				|

		52014PC0395

			Voorstel voor een UITVOERINGSBESLUIT VAN DE RAAD waarbij Italië wordt gemachtigd om in bepaalde geografische gebieden een verlaagd belastingtarief toe te passen op gasolie en lpg voor verwarmingsdoeleinden in overeenstemming met artikel 19 van Richtlijn 2003/96/EEG /* COM/2014/0395 final - 2014/0200 (NLE) */

			   	TOELICHTING
1.           ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL
·
Motivering en doel van het voorstel
De belastingheffing van energieproducten en
elektriciteit in de EU is geregeld bij Richtlijn 2003/96/EG([1]) van de Raad (hierna
"de energiebelastingrichtlijn" of "de richtlijn" genoemd).
Behalve op grond van de bepalingen van met
name de artikelen 5, 15 en 17 kan de Raad ook uit hoofde van artikel 19, lid 1,
van de richtlijn op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen
besluiten dat een lidstaat uit specifieke beleidsoverwegingen wordt gemachtigd
om verdere vrijstellingen of verlagingen van de accijns in te voeren.
Dit voorstel strekt ertoe Italië te machtigen
om in bepaalde bijzonder benadeelde gebieden een verlaagd belastingtarief toe
te passen op gasolie en vloeibaar petroleumgas (lpg) voor
verwarmingsdoeleinden, teneinde de hoge stookkosten van de bewoners van die
gebieden ten dele te compenseren. De hoge stookkosten zijn te wijten aan zeer
strenge klimatologische omstandigheden dan wel het gevolg van strenge klimatologische
omstandigheden of een afgelegen ligging in combinatie met een moeilijke
brandstofbevoorrading.
·
Algemene context
Bij brief van 31 mei 2012 hebben de Italiaanse
autoriteiten verzocht om verlenging van Beschikking 2008/318/EG van de Raad van
7 april 2008 waarbij Italië wordt gemachtigd om in bepaalde geografische
gebieden een verlaagd belastingtarief toe te passen op gasolie en lpg voor
verwarmingsdoeleinden in overeenstemming met artikel 19 van Richtlijn 2003/96/EG([2]), teneinde in bepaalde
geografisch bijzonder benadeelde gebieden een verlaagd belastingtarief te mogen
toepassen op gasolie en lpg voor verwarmingsdoeleinden. Op grond van deze
beschikking mocht Italië tot 31 december 2012 in bepaalde bijzonder benadeelde
gebieden een verlaagd accijnstarief toepassen op huisbrandolie en lpg voor
verwarmingsdoeleinden. In hun verzoek om verlenging hebben de Italiaanse
autoriteiten ook gevraagd om de machtiging uit te breiden tot gemeenten die
deel uitmaken van provincies waar meer dan 70 % van de gemeenten in
klimaatzone F is ingedeeld maar die zelf niet onder klimaatzone F vallen. De
Italiaanse autoriteiten hebben aanvullende informatie en nadere toelichtingen
verstrekt op 4 december 2012, 16 juli 2013, 31 december 2013 en 22 januari 2014.
Bij brief van 19 maart 2014 hebben de Italiaanse autoriteiten de Commissie
meegedeeld dat zij een verlenging van de bij Beschikking 2008/318/EG van de
Raad verleende machtiging willen aanvragen voor een nieuwe periode van zes
jaar, evenwel zonder toevoeging van nieuwe gemeenten zoals in het initiële
verzoek.
Ter onderbouwing van zijn derogatieverzoek
wijst Italië op de uiteenlopende klimatologische en geografische omstandigheden
op zijn grondgebied. De nationale niveaus van de accijns op gasolie en lpg voor
verwarmingsdoeleinden zijn relatief hoog in Italië. Om een te hoge
belastingdruk op bepaalde consumenten die sterk afhankelijk zijn van
verwarming, te vermijden, heeft Italië in bepaalde delen van zijn grondgebied
verlaagde belastingtarieven ingevoerd en het land zou dezelfde verlagingen als
die welke in 2006 zijn ingevoerd, willen blijven toepassen. De
belastingverlaging voor gasolie bedraagt 129,11 EUR per 1 000 liter (het
toepasselijke tarief daalt daarmee tot 274,10 EUR per 1 000
liter) en voor lpg 159,07 EUR per 1 000 kg (het toepasselijke tarief
daalt daarmee tot 30,87 EUR per 1 000 kg). De toepasselijke tarieven
liggen boven de in de richtlijn voorgeschreven minimumbelastingniveaus.
De belastingverlaging geldt in de geografische
gebieden die aan de volgende voorwaarden voldoen:
Op grond van artikel 8, lid 10, van de
Italiaanse wet nr. 448/1998 geldt het voordeel voor leveringen van de
brandstoffen in kwestie (gasolie en lpg) die worden gebruikt in gemeenten:
·
die zijn ingedeeld in klimaatzone F, zoals bedoeld
in presidentieel besluit nr. 412 van 26 augustus 1993;
·
die niet over een gasdistributienet beschikken en
zijn ingedeeld in klimaatzone E, zoals bedoeld in voornoemd presidentieel besluit
nr. 412/1993. In dit geval vervalt het voordeel, zoals bepaald in artikel 8,
lid 10, onder c), punt 4, van wet nr. 448/1998 zodra de gemeente
wordt aangesloten op het gasdistributienet;
·
op Sardinië en de kleinere eilanden, zolang het
aardgasnet niet beschikbaar is in de gemeente in kwestie; dit deel van de
regeling omvat alle Italiaanse eilanden behalve Sicilië.
Het belastingvoordeel kan niet worden
gecombineerd met andere accijnsverlagingen.
Volgens de Italiaanse autoriteiten is de
belastingdifferentiatie gebaseerd op objectieve criteria en moet zij zorgen
voor geografische continuïteit met de rest van het Italiaanse grondgebied, dat
wil zeggen voor meer gelijkheid tussen de bewoners van de betrokken gebieden en
de rest van Italië, door hun onevenredig hoge stookkosten te drukken. Voor alle
gebruikers is de belastingverlaging even groot; het enige doel is de extra
stookkosten van de bewoners van de betrokken gebieden als gevolg van het koude
klimaat of de moeilijke brandstofbevoorrading ten dele op te vangen.
Volgens de Italiaanse autoriteiten zijn de
extra kosten voor het transport van lpg voor bergachtige gebieden 120 %
hoger en voor dat van gasolie 132 % hoger dan in de rest van het land.
Volgens de Italiaanse autoriteiten komt de
belastingverlaging voor de klimaatzones E en F overeen met gemiddeld 11-12% van
de prijs van gasolie en lpg voor verwarmingsdoeleinden.
Deze cijfers moeten worden vergeleken met de
gemiddelde verwarmingskosten; als gevolg van de klimatologische omstandigheden
liggen deze in klimaatzone E 90 % en in klimaatzone F 170 % hoger dan
het nationale gemiddelde.
Specifiek voor de eilanden is dat de geografische
kenmerken slechts een beperkt aanbod van brandstoffen toelaten, die door het
extra transport bovendien duurder zijn dan op het Italiaanse vasteland. De
Italiaanse autoriteiten hebben bevestigd dat de belastingverlaging geen
overcompensatie inhoudt en de prijzen van lpg en gasolie ook niet laat dalen
onder het prijsniveau op het vasteland. Wat de toepassing van de subsidie op de
kleinere eilanden betreft, wijzen zij erop dat de kosten in de toeleveringsketen
daar onvermijdelijk hoger zijn dan op het Italiaanse vasteland. De hogere
kosten zijn het gevolg van een gebrek aan primaire logistieke infrastructuur,
hetgeen aanleiding geeft tot hogere distributiekosten. Zij zijn ook te wijten
aan een vaak omslachtige bereikbaarheid over de weg, hogere kosten voor
motorbrandstoffen dan op het vasteland, de transportkosten naar de kleinere
eilanden en de beperkte omvang van afzonderlijke leveringen. Volgens ramingen
van de Italiaanse autoriteiten liggen deze kosten ongeveer 10-15 % boven
de overeenkomstige kosten op het Italiaanse vasteland.
Volgens de Italiaanse autoriteiten heeft de
maatregel in de afgelopen drie jaar de kleinhandelsprijs van lpg en gasolie
voor verwarmingsdoeleinden met ongeveer 10 % doen dalen.
De Italiaanse autoriteiten hebben erop gewezen
dat er in die gebieden geen aardgasnet voorhanden is, hetgeen een extra nadeel
vormt voor deze berggemeenten, Sardinië en de kleine eilanden.
De jaarlijkse begrotingsuitgaven van de maatregel bedragen ongeveer 230
miljoen EUR.
·
Bestaande bepalingen op het door het voorstel
bestreken gebied
Richtlijn 2003/96/EG
van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire
regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit en Beschikking
2008/318/EG van de Raad van 7 april 2008 waarbij Italië wordt gemachtigd om in
bepaalde geografische gebieden een verlaagd belastingtarief toe te passen op
gasolie en lpg voor verwarmingsdoeleinden in overeenstemming met artikel 19
van Richtlijn 2003/96/EG.
Samenhang met andere beleidsgebieden en
doelstellingen van de EU
Ieder derogatieverzoek uit hoofde van artikel 19
van de energiebelastingrichtlijn moet door de Commissie worden onderzocht met
inachtneming van de goede werking van de interne markt, de noodzaak eerlijke
mededinging te verzekeren, en het gezondheids-, milieu-, energie- en
vervoersbeleid van de EU.
De belastingdifferentiatie ondervangt ten dele
de extra stookkosten van burgers in bepaalde geografische gebieden in Italië
die bijzonder benadeeld zijn ten opzichte van de rest van het Italiaanse
grondgebied en waarvoor bijgevolg het normale belastingtarief dat van
toepassing is op lpg en gasolie voor verwarmingsdoeleinden, zou resulteren in
een te hoge belastingdruk. Het geografische nadeel vertaalt zich in extra
stookkosten die te wijten zijn aan de strenge klimatologische omstandigheden of
de afgelegen ligging van die gebieden, in combinatie met het ontbreken van
alternatieve verwarmingsbronnen, met name het ontbreken van toegang tot het
aardgasnet.
Het verlaagde belastingtarief voor zowel
gasolie als lpg blijft boven de in de energiebelastingrichtlijn vastgestelde
EU-minimumbelastingniveaus en compenseert slechts ten dele de extra stookkosten
in de geografische gebieden in kwestie.
De verlaging kan dus worden geacht verenigbaar
te zijn met het streven naar fiscale stimulering van energie-efficiëntie. De
maatregel blijkt niet onverenigbaar te zijn met het relevante milieu- en
energiebeleid van de EU.
Voorts is de maatregel aanvaardbaar in het licht
van de goede werking van de interne markt en de noodzaak om eerlijke
mededinging te verzekeren. Hij heeft uitsluitend tot doel de extra stookkosten
die verband houden met de objectieve omstandigheden in de betrokken gebieden,
ten dele te compenseren. De belastingverlaging wordt niet gecombineerd met
andere vormen van belastingverlaging en geldt niet voor ander gebruik van de
verwarmingsbrandstoffen dan voor de verwarming van ruimten.
In artikel 19, lid 2, van de
energiebelastingrichtlijn is voorts bepaald dat maatregelen die uit hoofde van
deze richtlijn worden aangenomen, van beperkte duur moeten zijn, namelijk ten
hoogste zes jaar, en eventueel verlengd kunnen worden. Naar de Commissie
begrijpt, moet de verlenging van deze - tijdelijke - belastingmaatregel Italië
voldoende tijd geven om de milieueffecten ervan te beoordelen, maar ook om
stimuleringsmaatregelen te nemen ter bevordering van de energie-efficiëntie en
deze te evalueren. Met de verlenging van de maatregel zouden de Italiaanse
autoriteiten voldoende tijd moeten hebben om de nodige informatie voor een
dergelijke beoordeling te verzamelen. De verlenging zal ook een signaal geven
dat in de toekomst de nadruk moet liggen op meer doelgerichte energiebesparende
maatregelen om de energie-efficiëntie te verbeteren en een positief effect op
het milieu te bewerkstelligen. Om deze redenen is het in dit stadium passend om
de machtiging te verlenen voor een periode van drie jaar.
Regels inzake staatssteun
De verlaagde belastingtarieven die de
Italiaanse autoriteiten voor ogen hebben, namelijk 274,10 EUR per 1 000
liter voor gasolie en 30,87 EUR per 1 000 kg voor lpg voor
verwarmingsdoeleinden, liggen boven de EU-minimumbelastingniveaus
