               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 12.1.2018
            COM(2018) 31 final
            2018/0011(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het namens de Europese Unie op de eenenzestigste zitting van de Commissie voor verdovende middelen in te nemen standpunt over het toevoegen van stoffen aan de lijsten die gehecht zijn aan het Enkelvoudig Verdrag inzake verdovende middelen van 1961, zoals gewijzigd bij het Protocol van 1972, en aan het Verdrag inzake psychotrope stoffen van 1971

               TOELICHTING

               1.ONDERWERP VAN HET VOORSTEL

               Dit voorstel betreft het besluit betreffende het namens de Unie op de eenenzestigste zitting van de Commissie voor verdovende middelen in te nemen standpunt over het opnemen van stoffen op de lijsten die gehecht zijn aan het Enkelvoudig Verdrag van de Verenigde Naties inzake verdovende middelen van 1961, zoals gewijzigd bij het Protocol van 1972, en aan het Verdrag van de Verenigde Naties inzake psychotrope stoffen van 1971.

               2.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               2.1.Enkelvoudig Verdrag van de Verenigde Naties inzake verdovende middelen van 1961, zoals gewijzigd bij het Protocol van 1972, en Verdrag van de Verenigde Naties inzake psychotrope stoffen van 1971

               Het Enkelvoudig Verdrag van de Verenigde Naties (VN) inzake verdovende middelen van 1961, zoals gewijzigd bij het Protocol van 1972 (hierna het „Verdrag inzake verdovende middelen” genoemd)
                  1
               , is erop gericht drugsmisbruik te bestrijden met gecoördineerde internationale maatregelen. Er zijn twee vormen van interventie en controle, die in combinatie worden toegepast. In de eerste plaats wordt ernaar gestreefd het bezit en het gebruik van, de handel in, en de distributie, de invoer, de uitvoer, de vervaardiging en de productie van verdovende middelen te beperken tot uitsluitend medische en wetenschappelijke doeleinden. In de tweede plaats wordt de drugshandel bestreden door middel van internationale samenwerking om drugshandelaars af te schrikken en te ontmoedigen.

               Bij het Verdrag van de Verenigde Naties inzake psychotrope stoffen van 1971 (hierna het „Verdrag inzake psychotrope stoffen” genoemd)
                  2
                is een internationaal controlesysteem voor psychotrope stoffen ingesteld. Het Verdrag inzake psychotrope stoffen is tot stand gekomen naar aanleiding van de vergroting van de omvang en de diversiteit van het drugsgebruik. Het voert controles in op een aantal synthetische drugs op basis van enerzijds hun misbruikpotentieel en anderzijds hun therapeutische waarde.

               Alle lidstaten van de EU zijn partij bij het Verdrag inzake verdovende middelen en het Verdrag inzake psychotrope stoffen. De Unie is geen partij bij deze verdragen.

               2.2.Commissie voor verdovende middelen

               De Commissie voor verdovende middelen (CND) is een commissie van de Economische en Sociale Raad van de Verenigde Naties (Ecosoc), waarvan de taken en bevoegdheden onder meer in het Verdrag inzake verdovende middelen en het Verdrag inzake psychotrope stoffen zijn vastgelegd. Zij bestaat uit 53 lidstaten van de VN die door de Ecosoc zijn gekozen. Thans zijn 12 EU-lidstaten lid van de CND met stemrecht
                  3
               . De Unie heeft de status van waarnemer in de CND.

               2.3.Voorgenomen besluit van de Commissie voor verdovende middelen

               Op basis van aanbevelingen van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO), die wordt geadviseerd door haar deskundigencomité inzake drugsafhankelijkheid, wijzigt de CND regelmatig de lijsten van stoffen die aan het Verdrag inzake verdovende middelen en het Verdrag inzake psychotrope stoffen zijn gehecht.

               De WHO heeft op 8 december 2017 een aanbeveling gedaan aan de secretaris-generaal van de VN
                  4
                om twaalf nieuwe stoffen toe te voegen aan de lijsten die aan de Verdragen zijn gehecht.

               De CND zal op haar eenenzestigste zitting, die van 12 tot en met 16 maart 2018 in Wenen wordt gehouden, besluiten nemen over de toevoeging van deze 12 stoffen aan de lijsten die gehecht zijn aan het Verdrag inzake verdovende middelen en het Verdrag inzake psychotrope stoffen.

               3.NAMENS DE UNIE IN TE NEMEN STANDPUNT

               Wijzigingen van de lijsten bij het Verdrag inzake verdovende middelen en het Verdrag inzake psychotrope stoffen hebben voor alle lidstaten rechtstreekse gevolgen wat betreft het toepassingsgebied van het Unierecht inzake drugscontrole. Artikel 1 van Kaderbesluit 2004/757/JBZ van de Raad van 25 oktober 2004 betreffende de vaststelling van minimumvoorschriften met betrekking tot de bestanddelen van strafbare feiten en met betrekking tot straffen op het gebied van de illegale drugshandel
                  5
                bepaalt dat voor de toepassing van het kaderbesluit onder „drugs” alle stoffen worden verstaan die onder het Verdrag inzake verdovende middelen of het Verdrag inzake psychotrope stoffen vallen. Kaderbesluit 2004/757/JBZ van de Raad is bijgevolg van toepassing op de stoffen die zijn opgenomen op de lijsten bij het Verdrag inzake verdovende middelen en het Verdrag inzake psychotrope stoffen. Iedere wijziging van de aan die verdragen gehechte lijsten tast derhalve rechtstreeks de gemeenschappelijke regels van de Unie aan en wijzigt de strekking ervan, in de zin van artikel 3, lid 2, VWEU. Dit geldt ongeacht of de betrokken stof reeds op EU-niveau aan controle is onderworpen op basis van Besluit 2005/387/JBZ.

               Slechts twee van de twaalf stoffen die volgens de aanbeveling van de WHO aan de lijsten zouden moeten worden toegevoegd, namelijk acryloylfentanyl (acrylfentanyl)
                  6
                en furanylfentanyl
                  7
               , zijn reeds onderworpen aan controlemaatregelen op EU-niveau. Op basis van een risicobeoordelingsverslag van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving (EWDD), opgesteld overeenkomstig artikel 6, leden 2, 3 en 4, van Besluit 2005/387/JBZ van de Raad inzake de uitwisseling van informatie, de risicobeoordeling en de controle ten aanzien van nieuwe psychoactieve stoffen
                  8
               , heeft de Commissie op 15 december 2017 voorstellen ingediend om zeven nieuwe psychoactieve stoffen, namelijk carfentanil, 4-fluorisobutyrfentanyl (4-FIBF, pFIBF), tetrahydrofuranylfentanyl (THF-F), AB-CHMINACA, ADB-CHMINACA, CUMYL-4CN-BINACA en 5F-MDMB-PINACA (5F-ADB), in de EU aan controlemaatregelen te onderwerpen
                  9
               . Voor vijf van deze stoffen (onderstreept) wordt ook aanbevolen deze aan de internationale lijsten toe te voegen. De overige vijf stoffen zijn nog niet in aanmerking genomen voor controlemaatregelen op EU-niveau.

               De lidstaten dienen zich door middel van vaststelling van een gemeenschappelijk standpunt in de Raad voor te bereiden op de zitting van de CND waarin over de toevoeging van stoffen aan de lijsten moet worden beslist. Een dergelijk standpunt zou, gezien de beperkingen die inherent zijn aan de waarnemersstatus van de Unie, moeten worden ingenomen door de lidstaten die momenteel lid zijn van de CND, met name door daar gezamenlijk op te treden in het belang van de Unie. De Unie is geen partij bij het Verdrag inzake verdovende middelen of het Verdrag inzake psychotrope stoffen en heeft dan ook geen stemrecht in de CND.

               Met het oog hierop dient de Commissie een voorstel in voor het gemeenschappelijk standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen op de eenenzestigste zitting van de CND over het toevoegen van stoffen aan de lijsten die gehecht zijn aan het Verdrag inzake verdovende middelen en het Verdrag inzake psychotrope stoffen. Het is nu de tweede maal dat de Commissie een ontwerpvoorstel indient voor een gemeenschappelijk standpunt van de EU, na het voorstel dat werd ingediend voor de CND-vergadering van maart 2017
                  10
               . De Raad stelde het desbetreffende gemeenschappelijk standpunt
                  11
                vast, waardoor de EU op de CND-vergadering van maart 2017 met één stem kon spreken over het toevoegen van stoffen aan de internationale lijsten. De lidstaten die in de CND zitting hebben, stemden namelijk overeenkomstig het vastgestelde gemeenschappelijk standpunt in met de toevoeging van de betrokken stoffen aan de lijsten.

