                 COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN
                                                Brussel, 12.04.1995
                                                COM(95) 136 def.
                                Voorstel voor een
                        BESCHIKKING VAN DE RAAD
waarbij de Bondsrepubliek Duitsland gemachtigd wordt met de Republiek Polen
 een overeenkomst (e sluiten waarin bepalingen voorkomen die afwijken van de
artikelen 2 en 3 van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
      betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake
                                 omzetbelasting
                          (door de Commissie ingediend)
 ---pagebreak---                                                                                <f
                                        TOELICHTING
Bij brief die op 20 januari 1995 bij het Secretariaat-generaal van de Commissie werd
geregistreerd, heeft de Duitse regering een verzoek ingediend om gemachtigd te worden,
op grond van artikel 30 van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting -
Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme
grondslag1 , met de Republiek Polen een overeenkomst te sluiten waarin fiscale
bepalingen voorkomen die afwijken van de artikelen 2 en 3 van genoemde richtlijn.
Deze overeenkomst heeft betrekking op de onderlinge verbinding van de Duitse
autosnelweg B97 en de Poolse hoofdweg 274 en op de bouw van een grensbrug over de
Neisse nabij Guben en Gubinek. De van de Zesde Richtlijn afwijkende fiscale bepalingen
hebben echter uitsluitend betrekking op de bouw van de grensbrug.
Overeenkomstig voornoemd artikel 30 werden de andere Lid-Staten, bij brief van
20 februari 1995, op de hoogte gesteld van het verzoek van Duitsland.
In de overeenkomst wordt bepaald dat het Poolse recht inzake de belasting op goederen
en diensten van toepassing is op de leveringen van goederen en de overige verrichtingen in
verband met de bouw van de grensbrug in kwestie. Bovendien staat in de overeenkomst
dat op goederen die van het grondgebied van één van de overeenkomstsluitende Staten op
het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende Staat worden ingevoerd, afgezien
van invoerrechten, geen invoerbelastingen worden geheven, in zoverre deze goederen
worden gebruikt voor de bouw van de grensbrug. Dit geldt niet voor de invoer van
goederen door overheidsadministraties.
Overeenkomstig het territorialiteitsbeginsel van de Zesde Richtlijn worden de op Duits
grondgebied uitgevoerde werkzaamheden in verband met de bouw van de brug in
Duitsland aan de BTW onderworpen. De op Pools grondgebied uitgevoerde
werkzaamheden vallen echter buiten de werkingssfeer van de Zesde Richtlijn. Voor de
toepassing van deze bepalingen zouden de werkzaamheden moeten worden ingedeeld
naargelang van het grondgebied waarop zij worden uitgevoerd. Bovendien zou, telkens
wanneer in Duitsland goederen uit Polen worden ingevoerd voor de bouw van de brug,
hierop in Duitsland BTW moeten worden geheven.
De overeenkomstsluitende Staten zijn van mening dat de toepassing van deze regels de
met de bouwwerkzaamheden belaste aannemers voor aanzienlijke belastingtechnische
problemen zou stellen. Daarom vinden de overeenkomstsluitende Staten dat de fiscale
bepalingen van de ontwerp-overeenkomst gerechtvaardigd zijn om de fiscale
verplichtingen van deze aannemers te vereenvoudigen.
Het is duidelijk dat de fiscale bepalingen van de overeenkomst het op de bouw van de
grensbrug te innen totale BTW-bedrag negatief beïnvloeden. In dit verband wijst de
Duitse regering er echter op dat in eerdere overeenkomsten tussen Duitsland en Polen
        PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1. Deze richtlijn werd laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 94/76/EG
        (PB L 365 van 31.12.1994. blz. 53).
 ---pagebreak---                                                                                3
 betreffende enerzijds de onderlinge verbinding van de autosnelwegen en de bouw van
 grenscontroleposten voor de nieuwe grensovergang nabij Görlitz en Zgorzelec en
 anderzijds de onderlinge verbinding van de autosnelwegen nabij Frankfurt/Oder en
 Swiecko, werd bepaald dat op alle goederenleveringen en dienstverrichtingen in verband
 met de bouw van bruggen, ook die op Pools grondgebied, in Duitsland BTW wordt
 geheven. De Raad heeft Duitsland gemachtigd deze overeenkomsten te sluiten bij twee
 beschikkingen die worden geacht te zijn vastgesteld overeenkomstig het bepaalde in
 artikel 30, tweede alinea, van de Zesde Richtlijn.
 Bij de sluiting van deze overeenkomsten werd echter reciprociteit toegezegd. De
 Bondsrepubliek Duitsland heeft aldus toegezegd dat bij de uitvoering van andere,
 vergelijkbare bouwwerken aan de grens het Poolse belastingrecht zou kunnen worden
 toegepast op werkzaamheden op Duits grondgebied, indien de uitvoering van de
 bouwwerken daardoor zou kunnen worden vergemakkelijkt. Overeenkomstig deze
 toezegging bij de vorige onderhandelingen wordt derhalve in deze ontwerp-overeenkomst
 bepaald dat het Poolse recht inzake de belasting op goederen en diensten van toepassing is
 op alle werkzaamheden in verband met de bouw van de brug.
 Op grond van artikel 30 van de Zesde Richtlijn kan elke Lid-Staat worden gemachtigd
 met een derde land of een internationale organisatie een overeenkomst te sluiten waarin
bepalingen kunnen voorkomen die van die richtlijn afwijken.
De Commissie deelt de mening dat een uniforme belastingheffing op de
bouwwerkzaamheden en het niet heften van BTW op de invoer van goederen die voor
deze werkzaamheden bestemd zijn, een vereenvoudiging voor de aannemers vormt in
vergelijking met de toepassing van de normale regels voor de belastingheffing.
Bovendien vindt de Commissie dat de bepalingen van de voorgenomen overeenkomst op
grond waarvan geen BTW wordt geheven op in Duitsland belastbare
bouwwerkzaamheden, billijk zijn gezien de fiscale bepalingen van de twee
bovengenoemde overeenkomsten, volgens welke in Duitsland BTW wordt geheven op
bepaalde verrichtingen die in principe buiten de werkingssfeer van de Zesde Richtlijn
vallen.
Doordat de fiscale bepalingen van de drie overeenkomsten elkaar compenseren, zal de
toepassing van de fiscale bepalingen van deze ontwerp-overeenkomst bovendien slechts
een te verwaarlozen invloed hebben op de eigen middelen van de Europese
Gemeenschappen uit de belasting over de toegevoegde waarde.
De Commissie is derhalve van mening dat de Bondsrepubliek Duitsland dient te worden
gemachtigd de overeenkomst te sluiten.
 ---pagebreak---                                                                                y
                                         Voorstel voor een
                             BESCHIKKING VAN DE RAAD
  waarbij de Bondsrepubliek Duitsland gemachtigd wordt met de Republiek Polen
   een overeenkomst te sluiten waarin bepalingen voorkomen die afwijken van de
  artikelen 2 en 3 van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
        betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake
                                          omzetbelasting
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
Gelet op de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de
harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting
Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme
grondslag1 , inzonderheid op artikel 30,
Gezien het voorstel van de Commissie,
Overwegende dat de Raad op grond van artikel 30 van de Zesde Richtlijn op voorstel van
de Commissie met eenparigheid van stemmen elke Lid-Staat kan machtigen met een derde
land of een internationale organisatie een overeenkomst te sluiten waarin bepalingen
kunnen voorkomen die van de genoemde richtlijn afwijken;
Overwegende dat de Duitse regering per brief die op 20 januari 1995 bij het Secretariaat-
generaal van de Commissie werd geregistreerd, heeft verzocht te worden gemachtigd om
met Polen een overeenkomst te sluiten betreffende de onderlinge verbinding van de Duitse
autosnelweg B97 en de Poolse hoofdweg 274, alsmede de bouw van een grensbrug over
de Neisse nabij Guben en Gubinek, waarin bepalingen voorkomen die afwijken van de
artikelen 2 en 3 van de Zesde Richtlijn voor zover het gaat om de bouw van die
grensbrug;
Overwegende dat de overige Lid-Staten op 20 februari 1995 op de hoogte zijn gesteld van
het verzoek van Duitsland;
        PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1. Deze richtlijn werd laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 94/76/EG
        (PB L 365 van 31.12.1994, blz. 53).
 ---pagebreak---                                                                                y
 Overwegende dat zonder afwijkende bepalingen de op Duits grondgebied uitgevoerde
bouwwerkzaamheden aan de BTW in Duitsland zouden worden onderworpen en de op
Pools grondgebied uitgevoerde bouwwerkzaamheden buiten de werkingssfeer van de
Zesde Richtlijn zouden vallen, en dat bovendien telkens wanneer in Duitsland voor de
bouw van de grensbrug bestemde goederen uit Polen worden ingevoerd, hierop in
Duitsland BTW zou worden geheven;
Overwegende dat de in de overeenkomst opgenomen afwijkende bepalingen ten doel
hebben de regels voor de belastinghelfing te vereenvoudigen voor de met de bouw van de
grensbrug in kwestie belaste aannemers;
Overwegende dat deze afwijkende bepalingen slechts een te verwaarlozen invloed zullen
hebben op de eigen middelen van de Europese Gemeenschappen uit de belasting over de
toegevoegde waarde,
HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:
 ---pagebreak---                                                                                c
                                          Artikel 1
De Bondsrepubliek Duitsland wordt gemachtigd met de Republiek Polen een
overeenkomst te sluiten betreffende de onderlinge verbinding van de Duitse autosnelweg
B97 en de Poolse hoofdweg 274, alsmede de bouw van een grensbrug over de Neisse
nabij Guben en Gubinek, waarin bepalingen voorkomen die afwijken van de Zesde
Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977. Deze afwijkingen worden in de
onderstaande artikelen 2 en 3 omschreven.
                                          Artikel 2
In afwijking van artikel 3 van de Zesde Richtlijn wordt het gedeelte van het grondgebied
van de Bondsrepubliek Duitsland ïiabij Guben, waar werkzaamheden voor de bouw van
een grensbrug over de Neisse voor de onderlinge verbinding van de Duitse autosnelweg
B97 en de Poolse hoofdweg 274 worden uitgevoerd, geacht deel uit te maken van het
grondgebied van de Republiek Polen voor zover het gaat om goederenleveringen en
dienstverrichtingen in verband met de bouw van deze brug.
                                          Artikel 3
In afwijking van artikel 2, lid 2, van de Zesde Richtlijn wordt de invoer in Duitsland van
goederen uit Polen niet aan de belasting over de toegevoegde waarde onderworpen, voor
zover deze goederen worden gebruikt voor de bouw van een grensbrug over de Neisse
nabij Guben en Gubinek voor de onderlinge verbinding van de Duitse autosnelweg B97 en
de Poolse hoofdweg 274. Deze afwijking is echter niet van toepassing op de invoer van
goederen door overheidsadministraties.
                                          Artikel 4
Deze beschikking is gericht tot de Bondsrepubliek Duitsland.
Gedaan te Brussel,             1995
                                                                             Voor de Raad
                                                                             De Voorzitter
 ---pagebreak---                                                                        3-
                                                                   ISSN 0254-1513
                                                            COM(95) 136 def.
                                       DOCUMENTEN
NL                                                                        09   U
                                    Catalogusnummer : CB-CO-95-149-NL-C
                                                              ISBN 92-77-87750-2
Bureau vaar officiële publikaties der Europese Gemeenschappen
L-2985 Luxemburg


