title: Voorstel voor een besluit van de Raad betreffende de ondertekening namens de Europese Gemeenschap van de stabilisatie- en associatieovereenkomst tussen de europese gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Kroatië, anderzijds # Voorstel voor een besluit van de Raad en de Commissie betreffende de sluiting van de stabilisatie- en associatieovereenkomst tussen de europese gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Kroatië, anderzijds

text:
Avis juridique important

|

52001PC0371(01)

Voorstel voor een besluit van de Raad betreffende de ondertekening namens de Europese Gemeenschap van de stabilisatie- en associatieovereenkomst tussen de europese gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Kroatië, anderzijds  /* COM/2001/0371 def. */

Publicatieblad Nr. 332 E van 27/11/2001 blz. 0001 - 0001

Voorstel voor een BESLUIT VAN DE RAAD betreffende de ondertekening namens de Europese Gemeenschap van de Stabilisatie- en associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Kroatië, anderzijds(door de Commissie ingediend)TOELICHTINGIn de mededeling van de Commissie van 26.5.1999 over het stabilisatie- en associatieproces in Bosnië-Herzegovina, Kroatië, de Federale Republiek Joegoslavië, de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië en Albanië [1] is een nieuw kader vastgesteld voor nauwere betrekkingen tussen de EU en deze landen, die stapsgewijs en rekening houdend met de specifieke situatie van ieder land moeten worden ontwikkeld. Hierbij is voorzien in een breed partnerschap, met name via een nieuw type overeenkomst, de stabilisatie- en associatieovereenkomst (SAO).[1]  COM(1999) 235 van 26.05.1999.De mate waarin een specifiek land aan de gestelde politieke en economische voorwaarden voldoet, bepaalt of er al dan niet onderhandelingen over een stabilisatie- en associatieovereenkomst worden geopend. De politieke ontwikkelingen in Kroatië na de parlements- en presidentsverkiezingen in de eerste maanden van 2000 markeerden een nieuw begin voor de bilaterale betrekkingen en resulteerden in een positief rapport van de Commissie, gepubliceerd op 24 mei 2000 [2], over de haalbaarheid van een stabilisatie- en associatieovereenkomst met het land. Het rapport onderstreepte de bemoedigende stappen van de nieuwe Kroatische regering in de richting van het voldoen aan de voorwaarden van de EU en oordeelde dat Kroatië uiteindelijk in staat zal zijn de verplichtingen van een stabilisatie- en associatieovereenkomst na te komen. Het rapport concludeerde derhalve dat aan de voorwaarden voor het openen van onderhandelingen over een stabilisatie- en associatieovereenkomst met Kroatië was voldaan.[2]  COM(1999) 311 van 24.05.2000.Op 19 juli 2000 hechtte de Commissie daarom haar goedkeuring aan een aanbeveling voor het openen van onderhandelingen. De Raad machtigde de Commissie in zijn conclusies van 20 november 2000 om met Kroatië te onderhandelen over een stabilisatie- en associatieovereenkomst op basis van de overeengekomen richtsnoeren.De onderhandelingen werden door de Commissie geopend op 24 november 2000 in de marge van de top van Zagreb. Na drie formele onderhandelingsronden en een aantal technische bijeenkomsten werd het onderhandelingsproces op 11 mei in Zagreb afgerond. De Commissie voerde de onderhandelingen in nauw overleg met het door de Raad ingestelde speciale comité CoWeB. De stabilisatie- en associatieovereenkomst werd op 14 mei 2001 geparafeerd door Commissielid Chris Patten en de hoofdonderhandelaar van Kroatië, Neven Mimica.De stabilisatie- en associatieovereenkomst met Kroatië is de tweede overeenkomst van dit type: de eerste is ondertekend met de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië. Bij het resultaat van de onderhandelingen met Kroatië is het reeds bestaande kader volledig in aanmerking genomen. Enkele onderdelen van de overeenkomst zijn aan de specifieke situatie van Kroatië aangepast.De stabilisatie- en associatieovereenkomst is de eerste alomvattende overeenkomst die tussen de Europese Gemeenschappen en Kroatië tot stand komt. De onderhandelingen over een samenwerkingsovereenkomst en een vervoersovereenkomst gingen in 1995 van start, maar zijn nooit afgerond door het bevriezen van de politieke betrekkingen tussen de EU en Kroatië. De bilaterale betrekkingen hebben nu de volgende vorm:- de handelsregeling wordt geregeld bij de autonome handelspreferenties die de Gemeenschap aan Kroatië eenzijdig heeft toegekend bij Verordening (EG) nr. 2007/2000 van de Raad van 18 september 2000, zoals gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2563/2000 van de Raad van 20 november 2000;- een textielovereenkomst, geparafeerd op 8 november 2000 en ondertekend op 17 mei 2001, is sinds 1 januari 2000 van kracht;- een raadgevende task force EU-Kroatië, die in februari 2000 is ingesteld, dient als forum voor bilaterale technische besprekingen zolang er geen ander officieel orgaan bestaat.Door de totstandbrenging van contractuele betrekkingen met Kroatië in de vorm van een SAO wordt voorzien in brede samenwerking en wordt de integratie van Kroatië in de Europese structuren versneld. De overeenkomst omvat met name de volgende componenten:- totstandbrenging van een geformaliseerd kader voor politieke dialoog met Kroatië op bilateraal en regionaal niveau;- intensievere regionale samenwerking;- stimulering van de economische en handelsbetrekkingen met het vooruitzicht op totstandkoming van een vrijhandelsgebied voor goederen en diensten na een overgangsperiode van zes jaar na de inwerkingtreding van de overeenkomst;- regeling van het verkeer van werknemers, vrijheid van vestiging, verlening van diensten, lopende betalingen en kapitaalverkeer;- verbintenis van Kroatië om zijn wetgeving geleidelijk te harmoniseren met die van de Europese Gemeenschap, met name voor belangrijke onderdelen van de interne markt;- totstandbrenging van veelomvattende betrekkingen, op alle gebieden die van belang zijn voor de Gemeenschap, waaronder samenwerking op het gebied van justitie en binnenlandse zaken;- volledige liberalisering van het transitoverkeer over de weg door geheel Kroatië en de gehele Gemeenschap en ontwikkeling van de bijbehorende infrastructuur, een en andere in het kader van een specifiek protocol inzake het vervoer over land, waarbij in aanmerking wordt genomen dat er geen vervoersovereenkomst bestaat;- formalisering van de financiële en technische bijstand van de Gemeenschap aan Kroatië ter ondersteuning van de tenuitvoerlegging van bepaalde aspecten van de overeenkomst;- totstandbrenging van een specifiek institutioneel kader in de vorm van instelling van een Associatie- en Stabilisatieraad die op de tenuitvoerlegging van de overeenkomst toeziet, een Stabilisatie- en Associatiecomité en een parlementair Associatie- em Stabilisatiecomité.Na de inwerkingtreding van de stabilisatie- en associatieovereenkomst blijven de gunstiger handelsconcessies die zijn toegekend bij Verordening (EG) nr. 2007/2000 van de Raad van 18 september 2000 (gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2563/2000) van 20 november van toepassing.Nu het onderhandelingsproces