               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 26.9.2018
            COM(2018) 657 final
            2018/0337(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het op de tweede vergadering van de Conferentie van de partijen bij het Verdrag van Minamata inzake kwik namens de Europese Unie in te nemen standpunt over de goedkeuring van richtlijnen voor de milieuverantwoorde tijdelijke opslag van kwik, anders dan kwikafval, als bedoeld in artikel 10, leden 2 en 3, van dat Verdrag

               TOELICHTING

               1.Onderwerp van het voorstel

               Dit voorstel betreft het besluit betreffende het namens de Unie in te nemen standpunt op de tweede vergadering van de Conferentie van de partijen bij het Verdrag van Minamata inzake kwik, in verband met de geplande goedkeuring van richtlijnen voor de milieuverantwoorde tijdelijke opslag van kwik, anders dan kwikafval, als bedoeld in artikel 10, leden 2 en 3, van dat Verdrag.

               2.Achtergrond van het voorstel

               2.1.Het Verdrag van Minamata inzake kwik

               Het Verdrag van Minamata inzake kwik (hierna "de overeenkomst" genoemd) is het belangrijkste internationale juridische kader voor de bescherming van de menselijke gezondheid en het milieu tegen antropogene emissies en lozingen van kwik en kwikverbindingen in lucht, water en bodem.

               Het verdrag betreft de volledige levenscyclus van kwik, van de primaire kwikmijnbouw tot de verwijdering van kwikafval, met inbegrip van de tijdelijke opslag van kwik, mengsels van kwik met andere stoffen, waaronder kwiklegeringen, met een kwikconcentratie van ten minste 95 gewichtsprocent (hierna "kwikmengsels" genoemd), en van zes kwikverbindingen, waaronder kwik(I)chloride, kwik(II)oxide, kwik(II)sulfaat, kwik(II)nitraat, cinnaber en kwiksulfide, anders dan kwikafval.

               Het verdrag is op 16 augustus 2017 in werking getreden.

               Net als de meeste lidstaten
                  1
                is de Europese Unie partij bij de overeenkomst
                  2
               .

               2.2.De Conferentie van de partijen

               De Conferentie van de partijen bij de overeenkomst (hierna "COP" (Conference of the Parties) genoemd) vervult de haar op grond van de overeenkomst toegewezen taken en onderzoekt en neemt daartoe onder meer alle aanvullende maatregelen die noodzakelijk kunnen zijn om de doelstellingen van deze overeenkomst te verwezenlijken, waaronder de goedkeuring van relevante richtlijnen.

               Overeenkomstig artikel 28 van de overeenkomst en Besluit MC-1/1 betreffende het reglement van orde dat de COP op haar eerste vergadering (2429 september 2017) heeft goedgekeurd, heeft elke partij één stem. Als een regionale organisatie voor economische integratie beschikt de Unie echter, ten aanzien van binnen zijn bevoegdheid vallende aangelegenheden, over het aantal stemmen dat gelijk is aan het aantal stemmen van haar lidstaten die partij zijn bij de overeenkomst. De Unie oefent haar stemrecht niet uit indien een van haar lidstaten zijn stemrecht uitoefent, en omgekeerd.

               2.3.De beoogde handeling van de Conferentie van de Partijen

               Op 19 november 2018, tijdens haar tweede vergadering, moet de COP richtlijnen goedkeuren voor de milieuverantwoorde tijdelijke opslag van kwik, anders dan kwikafval, als bedoeld in artikel 10, leden 2 en 3, van de overeenkomst (hierna "de beoogde handeling" genoemd).

               Het doel van de beoogde handeling is de vaststelling van richtlijnen ter waarborging van de milieuverantwoorde tijdelijke opslag van kwik, kwikmengsels en van zes kwikverbindingen (kwik(I)chloride, kwik(II)oxide, kwik(II)sulfaat, kwik(II)nitraat, kwiksulfide en cinnaber), anders dan kwikafval. In de praktijk is de beoogde handeling vooral relevant voor de opslag van vloeibaar metallisch kwik.

               Krachtens artikel 10, leden 2 en 3, van de overeenkomst moet bij de maatregelen die de partijen zullen nemen om de milieuverantwoorde tijdelijke opslag te waarborgen, rekening worden gehouden met de door de COP aangenomen richtlijnen.

               3.Namens de Unie in te nemen standpunt

               Het voorgestelde standpunt, dat op de tweede vergadering van de COP namens de Unie moet worden ingenomen, is de goedkeuring van de beoogde handeling.

               De inhoud van de beoogde handeling is het resultaat van een tussentijds proces dat de COP op zijn eerste vergadering met Besluit MC1/18
                  3
                in gang heeft gezet, waarbij het secretariaat wordt verzocht de ontwerprichtlijnen verder te herzien en bij de tweede vergadering de herziene richtlijnen voor overleg en mogelijke goedkeuring in te dienen. Deskundigen uit de Unie hebben substantieel aan dit proces bijgedragen door overeenkomstig het tijdschema dat in Besluit MC1/18 is vastgelegd, bij het secretariaat suggesties in te dienen. In de hieruitvoortvloeiende ontwerprichtlijnen, zoals door het secretariaat herzien, zijn de opmerkingen van de EU-deskundigen overgenomen; er waren verder geen opmerkingen van de EU, daar de richtlijnen in overeenstemming zijn met het acquis betreffende grotere voorraden kwik, waaronder Richtlijn 2012/18/EU van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2012 betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken
                  4
               . Bovendien bieden de richtlijnen de ruimte dat zij flexibel kunnen worden toegepast, met name bij kleine voorraden.

               Het voorgestelde standpunt is in overeenstemming met het EU-beleid en de EU-wetgeving betreffende kwik, aangezien de uitvoering van de beoogde handeling door de partijen bij de overeenkomst bijdraagt aan de vermindering van kwikemissies en lozingen uit tijdelijke opslag en derhalve bijdraagt aan de bescherming van de gezondheid van de mens en van het milieu, waaronder binnen de Unie.

               Een standpunt van de Unie is nodig omdat de partijen bij de overeenkomst de richtlijnen, zodra zij zijn vastgesteld, in acht zullen moeten nemen wanneer zij maatregelen treffen voor de milieuverantwoorde tijdelijke opslag van kwik, kwikmengsels en de zes desbetreffende kwikverbindingen, anders dan kwikafval.

               4.Rechtsgrondslag

               4.1.Procedurele rechtsgrondslag

               4.1.1.Beginselen

               Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van "de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst".

               Het begrip "handelingen met rechtsgevolgen" omvat handelingen die rechtsgevolgen hebben uit hoofde van de op het betrokken lichaam toepasselijke volkenrechtelijke bepalingen. Onder dit begrip vallen tevens instrumenten die volkenrechtelijk niet bindend zijn, maar die een "beslissende invloed [hebben] op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt"
                  5
               .

               4.1.2.Toepassing op dit geval

               De COP is een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, namelijk het Verdrag van Minamata inzake kwik.

               De beoogde handeling die door de COP moet worden vastgesteld, is een handeling met rechtsgevolgen. De beoogde handeling heeft rechtsgevolgen, omdat de partijen bij de overeenkomst deze in acht moeten nemen wanneer zij de milieuverantwoorde tijdelijke opslag waarborgen van kwik, kwikmengsels en zes kwikverbindingen (kwik(I)chloride, kwik(II)oxide, kwik(II)sulfaat, kwik(II)nitraat, kwiksulfide en cinnaber), anders dan kwikafval.

               De beoogde handeling strekt niet tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst.

               De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 218, lid 9, VWEU.

               4.2.Materiële rechtsgrondslag

               4.2.1.Beginselen

               De materiële rechtsgrondslag voor een overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU te nemen besluit wordt in de eerste plaats bepaald door de doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling ten aanzien waarvan namens de Unie een standpunt wordt ingenomen. Wanneer de beoogde handeling een tweeledige doelstelling heeft of bestaat uit twee componenten, waarvan er een kan worden gezien als hoofddoelstelling of overwegende component, terwijl de andere doelstelling of de andere component slechts ondergeschikt is, moet het overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU te nemen besluit op één materiële rechtsgrondslag worden gebaseerd, namelijk die welke vereist is gelet op de hoofddoelstelling of overwegende component.

               4.2.2.Toepassing op dit geval

               De doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling hebben in de eerste plaats betrekking op het milieu.

               De materiële rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 192, lid 1, VWEU.

               4.3.Conclusie

               De rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is artikel 192, lid 1, VWEU, in samenhang met artikel 218, lid 9, VWEU.

               2018/0337 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende het op de tweede vergadering van de Conferentie van de partijen bij het Verdrag van Minamata inzake kwik namens de Europese Unie in te nemen standpunt over de goedkeuring van richtlijnen voor de milieuverantwoorde tijdelijke opslag van kwik, anders dan kwikafval, als bedoeld in artikel 10, leden 2 en 3, van dat Verdrag

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 192, lid 1, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Het Verdrag van Minamata inzake kwik
                  6
                (hierna "de overeenkomst" genoemd) is door de Unie gesloten bij Besluit (EU) 2017/939 van de Raad
                  7
                en is op 16 augustus 2017 in werking getreden.

               (2)Overeenkomstig Besluit MC1/1 betreffende het reglement van orde dat de Conferentie van de partijen bij de overeenkomst op haar eerste vergadering heeft goedgekeurd, stellen de partijen alles in het werk om over alle inhoudelijke aangelegenheden bij consensus overeenstemming te bereiken.

               (3)Tijdens haar tweede vergadering op 1923 november 2018 moet de Conferentie van de partijen bij de overeenkomst richtlijnen aannemen voor de milieuverantwoorde tijdelijke opslag van kwik, anders dan kwikafval.

               (4)Het vaststellen van een door de Unie op de Conferentie van de partijen in te nemen standpunt is nodig omdat deze richtlijnen voor de milieuverantwoorde tijdelijke opslag van kwik, anders dan kwikafval, rechtsgevolgen zullen hebben, omdat de partijen bij de overeenkomst deze richtlijnen in acht zullen moeten nemen wanneer zij maatregelen voor tijdelijke opslag treffen.

               (5)In het kader van de tussentijdse werkzaamheden van deskundigen uit hoofde van Besluit MC1/18
                  8
                dat de Conferentie van de partijen tijdens de eerste vergadering heeft aangenomen, heeft de Unie bijgedragen tot de herziening van de ontwerprichtlijnen voor de milieuverantwoorde tijdelijke opslag. De Unie vond het niet nodig nog meer wijzigingen voor te stellen van de ontwerprichtlijnen die uit deze tussentijdse werkzaamheden waren voortgevloeid.

