COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN
                                              C0M(94) 386 def.
                                              Brussel, 16.09.1994
                                              94/ 0206(CNS)
                          Voorstel voor een
                       BESCHIKKING VAN DE RAAD
      inzake de toetreding van de Gemeenschap tot de Overeenkomst
     tot oprichting van de Tonijncommissie voor de Indische Oceaan
                    (door de Comm i ss i e i nged i end)
 ---pagebreak---                                   TOELICHTING
De Gemeenschap heeft als lid van de FAO deelgenomen aan de werkzaamheden
inzake een overeenkomst tot oprichting van de Tonijncommissie voor de Indische
Oceaan. Deze overeenkomst is in november 1993 door de Raad van de FAO
goedgekeurd.
De overeenkomst heeft tot doel, overeenkomstig de bepalingen van het zeerecht,
de internationale samenwerking te bevorderen om het beheer en de
instandhouding van tonijn en verwante soorten in de Indische Oceaan te
verzekeren. Hiervoor wordt een commissie opgericht die bevoegd is om ter zake
maatregelen te nemen.
Aangezien vissers van de Gemeenschap traditioneel de visserijactiviteiten
beoefenen die onder de overeenkomst vallen, stelt de Commissie aan de Raad
voor een besluit te nemen inzake de toetreding van de Europese Gemeenschap tot
de Overeenkomst tot oprichting van de Tonijncommissie voor de Indische Oceaan
en de toetredingsakte zo spoedig mogelijk neer te leggen bij de Directeur-
generaal van de FAO.
Hierbij zij nog aangetekend dat de overeenkomst betrekking heeft op
instandhoudings- en beheersaspecten die onder de exclusieve bevoegdheid van
de Gemeenschap op visserijgebied vallen, waardoor alleen de Gemeenschap
toetredingsgerechtigd is. Dit sluit niet uit dat sommige Lid-Staten
afzonderlijk tot de overeenkomst kunnen toetreden, met name wanneer zij
verantwoordelijk zijn voor de buitenlandse betrekkingen van in het betrokken
gebied gelegen delen van hun grondgebied waarop het EG-Verdrag niet van
toepassing is.
                                       A
 ---pagebreak---                                VOORSTEL VOOR EEN
                              BESLUIT VAN DE RAAD
                                      VAN
         inzake de toetreding- van de Gemeenschap tot de Overeenkomst
        tot oprichting van de Tonijncommissie voor de Indische Oceaan
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid
op artikel 43, juncto artikel 228, lid 3, eerste alinea,
gezien het voorstel van de Commissie,
gezien het advies van het Europese Parlement,,,,
overwegende dat de Gemeenschap is toegetreden tot het Verdrag van de Verenigde
Naties inzake het recht van de zee, dat alle leden van de internationale
gemeenschap ertoe verplicht samen te werken om de biologische rijkdommen van
de zee in stand te houden en te beheren;
overwegende de Gemeenschap, wat de zeevisserij betreft, bevoegd is om
maatregelen vast te stellen op het gebied van de instandhouding en toet beheer
van de visbestanden en om ter zake verplichtingen aan te gaan tegenover derde
landen of internationale organisaties;
overwegende dat de Gemeenschap te dien einde heeft deelgenomen             aan
internationale onderhandelingen welke hebben geleid tot een overeenkomst   tot
oprichting van de Tonijncommissie voor de Indische Oceaan, die in           de
zeventwintigste zitting, in november 1993, door de Vergadering van          de
Voedselen Landbouworganisatie van de Verenigde Naties is goedgekeurd;
overwegende dat deze overeenkomst een adequaat kader vormt voor het versterken
van de internationale samenwerking met het oog op de instandhouding en het
Verantwoorde gebruik van tonijn en verwante soorten in de Indische Oceaan;
overwegende dat de vissers van de Gemeenschap in de Indische Oceaan op deze
soorten vissen en dat de Gemeenschap er derhalve bij gebaat is tot deze
overeenkomst toe te treden,
    PB nr.
 ---pagebreak--- BESLUIT:
                                  Artikel 1
De Overeenkomst tot oprichting van de Tonijncommissie voor de Indische Oceaan
wordt goedgekeurd namens de Gemeenschap.
De tekst van de Overeenkomst is bij dit besluit gevoegd.
                                  Artikel 2
De voorzitter van de Raad wijst de persoon aan die gerechtigd is om de akte
van   toetreding   bij    de   Directeur-generaal   van    de   Voedsel-   en
Landbouworganisatie van de Verenigde Naties neer te leggen, overeenkomstig
artikel XVII, lid 1, van de Overeenkomst.
Gedaan te Brussel,
                                             Voor de Raad,
                                             De Voorzitter
                                        3
 ---pagebreak---                     OVEREENKOMST TOT OPRICHTING VAN DE
                  TONIJNCOMMISSIE VOOR DE INDISCHE OCEAAN
PREAMBULE
De overeenkomstsluitende partijen,
Erkennende dat het wenselijk is het vreedzame gebruik van de zeeën en oceanen, en het
rechtvaardige en doelmatige gebruik en de bescherming en het behoud van de biologische
rijkdommen ervan te bevorderen;
Geleid door de wens bij te dragen tot de totstandkoming van een billijke en rechtvaardige
internationale economische orde die terdege rekening houdt met de specifieke belangen en
behoeften van de ontwikkelingslanden;
Geleid door de wens samen te werken om de instandhouding van tonijn en verwante soorten
in de Indische Oceaan te verzekeren, en het optimale gebruik ervan en de duurzame
ontwikkeling van de visserij te bevorderen;
Erkennende met name dat het voor de ontwikkelingslanden in het gebied van de Indische
Oceaan bijzonder belangrijk is dat zij een billijk aandeel krijgen uit de rijkdommen van de
zee;
Gelet op het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee, dat openstaat voor
ondertekening sedert 10 december 1982, en inzonderheid op de artikelen 56, 64 en 116 tot
en met 119 daarvan;
Overwegende dat de instandhouding van tonijn en verwante soorten, en het duurzaam en
verantwoord gebruik van de tonijnbestanden in de Indische Oceaan aanzienlijk zouden worden
bevorderd, indien maatregelen werden genomen in overleg tussen de Kuststaten van de
Indische Oceaan en de andere Staten waarvan de onderdanen in dat gebied op tonijn en
verwante soorten vissen;
Indachtig het Verdrag inzake de Tonijnorganisatie voor het westelijk deel van de Indische
Oceaan, dat openstaat voor ondertekening sedert 19 juni 1991;
Overwegende dat de bovengenoemde doelstellingen het best kunnen worden verwezenlijkt
door een commissie op te richten overeenkomstig artikel XIV van het Statuut van de Voedsel-
en Landbouworganisatie der Verenigde Naties;
 ---pagebreak--- Zijn overeengekomen als volgt:
                                           Artikel I
                            OPRICHTING VAN DE COMMISSIE
De overeenkomstsluitende partijen besluiten hierbij tot de oprichting van de Tonijncommissie
voor de Indische Oceaan (hierna te noemen "de Commissie") in het kader van de Voedsel-
en Landbouworganisatie der Verenigde Naties (hierna te noemen de "FAO").
                                          Artikel II
                                 BEVOEGDHEIDSGEBIED
Het gebied waarvoor de Commissie bevoegd is (hierna te noemen "het Gebied"), omvat de
Indische Oceaan (voor de toepassing van deze Overeenkomst samenvallend met de statistische
vakken 51 en 57 van de FAO zoals aangegeven op de in Bijlage A opgenomen kaart) en de
aangrenzende zeeën ten noorden van de Antarctische convergentie, voor zover deze zeeën in
aanmerking dienen te worden genomen voor de doelstellingen van instandhouding en beheer
van de visbestanden die tijdens hun migratie in de Indische Oceaan voorkomen.
                                          Artikel III
                       BETROKKEN VISSOORTEN EN BESTANDEN
Deze Overeenkomst is van toepassing op de in de Bijlage B genoemde vissoorten. Onder
"bestanden" wordt verstaan, de populaties van deze vissoorten die in het Gebied leven of er
tijdens hun migratie voorkomen.
                                          Artikel IV
                                     SAMENSTELLING
 I. Het lidmaatschap van de Commissie staat open voor de leden en geassocieerde leden van
    de FAO:
      a)die:
      l)de hoedanigheid hebben van Kuststaat die of geassocieerd lid dat geheel of
      gedeeltelijk in het Gebied is gelegen;
      2)   de hoedanigheid hebben van Staat of geassocieerd lid waarvan de vaartuigen in het
           Gebied vissen op de bestanden die onder deze Overeenkomst vallen;
                                                      ^
 ---pagebreak---        3)     de hoedanigheid hebben van regionale organisatie voor economische integratie
              waarvan een in 1) en 2) hierboven bedoelde Staat lid is en waaraan deze zijn
              bevoegdheid voor de onder deze Overeenkomst vallende aangelegenheden heeft
              overgedragen; en
       b)     die overeenkomstig het bepaalde in artikel XVII, lid 1, tot deze Overeenkomst zijn
              toegetreden.
2 Dits een meerderheid van tweederde van de leden hiermee akkoord gaat, kan de
    Commissie het lidmaatschap verlenen aan alle andere Staten die geen lid zijn van de FAO,
    maar die lid zijn van de Verenigde Naties, van één van haar gespecialiseerde instellingen
    of van de Internationale Organisatie voor Atoomenergie, voor zover het gaat om
    a)     I)   geheel of gedeeltelijk in het Gebied gelegen Kuststaten; of
          2)    Staten waarvan de vaartuigen in het Gebied vissen op de bestanden die onder
                deze Overeenkomst vallen; en
    b)    deze Staten een verzoek om toetreding hebben ingediend dat vergezeld is van een
          officieel document waarbij zij verklaren tot de Overeenkomst zoals deze op het
          tijdstip van toetreding geldt, toe te treden overeenkomstig artikel XVII, lid 2.
3. Om de verwezenlijking van de doelstellingen van deze Overeenkomst te vergemakkelijken,
    werken de leden van de Commissie samen om Staten of regionale organisaties voor
   economische integratie die aan de voorwaarden voldoen, maar nog geen lid van de
   Commissie zijn, tot toetreding aan te sporen.
4 Indien een lid van de Commissie gedurende twee opeenvolgende kalenderjaren niet meer
   aan de in lid 1 of lid 2 hierboven gestelde voorwaarden voldoet, kan de Commissie, na
   raadpleging van het betrokken lid, besluiten dat het lid de Overeenkomst heeft opgezegd.
   Deze opzegging treedt in werking op de dag waarop het besluit wordt genomen.
5. Voor de toepassing van deze Overeenkomst wordt onder "de vaartuigen van een
   toegetreden organisatie" verstaan, de vaartuigen van de Lid-Staten van de betrokken
   organisatie.
