               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 11.10.2019
            COM(2019) 460 final
            2019/0219(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            over het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen in het Comité voor diensten en investeringen dat is ingesteld in het kader van de Brede Economische en Handelsovereenkomst (CETA) tussen Canada, enerzijds, en de Europese Unie en haar lidstaten, anderzijds, met betrekking tot de voorgenomen vaststelling van regels voor bemiddeling bestemd voor de partijen bij investeringsgeschillen

               TOELICHTING

               1.Onderwerp van het voorstel

               Dit voorstel betreft het besluit tot bepaling van het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen in het Comité voor diensten en investeringen dat is ingesteld in het kader van de Brede Economische en Handelsovereenkomst (CETA) tussen Canada, enerzijds, en de Europese Unie en haar lidstaten, anderzijds, met betrekking tot de voorgenomen vaststelling van een besluit over regels voor bemiddeling bestemd voor de partijen bij investeringsgeschillen.

               2.Achtergrond van het voorstel

               2.1.De Brede Economische en Handelsovereenkomst (CETA) tussen Canada, enerzijds, en de Europese Unie en haar lidstaten, anderzijds

               De Brede Economische en Handelsovereenkomst (CETA) tussen Canada, enerzijds, en de Europese Unie en haar lidstaten, anderzijds (“de overeenkomst”) heeft tot doel de handel en investeringen te liberaliseren en te vergemakkelijken, en de economische banden tussen de Europese Unie en Canada (“de partijen”) aan te halen. De overeenkomst is op 30 oktober 2016 ondertekend en wordt sinds 21 september 2017 voorlopig toegepast.

               2.2.Het Comité voor diensten en investeringen

               Het Comité voor diensten en investeringen, dat onder meer aangelegenheden behandelt met betrekking tot grensoverschrijdende investeringen, is ingesteld krachtens artikel 26.2, lid 1, onder b), van de overeenkomst. Overeenkomstig artikel 8.44, lid 1, van de overeenkomst biedt het Comité voor diensten en investeringen de partijen bij de overeenkomst een forum voor het plegen van overleg over kwesties die verband houden met hoofdstuk acht (Investeringen) van de overeenkomst, met inbegrip van moeilijkheden die zich kunnen voordoen bij de uitvoering van de bepalingen van hoofdstuk acht (Investeringen) van de overeenkomst, en mogelijke verbeteringen van hoofdstuk acht (Investeringen) van de overeenkomst, in het bijzonder in het licht van de opgedane ervaring en de ontwikkelingen in andere internationale fora en in het kader van de andere overeenkomsten die de partijen bij de overeenkomst hebben gesloten.

               Overeenkomstig artikel 26.2, lid 4, van de overeenkomst komt het Comité voor diensten en investeringen eenmaal per jaar bijeen, tenzij in de overeenkomst anders is bepaald of de medevoorzitters anders besluiten. Extra bijeenkomsten kunnen worden gehouden op verzoek van een partij of van het Gemengd Comité voor de CETA. Het medevoorzitterschap van het Comité voor diensten en investeringen wordt bekleed door vertegenwoordigers van de partijen. Het comité stelt zijn vergaderrooster en -agenda in onderlinge overeenstemming vast. Het stelt zijn eigen reglement van orde vast en wijzigt dit als het dat nodig acht. Het kan ontwerpbesluiten voorleggen ter vaststelling door het Gemengd Comité voor de CETA, of besluiten nemen wanneer de overeenkomst daarin voorziet.

               Overeenkomstig artikel 10, lid 2, van het reglement van orde van het Gemengd Comité voor de CETA en van de gespecialiseerde comités, waaronder het Comité voor diensten en investeringen
                  1
               , kan het Comité voor diensten en investeringen in de periode tussen twee vergaderingen besluiten of aanbevelingen vaststellen volgens een schriftelijke procedure indien de partijen bij de overeenkomst daartoe met wederzijdse instemming besluiten. Te dien einde wordt de tekst van het voorstel overeenkomstig artikel 7 schriftelijk door de medevoorzitters meegedeeld aan de vertegenwoordigers van het Comité voor diensten en investeringen, waarbij een termijn wordt gesteld waarbinnen de leden eventuele bezwaren of amendementen ter kennis kunnen brengen. Aangenomen voorstellen worden meegedeeld overeenkomstig artikel 7 zodra de termijn is verstreken, en vermeld in de notulen van de volgende vergadering.

               2.3.De beoogde handeling van het Comité voor diensten en investeringen

               Het Comité voor diensten en investeringen moet een besluit vaststellen over regels voor bemiddeling bestemd voor partijen bij investeringsgeschillen (“de beoogde handeling”).

               De beoogde handeling strekt tot uitvoering van de overeenkomst middels de instelling van een bemiddelingsmechanisme om het vinden van een onderling overeengekomen oplossing tussen de partijen bij een investeringsgeschil te vergemakkelijken door middel van een integrale en snelle procedure met de hulp van een bemiddelaar.

               De beoogde handeling zal voor de partijen bindend zijn.

               3.Namens de Unie in te nemen standpunt

               Zoals is bepaald in punt 6, onder f), van het Gezamenlijk uitleggingsinstrument betreffende de overeenkomst zijn de Europese Unie en haar lidstaten en Canada overeengekomen onmiddellijk een begin te maken met de verdere uitvoering van de bepalingen inzake de beslechting van investeringsgeschillen van de overeenkomst, het zogenoemde “stelsel van investeringsgerechten”
                  2
               .

               Overeenkomstig artikel 8.44, lid 3, onder c), van de overeenkomst kan “[h]et Comité voor diensten en investeringen […], na overleg met de partijen bij de overeenkomst en nadat aan hun respectieve interne voorschriften en procedures is voldaan, […] voor de partijen bij het geschil bestemde regels voor bemiddeling als bedoeld in artikel 8.20 vaststellen”.

               De beoogde handeling geeft uitvoering aan artikel 8.44, lid 3, onder c), van de overeenkomst doordat zij gedetailleerde regels bevat over de inleiding van bemiddelingsprocedure (artikel 3); de aanwijzing van de bemiddelaar (artikel 4); de bemiddelingsprocedure (artikel 5); de tenuitvoerlegging van een onderling overeengekomen oplossing (artikel 6); de verhouding tot geschillenbeslechting (artikel 7); termijnen (artikel 8) en kosten (artikel 9) van de bemiddelingsprocedure. De beoogde handeling treedt in werking op de datum van inwerkingtreding van de overeenkomst (artikel 10).

               Dit voorstel sluit aan bij andere initiatieven voor de uitvoering van het stelsel van investeringsgerechten van de CETA. Meer in het bijzonder werkt de Commissie sinds juni 2018 samen met de lidstaten in het Comité handelspolitiek inzake diensten en investeringen van de Raad en met Canada aan een pakket van vier ontwerpbesluiten betreffende:

               –regels betreffende administratieve en organisatorische aangelegenheden met betrekking tot de werking van de Beroepsinstantie overeenkomstig artikel 8.28, lid 7, van de overeenkomst;

               –een gedragscode voor de leden van het Gerecht, de leden van de Beroepsinstantie en de bemiddelaars overeenkomstig artikel 8.44, lid 2, van de overeenkomst;

               –regels voor bemiddeling bestemd voor de partijen bij het geschil overeenkomstig artikel 8.44, lid 3, onder c), van de overeenkomst, en

               –regels inzake de procedure voor het geven van uitleggingen overeenkomstig artikel 8.31, lid 3, en artikel 8.44, lid 3, onder a), van de overeenkomst.

               Ook aan andere aspecten van de uitvoering van het stelsel van investeringsgerechten wordt verder gewerkt. Zoals is bepaald in punt 6, onder f), van het Gezamenlijk uitleggingsinstrument betreffende de overeenkomst “[bestaat] [d]e gemeenschappelijke doelstelling erin de werkzaamheden vóór de inwerkingtreding van de CETA te voltooien”.

               Het is derhalve wenselijk het standpunt te bepalen dat met het oog op de doeltreffende uitvoering van de overeenkomst namens de Unie moet worden ingenomen in het Gemengd Comité voor diensten en investeringen.

               4.Rechtsgrondslag

               4.1.Procedurele rechtsgrondslag

               4.1.1.Beginselen

               Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van “de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst”.

               Het begrip “handelingen met rechtsgevolgen” omvat tevens handelingen die rechtsgevolgen hebben uit hoofde van de op het betrokken lichaam toepasselijke volkenrechtelijke bepalingen. Onder dit begrip vallen tevens instrumenten die volkenrechtelijk niet bindend zijn, maar die “beslissende invloed [kunnen hebben] op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt”
                  3
               .

               4.1.2.Toepassing op het onderhavige geval

               Het Comité voor diensten en investeringen is een lichaam dat is opgericht krachtens een overeenkomst, te weten de Brede Economische en Handelsovereenkomst (CETA) tussen Canada, enerzijds, en de Europese Unie en haar lidstaten, anderzijds (“de overeenkomst”).

               De door het Comité voor diensten en investeringen vast te stellen handeling is een handeling met rechtsgevolgen. De beoogde handeling zal overeenkomstig artikel 26.2, lid 4, van de overeenkomst voor de partijen bindend zijn krachtens internationaal recht.

               De beoogde handeling strekt niet tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst.

               De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 218, lid 9, VWEU.

               4.2.Materiële rechtsgrondslag

               4.2.1.Beginselen

               De materiële rechtsgrondslag voor een overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU vast te stellen besluit wordt in de eerste plaats bepaald door de doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling ten aanzien waarvan namens de Unie een standpunt wordt ingenomen. Wanneer de beoogde handeling een tweeledige doelstelling heeft of bestaat uit twee componenten, waarvan er een kan worden gezien als hoofddoelstelling of hoofdcomponent, terwijl de andere doelstelling of de andere component slechts ondergeschikt is, moet het overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU vast te stellen besluit op één materiële rechtsgrondslag worden gebaseerd, namelijk die welke vereist is voor de hoofddoelstelling of de hoofdcomponent dan wel de belangrijkste doelstelling of component.

               4.2.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling hebben in de eerste plaats betrekking op de gemeenschappelijke handelspolitiek.

