Avis juridique important

|

52001PC0567

Voorstel voor een beschikking van de Commissie tot vaststelling van een actieprogramma voor administratieve samenwerking op het gebied van buitengrenzen, visa, asiel en immigratie (ARGO)  /* COM/2001/0567 def. - CNS 2001/0230 */

Publicatieblad Nr. 025 E van 29/01/2002 blz. 0526 - 0530

Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE tot vaststelling van een actieprogramma voor administratieve samenwerking op het gebied van buitengrenzen, visa, asiel en immigratie (ARGO)(door de Commissie ingediend)TOELICHTING1. INLEIDINGBij Gemeenschappelijk optreden nr. 98/244/JBZ van 19 maart 1998 door de Raad aangenomen op basis van artikel K.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, (VEU) is een programma ingevoerd voor opleiding, uitwisseling en samenwerking op het gebied van het asielbeleid, het immigratiebeleid en de overschrijding van de buitengrenzen (Odysseus-programma) [1]. Dit programma bestrijkt de periode 1998-2002. De voor de uitvoering van het programma toegewezen middelen - 12 miljoen EUR - zullen echter in het boekjaar 2001 worden opgebruikt, dat derhalve het laatste feitelijke jaar zal zijn van het Odysseus-programma in zijn huidige vorm.[1]  PB L 99 van 31.3.1998, blz. 2-7.Bij het Verdrag van Amsterdam, het door de Europese Raad van Wenen goedgekeurde actieplan van de Raad en van de Commissie en de conclusies van de Europese Raad van Tampere is een grootscheeps werkprogramma vastgesteld voor de ontwikkeling van de Europese Unie als ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid. Bij de presentatie van haar scorebord [2] in maart 2000 heeft de Commissie het actieplan vertaald in operationele, concrete termen, waarbij precieze uitvoeringsmodellen worden gebruikt.[2]  Document COM(2001)278.Dit rechtvaardigt de veronderstelling dat er binnen een bepaald tijdsbestek een aantal rechtsinstrumenten in het leven zal worden geroepen, die het beoogde gemeenschappelijke juridische en politieke kader zullen vormen. Er mag dan ook worden aangenomen dat deze wetgevingsinspanningen zullen staan of vallen met diverse acties ter waarborging van de doeltreffendheid van dit beleid in de voorbereidende en de uitvoeringsfase. Het lijkt derhalve van essentieel belang dat de Gemeenschap uit hoofde van artikel 66 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (VEG) een kader voor administratieve samenwerking tot stand brengt om de voor de totstandbrenging van de ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid essentiële steun te kunnen verlenen. Dit is de doelstelling van het ARGO-instrument, dat op de onder de artikelen 62 en 63 van het EG-Verdrag vallende gebieden de plaats zal innemen van het Odysseus-programma.Dit actieprogramma beoogt te voorzien in de dringende noodzaak de administratieve samenwerking tussen de lidstaten te verbeteren, waarop onder meer is gewezen in de beide mededelingen van de Commissie over asiel en migratie [3]. Bij de opstelling van dit nieuwe voorstel heeft de Commissie tevens rekening gehouden met het derde verslag aan het Europees Parlement en de Raad inzake de uitvoering van het Odysseus-programma [4], het in maart 2000 ingediende eindverslag betreffende de externe evaluatie van het programma en de conclusies van de in november 1999 gehouden Odysseus-conferentie.[3]  Documenten COM(2000)755 en 757 van 22.11.2000.[4]  Document SEC(2001)903.2. DOELSTELLINGHet actieprogramma beoogt de procedures op het gebied van asiel, visa, immigratie en controle aan de buitengrenzen doeltreffender te maken, de nationale overheidsdiensten bij te staan bij de tenuitvoerlegging van de communautaire wetgeving die gebaseerd is op de artikelen 62 en 63 van het EG-Verdrag en openheid te verzekeren bij de toepassing van deze wetgeving.De acties in het kader van dit programma moeten gericht zijn op de uitvoering van de desbetreffende Gemeenschapsbepalingen, ongeacht welke nationale overheidsdiensten verantwoordelijk zijn voor de uitvoering van die acties. Dit beginsel onderscheidt dit programma van andere programma's op het gebied van justitie en binnenlandse zaken. De uiteindelijke doelstelling is dat onderdanen van derde landen gelijk worden behandeld door de nationale overheidsdiensten die verantwoordelijk zijn voor de toepassing van de Gemeenschapswetgeving op basis van de artikelen 62 en 63 van het EG-Verdrag, zodat wordt voorkomen dat er in de nationale praktijk verschillen ontstaan die de totstandbrenging van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid kunnen belemmeren.De Gemeenschapsacties op dit gebied spitsen zich toe op:(1) de ontwikkeling en verspreiding van de beste nieuwe werkmethoden, waarbij bijzondere aandacht wordt besteed aan het computeriseringsproces en de elektronische uitwisseling van gegevens teneinde de nationale overheidsdiensten van de lidstaten te helpen hun taak op een efficiënter manier uit te voeren;(2) de vaststelling en versterking van een gemeenschappelijk opleidingsbeleid door de in het kader van het Odysseus-programma gefinancierde projecten maximaal te benutten. Dit zou moeten resulteren in een echte "gemeenschappelijke opleidingskern" ter verwezenlijking van de in dit actieprogramma gestelde doelen;(3) de ontwikkeling van een gemeenschappelijke werkmethodologie en -cultuur voor de lidstaten om de bekendheid met de administratieve processen in iedere lidstaat te vergroten.3. UITVOERINGDe coördinatie en organisatie van de uitvoering van het actieprogramma vinden plaats binnen het kader van een partnerschap tussen de Commissie en de lidstaten.Het jaarlijkse werkprogramma zal het belangrijkste instrument zijn voor de uitvoering van dit actieprogramma. De in het verleden met de uitvoering van programma's opgedane ervaring leert dat de onderwerpen van de bij de Commissie ingediende voorstellen soms lacunes vertonen, dat wil zeggen dat zij niet geheel beantwoorden aan de in de jaarprogramma's uiteengezette specifieke doelstellingen en thematische prioriteiten. Tevens kunnen toegespitste en gerichte acties zodanig worden opgezet dat zij voldoen aan specifieke behoeften in specifieke gebieden. Daarom wordt er voorgesteld dat het jaarlijkse werkprogramma slechts enkele acties omvat, waarbij de vorm ervan (onder andere betere werkmethoden, uitwisselingsprogramma, opleiding en specifieke acties) en een duidelijk omschreven onderwerp en doel worden aangegeven. Aan de hand van het jaarlijkse werkprogramma kan de Commissie de prioriteiten vaststellen voor de administratieve samenwerking op de onder deze beschikking vallende gebieden, waarbij met name moet worden gedacht aan:- de vaststelling van acties ter verbetering van de werkmethoden van de bevoegde overheidsdiensten van de lidstaten;- de vaststelling van Gemeenschapsacties voor specifieke sectoren;- het rationeel gebruik en de coördinatie van de middelen van de Gemeenschap en de lidstaten;- de coördinatie en de planning van opleidingsinitiatieven met het oog op de ontwikkeling van een werkelijk Gemeenschapsbeleid op dit gebied, met inbegrip van technische bijstand voor de overheidsdiensten van derde landen voor zover zulks noodzakelijk wordt geacht.4. FINANCIERINGDe in het kader van dit actieprogramma voorgestelde acties kunnen in aanmerking komen voor financiering uit de Gemeenschapsbegroting, overeenkomstig de toewijzingen op de betrokken begrotingsplaats. Vanuit het gezichtspunt van de lidstaten vormt iedere maatregel ter uitvoering van dit actieprogramma tevens een financiële verbintenis volgens hun eigen begrotingsprocedures. In medefinanciering door de Gemeenschap is slechts voorzien ten aanzien van acties die ofwel reeds zijn vastgelegd ofwel anderszins onder het jaarlijkse werkprogramma vallen. In haar voorstel voor het jaarlijkse werkprogramma zal de Commissie sommige van deze acties met name kunnen noemen en de nationale overheidsdiensten kunnen verzoeken voorstellen in te dienen betreffende de wijze van uitvoering ervan. In het jaarlijkse werkprogramma zal tevens worden aangegeven welk deel van de jaarlijkse middelen wordt gereserveerd voor specifieke acties die niet in dit werkprogramma worden genoemd of er op andere wijze onder vallen, en welke de desbetreffende doelstellingen en evaluatiecriteria zijn. Wat de toepassing van informatietechnologie (IT) bij de informatie-uitwisseling betreft, kunnen de nationale overheidsdiensten en de Commissie tevens gebruik maken van de algemene IDA-diensten die in het kader van het IDA-programma worden gefinancierd. [5][5]  Besluit nr. 1719/1999/EG en Besluit nr. 1720/1999/EG (PB L 203 van 3.8.1999).5. DE KEUZE VAN RECHTSGRONDDe keuze van de rechtsgrond strookt met de wijzigingen van het EG-Verdrag die voortvloeien uit het Verdrag van Amsterdam, dat op 1 mei 1999 in werking is getreden. Artikel 66 van het EG-Verdrag is de rechtsgrond van deze beschikking, die in eerste instantie tot doel heeft de geleidelijke totstandkoming van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid te ondersteunen via verbetering van de administratieve samenwerking tussen de betrokken instanties van de diverse lidstaten en de Commissie. Titel IV van het EG-Verdrag is niet van toepassing op het Verenigd Koninkrijk en Ierland, tenzij deze lidstaten anders besluiten volgens de procedure welke is vastgelegd in het aan de Verdragen gehechte Protocol betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland. Zo is ook, uit hoofde van het aan de Verdragen gehechte Protocol betreffende de positie van Denemarken, Titel IV niet van toepassing op Denemarken.Het hiernavolgende voorstel houdt geen ontwikkeling in van het Schengenacquis in de zin van artikel 1 van de Overeenkomst tussen de Raad van de Europese Unie, de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen inzake de wijze waarop IJsland en Noorwegen worden betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis [6]. Aangezien het bij het onderhavige voorstel voor een beschikking vastgestelde actieprogramma ook relevant is voor onder artikel 62 van het EG-Verdrag vallende beleidsterreinen, kan het Gemengd comité echter op de hoogte worden gesteld overeenkomstig artikel 5 van bovengenoemde overeenkomst. Er moet op worden gewezen dat uit hoofde van artikel 10, in het kader van het voorgestelde actieprogramma ook medefinanciering mogelijk is voor acties waarbij Noorwegen en IJsland zijn betrokken.