               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 17.2.2021
            COM(2021) 63 final
            2021/0033(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen op de vierde vergadering van de Conferentie van de partijen bij het Verdrag van Minamata inzake kwik in verband met de vaststelling van besluiten tot wijziging van de bijlagen A en B bij dat verdrag inzake kwikhoudende producten en productieprocessen waarbij kwik of kwikverbindingen worden gebruikt, overeenkomstig artikel 4, lid 8, en artikel 5, lid 10, van dat verdrag

               TOELICHTING

               1.Onderwerp van het voorstel

               Dit voorstel betreft het besluit tot bepaling van het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen op de vierde vergadering van de Conferentie van de partijen bij het Verdrag van Minamata inzake kwik (“de overeenkomst”) in verband met de voorgenomen vaststelling van besluiten tot wijziging van de bijlagen A en B bij dat verdrag. Die bijlagen bevatten lijsten van kwikhoudende producten en productieprocessen waarbij kwik of kwikverbindingen worden gebruikt (“kwikprocessen”), waarvoor hetzij data van uitfasering, hetzij bepalingen ter regulering van het gebruik van kwik gelden
                  1
               .

               2.Achtergrond van het voorstel

               2.1.Het Verdrag van Minamata inzake kwik (“de overeenkomst”)

               De overeenkomst is het belangrijkste internationale juridische kader voor de bescherming van de menselijke gezondheid en het milieu tegen antropogene emissies en lozingen van kwik en kwikverbindingen in lucht, water en bodem. Het verdrag betreft de volledige levenscyclus van kwik, van de primaire kwikmijnbouw tot de verwijdering van kwikafval.

               De overeenkomst is op 16 augustus 2017 in werking getreden.

               Net als de meeste lidstaten
                  2
                is de Europese Unie (“de Unie”) partij bij de overeenkomst
                  3
               .

               Op grond van artikel 4, lid 1, van de overeenkomst mogen kwikhoudende producten vermeld in deel I van bijlage A bij de overeenkomst (bv. bepaalde compacte fluorescentielampen) niet langer worden geproduceerd, ingevoerd en uitgevoerd na de aldaar vermelde data van uitfasering.

               Overeenkomstig artikel 4, lid 3, van de overeenkomst nemen de partijen maatregelen om het gebruik van kwik te reguleren met betrekking tot de kwikhoudende producten vermeld in deel II van bijlage A bij die overeenkomst.

               Overeenkomstig artikel 5, lid 2, van de overeenkomst moet het gebruik van kwik of kwikverbindingen bij de in deel I van bijlage B bij de overeenkomst vermelde kwikprocessen (bv. de productie van chlooralkali) uiterlijk op de aldaar vastgestelde data van uitfasering worden beëindigd.

               Krachtens artikel 5, lid 3, van de overeenkomst nemen de partijen maatregelen om het gebruik van kwik bij de in deel II van bijlage B bij de overeenkomst vermelde kwikprocessen te reguleren, onder meer wat betreft de overschakeling op kwikvrije processen, voor zover dit economisch en technisch haalbaar is.

               Overeenkomstig artikel 4, leden 4, 7, 8, en artikel 5, leden 5, 9 en 10, van de overeenkomst worden de bijlagen A en B bij de overeenkomst uiterlijk op 16 augustus 2022 getoetst, waarbij de wijzigingsvoorstellen van de partijen
                  4
                en de door hen verstrekte informatie over kwikhoudende producten en technisch en economisch beschikbare kwikvrije alternatieven in overweging worden genomen, rekening houdend met de risico’s en voordelen voor het milieu en de menselijke gezondheid.

               De artikelen 26 en 27 van de overeenkomst bevatten de basisregels voor onder meer de indiening door de partijen van voorstellen tot wijziging van de bijlagen bij de overeenkomst, alsmede voor de aanneming en inwerkingtreding van de gewijzigde bijlagen. Voorstellen tot wijziging van de bijlagen moeten door het Secretariaat van de overeenkomst uiterlijk zes maanden vóór de Conferentie van de partijen bij de overeenkomst (“COP”) waarop zij ter aanneming worden voorgelegd, aan alle partijen worden toegezonden; in dit geval is dit uiterlijk op 1 mei 2021. De voorgestelde gewijzigde bijlagen worden aangenomen overeenkomstig de stemprocedure van artikel 26, lid 3, en Besluit MC-1/1 betreffende het reglement van orde, zoals door de COP vastgesteld tijdens haar eerste vergadering (24-29 september 2017)
                  5
               .

               De wijziging van een bijlage treedt één jaar nadat de depositaris van de overeenkomst de aanneming ervan heeft meegedeeld, voor alle partijen in werking, behalve voor partijen die een relevante verklaring hebben afgelegd overeenkomstig artikel 30, lid 5. Aangezien de Unie geen dergelijke verklaring heeft afgelegd, is de algemene regel inzake de inwerkingtreding van gewijzigde of nieuwe bijlagen van toepassing.

               2.2.De Conferentie van de partijen (“COP”)

               De COP vervult de haar op grond van de overeenkomst toegewezen taken. Daartoe onderzoekt en neemt zij onder meer alle maatregelen die noodzakelijk kunnen zijn om de doelstellingen van de overeenkomst te verwezenlijken, met inbegrip van de aanneming van relevante richtlijnen.

               Overeenkomstig artikel 28 van de overeenkomst en bovengenoemd Besluit MC-1/1 heeft elke partij één stem. Als een regionale organisatie voor economische integratie beschikt de Unie echter, ten aanzien van binnen haar bevoegdheid vallende aangelegenheden, over het aantal stemmen dat gelijk is aan het aantal lidstaten dat partij is bij de overeenkomst. De Unie oefent haar stemrecht niet uit indien een van haar lidstaten zijn stemrecht uitoefent, en omgekeerd.

               2.3.De beoogde handelingen van de Conferentie van de partijen

               Tijdens haar derde vergadering (25-29 november 2019) heeft de COP Besluit MC-3/1
                  6
                aangenomen, waarbij een ad-hocgroep van technische deskundigen wordt opgericht om de besprekingen over kwikhoudende producten en kwikprocessen voort te zetten tijdens de tussentijdse periode voorafgaande aan haar vierde vergadering (“COP4”). In het mandaat van deze groep werd met name opgeroepen tot het verbeteren en overzichtelijker indelen van de door de partijen overeenkomstig artikel 4, leden 4 en 7, en artikel 5, leden 4 en 9, van de overeenkomst ingediende informatie over de beschikbaarheid, technische en economische haalbaarheid, milieu- en gezondheidsrisico’s en voordelen van kwikvrije alternatieven voor dergelijke producten en processen.

