               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 17.2.2020
            COM(2020) 58 final
            2020/0026(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie in de Internationale Maritieme Organisatie moet worden ingenomen op de 75e zitting van de Commissie voor de bescherming van het mariene milieu en op de 102e zitting van de Maritieme Veiligheidscommissie ten aanzien van de vaststelling van wijzigingen van bijlage VI bij het Internationaal Verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen, van wijzigingen van hoofdstuk II-1 van het Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee en van wijzigingen van de International Code of Safety for Ships Using Gases or other Low-flashpoint Fuels

               TOELICHTING

               1.Onderwerp van het voorstel

               Dit voorstel betreft het besluit tot vaststelling van het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen op de 75e zitting van de Commissie voor de bescherming van het mariene milieu van de Internationale Maritieme Organisatie (MEPC 75) van 30 maart tot en met 3 april 2020 in Londen en op de 102e zitting van de Maritieme Veiligheidscommissie van de Internationale Maritieme Organisatie (MSC 102) van 13 tot en met 22 mei 2020 in Londen, ten aanzien van de beoogde vaststelling van wijzigingen van bijlage VI bij het Marpol betreffende de consequente toepassing van de zwavelgrenswaarde van 0,5 %, van wijzigingen van het SOLAS, hoofdstuk II-1: voorschrift 3-8 van deel A-1 betreffende sleep- en meeruitrusting, voorschrift 7-2 van deel B-1 betreffende de berekening van de factor si en betreffende de delen B-2 tot en met B-4 aangaande de waterdichtheid, en van wijzigingen van de delen A-1 en B-1 van de International Code of Safety for Ships Using Gases or other Low-flashpoint Fuels (IGF-code).

               2.Achtergrond van het voorstel

               2.1.Het Verdrag inzake de Internationale Maritieme Organisatie

               De Internationale Maritieme Organisatie (IMO) is opgericht bij het Verdrag inzake de Internationale Maritieme Organisatie. Het IMO is opgericht als forum voor samenwerking op het gebied van regelgeving en praktijken betreffende alle soorten technische aangelegenheden die van invloed zijn op de internationale commerciële scheepvaart. De IMO wil ook de algemene vaststelling stimuleren van de hoogst haalbare normen op het gebied van de veiligheid van de zeevaart, de efficiëntie van de scheepvaart en de preventie en bestrijding van verontreiniging van de zee door schepen, en een gelijk speelveld bevorderen. Ten slotte behandelt de IMO de bijbehorende administratieve en juridische kwesties.

               Het verdrag is op 17 maart 1958 in werking getreden.

               Alle lidstaten zijn partij bij het verdrag.

               Alle lidstaten zijn partij bij het Internationaal Verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen van 1973 (Marpol), dat op 2 oktober 1983 in werking is getreden, en bij bijlage VI, die op 18 mei 2005 in werking is getreden. De Unie is geen partij bij het Marpol.

               Alle lidstaten zijn partij bij het Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee van 1974 (SOLAS), dat op 25 mei 1980 in werking is getreden. De Unie is geen partij bij het SOLAS.

               De International Code of Safety for Ship Using Gases or Other Low-flashpoint Fuels (IGF-code) is verplicht gesteld in het kader van het SOLAS. De bedoeling is te voorzien in een internationale norm voor schepen die gas of vloeistoffen met een laag vlampunt als brandstof gebruiken. De code heeft betrekking op alle gebieden die bijzondere aandacht vereisen voor het gebruik van gas of vloeistoffen met een laag vlampunt als brandstof. De code bevat criteria voor de regeling en installatie van voortstuwings- en hulpwerktuigen die aardgas als brandstof gebruiken en die in termen van veiligheid, betrouwbaarheid en afhankelijkheid een gelijkwaardig integriteitsniveau hebben als kan worden bereikt met nieuwe en vergelijkbare conventionele op olie werkende hoofd- en hulpwerktuigen.

               2.2.De Internationale Maritieme Organisatie

               De Internationale Maritieme Organisatie (IMO) is een gespecialiseerd agentschap van de Verenigde Naties dat verantwoordelijk is voor de veiligheid en betrouwbaarheid van de scheepvaart en de preventie van verontreiniging van de zee door schepen. Zij bepaalt wereldwijd normen voor de veiligheid, de betrouwbaarheid en de milieuprestaties van de internationale scheepvaart. Haar belangrijkste rol is een billijk en doeltreffend regelgevingskader voor de scheepvaartsector creëren dat wereldwijd wordt goedgekeurd en toegepast.

               Elk land kan tot de IMO toetreden; alle EU-lidstaten zijn lid van de organisatie. De Europese Commissie heeft sinds 1974 de status van waarnemer in de IMO op grond van een samenwerkingsregeling tussen de Intergouvernementele Maritieme Consultatieve Organisatie (IMCO) en de Commissie van de Europese Gemeenschappen inzake aangelegenheden die voor de partijen van gemeenschappelijk belang zijn.

               De Commissie voor de bescherming van het mariene milieu bestaat uit alle leden van de IMO en komt minstens eenmaal per jaar samen. Zij behandelt milieukwesties die onder de bevoegdheid van de IMO vallen en die verband houden met het toezicht op en de preventie van verontreiniging door schepen die onder het Marpol valt, waaronder olie, chemicaliën die in bulk worden vervoerd, afvalwater, afval en uitstoot van schepen waaronder luchtverontreinigende stoffen en broeikasgassen. De commissie is ook bevoegd voor het beheer van ballastwater, aangroeiwerende systemen, scheepsrecycling, voorbereiding op en bestrijding van verontreiniging en de vaststelling van bijzondere gebieden en bijzonder gevoelige maritieme gebieden.