[6]  PB L 176 van 10.7.1999, blz. 36.6. SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEIDDe opneming van de nieuwe Titel IV betreffende visa, asiel, immigratie en andere beleidsterreinen die verband houden met het vrije verkeer van personen in het EG-Verdrag creëert een communautaire verantwoordelijkheid op deze gebieden. Deze verantwoordelijkheid moet echter worden uitgeoefend in overeenstemming met artikel 5 van het Verdrag, dat wil zeggen indien en voorzover de doelstellingen van het overwogen optreden niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve vanwege de omvang of de gevolgen van het overwogen optreden beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt. Dit voorstel voor een beschikking voldoet aan deze criteria.6.1 SubsidiariteitAfzonderlijke nationale overheidsdiensten kunnen in het kader van de toepassing van het Gemeenschapsrecht niet zorgen voor een homogene gedragslijn van de lidstaten. Er is dan ook een communautair kader vereist om tot een hechtere onderlinge samenwerking te komen. Vraagstukken in verband met de organisatie, bevoegdheden en middelen van de betrokken diensten vallen voor zover mogelijk onder verantwoordelijkheid van de lidstaten.6.2 EvenredigheidUit hoofde van deze beschikking zal er financiële steun kunnen worden verleend voor bepaalde door de betrokken nationale overheidsdiensten voorgestelde acties. Hoe deze acties zullen worden uitgevoerd in het kader van met de Commissie overeengekomen regelingen wordt eveneens beslist door deze overheidsdiensten. Aangezien de lidstaten verantwoordelijk zijn voor het voorstellen en het beheer van de acties moet het gebruik van Gemeenschapsmiddelen onderworpen zijn aan duidelijke en uniforme regels welke zijn vastgelegd in een Raadsbeschikking, het passende instrument voor de uitvoering van Gemeenschapsprogramma's.7. COMMENTAAR BIJ DE ARTIKELENArtikel 1In dit artikel worden de naam, de reikwijdte en de duur alsmede het gebied van toepassing van dit actieprogramma vastgesteld.Artikel 2In dit artikel wordt het begrip "nationale overheidsdiensten" in het kader van dit actieprogramma gedefinieerd.Artikel 3In dit artikel worden de algemene doelstellingen beschreven die ten grondslag moeten liggen aan de acties van de nationale overheidsdiensten. Deze doelstellingen vormen tevens de ontvankelijkheidscriteria voor de medefinanciering van door de lidstaten voorgestelde acties.Artikel 4Dit artikel definieert de activiteiten van de nationale overheidsdiensten van de lidstaten op het gebied van de buitengrenzen die door ARGO worden gesteund met het oog op een doelmatiger toepassing van de bepalingen inzake de onder het Schengenacquis vallende controles aan de buitengrenzen.Artikel 5Dit artikel bevat een omschrijving van de activiteiten van de nationale overheidsdiensten van de lidstaten op het gebied van visa die door ARGO worden gesteund, met name ter verbetering van de consulaire samenwerking.Artikel 6In dit artikel worden de door ARGO gesteunde activiteiten van de nationale overheidsdiensten van de lidstaten op het gebied van asiel aangegeven, welke reeds waren genoemd in de Mededeling van de Commissie van november vorig jaar "Naar een gemeenschappelijke asielprocedure en een in de gehele Unie geldige uniforme status voor personen aan wie asiel wordt verleend" [7].[7]  COM(2000)755 def.Artikel 7Dit artikel omvat de activiteiten van de nationale overheidsdiensten van de lidstaten op het gebied van immigratie die gesteund worden door ARGO. Deze activiteiten hebben betrekking op zowel de legale als de illegale immigratie en sluiten aan bij de Mededeling van de Commissie over een communautair immigratiebeleid [8]. Ook moeten deze activiteiten stroken met de voornaamste richtsnoeren en belangrijkste vereisten van een Gemeenschapsbeleid op het gebied van preventie en bestrijding van illegale immigratie, waarover de Commissie in de nabije toekomst een mededeling zal uitbrengen.[8]  COM(2000)757 def.Artikel 8In dit artikel worden de verschillende soorten acties beschreven die de nationale overheidsdiensten kunnen voorstellen om in aanmerking te komen voor communautaire financiering uit hoofde van ARGO.Artikel 9Dit artikel betreft onvoorziene gebeurtenissen die zich in de lidstaten of in buurlanden op één van de onder de artikelen 62 en 63 van het EG-Verdrag vallende beleidsterreinen kunnen voordoen en een onmiddellijke en gecoördineerde reactie van de nationale overheidsdiensten van de lidstaten vereisen.Artikel 10In dit artikel is vastgelegd wie in aanmerking komt voor medefinanciering in het kader van dit actieprogramma en welke de criteria hiervoor zijn. De mogelijkheid om acties te financieren waarbij niet alleen lidstaten, maar ook kandidaat- en derde landen zijn betrokken, is open gelaten.Artikel 11Dit artikel heeft betrekking op de financiële en begrotingsregels van het actieprogramma en op de basisbeginselen voor de financiering van acties.Artikel 12Dit artikel betreft de uitvoering van het actieprogramma: uiteengezet worden zowel de basisregels terzake als de door de Commissie te volgen stappen, de desbetreffende comitéprocedures en de bij de beoordeling van de voorgestelde acties toe te passen selectiecriteria .Artikel 13In dit artikel is bepaald dat de Commissie bij de uitvoering van het actieprogramma wordt bijgestaan door een uit vertegenwoordigers van de lidstaten samengesteld comité.Artikel 14Bij dit artikel wordt de lidstaten en de Commissie de verplichting opgelegd ervoor te zorgen dat het programma wordt gecontroleerd en geëvalueerd. Tevens wordt de Commissie verplicht jaarlijks verslag uit te brengen aan het Europees Parlement en de Raad.Artikel 15In dit artikel worden de geadresseerden van deze beschikking aangegeven.2001/0230 (CNS)Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE tot vaststelling van een actieprogramma voor administratieve samenwerking op het gebied van buitengrenzen, visa, asiel en immigratie (ARGO)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met name op artikel 66,Gezien het voorstel van de Commissie [9],[9]  PB C ...Gezien het advies van het Europees Parlement [10],[10]  PB C ...Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité [11],[11]  PB C ...Gezien het advies van het Comité van de Regio's [12],[12]  PB C ...Overwegende hetgeen volgt:(1) Administratieve samenwerking tussen de lidstaten op de onder de artikelen 62 en 63 van het Verdrag vallende gebieden is een onderdeel van de doelstelling van de Gemeenschap om geleidelijk een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid tot stand te brengen;(2) Het op basis van artikel K.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie door de Raad aangenomen Gemeenschappelijk optreden 98/244/JHA van 19 maart 1998 ter invoering van een programma voor opleiding, uitwisseling en samenwerking op het gebied van het asielbeleid, het immigratiebeleid en de overschrijding van de buitengrenzen (Odysseus-programma) [13] zal aflopen wanneer de toegewezen middelen in 2001 zullen zijn uitgeput;[13]  PB L 99 van 31.3.1998, blz. 2.(3) Overeenkomstig de conclusies van de Europese Raad van Tampere van 15 en 16 oktober 1999 heeft de Commissie in haar mededeling aan de Raad en het Europees Parlement - halfjaarlijkse bijwerking van het scorebord van de vorderingen op het gebied van de totstandbrenging van een ruimte van "vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid" in de Europese Unie - (1ste halfjaar 2001) [14] een verstrekkend wetgevingsprogramma uitgestippeld, dat zal moeten leiden tot een nieuwe, door de lidstaten ten uitvoer te leggen communautaire regelgeving op het gebied van justitie en binnenlandse zaken.[14]  COM(2001)278 def.(4) Een uniforme gedragslijn van de lidstaten bij de toepassing van het Gemeenschapsrecht kan worden verwezenlijkt door middel van een hechtere samenwerking tussen hun nationale overheidsdiensten en tussen hen en de Commissie.(5) Dit resultaat kan niet worden bereikt door individueel optreden van de overheidsdiensten afzonderlijk. Er is dus een communautair kader vereist ter verbetering van het wederzijds begrip tussen de bevoegde nationale overheidsdiensten en van de wijze waarop zij de desbetreffende communautaire wetgeving toepassen; tevens dienen de prioritaire gebieden van de vereiste administratieve samenwerking te worden aangegeven.