               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 11.4.2018
            COM(2018) 176 final
            2018/0085(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende de ondertekening, namens de Europese Unie, van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Federale Republiek Brazilië tot wijziging van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Federale Republiek Brazilië inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf voor houders van een diplomatiek of dienstpaspoort

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               Bij Verordening (EU) nr. 610/2013 van 26 juni 2013
                  1
               , hierna "wijziging van de Schengengrenscode" genoemd, werden de Schengenuitvoeringsovereenkomst
                  2
               , Verordening (EG) nr. 562/2006
                  3
                (Schengengrenscode) en Verordening (EG) nr. 810/2009
                  4
                (Visumcode) gewijzigd en werd onder meer een nieuwe definitie van het begrip "kort verblijf" van onderdanen van derde landen in het Schengengebied ingevoerd. Met ingang van 18 oktober 2013 werd voor (zowel visumplichtige als van de visumplicht vrijgestelde) onderdanen van derde landen die voor een kort verblijf naar het Schengengebied willen reizen, de maximaal toegestane verblijfsduur gedefinieerd als "ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen". Vergeleken met de definitie die tot 18 oktober 2013 gold (drie maanden per periode van zes maanden na de datum van eerste toegang) is het nieuwe begrip preciezer, aangezien de verblijfsduur nu in dagen wordt uitgedrukt in plaats van in maanden. De zinsnede "na de datum van eerste toegang", die aanleiding gaf tot veel onzekerheid en vragen, werd bovendien geschrapt.

               Met de wijziging van de Schengengrenscode zijn alle noodzakelijke wijzigingen aangebracht in het acquis van de EU inzake visa en grenzen, dat bestaat uit de Schengenuitvoeringsovereenkomst, de Schengengrenscode, de Visumcode en Verordening (EG) nr. 539/2001
                  5
               . Het begrip "kort verblijf" is echter ook opgenomen in internationale overeenkomsten die door de Europese Unie zijn gesloten. In de overeenkomsten inzake de vrijstelling van de visumplicht die zijn gesloten met Antigua en Barbuda
                  6
               , de Bahama’s
                  7
               , Barbados
                  8
               , Brazilië
                  9
               , Mauritius
                  10
               , Saint Kitts en Nevis
                  11
                en de Seychellen
                  12
                werd voor de bepaling van de maximale duur van het visumvrije verblijf nog verwezen naar de oude definitie ("drie maanden per periode van zes maanden na de datum van eerste toegang"
                  13
               ).

               Op 16 juli 2014 heeft de Commissie een aanbeveling goedgekeurd voor een besluit van de Raad waarbij machtiging wordt verleend tot het openen van onderhandelingen over wijziging van de overeenkomsten inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf tussen de Europese Unie en de genoemde landen
                  14
               . De Raad heeft dit besluit op 9 oktober 2014 vastgesteld
                  15
               . Het doel was voor deze zeven landen de nieuwe definitie van kort verblijf, zoals in de wijziging van de Schengengrenscode opgenomen, in te voeren. Als "kort verblijf" in de visumvrijstellingsovereenkomsten in dagen wordt uitgedrukt in plaats van in maanden, is het bovendien eenvoudiger te verifiëren en te berekenen met elektronische/IT-middelen en daardoor beter geschikt voor gecentraliseerde grensbeheersystemen, zoals het voorgestelde inreis-uitreissysteem (EES)
                  16
               .

               Naar aanleiding van de machtiging van de Raad heeft de Commissie onderhandelingen geopend over wijziging van de visumvrijstellingsovereenkomsten met de zeven betrokken landen: Antigua en Barbuda, de Bahama’s, Barbados, Brazilië, Mauritius, Saint Kitts en Nevis en de Seychellen.

               De onderhandelingen met Brazilië zijn op 31 oktober 2017 met succes afgerond met de parafering van de overeenkomsten tot wijziging van de twee overeenkomsten tussen de Europese Unie en de Federale Republiek Brazilië inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf voor houders van een diplomatiek of dienstpaspoort, en voor houders van een gewoon paspoort. Naast de nieuwe definitie van "kort verblijf" hebben de twee partijen een aantal technische details vastgesteld (zie verderop), maar alle wijzigingen zijn voor reizigers van onbeduidende strekking.

               De specifieke situatie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland komt tot uiting in de preambule van de overeenkomsten.

               2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

               •Rechtsgrondslag

               Beide overeenkomstsluitende partijen moeten volgens hun respectieve procedures hun goedkeuring hechten aan de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Federale Republiek Brazilië tot wijziging van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Federale Republiek Brazilië inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf voor houders van een diplomatiek of dienstpaspoort, hierna "de overeenkomst" genoemd. Voor de Unie dient de Raad besluiten vast stellen betreffende de ondertekening en de sluiting van de overeenkomst.

               Het onderhavige voorstel wordt voorgelegd aan de Raad met het oog op het verlenen van de machtiging voor het ondertekenen van de overeenkomst.