               De materiële rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 207, lid 3, en artikel 207, lid 4, eerste alinea, VWEU.

               4.3.Conclusie

               De rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is artikel 207, lid 3, en artikel 207, lid 4, eerste alinea, in combinatie met artikel 218, lid 9, VWEU.

               5.Authentieke talen en bekendmaking van de beoogde handeling

               Aangezien het besluit van het Comité voor diensten en investeringen uitvoering zal geven aan de overeenkomst met betrekking tot de beslechting van investeringsgeschillen tussen investeerders en staten, is het passend het vast te stellen in alle authentieke talen van de overeenkomst
                  4
                en het na de vaststelling ervan bekend te maken in het Publicatieblad van de Europese Unie.

               2019/0219 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               over het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen in het Comité voor diensten en investeringen dat is ingesteld in het kader van de Brede Economische en Handelsovereenkomst (CETA) tussen Canada, enerzijds, en de Europese Unie en haar lidstaten, anderzijds, met betrekking tot de voorgenomen vaststelling van regels voor bemiddeling bestemd voor de partijen bij investeringsgeschillen

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 207, lid 3, en artikel 207, lid 4, eerste alinea, in combinatie met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Besluit (EU) 2017/37 van de Raad
                  5
                voorziet in de ondertekening namens de Europese Unie van de Brede Economische en Handelsovereenkomst (CETA) tussen Canada, enerzijds, en de Europese Unie en haar lidstaten, anderzijds (“de overeenkomst”). De overeenkomst is op 30 oktober 2016 ondertekend.

               (2)Besluit (EU) 2017/38 van de Raad
                  6
                voorziet in de voorlopige toepassing van delen van de overeenkomst, met inbegrip van de oprichting van het Comité voor diensten en investeringen. De overeenkomst wordt sinds 21 september 2017 voorlopig toegepast.

               (3)Overeenkomstig artikel 26.2, lid 4, kan het Comité voor diensten en investeringen besluiten nemen wanneer de overeenkomst daarin voorziet.

               (4)Overeenkomstig artikel 8.44, lid 3, onder c), van de overeenkomst moet het Comité voor diensten en investeringen een besluit vaststellen over de regels voor bemiddeling bestemd voor de partijen bij investeringsgeschillen.

               (5)Het is derhalve wenselijk het standpunt te bepalen dat namens de Unie op basis van het aangehechte ontwerpbesluit van het Comité voor diensten en investeringen over regels voor bemiddeling moet worden ingenomen in het Comité voor diensten en investeringen met het oog op de doeltreffende uitvoering van de overeenkomst,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het namens de Europese Unie in het Comité voor diensten en investeringen in te nemen standpunt met betrekking tot de vaststelling van regels voor bemiddeling bestemd voor de partijen bij investeringsgeschillen, is gebaseerd op het aan dit besluit van de Raad gehechte ontwerpbesluit van het Comité voor diensten en investeringen.

               Artikel 2

               1.Het besluit van het Comité voor diensten en investeringen wordt vastgesteld in alle authentieke talen van de overeenkomst.

               2.Het besluit van het Comité voor diensten en investeringen wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        Besluit 001/2018 van het Gemengd Comité voor de CETA van 26 september 2018 tot vaststelling van zijn reglement van orde en van de gespecialiseerde comités (PB L 190 van 27.7.2018, blz. 13), beschikbaar op de website van DG Handel

                     (
                  http://trade.ec.europa.eu/doclib/docs/2019/february/tradoc_157677.pdf
                  ).

                     (2)

                        Gezamenlijk uitleggingsinstrument betreffende de Brede Economische en Handelsovereenkomst (CETA) tussen Canada en de Europese Unie en haar lidstaten (PB L 11 van 14.1.2017, blz. 3).

                     (3)

                        Arrest van het Hof van Justitie van 7 oktober 2014, Duitsland/Raad, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, punten 61 tot en met 64.

                     (4)

                        Overeenkomstig artikel 30.11 (Authentieke teksten) van de overeenkomst is de overeenkomst opgesteld in tweevoud in de Bulgaarse, de Deense, de Duitse, de Engelse, de Estse, de Finse, de Franse, de Griekse, de Hongaarse, de Italiaanse, de Kroatische, de Letse, de Litouwse, de Maltese, de Nederlandse, de Poolse, de Portugese, de Roemeense, de Sloveense, de Slowaakse, de Spaanse, de Tsjechische en de Zweedse taal, zijnde alle versies gelijkelijk authentiek.

                     (5)

                        Besluit (EU) 2017/37 van de Raad van 28 oktober 2016 betreffende de ondertekening namens de Europese Unie van de Brede Economische en Handelsovereenkomst (CETA) tussen Canada, enerzijds, en de Europese Unie en haar lidstaten, anderzijds (PB L 11 van 14.1.2017, blz. 1).

                     (6)

                        Besluit (EU) 2017/38 van de Raad van 28 oktober 2016 betreffende de voorlopige toepassing van de Brede Economische en Handelsovereenkomst (CETA) tussen Canada, enerzijds, en de Europese Unie en haar lidstaten, anderzijds (PB L 11 van 14.1.2017, blz. 1080).

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 11.10.2019
            COM(2019) 460 final
            BIJLAGE
            bij
            Voorstel voor een besluit van de Raad
            over het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen in het Comité voor diensten en investeringen dat is ingesteld in het kader van de Brede Economische en Handelsovereenkomst (CETA) tussen Canada, enerzijds, en de Europese Unie en haar lidstaten, anderzijds, met betrekking tot de voorgenomen vaststelling van regels voor bemiddeling bestemd voor de partijen bij investeringsgeschillen

               AANHANGSEL

               ONTWERP

               BESLUIT Nr. […/2019] VAN HET COMITÉ VOOR DIENSTEN EN INVESTERINGEN

               van …

               tot vaststelling van regels voor bemiddeling bestemd voor de partijen bij investeringsgeschillen

               Het COMITÉ VOOR DIENSTEN EN INVESTERINGEN VAN DE CETA,

               Gezien artikel 26.2, lid 1, onder b), van de Brede Economische en Handelsovereenkomst (CETA) tussen Canada, enerzijds, en de Europese Unie en haar lidstaten, anderzijds (de “overeenkomst”),

               Overwegende dat in artikel 8.44, lid 3, onder c), van de overeenkomst is bepaald dat het Comité voor diensten en investeringen van de CETA voor de partijen bij het geschil bestemde regels voor bemiddeling kan vaststellen als bedoeld in artikel 8.20 (Bemiddeling) van de overeenkomst,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Definities

               Voor de toepassing van dit besluit gelden de volgende definities:

               a)de definities in artikel 1.1 (Algemeen toepasselijke definities) van hoofdstuk één (Algemene definities en inleidende bepalingen) van de overeenkomst;

               b)de definities in artikel 8.1 (Definities) van hoofdstuk acht (Investeringen) van de overeenkomst;

               c)onder “akkoord om gebruik te maken van bemiddeling” wordt verstaan: een overeenkomst krachtens artikel 3, lid 4, van dit besluit, en

               d)onder “bemiddelaar” wordt verstaan: een persoon die een bemiddelingsprocedure leidt overeenkomstig artikel 8.20 (Bemiddeling) van de overeenkomst.

               Artikel 2

               Doel en toepassingsgebied

               Het bemiddelingsmechanisme heeft tot doel te bevorderen dat door middel van een integrale en snelle procedure en met de hulp van een bemiddelaar een onderling overeengekomen oplossing wordt bereikt.

               Artikel 3

               Inleiding van de procedure

               1.Elke partij bij een geschil kan te allen tijde verzoeken om inleiding van een bemiddelingsprocedure. Een dergelijk verzoek wordt aan de andere partij bij het geschil schriftelijk gedaan.

               2.Indien het verzoek betrekking heeft op een vermeende schending van de overeenkomst door de autoriteiten van de Europese Unie of door de autoriteiten van de lidstaten van de Europese Unie, en er geen verweerder is aangewezen overeenkomstig artikel 8.21 (Bepaling van verweerder bij geschillen met Europese Unie of haar lidstaten) van de overeenkomst, wordt het gericht tot de Europese Unie. Wordt het verzoek aanvaard, dan wordt in het antwoord vermeld of de Europese Unie dan wel de betrokken lidstaat in de bemiddelingsprocedure partij bij het geschil zal zijn
                  1
               .

               3.De partij bij het geschil waaraan een dergelijk verzoek wordt gericht, neemt dit verzoek in welwillende overweging en antwoordt binnen tien dagen na de ontvangst ervan met een schriftelijke inwilliging of afwijzing.

               4.Als de partijen bij het geschil instemmen met een bemiddelingsprocedure, ondertekenen zij een schriftelijk akkoord om gebruik te maken van bemiddeling, waarin de door de partijen bij het geschil overeengekomen regels worden uiteengezet, waaronder de regels van dit besluit. In het akkoord om gebruik te maken van bemiddeling kunnen de partijen een afspraak opnemen om niet te beginnen of niet door te gaan met andere geschillenbeslechtingsprocedures die verband houden met de problemen of geschillen waarop de bemiddelingsprocedure betrekking heeft:

               a)zolang de bemiddelingsprocedure loopt, of

               b)als de partijen bij het geschil overeenstemming hebben bereikt over een onderling overeengekomen oplossing.

               Een afspraak als bedoeld in lid 4, onder b), is niet langer van toepassing indien een partij bij het geschil, of beide partijen bij het geschil, middels een brief aan de bemiddelaar en aan de andere partij bij het geschil schriftelijk kennisgeven de bemiddelingsprocedure te beëindigen.

               Artikel 4

               Aanwijzing van de bemiddelaar

               1.Als beide partijen bij het geschil instemmen met een bemiddelingsprocedure, wordt een bemiddelaar aangewezen volgens de procedure van artikel 8.20, lid 3, van de overeenkomst. De partijen bij het geschil streven ernaar binnen vijftien werkdagen na de ontvangst van het antwoord op het verzoek overeenstemming te bereiken over de bemiddelaar. Onderdeel van die overeenstemming kan de aanwijzing zijn van een bemiddelaar uit de leden van het Gerecht, ingesteld overeenkomstig artikel 8.27, lid 2, van de overeenkomst, of uit de Beroepsinstantie, ingesteld overeenkomstig artikel 8.28, lid 3, van de overeenkomst.

