               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 7.4.2020
            COM(2020) 137 final
            2020/0053(COD)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
            tot wijziging van Beschikking 2003/17/EG van de Raad wat betreft de gelijkwaardigheid van in Oekraïne verrichte veldkeuringen van gewassen voor de teelt van zaaigranen en de gelijkwaardigheid van in Oekraïne voortgebrachte zaaigranen

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               •Motivering en doel van het voorstel

               Bij Beschikking 2003/17/EG van de Raad wordt gelijkwaardigheid toegekend aan veldkeuringen en de productie van zaaizaad van bepaalde soorten die in bepaalde landen buiten de EU overeenkomstig de Richtlijnen 66/401/EEG, 66/402/EEG, 2002/54/EG en 2002/57/EG plaatsvinden. De nationale bepalingen waaraan het in die landen geoogste en gecontroleerde zaaizaad wordt onderworpen, bieden ten aanzien van de eigenschappen van het zaad en van de regelingen voor het onderzoek van het zaad, het waarborgen van de rasechtheid, de merking en de controle, dezelfde garanties als de bepalingen die gelden voor in de Europese Unie geoogst en gecontroleerd zaad. Oekraïne is niet in de lijst met landen buiten de EU van die beschikking opgenomen, met als gevolg dat de invoer in de Europese Unie van in dat land geoogste zaaigranen momenteel niet mogelijk is.

               Oekraïne heeft de Commissie verzocht zijn zaaigranen onder Beschikking 2003/17/EG  van de Raad te laten vallen als gelijkwaardig.

               Naar aanleiding van dat verzoek heeft de Commissie de toepasselijke wetgeving van Oekraïne onderzocht en de veldkeuringen en het certificeringssysteem voor zaaigranen in Oekraïne aan een audit onderworpen. Daarbij werd geconcludeerd dat die bestaande voorschriften en dat bestaande systeem gelijkwaardig zijn aan die van de EU en dezelfde garanties bieden als het systeem van de Unie.

               Daarom is het passend de zaaigranen uit Oekraïne door middel van vaststelling van een besluit door het Europees Parlement en de Raad aan te merken als gelijkwaardig aan zaaigranen die in de Europese Unie geoogst, geproduceerd en gecontroleerd worden.

               •Verenigbaarheid met bestaande bepalingen op het beleidsterrein

                  Dit voorstel betreft de technische uitvoering van bestaande voorschriften en is dus verenigbaar met bestaande bepalingen op het beleidsterrein betreffende het in de handel brengen van zaden.

               •Verenigbaarheid met andere beleidsterreinen van de Unie

                  Dit voorstel is in overeenstemming met de doelstellingen van de Associatieovereenkomst EU-Oekraïne, omdat het de handel in zaaizaad dat aan de regels van de Unie voldoet, zal stimuleren.

               2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

               •Rechtsgrondslag

                  De rechtsgrondslag van deze handeling is artikel 43, lid 2, VWEU, dat het Europees Parlement en de Raad de bevoegdheid verleent om bepalingen vast te stellen die nodig zijn om de doelstellingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid na te streven.

               •Subsidiariteit (bij niet-exclusieve bevoegdheid)

                  Voorschriften voor zaaizaad worden op het niveau van de Unie geregeld. Om te garanderen dat ingevoerd zaaizaad vrij kan circuleren in de eengemaakte markt, is actie op het niveau van de Unie noodzakelijk.

               •Evenredigheid

                  Dit is de enige mogelijke vorm van optreden van de Unie om het nagestreefde doel te bereiken.

               •Keuze van het instrument

                  Het rechtsinstrument volgt uit de rechtsgrondslag, namelijk artikel 43, lid 2, VWEU.

               3.EVALUATIE, RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELING

               •Evaluatie van bestaande wetgeving en controle van de resultaatgerichtheid ervan

                  N.v.t.

               •Raadpleging van belanghebbenden

                  De lidstaten zijn in het Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders geïnformeerd en geraadpleegd. Een afzonderlijke raadpleging werd niet vereist, aangezien het initiatief alleen betrekking heeft op de technische uitvoering van bestaande regels en er in het verleden geen afzonderlijke raadpleging heeft plaatsgevonden in het kader van soortgelijke initiatieven. Oekraïne heeft zelf opmerkingen gemaakt over het ontwerp-auditverslag, waarbij geen wezenlijke punten van onenigheid zijn geconstateerd.

               •Bijeenbrengen en gebruik van expertise

                  De Commissie heeft in uitwisseling met Oekraïne een wetgevingsanalyse uitgevoerd en haar diensten hebben in Oekraïne een inspectie uitgevoerd. Zij heeft een verslag opgesteld met de nodige gegevens die het initiatief rechtvaardigen.

               •Effectbeoordeling

                  Dit is een besluit van louter technische aard ter uitvoering van bestaande regels. Derhalve is een effectbeoordeling niet vereist.

               •Resultaatgerichtheid en vereenvoudiging

                  Dit voorstel houdt geen verband met Refit. Het voorstel zal de handel tussen Oekraïne en de EU stimuleren. Door te investeren in de productiecapaciteit ten aanzien van zaaizaad in Oekraïne proberen in de EU gevestigde bedrijven hun productiegebieden voor zaaizaad in heel Europa te diversifiëren om de risico’s van productie in slechts één klimaatzone te beperken. Gelijkwaardigheid zou dus bijdragen tot de instandhouding van het continue aanbod van zaad van zeer goede kwaliteit in de EU. Bovendien zijn de Europese zaadbedrijven op zoek naar nieuwe kansen, waarin de EU-gelijkwaardigheid zou voorzien. Het voorstel heeft geen gevolgen voor de nalevingskosten voor de exploitanten. De “digitale controle” is niet van toepassing op dit voorstel.

               •Grondrechten

                  N.v.t.

               4.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

                  Geen

               5.OVERIGE ELEMENTEN

               •Uitvoeringsplanning en regelingen betreffende controle, evaluatie en rapportage

                  N.v.t.

               •Toelichtende stukken (bij richtlijnen)

                  N.v.t.

               •Artikelsgewijze toelichting

                  De enige materiële bepaling in het voorstel voegt Oekraïne toe aan de lijst van landen waarvoor gelijkwaardigheid van de veldkeuringen van gewassen voor de teelt van zaaizaad van graansoorten en de gelijkwaardigheid van het geproduceerde zaaizaad, is erkend.

               2020/0053 (COD)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

               tot wijziging van Beschikking 2003/17/EG van de Raad wat betreft de gelijkwaardigheid van in Oekraïne verrichte veldkeuringen van gewassen voor de teelt van zaaigranen en de gelijkwaardigheid van in Oekraïne voortgebrachte zaaigranen

               HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 43, lid 2,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,

               Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité
                  1
               ,

               Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Bij Beschikking 2003/17/EG van de Raad
                  2
                is bepaald dat veldkeuringen van bepaalde gewassen voor de teelt van zaaizaad die in de daarin vermelde derde landen worden verricht, onder bepaalde voorwaarden moeten worden beschouwd als gelijkwaardig aan overeenkomstig het recht van de Unie verrichte veldkeuringen en dat zaaizaad van bepaalde soorten graan dat in die landen is voortgebracht, onder bepaalde voorwaarden moet worden beschouwd als gelijkwaardig aan zaad dat overeenkomstig het recht van de Unie is voortgebracht.

               (2)Oekraïne heeft de Commissie verzocht de gelijkwaardigheid te erkennen van zijn systeem van veldkeuringen van zaaigranen, alsook van de in Oekraïne voortgebrachte en gecertificeerde zaaigranen.

               (3)De Commissie heeft de wetgeving van Oekraïne ter zake onderzocht en, op basis van een in 2015 verrichte audit betreffende het systeem van officiële controles en van de certificering van zaaigranen in Oekraïne en de gelijkwaardigheid daarvan met de Unievoorschriften, een verslag met haar bevindingen gepubliceerd, getiteld: “Eindverslag van een van 26 mei 2015 tot 4 juni 2015 in Oekraïne verrichte audit teneinde het systeem van officiële controles en certificering van zaaigranen en de gelijkwaardigheid daarvan met de voorschriften van de Europese Unie te evalueren”.

               (4)Naar aanleiding van die audit is geconcludeerd dat de veldkeuringen van gewassen voor de teelt van zaaizaad, de bemonstering, de tests en de officiële controles achteraf van zaaigranen naar behoren worden verricht en voldoen aan de voorwaarden van bijlage II bij Beschikking 2003/17/EG en de desbetreffende voorschriften van Richtlijn 66/402/EEG. Voorts werd geconcludeerd dat de nationale autoriteiten die in Oekraïne belast zijn met de uitvoering van de certificering voor zaaizaad, bekwaam zijn en naar behoren functioneren.

               (5)Derhalve is het passend de gelijkwaardigheid te erkennen van de veldkeuringen die in Oekraïne voor zaaigranen worden uitgevoerd, alsook van de in Oekraïne voortgebrachte en door de autoriteiten van Oekraïne officieel gecertificeerde zaaigranen.

               (6)Beschikking 2003/17/EG moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd,

               HEBBEN HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1
               Wijzigingen van Beschikking 2003/17/EG

               Bijlage I bij Beschikking 2003/17/EG wordt als volgt gewijzigd:

               a)in de tabel wordt de volgende vermelding ingevoegd tussen “TR” en “US”:

                        “UA

                        Ministry of Agrarian Policy and Food of Ukraine

                        Khreshchatyk str., 24, 01001, KYIV

                        66/402/EEG”;

               b)in de voetnoot bij die tabel wordt de volgende verklaring ingevoegd tussen “TR — Turkije,” en “US — Verenigde Staten”:

               “UA — Oekraïne,”.

               Artikel 2
               Inwerkingtreding

               Dit besluit treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

               Artikel 3
               Adressaten

               Dit besluit is gericht tot de lidstaten.

               Gedaan te Brussel,

                  Voor het Europees Parlement
                        Voor de Raad

                  De voorzitter
                        De voorzitter

                     (1)

                        PB C  van , blz. .

                     (2)

                        Beschikking 2003/17/EG van de Raad van 16 december 2002 betreffende de gelijkwaardigheid van in derde landen verrichte veldkeuringen van gewassen voor de teelt van zaaizaad en de gelijkwaardigheid van in derde landen voortgebracht zaaizaad (PB L 8 van 14.1.2003, blz. 10).


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 15.5.2020
            COM(2020) 195 final
            2020/0079(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            tot bepaling van het standpunt dat namens de Europese Unie in het Gemengd Comité dat is ingesteld bij het Akkoord over de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland uit de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie moet worden ingenomen over een besluit tot wijziging van dat akkoord

               TOELICHTING

               1.Onderwerp van het voorstel

               De Commissie stelt voor dat de Raad het standpunt bepaalt dat namens de Unie in het Gemengd Comité dat is ingesteld bij het Akkoord over de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland uit de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (hierna “het terugtrekkingsakkoord” genoemd) moet worden ingenomen over een besluit van het Gemengd Comité tot wijziging van dat akkoord.

