               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 4.10.2017
            COM(2017) 564 final
            2017/0246(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in het bij de associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Moldavië, anderzijds, opgerichte Associatiecomité in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken met betrekking tot het door de Republiek Moldavië ingediende uitgebreide stappenplan in verband met de uitvoering van de overeenkomst op het gebied van overheidsopdrachten

               TOELICHTING

               1.Onderwerp van het voorstel

               Dit voorstel betreft het besluit van de Raad tot bepaling van het namens de Unie in het Associatiecomité in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken in te nemen standpunt met betrekking tot het uitbrengen van een positief advies over het door de Republiek Moldavië ingediende uitgebreide stappenplan in verband met de uitvoering van de overeenkomst op het gebied van overheidsopdrachten.

               2.Achtergrond van het voorstel

               2.1.De associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Moldavië, anderzijds

               De associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Moldavië, anderzijds ("de overeenkomst") heeft tot doel bij te dragen tot een geleidelijke economische integratie en een verdieping van de politieke associatie tussen de Republiek Moldavië en de Europese Unie. De overeenkomst is op 1 juli 2016 in werking getreden.

               2.2.Het Associatiecomité

               Het Associatiecomité is een orgaan dat is ingesteld bij de overeenkomst en dat overeenkomstig artikel 438, lid 3, van de overeenkomst de bevoegdheid heeft besluiten vast te stellen in de in de overeenkomst genoemde gevallen en op de terreinen waarvoor de Associatieraad bevoegdheden heeft overgedragen aan het Associatiecomité. Die besluiten zijn bindend voor de partijen, die de nodige maatregelen treffen voor de uitvoering ervan.

               Zoals bepaald in artikel 438, lid 4, van de overeenkomst komt het Associatiecomité in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken bijeen voor de bespreking van alle onderwerpen op het gebied van handel en daarmee verband houdende aangelegenheden in de zin van titel V van de overeenkomst. Overeenkomstig artikel 1, lid 4, van het reglement van orde van het Associatiecomité en de subcomités ("het reglement van orde")
                  1
                bestaat het Associatiecomité in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken uit hoge ambtenaren van de Europese Commissie en van de Republiek Moldavië met verantwoordelijkheid voor handel en daarmee verband houdende aangelegenheden. Een vertegenwoordiger van de Europese Commissie of van de Republiek Moldavië met verantwoordelijkheid voor handel en daarmee verband houdende aangelegenheden fungeert als voorzitter van het Associatiecomité in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken. De vergaderingen worden ook bijgewoond door een vertegenwoordiger van de Europese dienst voor extern optreden.

               Overeenkomstig artikel 438, lid 3, van de overeenkomst en artikel 11, lid 1, van het reglement van orde stelt het Associatiecomité zijn besluiten vast in onderlinge overeenstemming tussen de partijen na voltooiing van de desbetreffende interne procedures. Besluiten en aanbevelingen worden ondertekend door de voorzitter van het Associatiecomité en gewaarmerkt door de secretarissen van het Associatiecomité.

               2.3.De beoogde handeling van het Associatiecomité in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken

               Het Associatiecomité in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken zal een besluit vaststellen waarmee het een positief advies uitbrengt over het door de Republiek Moldavië ingediende uitgebreide stappenplan in verband met de uitvoering van de overeenkomst op het gebied van overheidsopdrachten ("de beoogde handeling").

               Het doel van het positieve advies over het stappenplan is het stroomlijnen van de aanpassing van de wetgeving van de Republiek Moldavië op het gebied van overheidsopdrachten zoals vastgesteld in artikel 272 van de overeenkomst. Deze stap is een integrerend onderdeel van het proces van tenuitvoerlegging van de overeenkomst. Het stappenplan wordt beschouwd als referentiedocument voor de tenuitvoerlegging van de overeenkomst met de Republiek Moldavië op het gebied van overheidsopdrachten.

               De beoogde handeling zal voor de partijen bindend zijn overeenkomstig artikel 438, lid 3, van de overeenkomst, waarin het volgende is bepaald: "Het Associatiecomité is bevoegd om besluiten vast te stellen in de in deze overeenkomst genoemde gevallen en op de terreinen waarvoor de Associatieraad bevoegdheden heeft overgedragen aan het Associatiecomité. Deze besluiten zijn bindend voor de partijen, die de nodige maatregelen treffen voor de uitvoering ervan".

               3.Namens de Unie in te nemen standpunt

               Dit voorstel voor een besluit van de Raad stelt het standpunt van de Unie vast met betrekking tot een in het bij de overeenkomst opgerichte Associatiecomité vast te stellen besluit in relatie tot een positief advies over het door de Republiek Moldavië ingediende uitgebreide stappenplan in verband met de uitvoering van de overeenkomst op het gebied van overheidsopdrachten.

               Pas nadat het Associatiecomité in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken een positief advies over het stappenplan heeft uitgebracht, kan de Republiek Moldavië de aanpassing van de wetgeving op het gebied van overheidsopdrachten als vastgesteld in artikel 272 van de overeenkomst stroomlijnen.

               Het door de Republiek Moldavië ingediende stappenplan met betrekking tot overheidsopdrachten voldoet aan de eisen van artikel 272, leden 1 en 2, van de overeenkomst.

               Dit voorstel sluit aan op en draagt bij tot de uitvoering van andere externe beleidslijnen van de Unie, met name het Europees nabuurschapsbeleid en het beleid inzake ontwikkelingssamenwerking met betrekking tot de Republiek Moldavië.

               De bepalingen van de overeenkomst op het gebied van handel en daarmee verband houdende aangelegenheden werden in 2009 onderworpen aan een effectbeoordeling vooraf en in 2012 aan de duurzaamheidseffectbeoordeling voor het handelsverkeer van DG Handel van de Commissie, waarvan in de onderhandelingen voor een diepe en brede vrijhandelsruimte is gebruikgemaakt. Uit dat onderzoek bleek dat de uitvoering van de bepalingen op het gebied van handel en daarmee verband houdende aangelegenheden geen negatieve gevolgen zal hebben voor de Unie, het acquis van de Unie of haar beleidsterreinen, en naar verwachting een positief effect zal hebben op de economische ontwikkeling van de Republiek Moldavië. Het voorstel heeft geen nadelige invloed op het economisch, sociaal of milieubeleid van de Unie.

               De overeenkomst valt momenteel niet onder de Refit-procedures, zij brengt geen kosten mee voor kleine en middelgrote ondernemingen in de Unie en levert geen problemen op vanuit het oogpunt van de digitale omgeving.

               4.Rechtsgrondslag

               4.1.Procedurele rechtsgrondslag

               4.1.1.Beginselen

               Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van "de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst".

               Het begrip "handelingen met rechtsgevolgen" omvat tevens handelingen die rechtsgevolgen hebben uit hoofde van de op het betrokken lichaam toepasselijke volkenrechtelijke bepalingen. Onder dit begrip vallen tevens instrumenten die volkenrechtelijk niet bindend zijn, maar die "beslissende invloed [hebben] op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt"
                  2
               .

               4.1.2.Toepassing op het onderhavige geval

               Het Associatiecomité is een lichaam dat krachtens een overeenkomst is opgericht, namelijk de associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Moldavië, anderzijds.

               In artikel 272, lid 3, van de overeenkomst wordt bepaald dat het stappenplan na een positief advies van het Associatiecomité in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken als referentiedocument voor de tenuitvoerlegging van dit hoofdstuk wordt beschouwd. Uit hoofde van artikel 438, lid 3, van de overeenkomst is het Associatiecomité bevoegd om besluiten vast te stellen in de in de overeenkomst genoemde gevallen. Zoals bepaald in artikel 438, lid 4, van de overeenkomst komt het Associatiecomité in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken bijeen voor de bespreking van alle onderwerpen op het gebied van handel en daarmee verband houdende aangelegenheden in de zin van titel V van de overeenkomst.

               De door het Associatiecomité in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken vast te stellen handeling is een handeling met rechtsgevolgen. De beoogde handeling zal overeenkomstig artikel 438, lid 3, van de overeenkomst bindend zijn voor de partijen.

               De beoogde handeling strekt niet tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst.

               De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit van de Raad is derhalve artikel 218, lid 9, VWEU.

               4.2.Materiële rechtsgrondslag

               4.2.1.Beginselen

               De materiële rechtsgrondslag voor een overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU te nemen besluit wordt in de eerste plaats bepaald door de doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling ten aanzien waarvan namens de Unie een standpunt moet worden ingenomen. Wanneer de beoogde handeling een tweeledige doelstelling heeft of bestaat uit twee componenten, waarvan er een kan worden gezien als hoofddoelstelling of overwegende component, terwijl de andere doelstelling of de andere component slechts ondergeschikt is, moet het overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU te nemen besluit op één materiële rechtsgrondslag worden gebaseerd, namelijk die welke vereist is gelet op de hoofddoelstelling of de overwegende component.

               4.2.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling hebben in de eerste plaats betrekking op het uitbrengen van een positief advies over het door de Republiek Moldavië ingediende uitgebreide stappenplan in verband met de uitvoering van de overeenkomst op het gebied van overheidsopdrachten. De doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling houden derhalve in de eerste plaats verband met de gemeenschappelijke handelspolitiek, die het voorwerp vormt van artikel 207.

               De materiële rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit van de Raad is derhalve artikel 207, VWEU.

               4.3.Conclusie

               De rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit van de Raad is artikel 207, VWEU in samenhang met artikel 218, lid 9, VWEU.

               2017/0246 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in het bij de associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Moldavië, anderzijds, opgerichte Associatiecomité in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken met betrekking tot het door de Republiek Moldavië ingediende uitgebreide stappenplan in verband met de uitvoering van de overeenkomst op het gebied van overheidsopdrachten

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 207, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)De associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Moldavië, anderzijds ("de overeenkomst") is door de Unie gesloten bij Besluit (EU) 2016/839 van de Raad van 23 mei 2016
                  3
                en is op 1 juli 2016 in werking getreden.