(6) Een hoog niveau van opleiding van vergelijkbare kwaliteit in de hele Gemeenschap is nodig om dit actieprogramma te doen slagen, waarbij de met het Odysseus-programma opgedane ervaring moet worden benut.(7) De uitvoering van een communautair actieprogramma is één van de doeltreffendste manieren om deze doelstellingen te verwezenlijken en zal de Commissie de mogelijkheid bieden om na te gaan of de oprichting van een gemeenschappelijk opleidingsinstituut op passende wijze zou kunnen bijdragen tot verbetering van de opleiding van personeelsleden van de lidstaten op het gebied van het Gemeenschapsrecht.(8) De voor de tenuitvoerlegging van deze beschikking noodzakelijke acties moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden [15],[15]  PB L 184 van 17.7.1999, blz. 3.HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:HOOFDSTUK I - INLEIDENDE BEPALINGENArtikel 1Onderwerp en reikwijdteBij deze beschikking wordt een "ARGO" te noemen communautair actieprogramma vastgesteld ter ondersteuning en aanvulling van de door de Gemeenschap en de lidstaten opgezette acties met het oog op de tenuitvoerlegging van de communautaire wetgeving op basis van de artikelen 62, 63 en 66 van het Verdrag.Het ARGO-programma bestrijkt de periode van 1 januari 2002 tot en met 31 december 2006.Artikel 2DefinitieIn deze beschikking worden onder "nationale overheidsdiensten" verstaan de afdelingen van de bestuursorganen van de lidstaten of andere door deze bestuursorganen gemachtigde instanties die verantwoordelijk zijn voor de tenuitvoerlegging van de communautaire wetgeving die gebaseerd is op de artikelen 62 en 63 van het Verdrag en op artikel 66 van het Verdrag voorzover het gaat om administratieve samenwerking op de onder genoemde artikelen 62 en 63 vallende gebieden.Artikel 3Algemene doelstellingenDit actieprogramma draagt bij tot de volgende doelstellingen:(a) bevordering van samenwerking tussen nationale overheidsdiensten bij de toepassing van communautaire regels, met bijzondere aandacht voor het gemeenschappelijk gebruik van hulpbronnen en gecoördineerde en homogene procedures;(b) bevordering van de uniforme toepassing van het Gemeenschapsrecht ter harmonisering van de door de nationale overheidsdiensten in elk van de lidstaten genomen beslissingen, zodat storingen die de geleidelijke totstandbrenging van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid in gevaar kunnen brengen, worden voorkomen;(c) verbetering van de algemene efficiëntie van de nationale overheidsdiensten bij de uitvoering van hun taken in het kader van de toepassing van het Gemeenschapsrecht;(d) ervoor zorgen dat er naar behoren rekening wordt gehouden met de communautaire dimensie bij de organisatie van de nationale overheidsdiensten die bijdragen tot de toepassing van het Gemeenschapsrecht;(e) de transparantie van door de nationale instanties uitgevoerde acties bevorderen door middel van nauwere betrekkingen tot stand te brengen tussen de nationale overheidsdiensten en nationale en internationale gouvernementele en niet-gouvernementele organisaties op dit gebied.HOOFDSTUK II - ONDER ARGO RESSORTERENDE ACTIVITEITENArtikel 4Activiteiten op het gebied van de buitengrenzenTeneinde de in artikel 3 aangegeven doelstellingen te bereiken, wordt in het kader van dit actieprogramma steun verleend voor de activiteiten van de lidstaten op het gebied van de buitengrenzen waarmee het volgende wordt beoogd:(a) ervoor te zorgen dat de lidstaten bij de uitvoering van grenscontroles de in het Gemeenschapsrecht vervatte gemeenschappelijke beginselen en uitvoeringsbepalingen in acht nemen;(b) te zorgen voor een gelijkwaardig niveau van daadwerkelijke bescherming en bewaking aan de buitengrenzen;(c) het verhogen van de doeltreffendheid van de controles aan de grensovergangen en van het toezicht tussen grensovergangen.Artikel 5Activiteiten op het gebied van visaTeneinde de in artikel 2 aangegeven doelstellingen te bereiken, wordt in het kader van dit actieprogramma steun verleend voor de activiteiten van de lidstaten op het gebied van visa waarmee het volgende wordt beoogd:(a) ervoor te zorgen dat de lidstaten bij de verstrekking van visa de in het Gemeenschapsrecht vervatte gemeenschappelijke beginselen en uitvoeringsbepalingen in acht nemen;(b) een gelijkwaardig niveau van controle en veiligheid bij het verstrekken van visa te bevorderen;(c) harmonisatie op het gebied van de behandeling van visumaanvragen, en met name van documenten betreffende het doel van de reis, de bestaansmiddelen en de huisvesting te bevorderen;(d) harmonisatie te bevorderen van de door de lidstaten toegepaste uitzonderingsregelingen voor bepaalde categorieën van personen die visa aanvragen, teneinde zowel de controles aan de buitengrenzen als het vrije verkeer tussen de lidstaten te vergemakkelijken;Artikel 6Activiteiten op het gebied van asielTeneinde de in artikel 3 aangegeven doelstellingen te bereiken, wordt in het kader van dit actieprogramma steun verleend voor de activiteiten van de lidstaten op het gebied van asiel waarmee het volgende wordt beoogd:(a) de invoering en toepassing van het Gemeenschappelijk Europees asielstelsel te bevorderen door maatregelen en normen te steunen die leiden tot een gemeenschappelijke asielprocedure en een uniforme status in de gehele Gemeenschap voor degenen aan wie asiel is verleend;(b) de methode ter bepaling van de staat die verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielaanvraag te vergemakkelijken;(c) de onderlinge aanpassing van de regels inzake de erkenning en de inhoud van de vluchtelingenstatus te steunen; ter aanvulling dienen maatregelen te worden getroffen inzake subsidiaire vormen van bescherming, uit hoofde waarvan eenieder die dergelijke bescherming behoeft een passende status wordt verleend;(d) de doelmatigheid en billijkheid van de asielprocedure te vergroten en de mate van convergentie van beslissingen inzake asielaanvragen te verhogen;(e) reïntegratie- en toegangsfaciliteiten en de wettelijke mogelijkheden voor toelating tot de lidstaten op humanitaire gronden te ontwikkelen;Artikel 7Activiteiten op het gebied van immigratieTeneinde de in artikel 3 aangegeven doelstellingen te bereiken, wordt in het kader van dit actieprogramma steun verleend voor de activiteiten van de lidstaten op het gebied van immigratie waarmee het volgende wordt beoogd:(a) te verzekeren dat de lidstaten bij de afgifte van verblijfstitels en arbeidsvergunningen de in het Gemeenschapsrecht vervatte gemeenschappelijke beginselen en uitvoeringsvoorschriften eerbiedigen teneinde bepalingen in acht nemen;(b) de bekendheid met de regels inzake verblijfstitels en arbeidsvergunningen voor onderdanen van derde landen te bevorderen;(c) de verificatie van het effect van het communautaire immigratiebeleid in de landen van herkomst van de migranten en van de wijze waarop dit in die landen wordt opgevat te stimuleren;(d) te zorgen voor een daadwerkelijke, efficiënte en uniforme toepassing van de gemeenschappelijke bepalingen en beleidslijnen ten aanzien van onregelmatige migratiestromen en illegale immigratie en tegelijkertijd te zorgen voor een toereikende mate van toegang tot internationale bescherming;(e) de samenwerking te verbeteren op het gebied van de terugkeer van illegale immigranten, inclusief de doorreis door andere lidstaten.Artikel 8Soorten actiesMet het oog op de verwezenlijking van de in artikel 3 aangegeven doelstellingen en het uitvoeren van de in de artikelen 4, 5, 6 of 7 genoemde activiteiten kunnen in het kader van dit actieprogramma de volgende soorten acties worden gesteund:(a) opleidingsacties, waartoe met name het opstellen van geharmoniseerde leerplannen en van gemeenschappelijke, door de nationale overheidsdiensten te organiseren basisopleidingsprogramma's behoren evenals aanvullende acties om de nationale overheidsdiensten attent te maken op de beste, in andere lidstaten ontwikkelde werkmethoden en technieken;(b) personeelsuitwisselingen, waarbij ervoor wordt gezorgd dat het gedetacheerde personeel feitelijk deelnemen aan de werkzaamheden van de ontvangende nationale instanties;(c) acties ter bevordering van enerzijds de geautomatiseerde behandeling van dossiers en afhandeling van procedures, mede door gebruik te maken van de meest geavanceerde technieken voor elektronische gegevensuitwisseling, en anderzijds de verzameling, analyse, distributie en verwerking van informatie, waarbij de informatietechnologie ten volle wordt benut, en met name het opzetten van informatiecentra en websites;(d) evaluatie van het effect van gemeenschappelijke regels en procedures op basis van de artikelen 62 en 63 van het Verdrag;(e) acties om het ontwikkelen van degelijke praktijken te stimuleren teneinde werkmethoden en outillage te verbeteren, de procedures te vereenvoudigen en de termijnen te verkorten;(f) de oprichting van gemeenschappelijke operatieve centra en van teams bestaande uit personeel dat afkomstig is van twee of meer lidstaten om met name op te treden in noodsituaties;(g) studies, onderzoek, conferenties en studiebijeenkomsten waaraan personeel van de lidstaten en van de Commissie deelneemt en, in voorkomend geval, personeel van de betrokken nationale en internationale gouvernementele en niet-gouvernementele organisaties;(h) organisatorische voorzieningen om de betrokken nationale