overeenkomstig artikel 9 van Richtlijn 2003/96/EG. De maatregel valt derhalve
onder artikel 25 van Verordening 800/2008/EG([3]) ("de algemene
groepsvrijstellingsverordening") en wordt bijgevolg verenigbaar geacht met
de interne markt en is vrijgesteld van de aanmeldingsverplichting. De
geldigheid van de algemene groepsvrijstellingsverordening was oorspronkelijk
beperkt tot 31 december 2013, maar werd bij Verordening 1224/2013/EU [4]) verlengd tot 30 juni 2014.
Indien de Commissie nieuwe staatssteunregels vaststelt vóórdat de Raad over dit
voorstel besluit, zullen de aanmeldingsverplichtingen opnieuw moeten worden
beoordeeld in het kader van de nieuwe regels.
2.           RESULTATEN VAN DE
RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDE PARTIJEN EN EFFECTBEOORDELING
 ·                         Raadpleging van belanghebbende partijen
 Dit voorstel betreft uitsluitend Italië.
 ·                         Bijeenbrengen en benutten van deskundigheid
 Er behoefde geen beroep te worden gedaan op externe deskundigheid.
 ·                         Effectbeoordeling Dit voorstel betreft een machtiging van een afzonderlijke lidstaat op diens eigen verzoek.
3.           JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET
VOORSTEL
Het voorstel strekt ertoe Italië te machtigen
om van de algemene bepalingen van Richtlijn 2003/96/EG van de Raad af te
wijken en een verlaagd belastingtarief toe te passen op gasolie en lpg voor
verwarmingsdoeleinden.
Rechtsgrondslag
Artikel 19 van Richtlijn 2003/96/EG van de
Raad.
Subsidiariteitsbeginsel
Het onder artikel 113 VWEU vallende gebied van
de indirecte belastingen ressorteert als zodanig niet onder de exclusieve
bevoegdheid van de Europese Unie in de zin van artikel 3 VWEU.
De lidstaten mogen hun bevoegdheden op dit
gebied evenwel slechts uitoefenen binnen de welomschreven grenzen van de
bestaande EU-wetgeving. Overeenkomstig artikel 19 van Richtlijn 2003/96/EG kan
alleen de Raad een lidstaat machtigen verdere vrijstellingen of verlagingen in
te voeren in de zin van dat artikel. De lidstaten kunnen niet in de plaats van
de Raad treden.
Het subsidiariteitsbeginsel wordt derhalve
door het voorstel in acht genomen.
Evenredigheidsbeginsel
Het evenredigheidsbeginsel wordt door het
voorstel in acht genomen. De belastingverlaging gaat niet verder dan wat nodig
is om het gestelde doel te bereiken (zie hierboven bij de overwegingen in
verband met de interne markt en eerlijke mededinging).
Keuze van instrumenten
Voorgesteld instrument: uitvoeringsbesluit van
de Raad.
Artikel 19 van Richtlijn 2003/96/EG voorziet
uitsluitend in dit soort maatregel.
4.           GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING
De maatregel leidt niet tot financiële of
administratieve lasten voor de Unie. Het voorstel heeft derhalve geen gevolgen
voor de begroting van de Unie.
2014/0200 (NLE)
Voorstel voor een
UITVOERINGSBESLUIT VAN DE RAAD
waarbij Italië wordt gemachtigd om in
bepaalde geografische gebieden een verlaagd belastingtarief toe te passen op
gasolie en lpg voor verwarmingsdoeleinden in overeenstemming met artikel 19 van
Richtlijn 2003/96/EEG
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie,
Gezien Richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27
oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting
van energieproducten en elektriciteit([5]),
en met name artikel 19, lid 1,
Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)       Overeenkomstig artikel 19,
lid 1, van Richtlijn 2003/96/EG was Italië gemachtigd om in bepaalde bijzonder
benadeelde gebieden een verlaagd accijnstarief toe te passen op gasolie en lpg
voor verwarmingsdoeleinden. Deze machtiging was verleend tot 31 december 2012
bij Beschikking 2008/318/EG van de Raad van 7 april 2008 waarbij Italië wordt
gemachtigd om in bepaalde geografische gebieden een verlaagd belastingtarief
toe te passen op gasolie en lpg voor verwarmingsdoeleinden in overeenstemming
met artikel 19 van Richtlijn 2003/96/EG([6]).
(2)       Bij brief van 31 mei 2012
hebben de Italiaanse autoriteiten verzocht om in bepaalde geografisch bijzonder
benadeelde gebieden een verlaagd belastingtarief te mogen passen op gasolie en
lpg voor verwarmingsdoeleinden, in voortzetting van een praktijk die op grond
van voornoemde beschikking van de Raad in een aantal gebieden werd toegepast,
vóór het verstrijken van deze beschikking. De Italiaanse autoriteiten hebben
aanvullende informatie en nadere toelichtingen verstrekt op 4 december 2012, 16
juli 2013, 31 december 2013 en 22 januari 2014. Bij brief van 19 maart 2014
hebben de Italiaanse autoriteiten verzocht om verlenging van de bij Beschikking
2008/318/EG van de Raad verleende machtiging zonder wijziging van het
territoriale toepassingsgebied. De gevraagde machtiging had betrekking op de
periode 1 januari 2013 tot en met 31 december 2018.
(3)       Het Italiaanse grondgebied
wordt gekenmerkt door zeer uiteenlopende klimatologische en geografische
omstandigheden. Rekening houdende met de specifieke kenmerken van zijn
grondgebied heeft Italië een verlaagd tarief voor gasolie en lpg vastgesteld om
de onevenredig hoge stookkosten van de bewoners van bepaalde geografische
gebieden ten dele te compenseren.
(4)       De belastingdifferentiatie is
gebaseerd op objectieve criteria en moet zorgen voor meer gelijkheid tussen de bewoners
van de betrokken gebieden en de rest van Italië, door het verlagen van hun
onevenredig hoge stookkosten die te wijten zijn aan strenge klimatologische
omstandigheden of een moeilijke brandstofbevoorrading in vergelijking met de
rest van het Italiaanse grondgebied.
(5)       De belastingverlaging is van
toepassing in geografische gebieden die aan de volgende criteria voldoen: i)
zeer strenge klimatologische omstandigheden op het Italiaanse grondgebied
(gemeenten die in zone F vallen zoals omschreven in presidentieel besluit
nr. 412/1993([7])),
ii) strenge klimatologische omstandigheden in combinatie met een moeilijke
brandstofbevoorrading (gemeenten die in zone E vallen zoals omschreven in
presidentieel besluit nr. 412/1993, zolang er geen aardgasnet in de
gemeente beschikbaar is), en iii) afgelegen ligging in combinatie met moeilijke
en dure brandstofbevoorrading: Sardinië en de kleinere eilanden. Aangezien de
ontwikkeling van het aardgasnet de extra stookkosten in belangrijke mate zou
doen dalen en het brandstofaanbod in voorkomend geval zou diversifiëren, is de
toepassing van het verlaagde tarief beperkt tot de voltooiing van het
aardgasnet in de gemeenten in kwestie.
(6)       De maatregel is door de
Commissie aan een evaluatie onderworpen waaruit is gebleken dat hij de mededinging
niet verstoort noch de werking van de interne markt belemmert, en hij wordt
niet onverenigbaar geacht met het EU-beleid op het gebied van milieu, energie
en vervoer. Het verlaagde belastingtarief voor zowel gasolie als lpg blijft
hoger dan de in Richtlijn 2003/96/EG vastgestelde EU-minimumbelastingniveaus en
compenseert slechts ten dele de extra stookkosten in de geografische gebieden
in kwestie.
(7)       De maatregel in kwestie geldt
alleen voor de verwarming van ruimten (zowel voor particulieren als bedrijven),
met uitsluiting van iedere andere vorm van zakelijk gebruik van de genoemde
producten. Volgens de Italiaanse autoriteiten valt het belastingvoordeel voor
zakelijke gebruikers in ieder afzonderlijk geval onder de bepalingen van
Verordening (EU) nr. 1407/2013 van de Commissie van 18 december 2013
betreffende de toepassing van de artikelen 107 en 108 van het VWEU op
de-minimissteun([8]).
In ieder geval dient het voordeel, wanneer dit voor een afzonderlijke
onderneming het in die verordening vastgestelde plafond overschrijdt, bij de
Commissie worden aangemeld overeenkomstig Verordening (EU) nr. 734/2013
van de Raad van 22 juli 2013 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 659/1999
tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van
het EG-Verdrag([9]).
(8)        Gezien de potentiële
milieueffecten van de maatregel is het passend de machtiging voor een periode
van drie jaar te verlenen. Deze toepassingsperiode moet de Italiaanse
autoriteiten voldoende tijd geven om het milieueffect van de maatregel te
beoordelen, en zal ook duidelijk maken dat in de toekomst meer doelgerichte
energiebesparende maatregelen zullen moeten worden genomen om de
energie-efficiëntie te verbeteren en een positief effect op het milieu te
bewerkstelligen,
HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1
Italië wordt gemachtigd om in de volgende
benadeelde geografische gebieden een verlaagd belastingtarief toe te passen op
gasolie en lpg voor verwarmingsdoeleinden:
1.
Gemeenten die vallen onder klimaatzone F zoals
omschreven in presidentieel besluit nr. 412 van 26 augustus 1993.
2.
Gemeenten die vallen onder klimaatzone E zoals
omschreven in presidentieel besluit nr. 412 van 26 augustus 1993.
3.
Gemeenten op Sardinië en kleine eilanden([10]).
Teneinde overcompensatie te vermijden, mag de
verlaging niet hoger zijn dan de extra stookkosten in de betrokken gebieden. In
het specifieke geval van Sardinië en kleine eilanden mag de belastingverlaging
bijgevolg de prijs niet doen dalen onder het prijsniveau van diezelfde
brandstoffen op het Italiaanse vasteland.
Het verlaagde tarief moet in overeenstemming
zijn met de vereisten van Richtlijn 2003/96/EG van de Raad en met name de
in artikel 9 van die richtlijn vastgestelde minimumbelastingniveaus.
Artikel 2
De in de punten 2 en 3 van de bijlage genoemde
geografische gebieden komen slechts in aanmerking voor zover het aardgasnet in
de betrokken gemeente niet beschikbaar is.
Artikel 3
Dit besluit wordt van kracht op de dag van de kennisgeving ervan. Het
vervalt drie jaar later.
Artikel 4
Dit besluit is gericht tot de Italiaanse
Republiek.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
([1])            Richtlĳn
2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de
communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit
(PB L 283 van 31.10.2003, blz. 51; richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijnen 2004/74/EG en 2004/75/EG (PB L 157 van 30.4.2004, blz. 87 en blz. 100).
([2])            PB
L 109 van 19.4.2008, blz. 27-29.
([3])            Verordening
(EG) nr. 800/2008 van de Commissie van 6 augustus 2008 waarbij bepaalde
categorieën steun op grond van de artikelen 87 en 88 van het Verdrag met de
gemeenschappelijke markt verenigbaar worden verklaard (PB L 214 van 9.8.2008,
blz. 3).
([4])            PB
L 320 van 30.11.2013.
([5])            PB
L 283 van 31.10.2003, blz. 51; richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2004/75/EG
(PB L 157 van 30.4.2004, blz. 100).
([6])            PB
L 109 van 19.4.2008, blz. 27-29.
([7])            Presidentieel
decreet nr. 412/1993 deelt het Italiaanse grondgebied in zes klimaatzones
(A tot en met F) in. De indeling is gebaseerd op de eenheid "graden per
dag"; hierbij wordt rekening gehouden met het aantal dagen per jaar waarop
de buitentemperatuur verschilt van de optimale temperatuur van 20°C en er dus
verwarming nodig is.
([8])            PB
L 352 van 24.12.2013, blz. 1.
([9])            PB
L 204 van 31.7.2013, blz. 15.
([10])           Alle
Italiaanse eilanden behalve Sicilië.