               (2)Ingevolge artikel 272, leden 1 en 2, van de overeenkomst dient de Republiek Moldavië vóór de aanvang van de geleidelijke aanpassing bij het Associatiecomité in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken, zoals bedoeld in artikel 438, lid 4, van de overeenkomst, een uitgebreid stappenplan voor de tenuitvoerlegging van het hoofdstuk over overheidsopdrachten in, met tijdschema's en termijnen voor alle hervormingen in termen van aanpassing aan het acquis van de Unie en institutionele capaciteitsopbouw.

               (3)In artikel 272, lid 3, van de overeenkomst wordt bepaald dat het stappenplan na een positief advies van het Associatiecomité in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken als referentiedocument voor de tenuitvoerlegging van hoofdstuk 8 van titel V van de overeenkomst wordt beschouwd. De Unie doet al het mogelijke om de Republiek Moldavië bij de tenuitvoerlegging van het stappenplan bij te staan.

               (4)Het Associatiecomité in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken zal een besluit vaststellen om een positief advies uit te brengen over het door de Republiek Moldavië ingediende uitgebreide stappenplan in verband met de uitvoering van de overeenkomst op het gebied van overheidsopdrachten. Overeenkomstig artikel 438, lid 3, van de overeenkomst is het besluit bindend voor de partijen, die de nodige maatregelen treffen voor de uitvoering ervan.

               (5)Aangezien het door de Republiek Moldavië ingediende stappenplan voldoet aan de eisen van artikel 272, leden 1 en 2, van de overeenkomst, is het passend het standpunt te bepalen dat namens de Unie moet worden ingenomen in het Associatiecomité in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken. Overeenkomstig artikel 17, lid 1, van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) wordt de Unie in het Associatiecomité in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken vertegenwoordigd door de Commissie,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het namens de Unie in te nemen standpunt is gebaseerd op het aan dit besluit gehechte ontwerpbesluit van het Associatiecomité in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken.

               Artikel 2

               Dit besluit is gericht tot de Commissie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)
                  PB L 9 van 15.1.2015, blz. 53.

                     (2)
                  Arrest van het Hof van Justitie van 7 oktober 2014, Duitsland/Raad, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, punten 61-64.

                     (3)
                  PB L 141 van 28.5.2016, blz. 28.

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 4.10.2017
            COM(2017) 564 final
            BIJLAGE
            bij
            voorstel voor een besluit van de Raad
            betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in het bij de associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Moldavië, anderzijds, opgerichte Associatiecomité in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken met betrekking tot het door de Republiek Moldavië ingediende uitgebreide stappenplan in verband met de uitvoering van de overeenkomst op het gebied van overheidsopdrachten

               AANHANGSEL

               Ontwerp

               Besluit nr. 2/2017 van het Associatiecomité EU-Moldavië in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken

               van … 2017

               tot uitbrenging van een positief advies over het uitgebreide stappenplan met betrekking tot overheidsopdrachten

               HET ASSOCIATIECOMITÉ,

               Gezien de in Brussel op 27 juni 2014 ondertekende Associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Moldavië, anderzijds, en met name artikel 272, lid 3,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)De Associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Moldavië, anderzijds ("de overeenkomst") is op 1 juli 2016 in werking getreden.

               (2)In artikel 272, leden 1 en 2, van de overeenkomst wordt bepaald dat de Republiek Moldavië bij het Associatiecomité in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken een uitgebreid stappenplan indient voor de tenuitvoerlegging van de wetgeving op het gebied van overheidsopdrachten, met tijdschema's en termijnen voor alle hervormingen in termen van aanpassing van wetgeving aan het acquis van de Unie.

               (3)In artikel 272, lid 3, wordt bepaald dat het uitgebreide stappenplan pas na een positief advies van het Associatiecomité in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken wordt beschouwd als referentiedocument voor de tenuitvoerlegging, d.w.z. voor de aanpassing van de wetgeving inzake overheidsopdrachten van de Republiek Moldavië aan het acquis van de Unie.

               (4)Uit hoofde van artikel 438, lid 3, van de overeenkomst is het Associatiecomité bevoegd om besluiten vast te stellen in de in de overeenkomst genoemde gevallen. Die besluiten zijn bindend voor de partijen, die de nodige maatregelen treffen voor de uitvoering ervan. Het Associatiecomité stelt besluiten vast in onderlinge overeenstemming tussen de partijen.

               (5)Overeenkomstig artikel 438, lid 4, van de overeenkomst komt het Associatiecomité in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken bijeen voor de bespreking van alle onderwerpen op het gebied van handel en daarmee verband houdende aangelegenheden in de zin van titel V van de overeenkomst.

               (6)Het door de Republiek Moldavië ingediende stappenplan met betrekking tot overheidsopdrachten voldoet aan de eisen van artikel 272, leden 1 en 2, van de overeenkomst.

               (7)Daarom is het passend dat het Associatiecomité in zijn samenstelling voor handelsvraagstukken een besluit vaststelt waarin het een positief advies uitbrengt over het door de Republiek Moldavië ingediende uitgebreide stappenplan met betrekking tot overheidsopdrachten,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               De nationale strategie voor overheidsopdrachten voor de periode 2016-2020 en het actieplan voor de uitvoering ervan, die door de regering van de Republiek Moldavië zijn vastgesteld bij regeringsbesluit nr. 1332 van 14 december 2016, krijgen een positief advies.

               Artikel 2

               Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

               Gedaan te …, …

                        Voor het Associatiecomité

                        De voorzitter


title: VOORSTEL VOOR EEN BESLUIT VAN DE RAAD BETREFFENDE EEN COMMUNAUTAIR ACTIEPROGRAMMA TEN BEHOEVE VAN EEN EFFICIENTER ELEKTRICITEITSGEBRUIK