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 23.5.2017
            COM(2017) 273 final
            2017/0110(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt in het Europees Comité voor de opstelling van standaarden voor de binnenvaart (Cesni) en tijdens de plenaire zitting van de Centrale Commissie voor de Rijnvaart (CCR) over de vaststelling van een norm voor technische voorschriften voor binnenschepen en betreffende de wijziging van de overgangsbepalingen inzake deze schepen

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               Het onderhavige voorstel heeft betrekking op de vaststelling van een besluit van de Raad op grond van artikel 218, lid 9, VWEU betreffende de vaststelling van het standpunt van de Unie op de vergadering van het Europees Comité voor de opstelling van standaarden voor de binnenvaart (Cesni) op 6 juli 2017 over een Europese norm voor technische voorschriften voor binnenschepen en op de plenaire vergadering van de Centrale Commissie voor de Rijnvaart (CCR) op 31 mei 2017 betreffende de vaststelling van wijzigingen van de overgangsbepalingen voor dergelijke schepen.

               Het besluit betreffende de vaststelling van het standpunt van de Unie dient om te waarborgen dat in de internationale dialoogfora naar behoren rekening wordt gehouden met de belangen van de EU bij het vaststellen van regelgeving in verband met de vaststelling van technische normen voor binnenschepen. Deze normen worden opgenomen in de EU-wetgeving, met name overeenkomstig Richtlijn (EU) 2016/1629 van het Europees Parlement en de Raad van 14 september 2016 tot vaststelling van de technische voorschriften voor binnenschepen, tot wijziging van Richtlijn 2009/100/EEG en tot intrekking van Richtlijn 2006/87/EG, waarin uitdrukkelijk naar deze normen wordt verwezen.

               1.1.CCR en Cesni

               De CCR is een internationale organisatie met regelgevende bevoegdheden op het gebied van binnenvaartkwesties met betrekking tot de Rijn. Vier lidstaten (België, Frankrijk, Duitsland en Nederland) en Zwitserland zijn partij bij de CCR.

               In 2015 heeft de CCR ingestemd met de oprichting en werking van het Cesni. Dat comité moet onder meer verschillende technische normen vaststellen, met name voor vaartuigen, informatietechnologie en bemanning, de eenvormige interpretatie van die normen en van de overeenkomstige procedures, en moet overleggen over de veiligheid van de scheepvaart, de bescherming van het milieu en andere scheepvaartdomeinen.

               Het Cesni bestaat uit deskundigen die de lidstaten van de CCR en van de EU vertegenwoordigen en die stemrecht hebben. Elke lidstaat heeft één stem.

               De EU is geen partij bij de CCR, noch bij het Cesni. Samen met internationale organisaties waarvan de opdracht betrekking heeft op de domeinen van het Cesni, kan de EU wel deelnemen aan de werkzaamheden van het Cesni, zij het zonder stemrecht.

               Het Cesni stelt normen vast met eenparigheid van stemmen van de aanwezige lidstaten van de CCR en de EU. Als er geen consensus wordt bereikt om de vaststelling van normen op de agenda te plaatsen, besluit het Cesni met tweederde meerderheid van stemmen van de aanwezige leden. Vervolgens stelt het Cesni de normen vast met eenparigheid van stemmen van de aanwezige lidstaten van de CCR en de EU. Zodra een norm is vastgesteld, krijgt deze een uniek referentienummer en wordt deze gepubliceerd.

               De CCR heeft aanzienlijke ervaring opgebouwd wat betreft de vaststelling van technische voorschriften voor binnenschepen. Het Cesni, dat is opgericht in het kader van de CCR en met medewerking van alle lidstaten van de EU, heeft dus de nodige deskundigheid en geografische representativiteit om voor het gehele binnenvaartnet van de EU gemeenschappelijke normen op te stellen.

               1.2.Europese norm tot vaststelling van technische voorschriften voor binnenschepen

               Teneinde de consistentie van de twee bestaande wettelijke regelingen voor technische voorschriften voor binnenschepen (Rijn en EU) te waarborgen, dienen dezelfde normen te worden voorzien. Zowel de EU-wetgeving als de CCR-regelgeving zullen vanaf 7 oktober 2018 (de termijn voor de omzetting van Richtlijn (EU) 2016/1629 en de datum waarop ES-TRIN 2017/01 van toepassing wordt) verwijzen naar normen die door het Cesni aan ES-TRIN 2017/01 ter beschikking zijn gesteld.

               De EU-wetgeving en de wettelijk regeling van de CCR voor binnenschepen zullen met ingang van 8 oktober 2018 volledig op elkaar zijn afgestemd.

               OVERGANGSBEPALINGEN

               Om de geleidelijke aanpassing van de bestaande vloot aan nieuwe technische voorschriften te waarborgen, omvatte het Reglement onderzoek schepen op de Rijn (ROSR) overgangsbepalingen. De duur van de overgangsperiode kan sterk uiteenlopen (van enkele jaren tot vele decennia).

               De CCR heeft in het kader van de opschorting van 12 juni 2014 de periode voor de volgende acht overgangsbepalingen verlengd tot 30 november 2017:

               ·installatie en meting van de ontluchtingsleiding en aansluitingen op de brandstoftanks;

               ·het maximale geluidsniveau voor stilliggende schepen, het ten hoogste toegestane niveau van de geluidsdruk in de machinekamer, het niveau van de geluidsdruk voortgebracht door het schip bij de stuurstelling, geluid en trillingen in bewoonde ruimten;

               ·toepassing van de Europese norm op bijboten;

               ·constructieplaat, veiligheidsvoorzieningen, documentatie aan boord voor hijskranen;

               ·vluchtwegen op passagiersschepen, niet via kombuizen;

               ·voorschriften voor het voortstuwingssysteem van passagiersschepen;

               ·voorschriften voor alarminstallaties waarmee de leiding en de bemanning van passagiersschepen worden gealarmeerd;

               ·voorschriften voor elektrische installaties.