               4.RECHTSGRONDSLAG

               4.1.Procedurele rechtsgrondslag

               Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet in de vaststelling van besluiten „tot bepaling van de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst”.

               Artikel 218, lid 9, VWEU is van toepassing ongeacht of de Unie lid is van het betrokken lichaam of partij is bij de betrokken overeenkomst. De CND is „een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam” in de zin van dit artikel, aangezien het om een lichaam gaat dat specifieke taken heeft gekregen op grond van het Verdrag inzake verdovende middelen en het Verdrag inzake psychotrope stoffen.

               Het begrip „handelingen met rechtsgevolgen” omvat tevens handelingen die rechtsgevolgen hebben uit hoofde van de op het betrokken lichaam toepasselijke internationaalrechtelijke bepalingen. Onder dit begrip vallen ook instrumenten die internationaalrechtelijk niet bindend zijn, maar wel een „beslissende invloed [kunnen hebben] op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt”
                  12
               .

               De besluiten van de CND over het toevoegen van stoffen aan de lijsten zijn „handelingen met rechtsgevolgen” in de zin van artikel 218, lid 9, VWEU. Volgens het Verdrag inzake verdovende middelen en het Verdrag inzake psychotrope stoffen worden de besluiten van de CND automatisch van kracht, tenzij een partij het besluit binnen de voorgeschreven termijn ter beoordeling aan de Ecosoc heeft voorgelegd
                  13
               . De besluiten van de Ecosoc daarover zijn definitief. De besluiten van de CND over het toevoegen van stoffen aan de lijsten hebben uit hoofde van de Uniewetgeving, te weten Kaderbesluit 2004/757/JBZ, ook rechtsgevolgen voor de rechtsorde van de Unie. Wijzigingen van de lijsten bij het Verdrag inzake verdovende middelen en het Verdrag inzake psychotrope stoffen hebben rechtstreekse gevolgen voor het toepassingsgebied van dit rechtsinstrument van de Unie.

               4.2.Materiële rechtsgrondslag

               De doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling hebben in de eerste plaats betrekking op illegale drugshandel.

               De materiële rechtsgrondslag van het voorgestelde besluit is derhalve artikel 83, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), waarin illegale drugshandel vermeld wordt als een van de strafbare feiten met een grensoverschrijdende dimensie waarvoor het Europees Parlement en de Raad minimumvoorschriften kunnen vaststellen betreffende de bepaling van strafbare feiten en sancties.

               4.3.Variabele geometrie

               Overeenkomstig artikel 10, lid 4, van het aan de Verdragen gehechte Protocol (nr. 36) betreffende de overgangsbepalingen heeft het Verenigd Koninkrijk te kennen gegeven dat het de bevoegdheden van de Commissie en van het Hof van Justitie met betrekking tot de handelingen van de Unie op het gebied van de politiële samenwerking en de justitiële samenwerking in strafzaken die voor de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon zijn vastgesteld, niet alle aanvaardt. Als gevolg daarvan zijn Kaderbesluit 2004/757/JBZ en Besluit 2005/387/JBZ van de Raad met ingang van 1 december 2014 niet langer van toepassing op het Verenigd Koninkrijk
                  14
               .

               Aangezien besluiten van de CND over het toevoegen van stoffen aan de lijsten geen gevolgen hebben voor de gemeenschappelijke regels op het gebied van illegale drugshandel waardoor het Verenigd Koninkrijk is gebonden, neemt deze lidstaat niet deel aan de aanneming van een besluit van de Raad tot bepaling van het namens de Unie bij het aannemen van die besluiten in te nemen standpunt.

               4.4.Conclusie

               De rechtsgrondslag voor dit voorstel is artikel 83, lid 1, in samenhang met artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU).

               2018/0011 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende het namens de Europese Unie op de eenenzestigste zitting van de Commissie voor verdovende middelen in te nemen standpunt over het toevoegen van stoffen aan de lijsten die gehecht zijn aan het Enkelvoudig Verdrag inzake verdovende middelen van 1961, zoals gewijzigd bij het Protocol van 1972, en aan het Verdrag inzake psychotrope stoffen van 1971

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 83, lid 1, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Het Enkelvoudig Verdrag van de Verenigde Naties (VN) inzake verdovende middelen van 1961, zoals gewijzigd bij het Protocol van 1972
                  15
               , hierna het „Verdrag inzake verdovende middelen” genoemd, is op 8 augustus 1975 in werking getreden.

               (2)Overeenkomstig artikel 3 van het Verdrag inzake verdovende middelen kan de Commissie voor verdovende middelen besluiten bepaalde stoffen toe te voegen aan de aan dat Verdrag gehechte lijsten. Zij kan de lijsten alleen wijzigen in overeenstemming met de aanbevelingen van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO), maar zij kan ook besluiten de door de WHO aanbevolen wijzigingen niet aan te brengen.

               (3)Het VN-Verdrag inzake psychotrope stoffen van 1971
                  16
               , hierna het „Verdrag inzake psychotrope stoffen” genoemd, is op 16 augustus 1976 in werking getreden.

               (4)Overeenkomstig artikel 2 van het Verdrag inzake psychotrope stoffen kan de Commissie voor verdovende middelen op grond van aanbevelingen van de WHO besluiten bepaalde stoffen aan de aan dat Verdrag gehechte lijsten toe te voegen of daarvan af te voeren. Zij beschikt over een ruime discretionaire bevoegdheid om rekening te houden met economische, sociale, juridische, administratieve en andere factoren, maar mag niet willekeurig handelen.

               (5)Wijzigingen van de aan beide verdragen gehechte lijsten hebben directe gevolgen voor het toepassingsgebied van het Unierecht op het gebied van drugscontrole. Kaderbesluit 2004/757/JBZ van de Raad
                  17
                is van toepassing op de stoffen die zijn opgenomen op de lijsten bij het Verdrag inzake verdovende middelen en het Verdrag inzake psychotrope stoffen. Iedere wijziging van de aan die verdragen gehechte lijsten tast dus rechtstreeks gemeenschappelijke regels van de Unie aan en wijzigt de strekking ervan, in de zin van artikel 3, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie.

               (6)De Commissie voor verdovende middelen zal op haar eenenzestigste zitting van 12 tot en met 16 maart 2018 in Wenen besluiten nemen betreffende de toevoeging van twaalf nieuwe stoffen aan de aan de verdragen gehechte lijsten.

               (7)De Unie is geen partij bij de betrokken VN-Verdragen. Zij heeft de status van waarnemer in de Commissie voor verdovende middelen, waarvan momenteel twaalf lidstaten stemgerechtigd lid zijn. Daarom is het noodzakelijk dat de Raad de lidstaten machtigt om het standpunt van de Unie over het toevoegen van stoffen aan de lijsten die zijn gehecht aan het Verdrag inzake verdovende middelen en het Verdrag inzake psychotrope stoffen uit te dragen, aangezien de besluiten betreffende het toevoegen van nieuwe stoffen aan de lijsten die aan die verdragen zijn gehecht, onder de exclusieve bevoegdheid van de Unie vallen.

               (8)De WHO heeft de secretaris-generaal van de Verenigde Naties op 8 december 2017 aanbevolen om één nieuwe stof toe te voegen aan de lijsten I en IV bij het Verdrag inzake verdovende middelen, vijf nieuwe stoffen aan lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen en zes nieuwe stoffen aan lijst II bij het Verdrag inzake psychotrope stoffen
                  18
               .

               (9)Volgens de beoordeling van het WHO-deskundigencomité inzake drugsafhankelijkheid (hierna „deskundigencomité” genoemd) is carfentanil (methyl-1-(2-fenylethyl)-4-[fenyl(propanoyl)amino]piperidine-4-carboxylaat) een synthetisch opioïde, dat wordt beschouwd als een van de krachtigste opioïden die bekend zijn. Carfentanil is een in zestien lidstaten aan controle onderworpen verbinding, die voornamelijk wordt gebruikt als kalmeringsmiddel voor grote dieren. Carfentanil is niet bestemd voor therapeutisch gebruik bij de mens. Van carfentanil is geen geregistreerd therapeutisch gebruik bekend en het gebruik ervan heeft al tot sterfgevallen geleid. Er is voldoende bewijs voorhanden dat carfentanil wordt of kan worden misbruikt en een probleem voor de volksgezondheid en een sociaal probleem kan vormen, waardoor het gerechtvaardigd is de stof onder internationale controle te brengen. Derhalve beveelt de WHO aan dat carfentanil wordt toegevoegd aan de lijsten I en IV bij het Verdrag inzake verdovende middelen.