               (6)De voorgestelde richtlijnen voor de milieuverantwoorde tijdelijke opslag van kwik, anders dan kwikafval, moeten derhalve worden gesteund,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het standpunt dat op de tweede vergadering van de Conferentie der partijen bij de Overeenkomst namens de Unie moet worden ingenomen, luidt als volgt:

               Op de tweede vergadering van de Conferentie van de partijen bij de overeenkomst zal de Europese Unie de goedkeuring steunen van de in artikel 10, leden 2 en 3, van de overeenkomst bedoelde richtlijnen voor de milieuverantwoorde tijdelijke opslag van kwik, anders dan kwikafval.

               Kleine wijzigingen van de documenten waarnaar in de eerste alinea wordt verwezen, kunnen door de vertegenwoordigers van de Unie worden goedgekeurd zonder nader besluit van de Raad.

               Artikel 2

               Dit besluit is gericht tot de Commissie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        Op 7 september 2018 hadden 22 lidstaten het Verdrag van Minamata inzake kwik geratificeerd, te weten België, Bulgarije, Denemarken, Duitsland, Estland, Finland, Frankrijk, Hongarije, Kroatië, Letland, Litouwen, Luxemburg, Malta, Nederland, Oostenrijk, Portugal, Roemenië, Slovenië, Slowakije, Tsjechië, het Verenigd Koninkrijk en Zweden.

                     (2)

                        Besluit (EU) 2017/939 van de Raad van 11 mei 2017 betreffende de sluiting namens de Europese Unie van het Verdrag van Minamata inzake kwik (PB L 142 van 2.6.2017, blz. 4).

                     (3)

                        Decision MC1/18 Draft guidelines on the interim storage of mercury and mercury compounds referred to in paragraph 3 of article 10, Report of the Conference of the Parties to the Minamata Convention on Mercury on the work of its first meeting, UNEP/MC/COP1/29 van 22.11.2017.

                     (4)

                        PB L 197 van 24.7.2012, blz. 1.

                     (5)

                        Arrest van het Hof van Justitie van 7 oktober 2014, Duitsland/Raad, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, punten 61 tot en met 64.

                     (6)

                        Een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift van het Verdrag van Minamata inzake kwik is beschikbaar op
                  https://treaties.un.org/doc/Treaties/2013/10/20131010%2011-16%20AM/CTC-XXVII-17.pdf

                     (7)

                        Besluit (EU) 2017/939 van de Raad van 11 mei 2017 betreffende de sluiting namens de Europese Unie van het Verdrag van Minamata inzake kwik (PB L 142 van 2.6.2017, blz. 4).

                     (8)

                        Decision MC1/18 Draft guidelines on the interim storage of mercury and mercury compounds referred to in paragraph 3 of article 10, Report of the Conference of the Parties to the Minamata Convention on Mercury on the work of its first meeting, UNEP/MC/COP1/29 van 22.11.2017.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 28.11.2018
            COM(2018) 792 final
            2018/0407(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in de ministerraad van de energiegemeenschap inzake de verlenging van de ambtstermijn van de directeur van het secretariaat van de energiegemeenschap

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               Het onderhavige voorstel heeft betrekking op de vaststelling van het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen in de ministerraad van de energiegemeenschap inzake de verlenging van de ambtstermijn van de directeur van het secretariaat van de energiegemeenschap (hierna "EnCS" genoemd).

               De huidige directeur van het EnCS, de heer Janez Kopac, is in 2012 voor het eerst benoemd. Zijn mandaat werd in 2015 verlengd en loopt tot 30 november 2018.

               Overeenkomstig de artikelen 69 en 88 het Verdrag tot oprichting van de energiegemeenschap wordt de directeur van het EnCS door de ministerraad van de energiegemeenschap benoemd bij gewone meerderheid. De Commissie heeft het exclusieve recht om een directeur voor te stellen.

               2.Standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen

               Er zijn talrijke redenen voor een derde ambtstermijn van de heer Kopac als directeur van het EnCS:

               Ten eerste is het van belang de continuïteit van het energiegemeenschapsproces te waarborgen. De heer Kopac heeft aangetoond de belangrijkste aspecten van het kader inzake de energiegemeenschap zeer goed te beheren. Daartoe behoren met name de hervorming van het Energiegemeenschapsverdrag, het waarborgen van de tenuitvoerlegging van het acquis en het vervullen van een centrale rol in het hervormingsproces van de energiemarkt bij de verdragsluitende partijen van de energiegemeenschap.

               Ten tweede beheert de heer Kopac zijn portefeuille op constructieve en proactieve wijze. Hij streeft ernaar zijn taken te vervullen in de geest van de doelstellingen van het Energiegemeenschapsverdrag. Daartoe behoort zijn professionele engagement om het desbetreffende recht van de verdragsluitende partijen van de energiegemeenschap in overeenstemming te brengen met de belangrijkste beginselen van het EU-recht. Daarnaast heeft hij de institutionele integriteit van het EnCS tot stand gebracht en gehandhaafd door te zorgen voor een professionele werkwijze en hoogwaardige dienstverlening door zijn personeel.

               Tot slot heeft de heer Kopac er bij veel gelegenheden blijk van gegeven zijn taken onafhankelijk uit te voeren. Als onderdaan van een EU-lidstaat zou de heer Kopac verder zorgen voor evenwichtige besluitvorming en onpartijdigheid binnen de energiegemeenschap.

               Het namens de Unie in de ministerraad in te nemen standpunt moet zijn dat het ontwerpbesluit wordt goedgekeurd.

               3.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

               3.1.Procedurele rechtsgrondslag

               3.1.1.Beginselen

               Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van "de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst".

               De beoogde handeling strekt niet tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst. De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 218, lid 9, VWEU.

               3.2.Materiële rechtsgrondslag

               3.2.1.Beginselen

               De materiële rechtsgrondslag voor een overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU te nemen besluit wordt in de eerste plaats bepaald door de doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling ten aanzien waarvan namens de Unie een standpunt wordt ingenomen. Als de geplande handeling een tweeledige doelstelling heeft of bestaat uit twee componenten, waarvan er een kan worden gezien als hoofddoelstelling of overwegende component, terwijl de andere doelstelling of de andere component slechts ondergeschikt is, moet het overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU te nemen besluit op één materiële rechtsgrondslag worden gebaseerd, namelijk die welke vereist is gelet op de hoofddoelstelling of de overwegende component.

               3.2.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling hebben in de eerste plaats betrekking op energie. De materiële rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 194 VWEU.

               3.3.Conclusie

               De rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is artikel 194 VWEU in samenhang met artikel 218, lid 9, VWEU.

               2018/0407 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in de ministerraad van de energiegemeenschap inzake de verlenging van de ambtstermijn van de directeur van het secretariaat van de energiegemeenschap

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 194 in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien Besluit 2006/500/EG van de Raad van 29 mei 2006 betreffende de sluiting van het Verdrag tot oprichting van de energiegemeenschap door de Europese Gemeenschap,

               Gezien het Verdrag tot oprichting van de energiegemeenschap, en met name de artikelen 69 en 88,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Het Verdrag tot oprichting van de energiegemeenschap is door de Unie gesloten bij Besluit 2006/500/EG van de Raad van 29 mei 2006
                  1
                en op 1 juli 2006 in werking getreden.

               (2)Overeenkomstig de artikelen 69 en 88 van het Energiegemeenschapsverdrag wordt de directeur van het secretariaat van de energiegemeenschap bij procedureel besluit van de ministerraad benoemd, op voorstel van de Europese Commissie.

               (3)De energiegemeenschap ondergaat momenteel een hervormingsproces, waartoe een aantal nieuwe wetgevingsvoorstellen behoren die een actieve rol van het secretariaat vereisen.

               (4)De heer Janez Kopac heeft blijk gegeven van een doeltreffend, efficiënt en onafhankelijk beheer van het secretariaat, dat hem de mogelijkheid geeft zijn functie te vervullen.

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Enig artikel

               Het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen is goedkeuring van het procedurele ontwerpbesluit van de ministerraad als vastgesteld in de bijlage bij het onderhavige besluit.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        PB L198 van 20.7.2006, blz. 15.

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 28.11.2018
            COM(2018) 792 final
            BIJLAGE
            bij het
            Voorstel voor een besluit van de Raad
            betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in de ministerraad van de energiegemeenschap inzake de verlenging van de ambtstermijn van de directeur van het secretariaat van de energiegemeenschap

               BIJLAGE

               Voorstel voor een

               procedureel besluit van de ministerraad inzake de verlenging van de ambtstermijn van de directeur van het secretariaat van de energiegemeenschap

               De ministerraad van de energiegemeenschap,

               Gezien het Verdrag tot oprichting van de energiegemeenschap, en met name de artikelen 69 en 88,

               Gezien het aan de ministerraad gerichte voorstel van de Europese Commissie tot verlenging van de ambtstermijn van de heer Janez Kopac als directeur van de Energiegemeenschap;

               Gezien de punten II.1 en II. 5 van de regels voor de aanwerving, arbeidsvoorwaarden en de vanuit geografisch oogpunt evenwichtige samenstelling van het personeel van het secretariaat, als vastgesteld bij Besluit 2006/02/MC-EnC van 17 november 2006 van de ministerraad van de energiegemeenschap,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               De ministerraad verlengt de ambtstermijn van de heer Janez Kopac als directeur van het secretariaat van de energiegemeenschap met ingang van 1 december 2018.

               Artikel 2

               De arbeidsvoorwaarden van de directeur worden vastgesteld aan de hand van de meest recente versie van het personeelsstatuut. De jaarlijkse brutobezoldiging van de directeur is vastgesteld op EUR 168 042,96, hetgeen overeenkomt met de bezoldiging voor zijn in 2015 verlengde ambtstermijn, aangepast aan de inflatie.

               Artikel 3

               Het secretariaat zorgt ervoor dat dit procedurele besluit binnen zeven dagen na de vaststelling ervan ter beschikking wordt gesteld aan alle bij het Verdrag tot oprichting van de energiegemeenschap betrokken partijen en instellingen.

               Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

               Gedaan te

               Voor de ministerraad:

               ------------------------------

               Voorzitterschap


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 23.1.2019
            COM(2019) 11 final
            2019/0008(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt tijdens de 14e Conferentie van de partijen bij het Verdrag van Bazel inzake de beheersing van de grensoverschrijdende overbrenging van gevaarlijke afvalstoffen en de verwijdering ervan met betrekking tot bepaalde wijzigingen van de bijlagen II, VIII en IX bij dat verdrag

               TOELICHTING

               1.ONDERWERP VAN HET VOORSTEL

               Dit voorstel betreft een besluit tot bepaling van het standpunt van de Unie op de 14e vergadering van de Conferentie van de partijen bij het Verdrag van Bazel ten aanzien van de voorgenomen aanneming van wijzigingen van de bijlagen bij het Verdrag.