               De overeenkomst waarborgt de juridische samenhang en de harmonisatie tussen de lidstaten, doordat de nieuwe bij de wijziging van de Schengengrenscode ingevoerde definitie van "kort verblijf" wordt toegepast, waardoor een eenduidige interpretatie van "kort verblijf" wordt gegeven.

               De rechtsgrondslag van dit voorstel is artikel 77, lid 2, onder a), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), in samenhang met artikel 218 daarvan.

               De Unie is niet bevoegd tot wijziging van de visumvrijstellingsovereenkomsten waardoor de vier bij de uitvoering van het Schengenacquis betrokken landen worden gebonden, wat ook geldt voor het gemeenschappelijk visumbeleid. Om een geharmoniseerde aanpak en een geharmoniseerde tenuitvoerlegging van de bepalingen over de duur van het toegestane verblijf in het Schengengebied te verzekeren, is in de overeenkomst een gemeenschappelijke verklaring opgenomen, die luidt dat het wenselijk is dat Brazilië, enerzijds, en IJsland, Liechtenstein, Noorwegen en Zwitserland, anderzijds, de bestaande bilaterale visumvrijstellingsovereenkomsten in dezelfde zin wijzigen.

               •Subsidiariteit (bij niet-exclusieve bevoegdheid)

               Op grond van artikel 77, lid 2, onder a), VWEU vallen onderhandelingen over visumvrijstellingsovereenkomsten onder de exclusieve bevoegdheid van de Unie.

               Wanneer de Europese Unie partij is bij een internationale overeenkomst, is het bovendien juridisch niet mogelijk dat een wijziging van zo'n overeenkomst door de lidstaten zelf wordt doorgevoerd. Derhalve is actie op Unieniveau vereist.

               •Evenredigheid

               Het voorstel gaat niet verder dan nodig is om het doel ervan te verwezenlijken, namelijk de wijziging van de visumvrijstellingsovereenkomst tussen de Federale Republiek Brazilië en de Europese Unie inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf voor houders van een diplomatiek of dienstpaspoort.

               3.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

               Dit voorstel houdt geen extra kosten voor de EU-begroting in.

               4. RESULTATEN VAN EX-POSTEVALUATIES, RAADPLEGINGEN VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELINGEN

               •Raadpleging van belanghebbenden

               Op 9 oktober 2014 heeft de Raad onderhandelingsrichtsnoeren aangenomen waarbij de Commissie wordt gemachtigd om met Brazilië onderhandelingen te openen met het oog op het wijzigen van de overeenkomst tussen de twee partijen inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf voor houders van een diplomatiek of dienstpaspoort. De lidstaten zijn op de hoogte gehouden van de onderhandelingen tijdens vergaderingen van de Groep visa van de Raad.

               5.OVERIGE ELEMENTEN

               •Resultaat van de onderhandelingen

               De Commissie is van oordeel dat de door de Raad in zijn onderhandelingsrichtsnoeren vastgestelde doelstellingen zijn bereikt en dat de ontwerpovereenkomst aanvaardbaar is voor de Unie.

               De ontwerpovereenkomst houdt uiteindelijk het volgende in:

               a. Verblijfsduur

               De overeenkomst voorziet in visumvrij reizen voor de burgers van de Europese Unie die houder zijn van een diplomatiek of dienstpaspoort en voor de burgers van Brazilië die houder zijn van een diplomatiek of dienstpaspoort wanneer deze burgers naar het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende partij reizen voor ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen (in de oude bepaling maximaal drie maanden per periode van zes maanden na de datum van eerste toegang). De nieuwe definitie geldt voor de volledige overeenkomst.

               b. Slotbepaling – opschorting van de overeenkomst (artikel 8, lid 4)

               De laatste zin van artikel 8, lid 4, van de overeenkomst wordt als volgt gewijzigd: "De overeenkomstsluitende partij die de toepassing van de overeenkomst heeft geschorst, stelt de andere overeenkomstsluitende partij ervan in kennis dat de redenen voor de schorsing niet langer bestaan, zodra dit het geval is, en maakt een einde aan de schorsing.". Met de toevoeging van "en maakt een einde aan de schorsing" wordt duidelijker gemaakt dat de schorsing van de visumvrijstelling daadwerkelijk moet worden opgeheven zodra de redenen ervoor niet langer bestaan. Door de wijziging wordt de formulering van de overeenkomst met de Federale Republiek Brazilië inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf voor houders van een diplomatiek of dienstpaspoort op één lijn gebracht met die in alle andere visumvrijstellingsovereenkomsten die de Unie in 2015 en 2016 heeft ondertekend. De Groep visa is op 14 juni 2016 over de wijziging geconsulteerd en geen van de lidstaten heeft bezwaren ingebracht.

               c. Gemeenschappelijke verklaringen

               Aan de overeenkomst zijn twee gemeenschappelijke verklaringen gehecht:

