- of medefinanciering zal worden verstrekt uit de begrotingspost van de openbare diensten voor arbeidsvoorziening van de administratieve afdeling van het Ministerie van Economische Zaken en Werkgelegenheid (MEAE - Ministry of Economic Affairs and Employment). Een aantal diensten zal ook worden gefinancierd uit de huishoudelijke uitgaven van de de ELY-Centra en de TE-diensten. Taken die verband houden met technische ondersteuning zullen worden gefinancierd uit de huishoudelijke uitgaven van het MEAE en de ELY-Centra. Er zal worden getracht om voor alle acties en taken nationale voorfinanciering ter beschikking te stellen.

               49.Finland heeft bevestigd dat de hierboven beschreven maatregelen die een financiële bijdrage uit het EFG ontvangen, niet ook financiële steun van andere financiële instrumenten van de Unie zullen ontvangen.

               Procedures voor het overleg met de beoogde begunstigden, hun vertegenwoordigers of de sociale partners, alsook plaatselijke en regionale autoriteiten

               50.Finland heeft laten weten dat het gecoördineerde pakket van individuele dienstverlening is opgesteld in overleg met de vertegenwoordigers van de ELY-Centra van Uusimaa, Pirkanmaa, Pohjois-Pohjanmaa en Varsinais-Suomi en de TE-dienst van Uusimaa. Ook de vertegenwoordigers van Anttila en de vakbonden (PAM: Verenigde Dienstvakbonden) werden erbij betrokken.

               51.Het MEAE heeft een werkgroep opgericht, waarin alle bovengenoemde plaatselijke en regionale autoriteiten alsmede Anttila en PAM zijn vertegenwoordigd. De werkgroep houdt zich bezig met de ontslagen in de detailhandelsector en heeft de EFG-aanvraag helpen opstellen.

               Beheers- en controlesystemen

               52.De aanvraag bevat een beschrijving van de beheers- en controlesystemen die de verantwoordelijkheden van de betrokken organen specificeert.

               –Finland heeft de Commissie ervan in kennis gesteld dat de financiële bijdrage zal worden beheerd door het MEAE, dat zal fungeren als beheers- en certificeringsautoriteit voor het EFG en als intermediaire instantie voor de verdeling van de middelen uit het EFG. De beheersfuncties voor het EFG werden toegewezen aan de dienst Werkgelegenheid en Ondernemerschap.

               –De eenheid Personeelszaken en Administratie staat in voor de certificerende functies. De betalingen aan de begunstigden worden uitgevoerd door de regionale ELY-Centra en TE-diensten.

               –Het verantwoordelijke orgaan voor de audit is de onafhankelijke Interne Auditeenheid, die onder de Permanente Secretaris van het MEAE ressorteert.

               Toezeggingen door de betrokken lidstaat

               53.Finland heeft op de volgende punten de nodige garanties geboden:

               –bij de toegang tot de voorgestelde acties en hun uitvoering zullen de beginselen van gelijke behandeling en non-discriminatie worden gerespecteerd;

               –aan de voorschriften van de nationale en EU-wetgeving betreffende collectieve ontslagen is voldaan;

               –de ondernemingen waar de ontslagen zijn gevallen en die hun activiteiten hebben voortgezet, zijn hun wettelijke verplichtingen bij ontslagen nagekomen en hebben voor hun werknemers de nodige maatregelen getroffen;

               –de voorgestelde acties zullen geen financiële steun ontvangen van andere fondsen of financiële instrumenten van de Unie, en dubbele financiering zal worden voorkomen;

               –de voorgestelde acties zullen complementair zijn met acties die door de structuurfondsen worden gefinancierd;

               –de financiële bijdrage uit het EFG zal voldoen aan de procedurele en materiële EU-regels inzake overheidssteun.

               GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

               Begrotingsvoorstel

               54.Zoals vastgesteld in artikel 12 van Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014-2020
                  28
               , mag het EFG het jaarlijks maximumbedrag van 150 miljoen EUR (prijzen van 2011) niet overschrijden.

               55.Na de aanvraag te hebben onderzocht op de voorwaarden van artikel 13, lid 1, van de EFG-verordening en rekening houdend met het aantal beoogde begunstigden, de voorgestelde acties en de geraamde kosten, stelt de Commissie voor om uit het EFG een bedrag van 2 499 360 EUR beschikbaar te stellen, hetgeen overeenstemt met 60 % van de totale kosten van de voorgestelde acties, teneinde een financiële bijdrage te leveren in het kader van de aanvraag.

               56.Overeenkomstig punt 13 van het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer
                  29
                zal het voorgestelde besluit om middelen uit het EFG beschikbaar te stellen door het Europees Parlement en de Raad gezamenlijk worden genomen.

               Met dit besluit samenhangende handelingen

               57.Samen met dit voorstel voor een besluit om middelen uit het EFG beschikbaar te stellen, dient de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad een voorstel in voor een overschrijving van 2 499 360 EUR naar het desbetreffende begrotingsonderdeel.

               58.Wanneer de Commissie dit voorstel voor een besluit om middelen uit het EFG beschikbaar te stellen goedkeurt, zal zij aan de hand van een uitvoeringshandeling tegelijkertijd een besluit over een financiële bijdrage vaststellen, dat in werking zal treden op de datum waarop het Europees Parlement en de Raad het voorgestelde besluit om middelen uit het EFG beschikbaar te stellen, vaststellen.

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

               betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering
                  ingevolge een aanvraag van Finland – EGF/2017/005 FI/Detailhandel

               HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               Gezien Verordening (EU) nr. 1309/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 betreffende het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (2014-2020) en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1927/2006
                  30
               , en met name artikel 15, lid 4,

               Gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer
                  31
               , en met name punt 13,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG) heeft tot doel steun te verlenen aan werknemers die werkloos zijn geworden en zelfstandigen die hun werkzaamheden hebben beëindigd als gevolg van uit de globalisering voortvloeiende grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen, doordat de wereldwijde financiële en economische crisis aanhoudt, of door een nieuwe wereldwijde financiële en economische crisis, en hen te helpen om op de arbeidsmarkt terug te keren.

               (2)Zoals vastgesteld in artikel 12 van Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad mag het EFG het jaarlijks maximumbedrag van 150 miljoen EUR (prijzen van 2011) niet overschrijden
                  32
               .

               (3)Op 12 juni 2017 heeft Finland een aanvraag ingediend om middelen uit het EFG ter beschikking te stellen voor ontslagen in de economische sector die in de statistische classificatie van economische activiteiten in de Europese Gemeenschap NACE Rev. 2 is ingedeeld in afdeling 47 (Detailhandel, met uitzondering van de handel in auto's en motorfietsen), in de regio's van NUTS
                  33
               -niveau 2 Länsi Suomi (FI19), Helsinki-Uusimaa (FI1B ), Etelä-Suomi (FI1C) en Pohjois- ja Itä-Suomi (FI1D) in Finland. Finland heeft overeenkomstig artikel 8, lid 3, van Verordening (EU) nr. 1309/2013 aanvullende gegevens ingediend. Die aanvraag voldoet aan de voorwaarden voor een financiële bijdrage uit het EFG overeenkomstig artikel 13 van Verordening (EU) nr. 1309/2013.

               (4)Er moeten dan ook middelen uit het EFG beschikbaar worden gesteld om een financiële bijdrage van 2 499 360 EUR te leveren aan de door Finland ingediende aanvraag.

               (5)Teneinde zo snel mogelijk middelen uit het EFG ter beschikking te stellen, moet dit besluit van toepassing zijn vanaf de datum waarop het wordt vastgesteld,

               HEBBEN HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Ten laste van de algemene begroting van de Unie voor het begrotingsjaar 2017 wordt een bedrag van 2 499 360 EUR aan vastleggings- en betalingskredieten beschikbaar gesteld uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering.

               Artikel 2

               Dit besluit treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie. Het is van toepassing vanaf [the date of its adoption]*.

               Gedaan te Brussel,

                  Voor het Europees Parlement
                        Voor de Raad

                  De voorzitter
                        De voorzitter

                     (1)
                  PB L 347 van 20.12.2013, blz. 855.

                     (2)
                  In de zin van artikel 3 van de EFG-verordening.

                     (3)
                  Verordening (EU) nr. 1046/2012 van de Commissie van 8 november 2012 tot uitvoering van Verordening (EG) nr. 1059/2003 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de opstelling van een gemeenschappelĳke nomenclatuur van territoriale eenheden voor de statistiek (NUTS), wat de indiening van tijdreeksen voor de nieuwe regionale indeling betreft (PB L 310 van 9.11.2012, blz. 34).