               De Commissie voor de bescherming van het mariene milieu treft de nodige voorzieningen om de taken uit te voeren die haar zijn toegewezen in het kader van het IMO-verdrag en door de algemene vergadering of de raad van de IMO, of de taken die haar binnen het bovengenoemde toepassingsgebied kunnen zijn toegewezen in het kader van een ander internationaal instrument en die door de IMO zijn goedgekeurd. Besluiten van de Commissie voor de bescherming van het mariene milieu en haar nevenorganen worden aangenomen door een meerderheid van de leden.

               Ook de Maritieme Veiligheidscommissie bestaat uit alle leden van de IMO en komt minstens eenmaal per jaar samen. Zij behandelt alle onderwerpen die onder de bevoegdheid van de IMO vallen en die verband houden met hulpsystemen voor de scheepvaart, de bouw en uitrusting van vaartuigen, de veiligheid van de bemanning, regels voor het voorkomen van aanvaringen, de behandeling van gevaarlijke vracht, maritieme veiligheidsprocedures en ‑eisen, hydrografische informatie, logboeken en navigatiegegevens, onderzoek naar scheepvaartongevallen, reddingen en andere aangelegenheden die rechtstreeks verband houden met de veiligheid op zee.

               De Maritieme Veiligheidscommissie treft de nodige voorzieningen om de taken uit te voeren die haar zijn toegewezen in het kader van het IMO-verdrag en door de algemene vergadering of de raad van de IMO, of de taken die haar binnen het bovengenoemde toepassingsgebied kunnen zijn toegewezen in het kader van een ander internationaal instrument en die door de IMO zijn goedgekeurd. Besluiten van de Maritieme Veiligheidscommissie en haar nevenorganen worden aangenomen door een meerderheid van de leden.

               2.3.De beoogde handeling van de Commissie voor de bescherming van het mariene milieu van de IMO

               Op de 75e zitting van de Commissie voor de bescherming van het mariene milieu (MEPC 75) van 30 maart tot en met 3 april 2020, moet de commissie wijzigingen van bijlage VI bij het Marpol aannemen. Die wijzigingen hebben betrekking op de toepassing van de zwavelgrenswaarde van 0,5 % voor brandstofolie aan boord van schepen. De beoogde wijzigingen van bijlage VI bij het Marpol hebben tot doel de consequente toepassing van de zwavelgrenswaarde van 0,5 % te ondersteunen.

               In 2008 heeft de IMO een resolutie tot wijziging van bijlage VI bij het Marpol aangenomen met voorschriften voor de preventie van luchtverontreiniging door schepen. De herziene bijlage VI bij het Marpol is op 1 juli 2010 in werking getreden. Er werden onder meer strengere zwavelgrenswaarden voor scheepsbrandstoffen ingevoerd in gebieden voor emissiebeheersing van SOx en in zeegebieden buiten gebieden voor emissiebeheersing van SOx.

               De strenge handhaving van de brandstofolienorm die is vastgelegd in voorschrift 14.1.3 van bijlage VI bij het Marpol en die sinds 1 januari 2020 van kracht is, is belangrijk om tot een consequente uitvoering en een doeltreffende handhaving van een wereldwijde zwavelgrenswaarde van 0,5 % te komen. De beoogde wijzigingen van bijlage VI bij het Marpol hebben tot doel de effectieve uitvoering van voorschrift 14.1.3 te verzekeren, ten einde de uitstoot van SOx en deeltjes in de atmosfeer door scheepsmotoren aanzienlijk te verminderen en de gezondheid van de mens en het mariene milieu te beschermen.

               2.4.De beoogde handeling van de Maritieme Veiligheidscommissie van de IMO

               De Maritieme Veiligheidscommissie moet op haar 102e zitting (MSC 102) van 13 tot en met 22 mei 2020 wijzigingen van het SOLAS en wijzigingen van voorschrift 11 van de IGF-code aannemen.

               De beoogde wijzigingen van voorschrift 3-8 van deel A-1 van hoofdstuk II-1 van het SOLAS houden verband met veilig slepen en afmeren. De wijzigingen van de delen B, B-1 en B-2 tot en met B-4 van hoofdstuk II-1 van het SOLAS hebben tot doel de samenhang met betrekking tot de waterdichtheid te verzekeren. Over het algemeen zijn niet alle scheepstypes uitgerust met de desbetreffende meters (roerstandaanwijzers, schroeftachometers, stuwkrachtmeters, spoedmeters en meters die de operationele modus aangeven).

               De beoogde wijzigingen van voorschrift 11 van de IGF-code hebben tot doel de samenhang in de huidige voorschriften van de code voor schepen die aardgas als brandstof gebruiken, te verzekeren door de nodige wijzigingen in te voeren op basis van de ervaring die is opgedaan bij de toepassing van de code.

               3.Namens de Unie in te nemen standpunt

               3.1.Wijzigingen van bijlage VI bij het Marpol

               Op de 71e zitting van de Commissie voor de bescherming van het mariene milieu (MEPC 71) van 3 tot en met 7 juli 2017 in Londen werd een nieuwe bijdrage over de “Consequente toepassing van voorschrift 14.1.3 van bijlage VI bij het Marpol” goedgekeurd voor opname in de tweejaarlijkse agenda voor 2018-2019 van de subcommissie inzake de preventie en bestrijding van verontreiniging en in de voorlopige agenda van de 5e zitting van de subcommissie inzake de preventie en bestrijding van verontreiniging (PPR 5), ten einde die in 2019 te voltooien.