6. Geen enkele bepaling van deze Overeenkomst noch eender welke uit hoofde van deze
   Overeenkomst gestelde handeling mag worden geïnterpreteerd als een wijziging of
   verandering in het standpunt van enige overeenkomstsluitende partij met betrekking tot de
   juridische status van de onder deze Overeenkomst vallende gebieden.
 ---pagebreak---                                         Artikel V
   DOELSTELLINGEN, TAKEN EN VERPLICHTINGEN VAN DE COMMISSIE
 De Commissie heeft tot doel de samenwerking tussen haar leden aan te moedigen, ten
 einde door middel van een doelmatig beheer de instandhouding en het optimale gebruik
 van de onder deze Overeenkomst vallende bestanden te waarborgen en de duurzame
 ontwikkeling van de exploitatie ervan te bevorderen.
 Om deze doelstellingen te verwezenlijken, heeft de Commissie de volgende, in
 overeenstemming met de relevante principebepalingen van het Verdrag van de Verenigde
 Naties vastgestelde taken en verplichtingen:
a)    permanent bewaken van de situatie en de evolutie van de visbestanden, analyseren
      en verspreiden van wetenschappelijke informatie, van statistieken over de vangst en
      de visserij-inspanning en van andere dienstige inlichtingen voor de instandhouding
      en het beheer van de onder deze Overeenkomst vallende bestanden en voor de visserij
      daarop;
b)    stimuleren, aanbevelen en coördineren van onderzoek- en ontwikkelingsactiviteiten
      met betrekking tot de onder deze Overeenkomst vallende bestanden en visserijtakken,
      alsmede van andere activiteiten die de Commissie van belang acht, zoals activiteiten
      op het gebied van technologie-overdracht, opleiding en economische valorisatie,
      waarbij in voldoende mate rekening dient te worden gehouden met de vereiste de
      leden van de Commissie van een billijk aandeel in de visserij-activiteiten te
      verzekeren en met de specifieke belangen en behoeften van de ontwikkelingslanden
      in het Gebied die lid zijn van de Commissie;
c)    volgens de procedure van artikel IX maatregelen nemen die op overtuigend
      wetenschappelijk bewijsmateriaal zijn gebaseerd, en die geschikt zijn om de
      instandhouding van de onder deze Overeenkomst vallende bestanden te waarborgen
      en het optimaal gebruik ervan in het hele Gebied te bevorderen;
d)   volgen van de economische en sociale aspecten van de visserij op de onder deze
      Overeenkomst vallende bestanden, met bijzondere aandacht voor de belangen van de
      Kuststaten-ontwikkelingslanden;
e)   controleren en vaststellen van haar programma en haar begroting, en van de
     rekeningen van het voorgaande boekjaar;
f)   indienen bij de Directeur-generaal van de FAO (hierna te noemen "de
     Directeur-generaal") van verslagen over haar activiteiten, haar programma, haar
     rekeningen en haar begroting, alsmede van rapporten over alle vraagstukken waarvoor
     actie van de Raad of de Vergadering van de FAO geboden zou kunnen zijn;
g)   vaststellen van het reglement van orde, het financieel reglement en de andere
     huishoudelijke regels die nodig zijn voor de uitoefening van haar taken; en
                                                  -?
 ---pagebreak---    h)     verrichten van alle andere werkzaamheden die nodig kunnen zijn om de hierboven
          genoemde doelstellingen te verwezenlijken
3. Om de verwezenlijking van de doelstellingen van deze Overeenkomst te vergemakkelijken,
   kan de Commissie besluiten nemen of aanbevelingen doen.
                                            Artikel VI
                             ZITTINGEN VAN DE COMMISSIE
1. Elke overeenkomstsluitende partij wordt op de zittingen van de Commissie
   vertegenwoordigd door één afgevaardigde, die zich mag laten bijstaan door een vervanger,
   alsmede door deskundigen en adviseurs. De vervangers, deskundigen en adviseurs mogen
   aan de besprekingen van de Commissie deelnemen, maar hebben, met uitzondering van
   de naar behoren gemachtigde vervangers, geen stemrecht.
2. Elk lid van de Commissie heeft één stem. Behalve wanneer in deze Overeenkomst anders
   is bepaald, worden de besluiten en aanbevelingen van de Commissie met meerderheid van
   de uitgebrachte stemmen vastgesteld. Het quorum is gelijk aan de meerderheid van de
   leden.
3 De Commissie kan haar reglement van orde met een meerderheid van tweederde van de
   leden vaststellen en het te allen tijde wijzigen. Dit reglement mag niet in tegenspraak zijn
   met de bepalingen van deze Overeenkomst en van het Statuut van de FAO.
4 De voorzitter van de Commissie roept de gewone jaarlijkse zitting van de Commissie
   bijeen.
5. De voorzitter van de Commissie kan op verzoek van ten minste één derde van de leden
   buitengewone zittingen van de Commissie bijeenroepen.
6 De Commissie kiest haar voorzitter en ten hoogste twee vice-voorzitters, die elk een
   ambtsperiode van twee jaar hebben en herkiesbaar zijn, maar niet langer dan vier
   opeenvolgende jaren dezelfde functie mogen vervullen. De Commissie behoort hierbij een
   billijke vertegenwoordiging van de Staten in de Indische Oceaan na te streven.
7. De Commissie kan haar financieel reglement vaststellen en het te allen tijde wijzigen met
   een meerderheid van twee derde. Dit reglement moet in overeenstemming zijn met de
   beginselen van het Financieel Reglement van de FAO. Het financieel reglement en de
   eventuele wijzigingen worden ter kennis gebracht aan het Financieel Comité van de FAO,
   dat ze kan afkeuren indien ze naar zijn oordeel strijdig zijn met de beginselen van het
   Financieel Reglement van de FAO.
8 Om een nauwe samenwerking tussen de Commissie en de FAO te bevorderen, kan de
   FAO zonder stemrecht deelnemen aan alle vergaderingen van de Commissie en haar in
   overeenstemming met artikel XII, lid 5, opgerichte ondergeschikte organen.
                                                       tf
 ---pagebreak---                                        Artikel VII
                                    WAARNEMERS
 Elk lid of geassocieerd lid van de FAO dat niet aangesloten is bij de Commissie, kan op
zijn verzoek worden uitgenodigd zich op de zittingen van de Commissie te laten
vertegenwoordigen door een waarnemer. De waarnemer kan memoranda indienen en
zonder stemrecht aan de besprekingen deelnemen.
Staten die geen lid zijn van de Commissie, noch lid of geassocieerd lid van de FAO, maar
wel lid van de Verenigde Naties, één van haar gespecialiseerde instellingen of de
Internationale Organisatie voor Atoomenergie, kunnen op hun verzoek worden uitgenodigd
de zittingen van de Commissie als waarnemer bij te wonen, mits de Commissie hieraan
via haar voorzitter haar goedkeuring hecht en met inachtneming van de bepalingen van
de Vergadering van de FAO inzake de toekenning van de status van waarnemer.
De Commissie kan intergouvernementele of, op verzoek, niet-gouvernementele organisaties
die op haar gebied bijzonder competent zijn, uitnodigen bepaalde zittingen bij te wonen.
                                      Artikel VIII
                                        BEHEER
De secretaris van de Commissie (hierna te noemen "de secretaris") wordt door de
Directeur-generaal benoemd in onderlinge overeenstemming met de Commissie of,
wanneer de benoeming tussen twee gewone zittingen van de Commissie plaatsvindt, in
onderlinge overeenstemming met de leden. Het personeel van de Commissie wordt
benoemd door de secretaris en valt onder zijn directe bevoegdheid. Voor de secretaris en
het personeel van de Commissie gelden het statuut en de arbeidsvoorwaarden van het
personeel van de FAO. De secretaris en het personeel zijn verantwoording verschuldigd
aan de Directeur-generaal.
De secretaris is belast met de tenuitvoerlegging van het beleid en de werkzaamheden van
de Commissie en geeft hiervan rekenschap aan de Commissie. Hij fungeert in voorkomend
geval tevens als secretaris van de ondergeschikte organen van de Commissie.
De Commissie heeft een eigen begroting voor haar uitgaven, met uitzondering van de
uitgaven voor personeel en materiële hulpmiddelen, welke de FAO ter beschikking kan
stellen. De ten laste van de FAO komende uitgaven worden vastgesteld en gefinancierd
in het kader van de tweejaarlijkse begroting die overeenkomstig het Algemeen Reglement
en het Financieel Reglement van de FAO door de Directeur-generaal wordt opgesteld en
door de Vergadering van de FAO wordt goedgekeurd.
                                                  3
 ---pagebreak---     De kosten voor de deelneming van de afgevaardigden, vervangers, deskundigen en
    adviseurs, in de hoedanigheid van vertegenwoordiger van de regering, aan de zittingen
    van de Commissie, haar subcommissies en comités, evenals de kosten voor de deelneming
    van waarnemers aan de zittingen, zijn ten laste van de respectieve regeringen en
   organisaties. De kosten van de deskundigen die op uitnodiging van de Commissie, haar
   subcommissies en comités de vergaderingen bijwonen op persoonlijke titel, zijn ten laste
   van de begroting van de Commissie.
                                          Artikel IX
                   PROCEDURES VOOR DE INSTANDHOUDINGS- EN
                                 BEHEERSMAATREGELEN
1 Onder voorbehoud van het in lid 2 bepaalde, kan de Commissie met een meerderheid van
   tweederde van de aanwezige en stemmende leden instandhoudingsen beheersmaatregelen
   vaststellen die, overeenkomstig dit artikel, bindend zijn voor haar leden.
2. De instandhoudings- en beheersmaatregelen met betrekking tot de bestanden waarvoor
   overeenkomstig lid 2 van artikel XII hierna een subcommissie is opgericht, worden
   vastgesteld op voorstel van de desbetreffende subcommissie.
3 De secretaris stelt de leden van de Commissie onverwijld in kennis van alle door de
   Commissie aangenomen instandhoudings- en beheersmaatregelen.
4 Onder voorbehoud van het in de leden 5 en 6 bepaalde, worden de overeenkomstig lid 1
   door de Commissie vastgestelde instandhoudings- en beheersmaatregelen bindend voor de
   leden 120 dagen na de in de kennisgeving van de secretaris vermelde dan wel elke andere
   door de Commissie vastgestelde datum.
