               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 12.2.2019
            COM(2019) 77 final
            2019/0037(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het namens de Europese Unie tijdens de tweeënzestigste zitting van de Commissie voor verdovende middelen in te nemen standpunt over de toevoeging van stoffen aan de tabellen van het Verdrag van de Verenigde Naties tegen de sluikhandel in verdovende middelen en psychotrope stoffen

               TOELICHTING

               1.Onderwerp van het voorstel

               Dit voorstel heeft betrekking op het besluit tot vaststelling van het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen in de Commissie voor verdovende middelen (CND) in verband met de voorgenomen aanneming van wijzigingen van de tabellen van het Verdrag van de Verenigde Naties (VN) tegen de sluikhandel in verdovende middelen en psychotrope stoffen van 1988 op basis van aanbevelingen van het Internationaal Comité van toezicht op verdovende middelen (INCB).

               2.Achtergrond van het voorstel

               2.1.Het Verdrag van de Verenigde Naties (VN) tegen de sluikhandel in verdovende middelen en psychotrope stoffen van 1988

               Doel van het Verdrag van de Verenigde Naties (VN) tegen de sluikhandel in verdovende middelen en psychotrope stoffen van 1988 (hierna "het verdrag" genoemd) is het bevorderen van de samenwerking tussen de partijen zodat zij de verschillende aspecten van sluikhandel in verdovende middelen en psychotrope stoffen met een internationale dimensie effectiever kunnen aanpakken. De partijen nemen bij het nakomen van hun verplichtingen op grond van het verdrag de nodige maatregelen, met inbegrip van wetgevende en administratieve maatregelen, in overeenstemming met de fundamentele bepalingen van hun respectieve nationale rechtsstelsels.

               Het verdrag is op 11 november 1990 in werking getreden.

               De EU
                  1
                en haar lidstaten zijn partij bij het verdrag.

               2.2.Commissie voor verdovende middelen (CND)

               De CND is een commissie van de Economische en Sociale Raad van de VN (Ecosoc) en haar taken en bevoegdheden zijn onder meer in het verdrag vastgelegd. De commissie bestaat uit 53 lidstaten van de VN die door de Ecosoc zijn gekozen. Momenteel zijn 11 EU-lidstaten lid van de CND, en hebben zij het recht om te stemmen. De Unie heeft de status van waarnemer in de CND.

               De CND kan, rekening houdend met de opmerkingen van de partijen en de opmerkingen en aanbevelingen van het INCB (waarvan de beoordeling in wetenschappelijke kwesties doorslaggevend is), en terdege rekening houdend met alle andere relevante factoren, met twee derde meerderheid van haar leden beslissen om een stof in de tabellen van het verdrag op te nemen.

               2.3.De beoogde handelingen van de CND

               De CND zal op haar 62e zitting, van 14 tot en met 22 maart 2019, besluiten over de toevoeging van vier stoffen, te weten 3,4-methyleendioxyfenylpropaan-2-on ("PMK-glycidaat"), 3,4-methyleendioxyfenylpropaanzuur-2-on ("PMK glycidezuur") en alfa-fenylacetoaceetamide (AFAA) en waterstofjodide, aan de tabellen van het verdrag (hierna "de beoogde handelingen" genoemd).

               Volgens het verdrag worden besluiten van de CND bindend, tenzij een partij een besluit binnen de voorgeschreven termijn voor een hernieuwd onderzoek aan de Ecosoc heeft voorgelegd
                  2
               . De besluiten van de Ecosoc daarover zijn definitief. De beoogde handelingen zullen voor de partijen bindend zijn overeenkomstig artikel 12 van het verdrag, waarin in de desbetreffende delen ervan het volgende is bepaald:

               "Elk besluit dat de Commissie ingevolge dit artikel neemt, wordt door de Secretaris-Generaal ter kennis gebracht van alle Staten en andere organisaties die Partij zijn bij dit Verdrag of gerechtigd zijn Partij te worden, en aan het Comité. Een dergelijk besluit treedt ten aanzien van elke Partij in werking honderdtachtig dagen na datum van een dergelijke kennisgeving.

               De besluiten die de Commissie ingevolge dit artikel neemt, worden aan de Raad voorgelegd voor een hernieuwd onderzoek, indien een partij daarom verzoekt binnen honderdtachtig dagen nadat kennisgeving van het besluit is gedaan. Het verzoek dient te zijn gericht aan de Secretaris-Generaal en dient te zijn vergezeld van terzakedoende gegevens waarmede het verzoek wordt gemotiveerd.

               De Secretaris-Generaal zendt afschriften van het verzoek en de ter zake dienende gegevens aan de Commissie, aan het Comité en aan alle Partijen, en verzoekt hun binnen negentig dagen hun commentaar in te dienen. Alle ontvangen commentaren worden ter overweging voorgelegd aan de Raad.

               De Raad kan het besluit van de Commissie bevestigen of ongedaan maken. Kennisgeving van het besluit van de Raad wordt gezonden aan alle Staten en andere gebieden en organisaties die Partij zijn bij dit Verdrag of gerechtigd zijn Partij te worden, aan de Commissie en aan het Comité."

               3.Namens de Unie in te nemen standpunt

               De Commissie is op 19 december 2018 in kennis gesteld van de aanbeveling van het INCB om drie stoffen, te weten 3,4-methyleendioxyfenylpropaan-2-on ("PMK-glycidaat"), 3,4-methyleendioxyfenylpropaanzuur-2-on ("PMK glycidezuur") en alfa-fenylacetoaceetamide (AFAA), toe te voegen aan tabel I van het verdrag. Ten aanzien van de vierde stof, te weten waterstofjodide, beveelt het INCB aan om deze niet onder controle van het verdrag te stellen.

               Volgens het INCB worden drie stoffen - 3,4-methyleendioxyfenylpropaan-2-on ("PMK-glycidaat"), 3,4-methyleendioxyfenylpropaanzuur-2-on ("PMK glycidezuur") en alfa-fenylacetoaceetamide (AFAA) - vaak gebruikt bij de illegale vervaardiging van, respectievelijk, MDMA en aanverwante stoffen, van 3,4-methyleendioxyfenylpropaanzuur-2-on en aansluitend MDMA en aanverwante stoffen, en van amfetamine en methamfetamine. Er is bewijs voorhanden dat de omvang en mate van de illegale vervaardiging van deze verdovende middelen en psychotrope stoffen zodanige problemen voor de volksgezondheid en maatschappij kunnen opleveren, dat het gerechtvaardigd is om deze stoffen onder internationale controle te stellen. Wat de vierde stof, te weten waterstofjodide, betreft, is het INCB van mening dat internationale controle niet doeltreffend zal zijn om de beschikbaarheid van de illegaal vervaardigde amfetamine en methamfetamine terug te brengen.

               De illegale vervaardiging van MDMA (en aanverwante stoffen), evenals van methamfetamine en amfetamine, is een groot probleem in de Unie. Deze illegaal vervaardigde verdovende middelen en psychotrope stoffen leveren in de Unie aanzienlijke problemen op voor de volksgezondheid en de maatschappij. Bovendien exporteert de georganiseerde misdaad in de Unie deze verdovende middelen en psychotrope stoffen ook illegaal naar derde landen.