               Op PPR 5, van 5 tot en met 9 februari 2018 in Londen, werd een ontwerp van wijziging van voorschrift 14 van bijlage VI bij het Marpol opgesteld betreffende een verbod op het vervoer van niet-conforme brandstofolie voor verbrandingsdoeleinden voor de voortstuwing of het gebruik aan boord van schepen. Op de 72e zitting van de Commissie voor de bescherming van het mariene milieu (MEPC 72), van 9 tot en met 13 april 2018 in Londen, werden de ontwerpwijzigingen van bijlage VI bij het Marpol lichtjes gewijzigd en goedgekeurd.

               De tussentijdse bijeenkomst over de consequente toepassing van voorschrift 14.1.3 van bijlage VI bij het Marpol vond plaats in Londen van 9 tot en met 13 juli 2018. De Europese Unie heeft document ISWG-AP 1/3/2, met voorgestelde wijzigingen van voorschrift 14 en voorschrift 18, ingediend.

               Op MEPC 73 zijn de bij resolutie MEPC.305 (73) overeengekomen wijzigingen goedgekeurd. Op MEPC 73 is vastgesteld dat die wijzigingen worden geacht te zijn aanvaard op 1 september 2019 en dat zij in werking treden op 1 maart 2020.

               Op PPR 6, van 18 tot en met 22 februari 2019 in Londen, zijn ontwerpwijzigingen opgesteld van:

               –voorschrift 1 betreffende de toepassing van de voorschriften;

               –voorschrift 2, met begripsomschrijvingen van “zwavelgehalte van brandstofolie”, “brandstof met een laag vlampunt”, “bemonstering uit hoofde van MARPOL”, “bemonstering tijdens gebruik” en “bemonstering aan boord”;

               –voorschrift 14 betreffende het nemen van monsters en het uitvoeren van tests van brandstofolie tijdens gebruik en aan boord met het oog op een bemonstering uit hoofde van MARPOL Bijlage VI;

               –voorschrift 18 betreffende de verificatieprocedure;

               –aanhangsel I betreffende de “Aanvulling op het IAPP-certificaat”, aangaande het bemonsteringspunt voor brandstofolie; en

               –aanhangsel VI betreffende de verificatieprocedure voor brandstofoliemonsters uit hoofde van MARPOL Bijlage VI.

               Op PPR 6 werden die wijzigingen doorverwezen naar MEPC 74, waar ze werden goedgekeurd en voor aanneming werden doorverwezen naar MEPC 75.

               De wijzigingen van de voorschriften 1, 2, 14, 18, 20 en 21 en van de aanhangsels I en VI van bijlage VI bij het Marpol zijn uiteengezet in IMO-document MEPC 75/3. In punt 5.116 van het verslag van MEPC 74 (MEPC 74/18) is vermeld dat de wijzigingen naar verwachting zullen worden aangenomen tijdens MEPC 75.

               In het licht van de aangescherpte uitvoeringsbepalingen van Richtlijn (EU) 2016/802 moet de Unie deze wijzigingen steunen aangezien zij de noodzaak weerspiegelen om de zwavelgrenswaarde van 0,5 % voor scheepsbrandstof wereldwijd op robuuste en ondubbelzinnige wijze te handhaven. Daardoor zullen de uitstoot van zwaveloxide en de schadelijke gevolgen daarvan voor mens en natuur effectief worden verminderd, terwijl concurrentieverstoring in de sector wordt voorkomen.

               3.2.Wijzigingen van hoofdstuk II-1 van het Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee (SOLAS)

               3.2.1.Wijzigingen van SOLAS-hoofdstuk II-1/A-1/3-8 betreffende sleep- en meeruitrusting

               Veilig afmeren is door de EU als een nieuw ongepland onderwerp op de agenda geplaatst op de 95e zitting van de MSC (document MSC 95/19/2) en door de MSC aanvaard. Ook een Japans voorstel inzake het onderhoud en de vervanging van beschadigde of versleten meertouwen (document MSC 95/19/13) werd door de MSC aanvaard. Het punt werd vervolgens behandeld door de subcommissie scheepsontwerp en -bouw (SDC) in een werkgroep en een correspondentiegroep onder de gezamenlijke coördinatie van Denemarken en Japan. Op de 6e zitting van de SDC (SDC 6) zijn de ontwerpwijzigingen van het SOLAS en de bijbehorende richtsnoeren en adviezen afgerond. Op de 101e zitting van de Maritieme Veiligheidscommissie (MSC 101) zijn de resultaten van de SDC behandeld, namelijk:

               –wijzigingen van SOLAS-voorschrift 3-8 van deel A-1 van hoofdstuk II-1;

               –richtsnoeren voor het ontwerp van afmeervoorzieningen en de keuze van geschikte afmeeruitrusting en onderdelen voor veilig afmeren;

               –richtsnoeren voor de inspectie en het onderhoud van afmeeruitrusting, waaronder meertouwen;

               –gewijzigde adviezen inzake sleep- en meeruitrusting aan boord van een schip en het bijbehorende ontwerp van MSC-circulaire MSC.1/Circ.1175/Rev.1; en

               –alle bijbehorende ontwerpcirculaires van de MSC.

               Op MSC 101 zijn de ontwerpwijzigingen van het SOLAS in bijlage 25 van MSC-verslag MSC 101/24 Add.1 goedgekeurd. De bijbehorende richtsnoeren en adviezen zijn in beginsel goedgekeurd op MSC 101 en zullen uiteindelijk worden goedgekeurd samen met de vaststelling van de ontwerpwijzigingen van het SOLAS. In de punten 12.2-9 van het verslag van MSC 101 (MSC 101/24) is vermeld dat de wijzigingen van het SOLAS en de bijbehorende richtsnoeren en adviezen wellicht zullen worden vastgesteld en goedgekeurd op MSC 102.

