               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 5.2.2021
            COM(2021) 48 final
            2021/0027(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie moet ingenomen op de 222e vergadering van de Raad van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (ICAO) ten aanzien van de beoogde vaststelling van amendement 177 van bijlage 1, amendement 47 van bijlage 2, amendement 108 van bijlage 8, amendement 90 van bijlage 10 en het nieuwe deel VI van bijlage 10 van het Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart

               TOELICHTING

               1.Onderwerp van het voorstel

               Dit voorstel betreft:

               i) het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen op de 222e vergadering van de Raad van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (ICAO) ten aanzien van de beoogde vaststelling van amendement 177 van bijlage 1 — Vergunningen van het personeel, amendement 47 van bijlage 2 — Luchtverkeersregels, amendement 108 van bijlage 8 — Luchtwaardigheid van luchtvaartuigen, amendement 90 van bijlage 10 — Luchtvaarttelecommunicatie, en een nieuw deel VI van bijlage 10 van het Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart, en

               ii) het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen nadat de ICAO de vaststelling van amendement 177 van bijlage 1, amendement 47 van bijlage 2, amendement 108 van bijlage 8, amendement 90 van bijlage 10 en het nieuwe deel VI van bijlage 10 heeft bekendgemaakt in de respectieve ICAO-brieven, waarbij de verdragsluitende staten wordt verzocht mee te delen of zij de vastgestelde maatregelen afkeuren of naleven, eventueel met verschillen.

               2.Achtergrond van het voorstel

               2.1.Het Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart

               Het Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart (“het Verdrag van Chicago”) heeft tot doel het internationale luchtvervoer te regelen. Het verdrag is op 4 april 1947 in werking getreden en voorzag in de oprichting van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie.

               Alle EU-lidstaten zijn partij bij het Verdrag van Chicago.

               2.2.De Internationale Burgerluchtvaartorganisatie

               De Internationale Burgerluchtvaartorganisatie is een gespecialiseerd agentschap van de Verenigde Naties, dat ernaar streeft de beginselen en technieken van de internationale luchtvaart te ontwikkelen en de planning en ontwikkeling van het internationale luchtvervoer te bevorderen.

               De ICAO-Raad is een permanent orgaan van de ICAO met 36 verdragsluitende staten die door de Algemene Vergadering van de ICAO zijn gekozen voor een periode van drie jaar. In de periode 2019-2022 zijn zeven EU-lidstaten vertegenwoordigd in de ICAO-Raad.

               Tot de verplichte taken van de ICAO-Raad, zoals vermeld in artikel 54 van het Verdrag van Chicago, behoort de vaststelling van internationale normen en aanbevolen praktijken (SARP’s), die worden vastgelegd in bijlagen bij het Verdrag van Chicago.

               Overeenkomstig artikel 90 van het Verdrag van Chicago treedt een bijlage of een amendement van een bijlage in werking binnen drie maanden na de voorlegging ervan aan de verdragsluitende staten van de ICAO of na afloop van een langere termijn zoals de ICAO-Raad die kan voorschrijven, tenzij in de tussentijd een meerderheid van de verdragsluitende staten van de ICAO zijn afkeuring kenbaar maakt.

               Na de vaststelling van dergelijke maatregelen en vóór ze in werking treden en juridisch bindend worden, moeten de ICAO-staten meedelen dat zij de maatregelen afkeuren of naleven, eventueel met verschillen.

               Overeenkomstig artikel 38 van het Verdrag van Chicago moet elke staat die oordeelt dat het onmogelijk is om in alle opzichten te voldoen aan een internationale norm of procedure, of om zijn eigen regels of praktijken volledig in overeenstemming te brengen met een internationale norm of procedure, of die het nodig vindt om regels of praktijken vast te stellen die in enig specifiek opzicht verschillen van die welke bij een internationale norm zijn vastgesteld, de ICAO onmiddellijk in kennis stellen van de verschillen tussen zijn eigen praktijken en die welke bij de internationale norm zijn vastgesteld.

               2.3.De beoogde handelingen van de ICAO en hun verhouding tot de bestaande regels van de Unie

               De ICAO-Raad zal naar verwachting tijdens zijn 222e vergadering of een daaropvolgende vergadering het volgende aannemen:

               amendement 177 van bijlage 1 — Vergunningen van het personeel, dat een uit andere amendementen voortvloeiend amendement is met betrekking tot systemen en procedures voor de verbindingsdienst voor bediening en besturing (C2-link);

               amendement 47 van bijlage 2 — Luchtverkeersregels, dat betrekking heeft op de eisen voor luchtwaardigheidsbewijzen van op afstand bestuurde luchtvaartuigsystemen (RPAS) en dat voortvloeit uit amendement 108 van bijlage 8;

               amendement 108 van bijlage 8 — Luchtwaardigheid van luchtvaartuigen, met betrekking tot op afstand bestuurde luchtvaartuigsystemen (RPAS);

               amendement 90 van bijlage 10 — Luchtvaarttelecommunicatie, deel V, met betrekking tot het frequentiespectrum voor C2-links van RPAS, en

               een nieuw deel VI van bijlage 10 met betrekking tot systemen en procedures voor C2-links van RPAS (“de beoogde handeling”).

               De beoogde handeling heeft de volgende doelstellingen:

               wijziging van bestaande SARP’s in bijlage 8 bij het Verdrag van Chicago, waarbij in bijlage 8, deel I, specifieke definities en termen worden opgenomen die worden gebruikt in de normen in de nieuwe delen VIII, IX en X. Er wordt ook voorgesteld in bijlage 8, deel II, een overzicht te bieden van de algemene luchtwaardigheidsprocedures voor certificering en permanente luchtwaardigheid die gelden voor op afstand bestuurde luchtvaartuigen (RPA);

               toevoeging van een nieuw deel VIII aan bijlage 8 bij het Verdrag van Chicago met betrekking tot RPA;

               toevoeging van een nieuw deel IX aan bijlage 8 bij het Verdrag van Chicago met betrekking tot op afstand bestuurde helikopters;

               toevoeging van een nieuw deel X aan bijlage 8 bij het Verdrag van Chicago met betrekking tot remote pilot stations (RPS);

               wijziging van bijlage 2, aanhangsel 4, bij het Verdrag van Chicago, die voortvloeit uit de amendementen van bijlage 8;

               wijziging van bestaande SARP’s in bijlage 10, deel V, bij het Verdrag van Chicago, waarin het spectrumbeheer wordt gespecificeerd dat uitsluitend wordt gebruikt voor de C2-link of op afstand bestuurde luchtvaartuigsystemen (RPAS);

               toevoeging van een nieuw deel VI aan bijlage 10 — Communicatiesystemen en -procedures met betrekking tot de C2-link van op afstand bestuurde luchtvaartuigsystemen;

               amendementen van de bijlagen 1 en 2 die voortvloeien uit het amendement van bijlage 10, deel V, en de toevoeging van een nieuw volume VI aan bijlage 10.

               De voorgestelde amendementen zullen naar verwachting op 28 november 2024 van toepassing worden.