               (10)Carfentanil wordt door het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving als een nieuwe psychoactieve stof gemonitord op grond van Besluit 2005/387/JBZ van de Raad
                  19
               . Zeven lidstaten hebben melding gemaakt van inbeslagneming van carfentanil. De stof wordt als zodanig op de markt verkocht, maar ook in mengsels met heroïne en andere opioïden. Zij is in verband gebracht met ernstige ongewenste voorvallen en is ook aangetroffen bij ten minste 60 sterfgevallen in de Unie. Carfentanil is door het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving aan een risicobeoordeling onderworpen. De Commissie heeft op 15 december 2017 voorgesteld om carfentanil te onderwerpen aan controlemaatregelen op grond van Besluit 2005/387/JBZ van de Raad
                  20
               .

               (11)De lidstaten zouden daarom het standpunt moeten innemen dat carfentanil aan de lijsten I en IV bij het Verdrag inzake verdovende middelen moet worden toegevoegd.

               (12)Volgens de beoordeling van het deskundigencomité is ocfentanil (N-(2-fluorfenyl)-2-methoxy-N-[1-(2-fenylethyl)piperidine-4-yl]acetamide) een verbinding die structureel vergelijkbaar is met de opioïde pijnstiller fentanyl. Ocfentanil is in geen enkel land goedgekeurd voor medisch gebruik. Er is voldoende bewijs voorhanden dat ocfentanil wordt of kan worden misbruikt en een probleem voor de volksgezondheid en een sociaal probleem kan worden, waardoor het gerechtvaardigd is de stof onder internationale controle te brengen. Derhalve beveelt de WHO aan dat ocfentanil wordt toegevoegd aan lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen.

               (13)Ocfentanil wordt door het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving als een nieuwe psychoactieve stof gemonitord op grond van Besluit 2005/387/JBZ. Ocfentanil is in twaalf lidstaten aangetroffen. De stof wordt als zodanig op de markt verkocht, alsmede in de vorm van stalen die als heroïne worden verkocht. Zij is in verband gebracht met ernstige ongewenste voorvallen, waaronder sterfgevallen, en heeft het voorwerp uitgemaakt van twee volksgezondheidsgerelateerde signaleringen in het kader van het EU-systeem voor vroegtijdige waarschuwing.

               (14)De lidstaten zouden daarom het standpunt moeten innemen dat ocfentanil aan lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen moet worden toegevoegd.

               (15)Volgens de beoordeling van het deskundigencomité is furanylfentanyl (Fu-F; N-fenyl-N-[1-(2-fenylethyl)piperidine-4-yl]furaan-2-carboxamide) een synthetisch opioïde dat structureel vergelijkbaar is met fentanyl, een aan controle onderworpen stof die in de geneeskunde op ruime schaal wordt gebruikt voor algehele anesthesie bij operaties en voor pijnbeheersing. Furanylfentanyl is een fentanylderivaat met twee onderscheidende kenmerken: a) het is in hogere mate oplosbaar in vet, waardoor het snel in de bloedbaan kan worden opgenomen; en b) het bindt zich aan de μ-opioïdereceptoren met een significant grotere affiniteit dan morfine. Door deze kenmerken heeft furanylfentanyl een farmacologisch profiel met een hoog risico. De afgelopen jaren is het aantal sterfgevallen ten gevolge van het gebruik van deze stof toegenomen. Van furanylfentanyl als zodanig is geen geregistreerd therapeutisch gebruik bekend. Er is voldoende bewijs voorhanden dat furanylfentanyl wordt of kan worden misbruikt en een probleem voor de volksgezondheid en een sociaal probleem kan vormen, waardoor het gerechtvaardigd is de stof onder internationale controle te brengen. Derhalve beveelt de WHO aan dat furanylfentanyl wordt toegevoegd aan lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen.

               (16)Furanylfentanyl is al onderworpen aan controlemaatregelen op het niveau van de Unie op grond van Besluit 2005/387/JBZ
                  21
               .

               (17)De lidstaten zouden daarom het standpunt moeten innemen dat furanylfentanyl aan lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen moet worden toegevoegd.

               (18)Volgens de beoordeling van het deskundigencomité is acryloylfentanyl (acrylfentanyl; N-(1-fenethylpiperidine-4-yl)-N-fenylacrylamide) een synthetisch opioïde dat structureel vergelijkbaar is met fentanyl, een aan controle onderworpen stof die in de geneeskunde op ruime schaal wordt gebruikt voor algehele anesthesie bij operaties en voor pijnbeheersing. Acryloylfentanyl wordt gebruikt en misbruikt voor niet-medische doeleinden in dezelfde omstandigheden en om dezelfde gewenste effecten te bereiken als andere opioïden. Van acryloylfentanyl is als zodanig geen geregistreerd therapeutisch gebruik bekend en het gebruik ervan heeft al tot sterfgevallen geleid. Er is voldoende bewijs voorhanden dat acryloylfentanyl wordt of kan worden misbruikt en een probleem voor de volksgezondheid en een sociaal probleem kan vormen, waardoor het gerechtvaardigd is de stof onder internationale controle te brengen. Derhalve beveelt de WHO aan dat acryloylfentanyl wordt toegevoegd aan lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen.

               (19)Acryloylfentanyl is al onderworpen aan controlemaatregelen op het niveau van de Unie op grond van Besluit 2005/387/JBZ
                  22
               .

               (20)De lidstaten zouden daarom het standpunt moeten innemen dat acryloylfentanyl aan lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen moet worden toegevoegd.

               (21)Volgens de beoordeling van het deskundigencomité is 4-fluorisobutyrfentanyl (4F-iBF, 4-FIBF, pFIBF; N-(4-fluorfenyl)-N-(1-fenethylpiperidine-4-yl)isobutyramide) een synthetisch opioïde. 4-fluorisobutyrfentanyl is een van de meest recente fentanylderivaten die op soortgelijke wijze als andere legale en illegale opioïden worden verkocht en gebruikt. Er zijn momenteel aanwijzingen dat 4-fluorisobutyrfentanyl soortgelijke risico’s voor de volksgezondheid vertoont als eerdere fentanylderivaten. Van 4-fluorisobutyrfentanyl is geen geregistreerd therapeutisch gebruik bekend en het gebruik ervan heeft al tot sterfgevallen geleid. Er is voldoende bewijs voorhanden dat 4-fluorisobutyrfentanyl wordt of kan worden misbruikt en een probleem voor de volksgezondheid en een sociaal probleem kan vormen, waardoor het gerechtvaardigd is de stof onder internationale controle te brengen. Derhalve beveelt de WHO aan dat 4-fluorisobutyrfentanyl wordt toegevoegd aan lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen.

               (22)4-fluorisobutyrfentanyl wordt door het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving als een nieuwe psychoactieve stof gemonitord op grond van Besluit 2005/387/JBZ. 4-fluorisobutyrfentanyl is in vier lidstaten in beslag genomen. Het wordt openlijk op de markt verkocht. De stof is in verband gebracht met ernstige ongewenste voorvallen en is ook aangetroffen bij ten minste 16 sterfgevallen. 4-fluorisobutyrfentanyl is door het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving aan een risicobeoordeling onderworpen. De Commissie heeft op 15 december 2017 voorgesteld om 4-fluorisobutyrfentanyl te onderwerpen aan controlemaatregelen op grond van Besluit 2005/387/JBZ van de Raad
                  23
               .

               (23)De lidstaten zouden daarom het standpunt moeten innemen dat 4-fluorisobutyrylfentanyl aan lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen moet worden toegevoegd.

               (24)Volgens de beoordeling van het deskundigencomité is tetrahydrofuranylfentanyl (THF-F; N-fenyl-N-[1-(2-fenylethyl)piperidine-4-yl] tetrahydrofuraan-2-carboxamide) een synthetisch opioïde. De tot dusver verzamelde gegevens van in-vitrostudies en toxicologische bevindingen, alsmede gebruikspatronen, geven aan dat het bij tetrahydrofuranylfentanyl gaat om een narcotisch opioïde analgeticum voor humaan gebruik waarvan de kans op misbruik en het verslavingspotentieel vergelijkbaar zijn met die van fentanyl en andere illegale opioïden. Van tetrahydrofuranylfentanyl is geen geregistreerd therapeutisch gebruik bekend en het gebruik ervan heeft al tot sterfgevallen geleid. Er is voldoende bewijs voorhanden dat tetrahydrofuranylfentanyl wordt of kan worden misbruikt en een probleem voor de volksgezondheid en een sociaal probleem kan vormen, waardoor het gerechtvaardigd is de stof onder internationale controle te brengen. Derhalve beveelt de WHO aan dat tetrahydrofuranylfentanyl wordt toegevoegd aan lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen.

