				|

		52012PC0120

			Voorstel voor een BESLUIT VAN DE RAAD waarbij de lidstaten ertoe worden verplicht in het belang van de Europese Unie toe te treden tot het Internationaal Verdrag van Hongkong voor het veilig en milieuverantwoord recyclen van schepen (2009) of het te ratificeren /* COM/2012/0120 final - 2012/0056 (NLE) */

			   	TOELICHTING
De ontwikkeling en voortzetting van
niet-milieuverantwoorde en onveilige scheepsontmantelingspraktijken is zeer
zorgwekkend. Grote commerciële zeeschepen worden aan het einde van hun
levensduur nog steeds ontmanteld in ondermaatse inrichtingen in Azië (India,
Pakistan en Bangladesh), doorgaans door middel van de
"strandingmethode" en met aanzienlijke impact op het milieu en de
gezondheid als gevolg.
Het ziet ernaar uit dat de situatie nog zal
verslechteren aangezien de komende jaren naar verwachting grote aantallen
schepen voor ontmanteling worden afgezonden vanwege de huidige overcapaciteit
in de wereldvloot, die naar schatting nog minstens 5 tot 10 jaar zal blijven
bestaan. Bovendien wordt verwacht dat de komende scheepsrecyclingpiek rond het
afschrijvingsjaar voor enkelwandige tankers (2015) vooral de meest ondermaatse
inrichtingen ten goede zal komen.
De huidige wetgeving[1] op internationaal en Europees
niveau is ondoeltreffend gebleken om deze scheepsrecyclingpraktijken uit de
wereld te helpen.
De huidige wijdverspreide niet-naleving houdt
verband met:
·
het tekort aan binnen de OESO beschikbare
recyclingcapaciteit, met name voor de grootste commerciële schepen;
·
de bikkelharde en oneerlijke concurrentie tussen
ondermaatse inrichtingen en andere inrichtingen met strengere technische normen
die enkel marktniches voor speciale soorten schepen zoals kleine schepen en
overheidsschepen, met inbegrip van oorlogsschepen, of de vloot van geëngageerde
scheepseigenaren kunnen veroveren;
·
het feit dat de huidige wetgeving niet is aangepast
aan de specifieke kenmerken van schepen en de internationale scheepvaart.
Om de situatie te verbeteren, hebben de partijen bij het Verdrag van
Bazel de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) in 2004 verzocht dwingende vereisten
voor scheepsrecycling[2]
te ontwikkelen.
Het Verdrag van Hongkong voor het veilig en milieuverantwoord recyclen
van schepen (hierna "het Verdrag van Hongkong" genoemd) is in 2009
vastgesteld door de Internationale Maritieme Organisatie. Het moet door een
voldoende aantal grote vlaggen- en recyclingstaten worden geratificeerd om in
werking te treden en effect te beginnen te sorteren.
De Europese Unie en haar lidstaten hebben
een vergelijking gemaakt van de niveaus van controle en handhaving die het Verdrag
van Hongkong en het Verdrag van Bazel in hun totaliteit bieden. De in april 2010
bereikte conclusie luidde dat "bij wijze van voorlopige beoordeling en
vanuit levenscyclusoogpunt daarom kan worden geconcludeerd dat het Verdrag van
Hongkong een niveau van controle en handhaving lijkt te bieden dat minstens
equivalent is met het niveau dat door het Verdrag van Bazel wordt geboden voor
schepen die afval zijn volgens het Verdrag van Bazel en voor schepen die onder
het Verdrag van Hongkong vallen en voor schepen die op soortgelijke wijze
worden behandeld krachtens artikel 3, lid 4, van het laatstgenoemde
verdrag"[3].
In oktober 2011
riepen de partijen bij het Verdrag van Bazel op het Verdrag van Hongkong te
ratificeren opdat het in werking zou kunnen treden[4].
Op Europees niveau heeft de Commissie in 2007
een Groenboek over een betere ontmanteling van schepen[5] vastgesteld en in 2008 een
mededeling waarin een EU-strategie voor een betere ontmanteling van schepen
werd voorgesteld. In deze strategie worden de volgende maatregelen
voorgesteld om de omstandigheden waarin schepen worden ontmanteld zo snel
mogelijk te verbeteren, ook reeds in de overgangsperiode vóór de
inwerkingtreding van het Verdrag van Hongkong[6]:
de voornaamste elementen van het verdrag behandelen, vrijwillige maatregelen
van de industrie aanmoedigen, technische bijstand en steun bieden aan
ontwikkelingslanden en de bestaande wetgeving beter handhaven.
In zijn conclusies over de EU-strategie inzake
scheepsrecycling heeft de Raad het Verdrag van Hongkong onderschreven,
benadrukt dat het een belangrijke verwezenlijking voor de internationale
gemeenschap vertegenwoordigt en een omvattend systeem van controle en
handhaving "van de wieg tot het graf" biedt, en de lidstaten krachtig
aangespoord prioritair werk te maken van de ratificatie van het verdrag
teneinde de inwerkingtreding ervan zo veel mogelijk te bespoedigen en echte en
doeltreffende veranderingen in de praktijk te bewerkstelligen[7].
2012/0056 (NLE)
Voorstel voor een
BESLUIT VAN DE RAAD
waarbij de lidstaten ertoe worden verplicht
in het belang van de Europese Unie toe te treden tot het Internationaal Verdrag
van Hongkong voor het veilig en milieuverantwoord recyclen van schepen (2009)
of het te ratificeren
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 192, lid 1, juncto
artikel 218, lid 6, onder a), punt v), en artikel 218,
lid 8, eerste alinea,
Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
Gezien de goedkeuring van het Europees Parlement,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)       Schepen die afval zijn,
vallen op internationaal niveau onder het Verdrag van Bazel inzake de
beheersing van de grensoverschrijdende overbrenging van gevaarlijke
afvalstoffen en de verwijdering ervan. Op Europees niveau vallen deze schepen
onder Verordening (EG) nr. 1013/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 14
juni 2006 betreffende de overbrenging van afvalstoffen[8]. Die verordening geeft
uitvoering aan het Verdrag van Bazel alsook aan een in 1995 vastgestelde
wijziging[9]
van het verdrag, die nog niet in werking is getreden, en stelt een verbod in op
de uitvoer van gevaarlijke afvalstoffen van lidstaten van de Unie naar landen
die geen lid van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling
(OESO) zijn. Aangezien schepen gevaarlijke materialen bevatten, worden ze
gewoonlijk ingedeeld als gevaarlijk afval en is het bijgevolg verboden ze uit
te voeren voor recycling in landen die geen lid van de OESO zijn.
(2)       Pogingen om de bestaande
wetgeving toe te passen op schepen gaan op internationaal en Europees niveau
met grote moeilijkheden gepaard.
(3)       Het Internationaal Verdrag
van Hongkong voor het veilig en milieuverantwoord recyclen van schepen (2009) (hierna
"het verdrag") is op 15 mei 2009 vastgesteld onder auspiciën van de
Internationale Maritieme Organisatie (IMO) in het verlengde van de
beraadslagingen van de Internationale Conferentie over het veilig en
milieuverantwoord recyclen van schepen[10].
(4)       Het verdrag heeft tot doel
ervoor te zorgen dat de ontmanteling van schepen die aan het einde van hun
levensduur zijn gekomen geen onnodige risico's inhoudt voor de gezondheid en de
veiligheid van de mens en voor het milieu. Het verdrag pakt
scheepsontmantelingskwesties in hun totaliteit aan alsook kwesties die zijn
gerezen met betrekking tot de arbeids- en milieuomstandigheden in veel van de
scheepsontmantelingslocaties overal ter wereld.
(5)       De milieuverantwoorde
ontmanteling van schepen vormt een prioriteit voor de Europese Unie[11] en een snelle uitvoering van
het verdrag behoort tot de belangrijkste maatregelen die in de mededeling van
de Commissie "Een EU-strategie voor een betere ontmanteling van
schepen"[12]
zijn voorgesteld.
(6)       Tot dusver zijn er echter
geen lidstaten die het verdrag hebben geratificeerd of ertoe zijn toegetreden,
en slechts drie lidstaten hebben het ondertekend. Ratificatie van of toetreding
tot het verdrag door de lidstaten zou op het internationale toneel zwaar wegen
en de inwerkingtreding van het verdrag bespoedigen.
(7)       Enkele bepalingen van het
verdrag behoren tot de exclusieve bevoegdheid van de Unie op het gebied van
scheepsrecycling.
(8)       De Unie kan het verdrag niet
ratificeren, omdat alleen staten partij bij het verdrag kunnen zijn.
(9)       De Raad moet de lidstaten
daarom verplichten het verdrag te ratificeren of ertoe toe te treden in het
belang van de Unie,
HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
Artikel 1
Bij de inwerkingtreding van Verordening (EU)
nr. XX van het Europees Parlement en de Raad (inzake scheepsrecycling)
ter uitvoering van het Internationaal Verdrag van Hongkong voor het veilig en
milieuverantwoord recyclen van schepen ("het verdrag") dat op 15 mei 2009
is vastgesteld onder auspiciën van de Internationale Maritieme Organisatie,
ratificeren de lidstaten het verdrag en treden zij ertoe toe voor de delen die
onder de exclusieve bevoegdheid van de Unie vallen.
Artikel 2
De lidstaten ondernemen de nodige stappen om
hun instrumenten voor de ratificatie van of voor de toetreding tot het verdrag
onverwijld, en in elk geval uiterlijk drie jaar na de inwerkingtreding van dit
besluit, bij het secretariaat-generaal van de Internationale Maritieme
Organisatie neer te leggen.
De voortgang van de ratificatie of toetreding
wordt uiterlijk vijf jaar na de inwerkingtreding van dit besluit getoetst.
Artikel 3
Dit besluit is
gericht tot de lidstaten.
Gedaan te Brussel, op
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               Verordening (EG) nr. 1013/2006 van het Europees
Parlement en de Raad van 14 juni 2006 betreffende de overbrenging van
afvalstoffen op Europees niveau en het Verdrag van Bazel inzake de beheersing
van de grensoverschrijdende overbrenging van gevaarlijke afvalstoffen en de
verwijdering ervan op internationaal niveau.
[2]               Besluit VII/26 inzake het milieuverantwoorde beheer van
scheepsontmanteling, vastgesteld tijdens de zevende Conferentie van de partijen
bij het Verdrag van Bazel.
[3]               Bijdrage van de Europese Unie en haar lidstaten, beschikbaar op: http://archive.basel.int/ships/oewg-vii12-comments/comments/eu.doc
[4]               Besluit X/ AA inzake de milieuverantwoorde ontmanteling
van schepen, dat is vastgesteld tijdens de tiende Conferentie van de Partijen
bij het Verdrag van Bazel.
[5]               Mededeling COM(2008) 767 definitief van 19 november 2008
waarin een "EU-strategie voor een betere ontmanteling van schepen"
wordt voorgesteld en de effectbeoordeling daarvan in het werkdocument van de
diensten van de Commissie SEC(2008) 2846.
[6]               Het Verdrag van Hongkong voor het veilig en milieuverantwoord
recyclen van schepen.
[7]               Conclusies van de Raad van 21 oktober 2009, beschikbaar
op: http://www.consilium.europa.eu/uedocs/cms_data/docs/pressdata/en/envir/110626.pdf
[8]               PB L 190 van 12.7.2006, blz. 1.
[9]               Wijziging van het Verdrag van Bazel ("wijziging
betreffende het verbod"), vastgesteld bij Besluit III/1 van de partijen
bij het Verdrag van Bazel.
[10]             Slotakte van de conferentie (SR/CONF/45).
[11]             Conclusies van de Raad van 20 november 2006.
[12]             COM(2008) 767 definitief.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 1.4.2016
            COM(2016) 172 final
            2016/0090(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            tot bepaling van het standpunt dat namens de Europese Unie in het Comité voor overheidsopdrachten moet worden ingenomen met betrekking tot het ontwerpbesluit inzake arbitrageprocedures overeenkomstig artikel XIX, lid 8, van de herziene Overeenkomst inzake overheidsopdrachten

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               •Motivering en doel van het voorstel

               De herziene WTO-Overeenkomst inzake overheidsopdrachten (hierna "de GPA" genoemd), die op 6 april 2014 in werking is getreden, voorziet in een vernieuwd rechtskader dat door de partijen bij deze overeenkomst moet worden toegepast op onder de overeenkomst vallende overheidsopdrachten. Ingevolge de herziene overeenkomst kunnen de partijen bij de GPA gebruikmaken van arbitrageprocedures in gevallen waarin bezwaren tegen voorstellen tot rectificatie, verplaatsingen van aanbestedende diensten van de ene bijlage naar de andere, het schrappen van een aanbestedende dienst of andere wijzigingen van de bijlagen van een partij bij Aanhangsel I zijn geformuleerd en niet door overleg konden worden weggenomen. Artikel XIX, lid 8, van de herziene overeenkomst bepaalt dat het GPA-Comité arbitrageprocedures moet aannemen ter vergemakkelijking van het wegnemen van de hiervoor vermelde bezwaren.