is afgerond, stelt de Commissie de Raad voor zijn goedkeuring te hechten aan de resultaten van de onderhandelingen en de procedures voor de ondertekening en de sluiting van de overeenkomst in te leiden. Hiertoe dient de Commissie twee voorstellen in, die de juridische instrumenten vormen voor de ondertekening en de sluiting van de Stabilisatie- en associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Kroatië, anderzijds:i) een voorstel voor een besluit van de Raad betreffende de ondertekening van de overeenkomst; ii) een voorstel voor een besluit van de Raad en de Commissie betreffende de sluiting van de overeenkomst.De procedures voor ondertekening en sluiting zijn voor de drie Europese gemeenschappen (Europese Gemeenschap, Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal en Europese Gemeenschap voor Atoomenergie) verschillend:a) ten aanzien van de ondertekening bepaalt artikel 300, lid 2, eerste alinea, eerste zin, van het EG-verdrag dat voor de ondertekening van overeenkomsten namens de Europese Gemeenschap een afzonderlijk besluit van de Raad vereist is. Dergelijke besluiten zijn volgens het EGKS- en het Euratomverdrag niet vereist;b) ten aanzien van de sluiting van de overeenkomst geldt het volgende:- de Raad sluit de overeenkomst namens de Europese Gemeenschap krachtens artikel 310 van het EG-verdrag, na instemming van het Europees Parlement;- de Raad keurt de overeenkomst goed namens de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie krachtens artikel 101, tweede alinea, van het Euratomverdrag, en de overeenkomst wordt vervolgens gesloten door de Commissie;- de Commissie sluit de overeenkomst namens de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal krachtens artikel 95 van het EGKS-verdrag, met de eenparige instemming van de Raad en na raadpleging van het Raadgevend Comité.Gezien het bovenstaande stelt de Commissie voor:- dat de Raad een besluit neemt over de ondertekening van de Stabilisatie- en associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en Kroatië namens de Europese Gemeenschap;- dat de Raad de Stabilisatie- en associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en Kroatië sluit namens de Europese Gemeenschap en instemt met de sluiting door de EGKS en Euratom.Voor de overeenkomst in werking kan treden, moet zij door alle lidstaten van de Europese Unie worden bekrachtigd.Voorstel voor een BESLUIT VAN DE RAAD betreffende de ondertekening namens de Europese Gemeenschap van de Stabilisatie- en associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Kroatië, anderzijdsDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 310 in samenhang met artikel 300, lid 2, eerste alinea, eerste zin,Gezien het voorstel van de Commissie [3],[3]  PB C ...Overwegende hetgeen volgt:(1) De Commissie is door de Raad op 20 november 2000 gemachtigd onderhandelingen te openen over een stabilisatie- en associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Kroatië, anderzijds.(2) Deze onderhandelingen zijn afgerond, en de overeenkomst is op 14 mei 2001 geparafeerd.(3) De in deze overeenkomst vervatte handelsbepalingen zijn van uitzonderlijke aard en verbonden met het in het kader van het stabilisatie- en associatieproces gevoerde beleid, en scheppen voor de Europese Unie geen precedenten ten aanzien van de handelspolitiek van de Gemeenschap in de betrekkingen met derde landen, andere dan die van de westelijke Balkan.(4) De overeenkomst dient te worden ondertekend namens de Europese Gemeenschap, onder voorbehoud van mogelijke sluiting op een later tijdstip,BESLUIT:Enig artikelDe voorzitter van de Raad wordt gemachtigd de personen aan te wijzen die bevoegd zijn namens de Europese Gemeenschap over te gaan tot ondertekening van de Stabilisatie- en associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Kroatië, anderzijds, zulks onder voorbehoud van mogelijke sluiting op een later tijdstip.Gedaan te Brussel, Voor de Raad De voorzitter


title: Voorstel voor een besluit van de Raad houdende goedkeuring van de sluiting van het Verdrag inzake vroegtijdige kennisgeving van een nucleair ongeval # Voorstel voor een besluit van de Raad houdende goedkeuring van de sluiting van het Verdrag inzake de verlening van bijstand in het geval van een nuclair ongeval of een calamiteit met radioactieve stoffen

text:
                    COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN
                                                    Brussel, 16.8.2004
                                                    COM(2004) 560 definitief
                                      Voorstel voor een
                                BESLUIT VAN DE RAAD
   houdende goedkeuring van de sluiting van het Verdrag inzake vroegtijdige kennisgeving
                                  van een nucleair ongeval
                                      Voorstel voor een
                                BESLUIT VAN DE RAAD
   houdende goedkeuring van de sluiting van het Verdrag inzake de verlening van bijstand
       in het geval van een nuclair ongeval of een calamiteit met radioactieve stoffen
                               (door de Commissie ingediend)
NL                                                                                NL
 ---pagebreak---                                            TOELICHTING
   1.       VERDRAG INZAKE VROEGTIJDIGE KENNISGEVING VAN EEN NUCLEAIR ONGEVAL
   Het Verdrag inzake vroegtijdige kennisgeving van een nucleair ongeval (hierna« het
   verdrag ») is aangenomen door de Algemene Conferentie van de Internationale Organisatie
   voor Atoomenergie (IAEA), bijeengekomen in bijzondere zitting op 26 september 1986.
   Het verdrag beoogt het verstreken van de internationale samenwerking, door erin te voorzien
   dat relevante informatie over nucleaire ongevallen zo snel mogelijk wordt medegedeeld aan
   de staten die fysiek getroffen worden of kunnen worden, opdat de grensoverschrijdende
   radiologische gevolgen maximaal kunnen worden beperkt. Krachtens artikel 2 van dat verdrag
   moet kennisgeving worden gedaan van en informatie worden verstrekt over ongevallen
   waarbij in artikel 1 (werkingssfeer) bedoelde installaties zijn betrokken, terwijl ook in de
   mogelijkheid wordt voorzien (artikel 3) eveneens kennisgeving te doen van andere nucleaire
   ongevallen.
   Het verdrag bevat een aantal procedurebepalingen, die de rol van de IAEA beschrijven
   (artikelen 4 en 8), de te verstrekken informatie (artikel 5), het beantwoorden van eventuele
   bijkomende verzoeken om informatie (artikel 6) en de aanwijzing van bevoegde autoriteiten
   en contactpunten (artikel 7).
   Andere bepalingen, die eveneens in andere soortgelijke internationale verdragen voorkomen,
   voorzien in de mogelijkheid bilaterale en multilaterale overeenkomsten te sluiten (artikel 9),
   het mechanisme voor regeling van geschillen (artikel 11), de inwerkingtreding van de
   bepalingen ervan (artikelen 12 en 13), de procedure voor het wijzigen en opzeggen van het
   verdrag (artikelen 14 en 15), de aanwijzing van de depositaris (artikel 16) en de vermelding
   van de authentieke teksten van het verdrag (artikel 17).