               2.De partijen bij het geschil kunnen bij schriftelijke toestemming overeenkomen de bemiddelaar te vervangen. Als een bemiddelaar ontslag neemt of om persoonlijke of andere redenen niet in staat is zijn of haar taken uit te voeren, wordt er overeenkomstig artikel 8.20, lid 3, van de overeenkomst en overeenkomstig lid 1 een nieuwe bemiddelaar aangewezen.

               3.Een bemiddelaar mag geen onderdaan van een van de partijen zijn, tenzij de partijen bij het geschil anders overeenkomen.

               4.De bemiddelaar helpt de partijen bij het geschil tot een onderling overeengekomen oplossing te komen, in overeenstemming met het besluit van het Comité voor diensten en investeringen van de CETA inzake de gedragscode voor de leden van het Gerecht, de leden van de Beroepsinstantie en de bemiddelaars.

               Artikel 5

               Regels voor de bemiddelingsprocedure

               1.Binnen tien dagen na de aanwijzing van de bemiddelaar legt de partij bij het geschil die om de bemiddelingsprocedure heeft verzocht, de bemiddelaar en de andere partij bij het geschil schriftelijk een gedetailleerde beschrijving van het probleem voor. Binnen twintig dagen na de ontvangst van deze beschrijving van het probleem kan de andere partij bij het geschil daarover schriftelijk opmerkingen kenbaar maken. Elk van beide partijen bij het geschil mag in haar beschrijving of opmerkingen alle door haar relevant geachte informatie opnemen.

               2.De bemiddelaar kan bepalen wat de meest geschikte wijze is om duidelijkheid te scheppen over het betrokken probleem. Hij kan met name bijeenkomsten tussen de partijen bij het geschil organiseren, de partijen bij het geschil gezamenlijk of afzonderlijk raadplegen, verzoeken om bijstand van of overleg plegen met deskundigen en belanghebbenden op het betrokken gebied alsmede aanvullende ondersteuning bieden waarom de partijen bij het geschil hebben verzocht. Alvorens om bijstand van deskundigen en belanghebbenden op het betrokken gebied te verzoeken of overleg met hen te plegen, overlegt de bemiddelaar evenwel met de partijen bij het geschil.

               3.De bemiddelaar kan advies aanbieden en een oplossing voorstellen ter overweging door de partijen bij het geschil, die de voorgestelde oplossing kunnen aanvaarden of afwijzen dan wel het over een andere oplossing eens kunnen worden. De bemiddelaar onthoudt zich evenwel van uitspraken over de verenigbaarheid van enige maatregel in kwestie met de overeenkomst.

               4.De procedure vindt plaats op het grondgebied van de partij die partij bij het geschil is, of op enige andere locatie of op enige andere wijze waarover onderling overeenstemming is bereikt.

               5.De partijen bij het geschil streven ernaar binnen 60 dagen na de aanwijzing van de bemiddelaar tot een onderling overeengekomen oplossing te komen. Zolang geen definitieve overeenstemming is bereikt, kunnen de partijen bij het geschil eventuele tussentijdse oplossingen overwegen.

               6.Op verzoek van de partijen bij het geschil legt de bemiddelaar de partijen bij het geschil schriftelijk een ontwerp van het feitenverslag voor, dat een korte samenvatting bevat van 1) alle maatregelen waarop de procedure betrekking heeft, 2) de gevolgde procedure, en 3) in voorkomend geval, de onderling overeengekomen oplossing waartoe die procedure uiteindelijk heeft geleid, met inbegrip van eventuele tussentijdse oplossingen. De bemiddelaar biedt de partijen bij het geschil 15 dagen de gelegenheid om hun opmerkingen over het ontwerpverslag in te dienen. Na bestudering van de binnen die termijn ingediende opmerkingen van de partijen bij het geschil legt de bemiddelaar de partijen bij het geschil binnen 15 dagen schriftelijk een definitief feitenverslag voor. Het feitenverslag mag geen uitlegging van de overeenkomst bevatten.

               7.Overeenkomstig artikel 8.20, lid 5, van de overeenkomst wordt de bemiddelingsprocedure beëindigd op de datum van de schriftelijke kennisgeving daarvan door een partij of beide partijen bij het geschil, per brief toegezonden aan de bemiddelaar en de andere partij bij het geschil.

               Artikel 6

               Tenuitvoerlegging van een onderling overeengekomen oplossing

               1.Indien door de partijen bij het geschil overeenstemming is bereikt over een oplossing, neemt elke partij bij het geschil de maatregelen die noodzakelijk zijn om de onderling overeengekomen oplossing binnen de overeengekomen termijn ten uitvoer te leggen.

               2.De tenuitvoerleggende partij bij het geschil stelt de andere partij bij het geschil schriftelijk in kennis van alle stappen of maatregelen die zij voor de tenuitvoerlegging van de onderling overeengekomen oplossing heeft ondernomen respectievelijk getroffen.

               Artikel 7

               Verhouding tot geschillenbeslechting

               1.De procedure in het kader van dit bemiddelingsmechanisme is niet bedoeld om als basis te dienen voor geschillenbeslechtingsprocedures in het kader van de overeenkomst of enige andere overeenkomst. Een partij bij het geschil mag zich in dergelijke geschillenbeslechtingsprocedures niet beroepen op de volgende elementen en deze niet als bewijs gebruiken, en een orgaan dat een uitspraak doet mag met die elementen evenmin rekening houden:

               a)de door een partij bij het geschil in de bemiddelingsprocedure ingenomen standpunten, erkende feiten of kenbaar gemaakte opvattingen;

               b)het feit dat een partij bij het geschil zich bereid heeft verklaard een oplossing te aanvaarden voor de maatregel waarop de bemiddeling betrekking had;

               c)adviezen, voorstellen of standpunten van de bemiddelaar, of

               d)de inhoud van een door een bemiddelaar opgesteld ontwerp- of definitief feitenverslag.

               2.Onverminderd artikel 3, lid 4, van dit besluit laat het bemiddelingsmechanisme de rechten en verplichtingen van de partijen bij de overeenkomst en die van de partijen bij het geschil uit hoofde van afdeling F (Beslechting van investeringsgeschillen tussen investeerders en staten) en hoofdstuk 29 (Geschillenbeslechting) onverlet.

               3.Het tussen de partijen bij het geschil gesloten akkoord om gebruik te maken van bemiddeling en alle eventuele onderling overeengekomen oplossingen worden openbaar gemaakt. De openbaar gemaakte versies mogen geen informatie bevatten die door een partij bij het geschil als vertrouwelijk is aangemerkt. Tenzij de partijen bij het geschil anders overeenkomen, zijn alle andere fasen van de bemiddelingsprocedure, met inbegrip van adviezen of voorgestelde oplossingen, vertrouwelijk. Elke partij bij het geschil mag echter openbaar maken dat bemiddeling plaatsvindt.

               Artikel 8

               Termijnen

               Alle in dit besluit vermelde termijnen kunnen met wederzijdse instemming van de partijen bij het geschil worden gewijzigd.

               Artikel 9

               Kosten

               1.Elke partij bij het geschil draagt haar eigen kosten in verband met de deelname aan de bemiddelingsprocedure.

               2.De partijen bij het geschil dragen gezamenlijk en elk voor een gelijk deel de kosten voor organisatorische aangelegenheden, met inbegrip van het honorarium en de onkosten van de bemiddelaar. Het honorarium van de bemiddelaar is in overeenstemming met het honorarium waarin artikel 8.27, lid 14, van de overeenkomst voorziet voor de leden van het Gerecht.

               Artikel 10

               Inwerkingtreding

               Dit besluit wordt bekendgemaakt en treedt in werking op de datum van inwerkingtreding van afdeling F (Beslechting van investeringsgeschillen tussen investeerders en staten) van hoofdstuk acht (Investeringen) van de overeenkomst, onder voorbehoud van de uitwisseling, langs diplomatieke weg, van schriftelijke kennisgevingen tussen de partijen waarin zij verklaren dat aan hun respectieve interne vereisten is voldaan en dat hun respectieve interne procedures zijn voltooid.

               Gedaan te … (plaats), … (datum)

                     (1)

                        Voor alle duidelijkheid: indien het verzoek betrekking heeft op behandeling door de Europese Unie, is de Europese Unie in de bemiddelingsprocedure partij bij het geschil en wordt elke betrokken lidstaat volledig bij de bemiddelingsprocedure betrokken. Indien het verzoek uitsluitend betrekking heeft op behandeling door een lidstaat, is de betrokken lidstaat in de bemiddelingsprocedure partij bij het geschil, tenzij die lidstaat de Europese Unie verzoekt partij bij het geschil te zijn.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 31.10.2019
            COM(2019) 556 final
            BIJLAGE
            bij
            Voorstel voor een besluit van de Raad
            betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in het gemengd comité voor de uitvoering van de overeenkomst dat is opgericht krachtens artikel 18 van de vrijwillige partnerschapsovereenkomst tussen de Europese Unie en de Socialistische Republiek Vietnam inzake wetshandhaving, governance en handel in de bosbouw met betrekking tot de vaststelling van het reglement van orde van het gemengd comité voor de uitvoering van de overeenkomst

               BIJLAGE

               REGLEMENT VAN ORDE VAN HET GEMENGD COMITÉ VOOR DE UITVOERING VAN DE OVEREENKOMST

               in het kader van de vrijwillige partnerschapsovereenkomst inzake wetshandhaving, governance en handel in de bosbouw tussen de Socialistische Republiek Vietnam en de Europese Unie (“de overeenkomst”)

               Artikel 1

               Samenstelling en voorzitterschap

               1. Het gemengd comité voor de uitvoering van de overeenkomst (“het gemengd comité”) is samengesteld als bedoeld in artikel 18 van de overeenkomst.

               2. Het gemengd comité wordt gezamenlijk voorgezeten door het hoofd van de delegatie van de Europese Unie in de Socialistische Republiek Vietnam namens de Europese Unie en door de viceminister van Landbouw en Plattelandsontwikkeling namens de Socialistische Republiek Vietnam (“de partijen”).