               - over de interpretatie van de termijn van 90 dagen binnen een periode van 180 dagen, en

               - betreffende IJsland, Noorwegen, Zwitserland en Liechtenstein.

               e. Inwerkingtreding

               De overeenkomst treedt in werking op de eerste dag van de zesde maand volgende op de datum waarop de laatste overeenkomstsluitende partij de andere partij ervan in kennis heeft gesteld dat de ratificatieprocedures zijn voltooid. Met het oog op de rechtszekerheid en teneinde reizigers in staat te stellen het recht te kennen en na te leven, is een toereikende overgangsperiode noodzakelijk. Wanneer de overeenkomst door alle partijen is geratificeerd, kunnen reizigers tijdens die overgangsperiode van zes maanden hun nog geheel volgens de oude definitie berekende kort verblijf volmaken, voordat de nieuwe definitie van kort verblijf met de achterwaartse referentieperiode van 180 dagen in werking treedt.

               Alle overige bepalingen van de overeenkomst tussen de Europese Unie en de Federale Republiek Brazilië inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf voor houders van een diplomatiek of dienstpaspoort blijven ongewijzigd, met inbegrip van het territoriale toepassingsgebied.

               6.CONCLUSIE

               In het licht van bovenstaande resultaten stelt de Commissie voor dat de Raad besluit de overeenkomst namens de Unie te laten ondertekenen en de voorzitter van de Raad te machtigen de tot ondertekening namens de Unie bevoegde persoon of personen aan te wijzen.

               2018/0085 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende de ondertekening, namens de Europese Unie, van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Federale Republiek Brazilië tot wijziging van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Federale Republiek Brazilië inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf voor houders van een diplomatiek of dienstpaspoort

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 77, lid 2, onder a), in samenhang met artikel 218, lid 5,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Bij Verordening (EU) nr. 610/2013 van het Europees Parlement en de Raad
                  17
                zijn in het acquis van de Unie inzake visa en grenzen horizontale wijzigingen aangebracht, die onder meer inhouden dat een kort verblijf wordt gedefinieerd als een verblijf van ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen.

               (2)In het licht van de harmonisatie van de regeling van de Unie op het gebied van kort verblijf moet deze nieuwe definitie worden opgenomen in de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Federale Republiek Brazilië inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf voor houders van een diplomatiek of dienstpaspoort.

               (3)Op 9 oktober 2014 heeft de Raad de Commissie gemachtigd tot het openen van onderhandelingen over een Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Federale Republiek Brazilië tot wijziging van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Federale Republiek Brazilië inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf voor houders van een diplomatiek of dienstpaspoort, hierna "de overeenkomst" genoemd. De onderhandelingen met Brazilië over de overeenkomst zijn succesvol afgerond door het paraferen ervan op 31 oktober 2017.

               (4)Dit besluit houdt een ontwikkeling in van bepalingen van het Schengenacquis waaraan het Verenigd Koninkrijk niet deelneemt, overeenkomstig Besluit 2000/365/EG van de Raad
                  18
               ; het Verenigd Koninkrijk neemt derhalve niet deel aan de vaststelling van dit besluit en dit besluit is niet bindend voor, noch van toepassing op dit land.

               (5)Dit besluit houdt een ontwikkeling in van de bepalingen van het Schengenacquis waaraan Ierland niet deelneemt, overeenkomstig Besluit 2002/192/EG van de Raad
                  19
               ; Ierland neemt derhalve niet deel aan de vaststelling van dit besluit en dit besluit is niet bindend voor, noch van toepassing op dit land.

               (6)Namens de Unie dient de wijzigingsovereenkomst te worden ondertekend en dienen de aan de wijzigingsovereenkomst gehechte verklaringen te worden goedgekeurd,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               De ondertekening van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Federale Republiek Brazilië tot wijziging van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Federale Republiek Brazilië inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf voor houders van een diplomatiek of dienstpaspoort, hierna "de overeenkomst" genoemd, wordt hierbij namens de Unie goedgekeurd, onder voorbehoud van de sluiting van de overeenkomst.

               De tekst van de te ondertekenen overeenkomst is aan dit besluit gehecht.

               Artikel 2

               De aan dit besluit gehechte verklaringen worden namens de Unie goedgekeurd.

               Artikel 3

               Het secretariaat-generaal van de Raad stelt het volmachtinstrument op dat de persoon (personen) die daartoe door de onderhandelaar over de overeenkomst is (zijn) aangewezen, machtiging verleent de overeenkomst, onder voorbehoud van de sluiting ervan, te ondertekenen.

               Artikel 4

               Dit besluit treedt in werking op de twintigste dag na de datum van vaststelling ervan.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        PB L 182 van 29.6.2013, blz. 1.

                     (2)

                        PB L 239 van 22.9.2000, blz. 19.

                     (3)

                        PB L 105 van 13.4.2006, blz. 1.

                     (4)

                        PB L 243 van 15.9.2009, blz. 1.