               Met het oog op de inwerkingtreding van de herziene GPA hebben de partijen uitvoerig gediscussieerd over de inhoud van dergelijke arbitrageprocedures, waarbij zij verschillende opties hebben bestudeerd die toepassing kunnen vinden ingeval van bezwaren tegen een voorgestelde wijziging van het toepassingsgebied van de overeenkomst ten aanzien van de overheidsopdrachten van een partij, en zijn zij erin geslaagd een consensus over deze aangelegenheid te vinden. In dit verband is een ontwerpbesluit inzake arbitrageprocedures opgesteld. Met het oog op de vaststelling van dit ontwerpbesluit moet de Commissie door de Raad worden gemachtigd, in het GPA-Comité het standpunt van de Unie inzake de vaststelling van het besluit tot uitdrukking te brengen.

               •Samenhang met huidige beleidsbepalingen op het betrokken beleidsgebied

                  Dit is de standaardprocedure die gevolgd wordt wanneer de Commissie in het GPA-Comité het standpunt van de Unie tot uitdrukking moet brengen over besluiten die veranderingen in de rechten en verplichtingen van de Unie meebrengen.

               •Samenhang met andere beleidsgebieden van de Unie

               Niet relevant.

               2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

               •Rechtsgrondslag

               Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) bepaalt dat wanneer een besluit met rechtsgevolgen moet worden genomen in een krachtens een internationale overeenkomst opgericht lichaam, de Raad op voorstel van de Commissie een besluit vaststelt tot bepaling van het standpunt dat namens de Unie wordt ingenomen. Het besluit van het GPA-Comité tot aanneming van de arbitrageprocedures overeenkomstig artikel XIX, lid 8, van de herziene GPA valt onder artikel 218, lid 9, VWEU, aangezien het besluit wordt genomen in een krachtens een internationale overeenkomst opgericht lichaam en het rechtsgevolgen meebrengt.

               •Subsidiariteit (voor niet-exclusieve bevoegdheden)

               De Unie is exclusief bevoegd voor handelsaangelegenheden. Een gecoördineerde aanpak op Unie-niveau staat borg voor maximale invloed ten aanzien van derde landen.

               •Evenredigheid

               Niet relevant.

               •Keuze van het instrument

               Artikel 218, lid 9, VWEU bepaalt dat wanneer een besluit met rechtsgevolgen moet worden genomen in een krachtens een internationale overeenkomst opgericht lichaam, de Raad op voorstel van de Commissie een besluit vaststelt tot bepaling van het standpunt dat namens de Unie wordt ingenomen.

               3.RESULTATEN VAN EX-POSTEVALUATIES, RAADPLEGINGEN VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELINGEN

               •Ex-postevaluaties/geschiktheidscontroles van bestaande wetgeving

               Niet relevant.

               •Raadpleging van belanghebbenden

               Niet relevant.

                •Bijeenbrengen en benutten van deskundigheid

               Niet relevant.

               •Effectbeoordeling

               De vaststelling van een besluit inzake arbitrageprocedures in het kader van een internationale overeenkomst waarbij de Unie partij is, vereist geen effectbeoordeling.

               •Gezonde regelgeving en vereenvoudiging

               Niet relevant.

               •Grondrechten

               Niet relevant.

               4.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

               Geen.

               5.OVERIGE ELEMENTEN

               •Uitvoeringsplanning en regelingen betreffende monitoring, evaluatie en rapportage

               Niet relevant.

               •Toelichtende stukken (voor richtlijnen)

               Niet relevant.

               •Toelichting bij de specifieke bepalingen van het voorstel

               Inhoud van het ontwerpbesluit inzake arbitrageprocedures overeenkomstig artikel XIX, lid 8, van de herziene GPA

               Inroepen van een arbitrageprocedure

               Het ontwerpbesluit inzake arbitrageprocedures legt materiële en temporele voorwaarden vast waaronder de partijen bij de GPA arbitrage kunnen inroepen ingeval van een voorgestelde wijziging van het toepassingsgebied van de overeenkomst ten aanzien van de overheidsopdrachten van een partij. Voorts verduidelijkt het welke procedure moet worden gevolgd indien verscheidene partijen bezwaar maken tegen dezelfde wijziging, met het oog op het bereiken van overeenstemming over één enkele arbitrage.

               Benoeming van arbiters

               Het ontwerpbesluit vermeldt het aantal arbiters en de vereisten waaraan zij moeten voldoen om te worden benoemd. Het stipuleert met name dat burgers van de partijen bij de arbitrage en overheidsambtenaren van derde partijen niet als arbiter mogen worden benoemd.

               Deelname van derde partijen

               Overeenkomstig het ontwerpbesluit mogen derde partijen deelnemen aan de arbitrageprocedures indien zij een wezenlijk belang hebben bij de voorgestelde wijziging ten aanzien waarvan arbitrage wordt gevraagd en zij van hun belang kennis hebben gegeven aan het Comité voor overheidsopdrachten. Het ontwerpbesluit vermeldt de rechten van die derde partijen.

               Procedures

               Het ontwerpbesluit omschrijft de door de benoemde arbiters te volgen werkprocedures. Deze hebben betrekking op de vaststelling van een tijdschema voor het verloop van de arbitrageprocedures, de wijze waarop inhoudelijke bijeenkomsten met de partijen plaatsvinden en de behandeling van door de partijen ingediende vertrouwelijke informatie. Het ontwerpbesluit bepaalt de wijze waarop inhoudelijke bijeenkomsten en beraadslagingen van de arbiters plaatsvinden.

               Vaststelling door arbiters

               Het ontwerpbesluit bevat aanwijzingen voor de inhoudelijke punten, de vorm en het tijdschema voor de vaststelling door de arbiters en in voorkomend geval de mogelijkheid voor de partijen de arbiters te verzoeken om vaststelling van het niveau van de te verlenen compensatie om een vergelijkbaar toepassingsgebied voor overheidsopdrachten van de wijzigende partij te verkrijgen en het evenwicht van rechten en verplichtingen in het kader van de GPA in stand te houden.

               Standpunt van de Commissie over het ontwerpbesluit inzake arbitrageprocedures

               Het ontwerpbesluit bepaalt de voorwaarden waaronder de partijen arbitrage kunnen inroepen voor bezwaren tegen een door een partij voorgestelde wijziging van het toepassingsgebied van de overeenkomst ten aanzien van haar overheidsopdrachten, ingeval verschillen niet door overleg konden worden weggenomen. Het geeft een procedureel kader dat zorgt voor duidelijkheid, rechtszekerheid en doeltreffendheid bij de behandeling van bezwaren tegen voorgestelde wijzigingen van het toepassingsgebied.

               Aanbeveling

               De Commissie beveelt aan dat het Comité voor overheidsopdrachten het aangehechte ontwerpbesluit inzake arbitrageprocedures vaststelt.

               Dienovereenkomstig wordt voorgesteld dat de Commissie wordt gemachtigd, in het Comité voor overheidsopdrachten het standpunt van de Unie ten gunste van de vaststelling van het ontwerpbesluit inzake arbitrageprocedures van het GPA-Comité overeenkomstig artikel XIX, lid 8, van de herziene GPA tot uitdrukking te brengen.

               2016/0090 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               tot bepaling van het standpunt dat namens de Europese Unie in het Comité voor overheidsopdrachten moet worden ingenomen met betrekking tot het ontwerpbesluit inzake arbitrageprocedures overeenkomstig artikel XIX, lid 8, van de herziene Overeenkomst inzake overheidsopdrachten

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 207, lid 4, eerste alinea, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)De herziene Overeenkomst inzake overheidsopdrachten ("de GPA"), die op 6 april 2014 in werking is getreden, voorziet in een vernieuwd rechtskader dat door de partijen bij deze overeenkomst moet worden toegepast op onder de overeenkomst vallende overheidsopdrachten. Ingevolge de GPA kunnen de partijen bij de GPA gebruikmaken van arbitrageprocedures in gevallen waarin bezwaren tegen voorstellen tot rectificatie, verplaatsingen van aanbestedende diensten van de ene bijlage naar de andere, het schrappen van een aanbestedende dienst of andere wijzigingen van de bijlagen van een partij bij Aanhangsel I zijn geformuleerd en niet door overleg konden worden weggenomen.

               (2)Op grond van artikel XIX, lid 8, van de GPA dient het Comité voor overheidsopdrachten arbitrageprocedures aan te nemen ter vergemakkelijking van het wegnemen van die bezwaren.

               (3)De partijen bij de GPA hebben uitvoerig gediscussieerd over de mogelijke inhoud van dergelijke arbitrageprocedures wat verscheidene opties betreft die toepassing kunnen vinden ingeval van een voorgestelde wijziging van het toepassingsgebied van de overeenkomst ten aanzien van de overheidsopdrachten van een partij. De partijen bij de GPA hebben een consensus gevonden over die aangelegenheid.

               (4)De arbitrageprocedures waarover overeenstemming is bereikt, zijn neergelegd in een ontwerpbesluit betreffende arbitrageprocedures overeenkomstig artikel XIX, lid 8, van de GPA.

               (5)In dat ontwerpbesluit inzake arbitrageprocedures zijn de voorwaarden neergelegd waaraan voor gebruikmaking van de arbitrageprocedures moet worden voldaan en het bevat regels voor de benoeming van arbiters, de deelname van derde partijen in arbitrageprocedures, het verloop van de procedures en de vaststelling door de arbiters.

               (6)De vaststelling van het besluit inzake arbitrageprocedures zal naar verwachting een positieve bijdrage leveren aan het bestaande rechtskader van de GPA, nu het het wegnemen wil vergemakkelijken van bezwaren geformuleerd tegen voorstellen tot rectificatie, verplaatsingen van aanbestedende diensten van de ene bijlage naar de andere, het schrappen van een aanbestedende dienst of andere wijzigingen van de bijlagen van een partij bij aanhangsel I van de GPA.

               (7)Bijgevolg is het passend het standpunt te bepalen dat namens de Unie in het Comité voor overheidsopdrachten moet worden ingenomen met betrekking tot het ontwerpbesluit inzake arbitrageprocedures,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het standpunt dat namens de Unie in het Comité voor overheidsopdrachten moet worden ingenomen, bestaat erin in te stemmen met de vaststelling van het ontwerpbesluit inzake arbitrageprocedures overeenkomstig artikel XIX, lid 8, van de herziene WTO-Overeenkomst inzake overheidsopdrachten.