               De CCR had deze verlenging van drie jaar ingesteld om permanente oplossingen uit te werken en de exploitanten in staat te stellen deze toe te passen.

               Er dient te worden opgemerkt dat de huidige overgangsbepalingen in het kader van het ROSR op 30 november 2017 verstrijken, dat wil zeggen elf maanden voor 7 oktober 2018 (de datum waarop ES-TRIN in Richtlijn(EU) 2016/1629 en het CCR-kader van toepassing worden).

               Deze overgangsbepalingen zijn ook opgenomen in de ES-TRIN-norm 2015/1 (waarnaar in Richtlijn(EU) 2016/1629 wordt verwezen). De nieuwe ES-TRIN-norm (2017/1) is gericht op de integratie van bepalingen waaronder, voor zover passend, alle overgangsbepalingen vallen waarop de opschorting betrekking heeft. Voor twee van deze overgangsbepalingen zijn permanente oplossingen opgenomen in ES-TRIN 2017/1 (installatie en meting van de ontluchtingsleiding en aansluitingen op de brandstoftanks, en constructieplaat, veiligheidsvoorzieningen, documentatie aan boord voor hijskranen) en voor de overige zes overgangsbepalingen wordt in ES-TRIN 2017/1 een verdere verlenging van de toepasselijkheid van de overgangsbepalingen (tot ES-TRIN 2019) voorzien.

               Teneinde het gat tussen het einde van de termijn van de opschorting en de datum waarop de ES-TRIN-norm 2017/1 van toepassing wordt te overbruggen, moet de opschorting in het ROSR tot ten minste 6 oktober 2017 (de datum waarop ES-TRIN 2017/1 van toepassing zou worden) worden verlengd.

               De CCR is voornemens een voorstel te doen met betrekking tot een wijziging van het ROSR wat betreft de desbetreffende overgangsbepalingen die op 30 november 2017 zouden verstrijken.

               Aan de lidstaten van de CCR, waaronder vier EU-lidstaten, zal worden gevraagd om in mei 2017 op de volgende plenaire vergadering van de CCR de verlenging van deze overgangsbepalingen goed te keuren.

               ES-TRIN

               Het Cesni heeft de eerste versie van ES-TRIN (ES-TRIN 2015) op zijn bijeenkomst van 28 september 2015 afgerond. Deze versie is formeel goedgekeurd op de plenaire vergadering van het Cesni die op 26 november 2015 plaatsvond.

               Bij Besluit (EU) 2015/2176 van de Raad
                  1
                is het standpunt vastgesteld dat door de Unie is in te nemen binnen het Cesni en op de plenaire vergadering van de CCR met betrekking tot de goedkeuring van ES-TRIN 2015.

               In de norm worden de nodige eenvormige technische voorschriften vastgesteld om de veiligheid van binnenvaartschepen te verzekeren. De norm bevat bepalingen met betrekking tot de bouw, inrichting en uitrusting van binnenschepen, speciale bepalingen voor specifieke categorieën van vaartuigen zoals passagiersschepen, duwstellen en containerschepen, bepalingen met betrekking tot de identificatie van vaartuigen en modelcertificaten en het modelregister, overgangsbepalingen en instructies voor de toepassing van de technische norm.

               ES-TRIN wordt regelmatig bijgewerkt, waarbij rekening wordt gehouden met de werkzaamheden van de werkgroepen van het Cesni.

               Het is noodzakelijk ES TRIN regelmatig bij te werken om:

               ·een hoog veiligheidsniveau voor de binnenvaart te handhaven;

               ·de technische ontwikkeling te volgen (bijv. stuurhuis, navigatieapparatuur);

               ·overeenstemming met het juridische kader van de EU te waarborgen (bijv. de verordening inzake niet voor de weg bestemde mobiele machines).

               Deskundigen van het Cesni hebben in 2016 de norm ES-TRIN 2017/1 opgesteld.

               ES-TRIN 2017/1 omvat verschillende wijzigingen, met name op de volgende gebieden:

               ·in hoogte verstelbare stuurhuizen;

               ·bijwerken van de verwijzingen naar internationale normen;

               ·uitstoot van verontreinigende gassen en verontreinigende deeltjes door motoren;

               ·technische apparatuur en installaties;

               ·brandblusinstallaties;

               ·constructieplaat voor hijskranen;

               ·bijwerken van de bepalingen inzake navigatie- en informatieapparatuur;

               ·correcties van de overgangsbepalingen inzake apparatuur met typegoedkeuring.

               Tijdens de vergadering van 23 maart 2017 heeft het Cesni unaniem besloten om de vaststelling van de bijgewerkte versie van ES-TRIN (ES-TRIN 2017/1) op te nemen in de agenda van de vergadering van 6 juli 2017. Waarschijnlijk zullen voorafgaand aan deze vergadering in juli in de ontwerptekst van ES-TRIN alleen formele en kleine wijzigingen worden aangebracht. De normen worden gepubliceerd op de website cesni.eu.

               2.RELEVANTE EU-WETGEVING EN EU-BEVOEGDHEID

               Volgens Richtlijn 2006/87/EG worden EU-binnenvaartcertificaten afgegeven voor vaartuigen die in overeenstemming zijn met de technische voorschriften voor binnenschepen die zijn vastgesteld in bijlage II bij die richtlijn en waarvan is erkend dat zij gelijkwaardig zijn aan de technische voorschriften die zijn vastgesteld bij de toepassing van de Herziene Rijnvaartakte.

               EU-binnenvaartcertificaten en certificaten die worden afgegeven op grond van artikel 22 van de Herziene Rijnvaartakte worden op het vlak van technische voorschriften voor vaartuigen als gelijkwaardig beschouwd, vooral omdat de technische voorschriften van de EU hoofdzakelijk zijn gebaseerd op de technische voorschriften van het Reglement onderzoek schepen op de Rijn.

               Bovendien wordt in artikel 20 van Richtlijn 2006/87/EG bepaald dat alle wijzigingen van bijlage II op basis van de vooruitgang van de techniek of ontwikkelingen op dit gebied zoals deze resulteren uit de werkzaamheden van andere internationale organisaties, met name die van de CCR, moeten waarborgen dat de volgens de respectieve regelgevingskaders afgegeven certificaten een gelijkwaardig veiligheidsniveau blijven bieden.

               Daarom kan elke ontwikkeling die voortkomt uit een wijziging van de technische voorschriften in het kader van de CCR en dus ook van de daarin vervatte overgangsbepalingen, gevolgen hebben voor Richtlijn 2006/87/EG.

               Tevens werd op 16 september 2016 Richtlijn (EU) 2016/1629 gepubliceerd.

               De lidstaten tot welke de richtlijn is gericht, moeten alle nodige maatregelen vaststellen teneinde uiterlijk op 7 oktober 2018 aan deze richtlijn te voldoen.

               Bijlage II bij de richtlijn bevat technische voorschriften voor vaartuigen. In deze bijlage wordt verwezen naar ES-TRIN norm 2015/1. Verder is in artikel 31, lid 1, van de richtlijn bepaald dat de Commissie gedelegeerde handelingen vaststelt "(…) tot aanpassing van bijlage II, teneinde zonder onnodige vertraging de verwijzing naar de meest recente versie van de ES-TRIN-norm bij te werken en de datum van toepassing daarvan vast te stellen.

               Zoals vermeld is het Cesni, handelend onder auspiciën van de CCR en toegankelijk voor deskundigen uit alle lidstaten, verantwoordelijk voor het opstellen van de technische normen op het gebied van de binnenvaart waarnaar de Unie moet verwijzen.

               In overweging 21 van Richtlijn (EU) 2016/1629 wordt uiteengezet dat het Cesni is ingesteld om de harmonisatie te vergemakkelijken van technische normen die worden toegepast in de binnenvaartsector in heel Europa. Verder wordt er in de richtlijn op gewezen dat, om een hoog veiligheids- en efficiëntieniveau voor de binnenvaart te waarborgen, de gelijkwaardigheid van binnenvaartcertificaten te handhaven en rekening te houden met de wetenschappelijke en technische vooruitgang en andere ontwikkelingen in de sector, de verwijzing naar de toepasselijke Europese norm tot vaststelling van technische voorschriften voor binnenschepen (European Standard laying down Technical Requirements for Inland Navigation vessels — „ES-TRIN-norm”) voortdurend moet worden bijgewerkt.

               3.RESULTATEN VAN DE RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDE PARTIJEN

               De update van de technische norm ES-TRIN is op het niveau van de deskundigen van het Cesni intensief voorbereid. Een groot aantal deskundigen uit de publieke en private sector is geraadpleegd. Tijdens de opstelling van de norm zijn op het niveau van het Cesni de volgende technische vergaderingen gehouden:

               ·werkvergaderingen (23-24.2.2016; 14-15.6.2016; 30-31.8.2016; 29-30.11.2016; 21-22.2.2017) en

               ·een vergadering van het comité (23.3.2017).