               (25)Tetrahydrofuranylfentanyl wordt door het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving als een nieuwe psychoactieve stof gemonitord op grond van Besluit 2005/387/JBZ. Tetrahydrofuranylfentanyl is in één lidstaat in beslag genomen. Het wordt openlijk op de markt verkocht. De stof is in verband gebracht met ernstige ongewenste voorvallen en is ook aangetroffen bij ten minste 14 sterfgevallen. Tetrahydrofuranylfentanyl is door het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving aan een risicobeoordeling onderworpen. De Commissie heeft op 15 december 2017 voorgesteld om tetrahydrofuranylfentanyl te onderwerpen aan controlemaatregelen op grond van Besluit 2005/387/JBZ van de Raad
                  24
               .

               (26)De lidstaten zouden daarom het standpunt moeten innemen dat tetrahydrofuranylfentanyl (THF-F) aan lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen moet worden toegevoegd.

               (27)Volgens de beoordeling van het deskundigencomité is 4-fluoramfetamine (4-FA; 1-(4-fluorfenyl)propaan-2-amine) een fenethylamine. De stof is reeds in november 2015 op de 37e zitting van het WHO-deskundigencomité inzake drugsafhankelijkheid aan een kritische evaluatie onderworpen. Het deskundigencomité heeft toen aanbevolen om 4-fluoramfetamine niet onder internationale controle te brengen, aangezien er onvoldoende gegevens waren inzake verslavingspotentieel, misbruik en risico’s voor de volksgezondheid, maar wel onder toezicht te houden. De meeste nieuwe gegevens zijn afkomstig uit Europa en wijzen op toegenomen gebruik en populariteit van deze stof, terwijl vaker melding wordt gemaakt van ernstige ongewenste effecten ervan, waaronder ernstige cardiovasculaire toxiciteit. Er is voldoende bewijs voorhanden dat 4-fluoramfetamine wordt of kan worden misbruikt en een probleem voor de volksgezondheid en een sociaal probleem kan vormen, waardoor het gerechtvaardigd is de stof onder internationale controle te brengen. Derhalve beveelt de WHO aan dat 4-fluoramfetamine wordt opgenomen in lijst II bij het Verdrag inzake psychotrope stoffen.

               (28)4-fluoramfetamine wordt door het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving als een nieuwe psychoactieve stof gemonitord op grond van Besluit 2005/387/JBZ. 4-fluoramfetamine is aangetroffen in 21 lidstaten. De stof wordt als zodanig op de markt verkocht en vaak gemengd met amfetamine, of als amfetamine verkocht. Zij is in verband gebracht met ernstige ongewenste voorvallen, waaronder sterfgevallen.

               (29)De lidstaten zouden daarom het standpunt moeten innemen dat 4-fluoramfetamine (4-FA) aan lijst II van het Verdrag inzake psychotrope stoffen moet worden toegevoegd.

               (30)Volgens de beoordeling van het deskundigencomité is het risico voor de volksgezondheid en de samenleving in verband met het misbruik van AB-PINACA (N-[(2S)-1-amino-3-methyl-1-oxobutaan-2-yl]-1-pentyl-1H-indazool-3-carboxamide) aanzienlijk. AB-PINACA is een synthetische cannabinoïdereceptor-agonist. Er is voldoende bewijs voorhanden dat AB-PINACA wordt of kan worden misbruikt en een probleem voor de volksgezondheid en een sociaal probleem kan vormen, waardoor het gerechtvaardigd is de stof onder internationale controle te brengen. Derhalve beveelt de WHO aan dat AB-PINACA wordt opgenomen in lijst II bij het Verdrag inzake psychotrope stoffen.

               (31)AB-PINACA wordt door het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving als een nieuwe psychoactieve stof gemonitord op grond van Besluit 2005/387/JBZ. AB-PINACA is in twaalf lidstaten aangetroffen. Het wordt openlijk op de markt verkocht.

               (32)De lidstaten zouden daarom het standpunt moeten innemen dat AB-PINACA aan lijst II bij het Verdrag inzake psychotrope stoffen moet worden toegevoegd.

               (33)Volgens de beoordeling van het deskundigencomité is het risico voor de volksgezondheid en de samenleving in verband met het misbruik van AB-CHMINACA (N-(1-amino-3-methyl-1-oxobutaan-2-yl)-1-(cyclohexylmethyl)-1H-indazool-3-carboxamide) aanzienlijk. AB-CHMINACA is een synthetische cannabinoïdereceptor-agonist met een aminoalkylindazoolstructuur, die gebruikt wordt als werkzame stof in producten die als cannabisvervanger worden verkocht. Van AB-CHMINACA is geen therapeutisch of medisch gebruik bekend. Er is voldoende bewijs voorhanden dat AB-CHMINACA wordt of kan worden misbruikt en een probleem voor de volksgezondheid en een sociaal probleem kan vormen, waardoor het gerechtvaardigd is de stof onder internationale controle te brengen. Derhalve beveelt de WHO aan dat AB-CHMINACA wordt opgenomen in lijst II bij het Verdrag inzake psychotrope stoffen.

               (34)AB-CHMINACA wordt door het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving als een nieuwe psychoactieve stof gemonitord op grond van Besluit 2005/387/JBZ. AB-CHMINACA is in 24 lidstaten aangetroffen. Het wordt openlijk op de markt verkocht. De stof is in verband gebracht met ernstige ongewenste voorvallen en is ook aangetroffen bij ten minste 31 sterfgevallen. AB-CHMINACA is door het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving aan een risicobeoordeling onderworpen. De Commissie heeft op 18 december 2017 voorgesteld om AB-CHMINACA te onderwerpen aan controlemaatregelen op grond van Besluit 2005/387/JBZ van de Raad
                  25
               .

               (35)De lidstaten zouden daarom het standpunt moeten innemen dat AB-CHMINACA aan lijst II bij het Verdrag inzake psychotrope stoffen moet worden toegevoegd.

               (36)Volgens de beoordeling van het deskundigencomité is het risico voor de volksgezondheid en de samenleving in verband met het misbruik van 5F-PB-22 (chinoline-8-yl-1-(5-fluorpentyl)-1H-indool-3-carboxylaat) aanzienlijk. 5F-PB-22 is een synthetische cannabinoïdereceptor-agonist. Er is voldoende bewijs voorhanden dat 5F-PB-22 wordt of kan worden misbruikt en een probleem voor de volksgezondheid en een sociaal probleem kan vormen, waardoor het gerechtvaardigd is de stof onder internationale controle te brengen. Derhalve beveelt de WHO aan dat 5F-PB-22 wordt opgenomen in lijst II bij het VN-Verdrag inzake psychotrope stoffen.

               (37)5F-PB-22 wordt door het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving als een nieuwe psychoactieve stof gemonitord op grond van Besluit 2005/387/JBZ. 5F-PB-22 is in vier lidstaten aangetroffen. Het wordt openlijk op de markt verkocht.

               (38)De lidstaten zouden daarom het standpunt moeten innemen dat 5F-PB-22 aan lijst II bij het Verdrag inzake psychotrope stoffen moet worden toegevoegd.

               (39)Volgens het deskundigencomité is het risico voor de volksgezondheid en de samenleving in verband met het misbruik van UR-144 ((1-pentyl-1H-indool-3-yl)(2,2,3,3-tetramethylcyclopropyl)methanon) aanzienlijk. UR-144 is een synthetische cannabinoïdereceptor-agonist die in een eerder stadium kritisch is geëvalueerd tijdens de 36e zitting van het WHO-deskundigencomité inzake drugsafhankelijkheid, die in 2014 plaatsvond. Het deskundigencomité beval toen aan om UR-144 onder toezicht te houden omdat er onvoldoende gegevens waren over dodelijke en niet-dodelijke intoxicaties waarbij uitsluitend UR-144 betrokken was. Er is thans voldoende bewijs voorhanden dat UR-144 wordt of kan worden misbruikt en een probleem voor de volksgezondheid en een sociaal probleem kan vormen, waardoor het gerechtvaardigd is de stof onder internationale controle te brengen. Derhalve beveelt de WHO aan dat UR-144 wordt opgenomen in lijst II bij het VN-Verdrag inzake psychotrope stoffen.