   Conform artikel 12, lid 5, onder a), staat het verdrag open voor toetreding door internationale
   organisaties en organisaties voor regionale integratie. In een dergelijk geval bepaalt artikel 12,
   lid 5, onder c): « Bij de nederlegging van een akte van toetreding door een organisatie zendt
   deze een verklaring aan de depositaris waarin zij de omvang van haar bevoegdheid aangeeft
   met betrekking tot de aangelegenheden waarop dit Verdrag betrekking heeft. »
   Artikel 11, leden 1 en 2, van het verdrag omvat de bepalingen betreffende de regeling van
   geschillen. Lid 3 van dat artikel luidt als volgt : «Bij de ondertekening, bekrachtiging,
   aanvaarding of goedkeuring van of toetreding tot dit Verdrag kan een Staat verklaren zich niet
   gebonden te achten door één van de in het tweede lid bedoelde procedures voor de regeling
   van geschillen, of door beide. De overige Staten die Partij bij dit Verdrag zijn, zijn niet
   gebonden aan een in het tweede lid bedoelde procedure voor de regeling van geschillen met
   betrekking tot een Staat die Partij bij dit Verdrag is en voor wie een dergelijke verklaring van
   kracht is »
   2.       BESLUIT VAN DE RAAD VAN 14 DECEMBER 1987
   Conform artikel 101 het Euratom-Verdrag : «kan de Gemeenschap verplichtingen aangaan
   door het sluiten van akkoorden of overeenkomsten met een derde staat, een internationale
   organisatie of een onderdaan van een derde staat. Met het oog op deze akkoorden of
NL                                                  2                                                 NL
 ---pagebreak---    overeenkomsten worden door de Commissie onderhandelingen gevoerd volgens richtlijnen
   van de Raad; zij worden gesloten door de Commissie met goedkeuring van de Raad, welke
   daartoe met een gekwalificeerde meerderheid besluit.
   De Raad heeft het sluiten van het Verdrag inzake vroegtijdige kennisgeving van een nucleair
   ongeval goedgekeurd bij (niet gepubliceerd) besluit van 14 december 1987.
   Dit besluit bevat twee bijlagen :
   1.       Bijlage I bevat twee verklaringen die aan de depositaris moeten worden voorgelegd
            op het moment van de toetreding van de Gemeenschap, namelijk :
            a)    Een bevoegdheidsverklaring in de zin van artikel 12, lid 5, onder c), die als
                  volgt luidt :
                  «1.    Ongevallen die zich hebben voorgedaan in een inrichting van het
                         krachtens       artikel 8   van     het    Euratom-Verdrag       opgericht
                         Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek worden, na instemming van
                         het gastland, overeenkomstig de in bijgaande briefwisseling neergelegde
                         regels en overeenkomstig de artikelen 1 en 2, artikel 5, onder a), b), c) en
                         d), en artikel 6, door de Gemeenschap ter kennis gebracht.
                         Deze inrichtingen bevinden zich thans te Ispra (Italië), Karlsruhe
                         (Bondsrepubliek Duitsland), Petten (Nederland) en Geel (België).
                  2.     De Gemeenschap ontvangt op dezelfde wijze als de Verdragsstaten, de in
                         de artikelen 2 en 4 bedoelde inlichtingen.
                  3.     Bij een ongeval dat zich op het grondgebied van een lidstaat kan doen
                         gevoelen, kan de Gemeenschap krachtens artikel 6 een verzoek om
                         verdere informatie of nader overleg indienen.
                  4.     Op dezelfde wijze als de Verdragsstaten deelt de Gemeenschap, op grond
                         van artikel 7, haar bevoegde autoriteiten en een contactpunt mede ; van
                         de andere partijen ontvangt zij een overeenkomstige mededeling.»
            b)    Een verklaring in de zin van artikel 11, lid 3, van het verdrag, die als volgt
                  luidt :
                  « Daar in bij het Internationaal Gerechtshof aanhangig gemaakte zaken volgens
                  artikel 34 van het Statuut van dit gerechtshof alleen Staten partij kunnen zijn,
                  kan de Gemeenschap slechts door de in artikel 11, lid 2, van het Verdrag
                  bedoelde arbitrageprocedure worden gebonden. »
   2.       Bijlage II betreft de briefwisseling tussen de Commissie en de lidstaten op het
            grondgebied waarvan zich een inrichting van het Gemeenschappelijk Centrum voor
            onderzoek (GCO) bevindt. Deze briefwisseling is het praktische gevolg van de
            bevoegdheidsverklaring, vermits deze de bevoegdheid van de Gemeenschap in onder
            het verdrag vallen aangelegenheden beperkt tot ongevallen die zich in één van de
            inrichtingen van het GCO mochten voordoen. In zoverre een dergelijk ongeval de
            Commissie en de lidstaten op het grondgebied waarvan zich een inrichting van het
            GCO bevindt tot ingrijpen zou brengen, heeft bijlage II tot doel ieders
NL                                                  3                                                 NL
 ---pagebreak---              verantwoordelijkheden vast te leggen bij wege van de uitwisseling van
             standaardbrieven.
   3.        TOETREDING VAN DE GEMEENSCHAP TOT HET VERDRAG
   Sedert de ondertekening van het verdrag heeft de Gemeenschap te kennen gegeven niet alleen
   belangstelling te hebben om toe treden tot het verdrag, maar ook bereid te zijn alvorens toe te
   treden in de praktijk de voorwaarden van het verdrag toe te passen.
   Aan deze bereidheid werd met name uiting gegeven in een overweging van Beschikking
   87/600/Euratom van de Raad van 14 december 1987 inzake communautaire regelingen voor
   snelle uitwisseling van informatie in geval van stralingsgevaar (ECURIE),1 die luidt als
   volgt : “Overwegende dat de Gemeenschap ter bevordering van de internationale
   samenwerking zal deelnemen aan het IAEA-Verdrag inzake vroegtijdige kennisgeving van
   een nucleair ongeval”.
   Deze samenwerking is met name ingesteld op basis van een brief van de directeur-generaal
   externe betrekkingen van 12 december 1991 aan de directeur-generaal van de IAEA. Hierin
   verbindt de Commissie zich ertoe voorlopig het verdrag toe te passen in afwachting dat de
   Gemeenschap ertoe toetreedt. Met het oog hierop heeft de Commissie bevoegde autoriteiten
   en contactpunten aangewezen conform artikel 7 van het verdrag.
   De sindsdien opgedane ervaring, met name voor wat betreft de uitoefening van de
   bevoegdheden van de Gemeenschap op het gebied waarop het verdrag betrekking heeft, met
   name in het kader van het ECURIE-systeem, heeft geleerd dat de als bijlage bij het Besluit
   van de Raad van 14 december 1987 houdende goedkeuring van de sluiting van het verdrag
   gevoegde verklaringen niet adequaat zijn. Dit besluit vormt geen adequate grondslag voor het
   sluiten van het verdrag namens de Gemeenschap.
   Aangezien de Commissie gebonden is aan de inhoud van een dergelijk besluit en de bijlagen
   ervan is het dus nodig aan de Raad een nieuw besluit voor te stellen dat het besluit van 1987
   intrekt.