               Tijdens deze vergaderingen konden deskundigen het eens worden over de technische voorschriften voor binnenschepen.

               4.BEHOEFTE AAN EEN BESLUIT OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 218, LID 9, VWEU

               In artikel 218, lid 9, VWEU is het volgende bepaald: "De Raad stelt, op voorstel van de Commissie (...), een besluit vast tot (...) bepaling van de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst".

               Met betrekking tot de toepasbaarheid van artikel 218, lid 9, VWEU moet de procedure worden gerespecteerd zodra aan de daarin vermelde voorwaarden is voldaan. Die voorwaarden zijn als volgt: a) het betrokken gebied valt onder de bevoegdheid van de Unie, b) het standpunt van de Unie wordt uitgedrukt in een krachtens een internationale overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dat lichaam c) handelingen met rechtsgevolgen moet vaststellen. De rechtspraak heeft verduidelijkt dat de Unie geen lid van het desbetreffende lichaam moet zijn opdat artikel 218, lid 9, VWEU van toepassing zou kunnen zijn.

               In dit geval is het duidelijk dat de technische voorschriften voor binnenschepen tot de bevoegdheid van de Unie behoren. Bovendien oefent de EU haar bevoegdheid uit middels Richtlijn 2006/87/EG en Richtlijn (EU) 2016/1629 en vallen de technische voorschriften voor binnenschepen hoofdzakelijk onder de gemeenschappelijke regels van de Unie.

               Omdat zowel het Cesni als de CCR lichamen zijn die zijn opgericht in het kader van een internationale overeenkomst, voldoen zij aan het tweede criterium.

               Hoewel de regels van het Cesni niet per se bindend zijn, is het duidelijk dat CCR-leden erdoor gebonden zullen zijn zodra de CCR zijn wetgevingskader (Reglement onderzoek schepen op de Rijn) heeft aangepast om te kunnen verwijzen naar de norm die door het Cesni is vastgesteld en die norm verplicht heeft gesteld in het kader van de toepassing van de Herziene Rijnvaartakte. Het bindende karakter van dergelijke reglementering voor CCR-leden is vastgesteld in de Akte van Mannheim van 17 oktober 1868
                  2
               .

               Voorts blijkt ook uit de jurisprudentie van het Hof van Justitie dat een niet-bindende handeling van een internationale organisatie met het oog op de toepassing van artikel 218, lid 9, VWEU kan worden beschouwd als een "handeling met rechtsgevolgen" als die handeling een doorslaggevende invloed kan hebben op de inhoud van de EU-wetgeving. Zoals hierboven is uitgelegd, moet bij elke wijziging van Richtlijn 2006/87/EG rekening worden gehouden met het volgens de Herziene Rijnvaartakte toepasselijke kader.

               De door het Cesni vastgestelde technische normen zijn opgenomen in bijlage II van Richtlijn (EU) 2016/1629 en moeten worden bijgewerkt door middel van gedelegeerde handelingen.

               Daarom moet de Raad een besluit aannemen krachtens artikel 218, lid 9, VWEU, waarbij een namens de Unie in te nemen standpunt wordt vastgesteld, ten eerste voor de vergadering van het Cesni voor de vaststelling van normen voor technische voorschriften voor de binnenvaart, en ten tweede binnen de CCR voor de wijziging van het ROSR wat betreft de overgangsbepalingen.

               2017/0110 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt in het Europees Comité voor de opstelling van standaarden voor de binnenvaart (Cesni) en tijdens de plenaire zitting van de Centrale Commissie voor de Rijnvaart (CCR) over de vaststelling van een norm voor technische voorschriften voor binnenschepen en betreffende de wijziging van de overgangsbepalingen inzake deze schepen

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 91, lid 1, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Op het gebied van de binnenvaart moet de Unie handelen met het oog op de eenvormige ontwikkeling van in de Unie toegepaste technische voorschriften voor binnenschepen.

               (2)Naar verwachting zal plenaire vergadering van de CCR de relevante overgangsbepalingen van 6 oktober 2018 op de bijeenkomst  van 31 mei 2017 te verlengen.

               (3)Het Europees Comité voor de opstelling van standaarden voor de binnenvaart (Cesni) is op 3 juni 2015 opgericht in het kader van de Centrale Commissie voor de Rijnvaart (CCR), met het oog op de ontwikkeling van technische normen voor de binnenvaart op verschillende gebieden, met name voor vaartuigen, informatietechnologie en bemanning.

               (4)Het Cesni zal tijdens zijn vergadering van 6 juli 2017 waarschijnlijk een norm vaststellen voor technische voorschriften voor binnenschepen.

               (5)Momenteel zijn op acht specifieke technische voorschriften waarnaar in het Reglement onderzoek schepen op de Rijn (ROSR) op grond van het CCR-kader wordt verwezen overgangsbepalingen van het RSOR van toepassing. De toepassing van de overgangsbepalingen van het ROSR is verlengd in verband met de opschorting ervan. Deze verlenging loopt tot 30 november 2017. Richtlijn 2006/87/EG van het Europees Parlement en de Raad waarborgt dat EU-binnenvaartcertificaten worden afgegeven voor vaartuigen die in overeenstemming zijn met de technische voorschriften voor binnenschepen die zijn vastgesteld in bijlage II bij die richtlijn en waarvan is erkend dat zij gelijkwaardig zijn aan de technische voorschriften die zijn vastgesteld bij de toepassing van de Herziene Rijnvaartakte. Bovendien maken deze overgangsregelingen deel uit van de ES-TRIN-norm 2015/1 die overeenkomstig bijlage II van Richtlijn (EU) 2016/1629 van toepassing is.

               (6)Teneinde de continuïteit met betrekking tot de in de ES-TRIN-norm 2017/1 vervatte bestaande regels en voorschriften te waarborgen, wordt voorgesteld de toepassing van de onder de opschorting vallende overgangsbepalingen van het ROSR te verlengen tot 6 oktober 2018.

               (7)In de door het Cesni vast te stellen norm worden de nodige eenvormige technische voorschriften vastgesteld om de veiligheid van binnenvaartschepen te verzekeren. De norm bevat bepalingen met betrekking tot de bouw, inrichting en uitrusting van binnenschepen, speciale bepalingen voor specifieke categorieën van vaartuigen zoals passagiersschepen, duwstellen en containerschepen, bepalingen met betrekking tot AIS-apparatuur (Automatic Identification System), bepalingen met betrekking tot de identificatie van vaartuigen en modelcertificaten en het modelregister, overgangsbepalingen en instructies voor de toepassing van de technische norm.

               (8)In bijlage II bij Richtlijn (EU) 2016/1629 van het Europees Parlement en de Raad
                  3
               , waarbij Richtlijn 2006/87/EG van het Europees Parlement en de Raad
                  4
                met ingang van 7 oktober 2018 wordt ingetrokken, is uitdrukkelijk bepaald dat de technische voorschriften voor vaartuigen de voorschriften in de ES-TRIN-norm 2015/1 zijn. De Commissie is gemachtigd om deze vermelding in bijlage II bij te werken zodat deze overeenkomt met de meest recente versie van de ES-TRIN-norm en om de datum van toepassing daarvan vast te stellen.

               (9)Daarom zal de norm voor de technische voorschriften voor binnenschepen, die wordt vastgesteld in het Cesni, gevolgen hebben voor Richtlijn

                  (EU)

                2016/1629.

               (10)De Unie is geen lid van de CCR, noch van het Cesni. Daarom moet de Raad de lidstaten toestemming geven om het standpunt van de Unie over de vaststelling van de norm betreffende technische voorschriften voor binnenschepen en over overgangsbepalingen met betrekking tot die schepen uit te dragen,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               1.Het namens de Europese Unie op de plenaire vergadering van de Centrale Commissie voor de Rijnvaart (CCR) op 31 mei 2017 in te nemen standpunt houdt in dat wordt ingestemd met de verlenging van de opschorting van overgangsbepalingen voor de volgende acht technische voorschriften tot ten minste 6 oktober 2018:

               (a)installatie en meting van de ontluchtingsleiding en aansluitingen op de brandstoftanks;

               (b)het maximale geluidsniveau voor stilliggende schepen, het ten hoogste toegestane niveau van de geluidsdruk in de machinekamer, het niveau van de geluidsdruk voortgebracht door het schip bij de stuurstelling, geluid en trillingen in bewoonde ruimten;

               (c)toepassing van de Europese norm op bijboten;

               (d)constructieplaat, veiligheidsvoorzieningen, documentatie aan boord voor hijskranen;

               (e)vluchtwegen op passagiersschepen, niet via kombuizen;

               (f)voorschriften voor het voortstuwingssysteem van passagiersschepen;

               (g)voorschriften voor alarminstallaties waarmee de leiding en de bemanning van passagiersschepen worden gealarmeerd;

               (h)voorschriften voor elektrische installaties.