en internationale gouvernementele en niet-gouvernementele organisaties te raadplegen en in te schakelen;(i) de activiteiten van de lidstaten in derde landen, met name informatieopdrachten in de landen van herkomst en doorreis.Artikel 9Specifieke actiesOnder dit ARGO kunnen ook andere vormen vallen van administratieve samenwerking op de beleidsterreinen waarop de artikelen 62 en 63 van het Verdrag betrekkin hebben, in het bijzonder gemeenschappelijke maatregelen en acties met een beperkte reikwijdte en duur in situaties die een onmiddellijke reactie vereisen. In het in artikel 12 bedoelde jaarlijkse werkprogramma wordt een kader vastgesteld voor de financiering van deze specifieke acties, waarvan ook de doelstellingen en evaluatiecriteria deel uitmaken.HOOFDSTUK III -FINANCIËLE BEPALINGEN,BEHEER EN TOEZICHTArtikel 10Subsidiabiliteit1. Om in aanmerking te komen voor medefinanciering in het kader van het actieprogramma ARGO moeten de in artikel 8 bedoelde maatregelen(a) worden voorgesteld door de nationale overheidsdienst van een lidstaat en moeten- ten minste twee andere lidstaten of- een andere lidstaat en een kandidaat-lidstaat, indien het de bedoeling is de toetreding ervan voor te bereiden, of- een andere lidstaat en een derde land, indien zulks het doel van de voorgesteld maatregel zou bevorderen, erbij betrokken zijn;(b) een van de in artikel 3 bedoelde algemene doelstellingen beogen, en(c) de uitvoering behelzen van een van de activiteiten op de in artikel 4, 5, 6 resp. 7 bedoelde beleidsterreinen.Artikel 11Financiering1. De jaarlijkse kredieten worden binnen de grenzen van de financiële vooruitzichten toegestaan door de begrotingsautoriteit.2. De medefinanciering van een maatregel door het actieprogramma ARGO is niet verenigbaar met enige andere financiering door een ander programma dat door de begroting van de Europese Gemeenschappen wordt gefinancierd.3. De financieringsbesluiten zijn afhankelijk van subsidieovereenkomsten tussen de Commissie en de nationale overheidsdiensten die de maatregelen voorstellen. Deze besluiten en overeenkomsten worden onderworpen aan de financiële controle van de Commissie en aan de controle van de Rekenkamer.4. De financiële steun uit de van de Europese Gemeenschappen kan in het algemeen niet meer bedragen dan 60% van de kosten van de maatregel. Onder bijzondere omstandigheden kan dit aandeel echter worden verhoogd tot 80%.Artikel 12Uitvoering1. De Commissie is in partnerschap met de lidstaten verantwoordelijk voor het beheer en de uitvoering van het actieprogramma ARGO.2. De Commissie beheert het actieprogramma ARGO overeenkomstig het Financieel Reglement.3. Ter uitvoering van het actieprogramma ARGO dient de Commissie binnen het kader van de in artikel 3 vervatte algemene doelstellingen:(a) een jaarlijks werkprogramma op te stellen dat specifieke doelstellingen, thematische prioriteiten en indien noodzakelijk een lijst van maatregelen omvat;(b) de door de nationale overheidsdiensten voorgestelde maatregelen te evalueren en te selecteren.4. Het jaarlijkse werkprogramma wordt goedgekeurd volgens de in artikel 13, lid 2, bedoelde beheersprocedure. De lijst van geselecteerde maatregelen wordt goedgekeurd overeenkomstig de in artikel 13, lid 3, bedoelde raadplegingsprocedure.5. Bij de evaluatie en selectie van de door de nationale overheidsdiensten voorgestelde acties hanteert de Commissie de volgende criteria:(a) conformiteit met het jaarlijkse werkprogramma, met de algemene doelstellingen vervat in artikel 3 en de activiteiten op de in artikel 4, 5, 6 resp. 7 bedoelde beleidsterreinen;(b) de Europese dimensie van de voorgestelde maatregel en de ruimte voor deelname van de kandidaat-landen;(c) verenigbaarheid met de uitgevoerde of voorgenomen werkzaamheden in het kader van de politieke prioriteiten van de Gemeenschap op de onder de artikelen 62 en 63 vallende gebieden;(d) complementariteit ten opzichte van andere vroegere, huidige of toekomstige maatregelen op het gebied van de administratieve samenwerking;(e) vermogen van de nationale overheidsdiensten om de voorgestelde maatregel uit te voeren;(f) de inherente kwaliteit van de voorgestelde maatregel wat betreft ontwerp, organisatie, presentatie en verwachte resultaten;(g) bedrag van de uit hoofde van het actieprogramma ARGO aangevraagde steun en de mate waarin deze in verhouding staat tot de verwachte resultaten;(h) effect van de verwachte resultaten op de in artikel 3 vervatte algemene doelstellingen en op de activiteiten op de in artikel 4, 5, 6 resp. 7 bedoelde beleidsterreinen.HOOFDSTUK IVALGEMENE EN SLOTBEPALINGENArtikel 13Comité1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité, hierna "het ARGO-comité" genoemd, dat bestaat uit vertegenwoordigers van de lidstaten en dat wordt voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie.2. In de gevallen waarin naar dit lid wordt verwezen, is de beheersprocedure van artikel 4 van Besluit 1999/468/EG van toepassing met inachtneming van artikel 7 van dat besluit. De in artikel 4, lid 3, van Besluit 1999/468/EG bedoelde temrijn wordt op drie maanden vastgesteld.3. In de gevallen waarin naar dit lid wordt verwezen, is de adviesprocedure van artikel 3 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 7 van dat besluit.4. De Commissie kan vertegenwoordigers van de kandidaat-landen uitnodigen op informatiebijeenkomsten na vergaderingen van het comité.Artikel 14Controle en evaluatie1. De Commissie en de lidstaten controleren en evalueren de uitvoering van het actieprogramma ARGO op continue basis.2. De Commissie brengt jaarlijks verslag uit aan het Europees Parlement en de Raad over de uitvoering van het actieprogramma ARGO.In dit verslag worden alle geboekte vorderingen geanalyseerd en het gaat zo nodig vergezeld van voorstellen met het oog op een homogene toepassing van de op de artikelen 62 en 63 van het Verdrag gebaseerde communautaire wetgeving in de lidstaten. De Commissie legt het eerste verslag uiterlijk voor op 31 december 2003 en het eindverslag uiterlijk op 31 december 2007.Artikel 15GeadresseerdenDeze beschikking is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel,Voor de RaadDe voorzitterFINANCIEEL MEMORANDUM BIJ DE BESCHIKKINGBeleidsgebied(en): de artikelen 62, 63 en 66 van het Verdrag tot oprichting van de Europese GemeenschapActiviteit(en): Justitie en binnenlandse zakenBenaming van de actie: voorstel voor een beschikking van de Raad tot vaststelling van een actieprogramma voor administratieve samenwerking op het gebied van buitengrenzen, visa, asiel en immigratie (Argo)1. BEGROTINGSPLAATS(EN) + OMSCHRIJVING(EN)B5 - 820 (Actie D): Programma voor opleiding, uitwisseling en samenwerking op het gebied van justitie en binnenlandse zaken2. ALGEMENE CIJFERS2.1 Totale toewijzing voor de actie (deel B): miljoen EUR aan VK: 25 miljoen EUR2.2 Duur: 2002-20062.3 Meerjarenraming van de uitgaven:a) Tijdschema vastleggingskredieten/betalingskredieten (financiering uit de begroting) (cf. punt 6.1.1)in miljoen EUR (tot op 3 decimalen nauwkeurig)>RUIMTE VOOR DE TABEL>b) Technische en administratieve bijstand en ondersteuningsuitgaven (cf. punt 6.1.2)>RUIMTE VOOR DE TABEL>>RUIMTE VOOR DE TABEL>c) Financiële gevolgen in verband met de personele middelen en andere huishoudelijke uitgaven (cf. punten 7.2 en 7.3)>RUIMTE VOOR DE TABEL>2.4 Verenigbaarheid met de financiële programmering en de financiële vooruitzichtenX Voorstel verenigbaar met de bestaande financiële programmering.( Dit voorstel vereist een herprogrammering van de betrokken rubriek van de financiële vooruitzichten.( inclusief, in voorkomend geval, een beroep op de bepalingen van het interinstitutioneel akkoord.2.5 Financiële gevolgen voor de ontvangstenX Geen enkele financiële implicatie (betreft technische aspecten in verband met de tenuitvoerlegging van een maatregel)OF( Financiële gevolgen - Het effect op de ontvangsten is als volgt:>RUIMTE VOOR DE TABEL>3. BEGROTINGSKENMERKEN>RUIMTE VOOR DE TABEL>4. RECHTSGRONDSLAGArtikel 66 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap.5. BESCHRIJVING EN MOTIVERING5.1 Doel van het communautaire optreden5.1.1 DoelstellingenHet verstrekken van financiële steun voor bepaalde door de lidstaten voorgestelde acties op het gebied van de buitengrenzen, visa, asiel en immigratie waarmee wordt beoogd samenwerking en coördinatie tussen de nationale overheidsdiensten te bevorderen. Daarenboven zal er een communautair kader tot stand worden gebracht om de prioriteiten te bepalen op het gebied van de samenwerking tussen de nationale overheidsdiensten.Dit zal resulteren in een grotere doeltreffendheid van de procedures op de onder dit voorstel vallende gebieden, terwijl tegelijkertijd moeilijkheden bij de tenuitvoerlegging van de nieuwe communautaire wetgeving worden gesignaleerd en er wordt gezorgd voor meer openheid bij de toepassing ervan.5.1.2 Genomen maatregelen die onder de evaluatie ex ante vallenDe doelstellingen van het aan dit nieuwe actieprogramma voorafgaande Odysseus-programma beantwoordden aan reële behoeften van de nationale overheidsdiensten, en de kredieten waren in feite een jaar voor het einde van het programma in hun geheel vastgelegd. De externe evaluatie van maart 2000 onderstreepte dat het algemene karakter van de doelstellingen van het Odysseus-programma de oorzaak zou kunnen zijn