               2.Achtergrond van het voorstel

               2.1.Het Akkoord inzake de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland uit de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie

               In het terugtrekkingsakkoord zijn de voorwaarden bepaald voor de ordelijke terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk uit de Unie en Euratom. Het terugtrekkingsakkoord is op 1 februari 2020 in werking getreden.

               2.2.Het Gemengd Comité

               Het bij artikel 164, lid 1, van het terugtrekkingsakkoord ingestelde Gemengd Comité bestaat uit vertegenwoordigers van de Unie en van het Verenigd Koninkrijk. Het wordt gezamenlijk voorgezeten door de Unie en het Verenigd Koninkrijk. Het reglement van orde van het Gemengd Comité is vastgesteld in bijlage VIII bij het terugtrekkingsakkoord. Het Gemengd Comité komt ten minste eenmaal per jaar bijeen op verzoek van de Unie of het Verenigd Koninkrijk en stelt zijn vergaderrooster en -agenda vast in onderlinge overeenstemming.

               De taken van het Gemengd Comité zijn vastgesteld in artikel 164 van het terugtrekkingsakkoord en omvatten hoofdzakelijk:

               ·toezicht houden op de uitvoering en toepassing van het akkoord, rechtstreeks of via de werkzaamheden van de gespecialiseerde comités die aan het Gemengd Comité rapporteren;

               ·besluiten nemen en aanbevelingen doen, met inbegrip van wijzigingen van het akkoord vaststellen in de gevallen waarin dit akkoord daarin voorziet;

               ·problemen voorkomen en geschillen oplossen die zich kunnen voordoen in verband met de uitlegging en toepassing van het akkoord.

               2.3.Het beoogde besluit van het Gemengd Comité

               Overeenkomstig artikel 164, lid 5, onder d), van het akkoord kan het Gemengd Comité besluiten vaststellen tot wijziging van het terugtrekkingsakkoord om fouten te corrigeren, omissies of andere tekortkomingen te verhelpen, of op te treden in verband met situaties die niet waren voorzien toen het terugtrekkingsakkoord werd ondertekend, en mits dergelijke besluiten geen wijzigingen inhouden van de essentiële elementen van het akkoord.

               Het doel van het beoogde besluit is omissies en tekortkomingen te verhelpen die geen wijziging inhouden van de essentiële elementen van het terugtrekkingsakkoord.

               Het beoogde besluit zal overeenkomstig artikel 166, lid 2, van het terugtrekkingsakkoord voor de partijen bindend zijn. Overeenkomstig regel 9 van het reglement van orde vermelden besluiten van het Gemengd Comité de datum waarop zij van kracht worden.

               3.Namens de Unie in te nemen standpunt

               3.1.Deel Vijf – Financiële bepalingen

               Omdat het terugtrekkingsakkoord later dan aanvankelijk was voorzien in werking is getreden wegens diverse verlengingen van de status van het VK als lidstaat van de Unie, zijn enkele technische aanpassingen van Deel Vijf – Financiële bepalingen nodig.

               3.1.1.Artikel 135 heeft betrekking op de bijdrage van het Verenigd Koninkrijk en zijn deelname aan de uitvoering van de begrotingen van de Unie. Het is erop gericht de normale bijdrage van het Verenigd Koninkrijk en zijn deelname aan de uitvoering van de begrotingen van de Unie vanaf de terugtrekkingsdatum tot het einde van de overgangsperiode te waarborgen. Omdat het Verenigd Koninkrijk zich op 31 januari 2020 uit de Unie heeft teruggetrokken, is het omwille van de rechtszekerheid dienstig de verwijzing naar het jaar 2019 te schrappen in de titel en lid 1 van artikel 135 van het akkoord.

               3.1.2.Artikel 137 heeft betrekking op de deelname van het Verenigd Koninkrijk aan de uitvoering van de programma's en activiteiten van de Unie vanaf de terugtrekkingsdatum tot het einde van de overgangsperiode. Omdat het Verenigd Koninkrijk zich op 31 januari 2020 uit de Unie heeft teruggetrokken, is het omwille van de rechtszekerheid dienstig de verwijzing naar het jaar 2019 te schrappen in de titel en lid 1 van artikel 137 van het akkoord.

               3.1.3.Artikel 143 heeft betrekking op de voorwaardelijke financiële verplichtingen in verband met leningen voor financiële bijstand, het EFSI, het EFDO en het externe leningsmandaat. Het bevat verschillende rapportageverplichtingen voor de Unie waarvoor de termijnen reeds zijn verstreken. De eerste termijn is 31 juli 2019, zijnde de datum voor het eerste verslag over de situatie inzake de bij artikel 143 bedoelde financiële verrichtingen op het tijdstip van de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk uit de Unie. Omdat de terugtrekkingsdatum 31 januari 2020 was, dient lid 1 van artikel 143 zo te worden gewijzigd dat de termijn voor het eerste verslag 31 juli 2020 is. Tevens dienen de verwijzingen naar het jaar 2019 in de rest van dat lid te worden geschrapt.

               3.1.4.Artikel 144 heeft betrekking op financiële instrumenten in directe of indirecte uitvoering gefinancierd door de programma's van het MFK 2014-2020 of in het kader van eerdere financiële vooruitzichten. Het bevat een verwijzing naar het eerste verslag over de situatie inzake de bij artikel 143 bedoelde financiële verrichtingen en de termijn ervan. Bijgevolg dient de verwijzing naar die termijn in artikel 144, lid 1, te worden gewijzigd.

               3.1.5.Artikel 150 heeft betrekking op de blijvende aansprakelijkheid van het Verenigd Koninkrijk en de terugbetaling van gestort kapitaal in het kader van de Europese Investeringsbank (EIB) in twaalf tranches. Het bevat de termijn voor de eerste tranche van de terugbetaling door de EIB van het gestorte geplaatste kapitaal aan het Verenigd Koninkrijk (15 december 2019), de bedoeling zijnde dat de terugbetaling zou starten aan het eind van het jaar waarin de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk uit de Unie plaatsvond. Omdat de terugtrekkingsdatum 31 januari 2020 was, dient de verwijzing naar bovenbedoelde termijn te worden gewijzigd. Na besprekingen met de EIB wordt voorgesteld dat de eerste tranche van de terugbetaling zou plaatsvinden in 2020, met name op 15 oktober 2020. Vanwege de verschuiving met een jaar dient ook de datum van de laatste betaling te worden gewijzigd, waardoor deze nu op 15 oktober 2031 komt te vallen. Lid 4 van artikel 150 moet dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               In artikel 150 is tevens bepaald dat de EIB de blootstelling van het Verenigd Koninkrijk in verband met de financiële verrichtingen van de EIB meedeelt op 31 juli 2019. Omdat de terugtrekkingsdatum 31 januari 2020 was, dient in lid 8 de termijn voor deze mededeling een jaar te worden opgeschoven, namelijk naar 31 juli 2020.

               Krachtens artikel 150 is de EIB ertoe gehouden om elk jaar tot het tenietgaan van de aansprakelijkheid van het Verenigd Koninkrijk overeenkomstig dat artikel de resterende blootstelling van het Verenigd Koninkrijk in verband met de financiële verrichtingen van de EIB mee te delen. De termijn die daarvoor momenteel is bepaald, is 31 maart van elk jaar, te beginnen in 2020. Omdat de terugtrekkingsdatum 31 januari 2020 was, is de eerste mee te delen resterende blootstelling die op 31 december 2020; de eerste mededeling dient bijgevolg te worden gedaan op 31 maart 2021. Artikel 150, lid 8, tweede alinea, moet dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               3.1.6.Artikel 145 heeft betrekking op de terugbetaling van het aandeel van het Verenigd Koninkrijk in de netto activa van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS). De inkomsten uit die activa worden overgedragen aan het Fonds voor onderzoek inzake kolen en staal (RFCS), waaruit onderzoeksprojecten op het gebied van kolen en staal worden gefinancierd. Die projecten vallen niet onder het MFK en hebben hun eigen rechtsgrondslag, namelijk Protocol nr. 37 bij het Verdrag inzake de Europese Unie betreffende de financiële gevolgen van de beëindiging van het EGKS-Verdrag en betreffende het Fonds voor onderzoek inzake kolen en staal. Dit betekent dat de desbetreffende projectsubsidies niet onder de artikelen 137 en 138 van het terugtrekkingsakkoord vallen en er bijgevolg niets is bepaald over wat er met de lopende subsidies aan begunstigden uit het Verenigd Koninkrijk moet gebeuren aan het einde van de overgangsperiode.

               Het terugtrekkingsakkoord moet daarom worden gewijzigd om dit rechtsvacuüm in te vullen. Er wordt voorgesteld om subsidies in het kader van het RFCS op dezelfde manier te behandelen als subsidies die binnen het raam van het MFK worden gefinancierd. Dit betekent dat vóór het einde van de overgangsperiode met begunstigden uit het Verenigd Koninkrijk gesloten subsidieovereenkomsten van het RFCS moeten worden nagekomen tot de afsluiting ervan. Een dergelijke behandeling is ook in overeenstemming met de financiële voorschriften van het RFCS, volgens welke de verplichtingen van jaar n worden gefinancierd met de opbrengsten van de activa van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal van jaar n-2 (wat wil zeggen dat in 2020 projecten worden gefinancierd met de opbrengsten van 2018). Zoals voor het MFK en gelet op het feit dat de activa aan het Verenigd Koninkrijk worden terugbetaald vanaf 30 juni 2021, wordt voorgesteld om het einde van de overgangsperiode als uiterste ondertekeningsdatum vast te stellen. Aan artikel 145 van het akkoord moet daartoe een derde alinea worden toegevoegd.

               3.2.Bijlage 2 bij het Protocol inzake Ierland/Noord-Ierland

               Het Protocol inzake Ierland/Noord-Ierland beoogt een oplossing voor de unieke omstandigheden op het eiland Ierland te bieden in het kader van de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk uit de Unie. Het voorziet in regelingen om een harde grens tussen Ierland en Noord-Ierland te voorkomen en bepaalt dat Noord-Ierland een beperkt aantal regels blijft volgen die verband houden met de interne markt voor goederen van de Unie. In bijlage 2 bij het protocol is een lijst opgenomen van de in artikel 5, lid 4, van het protocol bedoelde bepalingen van het recht van de Unie die in dit kader op Noord-Ierland van toepassing zijn. Acht handelingen die voor de toepassing van de internemarktregels voor goederen op Noord-Ierland essentieel zijn, zijn per vergissing niet in die bijlage opgenomen. Voorts zijn drie toelichtingen die nodig zijn voor de nadere omschrijving van het toepassingsgebied van sommige in de bijlage 2 bij het Protocol inzake Ierland/Noord-Ierland opgesomde specifieke handelingen per vergissing eveneens niet in die bijlage opgenomen.