title: Voorstel voor een beschikking van het Europees Parlement en de Raad tot intrekking van Besluit 85/368/EEG van de Raad inzake de vergelijkbaarheid van de getuigschriften van vakbekwaamheid tussen lidstaten van de Europese Gemeenschap

text:
Belangrijke juridische mededeling

|

52007PC0680

	[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |Brussel, 6.11.2007COM(2007) 680 definitief2007/0234 (COD)Voorstel voor eenBESCHIKKING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAADtot intrekking van Besluit 85/368/EEG van de Raad inzake de vergelijkbaarheid van de getuigschriften van vakbekwaamheid tussen lidstaten van de Europese Gemeenschap(door de Commissie ingediend)TOELICHTING1. ACHTERGROND VAN HET VOORSTELDit voorstel maakt deel uit van het vereenvoudigingsprogramma dat is opgenomen in het wetgevings- en werkprogramma van de Commissie voor 2007, dat de vereenvoudiging van de regelgeving voor het bedrijfsleven en andere belanghebbenden beoogt.Na het bekijken van de bestaande wetgeving is de Commissie van mening dat Besluit 85/368/EEG van de Raad van 16 juli 1985 inzake de vergelijkbaarheid van de getuigschriften van vakbekwaamheid tussen lidstaten van de Europese Gemeenschap overbodig is en daarom moet worden ingetrokken.Doelstellingen van Besluit 85/368/EEG van de RaadBij Besluit 85/368/EEG van de Raad is een systeem voor de vergelijkbaarheid van de kwalificaties uit het beroepsonderwijs en de beroepsopleidingen (VET-vocational education and training) ingevoerd. Het besluit had tot doel werknemers de mogelijkheid te bieden om beter gebruik te maken van hun kwalificaties om toegang te verkrijgen tot de arbeidsmarkt in andere lidstaten. Het in het besluit omschreven systeem trachtte dit te bereiken door middel van in de gehele Gemeenschap bruikbare functiebeschrijvingen in bepaalde beroepen en door firma's, werknemers en overheidsinstanties aldus de nodige informatie te verstrekken over de vergelijkbaarheid van de in verschillende lidstaten verkregen getuigschriften.In het besluit werden de Commissie en de lidstaten opgeroepen om samen te werken bij de opstelling van communautaire functiebeschrijvingen voor specifieke beroepen of groepen van beroepen en daarna de in de lidstaten erkende getuigschriften van vakbekwaamheid aan deze overeengekomen functiebeschrijvingen aan te passen.Er moesten vergelijkende tabellen worden opgesteld met informatie over: het SEDOC-register (gebruikt in samenhang met het Europees systeem voor de mededeling van de voor internationale arbeidsbemiddeling geregistreerde aanbiedingen van en aanvragen om werk), de nationale beroepenclassificatiecodes, het niveau van de beroepsopleiding, de benaming van het beroep in elke lidstaat en de overeenkomstige getuigschriften van vakbekwaamheid, de organisaties en instellingen die de beroepsopleiding verzorgen en de instanties die bevoegd zijn om diploma's, getuigschriften en andere bewijzen uit te reiken of te bekrachtigen. De in onderling overleg overeengekomen communautaire functiebeschrijvingen en de vergelijkende tabellen moesten vervolgens in het Publicatieblad van de Europese Unie worden gepubliceerd.Het besluit schreef ook voor dat de landen een coördinatiedienst moesten aanwijzen voor de verzameling en de verspreiding van informatie over vergelijkbare getuigschriften van vakbekwaamheid; de Commissie zou in samenwerking met deze diensten de onderling overeengekomen communautaire functiebeschrijvingen en de vergelijkende tabellen betreffende de vergelijkbaarheid van de getuigschriften van vakbekwaamheid herzien. De lidstaten werd ook verzocht elke vier jaar verslagen in te dienen over de uitvoering van het besluit op nationaal niveau.Niet-uitvoering van het besluitHet door het besluit voorgestelde systeem bleek in de praktijk echter te omslachtig te zijn en werd in het beste geval slechts gedeeltelijk toegepast.De Commissie en de lidstaten concentreerden zich aanvankelijk op de beroepskwalificaties van geschoolde werknemers. Als eerste stap werden 219 VET-kwalificaties in 19 sectoren geselecteerd: de 19 sectoren werden gekozen om beroepen in aanmerking te nemen waarvoor een grote kans bestond dat werknemers deze in andere landen zouden gaan uitoefenen.Er werden procedures voor de omschrijving van de functiebeschrijvingen en de vergelijking van de kwalificaties opgesteld, waarbij deskundigen van de Commissie, het Cedefop en de lidstaten werden betrokken. Maar in een voor de Commissie in 1990 opgesteld verslag werden de bij dit proces ondervonden moeilijkheden beschreven en werd erkend dat slechts trage vooruitgang werd geboekt – in 1990 waren voor slechts 66 beroepen in vijf van de 19 geselecteerde sectoren gegevens over de vergelijkbaarheid van de kwalificaties gepubliceerd. Het proces van de registratie, beschrijving en vergelijking van de kwalificaties bleek traag en onpraktisch te zijn. In het verslag van 1990 werd onderstreept dat het belangrijk was dat de werkzaamheden in verband met de vergelijkbaarheid van de kwalificaties werden afgerond vóór de geplande voltooiing van de interne markt eind 1992. Er werd voorgesteld om de procedures te vereenvoudigen en het tempo te versnellen. Er werd tot doel gesteld om vóór eind 1992 beschrijvingen van beroepen in 14 verdere sectoren goed te keuren. In de praktijk bleek dit te ambitieus te zijn en dit doel werd niet gehaald.Het besluit bleek ook niet flexibel genoeg te zijn om op veranderende behoeften in te spelen. Hoewel in het besluit werd verwezen naar de noodzaak van aanpassing aan door de technologische veranderingen teweeggebrachte nieuwe situaties, moesten de Commissie, het Cedefop en de lidstaten erkennen dat de gekozen gecentraliseerde aanpak en de constante en snelle ontwikkeling van de kwalificaties ertoe leidden dat de gepubliceerde informatie snel achterhaald was.In het verslag van 1990 werd benadrukt dat het systeem pas doeltreffend zou zijn als het daadwerkelijk door de lidstaten werd gebruikt – in werkelijkheid hadden de op Europees niveau verrichte werkzaamheden weinig effect op het niveau van de nationale en sectorale belanghebbenden.Om al deze redenen werd de uitvoering van de in het besluit vastgestelde activiteiten snel opgegeven.Dit voorstel om het besluit in te trekken draagt daarom bij aan de verwezenlijking van het programma van de Commissie om de wetgeving te vereenvoudigen met het oog op de vergroting van het concurrentievermogen als onderdeel van haar agenda voor groei en werkgelegenheid, en om de algemene kwaliteit van het wettelijke kader van de Gemeenschappen te verbeteren.De Commissie is bovendien van mening dat het VET-besluit overbodig is gemaakt door verscheidene, meer recente initiatieven op EU- of intergouvernementeel niveau ter bevordering van de transparantie, de ondersteuning van de overdracht en de valorisatie van leerresultaten.Het Europees kwalificatiekader (EQF)Met name met het Europees kwalificatiekader (EQF) zal worden getracht de brede doelstelling van het besluit van 1985 te verwezenlijken door te streven naar het vergemakkelijken van de vergelijkbaarheid van de kwalificaties en bijgevolg van de mobiliteit van de werknemers. De Commissie heeft in september 2006 een voorstel voor de vaststelling van het EQF ( COM (2006) 479) ingediend, dat door het Europees Parlement en de Raad in [maand/jaar] is goedgekeurd.De werkingssfeer van het EQF verschilt van die van het besluit van 1985 doordat het een kader voor een leven lang leren betreft, dat betrekking heeft op het algemeen en volwassenenonderwijs, het hoger onderwijs en de VET-kwalificaties (die het enige aandachtspunt waren van het besluit van 1985). Ook de gekozen aanpak is zeer verschillend.In de aanbeveling wordt het Europees kwalificatiekader vastgesteld als referentie-instrument voor de vergelijking van de kwalificatieniveaus in nationale kwalificatiesystemen en kwalificatiesystemen die door internationale sectorale organisaties zijn ontwikkeld. Er wordt aanbevolen dat de landen hun nationale systemen aan het Europees kwalificatiekader relateren door hun kwalificatieniveaus te koppelen aan de overeenkomstige EQF-niveaus en door zo nodig een nationaal kwalificatiekader te ontwikkelen. De landen wordt verder aanbevolen ervoor te zorgen dat hun getuigschriften, diploma's en andere kwalificaties tegen 2012 van het passende EQF-niveau zijn (bv. niveau 4).Het EQF is gebaseerd op een stel Europese referentieniveaus die worden beschreven in termen van leerresultaten , die beschrijven wat een lerende weet, begrijpt en in staat is te doen ongeacht de context waarin een bijzondere kwalificatie is verworven. Aldus vallen kwalificaties op alle onderwijs- en opleidingsgebieden onder het EQF. Dit gebruik van leerresultaten bij de beschrijving van kwalificatieniveaus vergemakkelijkt ook de validatie van leren buiten de formele onderwijs- en opleidingsinstellingen, wat een sleutelelement voor de concrete verwezenlijking van een leven lang leren is.Het EQF en Besluit 85/368/EEGHet besluit van 1985 was gebaseerd op een top-downaanpak die een intensieve samenwerking tussen deskundigen uit verschillende landen vereiste om de lijst constant bij te werken, de beschrijvingen van de beroepen en kwalificaties te wijzigen en zo nodig nieuwe kwalificaties toe te voegen. Het feit dat maar een beperkt aantal beroepen en slechts een fractie van de beroepskwalificaties aan bod zijn gekomen, maakt duidelijk dat een dergelijke aanpak niet haalbaar is.Het EQF gaat uit van een vrijwillige en gedecentraliseerde aanpak waarbij de Commissie voor een gemeenschappelijk referentiepunt zorgt en de gedetailleerde besluiten worden overgelaten aan de bevoegde instanties op nationaal en sectoraal niveau. De regelingen voor het referentiewerk in de landen zijn niet onnodig zwaar. De landen relateren hun kwalificatie niveaus aan het EQF, zodat aan een binnen een bepaald niveau in hun nationaal kader of systeem vallende kwalificatie een EQF-kwalificatieniveau kan worden toegekend. Het EQF biedt aldus een gemeenschappelijke instrument voor het beschrijven en begrijpen van kwalificaties.De nationale besluiten over het indelen van de kwalificaties in de EQF-niveaus worden daarna voorgelegd aan de EQF-adviesgroep, die de kwaliteit van het proces bewaakt. De landen hebben er dus alle belang bij om een passende