5. Elk lid van de Commissie kan binnen 120 dagen na de vastgestelde datum of binnen de
   overeenkomstig lid 4 door de Commissie vastgestelde termijn bezwaar aantekenen tegen
   een op grond van lid 1 genomen instandhoudings- en beheersmaatregel. Het lid van de
   Commissie dat bezwaar heeft aangetekend tegen een maatregel, hoeft deze niet toe te
   passen. Alle andere leden van de Commissie kunnen eveneens bezwaar aantekenen binnen
   een extra termijn van 60 dagen te rekenen vanaf het verstrijken van de termijn van 120
   dagen. Bezwaren kunnen te allen tijde worden ingetrokken. In dat geval wordt de
   maatregel bindend voor het betrokken lid, hetzij onmiddellijk indien de maatregel reeds
   in werking is getreden, hetzij op het tijdstip waarop de maatregel overeenkomstig dit
   artikel in werking zal treden.
6 Indien meer dan één derde van de leden van de Commissie bezwaar aantekent tegen een
   overeenkomstig lid 1 genomen maatregel, is deze niet bindend voor de overige leden.
   Deze leden of een aantal onder hen kunnen evenwel overeenkomen de maatregel toch toe
   te passen.
                                                   ^yi&
 ---pagebreak---    De secretaris stelt alle leden van de Commissie onmiddellijk in kennis van de ontvangst
   van een bezwaar en van elke intrekking van een bezwaar.
   De Commissie kan met gewone meerderheid van de aanwezige en stemmende leden
   aanbevelingen inzake de instandhouding en het beheer van de visbestanden doen om de
   verwezenlijking van de doelstellingen van deze Overeenkomst te bevorderen.
                                            Artikel X
                                    TENUITVOERLEGGING
1 De leden van de Commissie doen het nodige om in hun nationale wetgeving maatregelen
   te laten opnemen, met inbegrip van passende sancties voor overtredingen, ter uitvoering
   van de bepalingen van deze Overeenkomst en van de overeenkomstig artikel IX, lid 1,
   bindend geworden instandhoudings- en beheersmaatregelen.
2. De leden van de Commissie brengen jaarlijks verslag uit over de overeenkomstig lid 1
   genomen maatregelen. Dit verslag dient aan de secretaris van de Commissie te worden
   toegezonden uiterlijk 60 dagen vóór de volgende gewone zitting van de Commissie.
3. De leden van de Commissie werken samen om een adequaat systeem op te zetten waarmee
   de uitvoering van de overeenkomstig artikel IX, lid 1, vastgestelde instandhoudings- en
   beheersntaatregelen doelmatig kan worden gecontroleerd. Zij richten hun aandacht hierbij
   op passende en doeltreffende instrumenten en technieken om de visserij-activiteiten te
   volgen en de voor de uitvoering van deze Overeenkomst vereiste inlichtingen te
   verzamelen.
4. De leden van de Commissie werken samen om informatie uit te wisselen over de visserij
   op onder deze Overeenkomst vallende visbestanden door onderdanen van Staten of
   organisaties die geen lid van de Commissie zijn.
                                           Artikel XI
                                IN FORM ATIEV ERSTREKKIN G
   De leden van de Commissie verstrekken de Commissie op haar verzoek alle beschikbare
   en toegankelijke statistische en andere inlichtingen die zij voor de uitvoering van deze
   Overeenkomst nodig kan hebben. De Commissie bepaalt de vorm en de inhoud van deze
   statistische inlichtingen en de frequentie waarmee zij moeten worden ingediend. Zij streeft
   er tevens naar statistische inlichtingen te verkrijgen met betrekking tot de visserij door
   Staten of organisaties die geen lid van de Commissie zijn.
                                                      ^ei
 ---pagebreak--- 2. Elk lid van de Commissie verstrekt de Commissie de tekst of eventueel een samenvatting
    van de geldende wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen met betrekking tot de
    instandhouding en het beheer van de onder deze Overeenkomst vallende visbestanden, en
   stelt haar in kennis van alle wijzigingen of intrekkingen van de desbetreffende bepalingen.
                                           Artikel XII
                               ONDERGESCHIKTE ORGANEN
1 De Commissie stelt een Permanent Wetenschappelijk Comité in.
2. De Commissie kan subcommissies voor één of meer van de onder deze Overeenkomst
   vallende visbestanden instellen.
3 De deelneming aan deze subcommissies staat open voor leden van de Commissie, zijnde
   hetzij Kuststaten in de wateren waarvan de visbestanden waarvoor de subcommissie
   bevoegd is zich tijdens hun migratie ophouden, hetzij Staten waarvan de vaartuigen aan
   de visserij op de desbetreffende bestanden deelnemen.
4. De subcommissies fungeren als orgaan voor overleg en samenwerking op het gebied van
   het beheer van de visbestanden waarvoor zij bevoegd zijn, en hebben in het bijzonder tot
   taak:
   a)    ds visbestanden te bewaken en daarover alle dienstige wetenschappelijke en andere
         inlichtingen te verzamelen;
   b)    de situatie en de ontwikkeling van de visbestanden te evalueren en te analyseren;
   c)    de onderzoek- en studiewerkzaamheden met betrekking tot deze bestanden te
         coördineren;
   d)    conclusies te trekken en de Commissie daarvan in kennis te stellen;
   e)    de leden van de Commissie aanbevelingen te doen voor adequate maatregelen, met
         name voor het verzamelen van de vereiste gegevens over de bestanden, en
         instandhoudings- en beheersmaatregelen voor te stellen;
   f) alle door de Commissie aangebrachte vraagstukken te onderzoeken.
5. Onder voorbehoud van de bepalingen van dit artikel, kan de Commissie de comités,
   werkgroepen en andere ondergeschikte organen oprichten die voor de uitvoering van deze
   Overeenkomst nodig worden geacht.
                                                        ^
 ---pagebreak--- 6. De Commissie kan subcommissies, comités, werkgroepen en andere ondergeschikte
     organen die voor hun financiering van haar afhankelijk zijn, oprichten voor zover daartoe
     op de goedgekeurde autonome begroting van de Commissie of op de begroting van de
     FAO, naargelang van het geval, financiële middelen voorhanden zijn. Komen de
     desbetreffende uitgaven ten laste van de FAO, dan is het de Directeur-generaal die bepaalt
    of de middelen voorhanden zijn. Voorafgaand aan elk besluit betreffende de oprichting van
    ondergeschikte organen dat aanleiding geeft tot uitgaven, ontvangt de Commissie een
     rapport van de secretaris of de Directeur-generaal, naargelang van het geval, over de
    administratieve en financiële gevolgen van het besluit.
7. De ondergeschikte organen verstrekken de Commissie alle inlichtingen over hun
    werkzaamheden die zij nodig acht.
                                           Artikel XIII
                                   FINANCIËLE BIJDRAGE
 1. Alle leden van de Commissie verbinden zich ertoe ieder jaar, volgens een door de
    Commissie vast te stellen verdeelsleutel, een bijdrage aan haar begroting te betalen.
2 Op iedere gewone zitting neemt de Commissie met eenparige stemmen haar begroting
    aan. Indien, ondanks alle pogingen daartoe, ter zitting geen eenparigheid kan worden
    bereikt, wordt de begroting in stemming gebracht en vastgesteld met een meerderheid van
    tweederde van de leden
3. a)     De hoogte van de bijdrage van elk lid van de Commissie wordt bepaald volgens een
         formule die de Commissie eenparig vaststelt en wijzigt.
    b)   Deze formule omvat voor elk lid een vast basisbedrag en daarnaast een variabel
         bedrag waarvoor onder andere de totale hoeveelheden van de onder deze
         Overeenkomst vallende soorten die door elk lid in het Gebied worden gevangen en
         aan land gebracht, en het inkomen per hoofd van de bevolking in aanmerking worden
         genomen.
    c)   De door de Commissie vastgestelde of gewijzigde formule wordt in het financieel
         reglement van de Commissie opgenomen.
4 Elke Staat of organisatie die geen lid van de FAO is en lid wordt van de Commissie, dient
    ter vergoeding van de kosten van de FAO voor de werkzaamheden van de Commissie een
    door de Commissie vastgestelde bijdrage te betalen.
5. De bijdragen zijn betaalbaar in vrij convertibele munt, tenzij de Commissie in onderlinge
    overeenstemming met de Directeur-generaal anders beslist.
                                                       yii
 ---pagebreak--- 6 De Commissie mag tevens schenkingen en andere vormen van bijstand van organisaties,
   particulieren en andere bronnen aanvaarden voor doeleinden die met de uitoefening van
   een van haar taken verband houden.
7. De ontvangen bijdragen, schenkingen en andere vormen van bijstand worden gestort in een
   fonds dat overeenkomstig het financieel reglement van de Organisatie door de
   Directeur-generaal wordt beheerd.
8. Een lid van de Commissie dat zijn bijdragen aan de Commissie niet tijdig betaalt, wordt
   het recht om te stemmen ontzegd indien de achterstand gelijk is aan of groter is dan de
   bijdragen over de twee voorgaande kalenderjaren. De Commissie kan dit lid evenwel
   toestaan toch aan de stemming deel te nemen indien zij van oordeel is dat de
   betalingsachterstand te wijten is aan overmacht.
                                         Artikel XIV
                                           ZETEL
De plaats waar de Commissie zetelt, wordt door de Commissie na raadpleging van de
Directeur-generaal vastgesteld.
                                         Artikel XV
       SAMENWERKING MET ANDERE ORGANISATIES EN INSTELLINGEN
1. De Commissie treft de nodige regelingen om samen te werken met de
   intergouvernementele organisaties en instellingen, die een bijdrage kunnen leveren aan haar
   werkzaamheden en de verwezenlijking van haar doelstellingen kunnen bevorderen, met
   name met die welke op visserijgebied en in het bijzonder met betrekking tot de tonijn in
   het Gebied actief zijn. De Commissie kan met deze organisaties en instellingen
   overeenkomsten aangaan. Deze overeenkomsten hebben tot doel de voordelen van
   complementariteit te benutten en, onder voorbehoud van het in lid 2 bepaalde, mogelijke
   overlappingen en strijdigheid tussen de werkzaamheden van beide partijen te voorkomen.
2 Deze Overeenkomst laat onverlet de rechten en verplichtingen van andere
   intergouvernementele organisaties of instellingen die zich met tonijn in het algemeen of
   één bepaalde soort tonijn in het bijzonder in het Gebied bezighouden, alsmede de
   geldigheid van eender welke maatregel van dergelijke organisaties of instellingen.
                                                       .^/y
 ---pagebreak---                                                 12
                                           Artikel XVI
                              RECHTEN VAN DE KUSTSTATEN
 Deze Overeenkomst laat onverlet de soevereine rechten die een Kuststaat overeenkomstig het
 internationale zeerecht heeft met betrekking tot de exploratie en exploitatie, en de
 instandhouding en het beheer van de biologische rijkdommen, met inbegrip van de over lange
afstanden trekkende soorten, binnen een zone van maximaal 200 zeemijl die onder de
 jurisdictie van die Staat valt.