                     (4)
                  PB L 393 van 30.12.2006, blz. 1.

                     (5)
                  Overeenkomstig artikel 7, lid 4, van Verordening (EU) nr. 1309/2013.

                     (6)
                  De ontslagen vielen bij twee grote warenhuisketens (Anttila en Stockmann) en bij een dochteronderneming (Vallila). Anttila en Vallila zijn definitief gesloten.

                     (7)

                     http://www.emarketer.com/public_media/docs/....2016_Worldwide_ECommerce_Report.pdf

                     (8)

                  http://kauppa.fi/eng/press_releases/e_commerce_of_goods_increasing_despite_recession_24804
                  http://www.postnord.fi/globalassets/suomi/tutkimukset/e-commerce-in-nordics-2017_eng_low.pdf
                  ,

                     (9)

                     http://tilastokeskus.fi/til/klv/2016/12/klv_2016_12_2017-02-15_tie_002_en.html

                  http://tilastokeskus.fi/til/klv/2014/12/klv_2014_12_2015-02-12_tie_002_en.html
                  ,

                     (10)

                        http://www.stat.fi/til/tyti/2016/13/tyti_2016_13_2017-04-12_kat_002_en.html

                     (11)
                  EGF/2010/010 CZ/Unilever, EGF/2010/016_ES/Aragon retail, EGF/2011/004 EL/ALDI Hellas, EGF/2014/009 EL/Sprider Stores, EGF/2014/013 EL/Odyssefs Fokas, EGF/2015/011 GR/Supermarket Larissa, EGF/2016/005 NL/Drenthe Overijssel Retail, EGF/2017/003 GR/Attica retail

                     (12)

                  http://www.postnord.com/en/media/publications/

                     (13)

                        http://www.helsinkitimes.fi/business/14110-anttila-declares-bankruptcy.html

                     (14)

                        https://www.statista.com/statistics/243872/number-of-employees-in-the-e-commerce-segment-in-china

                     (15)

                        http://www.ifpi.org/downloads/GMR2016.pdf

                     (16)

                        http://www.reuters.com/article/stockmann-seppala-idUSL6N0VC0NQ20150202

                     (17)

                        https://ek.fi/wp-content/uploads/Luottamusindikaattori1412eng.pdf

                     (18)

                        http://tilastokeskus.fi/til/kbar/2016/07/kbar_2016_07_2016-07-27_tie_001_en.html

                     (19)

                        https://fashionunited.uk/news/retail/a-challenging-turnaround-ahead-for-the-owner-of-lindex/2015062216813

                     (20)

                        https://julkaisut.valtioneuvosto.fi/handle/10024/79319

                        https://julkaisut.valtioneuvosto.fi/handle/10024/79798

                     (21)

                        https://www.ammattibarometri.fi

                     (22)
                  Onder "gebieden" in de artikelen 28 tot en met 30 en 33 tot en met 38 wordt verstaan regio’s op NUTS 3-niveau.

                     (23)

                        https://julkaisut.valtioneuvosto.fi/handle/10024/79319

                     (24)

                        https://julkaisut.valtioneuvosto.fi/handle/10024/79798

                     (25)

                        https://www.ammattibarometri.fi

                     (26)

                        https://julkaisut.valtioneuvosto.fi/handle/10024/79319

                     (27)

                        https://julkaisut.valtioneuvosto.fi/handle/10024/79319

                     (28)
                  PB L 347 van 20.12.2013, blz. 884.

                     (29)
                  PB C 373 van 20.12.2013, blz. 1.

                     (30)
                  PB L 347 van 20.12.2013, blz. 855.

                     (31)
                  PB C 373 van 20.12.2013, blz. 1.

                     (32)
                  Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014-2020 (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 884).

                     (33)
                  Verordening (EU) nr. 1046/2012 van de Commissie van 8 november 2012 tot uitvoering van Verordening (EG) nr. 1059/2003 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de opstelling van een gemeenschappelĳke nomenclatuur van territoriale eenheden voor de statistiek (NUTS), wat de indiening van tijdreeksen voor de nieuwe regionale indeling betreft (PB L 310 van 9.11.2012, blz. 34).


title: Voorstel voor een beschikking van de Raad waarbij Letland wordt gemachtigd tot verlenging van een maatregel die afwijkt van artikel 21 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting

text:
Belangrijke juridische mededeling

|

52005PC0376

Voorstel voor een beschikking van de Raad waarbij Letland wordt gemachtigd tot verlenging van een maatregel die afwijkt van artikel 21 van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) van de Raad betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting  /* COM/2005/0376 def. */