               3.Namens de Unie in te nemen standpunt

               3.1.Voornaamste wijzigingen en hun verhouding tot de bestaande regels van de Unie

               Het ICAO-panel voor op afstand bestuurde luchtvaartuigsystemen (RPASP) is belast met de ontwikkeling van SARP’s, handleidingen en richtsnoeren voor vluchtuitvoeringen met op afstand bestuurde luchtvaartuigen over internationale grenzen volgens instrumentvliegvoorschriften. De lidstaten zijn over de voorgestelde wijzigingen geraadpleegd in ICAO-brieven AN 7/67.1.1-19/52 en AN 3/5.12-19/53, met inbegrip van de voorstellen voor de wijziging van de bijlagen 8 en 10 bij het Verdrag van Chicago en de daaruit voortvloeiende amendementen van de bijlagen 1 en 2 bij het Verdrag van Chicago. Die voorstellen maken deel uit van een reeks amendementen die achtereenvolgens zullen worden ingediend.

               De amendementen die aanvankelijk werden voorgesteld in ICAO-brief AN 3/5.12-19/53, hebben betrekking op de luchtwaardigheid van op afstand bestuurde luchtvaartuigen met vaste vleugels, de luchtwaardigheid van op afstand bestuurde helikopters en remote pilot stations (RPS). Die SARP’s zijn ontwikkeld voor RPAS die zullen worden onderworpen aan het typecertificeringsproces dat in overeenstemming is met ICAO-doc. 10019, “Manual on Remotely Piloted Aircraft Systems (RPAS)”, en zijn aangevuld met de inhoud en de aannamen van het “ICAO RPAS Concept of Operations (CONOPS)”.

               Vanwege de geïntegreerde aard van RPAS kan het RPS worden gecertificeerd als onderdeel van het typecertificaat dat aan de houder van het RPA-typecertificaat wordt verleend als gevolg van het RPA-typecertificeringsproces. Dat sluit niet uit dat een RPS afzonderlijk kan worden goedgekeurd. De C2-link is een belangrijk onderdeel van het RPAS en de luchtwaardigheidsstatus ervan, en wordt bijgevolg als onderdeel in het typecertificaat opgenomen.

               De wijzigingen die aanvankelijk werden voorgesteld in ICAO-brief AN 7/67.1.1-19/52 hebben betrekking op de verbinding voor bediening en besturing (C2-link) en omvatten technologieneutrale SARP’s betreffende C2-linkprocedures en -systemen. De C2-link dient voor de uitwisseling van informatie tussen de twee belangrijkste fysieke onderdelen van het RPAS: het remote pilot station (RPS) en het op afstand bestuurde luchtvaartuig (RPA). De C2-link, hoe hij fysiek ook tot stand wordt gebracht, is dus de logische verbinding voor de uitwisseling van informatie tussen het RPS en het RPA, zodat de piloot op afstand het RPAS veilig kan integreren in de operationele omgeving van de internationale luchtvaart, met name voor communicatie, navigatie en bewaking. Die SARP’s zijn de eerste van de twee af te leveren C2-link-pakketten.

               Het RPASP werkt momenteel aan het tweede en gedetailleerdere pakket met technologiespecifieke SARP’s, dat naar verwachting in 2022 geleverd zal worden.

               Na de inbreng van het EASA over ICAO-brief AN 3/5.12-19/53 hebben veel EU-lidstaten voorgesteld om, vanwege de specifieke verdeling van de verantwoordelijkheden tussen de exploitant en de ontwerper, de raadpleging over de brief te verlengen tot het ontwerp van de wijziging van bijlage 6 beschikbaar is en om de goedkeuring van bijlage 6 en bijlage 8 parallel te laten verlopen, met name wat betreft de goedkeuring van remote pilot stations (RPS) en de verantwoordelijkheden van de verdragsluitende staten met betrekking tot de permanente luchtwaardigheid van RPS. Dat voorstel werd door de ICAO niet aanvaard, wat de omzetting van de desbetreffende SARP’s van de ICAO in Unierecht zou kunnen bemoeilijken vanwege de noodzaak om de verantwoordelijkheden van ontwerper en exploitant voor RPS te behandelen.

               De beoogde amendementen kunnen een beslissende invloed hebben op de inhoud van de EU-wetgeving, namelijk Verordening (EU) nr. 748/2012 van de Commissie
                  1
               , Verordening (EU) nr. 1321/2014 van de Commissie
                  2
               , Verordening (EU) nr. 1178/2011 van de Commissie
                  3
               , Verordening (EU) nr. 965/2012 van de Commissie
                  4
               , en mogelijkerwijze Verordening (EU) nr. 452/2014 van de Commissie
                  5
               , en Uitvoeringsverordening (EU) 2017/373 van de Commissie
                  6
               . De nieuwe SARP’s van de ICAO moeten worden opgenomen in de EU-brede wetgeving om het huidige rechtskader te wijzigen, teneinde het ontwerp, de typecertificering en de exploitatie van RPAS over internationale grenzen en over de volle zee te reguleren.

               3.2.Namens de Unie in te nemen standpunt

               De Unie erkent de noodzaak om op internationaal niveau een geharmoniseerd regelgevingskader tot stand te brengen dat het ontwerp, de typecertificering en de exploitatie van op afstand bestuurde luchtvaartuigen volgens instrumentvliegvoorschriften over internationale grenzen en over volle zee mogelijk maakt. De in de twee ICAO-brieven voorgestelde amendementen dragen bij tot dat doel.

               Het voorgestelde standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen, bestaat er derhalve in de voorgestelde amendementen in hun geheel te steunen.

               Het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen, mits de ICAO-Raad de voorgestelde amendementen van het Verdrag van Chicago zonder ingrijpende wijzigingen vaststelt, is dat in antwoord op de respectieve ICAO-brieven kennisgeving moet worden gedaan dat de vastgestelde maatregel niet wordt afgekeurd maar wordt nageleefd. Als de Uniewetgeving na de beoogde toepassingsdatum van de nieuwe SARP’s, d.w.z. 28 november 2024, van die SARP’s zou afwijken, moet de ICAO in kennis worden gesteld van een verschil met die specifieke SARP’s.

               4.Rechtsgrondslag

               4.1.Procedurele rechtsgrondslag

               4.1.1.Beginselen

               Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van “de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst”.

               Artikel 218, lid 9, VWEU is van toepassing ongeacht of de Unie lid is van het betrokken lichaam dan wel partij is bij de betrokken overeenkomst
                  7
               .

               Het begrip “handelingen met rechtsgevolgen” omvat tevens handelingen die rechtsgevolgen hebben uit hoofde van de op het betrokken lichaam toepasselijke volkenrechtelijke bepalingen. Onder dit begrip vallen tevens instrumenten die volkenrechtelijk niet bindend zijn, maar die “beslissende invloed [kunnen hebben] op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt”
                  8
               .

               4.1.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De ICAO-Raad is een lichaam dat is opgericht krachtens een overeenkomst, namelijk het Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart (“Verdrag van Chicago”).