               De wijzigingen van het SOLAS en de bijbehorende richtsnoeren, adviezen en MSC-circulaires houden een uitgebreide aanpassing van de huidige regeling inzake afmeren in. Zij sluiten aan bij het doel van het oorspronkelijke voorstel van de Unie, zodat de Unie de vaststelling van de wijzigingen van het SOLAS en de goedkeuring van de desbetreffende instrumenten moet steunen.

               3.2.2.Waterdichtheid – Samenhang tussen de voorschriften van het SOLAS, hoofdstuk II-1 B, B-1 en B-2 tot en met B-4

               Op haar 96e zitting heeft de MSC ingestemd met de toevoeging van een punt inzake de “herziening van het SOLAS, hoofdstuk II-1, delen B-2 tot en met B-4, ten einde de samenhang te verzekeren met de delen B en B-1 met betrekking tot de waterdichtheid” aan de tweejaarlijkse agenda 2018-2019 van de commissie, waarbij de SDC is aangewezen als coördinerende instantie.

               Op SDC 6 is de laatste hand gelegd aan de ontwerpwijzigingen van het SOLAS en zijn die doorverwezen naar MSC 101. De wijzigingen van de delen B, B-1 en B-2 tot en met B-4 van hoofdstuk II-1 van het SOLAS zijn opgenomen in bijlage 25 bij document MSC 101/24 Add.1.

               Wat betreft de berekening van de factor si in voorschrift 7-2 van hoofdstuk II-1, deel B-1, van het SOLAS kwam de SDC tot de conclusie dat, hoewel een wijziging van SOLAS-voorschrift II-1/7-2.5 buiten het bestek van dit punt viel, een wijziging van het SOLAS de efficiëntste en doeltreffendste manier was om de inherente inconsequenties aan te pakken in SOLAS-voorschrift II-1/7-2.5.2.1 met betrekking tot deuren in schotten boven het schottendek die in de berekeningen van de lekstabiliteit waterdicht worden geacht. Op SDC 6 is overeengekomen om MSC 101 te verzoeken om in te stemmen met die aanpak van de inconsequenties tussen de verschillende punten van deel B van hoofdstuk II-1 van het SOLAS betreffende de waterdichtheid. MSC 101 heeft daarmee ingestemd (zie punt 12.10 van het verslag van MSC 101 (MSC 101/24)) en de wijzigingen zijn ook opgenomen in bijlage 25 van document MSC 101/24 Add.1.

               In punt 12.12 van het verslag van MSC 101 (MSC 101/24) is vermeld dat de bovengenoemde wijzigingen naar verwachting zullen worden aangenomen op MSC 102.

               Omdat de wijzigingen van de delen B-2 tot en met B-4 van hoofdstuk II-1 van het SOLAS zorgen voor samenhang in deel B wat betreft de bepalingen inzake waterdichtheid, waaronder het kernpunt van de berekening van de lekstabiliteit, en omdat de Unie de goedkeuring ervan steunde op MSC 101, moet de Unie de aanneming van deze wijzigingen steunen.

               3.3.Wijzigingen van de delen A-1 en B-1 van de IGF-code

               Op de 5e zitting van de subcommissie Vervoer van goederen en containers (CCC 5) is overeengekomen om wijzigingen op te stellen van punt 6.7.1.1 (overdruksystemen) en hoofdstuk 11 (brandblusinstallaties voor de brandstofbereidingsruimte) van deel A-1 van de IGF-code, zoals beschreven in bijlage 2 van het CCC-verslag (CCC 5/13), om die ter goedkeuring voor te leggen op MSC 101 (zie punt 3.31 van CCC 5/13). Op MSC 101 zijn die ontwerpwijzigingen goedgekeurd (zie bijlage 14 van MSC 101/24 Add.1). In punt 9.2 van het verslag van MSC 101 (MSC 101/24) is vermeld dat de wijzigingen naar verwachting zullen worden aangenomen op MSC 102.

               Op CCC 5 zijn ook ontwerpwijzigingen goedgekeurd van punt 16.3.3.5.1 betreffende trektesten voor andere materialen dan aluminiumlegeringen voor het brandstofinperkingssysteem van deel B-1 van de IGF-code, zoals beschreven in bijlage 5 van CCC 5/13; zij zouden op MSC 101 ter goedkeuring worden voorgelegd (zie punt 4.14 van CCC 5/13). Op MSC 101 zijn die wijzigingen goedgekeurd (zie bijlage 14 van MSC 101/24 Add.1). In punt 9.3 van MSC 101/24 is vermeld dat de wijzigingen naar verwachting zullen worden aangenomen op MSC 102.

               De wijziging van punt 6.7.1.1 zorgt voor meer duidelijkheid over de ruimtes die moeten worden voorzien van een passend overdruksysteem. De wijziging van hoofdstuk 11, waarbij een brandstofbereidingsruimte moet worden voorzien van een vaste brandblusinstallatie, zorgt voor extra veiligheid. De Unie heeft de goedkeuring van beide wijzigingen op MSC 101 gesteund. Daarom moet de Unie de aanneming van deze wijzigingen steunen.

               3.4.Desbetreffende EU-wetgeving en EU-bevoegdheid

               3.4.1.Wijzigingen van bijlage VI bij Marpol

               De vereisten van bijlage VI bij het Marpol inzake de verlaging van het zwavelgehalte van brandstofolie voor zeeschepen met het oog op de vermindering van SOx-emissies, zijn in EU-recht omgezet bij Richtlijn (EU) 2016/802 van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2016 betreffende een vermindering van het zwavelgehalte van bepaalde vloeibare brandstoffen. De wijzigingen van bijlage VI van het Marpol die op MEPC 75 moeten worden aangenomen, hebben derhalve rechtstreekse gevolgen voor de vereisten van de richtlijn.