               In het licht van de resultaten van de werkzaamheden van de deskundigen zal de COP4 naar verwachting een of meer besluiten betreffende dit onderwerp vaststellen (“de beoogde handelingen”).

               De beoogde handelingen zullen bijlage A bij de overeenkomst wijzigen door deze aan te vullen met bijkomende kwikhoudende producten waarvoor economisch en technisch haalbare kwikvrije alternatieven beschikbaar zijn die de menselijke gezondheid en het milieu ten goede komen, en waarvoor per nader gespecificeerde data van uitfasering een productie-, invoer- en uitvoerverbod zal gelden, of waarvoor maatregelen ter regulering van het gebruik van kwik zullen gelden.

               De beoogde handelingen zullen ook bijlage B bij de overeenkomst wijzigen door deel I daarvan aan te vullen met kwikprocessen waarvoor economisch en technisch haalbare kwikvrije alternatieven beschikbaar zijn die de menselijke gezondheid en het milieu ten goede komen, hetgeen betekent dat het gebruik van kwik bij zo’n proces uiterlijk op een bepaalde datum van uitfasering zal worden beëindigd.

               De beoogde handelingen zullen deel II van bijlage B bij de overeenkomst wijzigen door de bepalingen ervan ter regulering van het gebruik van kwik voor de productie van vinylchloridemonomeer (VCM), natrium- en kaliummethylaat of -ethylaat (alcoholaten) en polyurethaan aan te scherpen en/of andere kwikprocessen toe te voegen met de vereisten voor het gebruik van kwik die daarbij horen.

               3.Namens de Unie in te nemen standpunt

               De doelstelling van de Unie is het gebruik van kwik op mondiaal en EU-niveau zo snel en zo volledig mogelijk uit te faseren wanneer er haalbare alternatieven bestaan
                  7
               . De verwezenlijking van deze doelstelling vereist met name de uitfasering van kwikhoudende producten en de overschakeling van kwikprocessen naar niet-kwikprocessen, voor zover commercieel en technisch haalbaar en gunstig voor de menselijke gezondheid en het milieu.

               Het boeken van vooruitgang op mondiaal niveau in de richting van deze doelstelling zou bijdragen tot de ambitie om alle verontreiniging tot nul terug te dringen voor een gifvrij milieu, zoals uiteengezet in de Europese Green Deal
                  8
               . Het zou ook bijdragen tot de uitvoering van de EU-strategie voor duurzame chemische stoffen van 2020
                  9
               , waarin de Europese Commissie zich ertoe heeft verbonden op internationaal niveau een leidende rol te blijven spelen op het gebied van goed beheer van chemische stoffen, onder meer door te pleiten voor de toepassing van EU-normen overal ter wereld.

               Herziening van bijlage A bij de overeenkomst tot vaststelling van de lijst van kwikhoudende producten waarvoor een productie-, invoer- en uitvoerverbod of vereisten inzake het gebruik van kwik gelden.

               Het namens de Unie in te nemen standpunt is gebaseerd op de volgende elementen:

               Bijlage II bij Verordening (EU) 2017/852 betreffende kwik (“kwikverordening”)
                  10
               , waarbij bijlage A (deel I) bij de overeenkomst is omgezet, heeft een breder toepassingsgebied dan de overeenkomst, aangezien deze een groter aantal kwikhoudende producten bestrijkt (bv. knoopcelbatterijen).

               In de bijdrage van de Unie (maart 2020), ingediend overeenkomstig Besluit MC-3/1
                  11
               , wordt een aantal andere kwikhoudende producten genoemd waarvoor haalbare en gunstige kwikvrije alternatieven beschikbaar zijn, met inbegrip van producten waarvoor het al verboden is ze op de interne markt in de handel te brengen en in te voeren
                  12
               /
                  13
               , bv. overeenkomstig Richtlijn 2011/65/EU (BGGS-richtlijn)
                  14
                en Verordening (EG) nr. 1907/2006 (Reach)
                  15
               , maar waarvoor nog geen productie- en uitvoerverbod geldt.

               Bijgevolg biedt de herziening op mondiaal niveau van bijlage A verschillende mogelijkheden om wereldwijd voor een gelijker speelveld te zorgen en het gebruik van kwik en de daarmee gepaard gaande verontreiniging verder terug te dringen:

               1)de kloof tussen het bestaande, geavanceerdere recht van de Unie en de overeenkomst verkleinen door in deel I van bijlage A bij die overeenkomst producten toe te voegen die al in bijlage II bij de kwikverordening van de Unie zijn opgenomen;

               2)aan deel I van bijlage A bij de overeenkomst producten toevoegen waarvoor nog geen verbod op productie en uitvoer uit hoofde van de verordening van de Unie betreffende kwik geldt, maar die niettemin niet langer in de Unie in de handel mogen worden gebracht of die het voorwerp vormen van lopende wetgevingsontwikkelingen die erop gericht zijn een soortgelijk verbod op het niveau van de Unie in te stellen. Indien de partijen ervoor kiezen een of meer producten toe te voegen in deel II van bijlage A bij de overeenkomst, d.w.z. zonder specifieke data voor de uitfasering ervan, zou de Unie een dergelijke beleidsoptie nog steeds zien als een kans om de kloof tussen de overeenkomst en het recht van de Unie te verkleinen, op voorwaarde dat voor dergelijke producten duidelijke regulerende maatregelen inzake kwik worden vastgesteld.

               Indien de partijen tijdens de COP4 dergelijke toevoegingen overeenkomen en die door de Unie worden ondersteund, zal de Commissie, overeenkomstig artikel 20 van de kwikverordening, een gedelegeerde handeling vaststellen om bijlage II bij de verordening in overeenstemming te brengen met de gewijzigde bijlage A bij de overeenkomst.

               Het namens de Unie tijdens de COP4 in te nemen standpunt bestaat er dan ook in steun te verlenen aan de aanneming van handelingen die erop gericht zijn het toepassingsgebied van bijlage A bij de overeenkomst uit te breiden tot kwikhoudende producten die overeenkomstig bijlage II bij de kwikverordening van de Unie al niet meer mogen worden geproduceerd of verhandeld, of die al niet meer in de Unie in de handel mogen worden gebracht, of die het voorwerp vormen van lopende wetgevingsontwikkelingen die erop gericht zijn een soortgelijk verbod op het niveau van de Unie in te stellen, en die kunnen worden vervangen door kwikvrije alternatieven waarvan is aangetoond dat zij economisch en technisch haalbaar zijn en vanuit het oogpunt van het milieu en de menselijke gezondheid gunstige effecten hebben.