	[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |Brussel, 18.8.2005COM(2005) 376 definitiefVoorstel voor eenBESCHIKKING VAN DE RAADwaarbij Letland wordt gemachtigd tot verlenging van een maatregel die afwijkt van artikel 21 van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) van de Raad betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting(door de Commissie ingediend)TOELICHTINGACHTERGROND VAN HET VOORSTEL |Motivering en doel van het voorstel Overeenkomstig artikel 27, lid 1, van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, kan de Raad op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke lidstaat machtigen bijzondere, van de bepalingen van deze richtlijn afwijkende maatregelen te treffen, teneinde de belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of -ontwijking te voorkomen. Bij brief, ingekomen bij het secretariaat-generaal van de Commissie op 16 maart 2005, heeft Letland verzocht om verlenging van een derogatiemaatregel voor houttransacties, die eerder al voor beperkte tijd was verleend in de Toetredingsakte. Overeenkomstig artikel 27, lid 2, van Richtlijn 77/388/EEG heeft de Commissie de overige lidstaten bij brief van 10 mei 2005 van het verzoek van Letland in kennis gesteld. Bij brief van 31 mei 2005 heeft de Commissie Letland meegedeeld dat zij over alle gegevens beschikte die zij nodig achtte voor de beoordeling van het verzoek. |Algemene context De houtmarkt in Letland wordt gekenmerkt door kleine lokale bedrijven en individuele leveranciers, waarvan vaak is gebleken dat zij slechts een tijdelijk karakter hebben, moeilijk door de belastingdienst te controleren zijn en als vehikel voor belastingontduiking fungeren. De meest gebruikelijke vorm van ontduiking bestaat erin dat bedrijven een factuur afgeven voor de leveringen die zij verrichten, maar vervolgens verdwijnen zonder de belasting te voldoen, terwijl de klant over een geldige factuur beschikt om de voorbelasting in aftrek te brengen. Om de ontduiking van belasting te voorkomen, is in de Letse BTW-wetgeving een bijzondere bepaling opgenomen die er, in afwijking van artikel 21 van Richtlijn 77/388/EEG, in voorziet dat bij houttransacties in bepaalde omstandigheden de BTW moet worden voldaan door de ontvanger van de goederen of de diensten. Deze regeling geldt voor leveringen van goederen en diensten op het grondgebied van Letland en laat grensoverschrijdende transacties onverlet. De Commissie is de mening toegedaan dat deze regeling Letland daadwerkelijk heeft geholpen het risico van BTW-ontduiking te verminderen en de belastingheffing op de houtmarkt te vereenvoudigen. Zij acht het daarom dienstig dat Letland wordt gemachtigd deze bijzondere maatregel te verlengen. |Bestaande bepalingen op het door het voorstel bestreken gebied Deze derogatie is eerder al verleend in de Toetredingsakte, bijlage VIII, hoofdstuk 7, punt 1, onder b). |Samenhang met andere beleidsgebieden en doelstellingen van de EU Niet van toepassing. |RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDE PARTIJEN EN EFFECTBEOORDELING |Raadpleging van belanghebbende partijen |Niet relevant |Bijeenbrengen en benutten van deskundigheid |Er behoefde geen beroep te worden gedaan op externe deskundigheid. |Effectbeoordeling Het voorstel voor een beschikking strekt ertoe eventuele ontduiking van BTW op de houtmarkt in Letland te bestrijden en kan bijgevolg een positief economisch effect sorteren. Het effect zal in ieder geval beperkt zijn gelet op de beperkte werkingssfeer van de derogatie. |JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTEL |Samenvatting van de voorgestelde maatregel Machtiging van Letland tot verlenging van een maatregel die afwijkt van artikel 21 van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) van de Raad en waarbij in het geval van houttransacties een verleggingsregel wordt toegepast. |Rechtsgrondslag Artikel 27, lid 1, van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag. |Subsidiariteitsbeginsel Het voorstel betreft een gebied dat onder de exclusieve bevoegdheid van de Gemeenschap valt. Het subsidiariteitsbeginsel is derhalve niet van toepassing. |Evenredigheidsbeginsel Het voorstel is om de volgende reden(en) in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel: |Deze beschikking betreft een machtiging die wordt verleend aan een lidstaat op diens eigen verzoek, en houdt geen enkele verplichting in. |Gezien de beperkte werkingssfeer van de derogatie staat de bijzondere maatregel in verhouding tot het beoogde doel. |Keuze van instrumenten |Voorgestelde instrumenten: ander |Andere instrumenten zouden om de volgende reden(en) ongeschikt zijn: Overeenkomstig artikel 27 van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) van de Raad betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting is alleen een beschikking van de Raad mogelijk. |GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING |Het voorstel heeft geen gevolgen voor de begroting van de Gemeenschap. |AANVULLENDE INFORMATIE |Evaluatie-/herzienings-/uitdovingsclausule |Het voorstel bevat een uitdovingsclausule. |1.  Voorstel voor eenBESCHIKKING VAN DE RAADwaarbij Letland wordt gemachtigd tot verlenging van een maatregel die afwijkt van artikel 21 van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) van de Raad betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting(Slechts de tekst in de Letse taal is authentiek)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag[1], en met name op artikel 27,Gezien het voorstel van de Commissie[2],Overwegende hetgeen volgt:(1) Overeenkomstig artikel 27, lid 1, van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) kan de Raad op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke lidstaat machtigen bijzondere, van die richtlijn afwijkende maatregelen te treffen, teneinde de belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of -ontwijking te voorkomen.(2) Bij brief, ingekomen bij het secretariaat-generaal van de Commissie op 16 maart 2005, heeft Letland verzocht om verlenging van een derogatiemaatregel voor houttransacties.(3) Overeenkomstig artikel 27, lid 2, van Richtlijn 77/388/EEG heeft de Commissie de overige lidstaten bij brief van 10 mei 2005 van het verzoek van Letland in kennis gesteld. Bij brief van 31 mei 2005 heeft de Commissie Letland meegedeeld dat zij over alle gegevens beschikte die zij nodig achtte voor de beoordeling van het verzoek.(4) De houtmarkt in Letland wordt gekenmerkt door kleine lokale bedrijven en individuele leveranciers. Het specifieke karakter van de markt en het soort bedrijven dat erop actief is, hebben geleid tot belastingfraude waarop de belastingdienst moeilijk controle kon krijgen. Om dit misbruik te bestrijden, is in de Letse BTW-wetgeving een bijzondere bepaling opgenomen, die erin voorziet dat de tot voldoening van de BTW gehouden persoon in bepaalde omstandigheden de belastingplichtige is aan wie goederen worden geleverd of diensten verleend.(5) In artikel 21, lid 1, van Richtlijn 77/388/EEG, zoals dit luidt in artikel 28 octies van deze richtlijn, is bepaald dat in het binnenlandse verkeer de BTW verschuldigd is door de belastingplichtige die een belastbare levering van goederen of een belastbare dienst verricht. Krachtens de Toetredingsakte van 2003[3] en met name hoofdstuk 7, punt 1, onder b), van bijlage VIII daarbij mag Letland evenwel gedurende een beperkte periode zijn procedure voor de heffing van BTW op houttransacties blijven toepassen.(6) De Commissie is de mening toegedaan dat deze regeling Letland daadwerkelijk heeft geholpen het risico van BTW-ontduiking te verminderen en de belastingheffing op de houtmarkt te vereenvoudigen.(7) De derogatie heeft geen negatieve gevolgen voor de eigen middelen van de Gemeenschappen uit de BTW,HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:Enig artikelIn afwijking van artikel 21, lid 1, onder a), van Richtlijn 77/388/EEG, zoals dit luidt in artikel 28 octies van de ze richtlijn, wordt Letland gemachtigd om ter zake van houttransacties tot 31 december 2009 de ontvanger te blijven aanmerken als de tot voldoening van de BTW gehouden persoon.Deze beschikking is gericht tot de Republiek Letland.Gedaan te Brussel, […]Voor de RaadDe voorzitter [1] PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2004/66/EG (PB L 168 van 1.5.2004, blz. 35).[2] PB C van , blz. .[3] PB L 236 van 23.9.2003, blz. 33.


VOORSTEL VOOR EEN BESCHIKKING VAN DE RAAD WAARBIJ HET VERENIGD KONINKRIJK WORDT GEMACHTIGD OM TEN AANZIEN VAN BEPAALDE LEVERINGEN AAN NIET-BELASTINGPLICHTIGE WEDERVERKOPERS EEN MAATREGEL TOE TE PASSEN DIE AFWIJKT VAN ARTIKEL 11, PUNT A, LID 1, ONDER A ), VAN DE ZESDE RICHTLIJN ( 77/388/EEG ) BETREFFENDE DE HARMONISATIE VAN DE WETGEVINGEN DER LID-STATEN INZAKE OMZETBELASTING


VOORSTEL BESCHIKKING VAN DE RAAD INZAKE DE HERSTRUCTURERING VAN HET STELSEL VAN LANDBOUWENQUETES IN GRIEKENLAND


Avis juridique important

|

52000PC0828(02)

Voorstel voor een beschikking van de Raad tot vaststelling van een tweede fase van het programma voor stimulering, uitwisselingen, opleiding en samenwerking tussen de rechtshandhavingsinstanties van de lidstaten van de Europese Unie (OISIN II)  /* COM/2000/0828 def. - CNS 2000/0340 */