               2.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               2.1.Het Verdrag van Bazel inzake de beheersing van de grensoverschrijdende overbrenging van gevaarlijke afvalstoffen en de verwijdering ervan

               Het Verdrag van Bazel inzake de beheersing van de grensoverschrijdende overbrenging van gevaarlijke afvalstoffen en de verwijdering ervan ("het Verdrag") is op 22 maart 1989 aangenomen en in 1992 in werking getreden. De Europese Unie en de afzonderlijke lidstaten zijn partij bij het Verdrag
                  1
               . Inmiddels zijn 186 partijen door het Verdrag gebonden.

               De hoeksteen van het Verdrag wordt gevormd door een controlesysteem voor de uitvoer, invoer en doorvoer van bepaalde afvalstoffen. Van alle uitvoer van onder het Verdrag vallende afvalstoffen wordt vooraf kennisgeving gedaan aan de bevoegde autoriteiten van de landen van invoer en doorvoer. Die kennisgeving wordt gedaan door het uitvoerende land, dat ook van producenten of exporteurs kan verlangen dat zij dergelijke kennisgevingen doen via het kanaal van de desbetreffende bevoegde autoriteit. De kennisgevingen worden schriftelijk gedaan en bevatten de in bijlage V A bij het Verdrag genoemde verklaringen en gegevens. De uitvoer van afvalstoffen mag alleen plaatsvinden indien alle betrokken landen daarvoor schriftelijk toestemming hebben gegeven (artikel 6 van het Verdrag).

               Het controlesysteem van het Verdrag is van toepassing op de gevaarlijke afvalstoffen in de zin van artikel 1 van het Verdrag die in bijlage VIII bij het Verdrag zijn opgenomen en op andere afvalstoffen die in bijlage II bij het Verdrag zijn opgenomen, waarbij het gaat om huishoudelijk afval en de residuen die afkomstig zijn van de verbranding van huishoudelijk afval. Het Verdrag bevat ook een in bijlage IX opgenomen lijst van afvalstoffen die buiten zijn werkingssfeer en controlesysteem vallen, tenzij zij een tot een categorie van bijlage I behorende stof in zulke mate bevatten dat zij een in bijlage III opgenomen gevaarlijke eigenschap vertonen.

               2.2.De Conferentie van de partijen

               De Conferentie van de partijen bij het Verdrag van Bazel is het belangrijkste besluitvormingsorgaan van het Verdrag. Zij is bevoegd om de bijlagen bij het Verdrag te wijzigen en komt iedere twee jaar bijeen.

               De 14e vergadering van de Conferentie van de Partijen (CoP14) vindt plaats in april en mei 2019 in Genève.

               2.3.De voorgenomen handeling

               Een van de punten op de voorlopige agenda van de 14e vergadering van de Conferentie van de partijen betreft een door Noorwegen ingediend voorstel om bepaalde bijlagen bij het Verdrag te wijzigen ("de voorgenomen handeling")
                  2
               .

               Als gevolg van de voorgenomen handeling zouden niet alle plastic afvalstoffen vallen onder de controlemechanismen van het Verdrag van Bazel, maar zouden bepaalde plastic afvalstoffen wel en andere plastic afvalstoffen niet daaraan worden onderworpen (zodat deze nog steeds kunnen worden verhandeld zonder dat de uitvoerende/invoerende landen daarvan kennisgeving hoeven te doen).

               Het doel van de voorgenomen handeling is de wijziging of toevoeging van vermeldingen met betrekking tot plastic afvalstoffen in:

               –bijlage II voor niet-gevaarlijke plastic afvalstoffen die onder het controlesysteem van het Verdrag moeten vallen,

               –bijlage VIII voor gevaarlijke plastic afvalstoffen die eveneens onder het controlesysteem van het Verdrag moeten vallen en

               –bijlage IX voor niet-gevaarlijke plastic afvalstoffen die niet onder het controlesysteem van het Verdrag moeten vallen, tenzij deze afvalstoffen een tot een categorie van bijlage I behorende stof in zulke mate bevatten dat zij een in bijlage III opgenomen gevaarlijke eigenschap vertonen.

               Het door Noorwegen ingediende voorstel tot wijziging van de bijlagen II, VIII en IX bij het Verdrag is op 26 oktober 2018 aan de partijen meegedeeld. Als gevolg van dit voorstel kan de verhandeling van de onder een herziene vermelding in bijlage IX vallende niet-gevaarlijke plastic afvalstoffen tussen landen in lijn met het Verdrag onder dezelfde voorwaarden worden voortgezet, terwijl de plastic afvalstoffen die speciale aandacht vereisen en de gevaarlijke plastic afvalstoffen op grond van de nieuwe vermeldingen in respectievelijk bijlage II en VIII onder het controlesysteem van het Verdrag komen te vallen.

               De wijzigingen van de bijlagen II, VIII en IX bij het Verdrag worden in de EU van kracht nadat zij middels wijzigingen van Verordening (EG) nr. 1013/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2006 betreffende de overbrenging van afvalstoffen
                  3
                ten uitvoer zijn gelegd. Wat er bij uitvoer uit de EU voor de verwerkers en de autoriteiten verandert, zal afhangen van het soort afvalstoffen en de landen van herkomst.

               De uitvoer uit de EU naar niet-OESO-landen zal voor een aantal nieuwe categorieën van gevaarlijke plastic afvalstoffen (opgenomen in bijlage VIII) worden verboden. Voor uitvoer van dergelijke afvalstoffen binnen de OESO zal de kennisgevingsprocedure moeten worden gevolgd. Uitvoer uit de EU naar niet-OESO-landen van bepaalde in bijlage II opgenomen soorten niet-gevaarlijke plastic afvalstoffen zal ook worden verboden, tenzij de EU middels wijziging van Verordening (EG) nr. 1013/2006 (die voor eind 2020 moet worden geëvalueerd) besluit de kennisgevingsprocedure te volgen. Voor uitvoer binnen de OESO van dergelijke afvalstoffen zal eveneens de kennisgevingsprocedure moeten worden gevolgd. De onder bijlage IX bij het Verdrag vallende soorten niet-gevaarlijke plastic afvalstoffen, ten slotte, kunnen zonder controles worden uitgevoerd mits aan bepaalde voorwaarden, waarmee wordt gewaarborgd dat zij in het invoerende land gemakkelijk kunnen worden gerecycled, is voldaan.

               De automatische tenuitvoerlegging van het Noorse voorstel in Verordening (EG) nr. 1013/2006 zou ertoe leiden dat ook voor overbrengingen binnen de Unie van afvalstoffen die nu in de bijlagen II en VIII bij het Verdrag van Bazel zouden worden opgenomen de kennisgevingsprocedure moet worden gevolgd.

               De procedure tot wijziging van de bijlagen bij het Verdrag is geregeld in de artikelen 17 en 18 van het Verdrag. Meer in het bijzonder moeten voorgestelde wijzigingen door een partij worden ingediend en ten minste zes maanden vóór de vergadering waarop zij voor aanneming worden voorgesteld door het secretariaat aan alle partijen worden meegedeeld, dus in het geval van de CoP14 uiterlijk op 28 oktober 2018. Bovendien moeten al deze wijzigingen tijdens een vergadering van de Conferentie van de partijen worden aangenomen en kunnen zij zes maanden na de datum van kennisgeving door de depositaris van kracht worden. De voorgenomen handeling zal voor de partijen bindend zijn overeenkomstig artikel 18, lid 2, onder c), van het Verdrag, waarin het volgende is bepaald: "Na het verstrijken van zes maanden na de datum van toezending van de mededeling door de depositaris wordt de bijlage van kracht voor alle partijen bij dit Verdrag of bij het desbetreffende protocol die geen kennisgeving hebben gedaan als bedoeld in letter b)".

               3.HET NAMENS DE UNIE IN TE NEMEN STANDPUNT

               Het is raadzaam dat de Unie de wijziging van de bijlagen bij het Verdrag steunt, houdende wijziging of toevoeging van vermeldingen met betrekking tot plastic afvalstoffen in:

               –bijlage II voor niet-gevaarlijke plastic afvalstoffen die onder het controlesysteem van het Verdrag moeten vallen,

               –bijlage VIII voor gevaarlijke plastic afvalstoffen die eveneens onder het controlesysteem van het Verdrag moeten vallen, en

               –bijlage IX voor niet-gevaarlijke plastic afvalstoffen die niet onder het controlesysteem van het Verdrag moeten vallen, tenzij deze afvalstoffen een tot een categorie van bijlage I behorende stof in zulke mate bevatten dat zij een in bijlage III opgenomen gevaarlijke eigenschap vertonen.

               Zonder de bovengenoemde wijzigingen van de bijlagen bij het Verdrag bestaat een aanzienlijk risico dat plastic afvalstoffen worden uitgevoerd naar landen die niet over een adequate infrastructuur voor de doeltreffende inzameling en het ecologisch verantwoord beheer van afvalstoffen beschikken. De voorgenomen handeling zal bijdragen aan:

               –verbeterde controle op de uitvoer van plastic afvalstoffen,

               –de ondersteuning van een ecologisch verantwoord beheer van plastic afvalstoffen,

               –beperking van het risico dat plastic afvalstoffen in het milieu terechtkomen, en

               –het voorkomen van zwerfvuil op zee, dat een wereldwijd milieuprobleem vormt.

               In de op 16 januari 2018 aangenomen Europese strategie inzake kunststoffen
                  4
                wordt gesteld dat internationaal optreden essentieel is bij het aanpakken van de belangrijkste bronnen van plastic afval in de oceanen, in verband met de tekortschietende infrastructuur voor afvalbeheer in ontwikkelingslanden en opkomende economieën. In de strategie inzake kunststoffen wordt het ondersteunen van initiatieven in het kader van het Verdrag van Bazel specifiek genoemd, evenals het waarborgen dat alle kunststoffen die voor recycling naar het buitenland worden verzonden onder dezelfde voorwaarden als die in de EU van toepassing zijn, worden behandeld en verwerkt. De EU voert een aanzienlijk deel van haar plastic afvalstoffen uit naar derde landen (3 miljoen ton in 2016), terwijl over de behandeling ervan aldaar nog altijd onzekerheid bestaat; bovendien neemt het aantal grensoverschrijdende problemen toe op grond van de internationale ontwikkelingen, zoals het recente Chinese besluit om de invoer van bepaalde soorten plastic afvalstoffen te beperken.

               De bepalingen van het Verdrag worden in de Unie ten uitvoer gelegd bij Verordening (EG) nr. 1013/2006. Die verordening is van toepassing op uitvoer uit en invoer in de Unie alsmede op overbrengingen tussen lidstaten (artikel 1). De verordening is ook van toepassing in de Europese Economische Ruimte ("EER")
                  5
               .