               Overeenkomstig artikel 54 van het Verdrag van Chicago stelt de ICAO-Raad internationale normen en aanbevolen praktijken vast, in de vorm van bijlagen bij het Verdrag van Chicago. Dat zijn handelingen met rechtsgevolgen. Bepaalde rechtsgevolgen van die handelingen kunnen afhangen van kennisgevingen aangaande afkeuring en verschillen, en van de voorwaarden voor die kennisgevingen. De vaststelling van een standpunt van de Unie ten aanzien van dergelijke kennisgevingen valt derhalve binnen de werkingssfeer van artikel 218, lid 9, VWEU.

               De beoogde handelingen kunnen een beslissende invloed hebben op de inhoud van de EU-wetgeving, namelijk Verordening (EU) nr. 748/2012 van de Commissie
                  9
               , Verordening (EU) nr. 1321/2014 van de Commissie
                  10
               , Verordening (EU) nr. 1178/2011 van de Commissie
                  11
               , Verordening (EU) nr. 965/2012 van de Commissie
                  12
               , en mogelijkerwijze Verordening (EU) nr. 452/2014 van de Commissie
                  13
               , en Uitvoeringsverordening (EU) 2017/373 van de Commissie
                  14
               . De nieuwe SARP’s van de ICAO moeten worden opgenomen in de EU-brede wetgeving om het huidige rechtskader te wijzigen, teneinde het ontwerp, de typecertificering en de exploitatie van RPAS over internationale grenzen en over de volle zee te reguleren. De EU-wetgeving moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               De voornaamste doelstelling van de voorgestelde amendementen is een geharmoniseerd regelgevingskader tot stand te brengen dat het ontwerp, de typecertificering en de exploitatie van op afstand bestuurde luchtvaartuigen volgens instrumentvliegvoorschriften over internationale grenzen en over volle zee mogelijk maakt. De Unie heeft overeenkomstig artikel 3, lid 2, VWEU exclusieve externe bevoegdheid in deze kwestie.

               De vastgestelde handeling strekt niet tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst.

               De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 218, lid 9, VWEU.

               4.2.Materiële rechtsgrondslag

               4.2.1.Beginselen

               De materiële rechtsgrondslag voor een overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU vast te stellen besluit wordt in de eerste plaats bepaald door de doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling ten aanzien waarvan namens de Unie een standpunt wordt ingenomen. Als de beoogde handeling een tweeledige doelstelling heeft of bestaat uit twee componenten, waarvan er een kan worden gezien als hoofddoelstelling of hoofdcomponent, terwijl de andere doelstelling of de andere component slechts ondergeschikt is, moet het overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU vast te stellen besluit op één materiële rechtsgrondslag worden gebaseerd, namelijk die welke vereist is voor de hoofddoelstelling of de hoofdcomponent dan wel de belangrijkste doelstelling of component.

               4.2.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De hoofddoelstelling en de inhoud van de vastgestelde handeling hebben betrekking op het gemeenschappelijk vervoersbeleid.

               De materiële rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 100, lid 2, VWEU.

               4.3.Conclusie

               De rechtsgrondslag van het voorgestelde besluit van de Raad is artikel 100, lid 2, VWEU, in samenhang met artikel 218, lid 9, VWEU.

               2021/0027 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie moet ingenomen op de 222e vergadering van de Raad van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (ICAO) ten aanzien van de beoogde vaststelling van amendement 177 van bijlage 1, amendement 47 van bijlage 2, amendement 108 van bijlage 8, amendement 90 van bijlage 10 en het nieuwe deel VI van bijlage 10 van het Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 100, lid 2, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Het Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart (“het Verdrag van Chicago”), waarbij het internationale luchtvervoer wordt geregeld, is op 4 april 1947 in werking getreden. Bij dat verdrag is de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (ICAO) opgericht.

               (2)De lidstaten zijn verdragsluitende partijen bij het Verdrag van Chicago en leden van de ICAO, terwijl de Unie de status van waarnemer heeft in bepaalde organen van de ICAO. Zeven lidstaten zijn vertegenwoordigd in de ICAO-Raad.

               (3)Overeenkomstig artikel 54 van het Verdrag van Chicago kan de ICAO-Raad internationale normen en aanbevolen praktijken (“SARP’s”) vaststellen, die worden vastgelegd in bijlagen bij het Verdrag van Chicago.

               (4)De ICAO-Raad moet op zijn 222e vergadering overgaan tot de vaststelling van amendement 177 van bijlage 1 — Vergunningen van het personeel, amendement 47 van bijlage 2 — Luchtverkeersregels, amendement 108 van bijlage 8 — Luchtwaardigheid van luchtvaartuigen, amendement 90 van bijlage 10 — Luchtvaarttelecommunicatie, deel V, bij het Verdrag van Chicago betreffende C2-linksystemen en -procedures voor op afstand bestuurde luchtvaartuigsystemen (RPAS) en een nieuw deel VI van bijlage 10.

               (5)De voornaamste doelstelling van de voorgestelde amendementen is een regelgevingskader tot stand te brengen dat het ontwerp, de typecertificering en de exploitatie van op afstand bestuurde luchtvaartuigen volgens instrumentvliegvoorschriften over internationale grenzen en over volle zee mogelijk maakt. De Unie is een groot voorstander van de inspanningen van de ICAO om dit rechtskader in te stellen.

               (6)Het is wenselijk het standpunt vast te stellen dat namens de Unie op de ICAO-Raad moet worden ingenomen, aangezien amendement 177 van bijlage 1, amendement 47 van bijlage 2, amendement 108 van bijlage 8, amendement 90 van bijlage 10, deel V, en een nieuw deel VI van bijlage 10 bindend zullen zijn voor de Unie en een beslissende invloed kunnen hebben op de inhoud van de Uniewetgeving, namelijk Verordening (EU) nr. 748/2012 van de Commissie
                  15
               , Verordening (EU) nr. 1321/2014 van de Commissie
                  16
               , Verordening (EU) nr. 1178/2011 van de Commissie
                  17
               , Verordening (EU) nr. 965/2012 van de Commissie
                  18
               , en mogelijkerwijze Verordening (EU) nr. 452/2014 van de Commissie
                  19
               , en Uitvoeringsverordening (EU) 2017/373 van de Commissie
                  20
               .

               (7)Het standpunt van de Unie op de 222e vergadering van de ICAO-Raad of een daaropvolgende vergadering met betrekking tot de vaststelling van het beoogde amendement 177 van bijlage 1, amendement 47 van bijlage 2, amendement 108 van bijlage 8, amendement 90 van bijlage 10, deel V, en de vaststelling van een nieuw deel VI van bijlage 10 zoals uiteengezet in ICAO-brieven AN 7/67.1.1-19/52 en AN 3/5.12-19/53, bestaat erin die amendementen in hun geheel te steunen. Dat standpunt moet namens de Unie tot uiting worden gebracht door de gezamenlijk optredende lidstaten van de Unie die lid zijn van de ICAO-Raad.

               (8)Zodra de amendementen van de bijlagen 1, 2, 8 en 10 bij het Verdrag van Chicago zijn aangenomen, zullen zij bindend zijn voor alle ICAO-lidstaten, met inbegrip van alle lidstaten van de Unie, overeenkomstig en binnen de grenzen van het Verdrag van Chicago.