text:
Nr. C 307/6                            Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 2. 12. 88
                                                               II
                                                   (Voorbereidende besluiten)
                                                    COMMISSIE
               Voorstel voor een besluit van de Raad betreffende een communautair actieprogramma ten
                                        behoeve van een efficiënter elektriciteitsgebruik
                                                       COM(88) 576 def.
                                      (Door de Commissie ingediend op 28 oktober 1988)
                                                        (88/C 307/09)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,                            Overwegende dat een efficiënter elektriciteitsgebruik tot
                                                                   uiting zou komen in een geringer verbruik van primaire
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese                energie, minder investeringen in de elektriciteitsproduk-
                                                                   tie, een daling van de emissieniveaus en lagere elektrici-
Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 235,
                                                                   teitskosten voor de verbruiker;
Gezien het voorstel van de Commissie,                              Overwegende dat er aanzienlijke mogelijkheden bestaan
                                                                   voor de verwezenlijking van een efficiënter elektriciteits-
Gezien het advies van het Europese Parlement,                      verbruik en dat daartoe specifieke acties vereist zijn;
                                                                   Overwegende dat, ten einde tot een efficiënter elektrici-
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Co-
                                                                   teitsgebruik te komen, de elektriciteitsverbruikers dienen
mité,
                                                                   te worden aangemoedigd om de meest efficiënte elektri-
                                                                   sche apparatuur te gebruiken en dat de efficiëntie van
Overwegende dat de Raad, in zijn resolutie van 15 ja-              deze apparatuur en van met elektriciteit werkende pro-
nuari 1985 betreffende de verbetering van de energiebe-            cessen dient te worden verbeterd;
sparingsprogramma's van de Lid-Staten ( l ), de Lid-Staten
verzoekt hun inspanningen ter bevordering van een ra-              Overwegende dat een communautair actieprogramma
tioneler energieverbruik voort te zetten en, in voorko-            dient te worden vastgesteld om deze doelstellingen te be-
mend geval, te intensiveren door het uitwerken van een             reiken, en dat het EEG-Verdrag niet in de noodzakelijke
geïntegreerd energiebesparingsbeleid;                              bevoegdheden voorziet om deze doelstellingen te berei-
                                                                   ken;
Overwegende dat de Raad in zijn resolutie van 16 sep-
tember 1986 (2) betreffende nieuwe doelstellingen inzake           Overwegende dat een dergelijk communautair actiepro-
het energiebeleid voor 1995 heeft opgeroepen tot het               gramma aansluit bij de andere acties op het gebied van
voeren van een krachtig beleid op het gebied van ener-             energiebesparing in het algemeen, met name het commu-
giebesparing;                                                      nautaire programma voor demonstratieprojecten in de
                                                                   energiesector, dat sterk op energiebesparing is gericht, de
                                                                   richtlijn van de Raad betreffende de etikettering van
Overwegende dat de Raad in zijn verklaring van 26 no-              huishoudelijke apparaten ( J ), de resolutie van de Raad
vember 1986 betreffende de energie-efficiëntie is over-            betreffende een rationeel energiegebruik in de bouwsec-
eengekomen dat de Gemeenschap en de Lid-Staten zul-                tor (4) en het voorstel van de Commissie inzake de infor-
len streven naar een grotere bewustwording van de                  matie over de energie-efficiëntie van gebouwen ( 5 );
noodzakelijkheid van een efficiënter energiegebruik door
middel van daartoe strekkende voorlichting en adviezen;            Overwegende dat voor de tenuitvoerlegging van een
                                                                   communautair actieprogramma niet alleen de deelneming
Overwegende dat het verbruik van primaire energie voor             van de Commissie en de Regeringen van de Lid-Staten
de elektriciteitsproduktie meer dan 35 % van het totale            vereist is, doch ook van andere partijen in de elektrici-
verbruik van de Gemeenschap uitmaakt en dat het elek-              teitssector, met name de distributiebedrijven, de produ-
triciteitsverbruik meer dan 17 % van het totale finale             centen van elektrische apparatuur, consumentenvereni-
energieverbruik van de Gemeenschap bedraagt;                       gingen en beroepsorganisaties,
                                                                   (3) PB nr. L 145 van 13. 6. 1979, blz. 1.
O PB nr. C 20 van 22. 1. 1985, blz. 1.                             (4) PB nr. C 78 van 26. 3. 1985, blz. 1
(2) PB nr. C 241 van 25. 9. 1986, blz. 1.                          (*) PB nr. C 267 van 6. 10. 1987, blz. 2.
 ---pagebreak--- 2. 12. 88                               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     Nr. C 307/7
BESLUIT:                                                               hebbenden zitting zullen hebben. Het Comité stelt zijn
                                                                       reglement van orde vast.
                           Artikel 1
                                                                       2.    Het Comité staat de Commissie bij bij de coördina-
1.     Er wordt een communautair actieprogramma vast-                  tie van het actieprogramma en verstrekt advies over de in
gesteld ten behoeve van een efficiënter elektriciteitsge-              het kader van het actieprogramma te ontplooien activi-
bruik.                                                                 teiten op communautair niveau.
2.     Het communautaire actieprogramma heeft ener-                                              Artikel 5
zijds ten doel de elektriciteitsverbruikers te brengen tot
                                                                       1.    Het secretariaat van het in artikel 4 bedoelde Raad-
een zo rationeel mogelijk gebruik van de meest efficiënte
                                                                       gevend Comité wordt door de Commisie waargenomen;
elektrische apparatuur en anderzijds de efficiëntie van
                                                                       laatstgenoemde is tevens verantwoordelijk voor de admi-
elektrische apparatuur en met elektriciteit werkende pro-
                                                                       nistratieve planning en voor de technische steun bij het
cessen te verbeteren.
                                                                       beheer van het programma alsmede voor de begeleiding
                                                                       van de in het kader van het programma door haar ge-
                           Artikel 2                                   voerde acties.
De hoofdelementen van het communautaire actiepro-                      2.    De coördinatie, op communautair niveau, van de
gramma zijn in de bijlage bij dit besluit opgenomen. Ge-               acties in het kader van het communautaire actiepro-
durende de looptijd van het programma kunnen aanvul-                   gramma, het toezicht op de daarmee gemaakte vooruit-
lende maatregelen worden genomen, voor zover deze                      gang en de controle van de resultaten alsmede de acties
een bijdrage leveren tot de verwezenlijking van de doel-               die op communautair niveau dienen te worden gevoerd
stellingen van het programma.                                          ter ondersteuning van het programma, vinden plaats on-
                                                                       der verantwoordelijkheid van de Commissie.
                           Artikel 3
                                                                       3.    De Commissie brengt de Raad, het Europese Parle-
1.     De Lid-Staten zijn verantwoordelijk voor het leiden             ment en het Economisch en Sociaal Comité regelmatig
en uitvoeren van acties in het kader van het communau-                 verslag uit over de vooruitgang van het communautaire
taire actieprogramma op hun grondgebied.                               actieprogramma. Het eerste verslag zal uiterlijk negen
                                                                       maanden na de datum van de vaststelling van dit besluit
2.     Hiertoe zullen de Lid-Staten nationale organismen               worden ingediend.
oprichten waarin alle bij de tenuitvoerlegging van het
programma betrokken partijen zullen zijn vertegenwoor-                                           Artikel 6
digd, met inbegrip van de elektriciteitsbedrijven, de pro-
ducenten van elektrische apparatuur, consumentenvereni-                Indien communautaire maatregelen vereist zijn om de
gingen en beroepsorganisaties.                                         doelstellingen van het programma te verwezenlijken, zal
                                                                       de Commissie voorstellen voor dergelijke maatregelen bij
3.     De Lid-Staten dragen de nationale organismen op                 de Raad indienen overeenkomstig de hiertoe in het Ver-
om de acties in het kader van het communautaire actie-                 drag opgenomen bepalingen.
programma op hun grondgebied vast te stellen, te coör-
dineren en ten uitvoer te leggen en nauwe contacten met                                          Artikel 7
de Commissie te onderhouden.                                           Na een periode van ten hoogste drie jaar zullen het ac-
                                                                       tieprogramma en de voor de tenuitvoerlegging ervan
                           Artikel 4                                   vastgestelde procedures aan een onderzoek worden on-
                                                                       derworpen ten einde de doeltreffendheid ervan te beoor-
 1.    Er zal een Raadgevend Comité voor het commu-
                                                                       delen en eventueel verbeteringen aan te brengen.
nautaire actieprogramma worden opgericht, onder voor-
zitterschap van de Commissie, waarin vertegenwoordi-                                             Artikel 8
gers van de in artikel 3 bedoelde nationale organismen
evenals andere door de Commissie aangewezen belang-                    Dit besluit is gericht tot de Lid-Staten.
                                                               BIJLAGE
                 Voornaamste activiteiten in het kader van het in artikel 2 bedoelde communautaire actieprogramma
              1. Voorlichting van de verbruiker
                 Maatregelen ter verbetering van de kwaliteit en de beschikbaarheid van informatie over de efficiëntie
                 van elektrische apparatuur en het rationeel gebruik ervan ten behoeve van de elektriciteitsverbruikers en
                 van degenen die zich bezighouden met de specificatie van apparatuur, zoals:
                 — informatieverstrekking door distributiebedrijven, consumentenorganisaties en eventueel door de over-
                    heid;
 ---pagebreak--- Nr. C 307/8                             Publikatieblad van de Europese G e m e e n s c h a p p e n                         2. 12. 88
               — een zo doeltreffend mogelijk gebruik van alle media voor de verspreiding van informatie;
               — het verstrekken, door de producenten, van gegevens met betrekking tot de efficiëntie van apparatuur;
               — de oprichting van databases.
            2. Technisch advies
               Maatregelen ten einde te waarborgen dat de elektriciteitsverbruikers bij de aankoop, installatie en het
               gebruik van de meest efficiënte elektrische apparatuur het nodige technische advies wordt verstrekt
               zoals:
               — maatregelen van distributiebedrijven, consumentenverenigingen en de nationale overheid waarmee
                  wordt beoogd de verbruikers van advies te voorzien bij de aankoop, installatie en het gebruik van de
                  meest efficiënte elektrische apparatuur;
               — maatregelen van beroepsorganisaties die zich bezighouden met de specificatie en installatie van elek-
                  trische apparatuur ten einde ervoor te zorgen dat hun leden voldoende zijn ingelicht over een effi-
                  ciënt gebruik van elektriciteit.
            3. De efficiëntie van elektrische apparatuur
               Maatregelen om de efficiëntie van elektrische apparatuur te verbeteren en het marktaandeel van de
               meest efficiënte apparatuur die reeds in de handel is te vergroten, zoals:
               — het tot stand brengen van samenwerking tussen producenten om de efficiëntie van apparatuur te
                  verbeteren;
               — inspanningen van distributiebedrijven en anderen om de penetratie van efficiëntere apparatuur te
                  vergroten door middel van doeltreffender marketingactiviteiten, waarbij tevens de mogelijkheden
                  voor selectieve financiële ondersteuning worden onderzocht;
               — maatregelen van de nationale overheden om ervoor zorg te dragen dat de elektrische apparatuur, bij
                  alle activiteiten waarvoor zij verantwoordelijk zijn en in alle gebouwen die zij in eigendom hebben of
                  huren, zeer efficiënt is en op efficiënte wijze wordt gebruikt;
               — onderzoek naar de potentiële bijdrage van nieuwe normen op het gebied van efficiëntie of nieuwe
                  technische normen waardoor de efficiëntie van het elektriciteitsgebruik kan worden verbeterd.
            4. Demonstratie
               Maatregelen ten einde te waarborgen dat de demonstratie van nieuwe, efficiëntere apparatuur en tech-
               nologieën naar behoren wordt gesteund en dat informatie hierover in de gehele Gemeenschap wordt
               verspreid.
            5. Studies en andere ondersteunende activiteiten
               Een analyse van de factoren die de efficiëntie van het elektriciteitsgebruik bepalen en de vaststelling van
               de gebieden waarop aanvullende, doeltreffende maatregelen kunnen worden genomen, studies en voor-
               lichtingsseminaria.
            6. Coördinatie en controle
               Maatregelen ten behoeve van de coördinatie van acties in het kader van het programma en een gedegen
               controle van de resultaten.


				|

		52014PC0559

			Voorstel voor een BESLUIT VAN DE RAAD waarbij de lidstaten worden gemachtigd om in het belang van de Europese Unie het protocol van 2014 bij het verdrag betreffende de gedwongen arbeid, 1930, van de Internationale Arbeidsorganisatie betreffende kwesties van justitiële samenwerking in strafzaken te bekrachtigen /* COM/2014/0559 final - 2014/0258 (NLE) */