   4.        REDENEN DIE EEN INTREKKING VAN HET BESLUIT VAN DE RAAD VAN 14 DECEMBER
             1987 RECHTVAARDIGEN
   De Commissie is allereerst van oordeel dat de inhoud van bijlage I van het besluit stricto
   sensu niet te beschouwen is als een bevoegdheidsverklaring in de zin van artikel 12, lid 5,
   onder c), van het verdrag. In de verklaring wordt immers niet verwezen naar de bevoegdheden
   die bij het Euratom-Verdrag aan de Gemeenschap zijn verleend op het gebied waarop het
   verdrag betrekking heeft, maar enkel vermeld dat de Gemeenschap kennis zal geven van
   ongevallen die zich hebben voorgedaan in een inrichting van het GCO na instemming van het
   gastland.
   Het besluit van de Raad houdende goedkeuring van de sluiting van het verdrag houdt geen
   rekening met het bestaan van de, eveneens op 14 december 1987 vastgestelde, Beschikking
   1
            PB L 371 van 30.12.1987, blz. 76.
NL                                                4                                                NL
 ---pagebreak---    87/600/Euratom van de Raad inzake communautaire regelingen voor snelle uitwisseling van
   informatie ingeval van stralingsgevaar (ECURIE-systeem).
   Dit ECURIE-systeem, dat vergelijkbaar is met het systeem dat is ingesteld bij het IAEA-
   verdrag, is bovendien bij wege van akkoord uitgebreid tot Bulgarije, Roemenië, Zwitserland
   en Turkije.
   Op juridisch gebied vloeit het bij deze beschikking ingevoerde ECURIE-systeem rechtstreeks
   voort uit één van de bij het Euratom-Verdrag aan de Gemeenschap toevertrouwde opdrachten,
   namelijk het instellen van uniforme veiligheidsnormen voor de bescherming van de
   gezondheid van de bevolking en het toezien op de toepassing ervan (cf. artikel 2, onder b) en
   titel II, hoofdstuk 3 van het Euratom-Verdrag).
   Bovendien voorziet Beschikking 2001/792/EG, Euratom van de Raad van 23 oktober 2001 tot
   vaststelling van een communautair mechanisme ter vergemakkelijking van versterkte
   samenwerking bij bijstandsinterventies in het kader van civiele bescherming in de oprichting,
   binnen de Commissie, van een centrum voor follow-up en informatie. De lidstaten kunnen
   een beroep doen op dit centrum voor follow-up en informatie om de andere staten te
   informeren en hen hulp te vragen, ongeacht het soort noodgeval waaraan zij het hoofd moeten
   bieden.
   Op praktisch gebied plaatst het ECURIE-systeem de Gemeenschap centraal in het systeem
   van snelle verstrekking van informatie zodra zich een incident voordoet op het grondgebied
   waar het systeem wordt toegepast. De Commissie verzamelt en stuurt de informatie
   onmiddellijk door. Zij trekt eveneens de nodige conclusies op het gebied van regelgeving
   inzake bescherming van de gezondheid (met name ten aanzien van levensmiddelen).
   De Commissie heeft banden tot stand gebracht met de IAEA en ziet er door zeer nauwe
   samenwerking op toe dat de coherentie tussen de verschillende systemen wordt verzekerd en
   dat de lidstaten niet meermaals dezelfde informatie ontvangen uit verschillende bronnen.
   Het is dus van essentieel belang dat de Gemeenschap partij is bij het verdrag op dezelfde voet
   als haar lidstaten en de derde staten die deel wensten uit te maken van het communautaire
   systeem bij wege van akkoord.
   De Gemeenschap deelt en oefent met haar lidstaten een echte bevoegdheid uit op dit gebied,
   die niet beperkt zou mogen zijn tot de activiteiten van de inrichtingen van het GCO. De
   jurisprudentie van het Hof van Justitie, recentelijk bevestigd in het arrest van 12 december
   2002, betreffende de toetreding tot het Verdrag inzake nucleaire veiligheid ( zaak C-29/99,
   Commissie/Raad, Jurisprudentie pp. I-11221) bepaalt echter: “De goedkeuring door de Raad
   van de toetreding tot een internationaal verdrag heeft, overeenkomstig artikel 101, tweede
   alinea, EGA-Verdrag, als rechtsgevolg dat de Commissie wordt gemachtigd om het verdrag
   te sluiten binnen het door het besluit van de Raad vastgestelde kader. Wanneer hij de
   toetreding tot een internationaal verdrag goedkeurt zonder enig voorbehoud, moet de Raad
   de door bedoeld verdrag vastgestelde voorwaarden voor toetreding naleven aangezien een
   toetredingsbesluit dat niet met deze voorwaarden zou overeenstemmen, de verplichtingen van
   de Gemeenschap zou schenden vanaf de inwerkingtreding van het verdrag. Bovendien houdt
   de plicht tot loyale samenwerking tussen de instellingen (…) in dat het besluit van de Raad
   (…) de Commissie in staat moet stellen het internationaal recht na te leven" (punten 67 tot
   69).
NL                                                5                                               NL
 ---pagebreak---    5.        INHOUD VAN HET VOORSTEL VOOR EEN BESLUIT VAN DE RAAD
   Om redenen van juridische duidelijkheid wordt het opportuun geacht het vorige besluit te
   vervangen door een nieuw besluit van de Raad. Het onderhavige voorstel voor een besluit van
   de Raad trekt dus het besluit van 14 december 1987 in.
   Het onderhavige voorstel is op dezelfde wijze gestructureerd als het vorige :
   –         Artikel 1 keurt de sluiting goed van het IAEA-Verdrag.
   –         Artikel 2 bepaalt dat de verklaring in de bijlage (Verklaring in de zin van artikel 12,
             lid 5, onder c, van het IAEA-Verdrag) samen met de akte van toetreding van de
             Gemeenschap zal worden medegedeeld.
   –         Artikel 3 voorziet in de intrekking van het Besluit van 14 december 1987 houdende
             goedkeuring van de sluiting van het verdrag.
   Bijlage I van het voorstel is herzien in de zin dat een verklaring is vastgesteld uit hoofde van
   artikel 12, lid 5, onder c, van het verdrag die op adequate wijze de omvang van de
   bevoegdheid van de Gemeenschap in de betrokken aangelegenheden aangeeft.
   Gezien het duidelijk procedurele karakter van de bepalingen van het verdrag, zoals vermeld in
   punt 1 van deze toelichting, is het echter voldoende alleen te verwijzen naar het bestaan van
   een gedeelde bevoegdheid met de lidstaten op het gebied van informatieverstrekking ingeval
   van stralingsgevaar.
   Ten aanzien van de verklaring in de zin van artikel 11 betreffende de regeling van geschillen
   blijkt dat, gezien de eigen mechanismen van de Gemeenschap, een dergelijke verklaring niet
   nodig is en bovendien wel eens onvolledig zou kunnen zijn. Dit soort verklaring lijkt
   trouwens nooit te zijn geformuleerd in het kader van de andere gemengde akkoorden die de
   Gemeenschap in het verleden heeft gesloten.