               De lidstaten van de Unie dienen zich daarom positief uit te spreken over de toevoeging van 3,4-methyleendioxyfenylpropaan-2-on ("PMK-glycidaat"), 3,4-methyleendioxyfenylpropaanzuur-2-on ("PMK glycidezuur") en alfa-fenylacetoaceetamide (AFAA) aan tabel I van het verdrag en waterstofjodide niet onder controle van het verdrag te stellen.

               Wijzigingen van de tabellen van het verdrag hebben directe gevolgen voor het toepassingsgebied van het Unierecht wat de controle op drugsprecursoren betreft, omdat stoffen die aan de tabellen van het verdrag worden toegevoegd, ook in het Unierecht moeten worden opgenomen
                  3
               . De Commissie is bevoegd te dien einde gedelegeerde handelingen aan te nemen.

               4.Rechtsgrondslag

               4.1.Procedurele rechtsgrondslag

               4.1.1.Beginselen

               Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van "de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst".

               Artikel 218, lid 9, VWEU is van toepassing ongeacht of de Unie lid is van het lichaam of partij is bij de overeenkomst
                  4
               .

               Het begrip "handelingen met rechtsgevolgen" omvat handelingen die rechtsgevolgen hebben uit hoofde van de op het betrokken lichaam toepasselijke volkenrechtelijke bepalingen. Onder dit begrip vallen tevens instrumenten die volkenrechtelijk niet bindend zijn, maar die een "beslissende invloed [kunnen hebben] op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt"
                  5
               .

               4.1.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De Commissie voor verdovende middelen is een lichaam dat is opgericht krachtens een overeenkomst, namelijk het Verdrag van de Verenigde Naties tegen de sluikhandel in verdovende middelen en psychotrope stoffen.

               De door de Commissie voor verdovende middelen vast te stellen handelingen zijn handelingen met rechtsgevolgen. De beoogde handelingen zijn bindend op grond van internationaal recht overeenkomstig artikel 12 van het Verdrag van de Verenigde Naties tegen de sluikhandel in verdovende middelen en psychotrope stoffen en kunnen beslissende invloed hebben op de inhoud van EU-wetgeving, namelijk Verordening (EG) nr. 111/2005 van de Raad van 22 december 2004 houdende voorschriften voor het toezicht op de handel tussen de Unie en derde landen in drugsprecursoren en Verordening (EG) nr. 273/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 inzake drugsprecursoren. Dit komt doordat wijzigingen van de tabellen van het verdrag directe gevolgen hebben voor het toepassingsgebied van het Unierecht wat de controle op drugsprecursoren betreft, omdat stoffen die aan de tabellen van het verdrag worden toegevoegd, ook in het Unierecht moeten worden opgenomen.

               De beoogde handelingen strekken niet tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst.

               De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is daarom artikel 218, lid 9, VWEU.

               4.2.Materiële rechtsgrondslag

               4.2.1.Beginselen

               De materiële rechtsgrondslag voor een overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU te nemen besluit wordt in de eerste plaats bepaald door de doelstelling en de inhoud van de beoogde handelingen ten aanzien waarvan namens de Unie een standpunt wordt ingenomen. Wanneer de beoogde handelingen tweeledige doelstellingen hebben of bestaan uit twee componenten, waarvan er een kan worden gezien als hoofddoelstelling of overwegende component, terwijl de andere doelstelling of de andere component slechts ondergeschikt is, moet het overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU te nemen besluit op één materiële rechtsgrondslag worden gebaseerd, namelijk die welke vereist is gelet op de hoofddoelstelling of de overwegende component.

               4.2.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De doelstelling en inhoud van de beoogde handelingen hebben in de eerste plaats betrekking op het gemeenschappelijk handelsbeleid.

               De materiële rechtsgrondslag van het voorgestelde besluit is daarom artikel 207 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie.

               4.3.Conclusie

               De rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is artikel 207 VWEU in samenhang met artikel 218, lid 9, VWEU.

               5.Publicatie van de beoogde handelingen

               Aangezien de handelingen van de Commissie voor verdovende middelen de tabellen bij het Verdrag van de Verenigde Naties tegen de sluikhandel in verdovende middelen en psychotrope stoffen zullen wijzigen, is het passend om ze, na vaststelling ervan, te publiceren in het Publicatieblad van de Europese Unie.

               2019/0037 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende het namens de Europese Unie tijdens de tweeënzestigste zitting van de Commissie voor verdovende middelen in te nemen standpunt over de toevoeging van stoffen aan de tabellen van het Verdrag van de Verenigde Naties tegen de sluikhandel in verdovende middelen en psychotrope stoffen

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 207, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Het Verdrag van de Verenigde Naties tegen de sluikhandel in verdovende middelen en psychotrope stoffen van 1988 (hierna "het verdrag" genoemd) is op 11 november 1990 in werking getreden en is namens de Europese Economische Gemeenschap gesloten bij Besluit 90/611/EEG van de Raad
                  6
               .

               (2)Overeenkomstig artikel 12, leden 2 tot en met 7, van het verdrag kunnen stoffen worden toegevoegd aan de tabellen bij het verdrag, die een lijst van drugsprecursoren bevatten.

               (3)De Commissie voor verdovende middelen dient tijdens haar tweeënzestigste zitting van 14 tot en met 22 maart 2019 in Wenen een besluit te nemen over de toevoeging van vier nieuwe stoffen aan de tabellen van het verdrag.

               (4)Het is wenselijk het standpunt te bepalen dat namens de Unie moet worden ingenomen tijdens de tweeënzestigste zitting van de Commissie voor verdovende middelen, van 14 tot en met 22 maart 2019 in Wenen, aangezien de besluiten bindend zullen zijn voor de Unie en beslissende invloed kunnen hebben op de inhoud van het Unierecht, namelijk Verordening (EG) nr. 111/2005 van de Raad van 22 december 2004 houdende voorschriften voor het toezicht op de handel tussen de Unie en derde landen in drugsprecursoren
                  7
                en Verordening (EG) nr. 273/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 inzake drugsprecursoren
                  8
               .

               (5)Volgens het Internationaal Comité van toezicht op verdovende middelen worden drie stoffen - 3,4-methyleendioxyfenylpropaan-2-on ("PMK-glycidaat"), 3,4-methyleendioxyfenylpropaanzuur-2-on ("PMK glycidezuur") en alfa-fenylacetoaceetamide (AFAA) - vaak gebruikt bij de illegale vervaardiging van, respectievelijk, MDMA en aanverwante stoffen, van 3,4-methyleendioxyfenylpropaanzuur-2-on en aansluitend MDMA en aanverwante stoffen, en van amfetamine en methamfetamine. Er is bewijs voorhanden dat de omvang en mate van de illegale vervaardiging van deze verdovende middelen en psychotrope stoffen zodanige problemen voor de volksgezondheid en maatschappij kunnen opleveren, dat het gerechtvaardigd is om deze stoffen onder internationale controle te stellen. Wat de vierde stof, te weten waterstofjodide, betreft, is het Internationaal Comité van toezicht op verdovende middelen van mening dat internationale controle niet doeltreffend zal zijn om de beschikbaarheid van de illegaal vervaardigde amfetamine en methamfetamine terug te brengen. De illegale vervaardiging van MDMA (en aanverwante stoffen), evenals van methamfetamine en amfetamine, is een groot probleem in de Unie. Deze illegaal vervaardigde verdovende middelen en psychotrope stoffen leveren in de Unie aanzienlijke problemen op voor de volksgezondheid en de maatschappij. Bovendien exporteert de georganiseerde misdaad in de Unie deze verdovende middelen en psychotrope stoffen ook illegaal naar derde landen.