			   	TOELICHTING
1.           ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL
De voorgestelde besluiten van de Raad zullen
de lidstaten in staat stellen het protocol bij het verdrag betreffende de
gedwongen arbeid, 1930, van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO), hierna
"het protocol" genoemd, te bekrachtigen.
Het verdrag betreffende de gedwongen arbeid,
1930 (nr. 29) van de IAO ("het verdrag") is een van de acht
fundamentele verdragen van de IAO die tezamen de fundamentele internationale
arbeidsnormen vormen en het wordt beschouwd als een instrument inzake de
mensenrechten. Bij de aanneming van het verdrag in 1930 deed de Internationale
Arbeidsconferentie ("de conferentie") een beroep op de lidstaten om
het gebruik van gedwongen arbeid zo snel mogelijk uit te bannen en strafbaar te
stellen. Meer dan 80 jaar later en ondanks de bijna universele bekrachtiging
van het verdrag bestaat deze praktijk toch nog steeds, zij het in andere vormen
dan die welke begin twintigste eeuw zo zorgwekkend waren. De IAO schat dat
wereldwijd ten minste 20,9 miljoen mensen het slachtoffer zijn van gedwongen
arbeid.
Het protocol, dat tijdens de 103e zitting van
de conferentie werd vastgesteld, is erop gericht hiaten in de uitvoering aan te
pakken en vooruitgang te boeken bij de preventie van op arbeidsuitbuiting
gerichte mensenhandel en bij de bescherming en schadeloosstelling van
slachtoffers van gedwongen arbeid.
De Europese Unie (EU) streeft naar de
bevordering van mensenrechten en behoorlijke arbeidsomstandigheden en naar de
uitroeiing van mensenhandel, zowel intern als in haar externe relaties. In het
kader van het protocol is ook het engagement van de EU ter bevordering van de
rechten van het kind en van de gelijke behandeling van mannen en vrouwen van
bijzonder belang, aangezien vrouwen kwetsbaar zijn voor specifieke vormen van
gedwongen arbeid. De arbeidsrechten zijn van cruciaal belang voor behoorlijke
arbeidsomstandigheden. Met de bekrachtiging van de IAO-verdragen en de hiermee
verband houdende protocollen zenden de EU-lidstaten een belangrijk signaal uit
wat de samenhang van het beleid van de EU betreft bij de bevordering van
fundamentele beginselen en rechten met betrekking tot werk en bij de
verbetering van de arbeidsvoorwaarden wereldwijd.
Voorts heeft de Commissie in het kader van de
EU-strategie voor de uitroeiing van mensenhandel[1]
er bij de EU-lidstaten op aangedrongen alle desbetreffende internationale
instrumenten, overeenkomsten en wettelijke verplichtingen te bekrachtigen. Dit
zal ertoe bijdragen de mensenhandel op een meer doeltreffende, gecoördineerde
en samenhangende wijze aan te pakken. Bovendien was een betere rechtspositie
voor slachtoffers in de EU de afgelopen jaren een strategische prioriteit van
de Commissie. De horizontale richtlijn betreffende de rechten van slachtoffers
garandeert slachtoffers van strafbare feiten, tijdens het politieonderzoek en
het strafproces, gemeenschappelijke minimumnormen voor hun rechten. Het
protocol moet als een onderdeel van dit werk worden beschouwd.
Alle juridische hindernissen op het niveau van
de EU voor de bekrachtiging van het protocol door de EU-lidstaten moeten daarom
op EU-niveau uit de weg worden geruimd. De inhoud van het protocol schept geen
enkel probleem in het licht van het bestaande acquis van de EU.
De bepalingen van het protocol versterken het
internationaal juridisch kader door verplichtingen op te leggen inzake de
preventie van gedwongen arbeid en inzake de bescherming van slachtoffers en de
toegang tot rechtsmiddelen, zoals schadeloosstelling.
In de artikelen 1 en 6 van het protocol worden
de IAO-lidstaten verzocht nationaal beleid en een actieplan voor de
daadwerkelijke en duurzame uitbanning van gedwongen arbeid te ontwikkelen en
maatregelen te nemen met het oog op de toepassing van de bepalingen van het
protocol, in overleg met werkgevers- en werknemersorganisaties.
Artikel 2 van het protocol bepaalt de
maatregelen die IAO-lidstaten moeten nemen ter preventie van gedwongen arbeid,
namelijk:
·
mensen, in de eerste plaats degenen die bijzonder
kwetsbaar zijn, en werkgevers voorlichten en informeren;
·
toezien op de dekking en handhaving van de
wetgeving inzake de preventie van gedwongen arbeid en ervoor zorgen dat deze
van toepassing is voor alle werknemers en in alle economische bedrijfstakken en
dat de arbeidsinspectiediensten worden versterkt;
·
mensen en met name migrerende werknemers beschermen
tegen mogelijk misleidende en bedrieglijke selectie- en aanwervingspraktijken;
·
zorgvuldigheidonderzoeken in zowel de publieke als
de private sector ondersteunen; en
·
de onderliggende oorzaken aanpakken die het risico
op gedwongen arbeid verhogen.
Met betrekking tot de slachtoffers van
gedwongen arbeid is in artikel 3 bepaald dat doeltreffende maatregelen moeten
worden genomen voor hun identificatie, invrijheidstelling, bescherming, herstel
en rehabilitatie en andere vormen van hulp en ondersteuning. Krachtens artikel
4 moeten de IAO-lidstaten waarborgen dat alle slachtoffers toegang hebben tot
rechtsmiddelen, zoals schadeloosstelling, en staat het de bevoegde autoriteiten
vrij slachtoffers niet te vervolgen voor onwettige handelingen die zij onder
dwang hebben begaan.
Bovendien voorziet artikel 5 in internationale
samenwerking om gedwongen arbeid te voorkomen en uit te bannen en worden
overeenkomstig artikel 7 de overgangsbepalingen uit het verdrag geschrapt.
Het protocol bestrijkt gebieden waarin de
regelgeving op het niveau van de EU al vergevorderd is.
In de bepalingen van het protocol met
betrekking tot de preventie van gedwongen arbeid worden aspecten behandeld die
verband houden met het sociale beleid van de EU, waarvoor in het EU-recht
minimumeisen inzake arbeidsvoorwaarden zijn vastgesteld[2].
In de bepalingen van het protocol met
betrekking tot de bescherming van slachtoffers en de toegang tot rechtsmiddelen
worden aspecten behandeld die verband houden met de justitiële samenwerking in
strafzaken, waarvoor in het EU-recht minimumnormen inzake de bestrijding van
mensenhandel en de rechten van slachtoffers zijn vastgesteld[3].
Onderdelen van het protocol staan in
wisselwerking met het vrije verkeer van werknemers[4] en met de regelgeving
op het gebied van asiel en immigratie[5].
Verder staat het protocol in wisselwerking met
de regelgeving inzake gemeenschappelijk handelsbeleid, internationale
EU-overeenkomsten, ontwikkelingssamenwerking en handelsinstrumenten waarbij
wordt verwezen naar fundamentele arbeidsnormen en de bekrachtiging en
daadwerkelijke tenuitvoerlegging van fundamentele IAO-verdragen door derde
landen en in de EU.
2.           RESULTATEN VAN DE
RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDE PARTIJEN EN EFFECTBEOORDELING
Niet van toepassing.
3.           JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET
VOORSTEL
Het protocol is een bindende internationale
overeenkomst die bekrachtigd moet worden en gekoppeld is aan het verdrag. Het
schept juridische verplichtingen voor staten die het bekrachtigen en kan
slechts worden bekrachtigd door staten die het verdrag hebben bekrachtigd.
De IAO maakt gebruik van een protocol om een
verdrag gedeeltelijk te herzien of uit te breiden, zodat hierin rekening kan
worden gehouden met wisselende omstandigheden en de relevantie ervan kan worden
verhoogd. Artikel 19, lid 4, van het statuut van de IAO, inzake de vaststelling
en bekrachtiging van verdragen, is eveneens van toepassing op een protocol.
Volgens de rechtspraak van het Hof van
Justitie van de Europese Unie (EHvJ)[6],
met name betreffende de sluiting en bekrachtiging van een IAO-verdrag[7], kunnen de lidstaten
niet beslissen het protocol buiten het kader van de instellingen van de EU te
bekrachtigen, aangezien onderdelen van het protocol gebieden bestrijken die
onder de bevoegdheid van de EU vallen.
Desondanks kan de EU als zodanig geen protocol
van de IAO bekrachtigen, omdat uit hoofde van de IAO-regels alleen staten
partij kunnen zijn bij een protocol.
Aangezien het onderwerp van dit protocol deels