                                          Artikel XVII
                                       LIDMAATSCHAP
 1 Elk lid of geassocieerd lid van de FAO kan tot deze Overeenkomst toetreden door een akte
    van toetreding bij de Directeur-generaal neder te leggen.
2 De in artikel IV, lid 2, bedoelde Staten kunnen tot deze Overeenkomst toetreden door een
    akte van toetreding bij de Directeur-generaal neder te leggen. De toetreding wordt effectief
    op de datum waarop de Commissie de aanvraag goedkeurt.
3. De Directeur-generaal stelt alle leden van de Commissie, alle leden van de FAO en de
    Secretaris-generaal van de Verenigde Naties in kennis van de effectief geworden
    toetredingen.
                                          Artikel XVIII
                                    INWERKINGTREDING
Deze Overeenkomst treedt in werking op de datum waarop de Directeur-generaal de tiende
akte van toetreding ontvangt. Voor elk lid of geassocieerd lid van de FAO dat en elke in
artikel IV, lid 2, bedoelde Staat die daarna een akte van toetreding nederlegt, treedt zij in
werking op de datum waarop de toetreding effectief wordt overeenkomstig artikel XVII.
                                          Artikel XIX
                                      VOORBEHOUDEN
Alle partijen kunnen bij toetreding een voorbehoud maken overeenkomstig de algemene
beginselen van het internationaal publiekrecht zoals neergelegd in het Verdrag van Wenen
inzake het verdragenrecht (Deel II, Afdeling 2) van 1969.
                                                        ^1t
 ---pagebreak---                                                13
                                          Artikel XX
                                        WIJZIGINGEN
 1. Deze Overeenkomst kan te allen tijde met een meerderheid van drie vierde van de leden
    van de Commissie worden gewijzigd.
2 Wijzigingen kunnen worden voorgesteld door de leden van de Commissie of door de
    Directeur-generaal. Wijzigingsvoorstellen van de leden moeten aan de voorzitter van de
    Commissie en aan de Directeur-generaal, en wijzigingsvoorstellen van de
    Directeur-generaal moeten aan de voorzitter van de Commissie worden toegezonden
    uiterlijk 120 dagen vóór de zitting van de Commissie waarop de voorstellen worden
    behandeld. De Directeur-generaal stelt onmiddellijk alle leden van de Commissie in kennis
    van de ingediende wijzigingsvoorstellen,
3 Alle wijzigingen van deze Overeenkomst worden voorgelegd aan de Raad van de FAO,
    die ze kan afkeuren in geval van kennelijke onverenigbaarheid met de doelstellingen van
    de FAO of met de bepalingen van het Statuut van de FAO.
4. Elke wijziging die geen nieuwe verplichtingen tot gevolg heeft voor de leden van de
    Commissie, treedt voor alle leden in werking op de dag van goedkeuring door de
    Commissie, onder voorbehoud van het in lid 3 bepaalde.
5 Wijzigingen die nieuwe verplichtingen tot gevolg hebben voor de leden van de Commissie,
    treden na goedkeuring door de Commissie en onder voorbehoud van het in lid 3 bepaalde,
    voor elk lid in werking op het tijdstip waarop het betrokken lid de wijziging aanvaardt.
    De kennisgevingen van aanvaarding van de wijzigingen die nieuwe verplichtingen tot
    gevolg hebben, worden nedergelegd bij de Directeur-generaal. De Directeur-generaal stelt
    alle leden van de Commissie en de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties in kennis
    van de aanvaarding. Voor de leden van de Commissie die een wijziging die nieuwe
    verplichtingen tot gevolg heeft niet aanvaarden, blijven de rechten en verplichtingen van
    toepassing zoals deze vóór de wijziging van de Overeenkomst golden.
6. Wijzigingen van de bijlagen bij deze Overeenkomst kunnen met een meerderheid van twee
    derde van de leden van de Commissie worden aangenomen; zij treden in werking op de
    datum van goedkeuring door de Commissie.
7. De Directeur-generaal stelt alle leden van de Commissie, alle leden en geassocieerde leden
    van de FAO en de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties in kennis van de
    inwerkingtreding van de wijzigingen.
                                                      /f6
 ---pagebreak---                                                14
                                          Artikel XXI
                                        OPZEGGING
 1. Elk lid van de Commissie kan na verloop van twee jaar vanaf de datum waarop deze
    Overeenkomst voor het betrokken lid in werking is getreden, te allen tijde deze
    Overeenkomst opzeggen door toezending van een schriftelijke kennisgeving aan de
    Directeur-generaal, die onmiddellijk alle leden van de Commissie, de leden en
    geassocieerde leden van de FAO en de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties
    hiervan in kennis stelt. De opzegging wordt van kracht aan het einde van het kalenderjaar
    volgend op het jaar waarin de Directeur-generaal de kennisgeving heeft ontvangen.
2. Een lid van de Commissie kan de Overeenkomst opzeggen voor één of meerdere
    geografische gebieden die, wat betreft hun internationale relaties, door het betrokken lid
    worden vertegenwoordigd. Een lid dat kennis geeft van zijn eigen uittreding uit de
    Commissie, dient aan te geven voor welk geografisch gebied of welke geografische
    gebieden deze uittreding geldt. In het andere geval wordt de uittreding geacht te gelden
    voor alle geografische gebieden die, wat betreft hun internationale relaties, door het
    betrokken lid van de Commissie worden vertegenwoordigd, met uitzondering van de
    geografische gebieden die behoren tot een geassocieerd lid dat zelf lid van de Commissie
    is.
3 Elk lid van de Commissie dat kennis geeft van zijn uittreding uit de FAO, wordt geacht
    terzelfder tijd uit de Commissie te treden. Deze uittreding geldt voor alle geografische
    gebieden die, wat betreft hun internationale relaties, door het betrokken lid van de
    Commissie worden vertegenwoordigd, met uitzondering van de geografische gebieden die
    behoren tot een geassocieerd lid dat zelf lid van de Commissie is.
4 De opzegging kan eveneens geschieden overeenkomstig het bepaalde in artikel IV, lid 4.
                                        Artikel XXIII
                            VERVAL VAN DE OVEREENKOMST
Deze Overeenkomst vervalt automatisch wanneer het aantal leden van de Commissie als
gevolg van uittreding tot minder dan tien is gedaald, tenzij de overblijvende leden van de
Commissie eenparig anders beslissen.
                                                       1+
 ---pagebreak---                                                15
                                         Artikel XXII
     UITLEGGING VAN DE OVEREENKOMST EN REGELING VAN GESCHILLEN
Voor elk geschil betreffende de uitlegging of de toepassing van deze Overeenkomst dat niet
door de Commissie wordt geregeld, wordt een door de Commissie aangenomen
bemiddelingsprocedure ingeleid. Op basis van de uitkomst van deze procedure, die niet
bindend is, wordt de aan het geschil ten grondslag liggende kwestie opnieuw onderzocht door
de betrokken partijen. Indien de bemiddeling mislukt, wordt het geschil aanhangig gemaakt
bij het Internationaal Gerechtshof overeenkomstig het Statuut van dit laatste, tenzij de
betrokken partijen overeenkomen het geschil anderszins te regelen.
                                         Artikel XXIV
                                        D EPOS ITA RIS
De Directeur-generaal van de FAO is de depositaris van deze Overeenkomst. De depositaris:
a) zendt voor eensluidend gewaarmerkte afschriften van deze Overeenkomst aan alle leden
   en geassocieerde leden van de FAO, alsmede aan alle Staten die geen lid zijn maar partij
   bij deze Overeenkomst kunnen worden;
b) laat deze Overeenkomst vanaf de inwerkingtreding registreren bij het Secretariaat van de
   Verenigde Naties, overeenkomstig artikel 102 van het Handvest van de Verenigde Naties
c) stelt alle leden en geassocieerde leden van de FAO die tot de Overeenkomst zijn
   toegetreden, alsmede alle niet-leden waaraan het lidmaatschap van de Commissie is
   toegestaan, in kennis van:
    1)   de verzoeken om toetreding tot de Commissie, van Staten die geen lid zijn van de
         FAO, en van
   2)    de voorstellen voor wijzigingen in deze Overeenkomst of de bijlagen;
d) stelt alle leden en geassocieerde leden van de FAO, alsmede alle Staten die geen lid zijn
   maar partij bij deze Overeenkomst kunnen worden, in kennis van:
   1)    de nederlegging van de akten van toetreding overeenkomstig artikel XVII;
   2)    de datum van inwerkingtreding van deze Overeenkomst overeenkomstig artikel XVIII;
   3)    de voorbehouden ten aanzien         van  de bepalingen   van   deze Overeenkomst
         overeenkomstig artikel XIX;
   4)    de goedkeuring van wijzigingen van deze Overeenkomst overeenkomstig artikel XX;
   5)    de opzeggingen van deze Overeenkomst overeenkomstig artikel XXI; en
   6)    het verval van deze Overeenkomst overeenkomstig artikel XXII.
                                                      ^
 ---pagebreak--- BUI A G E A
              FAO-visserijzones in het Indopacifische gebied
            30°  40°    50°   60°   70°    80°    90°  100°  110° 120° 130° 140° 150°
                                             .^f
 ---pagebreak---                                                                                BIJLAGE B
                ENGELS                       FRANS                    SPAANS                      WETENSCHAPPELIJKE
         ( FAO - terminologie)         ( FAO - terminologie)      (FAO - terminologie)            NAAM
   1.    Yellowfin luna                         Albacore                  'Ra.bil              Thunnus albarcares
   2.   Skipjack (una                             Listao                 Listado               Katsuwonus pelamis
   3.    Bigeye (una                           Thon obèse                Patudo                   Thunnus obesus
   4.    Albacore                               Germon                Atün blanco                Thunnus alalunga
   5.   Southern bluefin tuna             Thon rouge du sud           Atün del sur              Thunnus maccoyii
   6.    Longtail tuna                       Thon mignon              Alun tongol                Thunnus tonggol
   7.   Kawakawa                           Thonine orientale        Bacoreta oriental            Euthynnus a/finis
   8.   Frigate tuna                             Auxide                  Mclva                     Aux is thazard
   9.   Bullet tuna                              Bonite           Melva ( = Melvera)               Auxis rochel
   10.  Narrow-barred Spanish mackerel   Thazard rayé (Indo-     Carite estriado (Indo-           Scomberonwrus
F 11.   Indo-Pacific king mackerel
                                               Pacifique)
                                       Thazard ponctué (Indo-
                                                                        Pacffico)
                                                                 Carite (Indo-Pacffico)
                                                                                commerson
                                                                                Scomberonwrus guttatus
                                               Pàcifique)
  12.  Indo-Pacific blue marlin          Thazard bleu (Indo-       Aguja azul (rndo-             Makaira mazara
                                               Pacifique)               Pacffico)
  13.  Black marlin                          Makaire noir             Aguja negra                 Makaira indica
  14.  Striped marlin                         Marlin rayé            Mari m rayado              Tetrapturus audax
  15.  Indo-Pacific sailfish           Voilier (Indo-Pacifique) Pcz vela (Indo-Pacffico)     Istiophorus plarypterus
  16.  Swordfish                                Espadon                Pez espada                 Xiphias gladius
 ---pagebreak---                                                                     ISSN 0254-1513
                                                              COM (94) 386 def.