               (40)UR-144 wordt door het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving als een nieuwe psychoactieve stof gemonitord op grond van Besluit 2005/387/JBZ. UR-144 is in zestien lidstaten aangetroffen. Het wordt openlijk op de markt verkocht. UR-144 is in verband gebracht met ernstige ongewenste voorvallen en heeft het voorwerp uitgemaakt van een volksgezondheidsgerelateerde signalering in het kader van het EU-systeem voor vroegtijdige waarschuwing.

               (41)De lidstaten zouden daarom het standpunt moeten innemen dat UR-144 aan lijst II bij het Verdrag inzake psychotrope stoffen moet worden toegevoegd.

               (42)Volgens de beoordeling van het deskundigencomité is het risico voor de volksgezondheid en de samenleving in verband met het misbruik van 5F-ADB (5F-MDMB-PINACA; methyl 2-{[1-(5-fluorpentyl)-1H-indazool-3-carbonyl]amino}-3,3-dimethylbutanoaat) aanzienlijk. 5F-ADB is een synthetische cannabinoïdereceptor-agonist met een aminoalkylindazoolstructuur, die gebruikt wordt als werkzame stof in producten die als cannabisvervanger worden verkocht. Van 5F-ADB is geen therapeutisch of medisch gebruik bekend. Er is voldoende bewijs voorhanden dat 5F-ADB wordt of kan worden misbruikt en een probleem voor de volksgezondheid en een sociaal probleem kan vormen, waardoor het gerechtvaardigd is de stof onder internationale controle te brengen. Derhalve beveelt de WHO aan dat 5F-ADB wordt opgenomen in lijst II bij het VN-Verdrag inzake psychotrope stoffen.

               (43)5F-ADB wordt door het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving als een nieuwe psychoactieve stof gemonitord op grond van Besluit 2005/387/JBZ. 5F-ADB is in 25 lidstaten aangetroffen. Het wordt openlijk op de markt verkocht. De stof is in verband gebracht met ernstige ongewenste voorvallen en is ook aangetroffen bij ten minste 28 sterfgevallen. 5F-ADB is door het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving aan een risicobeoordeling onderworpen. De Commissie heeft op 15 december 2017 voorgesteld om 5F-ADB te onderwerpen aan controlemaatregelen op grond van Besluit 2005/387/JBZ van de Raad
                  26
               .

               (44)De lidstaten zouden daarom het standpunt moeten innemen dat 5F-ADB aan lijst II bij het Verdrag inzake psychotrope stoffen moet worden toegevoegd.

               (45)Het is wenselijk het standpunt te bepalen dat namens de Unie moet worden ingenomen in de Commissie voor verdovende middelen, aangezien de besluiten over de toevoeging van twaalf nieuwe stoffen aan de lijsten van de desbetreffende VN-verdragen een beslissende invloed zal kunnen hebben op de inhoud van het Unierecht, te weten Kaderbesluit 2004/757/JBZ en Besluit 2005/387/JBZ.

               (46)Het standpunt van de Unie zal tot uiting worden gebracht door de gezamenlijk optredende lidstaten die lid zijn van de Commissie voor verdovende middelen.

               (47)Kaderbesluit 2004/757/JBZ en Besluit 2005/387/JBZ zijn bindend voor Denemarken, dat derhalve deelneemt aan de vaststelling en toepassing van dit besluit.

               (48)Kaderbesluit 2004/757/JBZ en Besluit 2005/387/JBZ zijn bindend voor Ierland, dat derhalve deelneemt aan de vaststelling en toepassing van dit besluit.

               (49)Kaderbesluit 2004/757/JBZ en Besluit 2005/387/JBZ zijn niet bindend voor het Verenigd Koninkrijk, dat derhalve niet deelneemt aan de vaststelling van dit besluit en er noch door gebonden is, noch onderworpen is aan de toepassing ervan,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het namens de Unie in te nemen standpunt in de van 12 tot en met 16 maart 2018 te houden eenenzestigste zitting van de Commissie voor verdovende middelen, waarop dat orgaan besluiten dient te nemen over de toevoeging van stoffen aan de lijsten bij het Enkelvoudig Verdrag van de Verenigde Naties inzake verdovende middelen van 1961, zoals gewijzigd bij het Protocol van 1972, en aan het Verdrag van de Verenigde Naties inzake psychotrope stoffen van 1971, wordt uiteengezet in de bijlage bij dit besluit.

               Artikel 2

               Het in artikel 1 bedoeld standpunt wordt tot uiting gebracht door de gezamenlijk optredende lidstaten die lid zijn van de Commissie voor verdovende middelen.

               Artikel 3

               Dit besluit is gericht tot de lidstaten overeenkomstig de Verdragen.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        United Nations Treaty Series, vol. 978, nr. 14152.

                     (2)

                        United Nations Treaty Series, vol. 1019, nr. 14956.

                     (3)

                        België, Duitsland, Frankrijk, Hongarije, Italië, Kroatië, Nederland, Oostenrijk, Slowakije, Spanje, Tsjechië en het Verenigd Koninkrijk.

                     (4)

                        Mondelinge verklaring tijdens de hervatte zestigste zitting van de Commissie voor verdovende middelen van 8 december 2017; zie ook het uittreksel uit het verslag van het 39e deskundigencomité inzake drugsafhankelijkheid (http://www.who.int/mason/entity/medicines/news/2017/letter-DG-39thECDDrecommendations.pdf).

                     (5)

                        PB L 335 van 11.11.2004, blz. 8.

                     (6)

                        Uitvoeringsbesluit (EU) 2017/1774 van de Raad van 25 september 2017 betreffende het onderwerpen van N-(1-fenethylpiperidine-4-yl)-N-fenylacrylamide (acryloylfentanyl) aan controlemaatregelen (PB L 251 van 29.9.2017, blz. 21).

                     (7)

                        Uitvoeringsbesluit (EU) 2017/2170 van de Raad van 15 november 2017 betreffende het onderwerpen van N-fenyl-N-[1-(2-fenylethyl)piperidine-4-yl]furaan-2-carboxamide (furanylfentanyl) aan controlemaatregelen (PB L 306 van 22.11.2017, blz. 19).

                     (8)

                        PB L 127 van 20.5.2005, blz. 32.

                     (9)

                        COM(2017) 756, COM(2017) 757, COM(2017) 758, COM(2017) 759, COM(2017) 764, COM(2017) 765, COM(2017) 766.

                     (10)

                        COM(2017) 72 final.

                     (11)

                        Op 7 maart 2017 vastgesteld door de Raad Algemene Zaken.

                     (12)

                        Arrest van het Hof van Justitie van 7 oktober 2014 in zaak C-399/12, Duitsland tegen de Raad, ECLI:EU:C:2014:2258, punten 61 tot en met 64.

                     (13)

                        Artikel 3, lid 7, van het Verdrag inzake verdovende middelen en artikel 2, lid 7, van het Verdrag inzake psychotrope stoffen.

                     (14)

                        Zie Besluit 2014/858/EU van de Commissie van 1 december 2014 betreffende de kennisgeving door het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland van de wens deel te nemen aan de handelingen van de Unie op het gebied van de politiële samenwerking en de justitiële samenwerking in strafzaken die vóór de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon zijn vastgesteld en die geen deel uitmaken van het Schengenacquis (PB L 345 van 1.12.2014, blz. 6). Punten 29 en 33 van de Lijst van handelingen van de Unie op het gebied van politiële en justitiële samenwerking in strafzaken, die zijn vastgesteld voor de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon en die vanaf 1 december 2014 niet langer van toepassing zijn op het Verenigd Koninkrijk, uit hoofde van artikel 10, lid 4, tweede zin, van Protocol nr. 36 betreffende de overgangsbepalingen (OJ C 430 van 1.12.2014, blz. 17).

                     (15)

                        United Nations Treaty Series, vol. 978, nr. 14152.

                     (16)

                        United Nations Treaty Series, vol. 1019, nr. 14956.

                     (17)

                        Kaderbesluit 2004/757/JBZ van de Raad van 25 oktober 2004 betreffende de vaststelling van minimumvoorschriften met betrekking tot de bestanddelen van strafbare feiten en met betrekking tot straffen op het gebied van de illegale drugshandel (PB L 335 van 11.11.2004, blz. 8).

                     (18)

                        Mondelinge verklaring tijdens de hervatte zestigste zitting van de Commissie voor verdovende middelen van 8 december 2017; zie ook het uittreksel uit het verslag van het 39e deskundigencomité inzake drugsafhankelijkheid (http://www.who.int/mason/entity/medicines/news/2017/letter-DG-39thECDDrecommendations.pdf).