tot de bevoegdheid van de EU en deels tot die van de lidstaten behoort, moeten
de instellingen van de EU en haar lidstaten de nodige maatregelen tot
samenwerking nemen met het oog op de bekrachtiging van het protocol en op de
uitvoering van de uit dit protocol voortvloeiende verbintenissen[8].
Het laatste decennium heeft de Raad de
lidstaten reeds gemachtigd om in het belang van de EU vijf IAO-verdragen te
bekrachtigen, die deels onder de bevoegdheid van de EU vielen[9].
Wat het protocol betreft, is de regelgeving
inzake de verschillende door het protocol bestreken aspecten met betrekking tot
de bestrijding van mensenhandel, de bescherming van slachtoffers en het
arbeidsmarktbeleid dusdanig vergevorderd dat de lidstaten externe partijen in
dit verband niet meer soeverein tegemoet kunnen treden[10]. Artikel 82, lid 2, en
artikel 153 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU)
vormen de belangrijkste rechtsgrond voor de toepasselijke EU-wetgeving, die
gedetailleerder is dan de algemene beginselen van het protocol.
De bepalingen van het protocol zijn niet in
tegenspraak met de minimumeisen van het acquis van de EU op deze gebieden.
Overeenkomstig artikel 19, lid 8, van het
statuut van de IAO zijn in het protocol minimumnormen vastgesteld. Het acquis
van de EU volgt dezelfde benadering. Dat betekent dat het EU-recht strenger kan
zijn dan de IAO-normen en vice versa[11].
Bij de voorgestelde besluiten van de Raad
worden de lidstaten dan ook gemachtigd de onder de bevoegdheid van de EU
vallende delen van het protocol in het belang van de EU te bekrachtigen en
wordt de lidstaten verzocht dit uiterlijk eind 2016 te verwezenlijken.
De voorgestelde besluiten van de Raad zijn
enerzijds gebaseerd op artikel 218, lid 6, VWEU, in samenhang met artikel 82,
lid 2, VWEU, dat de belangrijkste rechtsgrondslag vormt voor de EU-wetgeving
inzake justitiële samenwerking in strafzaken met betrekking tot de bestrijding
van mensenhandel en de rechten van slachtoffers, en anderzijds op artikel 153,
lid 2, tweede alinea, VWEU, in samenhang met artikel 218, lid 6, VWEU, dat
de belangrijkste rechtsgrondslag vormt voor de EU-wetgeving inzake bescherming
en verbetering van de arbeidsvoorwaarden, ter preventie van gedwongen arbeid.
Het protocol heeft verschillende doeleinden
die onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn, zonder dat het ene secundair en
indirect is ten opzichte van het andere. Het protocol is met name gericht op
behoorlijke arbeidsomstandigheden enerzijds en de bescherming van de
slachtoffers van gedwongen arbeid en de bestraffing van de daders anderzijds.
Daarom moet het worden gebaseerd op zowel artikel 82, lid 2, VWEU als artikel
153, lid 1, onder a) en b). Eén besluit kan niet op een dubbele rechtsgrondslag
worden vastgesteld wanneer de procedures welke voor de twee rechtsgrondslagen zijn
voorgeschreven onverenigbaar zijn.[12]
Hier is dit het geval, aangezien kwesties met betrekking tot justitiële
samenwerking in strafzaken niet verbindend zijn voor Denemarken, met
uiteenlopend stemrecht in de Raad tot gevolg. Bijgevolg zijn twee afzonderlijke
besluiten van de Raad vereist.
Met betrekking tot het doeleinde inzake de
bescherming van de slachtoffers van gedwongen arbeid en de bestraffing van de
daders vormt artikel 82, lid 2, VWEU de enige rechtsgrondslag waarop het
onderhavige voorstel moet worden gebaseerd. In het protocol komt weliswaar ook
de verblijfsstatus van slachtoffers van gedwongen arbeid aan bod, voor zover
die vereist is om deze slachtoffers toegang te verlenen tot gepaste en
doeltreffende rechtsmiddelen (zie met name artikel 4 van het protocol). Dit
doeleinde in verband met artikel 79 VWEU is echter van ondergeschikt belang,
terwijl kan worden vastgesteld dat de doeleinden inzake de voorkoming en
bestrijding van mensenhandel en de bescherming van slachtoffers in verband met
artikel 82, lid 2, VWEU[13]
het hoofddoel en de overwegende component vormen.
De Commissie herinnert er hierbij aan dat zij
op 14 april 2014 krachtens artikel 218, leden 3 en 4, VWEU bij de Raad een
aanbeveling heeft ingediend voor een besluit van de Raad houdende machtiging
tot het openen van de onderhandelingen en vaststelling van
onderhandelingsrichtsnoeren voor de 103e zitting van de Internationale
Arbeidsconferentie, wat betreft een protocol ter aanvulling van het Verdrag
betreffende de gedwongen arbeid, 1930 (nr. 29) van de Internationale
Arbeidsorganisatie (COM(2014) 238 final van 14.4.2014). Voorts herinnert de
Commissie eraan dat deze aanbeveling is besproken op vergaderingen van
Raadsgroepen op 5 mei, 14 mei en 16 mei 2014 en dat ondanks verschillende pogingen
om tot een oplossing te komen, werd besloten op de vergadering van het Coreper
van 23 mei 2014 geen verdere stappen te ondernemen en derhalve het
ontwerpbesluit niet tot vaststelling in te dienen bij de Raad. Bijgevolg heeft
de Commissie de volgende verklaring afgelegd, die is opgenomen in de notulen
van het Coreper:
"De Commissie herinnert aan de
verplichting tot loyale samenwerking tussen de lidstaten en de Commissie in
alle omstandigheden. Het ontbreken van deze besluiten zal leiden tot een
situatie die niet in overeenstemming is met de Verdragen, aangezien het de
lidstaten wettelijk niet vrijstaat bij internationale onderhandelingen
juridische verbintenissen aan te gaan buiten het kader van besluiten van de
Unie op gebieden die tot de bevoegdheid van de Unie behoren. De Commissie zal
onderzoeken welke passende maatregelen in dit verband moeten worden genomen. De
Commissie herinnert eraan dat de bevoegdheden van de Unie moeten worden
gerespecteerd, teneinde elke vorm van onverenigbaarheid te vermijden tussen het
acquis van de Unie en de IAO-instrumenten waarover moet worden onderhandeld, en
dat de lidstaten in het belang van de EU moeten handelen in de IAO."
Voorts merkt de Commissie op dat de lidstaten,
hoewel het genoemde ontwerpbesluit niet werd vastgesteld, de onderhandeling en
vaststelling in de IAO van het protocol van 2014 bij het verdrag betreffende de
gedwongen arbeid toch hebben voortgezet. Gezien het belang van het protocol van
2014 bij het verdrag betreffende de gedwongen arbeid stelt de Commissie op
grond van artikel 218, lid 6, VWEU voor dat de lidstaten worden gemachtigd het
genoemde protocol te bekrachtigen, waarbij zij gezamenlijk in het belang van de
Unie handelen. Terzelfder tijd benadrukt de Commissie dat dit voorstel
geenszins kan worden beschouwd als een goedkeuring door de Commissie van de
rechtsgeldigheid van de procedure die geleid heeft tot de vaststelling van het
genoemde protocol in de IAO.
2014/0258 (NLE)
Voorstel voor een
BESLUIT VAN DE RAAD
waarbij de lidstaten worden gemachtigd om in
het belang van de Europese Unie het protocol van 2014 bij het verdrag
betreffende de gedwongen arbeid, 1930, van de Internationale Arbeidsorganisatie
betreffende kwesties van justitiële samenwerking in strafzaken te bekrachtigen
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 82, lid 2, in samenhang met artikel 218,
lid 6, onder a), punt v),
Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
Gezien de goedkeuring van het Europees Parlement[14],
Overwegende hetgeen volgt:
(1)       De Europese Unie bevordert de
bekrachtiging van de internationale arbeidsverdragen die door de Internationale
Arbeidsorganisatie als actueel worden beschouwd, als bijdrage tot de
inspanningen van de Europese Unie om binnen en buiten de EU mensenrechten en
behoorlijke arbeidsomstandigheden voor alle werknemers te bevorderen en
mensenhandel uit te roeien, waarvan de bescherming van fundamentele beginselen
en rechten met betrekking tot werk een belangrijk aspect is.
(2)       De regelgeving uit hoofde van
het protocol van 2014 bij het verdrag betreffende de gedwongen arbeid, 1930,
van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO), hierna "het protocol"
genoemd, valt gedeeltelijk onder de bevoegdheid van de Unie overeenkomstig
artikel 82, lid 2, VWEU. Bovendien worden sommige regels van het protocol reeds
bestreken door het EU-acquis op het gebied van justitiële samenwerking in
strafzaken[15].