van bepaalde moeilijkheden. Dit is één van de redenen waarom het nieuwe ARGO-instrument naast een algemeen kader van doelstellingen activiteiten vaststelt op de onder de artikelen 62 en 63 van het EG-Verdrag vallende beleidsterreinen. Het strakke tijdschema voor de wetgeving dat is opgenomen in het scorebord betreffende de op het gebied van de totstandbrenging van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid geboekte vorderingen en dat zal leiden tot een nieuw communautair acquis geeft eveneens een sterke impuls voor de opstelling van een nieuw programma, dat zich zal toespitsen op de toepassing van dit nieuwe communautaire acquis.Gemeenschapsoptreden is gerechtvaardigd aangezien dergelijke resultaten niet kunnen worden bereikt door middel van individuele actie van de respectieve overheidsdiensten en er dan ook een communautair kader nodig is ter verbetering van het wederzijds begrip van de bevoegde nationale overheidsdiensten en van de manier waarop zij de desbetreffende communautaire wetgeving ten uitvoer leggen, en ter vaststelling van de prioritaire gebieden waarop de administratieve samenwerking zal moeten plaatsvinden.5.1.3 Naar aanleiding van de evaluatie ex post genomen maatregelenDe Commissie brengt jaarlijks verslag uit aan het Europees Parlement en de Raad over de uitvoering van het actieprogramma. In dit verslag wordt alle geboekte vooruitgang geanalyseerd en worden eventuele voorstellen opgenomen met het oog op een homogene toepassing in de lidstaten van de op de artikelen 62 en 63 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap gebaseerde communautaire wetgeving. De Commissie dient het eerste verslag in december 2003 in, en het eindverslag uiterlijk in december 2007.5.2 Voorgenomen acties en wijze van financiering uit de begrotingDoelgroep:Dit actieprogramma is gericht op de nationale overheidsdiensten van de lidstaten. Deze nationale overheidsdiensten zijn de enige directe begunstigden aangezien zij als enige instanties bij het voorstellen van bepaalde acties om Gemeenschapsfinanciering uit hoofde van ARGO kunnen verzoeken.De uiteindelijke begunstigden zijn de onderdanen van derde landen en EU-burgers, aangezien er sprake zal zijn van een grotere doeltreffendheid en openheid van de nationale overheidsdiensten bij de toepassing van de desbetreffende communautaire wetgeving.Het voorstel voor een beschikking omvat activiteiten op het gebied van de buitengrenzen (artikel 4), visa (artikel 5), asiel (artikel 6) en immigratie (artikel 7). In het kader van het ARGO-actieprogramma zal er financiële steun kunnen worden verleend voor concrete acties ter verwezenlijking van deze activiteiten. Deze acties kunnen bestaan in een verbetering van de werkmethoden, opleiding, uitwisseling van functionarissen, seminars en andere vormen van administratieve samenwerking.Enkel de betrokken nationale overheidsdiensten kunnen deze acties voorstellen, en zij alleen bepalen hoe deze acties worden uitgevoerd in het kader van met de Commissie overeengekomen regelingen. De Gemeenschapsfinanciering bedraagt maximaal 60% - 80% in uitzonderlijke omstandigheden - van de totale kosten van de voorgestelde actie. De financieringsbesluiten zijn afhankelijk van subsidieovereenkomsten tussen de Commissie en de nationale overheidsdiensten.5.3 TenuitvoerleggingDe Commissie is in partnerschap met de lidstaten verantwoordelijk voor de uitvoering van het programma. De lidstaten zijn echter als enigen verantwoordelijk voor het voorstellen en beheren van de in het kader van dit programma gefinancierde acties. Voor het gebruik van de Gemeenschapsmiddelen moeten duidelijke en uniforme regels worden vastgelegd in een Raadsbeschikking, het passende instrument voor de tenuitvoerlegging van Gemeenschapsprogramma's.Het enige alternatief voor de voorgestelde regelingen is dat de Commissie de individuele acties rechtstreeks beheert. De ervaring die is opgedaan met de aan deze beschikking voorafgaande gemeenschappelijke acties en proefprojecten leert dat dit een onevenredig zware administratieve last oplevert, zonder dat de efficiëntie daardoor wordt gemaximaliseerd.Door het beheer aan de lidstaten over te dragen, kan de Commissie zich concentreren op de algemene doelstellingen en de algehele samenhang, terwijl er tevens voor wordt gezorgd dat de selectie en de uitvoering van de afzonderlijke acties aan de basis plaatsvinden, met inachtneming van de specifieke situatie in de betrokken lidstaat en de behoeften waarin moet worden voorzien.De acties die in aanmerking komen voor medefinanciering uit hoofde van dit programma moeten de uitvoering beogen van de betrokken Gemeenschapsbepalingen door de nationale overheidsdiensten. Onder nationale overheidsdiensten worden verstaan de afdelingen van de bestuursorganen van de lidstaten of andere door hen gemachtigde instanties die verantwoordelijk zijn voor de tenuitvoerlegging van de communautaire wetgeving.6. FINANCIËLE GEVOLGEN6.1 Totale financiële gevolgen voor deel B (voor de gehele programmeringsperiode)6.1.1 FinancieringVK in miljoen EUR (tot op 3 decimalen nauwkeurig)>RUIMTE VOOR DE TABEL>6.1.2 Technische en administratieve bijstand, ondersteuningsuitgaven en IT-uitgaven (vastleggingskredieten)>RUIMTE VOOR DE TABEL>6.2 Berekening van de kosten per overwogen maatregel in deel B (voor de gehele programmeringsperiode)VK in miljoen EUR (tot op 3 decimalen nauwkeurig)>RUIMTE VOOR DE TABEL>7. GEVOLGEN VOOR HET PERSONEELSBESTAND EN DE ADMINISTRATIEVE UITGAVEN7.1 Gevolgen voor de personele middelen>RUIMTE VOOR DE TABEL>7.2 Algemene financiële gevolgen in verband met de personele middelen>RUIMTE VOOR DE TABEL>De bedragen stemmen overeen met de totale uitgaven gedurende 12 maanden.Bij de raming van de voor de actie noodzakelijke personele en administratieve middelen, moeten de DG's/diensten rekening houden met de besluiten van de Commissie in het kader van het oriënterend debat en de goedkeuring van het voorontwerp van begroting (VOB). Dit betekent dat de DG's moeten aangeven dat de personeelskosten kunnen worden gedekt binnen de voorlopige toewijzing waarin bij de goedkeuring van het VOB is voorzien.In uitzonderlijke gevallen waarin de acties niet konen worden voorzien bij de opstelling van het VOB, zal de Commissie moeten worden verzocht te beslissen of en hoe (via een aanpassing van de voorlopige toewijzing, een herschikking ad hoc, een gewijzigde en aanvullende begroting of een nota van wijzigingen bij het ontwerp van begroting) de tenuitvoerlegging van de voorgestelde actie kan worden aanvaard.7.3 Andere huishoudelijke uitgaven die uit de actie voortvloeien>RUIMTE VOOR DE TABEL>De bedragen stemmen overeen met de totale uitgaven gedurende 12 maanden.(1) De aard van het comité en de groep waar het deel van uitmaakt, vermelden.I. Jaartotaal (7.2 + 7.3)II. Duur van de actieIII. Totale kosten van de actie (I x II)  //  357.600 EUR5 jaar1.788.000 EUR8. TOEZICHT EN EVALUATIE8.1 Follow-upsysteemToezicht op de specifieke acties die door de nationale overheidsdiensten worden uitgevoerd en in aanmerking komen voor Gemeenschapsfinanciering. Als basis dienen de door de begunstigden bij voltooiing van de acties over te leggen verslagen. De Commissie is voornemens een voor alle begunstigden bestemd "model" voor de eindverslagen te ontwikkelen.De toezichtactiviteiten zullen de elementen leveren voor het jaarlijkse verslag dat de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad moet overleggen (zie punt 5.1.3).8.2 Procedure en periodiciteit van de voorgeschreven evaluatieDit actieprogramma wordt geëvalueerd met het oog op een tussentijdse herziening en beoordeling van het effect ervan, en het evaluatieproces moet worden geïntegreerd in het toezicht op de actie.9. FRAUDEBESTRIJDINGSMAATREGELENDe lidstaten zijn verantwoordelijk voor het voorstellen van acties en voor het financiële beheer en de administratie ervan; zij zijn in eerste instantie verantwoordelijk voor de financiële controle van de acties. De voorgestelde acties moeten bovendien voldoen aan de in deze beschikking vastgelegde ontvankelijkheidscriteria.De financieringsbesluiten en -contracten zijn onderhevig aan financiële controle door de Commissie en aan audits door de Rekenkamer. Volgens de beginselen van gezond financieel beheer moeten de lidstaten de uitgavenaangiften certificeren en erop toezien dat er in het boekhoudsysteem gebruik wordt gemaakt van verifieerbare bescheiden. Tevens dienen zij onregelmatigheden te voorkomen, op te sporen en te corrigeren, dienen zij de noodzakelijke gerechtelijke procedures in te leiden en de Commissie hiervan op de hoogte te stellen en dienen zij samen te werken met de Commissie en bedragen terug te vorderen die als gevolg van onregelmatigheden verloren zijn gegaan. Daarnaast moet de Commissie het bestaan en de goede werking van de beheer- en controlesystemen in de lidstaten verifiëren en kan zij controlebezoeken ter plaatse uitvoeren of de betrokken lidstaat verzoeken inspecties te verrichten, waaraan eventueel wordt deelgenomen door functionarissen of ander personeel van de Commissie.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 23.7.2015
            COM(2015) 370 final
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
            betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Solidariteitsfonds van de Europese Unie