               Wanneer de voorgenomen handeling is aangenomen en van kracht wordt, moet zij worden omgezet in het recht van de Unie, en meer bepaald in Verordening (EG) nr. 1013/2006. Dit zou betekenen dat overbrengingen van de dan in bijlage II en VIII opgenomen plastic afvalstoffen binnen de EU en de EER onder nieuwe controlemaatregelen zullen vallen (en dat een verbod zal gelden op de uitvoer van deze afvalstoffen naar niet-OESO-landen). Hoewel deze situatie om de hierboven uiteengezette redenen wenselijk zou zijn voor uitvoer uit de EU, kan zij voor overbrengingen van voor recycling bestemde plastic afvalstoffen binnen de EU en binnen de EER ongewenste en problematische gevolgen hebben, omdat hiervoor dan nieuwe kennisgevingsprocedures moeten worden gevolgd. Voor deze overbrengingen gelden al milieubeschermingseisen uit hoofde van de Uniewetgeving inzake afval en de toevoeging van extra administratieve procedures kan de recycling van kunststoffen in de EU ingewikkelder en duurder maken en zou vanuit ecologisch oogpunt slechts beperkte voordelen opleveren.

               Om de huidige situatie in de Unie en de EER, waarin het controlesysteem van het Verdrag niet op overbrengingen van nieuwe plastic afvalstoffen van toepassing is, te kunnen handhaven, zou overeenkomstig artikel 11 van het Verdrag kennisgeving moeten worden gedaan aan het secretariaat van het Verdrag van de desbetreffende bepalingen. Dit artikel stelt partijen in staat bilaterale, multilaterale of regionale overeenkomsten of regelingen aan te gaan betreffende grensoverschrijdende verplaatsingen van afvalstoffen, mits deze overeenkomsten of regelingen verenigbaar zijn met het ecologisch verantwoord beheer dat bij het Verdrag is voorgeschreven. De overeenkomsten of regelingen moeten bepalingen bevatten die niet minder ecologisch verantwoord zijn dan de bepalingen van het Verdrag en met name rekening houden met de belangen van ontwikkelingslanden. Kennisgevingen uit hoofde van artikel 11 zijn bijvoorbeeld gedaan met betrekking tot een besluit van de OESO-Raad
                  6
               .

               Daarom is in dit voorstel voor een besluit van de Raad voorzien dat de Unie overeenkomstig artikel 11 kennisgeving doet aan het secretariaat van het Verdrag van de bepalingen die op overbrengingen van de betrokken plastic afvalstoffen in de Unie en de EER van toepassing zijn, voor zover deze van de voorgenomen handeling afwijken, en daarbij vermeldt dat deze bepalingen zijn gebaseerd op een met het Verdrag verenigbaar systeem van ecologisch verantwoord beheer. Op grond van verbanden tussen de wijzigingen van de bijlagen bij het Verdrag en het bovengenoemde OESO-besluit zullen ook stappen moeten worden gezet om het secretariaat van de OESO van de hierboven geschetste situatie op de hoogte te stellen.

               4.RECHTSGRONDSLAG

               4.1.Procedurele rechtsgrondslag

               4.1.1.Beginselen

               Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van "de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst".

               Het begrip "handelingen met rechtsgevolgen" omvat handelingen die rechtsgevolgen hebben uit hoofde van de op het betrokken lichaam toepasselijke volkenrechtelijke bepalingen. Onder dit begrip vallen tevens instrumenten die volkenrechtelijk niet bindend zijn, maar die een "beslissende invloed [kunnen hebben] op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt"
                  7
               .

               4.1.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De Conferentie van de partijen bij het Verdrag van Bazel is een bij dat verdrag ingesteld orgaan.

               De door de Conferentie van de partijen aan te nemen handeling is een handeling met rechtsgevolgen. De voorgenomen handeling zal overeenkomstig artikel 18 van het Verdrag van Bazel uit hoofde van het volkenrecht bindend zijn. Zij kan een beslissende invloed hebben op de inhoud van de regelgeving van de EU, te weten Verordening (EG) nr. 1013/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2006 betreffende de overbrenging van afvalstoffen. Bij deze verordening wordt het Verdrag van Bazel ten uitvoer gelegd, onder meer in de vorm van procedures voor uitvoer uit en invoer in de Unie en voor overbrengingen tussen lidstaten. De verordening is eveneens van toepassing in de EER.

               Zodra de bijlagen bij het Verdrag zijn gewijzigd, moeten deze wijzigingen ook worden doorgevoerd in Verordening (EG) nr. 1013/2006 (eventueel met uitzondering van de bepalingen betreffende overbrengingen van afvalstoffen binnen de EU, zoals hierboven is uitgelegd).

               De voorgenomen handeling strekt niet tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst.

               De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 218, lid 9, VWEU.

               4.2.Materiële rechtsgrondslag

               4.2.1.Beginselen

               De materiële rechtsgrondslag voor een overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU te nemen besluit wordt in de eerste plaats bepaald door de doelstelling en de inhoud van de voorgenomen handeling ten aanzien waarvan namens de Unie een standpunt wordt ingenomen. Wanneer de voorgenomen handeling een tweeledige doelstelling heeft of bestaat uit twee componenten, waarvan er een kan worden gezien als hoofddoelstelling of overwegende component, terwijl de andere doelstelling of de andere component slechts ondergeschikt is, moet het overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU te nemen besluit op één materiële rechtsgrondslag worden gebaseerd, namelijk die welke vereist is gelet op de hoofddoelstelling of de overwegende component.

               4.2.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De doelstelling en de inhoud van de voorgenomen handeling hebben in de eerste plaats betrekking op de bescherming van het milieu.

               De materiële rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 192, lid 1, VWEU.

               4.3.Conclusie

               De rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is artikel 192, lid 1, VWEU, in samenhang met artikel 218, lid 9, VWEU.

               2019/0008 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt tijdens de 14e Conferentie van de partijen bij het Verdrag van Bazel inzake de beheersing van de grensoverschrijdende overbrenging van gevaarlijke afvalstoffen en de verwijdering ervan met betrekking tot bepaalde wijzigingen van de bijlagen II, VIII en IX bij dat verdrag

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 192, lid 1, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Het Verdrag van Bazel inzake de beheersing van de grensoverschrijdende overbrenging van gevaarlijke afvalstoffen en de verwijdering ervan ("het Verdrag") is door de Unie gesloten bij Besluit 93/98/EEG van de Raad betreffende de sluiting namens de Gemeenschap van het Verdrag van Bazel van 22 maart 1989 inzake de beheersing van de grensoverschrijdende overbrenging van gevaarlijke afvalstoffen en de verwijdering ervan
                  8
                en is in 1992 in werking getreden.

               (2)Overeenkomstig artikel 15 van het Verdrag overweegt de Conferentie van de partijen wijzigingen van het Verdrag en neemt zij deze aan, naar gelang de situatie vereist.

               (3)De Conferentie van de partijen zal tijdens haar 14e vergadering in april en mei 2019 overwegen wijzigingen aan te nemen van de bijlagen bij het Verdrag, houdende wijziging of toevoeging van vermeldingen met betrekking tot plastic afvalstoffen in:

               –bijlage II voor niet-gevaarlijke plastic afvalstoffen die onder het controlesysteem van het Verdrag moeten vallen,

               –bijlage VIII voor gevaarlijke plastic afvalstoffen die eveneens onder het controlesysteem van het Verdrag moeten vallen, en

               –bijlage IX voor niet-gevaarlijke plastic afvalstoffen die niet onder het controlesysteem van het Verdrag moeten vallen, tenzij deze afvalstoffen een tot een categorie van bijlage I behorende stof in zulke mate bevatten dat zij een in bijlage III opgenomen gevaarlijke eigenschap vertonen.

               (4)Een door Noorwegen ingediend voorstel tot wijziging van de bijlagen II, VIII en IX bij het Verdrag is op 26 oktober 2018 aan de partijen meegedeeld. Als gevolg van dit voorstel kan de verhandeling van de onder een herziene vermelding in bijlage IX vallende niet-gevaarlijke plastic afvalstoffen tussen landen in lijn met het Verdrag onder dezelfde voorwaarden worden voortgezet, terwijl de plastic afvalstoffen die speciale aandacht vereisen en de gevaarlijke plastic afvalstoffen op grond van de nieuwe vermeldingen in respectievelijk bijlage II en VIII onder het controlesysteem van het Verdrag komen te vallen.

               (5)Het is passend het standpunt vast te stellen dat namens de Unie op de Conferentie van de partijen moet worden ingenomen, aangezien de voorgenomen handeling voor de Unie bindend zal zijn en een beslissende invloed kan hebben op de inhoud van het Unierecht, meer specifiek op Verordening (EG) nr. 1013/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2006 betreffende de overbrenging van afvalstoffen
                  9
               .

               (6)De Unie moet de bovengenoemde wijzigingen van de bijlagen bij het Verdrag steunen, aangezien zij zullen bijdragen aan betere controles op de uitvoer van plastic afvalstoffen, het voorkomen van de uitvoer van plastic afvalstoffen naar landen met een tekortschietende infrastructuur voor de doeltreffende inzameling en een ecologisch verantwoord beheer van afvalstoffen, het ondersteunen van ecologisch verantwoord beheer van plastic afvalstoffen, het verminderen van het risico dat plastic afvalstoffen in het milieu terechtkomen en het voorkomen van zwerfvuil op zee, dat een wereldwijd milieuprobleem vormt.

               (7)Het is passend voor de overbrenging van afvalstoffen binnen de Unie en de EER de huidige situatie te handhaven en daarom in het geval van afvalstoffen die tijdens de 14e Conferentie van de partijen bij het Verdrag van Bazel in bijlage II en bijlage VIII kunnen worden opgenomen geen gebruik te maken van het controlesysteem van het Verdrag van Bazel. De Unie moet derhalve kennisgeving doen van de wettelijke bepalingen van de Unie die van toepassing zijn op de overbrenging van de betrokken plastic afvalstoffen binnen de Unie en de EER, voor zover deze bepalingen verschillen van de voorgenomen handeling, en vermelden dat onze bepalingen gebaseerd zijn op een met het Verdrag verenigbaar systeem van ecologisch verantwoord beheer. Deze kennisgeving wordt overeenkomstig artikel 11 van het Verdrag gedaan aan het secretariaat van het Verdrag.