               3.4.2.Wijzigingen van hoofdstuk II-1 van het SOLAS

               Op grond van artikel 6, lid 2, onder a), punt i), van Richtlijn 2009/45/EG inzake veiligheidsvoorschriften en -normen voor passagiersschepen is het SOLAS, als gewijzigd, van toepassing op passagiersschepen van klasse A.

               De wijzigingen van de delen A en B van hoofdstuk II-1 die op MSC 102 moeten worden aangenomen, hebben derhalve rechtstreekse gevolgen voor de vereisten van de richtlijn.

               3.4.3.Wijzigingen van de delen A-1 en B-1 van de IGF-code

               Op grond van artikel 6, lid 2, onder a), punt i), van Richtlijn 2009/45/EG inzake veiligheidsvoorschriften en -normen voor passagiersschepen is het SOLAS, als gewijzigd, van toepassing op passagiersschepen van klasse A. Via het SOLAS is de IGF-code bindend voor passagiersschepen.

               De wijzigingen die op MSC 102 moeten worden aangenomen, hebben derhalve rechtstreekse gevolgen voor voorschriften via de toepassing van Richtlijn 2009/45/EG.

               3.4.4.EU-bevoegdheid

               De wijzigingen van bijlage VI bij het Marpol hebben gevolgen voor het EU-recht via de toepassing van Richtlijn (EU) 2016/802 van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2016 betreffende een vermindering van het zwavelgehalte van bepaalde vloeibare brandstoffen.

               De wijzigingen van hoofdstuk II-1 van het SOLAS hebben gevolgen voor het EU-recht via de toepassing van Richtlijn 2009/45/EG.

               De wijzigingen van de delen A-1 en B-1 van de IGF-code hebben gevolgen voor het EU-recht via de toepassing van Richtlijn 2009/45/EG.

               Daarom is de Unie krachtens het laatste onderdeel van artikel 3, lid 2, VWEU exclusief bevoegd en moet het standpunt van de Unie over de handelingen tot vaststelling van de bovengenoemde wijzigingen worden vastgesteld.

               4.Rechtsgrondslag

               4.1.Procedurele rechtsgrondslag

               4.1.1.Beginselen

               Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van de “standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst”.

               Artikel 218, lid 9, VWEU is van toepassing ongeacht of de Unie lid is van het lichaam dan wel partij is bij de overeenkomst
                  1
               .

               Het begrip “handelingen met rechtsgevolgen” omvat handelingen die rechtsgevolgen hebben uit hoofde van de op het betrokken lichaam toepasselijke volkenrechtelijke bepalingen. Onder dit begrip vallen ook instrumenten die volkenrechtelijk niet bindend zijn, maar die “beslissende invloed [kunnen hebben] op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt”
                  2
               .

               4.1.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De Commissie voor de bescherming van het mariene milieu en de Maritieme Veiligheidscommissie van de IMO zijn lichamen die zijn opgericht uit hoofde van een overeenkomst, namelijk het Verdrag inzake de Internationale Maritieme Organisatie.

               De door de Commissie voor de bescherming van het mariene milieu en de Maritieme Veiligheidscommissie van de IMO vast te stellen handelingen zijn handelingen met rechtsgevolgen. De beoogde handelingen kunnen een beslissende invloed hebben op de inhoud van de EU-regelgeving, namelijk:

               –Richtlijn (EU) 2016/802 van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2016 betreffende een vermindering van het zwavelgehalte van bepaalde vloeibare brandstoffen en Verordening (EU) nr. 530/2012 van het Europees Parlement en de Raad betreffende het versneld invoeren van de vereisten inzake een dubbelwandige uitvoering of een gelijkwaardig ontwerp voor enkelwandige olietankschepen. Dat is het geval omdat Richtlijn (EU) 2016/802 van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2016 betreffende een vermindering van het zwavelgehalte van bepaalde vloeibare brandstoffen, een afspiegeling vormt van de voorschriften inzake het zwavelgehalte van bijlage VI bij het Marpol als instrument om zijn doel te bereiken;

               –Richtlijn 2009/45/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake veiligheidsvoorschriften en -normen voor passagiersschepen. Dat is het geval omdat in Richtlijn 2009/45/EG is bepaald dat passagiersschepen van klasse A volledig moeten voldoen aan de eisen van het SOLAS, als gewijzigd.

               De wijzigingen van bijlage VI bij het Marpol, de wijzigingen van het SOLAS en de wijzigingen van de IGF-code hebben derhalve gevolgen voor het EU-recht door de toepassing van Richtlijn (EU) 2016/802 van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2016 betreffende een vermindering van het zwavelgehalte van bepaalde vloeibare brandstoffen
                  3
                en Richtlijn 2009/45/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 inzake veiligheidsvoorschriften en -normen voor passagiersschepen.

               De beoogde handeling strekt niet tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst.

               De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 218, lid 9, VWEU.

               4.2.Materiële rechtsgrondslag

               4.2.1.Beginselen

               De materiële rechtsgrondslag voor een overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU vast te stellen besluit wordt in de eerste plaats bepaald door de doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling ten aanzien waarvan namens de Unie een standpunt wordt ingenomen. Als de beoogde handeling een tweeledige doelstelling heeft of bestaat uit twee componenten, waarvan er een kan worden gezien als hoofddoelstelling of hoofdcomponent, terwijl de andere doelstelling of de andere component slechts ondergeschikt is, moet het overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU vast te stellen besluit op één materiële rechtsgrondslag worden gebaseerd, namelijk die welke vereist is voor de hoofddoelstelling of de hoofdcomponent dan wel de belangrijkste doelstelling of component.

               4.2.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De hoofddoelstelling en de inhoud van de beoogde handeling hebben betrekking op vervoer over zee. De materiële rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 100, lid 2, VWEU.