Publicatieblad Nr. 096 E van 27/03/2001 blz. 0339 - 0341

Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD tot vaststelling van een tweede fase van het programma voor stimulering, uitwisselingen, opleiding en samenwerking tussen de rechtshandhavingsinstanties van de lidstaten van de Europese Unie (OISIN II)(door de Commissie ingediend)MOTIVERING1. INLEIDINGOp 31 december 2000 gaan drie van de meerjarige financieringsprogramma's aflopen die werden goedgekeurd door middel van gemeenschappelijke optredens op basis van artikel K.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie. Deze drie gemeenschappelijke optredens zijn:*gemeenschappelijk optreden 96/636/JBZ van 29 oktober 1996 met betrekking tot een stimulerings- en uitwisselingsprogramma voor beoefenaars van juridische beroepen (GROTIUS) [1];[1]  PB L 287 van 8.11.1996, blz.  3.*gemeenschappelijk optreden 96/700/JBZ van 29 november 1996 tot vaststelling van een stimulerings- en uitwisselingsprogramma voor personen die verantwoordelijk zijn voor acties tegen mensenhandel en seksuele uitbuiting van kinderen (STOP) [2];[2]  PB L 3222 van 12.12.1996, blz.  7.*gemeenschappelijk optreden 97/12/JBZ van 20 december 1996 houdende een gemeenschappelijk programma voor uitwisseling en opleiding van en samenwerking tussen rechtshandhavingsinstanties (OISIN) [3].[3]  PB L 7 van 10.1.1997, blz.  5.Voor deze programma's werden de volgende financiële middelen uitgetrokken: 8,8 miljoen EUR voor GROTIUS, 6,5 miljoen EUR voor STOP en 8 miljoen EUR voor OISIN. Voor elk jaar van de tenuitvoerlegging werden jaarprogramma's goedgekeurd en vervolgens in het Publicatieblad gepubliceerd waarin doelstellingen en thematische prioriteiten werden vastgesteld, procedures werden omschreven en organisatoren werden verzocht om projecten voor mogelijke medefinanciering voor te leggen. Talrijke projecten werden goedgekeurd voor medefinanciering. De comités die werden opgericht om de Commissie bij te staan bij de tenuitvoerlegging van de programma's en die vertegenwoordigers van alle lidstaten omvatten, kwamen gewoonlijk twee keer per jaar tijdens de uitvoeringsperiode bijeen, in het bijzonder om te discussiëren en hun mening te kennen te geven over de jaarprogramma's en de voorstellen van de Commissie omtrent de projecten die eventueel konden worden goedgekeurd voor medefinanciering.De Commissie heeft drie keer (1996 en 1997 in één verslag) aan het Europees Parlement en de Raad verslag uitgebracht over de tenuitvoerlegging van de programma's. Uit deze verslagen blijkt dat met de programma's de beoogde doelstellingen werden bereikt en dat de geïnvesteerde financiële middelen vruchten hebben afgeworpen via de ondersteuning van de talrijke projecten waarop de verslagen gebaseerd waren. Het verslag dat aan het Europees Parlement en de Raad over de tenuitvoerlegging van de programma's in het begrotingsjaar 2000 moet worden voorgelegd, zal een gelegenheid bieden om verdere conclusies te trekken inzake de doeltreffendheid en het effect van de programma's.Een externe evaluatie die in het begin van 2000 werd uitgevoerd, heeft bevestigd dat met de programma's de beoogde doelstellingen werden bereikt en dat een en ander op Europees niveau een positieve bijdrage heeft geleverd op het gebied van rechtshandhaving en gerechtelijke samenwerking bij misdrijven. Ook de doeltreffendheid van de programma's in termen van ingeschakelde middelen werd bevredigend bevonden.Uit de externe evaluatie bleek evenwel ook dat een aantal middelen moesten worden onderzocht om het effect van de medegefinancierde projecten te verbeteren, bijvoorbeeld minder studiebijeenkomsten en conferenties, betere voorbereiding van de projecten en ruimere verspreiding van de resultaten. Met deze conclusies werd rekening gehouden in de voorstellen tot hernieuwing van de programma's.Op 1 mei 1999 trad het Verdrag van Amsterdam in werking, waardoor de notie van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid werd ingevoerd. De conclusies van de Europese Raad in Tampere op 15-16 oktober 1999 gaven deze notie dan een centrale plaats binnen de Europese Unie. Bovendien keurde de Commissie een scorebord goed om de vooruitgang bij de totstandbrenging van deze ruimte te beoordelen.Het is duidelijk dat de programma's een blijvende en belangrijke rol bij rechtshandhaving en justitiële samenwerking op Europees niveau kunnen spelen na de inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam, zulks met het algemene doel bij te dragen aan de totstandbrenging van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid. De Commissie heeft dan ook besloten dat de programma's moeten worden verlengd om een voortzetting mogelijk te maken van de belangrijke steun aan acties op Europees niveau die bijdragen aan de totstandbrenging van die ruimte. In het geval van het STOP-programma kreeg deze conclusie ook de steun van het Europees Parlement in zijn resolutie van 19 mei 2000 over de tweede mededeling van de Commissie betreffende nieuwe maatregelen ter bestrijding van vrouwenhandel.Voor de toekomst zal het evenwel nodig zijn de lopende programma's in strategisch opzicht te heroriënteren naast het beheer in de context van medefinanciering op het gebied van politiële en justitiële samenwerking. Een samensmelting van alle titel VI-programma's tot een «kaderprogramma» kan bijvoorbeeld worden gepland.2. DE VOORSTELLEN VOOR RAADSBESCHIKKINGEN: ONTWIKKELINGENDe voorstellen voor Raadsbeschikkingen tot vaststelling van de tweede fases van GROTIUS (algemeen en strafrechtelijk), STOP en OISIN waren gebaseerd op de ervaring die werd opgedaan in de loop van de vijf jaar gedurende welke de huidige programma's liepen. Een conclusie die werd getrokken bij de herziening van de programma's is dat een toekomstige strategische heroriëntering nodig zal zijn, met inbegrip van alle programma's ter ondersteuning van acties op het gebied van rechtshandhaving en justitiële samenwerking. Een heroriëntering in de zin van één «kaderprogramma in het kader van titel VI» zou aansluiten bij de algemene oriëntatie van de Commissie om de nadruk te leggen op bredere programma's, en zou eventueel kunnen leiden tot een toeneming van de beschikbare middelen. Een kaderprogramma zou ook de begrotingsprocedures vereenvoudigen, zou de activiteiten zichtbaarder maken en zou meer synergie mogelijk maken tussen de huidige vier afzonderlijke titel VI-programma's, ook al blijft er een substantiële scheiding behouden tussen «hoofdstukken».De toekomstige heroriëntering is de reden waarom de hernieuwing tot twee jaar werd beperkt. Derhalve kan een strategische heroriëntering van alle titel VI-programma's tegelijkertijd plaatsvinden, daar het programma op het gebied van uitwisselingen, opleiding en samenwerking voor personen die verantwoordelijk zijn voor bestrijding van georganiseerde misdaad (Falcone) ook op 31 december 2002 afloopt.Hoewel de structuur en tot op zekere hoogte de bewoordingen van de voorstellen verschillen van de gemeenschappelijke optredens tot vaststelling van de oorspronkelijke programma's, ligt het niet in de bedoeling de respectieve strekkingen ervan te wijzigen, met uitzondering van GROTIUS, dat werd opgedeeld in twee programma's: GROTIUS «algemeen en strafrechtelijk» en GROTIUS «civiel»: een afzonderlijk voorstel inzake GROTIUS "civiel" werd door de Commissie goedgekeurd [4].[4]  COM(2000)516 def. 5/9/2000.De reden hiervoor is dat het huidige Grotius-programma in 1996 werd vastgesteld in het kader van een gemeenschappelijk optreden inzake justitiële samenwerking op zowel civiel als strafrechtelijk gebied. Op dat moment was justitiële samenwerking op civiel en strafrechtelijk gebied helemaal geregeld in het vorige artikel K.1 van het Verdrag betreffende de Europese Unie.Het Verdrag van Amsterdam, dat op 1 mei 1999 in werking trad, wijzigde de bepalingen inzake justitiële samenwerking. Justitiële samenwerking op civiel gebied valt thans onder de artikelen 61 en 65 van het Verdrag betreffende de Europese Gemeenschap, terwijl jusitiële samenwerking op strafrechtelijk gebied valt onder de artikelen 29 en 34 van het Verdrag betreffende de Europese Unie. Deze verschillende rechtsgrondslag heeft ertoe geleid dat twee afzonderlijke beschikkingen nodig waren.De programma's Grotius, Oisin en STOP betreffen hoofdzakelijk gespecialiseerde beroepsbeoefenaars, zoals rechters, openbare aanklagers, beoefenaars van juridische beroepen, politiediensten, rechtshandhavingsdiensten, overheidsambtenaren, en personen die belast zijn met bijstand aan slachtoffers. Toch komen ook opleidingsorganen, universiteiten, vrijwilligersverenigingen en andere onderzoekscentra voor steun in het kader van de programma's in aanmerking.De