               Artikel 2

               Vertegenwoordiging

               Elke partij stelt de andere partij voorafgaand aan alle vergaderingen van het gemengd comité in kennis van de voorgenomen samenstelling van haar delegatie.

               Artikel 3

               Waarnemers en deskundigen

               De voorzitters van het gemengd comité kunnen, in overeenstemming met de partijen, deskundigen en waarnemers uitnodigen om de vergaderingen bij te wonen teneinde informatie over specifieke onderwerpen te verstrekken en waar nuttig de uitvoering van de overeenkomst te ondersteunen.

               Artikel 4

               Werkgroepen en suborganen

               De partijen bij het gemengd comité kunnen in onderling overleg werkgroepen of andere suborganen oprichten, waaronder:

               i) gezamenlijke deskundigenvergaderingen om het werk van het gemengd comité op technisch niveau te ondersteunen en technische kwesties, waar noodzakelijk geacht, te onderzoeken,

               ii) andere organen die het gemengd comité passend acht.

               Artikel 5

               Secretariaat

               Een ambtenaar van de delegatie van de Europese Unie in de Socialistische Republiek Vietnam en een ambtenaar van de dienst Bosbouw van het ministerie van Landbouw en Plattelandsontwikkeling van de Socialistische Republiek Vietnam treden gezamenlijk op als secretariaat van het gemengd comité voor het verlenen van administratieve bijstand aan het gemengd comité en de organen die het gemengd comité besluit op te richten.

               Artikel 6

               Correspondentie

               1. De vertegenwoordigers van de partijen die verantwoordelijk zijn voor de officiële mededelingen over de uitvoering van de overeenkomst zijn het hoofd van de delegatie van de Europese Unie in de Socialistische Republiek Vietnam en de viceminister van het ministerie van Landbouw en Plattelandsontwikkeling van de Socialistische Republiek Vietnam, overeenkomstig artikel 20 van de overeenkomst.

               2. Alle correspondentie die aan het gemengd comité is gericht, wordt gericht aan het secretariaat van het gemengd comité.

               3. Het secretariaat ziet erop toe dat de correspondentie die aan het gemengd comité is gericht, aan de twee voorzitters van het gemengd comité wordt toegezonden en, in voorkomend geval, als in artikel 9 van dit reglement van orde bedoelde documenten aan alle andere leden van het gemengd comité wordt rondgezonden.

               4. De correspondentie van een van de voorzitters van het gemengd comité wordt door het secretariaat naar de ontvangers gestuurd en, in voorkomend geval, als in artikel 9 van dit reglement van orde bedoelde documenten aan alle andere leden van het gemengd comité rondgezonden.

               Artikel 7

               Vergaderingen

               1. Het gemengd comité vergadert in de eerste twee jaar ten minste tweemaal per jaar en in de daaropvolgende jaren eenmaal per jaar, op een datum en met een agenda die vooraf door de partijen worden overeengekomen.

               2. Aanvullende vergaderingen kunnen op verzoek van elk van de partijen en in onderlinge overeenstemming tussen de partijen worden gehouden indien de omstandigheden zulks vereisen. Dergelijke aanvullende vergaderingen kunnen persoonlijk of via videoconferentie plaatsvinden indien beide partijen hiermee instemmen.

               3. De vergaderingen van het gemengd comité worden door het secretariaat van het gemengd comité bijeengeroepen.

               Artikel 8

               Agenda van de vergaderingen

               1. Het secretariaat van het gemengd comité stelt op basis van voorstellen van de partijen voor elke vergadering van het gemengd comité een voorlopige agenda op. Deze wordt uiterlijk vijftien (15) werkdagen vóór het begin van de vergadering toegezonden aan de voorzitters en de leden van het gemengd comité.

               2. Aanvullingen op of wijzigingen van de agenda moeten uiterlijk tien (10) werkdagen vóór het begin van de vergadering door het secretariaat worden ontvangen. Deze punten worden echter niet op de voorlopige agenda geplaatst, tenzij de desbetreffende bewijsstukken uiterlijk tien (10) werkdagen vóór de vergadering door het secretariaat zijn ontvangen.

               3. De agenda wordt aan het begin van elke vergadering door het gemengd comité goedgekeurd. Indien de partijen zulks onderling overeenkomen, kan een punt dat niet op de voorlopige agenda staat als agendapunt worden opgenomen.

               4. Het secretariaat kan met instemming van de partijen de in lid 1 genoemde termijnen verlengen om rekening te houden met de omstandigheden van een specifiek geval.

               Artikel 9

               Documenten

               Elke partij stuurt alle relevante documenten ten minste tien (10) werkdagen vóór de volgende vergadering van het gemengd comité naar het secretariaat. Wanneer documenten niet noodzakelijkerwijs van invloed zijn op de beraadslagingen van het gemengd comité, kunnen zij te allen tijde vóór de volgende vergadering van het gemengd comité worden toegezonden.

               Artikel 10

               Besluiten en aanbevelingen

               1. Wanneer het gemengd comité krachtens de overeenkomst bevoegd is, stelt het in onderlinge overeenstemming besluiten en aanbevelingen vast.

               2. In de periode tussen twee vergaderingen kan het gemengd comité, indien beide partijen daarmee instemmen, besluiten of aanbevelingen volgens de schriftelijke procedure vaststellen. Een schriftelijke procedure bestaat uit een uitwisseling van nota's tussen de partijen. De medevoorzitters hebben de bevoegdheid om indien nodig dergelijke nota’s uit te wisselen en de overeenstemming over een besluit te bevestigen.

               3. Besluiten en aanbevelingen van het gemengd comité worden respectievelijk voorzien van het opschrift “Besluit” en “Aanbeveling”, gevolgd door een volgnummer, de datum van vaststelling en een beschrijving van het onderwerp. In elk besluit wordt de datum van inwerkingtreding vermeld.

               4. De door het gemengd comité vastgestelde besluiten en aanbevelingen worden door de vertegenwoordiger van de Europese Unie in de Socialistische Republiek Vietnam namens de Unie en door het ministerie van Landbouw en Plattelandsontwikkeling namens de Socialistische Republiek Vietnam gewaarmerkt.

               5. Besluiten en aanbevelingen worden toegezonden aan elk van de medevoorzitters overeenkomstig artikel 20 van de overeenkomst.

               Artikel 11

               Notulen van vergaderingen

               1. Beide partijen stellen na afloop van elke vergadering van het gemengd comité gezamenlijk de notulen op van de vergadering. De notulen van de vergadering worden ondertekend en openbaar gemaakt.

               2. In de notulen van vergaderingen worden alle verklaringen of besluiten opgenomen waarvan de opname door een partij is gevraagd.

               3. De notulen van vergaderingen worden opgesteld in het Engels en in het Vietnamees.

               Artikel 12

               Missies ter plaatse

               Indien een partij verzoekt om een gezamenlijke missie ter plaatse in verband met de overeenkomst uit te voeren, komen beide partijen onderling overeen wat de taakomschrijving en de timing van de missie zijn.

               Artikel 13

               Talen

               1. De werktalen van het gemengd comité zijn het Engels en het Vietnamees.

               2. Het gemengd comité baseert zijn beraadslagingen op en stelt besluiten en aanbevelingen vast betreffende documentatie en voorstellen die in het Engels en in het Vietnamees worden opgesteld.

               Artikel 14

               Kosten

               Elke partij draagt haar eigen personeels-, reis- en verblijfskosten en haar eigen kosten voor post en telecommunicatie in verband met de deelname aan vergaderingen van het gemengd comité.

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 31.10.2019
            COM(2019) 556 final
            2019/0244(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in het gemengd comité voor de uitvoering van de overeenkomst dat is opgericht krachtens artikel 18 van de vrijwillige partnerschapsovereenkomst tussen de Europese Unie en de Socialistische Republiek Vietnam inzake wetshandhaving, governance en handel in de bosbouw met betrekking tot de vaststelling van het reglement van orde van het gemengd comité voor de uitvoering van de overeenkomst

               TOELICHTING

               1.Onderwerp van het voorstel

               Dit voorstel betreft het besluit tot vaststelling van het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in het gemengd comité voor de uitvoering van de overeenkomst (“het gemengd comité”) dat is opgericht krachtens artikel 18 van de vrijwillige partnerschapsovereenkomst tussen de Europese Unie en de Socialistische Republiek Vietnam inzake wetshandhaving, governance en handel in de bosbouw, in samenhang met de voorgenomen vaststelling van het reglement van orde daarvan

               2.Achtergrond van het voorstel

               2.1.De vrijwillige partnerschapsovereenkomst tussen de Europese Unie en de Socialistische Republiek Vietnam inzake wetshandhaving, governance en handel in de bosbouw

               De vrijwillige partnerschapsovereenkomst tussen de Europese Unie en de Socialistische Republiek Vietnam inzake wetshandhaving, governance en handel in de bosbouw (“de overeenkomst”) heeft tot doel ervoor te zorgen dat alle invoer in de Europese Unie van hout en houtproducten uit de Socialistische Republiek Vietnam die onder de overeenkomst vallen, legaal is geproduceerd. Dit zal worden bereikt door het opzetten en implementeren van een Vietnamees systeem ter waarborging van de wettigheid van hout en houtproducten ("VNTLAS") om te controleren of hout en houtproducten legaal zijn geproduceerd en te waarborgen dat alleen aldus gecontroleerde zendingen naar de Unie worden uitgevoerd. Het verdrag is op 1 juni 2019 in werking getreden.

               2.2.Het gemengd comité voor de uitvoering van de overeenkomst

               Het gemengd comité, als bedoeld in artikel 18 van de overeenkomst en nader beschreven in bijlage IX bij de overeenkomst, heeft tot doel het beheer, de monitoring en de herziening van deze overeenkomst te vergemakkelijken. Het gemengd comité bevordert tevens de dialoog en de informatie-uitwisseling tussen de partijen bij de overeenkomst. Het gemengd comité neemt zijn besluiten bij consensus. Het gemengd comité wordt gezamenlijk voorgezeten door de viceminister van het Vietnamese ministerie van Landbouw en Plattelandsontwikkeling en het hoofd van de delegatie van de Europese Unie in de Socialistische Republiek Vietnam.