               3.2.1.Richtlijn (EU) 2019/904 betreffende de vermindering van de effecten van bepaalde kunststofproducten op het milieu
                  1

               Richtlijn (EU) 2019/904 bevordert circulaire benaderingen waarin duurzame en niet-toxische herbruikbare producten en systemen voor hergebruik voorrang krijgen op producten voor eenmalig gebruik; zij is gericht op een vermindering van het gegenereerde afval. Zij vormt een aanvulling op Richtlijn 94/62/EG betreffende verpakking en verpakkingsafval, die reeds in bijlage 2 bij het Protocol inzake Ierland/Noord-Ierland is opgenomen. De toepassing van beide instrumenten op het grondgebied van Noord-Ierland is noodzakelijk om uiteenlopende benaderingen van afvalstoffen te voorkomen, bijvoorbeeld inzake etiketteringsvoorschriften, en te waarborgen dat producten die op de Noord-Ierse markt kunnen worden gebracht, op een veilige en legale manier over de grens in Ierland en de rest van de interne markt worden binnengebracht.

               Gelet op het bovenstaande en teneinde de integriteit van de interne markt wat betreft verpakkingen en verpakkingsafval te beschermen, wordt voorgesteld Richtlijn (EU) 2019/904 op te nemen in de lijst van bepalingen van het recht van de Unie die op Noord-Ierland van toepassing zijn, in het punt “Afvalstoffen” in bijlage 2 bij het Protocol inzake Ierland/Noord-Ierland.

               3.2.2.Richtlijn 2011/91/EU betreffende de vermeldingen of merktekens die het mogelijk maken de partij waartoe een levensmiddel behoort te identificeren
                  2

               Richtlijn 2011/91/EU voorziet in voorschriften van algemene en horizontale aard voor het beheer van een gemeenschappelijk systeem voor de identificatie van partijen. Zij legt een algemene verplichting op om de partij aan te duiden, voorziet in uitzonderingen daarop, legt de verantwoordelijkheid van de naleving bij de marktdeelnemers en bevat voorschriften inzake de inhoud van de aanduiding en de plaatsing ervan op levensmiddelen.

               De aanduiding van de partij vormt een nuttige bron van inlichtingen wanneer levensmiddelen aanleiding geven tot een geschil of een gevaar voor de gezondheid van de consument inhouden. Zij maakt het voor exploitanten van een levensmiddelenbedrijf gemakkelijker om de terugtrekking van onveilige partijen uit de markt te beheren, zowel wat betreft het snel identificeren van de onveilige partijen als het snel uit de markt nemen. Het is voor de nationale autoriteiten een onmisbaar hulpmiddel in het kader van onderzoeken naar voedselfraude.

               De verwijzing naar de productie- of verpakkingspartij van voorverpakte levensmiddelen is op internationaal niveau weliswaar algemeen verplicht (Codex Alimentarius General Standard for the Labelling of Pre-packaged Foods), maar de richtlijn bevat specifieke gemeenschappelijke voorschriften die verder gaan. Voorts moeten levensmiddelen die uit derde landen in de Europese Unie worden binnengebracht, aan de traceerbaarheidsvereisten van de Uniewetgeving voldoen om legaal in de Unie in de handel te worden gebracht.

               Tot slot vormt Richtlijn 2011/91/EU een aanvulling op de verplichtingen van Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden, die reeds in bijlage 2 bij het Protocol inzake Ierland/Noord-Ierland is opgenomen.

               Gelet op het bovenstaande en teneinde de eenheid van de interne markt en de gezondheid en veiligheid van de burgers van de Unie te beschermen, wordt voorgesteld Richtlijn 2011/91/EU op te nemen in de lijst van bepalingen van het recht van de Unie die op Noord-Ierland van toepassing zijn, in het punt “Voedsel – algemeen” in bijlage 2 bij het Protocol inzake Ierland/Noord-Ierland.

               3.2.3.Richtlijn 66/401/EEG van de Raad van 14 juni 1966 betreffende het in de handel brengen van zaaizaad van groenvoedergewassen
                  3

               In Richtlijn 66/401/EEG zijn voorschriften vastgesteld voor het in de handel brengen van zaad van groenvoedergewassen binnen de Unie. Deze hebben betrekking op de voorwaarden inzake identiteit, gezondheid en kwaliteit, en certificering van dat zaad waaraan moet zijn voldaan voor het in de handel brengen ervan binnen de Unie.

               Gelet op het bovenstaande en teneinde het in de handel brengen van zaaizaad van groenvoedergewassen in de Unie te beschermen, wordt voorgesteld Richtlijn 66/401/EEG op te nemen in de lijst van bepalingen van het recht van de Unie die op Noord-Ierland van toepassing zijn, in het punt “Teeltmateriaal” in bijlage 2 bij het Protocol inzake Ierland/Noord-Ierland.

               3.2.4.Richtlijn 98/56/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende het in de handel brengen van teeltmateriaal van siergewassen
                  4

               In Richtlijn 98/56/EEG zijn voorschriften vastgesteld voor het in de handel brengen van teeltmateriaal van siergewassen binnen de Unie. Deze hebben betrekking op de voorwaarden inzake gezondheid en kwaliteit van dat materiaal waaraan moet zijn voldaan voor het in de handel brengen ervan binnen de Unie.

               Gelet op het bovenstaande en teneinde het in de handel brengen van teeltmateriaal van siergewassen in de Unie te beschermen, wordt voorgesteld Richtlijn 98/56/EEG op te nemen in de lijst van bepalingen van het recht van de Unie die op Noord-Ierland van toepassing zijn, in het punt “Teeltmateriaal” in bijlage 2 bij het Protocol inzake Ierland/Noord-Ierland.

               3.2.5.Richtlijn 2008/72/EG van de Raad van 15 juli 2008 betreffende het in de handel brengen van teeltmateriaal en plantgoed van groentegewassen, met uitzondering van zaad
                  5

               In Richtlijn 2008/72/EEG zijn voorschriften vastgesteld voor het in de handel brengen van teeltmateriaal en plantgoed van groentegewassen binnen de Unie. Deze hebben betrekking op de voorwaarden inzake identiteit, gezondheid en kwaliteit, en controle van dat materiaal waaraan moet zijn voldaan voor het in de handel brengen ervan binnen de Unie.

               Gelet op het bovenstaande en teneinde het in de handel brengen van teeltmateriaal en plantgoed van groentegewassen in de Unie te beschermen, wordt voorgesteld Richtlijn 2008/72/EEG op te nemen in de lijst van bepalingen van het recht van de Unie die op Noord-Ierland van toepassing zijn, in het punt “Teeltmateriaal” in bijlage 2 bij het Protocol inzake Ierland/Noord-Ierland.

               3.2.6.Verordening (EG) nr. 111/2005 van de Raad houdende voorschriften voor het toezicht op de handel tussen de Unie en derde landen in drugsprecursoren
                  6

               Met Verordening (EG) nr. 111/2005 wordt uitvoering gegeven aan het op 19 december 1988 te Wenen aangenomen Verdrag van de Verenigde Naties tegen de sluikhandel in verdovende middelen en psychotrope stoffen, waarbij de Gemeenschap partij is. Verordening (EG) nr. 111/2005 heeft in het bijzonder tot doel artikel 12 van dat verdrag in Unierecht om te zetten door communautaire voorschriften vast te stellen voor de handel in stoffen die veelvuldig bij de illegale productie van verdovende middelen en psychotrope stoffen worden gebruikt en door een systeem in te stellen om toezicht te houden op de handel tussen de Unie en derde landen in drugsprecursoren.

               Daarenboven is Verordening (EG) nr. 111/2005 onlosmakelijk verbonden met Verordening (EG) nr. 273/2004 van het Europees Parlement en de Raad inzake drugsprecursoren, die reeds in bijlage 2 bij het Protocol inzake Ierland/Noord-Ierland is opgenomen: alleen de combinatie van beide instrumenten waarborgt een coherent en alomvattend controlesysteem voor drugsprecursoren. Enkel Verordening (EG) nr. 273/2004 toepassen, wat bij het huidige Protocol inzake Ierland/Noord-Ierland het geval is, zou betekenen dat het controlesysteem voor drugsprecursoren niet waterdicht is; er zou immers geen toezicht op en controle van de invoer/doorvoer/uitvoer van drugsprecursoren via Noord-Ierland plaatsvinden, waardoor het een aantrekkelijke plek voor illegale drugsproductie zou worden. Bovendien zouden via Noord-Ierland omgeleide drugsprecursoren bij afwezigheid van een harde grens tussen Noord-Ierland en de Republiek Ierland gemakkelijk in de Republiek Ierland (en vandaaruit in andere delen van de EU) kunnen terechtkomen, waar zij zouden kunnen worden gebruikt voor illegale drugsproductie.

               Gelet op het bovenstaande en teneinde het controlesysteem voor drugsprecursoren in de Unie te beschermen, wordt voorgesteld Verordening (EG) nr. 111/2005 op te nemen in de lijst van bepalingen van het recht van de Unie die op Noord-Ierland van toepassing zijn, in het punt “Chemische stoffen en hetgeen daarmee verband houdt” in bijlage 2 bij het Protocol inzake Ierland/Noord-Ierland.

               3.2.7.Verordening (EU) 2019/880 van het Europees Parlement en de Raad betreffende het binnenbrengen en de invoer van cultuurgoederen
                  7

               Verordening (EU) 2019/880 heeft tot doel het culturele erfgoed van de mensheid te beschermen en de illegale handel in cultuurgoederen te voorkomen, in het bijzonder wanneer deze illegale handel zou kunnen bijdragen aan de financiering van terrorisme. Daartoe wordt een verbod ingesteld op het binnenbrengen in de Unie van cultuurgoederen die illegaal uit een derde land zijn uitgevoerd. Dit algemene verbod is van toepassing vanaf 28 december 2020. De verordening voorziet ook in systematische controles van niet-EU-cultuurgoederen wanneer deze in de Unie worden ingevoerd. Aangezien het systeem van controles op documenten – invoervergunningen en importeursverklaringen – berust op een gecentraliseerd elektronisch systeem, zal het toepasselijk zijn wanneer dat IT-systeem operationeel wordt en uiterlijk op 28 juni 2025.

               Indien Verordening (EU) 2019/880 niet is opgenomen in de lijst van bepalingen van het recht van de Unie die op Noord-Ierland van toepassing zijn, zouden geplunderde of van derde landen, met inbegrip van het Verenigd Koninkrijk, gesloten cultuurgoederen via Noord-Ierland de interne markt van de Unie kunnen binnenkomen, aangezien er geen harde grens tussen Noord-Ierland en de Republiek Ierland zal zijn en bijgevolg geen controle door de douane of andere handhavingsinstanties. Fraudeurs zullen daarvan ongetwijfeld gebruikmaken om controles van de Unie bij invoer te omzeilen en de verordening ondoeltreffend te maken.

               Gelet op het bovenstaande en teneinde de integriteit van de interne markt wat betreft de invoer van cultuurgoederen te beschermen, wordt voorgesteld Richtlijn (EU) 2019/880 op te nemen in de lijst van bepalingen van het recht van de Unie die op Noord-Ierland van toepassing zijn, in het punt “Overig” in bijlage 2 bij het Protocol inzake Ierland/Noord-Ierland.