               2.Het namens de Europese Unie in te nemen standpunt op de vergadering van het Europees Comité voor de opstelling van standaarden voor de binnenvaart (Cesni) op 6 juli 2017 houdt in dat wordt ingestemd met de vaststelling van de Europese norm tot vaststelling van de technische voorschriften voor binnenschepen ("ES-TRIN-norm") 2017/1.

               Artikel 2

               1.Het standpunt van de Unie als omschreven in artikel 1, lid 1, wordt uitgedrukt door de lidstaten die gezamenlijk optreden in het belang van de Unie.

               2.Het standpunt van de Unie als omschreven in artikel 1, lid 2, wordt uitgedrukt door de lidstaten die lid zijn van de CCR en die gezamenlijk optreden in het belang van de Unie.

               Artikel 3

               Kleine wijzigingen van de in artikel 1 vervatte standpunten kunnen worden overeengekomen zonder nader besluit van de Raad.

               Artikel 4

               Dit besluit is gericht tot de lidstaten.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)
                  PB L 307 van 25.11.2015, blz. 25.

                     (2)
                  Herziene Rijnvaartakte van 17 oktober 1868, zoals gewijzigd op 20 november 1963.

                     (3)
                  Richtlijn (EU) 2016/1629 van het Europees Parlement en de Raad van 14 september 2016 tot vaststelling van de technische voorschriften voor binnenschepen, tot wijziging van Richtlijn 2009/100/EEG en tot intrekking van Richtlijn 2006/87/EG (PB L 252 van 16.9.2016, blz. 118).

                     (4)
                  Richtlijn 2006/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 tot vaststelling van de technische voorschriften voor binnenschepen en tot intrekking van Richtlijn 82/714/EEG van de Raad (

                     PB L 389 van 30.12.2006, blz. 1

                  ).


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 14.9.2015
            COM(2015) 437 final
            2015/0197(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende de ondertekening, namens de Unie, en de voorlopige toepassing van de overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Peru inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               Bij Verordening (EG) nr. 539/2001 van de Raad
                  1
                is de lijst vastgesteld van derde landen waarvan de onderdanen bij overschrijding van de buitengrenzen van de lidstaten in het bezit moeten zijn van een visum, alsmede de lijst van derde landen waarvan de onderdanen van deze plicht zijn vrijgesteld. Verordening (EG) nr. 539/2001 wordt toegepast door alle lidstaten, met uitzondering van Ierland en het Verenigd Koninkrijk.

               Bij Verordening (EU) nr. 509/2014 van het Europees Parlement en de Raad
                  2
                is Verordening (EG) nr. 539/2001 van de Raad gewijzigd en zijn negentien landen verplaatst naar bijlage II, waarin de derde landen zijn opgenomen waarvan de onderdanen van de visumplicht zijn vrijgesteld. Deze negentien landen zijn: Colombia, Dominica, Grenada, Kiribati, de Marshalleilanden, Micronesia, Nauru, Oost-Timor, Palau, Peru, Saint Lucia, Saint Vincent en de Grenadines, de Salomonseilanden, Samoa, Tonga, Trinidad en Tobago, Tuvalu, Vanuatu en de Verenigde Arabische Emiraten. In bijlage II staat bij elk van deze landen een voetnoot die luidt: „De visumvrijstelling geldt vanaf de datum van inwerkingtreding van een met de Europese Unie te sluiten visumvrijstellingsovereenkomst.”

               Verordening (EU) nr. 509/2014 is op 20 mei 2014 vastgesteld en op 9 juni 2014 in werking getreden. De eerste reeks visumvrijstellingsovereenkomsten is ondertekend op 6 mei 2015 (Verenigde Arabische Emiraten), 26 mei 2015 (Oost-Timor) en 28 mei 2015 (Dominica, Grenada, Saint Lucia, Saint Vincent en de Grenadines, Samoa, Trinidad en Tobago en Vanuatu) en wordt in afwachting van de inwerkingtreding voorlopig toegepast met ingang van de datum van ondertekening.

               Volgens overweging 5 van Verordening (EU) nr. 509/2014 en de gemeenschappelijke verklaring die bij de vaststelling van de verordening werd afgelegd, gold voor Colombia en Peru een specifieke procedure die inhield dat nader moest worden beoordeeld of Colombia en Peru aan de desbetreffende criteria voldoen, voordat de Commissie aan de Raad aanbevelingen kon doen over besluiten houdende machtiging tot het openen van onderhandelingen betreffende visumvrijstellingsovereenkomsten met deze twee landen. De Commissie heeft in oktober 2014 een verslag
                  3
                uitgebracht waarin de situatie van Peru in grote lijnen wordt beoordeeld aan de hand van de criteria van artikel 1 van Verordening (EG) nr. 539/2001, zoals gewijzigd bij Verordening (EU) nr. 509/2014. Tegelijkertijd is een verslag over Colombia vastgesteld
                  4
               . In het verslag werden gegevens en ontwikkelingen onderzocht op het gebied van migratie en mobiliteit (Schengenvisa, legale migratie, onregelmatige migratie, beveiliging van en fraude met reisdocumenten), criminaliteit en veiligheid, economie, handel en toerisme, externe betrekkingen en mensenrechten, regionale samenhang en wederkerigheid. Ook werd een beoordeling gegeven van de risicoscenario’s die het gevolg zouden kunnen zijn van visumliberalisering. De Commissie concludeerde dat de aanzienlijke verbetering van de economische en sociale situatie van de laatste jaren in Peru rechtvaardigt dat Peruanen visumvrije toegang krijgen tot het grondgebied van de lidstaten, terwijl de aan visumliberalisering verbonden risico’s werden beoordeeld als beheersbaar wanneer onder meer nauwer wordt samengewerkt inzake terugkeer en de grenscontroles correct worden uitgevoerd. De visumvrijstellingsovereenkomst voorziet daarnaast in de nodige waarborgen, waardoor de overeenkomst kan worden opgeschort of beëindigd indien dat nodig mocht zijn om een eind te maken aan veiligheids- of migratierisico’s voor de Unie.

               In maart 2015 heeft de Commissie de Raad aanbevolen om haar te machtigen onderhandelingen over een visumvrijstellingsovereenkomst te openen met Colombia en Peru
                  5
               . Op 19 mei 2015 heeft de Raad de Commissie onderhandelingsrichtsnoeren aangereikt. De onderhandelingen met Peru zijn op 20 mei 2015 in Brussel geopend. Tijdens de bijeenkomst kon de gehele ontwerptekst worden bekeken. Er werden enkele wijzigingen voorgesteld en over alle aspecten werd overeenstemming bereikt. Tijdens de daaropvolgende dagen werd nog een kleine wijziging aangebracht.

               Op 9 juni 2015 werd de overeenkomst door de hoofdonderhandelaars geparafeerd. Op 10 juni 2015 vond in de marge van de top EU-Celac een officiële plechtigheid plaats. Op 27 mei 2015 werd de tekst van de overeenkomst aan de lidstaten meegedeeld en op 15 juni 2015 werd verdere informatie verstrekt op een bijeenkomst van de Groep Visa van de Raad.

               2.RECHTSGRONDSLAG

               Voor de Unie is artikel 77, lid 2, onder a), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), in samenhang met artikel 218 daarvan, de rechtsgrondslag voor de overeenkomst.

               Bijgaand voorstel is het rechtsinstrument voor de ondertekening van de overeenkomst. De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid.

               Aangezien Peru zijn interne ratificatieprocedure snel kan afronden, wordt in het voorstel betreffende de ondertekening bepaald dat de overeenkomst voorlopig wordt toegepast vanaf de dag volgende op de datum van ondertekening, overeenkomstig artikel 218, lid 5, VWEU. Aangezien voor de sluiting van de overeenkomst de goedkeuring van het Europees Parlement vereist is, zal de Commissie het Europees Parlement van de voorlopige toepassing van de overeenkomst in kennis stellen.

               3.RESULTAAT VAN DE ONDERHANDELINGEN

               De Commissie is van mening dat de doelstellingen die de Raad in de onderhandelingsrichtsnoeren had geformuleerd, zijn bereikt en dat de ontwerp-visumvrijstellingsovereenkomst aanvaardbaar is voor de Unie.

