title: VOORSTEL VOOR EEN BESCHIKKING VAN DE RAAD TOT WIJZIGING VAN RICHTLIJN 80/1095/EEG EN VAN BESCHIKKING 80/1096/EEG TEN AANZIEN VAN BEPAALDE MAATREGELEN IN VERBAND MET KLASSIEKE VARKENSPEST

text:
COMMISSIE             VAN       DE       EUROPESE GEMEENSCHAPPEN
                                                   COM(91) 270 def
                                                   Brussel, 19 Jul 1991
         VERSLAG VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD OVER DE SITUATIE TEN AANZIEN
           VAN KLASSIEKE VARKENSPEST, OP GROND VAN ARTIKEL 4 TER, LID 2,
            VAN RICHTLIJN 64/432/EEG VAN 26 JUNI 1964 INZAKE VETERINAIR-
         RECHTELIJKE VRAAGSTUKKEN OP HET GEBIED VAN HET INTRACOMMUNAUTAIRE
                         HANDELSVERKEER IN RUNDEREN EN VARKENS
                                    Voorstel voor een
                                 RICHTLIJN VAN DE RAAD
             tot wijziging van Richtlijn 80/217/EEG tot vaststelling van
                    gemeenschappelijke maatregelen ter bestrijding
                               van klassieke varkenspest
                                    Voorstel voor een
                                BESCHIKKING VAN DE RAAD
      tot wijziging van Richtlijn 80/1095/EEG en van Beschikking 80/1096/EEG
                    ten aanzien van bepaalde maatregelen in verband
                               met klassieke varkenspest
                                    Voorstel voor een
                                  RICHTLIJN VAN DE RAAD
       tot wijziging van de Richtlijnen 64/432/EEG, 72/461/EEG en 80/215/EEG
    ten aanzien van bepaalde maatregelen in verband met klassieke varkenspest
                                    Voorstel voor een
                                  RICHTLIJN VAN DE RAAD
       tot wijziging van Richtlijn 72/462/EEG inzake gezondheidsvraagstukken
        en veterinairrechtelijke vraagstukken bij de invoer van runderen en
             varkens en van vers vlees en vleesprodukten uit derde landen
                             (door de Commissie ingediend)
 ---pagebreak---  ---pagebreak---                                                  - 2 -
                                              TOELICHTING
In 1980 heeft de Raad bij beschikking 80/1096/EEG financiële maatregelen van de
Gemeenschap     vastgesteld      voor    de    uitroeiing    van    klassieke       varkenspest.     De
maatregelen hielden verband met de maatregelen die dienden te worden toegepast in
het kader van een programma voor versnelde uitroeiing van de ziekte, dat ten doel
had het grondgebied van de Gemeenschap vrij van klassieke varkenspest te maken en
te houden zonder gebruik te maken van systematische vaccinatie.                    De actie had een
looptijd van vijf Jaar.        Lid-Staten die niet officieel vrij van varkenspest waren,
dienden een uitroeiingsprogramma op te stellen en               in te dienen dat, op bepaalde
voorwaarden, op regionale basis kon worden uitgevoerd.                 De Gemeenschap verleende
financiële     bijstand    voor   de   aan    eigenaars   uitgekeerde     vergoedingen       voor   het
slachten    en   destrueren     van   dieren,     voor   noodvaccinaties,      voor     systematische
vaccinaties gedurende ten hoogste twee jaar en voor serologische tests.
De oorspronkelijke voor uitroeiing van de ziekte vastgestelde termijn van vijf Jaar
werd   later op zes jaar gebracht en           in 1987 werd voorzien       in de mogelijkheid om
gedurende vier jaar aanvullende maatregelen uit te voeren, zodat de totale termijn
voor uitvoering van het uitroeiingsprogramma op tien jaar werd gebracht.
In de periode waarin deze uitroeiingsprogramma's ten uitvoer werden gelegd, deed
zich   in België een epizoötie van klassieke varkenspest voor.                  Vervolgens brak de
ziekte ook     uit   in Nederland     en   in bepaalde    delen   van Duitsland.         Het  grootste
aantal uitbraken dat zich         in de Gemeenschap      in de   loop van de uitvoering van de
programma's voor versnelde uitroeiing heeft voorgedaan, werd geconstateerd in 1984,
met   een    totaal    van   1.272 uitbraken.       Sedertdien    is   de   situatie       geleidelijk
verbeterd, behalve in 1990 toen zich in belgië een nieuwe epizoötie voordeed.                       Het
gevoerde    beleid    - niet-vaccinatie       en   stamping-out -    heeft    onmiskenbaar       succes
gehad, aangezien      in acht van de twaalf Lid-Staten momenteel wordt voldaan aan de
eisen om als offcieel vrij van varkenspest te worden erkend en aangezien                       in vier
Lid-Staten grote delen van het grondgebied aan de eisen voldoen om als officieel
vrij van varkenspest te worden erkend.             Het uiteindelijke doel, namelijk het virus
van  klassieke     varkenspest    volledig     uit   de Gemeenschap    bannen,      is momenteel     in
zicht, maar     ten gevolge     van onlangs      gemelde   ziektegevallen      bij    Europese    wilde
varkens in twee gebieden (Hessen, Duitsland, en Toscanië, Italië) is het bereiken
van dat doel toch weer uitgesteld.