               4.3.Conclusie

               De rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is artikel 100, lid 2, VWEU, in samenhang met artikel 218, lid 9, VWEU.

               2020/0026 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie in de Internationale Maritieme Organisatie moet worden ingenomen op de 75e zitting van de Commissie voor de bescherming van het mariene milieu en op de 102e zitting van de Maritieme Veiligheidscommissie ten aanzien van de vaststelling van wijzigingen van bijlage VI bij het Internationaal Verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen, van wijzigingen van hoofdstuk II-1 van het Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee en van wijzigingen van de International Code of Safety for Ships Using Gases or other Low-flashpoint Fuels

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 100, lid 2, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Het optreden van de Unie in de maritieme-vervoerssector moet gericht zijn op de bescherming van het maritieme milieu en de gezondheid van de mens en op de verbetering van de maritieme veiligheid.

               (2)Het Verdrag inzake de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) is in werking getreden op 17 maart 1958.

               (3)De IMO is een gespecialiseerd agentschap van de Verenigde Naties dat verantwoordelijk is voor de veiligheid en betrouwbaarheid van de scheepvaart en de preventie van verontreiniging van de zee en de lucht door schepen. Alle lidstaten van de Unie zijn lid van de IMO. De Unie is geen lid van de IMO.

               (4)Volgens artikel 38, onder a), van het Verdrag inzake de IMO voert de Commissie voor de bescherming van het mariene milieu taken uit die haar zijn of kunnen worden toegewezen door de IMO in het kader van internationale verdragen voor de preventie van en het toezicht op mariene verontreiniging door schepen, met name wat betreft de vaststelling en de wijziging van voorschriften en andere bepalingen.

               (5)Volgens artikel 28, onder b), van het Verdrag inzake de IMO treft de Maritieme Veiligheidscommissie voorzieningen voor de uitvoering van de taken die haar overeenkomstig dat verdrag zijn toegewezen door de algemene vergadering of de raad van de IMO, of van de taken die haar binnen het toepassingsgebied van dat artikel kunnen zijn toegewezen in het kader van een ander internationaal instrument en die door de IMO zijn goedgekeurd.

               (6)Het Internationaal Verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen (Marpol) is op 2 oktober 1983 in werking getreden.

               (7)Volgens artikel 16, lid 2, onder c), van het Marpol kunnen wijzigingen daarvan worden vastgesteld door de aangewezen instantie, in dit geval de Commissie voor de bescherming van het mariene milieu.

               (8)Het Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee (SOLAS) is op 25 mei 1980 in werking getreden.

               (9)Volgens artikel VIII, onder b), punt iii), van het SOLAS kan de Maritieme Veiligheidscommissie van de IMO wijzigingen van het SOLAS vaststellen.

               (10)De Commissie voor de bescherming van het mariene milieu moet tijdens haar 75e zitting (MEPC 75), van 30 maart tot en 9 april, wijzigingen van bijlage VI bij het Marpol aannemen.

               (11)De Maritieme Veiligheidscommissie moet tijdens haar 102e zitting (MS 102), van 13 tot en met 22 mei 2020, wijzigingen aannemen van hoofdstuk II-1 van het SOLAS en van de delen A-1 en B-1 van de International Code of Safety for Ship Using Gases or andere Low-flashpoint Fuels (IGF-code).

               (12)Het is wenselijk het standpunt vast te stellen dat namens de Unie op MEPC 75 moet worden ingenomen, omdat de wijzigingen van de voorschriften 1, 2, 14, 18, 20 en 21 en de aanhangsels I en VI van bijlage VI bij het Marpol een beslissende invloed kunnen hebben op de inhoud van het Unierecht, namelijk op Richtlijn (EU) 2016/802 van het Europees Parlement en de Raad
                  4
               ,
                  5
               .

               (13)Het is wenselijk het standpunt vast te stellen dat namens de Unie op MSC 102 moet worden ingenomen, omdat de wijzigingen van hoofdstuk II-1 van het SOLAS een beslissende invloed kunnen hebben op de inhoud van het Unierecht, namelijk op Richtlijn 2009/45/EG van het Europees Parlement en de Raad
                  6
               , en omdat de wijzigingen van de IGF-code een beslissende invloed kunnen hebben op de inhoud van het Unierecht, namelijk op Richtlijn 2009/45/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake veiligheidsvoorschriften en -normen voor passagiersschepen.

               (14)De wijzigingen van bijlage VI bij het Marpol waarborgen een consequente toepassing van de zwavelgrenswaarde van 0,5 % voor scheepsbrandstoffen, zoals vastgesteld in voorschrift 14. De Unie moet deze wijzigingen steunen om de verwachte voordelen voor de gezondheid en het milieu te realiseren dankzij lagere zwaveldioxide-emissies door verbranding aan boord van een schip.

               (15)De wijzigingen van deel A-1 van hoofdstuk II-1 van het SOLAS zorgen ervoor dat vaartuigen veiliger kunnen afmeren. De Unie moet deze wijzigingen steunen omdat zij een uitgebreide aanpassing van de huidige regelingen inzake afmeren inhouden.

               (16)De wijzigingen van de delen B, B-1 en B-2 tot en met B-4 van hoofdstuk II-1 van het SOLAS waarborgen de samenhang tussen de bepalingen betreffende de waterdichtheid van schepen. De Unie moet deze wijzigingen steunen omdat zij in deel B voor samenhang zorgen tussen de bepalingen inzake de waterdichtheid, waaronder het kernpunt van de berekening van de lekstabiliteit.