               2.3.De beoogde handeling van het gemengd comité

               In de week van 11 tot en met 15 november 2019 stelt het gemengd comité tijdens zijn eerste vergadering zijn reglement van orde vast (“de beoogde handeling”).

               Doel van de beoogde handeling is de wijze te regelen waarop de partijen bij de overeenkomst samenwerken in het kader van het gemengd comité. De handeling beschrijft de samenstelling van het gemengd comité, de mogelijkheid om in het kader van de overeenkomst ondergeschikte organen op te richten, het secretariaat van het gemengd comité en de wijze waarop vergaderingen van het gemengd comité worden georganiseerd. De beoogde handeling bepaalt dat het gemengd comité besluiten en aanbevelingen bij consensus vaststelt via een schriftelijke procedure, bestaande uit een uitwisseling van nota’s, zoals die uit hoofde van de overeenkomst zijn toegestaan.

               3.Namens de Unie in te nemen standpunt

               De beoogde handeling stelt het standpunt vast dat namens de Unie moet worden ingenomen in het gemengd comité dat is opgericht overeenkomstig artikel 18 van de overeenkomst met betrekking tot de vaststelling van het reglement van orde van het gemengd comité.

               De partijen bij de overeenkomst hebben overeenstemming bereikt over het ontwerpreglement van orde. Met inachtneming van de besluitvormingsprocedures van de Unie moeten zij worden vastgesteld op de eerste vergadering van het gemengd comité, die is gepland voor november 2019.

               Het reglement van orde van het gemengd comité, dat hierbij is gevoegd, is erg gelijkaardig aan de reglementen van orde die zijn vastgesteld door de gemengde comités voor de uitvoering van de overeenkomst die zijn opgericht in het kader van andere vrijwillige partnerschapsovereenkomsten.

               De vaststelling van dit document is van essentieel belang om de bepalingen van de overeenkomst operationeel te maken. Meer in het bijzonder wordt het gemengd comité hierdoor in staat gesteld uitvoering te geven aan de bepalingen in artikel 9 (hardnekkige meningsverschillen of problemen die ontstaan tijdens het overleg over Flegt-vergunningen), artikel 10 (klachten in verband met zijn werkzaamheden die door de onafhankelijke evaluator worden doorverwezen naar het gemengd comité voor de uitvoering van de overeenkomst) artikel 12 (kennisgeving, uitvoering van een onafhankelijke beoordeling van het Flegt-vergunningensysteem, en aanbeveling van een datum waarop het volledige Flegt-vergunningensysteem operationeel zal zijn), artikel 18 (oprichting en werking van het gemengd comité voor de uitvoering van de overeenkomst) van de overeenkomst en bijlage IX bij de overeenkomst (taken van het gemengd comité voor de uitvoering van de overeenkomst).

               4.Rechtsgrondslag

               4.1.Procedurele rechtsgrondslag

               4.1.1.Beginselen

               Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van “de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van het akkoord”.

               Het begrip “handelingen met rechtsgevolgen” omvat tevens handelingen die rechtsgevolgen hebben uit hoofde van het op het betrokken lichaam toepasselijke internationale recht. Onder dit begrip vallen tevens instrumenten die volkenrechtelijk niet bindend zijn, maar die “beslissende invloed [hebben] op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt”
                  1
               .

               4.1.2.Toepassing op het onderhavige geval

               Het gemengd comité is een orgaan dat is ingesteld bij een overeenkomst, namelijk de vrijwillige partnerschapsovereenkomst tussen de Europese Unie en de Socialistische Republiek Vietnam inzake wetshandhaving, governance en handel in de bosbouw.

               De door het gemengd comité vast te stellen handeling is een handeling met rechtsgevolgen aangezien zij de wijze regelt waarop de partijen bij de overeenkomst samenwerken bij de uitvoering van de overeenkomst, onder meer wat betreft het eventueel vaststellen van wijzigingen van de bijlagen.

               De beoogde handeling strekt niet tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst.

               De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 218, lid 9, VWEU.

               4.2.Materiële rechtsgrondslag

               4.2.1.Beginselen

               De materiële rechtsgrondslag voor een overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU te nemen besluit wordt in de eerste plaats bepaald door de doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling ten aanzien waarvan namens de Unie een standpunt moet worden ingenomen. Wanneer de beoogde handeling een tweeledige doelstelling heeft of bestaat uit twee componenten, waarvan er een kan worden gezien als hoofddoelstelling of overwegende component, terwijl de andere doelstelling of de andere component slechts ondergeschikt is, moet het overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU te nemen besluit op één materiële rechtsgrondslag worden gebaseerd, namelijk die welke vereist is gelet op de hoofddoelstelling of de overwegende component.

               4.2.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De hoofddoelstelling en de inhoud van de beoogde handeling hebben in het algemeen betrekking op de werking van de internationale organen die op basis van de overeenkomst zijn ingesteld. Hieruit volgt dat het gebied waarin de bestreden beslissing valt, in het licht van de overeenkomst in haar geheel moet worden bepaald (zaak C-244/17, Commissie/Raad (Kazachstan), ECLI:EU:C:2018:662). Het doel van de overeenkomst is te voorzien in een rechtskader dat ervoor moet zorgen dat alle invoer in de Europese Unie van hout en houtproducten uit de Socialistische Republiek Vietnam die onder de overeenkomst vallen, legaal is geproduceerd. De overwegende component van de overeenkomst is de gemeenschappelijke handelspolitiek.

               De materiële rechtsgrondslagen voor het voorgestelde besluit zijn derhalve artikel 207, lid 3, en artikel 207, lid 4, eerste alinea, VWEU.

               4.3.Conclusie

               De rechtsgrondslagen voor het voorgestelde besluit zijn artikel 207, lid 3, VWEU en artikel 207, lid 4, eerste alinea, VWEU, in samenhang met artikel 218, lid 9, VWEU.

               2019/0244 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in het gemengd comité voor de uitvoering van de overeenkomst dat is opgericht krachtens artikel 18 van de vrijwillige partnerschapsovereenkomst tussen de Europese Unie en de Socialistische Republiek Vietnam inzake wetshandhaving, governance en handel in de bosbouw met betrekking tot de vaststelling van het reglement van orde van het gemengd comité voor de uitvoering van de overeenkomst

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 207, lid 3, en artikel 207, lid 4, eerste alinea, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)De vrijwillige partnerschapsovereenkomst tussen de Europese Unie en de Socialistische Republiek Vietnam inzake wetshandhaving, governance en handel in de bosbouw (“de overeenkomst”) is door de Unie gesloten bij Besluit 2019/854 van de Raad van 15 april 2019
                  2
                en is op 1 juni 2019 in werking getreden.

               (2)Overeenkomstig artikel 18, lid 3, van de overeenkomst stelt het gemengd comité voor de uitvoering van de overeenkomst (“het gemengd comité”) zijn reglement van orde vast.

               (3)Het gemengd comité zal tijdens zijn vergadering van 13 november 2019 zijn reglement van orde vaststellen.

               (4)Het is passend het standpunt te bepalen dat namens de Unie in het gemengd comité moet worden ingenomen, aangezien het reglement van orde bindend zal zijn voor de Unie.

               (5)Het gemengd comité moet tijdens zijn eerste vergadering het bij dit besluit gevoegde reglement van orde vaststellen om van bij het begin te zorgen voor een vlotte en transparante samenwerking tussen de Europese Unie en de Socialistische Republiek Vietnam inzake de uitvoering van de overeenkomst en uiteindelijk van het vergunningensysteem van de EU voor wetshandhaving, governance en handel in de bosbouw,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               1.Het standpunt dat tijdens de eerste vergadering van het gemengd comité namens de Unie moet worden ingenomen, berust op het bij het onderhavige besluit gevoegde ontwerpreglement van orde van het gemengd comité.

               2.In het licht van ontwikkelingen tijdens de komende conferentie van de partijen kunnen kleine wijzigingen van het aan dit besluit gehechte ontwerpreglement van orde door vertegenwoordigers van de Unie in overleg met de lidstaten worden goedgekeurd tijdens coördinatievergaderingen ter plaatse, zonder nader besluit van de Raad.

               Artikel 2

               Dit besluit is gericht tot de Commissie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        Arrest van het Hof van 7 oktober 2014, Bondsrepubliek Duitsland tegen Raad van de Europese Unie, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, punten 61 tot en met 64.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 6.11.2019
            COM(2019) 575 final
            2019/0248(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            inzake het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen tijdens de 31FMT:Superscriptste zitting van de Algemene Vergadering van de Internationale Maritieme Organisatie met betrekking tot de vaststelling van wijzigingen van resolutie A.658(16) inzake het gebruik en het aanbrengen van retroflecterende materialen op reddingsmiddelen, procedures voor havenstaatcontrole 2017 (resolutie A.1119(30)) en de richtsnoeren voor onderzoeken in het kader van het geharmoniseerd systeem van onderzoek en certificatie (HSSC) (resolutie A.1120(30))

               TOELICHTING

               1.Onderwerp van het voorstel

               Dit voorstel heeft betrekking op het besluit tot vaststelling van het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen op de 31ste zitting van de Internationale Maritieme Organisatie, die van 25 november tot en met 4 december 2019 plaatsvindt in Londen, in verband met de geplande goedkeuring van:

               ·wijzigingen in het gebruik en het aanbrengen van retroflecterende materialen op reddingsmiddelen;

               ·procedures voor havenstaatcontrole 2019; en

               ·wijzigingen van de richtsnoeren voor onderzoek in het kader van het geharmoniseerd systeem van onderzoek en certificatie (HSSC-richtsnoeren).

               1.Achtergrond van het voorstel

               1.1.Verdrag inzake de Internationale Maritieme Organisatie (IMO)

               De IMO is opgericht bij het Verdrag van de Internationale Maritieme Organisatie (hierna "het Verdrag" genoemd) en is bedoeld als samenwerkingsinstrument voor regeringen op het gebied van overheidsregelgeving en -praktijken met betrekking tot allerlei technische aangelegenheden voor de internationale commerciële scheepvaart. Ook moet de IMO de algemene vaststelling van de strengste uitvoerbare normen stimuleren op het vlak van maritieme veiligheid, efficiency van de scheepvaart en preventie van en toezicht op de verontreiniging van de zee door schepen, waarbij een gelijk speelveld wordt bevorderd. Ten slotte behandelt de IMO de bijbehorende administratieve en juridische kwesties.