               (9)Overeenkomstig artikel 38 van het Verdrag van Chicago moet elke staat die oordeelt dat het onmogelijk is om in alle opzichten te voldoen aan een internationale norm of procedure, of om zijn eigen regels of praktijken volledig in overeenstemming te brengen met een internationale norm of procedure, of die het nodig acht om regels of praktijken vast te stellen die in enig specifiek opzicht verschillen van die welke bij een internationale norm zijn vastgesteld, de ICAO onmiddellijk in kennis stellen van de verschillen tussen zijn eigen praktijk en die welke bij de internationale norm is vastgesteld.

               (10)Overeenkomstig artikel 90 van het Verdrag van Chicago treedt een bijlage of een amendement van een bijlage in werking binnen drie maanden na de voorlegging ervan aan de verdragsluitende staten van de ICAO of na afloop van een langere termijn zoals de ICAO-Raad die kan voorschrijven, tenzij in de tussentijd een meerderheid van de verdragsluitende staten van de ICAO zijn afkeuring kenbaar maakt.

               (11)Het standpunt van de Unie na de vaststelling van amendement 177 van bijlage 1, amendement 47 van bijlage 2, amendement 108 van bijlage 8, amendement 90 van bijlage 10, deel V, en de vaststelling van een nieuw deel VI van bijlage 10 door de ICAO-Raad, die door de secretaris-generaal van de ICAO via een ICAO-brief moeten worden meegedeeld, houdt in dat geen afkeuring kenbaar moet worden gemaakt en dat kennisgeving moet worden gedaan van naleving. Als de Uniewetgeving na de beoogde toepassingsdatum van de nieuwe SARP’s, d.w.z. 28 november 2024, van die SARP’s zou afwijken, moet de ICAO in kennis worden gesteld van een verschil met die specifieke SARP’s. Dat standpunt moet door alle lidstaten van de Unie worden ingenomen,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               1.Het standpunt dat namens de Unie moet ingenomen op de 222e vergadering van de ICAO-Raad of in een daaropvolgende vergadering, houdt in dat het voorgestelde amendement 177 van bijlage 1, amendement 47 van bijlage 2, amendement 108 van bijlage 8, amendement 90 van bijlage 10, deel V, en de vaststelling een nieuw deel VI van bijlage 10 van het Verdrag van Chicago in hun geheel moeten worden gesteund.

               2.Het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen, mits de ICAO-Raad het in lid 1 vermelde voorgestelde amendement 177 van bijlage 1, amendement 47 van bijlage 2, amendement 108 van bijlage 8, amendement 90 van bijlage 10, deel V, en de vaststelling een nieuw deel VI van bijlage 10 van het Verdrag van Chicago zonder ingrijpende wijzigingen vaststelt, is dat in antwoord op de respectieve ICAO-brieven geen afkeuring kenbaar moet worden gemaakt en dat kennisgeving moet worden gedaan van de naleving van de vastgestelde maatregel. Als de Uniewetgeving na de beoogde toepassingsdatum van de nieuwe SARP’s, d.w.z. 28 november 2024, van die SARP’s zou afwijken, moet de ICAO in kennis worden gesteld van een verschil met die specifieke SARP’s.

               Artikel 2

               Het in artikel 1, lid 1, vermelde standpunt wordt tot uitdrukking gebracht door de gezamenlijk optredende lidstaten van de Unie die lid zijn van de ICAO-Raad.

               Het in artikel 1, lid 2, bedoelde standpunt wordt tot uitdrukking gebracht door alle lidstaten van de Unie.

               Artikel 3

               Dit besluit is gericht tot de lidstaten.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        Verordening (EU) nr. 748/2012 van de Commissie van 3 augustus 2012 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften inzake de luchtwaardigheid en milieucertificering van luchtvaartuigen en aanverwante producten, onderdelen en uitrustingsstukken, alsmede voor de certificering van ontwerp- en productieorganisaties (PB L 224 van 21.8.2012, blz. 1).

                     (2)

                        Verordening (EU) nr. 1321/2014 van de Commissie van 26 november 2014 betreffende de permanente luchtwaardigheid van luchtvaartuigen en luchtvaartproducten, -onderdelen en -uitrustingsstukken, en betreffende de goedkeuring van bĳ voornoemde taken betrokken organisaties en personen (PB L 362 van 17.12.2014, blz. 1).

                     (3)

                        Verordening (EU) nr. 1178/2011 van de Commissie van 3 november 2011 tot vaststelling van technische eisen en administratieve procedures met betrekking tot de bemanning van burgerluchtvaartuigen, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 311 van 25.11.2011, blz. 1).

                     (4)

                        Verordening (EU) nr. 965/2012 van de Commissie van 5 oktober 2012 tot vaststelling van technische eisen en administratieve procedures voor vluchtuitvoering, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 296 van 25.10.2012, blz. 1).

                     (5)

                        Verordening (EU) nr. 452/2014 van de Commissie van 29 april 2014 tot vaststelling van technische eisen en administratieve procedures voor vluchtuitvoering door exploitanten uit derde landen, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 133 van 6.5.2014, blz. 12).

                     (6)

                        Uitvoeringsverordening (EU) 2017/373 van de Commissie van 1 maart 2017 tot vaststelling van de gemeenschappelijke eisen voor verleners van luchtverkeersbeheers-/luchtvaartnavigatiediensten en andere netwerkfuncties voor luchtverkeersbeheer en het toezicht daarop, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 482/2008, Uitvoeringsverordeningen (EU) nr. 1034/2011, (EU) nr. 1035/2011 en (EU) 2016/1377 en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 677/2011 (PB L 62 van 8.3.2017, blz. 1).

                     (7)

                        Arrest van het Hof van Justitie van 7 oktober 2014, Duitsland/Raad, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, punt 64.

                     (8)

                        Arrest van het Hof van Justitie van 7 oktober 2014, Duitsland/Raad, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, punten 61 tot en met 64.

                     (9)

                        Verordening (EU) nr. 748/2012 van de Commissie van 3 augustus 2012 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften inzake de luchtwaardigheid en milieucertificering van luchtvaartuigen en aanverwante producten, onderdelen en uitrustingsstukken, alsmede voor de certificering van ontwerp- en productieorganisaties (PB L 224 van 21.8.2012, blz. 1).

                     (10)

                        Verordening (EU) nr. 1321/2014 van de Commissie van 26 november 2014 betreffende de permanente luchtwaardigheid van luchtvaartuigen en luchtvaartproducten, -onderdelen en -uitrustingsstukken, en betreffende de goedkeuring van bĳ voornoemde taken betrokken organisaties en personen (PB L 362 van 17.12.2014, blz. 1).

                     (11)

                        Verordening (EU) nr. 1178/2011 van de Commissie van 3 november 2011 tot vaststelling van technische eisen en administratieve procedures met betrekking tot de bemanning van burgerluchtvaartuigen, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 311 van 25.11.2011, blz. 1).