De ervaring die is       opgedaan bij de uitvoering van de uitroeiingsprogramma's en de
voltooiing    van   de   interne markt      rechtvaardigen    een  wijziging      van   de   bestaande
procedures    en een    amendering van       de bestaande wetgeving       met    betrekking     tot  de
uitroeiing     van   de    ziekte    en   het    handelsverkeer     in    levende     varkens,     vers
varkensvlees en varkensvieesprodukten.
 ---pagebreak---                                              3 -
In  bijgevoegd   rapport   wordt  een  overzicht   gegeven  van   de  ziektesituatie,  de
voorschriften voor    het  handelsverkeer en de maatregelen     die sedert   1980  in het
kader van de uitroeiing van klassieke varkenspest zijn toegepast; voorts bevat het
ook  voorstellen   voor  een aanpassing   van de wetgeving    met   name van  Beschikking
80/1096/EEG van de Raad en van de Richtlijnen 80/217/EEG, 80/1095/EEG, 64/432/EEG,
72/461/EEG, 80/215/EEG en 72/462/EEG van de Raad.
Ten  slotte  is het    de bedoeling om   bij   beschikking  van  de Commissie   klassieke
varkenspest toe te voegen aan de lijst van ziekten die is opgenomen in artikel 3,
lid 1, van Beschikking     90/424/EEG  van de Raad    betreffende bepaalde uitgaven op
veter inair gebied.
 ---pagebreak---                                               - 4 -
       Verslag van de Commissie aan de Raad over do situatie ten aanzien van
            klassieke varkenspest, op grond van artikel 4 ter, lid 2, van
         Richtlijn 64/432/EEG van 26 Juni 1964 inzake veterinairrechtelijke
        vraagstukken op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer
                                    in runderen en varkens
INLEIDING
Sinds de oprichting van de Gemeenschap            is de aanwezigheid      van dierziekten een
belangrijke hinderpaal geweest voor de totstandkoming van een gemeenschappelijke
markt  met  een   vrij   handelsverkeer     van   vee, vlees en      produkten    van   dierlijke
oorsprong.   Het feit dat de gezondheidsnormen van de Lid-Staten, hun methoden voor
de  bestrijding   van   dierziekten     en   de op    de   bedrijven   toegepaste     preventieve
maatregelen verschillen, vormt een belemmering voor de afzet van deze produkten.
Het is onredelijk om van een Lid-Staat met een hoog gezondheidspei I te verlangen
dat hij op zijn grondgebied vee of dierlijke produkten toelaat die, als niet kan
worden   gegarandeerd     dat   ze    volkomen    veilig     zijn,   opnieuw    ziekten    kunnen
binnenbrengen   die  slechts met       veel   moeite   en   ten  koste  van   zware    financiële
inspanningen zijn uitgeroeid.
Klassieke  varkenspest     wordt   beschouwd    als een     van  de voor   de varkenshouderij
economisch opzicht belangrijkste ziekten.          Deze ziekte leidt tot grote sterfte en
veroorzaakt   bovendien spontane abortus, vertragingen             in de groei, enz.      Bij de
eerste  uitbreiding    van   de Gemeenschap      werd   met   de  betekenis   van   deze   ziekte
rekening gehouden.     Toen werd namelijk wegens de uitzonderlijke omstandigheden in
de  nieuwe   Lid-Staten,     machtiging     verleend    om    in  deze   landen    de   nationale
regelgeving ten aanzien van de invoer en met name het verbod op invoer uit landen
waar klassieke varkenspest voorkwam en waar werd gevaccineerd, te handhaven.
 ---pagebreak---                                             - 5 -
Om deze handelsbelemmeringen op te heffen heeft de Commissie             in 1980 besloten
klassieke varkenspest op het gehele grondgebied van de Gemeenschap uit te roeien
door besmette dieren te slachten en systematische inenting ter voorkoming van de
ziekte geleidelijk af te schaffen.      Deze gemeenschappelijke strategie was de einige
manier om het handelsverkeer vrij te maken en een echte interne markt tot stand te
brengen die anders een netwerk had kunnen vormen waarlangs deze epidemische ziekte
zich had kunnen verspreiden.
   I. UITROEIING VAN DE ZIEKTE
      1-  Uitroeiinasproaramma's in de Lid-Staten
          Begin 1980 werd een begin gemaakt met de tenuitvoerlegging van programma's
          om de klassieke varkenspest       uit  te roeien   in alle Lid-Staten waar de
          ziekte    toen   nog    voorkwam.  Nadien   werden    soortgelijke   programma's
          uitgevoerd voor Griekenland, Portugal en Spanje, toen deze landen tot de
          Gemeenschap waren toegetreden.