                                                  DOCUMENTEN
NL                                                                        i l 03
                                Catalogusnummer : CB-CO-94-403-NL-C
                                                           ISBN 92-77-80534-X
Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen
Lr2985 Luxemburg
                                             n


				|

		52011PC0540

			Voorstel voor een BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD tot instelling van een mechanisme voor informatie-uitwisseling met betrekking tot intergouvernementele overeenkomsten tussen lidstaten en derde landen op energiegebied /* COM/2011/0540 definitief - 2011/0238 (COD) */

			   	TOELICHTING
De Europese Raad van 4 februari 2011
concludeerde dat er behoefte is aan betere coördinatie van de activiteiten van
de Unie en de lidstaten met het oog op het waarborgen van consistentie en
samenhang in de externe betrekkingen van de EU op energiegebied met belangrijke
producerende, doorvoer- en afnemerlanden. De Raad heeft derhalve de lidstaten
uitgenodigd de Commissie met ingang van 1 januari 2012 op de hoogte te stellen
van al hun nieuwe en bestaande bilaterale energieovereenkomsten met derde
landen.[1]
In dit voorstel worden de conclusies van de
Europese Raad omgezet in een mechanisme met gedetailleerde procedures voor de
uitwisseling van informatie tussen de lidstaten en de Commissie met betrekking
tot intergouvernementele overeenkomsten, dat wil zeggen juridisch bindende
overeenkomsten tussen de lidstaten en derde landen die van invloed kunnen zijn
op de werking van de interne markt of op de energievoorzieningszekerheid in de
Unie.
Het voorstel is toegevoegd aan de mededeling
van de Commissie inzake energievoorzieningszekerheid en internationale
samenwerking - "Het energiebeleid van de EU: Interactie met partners
buiten onze grenzen".[2]

1.
BELEIDSDOELSTELLING

Het aandeel energie dat in de Unie wordt
ingevoerd, stijgt voortdurend.[3]
De lidstaten en energiebedrijven zoeken derhalve naar nieuwe energiebronnen
buiten de EU. Onderhandelingen met machtige energieleveranciers in derde landen
vereisen doorgaans politieke steun in de vorm van intergouvernementele
overeenkomsten tussen lidstaten en derde landen. Deze intergouvernementele
overeenkomsten worden over het algemeen tijdens bilaterale onderhandelingen
vastgelegd en vormen vaak de basis van meer gedetailleerde commerciële contracten.
Naar aanleiding van de liberalisering van de
elektriciteits- en gasmarkten in de Europese Unie, in het bijzonder met de
uitvoering van het derde energiepakket[4],
hebben de lidstaten ingrijpende wijzigingen in hun energiewetgeving
doorgevoerd. De naleving van deze wetswijzigingen is niet altijd in het
commerciële belang van energieleveranciers in derde landen. Lidstaten die met
een mogelijk voorzieningstekort worden geconfronteerd, staan onder toenemende
druk om in hun intergouvernementele overeenkomsten met derde landen concessies
op wetgevingsgebied te accepteren die niet verenigbaar zijn met de
energiewetgeving van de Unie. Dergelijke concessies op het gebied van wetgeving
bedreigen de werking en het goede functioneren van de interne energiemarkt in
de Unie.
Bijvoorbeeld,
wanneer een intergouvernementele overeenkomst wordt gesloten om een specifiek
gasleidingproject te ondersteunen, mag deze geen clausules bevatten die het
recht om de volledige capaciteit of een deel van de capaciteit van de
gasleiding aan te nemen voorbehouden aan een bepaalde expediteur, tenzij een
dergelijke clausule toegestaan is krachtens het recht van de Unie ten gevolge
van een positief besluit van de bevoegde autoriteiten op nationaal en
communautair niveau met betrekking tot een vrijstelling van de communautaire vereisten
voor toegang door derde landen van de energiewetgeving van de Unie, en in
overeenstemming is met de in deze wetgeving vastgelegde voorwaarden. Anders zou
de overeenkomst in strijd zijn met het recht van de Unie en bijgevolg
investeerders geen rechtszekerheid bieden. Daarnaast zou het gasleidingproject
niet in aanmerking komen voor eventuele financiering door de EU. Aangezien
lidstaten niet eenvoudigweg met derde landen gesloten intergouvernementele
overeenkomsten unilateraal kunnen aanpassen wanneer blijkt dat bepalingen van
deze overeenkomsten inbreuk maken op regels van de interne markt, worden de
lidstaten door intergouvernementele overeenkomsten die onwettige bepalingen
bevatten in een situatie gebracht van conflicterende wettelijke verplichtingen
en worden de werking en het goede functioneren van de interne energiemarkt van
de Unie bedreigd. Derhalve mogen dergelijke overeenkomsten door de lidstaten
niet worden ondertekend.
Ook is de EU,
wanneer de interne markt niet goed functioneert, kwetsbaarder voor risico's op
het gebied van voorzieningszekerheid, zoals duidelijk werd tijdens het
gasconflict tussen Rusland en Oekraïne in januari 2009. Daarom is het
belangrijk dat de lidstaten en de Commissie op de hoogte zijn van de
hoeveelheid geïmporteerde energie en de gerelateerde energiebronnen.
Om deze problemen aan te pakken is het
belangrijk de informatie-uitwisseling te verbeteren tussen de lidstaten
onderling en tussen de lidstaten en de Commissie met betrekking tot bestaande,
voorlopig toegepaste en toekomstige intergouvernementele overeenkomsten. Dit
zal de coördinatie op het niveau van de Unie en de doeltreffende uitvoering van
het energiebeleid van de Unie vergemakkelijken. Daarnaast zal dit de
onderhandelingspositie van individuele lidstaten tegenover derde landen
verbeteren, wanneer het erom gaat voorzieningszekerheid te waarborgen, de
werking en het functioneren van de interne energiemarkt van de Unie te verbeteren,
te zorgen voor rechtszekerheid voor investeringsbeslissingen en projecten in
aanmerking te laten komen voor eventuele financiering door de EU. Verbeterde
transparantie met betrekking tot intergouvernementele overeenkomsten zal
uiteindelijk ook de consistentie en samenhang verbeteren, in een geest van
solidariteit, binnen de externe energiebetrekkingen van de Unie, en de
lidstaten in staat stellen meer te profiteren van het politieke en economische
gewicht van de Unie en van de deskundigheid van de Commissie op het gebeid van
het EU‑recht. Om deze reden is bepaald dat lidstaten de bijstand van de
Commissie kunnen inroepen tijdens de onderhandelingen. Het nieuwe instrument
zal de Commissie derhalve in staat stellen om de lidstaten doeltreffend te
ondersteunen.

2.
BELEIDSOPTIES EN RAADPLEGING VAN DE BETROKKEN PARTIJEN

Gezien
de beperkte economische en sociale effecten
van dit voorstel werd het niet nodig geacht een formele
effectbeoordeling uit te voeren. Met het oog op de beleidsdoelstellingen van
dit voorstel heeft de Commissie niettemin een aantal opties geëvalueerd om te
maken dat de conclusies van de Europese Raad correct worden omgezet. Een
openbare raadpleging inzake de externe dimensie van het energiebeleid van de EU
heeft tussen 21 december 2010 en 7 maart 2011 plaatsgevonden. Daarbij werden
vragen gesteld met betrekking tot de behoefte aan coördinatie tussen de lidstaten
en de Commissie op het gebied van intergouvernementele overeenkomsten teneinde
de voorzieningszekerheid alsmede de goede werking en het goede functioneren van
de interne energiemarkt van de Unie te waarborgen. Er werden in totaal 90 antwoorden
ontvangen. De ontvangen antwoorden benadrukten de belangrijke rol van de Unie
voor de ondersteuning van een betrouwbaar juridisch en institutioneel kader,
teneinde voor alle partijen voordelige betrekkingen met haar belangrijkste
energieleveranciers en doorvoerlanden tot stand te brengen. Ook werd op 6 april
2011 in Brussel een vergadering gehouden met deskundigen op energiegebied.
De status-quo
De Commissie is op dit moment niet op de
hoogte van de meeste intergouvernementele overeenkomsten tussen lidstaten en derde
landen, aangezien er geen verplichting bestaat om de Commissie uitgebreid over
deze overeenkomsten te informeren.[5]
De Commissie neemt op grond van een ruwe schatting aan dat er ongeveer dertig
intergouvernementele overeenkomsten tussen lidstaten en derde landen kunnen
bestaan met betrekking tot olie en ongeveer zestig met betrekking tot gas.[6] Deze overeenkomsten houden
waarschijnlijk verband met de volumes olie of gas die vanuit derde landen in de
Unie worden ingevoerd of met de voorwaarden voor de aanvoer van deze volumes
via vaste infrastructuur. Wat betreft intergouvernementele overeenkomsten
tussen lidstaten en derde landen met betrekking tot elektriciteit wordt het
totale aantal lager ingeschat. Tot deze overeenkomsten behoort ook de
zogenaamde BRELL-RING-overeenkomst tussen Belarus, Rusland, Estland, Litouwen
en Letland met betrekking tot de exploitatie en het gebruik van de netwerken in
de Baltische staten. Soortgelijke overeenkomsten bestaan waarschijnlijk ook met
Balkanlanden waar de netwerken van derde landen synchroon verbonden zijn met de
lidstaten van de Unie. Het is niet mogelijk om nauwkeurig aan te geven hoe
frequent deze intergouvernementele overeenkomsten worden gewijzigd of hoeveel
nieuwe overeenkomsten er gesloten worden. De lidstaten hebben ook geen
mechanisme om op de hoogte te blijven van de ontwikkelingen op dit gebied in de
27 lidstaten. Hoewel reeds enkele transparantievereisten zijn vastgesteld[7], hebben deze alleen betrekking
op de gassector (bestaande intergouvernementele overeenkomsten en nieuwe overeenkomsten
op het moment waarop ze worden gesloten), alsmede op informatie-uitwisseling
tussen de Commissie en de lidstaten (geen uitwisseling tussen de lidstaten
onderling), wat betekent dat deze vereisten niet voldoende zijn als omzetting
van de conclusies van de Europese Raad. De status-quo is derhalve ontoereikend
en de Commissie acht het noodzakelijk om voor te stellen dat een meer
gedetailleerd en uitgebreider mechanisme voor informatie-uitwisseling wordt
vastgesteld.