                     (12)

                        Verordening (EU) nr. 965/2012 van de Commissie van 5 oktober 2012 tot vaststelling van technische eisen en administratieve procedures voor vluchtuitvoering, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 296 van 25.10.2012, blz. 1).

                     (13)

                        Verordening (EU) nr. 452/2014 van de Commissie van 29 april 2014 tot vaststelling van technische eisen en administratieve procedures voor vluchtuitvoering door exploitanten uit derde landen, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 133 van 6.5.2014, blz. 12).

                     (14)

                        Uitvoeringsverordening (EU) 2017/373 van de Commissie van 1 maart 2017 tot vaststelling van de gemeenschappelijke eisen voor verleners van luchtverkeersbeheers-/luchtvaartnavigatiediensten en andere netwerkfuncties voor luchtverkeersbeheer en het toezicht daarop, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 482/2008, Uitvoeringsverordeningen (EU) nr. 1034/2011, (EU) nr. 1035/2011 en (EU) 2016/1377 en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 677/2011 (PB L 62 van 8.3.2017, blz. 1).

                     (15)

                        Verordening (EU) nr. 748/2012 van de Commissie van 3 augustus 2012 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften inzake de luchtwaardigheid en milieucertificering van luchtvaartuigen en aanverwante producten, onderdelen en uitrustingsstukken, alsmede voor de certificering van ontwerp- en productieorganisaties (PB L 224 van 21.8.2012, blz. 1).

                     (16)

                        Verordening (EU) nr. 1321/2014 van de Commissie van 26 november 2014 betreffende de permanente luchtwaardigheid van luchtvaartuigen en luchtvaartproducten, -onderdelen en -uitrustingsstukken, en betreffende de goedkeuring van bĳ voornoemde taken betrokken organisaties en personen (PB L 362 van 17.12.2014, blz. 1).

                     (17)

                        Verordening (EU) nr. 1178/2011 van de Commissie van 3 november 2011 tot vaststelling van technische eisen en administratieve procedures met betrekking tot de bemanning van burgerluchtvaartuigen, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 311 van 25.11.2011, blz. 1).

                     (18)

                        Verordening (EU) nr. 965/2012 van de Commissie van 5 oktober 2012 tot vaststelling van technische eisen en administratieve procedures voor vluchtuitvoering, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 296 van 25.10.2012, blz. 1).

                     (19)

                        Verordening (EU) nr. 452/2014 van de Commissie van 29 april 2014 tot vaststelling van technische eisen en administratieve procedures voor vluchtuitvoering door exploitanten uit derde landen, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 133 van 6.5.2014, blz. 12).

                     (20)

                        Uitvoeringsverordening (EU) 2017/373 van de Commissie van 1 maart 2017 tot vaststelling van de gemeenschappelijke eisen voor verleners van luchtverkeersbeheers-/luchtvaartnavigatiediensten en andere netwerkfuncties voor luchtverkeersbeheer en het toezicht daarop, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 482/2008, Uitvoeringsverordeningen (EU) nr. 1034/2011, (EU) nr. 1035/2011 en (EU) 2016/1377 en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 677/2011 (PB L 62 van 8.3.2017, blz. 1).


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 16.7.2021
            COM(2021) 318 final
            2021/0221(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            inzake het namens de Europese Unie in te nemen standpunt in de Associatieraad die is ingesteld bij de Europees-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Arabische Republiek Egypte, anderzijds, over de geplande vaststelling van een besluit tot verlenging van de partnerschapsprioriteiten EU-Egypte totdat de EU en Egypte geactualiseerde gezamenlijke documenten hebben vastgesteld

               TOELICHTING

               1.Onderwerp van het voorstel

               Dit voorstel betreft het besluit inzake het namens de Unie in te nemen standpunt in de Associatieraad die is ingesteld bij de Europees-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Arabische Republiek Egypte, anderzijds, over de geplande vaststelling van een besluit tot verlenging van de partnerschapsprioriteiten EU-Egypte totdat de EU en Egypte geactualiseerde gezamenlijke documenten hebben vastgesteld.

               2.Achtergrond van het voorstel

               2.1.De associatieovereenkomst

               De Europees-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Arabische Republiek Egypte, anderzijds (“de associatieovereenkomst”), is op 25 juni 2001 ondertekend en op 1 juni 2004 in werking getreden. De associatieovereenkomst vormt de rechtsgrondslag voor de bilaterale betrekkingen tussen de EU en Egypte. De associatieovereenkomst heeft ten doel:

               –een passend kader tot stand te brengen voor de politieke dialoog met het oog op het versterken van de politieke betrekkingen tussen de partijen;

               –de voorwaarden vast te leggen voor de geleidelijke liberalisering van het goederen-, diensten- en kapitaalverkeer;

               –de ontwikkeling van evenwichtige economische en sociale betrekkingen tussen de partijen te bevorderen door middel van dialoog en samenwerking;

               –bij te dragen tot de economische en sociale ontwikkeling van Egypte;

               –regionale samenwerking aan te moedigen, teneinde de vreedzame co-existentie en economische en politieke stabiliteit te consolideren;

               –de samenwerking op andere gebieden van wederzijds belang te bevorderen.

               2.2.De Associatieraad

               Bij de associatieovereenkomst wordt een Associatieraad ingesteld die bevoegd is om besluiten vast te stellen voor de verwezenlijking van de doelstellingen van de associatieovereenkomst, in de in die overeenkomst genoemde gevallen. De besluiten zijn bindend voor de partijen. De Associatieraad kan tevens aanbevelingen doen. Volgens het reglement van orde wordt de Associatieraad bij toerbeurt voor een periode van twaalf maanden voorgezeten door de EU en Egypte. De Associatieraad komt periodiek, eens per jaar, op ministerieel niveau bijeen. Op verzoek van een van de partijen kunnen bijzondere zittingen van de Associatieraad belegd worden indien de partijen dat overeenkomen.

               2.3.De beoogde handeling van de Associatieraad

               De Associatieraad moet een besluit vaststellen om de partnerschapsprioriteiten EU-Egypte 2017-2020 te verlengen totdat de EU en Egypte geactualiseerde gezamenlijke documenten hebben vastgesteld. Overeenkomstig artikel 10 van zijn reglement van orde zal de Associatieraad het besluit via schriftelijke procedure vaststellen.

               3.Namens de Unie in te nemen standpunt

               Het door de Europese Unie in de Associatieraad in te nemen standpunt inzake de vaststelling van een besluit tot verlenging van de partnerschapsprioriteiten EU-Egypte wordt gebaseerd op de tekst van het besluit dat aan dit besluit is gehecht.

               De EU en Egypte hebben de gezamenlijke partnerschapsprioriteiten voor 2017-2020 aangenomen tijdens de 7e zitting van de Associatieraad EU-Egypte op 25 juli 2017.