               Herziening van bijlage B bij de overeenkomst tot vaststelling van de lijst van kwikprocessen waarvoor een datum van uitfasering of vereisten inzake het gebruik van kwik gelden.

               Het namens de Unie in te nemen standpunt is gebaseerd op de volgende elementen:

               In de wetgeving van de Unie, en met name artikel 7, leden 1 en 3, van en bijlage III bij de kwikverordening, zijn artikel 5, leden 2 en 3, van en bijlage B bij de overeenkomst op strengere wijze omgezet.

               Ten eerste heeft bijlage B bij de overeenkomst betrekking op vijf specifieke kwikprocessen (productie van chlooralkali, aceetaldehyde, VCM, alcoholaten en polyurethaan), terwijl bijlage III bij de kwikverordening een vangnetbepaling bevat die het gebruik van kwik of kwikverbindingen in alle productieprocessen in de Unie per nader gespecificeerde data van uitfasering verbiedt, d.w.z. bij gebruik als katalysator (1 januari 2018) of als elektrode (1 januari 2022). Het toepassingsgebied van dit verbod is dus open in het recht van de Unie.

               Ten tweede bevat bijlage III bij de kwikverordening weliswaar verschillende afwijkende data van uitfasering voor de productie van VCM, alcoholaten en polyurethaan, maar zijn die bepalingen strenger in vergelijking met bijlage B bij de overeenkomst: zo verbiedt de kwikverordening het gebruik van kwik als elektrode voor de productie van chlooralkali met ingang van 11 december 2017, terwijl in de overeenkomst 2025 als datum van uitfasering wordt genoemd. Voorts verbiedt de kwikverordening het gebruik van kwik als katalysator voor de productie van polyurethaan met ingang van 1 januari 2018, voor de productie van VCM met ingang van 1 januari 2022, en als elektrode voor de productie van alcoholaten met ingang van 1 januari 2028, terwijl de overeenkomst slechts een beperking op het gebruik van kwik vaststelt en bepaalt dat de partijen ernaar streven dit gebruik tegen 16 augustus 2027 uit te faseren (polyurethaan), dan wel dat zij dit gebruik vijf jaar nadat de COP heeft vastgesteld dat kwikvrije alternatieven in technisch en economisch opzicht haalbaar zijn geworden, uitfaseren (VCM en alcoholaten). In de kwikverordening is bepaald dat de bestaande productiecapaciteit voor alcoholaten waarbij kwik als elektroden wordt gebruikt, niet mag worden verhoogd in de resterende periode tot de datum van uitfasering (1 januari 2028), terwijl de overeenkomst noch in een dergelijke standstillverplichting voor een of meer van de drie kwikprocessen (VCM, polyurethaan en alcoholaten), noch in een bindende datum van uitfasering voorziet.

               Net als de herziening van bijlage A bij de overeenkomst biedt de herziening van bijlage B verschillende mogelijkheden om wereldwijd voor een gelijker speelveld te zorgen en het industriële gebruik van kwik te verminderen:

               1)de kloof tussen het bestaande, geavanceerdere recht van de Unie en de overeenkomst verkleinen door aan bijlage B bij de overeenkomst data van uitfasering van de productie van VCM, alcoholaten en polyurethaanproductie met behulp van kwik toe te voegen, in overeenstemming met het acquis van de Unie en rekening houdend met bestaande technisch en economisch haalbare kwikvrije alternatieve processen, zoals gerapporteerd in de bijdrage van de Unie van maart 2020 uit hoofde van Besluit MC-3/1;

               2)in bijlage B bij de overeenkomst een vangnetbepaling opnemen die alle bestaande kwikprocessen bestrijkt, in combinatie met data van uitfasering;

               3)in bijlage B bij de overeenkomst een bepaling opnemen die elke verhoging van de productiecapaciteit van kwikprocessen in de resterende periode tot de door de partijen vast te stellen data van uitfasering verbiedt.

               Het namens de Unie tijdens de COP4 in te nemen standpunt bestaat er dan ook in steun te verlenen aan de aanneming van handelingen die erop gericht zijn een datum van uitfasering voor alle kwikprocessen in te voeren en de bepalingen ter regulering van het gebruik van kwik te versterken, met name door toevoeging van de verplichting om de productiecapaciteit niet te verhogen in de resterende periode tot de desbetreffende datum van uitfasering.

               4.Rechtsgrondslag

               4.1.Procedurele rechtsgrondslag

               4.1.1.Beginselen

               Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van “de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst”.

               Het begrip “handelingen met rechtsgevolgen” omvat tevens handelingen die rechtsgevolgen hebben uit hoofde van de op het betrokken lichaam toepasselijke volkenrechtelijke bepalingen. Onder dit begrip vallen tevens instrumenten die volkenrechtelijk niet bindend zijn, maar die “beslissende invloed [kunnen hebben] op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt”
                  16
               .

               4.1.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De COP is een lichaam dat is opgericht krachtens een overeenkomst, te weten het Verdrag van Minamata inzake kwik.

               De door de COP vast te stellen handelingen zijn handelingen met rechtsgevolgen, omdat de partijen bij de overeenkomst maatregelen zouden moeten nemen om ervoor te zorgen dat zij worden uitgevoerd en nageleefd.

               De beoogde handelingen strekken niet tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst.

               De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 218, lid 9, VWEU.

               4.2.Materiële rechtsgrondslag

               4.2.1.Beginselen

               De materiële rechtsgrondslag voor een overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU vast te stellen besluit wordt in de eerste plaats bepaald door de doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling ten aanzien waarvan namens de Unie een standpunt wordt ingenomen. Wanneer de beoogde handeling een tweeledige doelstelling heeft of bestaat uit twee componenten, waarvan er een kan worden gezien als hoofddoelstelling of hoofdcomponent, terwijl de andere doelstelling of de andere component slechts ondergeschikt is, moet het overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU vast te stellen besluit op één materiële rechtsgrondslag worden gebaseerd, namelijk die welke vereist is voor de hoofddoelstelling of de hoofdcomponent dan wel de belangrijkste doelstelling of component.