               3.2.8.Verordening (EU) 2019/287 van het Europees Parlement en de Raad tot uitvoering van de bilaterale vrijwaringsclausules en andere mechanismen die de tijdelijke intrekking mogelijk maken van preferenties in bepaalde handelsovereenkomsten tussen de Europese Unie en derde landen
                  8

               In Verordening (EU) 2019/287 worden bepalingen vastgesteld voor de uitvoering van de bilaterale vrijwaringsclausules en andere mechanismen voor de tijdelijke intrekking van tariefpreferenties of andere vormen van preferentiële behandeling die zijn opgenomen in de handelsovereenkomsten tussen de Unie en derde landen. Deze verordening is met name van toepassing op de meest recente handelsovereenkomsten van de Unie, bijvoorbeeld die met Japan en Singapore.

               In bijlage 2 bij het Protocol inzake Ierland/Noord-Ierland is een lijst opgenomen van alle verordeningen van de Unie inzake bilaterale vrijwaring. Verordening (EU) 2019/287 was nog niet in werking getreden toen de lijst in bijlage 2 bij het Protocol inzake Ierland/Noord-Ierland werd opgesteld.

               Gelet op het bovenstaande en teneinde te waarborgen dat alle EU-handelsmaatregelen worden toegepast op goederen die in Noord-Ierland en vervolgens mogelijks in de Unie worden binnengebracht, wordt voorgesteld Richtlijn (EU) 2019/287 op te nemen in de lijst van bepalingen van het recht van de Unie die op Noord-Ierland van toepassing zijn, in het punt “Verordeningen inzake bilaterale vrijwaring” in bijlage 2 bij het Protocol inzake Ierland/Noord-Ierland.

               3.2.9.Toelichting over het toepassingsgebied van Verordening (EU) 978/2012
                  9

               Verordening (EU) 978/2012 betreft de toepassing van het stelsel van algemene tariefpreferenties (SAP) van de Unie. Om de goede werking en integriteit van het SAP van de Unie en het Protocol inzake Ierland/Noord-Ierland te waarborgen, moet het Verenigd Koninkrijk met betrekking tot Noord-Ierland van het toepassingsgebied van deze handeling worden uitgesloten wat sommige elementen betreft.

               Gelet op het bovenstaande, wordt voorgesteld om in punt “4. Algemene handelsaspecten”, in het streepje betreffende Verordening (EU) 978/2012, een toelichting in te voegen, verduidelijkend dat onverminderd het feit dat de tariefpreferenties voor voor het SAP van de Unie in aanmerking komende landen van toepassing zijn in het Verenigd Koninkrijk met betrekking tot Noord-Ierland:

               –wanneer in artikel 9, lid 1, onder c), ii), en in Hoofdstuk VI [Bepalingen inzake vrijwaring en toezicht] van Verordening (EU) 978/2012 wordt verwezen naar “lidstaten”, daaronder niet het Verenigd Koninkrijk met betrekking tot Noord-Ierland wordt begrepen;

               –wanneer in artikel 2, onder k), en in Hoofdstuk VI [Bepalingen inzake vrijwaring en toezicht] van Verordening (EU) 978/2012 wordt verwezen naar “de markt van de Unie”, daaronder niet de markt van het Verenigd Koninkrijk met betrekking tot Noord-Ierland wordt begrepen; en

               –wanneer in Verordening (EU) 978/2012 wordt verwezen naar “producenten in de Unie” en “het bedrijfsleven van de Unie”, daaronder respectievelijk niet de producenten en het bedrijfsleven van het Verenigd Koninkrijk met betrekking tot Noord-Ierland worden begrepen.

               3.2.10.Toelichting over het toepassingsgebied van de basisverordeningen en -maatregelen van de Unie inzake handelsbescherming

               De basisverordeningen van de Unie inzake handelsbescherming zijn opgenomen in bijlage 2 bij het Protocol inzake Ierland/Noord-Ierland. Om de goede werking en integriteit van de verordeningen van de Unie inzake handelsbescherming en het Protocol inzake Ierland/Noord-Ierland te waarborgen, moet het toepassingsgebied van sommige handelingen in het Verenigd Koninkrijk met betrekking tot Noord-Ierland worden verduidelijkt.

               In het licht van het bovenstaande wordt voorgesteld om in punt “5. Handelsbeschermingsinstrumenten” een toelichting in te voegen, verduidelijkend dat onverminderd het feit dat de handelsbeschermingsmaatregelen van de Unie van toepassing zijn in het Verenigd Koninkrijk met betrekking tot Noord-Ierland, wanneer in Verordening (EU) 2016/1036, Verordening (EU) 2016/1037, Verordening (EU) 2015/478 en Verordening 2015/755 wordt verwezen naar “lidstaten” of “Unie”, daaronder niet het Verenigd Koninkrijk met betrekking tot Noord-Ierland wordt begrepen. Bovendien kunnen importeurs die antidumping- of compenserende rechten hebben betaald bij invoer van goederen die in Noord-Ierland zijn ingeklaard, terugbetaling daarvan uitsluitend aanvragen op grond van artikel 11, lid 8, van Verordening (EU) 2016/1036 of artikel 21 van Verordening (EU) 2016/1037 respectievelijk.

               3.2.11.Toelichting over het toepassingsgebied van de bilaterale vrijwaringsmaatregelen van de Unie

               De verordeningen van de Unie inzake bilaterale vrijwaringsmaatregelen zijn opgenomen in bijlage 2 bij het Protocol inzake Ierland/Noord-Ierland. Om de goede werking en integriteit van de verordeningen van de Unie en het Protocol inzake Ierland/Noord-Ierland te waarborgen, moet het toepassingsgebied van sommige handelingen in het Verenigd Koninkrijk met betrekking tot Noord-Ierland worden verduidelijkt.

               Onverminderd het feit dat de bilaterale vrijwaringsmaatregelen van de Unie van toepassing zijn in het Verenigd Koninkrijk met betrekking tot Noord-Ierland, wordt, wanneer in de in punt 6 “Verordeningen inzake bilaterale vrijwaring” vermelde verordeningen wordt verwezen naar “lidstaten” of “Unie”, daaronder niet het Verenigd Koninkrijk met betrekking tot Noord-Ierland begrepen.

               3.3.Bijlage I bij het terugtrekkingsakkoord inzake de coördinatie van de sociale zekerheid

               In deel I van bijlage I bij het terugtrekkingsakkoord zijn de besluiten en aanbevelingen van de Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels opgenomen waarmee de Unie en het Verenigd Koninkrijk naar behoren rekening moeten houden bij de toepassing van de regels inzake de coördinatie van socialezekerheidsstelsels (artikel 31 van het terugtrekkingsakkoord).

               Op 19 december 2018 nam de Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels Besluit nr. F3
                  10
                aan betreffende de interpretatie van artikel 68 van Verordening (EG) nr. 883/2004 met betrekking tot de methode voor de berekening van de aanvullende toeslag. Dit besluit is van toepassing sinds 16 juli 2019; het is echter niet in deel I van bijlage I opgenomen en moet eraan worden toegevoegd.

               Op 27 juni 2019 nam de Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels Besluit Nr. E7
                  11
                aan betreffende praktische regelingen voor samenwerking en gegevensuitwisseling die van toepassing zijn sinds 3 juli 2019 totdat het systeem voor de elektronische uitwisseling van gegevens betreffende sociale zekerheid (EESSI) volledig ten uitvoer wordt gelegd in de lidstaten. Dit besluit is echter niet in bijlage I bij het terugtrekkingsakkoord opgenomen en moet eraan worden toegevoegd.

               4.Rechtsgrondslag

               Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van “de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst”.

               Het door het Gemengd Comité vast te stellen besluit is een handeling met rechtsgevolgen. De beoogde handeling zal overeenkomstig artikel 166, lid 2, van het terugtrekkingsakkoord bindend zijn voor de partijen.

               De beoogde handeling strekt niet tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van het akkoord.

               De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 218, lid 9, VWEU.

               De beoogde handeling strekt er uitsluitend toe, enerzijds, het akkoord te wijzigen om een aantal omissies en tekortkomingen te verhelpen zonder essentiële elementen ervan te veranderen en, anderzijds, het akkoord te wijzigen in een geval waarin specifiek is voorzien.

               Het akkoord is gesloten met artikel 50, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie als grondslag.

               Bijgevolg, overeenkomstig het basisbeginsel dat een handeling enkel kan worden gewijzigd bij een handeling van dezelfde aard, is artikel 50, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie de materiële rechtsgrondslag van het voorgestelde besluit.

               4.1.Conclusie

               De rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is artikel 50, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie in samenhang met artikel 218, lid 9, VWEU.

               5.Bekendmaking van de beoogde handeling

               Aangezien dit besluit het terugtrekkingsakkoord zal wijzigen, is het passend dat besluit na de vaststelling ervan bekend te maken in het Publicatieblad van de Europese Unie.

               2020/0079 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               tot bepaling van het standpunt dat namens de Europese Unie in het Gemengd Comité dat is ingesteld bij het Akkoord over de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland uit de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie moet worden ingenomen over een besluit tot wijziging van dat akkoord

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 50, lid 2,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Het Akkoord over de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland uit de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (hierna “het terugtrekkingsakkoord” genoemd) is door de Unie gesloten bij Besluit (EU) 2020/135
                  12
                 van de Raad van 30 januari 2020 en is op 1 februari 2020 in werking getreden.

               (2)In artikel 164, lid 5, onder d), van het terugtrekkingsakkoord is bepaald dat het Gemengd Comité besluiten kan vaststellen tot wijziging van dat akkoord, mits dergelijke wijzigingen nodig zijn om fouten te corrigeren, omissies of andere tekortkomingen te verhelpen, of op te treden in verband met situaties die niet waren voorzien toen het akkoord werd ondertekend, en mits dergelijke besluiten geen wijzigingen inhouden van de essentiële elementen van het akkoord. Krachtens artikel 166, lid 2, van het terugtrekkingsakkoord zijn de besluiten van het Gemengd Comité bindend voor de Unie en het Verenigd Koninkrijk en voeren de Unie en het Verenigd Koninkrijk deze besluiten uit. Zij hebben hetzelfde rechtsgevolg als het terugtrekkingsakkoord. Overeenkomstig artikel 182 van het terugtrekkingsakkoord maakt het Protocol inzake Ierland/Noord-Ierland integrerend deel uit van dat akkoord.

               (3)Sommige in het terugtrekkingsakkoord gestelde termijnen waren reeds verstreken toen het in werking trad en moeten daarom voor de rechtszekerheid worden gewijzigd, met de bijbehorende aanpassingen.

               (4)Over subsidies in het kader van het Fonds voor onderzoek inzake kolen en staal die aan begunstigden uit het Verenigd Koninkrijk zijn toegekend vóór het einde van de overgangsperiode, is niets bepaald in artikel 145 van het terugtrekkingsakkoord, dat derhalve op dit punt moet worden aangevuld om rechtszekerheid te verschaffen over lopende subsidies.