hoofddoelstellingen bestaan erin bij te dragen aan de totstandbrenging van een Europese ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid teneinde de burgers een hoge graad van zekerheid te bieden, alsook georganiseerde criminaliteit te bestrijden.Hiertoe is het Grotius-progamma erop gericht de specifieke doelstellingen na te streven van samenwerking tussen beoefenaars van juridische beroepen, teneinde de kennis van de verschillende rechtsstelsels en justitiële stelsels te verhogen en justitiële samenwerking tussen de lidstaten te vergemakkelijken.Oisin is bedoeld voor het aanmoedigen van samenwerking tussen de rechtshandhavingsdiensten van de lidstaten om deze aldus een beter inzicht te verschaffen in de werkmethoden van hun ambtsgenoten in andere lidstaten, alsook de problemen waarmee zij te kampen hebben.STOP is bedoeld voor het ontwikkelen van initiatieven op het gebied van mensenhandel en seksuele uitbuiting van kinderen, inclusief pedopornografie en daarmee verband houdend geweld, alsook het bijstaan van de slachtoffers van dergelijke criminele activiteiten.De voorgestelde instrumenten zijn:-opleidingsacties inzake wetgeving, werkwijzen en goede praktijken in de lidstaten,-uitwisselingen en mobiliteitsprogramma's binnen de instellingen van de lidstaten,-studiebijeenkomsten, colloquia en conferenties,-onderzoek en studies inzake wetgeving en nieuwe werkmethoden,-verspreiding van informatie en bereikte resultaten.De voorgestelde structuren vormen een weerspiegeling van de ontwikkeling van de programma's van de Gemeenschap in het algemeen, bijvoorbeeld het DAPHNE-programma. De herstructurering heeft ook geleid tot de invoering van nieuwe terminologie en soorten acties, bijvoorbeeld:*in de voorstellen is sprake van een jaarlijks werkprogramma in plaats van een jaarlijks programma,*door de voorstellen worden specifieke acties en aanvullende maatregelen ingevoerd, met betrekking tot onderwerpen die zijn aangegeven in het jaarlijks werkprogramma,*in de voorstellen wordt ook gepoogd de criteria voor de evaluatie en de selectie van acties duidelijker te formuleren.Het voorgestelde financiële referentiebedrag voor de programma's werd opgetrokken in verband met de groeiende belangstelling die wordt betoond voor de programma's en de meer ambitieuze doelstellingen. In de voorstellen worden respectievelijk de volgende bedragen genoemd: 4,0 miljoen EUR voor GROTIUS, 4,0 miljoen EUR voor STOP en 8,0 miljoen EUR voor OISIN. Voorgesteld wordt de medefinanciering voortaan te beperken tot 70 % in plaats van 80 %, waarbij het in de bedoeling ligt te komen tot nauwkeuriger ramingen van de kosten door de organisatoren en meer nationale medefinanciering ten behoeve van de programma's te mobiliseren.Wat de doelstellingen van de voorgestelde programma's betreft, werden die nauwer gekoppeld aan de Verdragen, thans het Verdrag van Amsterdam, en het beleid en de actieplannen op Europees niveau in het kader van titel VI van de Verdragen. Het bijzondere belang van het betrekken van de kandidaat-lidstaten bij de acties in het kader van de programma's wordt ook als doelstelling onderstreept. De ontwikkeling van overheidsdiensten en -organisaties uit de kandidaat-lidstaten die meer en meer deelnemen aan de huidige programma's, moet verder worden ondersteund, zulks niet het minst met het oog op de toekomstige uitbreiding van de Europese Unie. De Commissie stelt daarom ook voor dat de specifieke acties (hieronder beschreven) zouden kunnen worden gebruikt voor gebieden waarvoor de kandidaat-lidstaten expliciete belangstelling hebben geuit. Een lidstaat of een organisatie van een lidstaat zal evenwel formeel verantwoordelijk blijven voor het indienen van een voorstel en de eigenlijke tenuitvoerlegging van de goedgekeurde actie. Doch om de kandidaat-lidstaten omtrent de procedures te informeren, en aldus over de activiteiten in het kader van het programma, zou de Commissie vertegenwoordigers van de kandidaatlanden als waarnemers op voorlichtingsvergaderingen kunnen uitnodigen, welke vergaderingen zouden plaatsvinden na de officiële vergaderingen van de Comités die werden opgezet om de Commissie bij de tenuitvoerlegging van de programma's bij te staan.Deze informatie zal de voorbereidende werkzaamheden vergemakkelijken met betrekking tot de overeenkomsten die met elke kandidaat-lidstaat moeten worden bereikt inzake een bijdrage aan de begroting van de programma's.Wat een andere ontwikkeling binnen de voorstellen betreft, blijkt uit de ervaring die is opgedaan bij de tenuitvoerlegging van de vorige programma's, dat er soms leemtes voorkomen in de thema's die worden bestreken door de aan de Commissie voorgelegde voorstellen, zulks in vergelijking met de thematische prioriteiten die werden vastgelegd in de jaarlijkse programma's. Verder zouden ook gerichte acties kunnen worden opgezet om te voorzien in de specifieke noden van specifieke gebieden. Daarom wordt voorgesteld dat in het kader van het jaarlijks werkprogramma enkele specifieke acties worden aangegeven die gewijd zijn aan de verschillende soorten ervan (campagne, conferenties, uitwisselingsprogramma's, onderzoek), naast een welbepaald onderwerp en welbepaald doel. Deze specifieke acties zouden voor 100% worden gefinancierd. De Commissie kan in haar voorstel voor de jaarlijkse werkprogramma's deze acties specificeren en de organisatoren uitnodigen om voorstellen in te dienen over de wijze waarop zij de actie zullen uitvoeren. De ontvangen voorstellen zullen worden geëvalueerd tegen de achtergrond van dezelfde criteria als alle andere voorstellen.Uitgaande van de opgedane ervaringen, doch ook van de conclusies van de externe beoordeling was men van mening dat de programma's in aanvullende maatregelen moesten voorzien om de doelstellingen van de programma's daadwerkelijk te kunnen bereiken. Deze zijn bedoeld als ondersteuning voor acties die reeds binnen de programma's mede worden gefinancierd. Met andere woorden, de Commissie zou in het jaarlijks werkprogramma onderwerpen en thema's kunnen aangeven (bijvoorbeeld het initiatief om de resultaten van een actie te publiceren, verdere ontwikkelingen van websites en databases die informatie van de acties van het programma bevatten, of vergaderingen van deskundigen die bij een specifiek onderwerp betrokken zijn), waarbij de medefinanciering voor initiatiefnemers ook 100% kan bedragen.Toch beperken de voorstellen het percentage jaarlijkse kredieten die voor deze volledig gefinancierde gespecificeerde acties en aanvullende maatregelen kunnen worden gebruikt, tot elk 10%.De voorstellen voor comitéprocedures voor de tenuitvoerlegging van de programma's zijn gebaseerd op het besluit van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden [5], het zogeheten «comitologiebesluit». Dit besluit is enkel van toepassing op de comités die werkzaam zijn binnen de communautaire sfeer van de Verdragen, doch de in het besluit vervatte procedures en die als model voor de voorstellen worden gebruikt, zijn in de praktijk vergelijkbaar met de procedures die werden toegepast bij de tenuitvoerlegging van de programma's vanaf 1996.[5]  PB L 184 van 17.07.1999, blz.  23 - 26.Er wordt voorgesteld de maatregelen tot uitvoering van de programma's goed te keuren overeenkomstig twee verschillende procedures: de raadplegingsprocedure en de beheersprocedure. In de voorstellen wordt geen verschil gemaakt wat betreft de keuze van de procedure in verband met de omvang van de vereiste medefinanciering, te weten boven of onder de 50.000 euro, rekening houdend met het feit dat de acties zelden gemiddeld de 100.000 euro van de totale investering overschrijden. Daarom wordt voorgesteld dat voor de beschikking tot medefinanciering van alle door initiatiefnemers voorgestelde acties, alsook de beschikking tot financiering van aanvullende maatregelen de raadplegingsprocedure zou worden toegepast. De reden hiervoor is dat de Commissie verantwoordelijk is voor het selectieproces, en het Comité om advies vraagt betreffende de totale lijst, inclusief de aanvullende maatregelen.De goedkeuring van het jaarlijks werkprogramma en de gespecificeerde acties zal daarentegen plaatsvinden overeenkomstig de beheersprocedure. De reden hiervoor is dat dit instrument veel belangrijker is, vooral dan bij het vaststellen van de thema's van prioriteiten voor mogelijke zich inschrijvende organisaties en de oproepen tot het indienen van voorstellen voor gespecificeerde acties.In het geval van de raadplegingsprocedure is de Commissie verplicht met het advies van het Comité in de hoogste mate rekening te houden en het Comité op de hoogte te brengen van de wijze waarop dit gebeurt. In het geval van de beheersprocedure kan de Commissie de maatregel