   De nieuwe formulering van de bevoegdheidsverklaring maakt bijlage II overbodig.
NL                                                 6                                                 NL
 ---pagebreak---                                             Voorstel voor een
                                       BESLUIT VAN DE RAAD
   houdende goedkeuring van de sluiting van het Verdrag inzake vroegtijdige kennisgeving
                                         van een nucleair ongeval
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, met
   name op artikel 101, tweede alinea,
   gezien het voorstel van de Commissie2,
   overwegende hetgeen volgt:
   (1)    Een Verdrag inzake vroegtijdige kennisgeving van een nucleair ongeval, hierna
          « verdrag », is aangenomen door de Algemene Conferentie van de Internationale
          Organisatie voor Atoomenergie, bijeengekomen in bijzondere zitting op 26 september
          1986.
   (2)    Krachtens artikel 12, lid 5, onder a, van dit verdrag staat het open voor de toetreding
          van internationale organisaties en organisaties voor regionale integratie, waarbij een
          dergelijke toetreding vergezeld moet gaan van een bevoegdheidsverklaring in de zin
          van artikel 12, lid 5, onder c.
   (3)    Het Besluit van de Raad van 14 december 1987 houdende goedkeuring van de sluiting
          van het verdrag op basis van artikel 101, tweede alinea, van het Verdrag tot oprichting
          van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie omvat twee bijlagen. Bijlage I
          bevat twee verklaringen ingevolge artikel 12, lid 5, onder c, en artikel 11, lid 3, van
          het verdrag, en bijlage II bepaalt, bij wege van een uitwisseling van standaardbrieven
          tussen de Commissie en de lidstaten op het grondgebied waarvan zich een inrichting
          van het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek (GCO) bevindt, de regels
          betreffende de uitwisseling van informatie tussen de Commissie en de betrokken
          lidstaat bij een ongeval in een van de inrichtingen van het GCO; dit besluit beperkt dus
          de omvang van de communautaire bevoegdheid tot de activiteiten van het GCO.
   (4)    Anders dan het voormelde besluit van de Raad laat veronderstellen, vloeit de
          bevoegdheid van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie op het gebied waarop
          het verdrag betrekking heeft voort uit artikel 2, onder b, de artikelen 30 en volgende en
          artikel 203 van het Euratom-Verdrag, en werd deze met name uitgeoefend via
          Beschikking 87/600/Euratom van de Raad,3 eveneens van 14 december 1987, die de
          communautaire regelingen bepaalt voor snelle uitwisseling van informatie in geval van
   2
          PB C van , blz. .
   3
          PB L 371 van 30.12.1987, blz. 76.
NL                                                  7                                               NL
 ---pagebreak---           stralingsgevaar, en via Beschikking 2001/792/EG, Euratom van de Raad van 23
          oktober 2001 tot vaststelling van een communautair mechanisme ter
          vergemakkelijking van versterkte samenwerking bij bijstandsinterventies in het kader
          van civiele bescherming4.
   (5)    Gelet op de voormelde bepalingen van het Euratom-Verdrag en de beschikkingen
          87/600/Euratom en 2001/792/EG, Euratom brengen de bijlagen I en II van het Besluit
          van de Raad van 14 december 1987 houdende goedkeuring van de sluiting van het
          verdrag niet op doeltreffende wijze de omvang van de communautaire bevoegdheid op
          het gebied van snelle informatieverstrekking ingeval van een nucleair ongeval tot
          uitdrukking, welke bevoegdheid niet beperkt mag worden tot de ongevallen die zich
          kunnen voordoen in een van de inrichtingen van het Gemeenschappelijk Centrum voor
          Onderzoek.
   (6)    De Internationale Organisatie voor Atoomenergie en de Europese Gemeenschap voor
          Atoomenergie werken al geruime tijd nauw samen, met name op het gebied van
          vroegtijdige kennisgeving ingeval van stralingsgevaar, en de Commissie heeft zich
          ertoe verbonden het verdrag voorlopig toe te passen in afwachting van de
          daadwerkelijke toetreding van de Gemeenschap tot dit verdrag.
   (7)    Het is derhalve aangewezen een nieuw besluit vast te stellen houdende goedkeuring
          van de sluiting van het verdrag, dat duidelijk rekening houdt met het bestaan van een
          gedeelde bevoegdheid tussen de Gemeenschap voor Atoomenergie en haar lidstaten op
          het gebied waarop het verdrag betrekking heeft, en het besluit van de Raad van 14
          december 1987 in te trekken,
   BESLUIT:
                                             Artikel 1
   De sluiting door de Commissie van het Verdrag inzake vroegtijdige kennisgeving van een
   nucleair ongeval wordt goedgekeurd.
                                             Artikel 2
   De Commissie deelt de bij dit besluit gevoegde verklaring tegelijkertijd mede met de
   nederlegging van de akte van toetreding van de Gemeenschap.
   4
          PB L 297 van 15.11.2001, blz. 7.
NL                                               8                                              NL
 ---pagebreak---                                          Artikel 3
   Het Besluit van de Raad van 14 december 1987 houdende goedkeuring van de sluiting door
   de Commissie van het Verdrag inzake vroegtijdige kennisgeving van een nucleair ongeval
   wordt ingetrokken.
   Gedaan te Brussel, op
                                           Voor de Raad
                                           De Voorzitter
NL                                           9                                            NL
 ---pagebreak---                                            BIJLAGE
               Verklaring in de zin van artikel 12, lid 5, onder c, van het verdrag
   De Gemeenschap bezit met haar lidstaten gedeelde bevoegdheden op het gebied van
   kennisgeving van gevallen van stralingsgevaar, welke bevoegdheden voortvloeien uit artikel
   2, onder b en de relevante bepalingen van titel II, hoofdstuk 3, getiteld “Bescherming van de
   gezondheid”, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor
   Atoomenergie.
NL                                              10                                               NL
 ---pagebreak---                                           TOELICHTING
   1.        VERDRAG INZAKE DE VERLENING VAN BIJSTAND IN HET GEVAL VAN EEN NUCLAIR
             ONGEVAL OF EEN CALAMITEIT MET RADIOACTIEVE STOFFEN
   Het Verdrag inzake de verlening van bijstand in het geval van een nuclair ongeval of een
   calamiteit met radioactieve stoffen (hierna « het verdrag ») is aangenomen door de Algemene
   Conferentie van de Internationale Organisatie voor Atoomenergie (IAEA), bijeengekomen in
   bijzondere zitting op 26 septembre 1986.
   Dit verdrag stelt een kader in voor internationale samenwerking tussen de staten die partij zijn
   en met de IAEA om snelle bijstandsverlening te vergemakkelijken in het geval van een
   nuclair ongeval of een calamiteit met radioactieve stoffen teneinde de gevolgen ervan te
   verzachten. Om deze samenwerking te vergemakkelijken is eveneens in bilaterale en
   multilaterale regelingen voorzien.