eerste evaluatie van het niveau van hun eigen kwalificaties uit te voeren en bij te dragen aan het kwaliteitsbewakingsproces op Europees niveau.Het EQF pakt de beperkingen van het besluit van 1985 op twee niveaus aan: door zich te richten op de verbetering van de transparantie van de kwalificaties en door het invoeren van een gedecentraliseerde aanpak voor de samenwerking, die beter is aangepast aan de toenemende complexiteit van de kwalificaties in Europa.Andere transparantie- en mobiliteitsinstrumentenHet EQF zal het instrument zijn dat het best de doelstellingen en de functies nastreeft die het besluit van 1985 niet heeft kunnen realiseren. Er bestaan echter ook andere instrumenten en maatregelen op Europees niveau, die de transparantie en de overdraagbaarheid van de kwalificaties bevorderen. Deze omvatten Europass, het Europese puntenoverdrachtsysteem voor het hoger onderwijs (European Credit transfer system - ECTS), de conclusies van de Raad van 2004 over de identificatie en de validatie van niet-formeel en informeel leren en het Ploteusportaal.Beschikking nr. 2241/2004/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 2004 betreffende een enkel communautair kader voor transparantie op het gebied van kwalificaties en competenties (Europass) heeft een reeks Europese instrumenten ingevoerd die individuele personen kunnen gebruiken om hun kwalificaties en competenties te beschrijven.Het bestaande Europese puntenoverdrachtsysteem (ECTS) voor het hoger onderwijs en het nieuwe Europese puntenoverdrachtsysteem voor het beroepsonderwijs en de beroepsopleiding (European Credit Transfer System for Vocational Education and Training - ECVET), SEC (2006) 1431, zullen het voor individuele personen gemakkelijker maken het aanbod aan onderwijs en opleidingen in verschillende landen te combineren. Beide instrumenten bieden directe ondersteuning voor individuele burgers die kwalificaties of kwalificatie-eenheden over institutionele barrières en nationale grenzen heen willen overdragen.Een stel van gemeenschappelijke Europese beginselen voor de identificatie en validatie van niet-formeel en informeel leren is door de Europese Raad in 2004 goedgekeurd (9600/2004). Deze beginselen vormen een basis voor de versterking van de samenwerking op het gebied van de validatie en moedigen de Commissie, de lidstaten en de sociale partners aan om meer systematisch methoden en systemen voor de validatie in te voeren.Het Ploteusportaal over leermogelijkheden (http://ec.europa.eu/ploteus) draagt bij tot een grotere transparantie van kwalificaties doordat het informatie verstrekt over onderwijs, opleiding en leermogelijkheden in de Europese landen.De wederzijdse erkenning van kwalificaties voor gereglementeerde beroepen is geregeld bij Richtlijn 2005/36/EG van 7 september 2005. Deze richtlijn consolideert, moderniseert en vereenvoudigt 15 bestaande richtlijnen die tussen 1975 en 1999 zijn vastgesteld, voorziet in een systeem voor automatische erkenning van kwalificaties voor beroepen met geharmoniseerde opleidingseisen (artsen, ziekenverplegers, verloskundigen, tandartsen, dierenartsen, apothekers) en voor architecten. Voor de andere gereglementeerde beroepen (momenteel zijn ongeveer 800 beroepen in één of meer EU-lidstaten gereglementeerd) zijn de systemen op wederzijdse erkenning gebaseerd: een persoon die gekwalificeerd is om een beroep uit te oefenen in een lidstaat, moet ook toestemming krijgen om dat beroep in een andere lidstaat uit te oefenen.2. SAMENHANG MET ANDERE BELEIDSGEBIEDEN EN DOELSTELLINGEN VAN DE EUHet voorstel om het besluit in te trekken is in overeenstemming met de Lissabonagenda, met name de strategie voor betere regelgeving en de noodzaak om de regelgeving voor het bedrijfsleven en andere belanghebbenden te vereenvoudigen.Het besluit van 1985 is allang achterhaald. Reeds in 1990 wees een voor de Commissie opgesteld verslag op de tekortkomingen daarvan en het feit dat in het beste geval slechts een deel van de doelstellingen was verwezenlijkt. Het is nooit meer dan gedeeltelijk uitgevoerd en werd uiteindelijk überhaupt niet meer toegepast.Opties voor de CommissieIn het licht van deze situatie heeft de Commissie drie opties overwogen. De eerste optie bestaat erin dat het besluit deel blijft uitmaken van het acquis communautaire. Gezien de ondoeltreffendheid van het besluit zou dit standpunt in strijd zijn met de verbintenis die de Commissie is aangegaan om de wetgeving te vereenvoudigen. Aangezien de Raad en het Parlement het Europees kwalificatiekader, waarmee wordt beoogd sommige doelstellingen van het besluit van 1985 te verwezenlijken, hebben goedgekeurd, zou dit ertoe leiden dat een overbodige wetstekst theoretisch van kracht blijft. Op die manier zouden er twee instrumenten met soortgelijke doelstellingen bestaan, die echter op verschillende methodologieën zijn gebaseerd en de kwalificaties uit tegengestelde oogpunten beschrijven. Dit zou verwarring scheppen.Een tweede optie bestaat erin het besluit van 1985 te wijzigen. Maar zowel methodologisch als praktisch zou dit moeilijk zo niet onmogelijk zijn. Zoals hierboven aangegeven, is het grotendeels op input gebaseerde besluit van 1985 steeds meer achterhaald, zodat de tekst van het besluit bijna volledig zou moeten worden herschreven, wat de oorspronkelijke tekst zinloos zou maken. Bij een wijziging zouden sommige van de problemen/bezwaren van de eerste optie zich immers opnieuw voordoen, bijvoorbeeld het zenden van verwarrende signalen naar de lidstaten.Een derde optie is de intrekking van het besluit. Op die manier zouden de doelstellingen daarvan worden nagestreefd in het kader van het EQF en de andere hierboven vermelde mechanismen. Een intrekking is in overeenstemming met het algemene doel van de Commissie om de regelgevende last te verlichten en achterhaalde en niet meer toegepaste wetgeving te schrappen (vereenvoudigingsprogramma en wetgevings- en werkprogramma van de Commissie voor 2007, en de strategie voor betere regelgeving). Door het EQF kunnen de doelstellingen van het besluit zowel doelmatiger (gezien het lichtere kader) als doeltreffender (gezien de grotere transparantie en de bredere werkingssfeer en het feit dat het op leerresultaten is gebaseerd) worden verwezenlijkt. Verder is het EQF in elke fase van zijn ontwikkeling gebaseerd op een consensus onder belanghebbenden. De Commissie heeft het EQF op verzoek van de lidstaten en de sociale partners voorgesteld en heeft hen tijdens de gehele uitwerking daarvan geraadpleegd.De Commissie heeft daarom besloten om voor de derde optie te kiezen en de intrekking van het besluit van 1985 voor te stellen.3. JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTELSamenvatting van de voorgestelde maatregel(en)Het voorstel voorziet in de intrekking van Besluit 85/368/EEG van de Raad inzake de vergelijkbaarheid van de getuigschriften van vakbekwaamheid tussen lidstaten van de Europese Gemeenschap.RechtsgrondslagArtikel 150, lid 4, van het Verdrag, waarin staat dat het optreden van de Gemeenschap erop gericht is de activiteiten van de lidstaten te ondersteunen en aan te vullen en met name, zoals in lid 2 van dit artikel wordt gesteld, de initiële beroepsopleiding te verbeteren, de opneming en wederopneming op de arbeidsmarkt te bevorderen en de uitwisseling van informatie en ervaring omtrent gemeenschappelijke vraagstukken te bevorderen.SubsidiariteitsbeginselHet subsidiariteitsbeginsel is van toepassing, aangezien het voorstel geen gebieden bestrijkt die onder de exclusieve bevoegdheid van de Gemeenschap vallen.De doelstellingen van het voorstel kunnen om de volgende reden niet voldoende door de lidstaten worden verwezenlijkt:- het besluit moet op communautair niveau worden ingetrokken.Het voorstel is derhalve in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel.EvenredigheidsbeginselHet voorstel is om de volgende reden in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel:Het trekt overbodige wetgeving in.Keuze van instrumentenVoorgesteld instrument: beschikking van het Europees Parlement en de Raad. Er is een beschikking nodig om een bestaand besluit in te trekken.4. GEVOLGEN VOOR DE BEGROTINGHet voorstel heeft geen gevolgen voor de begroting van de Gemeenschap.2007/0234 (COD)Voorstel voor eenBESCHIKKING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAADtot intrekking van Besluit 85/368/EEG van de Raad inzake de vergelijkbaarheid van de getuigschriften van vakbekwaamheid tussen lidstaten van de Europese GemeenschapHET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 150, lid 4,Gezien het voorstel van de Commissie[1],Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité[2],Gezien het advies van het Comité van de Regio's[3],Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag[4],Overwegende hetgeen volgt:(1) De communautaire beleidsmaatregelen inzake betere regelgeving onderstrepen het belang van de vereenvoudiging van de nationale en communautaire wetgeving als cruciaal element voor de verbetering van het concurrentievermogen van de ondernemingen en voor de verwezenlijking van de doelstellingen van de Lissabonagenda.(2) De uitvoering van Besluit 85/368/EEG[5] heeft niet geleid tot de vergelijkbaarheid van de getuigschriften van vakbekwaamheid voor werknemers die in een andere lidstaat werk zoeken.(3) De methoden en de aanpak voor de beschrijving en de vergelijking van de in Besluit 85/368/EEG bedoelde kwalificaties verschillen van die welke thans in de onderwijs- en opleidingsstelsels worden toegepast.(4) Besluit 85/368/EEG wordt overbodig gemaakt door de goedkeuring van de aanbeveling van het Europees Parlement en de Raad van […] tot vaststelling van een Europees kwalificatiekader voor een leven lang leren[6].(5) Besluit 85/368/EEG moet daarom worden ingetrokken,HEBBEN DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:Artikel 1Besluit 85/368/EEG wordt ingetrokken met ingang van […].Artikel 2Deze beschikking treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie .Artikel 3Deze beschikking is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, […]Voor het Europees Parlement Voor de RaadDe Voorzitter De Voorzitter [1] PB C van , blz. .[2] PB C van , blz. .[3] PB C van , blz. .[4] PB C van , blz. .[5] PB L 199 van 31.7.1999, blz. 56.[6] PB […].