               De overeenkomst houdt uiteindelijk het volgende in:

               Doel

               De overeenkomst voorziet in visumvrij reizen voor de burgers van de Europese Unie en voor de burgers van Peru die naar het grondgebied van de andere partij reizen voor ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen.

               Om ervoor te zorgen dat alle EU-burgers gelijk worden behandeld, is in de overeenkomst een bepaling opgenomen die inhoudt dat Peru de overeenkomst alleen ten aanzien van alle lidstaten van de Europese Unie kan opschorten of beëindigen, en dat omgekeerd ook de Unie de overeenkomst alleen voor alle lidstaten kan opschorten of beëindigen.

               De specifieke situatie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland komt tot uiting in de preambule.

               Toepassingsgebied

               De visumvrijstelling geldt voor alle categorieën personen (houders van gewone paspoorten, diplomatieke paspoorten, dienstpaspoorten, officiële paspoorten en speciale paspoorten) en voor reizen voor alle doeleinden, behalve voor het verrichten van een bezoldigde bezigheid. Voor deze laatste categorie reizigers behouden zowel de lidstaten als Peru de vrijheid om voor de onderdanen van de andere partij een visum verplicht te stellen overeenkomstig het toepasselijke Unierecht of het toepasselijke nationale recht. Om een geharmoniseerde toepassing te waarborgen, is aan de overeenkomst een gemeenschappelijke verklaring gehecht over de interpretatie van de categorie personen die reizen om een bezoldigde bezigheid te verrichten.

               Duur van het verblijf

               De overeenkomst voorziet in visumvrij reizen voor de burgers van de Europese Unie en voor de burgers van Peru die naar het grondgebied van de andere partij reizen voor ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen. Aan de overeenkomst is een gemeenschappelijke verklaring gehecht over de interpretatie van deze termijn van 90 dagen binnen een periode van 180 dagen.

               De overeenkomst houdt rekening met de situatie van de lidstaten die het Schengenacquis nog niet volledig toepassen. De visumvrijstelling geeft burgers van Peru het recht om gedurende 90 dagen binnen een periode van 180 dagen op het grondgebied van elk van die lidstaten (Bulgarije, Kroatië, Cyprus en Roemenië) te verblijven, zolang deze geen deel uitmaken van het Schengengebied zonder binnengrenzen, onafhankelijk van de periode die voor het gehele Schengengebied geldt.

               Territoriale toepassing

               De overeenkomst bevat bepalingen betreffende de territoriale toepassing: ten aanzien van Frankrijk en Nederland geldt de visumvrijstelling voor de burgers van Peru alleen voor verblijf op het Europese grondgebied van deze lidstaten.

               Verklaringen

               Naast de bovengenoemde gemeenschappelijke verklaringen zijn nog vier gemeenschappelijke verklaringen aan de overeenkomsten gehecht:

               –een verklaring over de betrokkenheid van Noorwegen, IJsland, Zwitserland en Liechtenstein bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis;

               –een verklaring over de volledige verspreiding van informatie over de inhoud en de gevolgen van de visumvrijstellingsovereenkomst en aanverwante kwesties, zoals de toegangsvoorwaarden;

               –een verklaring over de invoering van biometrische paspoorten door de Republiek Peru, die luidt dat Peru zich ertoe verbindt vanaf uiterlijk 31 december 2015 biometrische paspoorten af te geven en dat het uitblijven van de invoering van biometrische paspoorten tot na die datum voldoende reden is voor opschorting van de overeenkomst; en

               –een verklaring over samenwerking inzake onregelmatige migratie. In deze verklaring wordt herinnerd aan de verbintenis uit hoofde van artikel 49, lid 3, van de overeenkomst inzake politieke dialoog en samenwerking tussen de Unie en de Andesgemeenschap met betrekking tot de overname van de onregelmatige migranten van de partijen. De partijen zullen de naleving van deze verbintenis nauwlettend in het oog houden en komen overeen een overnameovereenkomst te sluiten indien een der partijen daarom verzoekt, met name in geval van een toename van onregelmatige migratie en problemen in verband met de overname van onregelmatige migranten. Het uitblijven van de sluiting van een overnameovereenkomst wanneer daartoe een verzoek is gedaan, is voldoende reden voor opschorting van de overeenkomst.

               4.CONCLUSIE

               Gezien de bovengenoemde resultaten stelt de Commissie voor dat de Raad:

               –besluit dat de overeenkomst namens de Unie wordt ondertekend en de voorzitter van de Raad machtigt om de persoon (personen) aan te wijzen die gemachtigd wordt (worden) de overeenkomst namens de Unie te ondertekenen;

               –in afwachting van de inwerkingtreding van de overeenkomst de voorlopige toepassing ervan goedkeurt.

               2015/0197 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende de ondertekening, namens de Unie, en de voorlopige toepassing van de overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Peru inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 77, lid 2, onder a), in samenhang met artikel 218, lid 5,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Bij Verordening (EU) nr. 509/2014 van het Europees Parlement en de Raad
                  6
                is Peru verplaatst van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 539/2001 van Raad
                  7
                naar bijlage II daarbij.

               (2)Bij het land staat een voetnoot die luidt dat de visumvrijstelling geldt vanaf de datum van inwerkingtreding van een met de Europese Unie te sluiten visumvrijstellingsovereenkomst.

               (3)Overeenkomstig overweging 5 van Verordening (EU) nr. 509/2014 heeft de Commissie de situatie van Peru ten aanzien van de in die verordening opgenomen criteria beoordeeld. Op 29 oktober 2014 heeft de Commissie een verslag vastgesteld waarvan de conclusie luidde dat de economische en sociale situatie in Peru er de laatste jaren sterk op is vooruitgegaan, en dat het daarom gerechtvaardigd is dat Peruanen voor het reizen naar het grondgebied van de lidstaten worden vrijgesteld van de visumplicht.

               (4)Bij besluit van 19 mei 2015 heeft de Raad de Commissie gemachtigd te onderhandelen over een overeenkomst tussen de Europese Unie en Peru inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf. De onderhandelingen over de overeenkomst zijn op 20 mei 2015 geopend en spoedig daarna afgerond.

               (5)De op 9 juni 2015 geparafeerde overeenkomst dient te worden ondertekend en de aangehechte verklaringen dienen te worden goedgekeurd. In afwachting van de voltooiing van de procedures voor de formele sluiting ervan dient de overeenkomst voorlopig te worden toegepast.

               (6)Overeenkomstig het Protocol betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht en het Protocol betreffende het Schengenacquis dat is opgenomen in het kader van de Europese Unie, beide gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en bevestigend dat de bepalingen van de overeenkomst niet van toepassing zijn op het Verenigd Koninkrijk en Ierland,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               De ondertekening van de overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Peru inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf (hierna „de overeenkomst” genoemd) wordt namens de Unie goedgekeurd, onder voorbehoud van de sluiting ervan.

               De tekst van de overeenkomst is aan dit besluit gehecht.

               Artikel 2

               De aan dit besluit gehechte verklaringen worden namens de Unie goedgekeurd.

               Artikel 3

               De voorzitter van de Raad wordt gemachtigd de persoon (personen) aan te wijzen die bevoegd is (zijn) de overeenkomst namens de Unie te ondertekenen, onder voorbehoud van de sluiting ervan.

               Artikel 4

               In afwachting van de voltooiing van de procedures voor de sluiting ervan wordt de overeenkomst op voorlopige basis toegepast vanaf de dag volgende op de datum van ondertekening.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)
                  Verordening (EG) nr. 539/2001 van de Raad van 15 maart 2001 tot vaststelling van de lijst van derde landen waarvan de onderdanen bij overschrijding van de buitengrenzen in het bezit moeten zijn van een visum en de lijst van derde landen waarvan de onderdanen van die plicht zijn vrijgesteld (PB L 81 van 21.3.2001, blz. 1).

                     (2)
                  Verordening (EU) nr. 509/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 539/2001 van de Raad tot vaststelling van de lijst van derde landen waarvan de onderdanen bij overschrijding van de buitengrenzen in het bezit moeten zijn van een visum en de lijst van derde landen waarvan de onderdanen van die plicht zijn vrijgesteld (PB L 149 van 20.5.2014, blz. 67).

                     (3)
                  COM(2014) 663 van 29.10.2014.

                     (4)
                  COM(2014) 665 van 29.10.2014.

                     (5)
                  COM(2015) 119 van 11.3.2015.

                     (6)
                  Verordening (EU) nr. 509/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 539/2001 van de Raad tot vaststelling van de lijst van derde landen waarvan de onderdanen bij overschrijding van de buitengrenzen in het bezit moeten zijn van een visum en de lijst van derde landen waarvan de onderdanen van die plicht zijn vrijgesteld (PB L 149 van 20.5.2014, blz. 67).