               (6)Het standpunt van de Unie zal tot uiting worden gebracht door de lidstaten die lid zijn van de Commissie voor verdovende middelen,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het namens de Unie in te nemen standpunt op de tweeënzestigste zitting van de Commissie voor verdovende middelen is als volgt:

               - 3,4-methyleendioxyfenylpropaan-2-on ("PMK-glycidaat"), 3,4-methyleendioxyfenylpropaanzuur-2-on ("PMK glycidezuur") en alfa-fenylacetoaceetamide (AFAA) moeten worden opgenomen in tabel 1 van het verdrag;

               - waterstofjodide moet niet onder controle van het verdrag worden gesteld.

               Artikel 2

               Het in artikel 1 bedoelde standpunt wordt tot uitdrukking gebracht door de lidstaten van de Unie die lid zijn van de Commissie voor verdovende middelen.

               Artikel 3

               Dit besluit is gericht tot de lidstaten.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        Besluit van de Raad van 22 oktober 1990 betreffende de sluiting namens de Europese Economische Gemeenschap van het Verdrag van de Verenigde Naties tegen de sluikhandel in verdovende middelen en psychotrope stoffen (PB L 326 van 24.11.1990, blz. 56).

                     (2)

                        Artikel 12, lid 7, van het VN-Verdrag van 1988.

                     (3)

                        Verordening (EG) nr. 111/2005 van de Raad van 22 december 2004 houdende voorschriften voor het toezicht op de handel tussen de Unie en derde landen in drugsprecursoren (PB L 22 van 26.1.2005, blz. 1) en Verordening (EG) nr. 273/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 inzake drugsprecursoren (PB L 47 van 18.2.2004, blz. 1).

                     (4)

                        Arrest van het Hof van Justitie van 7 oktober 2014, Duitsland/Raad, zaak C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, punt 64.

                     (5)

                        Arrest van het Hof van Justitie van 7 oktober 2014, Duitsland/Raad, zaak C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, punten 61 tot en met 64.

                     (6)

                        PB L 326 van 24.11.1990, blz. 56.

                     (7)

                        PB L 22 van 26.1.2005, blz. 1.

                     (8)

                        PB L 47 van 18.2.2004, blz. 1.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 23.4.2018
            COM(2018) 230 final
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
            betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering(aanvraag van Frankrijk — EGF/2017/009 FR/Air France)

               TOELICHTING

               ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               1.De regels die van toepassing zijn op de financiële bijdragen uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG) zijn vastgesteld in Verordening (EU) nr. 1309/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 betreffende het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (2014-2020) en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1927/2006
                  1
                ("de EFG-verordening").

               2.Op 23 oktober 2017 heeft Frankrijk aanvraag EGF/2017/009 FR/Air France ingediend voor een financiële bijdrage uit het EFG naar aanleiding van ontslagen
                  2
                bij Air France in Frankrijk.

               3.Na de aanvraag te hebben beoordeeld, heeft de Commissie overeenkomstig alle toepasselijke bepalingen van de EFG-verordening geconcludeerd dat aan de voorwaarden voor het toekennen van een financiële bijdrage uit het EFG is voldaan.

               SAMENVATTING VAN DE AANVRAAG

                        EFG-aanvraag

                        EGF/2017/009 FR/Air France

                        Lidstaat

                        Frankrijk

                        Betrokken regio('s) (NUTS-niveau 2
                           3
                        )

                        Île de France (FR10)

                        Provence-Alpes-Côte d'Azur (FR82)
                           4

                        Datum waarop de aanvraag is ingediend

                        23 oktober 2017

                        Datum van de bevestiging van de ontvangst van de aanvraag

                        6 november 2017

                        Datum waarop de Commissie de vertaling van de aanvraag had ontvangen

                        7 december 2017

                        Datum van het verzoek om aanvullende informatie

                        21 december 2017

                        Uiterste datum voor het verstrekken van de aanvullende informatie

                        1 februari 2018

                        Uiterste datum voor de voltooiing van de beoordeling

                        26 april 2018

                        Criterium voor steunverlening

                        Artikel 4, lid 1, onder a), van de EFG-verordening

                        Primaire onderneming

                        Air France

                        Aantal betrokken ondernemingen

                        1

                        Economische sector(en)

                        (NACE Rev. 2-afdeling)
                           5

                        Afdeling 51 (luchtvervoer)

                        Referentieperiode (vier maanden)

                        1 april 2017 – 31 juli 2017

                        Aantal ontslagen tijdens de referentieperiode (a)

                        1 086

                        Aantal ontslagen voor of na de referentieperiode (b)

                        772

                        Totaal aantal ontslagen (a + b)

                        1 858

                        Totaal aantal begunstigden dat in aanmerking komt

                        1 858

                        Totaal aantal beoogde begunstigden

                        1 858

                        Aantal beoogde NEET's (jongeren die geen werk hebben en evenmin onderwijs of een opleiding volgen)

                        0

                        Budget voor individuele dienstverlening (EUR)

                        16 410 805

                        Budget voor de implementatie van het EFG
                           6
                         (EUR)

                        80 000

                        Totaal budget (EUR)

                        16 490 805

                        EFG-bijdrage (60 %) (EUR)

                        9 894 483

               BEOORDELING VAN DE AANVRAAG

               Procedure

               4.Frankrijk heeft aanvraag EGF/2017/009 FR/Air France ingediend op 23 oktober 2017, binnen twaalf weken na de datum waarop aan de in artikel 4 van de EFG-verordening vermelde criteria voor steunverlening was voldaan. De Commissie heeft de ontvangst van de aanvraag op 6 november 2017 bevestigd. Op 21 december 2017, binnen twee weken na de datum waarop de Commissie de vertaling van de aanvraag had ontvangen, heeft zij Frankrijk om aanvullende informatie verzocht. Die aanvullende informatie werd binnen zes weken na het verzoek verstrekt. De termijn van twaalf weken na de ontvangst van de volledige aanvraag, binnen welke de Commissie moet beoordelen of de aanvraag voldoet aan de voorwaarden voor het verlenen van een financiële bijdrage, loopt op 26 april 2018 af.

               Subsidiabiliteit van de aanvraag

               Betrokken ondernemingen en begunstigden

               5.De aanvraag betreft 1 858 werknemers die bij Air France werden ontslagen. Air France is actief in de economische sector die is ingedeeld in NACE Rev. 2 afdeling 51 (luchtvervoer). De ontslagen bij Air France vielen vooral in de regio's van NUTS-niveau 2 Île de France (FR10) en Provence-Alpes-Côte d'Azur (FR82).

               Criteria voor steunverlening

               6.Frankrijk heeft de aanvraag ingediend op grond van de criteria voor steunverlening van artikel 4, lid 1, onder a), van de EFG-verordening, die vereisen dat binnen een referentieperiode van vier maanden in een onderneming in een lidstaat ten minste 500 werknemers gedwongen zijn ontslagen, met inbegrip van werknemers die gedwongen zijn ontslagen bij leveranciers en downstreamproducenten en/of van zelfstandigen die hun werkzaamheden hebben beëindigd.