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               1.Het namens de Europese Unie in te nemen standpunt tijdens de 14e zitting van de Conferentie van de Partijen bij het Verdrag van Bazel luidt als volgt, behoudens lid 2:

               De Unie steunt de wijzigingen van de bijlagen bij het Verdrag houdende wijziging of toevoeging van vermeldingen met betrekking tot plastic afvalstoffen in:

               –bijlage II voor niet-gevaarlijke plastic afvalstoffen die onder het controlesysteem van het Verdrag moeten vallen,

               –bijlage VIII voor gevaarlijke plastic afvalstoffen die eveneens onder het controlesysteem van het Verdrag moeten vallen en

               –bijlage IX voor niet-gevaarlijke plastic afvalstoffen die niet onder het controlesysteem van het Verdrag moeten vallen, tenzij deze afvalstoffen een tot een categorie van bijlage I behorende stof in zulke mate bevatten dat zij een in bijlage III opgenomen gevaarlijke eigenschap vertonen.

               2.Wanneer de voorgenomen handeling is aangenomen door de Conferentie van de partijen bij het Verdrag van Bazel, doet de Unie overeenkomstig artikel 11 van het Verdrag kennisgeving aan het secretariaat van het Verdrag van de bepalingen van de wetgeving van de Unie die van toepassing zijn op de overbrenging van de onder de voorgenomen handeling vallende plastic afvalstoffen binnen de Unie en de EER, voor zover deze bepalingen van de voorgenomen handeling verschillen.

               Artikel 2

               Dit besluit is gericht tot de Commissie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        Besluit 93/98/EEG van de Raad betreffende de sluiting namens de Gemeenschap van het Verdrag van Bazel van 22 maart 1989 inzake de beheersing van de grensoverschrijdende overbrenging van gevaarlijke afvalstoffen en de verwijdering ervan (PB L 39 van 16.2.1993, blz. 1).

                     (2)

                        Het voorstel is beschikbaar op de website van het Verdrag van Bazel, zie http://www.basel.int/TheConvention/Communications/tabid/1596/Default.aspx

                     (3)

                        PB L 190 van 12.7.2006, blz. 1.

                     (4)

                        Mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's over een Europese strategie voor kunststoffen in een circulaire economie, COM(2018) 28 final.

                     (5)

                        Besluit nr. 73/2008 van het Gemengd Comité van de EER van 6 juni 2008.

                     (6)

                        Besluit C(2001)107/Final van de OESO-Raad betreffende het toezicht op de grensoverschrijdende overbrenging van afvalstoffen bestemd voor handelingen ter nuttige toepassing,
                  http://www.basel.int/Countries/Agreements/tabid/1482/Default.aspx

                     (7)

                        Arrest van het Hof van Justitie van 7 oktober 2014, Duitsland/Raad, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, punten 61 tot en met 64.

                     (8)

                        PB L 39 van 16.2.1993, blz. 1.

                     (9)

                        PB L 190 van 12.7.2006, blz. 1.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 31.1.2019
            COM(2019) 26 final
            2019/0013(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende de sluiting van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Zwitserse Bondsstaat betreffende de toepassing van sommige bepalingen van Besluit 2008/615/JBZ van de Raad inzake de intensivering van de grensoverschrijdende samenwerking, in het bijzonder ter bestrijding van terrorisme en grensoverschrijdende criminaliteit, van Besluit 2008/616/JBZ van de Raad betreffende de uitvoering van Besluit 2008/615/JBZ inzake de intensivering van de grensoverschrijdende samenwerking, in het bijzonder ter bestrijding van terrorisme en grensoverschrijdende criminaliteit, en de bijlage daarbij, en van Kaderbesluit 2009/905/JBZ van de Raad over de accreditatie van aanbieders van forensische diensten die laboratoriumactiviteiten verrichten

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               •Motivering en doel van het voorstel

               Besluit 2008/615/JBZ van de Raad van 23 juni 2008 inzake de intensivering van de grensoverschrijdende samenwerking, in het bijzonder ter bestrijding van terrorisme en grensoverschrijdende criminaliteit
                  1
               , hierna het „Prümbesluit” genoemd, is vastgesteld teneinde de inhoud van de bepalingen van het eerdere Verdrag van Prüm inzake de intensivering van de grensoverschrijdende samenwerking, in het bijzonder ter bestrijding van het terrorisme, de grensoverschrijdende criminaliteit en de illegale migratie, dat op 27 mei 2005 door zeven Europese landen werd gesloten, op te nemen in het rechtskader van de Europese Unie. Op diezelfde datum heeft de Raad Besluit 2008/616/JBZ betreffende de uitvoering van Besluit 2008/615/JBZ inzake de intensivering van de grensoverschrijdende samenwerking, in het bijzonder ter bestrijding van terrorisme en grensoverschrijdende criminaliteit
                  2
               , hierna het „Prümuitvoeringsbesluit” genoemd, vastgesteld, waarin de noodzakelijke technische bepalingen voor de uitvoering van Besluit 2008/615/JBZ zijn opgenomen.

               Het Prümbesluit en het Prümuitvoeringsbesluit zijn bedoeld ter verbetering van de uitwisseling van informatie tussen de autoriteiten die belast zijn met het voorkomen en onderzoeken van strafbare feiten en ter versterking van de grensoverschrijdende politiële en justitiële samenwerking tussen de lidstaten van de Unie. In het Prümbesluit zijn onder andere bepalingen opgenomen waarbij de lidstaten elkaar op basis van wederkerigheid toegang verlenen tot hun geautomatiseerde DNA-analysebestanden, geautomatiseerde dactyloscopische identificatiesystemen en voertuigregistratiegegevens. De informatie die door het vergelijken van gegevens wordt verkregen, zal daadwerkelijk de deur openen naar nieuwe onderzoeksmethoden en tevens een cruciale rol spelen in het ondersteunen van de rechtshandhavings- en justitiële autoriteiten van de lidstaten.

               Op 30 november 2009 heeft de Raad Kaderbesluit 2009/905/JBZ over de accreditatie van aanbieders van forensische diensten die laboratoriumactiviteiten verrichten
                  3
                vastgesteld, hierna het „forensisch besluit” genoemd. In dit kaderbesluit van de Raad zijn de vereisten opgenomen voor de uitwisseling van DNA- en vingerafdrukgegevens, teneinde te bewerkstelligen dat de resultaten van laboratoriumactiviteiten die worden verricht door geaccrediteerde aanbieders van forensische diensten in een lidstaat, door de autoriteiten die bevoegd zijn voor het voorkomen, opsporen of onderzoeken van strafbare feiten worden erkend als gelijkwaardig aan de resultaten van laboratoriumactiviteiten die worden verricht door aanbieders van forensische diensten die in iedere andere lidstaat zijn geaccrediteerd voor EN ISO/IEC 17025.

               In oktober 2015 heeft de Commissie bij de Raad een aanbeveling ingediend voor een besluit van de Raad houdende machtiging tot het openen van onderhandelingen met het oog op de sluiting van overeenkomsten met de Zwitserse Bondsstaat en het Vorstendom Liechtenstein inzake de toepassing van sommige bepalingen van Besluit 2008/615/JBZ van de Raad inzake de intensivering van de grensoverschrijdende samenwerking, in het bijzonder ter bestrijding van terrorisme en grensoverschrijdende criminaliteit, van Besluit 2008/616/JBZ van de Raad betreffende de uitvoering van Besluit 2008/615/JBZ inzake de intensivering van de grensoverschrijdende samenwerking, in het bijzonder ter bestrijding van terrorisme en grensoverschrijdende criminaliteit, en de bijlage daarbij (onderhandelingsrichtsnoeren).

               Op 10 juni 2016 heeft de Raad de Commissie gemachtigd tot het openen van onderhandelingen met de Zwitserse Bondsstaat en het Vorstendom Liechtenstein over de toepassing van sommige bepalingen van Besluit 2008/615/JBZ van de Raad, Besluit 2008/616/JBZ van de Raad en de bijlage daarbij, alsmede Kaderbesluit 2009/905/JBZ van de Raad over de accreditatie van aanbieders van forensische diensten die laboratoriumactiviteiten verrichten. De onderhandelingen met beide landen zijn met succes afgerond door de parafering van de overeenkomst op 24 mei 2018.

               De Commissie is van oordeel dat de door de Raad in zijn onderhandelingsrichtsnoeren vastgestelde doelstellingen zijn bereikt en dat de ontwerpovereenkomst aanvaardbaar is voor de Unie.

               Deze internationale overeenkomst tussen de EU en de Zwitserse Bondsstaat is bedoeld ter verbetering en vereenvoudiging van de geautomatiseerde uitwisseling van informatie en inlichtingen tussen de rechtshandhavingsinstanties van de lidstaten en geassocieerde landen, teneinde de internationale politiële samenwerking te bevorderen. Dat alle lidstaten toegang krijgen tot de Zwitserse gegevensbanken inzake DNA-gegevens, dactyloscopische gegevens en voertuigregistratiegegevens, en omgekeerd, is ongetwijfeld van eminent belang voor de stimulering en aanmoediging van de grensoverschrijdende politiële samenwerking. De verbetering die de uitwisseling van rechtshandhavingsgegevens teweegbrengt voor de handhaving van de veiligheid in de Europese Unie kan niet in voldoende mate door de zelfstandig optredende lidstaten worden gerealiseerd, aangezien de internationale criminaliteit zich door haar aard niet door de grenzen van de EU laat tegenhouden.

               •Verenigbaarheid met bestaande bepalingen op het beleidsterrein

               Kaderbesluit 2006/960/JBZ van de Raad van 18 december 2006 betreffende de vereenvoudiging van de uitwisseling van informatie en inlichtingen tussen de rechtshandhavingsautoriteiten van de lidstaten van de Europese Unie
                  4
               , het zogeheten „Zweedse initiatief”, houdt een ontwikkeling in van de bepalingen van het Schengenacquis in de zin van de overeenkomst tussen de Europese Unie, de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake de wijze waarop Zwitserland wordt betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis
                  5
               .

               Het Zweedse initiatief is in zekere mate gerelateerd aan het Prümbesluit, aangezien het regels bevat voor de doeltreffende uitwisseling door de rechtshandhavingsautoriteiten van de lidstaten en geassocieerde landen van informatie en inlichtingen met het oog op strafrechtelijk onderzoek of strafrechtelijk inlichtingenwerk. Overeenkomstig artikel 5, lid 1, van het Zweedse initiatief kan worden verzocht om informatie en inlichtingen ten behoeve van het opsporen, voorkomen of onderzoeken van een misdrijf indien er feitelijke redenen zijn om aan te nemen dat in andere lidstaten relevante gegevens en inlichtingen beschikbaar zijn. De geautomatiseerde informatie-uitwisseling overeenkomstig het Prümbesluit kan leiden tot de vaststelling dat dergelijke feitelijke redenen aanwezig zijn.