                     (5)

                        PB L 081 van 21.3.2001, blz. 1.

                     (6)

                        PB L 169 van 30.6.2009, blz. 1.

                     (7)

                        PB L 169 van 30.6.2009, blz. 23.

                     (8)

                        PB L 169 van 30.6.2009, blz. 9.

                     (9)

                        Met Brazilië heeft de EU twee overeenkomsten gesloten: een voor houders van een gewoon paspoort (PB L 255 va 21.9.2012, blz. 4) en een afzonderlijke overeenkomst voor houders van een diplomatiek of dienstpaspoort (PB L 66 van 12.3.2011, blz. 2).

                     (10)

                        PB L 169 van 30.6.2009, blz. 16.

                     (11)

                        PB L 169 van 30.6.2009, blz. 37.

                     (12)

                        PB L 169 van 30.6.2009, blz. 30.

                     (13)

                        Zie de artikelen "Doel" en "Verblijfsduur" van de overeenkomsten.

                     (14)

                        COM(2014) 468 final.

                     (15)

                        Besluit van de Raad waarbij aan de Commissie machtiging wordt verleend tot het openen van onderhandelingen over wijziging van de overeenkomsten inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf tussen de Europese Unie/Gemeenschap en Antigua en Barbuda, het Gemenebest van de Bahama’s, Barbados, de Federale Republiek Brazilië, de Republiek Mauritius, de Federatie van Saint Kitts en Nevis en de Republiek der Seychellen, door de Raad vastgesteld op 9.10.2014.

                     (16)

                        COM(2016) 194 final.

                     (17)

                        Verordening (EU) nr. 610/2013 van het Europees Parlement en van de Raad van 26 juni 2013 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 562/2006 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een communautaire code betreffende de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode) en van de Overeenkomst ter uitvoering van het Schengenakkoord, Verordeningen (EG) nr. 1683/95 en (EG) nr. 539/2001 van de Raad en Verordeningen (EG) nr. 767/2008 en (EG) nr. 810/2009 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 182 van 29.6.2013, blz. 1).

                     (18)

                        Besluit 2000/365/EG van de Raad van 29 mei 2000 betreffende het verzoek van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland deel te mogen nemen aan enkele van de bepalingen van het Schengenacquis (PB L 131 van 1.6.2000, blz. 43).

                     (19)

                        Besluit 2002/192/EG van de Raad van 28 februari 2002 betreffende het verzoek van Ierland deel te mogen nemen aan bepalingen van het Schengenacquis (PB L 64 van 7.3.2002, blz. 20).

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel,11.4.2018
            COM(2018) 176 final
            BIJLAGE
            bij
            Voorstel voor een besluit van de Raad
            betreffende de ondertekening, namens de Europese Unie, van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Federale Republiek Brazilië tot wijziging van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Federale Republiek Brazilië inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf voor houders van een diplomatiek paspoort of dienstpaspoort

               BIJLAGE

               OVEREENKOMST

               tussen de Europese Unie en de Federale Republiek Brazilië tot wijziging van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Federale Republiek Brazilië inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf voor houders van een diplomatiek of dienstpaspoort

               DE EUROPESE UNIE,

               enerzijds, en

               DE FEDERALE REPUBLIEK BRAZILIË, hierna "Brazilië" genoemd,

               anderzijds,

               hierna samen "de overeenkomstsluitende partijen" genoemd,

               GEZIEN de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Federale Republiek Brazilië inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf voor houders van een diplomatiek of dienstpaspoort, hierna "de overeenkomst" genoemd, die op 1 april 2011 in werking is getreden,

               ER NOTA VAN NEMEND dat de overeenkomst functioneert tot tevredenheid van de burgers van de overeenkomstsluitende partijen die houder zijn van een diplomatiek of dienstpaspoort,

               OVERWEGENDE dat de in de overeenkomst opgenomen definitie van kort verblijf, "drie maanden per periode van zes maanden na de datum van eerste toegang", niet precies genoeg is en dat met name de zinsnede "na de datum van eerste toegang" aanleiding kan geven tot vragen en onzekerheid,

               IN AANMERKING NEMENDE dat bij Verordening (EU) nr. 610/2013 van 26 juni 2013 in het "interne" acquis van de Unie inzake visa en grenzen horizontale wijzigingen zijn aangebracht, die onder meer inhouden dat een kort verblijf wordt gedefinieerd als een verblijf van "ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen",

               IN AANMERKING NEMENDE dat het door de Europese Unie in te stellen inreis-uitreissysteem vereist dat een uniforme en duidelijke definitie van kort verblijf wordt toegepast, die voor alle onderdanen van derde landen geldt,

               WENSENDE de soepele doorstroming van reizigers aan de grensdoorlaatposten van de overeenkomstsluitende partijen te waarborgen,