               (5)Per vergissing zijn twee besluiten van de Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels niet opgenomen in de lijst in deel I van bijlage I bij het terugtrekkingsakkoord en zijn acht handelingen die essentieel zijn voor de toepassing van de internemarktregels voor goederen op Noord-Ierland niet opgenomen in bijlage 2 bij het Protocol inzake Ierland/Noord-Ierland. Deze besluiten en handelingen moeten derhalve worden toegevoegd aan die bijlagen. Voorts zijn drie toelichtingen nodig voor de nadere omschrijving van het toepassingsgebied van sommige in de bijlage 2 bij het Protocol inzake Ierland/Noord-Ierland opgesomde specifieke handelingen. Die toelichtingen moeten derhalve worden toegevoegd aan bijlage 2 bij het Protocol inzake Ierland/Noord-Ierland.

               (6)Om deze omissies en tekortkomingen te verhelpen, dient het Gemengd Comité op grond van artikel 164, lid 5, onder d), van het terugtrekkingsakkoord een besluit vast te stellen.

               (7)Het is dus passend het standpunt te bepalen dat namens de Unie moet worden ingenomen in het Gemengd Comité,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het standpunt dat namens de Unie in het bij het terugtrekkingsakkoord ingestelde Gemengd Comité moet worden ingenomen over een besluit van het Gemengd Comité op grond van artikel 164, lid 5, onder d), bestaat erin het terugtrekkingsakkoord als volgt te wijzigen:

               1)In artikel 135 worden in de titel de woorden “begrotingen van de Unie voor de jaren 2019 en 2020” door de woorden “begroting van de Unie voor het jaar 2020” en in lid 1 de woorden “de jaren 2019 en” door de woorden “het jaar” vervangen;

               2)In artikel 137, in de titel en in de eerste alinea van lid 1, worden de woorden “2019 en” geschrapt;

               3)Artikel 143, lid 1, wordt als volgt gewijzigd:

               (a)in de tweede alinea wordt “31 juli 2019” vervangen door “31 juli 2020”;

               (b)de derde alinea wordt vervangen door:

               “In de geconsolideerde rekeningen van de Unie voor 2020 worden de betalingen uit de voorzieningen bedoeld in de tweede alinea, onder b), vanaf de datum van inwerkingtreding van dit akkoord tot en met 31 december 2020 openbaar gemaakt voor dezelfde financiële verrichtingen als de verrichtingen die in dit lid worden bedoeld, maar waartoe op of na de datum van inwerkingtreding van dit akkoord wordt besloten.”;

               4)In artikel 144, lid 1, tweede alinea, wordt “31 juli 2019” vervangen door “31 juli 2020”;

               5)Aan artikel 145 wordt de volgende alinea toegevoegd:

               “Ten aanzien van projecten waarvoor tot het einde van de overgangsperiode subsidieovereenkomsten zijn ondertekend in het kader van het bij Protocol 37 bij het Verdrag betreffende de Europese Unie en bij het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie opgerichte Fonds voor onderzoek inzake kolen en staal, blijft het toepasselijke recht van de Unie na het einde van de overgangsperiode en tot de afsluiting van de projecten van toepassing op en in het Verenigd Koninkrijk. Het toepasselijke recht van de Unie omvat met name de volgende bepalingen, met inbegrip van eventuele wijzigingen van die bepalingen, ongeacht de datum van vaststelling, inwerkingtreding of toepassing van de wijziging:

               (a)Beschikkingen 2003/76/EG
                  13
               , 2003/77/EG
                  14
                en 2008/376/EG
                  15
                van de Raad;

               (b)de in artikel 138, lid 2, onder a) en c)-e), bedoelde handelingen.”;

               6)Artikel 150 wordt als volgt gewijzigd:

               (a)lid 4 wordt als volgt gewijzigd:

               i)in de vierde zin wordt “15 december” vervangen door “15 oktober” en “2019” door “2020”;

               ii)in de vijfde zin wordt “15 december 2030” vervangen door “15 oktober 2031”;

               (b)lid 8 wordt als volgt gewijzigd:

               i)in de eerste alinea wordt “2019” vervangen door “2020”;

               ii)in de eerste zin van de tweede alinea wordt “2020” vervangen door “2021”.

               7)In bijlage 2 bij het Protocol inzake Ierland/Noord-Ierland worden de volgende toelichtingen ingevoegd:

               (a)In punt “4. Algemene handelsaspecten”, in het streepje betreffende “Verordening (EU) nr. 978/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 houdende toepassing van een schema van algemene tariefpreferenties en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 732/2008 van de Raad”:

               “Onverminderd het feit dat de tariefpreferenties voor voor het stelsel van algemene preferenties van de Unie in aanmerking komende landen van toepassing zijn in het Verenigd Koninkrijk met betrekking tot Noord-Ierland:

               –wordt, wanneer in artikel 9, lid 1, onder c), ii), en in Hoofdstuk VI [Bepalingen inzake vrijwaring en toezicht] van Verordening (EU) 978/2012 wordt verwezen naar “lidstaten”, daaronder niet het Verenigd Koninkrijk met betrekking tot Noord-Ierland begrepen;

               –wordt, wanneer in artikel 2, onder k), en in Hoofdstuk VI [Bepalingen inzake vrijwaring en toezicht] van Verordening (EU) 978/2012 wordt verwezen naar “de markt van de Unie”, daaronder niet de markt van het Verenigd Koninkrijk met betrekking tot Noord-Ierland begrepen; en

               –worden, wanneer in Verordening (EU) 978/2012 wordt verwezen naar “producenten in de Unie” en “het bedrijfsleven van de Unie”, daaronder respectievelijk niet de producenten en het bedrijfsleven van het Verenigd Koninkrijk met betrekking tot Noord-Ierland begrepen.”

               (b)In punt “5. Handelsbeschermingsinstrumenten” na de titel:

               “Onverminderd het feit dat de handelsbeschermingsmaatregelen van de Unie van toepassing zijn in het Verenigd Koninkrijk met betrekking tot Noord-Ierland wordt, wanneer in Verordening (EU) 2016/1036, Verordening (EU) 2016/1037, Verordening (EU) 2015/478 en Verordening 2015/755 wordt verwezen naar “lidstaten” of “Unie”, daaronder niet het Verenigd Koninkrijk met betrekking tot Noord-Ierland begrepen. Bovendien kunnen importeurs die antidumping- of compenserende rechten hebben betaald bij invoer van goederen die in Noord-Ierland zijn ingeklaard, terugbetaling daarvan uitsluitend aanvragen op grond van artikel 11, lid 8, van Verordening (EU) 2016/1036 of artikel 21 van Verordening (EU) 2016/1037 respectievelijk.”

               (c)In punt “6. Verordeningen inzake bilaterale vrijwaring” na de titel:

               “Onverminderd het feit dat de bilaterale vrijwaringsmaatregelen van de Unie van toepassing zijn in het Verenigd Koninkrijk met betrekking tot Noord-Ierland wordt, wanneer in de hierna vermelde verordeningen wordt verwezen naar “lidstaten” of “Unie”, daaronder niet het Verenigd Koninkrijk met betrekking tot Noord-Ierland begrepen.”

               8)In bijlage 2 bij het Protocol inzake Ierland/Noord-Ierland worden de volgende handelingen toegevoegd:

               –In punt “6. Verordeningen inzake bilaterale vrijwaring”: Verordening (EU) 2019/287 van het Europees Parlement en de Raad tot uitvoering van de bilaterale vrijwaringsclausules en andere mechanismen die de tijdelijke intrekking mogelijk maken van preferenties in bepaalde handelsovereenkomsten tussen de Europese Unie en derde landen
                  16
               ;

               –In punt “23. Chemische stoffen en hetgeen daarmee verband houdt”: Verordening (EG) nr. 111/2005 van de Raad houdende voorschriften voor het toezicht op de handel tussen de Gemeenschap en derde landen in drugsprecursoren
                  17
               ;

               –In punt “25. Afvalstoffen”: Richtlijn (EU) 2019/904 betreffende de vermindering van de effecten van bepaalde kunststofproducten op het milieu
                  18
               ;

               –In punt “29. Levensmiddelen — algemeen”: Richtlijn 2011/91/EU betreffende de vermeldingen of merktekens die het mogelijk maken de partij waartoe een levensmiddel behoort te identificeren
                  19
               ;

               –In punt “42. Teeltmateriaal”: Richtlijn 66/401/EEG van de Raad van 14 juni 1966 betreffende het in de handel brengen van zaaizaad van groenvoedergewassen
                  20
               ; Richtlijn 98/56/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende het in de handel brengen van teeltmateriaal van siergewassen
                  21
               ; en Richtlijn 2008/72/EG van de Raad van 15 juli 2008 betreffende het in de handel brengen van teeltmateriaal en plantgoed van groentegewassen, met uitzondering van zaad
                  22

               –In punt “47. Overig”: Verordening (EU) 2019/880 van het Europees Parlement en de Raad betreffende het binnenbrengen en de invoer van cultuurgoederen
                  23
               .

               9)In deel I van bijlage I bij het terugtrekkingsakkoord worden de volgende handelingen toegevoegd:

               –In het punt “Elektronische uitwisseling van gegevens (E-reeks)”: Besluit Nr. E7 van de Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels betreffende praktische regelingen voor samenwerking en gegevensuitwisseling totdat het systeem voor de elektronische uitwisseling van gegevens betreffende sociale zekerheid (EESSI) volledig ten uitvoer wordt gelegd in de lidstaten
                  24
               ;

               –In het punt “Gezinsuitkeringen (F-reeks)”: Besluit nr. F3
                  25
                van de Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels betreffende de interpretatie van artikel 68 van Verordening (EG) nr. 883/2004 met betrekking tot de methode voor de berekening van de aanvullende toeslag.

               Artikel 2

               Het besluit van het Gemengd Comité wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

               Artikel 3

               Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt vastgesteld.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        PB L 155 van 12.6.2019, blz. 1.

                     (2)

                        PB L 334 van 16.12.2011, blz. 1.

                     (3)

                        PB 125 van 11.7.1966, blz. 2298-2308.

                     (4)

                        PB L 226 van 13.8.1998, blz. 16–23.

                     (5)

                        PB L 205 van 1.8.2008, blz. 28-39.

                     (6)

                        PB L 22 van 26.1.2005, blz. 1.

                     (7)

                        PB L 151 van 7.6.2019, blz. 1.

                     (8)

                        PB L 53 van 22.2.2019, blz. 1.

                     (9)

                        PB L 303 van 31.10.2012, blz. 1.

                     (10)

                        PB C 215 van 26.6.2019, blz. 2.

                     (11)

                        PB C 73 van 6.3.2020, blz. 5.

                     (12)

                        PB L 29 van 31.1.2020, blz. 1.

                     (13)

                        Beschikking 2003/76/EG van de Raad van 1 februari 2003 tot vaststelling van de bepalingen die nodig zijn voor de uitvoering van het aan het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap gehechte Protocol betreffende de financiële gevolgen van de beëindiging van het EGKS-Verdrag en betreffende het Fonds voor onderzoek inzake kolen en staal (PB L 29 van 5.2.2003, blz. 22).