               Overeenkomstig artikel 20, lid 1, van Verordening (EU) nr. 603/2013
                  6
                moeten de lidstaten bovendien, voordat zij een verzoek indienen om toegang tot Eurodac ten behoeve van de rechtshandhaving, eerst de onder nationaal recht beschikbare vingerafdrukgegevensbanken doorzoeken en de vingerafdrukgegevens vergelijken met de geautomatiseerde vingerafdrukgegevensbanken van andere lidstaten krachtens het Prümbesluit. Lidstaten die niet eerst de verplichte Prümcontrole hebben verricht, krijgen geen toegang tot Eurodac ten behoeve van de rechtshandhaving.

               Op 14 december 2015 heeft de Raad de Commissie gemachtigd tot het openen van onderhandelingen met Denemarken, IJsland, Noorwegen, Zwitserland en Liechtenstein over overeenkomsten tussen deze staten en de Unie betreffende de modaliteiten van de deelname van deze staten aan de procedure voor de vergelijking en verzending van gegevens voor rechtshandhavingsdoeleinden, bedoeld in hoofdstuk VI van Verordening (EU) nr. 603/2013.

               De internationale overeenkomst tussen de Europese Unie en IJsland en Noorwegen betreffende de toepassing van sommige bepalingen van Besluit 2008/615/JBZ van de Raad inzake de intensivering van de grensoverschrijdende samenwerking, in het bijzonder ter bestrijding van terrorisme en grensoverschrijdende criminaliteit, en van Besluit 2008/616/JBZ van de Raad betreffende de uitvoering van Besluit 2008/615/JBZ inzake de intensivering van de grensoverschrijdende samenwerking, in het bijzonder ter bestrijding van terrorisme en grensoverschrijdende criminaliteit, is gesloten op 26 juli 2010.

               Overeenkomstig artikel 3 van het protocol (nr. 21)
                  7
                betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht, dat aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie is gehecht, dienen deze lidstaten uiterlijk drie maanden na de vaststelling van dit voorstel door de Commissie te kennen te geven of zij aan de vaststelling en toepassing ervan wensen deel te nemen.

               Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het protocol (nr. 22)
                  8
                betreffende de positie van Denemarken, dat aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie is gehecht, neemt Denemarken niet deel aan de vaststelling van dit besluit en is dit niet bindend voor, noch van toepassing op deze lidstaat.

               2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

               •Rechtsgrondslag

                  De rechtsgrondslag voor dit besluit van de Raad is artikel 82, lid 1, onder d), en artikel 87, lid 2, onder a), in samenhang met artikel 218, lid 6, onder a), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU).

               Overeenkomstig artikel 218, lid 6, onder a), punt v), VWEU is voor de sluiting van deze overeenkomst de goedkeuring van het Europees Parlement vereist.

               •Subsidiariteit (bij niet-exclusieve bevoegdheid)

               Aangezien de doelstellingen van deze overeenkomst slechts op het niveau van de Unie kunnen worden verwezenlijkt, kan de Unie overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel maatregelen nemen.

               •Evenredigheid

               Om snelle, efficiënte en accurate gegevensuitwisseling mogelijk te maken, is het van wezenlijk belang dat alle deelnemers die in het kader het Prümkader gegevens uitwisselen, dezelfde normen en vereisten op technisch, procedureel en gegevensbeschermingsgebied in acht nemen, teneinde de internationale samenwerking op dit gebied te bevorderen. Het voorstel is in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel aangezien het niet verder gaat dan wat noodzakelijk is om de doelstelling ervan, namelijk de doeltreffende deelname van de Zwitserse Bondsstaat aan het Prümbesluit, het Prümuitvoeringsbesluit en het forensisch besluit, te verwezenlijken.

               •Keuze van het instrument

               Dit voorstel is in overeenstemming met artikel 218, lid 6, onder a), VWEU, uit hoofde waarvan de Raad besluiten over internationale overeenkomsten vaststelt, na goedkeuring door het Europees Parlement.

               3.EVALUATIE, RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELING

               •Evaluatie van bestaande wetgeving en controle van de resultaatgerichtheid ervan

               Niet van toepassing.

               •Raadpleging van belanghebbenden

               De Raad is geïnformeerd en geraadpleegd in de groep DAPIX van de Raad. Het Europees Parlement (Commissie LIBE) is in kennis gesteld.

               •Grondrechten

               De overeenkomst is volledig in overeenstemming met de grondrechten en de beginselen van gegevensbescherming zoals die zijn opgenomen in het Prümbesluit (hoofdstuk 6).

               4.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

                  In overweging 8 van de overeenkomst wordt vermeld dat de Zwitserse Bondsstaat de kosten van zijn eigen autoriteiten in verband met de toepassing van de overeenkomst draagt. In artikel 1, lid 1, van de overeenkomst worden de toepasselijke artikelen van het Prümbesluit genoemd, met inbegrip van artikel 34, waarin wordt bepaald dat elke lidstaat de operationele kosten draagt die door zijn eigen autoriteiten bij de toepassing van het Prümbesluit zijn gemaakt. In artikel 1, lid 4, is voor de lidstaten een soortgelijke verplichting vervat met betrekking tot het forensisch besluit. Het voorstel heeft derhalve geen gevolgen voor de EU-begroting.

               5.OVERIGE ELEMENTEN

               •Uitvoeringsplanning en regelingen betreffende controle, evaluatie en rapportage

                  In artikel 8 van de overeenkomst wordt de uitvoering beschreven, met inbegrip van de voorafgaande evaluatie door de Raad en de lidstaten, kennisgevingen en verklaringen.

               •Artikelsgewijze toelichting

               De overeenkomst noemt de bepalingen van het Prümbesluit, het Prümuitvoeringsbesluit en het forensisch besluit die vanaf de inwerkingtreding van de overeenkomst van toepassing zijn op de Zwitserse Bondsstaat.

               De overeenkomst bevat tevens bepalingen inzake de uniforme toepassing (artikel 3), geschillenbeslechting (artikel 4), wijziging (artikel 5), en kennisgevingen en verklaringen (8). De overeenkomstsluitende partijen stemmen ermee in deze overeenkomst uiterlijk vijf jaar na de inwerkingtreding gezamenlijk aan een evaluatie te onderwerpen (artikel 6). De overeenkomst wordt voor onbepaalde tijd gesloten, hoewel elke overeenkomstsluitende partij de overeenkomst te allen tijde kan opzeggen (artikel 10).

               2019/0013 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende de sluiting van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Zwitserse Bondsstaat betreffende de toepassing van sommige bepalingen van Besluit 2008/615/JBZ van de Raad inzake de intensivering van de grensoverschrijdende samenwerking, in het bijzonder ter bestrijding van terrorisme en grensoverschrijdende criminaliteit, van Besluit 2008/616/JBZ van de Raad betreffende de uitvoering van Besluit 2008/615/JBZ inzake de intensivering van de grensoverschrijdende samenwerking, in het bijzonder ter bestrijding van terrorisme en grensoverschrijdende criminaliteit, en de bijlage daarbij, en van Kaderbesluit 2009/905/JBZ van de Raad over de accreditatie van aanbieders van forensische diensten die laboratoriumactiviteiten verrichten

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 82, lid 1, onder d), en artikel 87, lid 2, onder a), in samenhang met artikel 218, lid 6, onder a),

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Gezien de goedkeuring van het Europees Parlement,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Overeenkomstig Besluit [XXX] van de Raad van [XXX]
                  9
                is de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Zwitserse Bondsstaat betreffende de toepassing van sommige bepalingen van Besluit 2008/615/JBZ van de Raad
                  10
                inzake de intensivering van de grensoverschrijdende samenwerking, in het bijzonder ter bestrijding van terrorisme en grensoverschrijdende criminaliteit, van Besluit 2008/616/JBZ van de Raad
                  11
                betreffende de uitvoering van Besluit 2008/615/JBZ inzake de intensivering van de grensoverschrijdende samenwerking, in het bijzonder ter bestrijding van terrorisme en grensoverschrijdende criminaliteit, en de bijlage daarbij, en van Kaderbesluit 2009/905/JBZ van de Raad
                  12
                over de accreditatie van aanbieders van forensische diensten die laboratoriumactiviteiten verrichten, hierna „de overeenkomst” genoemd, op [XXX] ondertekend onder voorbehoud van de sluiting ervan op een later tijdstip.

               (2)De verbetering die de uitwisseling van rechtshandhavingsgegevens teweegbrengt voor de handhaving van de veiligheid in de Unie, kan niet in voldoende mate door de zelfstandig optredende lidstaten worden gerealiseerd, aangezien de internationale criminaliteit zich door haar aard niet door de grenzen van de Unie laat tegenhouden. De mogelijkheid dat alle lidstaten en de Zwitserse Bondsstaat wederzijds toegang krijgen tot de nationale gegevensbanken betreffende DNA-analysebestanden, dactyloscopische identificatiesystemen en voertuigregistratiegegevens, is van eminent belang voor de stimulering van de grensoverschrijdende samenwerking op het gebied van rechtshandhaving.

               (3)Overeenkomstig artikel 8 van de overeenkomst worden sommige bepalingen ervan voorlopig toegepast vanaf de datum van de ondertekening.

               (4)De overeenkomst moet namens de Europese Unie worden goedgekeurd.

               (5)[Overeenkomstig artikel 3 van het Protocol (nr. 21) betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht, dat aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie is gehecht, hebben die lidstaten te kennen gegeven dat zij aan de vaststelling en toepassing van dit besluit wensen deel te nemen.]

               (6)Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het Protocol (nr. 22) betreffende de positie van Denemarken, dat aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie is gehecht, neemt Denemarken niet deel aan de vaststelling van dit besluit en is dit niet bindend voor, noch van toepassing op deze lidstaat,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               De Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Zwitserse Bondsstaat betreffende de toepassing van sommige bepalingen van Besluit 2008/615/JBZ van de Raad inzake de intensivering van de grensoverschrijdende samenwerking, in het bijzonder ter bestrijding van terrorisme en grensoverschrijdende criminaliteit, van Besluit 2008/616/JBZ van de Raad betreffende de uitvoering van Besluit 2008/615/JBZ inzake de intensivering van de grensoverschrijdende samenwerking, in het bijzonder ter bestrijding van terrorisme en grensoverschrijdende criminaliteit, en de bijlage daarbij, en van Kaderbesluit 2009/905/JBZ van de Raad over de accreditatie van aanbieders van forensische diensten die laboratoriumactiviteiten verrichten, hierna „de overeenkomst” genoemd, wordt namens de Europese Unie goedgekeurd.

               Artikel 2

               De voorzitter van de Raad wijst de persoon aan die bevoegd is om namens de Europese Unie de in artikel 8, lid 1, van de overeenkomst bedoelde kennisgeving te verrichten, waarmee de instemming van de Europese Unie om door de overeenkomst gebonden te zijn, tot uiting wordt gebracht
                  13
               .