Een rechtsinstrument of vrijwillige
maatregelen
Alleen met behulp van duidelijke plichten
inzake informatie-uitwisseling over intergouvernementele overeenkomsten tussen
de lidstaten onderling en tussen de lidstaten en de Commissie is het mogelijk
de nodige transparantie voor coördinatie op het niveau van de Unie te
waarborgen. Hoewel het voorgestelde mechanisme ook zachte juridische elementen
bevat zoals de gezamenlijke ontwikkeling van standaardclausules, zijn
vrijwillige maatregelen op zich niet voldoende gebleken om het type
informatie-uitwisseling te garanderen dat nodig is om te waarborgen dat
overeenkomsten die tussen lidstaten en derde landen worden gesloten rechtmatig
zijn en geen bedreiging vormen voor de goede werking en het goede functioneren
van de interne energiemarkt van de Unie. Een rechtsinstrument voor verplichte
informatie-uitwisseling is derhalve de enige optie die zal waarborgen dat de
beleidsdoelstellingen in dit voorstel worden bereikt en de meest geschikte vorm
daarvoor is een besluit.[8]
Toepassingsgebied
Met het oog op een correcte omzetting van de
conclusies van de Raad wordt voorgesteld dat het besluit van toepassing is op
alle bestaande, voorlopig toegepaste en nieuwe intergouvernementele
overeenkomsten die een effect kunnen hebben op de werking of het functioneren
van de interne markt voor energie of op de energievoorzieningszekerheid in de
Unie, aangezien deze kwesties onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Het is
met name van belang dat het besluit alle intergouvernementele overeenkomsten omvat
die een effect hebben op de levering van gas, olie of elektriciteit via vaste
infrastructuur (zoals pijpleidingen en netwerken) of op de totale hoeveelheid
energie die in de EU wordt ingevoerd.
Passend tijdschema voor
informatie-uitwisseling
Het lijkt van cruciaal belang dat lidstaten de
andere lidstaten en de Commissie vroegtijdig informeren over toekomstige
intergouvernementele overeenkomsten. Ook volledige kennis van de inhoud van de
intergouvernementele overeenkomsten die reeds van kracht zijn, is noodzakelijk.
Het wordt derhalve als een essentiële voorwaarde beschouwd dat de lidstaten
eerst en vooral de Commissie op de hoogte stellen van hun voornemen om
onderhandelingen te openen en dat ze de geratificeerde versie van de
intergouvernementele overeenkomst overleggen. De Commissie moet een centrale
rol hebben in de onmiddellijke verspreiding van deze informatie onder de andere
lidstaten met inachtneming van verzoeken van lidstaten om de informatie
vertrouwelijk te behandelen.
Indien informatie niet reeds in de loop van de
onderhandelingen wordt uitgewisseld, zal het echter moeilijk zijn om invloed
uit te oefenen op toekomstige intergouvernementele overeenkomsten teneinde ze
in overeenstemming te brengen met de energiewetgeving van de Unie en het beleid
van de Unie inzake voorzieningszekerheid. In dergelijk geval zou de kans gemist
worden om de nodige rechtszekerheid te bieden omtrent de status en geldigheid
van intergouvernementele overeenkomsten voor belangrijke energieprojecten en de
gerelateerde financiering. Dit zou een nadelig effect hebben op investeringen
van de Unie en bijgevolg ook op de energievoorzieningszekerheid van de Unie.
Het bestaande mechanisme voor controle
achteraf in de vorm van inbreukprocedures is niet de meest doeltreffende manier
om dit probleem aan te pakken.[9]
Dit komt doordat intergouvernementele overeenkomsten, zodra ze ondertekend zijn
en zeker zodra ze geratificeerd zijn, niet meer unilateraal door de lidstaten
kunnen worden aangepast ingeval bepaalde bepalingen erin strijdig blijken te
zijn met de regels van de interne markt. In dergelijk geval moeten de lidstaten
opnieuw over de intergouvernementele overeenkomsten onderhandelen met de derde
landen in kwestie. Het wordt derhalve van essentieel belang geacht dat er
tijdens de onderhandelingen contacten zijn en informatie wordt uitgewisseld en
dat er op verzoek van de lidstaat in kwestie of de Commissie een
verenigbaarheidscontrole kan worden uitgevoerd voordat de intergouvernementele
overeenkomst wordt ondertekend. Daarnaast wordt voorgesteld dat de lidstaten de
bijstand van de diensten van de Commissie kunnen inroepen tijdens de onderhandelingen.
De ervaring die via deze uitwisselingsmechanismen wordt opgedaan, moet de
gezamenlijke ontwikkeling mogelijk maken van vrijwillige standaardclausules die
de lidstaten kunnen gebruiken in toekomstige intergouvernementele
overeenkomsten. Het gebruik van dergelijke clausules zou helpen voorkomen dat
intergouvernementele overeenkomsten strijdig zijn met het recht van de Unie.
Voorafgaande verplichte controle of meer
flexibele verenigbaarheidscontrole
Dit voorstel behelst niet een uitputtend,
verplicht mechanisme voor voorafgaande controle dat van toepassing zou zijn op
alle relevante intergouvernementele overeenkomsten, aangezien een dergelijk
mechanisme een te grote last voor de lidstaten met zich mee zou brengen en zou
leiden tot vertraging van de sluiting van alle toekomstige intergouvernementele
overeenkomsten gedurende ten minste een aantal maanden.
Daarentegen wordt het als toereikend gezien om
te voorzien in een meer flexibel mechanisme voor verenigbaarheidscontrole
waarbij de Commissie, op haar eigen verzoek of op verzoek van de lidstaat die
over een intergouvernementele overeenkomst onderhandelt, de verenigbaarheid van
de overeenkomst in kwestie met het recht van de Unie beoordeelt, voordat de
overeenkomst wordt ondertekend. In geval van een verenigbaarheidscontrole
die is uitgevoerd op verzoek van de lidstaat in kwestie of de Commissie, wordt
de Commissie geacht geen bezwaren te hebben indien zij niet binnen vier maanden
een uitdrukkelijk advies afgeeft.
De voorgestelde optie zal zorgen voor een
aanzienlijke verbetering van het vermogen van de Unie om de goede werking en
het goede functioneren van de interne energiemarkt te handhaven en de
energievoorzieningszekerheid te waarborgen, alsmede de verwezenlijking van belangrijke
energieprojecten via een gecoördineerde en daardoor ook doeltreffende
toepassing van de onderhandelingskracht van de Unie. In dit opzicht zullen de
positieve effecten van het voorstel opwegen tegen de tamelijk beperkte extra
lasten in verband met de transparantievereisten die aan de lidstaten worden
opgelegd wanneer zij onderhandelen over intergouvernementele overeenkomsten met
derde landen.

3.
JURIDISCHE ASPECTEN VAN HET VOORSTEL

Het doel van dit voorstel is om de conclusies
van de Europese Raad van 4 februari 2011 om te zetten in een mechanisme met
gedetailleerde procedures voor de uitwisseling van informatie tussen de
lidstaten en de Commissie met betrekking tot intergouvernementele overeenkomsten,
teneinde de coördinatie op communautair niveau te vergemakkelijken met het oog
op het waarborgen van de voorzieningszekerheid, de goede werking en het goede
functioneren van de interne energiemarkt en het bieden van rechtszekerheid voor
investeringsbeslissingen.
Op individueel niveau is het moeilijk voor de
lidstaten om te waarborgen dat deze beleidsdoelstellingen worden bereikt. De
lidstaten hebben op dit moment niet voldoende informatie om de totale effecten
van hun intergouvernementele overeenkomsten op de voorzieningszekerheidssituatie
in de EU te beoordelen. De eigen evaluaties van lidstaten ten aanzien van de
juiste uitvoering van de energieregels van de Unie met betrekking tot deze
intergouvernementele overeenkomsten bieden investeerders evenmin voldoende
rechtszekerheid. Coördinatie door de Unie zal daarentegen bijdragen aan het
bereiken van alle doelstellingen in dit voorstel. Aangezien de voorgestelde
informatie-uitwisseling de onderhandelingspositie van de lidstaten ten opzichte
van derde landen zal verbeteren, zal hierdoor de correcte uitvoering van de
regels en van het beleid van de Unie worden gegarandeerd. Binnen het voorstel
is het mogelijk om vanuit het gezichtspunt van de collectieve
voorzieningszekerheidssituatie in de EU te opereren, in plaats van vanuit een
nationaal gezichtspunt. Het gebruik van gemeenschappelijk ontwikkelde
standaardclausules en de voorgestelde verenigbaarheidscontrole zullen daarnaast
investeerders voldoende rechtszekerheid bieden met betrekking tot de
vermoedelijke verenigbaarheid van de intergouvernementele overeenkomsten met de
EU‑wetgeving. Het voorstel is derhalve op grond van het
subsidiariteitsbeginsel gerechtvaardigd. Het voorstel eerbiedigt tevens het
evenredigheidsbeginsel, aangezien de vrijwillige alternatieven die zijn
onderzocht niet garanderen dat toereikende informatie-uitwisseling plaatsvindt
om te waarborgen dat de beleidsdoelstellingen worden bereikt.
Intergouvernementele overeenkomsten worden
gedefinieerd als alle juridisch bindende overeenkomsten tussen lidstaten en
derde landen die een effect kunnen hebben op de werking of het functioneren van
de interne energiemarkt of op de energievoorzieningszekerheid in de EU.
Om doublures te voorkomen, worden
intergouvernementele overeenkomsten waarvoor reeds een specifieke melding bij
de Commissie is vastgelegd in andere communautaire wetgeving, uitgesloten van
dit voorstel, met uitzondering van intergouvernementele overeenkomsten die bij
de Commissie ingediend moeten worden krachtens de verordening betreffende
maatregelen tot veiligstelling van de gaslevering.[10] Ook wordt voorgesteld dat het
nieuwe mechanisme niet van toepassing zal zijn op overeenkomsten tussen
commerciële exploitanten, behalve indien en uitsluitend voor zover de intergouvernementele
overeenkomst uitdrukkelijk naar deze commerciële overeenkomsten verwijst.
De lidstaten moeten de Commissie alle
bestaande en voorlopig toegepaste intergouvernementele overeenkomsten tussen
hen en derde landen doen toekomen uiterlijk drie maanden nadat het voorgestelde
besluit in werking is getreden. De Commissie moet ook zo vroeg mogelijk op de
hoogte worden gesteld van hun voornemen om onderhandelingen over toekomstige intergouvernementele
overeenkomsten te openen of om bestaande intergouvernementele overeenkomsten te
wijzigen. De Commissie moet regelmatig over de onderhandelingen geïnformeerd
worden. De Commissie neemt op verzoek als waarnemer deel aan de onderhandelingen.