               In het kader van het lopende proces ter verlenging van het partnerschap van de EU met het zuidelijke nabuurschap en gezien de goedkeuring van het meerjarig financieel kader 2021-2027 en het nieuwe Instrument voor nabuurschapsbeleid, ontwikkeling en internationale samenwerking (NDICI) is de voorbereiding en goedkeuring van geactualiseerde gezamenlijke documenten met zuidelijke buurlanden, waaronder Egypte, gepland voor 2021. In dat verband, en om te voorkomen dat er een leemte ontstaat tussen het verstrijken van de partnerschapsprioriteiten EU-Egypte en de vaststelling van nieuwe, is het in het belang van de partijen om de huidige partnerschapsprioriteiten te verlengen totdat de nieuwe zijn vastgesteld.

               4.Rechtsgrondslag

               4.1.Procedurele rechtsgrondslag

               4.1.1.Beginselen

               Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van “de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst”.

               Het begrip “handelingen met rechtsgevolgen” omvat handelingen die rechtsgevolgen hebben uit hoofde van de op het betrokken lichaam toepasselijke volkenrechtelijke bepalingen. Onder dit begrip vallen tevens instrumenten die volkenrechtelijk niet bindend zijn, maar die een “beslissende invloed [hebben] op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt”
                  1
               .

               4.1.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De Associatieraad is een lichaam dat is opgericht krachtens een overeenkomst, namelijk de associatieovereenkomst.

               De door de Associatieraad vast te stellen handeling is een handeling met rechtsgevolgen. De beoogde handeling heeft rechtsgevolgen aangezien zij de bestaande partnerschapsprioriteiten zal verlengen totdat de geactualiseerde gezamenlijke documenten zijn vastgesteld.

               De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 218, lid 9, VWEU.

               4.2.Materiële rechtsgrondslag

               4.2.1.Beginselen

               De materiële rechtsgrondslag voor een overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU vast te stellen besluit wordt in de eerste plaats bepaald door de doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling ten aanzien waarvan namens de Unie een standpunt wordt ingenomen. Wanneer de beoogde handeling een tweeledige doelstelling heeft of bestaat uit twee componenten, waarvan er een kan worden gezien als hoofddoelstelling of hoofdcomponent, terwijl de andere doelstelling of de andere component slechts ondergeschikt is, moet het overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU vast te stellen besluit op één materiële rechtsgrondslag worden gebaseerd, namelijk die welke vereist is voor de hoofddoelstelling of de hoofdcomponent dan wel de belangrijkste doelstelling of component.

               4.2.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling hebben in de eerste plaats betrekking op de samenwerking met een derde land in het kader van een associatieovereenkomst en het Europees Nabuurschapsbeleid.

               De materiële rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 217, VWEU.

               4.3.Conclusie

               De rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is artikel 217, VWEU, in samenhang met artikel 218, lid 9, VWEU.

               5.Bekendmaking van de beoogde handeling

               Aangezien met de handeling van de Associatieraad de looptijd van de partnerschapsprioriteiten EU-Egypte wordt gewijzigd, moet zij na de vaststelling ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie worden bekendgemaakt.

               2021/0221 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               inzake het namens de Europese Unie in te nemen standpunt in de Associatieraad die is ingesteld bij de Europees-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Arabische Republiek Egypte, anderzijds, over de geplande vaststelling van een besluit tot verlenging van de partnerschapsprioriteiten EU-Egypte totdat de EU en Egypte geactualiseerde gezamenlijke documenten hebben vastgesteld

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 217, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)De Europees-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Arabische Republiek Egypte anderzijds, is op 25 juni 2001 ondertekend en op 1 juni 2004 in werking getreden
                  2
               .

               (2)De partnerschapsprioriteiten EU-Egypte werden op 25 juli 2017 door de Associatieraad goedgekeurd
                  3
               .

               (3)De partijen zijn overeengekomen dat deze nog steeds geldig zijn als leidraad voor de consolidatie van het partnerschap, in afwachting van de vaststelling van geactualiseerde gezamenlijke documenten.

               (4)Artikel 76 van de associatieovereenkomst geeft de Associatieraad de bevoegdheid besluiten vast te stellen om de doelstellingen van de associatieovereenkomst te verwezenlijken.

               (5)De Associatieraad moet via de schriftelijke procedure een besluit vaststellen om de partnerschapsprioriteiten te verlengen totdat de EU en Egypte geactualiseerde gezamenlijke documenten hebben vastgesteld.

               (6)Het is passend het standpunt te bepalen dat namens de Unie moet worden ingenomen in de Associatieraad, aangezien het besluit bindend zal zijn voor de Unie,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het namens de Unie in te nemen standpunt in de Associatieraad die is ingesteld bij de Europees-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Arabische Republiek Egypte anderzijds, over de verlenging van de partnerschapsprioriteiten EU-Egypte totdat de EU en Egypte geactualiseerde gezamenlijke documenten hebben vastgesteld, wordt gebaseerd op het aan dit besluit gehechte ontwerpbesluit van de Associatieraad EU-Egypte.

               Artikel 2

               Dit besluit is gericht tot de Commissie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        Arrest van het Hof van Justitie van 7 oktober 2014, Duitsland/Raad, zaak C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, punten 61 tot en met 64.

                     (2)

                        Europees-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Arabische Republiek Egypte, anderzijds (PB L 304 van 30.09.2004, blz. 39).

                     (3)

                        Aanbeveling nr. 1/2017 van de Associatieraad EU-Egypte van 25 juli 2017 tot vaststelling van de prioriteiten van het partnerschap EU-Egypte (PB L 255 van 3.10.2017, blz. 26).

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 16.7.2021
            COM(2021) 318 final
            BIJLAGE
            bij
            Voorstel voor een BESLUIT VAN DE RAAD
            inzake het namens de Europese Unie in te nemen standpunt in de Associatieraad die is ingesteld bij de Europees-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Arabische Republiek Egypte, anderzijds, over de geplande vaststelling van een besluit tot verlenging van de partnerschapsprioriteiten EU-Egypte totdat de EU en Egypte geactualiseerde gezamenlijke documenten hebben vastgesteld

               BIJLAGE

               BESLUIT NR. xx/2021 VAN DE ASSOCIATIERAAD EU-EGYPTE

               van [dd/mm/jjjj]

               tot verlenging van de partnerschapsprioriteiten EU-Egypte

               DE ASSOCIATIERAAD EU-EGYPTE,

               Gezien de Europees-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Arabische Republiek Egypte, anderzijds (“de associatieovereenkomst”),

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)De Europees-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Arabische Republiek Egypte, anderzijds, is op 25 juni 2001 ondertekend en op 1 juni 2004 in werking getreden
                  1
               .

               (2)Artikel 76 van de associatieovereenkomst geeft de Associatieraad de bevoegdheid besluiten vast te stellen om de doelstellingen van de associatieovereenkomst te verwezenlijken.

               (3)Overeenkomstig artikel 86 van de associatieovereenkomst treffen de partijen alle algemene of bijzondere maatregelen die vereist zijn om aan hun verplichtingen krachtens de overeenkomst te voldoen, en zien zij erop toe dat de in de overeenkomst aangegeven doelstellingen worden bereikt.

               (4)In de Associatieraad van 25 juli 2017 zijn de EU en Egypte partnerschapsprioriteiten overeengekomen die de leidraad vormen voor het partnerschap in de periode 2017-2020
                  2
               .