                     (14)

                        Beschikking 2003/77/EG van 1 februari 2003 tot vaststelling van de financiële meerjarenrichtsnoeren voor het beheer van de activa van de EGKS in liquidatie en, wanneer de liquidatie is afgesloten, van de activa van het Fonds voor onderzoek inzake kolen en staal (PB L 29 van 5.2.2003, blz. 25)

                     (15)

                        Beschikking 2008/376/EG van de Raad van 29 april 2008 inzake de vaststelling van het onderzoeksprogramma van het Fonds voor onderzoek inzake kolen en staal en inzake de technische meerjarenrichtsnoeren voor dat programma (PB L 130 van 20.5.2008, blz. 7).

                     (16)

                        PB L 53 van 22.2.2019, blz. 1.

                     (17)

                        PB L 22 van 26.1.2005, blz. 1.

                     (18)

                        PB L 155 van 12.6.2019, blz. 1.

                     (19)

                        PB L 334 van 16.12.2011, blz. 1.

                     (20)

                        PB 125 van 11.7.1966, blz. 2298-2308.

                     (21)

                        PB L 226 van 13.8.1998, blz. 16–23.

                     (22)

                        PB L 205 van 1.8.2008, blz. 28-39.

                     (23)

                        PB L 151 van 7.6.2019, blz. 1.

                     (24)

                        PB C 73 van 6.3.2020, blz. 5.

                     (25)

                        PB C 215 van 26.6.2019, blz. 2.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 29.6.2021
            COM(2021) 353 final
            2021/0174(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie voor de periode 2021-2026 moet worden ingenomen in het Gespecialiseerd Comité voor de visserij dat is opgericht bij de Handels- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, enerzijds, en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, anderzijds

               TOELICHTING

               1.Onderwerp van het voorstel

               Het voorstel betreft een besluit van de Raad tot vaststelling van het standpunt dat namens de EU moet worden ingenomen in het Gespecialiseerd Comité voor de visserij dat is opgericht krachtens artikel 8, lid 1, punt q), van de Handels- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, enerzijds, en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, anderzijds
                  1
                (Handels- en samenwerkingsovereenkomst voor de periode 2021-2026). Dit standpunt heeft betrekking op de taken van het Gespecialiseerd Comité voor de visserij, waaronder de vaststelling van handelingen met rechtsgevolgen in het kader van de Handels- en samenwerkingsovereenkomst.

               2.Achtergrond van het voorstel

               2.1.Handels- en samenwerkingsovereenkomst tussen de EU en het VK

               De Handels- en samenwerkingsovereenkomst bevat preferentiële regelingen op gebieden als de handel in goederen en diensten, digitale handel, intellectuele eigendom, overheidsopdrachten, luchtvaart en wegvervoer, energie, visserij, coördinatie van de sociale zekerheid, rechtshandhaving en justitiële samenwerking in strafzaken, thematische samenwerking en deelname aan programma’s van de Unie. De bepalingen ervan moeten zorgen voor een gelijk speelveld en eerbiediging van de grondrechten. De Handels- en samenwerkingsovereenkomst werd voorlopig toegepast vanaf 1 januari 2021 en is op 1 mei 2021 in werking getreden.

               2.2.Gespecialiseerd Comité voor de visserij

               Bij artikel 8, lid 1, punt q), van de Handels- en samenwerkingsovereenkomst is het Gespecialiseerd Comité voor de visserij opgericht. Artikel 508 van de Handels- en samenwerkingsovereenkomst bevat een niet-uitputtende opsomming van de taken en bevoegdheidsgebieden van het Gespecialiseerd Comité voor de visserij.

               Krachtens artikel 8, lid 4, van de Handels- en samenwerkingsovereenkomst is het Gespecialiseerd Comité voor de visserij binnen zijn bevoegdheidsgebied bevoegd om:

               ·toe te zien op de uitvoering en die uitvoering te evalueren en de goede werking van deze overeenkomst of eventuele aanvullende overeenkomsten te verzekeren;

               ·de Partnerschapsraad bij te staan bij de uitvoering van zijn taken, en in het bijzonder aan de Partnerschapsraad verslag uit te brengen en alle door de Partnerschapsraad opgedragen taken uit te voeren;

               ·besluiten vast te stellen, met inbegrip van wijzigingen, en aanbevelingen te doen over alle aangelegenheden waarin deze overeenkomst of eventuele aanvullende overeenkomsten voorzien of waarvoor de Partnerschapsraad zijn bevoegdheden overeenkomstig artikel 7, lid 4, punt f), van de Handels- en samenwerkingsovereenkomst aan een gespecialiseerd comité heeft gedelegeerd;

               ·technische kwesties te bespreken die voortvloeien uit de uitvoering van deze overeenkomst of eventuele aanvullende overeenkomsten;

               ·de Partijen een forum te verschaffen om informatie uit te wisselen, beste praktijken te bespreken en ervaringen met de uitvoering te delen;

               ·werkgroepen op te richten, te superviseren, te coördineren en op te heffen, en

               ·een forum voor overleg te verschaffen op grond van artikel 738, lid 7, van de Handels- en samenwerkingsovereenkomst.

               Overeenkomstig artikel 8, lid 10, van de Handels- en samenwerkingsovereenkomst en in afwijking van artikel 8, lid 9, van de Handels- en samenwerkingsovereenkomst kan het Gespecialiseerd Comité voor de visserij zijn eigen reglement van orde vaststellen en dat nadien wijzigen.

               Op grond van artikel 508, lid 1, van de Handels- en samenwerkingsovereenkomst kan het Gespecialiseerd Comité voor de visserij met name:

               ·een forum bieden voor discussie en samenwerking op het gebied van duurzaam visserijbeheer;

               ·overwegen meerjarenstrategieën voor instandhouding en beheer te ontwikkelen die dienen als basis voor de vaststelling van TAC’s en andere beheersmaatregelen;

               ·meerjarenstrategieën ontwikkelen voor de instandhouding en het beheer van quotumvrije bestanden;

               ·maatregelen inzake visserijbeheer en instandhouding onderzoeken, met inbegrip van noodmaatregelen en maatregelen ter waarborging van de selectiviteit van de vangst;

               ·methoden onderzoeken voor het verzamelen van gegevens voor wetenschappelijke doeleinden en doeleinden op het gebied van visserijbeheer, voor het uitwisselen van deze gegevens (met inbegrip van informatie die relevant is voor monitoring, controle en handhaving van de naleving) en voor het raadplegen van wetenschappelijke organen over het beste beschikbare wetenschappelijke advies;

               ·maatregelen ter waarborging van de naleving van de toepasselijke regels onderzoeken, waaronder gezamenlijke programma’s voor controle, monitoring en toezicht en de uitwisseling van gegevens die het monitoren van de benutting van de vangstmogelijkheden gemakkelijker maken, alsmede controle en handhaving;

               ·richtsnoeren opstellen voor de vaststelling van voorlopige TAC’s voor bijzondere bestanden;

               ·voorbereidingen treffen voor het jaarlijks overleg;

               ·kwesties met betrekking tot de aanwijzing van aanlandingshavens onderzoeken, met inbegrip van het faciliteren van de tijdige kennisgeving door de Partijen van dergelijke aanwijzingen en van alle wijzigingen in die aanwijzingen;

               ·tijdschema’s vaststellen voor de kennisgeving van nieuwe maatregelen inzake visserijbeheer en voor de mededeling van de lijsten van vaartuigen waarvoor vismachtigingen of -vergunningen worden gewenst, alsmede de kennisgeving aan de andere Partij van het voornemen om totale toegestane vangsten (TAC’s) vast te stellen dan wel te wijzigen voor de in bijlage 37 bij de Handels- en samenwerkingsovereenkomst vermelde bestanden;

               ·een forum bieden voor overleg over verdere specifieke toegangsvoorwaarden voor: a) de overeengekomen vangstmogelijkheden, b) meerjarenstrategieën voor quotumvrije bestanden, en c) technische en instandhoudingsmaatregelen en een forum voor overleg over de in artikel 506, lid 4, van de Handels- en samenwerkingsovereenkomst genoemde aangelegenheden;

               ·richtsnoeren ontwikkelen ter ondersteuning van de praktische toepassing van de toegang tot de wateren (artikel 500 van de Handels- en samenwerkingsovereenkomst);

               ·een mechanisme ontwikkelen voor vrijwillige overdrachten van vangstmogelijkheden tussen de Partijen binnen het jaar; en

               ·de toepassing en uitvoering in overweging nemen van artikel 502 betreffende specifieke toegangsregelingen inzake het baljuwschap Guernsey, het baljuwschap Jersey en Man en de toepassing en uitvoering in overweging nemen van artikel 503 van de Handels- en samenwerkingsovereenkomst betreffende kennisgevingstermijnen voor de invoer en de rechtstreekse aanlanding van visserijproducten.

               2.3.Beoogde handelingen van het Gespecialiseerd Comité voor de visserij

               Krachtens artikel 508, lid 2, van de Handels- en samenwerkingsovereenkomst kan het Gespecialiseerd Comité voor de visserij handelingen of maatregelen, met inbegrip van besluiten en aanbevelingen, vaststellen:

               ·ter vastlegging van zaken die door de Partijen zijn overeengekomen na overleg uit hoofde van artikel 498 van de Handels- en samenwerkingsovereenkomst;

               ·voor de in lid 1, punten b), c), d), e), f), g), i), j), l), m) en n), van artikel 508 van de Handels- en samenwerkingsovereenkomst bedoelde aangelegenheden;

               ·tot wijziging van de lijst van reeds bestaande internationale verplichtingen, zoals bedoeld in artikel 496, lid 2, van de Handels- en samenwerkingsovereenkomst;

               ·voor enig ander aspect van de samenwerking op het gebied van duurzaam visserijbeheer uit hoofde van de visserijrubriek van de Handels- en samenwerkingsovereenkomst; en

               ·voor de modaliteiten van een herziening uit hoofde van artikel 510 van de Handels- en samenwerkingsovereenkomst.

               Dergelijke maatregelen zijn bedoeld ter uitvoering van de visserijrubriek van de Handels- en samenwerkingsovereenkomst.

               3.Namens de EU in te nemen standpunt

               Overeenkomstig artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) stelt de Raad op voorstel van de Commissie het standpunt vast dat namens de Unie moet worden ingenomen in het Gespecialiseerd Comité voor de visserij ten aanzien van besluiten die op grond van artikel 508, lid 2, van de Handels- en samenwerkingsovereenkomst worden vastgesteld.

               De standpunten in het Gespecialiseerd Comité voor de visserij moeten volgens een tweeledige aanpak worden bepaald. Eerst moeten in een besluit van de Raad de beginselen en beleidslijnen voor het EU-standpunt voor meerdere jaren worden vastgelegd. Vervolgens moet voor elke vergadering waarin het Gespecialiseerd Comité voor de visserij kan worden verzocht handelingen of maatregelen met rechtsgevolgen aan te nemen, het standpunt worden aangevuld met non-papers die door de Commissie zijn opgesteld en in de werkgroep van de Raad zijn besproken.