                     (7)
                  Verordening (EG) nr. 539/2001 van de Raad van 15 maart 2001 tot vaststelling van de lijst van derde landen waarvan de onderdanen bij overschrijding van de buitengrenzen in het bezit moeten zijn van een visum en de lijst van derde landen waarvan de onderdanen van die plicht zijn vrijgesteld (PB L 81 van 21.3.2001, blz. 1).

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 14.9.2015
            COM(2015) 437 final
            BIJLAGE
            bij het
            Voorstel voor een besluit van de Raad
            betreffende de ondertekening, namens de Unie, en de voorlopige toepassing van de overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Peru inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf

               BIJLAGE

               bij het

               Voorstel voor een besluit van de Raad

               betreffende de ondertekening, namens de Unie, en de voorlopige toepassing van de overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Peru inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf

               OVEREENKOMST

               tussen de Europese Unie en de Republiek Peru inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf

               DE EUROPESE UNIE, hierna „de Unie” of „de EU” genoemd, en

               DE REPUBLIEK PERU, hierna „Peru” genoemd,

               hierna samen „de partijen” genoemd,

               MET HET OOG OP de verdere ontwikkeling van de vriendschappelijke betrekkingen tussen de partijen en vanuit de wens om het reizen gemakkelijker te maken door voor hun burgers te zorgen voor vrijstelling van de visumplicht voor toegang en kort verblijf,

               GEZIEN Verordening (EU) nr. 509/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 539/2001 van de Raad tot vaststelling van de lijst van derde landen waarvan de onderdanen bij overschrijding van de buitengrenzen in het bezit moeten zijn van een visum en de lijst van derde landen waarvan de onderdanen van deze plicht zijn vrijgesteld
                  1
               , waarbij onder meer negentien derde landen, waaronder Peru, worden verplaatst naar de lijst van derde landen waarvan de onderdanen voor korte verblijven in de lidstaten van de Europese Unie (EU) zijn vrijgesteld van de visumplicht,

               INDACHTIG artikel 1 van Verordening (EU) nr. 509/2014, waarin wordt bepaald dat voor deze negentien landen de vrijstelling van de visumplicht pas van toepassing wordt vanaf de datum van inwerkingtreding van een met de Europese Unie te sluiten visumvrijstellingsovereenkomst,

               GELEID DOOR DE WENS het beginsel van gelijke behandeling van alle EU-burgers te waarborgen,

               REKENING HOUDEND met het feit dat personen die reizen om een bezoldigde bezigheid te verrichten tijdens hun korte verblijf, niet onder deze overeenkomst vallen, en dat derhalve voor deze categorie personen de desbetreffende regels van het Unierecht en het nationale recht van de lidstaten en het nationale recht van Peru inzake de visumplicht of de visumvrijstelling en inzake de toegang tot werk van toepassing blijven,

               REKENING HOUDEND met het Protocol betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht en het Protocol betreffende het Schengenacquis dat is opgenomen in het kader van de Europese Unie, beide gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en bevestigend dat de bepalingen van deze overeenkomst niet van toepassing zijn op het Verenigd Koninkrijk en Ierland,

               ZIJN HET VOLGENDE OVEREENGEKOMEN:

               ARTIKEL 1

               Doel

               Deze overeenkomst voorziet in visumvrij reizen voor de burgers van de Unie en voor de burgers van Peru die naar het grondgebied van de andere partij reizen voor ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen.

               ARTIKEL 2

               Definities

               Voor de toepassing van deze overeenkomst wordt verstaan onder:

               a)
                     „lidstaat”: een lidstaat van de Unie, met uitzondering van het Verenigd Koninkrijk en Ierland;

               b)
                     „burger van de Unie”: een onderdaan van een lidstaat als bedoeld onder a);

               c)
                     „burger van Peru”: eenieder die het staatsburgerschap van Peru bezit;

               d)
                     „Schengengebied”: het gebied zonder binnengrenzen bestaande uit het grondgebied van de lidstaten, als bedoeld onder a), die het Schengenacquis volledig toepassen.

               ARTIKEL 3

               Toepassingsgebied

               1.
                     Burgers van de Unie die in het bezit zijn van een door een lidstaat afgegeven gewoon paspoort, diplomatiek paspoort, dienstpaspoort, officieel paspoort of speciaal paspoort kunnen zonder visum het grondgebied van Peru inreizen en er verblijven gedurende de in artikel 4, lid 1, bedoelde periode.

               Burgers van Peru die in het bezit zijn van een door Peru afgegeven gewoon paspoort, diplomatiek paspoort, dienstpaspoort, officieel paspoort of speciaal paspoort kunnen zonder visum het grondgebied van de lidstaten inreizen en er verblijven gedurende de in artikel 4, lid 2, bedoelde periode.

               2.
                     Lid 1 van dit artikel is niet van toepassing op personen die reizen om een bezoldigde bezigheid te verrichten.

               Voor deze categorie personen kan elke lidstaat afzonderlijk beslissen de visumplicht aan de burgers van Peru op te leggen of de visumplicht op te heffen, overeenkomstig artikel 4, lid 3, van Verordening (EG) nr. 539/2001
                  2
                van de Raad.

               Voor deze categorie personen kan Peru over de visumplicht of de visumvrijstelling voor de burgers van elke lidstaat afzonderlijk beslissen overeenkomstig zijn nationale wetgeving.

               3.
                     De bij deze overeenkomst geregelde visumvrijstelling laat de wetgeving van de partijen inzake de voorwaarden voor toegang en kort verblijf onverlet. De lidstaten en Peru behouden zich het recht voor de toegang tot en het kort verblijf op hun grondgebied te weigeren indien aan een of meer van deze voorwaarden niet wordt voldaan.

               4.
                     De visumvrijstelling geldt ongeacht de wijze van vervoer die wordt gebruikt om de grenzen van de partijen te overschrijden.

               5.
                     Vraagstukken die niet onder deze overeenkomst vallen, worden geregeld door het Unierecht, het nationale recht van de lidstaten en het nationale recht van Peru.

               ARTIKEL 4

               Duur van het verblijf

               1.
                     Burgers van de Unie mogen gedurende ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen op het grondgebied van Peru verblijven.

               2.
                     Burgers van Peru mogen gedurende ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen op het grondgebied verblijven van de lidstaten die het Schengenacquis volledig toepassen. Bij de berekening van deze termijn wordt geen rekening gehouden met het verblijf in lidstaten die het Schengenacquis nog niet volledig toepassen.

               Burgers van Peru mogen gedurende ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen op het grondgebied verblijven van elk van de lidstaten die het Schengenacquis nog niet volledig toepassen, onafhankelijk van de verblijfsperiode die is berekend voor het grondgebied van de lidstaten die het Schengenacquis volledig toepassen.

               3.
                     Deze overeenkomst laat onverlet dat zowel Peru als de lidstaten de verblijfsduur van 90 dagen kunnen verlengen overeenkomstig hun respectieve nationale recht en het Unierecht.

               ARTIKEL 5

               Territoriale toepassing

               1.
                     Deze overeenkomst is, wat de Franse Republiek betreft, uitsluitend van toepassing op het Europese grondgebied van de Franse Republiek.

               2.
                     Deze overeenkomst is, wat het Koninkrijk der Nederlanden betreft, uitsluitend van toepassing op het Europese grondgebied van het Koninkrijk der Nederlanden.

               ARTIKEL 6

               Gemengd comité voor het beheer van de overeenkomst

               1.
                     De partijen stellen een gemengd comité van deskundigen in (hierna het „comité” genoemd) dat bestaat uit vertegenwoordigers van de Unie en vertegenwoordigers van Peru. De Unie wordt vertegenwoordigd door de Europese Commissie.

               2.
                     Het comité heeft onder meer de volgende taken:

               a)
                     het houdt toezicht op de uitvoering van de overeenkomst;

               b)
                     het doet voorstellen voor wijzigingen van of toevoegingen aan de overeenkomst;

               c)
                     het beslecht geschillen die voortvloeien uit de interpretatie of de toepassing van de overeenkomst.

               3.
                     Het comité wordt op verzoek van één van de partijen bijeengeroepen wanneer dat nodig is.

               4.
                     Het comité stelt zijn reglement van orde vast.

               ARTIKEL 7

               Verhouding tussen deze overeenkomst en bestaande bilaterale visumvrijstellingsovereenkomsten tussen de lidstaten en Peru

               Deze overeenkomst heeft voorrang op bilaterale overeenkomsten of regelingen die zijn gesloten tussen afzonderlijke lidstaten en Peru, voor zover zij betrekking hebben op aangelegenheden die bij deze overeenkomst worden geregeld.