               (5)De partijen zijn overeengekomen dat deze nog steeds geldig zijn als leidraad voor de consolidatie van het partnerschap, in afwachting van de vaststelling van geactualiseerde gezamenlijke documenten.

               (6)Op grond van artikel 10 van het reglement van orde kan de Associatieraad tussen de vergaderingen in besluiten vaststellen via schriftelijke procedure, als de partijen daarmee instemmen,

               BESLUIT:

               Artikel 1

               De Associatieraad besluit via schriftelijke procedure de partnerschapsprioriteiten EU-Egypte, die zijn vastgesteld tijdens de Associatieraad EU-Egypte zijn vastgesteld van 25 juli 2017, te verlengen totdat de EU en Egypte geactualiseerde gezamenlijke documenten hebben vastgesteld.

               Artikel 2

               Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt vastgesteld.

               Gedaan te xx, op [dag maand jaar].

                  Voor de Associatieraad

                     (1)

                        Europees-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Arabische Republiek Egypte, anderzijds (PB L 304 van 30.09.2004, blz. 39).

                     (2)

                        Aanbeveling nr. 1/2017 van de Associatieraad EU-Egypte van 25 juli 2017 tot vaststelling van de prioriteiten van het partnerschap EU-Egypte (PB L 255 van 3.10.2017, blz. 26).


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 16.7.2021
            COM(2021) 320 final
            2021/0225(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            inzake het namens de Europese Unie in te nemen standpunt in de Associatieraad die is ingesteld bij de Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Tunesië, anderzijds, over de geplande vaststelling van een besluit tot verlenging van de strategische prioriteiten EU-Tunesië totdat de EU en Tunesië geactualiseerde gezamenlijke documenten hebben vastgesteld

               TOELICHTING

               1.Onderwerp van het voorstel

               Dit voorstel betreft het besluit inzake het namens de Unie in te nemen standpunt in de Associatieraad die is ingesteld bij de Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Tunesië, anderzijds, over de geplande vaststelling van een besluit tot verlenging van de strategische prioriteiten EU-Tunesië totdat de EU en Tunesië geactualiseerde gezamenlijke documenten hebben vastgesteld.

               2.Achtergrond van het voorstel

               2.1.De associatieovereenkomst

               De Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Tunesië, anderzijds (“de associatieovereenkomst”) werd op 17 juli 1995 gesloten en is op 1 maart 1998 in werking getreden. De associatieovereenkomst vormt de rechtsgrondslag voor de bilaterale betrekkingen tussen de EU en Tunesië. De associatieovereenkomst heeft ten doel:

               –een passend kader tot stand te brengen voor de politieke dialoog tussen de partijen met het oog op het versterken van hun betrekkingen op alle terreinen die zij in het kader van een dergelijke dialoog van belang achten;

               –de voorwaarden vast te leggen voor de geleidelijke liberalisering van het goederen-, diensten- en kapitaalverkeer;

               –de handel en van evenwichtige sociale en economische betrekkingen tussen de partijen te bevorderen, met name door middel van dialoog en samenwerking, teneinde de ontwikkeling en de welvaart van Tunesië en de Tunesische bevolking te bevorderen;

               –de Maghrebijnse integratie aan te moedigen door bevordering van de handel en samenwerking tussen Tunesië en de landen in de regio;

               –de samenwerking te bevorderen op economisch, sociaal, cultureel en financieel gebied.

               2.2.De Associatieraad

               Er wordt een Associatieraad ingesteld die eens per jaar op ministerieel niveau bijeenkomst, en wanneer de omstandigheden zulks vereisen, op initiatief van de voorzitter en overeenkomstig het reglement van orde. De Associatieraad behandelt alle belangrijke vraagstukken die zich in het kader van de overeenkomst voordoen en alle andere bilaterale of internationale vraagstukken van gemeenschappelijk belang.

               De Associatieraad bestaat uit leden van de Raad van de Europese Unie en leden van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, enerzijds, en uit leden van de regering van de Republiek Tunesië, anderzijds.

               De Associatieraad stelt zijn eigen reglement van orde vast. De Associatieraad wordt beurtelings voorgezeten door een lid van de Raad van de Europese Unie en door een lid van de regering van de Republiek Tunesië, zulks overeenkomstig de in het reglement van orde van deze Associatieraad neer te leggen bepalingen.

               De besluiten van de Associatieraad zijn bindend voor de partijen, die de nodige maatregelen treffen voor de uitvoering ervan. De Associatieraad kan tevens aanbevelingen doen.

               2.3.De beoogde handeling van de Associatieraad

               De Associatieraad moet een besluit vaststellen om de strategische prioriteiten EU-Tunesië 2018-2020 te verlengen totdat de EU en Tunesië geactualiseerde gezamenlijke documenten hebben vastgesteld. Overeenkomstig artikel 10 van zijn reglement van orde wordt dit besluit in overleg tussen de partijen goedgekeurd en kan de Associatieraad het besluit via schriftelijke procedure vaststellen.

               3.Namens de Unie in te nemen standpunt

               Het door de Europese Unie in de Associatieraad in te nemen standpunt inzake de vaststelling van een besluit tot verlenging van de strategische prioriteiten EU-Tunesië wordt gebaseerd op de tekst van het besluit dat aan dit besluit is gehecht.

               Bij Besluit nr. 1/2018 van de Associatieraad van 9 november 2018 zijn de EU en Tunesië strategische prioriteiten overeengekomen om het democratische transitieproces en de sociaal-economische ontwikkeling van Tunesië te ondersteunen en versterken in de periode 2018-2020.

               In het kader van het lopende proces ter verlenging van het partnerschap van de EU met het zuidelijke nabuurschap en gezien de goedkeuring van het meerjarig financieel kader 2021-2027 en het nieuwe Instrument voor nabuurschapsbeleid, ontwikkeling en internationale samenwerking (NDICI) is de voorbereiding en goedkeuring van geactualiseerde gezamenlijke documenten met zuidelijke buurlanden, waaronder Tunesië, gepland voor 2021. In dat verband, en om te voorkomen dat er een leemte ontstaat tussen het verstrijken van de strategische prioriteiten EU-Tunesië en de vaststelling van nieuwe, is het in het belang van de partijen om de huidige strategische prioriteiten te verlengen totdat de nieuwe zijn vastgesteld.

               4.Rechtsgrondslag

               4.1.Procedurele rechtsgrondslag

               4.1.1.Beginselen

               Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van “de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst”.

               Het begrip “handelingen met rechtsgevolgen” omvat handelingen die rechtsgevolgen hebben uit hoofde van de op het betrokken lichaam toepasselijke volkenrechtelijke bepalingen. Onder dit begrip vallen tevens instrumenten die volkenrechtelijk niet bindend zijn, maar die een “beslissende invloed [hebben] op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt”
                  1
               .

               4.1.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De Associatieraad is een lichaam dat is opgericht krachtens een overeenkomst, namelijk de associatieovereenkomst.