				|

		52015PC0146

			Voorstel voor een BESLUIT VAN DE RAAD inzake het namens de Europese Unie in te nemen standpunt tijdens de 68ste vergadering van de Commissie voor de bescherming van het mariene milieu en de 95ste vergadering van de Maritieme Veiligheidscommissie met betrekking tot de vaststelling van de wijzigingen van MARPOL, SOLAS en de richtsnoeren van 2009 voor systemen voor de reiniging van uitlaatgassen /* COM/2015/0146 final - 2015/0071 (NLE) */

			   	TOELICHTING
1.           INLEIDING
Dit voorstel van de Commissie betreft de
vaststelling van het standpunt van de Unie tijdens de 68ste zitting van de
Commissie voor de bescherming van het mariene milieu van de IMO en de 95ste
zitting van de Maritieme Veiligheidscommissie van de IMO met betrekking tot 3
wijzigingen van IMO-instrumenten in de volgende subrubrieken.
1.1         Wijzigingen van bijlagen I,
II, IV en V van MARPOL
Tijdens de 67ste zitting van de Commissie voor de
bescherming van het mariene milieu werden de preambule, de inleiding en deel II
van het ontwerp van een internationale gedragscode voor schepen die in
poolwateren varen (de zgn. Polar Code) goedgekeurd, met het oog op aanneming
tijdens de 68ste zitting. Tijdens de 67ste zitting van de Commissie voor de
bescherming van het mariene milieu werden ook ontwerpwijzigingen van bijlage I,
II, IV en V van MARPOL goedgekeurd, met het oog op aanneming tijdens de 68ste
zitting. De Polar Code is opgesteld ter aanvulling van de bestaande
IMO-instrumenten, teneinde de veiligheid van de exploitatie van het schip te
verbeteren en de gevolgen voor mens en milieu in de afgelegen, kwetsbare en
potentieel ruwe poolwateren te verzachten.
Deze wijzigingen van MARPOL worden uiteengezet in
bijlage 11 bij het verslag van de 67ste zitting van de Commissie voor de
bescherming van het mariene milieu (MEPC 67/20). In punt 9.45 van dat
verslag staat dat deze wijzigingen tijdens de 68ste zitting zullen worden
aangenomen.
1.2         Wijziging van de richtsnoeren
van 2009 voor systemen voor de reiniging van uitlaatgassen
De subcommissie van de IMO inzake de voorkoming
van en reactie op verontreiniging (PPR 2) heeft ontwerp-wijzigingen van de
richtsnoeren van 2009 voor systemen voor de reiniging van uitlaatgassen
goedgekeurd; deze wijzigingen zijn vastgesteld in resolutie MEPC.184(59), met
het oog op aanneming tijdens de 68ste zitting. De richtsnoeren van 2009 voor
systemen voor de reiniging van uitlaatgassen moeten duidelijkheid verschaffen
over het testen van wassers die verbonden zijn met scheepsmachines die niet
kunnen worden getest bij hogere belasting of helemaal niet kunnen worden getest
terwijl het schip in een haven ligt. De ontwerpwijzigingen, op basis van
voorstellen van de EU, hebben betrekking op het gebruik van een rekenmethode, zoals
stromingsleer en/of het gebruik van bestaande empirische formules, als haalbaar
alternatief voor de metingen, en zijn opgenomen in de punten 6, 6.9, 10.1.2.1,
onder (ii), en 10.1.2.2 van de richtsnoeren van 2009.
Deze wijzigingen in de richtsnoeren van 2009 voor
systemen voor de reiniging van uitlaatgassen worden vermeld in bijlage 1 van
het PPR 2-verslag (PPR 2/21). In punt 2.23 van dat verslag is aangegeven dat de
wijzigingen zullen worden aangenomen tijdens de 68ste zitting van de Commissie
voor de bescherming van het mariene milieu van de IMO.
1.3         Wijzigingen van
SOLAS-voorschrift II-2/20.3
Tijdens de 94ste zitting van de Maritieme
Veiligheidscommissie van de IMO zijn ontwerpwijzigingen van SOLAS-verordening
II-2/20.3 goedgekeurd, die de werking van de ventilatoren mogelijk maken bij
een lager aantal luchtverversingen wanneer een systeem voor
luchtkwaliteitscontrole aanwezig is overeenkomstig MSC/Circ.729 over
ontwerprichtsnoeren en operationele aanbevelingen voor ventilatiesystemen in
ro-ro-laadruimten. De ontwerpwijzigingen zijn van toepassing op de ruimten voor
voertuigen, ruimten van bijzondere aard en ro-ro-ruimten van vrachtschepen en
passagiersschepen.
Deze wijzigingen worden beschreven in bijlage 11
bij het verslag van de 94ste zitting van de Maritieme Veiligheidscommissie van
de IMO (MSC 94/21/add.1). In punt 8.7 van het verslag van de 94ste vergadering
van de Maritieme Veiligheidscommissie van de IMO (MSC 94/21) is vermeld dat de
wijzigingen zullen worden aangenomen tijdens de 95ste vergadering van de
Maritieme Veiligheidscommissie (MSC 95).
2.           VASTSTELLING VAN DE
IMO-AMENDEMENTEN
2.1         Vaststelling van amendementen