   Artikel 1 van het verdrag bepaalt dat de staten die partij zijn bij dit verdrag onderling moeten
   samenwerken en met de IAEA en bilaterale of multilaterale overeenkomsten kunnen sluiten
   om de onmiddellijke verlening van bijstand in geval van een nucleair ongeval of een
   calamiteit met radioactieve stoffen te vergemakkelijken.
   Het verdrag bevat een aantal procedurebepalingen die met name betrekking hebben op de
   stappen die bij de bijstandsverlening moeten worden ondernomen (artikel 2), het feit bij wie
   de leiding van en het toezicht op de bijstand berust (artikel 3), de aanwijzing van bevoegde
   autoriteiten en contactpunten (artikel 4), de taken van de IAEA (artikel 5), de regels inzake
   vertrouwelijkheid (artikel 6), inzake de vergoeding van de kosten van de bijstand (artikel 7),
   de voorrechten, immuniteiten en faciliteiten die moeten worden verleend aan het personeel dat
   de bijstand verleent – met beperkingen – (artikel 8), de maatregelen om de doorgang van
   personeel, uitrusting en goederen te vergemakkelijken, de vrijstelling van burgerrechtelijke
   aansprakelijkheid – met beperkingen – van de partij die de bijstand verleent (artikel 10) en de
   beëindiging van de bijstand (artikel 11).
   Andere bepalingen, die eveneens in andere soortgelijke internationale verdragen voorkomen,
   voorzien in het mechanisme voor regeling van geschillen (artikel 13), de inwerkingtreding
   van de bepalingen ervan (artikelen 14 en 15), de procedure voor het wijzigen en opzeggen van
   het verdrag (artikelen 16 en 17), de aanwijzing van de depositaris (artikel 18) en de
   vermelding van de authentieke teksten van het verdrag (artikel 19).
   Conform artikel 14, lid 5, onder a), staat het verdrag open voor toetreding door internationale
   organisaties en organisaties voor regionale integratie. In een dergelijk geval bepaalt artikel 14,
   lid 5, onder c) van het verdrag: « Bij de nederlegging van een akte van toetreding door een
   organisatie, zendt deze een verklaring aan de depositaris waarin zij de omvang van haar
   bevoegdheid aangeeft met betrekking tot de aangelegenheden waarop dit verdrag betrekking
   heeft ».
   Artikel 13, leden 1 en 2, van het verdrag omvat de bepalingen betreffende de regeling van
   geschillen. Lid 3 van dat artikel luidt als volgt: « Bij de ondertekening, bekrachtiging,
   aanvaarding of goedkeuring van of toetreding tot dit verdrag kan een staat verklaren zich niet
   gebonden te achten door één van de in het tweede lid bedoelde procedures voor de regeling
   van geschillen, of door beide. De overige staten die partij bij dit verdrag zijn, zijn niet
NL                                                 11                                                 NL
 ---pagebreak---    gebonden aan een in het tweede lid bedoelde procedure voor de regeling van geschillen met
   betrekking tot een staat die partij bij dit verdrag is en voor wie een dergelijke verklaring van
   kracht is».
   2.       BESLUIT VAN DE RAAD VAN 27 NOVEMBER 1989
   Conform artikel 101 het Euratom-Verdrag : “kan de Gemeenschap verplichtingen aangaan
   door het sluiten van akkoorden of overeenkomsten met een derde staat, een internationale
   organisatie of een onderdaan van een derde staat. Met het oog op deze akkoorden of
   overeenkomsten worden door de Commissie onderhandelingen gevoerd volgens richtlijnen
   van de Raad; zij worden gesloten door de Commissie met goedkeuring van de Raad, welke
   daartoe met een gekwalificeerde meerderheid besluit”.
   De Raad heeft het sluiten van het Verdrag inzake de verlening van bijstand in het geval van
   een nuclair ongeval of een calamiteit met radioactieve stoffen goedgekeurd bij een (niet
   gepubliceerd) besluit van 27 november 1989.
   Dit besluit bevat twee bijlagen:
   1.       Bijlage A bevat twee verklaringen die aan de depositaris moeten worden voorgelegd
            op het moment van de toetreding van de Gemeenschap, namelijk :
            a)    Een bevoegdheidsverklaring in de zin van artikel 14, lid 5, onder c), die als
                  volgt luidt :
                  «1.    Bij een ongeval dat zich heeft voorgedaan in een inrichting van het
                         krachtens     artikel 8    van      het   Euratom-Verdrag       opgerichte
                         Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek, kan de Gemeenschap
                         krachtens het Verdrag, met uitzondering van artikel 8, leden 1, 2, 3 en 5,
                         na instemming van de lidstaat die het gastland is en overeenkomstig de
                         procedure in bijgaande briefwisseling, een verzoek om bijstand doen.
                         Deze inrichtingen bevinden zich thans te Ispra (Italië), Karlsruhe
                         (Bondsrepubliek Duitsland), Petten (Nederland) en Geel (België).
                  2.     De Gemeenschap kan, met gebruikmaking van de middelen van
                         voornoemd Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek, gehoor geven
                         aan een verzoek om bijstand dat ingevolge het verdrag wordt gedaan.
                  3.     Op dezelfde wijze als de verdragsstaten deelt de Gemeenschap, op grond
                         van artikel 4, haar bevoede autoriteiten en contactpunt mede; van de
                         andere partijen ontvangt zij een overeenkomstige mededeling.»
            b)    Een verklaring in de zin van artikel 13, lid 3, van het verdrag, die als volgt
                  luidt :
                  « Daar in bij het Internationaal Gerechtshof aanhangig gemaakte zaken volgens
                  artikel 34 van het Statuut van deze instelling alleen staten partij kunnen zijn,
                  kan de Gemeenschap slechts door de in artikel 13, lid 2, bedoelde
                  arbitrageprocedure worden gebonden. »
NL                                                 12                                               NL
 ---pagebreak---    2.        Bijlage B betreft de briefwisseling tussen de Commissie en de lidstaten op het
             grondgebied waarvan zich een inrichting van het GCO bevindt. Deze briefwisseling
             is het praktische gevolg van de bevoegdheidsverklaring, vermits deze de
             bevoegdheid van de Gemeenschap op het onder het verdrag vallende gebied beperkt
             tot ongevallen die zich in één van de inrichtingen van het GCO mochten voordoen.
             In zoverre een dergelijk ongeval de Commissie en de lidstaten op het grondgebied
             waarvan zich een inrichting van het GCO bevindt tot ingrijpen zou brengen, heeft
             bijlage B tot doel ieders verantwoordelijkheden vast te leggen bij wege van de
             uitwisseling van standaardbrieven. Er is met name in geregeld dat de verzoeken om
             bijstand betreffende een inrichting van het GCO onderworpen moeten worden aan de
             voorafgaande instemming van de betrokken regering.
   3.        TOETREDING VAN DE GEMEENSCHAP TOT HET VERDRAG
   Sedert de ondertekening van het verdrag heeft de Gemeenschap te kennen gegeven niet alleen
   belangstelling te hebben om toe treden tot het verdrag, maar ook bereid te zijn alvorens toe te
   treden in de praktijk de voorwaarden van het verdrag toe te passen.