               TOELICHTING EN VOORWAARDEN VOOR DE BESCHIKBAARSTELLING VAN MIDDELEN UIT HET SOLIDARITEITSFONDS VAN DE EUROPESE UNIE

               1.INLEIDING

               Dit besluit heeft betrekking op de beschikbaarstelling van middelen uit het Solidariteitsfonds van de Europese Unie (hierna "het fonds" genoemd) voor een bedrag van 16 274 765 EUR naar aanleiding van drie rampen in Bulgarije en Griekenland. Deze beschikbaarstelling wordt voor het volle bedrag gefinancierd door gedeeltelijk gebruik te maken van de 50 000 000 EUR aan vastleggings- en betalingskredieten die reeds in de begroting 2015 zijn opgenomen. Bijgevolg is een gewijzigde begroting niet vereist.

               2.TOELICHTING EN VOORWAARDEN

               Eind april 2015 heeft de Commissie drie aanvragen voor financiële bijstand uit het fonds ontvangen die betrekking hebben op een ramp in Bulgarije (streng winterweer) en twee rampen in Griekenland (overstroming in Evros en Centraal Griekenland) die zich in januari en februari 2015 hebben voorgedaan. De Commissie heeft een grondig onderzoek van de drie aanvragen uitgevoerd overeenkomstig Verordening (EG) nr. 2012/2002 van de Raad van 11 november 2002 tot oprichting van het Solidariteitsfonds van de Europese Unie
                  1
                (hierna "de Verordening" genoemd) en in het bijzonder de artikelen 2, 3 en 4 van deze verordening. De belangrijkste afwegingen die bij de beoordelingen zijn gemaakt, kunnen als volgt worden samengevat.

               2.1.BULGARIJE

               (1)Eind januari en begin februari 2015 hadden grote delen van Bulgarije te lijden onder hevige regenbuien, sneeuw, overstromingen en aardverschuivingen, die aanzienlijke schade hebben aangericht aan openbare infrastructuur, bedrijven, particuliere woningen en bezittingen en de landbouwsector.

               (2)De aanvraag van Bulgarije werd door de Commissie ontvangen op 24 april 2015, binnen de termijn van 12 weken na de vaststelling van de eerste schade op 30 januari 2015.

               (3)Uit de beoordeling van de Commissie bleek dat de verschillende rampen in Bulgarije eenzelfde meteorologische, natuurlijke oorzaak hadden en dus vallen binnen het toepassingsgebied van het SFEU.

               (4)Bij de indiening van zijn aanvraag verzocht Bulgarije om betaling van een voorschot op de verwachte bijdrage uit het SFEU. Na een voorlopige beoordeling van de aanvraag concludeerde de Commissie dat was voldaan aan de voorwaarden van artikel 4 bis van de Verordening. Op grond van Besluit C(2015) 4179 werd een voorschot verleend ten belope van 637 782 EUR, hetgeen neerkomt op 10 % van de verwachte bijdrage uit het fonds.

               (5)De Bulgaarse autoriteiten ramen de totale directe schade veroorzaakt door de ramp op 243,305 miljoen EUR. Dit komt neer op 0,622 % van het bni van Bulgarije ofwel 103,6 % van de voor Bulgarije in 2015 geldende drempel van 234,871 miljoen EUR (d.w.z. 0,6 % van het bni volgens de gegevens van 2013) voor steun uit het SFEU bij een grote ramp. Aangezien het bedrag van de totale directe schade de drempel overschrijdt, kan de ramp worden aangemerkt als "grote natuurramp" in de zin van artikel 2, lid 2, van de Verordening.

               (6)De totale directe schade vormt de basis voor de berekening van de financiële bijdrage uit het fonds. De financiële bijdrage mag enkel worden gebruikt voor noodacties inzake eerste levensbehoeften en herstel als bedoeld in artikel 3 van de Verordening.

               (7)Wat betreft de impact en de gevolgen van de ramp, is bijna het gehele Bulgaarse grondgebied getroffen door het strenge winterweer. Er werd aangegeven dat de zuidoostelijke regio het hardst was getroffen. Alleen al in de stad Burgas kwamen meer dan 300 gebouwen onder water te staan. Belangrijke infrastructuur is door de aardbevingen vernietigd. Er waren dijkbreuken, talrijke rivieren (zoals de Maritsa (of Evros in het Grieks)) traden buiten hun oevers, waardoor landbouwgrond en bossen zijn overstroomd. Hevige windstoten vernielden dennenbossen, veroorzaakten stroomonderbrekingen en verstoringen van de communicatienetwerken. Wegen waren geblokkeerd door omgevallen bomen.

               (8)De kosten voor noodacties inzake eerste levensbehoeften, die krachtens artikel 3, lid 2, van de Verordening in aanmerking worden genomen, zijn - opgesplitst volgens het soort actie - door de Bulgaarse autoriteiten op 239,225 miljoen EUR geraamd. Dit bedrag vertegenwoordigt meer dan 98% van de totale aangemelde schade. De Bulgaarse autoriteiten hebben toegelicht dat het onevenredig hoge aandeel openbare schade het gevolg is van het onvermogen van de lokale autoriteiten om binnen de voor aanvragen geldende termijn van 12 weken het bedrag van de particuliere schade naar behoren te bepalen. De particuliere schade is dus grotendeels niet opgenomen in de aanvraag. Het grootste onderdeel van de kosten van de noodacties bedraagt meer dan 97 miljoen EUR en heeft betrekking op de veiligstelling van de infrastructurele preventievoorzieningen. Geraamd wordt dat meer dan 46 miljoen EUR vereist zal zijn voor het herstel van de transportinfrastructuur.

               (9)De getroffen regio's vallen onder de categorie "minder ontwikkelde regio's" in het kader van de Europese structuur- en investeringsfondsen (2014-2020). De Bulgaarse autoriteiten hebben aan de Commissie niet te kennen gegeven dat zij voornemens zijn middelen van het ESI-fondsprogramma over te hevelen naar herstelmaatregelen.