               7.De referentieperiode van vier maanden loopt van 1 april 2017 tot en met 31 juli 2017. Tijdens de referentieperiode werden 1 086 werknemers bij Air France ontslagen.

               Berekening van het aantal ontslagen en beëindigingen van werkzaamheden

               8.De 1 086 ontslagen tijdens de referentieperiode werden berekend vanaf de datum van de individuele kennisgeving door de werkgever
                  7
                dat de arbeidsovereenkomst van de betrokken werknemer tijdelijk of definitief wordt beëindigd.

               In aanmerking komende begunstigden

               9.Naast de werknemers die reeds werden vermeld, komen nog 772 werknemers in aanmerking die vóór of na de referentieperiode van vier maanden werden ontslagen. Al deze werknemers werden ontslagen na de algemene aankondiging van de geplande ontslagen tijdens de vergadering van de centrale ondernemingsraad op 23 april 2015. Er kan een duidelijk oorzakelijk verband worden gelegd met de gebeurtenis die aanleiding heeft gegeven tot de ontslagen tijdens de referentieperiode.

               10.In totaal komen bijgevolg 1 858 werknemers in aanmerking.

               Verband tussen de ontslagen en de grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen ingevolge de globalisering

               11.De Franse autoriteiten leggen het verband tussen de ontslagen en de grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen ingevolge de globalisering met het argument dat de sector van het internationaal luchtvervoer economisch ernstig is ontwricht, met name door een afname van het marktaandeel van de EU. Tijdens de periode 20082015 is het luchtvervoer wereldwijd, gemeten in betaalde passagierskilometers (revenue passenger-kilometres — RPK), met 5,3 % per jaar toegenomen; dat past in de trend van een groei op lange termijn die sinds 1970 wordt vastgesteld. Sinds 2008 groeit het luchtvervoer tussen Europa en de rest van de wereld echter langzamer dan het luchtvervoer wereldwijd. Tussen 2008 en 2015 bedroeg het jaarlijkse groeipercentage van het vervoer "Europa-rest van de wereld" 3,4 %, wat 36 % lager is dan de gemiddelde jaarlijkse groei van het vervoer wereldwijd
                  8
               .

               12.De stijging van het vervoer per regio bedroeg: 1,4 % tussen Europa en Noord-Amerika; 3,4 % tussen Europa en Midden- en Zuid-Amerika; 2,9 % tussen Europa en Afrika; 2,7 % tussen Europa en Azië, en 11,2 % tussen Europa en het Midden-Oosten
                  9
               . De voornaamste luchtvaartmaatschappijen uit het Midden-Oosten (Emirates, Qatar Airways en Etihad Airways) hebben een aanzienlijk aandeel van het langeafstandsvervoer afgesnoept van de Europese netwerk-luchtvaartmaatschappijen, door vluchten met één tussenstop aan te bieden van Europa naar bestemmingen zoals India, Australië en Zuidoost-Azië, een segment waar deze vervoerders een groter geografisch voordeel hebben.

               13.De nadeligste effecten van de mondialisering van het luchtvervoer voor de vervoerders uit de EU zijn toe te schrijven aan de zeer sterke toename van de capaciteit van Emirates, Qatar Airways en Etihad Airways, die sinds 2012 gestaag voortduurt. Het totale aantal langeafstandsvliegtuigen van de drie vermelde vervoerders (de langeafstandsvliegtuigen maken bijna de volledige luchtvloot van deze ondernemingen uit) verdrievoudigde in acht jaar tijd (in de periode 20052013), van iets meer dan 100 vliegtuigen tot meer dan 300 in 2013, met daaronder steeds meer zeer grote A380's
                  10
               . Tussen 2013 en 2017 is hun vloot nogmaals anderhalf keer groter geworden (ongeveer 500 vliegtuigen) en deze zal, op basis van bestellingen vanaf april 2017, in 2021 naar verwachting meer dan 700 vliegtuigen omvatten; dit betekent een vermenigvuldiging van de vloot met 2,33 in de periode 20132021.

               Vlootplan personenvervoer per vliegtuig met brede romp
                  11
                van Emirates, Qatar en Etihad
                  (historiek + bestellingen vanaf april 2017)

               Bron: Grafiek die is geproduceerd door Air France op basis van gegevens van Ascend
                  12
               .

               14.Frankrijk voert aan dat de massale bestellingen door Emirates, Qatar Airways en Etihad Airways losstaan van de basisparameters van luchtvervoer. Hoewel de strategie van deze ondernemingen er deels op gericht is hun capaciteit voor het vervoer van passagiers te vergroten tussen het Midden-Oosten en de rest van de wereld, hebben de drie vervoerders voornamelijk tot doel hun verbindingen tussen "lange afstand"-stromen aanzienlijk te versterken om via hun hubs in Dubai, Doha en Abu Dhabi het belangrijkste aandeel van de stromen op te vangen tussen Europa, Afrika en Noord- en Zuid-Amerika aan de ene kant, en Azië en Oceanië aan de andere kant, alsook tussen Europa en Afrika.

               15.De Europese ondernemingen en hun verbindingsplatforms hebben het bijzonder zwaar te verduren gekregen, zowel wat betreft de stromen met het hoogste verkeersvolume (bv. Europa-Azië) als de stromen waar sterke groei aanwezig is (in het bijzonder Afrika-Azië).

               Toename van het aanbod van de luchtvaartmaatschappijen tussen Europa en de Golf (2004-2015)
                  (%)

               Bron: Grafiek die is geproduceerd door Air France op basis van gegevens van OAG
                  13
               .

               16.Qatar en de Verenigde Arabische Emiraten pompen miljarden dollars overheidssubsidies in hun staatsluchtvaartmaatschappijen, wat de internationale luchtvaartmarkt verstoort en de eerlijke concurrentie ondermijnt. Emirates, Qatar Airways en Etihad vormen de kern van de ontwikkelingsstrategie van hun staatsaandeelhouders, die de snelle groei van hun vervoerders willen bevorderen in dienst van de nationale ontwikkeling, met bijna onbeperkte steun tot gevolg. In een studie uit 2015 door de belangrijkste luchtvaartmaatschappijen van de Verenigde Staten (American Airlines, Delta, United)
                  14
                wordt de staatssteun die Emirates, Etihad en Qatar Airways tussen 2004 en 2014 hebben ontvangen op 42 miljard USD geraamd. Dezelfde vervoerders uit de VS hebben in februari 2017 in een brief aan de minister van Buitenlandse Zaken van de Verenigde Staten
                  15
                gemeld dat de steun aan de ondernemingen uit de Golf naar schatting meer dan 50 miljard USD bedraagt, acht miljard meer dan bij de vorige raming.

               17.De staatssteun en voordelen die aan Emirates, Qatar Airways en Etihad zijn verleend, betreffen de socialezekerheids- en belastingstelsels (belastingvrije omgeving: geen vennootschapsbelasting, geen socialezekerheidsbijdragen, geen lokale belastingen enz.), de financiering van de aankoop van vliegtuigen (overheidsgaranties en exportkredieten), de financiering van luchthaveninfrastructuur door massale investeringen (6 800 miljoen EUR in Dubai, 4 900 miljoen EUR in Doha), en luchthavenrechten die tot de laagste ter wereld behoren (bv. bij vergelijking van de luchthavengelden en -belastingen in 2016 tussen Parijs (CDG) en Dubai (DXB) voor de landing van een B777-300 is de ratio 2,2 (16 766 EUR in Parijs en 7 599 EUR in Dubai)
                  16
               ).