               Artikel 2

               Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 1.4.2016
            COM(2016) 172 final
            BIJLAGE
            bij Voorstel voor een besluit van de Raad
            tot bepaling van het standpunt dat namens de Europese Unie in het Comité voor overheidsopdrachten moet worden ingenomen met betrekking tot het ontwerpbesluit inzake arbitrageprocedures overeenkomstig artikel XIX, lid 8, van de herziene Overeenkomst inzake overheidsopdrachten

               BIJLAGE

               ONTWERPBESLUIT INZAKE ARBITRAGEPROCEDURES OVEREENKOMSTIG ARTIKEL XIX, LID 8, VAN DE HERZIENE GPA

               Het Comité voor overheidsopdrachten ("het Comité"),

               Opmerkende dat artikel XIX, lid 8, van de herziene Overeenkomst inzake overheidsopdrachten ("de Overeenkomst") vereist dat het Comité arbitrageprocedures ontwikkelt ter vergemakkelijking van het wegnemen van bezwaren zoals bedoeld in artikel XIX, lid 2, van de Overeenkomst; en

               Bevestigende het belang van artikel XIX, lid 8, onder b) en c), van de Overeenkomst voor deze arbitrageprocedures en herhalende de verbintenis van de partijen tot het vaststellen van besluiten overeenkomstig artikel XIX, lid 8, onder b) en c), van de Overeenkomst,

               Neemt hierbij de volgende arbitrageprocedures aan ter vergemakkelijking van het wegnemen van bezwaren zoals bedoeld in artikel XIX, lid 2, van de Overeenkomst:

               Inroepen van arbitrage

               1.
                     Op grond van artikel XIX, lid 7, van de Overeenkomst geldt dat waar de wijzigende partij en een bezwaar makende partij niet in staat zijn het bezwaar tegen een voorgestelde wijziging zoals bedoeld in artikel XIX, lid 1, van de Overeenkomst weg te nemen, de wijzigende partij of een bezwaar makende partij ten aanzien van de voorgestelde wijziging arbitrage kan inroepen, onder vermelding van de redenen voor haar verzoek, door kennisgeving aan het Comité uiterlijk 45 dagen na de datum van toezending van de kennisgeving van de voorgestelde wijziging zoals bedoeld in artikel XIX, lid 1, van de Overeenkomst.

               2.
                     Indien twee of meer partijen ten aanzien van dezelfde voorgestelde wijziging arbitrage inroepen voordat alle arbiters zijn benoemd, stemmen de wijzigende partij en alle bezwaar makende partijen in met één enkele arbitrage waarbij alle bezwaren tegen dezelfde voorgestelde wijziging worden behandeld. Indien ten aanzien van dezelfde voorgestelde wijziging aanvullende verzoeken om arbitrage worden gedaan nadat alle arbiters zijn benoemd, stemmen de wijzigende partij en alle bezwaar makende partijen in met één enkele arbitrage wanneer dat mogelijk is.

               Benoeming van arbiters

               3.
                     Arbitrage wordt gedaan door arbiters. Tenzij de partijen bij de arbitrage anders overeenkomen, zijn er drie arbiters. Arbiters moeten voldoen aan de eisen die voor panelleden zijn neergelegd in artikel 8, lid 1, lid 2, en lid 9, van het Memorandum van overeenstemming inzake de regels en procedures betreffende de beslechting van geschillen.

               4.
                     Het secretariaat van het Comité draagt op verzoek van een partij bij de arbitrage kandidaten voor benoeming als arbiter voor. De partijen bij de arbitrage verzetten zich niet tegen deze voordrachten, tenzij er sprake is van dwingende redenen. Burgers van de partijen bij de arbitrage en overheidsambtenaren van de derde partijen worden niet als arbiter benoemd, tenzij de partijen bij de arbitrage anders zijn overeengekomen.

               5.
                     Wanneer de partijen bij de arbitrage niet binnen 20 dagen nadat ten aanzien van de voorgestelde wijziging arbitrage is ingeroepen, overeenstemming kunnen bereiken over de vraag wie als arbiters moeten worden benoemd, benoemt de directeur-generaal, op verzoek van een partij bij de arbitrage, na overleg met de partijen bij de arbitrage en de voorzitter van het Comité binnen 10 dagen de arbiters.

               Deelname van derde partijen

               6.
                     Elke partij bij de Overeenkomst die een aanzienlijk belang heeft bij een voorgestelde wijziging ten aanzien waarvan arbitrage is ingeroepen, en die binnen 10 dagen na de voorgestelde wijziging haar belang aan het Comité ter kennis heeft gebracht (hierna "derde partij" genoemd), wordt uitgenodigd om schriftelijk opmerkingen in te dienen, deel te nemen aan inhoudelijke bijeenkomsten van de arbiters met de partijen bij de arbitrage en mondelinge verklaringen af te leggen; tevens mag zij antwoorden op vragen van de arbiters.

               Procedures

               7.
                     In de desbetreffende procedures passen de arbiters de relevante bepalingen van de Overeenkomst toe, geleid door het besluit van het Comité overeenkomstig artikel XIX, lid 8, onder b), van de Overeenkomst, zodra vastgesteld. Daarnaast zijn onderstaande werkprocedures van toepassing:

               a.
                     Het secretariaat van het Comité geeft de arbiters onverwijld de desbetreffende kennisgeving en het desbetreffende bezwaar door zoals bedoeld in de leden 1 of 2 van artikel XIX van de Overeenkomst. De arbiters stellen binnen 10 dagen na hun benoeming en na overleg met de partijen bij de arbitrage een tijdschema vast voor het verloop van de arbitrageprocedure. Het tijdschema moet gebaseerd zijn op het tijdschema dat is opgenomen in de bijlage bij dit besluit.

               b.
                     De arbiters houden een inhoudelijke bijeenkomst met de partijen bij de arbitrage, tenzij de partijen bij de arbitrage het erover eens zijn dat zulks onnodig is. Vóór de inhoudelijke bijeenkomst doen de partijen bij de arbitrage de arbiters schriftelijke opmerkingen toekomen waarin zij de feiten van de zaak en hun argumenten uiteenzetten.

               c.
                     Indien een partij bij de arbitrage door haar als vertrouwelijk aangemerkte informatie bij de arbiters indient, behandelen de arbiters, de andere partijen bij de arbitrage en derde partijen die informatie als vertrouwelijk. Op verzoek van een partij bij de arbitrage stellen de arbiters de aanvullende procedures vast die noodzakelijk zijn ter bescherming van de vertrouwelijkheid van dergelijke informatie.

               d.
                     Indien een partij bij de arbitrage informatie in haar schriftelijke opmerkingen als vertrouwelijk aanmerkt verstrekt zij, op verzoek van een andere partij bij de arbitrage of een derde partij, een niet-vertrouwelijke samenvatting van de in haar opmerkingen vervatte informatie die openbaar gemaakt zou kunnen worden.

               e.
                     Tijdens de inhoudelijke bijeenkomst vragen de arbiters de partij die om arbitrage heeft verzocht, haar zaak mondeling uiteen te zetten. Vervolgens wordt de partij waartegen de arbitrage is ingesteld, verzocht haar standpunt mondeling uiteen te zetten.

               f.
                     De inhoudelijke bijeenkomsten van de arbiters zijn toegankelijk voor het publiek, tenzij een partij bij de arbitrage verzoekt om de bijeenkomst achter gesloten deuren te houden met het oog op de bescherming van als vertrouwelijk aangemerkte informatie.

               g.
                     De arbiters kunnen te allen tijde vragen stellen aan de partijen bij de arbitrage en derde partijen en hen om een toelichting vragen, hetzij in de loop van de bijeenkomst, hetzij schriftelijk.

               h.
                     De schriftelijke stukken van de partijen bij de arbitrage, met inbegrip van de antwoorden op vragen van de arbiters, worden ter beschikking gesteld van de andere partij of partijen bij de arbitrage en aan de derde partijen. De partijen bij de arbitrage verstrekken de arbiters, de andere partij of partijen bij de arbitrage en de derde partijen een schriftelijke versie van de door hen op de bijeenkomst met de arbiters gegeven mondelinge uiteenzettingen.

               i.
                     De schriftelijke opmerkingen, antwoorden op vragen en schriftelijke versies van mondelinge uiteenzettingen van de derde partijen worden ter beschikking gesteld van de arbiters, de partijen bij de arbitrage en andere derde partijen, en vinden hun weerslag in het verslag van de arbiters.

               j.
                     De beraadslagingen van de arbiters zijn vertrouwelijk.

               k.
                     De arbiters kunnen inlichtingen inwinnen uit elke daarvoor in aanmerking komende bron en kunnen deskundigen raadplegen. De arbiters verstrekken de partijen bij de arbitrage en derden alle informatie verstrekt aan of ontvangen van deskundigen. De partijen bij de arbitrage worden in de gelegenheid gesteld opmerkingen te maken over de van deskundigen ontvangen input.

               l.
                     Eventuele aanvullende procedures die specifiek zijn voor de arbitrage worden door de arbiters in overleg met de partijen bij de arbitrage vastgesteld.

               m.
                     Behoudens punt 7, onder c), belet niets in deze procedures een partij bij de arbitrage of een derde partij om haar eigen standpunten openbaar te maken.

               8.
                     De gedragsregels voor het Memorandum van overeenstemming inzake de regels en procedures betreffende de beslechting van geschillen zijn van toepassing op eenieder die in het kader van deze procedures optreedt als arbiter, alsmede, zoals omschreven in de gedragsregels en de desbetreffende bepalingen van het personeelsstatuut, op de leden van het secretariaat die de arbiters moeten bijstaan.

               9.
                     Wanneer de partijen bij de arbitrage tot een onderling overeengekomen oplossing komen voor bezwaren tegen de voorgestelde wijziging, geven zij de arbiters hiervan onverwijld kennis. Bij ontvangst van de kennisgeving beëindigen de arbiters de procedure voor die partijen. De bijzonderheden van de onderling overeengekomen oplossing worden aan het Comité meegedeeld, waarbij elke partij bij de Overeenkomst opmerkingen kan maken.

               Vaststelling door arbiters

               10.
                     Het mandaat van de arbiters verplicht deze ertoe vast te stellen:

               a.
                     ingeval van een voorstel tot schrappen krachtens artikel XIX, lid 1, onder a), van de Overeenkomst, of de overheid feitelijk geen zeggenschap over of invloed meer heeft op de aanbesteding van de onder de Overeenkomst vallende overheidsopdracht van de dienst ten aanzien waarvan het voorstel tot schrappen bestaat; of

               b.
                     ingeval van enige andere voorgestelde wijziging zoals bedoeld in artikel XIX, lid 1, onder b), of de voorgestelde wijziging een evenwicht tussen rechten en verplichtingen en een vergelijkbaar niveau van onderling overeengekomen dekking als bedoeld in de Overeenkomst handhaaft, alsmede in voorkomend geval, het niveau van compenserende aanpassingen.

               11.
                     De arbiters brengen aan de partijen bij de arbitrage een verslag uit dat hun gemotiveerde vaststelling omvat, en zulks binnen 90 dagen of, ingeval van wijziging van het tijdschema door de arbiters, uiterlijk 120 dagen na:

               a.
                     de benoeming van de arbiters wanneer arbitrage plaatsvindt overeenkomstig punt 1; of

               b.
                     het verzoek wanneer arbitrage plaatsvindt overeenkomstig punt 12.

               De in dit lid bedoelde termijn kan met wederzijdse instemming van de partijen bij de arbitrage worden verlengd. Het secretariaat van het Comité stuurt het rapport na vertaling onverwijld aan de partijen bij de Overeenkomst.

               12.
                     Indien de arbiters in het kader van punt 10, onder a), een negatieve vaststelling doen en zij geen compenserende aanpassingen hebben vastgesteld overeenkomstig punt 10, onder b), kan een partij bij de arbitrage na 30 dagen doch uiterlijk 60 dagen na de toezending van het verslag van de arbiters verzoeken dat dezelfde arbiters indien beschikbaar het niveau van compenserende aanpassingen vaststellen waarmee een vergelijkbaar niveau van dekking en handhaving van het evenwicht tussen rechten en verplichtingen uit hoofde van de Overeenkomst zou worden bereikt. Hierbij worden de arbiters geleid door het door het Comité overeenkomstig artikel XIX, lid 8, onder c), van de Overeenkomst aangenomen besluit, zodra vastgesteld. Indien een of meer van de oorspronkelijke arbiters niet beschikbaar zijn, wordt een vervanger aangewezen overeenkomstig de punten 3 tot en met 5.