               (17)De wijzigingen van de delen A-1 en B-1 van de IGF-code houden verbeteringen in met betrekking tot de brandstofinperking, de brandveiligheid en trekproeven voor het lassen van metalen en niet-destructieve proeven voor het brandstofinperkingssysteem op basis van de ervaring die bij de toepassing van de code is opgedaan. De Unie moet deze wijzigingen steunen omdat zij meer duidelijkheid verschaffen over de ruimtes die moeten worden voorzien van een passend overdruksysteem en voor extra veiligheidsmaatregelen in brandstofbereidingsruimtes zorgen.

               (18)Het standpunt van de Unie moet worden uitgedrukt door de gezamenlijk optredende lidstaten van de Unie die lid zijn van de Commissie voor de bescherming van het mariene milieu en de Maritieme Veiligheidscommissie van de IMO,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen op de 75e zitting van de Commissie voor de bescherming van het mariene milieu van de IMO houdt in dat wordt ingestemd met de vaststelling van de wijzigingen van bijlage VI bij het Internationaal Verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen die zijn opgenomen in de bijlage bij IMO-document MEPC 75/3.

               Artikel 2

               Het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen op de 102e zitting van de Maritieme Veiligheidscommissie houdt in dat wordt ingestemd met:

               (a)de vaststelling van wijzigingen van hoofdstuk II-1 van het Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee, zoals vastgelegd in bijlage 1 bij IMO-document MSC 102/3;

               (b)de vaststelling van wijzigingen van de delen A-1 en B-1 van de International Code of Safety for Ships Using Gases or Other Low-flashpoint Fuels, zoals vastgelegd in bijlage 2 bij IMO-document MSC 102/3.

               Artikel 3

               1.Het in artikel 1 genoemde standpunt moet worden uitgedrukt door de gezamenlijk optredende lidstaten van de Unie die lid zijn van de Commissie voor de bescherming van het mariene milieu van de IMO.

               2.Het in artikel 2 genoemde standpunt moet worden uitgedrukt door de lidstaten van de Unie die lid zijn van de Maritieme Veiligheidscommissie van de IMO.

               Artikel 4

               Dit besluit is gericht tot de lidstaten.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De Voorzitter

                     (1)

                        Zaak C-399/12 Duitsland/Raad (OIV), ECLI:EU:C:2014:2258, punt 64.

                     (2)

                        Zaak C-399/12 Duitsland/Raad (OIV), ECLI:EU:C:2014:2258, punten 61-64.

                     (3)

                        Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/253 van de Commissie van 16 februari 2015 tot vaststelling van de regels voor de bemonstering en rapportage in het kader van de richtlijn (PB L 41 van 17.2.2015, blz. 55).

                     (4)

                        Richtlijn (EU) 2016/802 van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2016 betreffende een vermindering van het zwavelgehalte van bepaalde vloeibare brandstoffen (PB L 132 van 21.5.2016, blz. 58).

                     (5)

                        Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/253 van de Commissie van 16 februari 2015 tot vaststelling van de voorschriften inzake de monsterneming en rapportage in het kader van Richtlijn 1999/32/EG van de Raad wat het zwavelgehalte van scheepsbrandstoffen betreft (PB L 41 van 17.2.2015, blz. 55).

                     (6)

                        Richtlijn 2009/45/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 inzake veiligheidsvoorschriften en -normen voor passagiersschepen (PB L 163 van 25.6.2009, blz. 1).


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 16.4.2020
            COM(2020) 146 final
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
            betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (EGF/2020/000 TA 2020 - Technische bijstand op initiatief van de Commissie)

               TOELICHTING

               De regels die van toepassing zijn op de financiële bijdragen uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG) zijn vastgesteld in Verordening (EU) nr. 1309/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 betreffende het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (2014–2020) en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1927/2006
                  1
                (“de EFG-verordening”).

               SAMENVATTING VAN DE AANVRAAG EN ANALYSE

                  Belangrijkste gegevens:

                  EFG-referentienummer
                        EGF/2020/000

                  Europese Commissie
                        Technische bijstand

                  Administratieve uitgaven: budget in EUR
                        345 000

                  % administratieve uitgaven (maximaal 0,5 %)
                        0,19 %

               Overeenkomstig artikel 11, lid 1, van de EFG-verordening kan elk jaar op initiatief van de Commissie maximaal 0,5 % van het jaarlijkse maximumbedrag voor het EFG voor technische bijstand worden gebruikt.

               Te financieren technische bijstand en uitsplitsing van de geraamde kosten

               1.De bijdrage zal worden gebruikt voor uitgaven genoemd in artikel 11, leden 1 en 4, en artikel 12, leden 2, 3 en 4, van de EFG-verordening, zoals hieronder in detail beschreven.

                        Beschrijving

                        Totale kosten
                           (EUR)

                        Administratieve ondersteuning

                        210 000

                        Technische bijstand

                        135 000

                        Totale geraamde kosten

                                                                         345 000

               2.Administratieve ondersteuning:

               ·De deskundigengroep van contactpersonen van het EFG, die twee leden per lidstaat telt, zal twee reguliere vergaderingen houden (tweede helft van 2020 en eerste helft van 2021).

               ·De Commissie zal met het oog op de bevordering van netwerking tussen de lidstaten twee seminars organiseren waaraan de EFG-uitvoeringsorganen en de sociale partners zullen deelnemen. Deze seminars zullen waarschijnlijk rond hetzelfde tijdstip als de twee vergaderingen van de deskundigengroep plaatsvinden. De seminars zullen worden toegespitst op de evaluatie achteraf van het EFG en op de uitvoering van de EFG-verordening voor de periode na 2020.