               4.2.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De doelstelling en inhoud van de beoogde handelingen hebben in de eerste plaats betrekking op de bescherming van het milieu en de menselijke gezondheid.

               De materiële rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 192, lid 1, VWEU.

               4.3.Conclusie

               De rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is artikel 192, lid 1, VWEU, in samenhang met artikel 218, lid 9, VWEU.

               2021/0033 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen op de vierde vergadering van de Conferentie van de partijen bij het Verdrag van Minamata inzake kwik in verband met de vaststelling van besluiten tot wijziging van de bijlagen A en B bij dat verdrag inzake kwikhoudende producten en productieprocessen waarbij kwik of kwikverbindingen worden gebruikt, overeenkomstig artikel 4, lid 8, en artikel 5, lid 10, van dat verdrag

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 192, lid 1, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Het Verdrag van Minamata inzake kwik
                  17
                (“de overeenkomst”) is door de Unie gesloten bij Besluit (EU) 2017/939 van de Raad
                  18
                en is op 16 augustus 2017 in werking getreden.

               (2)Ingevolge Besluit MC-1/1 betreffende het reglement van orde dat de Conferentie van de partijen bij de overeenkomst op haar eerste vergadering heeft goedgekeurd, stellen de partijen alles in het werk om over alle inhoudelijke aangelegenheden bij consensus overeenstemming te bereiken.

               (3)De Conferentie van de partijen bij de overeenkomst zal naar verwachting tijdens haar vierde vergadering op 1-5 november 2021 een of meer besluiten (“de voorgestelde besluiten”) aannemen tot wijziging van bijlage A bij de overeenkomst, die de lijst bevat van kwikhoudende producten waarvoor per een nader gespecificeerde datum een productie-, invoer- en uitvoerverbod geldt of waarvoor regulerende maatregelen inzake kwik gelden, en/of van bijlage B bij de overeenkomst, die een lijst bevat van productieprocessen waarbij kwik of kwikverbindingen worden gebruikt (“kwikprocessen”) waarvoor een verplichting tot beëindiging van het gebruik van kwik per een specifieke datum geldt of waarvoor regulerende vereisten inzake kwik gelden.

               (4)De voorgestelde besluiten zouden het toepassingsgebied van bijlage A bij de overeenkomst uitbreiden tot verdere kwikhoudende producten met bijbehorende data van uitfasering of regulerende maatregelen inzake kwik.

               (5) Bijlage II bij Verordening (EU) nr. 2017/852
                  19
               , waarbij bijlage A bij de overeenkomst in het recht van de Unie is omgezet, heeft al betrekking op een groter aantal kwikhoudende producten, en andere kwikhoudende producten mogen op grond van wetgeving van de Unie niet op de interne markt in de handel worden gebracht of vormen het voorwerp van lopende wetgevingsontwikkelingen op het niveau van de Unie met het oog op een dergelijk verbod.

               (6)De voorgestelde besluiten zouden het toepassingsgebied van bijlage B bij de overeenkomst uitbreiden door de invoering van data van uitfasering voor de kwikprocessen die eronder vallen, en/of door toevoeging van verdere kwikprocessen in combinatie met data van uitfasering en/of door strengere regulerende vereisten inzake kwik voor de betrokken processen.

               (7) Bijlage III bij Verordening (EU) 2017/852, waarbij bijlage B bij de overeenkomst in het recht van de Unie is omgezet, heeft op een groter aantal kwikprocessen betrekking en bevat data van uitfasering voor alle betrokken processen.

               (8)Het is passend het standpunt te bepalen dat namens de Unie moet worden ingenomen in de Conferentie van de partijen bij de overeenkomst, omdat de voorgestelde besluiten, indien goedgekeurd, rechtsgevolgen zullen hebben aangezien de partijen bij de overeenkomst maatregelen zullen moeten nemen om ze op nationaal en/of regionaal niveau uit te voeren.

               (9)De Unie heeft aanzienlijk bijgedragen tot de ontwikkeling van bepalingen van de overeenkomst inzake kwikhoudende producten en kwikprocessen en tot de tussentijdse werkzaamheden van deskundigen waarvoor het startsein werd gegeven bij Besluit MC-3/1
                  20
                , dat door de Conferentie van de partijen bij de overeenkomst tijdens haar derde vergadering is aangenomen en dat tot de voorgestelde besluiten heeft geleid;

               (10)De Unie moet steun verlenen aan de aanneming door de Conferentie van de partijen bij de overeenkomst van besluiten waarmee de kloof tussen het recht van de Unie en de overeenkomst kan worden verkleind en die tot doel hebben het toepassingsgebied van de overeenkomst uit te breiden tot kwikhoudende producten waarvoor het al verboden is ze in de Unie in de handel te brengen of die het voorwerp vormen van lopende wetgevingsontwikkelingen die erop gericht zijn een soortgelijk verbod op het niveau van de Unie in te stellen, in overeenstemming met de doelstelling van de Unie om het gebruik van kwik en kwikverbindingen waar mogelijk uit te faseren.

               (11)De Unie moet ook steun verlenen aan de aanneming door de Conferentie van de partijen bij de overeenkomst van besluiten waarmee de kloof tussen het recht van de Unie en de overeenkomst kan worden verkleind door ervoor te zorgen dat voor kwikprocessen die al in Verordening (EU) 2017/852 aan bod komen, nader gespecificeerde data van uitfasering of strengere vereisten inzake het gebruik van kwik gaan gelden.

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen op de vierde vergadering van de Conferentie van de partijen bij de overeenkomst, houdt in dat steun wordt verleend aan i) de aanneming van besluiten tot wijziging van de bijlagen A en B bij de overeenkomst waarmee de kloof tussen het recht van de Unie en de overeenkomst zou worden verkleind, en ii) de aanneming van besluiten tot wijziging van bijlage A ter invoering van een wereldwijd productie- en handelsverbod voor kwikhoudende producten die nu al, of anders binnenkort, niet meer in de Unie in de handel mogen worden gebracht, en ter vaststelling van data van uitfasering of strengere vereisten voor kwikprocessen.

               Artikel 2

               De vertegenwoordigers van de Unie kunnen in het licht van ontwikkelingen tijdens de vierde vergadering van de Conferentie van de partijen bij de overeenkomst het in artikel 1 bedoelde standpunt in overleg met de lidstaten nader uitwerken en goedkeuren tijdens coördinatievergaderingen ter plaatse, zonder een nader besluit van de Raad.