               Tenuitvoerlegging

               13.
                     De partijen bij de arbitrage aanvaarden de vaststelling van de arbiters als definitief.

               14.
                     Voor de toepassing van artikel XIX, lid 7, onder b), i), van de Overeenkomst zijn de arbitrageprocedures afgerond:

               a.
                     wanneer een verslag uit hoofde van punt 11 naar aanleiding waarvan geen recht op een vervolg van een procedure overeenkomstig punt 12 bestaat, wordt toegezonden aan de partijen bij de Overeenkomst; of

               b.
                     wanneer partijen bij de arbitrage niet hun recht overeenkomstig punt 12 hebben uitgeoefend bij het verstrijken van de in dat punt genoemde termijn.

               Bijlage

               Voorgesteld tijdschema voor arbitrage

               De arbiters baseren het ingevolge punt 7, onder a), aangenomen tijdschema op het volgende:

               a.
                     ontvangst van schriftelijke opmerkingen van de partijen bij de arbitrage:

               1)
                     verzoekende partij:
                     ---------- 2 weken

               2)
                     antwoordende partij:
                     ---------- 2 weken

               b.
                     ontvangst van stukken van derden:
                     ---------- 1 week

               c.
                     inhoudelijke bijeenkomst met de arbiters:
                     ---------- 1-2 weken

               d.
                     antwoorden op vragen aan partijen en derde
                  partijen bij de arbitrage:
                     ---------- 1-2 weken

               e.
                     afgifte en rondzenden van het verslag van de
                  arbiters met hun vaststelling ervan:
                     ---------- 4 weken

               In overeenstemming met het bepaalde in punt 11 kunnen de arbiters voormeld tijdschema wijzigen en aanvullende bijeenkomsten met de partijen bij de arbitrage inroosteren na met hen te hebben overlegd.


title: Voorstel voor een beschikking van de Raad waarbij het Verenigd Koninkrijk wordt gemachtigd tot voortzetting van de toepassing van een maatregel die afwijkt van artikel 28 sexies, lid 1, van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting

text:
               COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN
TV      *
 •ir -ir
                                                  Brussel, 25.07.1997
                                                  COM(97)405 def.
                                  Voorstel voor een
                          BESCHIKKING VAN DE RAAD
          waarbij het Verenigd Koninkrijk wordt gemachtigd tot voortzetting
     van de toepassing van een maatregel die afwijkt van artikel 28 sexies, lid 1,
                  van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) van de Raad
           van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen
                                     der lidstaten
                                inzake omzetbelasting
                            (door de Commissie ingediend)
 ---pagebreak---  ---pagebreak---                                           TOELICHTING
Bij schrijven dat op 21 februari 1997 bij het Secretariaat-Generaal van de Commissie werd
geregistreerd, heeft de regering van het Verenigd Koninkrijk, op grond van artikel 27 van
Zesde Richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie
van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van
belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag1, verzocht om verlenging van
de afwijking die haar werd toegestaan bij Beschikking 92/546/EEG2 van de Raad van
23 november 1992.
Bij deze beschikking werd het Verenigd Koninkrijk gemachtigd een bijzondere maatregel
toe te passen waarbij het de bevoegde autoriteiten is toegestaan te bepalen dat de normale
waarde in aanmerking wordt genomen als maatstaf van heffing voor intracommunautaire
verwervingen van goederen, ingeval de persoon die de goederen verwerft, niet volledig
belastingplichtig is en er in de nationale wetgeving omschreven familiale, juridische of
economische banden bestaan tussen de persoon die de goederen verwerft en de
leverancier.
Overeenkomstig het voormelde artikel 27 zijn de andere lidstaten bij schrijven van
6 mei 1997 op de hoogte gebracht van het verzoek van het Verenigd Koninkrijk.
Volgens de normale regels van het gemeenschappelijk BTW-stelsel, en inzonderheid
artikel 28 sexies, lid 1, bestaat de maatstaf van heffing voor de intracommunautaire
verwerving van goederen uit dezelfde elementen als die welke in aanmerking worden
genomen om, overeenkomstig artikel 11, A, de maatstaf van heffing voor de levering van
dezelfde goederen in het binnenland te bepalen.
In artikel 11, A, wordt het beginsel vastgesteld dat voor goederenleveringen en diensten
de maatstaf van heffing gevormd wordt door alles wat de leverancier of dienstverrichter
voor deze handelingen als tegenprestatie verkrijgt of moet verkrijgen van de zijde van de
koper, van de ontvanger of van een derde.
Bij het besluit van de Raad dat, overeenkomstig artikel 27, lid 4, van de Zesde Richtlijn,
geacht wordt te zijn genomen op 11 april 19873, werd het Verenigd Koninkrijk echter
gemachtigd om af te wijken van artikel 11.
Door dit besluit werd het Verenigd Koninkrijk gemachtigd te bepalen dat als maatstaf van
heffing voor de levering of invoer van goederen of de verlening van diensten de normale
waarde in aanmerking moet worden genomen, ingeval de begunstigde van deze transacties
een persoon is die geheel of gedeeltelijk is vrijgesteld en indien er in de nationale
wetgeving omschreven familiale, juridische of economische banden bestaan tussen de
 1
     PB nr. L 145 van 13.6.1977, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 96/95/EG
     (PB nr. L 338 van 28.12.1996, blz. 89).
2
     PBnr.L 351 van 2.12.1992, blz. 34.
 3
     PBnr.L 132 van 21.5.1987, blz. 22.
 ---pagebreak--- persoon die de goederen levert of de dienst verricht en de ontvanger ervan, of tussen de
invoerder van de goederen en degene die daarvoor moet worden betaald.
In de overgangsregeling voor de BTW-heffing in het intracommunautaire handelsverkeer
werd per 1 januari 1993 het begrip "intracommunautaire verwerving" als belastbare
handeling in het kader van het gemeenschappelijk BTW-stelsel ingevoerd. Het Verenigd
Koninkrijk werd derhalve bij Beschikking 92/546/EEG gemachtigd om het dispositief
voor de bijzondere maatregel aan te vullen met een afwijking van artikel 28 sexies, lid 1,
van de Zesde Richtlijn, in verband met de maatstaf van heffing van de intracommunautaire
verwerving van goederen.
De betrokken bijzondere maatregel is een maatregel ter voorkoming van
belastingvermijding die ten doel heeft te verhinderen dat een belastingplichtige kunstmatig
de prijs drukt die in rekening wordt gebracht aan een koper waarmee hij bepaalde banden
heeft. Een geval van belastingvermijding dat met deze maatregel kan worden bestreden, is
bijvoorbeeld de situatie waarin een geheel of gedeeltelijk vrijgestelde onderneming een
verbonden, volledig belastingplichtige onderneming opricht of gebruikt die grote
hoeveelheden goederen koopt, de voorbelasting terugkrijgt en vervolgens voor deze
goederen of voor een deel ervan een minimaal bedrag in rekening brengt aan de geheel of
gedeeltelijk vrijgestelde onderneming.
Beschikking 92/546/EEG geldt voor een beperkte duur. Aangezien het om een bijzondere
maatregel gaat die slechts ziet op de intracommunautaire verwervingen - specifieke
belastbare handelingen uit de overgangsregeling -, is de afwijking toegestaan tot de datum
(31 december 1996) waarop het definitieve BTW-stelsel wordt ingevoerd en waarop
bijgevolg de overgangsregeling wordt opgeheven.
Aangezien de overgangsregeling nog steeds van kracht is, is de Commissie van oordeel
dat het Verenigd Koninkrijk gemachtigd moet worden om de van artikel 28 sexies, lid 1,
van de Zesde Richtlijn afwijkende maatregel tot en met 31 december 1999 toe te passen.
De Commissie heeft namelijk op 10 juli 1996 een werkprogramma goedgekeurd voor de
invoering van een nieuw gemeenschappelijk BTVy-stelsel4, waarin zij voorziet in een
etappegewijze overgang naar het nieuwe stelsel. Aangezien het de bedoeling is dat het
laatste pakket voorstellen medio 1999 wordt ingediend, lijkt het wenselijk de
geldigheidsduur van de machtiging te beperken tot en met 31 december 1999, zodat op
dat tijdstip kan worden geoordeeld over de samenhang tussen de afwijkende maatregel en
de algemene benadering van het nieuwe gemeenschappelijk BTW-stelsel.
    COM(96) 328 def. van 22.7.96.
                                             2.
 ---pagebreak---                                         Voorstel voor een
                             BESCHIKKING VAN DE RAAD
        waarbij het Verenigd Koninkrijk wordt gemachtigd tot voortzetting
    van de toepassing van een maatregel die afwijkt van artikel 28 sexies, lid 1,
                    van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) van de Raad
          van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen
                                           der lidstaten
                                     inzake omzetbelasting
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
Gelet op de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende
de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting1
- Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme
grondslag, inzonderheid op artikel 27,
Gelet op de eerdere Beschikking 92/546/EEG van de Raad van 23 november 19922,
Gezien het voorstel van de Commissie,
Overwegende dat de Raad krachtens artikel 27, lid 1, van de Zesde BTW-Richtlijn, op
voorstel van de Commissie en met eenparigheid van stemmen, elke lidstaat kan
machtigen bijzondere, van de bepalingen van die richtlijn afwijkende maatregelen te
treffen ten einde de belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde vormen van
belastingfraude of-ontwijking te voorkomen;
Overwegende dat de regering van het Verenigd Koninkrijk bij schrijven dat op
21 februari 1997 bij het Secretariaat-Generaal van de Commissie werd geregistreerd,
1
     PB nr. L 145 van 13.6.1977, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 96/95/EG
     (PB nr. L 338 van 28.12.1996, blz. 89).
2
     PBnr.L 351 van 2.12.1992, blz. 34.
 ---pagebreak--- heeft verzocht om een machtiging om de toepassing voort te zetten van de afwijkende
maatregel die haar eerder bij Beschikking 92/546/EEG van de Raad tot
31 december 1996 werd toegestaan;
Overwegende dat de andere lidstaten op 6 mei 1997 in kennis werden gesteld van dit
verzoek van het Verenigd Koninkrijk;
Overwegende dat bij Beschikking 92/546/EEG het Verenigd Koninkrijk gemachtigd
werd een bijzondere maatregel toe te passen waarbij het de bevoegde autoriteiten is
toegestaan te bepalen dat de normale waarde in aanmerking wordt genomen als
maatstaf van heffing voor intracommunautaire verwervingen van goederen, ingeval de
persoon die de goederen verwerft, niet volledig belastingplichtig is en er in de nationale
wetgeving omschreven familiale, juridische of economische banden bestaan tussen de
persoon die de goederen verwerft en de leverancier;
Overwegende dat ingevolge Beschikking 92/546/EEG het Verenigd Koninkrijk het
dispositief van de bijzondere maatregel waartoe zij werd gemachtigd door een besluit
van de Raad3 dat geacht wordt te zijn genomen op 11 april 1987, kon aanvullen, en het
Verenigd Koninkrijk aldus kon bepalen dat als maatstaf van heffing voor de levering of
invoer van goederen of de verlening van diensten de normale waarde in aanmerking
moet worden genomen, ingeval de begunstigde van deze handelingen een persoon is
die geheel of gedeeltelijk is vrijgesteld en indien er in de nationale wetgeving
omschreven familiale, juridische of economische banden bestaan tussen de persoon die
de goederen levert of de dienst verricht en de ontvanger ervan, of tussen de invoerder
van de goederen en degene die daarvoor moet worden betaald;
Overwegende dat de betrokken maatregel ten doel heeft te voorkomen dat personen
die bepaalde in de nationale wetgeving omschreven familiale, juridische of
economische banden hebben, de prijs van de belastbare handelingen kunstmatig
verlagen;
Overwegende dat overeenkomstig de rechtsspraak van het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen4 , afwijkende nationale regels, die het vermijden van fraude
of belastingontwijking tot doel hebben, strikt dienen te worden geïntepreteerd en
slechts mogen afwijken van de regels inzake maatstaf van heffing binnen de perken van
het strikt noodzakelijke om dit doel te bereiken.
Overwegende dat de bijzondere maatregel evenwel slechts van toepassing is wanneer
de administratie feitenelementen kan verzamelen waaruit kan worden afgeleid dat de
volgens artikel 28sexies vastgestelde maatstaf van heffing werd beïnvloed door de
familiale, juridische of economische banden die bestaan tussen de persoon die de
goederen levert of de dienst verricht en de ontvanger ervan , waarbij dit bewijs niet
mag berusten op enkel vermoedens, en met dien verstande dat de partijen in de
3
    PBnr.L 132 van 21.5.1987, blz. 22.
4
    zie arresten van 10 april 1984, Commissie/België (324/82, Ree. 1984, p.1861, punt 29) et van 29
    mei 1997, Wener Skripalle (63/96, Ree. 1997, p.0000).
                                             k
 ---pagebreak--- gelegenheid moeten worden gesteld het tegenbewijs te leveren in geval van betwisting
van het niveau van de door de administratie vastgestelde normale waarde;
Overwegende dat de maatregel uitsluitend van toepassing zal zijn op de belastbare
handelingen van personen die geheel of gedeeltelijk zijn vrijgesteld;
Overwegende dat de bijzondere maatregel, gezien de beperkte werkingssfeer van de
afwijking, evenredig aan het nagestreefde doel is;
Overwegende dat de Commissie op 10 juli 1996 haar goedkeuring heeft gehecht aan
een werkprogramma5 en een tijdschema voor de indiening van voorstellen, waarin zij
voorziet in een geleidelijke en etappegewijze overgang naar een gemeenschappelijk
BTW-stelsel voor de interne markt;
Overwegende dat de machtiging, vanwege het feit dat het laatste pakket voorstellen
voorzien is voor medio 1999, wordt verlengd tot en met 31 december 1999, zodat op
dat tijdstip de samenhang tussen deze afwijkende maatregel en de algehele benadering
van het gemeenschappelijk BTW-stelsel kan worden beoordeeld;
Overwegende dat deze afwijkende maatregel geen negatieve invloed zal hebben op de
eigen middelen van de Europese Gemeenschappen uit de BTW,
HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:
    COM(96) 328 def. van 22.7.96.
                                           b
 ---pagebreak---  ---pagebreak---                                          Artikel J
In afwijking van artikel 28 sexies, lid 1, van Richtlijn 77/388/EEG, wordt het Verenigd
Koninkrijk gemachtigd om tot en met 31 december 1999 een bijzondere maatregel toe
te passen waarbij het de bevoegde autoriteiten is toegestaan te bepalen dat de normale
waarde in aanmerking wordt genomen als maatstaf van heffing voor
intracommunautaire verwervingen van goederen, ingeval de twee volgende
voorwaarden zijnvoldaan :
- de persoon die de goederen verwerft, niet volledig belastingplichtig is en er
   bepaalde in de nationale wetgeving omschreven familiale, juridische of economische
   banden bestaan tussen de persoon die de goederen verwerft en de leverancier;
- uit een geheel van feitenelementen kan worden afgeleid deze familiale, juridische of
    economische banden de volgens voornoemd artikel 28sexies vastgestelde maatstaf
   van heffing heeft beïnvloed.
                                         Artikel 2
Deze beschikking is gericht tot het Verenigd Koninkrijk.
Gedaan te Brussel,
                                                                          Voor de Raad
                                                                          De Voorzitter
 ---pagebreak---                                                                    ISSN 0254-1513
                                                           COM(97) 405 def.
                                       DOCUMENTEN
NL                                                                     09 06
                                   Catalogusnummer : CB-CO-97-405-NL-C
                                                              ISBN 92-78-23538-5
Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen
L-2985 Luxemburg