               Deze overeenkomst is op 17 maart 1958 in werking getreden.

               Alle lidstaten zijn partij bij de overeenkomst.

               1.2.De Internationale Maritieme Organisatie

               De Internationale Maritieme Organisatie (IMO) is een gespecialiseerd agentschap van de Verenigde Naties dat verantwoordelijk is voor de veiligheid en betrouwbaarheid van de scheepvaart en de preventie van mariene verontreiniging door schepen. De IMO bepaalt wereldwijd normen voor de veiligheid, de betrouwbaarheid en de milieuprestaties van de internationale scheepvaart. Haar belangrijkste rol is de creatie van een billijk en doeltreffend regelgevingskader voor de scheepvaartindustrie dat wereldwijd wordt goedgekeurd en toegepast.

               Alle lidstaten zijn lid van de IMO. De Europese Commissie heeft sinds 1974 de status van waarnemer in de IMO op grond van “een samenwerkingsregeling tussen de Intergouvernementele Maritieme Consultatieve Organisatie (IMCO)
                  1
                en de Commissie van de Europese Gemeenschappen inzake aangelegenheden die voor de partijen van gemeenschappelijk belang zijn”.

               Het lidmaatschap van de organisatie staat open voor alle staten. De algemene vergadering bestaat uit alle leden. De regelmatige bijeenkomsten van de algemene vergadering vinden om de twee jaar plaats. De algemene vergadering is het bestuursorgaan van de IMO. Zij bepaalt het werkprogramma en stemt over de begroting waartoe alle leden bijdragen. Voorts kan de algemene vergadering leden aanbevelen om regels en richtsnoeren inzake maritieme veiligheid, de preventie en controle van mariene verontreiniging door schepen en andere thema’s met betrekking tot het effect van de scheepvaart op het mariene milieu, die krachtens of volgens internationale instrumenten aan de Organisatie zijn toegewezen, of wijzigingen van dergelijke regels en richtsnoeren, goed te keuren. Een meerderheid van de leden, uitgezonderd geassocieerde leden, vormt een quorum voor de bijeenkomsten van de algemene vergadering.

               1.3.De geplande handelingen van de algemene vergadering van de IMO

               Tijdens de 31ste zitting van de algemene vergadering van de IMO, van 25 november tot en met 4 december 2019, staat de goedkeuring van de volgende punten op de agenda:

               wijzigingen in het gebruik en het aanbrengen van retroflecterende materialen op reddingsmiddelen;

               procedures voor havenstaatcontrole 2019; en

               wijzigingen van de richtsnoeren voor onderzoek in het kader van het geharmoniseerd systeem van onderzoek en certificatie (HSSC-richtsnoeren).

               De geplande handelingen hebben tot doel:

               1.de huidige middelen om de invloed van het weer op materialen te testen, te actualiseren door een verouderd en zelden gebruikt koolstofboogtoestel uit gebruik te nemen;

               2.de huidige procedures voor havenstaatcontrole uit 2017 te actualiseren door er verwijzingen in op te nemen naar maatregelen die later door de IMO-organen zijn vastgesteld (de 30ste zitting van de algemene vergadering van de IMO, de 72ste, 73ste en 74ste zitting van de Commissie voor de bescherming van het mariene milieu en de 99ste, 100ste en 101ste zitting van de commissie maritieme veiligheid), aanhangsel 8 en 11 te wijzigen en een nieuw aanhangsel 18 in te voegen; en

               3.de richtsnoeren voor onderzoek te actualiseren in het licht van de recente wijzigingen van verplichte instrumenten, voornamelijk het Verdrag voor het beheer van ballastwater, maar ook bepaalde elementen in SOLAS en MARPOL, zoals, respectievelijk, ruimten van bijzondere aard op passagiersschepen en verklaringen van overeenstemming inzake brandstofverbruik.

               2.Namens de Unie in te nemen standpunten

               2.1.Wijziging van resolutie A.658(16) inzake het gebruik en het aanbrengen van retroflecterende materialen op reddingsmiddelen

               Tijdens de 101ste zitting van de commissie maritieme veiligheid (MSC 101) werd eraan herinnerd dat de commissie, tijdens de vorige zitting, na bespreking van het door de EU-lidstaten en de Commissie ingediende document MSC 100/19/4, waarin wijzigingen worden voorgesteld van resolutie A.658(16) inzake het gebruik en het aanbrengen van retroflecterende materialen op reddingsmiddelen, was overeengekomen het woord “koolstofboog” in punt 4.10 te schrappen en het IMO-secretariaat had verzocht een ontwerpresolutie op te stellen die ter goedkeuring zou worden voorgelegd tijdens MSC 101, teneinde ze ter vaststelling te kunnen voorleggen aan de 31ste zitting van de algemene vergadering van de IMO (A 31) (MSC 100/20, punten 19.14 en 19.15). Sommigen waren van mening dat het schrappen van dit woord tot gevolg zou hebben dat de bepaling te vaag werd.

               Na nota te hebben genomen van de mogelijkheid om relevante voorstellen met betrekking tot de bovenvermelde kwestie in te dienen bij A 31, heeft de Commissie de ontwerpresolutie van de algemene vergadering over wijzigingen inzake het gebruik en het aanbrengen van retroflecterende materialen op reddingsmiddelen (resolutie A.658(16)), goedgekeurd.

               De wijzigingen van resolutie A.658(16) inzake het gebruik en het aanbrengen van retroflecterende materialen op reddingsmiddelen zijn uiteengezet in bijlage 27 bij IMO-document MSC 101/24. In punt 14.41 van het verslag van MSC 101 (MSC 101/24) is vermeld dat de wijzigingen naar verwachting zullen worden goedgekeurd tijdens de 31ste zitting van de IMO (A 31).

               2.2.Wijzigingen van de procedures voor havenstaatcontrole uit 2017 (resolutie A.1119(30))

               De IMO-procedures voor Havenstaatcontrole 2017 (resolutie A1119(30)) bevatten richtsnoeren over specifieke onderwerpen, in de vorm van aanhangsels bij het hoofddocument. Tijdens de 5de zitting van de subcommissie voor de uitvoering van IMO-instrumenten (III 5), is overeenstemming bereikt over herzieningen van de procedures voor havenstaatcontrole, met name aanhangsel 2 over de aanhouding van schepen (zie IMO-document III 5/15, punt 5.34). Na deze zitting werden deze verder ontwikkeld teneinde, samen met een ontwerpresolutie, een ontwerpprocedure voor havenstaatcontrole 2019 ter bespreking voor te leggen aan III.6, alvorens ze rechtstreeks ter goedkeuring in te dienen bij A 31, na goedkeuring door de commissies.

               Tijdens de 101ste zitting van de commissie maritieme veiligheid (MSC 101) heeft de commissie nota genomen van de doorverwijzing van III 5 de ontwerpwijzigingen van aanhangsel 8 (richtsnoeren voor inspecteurs inzake havenstaatcontrole betreffende de ISM-code) en aanhangsel 11 (richtsnoeren voor inspecteurs inzake havenstaatcontrole betreffende certificering van zeevarenden, bemanning en rusturen) van de procedures voor havenstaatcontrole 2017 (resolutie A.1119(30)) naar de 6de zitting van de subcommissie inzake de menselijke factor, opleiding en wachtdienst (HTW 6) voor technische beoordeling en advies aan III 6. MSC 101 heeft ermee ingestemd dat het resultaat van deze beoordeling door HTW 6 wordt voorgelegd aan III 6, zodat ze er rekening mee kan houden bij de opstellen van de ontwerpresolutie inzake havenstaatcontrole 2019. De commissie heeft III 6 vervolgens toestemming gegeven om rechtstreeks verslag over het resultaat van haar werkzaamheden uit te brengen aan de 31ste zitting van de algemene vergadering (A 31), met het oog op de goedkeuring door die algemene vergadering (zie IMO-document MSC 101/24, punt 10.15.3).

               III 6 heeft de wijzigingen van de bovengenoemde aanhangsels 7 en 11 beoordeeld en afgerond en, op verzoek van MEPC 74, een nieuw aanhangsel 18 "resolutie MEPC.321(74) inzake 2019-richtsnoeren voor havenstaatcontrole krachtens MARPOL bijlage VI hoofdstuk 3” opgenomen; dit nieuwe aanhangsel heeft betrekking op de limiet voor het zwavelgehalte en op het verbod op het vervoer van niet-conforme brandstofolie voor verbrandingsdoeleinden voor de voortstuwing of gebruik aan boord van een schip met ingang van 1 maart 2020. III 6 heeft aanhangsel 19 betreffende de lijst van instrumenten die relevant zijn voor de procedures voor havenstaatcontrole aangepast aan de ontwikkelingen die na de procedures voor havenstaatcontrole 2017 hebben plaatsgevonden.

               III 6 heeft de wijzigingen van de procedures voor havenstaatcontrole 2017 bekrachtigd en toestemming verleend om ze ter goedkeuring door te sturen naar A 31. De herziening van resolutie A.1119(30) inzake de procedures voor havenstaatcontrole is toegelicht in bijlage XX bij IMO-document III 6/15. In punt XX van het verslag van III 6 (III6/15) is vermeld dat de wijzigingen naar verwachting zullen worden goedgekeurd tijdens de 31ste zitting van de algemene vergadering van de IMO (A 31).