               REKENING HOUDENDE met het Protocol betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht en het Protocol betreffende het Schengenacquis dat is opgenomen in het kader van de Europese Unie, beide gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en bevestigende dat de bepalingen van deze overeenkomst niet van toepassing zijn op het Verenigd Koninkrijk en Ierland,

               ZIJN HET VOLGENDE OVEREENGEKOMEN:

               Artikel 1

               De overeenkomst wordt gewijzigd overeenkomstig de volgende bepalingen:

               (1)in artikel 1 wordt de zinsnede "ten hoogste drie maanden binnen een periode van zes maanden" vervangen door "ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen";

               (2)artikel 4, lid 1, wordt vervangen door:

               "De burgers van de Unie die houder zijn van een geldig diplomatiek of dienstpaspoort mogen gedurende ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen op het grondgebied van Brazilië verblijven.";

               (3)artikel 4, lid 2, wordt vervangen door:

               "De burgers van Brazilië die houder zijn van een geldig diplomatiek of dienstpaspoort mogen gedurende ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen verblijven op het grondgebied van de lidstaten die het Schengenacquis volledig toepassen. Bij de berekening van deze periode wordt geen rekening gehouden met verblijf in een lidstaat die het Schengenacquis nog niet volledig toepast.

               De burgers van Brazilië die houder zijn van een geldig diplomatiek of dienstpaspoort mogen gedurende ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen verblijven op het grondgebied van de lidstaten die het Schengenacquis nog niet volledig toepassen, los van de verblijfsperiode die is berekend voor het grondgebied van de lidstaten die het Schengenacquis volledig toepassen.";

               (4)in artikel 4, lid 3, worden de woorden "drie maanden" vervangen door "90 dagen";

               (5)de laatste zin van artikel 8, lid 4, wordt vervangen door:

               "De overeenkomstsluitende partij die de toepassing van de overeenkomst heeft geschorst, stelt de andere overeenkomstsluitende partij ervan in kennis dat de redenen voor de schorsing niet langer bestaan, zodra dit het geval is, en maakt een einde aan de schorsing.".

               Artikel 2

               Deze overeenkomst wordt door de overeenkomstsluitende partijen volgens hun eigen procedures geratificeerd of goedgekeurd en treedt in werking op de eerste dag van de zesde maand volgend op de datum waarop de laatste overeenkomstsluitende partij de andere overeenkomstsluitende partij ervan in kennis stelt dat de hierboven bedoelde procedures zijn voltooid.

               Gedaan in tweevoud te […] op […] tweeduizend zeventien in de Bulgaarse, de Deense, de Duitse, de Engelse, de Estse, de Finse, de Franse, de Griekse, de Hongaarse, de Italiaanse, de Kroatische, de Letse, de Litouwse, de Maltese, de Nederlandse, de Poolse, de Portugese, de Roemeense, de Sloveense, de Slowaakse, de Spaanse, de Tsjechische en de Zweedse taal, zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek.

               Voor de Europese Unie

               Voor de Federale Republiek Brazilië

               GEMEENSCHAPPELIJKE VERKLARING BETREFFENDE IJSLAND, NOORWEGEN, ZWITSERLAND EN LIECHTENSTEIN

               Het is wenselijk dat de autoriteiten van Noorwegen, IJsland, Zwitserland en Liechtenstein, enerzijds, en Brazilië, anderzijds, onverwijld bilaterale overeenkomsten inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf voor houders van een diplomatiek of dienstpaspoort sluiten die vergelijkbaar zijn met deze overeenkomst.

               GEMEENSCHAPPELIJKE VERKLARING BETREFFENDE DE INTERPRETATIE VAN DE PERIODE VAN 90 DAGEN BINNEN EEN PERIODE VAN 180 DAGEN

               De overeenkomstsluitende partijen komen overeen dat de termijn van ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen, als bedoeld in artikel 4 van deze overeenkomst, kan bestaan uit één aaneengesloten bezoek of uit meerdere opeenvolgende bezoeken die in totaal niet meer dan 90 dagen binnen een periode van 180 dagen beslaan.

               Hierbij wordt uitgegaan van een referentieperiode van 180 dagen die zodanig wordt berekend dat op elke dag van het verblijf wordt gekeken naar de aan die dag voorafgaande periode van 180 dagen om na te gaan of nog steeds aan de voorwaarde van 90 dagen binnen een periode van 180 dagen wordt voldaan. Dit betekent onder meer dat een ononderbroken afwezigheid van 90 dagen recht geeft op een nieuw verblijf van ten hoogste 90 dagen.