In dit verband hebben lidstaten ook het recht om de Commissie om bijstand te verzoeken
tijdens hun onderhandelingen met derde landen.
Zodra de intergouvernementele overeenkomst is
geratificeerd, wordt de geratificeerde tekst aan de Commissie gestuurd.
Intergouvernementele overeenkomsten moeten integraal worden ingediend, met
inbegrip van hun bijlagen, andere teksten waarnaar ze verwijzen en alle amendementen
op de teksten. De Commissie stelt alle ontvangen informatie via een databank
ter beschikking van de lidstaten. Wanneer lidstaten informatie verstrekken aan
de Commissie, mogen zij aangeven of enig deel van de informatie in de
overeenkomsten als vertrouwelijk moet worden behandeld.
De Commissie zal de
coördinatie tussen de lidstaten vergemakkelijken met het oog op het beoordelen
van ontwikkelingen met betrekking tot intergouvernementele
overeenkomsten, het identificeren van
gemeenschappelijke problemen en oplossingen, alsmede het ontwikkelen van
standaardclausules die de lidstaten kunnen gebruiken in toekomstige
intergouvernementele overeenkomsten.
Daarnaast heeft de Commissie
het recht om, op haar eigen initiatief binnen uiterlijk vier weken nadat zij op
de hoogte is gebracht van de afronding van onderhandelingen of op verzoek van
de lidstaat die de onderhandelingen over de intergouvernementele
overeenkomst heeft gevoerd, de verenigbaarheid van de
overeenkomst waarover is onderhandeld met het recht van de Unie te beoordelen
teneinde te waarborgen dat de overeenkomst rechtmatig is. In dit geval moeten
de lidstaten de volledige intergouvernementele overeenkomst waarover onderhandeld is bij de Commissie indienen,
voordat de intergouvernementele overeenkomst
wordt ondertekend. De Commissie voert de beoordeling binnen vier maanden uit.
Indien een dergelijke verenigbaarheidscontrole is aangevraagd, wordt de
Commissie geacht geen bezwaren naar voren te hebben gebracht indien ze binnen
deze beoordelingsperiode geen advies uitbrengt.
De Commissie stelt een verslag op over de
toepassing van het voorgestelde besluit vier jaar nadat het besluit in werking
is getreden.
Het voorgestelde besluit treedt in werking op
de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de
Europese Unie.

4.
GEVOLGEN VAN HET BESLUIT VOOR DE BEGROTING

Het voorstel heeft geen gevolgen voor de
begroting van de Unie. De beperkte extra administratieve last voor de Europese
Commissie brengt geen extra kosten met zich mee.
2011/0238 (COD)
Voorstel voor een
BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE
RAAD
tot instelling van een mechanisme voor
informatie-uitwisseling met betrekking tot intergouvernementele overeenkomsten
tussen lidstaten en derde landen op energiegebied
HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN
DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 194,
Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
Na toezending van het ontwerp van
wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,
Gezien het advies van het Europees Economisch
en Sociaal Comité[11],
Gezien het advies van het Comité van de
Regio's[12],
Handelend volgens de gewone
wetgevingsprocedure,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)
De Europese Raad heeft de lidstaten verzocht om met
ingang van 1 januari 2012 de Commissie op de hoogte te stellen van al hun
nieuwe en bestaande bilaterale energieovereenkomsten met derde landen. De
Commissie moet deze informatie beschikbaar stellen aan alle andere lidstaten in
een passende vorm, met inachtneming van de noodzaak om commercieel gevoelige
informatie te beschermen.
(2)
Het recht van de Unie vereist dat lidstaten alle
passende maatregelen treffen om te waarborgen dat de verplichtingen uit hoofde
van de Verdragen of besluiten van de instellingen van de Unie worden nagekomen.
De lidstaten moeten derhalve eventuele onverenigbaarheden voorkomen of
corrigeren tussen het recht van de Unie en internationale overeenkomsten die met
derde landen worden gesloten.
(3)
Voor de goede werking van de interne energiemarkt
is het nodig dat de energie die uit derde landen in de Unie wordt ingevoerd
volledig onderworpen is aan de regels voor de interne energiemarkt. Een interne
energiemarkt die niet correct functioneert, plaatst de EU in een kwetsbare
positie wat betreft de energievoorzieningszekerheid. Een hoge mate van
transparantie met betrekking tot overeenkomsten tussen lidstaten en derde
landen op energiegebied zou de Unie in staat stellen om gecoördineerde actie te
ondernemen, in een geest van solidariteit, teneinde te waarborgen dat dergelijke
overeenkomsten in overeenstemming zijn met communautaire wetgeving en de
energievoorziening op doeltreffende wijze zeker te stellen.
(4)
Het nieuwe mechanisme voor informatie-uitwisseling
mag alleen betrekking hebben op intergouvernementele overeenkomsten die een
effect kunnen hebben op de interne markt voor energie of op de
energievoorzieningszekerheid, aangezien deze kwesties onlosmakelijk met elkaar
verbonden zijn. Het mechanisme moet in het bijzonder alle intergouvernementele
overeenkomsten omvatten die een effect hebben op de levering van gas, olie of
elektriciteit via vaste infrastructuur of die een effect hebben op de
hoeveelheid energie die vanuit derde landen in de Unie wordt ingevoerd.
(5)
Intergouvernementele overeenkomsten die in hun
geheel moeten worden gemeld bij de Commissie op grond van andere wetgeving van
de Unie zoals [Verordening (EU) nr. …/… van het Europees Parlement en de Raad
van … tot vaststelling van overgangsregelingen voor bilaterale
investeringsovereenkomsten tussen lidstaten en derde landen[13]] moeten worden uitgesloten van
het mechanisme voor informatie-uitwisseling dat bij dit besluit wordt
vastgesteld.
(6)
De vrijstelling van bovenstaande meldingsplicht mag
niet van toepassing zijn op intergouvernementele overeenkomsten die bij de
Commissie ingediend moeten worden krachtens artikel 13, lid 6, van Verordening
(EU) nr. 994/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 20 oktober 2010 betreffende
maatregelen tot veiligstelling van de gaslevering en houdende intrekking van
Richtlijn 2004/67/EG.[14]
Dergelijke intergouvernementele overeenkomsten met derde landen die een effect
hebben op de ontwikkeling en het gebruik van gasinfrastructuur en gasvoorraden
moeten derhalve worden gemeld overeenkomstig de in dit besluit vastgestelde
regels. Om doublures te voorkomen, moet een melding die wordt ingediend op
grond van dit besluit worden geacht te voldoen aan de kennisgevingsplicht die
is vastgesteld bij Verordening (EU) nr. 994/2010.
(7)
Dit besluit is niet van toepassing op
overeenkomsten tussen commerciële entiteiten, behalve indien en uitsluitend
voor zover de intergouvernementele overeenkomsten uitdrukkelijk naar dergelijke
commerciële overeenkomsten verwijzen. Commerciële exploitanten die over
commerciële overeenkomsten onderhandelen met exploitanten van derde landen
mogen niettemin om bijstand van de Commissie verzoeken teneinde potentiële
conflicten met het recht van de Unie te voorkomen.
(8)
De lidstaten doen de Commissie alle bestaande
intergouvernementele overeenkomsten, voorlopig toegepaste overeenkomsten in de
zin van artikel 25 van het Verdrag van Wenen[15]
en nieuwe intergouvernementele overeenkomsten toekomen.
(9)
De lidstaten moeten de Commissie reeds op de hoogte
stellen van hun voornemen om onderhandelingen te openen wanneer het gaat om
nieuwe intergouvernementele overeenkomsten of wijzigingen van bestaande
intergouvernementele overeenkomsten. De Commissie moet geregeld geïnformeerd
worden over de lopende onderhandelingen. De Commissie heeft het recht om als
waarnemer aan de onderhandelingen deel te nemen. De lidstaten mogen de
Commissie ook verzoeken om hen bij te staan tijdens hun onderhandelingen met
derde landen.
(10)
De Commissie heeft het recht om, op haar eigen
initiatief of op verzoek van de lidstaat die over de intergouvernementele
overeenkomst heeft onderhandeld, de verenigbaarheid van de overeenkomst in
kwestie met het recht van de Unie te beoordelen, voordat de overeenkomst wordt
ondertekend.
(11)
Alle definitieve geratificeerde overeenkomsten
waarop dit besluit van toepassing is, moeten aan de Commissie worden gestuurd,
opdat alle andere lidstaten volledig geïnformeerd kunnen worden.
(12)
De Commissie moet alle ontvangen informatie in
elektronische vorm ter beschikking van alle andere lidstaten stellen. De
Commissie moet verzoeken van lidstaten eerbiedigen om ingediende informatie, in
het bijzonder commerciële informatie, vertrouwelijk te behandelen. Verzoeken om
vertrouwelijke behandeling mogen echter niet de toegang van de Commissie zelf
tot vertrouwelijke informatie beperken, aangezien de Commissie voor haar eigen
beoordeling volledige informatie nodig heeft. De verzoeken om vertrouwelijke
behandeling laten het recht op toegang tot documenten onverlet dat is
vastgelegd in Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de
Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het
Europees Parlement, de Raad en de Commissie.[16]
(13)
Een permanente uitwisseling van informatie met betrekking
tot intergouvernementele overeenkomsten op communautair niveau moet de
ontwikkeling van beste praktijken mogelijk maken. Op basis van deze beste
praktijken moet de Commissie standaardclausules aanbevelen voor gebruik in
intergouvernementele overeenkomsten tussen lidstaten en derde landen. Het
gebruik van deze niet-bindende standaardclausules is bedoeld om te voorkomen
dat intergouvernementele overeenkomsten strijdig zijn met het recht van de
Unie.
(14)
De verbetering van de wederzijdse kennis van
bestaande en nieuwe intergouvernementele overeenkomsten moet leiden tot een
betere coördinatie op het gebied van energieaangelegenheden tussen de lidstaten
onderling en tussen de lidstaten en de Commissie. Door een dergelijke
verbeterde coördinatie kunnen de lidstaten ten volle profiteren van het
politieke en economische gewicht van de Unie.
(15)
Het mechanisme voor de uitwisseling van informatie
waarin dit besluit voorziet, laat de toepassing van de regels van de Unie
inzake inbreuken en mededinging onverlet,
HEBBEN HET VOLGENDE BESLUIT
VASTGESTELD:
Artikel 1
Onderwerp en toepassingsgebied
1. Bij dit besluit wordt een mechanisme
vastgesteld voor de uitwisseling van informatie tussen de lidstaten en de
Commissie met betrekking tot intergouvernementele
overeenkomsten.