   Deze wens is uitdrukkelijk geformuleerd in een brief van 12 december 1991van de directeur-
   generaal externe betrekkingen aan de directeur-generaal van de IAEA. Hierin verbindt de
   Commissie zich ertoe voorlopig het verdrag toe te passen in afwachting dat de Gemeenschap
   ertoe toetreedt. Met het oog hierop heeft de Commissie bevoegde autoriteiten en
   contactpunten aangewezen conform artikel 4 van het verdrag.
   De sindsdien opgedane ervaring, met name voor wat betreft de uitoefening van de bij de
   bepalingen van titel II, hoofdstuk 3, van het Euratom-Verdrag aan de Commissie op het
   gebied waarop het verdrag betrekking heeft toevertrouwde bevoegdheden, heeft geleerd dat
   de als bijlage bij het Besluit van de Raad van 27 november 1989 houdende goedkeuring van
   de sluiting van het verdrag gevoegde verklaringen niet adequaat zijn.
   Immers, het begrip bijstand tussen lidstaten is inherent aan de normen op het gebied van
   voorbereiding op calamiteiten met radioactieve stoffen. Verschillende bepalingen van het
   acquis communautaire afgeleid van titel II, hoofdstuk 3, van het Euratom-Verdrag voorzien
   trouwens in een dergelijke bijstand. Aldus wordt het bestaan van akkoorden op dat gebied
   vermeld in de overwegingen van Richtlijn 89/618/Euratom van de Raad van 27 november
   1989 betreffende de informatie van de bevolking over de bij stralingsgevaar toepasselijke
   maatregelen ter bescherming van de gezondheid en over de alsdan te volgen gedragslijn5. Een
   verplichting tot bijstand wordt expliciet vermeld in artikel 51, lid 5, van Richtlijn
   96/29/Euratom van de Raad van 13 mei 1996 tot vaststelling van de basisnormen voor de
   bescherming van de gezondheid der bevolking en der werkers tegen de aan ioniserende
   straling verbonden gevaren6. Internationale samenwerking wordt eveneens opgelegd bij
   artikel 11 van Richtlijn 2003/122/Euratom van de Raad van 22 december 2003 inzake de
   controle op hoogactieve ingekapselde radioactieve bronnen en weesbronnen.7.
   5
           PB L 357 van 7.12.1989, blz. 31.
   6
           PB L 159 van 29.6.1996, blz. 1.
   7
           PB L 346 van 31.12.2003, blz. 57.
NL                                                 13                                              NL
 ---pagebreak---    Gezien de aard van de communautaire bevoegdheden op het betrokken gebied moet worden
   geconcludeerd dat het besluit van de Raad van 27 november 1989 geen adequate grondslag
   vormt om het verdrag te sluiten namens de Gemeenschap.
   Aangezien de Commissie gebonden is aan de inhoud van dat besluit en de bijlagen ervan is
   het dus nodig aan de Raad een nieuw besluit voor te stellen dat het besluit van 1989 intrekt.
   4.        REDENEN DIE EEN INTREKKING VAN HET BESLUIT VAN DE RAAD VAN 27 NOVEMBER
             1989 RECHTVAARDIGEN
   De Commissie is allereerst van oordeel dat de inhoud van bijlage A van het besluit stricto
   sensu niet te beschouwen is als een bevoegdheidsverklaring in de zin van artikel 14, lid 5,
   onder c), van het verdrag. In de verklaring wordt immers niet verwezen naar de bevoegdheden
   die bij het Euratom-Verdrag aan de Gemeenschap zijn verleend op het gebied waarop het
   verdrag betrekking heeft, maar enkel vermeld dat de Gemeenschap een verzoek om bijstand
   kan doen bij een ongeval dat zich heeft voorgedaan in een inrichting van het GCO en dat de
   Gemeenschap met gebruikmaking van de middelen van voornoemd GCO gehoor kan geven
   aan een verzoek om bijstand.
   Het besluit van de Raad houdende goedkeuring van de sluiting van het verdrag houdt geen
   rekening met het bestaan van een communautaire bevoegdheid afgeleid van de bepalingen
   inzake de bescherming van de gezondheid in titel II, hoofdstuk 3, van het Euratom-Verdrag.
   Bovendien voorziet Beschikking 2001/792/EG, Euratom van de Raad van 23 oktober 2001 tot
   vaststelling van een communautair mechanisme ter vergemakkelijking van versterkte
   samenwerking bij bijstandsinterventies in het kader van civiele bescherming in de oprichting,
   binnen de Commissie, van een centrum voor follow-up en informatie. De lidstaten kunnen
   een beroep doen op dit centrum voor follow-up en informatie om de andere staten te
   informeren en hen hulp te vragen, ongeacht het soort noodgeval waaraan zij het hoofd moeten
   bieden.
   De Gemeenschap deelt en oefent met haar lidstaten een echte bevoegdheid uit op dit gebied,
   die niet beperkt zou mogen zijn tot de activiteiten van de inrichtingen van het GCO. De
   jurisprudentie van het Hof van Justitie, recentelijk bevestigd in het arrest van 12 december
   2002, betreffende de toetreding tot het Verdrag inzake nucleaire veiligheid ( zaak C-29/99,
   Commissie/Raad, Jurisprudentie pp. I-11221) bepaalt echter: “De goedkeuring door de Raad
   van de toetreding tot een internationaal verdrag heeft, overeenkomstig artikel 101, tweede
   alinea, EGA-Verdrag, als rechtsgevolg dat de Commissie wordt gemachtigd om het verdrag
   te sluiten binnen het door het besluit van de Raad vastgestelde kader. Wanneer hij de
   toetreding tot een internationaal verdrag goedkeurt zonder enig voorbehoud, moet de Raad
   de door bedoeld verdrag vastgestelde voorwaarden voor toetreding naleven aangezien een
   toetredingsbesluit dat niet met deze voorwaarden zou overeenstemmen, de verplichtingen van
   de Gemeenschap zou schenden vanaf de inwerkingtreding van het verdrag. Bovendien houdt
   de plicht tot loyale samenwerking tussen de instellingen (…) in dat het besluit van de Raad
   (…) de Commissie in staat moet stellen het internationaal recht na te leven"
   (punten 67 tot 69).
NL                                               14                                              NL
 ---pagebreak---    5.        INHOUD VAN HET VOORSTEL VOOR EEN BESLUIT VAN DE RAAD
   Om redenen van juridische duidelijkheid wordt het opportuun geacht het vorige besluit te
   vervangen door een nieuw besluit van de Raad. Het onderhavige voorstel voor een besluit van
   de Raad trekt dus het besluit van 27 november 1989 in.
   Het onderhavige voorstel is op dezelfde wijze gestructureerd als het vorige :
   –         Artikel 1 keurt de sluiting goed van het IAEA-Verdrag.
   –         Artikel 2 bepaalt dat de verklaring in de bijlage (verklaring in de zin van artikel 14,
             lid 5, onder c, van het IAEA-Verdrag) samen met de akte van toetreding van de
             Gemeenschap zal worden medegedeeld.
   –         Artikel 3 voorziet in de intrekking van het Besluit van 27 november 1989 houdende
             goedkeuring van de sluiting van het verdrag.