               Artikel 3

               Dit besluit is gericht tot de Commissie.

               Gedaan te Brussel,

                        Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        Voor de toepassing van dit document omvat de uitdrukking “ter regulering van het gebruik van kwik” in algemene zin vereisten zoals die welke zijn vastgesteld in deel II van de bijlagen A en B bij het Verdrag van Minamata inzake kwik.

                     (2)

                        Op 16 november 2020 hadden 24 lidstaten het Verdrag van Minamata inzake kwik geratificeerd, te weten België, Bulgarije, Cyprus, Denemarken, Duitsland, Estland, Finland, Frankrijk, Griekenland, Hongarije, Ierland, Kroatië, Letland, Litouwen, Luxemburg, Malta, Nederland, Oostenrijk, Portugal, Roemenië, Slovenië, Slowakije, Tsjechië en Zweden.

                     (3)

                        Besluit (EU) 2017/939 van de Raad van 11 mei 2017 betreffende de sluiting namens de Europese Unie van het Verdrag van Minamata inzake kwik (PB L 142 van 2.6.2017, blz. 4).

                     (4)

                        Voor de toepassing van dit document worden onder “partijen” de partijen bij het Verdrag inzake kwik verstaan.

                     (5)

                        Besluit MC-1/1 Reglement van orde, UNEP/MC/COP1/Dec. 1, beschikbaar op:
                  http://www.mercuryconvention.org/Meetings/COP1/Decisions/tabid/8648/language/en-US/Default.aspx

                     (6)

                        Besluit MC-3/1 Herziening van de bijlagen A en B, UNEP/MC/COP3/Dec. 1, beschikbaar op:
                  http://www.mercuryconvention.org/Meetings/COP3/Decisions/tabid/8654/language/en-US/Default.aspx

                     (7)

                        Zie de
                     conclusies van de Raad “Herziening van de communautaire strategie voor kwik”, 14 maart 2011
                     .

                     (8)

                        Mededeling van de Commissie van 11 december 2019, “De Europese Green Deal” (COM(2019) 640 final).

                     (9)

                        Mededeling van de Commissie van 14 oktober 2020, “Strategie voor duurzame chemische stoffen – Op weg naar een gifvrij milieu” (COM (2020) 667 final).

                     (10)

                        Verordening (EU) 2017/852 van het Europees Parlement en de Raad van 17 mei 2017 betreffende kwik, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1102/2008 (PB L 137 van 24.5.2017, blz. 1).

                     (11)

                        Bijdrage van de EU over kwikhoudende producten en productieprocessen waarbij kwik of kwikverbindingen worden gebruikt (maart 2020), beschikbaar op:
                     http://www.mercuryconvention.org/Portals/11/documents/meetings/COP4/submissions/EU_AnnexAB.pdf

                     (12)

                        Het begrip “op de interne markt in de handel brengen” omvat in het kader van de EU-wetgeving die het in de handel brengen van kwikhoudende producten regelt ook “invoer”.

                     (13)

                        De volledige lijst van relevante EU-wetgeving is te vinden in: Werkdocument van de diensten van de Commissie – Effectbeoordeling “Ratification and Implementation by the EU of the Minamata Convention on Mercury – Accompanying the document Proposal for a Regulation of the European Parliament and of the Council on mercury, and repealing Regulation (EC) No 1102/2008” (SWD(2016) 17 final van 2.2.2016).

                     (14)

                        Richtlijn 2011/65/EU van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2011 betreffende beperking van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen in elektrische en elektronische apparatuur (PB L 174 van 1.7.2011, blz. 88).

                     (15)

                        Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (Reach), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van Richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en Verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede Richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de Richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (PB L 396 van 30.12.2006, blz. 1).

                     (16)

                        Arrest van het Hof van Justitie van 7 oktober 2014, Duitsland/Raad, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, punten 61 tot en met 64.

                     (17)

                        Een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift van het Verdrag van Minamata inzake kwik is beschikbaar op:
                  https://treaties.un.org/doc/Treaties/2013/10/20131010%2011-16%20AM/CTC-XXVII-17.pdf

                     (18)

                        Besluit (EU) 2017/939 van de Raad van 11 mei 2017 betreffende de sluiting namens de Europese Unie van het Verdrag van Minamata inzake kwik (PB L 142 van 2.6.2017, blz. 4).

                     (19)

                        Verordening (EU) 2017/852 van het Europees Parlement en de Raad van 17 mei 2017 betreffende kwik, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1102/2008 (PB L 137 van 24.5.2017, blz. 1).

                     (20)

                        Besluit MC-3/1 Herziening van de bijlagen A en B, UNEP/MC/COP3/Dec. 1, beschikbaar op:
                  http://www.mercuryconvention.org/Meetings/COP3/Decisions/tabid/8654/language/en-US/Default.aspx
                  £


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 22.2.2021
            COM(2021) 74 final
            2021/0040(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            inzake het standpunt dat namens de Europese Unie in de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie moet worden ingenomen met betrekking tot de kennisgeving van verschillen met bijlage 6, deel II, bij het Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart

                TOELICHTING

               1.Onderwerp van het voorstel

               Dit voorstel heeft betrekking op het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen in de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (ICAO) met betrekking tot de bij de ICAO aan te melden verschillen met amendement 37 van bijlage 6 bij het Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart - Exploitatie van luchtvaartuigen, Deel II – Internationale general aviation – Vleugelvliegtuigen, wat betreft de voorwaarden voor vergunningen, aanvaarding en goedkeuringen, zoals vastgesteld door de ICAO-raad op de 219e vergadering en bekendgemaakt in staatsbrief AN 11/6.3.21-20/31.

               2.Achtergrond van het voorstel

               2.1.Het Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart

               Het Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart (“het Verdrag van Chicago”) heeft tot doel het internationale luchtvervoer te regelen. Het is op 4 april 1947 in werking getreden en voorzag in de oprichting van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie.

               Alle EU-lidstaten zijn partij bij het Verdrag van Chicago.

               2.2.De Internationale Burgerluchtvaartorganisatie

               De Internationale Burgerluchtvaartorganisatie is een gespecialiseerd agentschap van de Verenigde Naties, dat ernaar streeft de beginselen en technieken van de internationale luchtvaart te ontwikkelen en de planning en ontwikkeling van het internationale luchtvervoer te bevorderen.