(3)       Als gevolg daarvan kunnen de
lidstaten buiten het kader van de instellingen van de Europese Unie in verband
met die delen geen verbintenissen aangaan[16].
(4)       Artikel 19, lid 4, van het
statuut van de IAO, inzake de vaststelling en bekrachtiging van verdragen, is
eveneens van toepassing op een protocol, dat een bindende internationale
overeenkomst is die bekrachtigd moet worden en gekoppeld is aan een verdrag.
(5)       De Europese Unie kan het
protocol niet bekrachtigen, omdat alleen staten hierbij partij kunnen zijn.
(6)       Derhalve is het noodzakelijk
dat de lidstaten worden gemachtigd het protocol te bekrachtigen, waarbij zij
gezamenlijk in het belang van de Europese Unie handelen, voor de delen die
onder de bevoegdheid van de Europese Unie vallen overeenkomstig artikel 82, lid
2, VWEU.
(7)       Artikel 82, lid 2, VWEU vormt
de enige rechtsgrondslag waarop het onderhavige besluit moet worden gebaseerd.
In het protocol komt weliswaar ook de verblijfsstatus van slachtoffers van
gedwongen arbeid aan bod, voor zover die vereist is om deze slachtoffers
toegang te verlenen tot gepaste en doeltreffende rechtsmiddelen (zie met name
artikel 4 van het protocol). Dit doeleinde in verband met artikel 79 VWEU is
echter van ondergeschikt belang, terwijl kan worden vastgesteld dat de
doeleinden in verband met artikel 82, lid 2, VWEU het hoofddoel en de
overwegende component vormen.
(8)       Overeenkomstig de
artikelen 1 en 2 van het aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en
het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie gehechte Protocol
betreffende de positie van Denemarken, is dit besluit niet bindend voor
Denemarken, noch in dat land van toepassing voor de justitiële samenwerking in
strafzaken.
(9)       Het Verenigd Koninkrijk en
Ierland zijn gebonden door Richtlijn 2011/36/EU inzake de voorkoming en
bestrijding van mensenhandel en de bescherming van slachtoffers daarvan en
Richtlijn 2012/29/EU tot vaststelling van minimumnormen voor de rechten, de
ondersteuning en de bescherming van slachtoffers van strafbare feiten, en nemen
derhalve deel aan de vaststelling van dit besluit.
(10)     De andere bepalingen van het
ontwerpprotocol dan die inzake justitiële samenwerking in strafzaken maken het
voorwerp uit van een besluit dat parallel aan dit besluit wordt vastgesteld,
HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1
De lidstaten worden gemachtigd het protocol
van 2014 bij het verdrag betreffende de gedwongen arbeid, 1930, van de
Internationale Arbeidsorganisatie te bekrachtigen voor de delen die vallen
onder de in artikel 82, lid 2, VWEU aan de Europese Unie toegekende
bevoegdheid.
Artikel 2
De lidstaten nemen de nodige maatregelen om
hun akte van bekrachtiging van het protocol zo spoedig mogelijk en bij voorkeur
niet later dan 31 december 2016 neer te leggen bij de
directeur-generaal van het Internationaal Arbeidsbureau.
Artikel 3
Dit besluit is gericht tot de lidstaten.
Artikel 4
In dit besluit wordt onder
"lidstaat" verstaan, elke lidstaat met uitzondering van Denemarken.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               De EU-strategie voor de uitroeiing van mensenhandel
2012-2016, COM(2012) 286 final van 19.6.2012.
[2]               Met inbegrip van Richtlijn 91/533/EEG betreffende
de verplichting van de werkgever de werknemer te informeren over de voorwaarden
die op zijn arbeidsovereenkomst of -verhouding van toepassing zijn
("schriftelijke verklaring"), Richtlijn 2008/104/EG betreffende
uitzendarbeid, alsmede richtlijnen inzake gezondheid en veiligheid op het werk,
met inbegrip van Richtlijn 89/391/EEG (de kaderrichtlijn),
Richtlijn 2003/88/EG betreffende de arbeidstijd, Richtlijn 94/33/EEG
betreffende de bescherming van jongeren op het werk en Richtlijn 92/85/EEG
betreffende de bescherming van het moederschap.
[3]               Richtlijn 2011/36/EU ("bestrijding van
mensenhandel"); Richtlijn 2012/29/EU ("rechten van
slachtoffers").
[4]               Artikel 45 VWEU en Verordening (EU)
nr. 492/2011 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Unie.
[5]               Richtlijn 2004/81/EG ("verblijfstitel voor
slachtoffers") en Richtlijn 2009/52/EG ("sancties tegen
werkgevers"). Verder zijn specifieke bepalingen van het protocol en de
bijbehorende aanbeveling van belang voor Richtlijn 2008/115/EG
("terugkeer"), Richtlijn 2011/98/EU ("gecombineerde
vergunning") en Richtlijn 2014/36/EU ("seizoensarbeiders").
[6]               AETR-arrest van het EHvJ, zaak 22/70 van 31 maart 1971,
Jurispr. 1971, 263; zie ook artikel 3, lid 2, VWEU dat deze beginselen
codificeert.
[7]               Advies 2/91 van het EHvJ van 19 maart 1993 inzake
Verdrag nr. 170 betreffende chemische stoffen, Jurispr. 1993-I, bladzijde 1061.
[8]               Advies 2/91 van het EHvJ (ibidem), punten 36 tot en met
38.
[9]               Beschikking van de Raad van 14 april 2005 waarbij de
lidstaten worden gemachtigd in het belang van de Europese Gemeenschap het
Verdrag van de Internationale Arbeidsorganisatie betreffende de
identiteitsbewijzen van zeevarenden (Verdrag nr. 185) te bekrachtigen, PB L
136/1 van 30.5.2005;
Beschikking van de Raad van 7 juni 2007 waarbij de lidstaten worden gemachtigd
in het belang van de Europese Gemeenschap het geconsolideerde Verdrag 2006 van
de Internationale Arbeidsorganisatie betreffende maritieme arbeid te
bekrachtigen (PB L 161/63 van 22.6.2007);
Besluit van de Raad van 7 juni 2010 waarbij de lidstaten worden gemachtigd in
het belang van de Europese Unie het verdrag inzake arbeid in de visserij van de
Internationale Arbeidsorganisatie van 2007 te bekrachtigen (Verdrag nr. 188),
PB 145/12 van 11.6.2010;
Besluit van de Raad van 28 januari 2014 waarbij de lidstaten worden gemachtigd
om in het belang van de Europese Unie het Verdrag betreffende veiligheid bij
het gebruik van chemische stoffen bij de arbeid, 1990, van de Internationale
Arbeidsorganisatie te bekrachtigen (Verdrag nr. 170) (2014/52/EU);
Besluit van de Raad van 28 januari 2014 waarbij de lidstaten worden gemachtigd
om in het belang van de Europese Unie het Verdrag betreffende aanvaardbaar werk
voor huispersoneel, 2011, van de Internationale Arbeidsorganisatie te
bekrachtigen (Verdrag nr. 189) (2014/51/EU).
[10]             Advies 2/91 van het EHvJ, punten 25 en 26.
[11]             Advies 2/91 van het EHvJ, punt 18.
[12]             Zie, meest recent, EHvJ, arrest van 11 juni 2014, zaak
C-377/12, punt 34.
[13]             Zie in het bijzonder Richtlijn 2012/29/EU van het Europees
Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van minimumnormen
voor de rechten, de ondersteuning en de bescherming van slachtoffers van
strafbare feiten, die is gebaseerd op artikel 82, lid 2, VWEU, en Richtlijn
2011/36/EU van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2011 inzake de
voorkoming en bestrijding van mensenhandel en de bescherming van slachtoffers
daarvan, die is gebaseerd op artikel 82, lid 2, en artikel 83, lid 1, VWEU.
Artikel 1, leden 1 tot en met 3, artikel 2, onder a) en c), artikel 3 en
artikel 4, leden 1 en 2, van het protocol houden rechtstreeks verband met de
bij deze richtlijnen geregelde kwesties.
[14]             PB C , , blz. .
[15]             Verscheidene bepalingen van het protocol maakten het
voorwerp uit van Richtlijn 2011/36/EU inzake de voorkoming en bestrijding van
mensenhandel en de bescherming van slachtoffers daarvan ("bestrijding van
mensenhandel") en Richtlijn 2012/29/EU tot vaststelling van minimumnormen
voor de rechten, de ondersteuning en de bescherming van slachtoffers van
strafbare feiten ("rechten van slachtoffers").
[16]             EHvJ, zaak 22/70 Commissie/Raad ("AETR")
[Jurispr.] 1971, 263, punt 22, Advies 2/91 ("ILO"), Jurispr. 1993-I,
1061, punt 26 en zaak C-45/07, Commissie/Griekenland [Jurispr.] 2009 I-701,
punt 31.