goedkeuren, tenzij er zich binnen het Comité een gekwalificeerde meerderheid daartegen heeft uitgesproken.3. DE VOORSTELLEN VOOR BESCHIKKINGEN VAN DE RAAD: ARTIKELENArtikel 1Artikel 1 houdt de vaststelling in van de tweede fase van de programma's, welke fase twee jaar zal duren en aanvangt op 1 januari 2001.Artikel 2In artikel 2 worden de doelstellingen van het programma vastgelegd. Er wordt daarbij een nauw verband gelegd met de algemene in het Verdrag van Amsterdam vastgelegde doelstelling en derhalve ook met de actieplannen, enz., die bestaan voor de werkzaamheden met het oog op de totstandbrenging van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid. Daarna worden de doelstellingen van elk van de programma's in de context van het algemene doel vastgesteld. Het hierbij betrekken van de kandidaat-lidstaten wordt hier tevens op bijzondere wijze beklemtoond.Artikel 3In artikel 3 worden de instanties genoemd die medefinanciering uit de programma's kunnen ontvangen. Organisaties die van betekenis zijn voor de strekking van de programma's en de doelgroepen worden daarbij vastgesteld. Ook is aangegeven wat wordt begrepen onder de notie «Europese dimensie», en bovendien hoeveel partners uit de lidstaten en kandidaat-lidstaten daarbij moeten worden betrokken.Artikel 3 behelst ook de invoering van gespecificeerde acties en aanvullende maatregelen die voor 100% kunnen worden gefinancierd om de doelstellingen van de programma's volledig te bereiken.Artikel 4Artikel 4 bevat de definitie van de acties van het programma, naast de acties waarmee de huidige programma's ten uitvoer worden gelegd.Artikel 5Het eerste lid van artikel 5 heeft betrekking op de begrotingsregels voor de programma's, terwijl in de daaropvolgende leden de basisbeginselen voor de financiering van de acties zijn aangegeven.Artikel 6Artikel 6 is gewijd aan de tenuitvoerlegging van de programma's. Lid 1 bepaalt dat de tenuitvoerlegging moet plaatsvinden in samenwerking tussen de Commissie en de lidstaten. De twee volgende leden zijn gewijd aan één in acht te nemen basisregel en drie stappen die door de Commissie moeten worden genomen bij de tenuitvoerlegging van het programma. In lid 4 wordt aangegeven welke maatregelen het bij artikel 7 opgerichte comité moet onderzoeken en waarover dit een advies moet uitbrengen.Lid 5 is gewijd aan de algemene criteria voor de evaluatie en selectie van acties die in het kader van het programma moeten worden gefinancierd. De Commissie heeft getracht op dit punt zeer duidelijk te zijn omdat het van het grootste belang is dat organisatoren die een aanvraag indienen, zouden weten op welke basis hun voorstellen worden geëvalueerd. De Commissie zal op deze criteria de motivering van selectie of afwijzing van voorstellen baseren.Artikel 7Het eerste lid van artikel 7 bepaalt dat de Commissie voor de uitvoering van het programma zal worden bijgestaan door een Comité dat bestaat uit vertegenwoordigers van de lidstaten. Lid 2 is gewijd aan de interne regelgeving. Lid 3 bevat de mogelijkheid voor de Commissie om vertegenwoordigers van de kandidaat-lidstaten uit te nodigen op voorlichtingsvergaderingen.Artikel 8Artikel 8 beschrijft de raadplegingsprocedure. In artikel 6, lid 4, wordt gezegd dat de procedure geldt voor de goedkeuring van acties van in artikel 3, lid 1, aangegeven organisatoren, alsook van de aanvullende maatregelen waarvan melding is gemaakt in artikel 3, lid 4.Artikel 9In artikel 9 wordt de beheersprocedure omschreven. In artikel 6, lid 4, is bepaald dat de procedure moet worden toegepast voor de goedkeuring van een jaarlijks werkprogramma en de goedkeuring van gespecificeerde acties gedurende het jaarlijks werkprogramma.Artikel 10Artikel 10 bevat een verplichting voor de Commissie om zorg te dragen voor de evaluatie van en de controle op het programma. Ook wordt de Commissie erdoor verplicht jaarlijks aan het Europees Parlement en de Raad verslag uit te brengen over de resultaten van haar evaluatie en controle.Artikel 11Artikel 11 bepaalt dat de beschikking tot vaststelling van het programma in werking treedt op de dag van de publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.2000/0340 (CNS)Voorstel voor eenBESCHIKKING VAN DE RAADtot vaststelling van een tweede fase van het programma voor stimulering, uitwisselingen, opleiding en samenwerking tussen de rechtshandhavingsinstanties van de lidstaten van de Europese Unie (OISIN II)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag betreffende de Europese Unie, inzonderheid op artikel 34, lid 2, punt c,Gezien het voorstel van de Commissie van ... 2000,Gezien het advies van het Europees Parlement,Overwegende hetgeen volgt:(1) artikel 29 van het Verdrag betreffende de Europese Unie legt deze de taak op om de burgers een hoog niveau van zekerheid binnen een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid te verschaffen door de ontwikkeling van een gezamenlijk optreden van de lidstaten op het gebied van politiële samenwerking,(2) in de conclusies van de Europese Raad van Tampere wordt opgeroepen tot meer samenwerking tussen de diensten die met misdaadbestrijding zijn belast,(3) het programma OISIN, dat tot stand werd gebracht door gemeenschappelijk optreden 97/12/JBZ van 20 december 1996 [6], heeft bijgedragen tot meer samenwerking tussen de rechtshandhavingsdiensten van de lidstaten,[6]  PB L 7 van 10.1.1997, blz. 5.(4) de verlenging van dit programma, die uitdrukkelijk door het hierboven bedoelde gemeenschappelijk optreden wordt beoogd, zal het mogelijk maken deze samenwerking nog te verbeteren,(5) het is wenselijk te zorgen voor de continuïteit van de acties die door het OISIN-programma worden gesteund, alsook dit programma te verlengen voor een tweede fase met een duur van twee jaar,(6) het is nodig het OISIN-programma meer voor de kandidaat-lidstaten open te stellen door vergemakkelijking van hun deelneming aan door het programma ondersteunde projecten,(7) overeenkomstig artikel 2 van Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden [7], moeten de in artikel 3, leden 1 en 4, tweede alinea, ervan bedoelde maatregelen die nodig zijn voor de tenuitvoerlegging van deze beschikking, worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 3 van het hierboven genoemd besluit bedoelde raadplegingsprocedure,[7]  PB L 184 van 17.07.1999, blz. 23.(8) daar de in artikel 3, lid 4, eerste alinea, en in artikel 6, lid 3, eerste alinea, bedoelde maatregelen die nodig zijn voor de tenuitvoerlegging van deze beschikking, beheersmaatregelen zijn in de zin van artikel 2 van Besluit 1999/468/EG van de Raad, moeten deze maatregelen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 4 van het hierboven genoemd besluit bedoelde beheersprocedure,HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:Artikel 1 - Vaststelling van het programma1. Deze beschikking stelt de tweede fase vast van het zogeheten « OISIN »-samenwerkingsprogramma dat door gemeenschappelijk optreden 97/12/JBZ van 20 december 1996 tot stand werd gebracht.2. Het programma wordt verlengd voor een periode die loopt van 1 januari 2001 tot 31 december 2002, na welke looptijd het kan worden verlengd.Artikel 2 - Doelstellingen van het programma1. Het programma draagt bij tot de algemene doelstelling de burgers een hoog niveau van zekerheid te verschaffen binnen een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid. In dit kader is het bedoeld om de samenwerking tussen de rechtshandhavingsdiensten van de lidstaten te stimuleren en deze in staat te stellen een beter inzicht te verkrijgen in de werkmethoden en de problemen van hun ambtsgenoten van andere lidstaten.2. De kandidaat-lidstaten kunnen aan de projecten deelnemen om zich zodoende vertrouwd te maken met het acquis van de Europese Unie en zich op de toetreding voor te bereiden. Andere derde landen kunnen er ook aan deelnemen wanneer een en ander in het belang is van de projecten.Artikel 3 - Toegang tot het programma1. Het programma medefinanciert projecten die door de rechtshandhavingsdiensten van de lidstaten van de Europese Unie worden voorgelegd en die bedoeld zijn om de in artikel 2 genoemde doelstellingen te bereiken.2. In de zin van deze beschikking wordt onder «rechtshandhavingsdiensten» bedoeld de overheidsorganen van de lidstaten die krachtens de nationale wetgeving bevoegd zijn op het gebied van het voorkomen, opsporen en bestrijden van misdaad.3. Om voor medefinanciering in aanmerking te komen, moeten bij de projecten ten minste drie lidstaten of twee lidstaten en één kandidaat-lidstaat betrokken zijn, en moeten de projecten gericht zijn op de doelstellingen genoemd in artikel 2.4. Door het programma kunnen ook worden gefinancierd:-specifieke acties met een