               Artikel 3

               Dit besluit treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        PB L 210 van 6.8.2008, blz. 1.

                     (2)

                        PB L 210 van 6.8.2008, blz. 12.

                     (3)

                        PB L 322 van 9.12.2009, blz. 14.

                     (4)

                        PB L 386 van 29.12.2006, blz. 89.

                     (5)

                        PB L 53 van 27.2.2008, blz. 52.

                     (6)

                        Verordening (EU) nr. 603/2013 van het Europees Parlement en van de Raad van 26 juni 2013 betreffende de instelling van „Eurodac” voor de vergelijking van vingerafdrukken ten behoeve van een doeltreffende toepassing van Verordening (EU) nr. 604/2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend en betreffende verzoeken van rechtshandhavingsinstanties van de lidstaten en Europol om vergelijkingen van Eurodac-gegevens ten behoeve van rechtshandhaving, en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 1077/2011 tot oprichting van een Europees Agentschap voor het operationeel beheer van grootschalige IT-systemen op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht (herschikking) (PB L 180 van 29.6.2013, blz. 1).

                     (7)

                        PB C 202 van 7.6.2016, blz. 295.

                     (8)

                        PB C 326 van 26.10.2012, blz. 299.

                     (9)

                        Besluit [XXX] van de Raad van [XXX] betreffende de ondertekening, namens de Europese Unie, en de voorlopige toepassing van sommige bepalingen van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Zwitserse Bondsstaat betreffende de toepassing van sommige bepalingen van Besluit 2008/615/JBZ van de Raad inzake de intensivering van de grensoverschrijdende samenwerking, in het bijzonder ter bestrijding van terrorisme en grensoverschrijdende criminaliteit, van Besluit 2008/616/JBZ van de Raad betreffende de uitvoering van Besluit 2008/615/JBZ inzake de intensivering van de grensoverschrijdende samenwerking, in het bijzonder ter bestrijding van terrorisme en grensoverschrijdende criminaliteit, en de bijlage daarbij, en van Kaderbesluit 2009/905/JBZ van de Raad over de accreditatie van aanbieders van forensische diensten die laboratoriumactiviteiten verrichten (PB L […] van […], blz. […]).

                     (10)

                        Besluit 2008/615/JBZ van de Raad van 23 juni 2008 inzake de intensivering van de grensoverschrijdende samenwerking, in het bijzonder ter bestrijding van terrorisme en grensoverschrijdende criminaliteit (PB L 210 van 6.8.2008, blz. 1).

                     (11)

                        Besluit 2008/616/JBZ van de Raad van 23 juni 2008 betreffende de uitvoering van Besluit 2008/615/JBZ inzake de intensivering van de grensoverschrijdende samenwerking, in het bijzonder ter bestrijding van terrorisme en grensoverschrijdende criminaliteit (PB L 210 van 6.8.2008, blz. 12).

                     (12)

                        Kaderbesluit 2009/905/JBZ van de Raad van 30 november 2009 over de accreditatie van aanbieders van forensische diensten die laboratoriumactiviteiten verrichten (PB L 322 van 9.12.2009, blz. 14).

                     (13)

                        De datum van inwerkingtreding van de overeenkomst zal door het secretariaat-generaal van de Raad in het Publicatieblad van de Europese Unie worden bekendgemaakt.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 6.2.2019
            COM(2019) 52 final
            2019/0025(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt tijdens de negende vergadering van de Conferentie van de Partijen bij het Verdrag van Stockholm inzake persistente organische verontreinigende stoffen met betrekking tot de voorstellen voor wijzigingen van de bijlagen A en B

               TOELICHTING

               1.Onderwerp van het voorstel

               Dit voorstel betreft het besluit tot bepaling van het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen op de Conferentie van de Partijen bij het Verdrag van Stockholm in verband met de beoogde aanneming van besluiten om de bijlagen A en B te wijzigen door opname van verdere chemische stoffen en wijziging van bestaande vermeldingen.

               2.Achtergrond van het voorstel

               2.1.Het Verdrag van Stockholm

               Het Verdrag van Stockholm inzake persistente organische verontreinigende stoffen (hierna "het Verdrag" genoemd) beoogt de gezondheid van de mens en het milieu te beschermen tegen persistente organische verontreinigende stoffen (persistent organic pollutants, afgekort POP's). Het Verdrag schept juridisch bindende verplichtingen voor de partijen om maatregelen te nemen om de productie en het gebruik en de in- en uitvoer van POP’s te beëindigen of te beperken. De partijen zijn eveneens verplicht maatregelen te nemen ter beperking of beëindiging van vrijkomingen afkomstig van onopzettelijke productie van POP’s en vrijkomingen uit voorraden en afval.

               Het Verdrag is op 24 februari 2004 in werking getreden.

               De Europese Unie en 27 lidstaten zijn partij bij het Verdrag
                  1
               .

               2.2.De Conferentie van de Partijen bij het Verdrag van Stockholm

               De Conferentie van de Partijen, ingesteld bij artikel 19 van het Verdrag, is het bestuursorgaan van het Verdrag van Stockholm. Dit orgaan vergadert normaal gezien om de twee jaar om toe te zien op de uitvoering van het Verdrag. Het beoordeelt ook de chemische stoffen die door de Toetsingscommissie persistente organische verontreinigende stoffen ter overweging naar voren zijn gebracht.

               Overeenkomstig artikel 23 van het Verdrag heeft elke partij één stem. Regionale organisaties voor economische integratie, zoals de EU, oefenen hun stemrecht echter uit met een aantal stemmen dat gelijk is aan het aantal van hun lidstaten die partij zijn bij het Verdrag.

               2.3.De beoogde handeling van de Conferentie van de Partijen

               Op de negende gewone vergadering, die plaatsvindt van 29 april tot 10 mei 2019, zal de Conferentie van de Partijen zich beraden over de aanneming van besluiten om verdere chemische stoffen in de bijlagen A, B en/of C bij het Verdrag op te nemen of bestaande vermeldingen daarin te wijzigen.

               Het doel van de beoogde handelingen is verdere chemische stoffen in de bijlagen A, B en/of C bij het Verdrag op te nemen of bestaande vermeldingen daarin te wijzigen. De opname in de bijlagen A, B en/of C heeft tot gevolg dat de chemische stoffen zullen worden onderworpen aan maatregelen die erop gericht zijn de productie en het gebruik ervan te beëindigen of te beperken, waaronder de beperking of beëindiging van onopzettelijke vrijkomingen. De wijziging van bestaande vermeldingen is erop gericht het aantal uitzonderingen van controlemaatregelen te beperken.

               De beoogde handelingen zullen voor de partijen bindend zijn overeenkomstig artikel 22, lid 4, van het Verdrag, waarin het volgende is bepaald: "Voor het voorstellen, de aanneming en de inwerkingtreding van wijzigingen van bijlage A, B of C gelden dezelfde procedures als voor het voorstellen, de aanneming en de inwerkingtreding van aanvullende bijlagen bij dit Verdrag, met dien verstande dat een wijziging van bijlage A, B of C niet in werking treedt ten aanzien van een partij die een verklaring met betrekking tot de wijzigingen van die bijlagen heeft gedaan in overeenstemming met artikel 25, vierde lid, in welk geval een dergelijke wijziging ten aanzien van die partij in werking treedt 90 dagen na de datum van de indiening bij de depositaris van haar akte van bekrachtiging, aanvaarding of datum van de goedkeuring van, of toetreding met betrekking tot een dergelijke wijziging."

               3.Namens de Unie in te nemen standpunt

               De Commissie stelt de Raad een besluit voor ter ondersteuning, namens de Unie, van de besluiten tot wijziging van de bijlagen A en B bij het Verdrag op de negende vergadering van de Conferentie van de Partijen. Die besluiten zullen aan bijlage A verdere chemische stoffen toevoegen, waardoor die aan de verplichtingen uit hoofde van het Verdrag worden onderworpen, met name beperking of beëindiging van vrijkoming bij opzettelijke productie en gebruik. Daarnaast moet de Conferentie van de Partijen een besluit nemen waarbij bepaalde uitzonderingen voor het gebruik van een chemische stof die reeds in bijlage B bij het Verdrag is opgenomen, worden afgeschaft of gewijzigd.

               De besluiten die de Conferentie van de Partijen voor aanneming worden voorgelegd, zijn gebaseerd op aanbevelingen van de Toetsingscommissie persistente organische verontreinigende stoffen, een hulporgaan onder het gezag van de Conferentie van de Partijen. De chemische stoffen waarvoor de Toetsingscommissie persistente organische verontreinigende stoffen opname in bijlage A heeft aanbevolen, zijn in overeenstemming bevonden met de criteria van bijlage D bij het Verdrag. Aanbevelingen van de Toetsingscommissie persistente organische verontreinigende stoffen om uitzonderingen voor het gebruik van in het Verdrag opgenomen chemische stoffen af te schaffen of te wijzigen, zijn gebaseerd op een beoordeling van de beschikbare alternatieven.

               Als een leider op het gebied van beleidsvorming op milieugebied is het voor de Unie van cruciaal belang haar mondiale inzet voor de bevordering van betere uitvoering van multilaterale milieuovereenkomsten en -normen opnieuw te bevestigen. Dit omvat onder meer de ondersteuning en de uitvoering van de aanbevelingen van de wetenschappelijke hulporganen van die overeenkomsten en de naleving van de criteria in de overeenkomsten waarop die aanbevelingen zijn gebaseerd.

               Daarnaast is dit initiatief in overeenstemming met de prioriteit-Juncker om een sterkere mondiale speler te worden, met de doelstellingen voor duurzame ontwikkeling, met name gezondheid (3) en verantwoorde consumptie en productie (12), en met het Zevende Milieuactieprogramma.

               De Unie moet daarom steun bieden aan de voorgestelde besluiten om dicofol en perfluoroctaanzuur (PFOA), zouten daarvan en aanverwante stoffen in bijlage A op te nemen. Er gelden voor deze chemische stoffen reeds beperkingen in het kader van het Unierecht die vergelijkbaar zijn met die in het kader van het Verdrag. Het gebruik van dicofol is in de Unie verboden bij Verordening (EG) nr. 2032/2003 van de Commissie
                  2
                en Beschikking 2008/764/EG van de Commissie
                  3
               . Het gebruik van perfluoroctaanzuur (PFOA), zouten daarvan en aanverwante stoffen werd beperkt bij Verordening (EU) 2017/1000 van de Commissie
                  4
               .