Avis juridique important

|

51997PC0681

Voorstel voor een beschikking van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Beschikking nr. 1692/96/EG ten aanzien van zeehavens, binnenhavens en intermodale terminals alsmede ten aanzien van project nr. 8 in bijlage III  /* COM/97/0681 def. - COD 97/0358 */

Publicatieblad Nr. C 120 van 18/04/1998 blz. 0014

Voorstel voor een Beschikking van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Beschikking nr. 1692/96/EG ten aanzien van zeehavens, binnenhavens en intermodale terminals alsmede ten aanzien van project nr. 8 in bijlage III (98/C 120/08) (Voor de EER relevante tekst) COM(97) 681 def. - 97/0358(COD)(Door de Commissie ingediend op 4 maart 1998)HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 129 D, eerste alinea,Gezien het voorstel van de Commissie,Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité,Gezien het advies van het Comité van de Regio's,Volgens de procedure van artikel 189 B van het Verdrag,(1) Overwegende dat Beschikking nr. 1692/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 juli 1996 betreffende communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van een transeuropees vervoersnet (1) een algemeen referentiekader biedt dat zowel de doelstellingen, prioriteiten en grote lijnen van de voorgenomen maatregelen als de projecten van gemeenschappelijk belang in de context van het transeuropees vervoersnet bestrijkt;(2) Overwegende dat de opbouw en ontwikkeling van het transeuropees vervoersnet bijdraagt tot het soepel functioneren van de interne markt, de versterking van de economische en sociale samenhang en de duurzame mobiliteit van personen en goederen;(3) Overwegende dat met het oog op de verwezenlijking van deze doelstellingen het transeuropees vervoersnet bedoeld is als een multimodaal infrastructuurnet dat ertoe dient de verschillende vervoerstakken te combineren en te integreren;(4) Overwegende dat verbindingspunten waaronder zeehavens, binnenhavens en intermodale terminals voor de integratie van de verschillende vervoerstakken in een multimodaal net een absolute vereiste zijn;(5) Overwegende dat de netschema's in bijlage I van Beschikking nr. 1692/96/EG in hoofdzaak uit een aantal verbindingen bestaan, terwijl de verschillende verbindingspunten, met uitzondering van luchthavens, niet in deze schema's worden gespecificeerd;(6) Overwegende dat met het oog op het subsidiariteitsbeginsel in de netschema's voor binnenhavens en intermodale terminals geen exacte locaties dienen te worden aangegeven; dat terminals in de grotere combinaties in één overslaggebied dienen te worden gegroepeerd;(7) Overwegende dat overeenkomstig het voornemen van de Commissie om te bevorderen dat spoedig een aantal in haar Mededeling van 29 mei 1997 (2) geschetste "transeuropese goederen-snelspoortrajecten" worden gecreëerd, de specificatie van terminals (overslaggebieden) met de ontwikkeling van grensoverschrijdende, vrij toegankelijke spoorwegcorridors voor het vrachtvervoer dient te worden gecoördineerd;(8) Overwegende dat tijdens de Europese Raad in Dublin op 13 en 14 december 1996 is overeengekomen dat project nr. 8 op de lijst van de Europese Raad van Essen de multimodale verbinding tussen Portugal/Spanje en overig Europa dient te worden;(9) Overwegende dat Beschikking nr. 1692/96/EG bijgevolg dient te worden gewijzigd,HEBBEN DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:Artikel 1 Beschikking nr. 1692/96/EG wordt als volgt gewijzigd:1. In artikel 10, lid 4, wordt het volgende streepje toegevoegd:"- draagt bij tot de verdere ontwikkeling van nieuwe spoorwegdiensten, met name op basis van "transeuropese goederen-snelspoortrajecten" zijnde grensoverschrijdende vrij toegankelijke spoorwegcorridors voor het vrachtvervoer"2. Artikel 11 wordt als volgt gewijzigd:a) Lid 3 komt te luiden:"3. De binnenhavens maken deel uit van het net, met name als verbindingspunten tussen de in het onderhavige artikel lid 2, en in artikel 14 bedoelde waterwegen en de overige takken van vervoer."b) Het volgende lid 3 bis wordt ingevoegd:"3 bis De in het net opgenomen binnenhavens:a) staan open voor alle commercieel verkeer,b) zijn gelegen aan het waterwegennet zoals aangegeven op de schematische kaart van het waterwegennet in bijlage I, afdeling 4,c) zijn verbonden met andere transeuropese vervoersroutes zoals aangegeven in bijlage I,d) zijn uitgerust met overslaginstallaties voor intermodaal vervoer."3. Artikel 12 komt als volgt te luiden:"Artikel 121. Zeehavens in het transeuropees vervoersnet omvatten zeehavens die openstaan voor alle commercieel verkeer en die op de schematische kaarten in bijlage I, afdeling 5, zijn gespecificeerd. Zij maken de ontwikkeling van het zeevervoer mogelijk, bieden scheepvaartverbindingen met eilanden en vormen de verbindingspunten tussen zeevervoer en andere takken van vervoer. Zij verschaffen de vervoerders uitrusting en diensten. De infrastructuur ervan biedt een gamma van diensten voor het vervoer van reizigers en goederen, waaronder veerdiensten, scheepvaartdiensten over korte en lange afstand met inbegrip van kustvaart, binnen de Gemeenschap en tussen deze en derde landen.2. De in het opgenomen zeehavens voldoen aan de volgende criteria:a) een jaarlijks verkeersvolume van ten minste 1 miljoen ton vracht ofb) een jaarlijks verkeersvolume van ten minste 200 000 internationale passagiers (reizen tussen havens in twee verschillende landen).Voor de eilanden in de Egeïsche en in de Ionische zee wordt voor het minimaal vereiste volume van het passagierverkeer ook het binnenlands verkeer meegerekend, mits de afstand tussen de havens groter dan 5 km is, ofc) verschaffing van aansluitingen tussen verbindingen over land van het transeuropese net, zodat de territoriale continuïteit van de Gemeenschap wordt gewaarborgd.3. Naast de in artikel 7 vermelde criteria voldoen zeehavenprojecten en met zeehavens samenhangende projecten van gemeenschappelijk belang tevens aan de criteria en specificaties in bijlage II."4. Artikel 14 wordt als volgt gewijzigd:a) lid 1, tweede streepje, komt te luiden:"- terminals die installaties bieden voor de intermodale overslag van spoorwegen naar binnenwateren en naar wegen en die in de schematische kaarten in bijlage I worden gespecificeerd,"b) De volgende leden 2 en 3 worden toegevoegd:"2. De in het net opgenomen terminals:- staan open voor alle commercieel verkeer;- zijn gelegen aan of verbonden met een van de spoorwegcorridors zoals aangegeven op schematische kaart 7.1 in bijlage I; terminals in grotere conurbaties worden in één overslaggebied gegroepeerd;- zijn uitgerust met overslaginstallaties voor intermodaal vervoer.3. Naast de in artikel 7 vermelde criteria voldoen projecten van gemeenschappelijk belang die met het net voor gecombineerd vervoer verband houden, tevens aan de criteria en specificaties in bijlage II."5. Artikel 19 komt te luiden:"Artikel 19Bijzondere projectenBijlage III bevat een indicatieve opsomming van de in de bijlagen I en II en in de andere bepalingen van deze beschikking gespecificeerde projecten waaraan de Europese Raad in zijn te Essen en te Dublin gehouden bijeenkomsten bijzonder belang heeft toegekend."6. Bijlagen I, II en III worden gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij de onderhavige beschikking.Artikel 2 Deze beschikking treedt in werking op de derde dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 3 Deze beschikking is gericht tot de lidstaten.(1) PB L 228 van 9.9.1996, blz. 1.(2) COM(97) 242 def.BIJLAGE 1. Bijlage I wordt als volgt gewijzigd:a) In de inhoudsopgave wordt de tekst voor afdeling 5 vervangen door de volgende tekst:"5.0. Europa5.1. Oostzee5.2. Noordzee5.3. Atlantische Oceaan5.4. Middellandse Zee - westelijk deel5.5. Middellandse Zee - oostelijk deel"b) In de inhoudsopgave wordt de tekst voor afdeling 7 vervangen door de volgende tekst:"Spoorwegcorridors en terminals7.1.0. Europa7.1.1. België/Duitsland/Frankrijk/Luxemburg/Nederland/Oostenrijk7.1.2. Spanje/Portugal/Ierland/Verenigd Koninkrijk7.1.3. Denemarken/Finland/Zweden7.1.4. Griekenland/Italië7.2. Binnenwateren en binnenhavens."c) De schematische kaarten 5.0 tot en met 5.5 worden ingevoegd en de schematische kaarten 7.1-A (gecombineerd vervoer: spoorwegcorridors), 7.1-B (grote schaal) en 7.2 (gecombineerd vervoer: waterwegen) worden vervangen door de schematische kaarten 7.1.0 tot en met 7.1.4. (gecombineerd vervoer: corridors en terminals/overslaggebieden) en 7.2 (binnenwateren en binnenhavens). De schematische kaarten zijn opgenomen in het aanhangsel.2. Bijlage II wordt als volgt gewijzigd:a) In afdeling 3 wordt het volgende derde streepje toegevoegd:"- de ontwikkeling van nieuwe spoorwegdiensten, met name op basis van transeuropese goederen-snelspoortrajecten."b) In afdeling 4 wordt de tekst onder het hoofdje "Binnenhavens" vervangen door de volgende tekst:"Naast de projecten met betrekking tot de in bijlage I vermelde verbindingen en binnenhavens worden projecten van gemeenschappelijk belang geacht elk infrastructuurproject te omvatten dat in een of meer van de volgende categorieën valt:1. toegang tot de haven vanuit de binnenwateren;2. haveninfrastructuur binnen het havengebied;3. andere vervoersinfrastructuur binnen het havengebied;4. andere vervoersinfrastructuur die de haven met andere elementen van het transeuropees vervoersnet verbindt."c) Afdeling 5 wordt als volgt gewijzigd:i) Punt 1 wordt verminderd tot punt 2 en de tekst ervan wordt vervangen door de volgende tekst:"2. Categorieën van havenprojecten en daarmee samenhangende projecten van gemeenschappelijk belang: Infrastructuurprojecten voor of samenhangend met havens dienen binnen een of meer van de volgende categorieën te vallen:A. toegang tot de haven vanuit zee of vanuit binnenwateren, met inbegrip van investeringen voor ijsbreekwerkzaamheden in de winter;B. infrastructuur binnen het havengebied;C. infrastructuur voor vervoer in het binnenland waarmee de haven met andere elementen van het transeuropees vervoersnet wordt verbonden."ii) Punt 2 wordt vernummerd tot punt 1 en het hoofdje komt te luiden:"1. Doelstellingen van havenprojecten en daarmee samenhangende projecten van gemeenschappelijk belang"iii) Punt 3 komt te luiden:"3. Soorten havenprojecten en met havens verband houdende projecten van gemeenschappelijk belang.Bijzondere aandacht wordt aan met name de volgende soorten projecten geschonken:- de ontwikkeling van de korte vaart en de zee-/riviervaart met inbegrip van de nodige infrastructuur;- de modernisering van de haveninfrastructuur, met name in havens op eilanden en in perifere regio's;- het creëren of verbeteren van de toegang tot het achterland, met name door verbindingen per spoor en over de binnenwateren;- de ontwikkeling en installatie van beheers- en informatiesystemen zoals EDI ("electronic data interchange"-elektronische gegevensuitwisseling)."iv) Het volgende punt 4 wordt toegevoegd:"4. Specifieke voorwaardenInvesteringen in de infrastructuur binnen het havengebied (met uitzondering van EDI (elektronische gegevensuitwisseling)) komen niet voor financiële steun van de Gemeenschap op het gebied van transeuropese netwerken in aanmerking, behalve wanneer het gaat om projecten van gemeenschappelijk belang voor het gecombineerd vervoer in havengebieden, zoals vermeld in bijlage II, afdeling 7. In in aanmerking komende regio's kunnen investeringen in de infrastructuur door het Cohesiefonds en de Structuurfondsen worden gefinancierd.De projecten moeten bijdragen tot:- integratie van het verkeer in een transeuropees vervoersnet of een multimodale vervoersketen;dan wel- betere benutting van milieuvriendelijke takken van vervoer."d) In afdeling 7 komt het derde streepje te luiden:"- de inrichting van havengebieden waardoor de overslag tussen het vervoer over zee en het vervoer per spoor en over de binnenwateren bij gecombineerd vervoer kan worden ontwikkeld of verbeterd;"3. Bijlage III wordt als volgt gewijzigd:a) De titel komt te luiden:"Lijst van de veertien projecten die door de Europese Raad in zijn te Essen en te Dublin gehouden bijeenkomsten aangenomen".b) Punt. 8 ("Autoweg Lissabon-Valladolid") komt te luiden:"Multimodale verbinding tussen Portugal/Spanje en overig Europa".