               2.3.Wijzigingen van de richtsnoeren voor onderzoek in het kader van het geharmoniseerd systeem van onderzoek en certificatie (HSSC) (resolutie A.1120(30))

               Tijdens de 5de zitting van de subcommissie voor de uitvoering van IMO-instrumenten (III 5) heeft deze subcommissie eraan herinnerd dat zij tijdens haar vorige zitting de correspondentiegroep voor de evaluatie van de richtsnoeren voor onderzoeken in het kader van het HSCC en de niet-uitputtende lijst van verplichtingen uit hoofde van instrumenten die relevant zijn voor de code voor de toepassing van IMO-instrumenten (III Code) heeft opgericht, teneinde de richtsnoeren voor onderzoeken te blijven actualiseren en aan te vullen met de eisen die voortvloeien uit de wijzigingen van relevante IMO-instrumenten die tot en met 31 december 2019 in werking treden, zodat de gewijzigde ontwerprichtsnoeren voor onderzoeken in het kader van het HSSC ter goedkeuring kunnen worden voorgelegd aan A 31. Wat SOLAS betreft, omvatten deze wijzigingen categorieën ruimten van bijzondere aard op passagiersschepen en, wat MARPOL betreft, verklaringen van overeenstemming inzake brandstofverbruik, met het oog op het verzamelen van gegevens over broeikasgassen. Tijdens de volgende 101ste zitting van de commissie maritieme veiligheid (MSC 101) heeft deze commissie nota genomen van het resultaat van III 5 en sommige uitstaande punten behandeld. Vervolgens heeft zij III 6 toestemming gegeven om het resultaat van haar werkzaamheden rechtstreeks ter goedkeuring voor te leggen aan de 31ste zitting van de algemene vergadering (A 31) (zie IMO-document MSC 101/24, punt 10.15.1).

               III 6 heeft de wijzigingen van de HSSC-richtsnoeren in overweging genomen en toestemming verleend om ze ter goedkeuring door te sturen naar A 31. De wijzigingen van resolutie A.1120(30) inzake de richtsnoeren voor onderzoeken in het kader van het geharmoniseerd systeem van onderzoek en certificatie (HSSC) zijn uiteengezet in bijlage XX bij IMO-document III 6/15. In punt XX van het verslag van III 6 (III6/15) is vermeld dat de wijzigingen naar verwachting zullen worden goedgekeurd tijdens de 31ste zitting van de algemene vergadering van de IMO (A 31).

               2.4.Relevante EU-wetgeving en EU-bevoegdheid

               2.4.1.Wijzigingen in het gebruik en het aanbrengen van retroflecterende materialen op reddingsmiddelen

               Retroflecterend materiaal op reddingsmiddelen heeft betrekking op de uitrusting van zeeschepen en valt derhalve onder het toepassingsgebied van Richtlijn 2014/90/EU van het Europees Parlement en de Raad van 23 juli 2014 inzake uitrusting van zeeschepen en tot intrekking van Richtlijn 96/98/EG
                  2
               . Retroflecterende materialen komen aan bod in Uitvoeringsverordening (EU) 2018/773 van de Commissie van 15 mei 2018 betreffende de vereisten inzake het ontwerp, de constructie en de prestaties van en de beproevingsnormen voor de uitrusting van zeeschepen en tot intrekking van Uitvoeringsverordening (EU) 2017/306
                  3
               . In die uitvoeringsverordening wordt met name verwezen naar IMO-resolutie A.658(16) inzake het gebruik en het aanbrengen van retroflecterende materialen op reddingsmiddelen. Alle wijzigingen van de IMO-resolutie en de opvolgers daarvan zullen dan ook rechtstreekse gevolgen hebben voor de eisen van de verordening.

               2.4.2.Wijzigingen van de procedures voor havenstaatcontrole uit 2017 (resolutie A.1119(30))

               Richtlijn 2009/16/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 betreffende havenstaatcontrole
                  4
                (de HSC-richtlijn) heeft betrekking op de handhaving, met betrekking tot de schepen die gebruikmaken van havens in de Unie en varen in de onder de jurisdictie van de lidstaten vallende wateren, van internationale normen op het gebied van de veiligheid van schepen, voorkoming van verontreiniging en leef- en werkomstandigheden aan boord. Het doel van de HSC-richtlijn is het aantal niet aan de normen voldoende schepen in wateren die onder de jurisdictie van de lidstaten vallen, te doen afnemen. De certificaten en documenten, met inbegrip van de logboeken, worden gecontroleerd door HSC-functionarissen. Er zij op gewezen dat de HSC-richtlijn de lidstaten verplicht om de richtsnoeren van het memorandum van overeenstemming van Parijs toe te passen en niet verwijst naar de IMO-richtsnoeren, die zijn gebaseerd op, maar niet noodzakelijk hetzelfde zijn als, de richtsnoeren van het memorandum van overeenstemming van Parijs. De EU heeft dus bevoegdheden op dit gebied, maar het juridische effect van de HSC-richtsnoeren van de IMO op de EU-wetgeving is hooguit indirect.

               2.4.3.Wijzigingen van de richtsnoeren voor onderzoek in het kader van het geharmoniseerd systeem van onderzoek en certificatie (HSSC) (resolutie A.1120(30))

               Verordening (EG) nr. 391/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 inzake gemeenschappelijke voorschriften en normen voor met de inspectie en controle van schepen belaste organisaties
                  5
                bevat voorschriften die moeten worden toegepast door de organisaties die belast zijn met de inspectie, de controle en de certificatie van schepen in verband met de naleving van de internationale verdragen betreffende de veiligheid op zee en ter voorkoming van verontreiniging van de zee, waarbij tevens wordt toegewerkt naar de vrijheid van dienstverrichting. In bijlage I, punt B, onder 7, punt k), van de bijlage bij deze verordening is het volgende bepaald:

               “De organisatie moet garanderen dat:

               de volgens het geharmoniseerd systeem van onderzoek en certificatie vereiste wettelijk voorgeschreven onderzoeken en inspecties waartoe de erkende organisatie gemachtigd is, worden verricht volgens de bepalingen van de bijlage en het aanhangsel bij Resolutie A.948(23) van de IMO betreffende richtlijnen voor onderzoek in het kader van het geharmoniseerd systeem van onderzoek en certificatie.”

               Alle wijzigingen van de IMO-resolutie en de opvolgers daarvan zullen dan ook rechtstreekse gevolgen hebben voor de eisen van Verordening (EG) nr. 391/2009.

               2.4.4.EU-bevoegdheid

               De wijzigingen van resolutie A.658(16) inzake het gebruik en het aanbrengen van retroflecterende materialen op reddingsmiddelen zullen gevolgen hebben voor de EU-wetgeving via de toepassing van Richtlijn 2009/45/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 inzake veiligheidsvoorschriften en -normen voor passagiersschepen (Herschikking)
                  6
               .

               De toepassing van Richtlijn 2009/16/EG betreffende havenstaatcontrole is gebaseerd op de procedures voor havenstaatcontrole en de instructies (richtsnoeren) van het memorandum van overeenstemming van Parijs, zoals uiteengezet in de respectievelijke bijlagen 1 en VI. De IMO-procedures voor havenstaatcontrole en de wijzigingen daarvan kunnen de ontwikkeling van de richtsnoeren van het memorandum van overeenstemming van Parijs beïnvloeden en kunnen derhalve directe gevolgen hebben voor de toepassing van Richtlijn 2009/16/EG.

               De richtsnoeren voor onderzoeken in het kader van het geharmoniseerd systeem van onderzoek en certificatie (HSSC) zijn een voorschrift uit hoofde van Verordening (EG) nr. 391/2009. Elke wijziging van de richtsnoeren voor onderzoeken zullen gevolgen hebben voor de EU-wetgeving door de toepassing van Verordening (EG) nr. 391/2001.

               3.Rechtsgrondslag

               3.1.Procedurele rechtsgrondslag

               3.1.1.Beginselen

               Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van “de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst”.

               Artikel 218, lid 9, VWEU is van toepassing ongeacht of de Unie lid is van het betrokken lichaam of partij is bij de betrokken overeenkomst
                  7
               .

               Het begrip "handelingen met rechtsgevolgen" omvat tevens handelingen die rechtsgevolgen hebben uit hoofde van de op het betrokken lichaam toepasselijke volkenrechtelijke bepalingen. Onder dit begrip vallen ook instrumenten die volkenrechtelijk niet bindend zijn, maar die een "beslissende invloed [kunnen hebben] op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt"
                  8
               .

               3.1.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De algemene vergadering van de IMO is een orgaan dat is opgericht krachtens een overeenkomst, namelijk het Verdrag inzake de Internationale Maritieme Organisatie.

               De door de algemene vergadering van de IMO aan te nemen handelingen zijn handelingen met rechtsgevolgen. De beoogde handelingen kunnen een beslissende invloed hebben op de inhoud van de EU-regelgeving, te weten:

               1.Richtlijn 2009/45/EG inzake veiligheidsvoorschriften en –normen voor passagiersschepen. In artikel 6, lid 2, onder a), punt i), van deze richtlijn is bepaald dat nieuwe passagiersschepen van klasse A volledig moeten voldoen aan de eisen van het SOLAS-verdrag van 1974, als gewijzigd.

               2.Richtlijn 2009/16/EG betreffende havenstaatcontrole. De lidstaten zorgen ervoor dat hun inspecteurs de in bijlage VI opgenomen richtsnoeren en procedures volgen. Deze richtsnoeren zijn vastgesteld in het memorandum van overeenstemming van Parijs. Wijzigingen van de IMO-procedures voor havenstaatcontrole 2017 kunnen van invloed zijn op de ontwikkelingen van de richtsnoeren van het memorandum van overeenstemming van Parijs en dus ook gevolgen hebben voor de toepassing van deze richtlijn. Er zij op gewezen dat de subcommissie IMO III de wijzigingen heeft besproken onder agendapunt “maatregelen ter harmonisering van activiteiten inzake havenstaatcontrole en mondiale procedures”.

               3.Verordening (EG) nr. 391/2009 inzake gemeenschappelijke voorschriften en normen voor met de inspectie en controle van schepen belaste organisaties. De richtsnoeren voor onderzoeken in het kader van het geharmoniseerd systeem van onderzoek en certificatie (HSSC) zijn een voorschrift uit hoofde van deze verordening. In bijlage I, onder B, punt 7, criterium k), is als volgt bepaald:

               "7. De organisatie moet garanderen dat:

               k) de volgens het geharmoniseerd systeem van onderzoek en certificatie vereiste wettelijk voorgeschreven onderzoeken en inspecties waartoe de erkende organisatie gemachtigd is, worden verricht volgens de bepalingen van de bijlage en het aanhangsel bij Resolutie A.948(23) van de IMO betreffende richtlijnen voor onderzoek in het kader van het geharmoniseerd systeem van onderzoek en certificatie.”