Belangrijke juridische mededeling

|

52005PC0635

Voorstel voor een beschikking van de Raad tot wijziging van Beschikkingen 98/161/EG, 2004/228/EG en 2004/295/EG wat betreft de verlenging van maatregelen ter voorkoming van BTW-ontduiking in de afvalsector  /* COM/2005/0635 def. */

	[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |Brussel, 7.12.2005COM(2005)635 definitiefVoorstel voor eenBESCHIKKING VAN DE RAADtot wijziging van Beschikkingen 98/161/EG, 2004/228/EG en 2004/295/EG wat betreft de verlenging van maatregelen ter voorkoming van BTW-ontduiking in de afvalsector(door de Commissie ingediend)TOELICHTINGACHTERGROND VAN HET VOORSTEL |110 | Motivering en doel van het voorstel Overeenkomstig artikel 27, lid 1, van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, kan de Raad op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke lidstaat machtigen bijzondere, van de bepalingen van deze richtlijn afwijkende maatregelen te treffen, teneinde de belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of -ontwijking te voorkomen. Bij brief, ingekomen bij het secretariaat-generaal van de Commissie op 3 augustus 2005, 25 oktober 2005 en 26 september 2005, hebben respectievelijk Spanje, Nederland en Italië verzocht om maatregelen te mogen verlengen die afwijken van hetzij artikel 21 hetzij artikel 2 en artikel 28 bis, lid 1, van Richtlijn 77/388/EEG. Overeenkomstig artikel 27, lid 2, van deze richtlijn heeft de Commissie de overige lidstaten bij brief van 6 september 2005, 26 oktober 2005 en 24 oktober 2005 van deze verzoeken in kennis gesteld. Bij brief van 7 september 2005, 27 oktober 2005 en 25 oktober 2005 heeft de Commissie respectievelijk Spanje, Nederland en Italië meegedeeld dat zij over alle gegevens beschikte die zij nodig achtte voor de beoordeling van het verzoek. |120 | Algemene context De drie betrokken lidstaten hebben in het verleden te maken gehad met een derving van BTW-inkomsten in de afval- en recyclingbranche. De meest gangbare fraudepraktijk bestond erin dat kleine afvalhandelaren de door hen gefactureerde BTW niet aan de belastingdienst afdroegen en vervolgens verdwenen en niet meer konden worden opgespoord. De ontvanger had een factuur waarmee hij zijn voorbelasting in aftrek kon brengen, terwijl de gefactureerde BTW niet werd voldaan. Om deze problemen het hoofd te bieden, mochten de betrokken lidstaten elk een op hun toegesneden derogatie toepassen. Zo vroegen en kregen Spanje en Italië de machtiging om tot uiterlijk 31 december 2005 een bijzondere maatregel toe te passen die afwijkt van artikel 21, terwijl ook Nederland werd gemachtigd tot die datum een bijzondere maatregel toe te passen die afwijkt van artikel 2 en artikel 28 bis, lid 1. In de bestaande beschikkingen is bepaald dat deze machtiging afloopt indien er een bijzondere BTW-regeling, houdende wijziging van de Zesde BTW-richtlijn, voor de afvalsector in werking treedt. Omdat de betrokken lidstaten van oordeel zijn dat de maatregelen in kwestie effectief zijn gebleken en moeten worden gehandhaafd, hebben zij thans om verlenging van de machtiging verzocht. Ofschoon in het voorstel van de Commissie tot rationalisering van het aantal derogaties uit hoofde van artikel 27 (COM(2005) 89) ook wordt voorzien in de mogelijkheid tot invoering van een verleggingsregeling voor de afvalsector in het kader van de Zesde BTW-richtlijn, is het geenszins zeker dat er voor 31 december 2005 overeenstemming over dit dossier wordt bereikt. Met het oog op de continuïteit van de rechtsgrond van de bestaande maatregelen is verlenging derhalve geboden. Krachtens artikel 21, lid 1, onder a), van Richtlijn 77/388/EEG is de belastingplichtige die goederen levert of diensten verricht, in de regel ook de persoon die tot voldoening van de BTW is gehouden. Spanje en Italië willen evenwel een hiervan afwijkende verleggingsregeling blijven toepassen waarbij de belastingplichtige ontvanger van de goederen of diensten tot voldoening van de BTW is gehouden. Op deze manier wordt de belastingheffing in de afval- en recyclingbranche vereenvoudigd en worden de inkomsten veiliggesteld, doordat de BTW wordt betaald door de persoon die ook de desbetreffende voorbelasting in aftrek brengt in plaats van een leverancier of dienstverlener die gemakkelijk kan verdwijnen. Ofschoon leveringen in de betrokken sector in de regel belastbaar zijn tegen het normale tarief, wil Nederland de derogatie van artikel 2 en artikel 28 bis, lid 1, op grond waarvan leveringen en intracommunautaire verwervingen van oude materialen en afvalstoffen, met inachtneming van enkele extra voorwaarden, kunnen worden vrijgesteld, handhaven. |130 | Bestaande bepalingen op het door het voorstel bestreken gebied Frankrijk en Griekenland passen een vergelijkbare derogatie als Nederland toe waarbij zij onder bepaalde omstandigheden BTW-vrijstelling kunnen verlenen voor nieuw industrieel afval en stoffen voor hergebruik. |141 | Samenhang met andere beleidsgebieden en doelstellingen van de EU Niet van toepassing. |RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDE PARTIJEN EN EFFECTBEOORDELING |Raadpleging van belanghebbende partijen |219 | Niet relevant. |Bijeenbrengen en benutten van deskundigheid |229 | Er behoefde geen beroep te worden gedaan op externe deskundigheid. |230 | Effectbeoordeling De voorgestelde beschikking strekt tot handhaving van derogaties die de belastingheffing vereenvoudigen en BTW-fraude of –ontwijking tegengaan. Gelet op de beperkte werkingssfeer van de derogatie en het feit dat de voorgestelde beschikking bestaande maatregelen alleen maar verlengt, zal het effect in ieder geval beperkt zijn. |JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTEL |305 | Samenvatting van de voorgestelde maatregel Beschikking tot verlenging van de machtiging waarbij leveringen in de afvalsector tot 31 december 2005 door Nederland mogen worden vrijgesteld en door Italië en Spanje aan een verleggingsregeling mogen worden onderworpen. |310 | Rechtsgrondslag Artikel 27, lid 1, van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag. |329 | Subsidiariteitsbeginsel Het voorstel betreft een gebied dat onder de exclusieve bevoegdheid van de Gemeenschap valt. Het subsidiariteitsbeginsel is derhalve niet van toepassing. |Evenredigheidsbeginsel Het voorstel is om de volgende redenen in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel: |331 | Deze beschikking betreft machtigingen die zijn verleend aan enkele lidstaten op hun eigen verzoek, en zij houdt geen enkele verplichting in. |332 | Gezien de beperkte werkingssfeer van de derogatie staan de bijzondere maatregelen in verhouding tot het beoogde doel. |Keuze van instrumenten |341 | Voorgestelde instrumenten: ander. |342 | Andere instrumenten zouden om de volgende reden(en) ongeschikt zijn: Overeenkomstig artikel 27 van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting kan slechts van de normale BTW-regels worden afgeweken als de Raad een lidstaat daartoe op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen machtigt. Een beschikking van de Raad is het enige geschikte instrument, aangezien een beschikking tot individuele lidstaten kan worden gericht. |GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING |409 | Het voorstel heeft geen gevolgen voor de begroting van de Gemeenschap. |AANVULLENDE INFORMATIE |Evaluatie-/herzienings-/vervalbepaling |533 | Het voorstel bevat een vervalbepaling. |570 | Gedetailleerde toelichting bij het voorstel Het voorstel behelst enkel een wijziging van de vervaldatum van elk van de genoemde beschikkingen. Gelet op de formulering van de bestaande derogaties zal de desbetreffende machtiging worden verlengd tot de datum van inwerkingtreding van de zogenaamde “rationaliseringsrichtlijn” (thans voorstel COM(2005) 89) waarin een bijzondere BTW-regeling voor de afvalsector is opgenomen, doch uiterlijk tot 31 december 2009. Volgens dit voorstel zullen alle lidstaten een verleggingsregeling kunnen toepassen op bepaalde leveringen, waaronder afval, na raadpleging van het BTW-comité (dat is ingesteld bij artikel 29 van Richtlijn 77/388/EEG). De bedoelde bijzondere regeling zal daarom in essentie een mogelijkheid zijn waarvan in het kader van de Zesde BTW-richtlijn gebruik kan worden gemaakt. |1.  Voorstel voor eenBESCHIKKING VAN DE RAADtot wijziging van Beschikkingen 98/161/EG, 2004/228/EG en 2004/295/EG wat betreft de verlenging van maatregelen ter voorkoming van BTW-ontduiking in de afvalsector(Slechts de teksten in de Nederlandse, de Spaanse en de Italiaanse taal zijn authentiek)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag[1], en met name op artikel 27,Gezien het voorstel van de Commissie[2],Overwegende hetgeen volgt:(1) Overeenkomstig artikel 27, lid 1, van Richtlijn 77/388/EEG kan de Raad op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke lidstaat machtigen bijzondere, van die richtlijn afwijkende maatregelen te treffen, teneinde de belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of -ontwijking te voorkomen.(2) Bij brief, ingekomen bij het secretariaat-generaal van de Commissie op 25 oktober 2005, heeft Nederland verzocht om verlenging van Beschikking 98/161/EG van de Raad van 16 februari 1998 waarbij het Koninkrijk der Nederlanden gemachtigd wordt tot toepassing van een maatregel die afwijkt van artikel 2 en artikel 28 bis, lid 1, van Zesde Richtlijn 77/388/EEG betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting[3].(3) Bij brief, ingekomen bij het secretariaat-generaal van de Commissie op 3 augustus 2005, heeft Spanje verzocht om verlenging van Beschikking 2004/228/EG van de Raad van 26 februari 2004 waarbĳ Spanje wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die afwĳkt van artikel 21 van Zesde Richtlĳn 77/388/EEG betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting[4].(4) Bij brief, ingekomen bij het secretariaat-generaal van de Commissie op 26 september 2005, heeft Italië verzocht om verlenging van Beschikking 2004/295/EG van de Raad van 22 maart 2004 waarbĳ Italië wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die afwĳkt van artikel 21 van Zesde Richtlĳn 77/388/EEG betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting[5].(5) Overeenkomstig artikel 27, lid 2, van Richtlijn 77/388/EEG heeft de Commissie de overige lidstaten van vorengenoemde verzoeken in kennis gesteld. Bij brief van 27 oktober 2005, 7 september 2005 en 25 oktober 2005 heeft de Commissie respectievelijk Nederland, Spanje en Italië meegedeeld dat zij over alle gegevens beschikte die zij nodig achtte voor de beoordeling van hun respectieve verzoeken.(6) Bij Beschikking 98/161/EG werd Nederland gemachtigd tot 31 december 1999 bepaalde maatregelen toe te passen ter voorkoming van fraude ter zake van de levering en intracommunautaire verwerving van oude materialen en afvalstoffen. Bij Beschikking 2000/435/EG[6] werd Beschikking 98/161/EG verlengd tot 31 december 2003. Hierop volgde Beschikking 2004/514/EG[7] waarbij de uit hoofde van Beschikking 98/161/EG verleende machtiging opnieuw werd verlengd tot de datum van inwerkingtreding van een bijzondere BTW-regeling voor de afvalrecyclingbranche, doch uiterlijk tot 31 december 2005.(7) Bij Beschikking 2004/228/EG werd Spanje gemachtigd een maatregel toe te passen ter voorkoming van BTW-fraude in de afvalrecyclingbranche. De beschikking verstrijkt op de datum van inwerkingtreding van een bijzondere BTW-regeling voor de afvalrecyclingbranche, doch uiterlijk op 31 december 2005.(8) Bij Beschikking 2004/295/EG werd Italië gemachtigd een maatregel toe te passen ter voorkoming van BTW-fraude in de afvalrecyclingbranche. De beschikking verstrijkt op de datum van inwerkingtreding van een bijzondere BTW-regeling voor de afvalrecyclingbranche, doch uiterlijk op 31 december 2005.(9) De maatregelen staan in verhouding tot de nagestreefde doelen, omdat zij zijn gericht op specifieke leveringen ten aanzien waarvan het risico van belastingfraude groot is.(10) De juridische en feitelijke omstandigheden die deze bijzondere maatregelen rechtvaardigden, zijn ongewijzigd en nog altijd relevant. Op 16 maart 2005 heeft de Commissie evenwel een voorstel ingediend voor een richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijn 77/388/EEG wat betreft bepaalde maatregelen ter vereenvoudiging van de BTW-heffing en ter bestrijding van belastingfraude en -ontwijking, en tot intrekking van bepaalde derogatiebeschikkingen[8]. De voorgestelde richtlijn zou, indien zij wordt aangenomen, de lidstaten de bevoegdheid verlenen om de ontvanger van bepaalde goederen en diensten in de afvalsector aan te wijzen als de persoon die tot voldoening van de belasting is gehouden.(11) Het is derhalve noodzakelijk de geldigheid van Beschikkingen 98/161/EG, 2004/228/EG en 2004/295/EG te verlengen tot de datum van inwerkingtreding van een bijzondere BTW-regeling, houdende wijziging van Richtlijn 77/388/EEG, voor de afvalrecyclingbranche, doch uiterlijk tot 31 december 2009.(12) De verlenging van de derogatie heeft geen negatieve gevolgen voor de eigen middelen uit de BTW van de Europese Gemeenschappen en is evenmin van invloed op het BTW-bedrag dat in rekening wordt gebracht in het stadium van het eindverbruik,HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:Artikel 1In artikel 1 van Beschikking 98/161/EG wordt de datum “31 december 2005” vervangen door “31 december 2009”.Artikel 2In artikel 3 van Beschikking 2004/228/EG wordt de datum “31 december 2005” vervangen door “31 december 2009”.Artikel 3In artikel 3 van Beschikking 2004/295/EG wordt de datum “31 december 2005” vervangen door “31 december 2009”.Artikel 4Deze beschikking is gericht tot het Koninkrijk der Nederlanden, het Koninkrijk Spanje en de Italiaanse Republiek.Gedaan te Brussel,Voor de RaadDe voorzitter [1] PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2004/66/EG (PB L 168 van 1.5.2004, blz. 35).[2] PB C […] van […], blz. […].[3] PB L 53 van 24.2.1998, blz. 19. Beschikking laatstelijk gewijzigd bij Beschikking 2004/514/EG (PB L 219 van 19.6.2004, blz. 11).[4] PB L 70 van 9.3.2004, blz. 37.[5] PB L 97 van 1.4.2004, blz. 63.[6] PB L 172 van 12.7.2000, blz. 24.[7] PB L 219 van 19.6.2004, blz. 11.[8] COM(2005) 89.