               De ICAO-raad is een permanent orgaan van de ICAO met 36 leden die door de algemene Vergadering van de ICAO zijn gekozen voor een periode van drie jaar. Voor de periode 2019-2022 zijn zeven EU-lidstaten vertegenwoordigd in de ICAO-raad.

               Tot de verplichte taken van de ICAO-raad, zoals vermeld in artikel 54 van het Verdrag van Chicago, behoort de vaststelling van internationale normen en aanbevolen praktijken (SARP’s); deze worden vastgelegd in bijlagen bij het Verdrag van Chicago.

               Na de vaststelling van dergelijke maatregelen en vóór ze in werking treden en juridisch bindend worden, moeten de ICAO-staten meedelen dat zij de maatregelen zullen afwijzen of naleven, eventueel met bepaalde verschillen.

               Overeenkomstig artikel 38 van het Verdrag van Chicago moet elke staat die vindt dat het in de praktijk onmogelijk is om in alle opzichten te voldoen aan een internationale norm of procedure of om zijn eigen regels of praktijken volledig in overeenstemming te brengen met een internationale norm of procedure, of die het nodig acht om regels of praktijken vast te stellen die in enig specifiek opzicht verschillen van die welke bij een internationale norm zijn vastgesteld, de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie onmiddellijk in kennis stellen van de verschillen tussen zijn eigen praktijk en die welke bij de internationale norm is vastgesteld.

               2.3.De handelingen die zijn vastgesteld op de 219e vergadering van de ICAO-Raad en hun verhouding tot de bestaande regels van de Unie

               Tijdens zijn 219e vergadering heeft de ICAO-raad diverse amendementen aangenomen op verscheidene bijlagen bij het Verdrag van Chicago, waaronder amendement 37 van bijlage 6, deel II. In ICAO-staatsbrief AN 11/6.3.21-20/31, waarin de verdragsluitende staten worden geïnformeerd over de vaststelling van dit amendement, worden de staten verzocht om de ICAO in kennis te stellen van eventuele verschillen, overeenkomstig hun verplichting uit hoofde van artikel 38 van het Verdrag van Chicago.

               Het standpunt dat namens de Europese Unie in de ICAO moet worden ingenomen met betrekking tot de kennisgeving van uit amendement 37 voortvloeiende verschillen met, onder andere, deel II van bijlage 6 bij het Verdrag van Chicago, is gedeeltelijk aan bod gekomen in een voorstel voor een besluit van de Raad
                  1
               . Verder onderzoek van mogelijke verschillen tussen de SARP’s en het EU-acquis door het Agentschap van de Europese Unie voor de veiligheid van de luchtvaart heeft nog een verschil ten gevolge van amendement 37 aan het licht gebracht, namelijk met betrekking tot de voorwaarden voor vergunningen, aanvaarding en goedkeuringen.

               2.3.1.Amendement 37 van bijlage 6 - Exploitatie van luchtvaartuigen, deel II - Internationale general aviation - Vleugelvliegtuigen

               2.3.1.1.
                     Harmonisatie van de voorwaarden voor vergunningen, aanvaarding en goedkeuringen

               De termen vergunning, aanvaarding en goedkeuring zijn niet consequent gebruikt in de bepalingen van bijlage 6. Vaak kan het vereiste vergunningsniveau niet duidelijk worden opgemaakt uit de huidige tekst van de bijlage.

               Om de samenhang en duidelijkheid te garanderen, is gestandaardiseerd taalgebruik voorgeschreven voor alle bepalingen waarvoor een specifieke goedkeuring vereist is. De richtsnoeren in de bijlagen bij elk deel van bijlage 6 zijn gewijzigd om te verduidelijken voor welke punten een specifieke goedkeuring nodig is die afwijkt van andere vergunningsniveaus. De definitie van “specifieke goedkeuring” en een wijziging van de definitie van “activiteitenspecificaties”, om te verwijzen naar deze nieuwe definitie, worden eveneens opgenomen in dit amendement.

               De definities van “activiteitenspecificaties” en “specifieke goedkeuring” zijn niet opgenomen in Verordening (EU) nr. 965/2012
                  2
               . De termen worden echter met dezelfde betekenis gebruikt.

               Bij amendement 37 is de eis ingevoerd dat electronic flight bags (EFB) voor gebruik in de general aviation specifiek moeten worden goedgekeurd. Dit vormt een verschil met de EU-wetgeving, omdat Verordening (EU) nr. 965/2012 niet voorschrijft dat niet-commerciële exploitanten met complexe motoraangedreven luchtvaartuigen en niet-commerciële exploitanten met andere dan complexe motoraangedreven luchtvaartuigen over een specifieke goedkeuring moeten beschikken voor EFB-toepassingen van type B. De overeenkomstige wijzigingen in SARP 2.4.17 zullen worden beoordeeld in het kader van RMT.0392 “Regular Update of the Air Operations Rules”.

               De andere ingevoerde wijzigingen leiden niet tot een wijziging van het niveau van tenuitvoerlegging van die normen, aangezien zij reeds onder de EU-regels vallen.

               De lidstaten zullen een verschil met SARP 2.4.17 indienen met betrekking tot de specifieke goedkeuring voor EFB.

               3.Namens de Unie in te nemen standpunt

               3.1.Te melden verschillen

               Op de 219e zitting van de ICAO-Raad, van 2 tot en met 20 maart 2020, is een aantal amendementen van diverse bijlagen bij het Verdrag van Chicago op het gebied van veiligheid, milieu en luchtvaartnavigatie vastgesteld. Een daarvan was amendement 37 van bijlage 6, deel II.

               Amendement 37 van bijlage 6, deel II, valt onder het recht van de Unie en derhalve onder de exclusieve externe bevoegdheid van de Unie. Het verschil dat bij de ICAO moet worden aangemeld, is in detail uiteengezet in de bijlage bij het voorstel voor een besluit van de Raad.

               In dit verband, gezien de desbetreffende wetgeving van de Unie, is het namens de Unie in te nemen standpunt dat de verschillen moeten worden meegedeeld overeenkomstig artikel 38 van het Verdrag van Chicago, zoals uiteengezet in dit voorstel voor een besluit van de Raad.

               4.Rechtsgrondslag

               4.1.Procedurele rechtsgrondslag

               4.1.1.Beginselen

               Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van “de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst”.

               Artikel 218, lid 9, VWEU is van toepassing ongeacht of de Unie lid is van het betrokken lichaam dan wel partij is bij de betrokken overeenkomst
                  3
               .