				|

		52012PC0666

			Voorstel voor een BESLUIT VAN DE RAAD tot wijziging van Uitvoeringsbesluit 2009/1008/EU waarbij de Republiek Letland wordt gemachtigd een maatregel te blijven toepassen die afwijkt van artikel 193 van Richtlijn 2006/112/EG betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde /* COM/2012/0666 final - 2012/0315 (NLE) */

			   	TOELICHTING
1.           ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL
Motivering en doel van het voorstel
Overeenkomstig artikel 395, lid 1, van
Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het
gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (hierna
"de btw-richtlijn" genoemd) kan de Raad op voorstel van de Commissie
met eenparigheid van stemmen elke lidstaat machtigen bijzondere, van de
bepalingen van deze richtlijn afwijkende maatregelen te treffen, teneinde de
belastinginning te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of
-ontwijking te voorkomen.
Bij brief, ingekomen bij de Commissie op 20
april 2012, heeft de Republiek Letland (hierna "Letland" genoemd)
verzocht om een maatregel te mogen blijven toepassen die afwijkt van artikel
193 van de btw-richtlijn. Overeenkomstig artikel 395, lid 2, van de
btw-richtlijn heeft de Commissie de overige lidstaten bij brief van 30 juli
2012 (Spanje evenwel bij brief van 31 juli 2012) van het verzoek van Letland in
kennis gesteld. Bij brief van 2 augustus 2012 heeft de Commissie Letland
meegedeeld dat zij over alle gegevens beschikte die zij nodig achtte voor de
beoordeling van het verzoek.
Algemene context
Letland vraagt om de huidige
verleggingsregeling voor leveringen van hout verder te mogen blijven toepassen.
Op basis van de door Letland verstrekte informatie wordt de houtmarkt in
Letland kennelijk nog altijd in sterke mate gedomineerd door kleine bedrijven
en individuele leveranciers, die vaak verdwijnen zonder de btw te voldoen terwijl
hun afnemers wel over een geldige factuur beschikken om de voorbelasting in
aftrek te brengen.
Bij de verleggingsregeling wordt de afnemer,
voor zover hij een btw-plichtige is, de tot voldoening van de btw gehouden
persoon. Concreet betekent dit dat de houtleverancier de btw niet in rekening
brengt aan zijn afnemer die, mits hij een volledig recht op aftrek heeft, de
overeenkomstige btw in zijn aangifte opneemt en tegelijkertijd in mindering
brengt, waardoor er in de praktijk geen btw aan de schatkist hoeft te worden
betaald. Deze regeling geldt op het grondgebied van Letland en laat
grensoverschrijdende transacties onverlet.
De machtiging voor deze derogatiemaatregel
(die afwijkt van de toen geldende Zesde Richtlijn[1], die zonder ingrijpende
materiële wijzigingen is vervangen door de btw-richtlijn) is oorspronkelijk
verleend in de Toetredingsakte[2]
van 2003, meer bepaald in hoofdstuk 7, punt 1, onder b), van bijlage
VIII, tot 30 april 2005. Zij is vervolgens bij Beschikking 2006/42/EG[3] van de Raad van 24 januari 2006
verlengd tot 31 december 2009 en bij Besluit 2009/1008/EU[4] van de Raad van 7 december 2009
tot 31 december 2012.
Naar de Commissie begrijpt, zijn de
omstandigheden die de basis voor de oorspronkelijke derogatie vormden, nog
steeds relevant. Volgens Letland wijst een reeks indicatoren nog altijd op een
hoog risico van btw-fraude in deze sector. De machtiging voor de derogatie moet
derhalve voor een nieuwe beperkte periode worden verlengd.
Aangezien de derogatie evenwel al geruime tijd
van toepassing is, dient Letland, indien het een verdere verlenging na 2015
alsnog noodzakelijk acht, de Commissie uiterlijk op 1 april 2015 een
evaluatieverslag tezamen met het desbetreffende verzoek om verlenging voor te
leggen.
Bestaande bepalingen op het door het voorstel
bestreken gebied
Aan andere lidstaten zijn soortgelijke
derogaties met betrekking tot artikel 193 van de btw-richtlijn verleend.
Samenhang met andere beleidsgebieden en
doelstellingen van de Unie
Niet van toepassing.
2.           RESULTATEN VAN DE RAADPLEGING
VAN BELANGHEBBENDE PARTIJEN EN EFFECTBEOORDELING
Raadpleging van belanghebbende partijen
Niet relevant.
Bijeenbrengen en benutten van deskundigheid
Er behoefde geen beroep te worden gedaan op
externe deskundigheid.
Effectbeoordeling
Het voorstel voor een besluit strekt ertoe
btw-ontduiking op de houtmarkt in Letland te bestrijden en heeft aldus een
potentieel positief effect.
Gelet op de beperkte werkingssfeer en
toepassingsduur van de derogatie zal het effect evenwel in ieder geval beperkt
zijn.
3.           JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET
VOORSTEL
Samenvatting van de voorgestelde maatregel
Machtiging van Letland tot verlenging van een
maatregel die afwijkt van artikel 193 van de btw-richtlijn waarbij ter zake van
houttransacties een verleggingsregeling wordt toegepast.
Rechtsgrondslag
Artikel 395 van de btw-richtlijn.
Subsidiariteitsbeginsel
Overeenkomstig artikel 395 van de
btw-richtlijn moet een lidstaat die van die richtlijn afwijkende maatregelen
wil treffen, daarvoor machtiging krijgen van de Raad in de vorm van een besluit
van de Raad. Het voorstel is derhalve in overeenstemming met het
subsidiariteitsbeginsel.
Evenredigheidsbeginsel
Het voorstel is om de volgende reden(en) in
overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel.
Dit besluit betreft een machtiging die wordt
verleend aan een lidstaat op diens eigen verzoek, en houdt geen enkele
verplichting in.
Gezien de beperkte werkingssfeer van de
derogatie staat de bijzondere maatregel in verhouding tot het beoogde doel.
Keuze van instrumenten
Overeenkomstig artikel 395 van de
btw-richtlijn kan slechts van de normale btw-regels worden afgeweken indien de
Raad een lidstaat daartoe op voorstel van de Commissie met eenparigheid van
stemmen machtigt. Een besluit van de Raad is het aangewezen instrument, omdat
het tot individuele lidstaten kan worden gericht.
4.           GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING
Het voorstel heeft geen gevolgen voor de
begroting van de Unie.
5.           AANVULLENDE INFORMATIE
Evaluatie-/herzienings-/vervalbepaling
Het voorstel bevat een vervalbepaling.
2012/0315 (NLE)
Voorstel voor een
BESLUIT VAN DE RAAD
tot wijziging van Uitvoeringsbesluit
2009/1008/EU waarbij de Republiek Letland wordt gemachtigd een maatregel te
blijven toepassen die afwijkt van artikel 193 van Richtlijn 2006/112/EG
betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde
waarde
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie,
Gezien Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van
28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over
de toegevoegde waarde[5],
en met name artikel 395, lid 1,
Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)       Bij brief, ingekomen bij de
Commissie op 20 april 2012, heeft Letland verzocht om een maatregel te mogen
blijven toepassen die afwijkt van de bepalingen van Richtlijn 2006/112/EG wat
betreft de tot voldoening van de btw gehouden persoon.
(2)       Overeenkomstig artikel 395,
lid 2, van Richtlijn 2006/112/EG heeft de Commissie de overige lidstaten bij
brief van 30 juli 2012 (Spanje evenwel bij brief van 31 juli 2012) van het
verzoek van Letland in kennis gesteld. Bij brief van 2 augustus 2012 heeft de
Commissie Letland meegedeeld dat zij over alle gegevens beschikte die zij nodig
achtte voor de beoordeling van het verzoek.
(3)       De houtmarkt in Letland wordt
nog altijd gedomineerd door kleine lokale bedrijven en individuele
leveranciers. Het specifieke karakter van de markt en het soort bedrijven dat
erop actief is, hebben geleid tot belastingfraude waarop de belastingdienst moeilijk
vat kon krijgen. Om dit misbruik te bestrijden, is in de Letse btw-wetgeving
een bijzondere bepaling opgenomen, die erin voorziet dat, wat houttransacties
betreft, de tot voldoening van de btw gehouden persoon de belastingplichtige is
voor wie de belastbare goederenleveringen of de belastbare diensten worden
verricht. De maatregel wijkt af van artikel 193 van Richtlijn 2006/112/EG,
waarin is bepaald dat in het binnenlandse verkeer de btw normaal wordt
verschuldigd door de belastingplichtige die een goederenlevering of dienst
verricht.
(4)       De juridische en feitelijke
omstandigheden die de rechtvaardiging vormden voor de derogatiemaatregel op
grond van Uitvoeringsbesluit 2009/1008/EU van de Raad van 7 december 2009
waarbij de Republiek Letland wordt gemachtigd een maatregel te blijven
toepassen die afwijkt van artikel 193 van Richtlijn 2006/112/EG betreffende het
gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde[6], zijn ongewijzigd. Op basis van
de door Letland verstrekte informatie bestaat er kennelijk nog altijd een hoog
risico van btw-fraude in de sector. Letland moet derhalve worden gemachtigd de
maatregel gedurende een nieuwe beperkte periode toe te passen.
(5)       Indien Letland een verdere
verlenging van de derogatiemaatregel na 2015 alsnog noodzakelijk acht, dient
het de Commissie uiterlijk op 30 maart 2015 een verslag over de toepassing van
de maatregel tezamen met het desbetreffende verzoek om verlenging voor te
leggen.
(6)       De derogatie heeft geen
negatieve gevolgen voor de eigen middelen van de Unie uit de btw.
(7)       Besluit 2009/1008/EU moet
daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd,
HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
Artikel 1
Besluit 2009/1008/EU wordt als volgt
gewijzigd:
1)         In artikel 2 wordt de datum
"31 december 2012" vervangen door "31 december 2015".
2)         Het volgende artikel 2 bis
wordt ingevoegd:
"Artikel 2 bis
Een verzoek om verlenging van de in dit
besluit vervatte maatregel moet aan de Commissie worden voorgelegd uiterlijk op
30 maart 2015, tezamen met een verslag over de toepassing van de
maatregel."
Artikel 2
Dit besluit is
gericht tot de Republiek Letland.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde
waarde: uniforme grondslag (PB L 145 van 13.6.1977).
[2]               PB L 236 van 23.9.2003, blz. 33.
[3]               PB L 25 van 28.1.2006, blz. 31.
[4]               PB L 347 van 24.12.2009, blz. 30.
[5]               PB L 347 van 11.12.2006, blz. 1.
[6]               PB L 347 van 24.12.2009, blz. 30.