De wijzigingen die zijn uiteengezet in de punten
1.1 - 1.3 hierboven zijn goedgekeurd tijdens de 67ste zitting van de Commissie
voor de bescherming van het mariene milieu, die plaatsvond van 13 - 17oktober
2014, de 94ste vergadering van de Maritieme Veiligheidscommissie, die
plaatsvond van 17 - 21 november 2014, en de 2de vergadering van de subcommissie
inzake de voorkoming van en reactie op verontreiniging, die plaatsvond van 19 -
23 januari 2015, en zullen ter vaststelling worden ingediend tijdens de 68ste
vergadering van de Commissie voor de bescherming van het mariene milieu, die
zal plaatsvinden van 11 –16 mei 2015, en de 95ste vergadering van de Maritieme
Veiligheidscommissie, die zal plaatsvinden van 3 - 12 juni 2015.
2.2         Aanvaarding en
inwerkingtreding
Zodra de in de punten 1.1 en 1.3 vermelde
wijzigingen door de twee commissies zijn vastgesteld, zullen ze worden
voorgelegd aan de respectieve overeenkomstsluitende partijen, zodat deze kunnen
verklaren dat zij ermee instemmen door de genoemde wijzigingen gebonden te
zijn. In de resolutie, waarin de wijzigingen van de richtsnoeren van 2009 voor
systemen voor de reiniging van uitlaatgassen, als bedoeld in punt 1.2
hierboven, zijn uiteengezet, is de datum van inwerkingtreding vermeld.
3.           RELEVANTE EU-WETGEVING EN
EU-BEVOEGDHEID
3.1         Wijzigingen van bijlagen I en
II van MARPOL
In artikel 3 van Richtlijn 2005/35/EG inzake
verontreiniging vanaf schepen en de invoering van sancties, met inbegrip van
strafrechtelijke sancties, voor verontreinigingsdelicten is bepaald dat deze
richtlijn van toepassing is op volle zee. Sommige gebieden van de poolwateren
die onder de Polar Code vallen, worden beschouwd als volle zee. Overeenkomstig
artikel 2 is de richtlijn van toepassing op lozingen van verontreinigende
stoffen; dit wil zeggen stoffen die onder de bijlagen I (olie) en II
(schadelijke vloeistoffen in bulk) van MARPOL 73/78 vallen. Richtlijn 2005/35/EG
heeft tot doel de internationale normen inzake verontreiniging vanaf schepen te
integreren in de EU-wetgeving en om ervoor te zorgen dat vervuilers op passende
wijze worden bestraft. Overeenkomstig artikel 4 van de richtlijn zorgen de
lidstaten er voor dat het lozen van verontreinigende stoffen vanaf schepen, met
inbegrip van minder ernstige gevallen van lozing, in  een van de in
artikel 3, lid 1 , bedoelde gebieden als inbreuk wordt
aangemerkt indien het met opzet, uit roekeloosheid of door ernstige nalatigheid
gebeurt.
De relevante delen zijn uiteengezet in deel II-A
van de Polar Code on Pollution Prevention Measures; hoofdstukken 1 en 2 daarvan
hebben betrekking op de preventie van verontreiniging door olie en de
bestrijding van verontreiniging door schadelijke vloeistoffen in bulk.
Bijgevolg zullen de wijzigingen die zullen worden
vastgesteld tijdens de 68ste zitting van de Commissie voor de bescherming van
het mariene milieu, welke leiden tot wijzigingen van de Polar Code van MARPOL,
gevolgen hebben voor de EU-wetgeving door de toepassing van Richtlijn (EU) nr.
2005/38/EG.
3.2         Wijziging van de richtsnoeren
van 2009 voor systemen voor de reiniging van uitlaatgassen
De richtsnoeren van 2009 voor systemen voor de
reiniging van uitlaatgassen, zoals uiteengezet in resolutie MEPC.184(59), staan
in bijlage II bij Richtlijn 2012/33/EU wat
betreft het zwavelgehalte van mariene brandstoffen als
belangrijkste mechanisme voor het waarborgen van de naleving van de richtlijn
(de zwavelrichtlijn), met betrekking tot de voorwaarden voor het gebruik van
systemen voor de reiniging van uitlaatgassen uit hoofde van deze richtlijn, met
name het gebruik van emissiereductiemethoden als bedoeld in
artikel 4 quater.
De wijzigingen die zullen worden vastgesteld
tijdens de 68ste zitting van de Commissie voor de bescherming van het mariene
milieu, welke zullen leiden tot wijzigingen van de richtsnoeren van 2009,
zullen gevolgen hebben voor de EU-wetgeving door de toepassing van Richtlijn
2012/33/EU.
3.3       Wijzigingen van SOLAS-voorschriften II-2/20.3.1.2.1
SOLAS-voorschrift II-2/20.3.1.2.1, waarin de
kwestie van de prestaties van ventilatiesystemen is geregeld, verwijst naar de
bescherming van voertuigruimten, ruimten van bijzondere aard en ro-ro-ruimten
en is van toepassing op passagiersschepen.
De wijzigingen die zullen worden aangenomen
tijdens de 95ste vergadering van de Maritieme Veiligheidscommissie, welke
zouden leiden tot wijzigingen van  SOLAS-verordening II-2/20.3, zullen
gevolgen hebben voor de EU-wetgeving door de toepassing van Richtlijn
2009/45/EG inzake veiligheidsvoorschriften en -normen voor passagiersschepen.
In artikel 6, lid 2, onder a), punt i), is bepaald dat
nieuwe passagiersschepen van klasse A volledig dienen te voldoen aan de eisen
van het SOLAS-Verdrag van 1974, als gewijzigd. Voorts merkt de Commissie op dat
 Richtlijn 2009/45/EG gedetailleerde voorschriften bevat inzake de
ventilatie van passagiersschepen van de klassen B, C en D die identiek zijn aan
die van SOLAS, als bedoeld in bijlage I, hoofdstuk II, deel B, punt 9.
3.4         Samenvatting
Gezien de relevante EU-wetgeving is de Commissie
van mening dat de vaststelling van de bovengenoemde wijzigingen, die naar
verwachting zullen worden aangenomen op MEPC 68 en MSC 95, tot de exclusieve
bevoegdheden van de Unie behoort overeenkomstig artikel 3, lid 2, VWEU,
aangezien de vaststelling van de desbetreffende internationale instrumenten
gevolgen heeft voor gemeenschappelijke regels.
Hoewel de Unie geen lid van de IMO is, mogen de
lidstaten geen verplichtingen op zich nemen die wellicht gevolgen hebben voor
EU-regels die gericht zijn op het bereiken van de doelstellingen van de
Verdragen, tenzij zij hiertoe op voorstel van de Commissie gemachtigd zijn op
basis van een besluit van de Raad. Er is op dit gebied ruimschoots
geconsolideerde jurisprudentie.
4.           Conclusie
De Commissie stelt daarom een besluit van de Raad
voor betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt over de in
de punten 1.1 – 1.3 hierboven genoemde wijzigingen die tijdens respectievelijk
de 68ste zitting van de Commissie voor de bescherming van het mariene milieu en
de 95ste zitting van de Maritieme Veiligheidscommissie zullen worden
vastgesteld.
2015/0071 (NLE)
Voorstel voor een
BESLUIT VAN DE RAAD
inzake het namens de Europese Unie in te
nemen standpunt tijdens de 68ste vergadering van de Commissie voor de
bescherming van het mariene milieu en de 95ste vergadering van de Maritieme
Veiligheidscommissie met betrekking tot de vaststelling van de wijzigingen van
MARPOL, SOLAS en de richtsnoeren van 2009 voor systemen voor de reiniging van
uitlaatgassen
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 100, lid 2, en artikel 218, lid 9,
Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)       Maatregelen van de Europese
Unie op het gebied van zeevervoer dienen erop gericht te zijn de maritieme
veiligheid te verbeteren en het mariene milieu te beschermen.
(2)       De Commissie voor de
bescherming van het mariene milieu van de IMO (MEPC) heeft tijdens haar 67ste
zitting wijzigingen van het MARPOL-Verdrag goedgekeurd. Die wijzigingen zullen
naar verwachting worden vastgesteld tijdens de 68ste vergadering van de
Commissie voor de bescherming van het mariene milieu, die in mei 2015
plaatsvindt.
(3)       De IMO-subcommissie inzake de
voorkoming van en reactie op verontreiniging (PPR) heeft tijdens haar 2de
zitting ontwerpwijzigingen van de richtsnoeren van 2009 voor systemen voor de
reiniging van uitlaatgassen goedgekeurd. Die wijzigingen zullen naar
verwachting worden vastgesteld tijdens de 68ste vergadering van de Commissie
voor de bescherming van het mariene milieu, die in mei 2015 plaatsvindt.
(4)       De Maritieme
Veiligheidscommissie (MSC) van de IMO heeft tijdens haar 94ste vergadering
wijzigingen van SOLAS, het STCW-verdrag en de STCW-code goedgekeurd. Die
wijzigingen zullen naar verwachting worden vastgesteld tijdens de 95ste
vergadering van de Maritieme Veiligheidscommissie, die in juni 2015
plaatsvindt.
(5)       De wijzigingen van bijlagen I
en II van het MARPOL-Verdrag zorgen voor de invoering van maatregelen die
verband houden met de vaststelling van het ontwerp van een internationale
gedragscode voor schepen die in poolwateren varen (de Polar Code), teneinde de
Polar Code verplicht te stellen. De Polar Code zorgt
voor uitbreiding van het bestaande MARPOL-verbod op lozingen van olie en
schadelijke vloeistoffen van de Antarctische wateren tot de poolwateren. In
artikel 4, in samenhang met artikel 3, lid 1, van Richtlijn
2005/35/EG van het Europees Parlement en de Raad[1], is bepaald dat de lidstaten ervoor
moeten zorgen dat het lozen van verontreinigende stoffen vanaf schepen, met
inbegrip van minder ernstige gevallen van lozing, als inbreuk wordt aangemerkt,
indien het met opzet, uit roekeloosheid of door ernstige nalatigheid gebeurt en
is dan ook van toepassing op deze kwesties.
(6)       De wijzigingen van de richtsnoeren
van 2009 voor systemen voor de reiniging van uitlaatgassen zullen een
rekenmethode introduceren voor het testen van wassers die verbonden zijn met
scheepsmachines die niet kunnen worden getest bij hogere belasting of helemaal
niet kunnen worden getest terwijl het schip in een haven ligt. Artikel 4 quater
en bijlage II van Richtlijn 1999/32/EG[2]
van de Raad, zoals gewijzigd, heeft betrekking op deze punten en bijlage II is
afgeleid van de richtsnoeren van 2009 die zullen worden gewijzigd.