               Besluit POPRC-14/2 van de Toetsingscommissie persistente organische verontreinigende stoffen beveelt de opname van perfluoroctaanzuur (PFOA), zouten daarvan en aanverwante stoffen aan met bepaalde specifieke uitzonderingen. Die aanbeveling is gebaseerd op de evaluatie van door de partijen en belanghebbenden ingediende informatie, met inbegrip van informatie die afkomstig is van de Unie, en geeft aan dat het gebruik van PFOA nog altijd nodig is voor bepaalde specifieke toepassingen. Sommige van de specifieke uitzonderingen zouden nodig zijn voor de Unie, zoals blijkt uit Verordening (EU) 2017/1000 van de Commissie, die bepalingen bevat waardoor het gebruik van PFOA nog altijd toegestaan is voor bepaalde specifieke toepassingen in de Unie.

               De Unie moet ook ondersteunen dat acceptabele doelen en specifieke uitzonderingen voor het gebruik van perfluoroctaansulfonzuur (PFOS), zouten daarvan, alsmede perfluoroctaansulfonylfluoride (PFOSF) in bijlage B worden geschrapt of gewijzigd. Alle specifieke uitzonderingen en acceptabele doelen waarvoor schrapping wordt aanbevolen, worden niet langer gebruikt in de Unie.

               Het standpunt dat namens de Unie op de Conferentie van Partijen moet worden ingenomen, moet worden vastgesteld, aangezien de wijzigingen van de bijlagen A en B voor de Unie juridisch bindend zullen zijn en zullen moeten worden weerspiegeld in Verordening (EG) nr. 850/2004, die uitvoering geeft aan het Verdrag van Stockholm in de Unie.

               4.Rechtsgrondslag

               4.1.Procedurele rechtsgrondslag

               4.1.1.Beginselen

               Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van "de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van het akkoord".

               Het begrip "handelingen met rechtsgevolgen" omvat handelingen die rechtsgevolgen hebben uit hoofde van de op het betrokken lichaam toepasselijke bepalingen van internationaal recht. Onder dit begrip vallen tevens instrumenten die niet bindend zijn op grond van internationaal recht, maar die een "beslissende invloed [hebben] op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt"
                  5
               .

               4.1.2.Toepassing op dit geval

               De Conferentie van de Partijen is een lichaam dat is ingesteld krachtens een overeenkomst, te weten het Verdrag van Stockholm inzake persistente organische verontreinigende stoffen.

               De door de Conferentie van de Partijen vast te stellen handeling is een handeling met rechtsgevolgen. De beoogde handeling zal voor de partijen bindend worden uit hoofde van het internationaal recht in overeenstemming met artikel 22, lid 4, van het Verdrag van Stockholm en zal moeten worden weerspiegeld in Verordening (EG) nr. 850/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende persistente organische verontreinigende stoffen en tot wijziging van Richtlijn 79/117/EEG
                  6
               . Dit komt omdat artikel 14, lid 1, van die verordening vereist dat haar bijlagen I, II en III worden gewijzigd wanneer een stof wordt opgenomen in het Verdrag.

               De beoogde handeling strekt niet tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van het Verdrag.

               De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 218, lid 9, VWEU.

               4.2.Materiële rechtsgrondslag

               4.2.1.Beginselen

               De materiële rechtsgrondslag voor een overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU te nemen besluit wordt in de eerste plaats bepaald door de doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling ten aanzien waarvan namens de Unie een standpunt wordt ingenomen. Wanneer de beoogde handeling een tweeledige doelstelling heeft of bestaat uit twee componenten, waarvan er een kan worden gezien als hoofddoelstelling of overwegende component, terwijl de andere doelstelling of component slechts ondergeschikt is, moet het overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU te nemen besluit op één materiële rechtsgrondslag worden gebaseerd, namelijk die welke vereist is gelet op de hoofddoelstelling of overwegende component.

               4.2.2.Toepassing op dit geval

               De doelstelling en inhoud van de beoogde handelingen hebben in de eerste plaats betrekking op het gebied van het "milieu".

               De materiële rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 192, lid 1, VWEU.

               4.3.Conclusie

               De rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is artikel 192, lid 1, VWEU, in samenhang met artikel 218, lid 9, VWEU.

               2019/0025 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt tijdens de negende vergadering van de Conferentie van de Partijen bij het Verdrag van Stockholm inzake persistente organische verontreinigende stoffen met betrekking tot de voorstellen voor wijzigingen van de bijlagen A en B

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 192, lid 1, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Het Verdrag van Stockholm inzake persistente organische verontreinigende stoffen ("het Verdrag") is op 17 mei 2004 in werking getreden en is namens de Unie gesloten bij Besluit 2006/507/EG van de Raad
                  7
               .

               (2)Verordening (EG) nr. 850/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 voert het Verdrag van Stockholm in de Unie uit
                  8
               .

               (3)Overeenkomstig artikel 8 van het Verdrag besluit de Conferentie van de Partijen of een chemische stof in de bijlagen A, B en/of C wordt opgenomen, met vermelding van de bijbehorende controlemaatregelen.

               (4)De negende vergadering van de Conferentie van de Partijen bij het Verdrag van Stockholm zal naar verwachting besluiten nemen om verdere chemische stoffen in bijlage A op te nemen en om een bestaande vermelding in bijlage B te wijzigen.

               (5)Het is passend het standpunt te bepalen dat namens de Unie moet worden ingenomen in de Conferentie van de Partijen, aangezien de besluiten voor de Unie bindend zullen zijn.

               (6)Ter bescherming van de gezondheid van de mens en het milieu tegen verdere vrijkomingen van dicofol en perfluoroctaanzuur (PFOA), zouten daarvan en aanverwante stoffen, moeten de productie en het gebruik van die chemische stoffen op mondiaal niveau worden beperkt of beëindigd en moet hun opname in het Verdrag worden ondersteund. Bovendien moet het gebruik van perfluoroctaansulfonzuur (PFOS), zouten daarvan, alsmede perfluoroctaansulfonylfluoride (PFOSF) verder worden beperkt of beëindigd door schrapping of wijziging van de acceptabele doelen en specifieke uitzonderingen in bijlage B,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               1.Het namens de Unie in te nemen standpunt tijdens de negende vergadering van de Conferentie van de Partijen bij het Verdrag van Stockholm bestaat erin, in overeenstemming met de desbetreffende aanbevelingen van de Toetsingscommissie persistente organische verontreinigende stoffen, haar steun te geven aan:

               –de opname van dicofol in bijlage A bij het Verdrag zonder specifieke uitzonderingen;

               –de opname van perfluoroctaanzuur (PFOA), zouten daarvan en aanverwante stoffen in bijlage A met specifieke uitzonderingen voor de productie van halfgeleiders of daarmee verband houdende elektronische apparaten, fotografische coatings voor films, olie- en waterafstotend textiel voor de bescherming van werknemers tegen gevaarlijke vloeistoffen die risico’s voor hun gezondheid en veiligheid inhouden, invasieve en implanteerbare medische hulpmiddelen, blusschuim voor bestrijding van dampen van vloeibare brandstoffen en branden van vloeibare brandstoffen;

               –de schrapping van de volgende "acceptabele doelen" in de vermelding betreffende perfluoroctaansulfonzuur (PFOS) en derivaten daarvan in bijlage B bij het Verdrag: fotografische toepassingen, hydraulische vloeistoffen voor de luchtvaart, bepaalde medische apparatuur (bijv. ethyleentetrafluorethyleen-copolymeerlagen (EFTE-lagen) en productie van radio-opake ETFE, medische apparatuur voor in-vitrodiagnostiek en CCD-kleurfilters), fotoresist- en antireflectiecoatings voor halfgeleiders, etsmiddel voor samengestelde halfgeleiders en keramische filters;

               –de schrapping van de volgende "specifieke uitzonderingen" in de vermelding betreffende perfluoroctaansulfonzuur (PFOS) en derivaten daarvan in bijlage B bij het Verdrag: fotomaskers in de industrieën van halfgeleiders en elementen met vloeibare kristallen (LCD), metaalbekleding (hardmetalen bekleding en decoratieve metaalbekleding), elektrische en elektronische onderdelen voor sommige kleurenprinters en kleurenkopieermachines, insecticiden voor de bestrijding van rode vuurmieren en termieten, chemisch aangedreven oliewinning;

               –de wijziging van het "acceptabele doel" voor PFOS en derivaten daarvan voor de productie en het gebruik van blusschuim tot een "specifieke uitzondering" voor het gebruik van blusschuim voor bestrijding van dampen van vloeibare brandstoffen en branden van vloeibare brandstoffen;

               –de wijziging van het "acceptabele doel" voor PFOS en derivaten daarvan voor gebruik in insectenlokstoffen voor de bestrijding van bladsnijdersmieren Atta spp. en Acromyrmex spp. door sulfluramide op te nemen en te preciseren dat het "acceptabele doel" alleen gebruik in de landbouw is.

               2.In het licht van de ontwikkelingen tijdens de negende vergadering van de Conferentie van de Partijen bij het Verdrag van Stockholm kan dit standpunt worden verfijnd en goedgekeurd door de vertegenwoordigers van de Unie, in overleg met de lidstaten na coördinatie ter plaatse, zonder verder besluit van de Raad.

               Artikel 2

               Dit besluit is gericht tot de Commissie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        PB L 209 van 31.7.2006, blz. 1.

                     (2)

                        Verordening (EG) nr. 2032/2003 van de Commissie van 4 november 2003 inzake de tweede fase van het in artikel 16, lid 2, van Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van biociden bedoelde tienjarige werkprogramma en houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 1896/2000 (PB L 307 van 24.11.2003, blz. 1).

                     (3)

                        Beschikking 2008/764/EG van de Commissie van 30 september 2008 betreffende de niet-opneming van dicofol in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG van de Raad en de intrekking van de toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die deze stof bevatten (PB L 262 van 1.10.2008, blz. 40).

                     (4)

                        Verordening (EU) 2017/1000 van de Commissie van 13 juni 2017 tot wijziging van bijlage XVII bij Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH) wat betreft perfluoroctaanzuur (PFOA), zouten daarvan en aanverwante stoffen (PB L 150 van 14.6.2017, blz. 14).

                     (5)

                        Arrest van het Hof van Justitie van 7 oktober 2014, Duitsland/Raad, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, punten 61 tot en met 64.

                     (6)

                        PB L 158 van 30.4.2004, blz. 7.

                     (7)

                        Besluit 2006/507/EG van de Raad van 14 oktober 2004 betreffende de sluiting namens de Europese Gemeenschap van het Verdrag van Stockholm inzake persistente organische verontreinigende stoffen (PB L 209 van 31.7.2006, blz. 1).

                     (8)

                        Verordening (EG) nr. 850/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende persistente organische verontreinigende stoffen en tot wijziging van Richtlijn 79/117/EEG (PB L 158 van 30.4.2004, blz. 7).