title: VOORSTEL VOOR EEN BESCHIKKING VAN DE RAAD waarbij de Franse Republiek wordt gemachtigd een handelsregeling met Japan te sluiten (door de Commissie bij de Raad ingediend)

text:
ARCHIVES HISTORIQUES
DE LA COMMISSION
COLLECTION RELIEE DES
DOCUMENTS "COM"
COM (70) 123
Vol. 1970/0022
 ---pagebreak--- Disclaimer
Conformément au règlement (CEE, Euratom) n° 354/83 du Conseil du 1er février 1983
concernant l'ouverture au public des archives historiques de la Communauté économique
européenne et de la Communauté européenne de l'énergie atomique (JO L 43 du 15.2.1983,
p. 1), tel que modifié par le règlement (CE, Euratom) n° 1700/2003 du 22 septembre 2003
(JO L 243 du 27.9.2003, p. 1), ce dossier est ouvert au public. Le cas échéant, les documents
classifiés présents dans ce dossier ont été déclassifiés conformément à l'article 5 dudit
règlement.
In accordance with Council Regulation (EEC, Euratom) No 354/83 of 1 February 1983
concerning the opening to the public of the historical archives of the European Economic
Community and the European Atomic Energy Community (OJ L 43, 15.2.1983, p. 1), as
amended by Regulation (EC, Euratom) No 1700/2003 of 22 September 2003 (OJ L 243,
27.9.2003, p. 1), this file is open to the public. Where necessary, classified documents in this
file have been declassified in conformity with Article 5 of the aforementioned regulation.
In Übereinstimmung mit der Verordnung (EWG, Euratom) Nr. 354/83 des Rates vom 1.
Februar 1983 über die Freigabe der historischen Archive der Europäischen
Wirtschaftsgemeinschaft und der Europäischen Atomgemeinschaft (ABI. L 43 vom 15.2.1983,
S. 1), geändert durch die Verordnung (EG, Euratom) Nr. 1700/2003 vom 22. September 2003
(ABI. L 243 vom 27.9.2003, S. 1), ist diese Datei der Öffentlichkeit zugänglich. Soweit
erforderlich, wurden die Verschlusssachen in dieser Datei in Übereinstimmung mit Artikel 5
der genannten Verordnung freigegeben.
 ---pagebreak---  t
   COMMISSIE      VAN      DE     EUROPESE            GEMEENSCHAPPEN
                                                    COM(70)123 def.
                                                    Brus sel . 4 februari 1970
r
                        VOORSTEL VOOR EEN BESCHIKKIN G
                              VAN  DE   RAAD
                  waarbij de Franse Republiek wordt gemachtigd
                   een handelsregeling met Japan te sluiten
                       (door de Commissie bij de Raad ingediend)
        C0M(70 ) 123 def.
      è
 ---pagebreak---                                  . Toelichting
1.               De Franse en Japanse regering hebben in het kader van de
jaarlijkse bij eenkomst voor overleg inzake de toepassing van het akkoord
van 14 mei 19^3 en het Protocol betreffende het handelsverkeer van 30 maart
1968 , na verschillende vergaderingen die van september 19&9      januari 1970
zijn gehouden , overeenstemming bereikt over een aantal bepalingen ter
regeling van het handelsverkeer tussen beide landen voor de periode
1 januari - 31 december 1970 . Het resultaat van deze onderhandelingen is
weergegeven in de notulen van de vergadering , die binnenkort , door de
respectieve regeringen moeten worden goedgekeurd .
                 Voor deze onderhandelingen is eerst overeenkomstig de
beschikking van de Raad van 9 oktober I96I overleg gepleegd , terwijl op
26 januari 1970 het slotoverleg heeft plaats gehad zodat de Franse delegatie
de resultaten van de onderhandelingen bekend heeft kunnen maken .
                 De Franse autoriteiten hebben de Commissie daarna verzocht
een voorstel voor een beschikking van de Raad op te stellen houdende
machtiging om de notulen goed te keuren ten einde een onderbreking in de op
een overeenkomst berustende handelsbetrekkingen tussen Frankrijk en Japan te
voorkomen .
2.               Uit een onderzoek naar de bepalingen waarover is onderhandeld
kan worden geconstateerd dat zij geen belemmering vormen voor de totstandbrenging
van een gemeenschappelijke handelspolitiek ten opzichte van Japan en dat het
sluiten van deze regeling ook het verloop van de onderhandelingen die tussen
de Gemeenschap enerzijds en Japan anderzijds worden overwogen , niet kan
belemmeren .
                 Deze regeling , welke een uitbreiding van bepaalde contingenten
voor de Japanse invoer in Frabkrijk alsmede de liberalisatie van bepaalde
produkten omvat gaat namelijk vergezeld van een brief aan de voorzitter van
de Japanse delegatie waarin wordt vermeld dat de bepalingen van de desbetreffende
notulen geen belemmering zullen vormen voor het eventueel openen van
onderhandelingen van de Furopese Economische Gemeenschap met Japan en niet
zal vooruitlopen op de conclusies van deze onderhandelingen .
 ---pagebreak---                                    - 2 -
                Voorts hebben de Franse autoriteiten verklaard dat de
overeengekomen regeling geen afbreuk kan doen aan andere verplichtingen
welke uit het communautaire recht voortvloeien .
3.              Paar er volgens de Commissie geen bezwaren zijn tegen het overeen"
komen van    een dergelijke regeling , heeft zij de eer de Raad bijgaand
voorstel voor een beschikking voor te leggen houdende machtiging van
Frankrijk om de eedergenoemde notulen waarvan de rechtsgeldigheid
beperkt is tot en met 31 december 1970 goed te keuren.
 ---pagebreak---                     VOORSTEL VOOR EEN BESCHIKKING VAN
                              .  .. DE RAAD : •
              waarbij de Franse Republiek wordt gemachtigd
               een handelsregeling met Japan te sluiten
              (door de" Commissie bij de Raad ingediend)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN , - '     ■ •
gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap ,
inzonderheid op artikel 113 5
gezien het voorstel van de Commissie $
overwegende fiat de Franse Republiek na voorafgaand overleg met de . lid-staten
en de Commissie , overeenkosmtig de beschikking van de Raad van 9 oktober 1961
betreffende een procedure van overleg aangaande onderhandelingen over akkoorden
inzake dé handelsbetrekkingen van de lid-staten met derde landen en aangaande
wijzigingen" van de liberaiisatieregelingen ten opzichte van derde landen ( l )
in I969 onderhandelingen met Japan heeft geopend met het oog op het sluiten
van eén " regeling inzake het handelsverkeer voor de periode tot en met 31
decèmber '1970,' en wel in het kader van het jaarlijks overleg voorgeschreven
in het akkoord van 14 mei 1963 , en van het Protocol van 30 maart 1963 ;
overwegende dat de Franse Republiek de Commissie heeft medegedeeld dat zij deze
onderhandelingen in januari 1970 heeft afgesloten en dat zij meent de goedkeu
ring te moeten overwegen van de notulen waarin de bepalingen waarover « is onder-
                                           1 .
handeld worden vermeld ten einde een onderbreking in de op een overeenkomst berus
tende handelsbetrekkingen met dit land te voorkomen »
( l ) PB NO. 71 van 4 november 1961 , blz. 1273/61
 ---pagebreak--- overwegende dat de communautaire      regeling bedoeld in titel II van de
beschikking van de Raad van 16 december 1969 betreffende de geleidelijke
Ê%M5oking van     de akkoorden inzake de handelsbetrekkingen van de lid-staten
met derde landen en betreffende onderhandelingen over communautaire akkoor
den ( l ), ten opzichte van Japan nog niet geheel tot stand is gekomen en dat
communautaire onderhandelingen ingevolge artikel 113 met dit land wordt over
wogen ;
overwegende dat machtiging moet worden verleend tot het sluiten met een der
de land van een handelsregeling waarvan de geldigheidsduur de overgangsperiode
overschrijdt , onverminderd de andere verplichtingen welke voor de betrokken lid
staat uit het communautaire recht voortvloeien ;
overwegende dat over de produkten waarvan liberalisatie      wordt overwogen als
mede over de lijsten van contingenten voor 1970 vooraf overleg is gepleegd
overeenkomstig de beschikking van de Raad van 9 oktober 1961 j
overwegende dat in een aan de notulen gehechte brief wordt verklaard dat de
bepalingen daarin geen belemmering vormen voor het eventueel openen van
onderhandelingen tussen de Gemeenschap enerzijds en Japan anderzijds ; dat
voorts uit de door de Franse Regering gegeven verzekering blijkt dat deze
bepalingen ook geen belemmering vormen voor de toepassing ten opzichte van
Japan van de autonome communautaire regeling bedoeld in titel II van de
beschikking van de Raad van 16 december 1969 »
( 1 ) PB No . L 326 van 23-12 1969 , blz . 39
 ---pagebreak---                                  - 5 -
          /
overwegende dat voor onderhandelingen welke voornamelijk vóór de inwerking
treding van de beschikking van de Raad van 16 december 19 69 hebben plaats
gehad, een overgangsprocedure" moet worden toegepast j
overwegende dat de betrokken lid-staat derhalve kan worden gemachtigd be
doelde regeling te sluiten :
t
 ---pagebreak--- HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN t
                                 Artikel 1
                                                    de
      De Franse Republiek wordt gemachtigd met Japan in onderhandelingen
overeengekomen handelsregeling   voor de periode tot en met 31 december
1970 te sluiten .
                                Artikel 2
     Deze beschikking is   gericht tot de Franse Republiek .
Gedaan te Brussel ,                              Voor de Raad
                                                 De Voorzitter


				|

		52012PC0607

			Voorstel voor een BESLUIT VAN DE RAAD betreffende het standpunt dat de Europese Unie in het Administratief Comité van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties zal innemen over het ontwerpreglement inzake betere kinderbeveiligingssystemen /* COM/2012/0607 final - 2012/0291 (NLE) */