               ·Informatieactiviteiten. De EFG-website
                  2
               , die de Commissie binnen haar website Werkgelegenheid, Sociale Zaken en Inclusie heeft gecreëerd en die zij overeenkomstig artikel 12, lid 2, van de EFG-verordening moet bijhouden, zal regelmatig worden geactualiseerd en uitgebreid, en elk nieuw element zal ook in alle EU-talen worden vertaald. De algemene bekendheid en de zichtbaarheid van het EFG zullen worden bevorderd. Zoals bepaald in artikel 11, lid 4, van de EFG-verordening zal in diverse publicaties en audiovisuele activiteiten van de Commissie over het EFG worden bericht.

               3.Technische bijstand:

               ·Onderhoud en bijwerken van een systeem voor elektronische gegevensuitwisseling. De Commissie gaat verder met haar werkzaamheden in verband met gestandaardiseerde procedures voor EFG-aanvragen en voor het beheer van het fonds. Het EFG wordt geïntegreerd in het gemeenschappelijk systeem voor gedeeld fondsenbeheer (Shared Fund Management Common System, SFC), zodat gebruik kan worden gemaakt van de functies van dit systeem. Hierdoor kunnen aanvragen in het kader van de EFG-verordening worden vereenvoudigd en sneller worden verwerkt, en kunnen verslagen voor allerlei doeleinden gemakkelijker worden opgesteld. De interface van het SFC vergemakkelijkt ook de financiële verrichtingen van het EFG.

               ·Ontwikkeling van de interface voor de periode na 2020 in het SFC, waarvoor extra middelen zullen nodig zijn voor het creëren van nieuwe functies en aanpassingen aan mogelijke wijzigingen in de EFG-verordening voor de periode na 2020.

               ·Monitoring en gegevensverzameling. De Commissie zal gegevens verzamelen over ontvangen, betaalde en afgewikkelde aanvragen, alsook over voorgestelde en uitgevoerde maatregelen. Deze gegevens zullen op de website ter beschikking worden gesteld en in geschikte vorm worden samengevoegd voor de tweejaarlijkse verslagen van 2021.

               Financiering

               4.Zoals vastgesteld in artikel 12 van Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014-2020
                  3
               , is voor het EFG in 2020 een jaarlijks maximumbedrag van 150 miljoen EUR in prijzen 2011 (179 264 000 EUR in prijzen 2020) beschikbaar.

               5.Krachtens artikel 11, lid 1, van de EFG-verordening kan 0,5 % van dit bedrag worden gebruikt voor technische bijstand op initiatief van de Commissie. Momenteel is voor 2020 nog het hele bedrag beschikbaar; er is nog niets toegewezen voor technische bijstand. Het voorgestelde bedrag komt overeen met 0,19 % van het jaarlijks maximumbedrag voor het EFG in 2020.

               6.Overeenkomstig punt 13 van het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer
                  4
                zal het voorgestelde besluit om middelen uit het EFG beschikbaar te stellen door het Europees Parlement en de Raad gezamenlijk worden genomen.

               Met dit besluit samenhangende handelingen

               7.Samen met dit voorstel voor een besluit om middelen uit het EFG beschikbaar te stellen, dient de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad een voorstel in voor een overschrijving van 345 000 EUR naar het desbetreffende begrotingsonderdeel.

               Herkomst van de betalingskredieten

               8.Kredieten uit het EFG-begrotingsonderdeel zullen worden gebruikt ter dekking van het voor technische bijstand benodigde bedrag van 345 000 EUR.

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

               betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (EGF/2020/000 TA 2020 - Technische bijstand op initiatief van de Commissie)

               HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               Gezien Verordening (EU) nr. 1309/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 betreffende het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (2014–2020) en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1927/2006
                  5
               , en met name artikel 11, lid 2,

               Gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer
                  6
               , en met name punt 13,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG) beoogt steun te verlenen aan werknemers die werkloos zijn geworden en zelfstandigen die hun werkzaamheden hebben beëindigd als gevolg van uit de globalisering voortvloeiende grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen, doordat de wereldwijde financiële en economische crisis aanhoudt, of door een nieuwe wereldwijde financiële en economische crisis, en hen te helpen om op de arbeidsmarkt terug te keren.

               (2)Zoals vastgesteld in artikel 12 van Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad
                  7
                mag het EFG het jaarlijks maximumbedrag van 150 miljoen euro (prijzen 2011) niet overschrijden.

               (3)Overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1309/2013 kan elk jaar op initiatief van de Commissie maximaal 0,5 % van het jaarlijkse maximumbedrag voor het EFG voor technische bijstand worden gebruikt.

               (4)Er moet daarom 345 000 EUR uit het EFG beschikbaar worden gesteld voor technische bijstand op initiatief van de Commissie,

               (5)Teneinde zo snel mogelijk middelen uit het EFG ter beschikking te stellen, moet dit besluit van toepassing zijn vanaf de datum waarop het wordt vastgesteld,

               HEBBEN HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Ten laste van de algemene begroting van de Unie voor het begrotingsjaar 2020 wordt een bedrag van 345 000 EUR aan vastleggings- en betalingskredieten beschikbaar gesteld uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering.

               Artikel 2

               Dit besluit treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie. Het is van toepassing vanaf [de datum van vaststelling ervan]
                  8*.

               Gedaan te Brussel,

                  Voor het Europees Parlement
                        Voor de Raad

                  De voorzitter
                        De voorzitter

                     (1)

                        PB L 347 van 20.12.2013, blz. 855.

                     (2)

                  http://ec.europa.eu/social/main.jsp?catId=326&langId=nl

                     (3)

                        PB L 347 van 20.12.2013, blz. 884.

                     (4)

                        PB C 373 van 20.12.2013, blz. 1.

                     (5)

                        PB L 347 van 20.12.2013, blz. 855.

                     (6)

                        PB C 373 van 20.12.2013, blz. 1.

                     (7)

                        Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014-2020 (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 884).

                     (8)
                  *
                        Datum door het Parlement in te vullen vóór de bekendmaking in het PB.