               Het begrip “handelingen met rechtsgevolgen” omvat tevens handelingen die rechtsgevolgen hebben uit hoofde van de op het betrokken lichaam toepasselijke volkenrechtelijke bepalingen. Onder dit begrip vallen tevens instrumenten die volkenrechtelijk niet bindend zijn, maar die “beslissende invloed [kunnen hebben] op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt”
                  4
               .

               4.1.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De ICAO-Raad is een lichaam dat is opgericht krachtens een overeenkomst, namelijk het Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart (“Verdrag van Chicago”).

               Overeenkomstig artikel 54 van het Verdrag van Chicago stelt de ICAO-Raad internationale normen en aanbevolen praktijken vast, in de vorm van bijlagen bij het Verdrag van Chicago. Dit zijn handelingen met rechtsgevolgen. Bepaalde juridische gevolgen van die handelingen kunnen afhangen van de indiening van kennisgevingen van verschillen, en van de voorwaarden voor die kennisgevingen. De vaststelling van een standpunt van de Unie ten aanzien van dergelijke kennisgevingen valt derhalve binnen de werkingssfeer van artikel 218, lid 9, VWEU.

               Verschillen waarvan kennisgeving moet worden gedaan in antwoord op ICAO-staatsbrief AN 11/6.3.21-20/31 hebben een effect op de rechtsgevolgen van de normen van het Verdrag van Chicago.

               Die rechtsgevolgen vallen binnen een gebied dat grotendeels wordt bestreken door regels van de Unie, namelijk Verordening (EU) 2018/1139
                  5
                en Verordening (EU) nr. 965/2012
                  6
               . Dat houdt in dat de Unie overeenkomstig artikel 3, lid 2, VWEU in deze kwestie exclusieve externe bevoegdheid heeft.

               De vastgestelde handeling strekt niet tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst.

               De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 218, lid 9, VWEU.

               4.2.Materiële rechtsgrondslag

               4.2.1.Beginselen

               De materiële rechtsgrondslag voor een overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU vast te stellen besluit wordt in de eerste plaats bepaald door de doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling ten aanzien waarvan namens de Unie een standpunt wordt ingenomen. Wanneer de beoogde handeling een tweeledige doelstelling heeft of bestaat uit twee componenten, waarvan er een kan worden gezien als hoofddoelstelling of hoofdcomponent, terwijl de andere doelstelling of de andere component slechts ondergeschikt is, moet het overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU vast te stellen besluit op één materiële rechtsgrondslag worden gebaseerd, namelijk die welke vereist is voor de hoofddoelstelling of de hoofdcomponent dan wel de belangrijkste doelstelling of component.

               4.2.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De hoofddoelstelling en de inhoud van de vastgestelde handeling hebben betrekking op het gemeenschappelijk vervoersbeleid.

               De materiële rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 100, lid 2, VWEU.

               4.3.Conclusie

               De rechtsgrondslag van het voorgestelde besluit van de Raad is artikel 100, lid 2, VWEU, in samenhang met artikel 218, lid 9, VWEU.

               2021/0040 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               inzake het standpunt dat namens de Europese Unie in de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie moet worden ingenomen met betrekking tot de kennisgeving van verschillen met bijlage 6, deel II, bij het Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 100, lid 2, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Het Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart (“het Verdrag van Chicago”), waarbij het internationale luchtvervoer wordt geregeld, is op 4 april 1947 in werking getreden. Bij dat verdrag is de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (ICAO) opgericht.

               (2)De lidstaten zijn overeenkomstsluitende partijen bij het Verdrag van Chicago en leden van de ICAO, terwijl de Unie de status van waarnemer heeft in bepaalde organen van de ICAO. Zeven lidstaten zijn vertegenwoordigd in de ICAO-Raad.

               (3)Overeenkomstig artikel 54 van het Verdrag van Chicago kan de ICAO-Raad internationale normen en aanbevolen praktijken (SARP’s) vaststellen; deze worden vastgelegd in de bijlagen bij het Verdrag van Chicago.

               (4)Overeenkomstig artikel 38 van het Verdrag van Chicago moet elke staat die vindt dat het in de praktijk onmogelijk is om in alle opzichten te voldoen aan een internationale norm of procedure of om zijn eigen regels of praktijken volledig in overeenstemming te brengen met een internationale norm of procedure, of die het nodig acht om regels of praktijken vast te stellen die in enig specifiek opzicht verschillen van die welke bij een internationale norm zijn vastgesteld, de ICAO onmiddellijk in kennis stellen van de verschillen tussen zijn eigen praktijk en die welke bij de internationale norm is vastgesteld.

               (5)Tijdens zijn 219e vergadering, van 2 tot en met 20 maart 2020, heeft de ICAO-raad verscheidene amendementen op talrijke bijlagen bij het Verdrag van Chicago aangenomen, op de gebieden veiligheid, milieu en luchtvaartnavigatie, waaronder amendement 37 van bijlage 6, deel II. In ICAO-staatsbrief AN 11/6.3.21-20/31, waarin de staten die partij zijn bij het ICAO-verdrag worden geïnformeerd over de vaststelling van amendement 37 van deel II van bijlage 6 bij het Verdrag van Chicago, worden de staten verzocht om de ICAO in kennis te stellen van eventuele verschillen, overeenkomstig hun verplichting uit hoofde van artikel 38 van het Verdrag van Chicago.

               (6)Het door de ICAO-raad aangenomen amendement 37 van deel II van bijlage 6 bij het Verdrag van Chicago valt onder het recht van de Unie en derhalve onder de exclusieve externe bevoegdheid van de Unie. Dat amendement valt onder het gebied waarop Verordening (EU) nr. 965/2012
                  7
                van toepassing is.

               (7)In dit geval leidt amendement 37 tot een verschil met Verordening (EU) nr. 965/2012. Die verordening bevat geen definities van “activiteitenspecificaties” en “specifieke goedkeuringen”. De termen worden echter met dezelfde betekenis gebruikt. Bij amendement 37 is voorts ook de eis ingevoerd dat electronic flight bags (EFB) voor gebruik in de general aviation specifiek moeten worden goedgekeurd, wat een verschil vormt met Verordening (EU) nr. 965/2012.