(7)       De wijzigingen aan SOLAS
II-2/20.3.1.2.1 zullen de werking van de ventilatoren mogelijk maken bij een
lager aantal luchtverversingen wanneer een systeem voor luchtkwaliteitscontrole
aanwezig is voor ruimten voor voertuigen, ruimten van bijzondere aard en
ro-ro-ruimten van passagiersschepen. In
artikel 6, lid 2, onder a), punt i), van Richtlijn 2009/45/EG
van het Europees Parlement en de Raad[3]
is bepaald dat  nieuwe passagiersschepen van klasse A volledig dienen te
voldoen aan de eisen van het SOLAS-Verdrag van 1974, als gewijzigd, met
inbegrip van Verordening II-2/20.3. Bijgevolg zullen de wijzigingen die
moeten worden aangenomen directe rechtsgevolgen hebben voor Richtlijn
2009/45/EG.
(8)       De Unie is noch lid van de
IMO, noch een overeenkomstsluitende partij bij de betrokken overeenkomsten en
codes. Daarom is het noodzakelijk dat de Raad de lidstaten toestemming geeft om
het standpunt van de Unie uit te dragen en te verklaren dat zij ermee instemmen
door de genoemde wijzigingen gebonden te zijn.
HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1
Het standpunt van de Unie op de 68ste
vergadering van de Commissie voor de bescherming van het mariene milieu van de
IMO houdt in dat wordt ingestemd met de vaststelling van de volgende
wijzigingen van:
–
MARPOL-bijlagen I en II, zoals vastgelegd in
bijlage 11 bij IMO-document MEPC 67/20;
–
de richtsnoeren van 2009 voor systemen voor de
reiniging van uitlaatgassen, zoals vastgesteld in bijlage 1 van IMO-document
PPR 2.21.
Artikel 2
Het standpunt van de Unie op de 95ste
vergadering van de Maritieme Veiligheidscommissie van de IMO houdt in dat wordt
ingestemd met de vaststelling van de volgende wijzigingen van
–
SOLAS-voorschrift II-2/20.3.1.2.1 als vastgesteld
in bijlage 11 bij IMO-document MSC 94/21/add.1.
Artikel 3
Het standpunt van de Unie als omschreven in de
artikelen 1 en 2 wordt uitgedrukt door de lidstaten die lid zijn van de IMO en
die gezamenlijk optreden in het belang van de Unie.
Artikel 4
Formele en kleine wijzigingen van het in de
artikelen 1 en 2 vastgestelde standpunt van de Unie zijn toegestaan; hiervoor
hoeft dit standpunt zelf niet te worden gewijzigd.
Artikel 5
De lidstaten worden hierbij gemachtigd om te
verklaren dat zij in het belang van de Unie ermee instemmen om door de in de
artikelen 1 en 2 genoemde wijzigingen gebonden te zijn.
Artikel 6
Dit besluit is gericht tot de lidstaten.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               Richtlijn 2005/35/EG van het Europees Parlement en de
Raad van 7 september 2005 inzake verontreiniging vanaf schepen en invoering van
sancties voor inbreuken, met inbegrip van strafrechtelijke sancties voor
verontreinigingsdelicten (PB L 255 van 30.9.2005, blz. 11).
[2]               Richtlijn 1999/32/EG van de Raad van 26 april 1999
betreffende een vermindering van het zwavelgehalte van bepaalde vloeibare
brandstoffen en tot wijziging van Richtlijn 93/12/EEG (PB L 121 van
11.5.1999, blz. 13).
[3]               Richtlijn 2009/45/EG van het Europees Parlement en de
Raad van 6 mei 2009 inzake veiligheidsvoorschriften en -normen voor
passagiersschepen (PB L 163 van 25.6.2009, blz. 1).


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 3.3.2016
            COM(2016) 103 final
            2016/0058(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            tot sluiting van een overeenkomst in de vorm van een briefwisseling tussen de Europese Unie en de Republiek ten oosten van de Uruguay uit hoofde van artikel XXIV, lid 6, en artikel XXVIII van de Algemene Overeenkomst inzake Tarieven en Handel (GATT) 1994 betreffende de wijziging van de concessies die vervat zijn in de lijst van verbintenissen van de Republiek Kroatië, in verband met hun toetreding tot de Europese Unie

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               •Motivering en doel van het voorstel

               Met de toetreding van de Republiek Kroatië heeft de Europese Unie haar douane-unie uitgebreid. Uit hoofde van de regels van de Wereldhandelsorganisatie ("WTO") (artikel XXIV, lid 6, van de GATT 1994) moest de Europese Unie bijgevolg onderhandelingen openen met WTO-leden die onderhandelingsrechten hebben met betrekking tot de tarievenlijst van Kroatië om uiteindelijk tot overeenstemming te komen over een compenserende regeling. Een dergelijke aanpassing is nodig indien de toepassing van het buitentarief van de EU leidt tot een tarief dat hoger is dan het niveau waarop het toetredende land zijn tarief bij de WTO heeft geconsolideerd.

               Op 15 juli 2013 heeft de Raad de Commissie gemachtigd om onderhandelingen te openen uit hoofde van artikel XXIV, lid 6, van de GATT 1994. De Commissie heeft onderhandeld met de WTO-leden die onderhandelingsrechten bezitten met betrekking tot de intrekking van specifieke concessies in het kader van de intrekking van de lijst van de Republiek Kroatië, zulks in het kader van haar toetreding tot de Europese Unie.

               De onderhandelingen met de Republiek ten oosten van de Uruguay hebben geleid tot een ontwerpovereenkomst in de vorm van een briefwisseling, die op 18 december 2015 in Nairobi is geparafeerd (de overeenkomst). Bijgevolg wordt in dit voorstel de Raad verzocht een besluit vast te stellen houdende sluiting van de overeenkomst in de vorm van een briefwisseling met de Republiek ten oosten van de Uruguay. Tegelijkertijd wordt een afzonderlijk voorstel betreffende de ondertekening van deze overeenkomst ingediend.

               •Samenhang met de huidige bepalingen op dit beleidsgebied

                  Het voorstel is in overeenstemming met de EU-praktijk die bij eerdere uitbreidingen van de EU is toegepast.

               •Samenhang met andere beleidsgebieden van de Unie

                  Het voorstel is in overeenstemming met de EU-praktijk die strookt met het beleid van de EU inzake extern optreden en landbouwbeleid.

               2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

               •Rechtsgrondslag

                  Artikel 207 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), in samenhang met artikel 218, lid 6, onder a), van het VWEU voor de sluiting van internationale overeenkomsten.

               •Subsidiariteit (voor niet-exclusieve bevoegdheid)

               Het voorstel valt onder de exclusieve bevoegdheid van de Unie, zoals bedoeld in artikel 3, lid 1, onder e), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie. Het subsidiariteitsbeginsel is derhalve niet van toepassing.

               •Evenredigheid

               De Republiek ten oosten van de Uruguay werd geschaad door de intrekking van de concessies van Kroatië. De compenserende regeling overschrijdt de rechten van de Republiek ten oosten van de Uruguay in dit verband niet. Het voorstel is in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel.

               •Keuze van het instrument

               Een besluit van de Raad houdende machtiging tot ondertekening van de overeenkomst is vereist op grond van artikel 218, lid 6, onder a), VWEU.

               3.RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDEN

               •Raadpleging van belanghebbenden

                  De Raad (Comité handelspolitiek) is regelmatig geraadpleegd over de inhoud en de voortgang van de onderhandelingen. Het Europees Parlement (Commissie internationale handel — INTA) is in kennis gesteld.

               4.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

                  Zie financiële staat.

               5.OVERIGE ELEMENTEN

               •Uitvoeringsplannen

               De Commissie stelt de Raad voor dat de overeenkomst in de vorm van een briefwisseling met de Republiek ten oosten van de Uruguay wordt ondertekend namens de Unie. Tegelijkertijd wordt een afzonderlijk voorstel betreffende de ondertekening van deze overeenkomst bij de Raad ingediend.

               Naar aanleiding van de overeenkoms keurt de Commissie een uitvoeringsverordening goed om de volgende contingenten te openen en te beheren, overeenkomstig artikel 187, onder a), van de Integrale-GMO-verordening (Verordening (EU) nr. 1308/2013):

               –toevoeging van 76 ton aan het aan Uruguay toegewezen EU-tariefcontingent voor "vlees van runderen, vers of gekoeld, zonder been; eetbaar slachtafval van runderen: longhaasjes en omlopen, vers of gekoeld", tariefposten ex 0201 30 00 en ex 0206 10 95, en behoud van het huidige recht van 20 % binnen het contingent. Het nieuwe tariefcontingent bedraagt 4 076 ton;

               –toevoeging van 1 875 ton aan het EU-tariefcontingent voor "vlees van runderen, bevroren — eetbare slachtafvallen van runderen, zonder been, bevroren"; (tariefposten 0202 en 0206.29.91), en behoud van het huidige recht van 20 % binnen het contingent. Het nieuwe tariefcontingent bedraagt 54 875 ton.

               De toepasselijke uitvoeringsmaatregelen worden uitgewerkt tegelijkertijd met dit voorstel.

               2016/0058 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               tot sluiting van een overeenkomst in de vorm van een briefwisseling tussen de Europese Unie en de Republiek ten oosten van de Uruguay uit hoofde van artikel XXIV, lid 6, en artikel XXVIII van de Algemene Overeenkomst inzake Tarieven en Handel (GATT) 1994 betreffende de wijziging van de concessies die vervat zijn in de lijst van verbintenissen van de Republiek Kroatië, in verband met hun toetreding tot de Europese Unie

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 207, lid 4, eerste alinea, juncto artikel 218, lid 6, onder a),

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Gezien de goedkeuring van het Europees Parlement
                  1
               ,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Op 15 juli 2013 heeft de Raad de Commissie gemachtigd uit hoofde van artikel XXIV, lid 6, van de Algemene Overeenkomst inzake tarieven en handel (GATT) 1994 met bepaalde andere leden van de Wereldhandelsorganisatie onderhandelingen te openen in verband met de toetreding tot de Europese Unie van de Republiek Kroatië.