               (10)Wat betreft de uitvoering van Uniewetgeving inzake rampenpreventie en -beheer in verband met de aard van de ramp, heeft Bulgarije in 2010 Richtlijn 2007/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2007 over beoordeling en beheer van overstromingsrisico’s (de "Hoogwaterrichtlijn") omgezet in nationale wetgeving en voor elk stroomgebieddistrict is een voorlopige overstromingsrisicobeoordeling uitgevoerd op basis van de methode voor de beoordeling van overstromingsrisico en overstromingsgevaar die door het ministerie van Milieu en Water is opgesteld.

               (11)Op het moment van de indiening van de aanvraag liepen tegen Bulgarije geen inbreukprocedures op het vlak van de Uniewetgeving in verband met de aard van de ramp.

               (12)De Bulgaarse autoriteiten hebben medegedeeld dat schade ten belope van ongeveer 32 275 EUR door de verzekering is gedekt. Dit bedrag is afgetrokken van de subsidiabele kosten.

               2.2.GRIEKENLAND (overstromingen in de regio Evros en de centrale en westelijke regio’s)

               (1)Vanaf begin februari 2015 is Griekenland getroffen door wijdverbreide overstromingen in het bredere stroomgebied van de rivieren Evros en Ardas in de regio's Oost-Macedonië en Thracië. Deze overstromingen hebben schade toegebracht aan essentiële infrastructuur, openbare gebouwen, particuliere woningen, bedrijven en de landbouw.

               (2)Tijdens dezelfde periode zijn grote delen van centraal en westelijk Griekenland met inbegrip van de regio's Epirus, West-Griekenland, Centraal-Griekenland en Thessalië getroffen door soortgelijke rampen die zelfs grotere schade hebben veroorzaakt dan in Oost-Macedonië.

               (3)Op 23 april 2015 heeft Griekenland binnen de termijn van 12 weken na de vaststelling van de eerste schade op 4 februari 2015 (Evros) en 1 februari (centrale en westelijke regio's) twee aanvragen voor een financiële bijdrage uit het fonds ingediend. De aanvragen werden ingediend als "regionale rampen" overeenkomstig artikel 2, lid 3, van de Verordening. In totaal werden vijf regio's op NUTS-niveau 2 getroffen door de ramp: de regio's Oost-Macedonië en Thracië (overstromingen in Evros) alsook de regio's Epirus, West-Griekenland, Centraal Griekenland en Thessalië (overstromingen in centraal en westelijk Griekenland).

               (4)Uit de beoordeling door de Commissie bleek evenwel dat de gebeurtenissen in Griekenland (en de grote ramp in Bulgarije) met elkaar verband hielden en door dezelfde weersomstandigheden waren veroorzaakt. Derhalve heeft de Commissie besloten de Griekse natuurrampen als één enkele regionale natuurramp te beschouwen zoals bepaald in artikel 2, lid 3, van de Verordening. De ramp heeft een natuurlijke oorzaak en valt derhalve onder het toepassingsgebied van het SFEU.

               (5)Met de samenvoeging van de beide aanvragen worden de administratieve lasten voor Griekenland bij de uitvoering en de rapportage aanzienlijk verminderd, maar verder heeft dit geen gevolgen voor het bedrag van de financiële bijdrage uit het SFEU.

               (6)Bij de indiening van zijn aanvragen verzocht Griekenland om betaling van een voorschot op de verwachte bijdragen uit het SFEU. Na een voorlopige beoordeling van de aanvragen en voorafgaand aan het besluit tot samenvoeging van beide aanvragen heeft de Commissie geconcludeerd dat in beide gevallen is voldaan aan de voorwaarden van artikel 4 bis van de Verordening.

               (7)De Griekse autoriteiten ramen de totale gecumuleerde directe schade van de overstromingen op 395,878 miljoen EUR (132,454 miljoen EUR voor Evros plus 263,424 miljoen EUR voor centraal en westelijk Griekenland). Dit bedrag komt neer op 36 % van de voor Griekenland in 2015 geldende drempel van 1 091,315 miljoen EUR (d.w.z. 0,6 % van het bni volgens de gegevens van 2013) voor steun uit het SFEU bij een grote natuurramp. Derhalve kunnen de natuurrampen niet als "grote natuurramp" worden beschouwd. De totale directe schade vertegenwoordigt evenwel 4,78 % van het gewogen gemiddelde bbp van de desbetreffende vijf regio's op NUTS-niveau 2 en overschrijdt dus ruimschoots de in de Verordening vastgestelde drempel van 1,5 % van het gewogen regionale bbp om als een regionale ramp te worden beschouwd.

               (8)De totale directe schade vormt de basis voor de vaststelling van de financiële bijdrage uit het fonds. De financiële bijdrage mag enkel worden gebruikt voor noodacties inzake eerste levensbehoeften en herstel als bedoeld in artikel 3 van de Verordening.

               (9)Op grond van Besluit C(2015) 4180 van de Commissie is een voorschot ten belope van 331 135 EUR voor Evros verleend. Op grond van Besluit C(2015) 4181 van de Commissie is een bedrag van 658 560 EUR vrijgemaakt voor centraal en westelijk Griekenland. In beide gevallen komt dit neer 10 % van de verwachte financiële bijdrage uit het fonds.

               (10)Wat betreft de impact en de gevolgen van de natuurrampen, hebben de overstromingen in het rivierbekken van de Evros de landbouwsector bijzonder zwaar getroffen. Een oppervlakte van ongeveer 17 500 ha is overstroomd. Landbouwinfrastructuur, opslagruimtes en gewassen werden vernield. 150 km wegen werden beschadigd of vernield. In 17 dorpen hebben de infrastructuur voor watervoorziening en het riolenstelsel schade opgelopen. Door de overstromingen zijn ook openbare gebouwen beschadigd (scholen, sportzalen, bibliotheken). In de westelijke, centrale en noordelijke delen van Griekenland hadden Epirus, Aitoloakarnania, Evrytania, Fthiotida, Thessalië en de Peloponnesos te kampen met hevige regenval en stormen, alsook met zware sneeuwval in de bergen, stormwinden uit het zuiden, zowel op zee als op het land. Dit gaf aanleiding tot stroomonderbrekingen, rivieren traden buiten hun oevers en grootschalige aardverschuivingen hadden tot gevolg dat een aantal gehuchten in de bergen geïsoleerd raakten en de inwoners geëvacueerd moesten worden. De ramp veroorzaakte schade aan meer dan 60 % van het wegennetwerk in Epirus. De landbouw werd geconfronteerd met schade aan gewassen op beteelde arealen. Opslagplaatsen, huizen, landbouwondernemingen, veetelers en boerderijen werden getroffen. Op sommige plaatsen liep Grieks cultureel erfgoed gevaar. De historische brug van Plaka in Tzoumerka is bijvoorbeeld weggevaagd door het kolkende water van de rivier Arachthos.

               (11)De kosten voor noodacties inzake eerste levensbehoeften, die krachtens artikel 3, lid 2, van de Verordening in aanmerking worden genomen, zijn - opgesplitst volgens het soort actie - door de Griekse autoriteiten op 308,445 miljoen EUR geraamd. Het grootste onderdeel van de kosten bedraagt meer dan 196 miljoen EUR en heeft betrekking op de transportsector. Het op één na grootste onderdeel van de kosten heeft betrekking op de veiligstelling van de infrastructurele preventievoorzieningen en bedraagt 83 miljoen EUR.

               (12)De getroffen regio's zijn "minder ontwikkelde regio's" in het kader van de Europese structuur- en investeringsfondsen (2014-2020). De Griekse autoriteiten hebben aan de Commissie niet te kennen gegeven dat zij voornemens zijn middelen van het ESI-fondsprogramma over te hevelen naar herstelmaatregelen.

               (13)Momenteel lopen tegen Griekenland geen inbreukprocedures op het vlak van de uitvoering van Uniewetgeving inzake rampenpreventie en -beheer. In november 2012 is een geactualiseerd rapport inzake de voorlopige overstromingsrisicobeoordeling bij de Commissie ingediend. Als onderdeel van het nationaal strategisch referentiekader 2014-2020 worden bovendien met middelen van het operationele programma "Infrastructuur, transport, milieu en duurzame ontwikkeling", dat wordt medegefinancierd door het Europees Regionaal Ontwikkelingsfonds en het Cohesiefonds, onder de thematische doelstelling 5, acties ondersteund die tot doel hebben een antwoord te bieden op de negatieve impact van klimaatveranderingen en aanpassingen tot stand te brengen aan de nieuwe droogte en warmte en mogelijke extreme weersverschijnselen zoals overstromingen.

               (14)Op het moment van de indiening van de aanvraag liepen tegen Griekenland geen inbreukprocedures op het vlak van de Uniewetgeving in verband met de aard van de ramp.

               (15)De Griekse autoriteiten hebben bevestigd dat de subsidiabele kosten niet door verzekeringen worden gedekt.