               (8)Artikel 38 van het Verdrag van Chicago schrijft voor dat de lidstaten van de Unie, in antwoord op ICAO-staatsbrief AN11/6.3.21-20/31, verschillen moeten aanmelden met betrekking tot de harmonisering van voorwaarden voor vergunningen, aanvaarding en goedkeuring, d.w.z. verschillen met nieuwe SARP’s met betrekking tot deel II van bijlage 6 bij het Verdrag van Chicago, die voortvloeien uit het op de 219e vergadering van de ICAO-raad aangenomen amendement 37.

               (9)De verschillen waarvan kennisgeving moet worden gedaan in antwoord op ICAO-staatsbrief AN 11/6.3.21-20/31 hebben een effect op de rechtsgevolgen van de normen van het Verdrag van Chicago.

               (10)Het is dan ook passend het standpunt vast te stellen dat namens de Unie moet worden ingenomen in antwoord op ICAO-staatsbrief AN 11/6.3.21-20/31, aangezien de vaststelling door de ICAO van amendement 37 van deel II van bijlage 6 bij het Verdrag van Chicago een beslissende invloed kan hebben op de inhoud van het Unierecht, namelijk Verordening (EU) nr. 965/2012
                  8
               . Het standpunt van de Unie wordt tot uitdrukking gebracht door de lidstaten van de Unie,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen in antwoord op ICAO-staatsbrief AN 11/6.3.21-20/31 betreffende de vaststelling door de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (ICAO) van amendement 37 van bijlage 6, deel II, is uiteengezet in de bijlage bij dit besluit.

               Artikel 2

               Het in artikel 1 bedoelde standpunt wordt tot uitdrukking gebracht door alle lidstaten van de Unie.

               Artikel 3

               Dit besluit is gericht tot de lidstaten.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        Voorstel COM(2020) 649 van de Commissie voor een Besluit van de Raad, nog niet aangenomen door de Raad.

                     (2)

                     Verordening (EU) nr. 965/2012 van de Commissie van 5 oktober 2012 tot vaststelling van technische eisen en administratieve procedures voor vluchtuitvoering, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad

                   (PB L 296 van 25.10.2012, blz. 1).

                     (3)

                        Arrest van het Hof van Justitie van 7 oktober 2014, Duitsland/Raad, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, punt 64.

                     (4)

                        Arrest van het Hof van 7 oktober 2014, Duitsland/Raad, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, punten 61 tot en met 64.

                     (5)

                        Verordening (EU) 2018/1139 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2018 inzake gemeenschappelijke regels op het gebied van burgerluchtvaart en tot oprichting van een Agentschap van de Europese Unie voor de veiligheid van de luchtvaart, en tot wijziging van de Verordeningen (EG) nr. 2111/2005, (EG) nr. 1008/2008, (EU) nr. 996/2010, (EU) nr. 376/2014 en de Richtlijnen 2014/30/EU en 2014/53/EU van het Europees Parlement en de Raad, en tot intrekking van de Verordeningen (EG) nr. 552/2004 en (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad en Verordening (EEG) nr. 3922/91 van de Raad (PB L 212 van 22.8.2018, blz. 1).

                     (6)

                     Verordening (EU) nr. 965/2012 van de Commissie van 5 oktober 2012 tot vaststelling van technische eisen en administratieve procedures voor vluchtuitvoering, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad

                   (PB L 296 van 25.10.2012, blz. 1).

                     (7)

                     Verordening (EU) nr. 965/2012 van de Commissie van 5 oktober 2012 tot vaststelling van technische eisen en administratieve procedures voor vluchtuitvoering, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad

                   (PB L 296 van 25.10.2012, blz. 1).

                     (8)

                     Verordening (EU) nr. 965/2012 van de Commissie van 5 oktober 2012 tot vaststelling van technische eisen en administratieve procedures voor vluchtuitvoering, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad

                   (PB L 296 van 25.10.2012, blz. 1).

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 22.2.2021
            COM(2021) 74 final
            BIJLAGE
            bij
            Voorstel voor een besluit van de Raad
            inzake het standpunt dat namens de Europese Unie in de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie moet worden ingenomen met betrekking tot de kennisgeving van verschillen met bijlage 6, deel II, bij het Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart

               BIJLAGE

               Bij de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie aan te melden verschillen met betrekking tot amendement 37 van bijlage 6 - Exploitatie van luchtvaartuigen, deel II - Internationale general aviation - Vleugelvliegtuigen bij het Verdrag van Chicago

               1.Aan te melden verschillen

               Tijdens zijn 219e vergadering, van 2 tot en met 20 maart 2020, heeft de ICAO-raad verscheidene amendementen op talrijke bijlagen bij het Verdrag van Chicago aangenomen, op de gebieden veiligheid, milieu en luchtvaartnavigatie, waaronder amendement 37 van bijlage 6, deel II.

               Gezien de relevante wetgeving van de Unie moet in die context het verschil met betrekking tot amendement 37, deel II, van bijlage 6 inzake exploitatie van luchtvaartuigen, voor wat de harmonisatie van voorwaarden voor vergunningen, aanvaarding en goedkeuringen betreft, als volgt bij de ICAO worden aangemeld.

               2.Bijzonderheden over de aan te melden verschillen

               2.1.Amendement 37 van deel II van bijlage 6 betreffende de exploitatie van luchtvaartuigen

               2.1.1.Beschrijving

               Amendement 37 van bijlage 6, deel II, dat het voorwerp van dit besluit vormt, heeft betrekking op de harmonisatie van de voorwaarden voor vergunningen, aanvaarding en goedkeuringen.

               2.1.2.Relevante wetgeving van de Unie

               Verordening (EU) nr. 965/2012 van de Commissie
                  1

               2.1.3.Tabel van de verschillen die moeten worden aangemeld voor amendement 37 van deel II van bijlage 6, voor wat de harmonisatie van de voorwaarden voor vergunningen, aanvaarding en goedkeuringen betreft

                        Bijlage

                        Verschilcategorie

                        Nadere informatie over het verschil

                        Opmerkingen

                        2.4.17.2.2

                        C

                        Niet geïmplementeerd.

                        Het EASA zal de eventuele opname van de desbetreffende regels in een handeling van de Europese Unie onderzoeken (dossier RMT.0392) en verslag uitbrengen aan de Commissie.

                        2.4.17.2.3

                        C

                        Niet geïmplementeerd.

                        Het EASA zal de eventuele opname van de desbetreffende regels in een handeling van de Europese Unie onderzoeken (dossier RMT.0392) en verslag uitbrengen aan de Commissie.

                     (1)
                   PB L 296 van 25.10.2012, blz. 1.