   De bijlage van het voorstel is herzien in de zin dat een verklaring is vastgesteld uit hoofde van
   artikel 14, lid 5, onder c die op adequate wijze de omvang van de bevoegdheid van de
   Gemeenschap op het betrokken gebied aangeeft.
   Gezien het duidelijk procedurele karakter van de bepalingen van het verdrag, zoals vermeld in
   punt 1 van deze toelichting, is het echter voldoende alleen te verwijzen naar het bestaan van
   een gedeelde bevoegdheid met de lidstaten op het gebied van bijstandsverlening bij een
   calamiteit met radioactieve stoffen.
   Ten aanzien van de verklaring in de zin van artikel 13 betreffende de regeling van geschillen
   blijkt dat, gezien de eigen mechanismen van de Gemeenschap, een dergelijke verklaring niet
   nodig is en bovendien wel eens onvolledig zou kunnen zijn. Dit soort verklaring lijkt
   trouwens nooit te zijn geformuleerd in het kader van de andere gemengde akkoorden die de
   Gemeenschap in het verleden heeft gesloten.
   De nieuwe formulering van de bevoegdheidsverklaring maakt bijlage B overbodig.
NL                                                 15                                                NL
 ---pagebreak---                                           Voorstel voor een
                                     BESLUIT VAN DE RAAD
   houdende goedkeuring van de sluiting van het Verdrag inzake de verlening van bijstand
         in het geval van een nuclair ongeval of een calamiteit met radioactieve stoffen
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, met
   name op artikel 101, tweede alinea,
   gezien het voorstel van de Commissie8,
   overwegende hetgeen volgt:
   (1)    Een Verdrag inzake de verlening van bijstand in het geval van een nuclair ongeval of
          een calamiteit met radioactieve stoffen, hierna « verdrag », is aangenomen door de
          Algemene Conferentie van de Internationale Organisatie voor Atoomenergie,
          bijeengekomen in bijzondere zitting op 26 september 1986.
   (2)    Krachtens artikel 14, lid 5, onder a, van dit verdrag staat het open voor de toetreding
          van internationale organisaties en organisaties voor regionale integratie, waarbij een
          dergelijke toetreding vergezeld moet gaan van een bevoegdheidsverklaring in de zin
          van artikel 14, lid 5, onder c.
   (3)    Het Besluit van de Raad van 27 november 1989 houdende goedkeuring van de sluiting
          van het verdrag op basis van artikel 101, tweede alinea, van het Verdrag tot oprichting
          van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie omvat twee bijlagen. Bijlage A
          bevat twee verklaringen ingevolge artikel 14, lid 5, onder c, en artikel 13, lid 3, van
          het verdrag, en bijlage B bepaalt, bij wege van een uitwisseling van standaardbrieven
          tussen de Commissie en de lidstaten op het grondgebied waarvan zich een inrichting
          van het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek (GCO) bevindt, de nadere regels
          betrefende een verzoek om steunverlening bij een ongeval in een van de inrichtingen
          van het GCO; dit besluit beperkt dus de omvang van de communautaire bevoegdheid
          tot de activiteiten van het GCO.
   (4)    Anders dan het voormelde besluit van de Raad laat veronderstellen, vloeit de
          bevoegdheid van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie op het gebied waarop
          het verdrag betrekking heeft voort uit artikel 2, onder b, de artikelen 30 en volgende en
          artikel 203 van het Euratom-Verdrag, en is deze met name uitgeoefend in
          verschillende besluiten van het afgeleid recht betreffende de voorbereiding op
          calamiteiten met radioactieve stoffen, waaronder Beschikking 2001/792/EG, Euratom
          van de Raad van 23 oktober 2001 tot vaststelling van een communautair mechanisme
   8
           PB C van , blz. .
NL                                               16                                                 NL
 ---pagebreak---           ter vergemakkelijking van versterkte samenwerking bij bijstandsinterventies in het
          kader van civiele bescherming9 en titel IX van Richtlijn 96/29/Euratom van de Raad
          van 13 mei 1996 tot vaststelling van de basisnormen voor de bescherming van de
          gezondheid der bevolking en der werkers tegen de aan ioniserende straling verbonden
          gevaren10.
   (5)    Gelet op de voormelde bepalingen van het Euratom-Verdrag en het afgeleid recht
          brengen de bijlagen A en B van het Besluit van de Raad van 27 november 1989
          houdende goedkeuring van de sluiting van het verdrag niet op doeltreffende wijze de
          omvang van de communautaire bevoegdheid op het gebied van wederzijdse
          steunverlening bij een ongeval tot uitdrukking, welke bevoegdheid niet beperkt mag
          worden tot steunverlening bij een ongeval in één van de inrichtingen van het
          Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek.
   (6)    De Internationale Organisatie voor Atoomenergie en de Europese Gemeenschap voor
          Atoomenergie werken al geruime tijd nauw samen, met name op het gebied van
          steunverlening ingeval van stralingsgevaar, en de Commissie heeft zich ertoe
          verbonden het verdrag voorlopig toe te passen in afwachting van de daadwerkelijke
          toetreding van de Gemeenschap tot dit verdrag.
   (7)    Het is derhalve aangewezen een nieuw besluit vast te stellen houdende goedkeuring
          van de sluiting van het verdrag, dat duidelijk rekening houdt met het bestaan van een
          gedeelde bevoegdheid tussen de Gemeenschap voor Atoomenergie en haar lidstaten
          voor wat betreft de in het verdrag geregelde aangelegenheden, en het besluit van de
          Raad van 27 november 1989 in te trekken,
   BESLUIT:
                                              Artikel 1
   De sluiting door de Commissie van het Verdrag inzake de verlening van bijstand in het geval
   van een nuclair ongeval of een calamiteit met radioactieve stoffen wordt goedgekeurd.
                                              Artikel 2
   De Commissie deelt de bij dit besluit gevoegde verklaring tegelijkertijd mede met de
   nederlegging van de akte van toetreding van de Gemeenschap.
   9
          PB L 297 van 15.11.2001, blz. 7.
   10
          PB L 159 van 29.6.1996, blz. 1.
NL                                               17                                             NL
 ---pagebreak---                                               Artikel 3
   Het Besluit van de Raad van 27 november 1989 houdende goedkeuring van de sluiting door
   de Commissie van het Verdrag inzake de verlening van bijstand in het geval van een nuclair
   ongeval of een calamiteit met radioactieve stoffen wordt ingetrokken.
   Gedaan te Brussel, op
                                               Voor de Raad
                                               De Voorzitter
NL                                               18                                           NL
 ---pagebreak---                                              BIJLAGE
               Verklaring in de zin van artikel 14, lid 5, onder c, van het verdrag
   De Gemeenschap bezit met haar lidstaten gedeelde bevoegdheden op het gebied van
   steunverlening bij stralingsgevaar, welke bevoegdheden voortvloeien uit artikel 2, onder b en
   de relevante bepalingen van titel II, hoofdstuk 3, getiteld “Bescherming van de gezondheid”,
   van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie.
NL                                               19                                              NL