               18.In een rechtskader dat gekenmerkt wordt door een sterke tendens naar liberalisering van de luchtvaartdiensten hebben 24 van de 28 lidstaten overeenkomsten ondertekend met Qatar en de Verenigde Arabische Emiraten, die de vervoerders van die laatsten ruime toegang geven tot de Europese markt. De EU werkt op basis van het beginsel van het verbod op staatssteun die de mededinging vervalst of de concurrentie dreigt te ondermijnen en die de handel tussen de lidstaten beïnvloedt; in Qatar en de Verenigde Arabische Emiraten bestaat een dergelijke regelgeving echter niet, zoals blijkt uit de bijna onbeperkte overheidssteun tot nu toe.

               19.Tot op heden werden met betrekking tot de sector van het luchtvervoer drie EFG-aanvragen ingediend, die alledrie gebaseerd waren op handelsgerelateerde globalisering
                  17
               .

               Factoren die de ontslagen en de beëindigingen van werkzaamheden hebben veroorzaakt

               20.De gebeurtenis die aanleiding heeft gegeven tot deze ontslagen is de massale toename van de capaciteit
                  18
                van gesubsidieerde luchtvaartmaatschappijen die gevestigd zijn in landen met veel betere voorwaarden voor investering en productie, wat geleid heeft tot een scherpe daling van het marktaandeel van ondernemingen in de EU. Tussen 2008 en 2016 vertoont de ontwikkeling van de marktaandelen vertrek-bestemming tussen Europa aan de ene kant en Sub-Saharaans Afrika, het Midden-Oosten en Azië aan de andere kant een achteruitgang met bijna 10 procentpunten voor ondernemingen in de EU ten voordele van Emirates, Qatar Airways, Etihad en Turkish Airlines (hoewel bij deze laatste sinds 2015 geen verandering is opgetekend als gevolg van de geopolitieke context), zoals blijkt uit de onderstaande grafiek.

               Ontwikkeling van de marktaandelen op Sub-Saharaans Afrika, het Midden-Oosten en Azië
                  (2008-2016)

                        AFKL
                           19

                        Andere vervoerders

                        Totaal EU

                        GCC
                           20

                        TK
                           21

               Bron: Grafiek die is geproduceerd door Air France op basis van gegevens van MIDT
                  22
               .

               21.Zoals reeds vermeld, hebben de Europese ondernemingen en hun verbindingsplatforms het bijzonder zwaar te verduren gekregen wat de stromen met het hoogste verkeersvolume, zoals Europa-Azië, en de stromen waar sterke groei aanwezig is, zoals Afrika-Azië, betreft. Air France, dat dankzij de hub Parijs-CDG op de meeste van deze stromen traditioneel sterk staat, is bijzonder blootgesteld aan deze verlegging van het verkeer, wat aanleiding heeft gegeven tot deze ontslagen.

               Verwachte gevolgen van de ontslagen voor de plaatselijke, regionale of nationale economie en werkgelegenheid

               22.Het grootste aantal ontslagen viel in Île-de-France (76,2 %) en in Provence-Alpes-Côte d'Azur — PACA — (11,7 %). De verwachte gevolgen in beide regio's houden verband met het feit dat het voor werknemers van 50 jaar en ouder moeilijk is ander werk te vinden. Deze leeftijdsgroep vertegenwoordigt 79 % van het totale aantal ontslagen. In Provence-Alpes-Côte d'Azur houden de moeilijkheden ook verband met het hoger dan het gemiddeld aantal werkzoekenden op nationaal niveau.

               23.De werkloosheid in de regio Île-de-France is doorgaans lager dan die in Frankrijk (de gebieden overzee niet meegerekend), aangezien de regio Parijs omvat. In het derde kwartaal van 2017 bedroeg de werkloosheidsgraad er 8,4 %
                  23
               , een procentpunt lager dan het gemiddelde werkloosheidspercentage in Frankrijk (9,4 %). In de regio vormen de langdurige werkloosheid en het aantal werkzoekenden van 50 jaar en ouder echter een probleem. Uit de recentste statistieken
                  24
                blijkt dat het aantal langdurig werklozen (tussen 12 en 24 maanden) in Île-de-France met 19 840 personen (11 %) is toegenomen
                  25
                in 2017 in vergelijking met het voorgaande jaar. De werkzoekenden die ten minste een jaar werkloos zijn, vertegenwoordigen 43,7 % van het totale aantal werkzoekenden in de regio
                  26
               . Bovendien is het aantal werkzoekenden van 50 jaar en ouder gestegen met 4,7 % (5,6 % voor vrouwen) in het laatste kwartaal van 2017 in vergelijking met hetzelfde kwartaal van 2016
                  27
               .

               24.Anderzijds bedroeg het werkloosheidspercentage in Provence-Alpes-Côte d'Azur 11,1 %
                  28
               , bijna twee procentpunten hoger dan in Frankrijk. In deze regio is het aantal werkzoekenden van 50 jaar en ouder met 6 % gestegen in het derde kwartaal van 2017 in vergelijking met hetzelfde kwartaal van 2016
                  29
                en is het aantal werkzoekenden dat ten minste 12 maanden werkloos is tijdens dezelfde periode met 7 % of 14 010 personen toegenomen
                  30
               .

               Beoogde begunstigden en voorgestelde acties

               Beoogde begunstigden

               25.Naar verwachting zullen alle 1 858 ontslagen werknemers aan de maatregelen deelnemen. Uitsplitsing van de werknemers naar geslacht, nationaliteit en leeftijdsgroep:

                        Categorie

                        Aantal
                           beoogde begunstigden

                        Geslacht:

                        Mannen:

                        974

                        (52,4 %)

                        Vrouwen:

                        884

                        (47,6 %)

                        Nationaliteit:

                        EU-burgers:

                        1 849

                        (99,5 %)

                        niet-EU-burgers:

                        9

                        (0,5 %)

                        Leeftijdsgroep:

                        15-24 jaar:

                        0

                        (0,0 %)

                        25-29 jaar:

                        0

                        (0,0 %)

                        30-54 jaar:

                        661

                        (35,6 %)

                        55-64 jaar:

                        1 196

                        (64,4 %)

                        ouder dan 64 jaar:

                        1

                        (0,0 %)

               Subsidiabiliteit van de voorgestelde maatregelen

               26.De maatregel waarvoor de Franse autoriteiten medefinanciering van het EFG vragen, is het re-integratieverlof ("congé de reclassement")
                  31
               . Deze maatregel is bedoeld voor werknemers die bij hun vrijwillig vertrek nog geen precieze plannen voor re-integratie hebben en gedurende een periode die tot twaalf maanden en in bepaalde omstandigheden tot vijftien maanden kan duren
                  32
                in aanmerking wensen te komen voor omscholing, advies of begeleiding en ondersteuning bij het opzetten of de overname van een bedrijf.

               27.De individuele dienstverlening die tijdens het re-integratieverlof aan de ontslagen werknemers zal worden verstrekt, bestaat uit de volgende acties:

               –Adviesdiensten en loopbaanbegeleiding voor werknemers. De werknemers worden begeleid en georiënteerd naar hun persoonlijke re-integratie als werknemer in loondienst of als zelfstandige. De deelnemers zullen in aanmerking komen voor advies en begeleiding van werk naar werk, ondersteuning bij het zoeken van werk, coaching, informatie over beschikbare opleiding, bevordering van ondernemerschap en advies bij het oprichten van een bedrijf (het kan hierbij gaan om het zoeken van financiering, hulp bij het opstellen van een bedrijfsplan, en andere begeleidende diensten bij het oprichten van een eigen bedrijf) enz.