               Met het onderhavige voorstel wordt het standpunt van de EU in het Gespecialiseerd Comité voor de visserij beschreven. Het voorstel geeft uitvoering aan de beginselen en beleidslijnen van het gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB) zoals vastgelegd in Verordening (EU) nr. 1380/2013, en met name de artikelen 2, 28 en 33. Het geeft ook uitvoering aan de bepalingen van de meerjarenplannen zoals vastgelegd in Verordening (EU) 2018/973 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2018 tot vaststelling van een meerjarenplan voor demersale bestanden in de Noordzee
                  2
                en Verordening (EU) 2019/472 tot vaststelling van een meerjarenplan voor bestanden die worden gevangen in de westelijke wateren
                  3
               .

               Het voorstel sluit aan bij de doelstellingen en beginselen van artikel 494 van de Handels- en samenwerkingsovereenkomst en bij de specifieke kenmerken van de visserijrubriek van de Handels- en samenwerkingsovereenkomst. Het bevat ook de standaardprocedure voor de jaarlijkse nadere bepaling van het in het Gespecialiseerd Comité voor de visserij in te nemen standpunt van de EU.

               Overeenkomstig artikel 218, lid 10, VWEU en Besluit (EU) 2021/689 van de Raad
                  4
                moet het Europees Parlement onverwijld en ten volle worden geïnformeerd over de activiteiten van het Gespecialiseerd Comité voor de visserij, met inachtneming van de nodige regelingen om de vertrouwelijkheid te waarborgen. In de regel zal de Commissie de informatie aan het Europees Parlement verstrekken via de bevoegde parlementaire commissie, waaronder de briefing en debriefing voor en na de vergaderingen van het Gespecialiseerd Comité voor de visserij, alsmede alle documenten met betrekking tot de vergaderingen van dit comité, en wel op hetzelfde moment waarop de Commissie deze met de Raad deelt.

               Deze werkwijze moet berusten op het beginsel van wederzijdse loyale samenwerking tussen de instellingen van de Unie, zoals neergelegd in artikel 13, lid 2, VEU.

               4.Rechtsgrondslag

               4.1.Procedurele rechtsgrondslag

               4.1.1.Beginselen

               Artikel 218, lid 9, VWEU voorziet in de vaststelling van een besluit van de Raad tot bepaling van “de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst”.

               Het begrip “handelingen met rechtsgevolgen” omvat handelingen die rechtsgevolgen hebben uit hoofde van de op het betrokken lichaam toepasselijke volkenrechtelijke bepalingen. Onder dit begrip vallen ook instrumenten die volkenrechtelijk niet bindend zijn, maar wel een “beslissende invloed [kunnen hebben] op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt”
                  5
               .

               4.1.2.Toepassing op het onderhavige geval

               Het Gespecialiseerd Comité voor de visserij is een lichaam dat is opgericht krachtens een internationale overeenkomst, namelijk de Handels- en samenwerkingsovereenkomst.

               De maatregelen van het Gespecialiseerd Comité voor de visserij kunnen voor de Partijen bindend zijn overeenkomstig artikel 10 van de Handels- en samenwerkingsovereenkomst, waarin het volgende is bepaald: “De besluiten die door de Partnerschapsraad of, in voorkomend geval, door een comité worden vastgesteld, zijn bindend voor de Partijen en voor alle bij deze overeenkomst of eventuele aanvullende overeenkomsten opgerichte organen, met inbegrip van het scheidsgerecht als bedoeld in deel zes, titel I. Aanbevelingen hebben geen bindende kracht.”.

               Aanbevelingen en andere handelingen of maatregelen van het Gespecialiseerd Comité voor de visserij kunnen een beslissende invloed hebben op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt, ook al hebben ze geen bindende werking uit hoofde van het internationaal recht. De handelingen of maatregelen van het Gespecialiseerd Comité voor de visserij zullen niet tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de Handels- en samenwerkingsovereenkomst strekken.

               De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 218, lid 9, VWEU.

               4.2.Materiële rechtsgrondslag

               4.2.1.Beginselen

               De materiële rechtsgrondslag voor een overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU vast te stellen besluit wordt in de eerste plaats bepaald door de doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling ten aanzien waarvan namens de Unie een standpunt wordt ingenomen. Wanneer het een tweeledige doelstelling heeft of bestaat uit twee componenten, waarvan er een kan worden gezien als hoofddoelstelling of hoofdcomponent, wat betekent dat de andere doelstelling of de andere component slechts ondergeschikt is, moet het overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU vast te stellen besluit op één materiële rechtsgrondslag worden gebaseerd, namelijk die welke vereist is voor de hoofddoelstelling of hoofdcomponent dan wel de belangrijkste doelstelling of component.

               Wanneer een beoogde handeling tegelijkertijd meerdere onlosmakelijk met elkaar verbonden doelstellingen of componenten heeft, zonder dat de ene ondergeschikt is aan de andere, moet een overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU vast te stellen besluit bij wijze van uitzondering de verschillende desbetreffende rechtsgrondslagen als materiële rechtsgrondslag hebben.

               4.2.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De doelstelling en de inhoud van het beoogde besluit hebben in de eerste plaats betrekking op de visserij. Verordening (EU) nr. 1380/2013 vormt de rechtsgrondslag voor de beginselen die in dit standpunt tot uiting moeten komen.

               Het voorgestelde besluit berust derhalve op artikel 43 VWEU.

               4.3.Conclusie

               De rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is artikel 43 VWEU, in samenhang met artikel 218, lid 9, VWEU.

               2021/0174 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie voor de periode 2021-2026 moet worden ingenomen in het Gespecialiseerd Comité voor de visserij dat is opgericht bij de Handels- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, enerzijds, en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, anderzijds

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 43, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Op 29 april 2021 heeft de Raad Besluit (EU) 2021/689
                  6
                betreffende de sluiting van de Handels- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, enerzijds, en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, anderzijds
                  7
                (“de Handels- en samenwerkingsovereenkomst”) vastgesteld. De Handels- en samenwerkingsovereenkomst is op 1 mei 2021 in werking getreden.

               (2)Bij artikel 8, lid 1, punt q), van de Handels- en samenwerkingsovereenkomst is het Gespecialiseerd Comité voor de visserij opgericht. Zijn bevoegdheden zijn vastgelegd in artikel 8, lid 4, van de Handels- en samenwerkingsovereenkomst.

               (3)Op grond van artikel 8, lid 4, punt f), van de Handels- en samenwerkingsovereenkomst is het Gespecialiseerd Comité voor de visserij bevoegd om werkgroepen op te richten, te superviseren, te coördineren en op te heffen.

               (4)Overeenkomstig artikel 8, lid 10, van de Handels- en samenwerkingsovereenkomst en in afwijking van artikel 8, lid 9, kan het Gespecialiseerd Comité voor de visserij zijn eigen reglement van orde vaststellen en dat nadien wijzigen.

               (5)Artikel 508 van de Handels- en samenwerkingsovereenkomst bevat een niet-uitputtende opsomming van de taken en bevoegdheidsgebieden van het Gespecialiseerd Comité voor de visserij.

               (6)Het Gespecialiseerd Comité voor de visserij is verantwoordelijk voor de vaststelling van maatregelen, met inbegrip van besluiten en aanbevelingen, ter ondersteuning van de doelstellingen van artikel 494 van de Handels- en samenwerkingsovereenkomst, en met name samenwerking om te waarborgen dat visserijactiviteiten voor gedeelde bestanden in de wateren van de Partijen uit economisch oogpunt duurzaam zijn op lange termijn en bijdragen aan de totstandbrenging van economische en sociale voordelen, waarbij de rechten en verplichtingen van onafhankelijke kuststaten zoals uitgeoefend door de Partijen ten volle worden geëerbiedigd, en ter ondersteuning van de doelstelling om gedeelde bestanden te exploiteren op niveaus die gericht zijn op het geleidelijke herstel en behoud van populaties van gevangen soorten boven een biomassaniveau dat de maximale duurzame opbrengst kan opleveren. Dergelijke maatregelen kunnen voor de Unie bindend worden.

               (7)In Verordening (EU) nr. 1380/2013 van het Europees Parlement en de Raad
                  8
                is bepaald dat de Unie er borg voor moet staan dat de activiteiten in het kader van de visserij en de aquacultuur uit ecologisch oogpunt duurzaam op lange termijn zijn en worden beheerd op een manier die strookt met de doelstellingen voordelen te realiseren op economisch en sociaal gebied en op het gebied van werkgelegenheid, alsmede bij te dragen tot de beschikbaarheid van voedselvoorraden. In die verordening is bepaald dat de Unie beheers- en instandhoudingsmaatregelen moet nemen op basis van het beste beschikbare wetenschappelijke advies, steun moet verlenen aan de ontwikkeling van wetenschappelijke kennis en wetenschappelijk advies, teruggooi geleidelijk moet uitbannen en vangstmethoden moet bevorderen die bijdragen tot selectievere visserij, tot het zoveel mogelijk voorkomen en beperken van ongewenste vangsten en tot visserij met een lage impact op het mariene ecosysteem en de visbestanden. In Verordening (EU) nr. 1380/2013 is specifiek bepaald dat de Unie die doelstellingen en beginselen moet toepassen in het kader van haar externe visserijbetrekkingen.

               (8)Het is passend om het standpunt te bepalen dat namens de Unie moet worden ingenomen in de vergaderingen van het Gespecialiseerd Comité voor de visserij met betrekking tot handelingen van het Gespecialiseerd Comité voor de visserij die bindend zijn voor de Unie of die een beslissende invloed kunnen hebben op de inhoud van het recht van de Unie.

               (9)Het Europees Parlement moet onverwijld en ten volle worden geïnformeerd, zoals bepaald in artikel 218, lid 10, VWEU, zodat het zijn prerogatieven onverkort kan uitoefenen overeenkomstig de Verdragen.

               (10)In het licht van de steeds veranderende aard van de onder de Handels- en samenwerkingsovereenkomst vallende visbestanden en de daaruit volgende noodzaak voor de Unie om in haar standpunt rekening te houden met nieuwe ontwikkelingen zoals nieuwe wetenschappelijke en andere relevante informatie die voor of tijdens de vergaderingen van het Gespecialiseerd Comité voor de visserij wordt gepresenteerd, moeten voor de jaarlijkse nadere bepaling van het standpunt van de Unie voor de periode 2021-2026 procedures worden vastgesteld overeenkomstig het beginsel van loyale samenwerking tussen de instellingen van de Unie zoals dat in artikel 13, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie is neergelegd,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen in de vergaderingen van het bij artikel 8, lid 1, punt q), van de Handels- en samenwerkingsovereenkomst opgerichte Gespecialiseerd Comité voor de visserij, wordt vastgesteld in de bijlagen I en II.

               Artikel 2

               De nadere bepaling van het standpunt van de Unie dat in de vergaderingen van het in artikel 1 bedoelde Gespecialiseerd Comité voor de visserij moet worden ingenomen, wordt vastgesteld overeenkomstig bijlage III.