               ________


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 17.5.2018
            COM(2018) 275 final
            2018/0130(COD)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
            tot wijziging van Richtlijn 96/53/EG van de Raad wat betreft de termijn voor de uitvoering van de speciale voorschriften voor de maximumlengte in het geval dat cabines betere prestaties op het vlak van aerodynamica, energie-efficiëntie en veiligheid leveren

               TOELICHTING

               1.
                     ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               •
                     Motivering en doel van het voorstel

               Richtlijn 96/53/EG van de Raad van 25 juli 1996 houdende vaststelling, voor bepaalde aan het verkeer binnen de Gemeenschap deelnemende wegvoertuigen, van de in het nationale en het internationale verkeer maximaal toegestane afmetingen en van de in het internationale verkeer maximaal toegestane gewichten
                  1
                is voor het laatst gewijzigd bij Richtlijn (EU) 2015/719 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2015 houdende vaststelling, voor bepaalde aan het verkeer binnen de Gemeenschap deelnemende wegvoertuigen, van de in het nationale en het internationale verkeer maximaal toegestane afmetingen en van de in het internationale verkeer maximaal toegestane gewichten
                  2
               .

               Een van de doelstellingen van Richtlijn (EU) 2015/719 was de aerodynamische prestaties van motorvoertuigen die onder het toepassingsgebied van de richtlijn vallen, te verbeteren door afwijkingen van de maximumlengten toe te staan als aan bepaalde voorwaarden werd voldaan. De wetgeving moest ook worden aangepast aan de technologische ontwikkelingen en de veranderende behoeften van de markt, en een stimulans vormen voor intermodaal vervoer.

               Door afwijkingen van de maximumlengten toe te staan, kunnen aan de achterzijde van voertuigen aerodynamische voorzieningen worden aangebracht
                  3
                en kan aan de voorzijde
                  4
                de cabine van de vrachtwagen ronder en aerodynamischer worden gemaakt.

               Dit besluit betreft de voorzijde van het voertuig, d.w.z. de cabine zoals bedoeld in artikel 9 bis van Richtlijn 96/53/EG, als gewijzigd bij Richtlijn (EU) 2015/719. In deze bepaling worden een aantal voorwaarden vastgesteld, waaronder de naleving van de vereisten voor de draaicirkel zoals vastgesteld in punt 1.5 van bijlage I.

               In haar effectbeoordeling
                  5
                bij het voorstel voor een wijziging van Richtlijn 96/53/EG
                  6
                heeft de Commissie vastgesteld dat het toestaan van de lengteafwijkingen die nu worden overwogen voor de wijziging van Richtlijn (EU) 2015/719 belangrijke voordelen zou bieden. Het gaat niet alleen om een verbeterde luchtweerstand door aerodynamische voorzieningen aan de achterzijde en verlengde cabines. In een dergelijke cabine heeft de chauffeur een beter uitzicht en zit hij veiliger en comfortabeler. De cabine is ook veiliger voor andere weggebruikers.

               In de effectbeoordeling van de Commissie werd een moratorium voor de invoering van verlengde cabines niet noodzakelijk geacht, maar in het definitieve compromis tussen de wetgevers, zoals vastgesteld in artikel 9 bis, lid 3, van Richtlijn (EU) 2015/719, werd een moratorium van drie jaar opgenomen.

               Gezien de huidige situatie en rekening houdend met het feit dat de CO2-uitstoot van het wegvervoer goed is voor een kwart van alle CO2-emissies in de EU en in de periode 2015-2030 wellicht met 6 % zal toenemen, is de Commissie van oordeel dat de voordelen van verlengde cabines zo snel mogelijk moeten worden verworven. Het belang daarvan wordt nog eens onderstreept in het voorstel voor CO2-normen voor zware vrachtwagens, dat door de Commissie is ingediend als onderdeel van het derde mobiliteitspakket en waarin het belang van aerodynamische cabines specifiek wordt benadrukt
                  7
               . Om te kunnen voldoen aan de toekomstige normen voor de CO2-uitstoot van zware vrachtwagens zullen diverse technieken voor het verbeteren van de energie-efficiëntie moeten worden toegepast. Aerodynamische cabines zijn het efficiëntste middel om de luchtweerstand te verlagen.

               Door het moratorium in de huidige wetgeving worden fabrikanten echter ontmoedigd om de aerodynamische prestaties van cabines te verbeteren en zo te voldoen aan de toekomstige CO2-normen voor zware vrachtwagens. Het moratorium is bovendien in strijd met het innovatiebeginsel en de beginselen van betere regelgeving, want het belemmert de ontwikkeling van nieuwe technologieën en ontwerpen.

               De Commissie stelt daarom voor de termijn voor de omzetting van artikel 9 bis, lid 1, van Richtlijn 95/53/EG in te korten. In de voorgestelde nieuwe tekst van artikel 9 bis, lid 3, is nog steeds voldoende tijd voorzien voor de lidstaten om de nodige stappen te nemen.

               Er is rekening gehouden met de tijd die nodig is om het huidige besluit vast te stellen.