               –Beroepsopleiding. Aan de werknemers zullen verschillende soorten opleiding worden aangeboden die zijn toegesneden op hun behoeften, zoals die werden vastgesteld door de adviseurs die de adviesdiensten aanbieden. Er zal bijzondere aandacht worden besteed aan de "parcours encadrés"; dit zijn langdurige beroepsopleidingen voor beroepen waar vraag naar is. Een paar voorbeelden van mogelijke opleidingen: opleiding op het gebied van wijnstokken en wijn (wijnbouwer), bijenteelt, voeding en dranken (CAP
                  33
               ), bakker (CAP), verpleegkundige (CAP), opleiding met het oog op het behalen van een DAEFLE (vakbekwaamheid om Frans als vreemde taal te onderwijzen), opleiding met het oog op het behalen van een kwalificatiecertificaat voor beroepsmatig vervoer van passagiers (tot negen personen) enz.

               –Bijdrage voor herstel van een bedrijfsactiviteit of het opstarten van een onderneming. Werknemers die een eigen bedrijf oprichten (herstel van een bedrijfsactiviteit of het opstarten van een onderneming), zullen maximaal 15 000 EUR ontvangen voor het dekken van de oprichtingskosten, investeringen in activa en lopende uitgaven. De betaling van de bijdrage zal in verschillende termijnen gebeuren zodra bepaalde mijlpalen zijn bereikt. Een eerste bedrag van 3 000 EUR zal worden uitbetaald bij overlegging van een bewijs dat een bedrijf werd opgericht of overgenomen, zoals het bewijs van registratie. Een tweede en derde bedrag van telkens 6 000 EUR zal worden uitbetaald bij overlegging van de eerste en tweede btw-aangifte over de verkoop waaruit een minimumomzet van respectievelijk 500 en 1 000 EUR blijkt. Zelfstandigen (in het Frans "auto-entrepreneurs" of "micro-entrepreneurs") en eenmanszaken waarvoor vereenvoudigde administratieve, fiscale en sociale verplichtingen gelden ("entreprise individuelle avec toutes ses dérogations") zullen het tweede en derde bedrag van 6 000 EUR uitbetaald krijgen bij overlegging van het eerste en tweede activiteitsoverzicht aan de RSI
                  34
                waaruit een minimumomzet van respectievelijk 200 en 500 EUR en de betaling van de bijdragen blijkt.

               –Toelage voor het zoeken naar werk. Deze maandelijkse toelage, die wordt uitbetaald tot het eind van het re-integratieverlof, bedraagt 70 % van het laatste brutosalaris van de werknemer. Bij de berekening van dit bedrag wordt uitgegaan van de voltijdse deelname van de werknemer aan actieve arbeidsmarktmaatregelen; neemt de werknemer niet voltijds deel, dan zal het EFG de werknemer een toelage uitbetalen die evenredig is met zijn of haar werkelijke deelname.

               –Mobiliteitstoelage. Een werknemer voor wie steun wordt aangevraagd die een baan aanvaardt waarvoor hij of zij verder dan 100 km van zijn of haar huidige woonplaats moet verhuizen, zal een eenmalige som van 3 000 EUR ontvangen om de kosten te dekken. Dit bedrag zal met 500 EUR worden verhoogd voor de niet-gescheiden huwelijkspartner, de Pacs-partner
                  35
                of de partner bij samenwoning ("concubinage") en met 500 EUR extra per kind.

               28.De hier voorgestelde acties zijn actieve arbeidsmarktmaatregelen die behoren tot de in artikel 7 van de EFG-verordening vastgestelde subsidiabele acties. Deze maatregelen komen niet in de plaats van maatregelen die gericht zijn op passieve sociale bescherming.

               29.Frankrijk heeft de nodige informatie verstrekt over acties waartoe het betrokken bedrijf krachtens de nationale wetgeving of collectieve arbeidsovereenkomsten verplicht is. Het heeft bevestigd dat een financiële bijdrage uit het EFG niet in de plaats zal komen van deze acties.

               Geraamd budget

               30.De totale kosten worden op 16 490 805 EUR geraamd, met inbegrip van uitgaven voor een bedrag van 16 410 805 EUR voor individuele dienstverlening en van 80 000 EUR voor de activiteiten op het vlak van voorbereiding, beheer, voorlichting en publiciteit, en controle en rapportage.

               31.Van het EFG wordt in totaal een financiële bijdrage van 9 894 483 EUR (60 % van de totale kosten) gevraagd.

                        Acties

                        Geraamd aantal deelnemers

                        Geraamde kosten per deelnemer
                        (EUR)

                        Geraamde totale kosten

                        (EUR)
                           36

                        Individuele dienstverlening (acties overeenkomstig artikel 7, lid 1, onder a) en c), van de EFG-verordening)

                        Adviesdiensten en loopbaanbegeleiding voor werknemers
                           (orientation professionnelle, services de reclassement)

                        1 485

                        1 951

                        2 897 150

                        Beroepsopleiding
                           (formation)

                        363

                        2 562

                        929 873

                        Bijdrage voor herstel van een bedrijfsactiviteit of het opstarten van een onderneming
                           (aides à la création d'entreprise)

                        456

                        15 000

                        6 840 000

                        Subtotaal a):

                        Percentage van het pakket individuele dienstverlening

                        –

                        10 667 023

                        (65 %)

                        Toelagen en premies (acties overeenkomstig artikel 7, lid 1, onder b), van de EFG-verordening)

                        Toelage voor het zoeken naar werk
                           (allocation de congé de reclassement)

                        1 750

                        3 188

                        5 579 622

                        Mobiliteitstoelage
                           (aides à la mobilité géographique)

                        57

                        2 880

                        164 160

                        Subtotaal b):

                        Percentage van het pakket individuele dienstverlening

                        –

                        5 743 782

                        (35 %)

                        Acties overeenkomstig artikel 7, lid 4, van de EFG-verordening

                        1. Voorbereiding

                        –

                        0

                        2. Beheer

                        –

                        0

                        3. Voorlichting en publiciteit

                        –

                        0

                        4. Controle en rapportage

                        –

                        80 000

                        Subtotaal c):

                        Percentage van de totale kosten:

                        –

                        80 000

                        (0,49 %)

                        Totale kosten (a + b + c):

                        –

                        16 490 805

                        EFG-bijdrage (60 % van de totale kosten)

                        –

                        9 894 483

               32.De kosten van de in bovenstaande tabel opgenomen acties die vallen onder artikel 7, lid 1, onder b), van de EFG-verordening bedragen niet meer dan 35 % van de totale kosten voor het gecoördineerde pakket van individuele dienstverlening. Frankrijk heeft bevestigd dat deze acties afhangen van de actieve deelname van de beoogde begunstigden aan opleidingsactiviteiten en activiteiten in verband met het zoeken van een baan.

               33.Frankrijk heeft bevestigd dat de investeringskosten voor wie zich als zelfstandige vestigt of een eigen bedrijf opricht en voor overnames door werknemers per begunstigde niet meer dan 15 000 EUR zullen bedragen.