               Artikel 3

               Het in artikel 1 bedoelde standpunt van de Unie wordt uiterlijk op 30 juni 2026 door de Raad beoordeeld en, in voorkomend geval, op voorstel van de Commissie door hem herzien.

               Dit besluit is gericht tot de Commissie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        PB L 149 van 30.4.2021, blz. 10.

                     (2)

                        Verordening (EU) 2018/973 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2018 tot vaststelling van een meerjarenplan voor demersale bestanden in de Noordzee en de visserijen die deze bestanden exploiteren, tot vastlegging van nadere bepalingen ter uitvoering van de aanlandingsverplichting in de Noordzee en tot intrekking van Verordeningen (EG) nr. 676/2007 en (EG) nr. 1342/2008 van de Raad, PB L 179 van 16.7.2018, blz. 1.

                     (3)

                        Verordening (EU) 2019/472 van het Europees Parlement en de Raad van 19 maart 2019 tot vaststelling van een meerjarenplan voor bestanden die worden gevangen in de westelijke wateren en daaraan grenzende wateren en voor de visserijen die deze bestanden exploiteren, tot wijziging van Verordeningen (EU) 2016/1139 en (EU) 2018/973, en tot intrekking van Verordeningen (EG) nr. 811/2004, (EG) nr. 2166/2005, (EG) nr. 388/2006, (EG) nr. 509/2007 en (EG) nr. 1300/2008 van de Raad, PB L 83 van 25.3.2019, blz. 1.

                     (4)

                        Besluit (EU) 2021/689 van de Raad van 29 april 2021 betreffende de sluiting, namens de Unie, van de Handels- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, enerzijds, en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, anderzijds, en van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland inzake beveiligingsprocedures voor de uitwisseling en bescherming van gerubriceerde gegevens, PB L 149 van 30.4.2021, blz. 2.

                     (5)

                        Arrest van het Hof van Justitie van 7 oktober 2014, Duitsland/Raad, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, punten 61 tot en met 64.

                     (6)

                        PB L 149 van 30.4.2021, blz. 2.

                     (7)

                        PB L 149 van 30.4.2021, blz. 10.

                     (8)

                        Verordening (EU) nr. 1380/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2013 inzake het gemeenschappelijk visserijbeleid, tot wijziging van Verordeningen (EG) nr. 1954/2003 en (EG) nr. 1224/2009 van de Raad en tot intrekking van Verordeningen (EG) nr. 2371/2002 en (EG) nr. 639/2004 van de Raad en Besluit 2004/585/EG van de Raad (PB L 354 van 28.12.2013, blz. 22).

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 29.6.2021
            COM(2021) 353 final
            BIJLAGEN
            bij
            Voorstel voor een Besluit van de Raad
            betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie voor de periode 2021-2026 moet worden ingenomen in het Gespecialiseerd Comité voor de visserij dat is opgericht bij de Handels- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, enerzijds, en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, anderzijds

               BIJLAGE I

               1.Beginselen

               In het kader van de Handels- en samenwerkingsovereenkomst (HSO) moet de Unie:

               (a)handelen in overeenstemming met de doelstellingen en beginselen die zij in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB) nastreeft, met name door middel van de voorzorgsbenadering en de doelstellingen in verband met de maximale duurzame opbrengst, zoals neergelegd in artikel 2, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1380/2013, om de toepassing van een ecosysteemgerichte benadering van het visserijbeheer te bevorderen, om ongewenste vangsten zo veel mogelijk te voorkomen en te beperken en teruggooi geleidelijk uit te bannen, om de gevolgen van visserijactiviteiten op mariene ecosystemen en hun habitats zo veel mogelijk te beperken en om door het bevorderen van een economisch levensvatbare en concurrerende visserijsector in de Unie te zorgen voor een redelijke levensstandaard voor degenen die van visserijactiviteiten afhankelijk zijn, en daarbij rekening te houden met de belangen van de consumenten, en handelen in overeenstemming met de artikelen 28 en artikel 33 van die verordening inzake het beheer van bestanden van gemeenschappelijk belang;

               (b)zorgen voor de operationalisering van het Gespecialiseerd Comité voor de visserij (“GCV”), met inbegrip van de opstelling of wijziging van zijn reglement van orde;

               (c)ervoor zorgen dat werkgroepen worden opgericht die nodig zijn voor de werkzaamheden van het GCV, met inbegrip van, in voorkomend geval, de opstelling en vaststelling van hun reglement van orde;

               (d)ernaar streven dat de door het GCV aangenomen besluiten of maatregelen met rechtsgevolgen in overeenstemming zijn met het internationaal recht, het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee, de VN-visbestandenovereenkomst en de FAO-overeenkomst inzake havenstaatmaatregelen;

               (e)ervoor zorgen dat de door het GCV aangenomen handelingen of maatregelen met rechtsgevolgen in overeenstemming zijn met de doelstellingen en beginselen van de HSO (artikel 494), met inbegrip van de bevordering van duurzaamheid op lange termijn en een optimale benutting van gedeelde bestanden, het gebruik van het beste beschikbare wetenschappelijke advies als basis voor instandhoudings- en beheersbesluiten, de toepassing van evenredige en niet-discriminerende maatregelen met het oog op de instandhouding van de levende rijkdommen van de zee en het beheer van de visbestanden, zonder daarbij afbreuk te doen aan de autonomie van de Partijen op het gebied van regelgeving;

               (f)ijveren voor standpunten die in overeenstemming zijn met de beste praktijken en met standpunten die in andere fora en in multilateraal en bilateraal overleg in het noordoostelijke deel van de Atlantische Oceaan zijn ingenomen, en de coördinatie met andere partijen en met de Visserijcommissie voor het noordoostelijk deel van de Atlantische Oceaan bevorderen;

               (g)ervoor zorgen dat de internationale verbintenissen van de Unie worden geëerbiedigd;

               (h)handelen in overeenstemming met de conclusies van de Raad van 19 maart 2012 over een mededeling van de Commissie inzake de externe dimensie van het gemeenschappelijk visserijbeleid;

               (i)ernaar streven dat de Partijen de in het kader van de HSO aangenomen maatregelen tijdig implementeren in het rechtskader van de Unie.

               BIJLAGE II

               1.Beleidslijnen

               De Unie moet, waar passend, de werkzaamheden van het GCV ondersteunen, en met name de volgende acties:

               (a)discussie en samenwerking op het gebied van duurzaam visserijbeheer;

               (b)overweging om meerjarenstrategieën voor instandhouding en beheer te ontwikkelen die dienen als basis voor de vaststelling van TAC’s en andere beheersmaatregelen;

               (c)ontwikkeling van meerjarenstrategieën voor de instandhouding en het beheer van quotumvrije bestanden in het kader van de HSO;

               (d)onderzoeken van maatregelen inzake visserijbeheer en instandhouding, met inbegrip van noodmaatregelen ter waarborging van de selectiviteit van vangstactiviteiten;

               (e)onderzoeken van methoden voor het verzamelen van gegevens voor wetenschappelijke doeleinden en doeleinden op het gebied van visserijbeheer, voor het uitwisselen van deze gegevens (met inbegrip van informatie die relevant is voor monitoring, controle en handhaving van de naleving) en voor het raadplegen van wetenschappelijke organen over het beste beschikbare wetenschappelijke advies;

               (f)onderzoeken van maatregelen ter waarborging van de naleving van de toepasselijke regels, waaronder gezamenlijke programma’s voor controle, monitoring en toezicht en de uitwisseling van gegevens die het monitoren van de benutting van de vangstmogelijkheden gemakkelijker maken, alsmede controle en handhaving;

               (g)opstelling van richtsnoeren voor de vaststelling van de TAC’s zoals vermeld in artikel 499, lid 6, van de HSO inzake voorlopige TAC’s;

               (h)voorbereidingen voor het jaarlijks overleg;

               (i)onderzoeken van kwesties met betrekking tot de aanwijzing van aanlandingshavens, met inbegrip van het faciliteren van de tijdige kennisgeving door de Partijen van dergelijke aanwijzingen en van alle wijzigingen in die aanwijzingen;

               (j)vaststelling van tijdschema’s voor de kennisgeving van de in artikel 496, lid 3, bedoelde maatregelen, de mededeling van de in artikel 497, lid 1, bedoelde lijsten van vaartuigen en de in artikel 498, lid 7, van de HSO bedoelde kennisgeving;

               (k)bieden van een forum voor overleg uit hoofde van artikel 501, lid 2, en artikel 506, lid 4, van de HSO;

               (l)ontwikkeling van een mechanisme voor vrijwillige overdrachten van vangstmogelijkheden tussen de Partijen binnen het jaar zelf, zoals bedoeld in artikel 498, lid 8, van de HSO;

               (m)overweging om de artikelen 502 en 503 van de HSO toe te passen en uit te voeren;

               (n)oprichten, superviseren, coördineren en opheffen van werkgroepen in het kader van artikel 8, punt f), van de HSO.

               2.De Unie moet, waar passend, de werkzaamheden van het GCV ondersteunen met het oog op de vaststelling van handelingen of maatregelen met rechtsgevolgen met betrekking tot:

               (a)de in bijlage II, punt 1), bedoelde aangelegenheden;

               (b)de vastlegging van zaken die door de Partijen zijn overeengekomen na overleg uit hoofde van artikel 498 van de HSO;

               (c)de wijziging van de lijst van reeds bestaande internationale verplichtingen, zoals bedoeld in artikel 496, lid 2, van de HSO;

               (d)enig ander aspect van de samenwerking op het gebied van duurzaam visserijbeheer uit hoofde van de HSO;

               (e)de modaliteiten van een herziening uit hoofde van artikel 510 van de HSO.

               BIJLAGE III

               Jaarlijkse nadere bepaling van het standpunt dat de Unie moet innemen

               in vergaderingen van het Gespecialiseerd Comité voor de visserij

               Voordat het GCV handelingen of maatregelen met rechtsgevolgen aanneemt, moeten de nodige stappen worden gezet om ervoor te zorgen dat in het standpunt dat namens de Unie kenbaar zal worden gemaakt, rekening wordt gehouden met de aan de Commissie meegedeelde recentste wetenschappelijke en andere relevante informatie, overeenkomstig de beginselen en beleidslijnen van de bijlagen I en II.

               Daartoe moet de Commissie tijdig vóór elke vergadering van het GCV een op bovengenoemde informatie gebaseerd schriftelijk document met de voorgestelde nadere bepaling van het namens de Unie in te nemen standpunt toezenden aan de Raad of zijn voorbereidende instanties, teneinde deze in staat te stellen de bijzonderheden van dit standpunt te bespreken en te bekrachtigen.

               Het Parlement moet in staat worden gesteld zijn institutionele prerogatieven onverkort uit te oefenen overeenkomstig de Verdragen.

               Indien tijdens een vergadering van het GCV, ook ter plaatse, geen overeenstemming kan worden bereikt over het verwerken van nieuwe elementen in het door de Unie in te nemen standpunt, moet de zaak worden voorgelegd aan de Raad of zijn voorbereidende instanties.