               3.FINANCIERING

               Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014-2020
                  2
               , en met name artikel 10, maakt het mogelijk om met een jaarlijks maximum van 500 miljoen EUR (in prijzen van 2011) middelen uit het Solidariteitsfonds van de Europese Unie (hierna "het fonds" genoemd) ter beschikking te stellen boven het maximum dat voor de betrokken rubrieken in het meerjarig financieel kader is vastgesteld. De voorwaarden om voor steun in aanmerking te komen, zijn vermeld in Verordening (EG) nr. 2012/2002 van de Raad tot oprichting van het Solidariteitsfonds van de Europese Unie, gewijzigd bij Verordening (EU) nr. 661/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014. De voorwaarden voor de beschikbaarstelling zijn vastgesteld in punt 11 van het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer
                  3
               .

               Aangezien solidariteit de belangrijkste reden voor de oprichting van het fonds was, is de Commissie van mening dat de steun van het fonds progressief moet zijn. Dit betekent, gelet op de praktijk tot dusver, dat het deel van de schade dat de drempel voor steun bij een grote natuurramp overstijgt (0,6% van het bni of 3 miljard EUR in prijzen van 2011, indien dit bedrag lager is) recht geeft op een hogere steunintensiteit dan schade onder de drempel. In het verleden werden de toewijzingen voor grote natuurrampen vastgesteld op 2,5 % van de totale directe schade onder de drempel en 6% van de schade boven de drempel. Voor regionale rampen en rampen aanvaard op basis van de "buurland"-regel bedraagt het percentage 2,5 %.

               De bijdrage mag de geraamde totale kosten van de voor steun in aanmerking komende acties niet overschrijden. De methode voor het berekenen van de steun uit het Solidariteitsfonds werd beschreven in het jaarverslag over het Solidariteitsfonds 2002-2003 en is goedgekeurd door de Raad en het Europees Parlement.

               Op basis van de aanvragen van Bulgarije en Griekenland en uitgaande van de raming van de totale veroorzaakte directe schade wordt de steun uit het fonds als volgt berekend:

                        Ramp

                        Directe schade
                        (miljoen

                        EUR)

                        Toegepast maximum voor regionale rampen (miljoen

                        EUR)

                        Drempel voor grote rampen
                        (miljoen EUR)

                        Totale kosten van de voor steun in aanmerking komende acties
                        (miljoen

                        EUR)

                        2,5 % van de directe schade tot maximum (in EUR)

                        6 % van de directe schade boven maximum (in EUR)

                        Voorgesteld totaal steunbedrag in EUR

                        BULGARIJE

                        243,305

                        -

                        234,871

                        239,225

                        5 871 775

                        506 040

                        6 377 815

                        GRIEKENLAND

                        395,878

                        124,354

                        1 091,315

                        308,445

                        9 896 950

                        -

                        9 896 950

                        TOTAAL

                        16 274 765

               Bij de vaststelling van de begroting 2015 werd een bedrag van 50 000 000 EUR vrijgemaakt voor de betaling van voorschotten en de overeenkomstige vastlegging- en betalingskredieten werden in de begroting opgenomen. In het licht van het onderzoek van de aanvragen
                  4
                en rekening houdend met het maximumbedrag dat uit het fonds mag worden uitgekeerd, stelt de Commissie voor om met betrekking tot deze twee gevallen middelen uit het fonds ter beschikking te stellen, door een bedrag van 16 274 765 EUR te besteden uit de middelen ten belope van 50 000 000 EUR die in de begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2015 specifiek zijn vrijgemaakt voor de betaling van voorschotten.

               Aangezien een bedrag van 1 627 477 EUR reeds is betaald als voorschot (10 % van de bijdrage, hetgeen neerkomt op 637 782 EUR voor Bulgarije en 989 695 EUR voor Griekenland) overeenkomstig artikel 4 bis, lid 2, van de Verordening, bedraagt het te betalen saldo 14 647 288 EUR (5 740 033 EUR voor Bulgarije en 8 907 255 EUR voor Griekenland).

               Na uitbetaling van de bovenvermelde voorschotten bedraagt het beschikbare saldo in de begroting voor de betaling van voorschotten 48 372 523 EUR. Overeenkomstig punt 11 van het Interinstitutioneel Akkoord dat voorziet in mogelijkheden tot herschikking van kredieten, stelt de Commissie voor om uit dit beschikbare saldo een bedrag ten belope van 14 647 288 EUR voor Bulgarije en Griekenland op te nemen. Na uitbetaling van het saldo van 14 647 288 EUR blijft voor noodgevallen 33 725 235 EUR beschikbaar voor verdere voorschotten in 2015. Op basis van de thans beschikbare informatie wordt dit bedrag toereikend geacht voor eventuele nieuwe aanvragen die in de rest jaar zouden worden ingediend.

               Indien er geen eensgezindheid bestaat, wordt een trialoog-procedure ingeleid overeenkomstig punt 11 van het Interinstitutioneel Akkoord
                  5
               .

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

               betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Solidariteitsfonds van de Europese Unie

               HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               Gezien Verordening (EG) nr. 2012/2002 van de Raad van 11 november 2002 tot oprichting van het Solidariteitsfonds van de Europese Unie
                  6
               , en met name artikel 4, lid 3,

               Gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer
                  7
               , en met name punt 11,

               Gezien het voorstel van de Commissie
                  8
               ,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Het Solidariteitsfonds van de Europese Unie (hierna "het fonds" genoemd) heeft tot doel de Unie in staat te stellen snel, doeltreffend en soepel te reageren op noodsituaties en solidariteit te betonen met de bevolking van door rampen getroffen regio’s.

               (2)Zoals vastgesteld in artikel 10 van Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad
                  9
                mag het fonds het jaarlijkse maximumbedrag van 500 miljoen EUR (prijzen 2011) niet overschrijden.

               (3)Bulgarije heeft een aanvraag ingediend om middelen uit het fonds beschikbaar te stellen in verband met streng winterweer.

               (4)Griekenland heeft twee aanvragen ingediend om middelen uit het fonds beschikbaar te stellen in verband met overstromingen.

               (5)Uit de beoordeling van de Commissie bleek dat de aanvragen voldoen aan de voorwaarden voor de toekenning van steun uit het Solidariteitsfonds zoals vastgesteld in Verordening nr. 2012/2002 van de Raad.

               (6)Met betrekking tot de door Bulgarije en Griekenland ingediende aanvragen dienen dus middelen uit het fonds te worden verstrekt om te voorzien in een financiële bijdrage ten belope van het volledige bedrag van 16 274 765 EUR.

               (7)Er zijn mogelijkheden tot herschikking van de kredieten overeenkomstig de tweede zin van punt 11 van het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013. De kredieten voor voorschotten voor het begrotingsjaar 2015 zijn in heel beperkte mate gebruikt, voor de drie aanvragen waarop dit besluit betrekking heeft en waarvoor het te betalen saldo 14 647 288 EUR bedraagt. Bijgevolg wordt het volledige bedrag voor de terbeschikkingstelling gefinancierd door gebruik te maken van de in de algemene begroting van de Europese Unie beschikbare kredieten voor het begrotingsjaar 2015 en zijn geen aanvullende kredieten nodig. Derhalve dient geen gewijzigde begroting te worden opgesteld, aangezien dit besluit reeds voorziet in alle noodzakelijke onderdelen voor de terbeschikkingstelling van middelen uit het fonds.

               (8)Teneinde zo snel mogelijk middelen uit het fonds ter beschikking te stellen, moet dit besluit van toepassing zijn vanaf de datum waarop het wordt vastgesteld,

               HEBBEN HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het volledige bedrag van de voorliggende terbeschikkingstelling van middelen wordt gedekt door de op begrotingsonderdeel 13 06 01 beschikbare kredieten die specifiek in de begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2015 zijn vrijgemaakt voor de betaling van voorschotten.

               Artikel 2

               Dit besluit treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

                Het is van toepassing met ingang van .... [datum van vaststelling in te voegen door het Parlement vóór de bekendmaking in het PB].

               Gedaan te Brussel,

                  Voor het Europees Parlement
                        Voor de Raad

                  De voorzitter
                        De voorzitter

                     (1)
                  Verordening (EG) nr. 2012/2002 van de Raad van 11 november 2002 tot oprichting van het Solidariteitsfonds van de Europese Unie (PB L 311 van 14.11.2002, blz. 3).

                     (2)
                  PB L 347 van 20.12.2013, blz. 884.

                     (3)
                  PB C 373 van 20.12.2013, blz. 1.

                     (4)
                  Mededeling aan de Commissie C(2015) xxxx.

                     (5)
                  PB C 373 van 20.12.2013, blz. 1.

                     (6)
                  Verordening (EG) nr. 2012/2002 van de Raad van 11 november 2002 tot oprichting van het Solidariteitsfonds van de Europese Unie (PB L 311 van 14.11.2002, blz. 3).

                     (7)
                  PB C 373 van 20.12.2013, blz. 1.

                     (8)
                  PB C […] van […], blz. […].

                     (9)
                  Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014-2020 (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 884).