               In de eerste plaats moet ook worden opgemerkt dat uit een grondige studie van de materie blijkt dat de wijziging van het typegoedkeuringskader zoals bedoeld in artikel 9 bis, lid 2, kan worden bewerkstelligd door een wijziging van Verordening (EU) nr. 1230/2012
                  8
                van de Commissie. De wijziging van Verordening (EU) nr. 1230/2012 zal naar verwachting eind 2018 klaar zijn en wordt uitgevoerd door een uitvoeringsmaatregel in het kader van de verordening algemene veiligheid
                  9
               . De nieuwe termijn in dit voorstel houdt daarmee rekening en moet ervoor zorgen dat de nationale maatregelen ter omzetting van artikel 9 bis, lid 1, van Richtlijn 96/53/EG van toepassing worden rond dezelfde tijd als de wijziging van Verordening (EU) nr. 1230/2012 van de Commissie.

               Ten tweede is het niet nodig om de precieze volgorde van wijzigingen te behouden als bedoeld in artikel 9 bis, lid 3, van Richtlijn 96/53/EG. Het verkeer van de desbetreffende voertuigen vereist de gecumuleerde wijziging van het typegoedkeuringskader en de wijziging als bedoeld in artikel 9 bis, lid 1, van Richtlijn 96/53/EG. Voor de omzetting van die laatste wijziging is op zichzelf geen voorafgaande wijziging van het typegoedkeuringskader vereist. Het volstaat dat in de nationale regelgeving typegoedkeuring als voorwaarde is opgenomen, zoals bedoeld in artikel 9 bis, lid 1, van Richtlijn 96/53/EG.

               De voorgestelde wijziging is volledig in overeenstemming met de effectbeoordeling
                  10
                van de Commissie, waarin het door de medewetgevers vastgestelde moratorium, zoals gezegd, niet was opgenomen. Om dezelfde reden moet er voor het huidige voorstel geen effectbeoordeling worden uitgevoerd.

               •
                     Verenigbaarheid met bestaande bepalingen op het beleidsterrein

               Dit voorstel is in overeenstemming met en steunt het bestaande beleid betreffende de voorgestelde CO2-normen voor zware vrachtwagens. Het is ook in overeenstemming met het bestaande beleid om het aantal (dodelijke) verkeersongevallen terug te dringen.

               In dit voorstel wordt slechts de datum vervroegd vanaf wanneer aerodynamischer en/of veiliger cabines mogen worden gebruikt, zoals reeds was voorzien in Richtlijn (EU) 2015/719; daarom heeft het geen gevolgen voor het intermodaal vervoer en de algemene doelstelling om alternatieven voor het wegvervoer te bevorderen.

               •
                     Verenigbaarheid met andere beleidsterreinen van de Unie

               Het voorstel draagt rechtstreeks bij tot de eerste politieke prioriteit van de Commissie-Juncker – banen, groei en investeringen – doordat fabrikanten van vrachtwagens en uitrusting ruimte krijgen om te innoveren en nieuwe modellen van zware vrachtwagens te bouwen. Dit voorstel is ook bedoeld om bij te dragen tot de prioriteit energie-unie en klimaat, door de uitstoot van zware vrachtwagens te verlagen.

               2.
                     RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

               •
                     Rechtsgrondslag

               De rechtsgrondslag van de voorgestelde wijziging is artikel 91, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU).

               •
                     Subsidiariteit

               Het voorstel beperkt zich tot de aanpassing van de termijn die is vastgesteld in artikel 9 bis, lid 3, van Richtlijn 96/53/EG. Een dergelijke aanpassing kan alleen door de Unie zelf worden bewerkstelligd.

               Bovendien kunnen verstoringen in de interne markt alleen worden vermeden door één enkele toepassingsdatum voor de nieuwe regels.

               •
                     Evenredigheid

               Dit beleidsvoorstel is evenredig met de vastgestelde problemen en gaat niet verder dan wat nodig is om die problemen op te lossen. Deze maatregel is specifiek beperkt tot de aanpassing van de termijn voor de omzetting van artikel 9 bis, lid 1, van Richtlijn 96/53/EG en laat bovendien de lidstaten genoeg tijd om de nodige stappen te nemen.

               •
                     Keuze van het instrument

               Wijzigingen van richtlijnen moeten normaliter dezelfde vorm aannemen, d.w.z. van wijzigingsrichtlijnen.

               In dit specifieke geval gaat het echter om de wijziging van een termijn die aan de lidstaten wordt opgelegd. De lidstaten zijn als zodanig niet verantwoordelijk voor de omzetting van de wijziging. Bijgevolg moet de wijziging de vorm aannemen van een besluit.

               3.
                     EVALUATIE, RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELING

               Voor dit voorstel is geen aanvullende effectbeoordeling nodig, maar wordt verwezen naar de effectbeoordeling die al door de Commissie is uitgevoerd: SWD(2013) 108 final.

               4.
                     GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

               De voorgestelde wijziging heeft geen gevolgen voor de begroting van de Unie.