               (2)De Commissie heeft onderhandelingen gevoerd volgens de door de Raad vastgestelde onderhandelingsrichtsnoeren.

               (3)Deze onderhandelingen zijn afgesloten, en op 18 december 2015 vond de parafering plaats van een overeenkomst in de vorm van een briefwisseling tussen de Europese Unie en de Republiek ten oosten van de Uruguay uit hoofde van artikel XXIV, lid 6, en artikel XXVIII van de Algemene Overeenkomst inzake Tarieven en Handel (GATT) 1994 betreffende de wijziging van de concessies die vervat zijn in de lijst van verbintenissen van de Republiek Kroatië, in verband met haar toetreding tot de Europese Unie ("de overeenkomst").

               (4)De overeenkomst werd namens de Europese Unie ondertekend op […], onder voorbehoud van sluiting van de overeenkomst op een later tijdstip, overeenkomstig Besluit [...] van de Raad.

               (5)De overeenkomst dient te worden goedgekeurd,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               De overeenkomst in de vorm van een briefwisseling tussen de Europese Unie en de Republiek ten oosten van de Uruguay uit hoofde van artikel XXIV, lid 6, en artikel XXVIII van de Algemene Overeenkomst inzake Tarieven en Handel (GATT) 1994 betreffende de wijziging van de concessies die vervat zijn in de lijst van verbintenissen van de Republiek Kroatië, in verband met hun toetreding tot de Europese Unie, wordt hierbij gesloten.

               De tekst van de overeenkomsten is als bijlage bij dit besluit gevoegd.

               Artikel 2

               De voorzitter van de Raad wijst de persoon aan die bevoegd is om namens de Europese Unie over te gaan tot de in de overeenkomst bedoelde kennisgeving teneinde kenbaar te maken dat de Europese Unie ermee instemt door de overeenkomst gebonden te zijn.

               Artikel 3

               Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld. Het wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

               De datum van inwerkingtreding van de overeenkomst wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

               FINANCIEEL MEMORANDUM VOOR VOORSTELLEN DIE UITSLUITEND GEVOLGEN HEBBEN VOOR DE ONTVANGSTENZIJDE VAN DE BEGROTING

               1.BENAMING VAN HET VOORSTEL

               Voorstel voor een besluit van de Raad tot sluiting van een overeenkomst in de vorm van een briefwisseling tussen de Europese Unie en de Republiek ten oosten van de Uruguay uit hoofde van artikel XXIV, lid 6, en artikel XXVIII van de Algemene Overeenkomst inzake Tarieven en Handel (GATT) 1994 betreffende de wijziging van de concessies die vervat zijn in de lijst van verbintenissen van de Republiek Kroatië, in verband met hun toetreding tot de Europese Unie

               2.BEGROTINGSONDERDELEN

               Onderdeel ontvangsten:
                     Hoofdstuk 12 — Douanerechten en overige rechten

               3.FINANCIËLE GEVOLGEN

               ◻
                     Het voorstel heeft geen financiële gevolgen

               X
                     Het voorstel heeft geen financiële gevolgen voor de uitgaven maar wel voor de ontvangsten

               ◻
                     Het voorstel heeft financiële gevolgen voor de bestemmingsontvangsten, namelijk:

               (in miljoen euro, tot op 1 decimaal
                  2
               )

                        Onderdeel ontvangsten
                           3

                        Jaar N

                        Jaar N+1

                        1,3

                        1,3

                        Situatie na de actie

                        Onderdeel ontvangsten

                        [n+1]

                        [n+2]

                        [n+3]

                        [n+4]

                        [n+5]

                        1,3

                        1,3

                        1,3

                        1,3

                        1,3

               4.FRAUDEBESTRIJDINGSMAATREGELEN

               Algemene fraudebestrijdingsmaatregelen in verband met douanezaken en het beheer van kwantitatieve contingenten van de EU zijn van toepassing.

               5.ANDERE OPMERKINGEN

               (methode/formule voor de berekening van de inkomsten): Waarde per eenheid van de gemiddelde soortgelijke invoer voor de jaren 2012-2014, vermenigvuldigd met de nieuwe hoeveelheden van de tariefcontingenten, vermenigvuldigd met het recht van 20 % voor hoeveelheden binnen het contingent, minus 25 % aftrek van de inningskosten. Voor de daaropvolgende jaren wordt de waarde per eenheid als constant aangemerkt.

                     (1)
                  PB C […] van […], blz. […].

                     (2)
                  De bedragen per jaar moeten worden geraamd op basis van de formule in punt 5 met een voetnoot die dit vermeldt, bv. "indicatief bedrag op basis van de overeengekomen formule". Voor het eerste jaar wordt het jaarlijkse bedrag normaal gesproken uitbetaald zonder vermindering of pro rata.

                     (3)
                  Voor traditionele eigen middelen (landbouwrechten, suikerheffingen en douanerechten) moeten nettobedragen worden vermeld, d.w.z. na aftrek van 25 % aan inningskosten.

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 3.3.2016
            COM(2016) 103 final
            BIJLAGEN
            bij
            Voorstel voor een besluit van de Raad
            tot sluiting van een overeenkomst in de vorm van een briefwisseling tussen de Europese Unie en de Republiek ten oosten van de Uruguay uit hoofde van artikel XXIV, lid 6, en artikel XXVIII van de Algemene Overeenkomst inzake Tarieven en Handel (GATT) 1994 betreffende de wijziging van de concessies die vervat zijn in de lijst van verbintenissen van de Republiek Kroatië, in verband met hun toetreding tot de Europese Unie

               OVEREENKOMST IN DE VORM VAN EEN BRIEFWISSELING

               tussen de Europese Unie en de Republiek ten oosten van de Uruguay uit hoofde van artikel XXIV, lid 6, en artikel XXVIII van de Algemene Overeenkomst inzake Tarieven en Handel (GATT) 1994 betreffende de wijziging van de concessies die vervat zijn in de lijst van verbintenissen van de Republiek Kroatië, in verband met haar toetreding tot de Europese Unie

               A. Brief van de Europese Unie

               Brussel, …………..

               Geachte heer/mevrouw,

               Naar aanleiding van de onderhandelingen uit hoofde van artikel XXIV, lid 6, en artikel XXVIII van de Algemene Overeenkomst inzake Tarieven en Handel (GATT) 1994 over de wijziging van de lijst van verbintenissen van de Republiek Kroatië, in verband met haar toetreding tot de Europese Unie, doe ik hierbij het volgende voorstel:

               De Europese Unie verwerkt in haar lijst van verbintenissen voor het douanegebied van de EU 28 de concessies die zijn opgenomen in de lijst van verbintenissen van de EU 27 met onderstaande wijzigingen:

               Toevoeging van 76 ton aan het aan Uruguay toegewezen EU-tariefcontingent voor "vlees van runderen, vers of gekoeld, zonder been; eetbaar slachtafval van runderen: longhaasjes en omlopen, vers of gekoeld", tariefposten ex 0201 30 00 en ex 0206 10 95, en behoud van het huidige recht van 20 % binnen het contingent. Het nieuwe tariefcontingent bedraagt 4 076 ton;

               toevoeging van 1 875 ton aan het EU-tariefcontingent voor "vlees van runderen, bevroren – eetbare slachtafvallen van runderen, zonder been, bevroren", tariefposten 0202 en 0206.29.91, en behoud van het huidige recht van 20 % binnen het contingent. Het nieuwe tariefcontingent bedraagt 54 875 ton.

               De Europese Unie en Uruguay stellen elkaar in kennis van de voltooiing van hun interne procedures voor de inwerkingtreding van de overeenkomst. De overeenkomst treedt in werking veertien dagen na de dag waarop de laatste kennisgeving wordt ontvangen.

               Ik zou het op prijs stellen indien u mij zou willen bevestigen dat uw regering met de inhoud van deze brief instemt. Indien dit het geval is, gelden deze brief en uw bevestiging samen als een overeenkomst in de vorm van een briefwisseling tussen de Europese Unie en Uruguay.

               Hoogachtend,

               Voor de Europese Unie

               B. Brief van de Republiek ten oosten van de Uruguay

               Brussel,…………..

               Geachte heer/mevrouw,

               Hierbij bevestig ik de ontvangst van uw brief van …………., welke als volgt luidt:

               "Naar aanleiding van de onderhandelingen uit hoofde van artikel XXIV, lid 6, en artikel XXVIII van de Algemene Overeenkomst inzake Tarieven en Handel (GATT) 1994 over de wijziging van de lijst van verbintenissen van de Republiek Kroatië, in verband met haar toetreding tot de Europese Unie, doe ik hierbij het volgende voorstel:

               De Europese Unie verwerkt in haar lijst van verbintenissen voor het douanegebied van de EU 28 de concessies die zijn opgenomen in de lijst van verbintenissen van de EU 27 met onderstaande wijzigingen:

               Toevoeging van 76 ton aan het aan Uruguay toegewezen EU-tariefcontingent voor "vlees van runderen, vers of gekoeld, zonder been; eetbaar slachtafval van runderen: longhaasjes en omlopen, vers of gekoeld", tariefposten ex 0201 30 00 en ex 0206 10 95, en behoud van het huidige recht van 20 % binnen het contingent. Het nieuwe tariefcontingent bedraagt 4 076 ton;

               toevoeging van 1 875 ton aan het EU-tariefcontingent voor "vlees van runderen, bevroren – eetbare slachtafvallen van runderen, zonder been, bevroren", tariefposten 0202 en 0206.29.91, en behoud van het huidige recht van 20 % binnen het contingent. Het nieuwe tariefcontingent bedraagt 54 875 ton.

               De Europese Unie en Uruguay stellen elkaar in kennis van de voltooiing van hun interne procedures voor de inwerkingtreding van de overeenkomst. De overeenkomst treedt in werking veertien dagen na de dag waarop de laatste kennisgeving wordt ontvangen.

               Ik zou het op prijs stellen indien u mij zou willen bevestigen dat uw regering met de inhoud van deze brief instemt. Indien dit het geval is, gelden deze brief en uw bevestiging samen als een overeenkomst in de vorm van een briefwisseling tussen de Europese Unie en Uruguay."

               Ik heb de eer u mede te delen dat mijn Regering met de inhoud van uw brief instemt.

               Namens de Republiek ten oosten van de Uruguay