bijzonder belang ten aanzien van de prioriteiten van het programma of de samenwerking met de kandidaat-lidstaten;-aanvullende maatregelen, zoals studiebijeenkomsten, vergaderingen van deskundigen of andere acties voor verspreiding van de informatie die in het kader van het programma werd verkregen.Artikel 4 - Acties van het programmaHet programma omvat de volgende soorten acties die gelden voor alle gebieden van de justitiële samenwerking, met uitzondering van justitiële samenwerking in burgerlijke zaken:-opleiding;-uitwisselingen en stages;-studies en onderzoek;-ontmoetingen en studiebijeenkomsten;-verspreiding van de resultaten die in het kader van het programma werden verkregen.Artikel 5 - Financiering van het programma1. De jaarlijkse kredieten worden door de begrotingsautoriteit toegestaan binnen de grenzen van de financiële vooruitzichten.2. De medefinanciering van een project door het programma is niet verenigbaar met enige andere financiering door een ander programma dat door de begroting van de Europese Gemeenschappen wordt gefinancierd.3. De financieringsbesluiten leiden tot de opstelling van financieringsovereenkomsten tussen de Commissie en de organisatoren. Deze besluiten en overeenkomsten worden onderworpen aan de financiële controle van de Commissie en aan de controle van de Rekenkamer.4. De financiële steun uit de begroting van de Europese Gemeenschappen kan niet meer bedragen dan 70 % van de totale kosten van het project.5. De in artikel 3, lid 4, bedoelde specifieke acties en aanvullende maatregelen kunnen evenwel voor 100 % worden gefinancierd, binnen de grens van 10 % van de jaarlijkse kredieten die voor het programma worden toegekend voor beide categorieën.Artikel 6 - Tenuitvoerlegging van het programma1. De Commissie is verantwoordelijk voor het beheer en de tenuitvoerlegging van het programma, zulks in samenwerking met de lidstaten.2. Het programma wordt door de Commissie beheerd overeenkomstig het financieel reglement van 21 december 1977 van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen.3. Voor de tenuitvoerlegging van het programma zorgt de Commissie voor het volgende:-zij bereidt een jaarlijks werkprogramma voor met specifieke doelstellingen, thematische prioriteiten en eventueel een lijst van specifieke acties en aanvullende maatregelen;-zij evalueert en selecteert de projecten die worden voorgelegd door de in artikel 3 bedoelde organisatoren.4. De Commissie legt aan het in artikel 7 bedoelde comité de projecten voor van maatregelen die moeten worden genomen voor de uitvoering van het programma. Het onderzoek van de door de organisatoren voorgestelde projecten en van de aanvullende maatregelen gebeurt overeenkomstig de raadplegingsprocedure bedoeld in artikel 8. Het onderzoek van het jaarlijks werkprogramma en van de specifieke acties gebeurt overeenkomstig de beheersprocedure bedoeld in artikel 9.5. De Commissie evalueert en selecteert de door de organisatoren ingediende projecten aan de hand van de volgende criteria:-de overeenstemming met de doelstellingen van het programma;-de Europese dimensie en de openstelling voor de kandidaat-lidstaten;-de verenigbaarheid met de werkzaamheden die in het kader van de beleidsprioriteiten van de Europese Unie aan de gang zijn of worden overwogen op het gebied van justitiële samenwerking op algemeen en strafrechtelijk gebied;-de complementariteit met andere voorbije samenwerkingsprojecten, die aan de gang zijn of op stapel staan;-de capaciteit van de organisator om het project ten uitvoer te leggen;-de eigen kwaliteit van het project met betrekking tot conceptie, organisatie, presentatie en verwachte resultaten ervan;-het subsidiebedrag waarom in het kader van het programma wordt verzocht en de volledige overeenstemming daarvan met de verwachte resultaten;-het effect van de verwachte resultaten op de doelstellingen van het programma.Artikel 7 - Comité1. De Commissie wordt bijgestaan door een Comité, genoemd "Oisin", dat bestaat uit vertegenwoordigers van de lidstaten en wordt voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie.2. Het Comité keurt zijn reglement van orde goed op voorstel van zijn voorzitter onder de voorwaarden die zijn vervat in artikel 7, lid 1, van Besluit 1999/468/EG van de Raad.3. De Commissie kan de vertegenwoordigers van de kandidaat-lidstaten op informatievergaderingen na de vergaderingen van het Comité uitnodigen.Artikel 8 - RaadplegingsprocedureIngeval naar dit artikel wordt verwezen, is de in artikel 3 van Besluit 1999/468/EG bedoelde raadplegingsprocedure van toepassing met inachtneming van het bepaalde in artikel 7, lid 3, ervan.Artikel 9 - Beheersprocedure1. Ingeval naar dit artikel wordt verwezen, is de in artikel 4 van Besluit 1999/468/EG bedoelde beheersprocedure van toepassing met inachtneming van het bepaalde in artikel 7, lid 3, ervan.2. De in artikel 4, lid 3, van Besluit 1999/468/EG bedoelde periode is vastgesteld op 3 maanden.Artikel 10 - Evaluatie1. De Commissie evalueert elk jaar de acties die werden gevoerd ter uitvoering van het programma van het voorbije jaar.2. De Commissie brengt elk jaar aan het Europees Parlement en de Raad verslag uit over de tenuitvoerlegging van het programma. Het eerste verslag wordt vóór 31 juli 2002 voorgelegd.Artikel 11- InwerkingtredingDeze beschikking treedt in werking op de dag van de publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Deze beschikking is tot de lidstaten gericht.Gedaan te Brussel,Voor de RaadDe voorzitterFINANCIEEL MEMORANDUM1. BENAMING VAN DE MAATREGELVoorstel voor een beschikking van de Raad tot vaststelling van een tweede fase van het programma voor stimulering en uitwisselingen, opleiding en samenwerking tussen de rechtshandhavingsinstanties van de lidstaten van de Europese Unie (Oisin II)2. BEGROTINGSPLAATSB5-8203. RECHTSGRONDSLAGArtikel 34 VEU4. OMSCHRIJVING VAN DE MAATREGEL4.1 Algemene doelstellingDeze maatregel is erop gericht het Oisin-programma, dat op 19 december 2000 afloopt, voort te zetten.Het programma Oisin heeft tot doel de samenwerking tussen de rechtshandhavingsdiensten van de lidstaten te stimuleren, en deze ertoe in staat te stellen de werkmethoden en problemen van hun ambtsgenoten van andere lidstaten beter te leren kennen. Onder rechtshandhavingsdiensten wordt verstaan de overheidsorganen die in de lidstaten krachtens de nationale wetgeving bevoegd zijn op het gebied van het voorkomen, opsporen en bestrijden van misdaad, d.w.z. hoofdzakelijk de politie- en douanediensten.Oisin medefinanciert opleidingsacties, uitwisselings- en stageprogramma's, de organisatie van ontmoetingen, conferenties en studiebijeenkomsten, studies en onderzoek, alsmede de verspreiding van de resultaten van op Europees niveaus gefinancierde acties.Deze acties zijn belangrijke middelen om de doelstellingen te bereiken op het gebied van de totstandbrenging van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid op het niveau van de Unie, zulks door middel van nauwere en doeltreffender samenwerking tussen de rechtshandhavingsdiensten van de lidstaten. Een en ander sluit aan bij de conclusies van de Europese Raad van Tampere van 15 en 16 oktober 1999, waarbij werd opgeroepen tot meer samenwerking tussen de diensten die met misdaadbestrijding zijn belast.4.2 Looptijd van de maatregel en voorwaarden voor de verlenging ervanHet programma heeft een looptijd van twee jaar (2001-2002). Een en ander is bedoeld om na te gaan of het haalbaar is over te gaan tot een samensmelting van de bestaande programma's (Grotius, Oisin, Falcone en Stop) tot één enkel kaderprogramma dat valt onder het bepaalde in titel VI van het EU-Verdrag.5. INDELING VAN DE UITGAVEN/ONTVANGSTEN5.1 Niet-verplichte uitgaven5.2 Gesplitste kredieten5.3 Uitgaven: 8 miljoen euro6. AARD VAN DE UITGAVEN-subsidie voor medefinanciering met andere bronnen uit de openbare en particuliere sector voor door organisatoren uit de lidstaten ingediende acties, en wel tot 70% van de totale kosten van het project.