               Periode waarbinnen de uitgaven subsidiabel zijn

               34.Frankrijk heeft de beoogde begunstigden met ingang van 19 mei 2015 individuele dienstverlening verstrekt. De uitgaven voor de acties komt bijgevolg van 19 mei 2015 tot en met 23 oktober 2019 voor een financiële bijdrage uit het EFG in aanmerking.

               35.Op 23 oktober 2017 heeft Frankrijk de eerste administratieve uitgaven gedaan met het oog op de implementatie van het EFG. De uitgaven voor de activiteiten op het vlak van voorbereiding, beheer, voorlichting en publiciteit, en controle en rapportage zullen bijgevolg van 23 oktober 2017 tot en met 23 april 2020 voor een financiële bijdrage uit het EFG in aanmerking komen.

               Complementariteit met acties die door nationale of EU-fondsen worden gefinancierd

               36.De bron van de nationale voorfinanciering of medefinanciering is het budget van Air France.

               37.De Franse autoriteiten hebben niet aangegeven op welke manier de hierboven beschreven maatregelen complementair zijn met door de structuurfondsen gefinancierde acties. Zij hebben evenwel bevestigd dat de hierboven beschreven maatregelen die een financiële bijdrage uit het EFG ontvangen, niet ook financiële steun van nationale financiering of andere financiële instrumenten van de Unie zullen ontvangen. Frankrijk heeft toegelicht dat er geen plannen zijn voor overheidssteun aan voormalige werknemers van Air France. Aangezien Air France een bedrijf in bonis (d.i. niet in faillissement) is, dat 1 000 werknemers of meer in dienst heeft, is het de verantwoordelijkheid van de werkgever om de volledige kosten van de begeleidende maatregelen met het oog op de re-integratie van de ontslagen werknemers te betalen (zie voetnoot 31 over re-integratieverlof in punt 26).

               Procedures voor het overleg met de beoogde begunstigden, hun vertegenwoordigers of de sociale partners, alsook plaatselijke en regionale autoriteiten

               38.Frankrijk heeft laten weten dat het gecoördineerde pakket van individuele dienstverlening werd opgesteld in overleg met de vertegenwoordigers van de beoogde begunstigden en de sociale partners. Op 10 februari 2015 hebben Air France en de vakbonden overeenstemming bereikt over het "Perform 2020"-plan voor vrijwillig vertrek van personeel in 2015. In 2015 en het eerste kwartaal van 2016 zijn verschillende bijeenkomsten gehouden met de centrale ondernemingsraad ("Comité Central d'Entreprise") over het Perform 2020-plan in verband met het vrijwillig vertrek van cabinepersoneel en grondpersoneel in 2015 en 2016.

               Beheers- en controlesystemen

               39.De aanvraag bevat een beschrijving van de beheers- en controlesystemen die de verantwoordelijkheden van de betrokken organen specificeert. Frankrijk heeft de Commissie laten weten dat de financiële bijdrage zal worden beheerd door de Délégation générale à l'emploi et à la formation professionnelle (DGEFP) van het Ministerie van Arbeid, Werkgelegenheid, Beroepsopleiding en Sociale dialoog, met name door de eenheid Fonds national de l'emploi (DGEFP — MFNE). Binnen de DGEFP zullen de betalingen worden uitgevoerd door de eenheid Affaires financières (DGEFP — MAFI). De eenheid Organisation des contrôles (DGEFP — MOC) verstrekt administratief en financieel toezicht in samenwerking met de auditautoriteit. De Commission interministérielle de coordination des contrôles (CICC) is de Franse auditautoriteit voor het EFG.

               Toezeggingen door de betrokken lidstaat

               40.Frankrijk heeft op de volgende punten de nodige garanties geboden:

               –bij de toegang tot de voorgestelde acties en hun uitvoering zullen de beginselen van gelijke behandeling en non-discriminatie worden gerespecteerd;

               –aan de voorschriften van de nationale en EU-wetgeving betreffende collectieve ontslagen is voldaan;

               –Air France heeft zijn activiteiten na de ontslagen voortgezet, is zijn wettelijke verplichtingen bij ontslagen nagekomen en heeft voor zijn werknemers dienovereenkomstig de nodige maatregelen getroffen;

               –de voorgestelde acties zullen geen financiële steun ontvangen van andere fondsen of financiële instrumenten van de Unie, en dubbele financiering zal worden voorkomen;

               –de financiële bijdrage uit het EFG zal voldoen aan de procedurele en materiële EU-regels inzake overheidssteun.

               GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

               Begrotingsvoorstel

               41.Zoals vastgesteld in artikel 12 van Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 20142020
                  37
               , mag het EFG het jaarlijks maximumbedrag van 150 miljoen EUR (prijzen van 2011) niet overschrijden.

               42.Na de aanvraag te hebben onderzocht op de voorwaarden van artikel 13, lid 1, van de EFG-verordening, en rekening houdend met het aantal beoogde begunstigden, de voorgestelde acties en de geraamde kosten, stelt de Commissie voor om uit het EFG een bedrag van 9 894 483 EUR beschikbaar te stellen, hetgeen overeenstemt met 60 % van de totale kosten van de voorgestelde acties, teneinde een financiële bijdrage te leveren aan de aanvraag.

               43.Overeenkomstig punt 13 van het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer zal het voorgestelde besluit om middelen uit het EFG beschikbaar te stellen door het Europees Parlement en de Raad gezamenlijk worden genomen
                  38
               .

               Met dit besluit samenhangende handelingen

               44.Samen met dit voorstel voor een besluit om middelen uit het EFG beschikbaar te stellen, dient de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad een voorstel in voor een overschrijving van 9 894 483 EUR naar het desbetreffende begrotingsonderdeel.

               45.Wanneer de Commissie dit voorstel voor een besluit om middelen uit het EFG beschikbaar te stellen goedkeurt, zal zij aan de hand van een uitvoeringshandeling tegelijkertijd een besluit over een financiële bijdrage vaststellen dat in werking zal treden op de datum waarop het Europees Parlement en de Raad het voorgestelde besluit om middelen uit het EFG beschikbaar te stellen, vaststellen.

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

               betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering
                  (aanvraag van Frankrijk — EGF/2017/009 FR/Air France)

               HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               Gezien Verordening (EU) nr. 1309/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 betreffende het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (20142020) en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1927/2006
                  39
               , en met name artikel 15, lid 4,

               Gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer
                  40
               , en met name punt 13,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG) heeft tot doel steun te verlenen aan werknemers die werkloos zijn geworden en zelfstandigen die hun werkzaamheden hebben beëindigd als gevolg van uit de globalisering voortvloeiende grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen, doordat de wereldwijde financiële en economische crisis aanhoudt, of door een nieuwe wereldwijde financiële en economische crisis, en hen te helpen om op de arbeidsmarkt terug te keren.

               (2)Zoals vastgesteld in artikel 12 van Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad
                  41
                mag het EFG het jaarlijks maximumbedrag van 150 miljoen EUR (prijzen van 2011) niet overschrijden.