VOORSTEL VOOR EEN BESCHIKKING VAN DE RAAD WAARBIJ HET KONINKRIJK DER NEDERLANDEN WORDT GEMACHTIGD EEN MAATREGEL TOE TE PASSEN DIE AFWIJKT VAN ARTIKEL 2 EN VAN ARTIKEL 17 VAN DE ZESDE RICHTLIJN ( 77/388/EEG ) VAN DE RAAD VAN 17 MEI 1977 BETREFFENDE DE HARMONISATIE VAN DE WETGEVINGEN DER LID-STATEN INZAKE OMZETBELASTING


|

52010PC0247

 Voorstel voor een besluit van de Raad inzake de sluiting van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Indonesië inzake bepaalde aspecten van luchtdiensten  /* COM/2010/0247 def. - NLE 2010/0132 */

	[pic] | EUROPESE COMMISSIE |Brussel, 26.5.2010COM(2010)247 definitief2010/0132 (NLE)Voorstel voor eenBESLUIT VAN DE RAADinzake de sluiting van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Indonesië inzake bepaalde aspecten van luchtdiensten(ingediend door de Commissie)TOELICHTING1. Achtergrond van het voorstel |110 | Motivering en doel van het voorstel Ingevolge de arresten van het Hof van Justitie in de zogenaamde "Open Skies"-zaken heeft de Raad de Commissie op 5 juni 2003 een mandaat verleend om met derde landen te onderhandelen over de vervanging van sommige bepalingen in bestaande overeenkomsten door een overeenkomst op het niveau van de Unie[1] (het "horizontale mandaat"). Deze overeenkomst heeft tot doel alle EU-luchtvaartmaatschappijen niet-discriminerende toegang tot luchtroutes tussen de Europese Unie en derde landen te verlenen en bilaterale overeenkomsten voor luchtdiensten tussen lidstaten van de Europese Unie en derde landen in overeenstemming te brengen met de wetgeving van de Europese Unie. |120 | Algemene context De internationale luchtvaartbetrekkingen tussen lidstaten van de Europese Unie en derde landen worden traditiegetrouw vastgelegd in bilaterale overeenkomsten tussen lidstaten van de Europese Unie en derde landen, bijlagen bij deze overeenkomsten en aanverwante bilaterale of multilaterale regelingen. Traditionele aanwijzingsbepalingen in bilaterale overeenkomsten inzake luchtdiensten zijn in strijd met de wetgeving van de Europese Unie. Dergelijke bepalingen verlenen een derde land het recht om de machtigingen en vergunningen van een luchtvaartmaatschappij te weigeren, in te trekken of op te schorten wanneer deze maatschappij door een lidstaat van de Europese Unie is aangewezen, maar niet in substantiële mate in handen is van en daadwerkelijk wordt gecontroleerd door deze lidstaat of onderdanen ervan. Dit wordt beschouwd als discriminatie van EU-luchtvaartmaatschappijen die op het grondgebied van een lidstaat zijn gevestigd maar die in handen zijn van en gecontroleerd worden door onderdanen van andere lidstaten. Dit is in strijd met artikel 49 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, dat onderdanen van een lidstaat van de Europese Unie die hun recht op vrijheid van vestiging uitoefenen, garandeert dat ze in de ontvangende lidstaat dezelfde behandeling krijgen als de onderdanen van die lidstaat. Ook andere aspecten, zoals de belasting van vliegtuigbrandstof of de tarieven die door luchtvaartmaatschappijen uit derde landen worden gehanteerd op luchtroutes binnen de EU, moeten in overeenstemming met het recht van de Europese Unie worden gebracht door bestaande bepalingen in bilaterale overeenkomsten voor luchtdiensten tussen lidstaten van de Europese Unie en derde landen te wijzigen of aan te vullen. |130 | Bestaande bepalingen op het door het voorstel bestreken gebied De bepalingen van de Overeenkomst vervangen de bestaande bepalingen in de 18 bilaterale overeenkomsten voor luchtdiensten tussen lidstaten van de Europese Unie en de Republiek Indonesië, of vormen een aanvulling daarop. |140 | Samenhang met andere beleidsgebieden en doelstellingen van de EU De Overeenkomst dient ook een fundamentele doelstelling van het externe luchtvaartbeleid van de Europese Unie, omdat zij de bestaande bilaterale overeenkomsten voor luchtdiensten in overeenstemming brengt met de wetgeving van de Europese Unie. |2. Raadpleging van belanghebbende partijen en effectbeoordeling |Raadpleging van belanghebbende partijen |211 | Wijze van raadpleging, belangrijkste geraadpleegde sectoren en algemeen profiel van de respondenten Zowel de lidstaten van de Europese Unie als het bedrijfsleven zijn geraadpleegd tijdens de volledige duur van de onderhandelingen. |212 | Samenvatting van de reacties en hoe daarmee rekening is gehouden Er is rekening gehouden met de opmerkingen van de lidstaten van de Europese Unie en het bedrijfsleven. |3. Juridische elementen van het voorstel |305 | Samenvatting van de voorgestelde maatregel Overeenkomstig de mechanismen en richtsnoeren in de bijlage bij het "horizontale mandaat" heeft de Commissie met de Republiek Indonesië onderhandeld over een overeenkomst ter vervanging van sommige bepalingen in de bestaande bilaterale overeenkomsten inzake luchtdiensten tussen lidstaten van de Europese Unie en de Republiek Indonesië. Artikel 2 van deze Overeenkomst vervangt de traditionele aanwijzingsbepalingen door een EU-aanwijzingsbepaling, waardoor alle EU-luchtvaartmaatschappijen gebruik kunnen maken van het vestigingsrecht. Artikel 4 heeft betrekking op de belasting op vliegtuigbrandstof, een kwestie die geharmoniseerd is bij Richtlijn 2003/96/EG van de Raad tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit, en met name artikel 14, lid 2. Bij artikel 5 worden mogelijke conflicten met de mededingingsregels van de Europese Unie opgelost. |310 | Rechtsgrondslag Artikel 100, lid 2, en artikel 218, lid 5 en lid 6, onder a), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie. |329 | Subsidiariteitsbeginsel Het voorstel is volledig gebaseerd op het door de Raad verleende "horizontale mandaat", rekening houdend met de onder de wetgeving van de Europese Unie en bilaterale overeenkomsten voor luchtdiensten vallende kwesties. |Evenredigheidsbeginsel Bij de Overeenkomst worden bepalingen in bilaterale overeenkomsten voor luchtdiensten slechts in zoverre gewijzigd of aangevuld als nodig is om deze in overeenstemming te brengen met de wetgeving van de Europese Unie. |Keuze van instrumenten |342 | De Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Indonesië is het meest efficiënte instrument om alle bestaande bilaterale overeenkomsten voor luchtdiensten tussen lidstaten van de Europese Unie en de Republiek Indonesië in overeenstemming te brengen met de wetgeving van de Europese Unie. |4. Gevolgen voor de begroting |409 | Het voorstel heeft geen gevolgen voor de begroting van de Europese Unie. |5. Aanvullende informatie |510 | Vereenvoudiging |511 | Het voorstel voorziet in vereenvoudiging van wetgeving. |512 | De desbetreffende bepalingen van bilaterale overeenkomsten voor luchtdiensten tussen lidstaten van de Europese Unie en de Republiek Indonesië worden vervangen of aangevuld door in één enkele EU-overeenkomst ondergebrachte bepalingen. |570 | Nadere uitleg van het voorstel Overeenkomstig de standaardprocedure voor de ondertekening en sluiting van internationale overeenkomsten wordt de Raad verzocht de besluiten inzake de ondertekening en toepassing en inzake de sluiting van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Indonesië inzake bepaalde aspecten van luchtdiensten goed te keuren en de personen aan te wijzen die bevoegd zijn om de Overeenkomst namens de Europese Unie te ondertekenen. |2010/0132 (NLE)Voorstel voor eenBESLUIT VAN DE RAADinzake de sluiting van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Indonesië inzake bepaalde aspecten van luchtdienstenDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name op artikel 100, lid 2, in samenhang met artikel 218, lid 6, onder a),Gezien het voorstel van de Europese Commissie[2],Gezien de instemming van het Europees Parlement[3],Overwegende hetgeen volgt:(1) Bij besluit van 5 juni 2003 heeft de Raad de Commissie gemachtigd met derde landen te onderhandelen over de vervanging van sommige bepalingen in bestaande bilaterale overeenkomsten door een overeenkomst op het niveau van de Unie.(2) De Commissie heeft namens de Europese Unie met de Republiek Indonesië onderhandeld over een Overeenkomst inzake bepaalde aspecten van luchtdiensten, overeenkomstig de mechanismen en richtsnoeren in de bijlage bij het besluit van de Raad van 5 juni 2003.(3) De Overeenkomst is namens de Europese Unie ondertekend op […] onder voorbehoud van mogelijke sluiting ervan op een latere datum, overeenkomstig Besluit .../…/EG van de Raad van […][4].(4) De overeenkomst moet worden goedgekeurd.HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:Artikel 11. De Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Indonesië inzake bepaalde aspecten van luchtdiensten wordt namens de Unie goedgekeurd.2. De tekst van de overeenkomst is als bijlage bij dit besluit gevoegd.Artikel 2De voorzitter van de Raad is gemachtigd om de persoon aan te wijzen die gemachtigd is tot het afgeven van de kennisgeving waarin voorzien is bij artikel 8, lid 1, van de Overeenkomst.Gedaan te Brussel, opVoor de RaadDe Voorzitter [1] Besluit 11323/03 van de Raad van 5 juni 2003 (niet publiek toegankelijk).[2] PB C … van …, blz. ….[3] PB C … van …, blz. ….[4] PB C … van …, blz. ….