-subsidie ter hoogte van 100% voor de specifieke acties met betrekking tot prioritaire aspecten van Europees belang en voor aanvullende maatregelen, binnen de grens van 10% van het jaarlijkse budget voor elk van beide categorieën.7. FINANCIËLE GEVOLGEN7.1 Berekeningswijze van de totale kosten van de actie (verband tussen afzonderlijke kosten en totale kosten)Het financiële referentiebedrag voor de tenuitvoerlegging van het programma voor het tijdvak 2001-2002 beloopt 8 miljoen euro.Een en ander komt overeen met de begrotingstoewijzing voor het jaar 2000 ten belope van 3 miljoen euro van het vorige Oisin-programma vermenigvuldigd met twee (duur van de actie), met een verhoging met 33%. Deze verhoging is door twee elementen gerechtvaardigd:*de uitbreiding van de samenwerkingsacties tussen de rechtshandhavingsdiensten van de lidstaten, zulks als gevolg van de inwerkingtreding op 1 mei 1999 van het Verdrag van Amsterdam en de goedkeuring van prioriteiten inzake justitie en binnenlandse zaken door de Europese Raad van Tampere in oktober 2000;*de toeneming van het aantal samenwerkingsprojecten sedert de inwerkingtreding van het programma, alsook de constante verbetering van de kwaliteit ervan. Talrijke projecten van hoge kwaliteit die vallen onder de prioriteiten van de Europese Unie op het gebied van politiële samenwerking, zouden niet meer kunnen worden gefinancierd zonder toeneming van de financiële middelen van het programma. Het externe evaluatieverslag betreffende de programma's in het kader van titel VI, dat in april 2000 aan de Commissie werd voorgelegd, concludeert dat het wenselijk zou zijn de beschikbare kredieten op te trekken tot stimulering van de projecten van hoge kwaliteit die anders niet zouden kunnen worden goedgekeurd.7.2 Verdeling naar elementen van de actieDe verdeling naar elementen van de actie zal afhangen van de projecten die door de lidstaten worden voorgelegd. Het beheer van het programma zal evenwel plaatsvinden via jaarlijkse werkprogramma's waarbij de nadruk zal worden gelegd op de noodzaak minder studiebijeenkomsten en conferenties te financieren, doch wel meer uitwisselingen en studies alsook onderzoek, overeenkomstig de conclusies van de evaluatie van de eerste fase (1999/2000) van het programma. In deze omstandigheden zou de indicatieve verdeling voor 2001/2002 er als volgt kunnen uitzien:VK in miljoen euro (lopende prijzen)>RUIMTE VOOR DE TABEL>7.3 Beleidsuitgaven voor studies, deskundigen, enz., opgenomen in deel B van de begrotingNiet van toepassing7.4 Tijdschema vastleggingskredieten/betalingskredietenVK in miljoen euro>RUIMTE VOOR DE TABEL>8. MAATREGELEN TER VOORKOMING VAN FRAUDEDe algemene bepalingen inzake fraudebestrijding zijn van toepassing. Bovendien zijn controles ter plaatse bij wijze van steekproef gepland.9. GEGEVENS KOSTEN-BATENANALYSE9.1 Kwantificeerbare specifieke doelstellingen, doelgroep-Specifieke doelstellingen: naast de algemene doelstelling van de bevordering van de samenwerking tussen de rechtshandhavingsdiensten, ligt het in de bedoeling met het Oisin-programma in het kader van jaarlijkse werkprogramma's prioriteiten vast te leggen die zo nauw mogelijk zullen aansluiten bij het scorebord voor het onderzoek van de vooruitgang die werd geboekt met het oog op de totstandbrenging van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid binnen de Europese Unie (mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement). Zonder dat mag worden vooruitgelopen op het werkprogramma voor het jaar 2001, dat door het Beheerscomité van het programma moet worden vastgesteld, kunnen de volgende denksporen worden aangegeven:-verhogen van de kennis van de werking van de rechtshandhavingsdiensten van de andere lidstaten en de kandidaat-lidstaten,-bevorderen van het bewustzijn inzake de gemeenschappelijke waarden van de rechtshandhavingsstelsels van de lidstaten,-tot stand brengen van werkrelaties en scheppen van wederzijds vertrouwen tussen de rechtshandhavingsdiensten,-bevorderen van de discussie omtrent de verbetering van de politiële samenwerking en de werkwijzen waarvan op experimentele basis gebruik wordt gemaakt,-vergelijken van de onderlinge tendensen op het gebied van openbare veiligheid en misdaadbestrijding,-verspreiden van de informatie over de resultaten van de projecten op Europees niveau.-Doelgroep: de rechtshandhavingsdiensten van de lidstaten, d.w.z. de politie- en douanediensten van de lidstaten, waarbij de mogelijkheid bestaat de rechtshandhavingsdiensten van de kandidaat-lidstaten of diensten en deskundigen van andere derde landen erbij te betrekken waarvan de medewerking noodzakelijk zou zijn voor de tenuitvoerlegging van de actie. Voor studiebijeenkomsten en conferenties is de eindbegunstigde in het algemeen een overheidsorgaan van een lidstaat van de Unie, of, in uitzonderlijke gevallen, een overheidsorgaan van een kandidaat-lidstaat dat samenwerkt met organisatoren uit twee lidstaten. Voor studies en onderzoek kan de eindbegunstigde een openbare of particuliere instelling zijn, dan wel een onafhankelijke deskundige. In dit geval gelden de procedures die op overheidsaanbestedingen van toepassing zijn voor het vaststellen van de begunstigde van de financiering.9.2 Motivering van de actie-Noodzaak van communautaire begrotingssteun, in het bijzonder in verband met het subsidiariteitsbeginsel: bijdragen tot de verwezenlijking van de doelstellingen die door het Verdrag van Amsterdam en de Europese Raad van Tampere zijn vastgesteld op het gebied van politiële samenwerking, bevorderen van de ontwikkeling van beroepsbetrekkingen tussen diensten van de lidstaten die niet rechtstreeks betrokken zijn bij het beheer van het communautair beleid, vergemakkelijken van netwerkvorming voor initiatiefnemers, toezicht op het grensoverschrijdend karakter, verspreiden van de resultaten op Europees niveau.-Keuze van de steunwijzen* voordelen ten opzichte van alternatieve maatregelen (vergelijkende voordelen): verspreiding van de resultaten op Europese schaal, op Europees niveau voorzien in de behoeften van de initiatiefnemers, meer coördinatie tussen de doelgroepen.* analyse van vergelijkbare acties die eventueel op communautair of nationaal niveau worden ondernomen: op communautair niveau zijn er geen andere specifieke acties, en op nationaal niveau zijn de acties beperkt en is het daarbij niet mogelijk het netwerkingseffect te bereiken evenmin als te komen tot de verspreiding van goede praktijken binnen de Europese ruimte.* afgeleide effecten en verwachte multiplicatoren: synergie en meerwaarde op Europese schaal.-Belangrijkste onzekerheidsfactoren die van invloed kunnen zijn op de specifieke resultaten van de actie. Uit de ervaringen met vorige acties blijkt dat deze factoren niet bestaan. Daartegenover staat dat er een steeds grotere vraag van de rechtshandhavingsdiensten van de lidstaten bestaat, en dat er op Europees niveau steeds meer aandacht is voor dit soort acties met het oog op de totstandbrenging van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid in Europa.9.3 Follow-up en evaluatie van de actie-Prestatie-indicatoren* output-indicatoren (meten van de activiteiten): analyse en verspreiding van de resultaten van de projecten, totstandbrenging van grensoverschrijdende partnerschappen,* effect-indicatoren volgens nagestreefde doelstellingen: betere opleiding van de rechtshandhavingsdiensten met het oog op de kennis van de politie- en douanesystemen van de andere lidstaten, uitbreiding van de concrete samenwerkingsacties (aantal opleidingsvergaderingen, uitwisselingen, conferenties en studiebijeenkomsten, daadwerkelijke verspreiding van de resultaten van de door het programma gefinancierde acties.-Voorwaarden en periodiciteit van de beoogde evaluatie: intern jaarlijks en algemeen; extern algemeen-Beoordeling van de bereikte resultaten (in geval van voortzetting of verlenging van een bestaande actie). Onafhankelijke positieve interne en externe evaluatie, resultaten overeenkomstig de doelstellingen, noodzaak de ondernomen acties voort te zetten, groeiend verzoek van de initiatiefnemers.10. ADMINISTRATIEVE UITGAVEN (DEEL A VAN AFDELING III VAN DE ALGEMENE BEGROTING)In de behoeften aan menselijke en administratieve hulpmiddelen moet worden voorzien binnen de toewijzing van het beherend DG.10.1 Effect op het aantal ambten>RUIMTE VOOR DE TABEL>Voor bijkomend personeel aangeven volgens welk tempo de terbeschikkingstelling ervan nodig zou zijn.10.2 Globaal financieel effect van de bijkomende menselijke hulpbronnen(euro)>RUIMTE VOOR DE TABEL>De bedragen vormen de totale kosten van de bijkomende posten voor de totale duur van de actie indien deze een welbepaalde duur heeft, en voor 12 maanden indien de duur onbepaald is.10.3 Verhoging van andere huishoudelijke uitgaven die met de actie verband houden, met name kosten in verband met vergaderingen van comités en groepen van deskundigen(euro)>RUIMTE VOOR DE TABEL>De aard van het door het programma Oisin gefinancierde acties leidt niet tot uitgaven voor deskundigen, aangezien de evaluaties van de projecten worden uitgevoerd door enerzijds interne deskundigen van de Commissie, en anderzijds externe overheidsorganen zoals Europol en Association of the European Police Colleges, die de Commissie daarbij bijstaan. De bedragen komen overeen met de totale uitgaven van de actie indien deze een welbepaalde duur heeft of de uitgaven voor 12 maanden indien de duur ervan onbepaald is.