               5.
                     OVERIGE ELEMENTEN

               •
                     Artikelsgewijze toelichting

               De voornaamste elementen van het voorstel zijn:

               Richtlijn 96/53/EG

               Artikel 9 bis

               In artikel 9 bis, lid 3, is voor de invoering van aerodynamische cabines een moratorium opgenomen van drie jaar na de datum van omzetting of toepassing van de nodige wijzigingen betreffende technische typegoedkeuringsvoorschriften.

               Er wordt voorgesteld om artikel 9 bis, lid 3, in die zin aan te passen dat het moratorium van drie jaar wordt opgeheven en er een kortere maar redelijke termijn wordt vastgesteld.

               2018/0130 (COD)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

               tot wijziging van Richtlijn 96/53/EG van de Raad wat betreft de termijn voor de uitvoering van de speciale voorschriften voor de maximumlengte in het geval dat cabines betere prestaties op het vlak van aerodynamica, energie-efficiëntie en veiligheid leveren

               HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 91, lid 1,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,

               Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité
                  11
               ,

               Gezien het advies van het Comité van de Regio's
                  12
               ,

               Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Richtlijn 96/53/EG van de Raad van 25 juli 1996 houdende vaststelling, voor bepaalde aan het verkeer binnen de Gemeenschap deelnemende wegvoertuigen, van de in het nationale en het internationale verkeer maximaal toegestane afmetingen, en van de in het internationale verkeer maximaal toegestane gewichten
                  13
                is gewijzigd bij Richtlijn (EU) 2015/719 van het Europees Parlement en de Raad
                  14
                met de bedoeling het energieverbruik en de uitstoot van broeikasgassen te verminderen, de wetgeving aan te passen aan de technologische ontwikkeling en de veranderende behoeften van de markt, en het intermodaal vervoer te stimuleren.

               (2)De verbeterde aerodynamische prestaties van de cabines van motorvoertuigen zouden de energieprestaties van die voertuigen aanzienlijk verhogen. Door de beperkingen op de maximale lengte zoals vastgesteld bij Richtlijn 96/53/EG was een dergelijke verbetering echter niet mogelijk zonder het laadvermogen van het voertuig te reduceren. Daarom werd een afwijking van de beperkingen van de maximale lengte ingevoerd bij Richtlijn (EU) 2015/719.

               (3)Richtlijn (EU) 2015/719 bevatte voor de invoering van aerodynamische cabines ook een moratorium van drie jaar na de datum van omzetting of toepassing van de nodige wijzigingen betreffende technische typegoedkeuringsvoorschriften.

               (4)Om zo snel mogelijk voordeel te kunnen halen uit aerodynamische cabines in termen van de energieprestaties van zware vrachtwagens, maar ook in termen van een betere zichtbaarheid voor chauffeurs, de veiligheid van andere weggebruikers en meer veiligheid en comfort voor chauffeurs, is het noodzakelijk dat dergelijke aerodynamische cabines zonder onnodige vertraging kunnen worden ingevoerd zodra de nodige typegoedkeuringsvoorschriften voorhanden zijn.

               (5)Richtlijn 96/53/EG van de Raad moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd,

               HEBBEN HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               In artikel 9 bis van Richtlijn 96/53/EG wordt lid 3 vervangen door:

               "3. Lid 1 is van toepassing vanaf [XXX] [PB gelieve de datum in te vullen: vier maanden vanaf de inwerkingtreding van het onderhavige besluit]."

               Artikel 2

               Dit besluit treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

               Gedaan te Brussel,

                  Voor het Europees Parlement
                        Voor de Raad

                  De voorzitter
                        De voorzitter

                     (1)

                        PB L 235 van 17.9.1996, blz. 59.

                     (2)

                        PB L 115 van 6.5.2015, blz. 1.

                     (3)

                        Artikel 8 ter.

                     (4)

                        Artikel 9 bis.

                     (5)

                        COM(2013) 108 final.

                     (6)

                        COM(2013) 195 final.

                     (7)

                        COM(2018) 284 final.

                     (8)

                        Verordening (EU) nr. 1230/2012 van de Commissie van 12 december 2012 tot uitvoering van Verordening (EG) nr. 661/2009 van het Europees Parlement en de Raad wat de typegoedkeuringsvoorschriften voor massa's en afmetingen van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan betreft en tot wijziging van Richtlijn 2007/46/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 353 van 21.12.2012, blz. 31).

                     (9)

                        Verordening (EU) nr. 661/2009.

                     (10)

                        COM(2013) 108 final.

                     (11)

                        PB C […], […], blz. […].

                     (12)

                        PB C […], […], blz. […].

                     (13)

                        PB L 235 van 17.9.1996, blz. 59.

                     (14)

                        Richtlijn (EU) 2015/719 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2015 tot wijziging van Richtlijn 96/53/EG van de Raad houdende vaststelling, voor bepaalde aan het verkeer binnen de Gemeenschap deelnemende wegvoertuigen, van de in het nationale en het internationale verkeer maximaal toegestane afmetingen, en van de in het internationale verkeer maximaal toegestane gewichten (PB L 115 van 6.5.2015, blz. 1).