2. Dit besluit is niet van toepassing op
intergouvernementele overeenkomsten die reeds volledig onderworpen zijn aan
andere kennisgevingsprocedures krachtens communautaire wetgeving, met
uitzondering van intergouvernementele overeenkomsten die bij de Commissie gemeld
moeten worden op grond van artikel 13, lid 6, van Verordening (EU) nr.
994/2010.
Artikel 2
Definities
In dit besluit zijn de volgende definities van
toepassing:
(1) "intergouvernementele
overeenkomsten": alle juridisch bindende overeenkomsten tussen lidstaten
en derde landen die een effect kunnen hebben op de werking of het functioneren
van de interne energiemarkt of op de energievoorzieningszekerheid in de Unie;
(2) "bestaande intergouvernementele
overeenkomst": intergouvernementele overeenkomsten die in werking zijn
getreden vóór de inwerkingtreding van dit besluit.
Artikel 3
Informatie-uitwisseling tussen de Commissie en de lidstaten
1. De lidstaten doen alle bestaande en
voorlopig toegepaste intergouvernementele overeenkomsten tussen hen en derde
landen volledig, met inbegrip van hun bijlagen en andere teksten waarnaar ze
uitdrukkelijk verwijzen en alle amendementen op deze teksten, toekomen aan de
Commissie binnen uiterlijk drie maanden na de inwerkingtreding van dit besluit.
De Commissie stelt de ontvangen documenten in
elektronische vorm ter beschikking van alle andere lidstaten. Voor de
toepassing van dit besluit worden bestaande of voorlopig toegepaste intergouvernementele
overeenkomsten die op de datum waarop dit besluit in werking trad reeds aan de
Commissie zijn gemeld op grond van Verordening (EU) nr. 994/2010, geacht gemeld
te zijn voor zover zij aan de vereisten van dit lid voldoen.
2. Indien een
lidstaat voornemens is onderhandelingen te beginnen met een derde land om een
bestaande intergouvernementele overeenkomst te wijzigen of een nieuwe
intergouvernementele overeenkomst te sluiten, stelt de lidstaat de Commissie
schriftelijk op de hoogte van dit voornemen op het vroegst mogelijke moment
voorafgaand aan de geplande opening van de formele onderhandelingen. De aan de
Commissie verstrekte informatie moet de desbetreffende documentatie, een
indicatie van de bepalingen die tijdens de onderhandelingen besproken zullen
worden, de doelstellingen van de onderhandelingen en andere relevante informatie
omvatten. In het geval van amendementen op een bestaande overeenkomst moeten de
bepalingen waarover opnieuw zal worden onderhandeld, aangegeven worden in de
aan de Commissie verstrekte informatie. De Commissie stelt de ontvangen
informatie in elektronische vorm ter beschikking van alle lidstaten. De
lidstaat in kwestie stelt de Commissie geregeld op de hoogte van de lopende
onderhandelingen. Op verzoek van de Commissie of de lidstaat kan de Commissie
als waarnemer aan de onderhandelingen deelnemen.
3. Zodra een
intergouvernementele overeenkomst of een amendement op een intergouvernementele
overeenkomst wordt geratificeerd, doet de lidstaat in kwestie de overeenkomst
of het amendement op de overeenkomst, met inbegrip van bijbehorende
bijlagen en andere teksten waarnaar deze overeenkomsten of amendementen
uitdrukkelijk verwijzen, toekomen aan de Commissie,
die de ontvangen documenten in elektronische vorm ter beschikking stelt van
alle andere lidstaten, met uitzondering van vertrouwelijke delen in de zin van
artikel 7.
Artikel 4
Bijstand door de Commissie
Indien een lidstaat de
Commissie op grond van artikel 3, lid 2, op de hoogte stelt van zijn voornemen
om onderhandelingen te openen teneinde een bestaande intergouvernementele
overeenkomst te wijzigen of een nieuwe intergouvernementele overeenkomst te
sluiten, kan de lidstaat in kwestie verzoeken om bijstand van de Commissie
tijdens de onderhandelingen met het derde land.
Artikel 5
Voorafgaande verenigbaarheidscontrole
De Commissie kan op eigen
initiatief tot uiterlijk vier weken nadat zij op de hoogte is gesteld van de
afronding van de onderhandelingen of op verzoek van de lidstaat die over de
intergouvernementele overeenkomst heeft onderhandeld, de overeenkomst
beoordelen op verenigbaarheid met het recht van de Unie, voordat de overeenkomst wordt ondertekend. Indien de
Commissie of de lidstaat in kwestie verzoeken om een dergelijke voorafgaande
beoordeling van de verenigbaarheid van de overeenkomst waarover onderhandeld is
met het recht van de Unie, wordt de
overeenkomst in kwestie voorafgaand aan de ondertekening aan de Commissie
voorgelegd voor onderzoek. De lidstaat in kwestie ziet af van ondertekening van
de overeenkomst gedurende een periode van vier maanden volgend op het indienen
van de ontwerpversie van de intergouvernementele overeenkomst. In overleg met
de lidstaat in kwestie kan deze onderzoeksperiode worden verlengd. Wanneer een
verenigbaarheidscontrole is aangevraagd, wordt de Commissie geacht geen
bezwaren te hebben ingediend indien zij binnen de onderzoeksperiode geen advies
uitbrengt.
Artikel 6
Coördinatie met de lidstaten
1. De Commissie zorgt ervoor dat de
coördinatie tussen de lidstaten wordt vergemakkelijkt met het oog op:
(a) het beoordelen van ontwikkelingen met
betrekking tot intergouvernementele overeenkomsten;
(b) het identificeren van gemeenschappelijke
problemen in verband met intergouvernementele overeenkomsten en het overwegen
van passende maatregelen om deze problemen op te lossen;
(c) het ontwikkelen, op
basis van beste praktijken, van standaardclausules waarvan het gebruik zou
garanderen dat toekomstige intergouvernementele overeenkomsten de energiewetgeving
van de Unie volledig naleven.
Artikel 7
Vertrouwelijkheid
Wanneer een lidstaat informatie verstrekt aan
de Commissie op grond van artikel 3, mag de lidstaat aangeven of enig deel van
de informatie, met name commerciële informatie, vertrouwelijk behandeld moet
worden en of de verstrekte informatie gedeeld kan worden met andere lidstaten.
De Commissies dient deze instructies te eerbiedigen. Dergelijke verzoeken om
vertrouwelijke behandeling houden geen beperking in van de toegang van de
Commissie zelf tot vertrouwelijke informatie.
Artikel 8
Evaluatie
1. Vier jaar na de inwerkingtreding van dit
besluit dient de Commissie bij het Europees Parlement, de Raad en het
Economisch en Sociaal Comité een verslag over de toepassing van het besluit in.
2. Het verslag beoordeelt in het bijzonder of
dit besluit voorziet in een toereikend kader om volledige naleving door
intergouvernementele overeenkomsten van de EU‑wetgeving te waarborgen,
alsmede een hoog niveau van coördinatie tussen de lidstaten met betrekking tot
intergouvernementele overeenkomsten.
Artikel 9
Inwerkingtreding
Dit besluit treedt in werking op de twintigste
dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese
Unie.
Artikel 10
Adressaten
Dit besluit is gericht tot de lidstaten.
Gedaan te Brussel,
Voor het Europees Parlement                       Voor
de Raad
De voorzitter                                                  De
voorzitter

[1]               De volgende conclusie werd bevestigd door de
Energieraad van 28 februari 2011: "Verbeterde en vroegtijdige
informatie-uitwisseling tussen de Commissie en de lidstaten met inbegrip van
informatievoorziening door lidstaten aan de Commissie met betrekking tot hun
nieuwe en bestaande bilaterale energieovereenkomsten met derde landen".
[2]               COM(2011) 539.
[3]               Volgens scenario's voor 2030 zou het aandeel uit
derde landen geïmporteerde energie kunnen oplopen tot 57 %.
[4]               PB L 211 van 14.8.2009.
[5]               De enige verplichting die tot nu toe bestaat, is vervat
in artikel 13, lid 6, van Verordening (EU) nr. 994/2010 van het Europees
Parlement en de Raad van 20 oktober 2010 betreffende maatregelen tot veiligstelling
van de gaslevering en houdende intrekking van Richtlijn 2004/67/EG betreffende
maatregelen tot veiligstelling van de aardgasvoorziening, PB L 295 van
12.11.2010, blz. 1. Deze bepaling legt aan lidstaten de verplichting op om
intergouvernementele overeenkomsten op het gebied van gas aan de Commissie mede
te delen. Alleen bestaande intergouvernementele overeenkomsten moeten voor 3 december
2011 worden gemeld.
[6]               Rekening houdend met de weinige bekende
intergouvernementele overeenkomsten tussen de lidstaten en derde landen,
bijvoorbeeld in verband met de South Stream-gasleiding, is deze zeer
conservatieve schatting gedaan op basis van de aanname dat een aantal lidstaten
dergelijke intergouvernementele overeenkomsten heeft met belangrijke
leveranciers van olie en gas, in het bijzonder voor zover de olie of het gas
aangevoerd wordt via pijpleidingen.
[7]               Zie artikel 13, lid 6, van de verordening betreffende
maatregelen tot veiligstelling van de gaslevering.
[8]               Hoewel zowel een verordening als een besluit mogelijk
lijken, wordt een besluit geschikter geacht, aangezien het rechtsinstrument
geen rechtstreeks effect op individuen zal hebben, maar uitsluitend tot de
lidstaten gericht is.
[9]               Opgemerkt dient te worden dat de melding van
bestaande intergouvernementele overeenkomsten niet zou verhinderen dat de
Commissie indien nodig inbreukprocedures inleidt, dat wil zeggen indien in een
specifiek geval kan worden aangetoond hoe een bepaalde overeenkomst een inbreuk
vormt op de regels van de interne markt.
[10]             Doublures worden ook voorkomen in het geval van de
verordening betreffende maatregelen tot veiligstelling van de gaslevering,
aangezien een melding op grond van de meer gedetailleerde regels die in dit
voorstel worden vastgesteld zou voldoen aan de vereisten die bepaald zijn in de
verordening betreffende maatregelen tot veiligstelling van de gaslevering.
[11]             PB C, blz. . .
[12]             PB C, blz. . .
[13]             [COM(2010) 344 definitief, nog niet vastgesteld].
[14]             PB L 295 van 12.11.2010, blz. 1.
[15]             Verdrag van Wenen inzake het verdragenrecht van 1969.
[16]             PB L 8 van 12.1.2001, blz. 28.