               ARTIKEL 8

               Slotbepalingen

               1.
                     Deze overeenkomst wordt door de partijen volgens hun interne procedures geratificeerd of goedgekeurd en treedt in werking op de eerste dag van de tweede maand volgende op de datum van de laatste van de twee kennisgevingen waarmee de partijen elkaar ervan in kennis stellen dat deze procedures zijn voltooid.

               Deze overeenkomst wordt op voorlopige basis toegepast vanaf de dag volgende op de datum van ondertekening.

               2.
                     Deze overeenkomst wordt voor onbepaalde tijd gesloten, maar kan worden opgezegd overeenkomstig lid 5.

               3.
                     Deze overeenkomst kan met wederzijdse schriftelijke instemming van de partijen worden gewijzigd. Wijzigingen worden van kracht nadat de partijen elkaar ervan in kennis hebben gesteld dat hun daartoe benodigde interne procedures zijn voltooid.

               4.
                     Elk van de partijen kan deze overeenkomst geheel of gedeeltelijk opschorten, met name in verband met de openbare orde, de bescherming van de nationale veiligheid of de bescherming van de volksgezondheid, onregelmatige immigratie of bij herinvoering van de visumplicht door een partij. Het besluit tot opschorting wordt uiterlijk twee maanden vóór de voorgenomen inwerkingtreding ervan meegedeeld aan de andere partij. Een partij die de toepassing van de overeenkomst heeft opgeschort, stelt de andere partij ervan in kennis dat de redenen voor de opschorting niet langer bestaan, zodra dit het geval is, en maakt een einde aan de opschorting.

               5.
                     Elke partij kan de overeenkomst opzeggen door middel van een schriftelijke kennisgeving aan de andere partij. De overeenkomst wordt 90 dagen daarna beëindigd.

               6.
                     Peru kan deze overeenkomst alleen ten aanzien van alle lidstaten opschorten of beëindigen.

               7.
                     De Unie kan deze overeenkomst alleen ten aanzien van al haar lidstaten opschorten of beëindigen.

               Gedaan in tweevoud in de Bulgaarse, de Deense, de Duitse, de Engelse, de Estse, de Finse, de Franse, de Griekse, de Hongaarse, de Italiaanse, de Kroatische, de Letse, de Litouwse, de Maltese, de Nederlandse, de Poolse, de Portugese, de Roemeense, de Sloveense, de Slowaakse, de Spaanse, de Tsjechische en de Zweedse taal, zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek.

               GEMEENSCHAPPELIJKE VERKLARING BETREFFENDE IJSLAND, NOORWEGEN, ZWITSERLAND EN LIECHTENSTEIN

               De partijen nemen nota van de nauwe band tussen de Europese Unie en Noorwegen, IJsland, Zwitserland en Liechtenstein, met name uit hoofde van de overeenkomsten van 18 mei 1999 en 26 oktober 2004 inzake de wijze waarop deze landen worden betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis.

               Het is daarom wenselijk dat de autoriteiten van Noorwegen, IJsland, Zwitserland en Liechtenstein enerzijds, en Peru anderzijds, onverwijld bilaterale overeenkomsten sluiten inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf, die vergelijkbaar zijn met de onderhavige overeenkomst.

               GEMEENSCHAPPELIJKE VERKLARING BETREFFENDE DE INTERPRETATIE VAN DE IN ARTIKEL 3, LID 2, VAN DEZE OVEREENKOMST BEDOELDE CATEGORIE VAN PERSONEN DIE REIZEN OM EEN BEZOLDIGDE BEZIGHEID TE VERRICHTEN

               Met het oog op een gemeenschappelijke interpretatie komen de partijen overeen dat in de zin van deze overeenkomst de categorie van personen die een bezoldigde bezigheid verrichten, personen omvat die naar het grondgebied van de andere partij reizen om daar als werknemer of als dienstverlener winstgevende beroepswerkzaamheden of een betaalde activiteit uit te oefenen.

               Onder deze categorie vallen niet:

               –
                     zakenlieden, dat wil zeggen personen die reizen in verband met zakelijke besprekingen (zonder in loondienst te zijn in het land van de andere partij),

               –
                     sporters of artiesten die op ad-hocbasis een activiteit verrichten,

               –
                     journalisten die worden uitgezonden door de media van hun land van verblijf, en

               –
                     stagiairs binnen een en dezelfde onderneming.

               In het kader van zijn taken op grond van artikel 6 van deze overeenkomst houdt het gemengd comité toezicht op de uitvoering van deze verklaring en kan het wijzigingen voorstellen indien het dat, op basis van de ervaringen van de partijen, nodig acht.

               Deze verklaring doet geen afbreuk aan de definitie van categorieën reizigers die bij het natio0nale recht van Peru is vastgesteld met het oog op de inreis, de uitreis, de doorreis en het verblijf op het grondgebied van Peru.

               GEMEENSCHAPPELIJKE VERKLARING BETREFFENDE DE INTERPRETATIE VAN DE TERMIJN VAN 90 DAGEN BINNEN EEN PERIODE VAN 180 DAGEN ZOALS BEDOELD IN ARTIKEL 4 VAN DEZE OVEREENKOMST

               De partijen komen overeen dat de termijn van ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen, zoals bedoeld in artikel 4 van deze overeenkomst, kan bestaan uit één aaneengesloten bezoek of uit meerdere opeenvolgende bezoeken die in totaal niet meer dan 90 dagen binnen een periode van 180 dagen beslaan.

               Hierbij wordt uitgegaan van een referentieperiode van 180 dagen die zodanig wordt berekend dat op elke dag van het verblijf wordt gekeken naar de aan die dag voorafgaande periode van 180 dagen om na te gaan of nog steeds aan de voorwaarde van 90 dagen binnen een periode van 180 dagen wordt voldaan. Dit betekent onder meer dat een ononderbroken afwezigheid van 90 dagen recht geeft op een nieuw verblijf van ten hoogste 90 dagen.

               GEMEENSCHAPPELIJKE VERKLARING BETREFFENDE INFORMATIEVERSTREKKING AAN DE BURGERS OVER DE VISUMVRIJSTELLINGSOVEREENKOMST

               Gezien het belang van transparantie voor de burgers van de Europese Unie en de burgers van Peru komen de partijen overeen dat zij zullen zorgen voor verspreiding van alle informatie over de inhoud en de gevolgen van de visumvrijstellingsovereenkomst en aanverwante kwesties, zoals de toegangsvoorwaarden.

               GEMEENSCHAPPELIJKE VERKLARING BETREFFENDE DE INVOERING VAN BIOMETRISCHE PASPOORTEN DOOR DE REPUBLIEK PERU

               De Republiek Peru verklaart als partij dat zij een opdracht voor de vervaardiging van biometrische paspoorten heeft gegund en dat zij zich ertoe verbindt uiterlijk op 31 december 2015 te beginnen met de afgifte van biometrische paspoorten aan haar burgers. Deze paspoorten zullen volledig voldoen aan de vereisten van de ICAO, zoals die zijn opgenomen in ICAO Doc 9303.

               De partijen komen overeen dat indien op 31 december 2015 de biometrische paspoorten nog niet zijn ingevoerd, dit voldoende reden is voor opschorting van de overeenkomst volgens de procedures van artikel 8, lid 4.

               GEMEENSCHAPPELIJKE VERKLARING BETREFFENDE SAMENWERKING INZAKE ONREGELMATIGE MIGRATIE

               De partijen herinneren eraan dat uit hoofde van artikel 49, lid 3, van de overeenkomst inzake politieke dialoog en samenwerking tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Andesgemeenschap en haar lidstaten, anderzijds, de partijen overeenkomen hun onregelmatige migranten over te nemen.

               De partijen zullen de naleving van deze verbintenis nauwlettend in het oog houden. Zij komen overeen dat zij, indien een der partijen daarom verzoekt, en in het bijzonder indien zich na de inwerkingtreding van de overeenkomst inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf een toename voordoet van onregelmatige migratie of van problemen in verband met de overname van onregelmatige migranten, een overeenkomst zullen sluiten om de specifieke verplichtingen van beide partijen in verband met overname te regelen.

               De partijen komen overeen dat het uitblijven van de sluiting van een overnameovereenkomst wanneer daartoe een verzoek is gedaan, voldoende reden is voor opschorting van onderhavige overeenkomst volgens de procedures van artikel 8, lid 4.

               _________________

                     (1)
                  PB L 149 van 20.5.2014, blz. 67.

                     (2)
                  Verordening (EG) nr. 539/2001 van de Raad van 15 maart 2001 tot vaststelling van de lijst van derde landen waarvan de onderdanen bij overschrijding van de buitengrenzen in het bezit moeten zijn van een visum en de lijst van derde landen waarvan de onderdanen van die plicht zijn vrijgesteld (PB L 81 van 21.3.2001, blz. 1).