               (3)Op 23 oktober 2017 heeft Frankrijk een aanvraag ingediend om middelen uit het EFG ter beschikking te stellen voor ontslagen bij Air France in Frankrijk. Frankrijk heeft overeenkomstig artikel 8, lid 3, van Verordening (EU) nr. 1309/2013 aanvullende gegevens ingediend. Die aanvraag voldoet aan de voorwaarden voor een financiële bijdrage uit het EFG overeenkomstig artikel 13 van Verordening (EU) nr. 1309/2013.

               (4)Er moeten dan ook middelen uit het EFG beschikbaar worden gesteld om een financiële bijdrage van 9 894 483 EUR te leveren in het kader van de door Frankrijk ingediende aanvraag.

               (5)Teneinde zo snel mogelijk middelen uit het EFG ter beschikking te stellen, moet dit besluit van toepassing zijn vanaf de datum waarop het wordt vastgesteld,

               HEBBEN HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Ten laste van de algemene begroting van de Unie voor het begrotingsjaar 2018 wordt een bedrag van 9 894 483 EUR aan vastleggings- en betalingskredieten beschikbaar gesteld uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering.

               Artikel 2

               Dit besluit treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie. Het is van toepassing vanaf [the date of its adoption]*.

               Gedaan te Brussel,

                  Voor het Europees Parlement
                        Voor de Raad

                  De voorzitter
                        De voorzitter

                     (1)

                        PB L 347 van 20.12.2013, blz. 855.

                     (2)

                        In de zin van artikel 3 van de EFG-verordening.

                     (3)

                        Verordening (EU) nr. 1046/2012 van de Commissie van 8 november 2012 tot uitvoering van Verordening (EG) nr. 1059/2003 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de opstelling van een gemeenschappelĳke nomenclatuur van territoriale eenheden voor de statistiek (NUTS), wat de indiening van tijdreeksen voor de nieuwe regionale indeling betreft (PB L 310 van 9.11.2012, blz. 34).

                     (4)

                        15 regio's zijn betrokken. In de twee vermelde regio's viel 88 % van de ontslagen.

                     (5)

                        PB L 393 van 30.12.2006, blz. 1.

                     (6)

                        Overeenkomstig artikel 7, lid 4, van Verordening (EU) nr. 1309/2013.

                     (7)

                        Het bewijsstuk daarvoor zal de "convention de rupture à l'amiable" zijn.

                     (8)

                        ICAO (
                  www.icao.int
                  ).

                     (9)

                        Current Market Outlook Boeing 2016.

                     (10)

                        De Airbus A380 is een dubbeldekvliegtuig met vier straalmotoren en een brede romp dat wordt vervaardigd door het Europese Airbus. Het is het grootste passagiersvliegtuig ter wereld. Het vliegtuig kan 525 mensen vervoeren wanneer het de klassieke indeling met drie klassen heeft, of tot 853 personen wanneer het hele vliegtuig is ingedeeld in economy class.

                     (11)

                        Een vliegtuig met brede romp is een passagiersvliegtuig waarvan de romp breed genoeg is voor twee passagiersgangpaden, ook bekend als een vliegtuig met dubbel gangpad, met zeven of meer zitplaatsen naast elkaar.

                     (12)

                        Ascend verstrekt informatie over de luchtvaartmarkt.
                  http://ascend.flightglobal.com

                     (13)

                        OAG is een onderneming die luchtvaartinlichtingen verstrekt in de vorm van precieze dienstregelingen van luchtvaartmaatschappijen, routeanalysen, luchtvaartanalyse, vluchttracering en vluchtgegevens.
                  www.oag.com

                     (14)

                  http://www.openandfairskies.com/wp-content/themes/custom/media/White.Paper.pdf

                     (15)

                  http://www.openandfairskies.com/wp-content/uploads/2017/02/Tillerson-Letter-020117.pdf

                     (16)

                        Bron: Air France, dienst voor luchthaventarieven. Op basis van de door Air France in de betrokken luchthavens betaalde gelden en belastingen.

                     (17)

                        EGF/2017/009 FR/Air France (het voorwerp van onderhavig voorstel voor een besluit), alsmede EGF/2013/014 FR Air France (COM(2014) 701) en EGF/2015/004 IT Alitalia (COM(2015) 397).

                     (18)

                        ASK: Available Seat Kilometres (beschikbare stoelkilometers).

                     (19)

                        Air France – KLM.

                     (20)

                        Emirates, Qatar Airways en Etihad.

                     (21)

                        Turkish Airlines.

                     (22)

                        MIDT staat voor Marketing Information Data Tapes.

                     (23)

                  https://www.insee.fr/fr/statistiques/2012804#tableau-TCRD_025_tab1_regions2016

                     (24)

                        Vierde kwartaal van 2017 voor Île-de-France en derde kwartaal van 2017 voor Provence-Alpes-Côte d'Azur.

                     (25)

                  http://idf.direccte.gouv.fr/sites/idf.direccte.gouv.fr/IMG/pdf/defm_12_2017_ile-de-france.pdf

                     (26)

                        Ibid.

                     (27)

                        Ibid.

                     (28)

                  https://www.insee.fr/fr/statistiques/2012804#tableau-TCRD_025_tab1_regions2016

                     (29)

                  http://paca.direccte.gouv.fr/sites/paca.direccte.gouv.fr/IMG/pdf/2018-01_-_synthese_paca.pdf

                     (30)

                        Ibid.

                     (31)

                        Wat het re-integratieverlof ("congé de reclassement") betreft, is een onderneming die meer dan duizend werknemers in dienst heeft overeenkomstig artikel L1233-71 van de Franse arbeidswet verplicht voor minimum vier maanden maatregelen voor te stellen die in dat artikel zijn gedefinieerd. Volgens de hierboven vermelde wetgeving is de periode vanaf de vijfde maand dus optioneel en kan die overeenkomstig artikel 9, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1309/2013 in aanmerking komen voor een bijdrage uit het EFG. Air France heeft besloten deze maatregel voor te stellen voor een periode van minimaal zes en maximaal twaalf maanden. De aanvraag voorziet niet in bijdragen voor de eerste vier maanden van het re-integratieverlof, aangezien dat de wettelijke minimumduur van de maatregel is.

                     (32)

                        Voor de werknemers die een "parcours encadré" (d.w.z. een langdurige beroepsopleiding voor beroepen waar vraag naar is) volgen, kan het re-integratieverlof ("congé de reclassement") uitzonderlijk worden verlengd tot maximaal 15 maanden, zodat het "parcours encadré" kan worden voltooid en de werknemer achteraf nog drie maanden wordt begeleid bij het zoeken naar een baan.

                     (33)

                        CAP staat voor Certificat d'aptitude professionnelle of getuigschrift van vakbekwaamheid.

                     (34)

                        Régime Social des Indépendants (socialezekerheidsstelsel voor zelfstandigen).

                     (35)

                        Partners die verbonden zijn door een samenlevingscontract ("pacte civil de solidarité" (PACS)). Pacs-partners hebben wederzijdse verplichtingen. Het samenlevingscontract heeft ook gevolgen voor de sociale en loonrechten, eigendom, huisvesting van de partner en belastingzaken.

                     (36)

                        Door het afronden klopt het totaal niet exact.

                     (37)

                        PB L 347 van 20.12.2013, blz. 884.

                     (38)

                        PB C 373 van 20.12.2013, blz. 1.

                     (39)

                        PB L 347 van 20.12.2013, blz. 855.

                     (40)

                        PB C 373 van 20.12.2013, blz. 1.

                     (41)

                        Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 20142020 (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 884).