                     (19)

                        Besluit 2005/387/JBZ van de Raad inzake de uitwisseling van informatie, de risicobeoordeling en de controle ten aanzien van nieuwe psychoactieve stoffen, PB L 127 van 20.5.2005, blz. 32.

                     (20)

                        Voorstel voor een uitvoeringsbesluit van de Raad betreffende het onderwerpen van de nieuwe psychoactieve stof methyl 1-(2-fenylethyl)-4-[fenyl(propanoyl)amino]piperidine-4-carboxylaat (carfentanil) aan controlemaatregelen (COM(2017) 765).

                     (21)

                        Uitvoeringsbesluit (EU) 2017/2170 van de Raad van 15 november 2017 betreffende het onderwerpen van N-fenyl-N-[1-(2-fenylethyl)piperidine-4-yl]furaan-2-carboxamide (furanylfentanyl) aan controlemaatregelen (PB L 306 van 22.11.2017, blz. 19).

                     (22)

                        Uitvoeringsbesluit (EU) 2017/1774 van de Raad van 25 september 2017 betreffende het onderwerpen van N-(1-fenethylpiperidine-4-yl)-N-fenylacrylamide (acryloylfentanyl) aan controlemaatregelen (PB L 251 van 29.9.2017, blz. 21).

                     (23)

                        Voorstel voor een uitvoeringsbesluit van de Raad betreffende het onderwerpen van de nieuwe psychoactieve stof N-(4-fluorfenyl)-2-methyl-N-[1-(2-fenylethyl)piperidine-4-yl)propanamide (4-fluorisobutyrylfentanyl) aan controlemaatregelen (COM(2017) 756).

                     (24)

                        Voorstel voor een uitvoeringsbesluit van de Raad betreffende het onderwerpen van de nieuwe psychoactieve stof N-fenyl-N-[1-(2-fenylethyl)piperidine-4-yl]oxolaan-2-carboxamide (tetrahydrofuranylfentanyl; THF-F) aan controlemaatregelen (COM(2017) 759).

                     (25)

                        Voorstel voor een uitvoeringsbesluit van de Raad betreffende het onderwerpen van de nieuwe psychoactieve stof N-(1-amino-3-methyl-1-oxobutaan-2-yl)-1-(cyclohexylmethyl)-1H-indazool-3-carboxamide (AB-CHMINACA) aan controlemaatregelen (COM(2017) 758).

                     (26)

                        Voorstel voor een uitvoeringsbesluit van de Raad betreffende het onderwerpen van de nieuwe psychoactieve stof methyl 2-{[1-(5-fluorpentyl)-1H-indazol-3-carbonyl]amino}-3,3-dimethylbutanoaat (5F-MDMB-PINACA) aan controlemaatregelen (COM(2017) 766).

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel,12.1.2018
            COM(2018) 31 final
            BIJLAGE
            bij het
            Voorstel voor een BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het namens de Europese Unie op de eenenzestigste zitting van de Commissie voor verdovende middelen in te nemen standpunt over het toevoegen van stoffen aan de lijsten die gehecht zijn aan het Enkelvoudig Verdrag inzake verdovende middelen van 1961, zoals gewijzigd bij het Protocol van 1972, en aan het Verdrag inzake psychotrope stoffen van 1971

               BIJLAGE

               Standpunt dat op de eenenzestigste zitting van de Commissie Verdovende Middelen van 12 tot en met 16 maart 2018 ten aanzien van de wijzigingen in de reikwijdte van de controle van stoffen moet worden ingenomen door de lidstaten die lid zijn van die commissie en die gezamenlijk optreden in het belang van de Unie:

               (1)carfentanil moet worden toegevoegd aan de lijsten I en IV bij het Verdrag inzake verdovende middelen;

               (2)ocfentanil moet worden toegevoegd aan lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen;

               (3)furanylfentanyl (Fu-F) moet worden toegevoegd aan lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen;

               (4)acryloylfentanyl (acrylfentanyl) moet worden toegevoegd aan lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen;

               (5)4-fluorisobutyrfentanyl (4-FIBF, pFIBF) moet worden toegevoegd aan lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen;

               (6)tetrahydrofuranylfentanyl (THF-F) moet worden toegevoegd aan lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen;

               (7)4-fluoramfetamine (4-FA) moet worden toegevoegd aan lijst II bij het Verdrag inzake psychotrope stoffen;

               (8)AB-PINACA moet worden toegevoegd aan lijst II bij het Verdrag inzake psychotrope stoffen;

               (9)AB-CHMINACA moet worden toegevoegd aan lijst II bij het Verdrag inzake psychotrope stoffen;

               (10)5F-PB-22 moet worden toegevoegd aan lijst II bij het Verdrag inzake psychotrope stoffen;

               (11)UR-144 moet worden toegevoegd aan lijst II bij het Verdrag inzake psychotrope stoffen;

               (12)5F-ADB moet worden toegevoegd aan lijst II bij het Verdrag inzake psychotrope stoffen.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 12.1.2018
            COM(2018) 19 final
            2018/0004(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie

               TOELICHTING

               1.Onderwerp van het voorstel

               Dit voorstel betreft het besluit tot vaststelling van het standpunt dat de Unie in de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (ICAO) moet innemen met betrekking tot de voorgenomen vaststelling van rechtshandelingen die gevolgen hebben op het gebied van de burgerluchtvaart.

               2.Achtergrond van het voorstel

               2.1.Het Verdrag van Chicago

               De Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (ICAO) is opgericht bij het Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart ("het Verdrag van Chicago"), dat in 1944 in Chicago is ondertekend en in werking is getreden op 4 april 1947. Alle lidstaten van de Unie zijn partij bij dat Verdrag en zijn derhalve lid van de ICAO. De Unie is geen partij bij het Verdrag van Chicago, maar heeft de status van waarnemer in de ICAO.

               2.2.De Internationale Burgerluchtvaartorganisatie

               De ICAO stelt internationale normen voor de burgerluchtvaart vast, met name met betrekking tot de veiligheid van de luchtvaart, luchtvaartnavigatie en luchtverkeersbeheer, milieu, beveiliging van de luchtvaart, economische ontwikkeling van het luchtvervoer, passagiersrechten en facilitering. Deze thema's komen aan bod in de bepalingen van het Verdrag van Lissabon en vallen grotendeels onder de bevoegdheid van de Europese Unie. In de mate van het mogelijke streeft de EU naar samenhang met internationale normen op het gebied van de burgerluchtvaart.

               2.3.De voorgenomen handelingen die rechtsgevolgen hebben voor de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie

               De algemene richting van het beleid van de ICAO op elk van de bovengenoemde domeinen wordt vastgesteld op de algemene vergadering van de ICAO, voor de driejarige periode tot de volgende algemene vergadering.

               Om het standpunt van de EU in de ICAO vast te stellen wordt een aanpak in twee fasen voorgesteld. Bij een besluit van de Raad worden de algemene beginselen en richtsnoeren voor het standpunt van de Unie vastgesteld voor elke driejarige periode van de ICAO. Vervolgens wordt dit besluit aangepast voor elke zitting van de ICAO-raad, aan de hand van non-papers van de Commissie, die moeten worden besproken in het relevante orgaan van de Raad van de EU. Deze aanpak wordt ook gevolgd voor andere internationale organisaties, met name het Comité havenstaatcontrole van het Memorandum van overeenstemming van Parijs inzake havenstaatcontrole
                  1
               .

               3. Namens de Unie in te nemen standpunt

               Dit voorstel heeft tot doel het standpunt uiteen te zetten dat de Unie in de ICAO moet innemen voor de lopende driejarige periode, tijdens dewelke het ICAO-werkprogramma voor de periode 2016-2019 ten uitvoer wordt gelegd in overeenstemming met de aanbevelingen en conclusies van de 39ste zitting van de algemene vergadering van de ICAO.

               Gezien de kenmerken van het besluitvormingsproces in de ICAO, stelt de Commissie voor om de bovengenoemde aanpak in twee fasen te volgen. De ICAO-raad is het beheersorgaan dat verantwoordelijk is voor de vaststelling van handelingen met rechtsgevolgen in de ICAO. Volgens de interne regels van de ICAO moeten de leden van de ICAO-raad, de voorzitter van de ICAO-raad en de Secretaris-generaal van de ICAO alle documenten voor een vergadering van de ICAO-raad tussen tien dagen en 24 uur vóór die vergadering indienen. Pas dan zijn alle ingediende documenten beschikbaar en kan de Commissie de documenten analyseren en bepalen welk standpunt de Unie moet innemen over die thema's op de agenda van de ICAO-raad die onder de bevoegdheid van de EU vallen. Gezien de korte tijdspanne tussen de beschikbaarheid van de documenten en het begin van de vergadering van de ICAO-raad, kan geen besluit van de Raad worden vastgesteld overeenkomstig artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie ("VWEU").