               Wijzigingen van de richtsnoeren voor onderzoeken in het kader van het geharmoniseerd systeem van onderzoek en certificatie zullen dus gevolgen hebben voor de EU-wetgeving via de toepassing van Verordening (EG) nr. 391/2009.

               De beoogde handelingen strekken niet tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van het verdrag.

               De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 218, lid 9, VWEU.

               3.2.Materiële rechtsgrondslag

               3.2.1.Beginselen

               De materiële rechtsgrondslag voor een overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU te nemen besluit wordt in de eerste plaats bepaald door de doelstelling en de inhoud van de geplande handeling ten aanzien waarvan namens de Unie een standpunt moet worden ingenomen. Als de geplande handeling een tweeledige doelstelling heeft of bestaat uit twee componenten, waarvan er een kan worden gezien als hoofddoelstelling of overwegende component, terwijl de andere doelstelling of de andere component slechts ondergeschikt is, moet het overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU te nemen besluit op één materiële rechtsgrondslag worden gebaseerd, namelijk die welke vereist is gelet op de hoofddoelstelling of de overwegende component.

               3.2.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De hoofddoelstelling en de inhoud van de geplande handeling hebben betrekking op vervoer over zee. De materiële rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 100, lid 2, VWEU.

               3.3.Conclusie

               De rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is artikel 100, lid 2, VWEU, in samenhang met artikel 218, lid 9, VWEU.

               2019/0248 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               inzake het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen tijdens de 31ste zitting van de Algemene Vergadering van de Internationale Maritieme Organisatie met betrekking tot de vaststelling van wijzigingen van resolutie A.658(16) inzake het gebruik en het aanbrengen van retroflecterende materialen op reddingsmiddelen, procedures voor havenstaatcontrole 2017 (resolutie A.1119(30)) en de richtsnoeren voor onderzoeken in het kader van het geharmoniseerd systeem van onderzoek en certificatie (HSSC) (resolutie A.1120(30))

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 100, lid 2, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Het Verdrag van de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) (“het verdrag”) is in werking getreden op 17 maart 1958.

               (2)Krachtens artikel 15, onder j), van het verdrag kan de algemene vergadering leden aanbevelen om regels en richtsnoeren inzake maritieme veiligheid, de preventie en controle van mariene verontreiniging door schepen en andere thema’s met betrekking tot het effect van de scheepvaart op het mariene milieu, die krachtens of volgens internationale instrumenten aan de Organisatie zijn toegewezen, of wijzigingen van dergelijke regels en richtsnoeren, goed te keuren.

               (3)Tijdens haar 31ste zitting van 25 november tot 5 december 2019 zal de algemene vergadering van de IMO zich buigen over de goedkeuring van wijzigingen van resolutie A.658(16) inzake het gebruik en het aanbrengen van retroflecterende materialen op reddingsmiddelen, procedures voor havenstaatcontrole 2017 (resolutie A.1119(30)) en de richtsnoeren voor onderzoeken in het kader van het geharmoniseerd systeem van onderzoek en certificatie (HSSC) (resolutie A.1120(30)).

               (4)Het is passend het standpunt te bepalen dat namens de Unie moet worden ingenomen in de IMO, aangezien de aangenomen wijzigingen van resolutie A.658(16) inzake het gebruik en het aanbrengen van retroflecterende materialen op reddingsmiddelen, procedures voor havenstaatcontrole 2017 (resolutie A.1119(30)) en de richtsnoeren voor onderzoeken in het kader van het geharmoniseerd systeem van onderzoek en certificatie (HSSC) (resolutie A.1120(30)), een beslissende invloed hebben op de inhoud van de EU-regelgeving, namelijk Richtlijn 2009/45/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake veiligheidsvoorschriften en –normen voor passagiersschepen
                  9
               , Richtlijn 2009/16/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 betreffende havenstaatcontrole
                  10
                en Verordening (EG) nr. 391/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 inzake gemeenschappelijke voorschriften en normen voor met de inspectie en controle van schepen belaste organisaties
                  11
               .

               (5)Tijdens de 101ste zitting van de commissie maritieme veiligheid (MSC 101), van 5 tot 14 juni 2019 in Londen, werd eraan herinnerd dat de commissie, tijdens de vorige zitting, na bespreking van het document MSC 100/19/4, waarin wijzigingen worden voorgesteld van resolutie A.658(16) inzake het gebruik en het aanbrengen van retroflecterende materialen op reddingsmiddelen, was overeengekomen het woord “koolstofboog” in punt 4.10 te schrappen en het IMO-secretariaat had verzocht een ontwerpresolutie op te stellen die ter goedkeuring zou worden voorgelegd tijdens MSC 101, teneinde ze ter vaststelling te kunnen voorleggen aan de 31ste zitting van de algemene vergadering van de IMO (A 31) (MSC 100/20, punten 19.14 en 19.15). De commissie heeft vervolgens de ontwerpresolutie van de algemene vergadering over wijzigingen inzake het gebruik en het aanbrengen van retroflecterende materialen op reddingsmiddelen (resolutie A.658(16)), goedgekeurd.

               (6)Tijdens de 5de zitting van de subcommissie voor de uitvoering van IMO-instrumenten (III 5), van 24 tot 28 september 2018 in Londen, is overeenstemming bereikt over herzieningen van de procedures voor havenstaatcontrole, met name aanhangsel 2 over de aanhouding van schepen; deze werden na de zitting verder ontwikkeld, teneinde, samen met een ontwerpresolutie, een ontwerpprocedure voor havenstaatcontrole 2019 ter bespreking voor te leggen aan III 6, die van 1-5 juli 2019 bijeenkwam in Londen, alvorens ze rechtstreeks ter goedkeuring in te dienen bij A 31, na goedkeuring door de commissies.

               (7)Tijdens MSC 101 heeft de commissie III 6 toestemming gegeven om het resultaat van haar werkzaamheden rechtstreeks ter goedkeuring voor te leggen aan de 31e zitting van de algemene vergadering (A 31). III 6 heeft de wijzigingen van de procedures voor havenstaatcontrole 2019 beoordeeld en afgerond en, op verzoek van de commissie voor de bescherming van het mariene milieu, die van 13-17 mei 2019 haar 74ste zitting hield in Londen, een nieuwe bijlage 18 “resolutie MEPC.321(74) inzake 2019-richtsnoeren voor havenstaatcontrole krachtens MARPOL bijlage VI hoofdstuk 3” opgenomen. III.6 heeft de wijzigingen van de procedures voor havenstaatcontrole 2017 bekrachtigd en toestemming verleend om ze ter goedkeuring door te sturen naar A 31.

               (8)Tijdens III 5 heeft de subcommissie eraan herinnerd dat zij tijdens haar vorige zitting de correspondentiegroep voor de evaluatie van de richtsnoeren voor onderzoeken in het kader van het HSCC en de niet-uitputtende lijst van verplichtingen uit hoofde van instrumenten die relevant zijn voor de code voor de toepassing van IMO-instrumenten (III Code) heeft opgericht, teneinde de richtsnoeren voor onderzoeken te blijven actualiseren en aan te vullen met de eisen die voortvloeien uit de wijzigingen van relevante IMO-instrumenten die tot en met 31 december 2019 in werking treden, zodat de gewijzigde ontwerprichtsnoeren voor onderzoeken in het kader van het HSSC ter goedkeuring kunnen worden voorgelegd aan A 31. Tijdens MSC 101 heeft de commissie nota genomen van het resultaat van III 5 en sommige uitstaande punten behandeld. Vervolgens heeft zij III.6 toestemming gegeven om het resultaat van haar werkzaamheden rechtstreeks ter goedkeuring voor te leggen aan de 31e zitting van de algemene vergadering (A 31). III 6 heeft de wijzigingen van de HSSC-richtsnoeren in overweging genomen en toestemming verleend om ze ter goedkeuring door te sturen naar A 31.

               (9)Het standpunt van de Unie moet worden uitgedrukt door de gezamenlijk in het belang van de Unie optredende lidstaten van de Unie die lid zijn van de IMO.

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen in de 31ste zitting van de algemene vergadering van de IMO houdt in dat de goedkeuring moet worden verleend aan wijzigingen van:

               (a)resolutie A.658(16) inzake het gebruik en het aanbrengen van retroflecterende materialen op reddingsmiddelen, zoals uiteengezet document MSC 101/24, bijlage 27;

               (b)de procedures voor havenstaatcontrole uit 2017 (resolutie A.1119(30)), zoals vastgesteld in document III 6/15, bijlage XX; en

               (c)de richtsnoeren voor onderzoeken in het kader van het geharmoniseerd systeem van onderzoek en certificatie (HSSC) (resolutie A.1120(30)), 2015 (resolutie A.1104(29)), zoals vastgesteld in document III 6/15, bijlage XX.

               Artikel 2

               1.Het in artikel 1 genoemde standpunt moet worden uitgedrukt door de gezamenlijk in het belang van de Unie optredende lidstaten van de Unie die lid zijn van de IMO.

               2.Geringe wijzigingen in het in artikel 1 bedoelde standpunt kunnen worden overeengekomen zonder nader besluit door de Raad.

               Artikel 3

               Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt vastgesteld.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        De naam werd in 1982 veranderd in Internationale Maritieme Organisatie (IMO).

                     (2)

                        PB L 257 van 28.8.2014, blz. 146.

                     (3)

                        PB L 133 van 30.5.2018, blz. 1.

                     (4)

                        PB L 131 van 28.5.2009, blz. 57.

                     (5)

                        PB L 131 van 28.5.2009, blz. 11.

                     (6)

                        PB L 163 van 25.6.2009, blz. 1.

                     (7)

                        Zaak C-399/12 Duitsland/Raad (OIV), ECLI:EU:C:2014:2258, punt 64.

                     (8)

                        Zaak C-399/12 Duitsland/Raad (OIV), ECLI: EU: C: 2014: 2258, punten 61-64.

                     (9)

                        PB L 163 van 25.6.2009, blz. 1.

                     (10)

                        PB L 131 van 28.5.2009, blz. 57.

                     (11)

                        PB L 131 van 28.5.2009, blz. 11.