               De door de Associatieraad vast te stellen handeling is een handeling met rechtsgevolgen. De beoogde handeling heeft rechtsgevolgen aangezien zij de bestaande strategische prioriteiten zal verlengen totdat de geactualiseerde gezamenlijke documenten zijn vastgesteld.

               De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 218, lid 9, VWEU.

               4.2.Materiële rechtsgrondslag

               4.2.1.Beginselen

               De materiële rechtsgrondslag voor een overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU vast te stellen besluit wordt in de eerste plaats bepaald door de doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling ten aanzien waarvan namens de Unie een standpunt wordt ingenomen. Wanneer de beoogde handeling een tweeledige doelstelling heeft of bestaat uit twee componenten, waarvan er een kan worden gezien als hoofddoelstelling of hoofdcomponent, terwijl de andere doelstelling of de andere component slechts ondergeschikt is, moet het overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU vast te stellen besluit op één materiële rechtsgrondslag worden gebaseerd, namelijk die welke vereist is voor de hoofddoelstelling of de hoofdcomponent dan wel de belangrijkste doelstelling of component.

               4.2.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling hebben in de eerste plaats betrekking op de samenwerking met een derde land in het kader van een associatieovereenkomst en het Europees Nabuurschapsbeleid.

               De materiële rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 217, VWEU.

               4.3.Conclusie

               De rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is artikel 217, VWEU, in samenhang met artikel 218, lid 9, VWEU.

               5.Bekendmaking van de beoogde handeling

               Aangezien met de handeling van de Associatieraad de looptijd van de strategische prioriteiten EU-Tunesië wordt gewijzigd, moet zij na de vaststelling ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie worden bekendgemaakt.

               2021/0225 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               inzake het namens de Europese Unie in te nemen standpunt in de Associatieraad die is ingesteld bij de Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Tunesië, anderzijds, over de geplande vaststelling van een besluit tot verlenging van de strategische prioriteiten EU-Tunesië totdat de EU en Tunesië geactualiseerde gezamenlijke documenten hebben vastgesteld

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 217, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)De Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Tunesië, anderzijds (“de associatieovereenkomst”) werd op 17 juli 1995 gesloten en is op 1 maart 1998 in werking getreden
                  2
               .

               (2)De strategische prioriteiten EU-Tunesië werden op 9 november 2018 door de Associatieraad goedgekeurd
                  3
               .

               (3)In de vorm van een briefwisseling kwamen de partijen overeen dat deze nog steeds geldig zijn als leidraad voor de consolidatie van het partnerschap, in afwachting van de vaststelling van geactualiseerde gezamenlijke documenten.

               (4)Artikel 80 van de associatieovereenkomst geeft de Associatieraad de bevoegdheid besluiten vast te stellen om de doelstellingen van de associatieovereenkomst te verwezenlijken.

               (5)De Associatieraad moet via de schriftelijke procedure een besluit vaststellen om de strategische prioriteiten te verlengen totdat de EU en Tunesië geactualiseerde gezamenlijke documenten hebben vastgesteld.

               (6)Het is passend het standpunt te bepalen dat namens de Unie moet worden ingenomen in de Associatieraad, aangezien het besluit bindend zal zijn voor de Unie,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het namens de Unie in te nemen standpunt in de Associatieraad die is ingesteld bij de Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Tunesië, anderzijds, over de verlenging van de strategische prioriteiten EU-Tunesië totdat de EU en Tunesië geactualiseerde gezamenlijke documenten hebben vastgesteld, wordt gebaseerd op het aan dit besluit gehechte ontwerpbesluit van de Associatieraad EU-Tunesië.

               Artikel 2

               Dit besluit is gericht tot de Commissie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        Arrest van het Hof van Justitie van 7 oktober 2014, Duitsland/Raad, zaak C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, punten 61 tot en met 64.

                     (2)

                        Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Tunesië, anderzijds (PB L 97 van 30.3.1998, blz. 2).

                     (3)

                        Besluit nr. 1/2018 van de Associatieraad EU-Tunesië van 9 november 2018 tot vaststelling van de strategische prioriteiten EU-Tunesië voor de periode 2018-2020 (PB L 293 van 20.11.2018, blz. 39).

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 16.7.2021
            COM(2021) 320 final
            BIJLAGE
            bij
            Voorstel voor een BESLUIT VAN DE RAAD
            inzake het namens de Europese Unie in te nemen standpunt in de Associatieraad die is ingesteld bij de Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Tunesië, anderzijds, over de geplande vaststelling van een besluit tot verlenging van de strategische prioriteiten EU-Tunesië totdat de EU en Tunesië geactualiseerde gezamenlijke documenten hebben vastgesteld

               BIJLAGE

               BESLUIT NR. xx/2021 VAN DE ASSOCIATIERAAD EU-TUNESIË

               van [dd/mm/jjjj]

               tot verlenging van de strategische prioriteiten EU-Tunesië

               DE ASSOCIATIERAAD EU-TUNESIË,

               Gezien de Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Tunesië, anderzijds (“de associatieovereenkomst”),

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)De Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Tunesië, anderzijds, werd op 17 juli 1995 gesloten en is op 1 maart 1998 in werking getreden
                  1
               .

               (2)Artikel 80 van de associatieovereenkomst geeft de Associatieraad de bevoegdheid besluiten vast te stellen om de doelstellingen van de associatieovereenkomst te verwezenlijken.

               (3)Overeenkomstig artikel 90 van de associatieovereenkomst treffen de partijen alle algemene en bijzondere maatregelen die vereist zijn om aan hun verplichtingen krachtens deze overeenkomst te voldoen en zien zij erop toe dat de in de overeenkomst aangegeven doelstellingen worden bereikt.

               (4)Bij Besluit nr. 1/2018 van de Associatieraad van 9 november 2018 zijn de EU en Tunesië strategische prioriteiten overeengekomen die de leidraad vormen voor het partnerschap in de periode 2018-2020
                  2
               .

               (5)In de vorm van een briefwisseling kwamen de partijen overeen dat de strategische prioriteiten EU-Tunesië nog steeds geldig zijn als leidraad voor een verdere consolidatie van het partnerschap, in afwachting van de vaststelling van geactualiseerde gezamenlijke documenten.

               (6)Op grond van artikel 10 van het reglement van orde kan de Associatieraad tussen de vergaderingen in besluiten vaststellen via schriftelijke procedure, als de partijen daarmee instemmen,

               BESLUIT:

               Artikel 1

               De Associatieraad besluit via schriftelijke procedure de strategische prioriteiten EU-Tunesië, die zijn gehecht aan Besluit nr. 01/2018 van 9 november 2018, te verlengen totdat de EU en Tunesië geactualiseerde gezamenlijke documenten hebben vastgesteld.

               Artikel 2

               Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt vastgesteld.

               Gedaan te xx, op [dag maand jaar].

                  Voor de Associatieraad

                     (1)

                        Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Tunesië, anderzijds (PB L 97 van 30 maart 1998, blz 2).

                     (2)

                        Besluit nr. 1/2018 van de Associatieraad EU-Tunesië van 9 november 2018 tot vaststelling van de strategische prioriteiten EU-Tunesië voor de periode 2018-2020 (PB L 293 van 20.11.2018, blz. 39).