               Daarom wordt voorgesteld een besluit van de Raad overeenkomstig artikel 218, lid 9 VWEU vast te stellen waarin wordt bepaald welk standpunt de EU moet innemen in de lopende driejarige periode, en dit besluit vervolgens voor elke vergadering van de ICAO-raad aan te vullen met non-papers van de Commissie.

               Dit voorstel is samenhangend met het EU-beleid op het gebied van de burgerluchtvaart, en met name met betrekking tot de veiligheid van de luchtvaart, luchtvaartnavigatie en luchtverkeersbeheer, milieu, beveiliging van de luchtvaart, economische ontwikkeling van het luchtvervoer, passagiersrechten en facilitering.

               4. Rechtsgrondslag

               4.1.Procedurele rechtsgrondslag

               4.1.1.Beginselen

               Artikel 218, lid 9 VWEU voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van "de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst".

               Artikel 218, lid 9, VWEU is van toepassing ongeacht of de Unie lid is van het betrokken lichaam of partij is bij de betrokken overeenkomst
                  2
               .

               Het begrip "handelingen met rechtsgevolgen" omvat tevens handelingen die rechtsgevolgen hebben uit hoofde van de op het betrokken lichaam toepasselijke volkenrechtelijke bepalingen. Onder dit begrip vallen tevens instrumenten die volkenrechtelijk niet bindend zijn, maar die een "beslissende invloed [kunnen hebben] op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt"
                  3
               .

               4.1.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De ICAO is een lichaam dat is opgericht krachtens een overeenkomst, te weten het Verdrag van Chicago.

               De door de ICAO vast te stellen handelingen zijn handelingen met rechtsgevolgen. De beoogde handelingen hebben een beslissende invloed op de inhoud van de EU-regelgeving op het gebied van de burgerluchtvaart. De door de ICAO vastgestelde normen zijn immers van toepassing uit hoofde van het Verdrag van Chicago, tenzij een verdragsluitende partij een verschil aanmeldt bij de ICAO (artikel 38 van het Verdrag van Chicago). Bovendien streeft de EU, in de mate van het mogelijke, naar samenhang met internationale normen op het gebied van de burgerluchtvaart.

               De beoogde handelingen strekken niet tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst.

               De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 218, lid 9, VWEU.

               4.2.Materiële rechtsgrondslag

               4.2.1.Beginselen

               De materiële rechtsgrondslag voor een overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU te nemen besluit wordt in de eerste plaats bepaald door de doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling ten aanzien waarvan namens de Unie een standpunt wordt ingenomen. Wanneer de beoogde handeling een tweeledige doelstelling heeft of bestaat uit twee componenten, waarvan er een kan worden gezien als hoofddoelstelling of overwegende component, terwijl de andere doelstelling of de andere component slechts ondergeschikt is, moet het overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU te nemen besluit op één materiële rechtsgrondslag worden gebaseerd, namelijk die welke vereist is gelet op de hoofddoelstelling of de overwegende component.

               Wanneer een beoogde handeling tegelijkertijd meerdere onlosmakelijk met elkaar verbonden doelstellingen of componenten heeft, zonder dat de ene ondergeschikt is aan de andere, moet de materiële rechtsgrondslag van een overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU te nemen besluit bij wijze van uitzondering de verschillende desbetreffende rechtsgrondslagen omvatten.

               4.2.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De voorgenomen handelingen hebben doelstellingen en componenten die raken aan het gemeenschappelijk vervoersbeleid en het milieubeleid van de Unie. Deze aspecten van de beoogde handelingen zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden, zonder dat het ene ondergeschikt is aan het andere.

               De materiële rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit omvat derhalve Artikel 100, lid 2, en artikel 191 VWEU.

               4.3.Conclusie

               De rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is artikel 100, lid 2, en artikel 191 VWEU, in samenhang met artikel 218, lid 9, VWEU.

               2018/0004 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 100, lid 2 en artikel 191, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Overeenkomstig artikel 47 van het Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart ("het Verdrag van Chicago") kan de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie ("ICAO") internationale normen voor de luchtvaart vaststellen, met name met betrekking tot de veiligheid van de luchtvaart, luchtvaartnavigatie, luchtverkeersbeheer, milieu, beveiliging van de luchtvaart, economische ontwikkeling van het luchtvervoer, passagiersrechten en facilitering.

               (2)Aangezien de ICAO handelingen vaststelt die een beslissende invloed kunnen uitoefenen op de inhoud van de wetgeving van de Unie op het gebied van de burgerluchtvaart, moet worden vastgesteld welk standpunt namens de Unie moet worden ingenomen in de ICAO.

               (3)Aangezien de interne regels van de ICAO, en met name de procedures van de ICAO-raad, het onmogelijk maken om het namens de Unie in te nemen standpunt tijdig vast te stellen overeenkomstig artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, is het in dit geval efficiënt om dat standpunt op meerjarige basis vast te stellen in twee fasen: algemene beginselen en richtsnoeren, samen met een kader voor de jaarlijkse standpuntbepaling. De meeste thema's die in de ICAO worden besproken, hebben betrekking op kwesties die onder het werkprogramma van de ICAO vallen, zoals vastgesteld tijdens de driejaarlijkse algemene vergadering. Specifiek wat de ICAO betreft, kan derhalve een algemeen standpunt worden vastgesteld dat namens de Unie in de ICAO moet worden ingenomen.

               (4)Het standpunt van de Unie moet worden bepaald op basis van de doelstellingen die de Unie nastreeft in het kader van het gemeenschappelijk vervoersbeleid en het milieubeleid van de Unie, vastgesteld overeenkomstig artikel 100, lid 2, en artikel 191 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, teneinde een veilig, beveiligd, efficiënt, performant, open, economisch levensvatbaar en milieuvriendelijk luchtvervoerssysteem te bevorderen.

               (5)Bij Besluit (EU) 2016/915
                  4
                van de Raad is het standpunt vastgesteld dat namens de Unie moet worden ingenomen over een internationaal instrument dat moet worden opgesteld binnen de organen van de ICAO en dat tot doel heeft vanaf 2020 één mondiale marktgebaseerde maatregel toe te passen om de emissies van de internationale luchtvaart aan te pakken; dit instrument wordt nog steeds besproken binnen de ICAO. Het standpunt van de Unie over dit thema moet uitsluitend worden bepaald op basis van Besluit (EU) 2016/915, dat in dit opzicht specifieker is dan het onderhavige besluit.

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen in de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie ("ICAO") wanneer dat orgaan besluiten met rechtsgevolgen vaststelt, is uiteengezet in bijlage I.

               Dat standpunt wordt beoordeeld en, indien nodig, herzien door de Raad, op voorstel van de Commissie, met name om rekening te houden met de resultaten van de 40ste algemene vergadering van de ICAO.

               Artikel 2

               De gedetailleerde specificaties van het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen in de vergaderingen van de ICAO-raad, worden opgesteld overeenkomstig bijlage II.

               Artikel 3

               Het door de Unie in te nemen standpunt in de organen van de ICAO wordt verwoord door de lidstaten die gezamenlijk optreden in het belang van de Unie, bijgestaan door de Commissie, overeenkomstig de status van waarnemer van de Unie.

               Artikel 4

               Dit besluit laat Besluit (EU) 2016/915 onverlet.

               Artikel 5

               Dit besluit is gericht tot de lidstaten.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        Besluit (EU) 2016/381 van de Raad van 14 maart 2016 inzake het namens de Europese Unie in te nemen standpunt in het Comité havenstaatcontrole van het Memorandum van overeenstemming van Parijs inzake havenstaatcontrole; PB L 72 van 17.3.2016, blz. 53.

                     (2)

                        Zaak C-399/12 Duitsland/Raad (OIV), ECLI:EU:C:2014:2258, punt 64.

                     (3)

                        Zaak C-399/12 Duitsland/Raad (OIV), ECLI:EU:C:2014:2258, punten 61-64.

                     (4)

                        Besluit (EU) 2016/915 van de Raad van 30 mei 2016 inzake het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen over een internationaal instrument dat moet worden opgesteld binnen de organen van de ICAO en dat tot doel heeft vanaf 2020 één mondiale marktgebaseerde maatregel toe te passen om de emissies van de internationale luchtvaart aan te pakken; PB L 153 van 10.6.2016, blz. 32-34.