			   	TOELICHTING
1.           ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL
·
Motivering en doel van het voorstel
De Economische Commissie voor Europa van de
Verenigde Naties (VN/ECE) ontwikkelt op internationaal niveau geharmoniseerde
voorschriften om technische belemmeringen voor de handel in motorvoertuigen en
daarvoor gebruikte systemen tussen de partijen bij de Herziene Overeenkomst van
1958 op te heffen en ervoor te zorgen dat die voertuigen en systemen een hoog
niveau van veiligheids- en milieubescherming bieden.
Onlangs heeft de VN/ECE de laatste hand gelegd
aan een ontwerpreglement betreffende uniforme bepalingen voor de goedkeuring
van betere kinderbeveiligingssystemen in motorvoertuigen[1], met als
doel een hoog veiligheidsniveau voor het vervoer van kinderen in dergelijke
systemen vast te stellen.
Binnen de EU moeten er krachtens artikel 2 van
Richtlijn 91/671/EEG van de Raad betreffende het verplichte gebruik van
veiligheidsgordels en kinderbeveiligingssystemen in voertuigen[2], in
motorvoertuigen passende kinderbeveiligingssystemen worden gebruikt.
Dit voorstel is bedoeld om het standpunt van
de Unie over het ontwerpreglement van de VN/ECE inzake betere
kinderbeveiligingssystemen te bepalen en zo de Unie, vertegenwoordigd door de
Commissie, in staat te stellen voor dit ontwerp te stemmen.
In een later stadium zullen maatregelen worden
genomen om ervoor te zorgen dat het ontwerpreglement van de VN/ECE inzake
betere kinderbeveiligingssystemen binnen de Europese Unie bij de
typegoedkeuring van dergelijke systemen kan worden toegepast en dat de
EU-burgers die systemen kunnen gebruiken.
·
Algemene context
Verordening (EG) nr. 661/2009
van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende
typegoedkeuringsvoorschriften voor de algemene veiligheid van motorvoertuigen,
aanhangwagens daarvan en daarvoor bestemde systemen, onderdelen en technische
eenheden[3]
bevat basisvoorschriften voor de typegoedkeuring van kinderbeveiligingssystemen
door directe verwijzing naar VN/ECE-Reglement nr. 44 betreffende uniforme
bepalingen voor de goedkeuring van beveiligingssystemen voor kinderen aan boord
van motorvoertuigen ("kinderbeveiligingssystemen")[4]. De
directe verwijzing naar de specifieke voorschriften voor de typegoedkeuring van
kinderbeveiligingssystemen in het kader van de VN/ECE en dus ook op EU-niveau
moest daarin worden opgenomen.
Bijgevolg wordt nu voorgesteld dat de Unie
voor het desbetreffende ontwerpreglement van de VN/ECE inzake betere
kinderbeveiligingssystemen stemt, zodat er gemeenschappelijke, geharmoniseerde
voorschriften op internationaal niveau komen, wat de internationale handel zal
bevorderen. Hierdoor zullen de Europese ondernemingen in verband met de
maatregelen voor de nieuwe generatie van kinderbeveiligingssystemen maar één
reeks voorschriften moeten volgen die wereldwijd (d.w.z. in de landen die
overeenkomstsluitende partij bij de Herziene VN/ECE-Overeenkomst van 1958 zijn)
is erkend.
·
Bestaande bepalingen op het door het voorstel
bestreken gebied
Richtlijn 77/541/EEG van de Raad betreffende
de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake
veiligheidsgordels en bevestigingssystemen in motorvoertuigen[5], wat de
voorschriften voor kinderbeveiligingssystemen in bijlage XVII betreft.
Richtlijn 91/671/EEG van de Raad betreffende
het verplichte gebruik van veiligheidsgordels en kinderbeveiligingssystemen in
voertuigen, met inbegrip van bepalingen voor het gebruik van
kinderbeveiligingssystemen in motorvoertuigen.
Verordening (EG) nr. 661/2009 inzake algemene
veiligheid, voor de directe verwijzing naar VN/ECE-Reglement nr. 44 betreffende
uniforme bepalingen voor de goedkeuring van beveiligingssystemen voor kinderen
aan boord van motorvoertuigen ("kinderbeveiligingssystemen").
·
Samenhang met andere beleidsgebieden en
doelstellingen van de Unie
Het voorstel is in overeenstemming met de
doelstellingen van Richtlijn 91/671/EEG betreffende het gebruik van
veiligheidsgordels en kinderbeveiligingssystemen en sluit bijgevolg aan bij de
doelstelling van de EU om een hoog niveau van verkeersveiligheid te waarborgen
voor kinderen die in motorvoertuigen worden vervoerd.
2.           RESULTATEN VAN DE
RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELING
 ·                         Raadpleging van belanghebbende partijen
 Bij de opstelling van het voorstel heeft de Europese Commissie de belanghebbenden geraadpleegd. Er heeft een algemene raadpleging plaatsgevonden via de informele VN/ECE-werkgroep voor kinderbeveiligingssystemen in het kader van de werkgroep voor passieve veiligheid, er is ook informatie verspreid en daarna zijn er tijdens de voorbereiding van het ontwerp in het Technisch Comité motorvoertuigen continu besprekingen gevoerd. ·                         Effectbeoordeling De Europese Commissie heeft een effectbeoordeling voor Verordening (EG) nr. 661/2009 laten uitvoeren, die ook betrekking heeft op kinderbeveiligingssystemen. De bepalingen voor betere kinderbeveiligingssystemen vormen daar een aanvulling op. Voorts hebben relevante onderzoeken plaatsgevonden via de projecten CASPER (meer veiligheid voor kinderen op Europese wegen) en EPOCh (bescherming van oudere kinderen) van het zevende kaderprogramma, waarmee rekening is gehouden door de informele werkgroep voor kinderbeveiligingssystemen in het kader van de VN/ECE-werkgroep voor passieve veiligheid.
3.           JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET
VOORSTEL
·
Samenvatting van de voorgestelde maatregel
Door dit voorstel zal de Unie,
vertegenwoordigd door de Commissie, voor het ontwerpreglement van de VN/ECE
inzake betere kinderbeveiligingssystemen kunnen stemmen.
·
Rechtsgrondslag
Vanwege de specifieke kenmerken van het
Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie is de rechtsgrondslag die
vroeger werd gebruikt en waarnaar in overweging 1 werd verwezen, vervangen
door een rechtstreekse verwijzing naar artikel 218, lid 9. Dit vergt
een aanpassing van het voorbereidingsproces voor de zittingen van WP29 en leidt
tot een wijziging van de juridische vorm, namelijk een besluit van de Raad in
plaats van een besluit van de Commissie, zoals de afgelopen 14 jaar bij
het voorbereidingsproces werd gebruikt.
·
Subsidiariteitsbeginsel
De voorschriften voor kinderbeveiligingssystemen
zijn al geharmoniseerd op EU-niveau. De nieuwe bepalingen zijn complementair
voor de nieuwe generatie van kinderbeveiligingssystemen. Het is alleen op het
niveau van de Unie mogelijk om voor internationale instrumenten zoals de ontwerpreglementen
van de VN/ECE te stemmen en die instrumenten in het systeem van de Unie voor de
typegoedkeuring van in motorvoertuigen gebruikte systemen op te nemen. Zo wordt
niet alleen een versnippering van de interne markt voorkomen, maar worden in de
hele EU ook dezelfde veiligheidsnormen gewaarborgd. Dit biedt ook
schaalvoordelen: producten kunnen voor de hele Europese markt en zelfs voor de
internationale markt worden gemaakt in plaats van aangepast te worden om in
elke lidstaat of op andere grondgebieden die onder de VN/ECE vallen, nationale
typegoedkeuring te verkrijgen.
Het voorstel is derhalve in overeenstemming
met het subsidiariteitsbeginsel.
·
Evenredigheidsbeginsel
Het voorstel is in overeenstemming met het
evenredigheidsbeginsel omdat het niet verder gaat dan nodig is om de
doelstellingen te verwezenlijken, namelijk een goede werking van de interne
markt te waarborgen en tegelijkertijd een hoog niveau van openbare veiligheid
en bescherming te bieden.
·
Keuze van instrumenten
Voorgesteld instrument: besluit van de Raad.
Het gebruik van een besluit van de Raad wordt
passend geacht aangezien dit in overeenstemming is met artikel 218,
lid 9, VWEU.
4.           GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING
Het voorstel heeft geen gevolgen voor de
begroting van de Unie.
2012/0291 (NLE)
Voorstel voor een
BESLUIT VAN DE RAAD
betreffende het standpunt dat de Europese
Unie in het Administratief Comité van de Economische Commissie voor Europa van
de Verenigde Naties zal innemen over het ontwerpreglement inzake betere
kinderbeveiligingssystemen
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 114, in samenhang met
artikel 218, lid 9,
Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)       De Unie is bij Besluit
97/836/EG van de Raad[6]
toegetreden tot de Overeenkomst van de Economische Commissie voor Europa van de
Verenigde Naties (VN/ECE) betreffende het aannemen van eenvormige technische
eisen voor wielvoertuigen, uitrustingsstukken en onderdelen die kunnen worden
aangebracht en/of gebruikt op wielvoertuigen en de voorwaarden voor wederzijdse
erkenning van goedkeuringen verleend op basis van deze eisen ("Herziene
Overeenkomst van 1958").
(2)       De gestandaardiseerde
voorschriften van het ontwerpreglement van de VN/ECE betreffende uniforme
bepalingen voor de goedkeuring van betere kinderbeveiligingssystemen in
motorvoertuigen[7]
zijn bedoeld om technische belemmeringen voor de handel in aan motorvoertuigen
gerelateerde kinderbeveiligingssystemen tussen de partijen bij de Herziene
Overeenkomst van 1958 op te heffen en ervoor te zorgen dat die systemen een
hoog veiligheids- en beschermingsniveau bieden.
(3)       Het is wenselijk het
standpunt te bepalen dat namens de Unie in het Administratief Comité van de
Herziene Overeenkomst van 1958 moet worden ingenomen over het aannemen van dat
ontwerpreglement van de VN/ECE,
HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1
In het Administratief Comité van de Herziene
Overeenkomst van 1958 stemt de Europese Unie, vertegenwoordigd door de
Commissie, voor het ontwerpreglement van de VN/ECE betreffende uniforme
bepalingen voor de goedkeuring van betere kinderbeveiligingssystemen in
motorvoertuigen zoals vervat in document ECE TRANS/ WP.29/2012/53.
Artikel 2
Dit besluit treedt in werking op de datum van
kennisgeving.
Artikel 3
Dit besluit is gericht tot de Europese
Commissie.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               VN/ECE-document ECE TRANS/WP.29/2012/53.
[2]               PB L 373
van 31.12.1991, blz. 26.
[3]               PB L 200
van 31.7.2009, blz. 1.
[4]               PB L 233
van 9.9.2011, blz. 95.
[5]               PB L 220
van 29.8.1977, blz. 95.
[6]               PB L 346
van 17.12.1997, blz. 78.
[7]               VN/ECE-document
ECE TRANS/WP.29/2012/53.