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 12.1.2018
            COM(2018) 19 final
            BIJLAGEN
            bij
            Voorstel voor eenBESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie

               BIJLAGE I

                  HET STANDPUNT DAT NAMENS DE UNIE MOET WORDEN INGENOMEN IN DE INTERNATIONALE BURGERLUCHTVAARTORGANISATIE

               Basisbeginselen

               In het kader van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (ICAO) moeten de lidstaten, die gezamenlijk optreden in het belang van de Unie:

               (a)handelen in overeenstemming met de doelstellingen die door de Unie worden nagestreefd in het kader van het luchtvaartbeleid, met name het bevorderen van een veilig, beveiligd, efficiënt, performant, open, economisch levensvatbaar en milieuvriendelijk luchtvervoerssysteem;

               (b)de ontwikkeling van regionale samenwerking en regionale luchtvaartsystemen bevorderen, en streven naar de erkenning van deze systemen door de ICAO en de landen die partij zijn bij de ICAO, en naar de integratie van die systemen in het kader van de ICAO;

               (c)de opstelling bevorderen van regels en beleidsmaatregelen die veilig luchtvervoer en een correct toezicht op de veiligheidsregels waarborgen;

               (d)de ontwikkeling en uitrol bevorderen van efficiënte, performante en interoperabele luchtvaartnavigatiesystemen, overeenkomstig het Global Air Navigation Plan en de Aviation System Block Upgrades (ASBU);

               (e)de ontwikkeling bevorderen van een beveiligd luchtvervoerssysteem, dat beschermd is tegen wederrechtelijke daden;

               (f)de ontwikkeling van het luchtvervoer bevorderen en tegelijk het effect ervan op het klimaat en het milieu beperken of terugdringen;

               (g)klimaat- en milieuvriendelijke regels bevorderen en steun bieden voor versterkte maatregelen in het kader van de verbintenissen die de Unie is aangegaan in het akkoord van Parijs;

               (h)de ontwikkeling bevorderen van een omgeving waarin het internationaal luchtvervoer zich in een open, geliberaliseerde en mondiale markt kan ontwikkelen en kan blijven groeien zonder de veiligheid, de beveiliging en het milieu te schaden, en tegelijk zorgen voor de invoering van relevante garanties;

               (i)het mondiale ICAO-kader voor facilitering bevorderen en de tenuitvoerlegging ervan ondersteunen;

               (j)de ontwikkeling van een veilig, beveiligd, efficiënt, economisch levensvatbaar en milieuvriendelijk mondiaal luchtvervoersysteem blijven ondersteunen, voor zover relevant met inbegrip van activiteiten inzake technische bijstand en capaciteitsopbouw, in alle landen die partij zijn bij de ICAO.

               Richtsnoeren

               De lidstaten, die gezamenlijk optreden in het belang van de Unie, trachten de volgende acties van de ICAO te ondersteunen:

               1.
                     de opstelling van regels en beleidsmaatregelen die veilig luchtvervoer en een correct toezicht op de veiligheidsregels waarborgen:

               (a)de ontwikkeling en tenuitvoerlegging van het Global Aviation Safety Plan (GASP) ondersteunen;

               (b)de permanente verbetering van de luchtvaartveiligheid ondersteunen door het aantal ongevallen en dodelijke slachtoffers bij luchtvervoersactiviteiten over de hele wereld terug te dringen;

               (c)de opstelling en toepassing van regels, beleidsmaatregelen en acties ondersteunen, voor zover die nodig zijn om de passagiers en de veiligheid van vluchten te beschermen;

               (d)steun verlenen voor de opstelling en tenuitvoerlegging van regionale luchtvaartsystemen en andere kaders voor regionale samenwerking tussen landen op het gebied van veiligheid en voor de integratie daarvan in de context van de ICAO;

               2.
                     de ontwikkeling en uitrol van efficiënte, performante en interoperabele luchtvaartnavigatiesystemen:

               (e)steun verlenen voor de opstelling en tenuitvoerlegging van het Global Air Navigation Plan (GANP) en voor het proces van toezicht via geschikte prestatiemetingen;

               (f)de verdere harmonisering van normen, de mondiale interoperabiliteit van nieuwe technologieën en systemen alsmede de nauwere coördinatie van relevante activiteiten op het gebied van luchtverkeersbeheer (ATM) ondersteunen;

               (g)de ontwikkeling en toepassing van regels, beleidsmaatregelen en acties op het gebied van luchtverkeersbeheer en luchtvaartnavigatiediensten (ATM/ANS) ondersteunen;

               3.
                     de ontwikkeling bevorderen van een beveiligd luchtvervoerssysteem, dat beschermd is tegen wederrechtelijke daden:

               (h)de ontwikkeling en tenuitvoerlegging van het Global Aviation Security Plan (GASeP) ondersteunen;

               (i)steun verlenen voor acties en samenwerking die noodzakelijk zijn om wederrechtelijke daden te voorkomen, met inbegrip van terroristische aanslagen;

               (j)steun verlenen voor acties en samenwerking die noodzakelijk zijn om cyberdreigingen tegen de burgerluchtvaart af te weren;

               4.
                     een milieuvriendelijk luchtvervoerssysteem waarborgen:

               (k)werkzaamheden ter beperking van:

               - het aantal mensen dat wordt blootgesteld aan significant vliegtuiglawaai;

               - het effect van luchtvaartemissies op de lokale luchtkwaliteit; en

               - het effect van broeikasgasemissies op het mondiale klimaat, overeenkomstig de doelstellingen van het akkoord van Parijs;

               5.
                     de economische ontwikkeling van het luchtvervoer waarborgen:

               (l)de liberalisering van de markttoegang aanmoedigen tegen een tempo en op een wijze die is afgestemd op de behoeften en omstandigheden;

               (m)inspanningen ondersteunen om de liberalisering van de eigendom van en het zeggenschap over luchtvaartmaatschappijen te faciliteren, op een wijze die samenhangend is met de regels van de Unie;

               (n)de ontwikkeling en toepassing ondersteunen van regels, beleidsmaatregelen en acties ter bescherming van de consumenten;

               (o)de ontwikkeling en toepassing ondersteunen van regels, beleidsmaatregelen en acties ter voorkoming van discriminatie en ter bevordering van eerlijke mededinging tussen luchtvaartmaatschappijen;

               (p)de ontwikkeling en toepassing van faciliteringsbepalingen ondersteunen, teneinde de clearance van luchtvaartuigen, passagiers en hun bagage, vracht en post te vergemakkelijken en zonder afbreuk te doen aan de beveiliging en efficiëntie van het luchtvervoer;

               6.
                     de elementen van het ICAO Traveller Identification Programme (ICAO TRIP) ondersteunen teneinde het mondiale ICAO-kader voor facilitering te blijven bevorderen in alle landen die partij zijn bij de ICAO:

               (q)normen, specificaties en beste praktijken voor machinaal leesbare reisdocumenten en voor beveiligde afgifte en controle van reisdocumenten ten uitvoer leggen en bevorderen;

               (r)robuuste bewijzen van identiteitsprocessen, met inbegrip van technologieën voor informatie-uitwisseling, ten uitvoer leggen en bevorderen;

               7.
                     de ontwikkeling van een veilig, beveiligd, efficiënt, economisch levensvatbaar en milieuvriendelijk mondiaal luchtvervoerssysteem blijven ondersteunen in alle landen die partij zijn bij de ICAO:

               (s)het "No Country Left Behind"-beginsel ondersteunen;

               (t)de bijdrage van de luchtvaart tot de agenda voor duurzame ontwikkeling van de Verenigde Naties voor 2030 ondersteunen;

               (u)voor zover passend de activiteiten voor technische bijstand voortzetten en de capaciteitsopbouw ondersteunen.

               BIJLAGE II

                  JAARLIJKSE SPECIFICATIE VAN HET STANDPUNT DAT NAMENS DE EUROPESE UNIE MOET WORDEN INGENOMEN IN DE INTERNATIONALE BURGERLUCHTVAARTORGANISATIE

               Vóór elke vergadering van de raad van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie worden de nodige stappen ondernomen om ervoor te zorgen dat, overeenkomstig de leidende beginselen en richtsnoeren in bijlage I, het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen rekening houdt met alle relevante informatie en alle te bespreken documenten die onder de bevoegdheid van de Unie vallen. Daartoe, en op basis van die informatie, wordt een voorbereidend document met de bijzonderheden van het geplande standpunt van de Unie door de diensten van de Commissie ter bespreking en goedkeuring verzonden naar de (voorbereidende organen van de) Raad.