          Het einddoel van elk programma was voor de betrokken Lid-Staat de status
          van "officieel vrij van varkenspest" te bereiken, waarvoor aan de volgende
          eisen moest worden voldaan :
              in de voorbije twaalf maanden mocht nergens varkenspest zijn ontdekt,
          -   inenting   tegen   varkenspest   moest  sinds   ten  minste  twaalf  maanden
             verboden zijn,
          -   in de varkenshouderijen mochten geen varkens aanwezig zijn die in de
             voorbije twaalf maanden tegen varkenspest waren ingeënt.
          De   maatregelen   van   de  Gemeenschap   om   de  uitroeiing   van  de  ziekte
          financieel te ondersteunen (Beschikking 80/1096/EEG van de Raad) voorzien
          onder meer in de betaling van de kosten van :
          -  een vergoeding voor de geslachte en gedestrueerde dieren,
              inenting   (nood inentingen   en   preventieve   inentingen   gedurende  een
             beperkte periode en alleen in het kader van een uitroeiingsplan)
             laboratoriumtests voor het opsporen van de ziekte.
 ---pagebreak---                                         - 6 -
   De   door  de   individuele     Lid-Staten   toegepaste    maatregelen     om   klassieke
   varkenspest uit te roeien beantwoordden alle aan de voorschriften van de
   Richtlijnen      80/217/EEG,     80/1095/EEG     en   80/1096/EEG,     maar    er   waren
   verschillen wat betreft
   -   de periode tijdens welke preventieve inenting werd toegestaan,
   -   de mate van prioriteit die op regionaal            niveau aan de uitroeiing       van
       klassieke varkenspest werd gegeven.
   In tabel 1 zijn nadere gegevens vermeld over de tenuitvoerlegging van de
   nationale uitroeiingsplannen.
2. Inenting
   In het verleden zijn twee strategieën gevolgd om de klassieke varkenspest
   te bestr i jden.
   De   eerste    strategie    was   gebaseerd    op   systematische    en    grootschalige
   inenting voor onbepaalde tijd; er waren uiteenlopende inentingsprogramma's
   en   de   inenting    voorkwam    normaal,    indien   ze   volgens   de    regels   werd
   uitgevoerd, acute en subacute uitbraken van de ziekte.               De varkenshouders
   wisten dat ze met de ziekte konden          leven zonder fatale gevolgen voor hun
   bedrijf.    De ziekte was onder controle, maar niet de besmetting die er de
   oorzaak van was.
   De   tweede   strategie   was    gebaseerd   op   uitroeiing   van   de   ziekte   en  de
   besmetting zonder inenting.        Alle besmette varkens moesten geslacht worden
   en contacten      die deze dieren     hadden gehad, opgespoord.          Een belangrijk
   middel om deze contacten na te trekken,            is het serologisch onderzoek van
   bloedmonsters op anti lichamen tegen het klassieke varkenspestvirus.
   Systematische      inenting   is verantwoord      wanneer  de   ziekte    endemisch   is,
   omdat     inenting     de    onmiddellijke      verliezen     vermindert.     Dergelijke
   situaties hebben zich in de Lid-Staten voorgedaan in de jaren zestig (meer
   dan    6.000 uitbraken      in 1961)   en   zeventig     (meer   dan    5.000 uitbraken
   in 1972).
 ---pagebreak---                                                - 7 -
    Tabel 1 : Tenuitvoerlegging van programma's voor de uitroeiing van klassieke varkenspest
       LID-STAAT        BEGIN PROGRAMMA     STOPZETTING      ERKENNING ALS    AANTAL ALS O.V.V.
                                            INENTING         O.V.V. (2)       ERKENDE GEBIEDEN
België                     1/1/1982           1/4/1988                               8/9  (3)
Denemarken                                                        1981
Duitsland                  1/1/1982           1/1/1989                              26/30 (4)
Griekenland                1/1/1983           1/1/1988            1990
Spanje                                        1/7/1988            1989
Frankrijk                  1/6/1982         30/4/1983                               94/96 (5)
Ierland                                                           1981
ItalTe                     1/3/1983           1/1/1990 (1)                           0/95 (6)
Luxemburg                                                         1981
Nederland                  1/3/1982         15/7/1986             1989
Portugal                   1/7/1987           1/7/1989            1991
Verenigd Koninkrijk                                               1981
(1)  Behalve op SardlnTe.
(2)  O.V.V. • officieel vrij van varkenspest.
(3)  Aantal als O.V.V. erkende gebieden / totaal aantal gebieden.
(4)  Gebieden In Duitsland die sedert 1982 aan het uitroeiingsprogramma hebben deelgenomen.
     De gebieden die bij Beschikking 90/483/EEG van de Commissie in het programma waren opgenomen
     zijn als officieel vrij van varkenspest erkend bij Beschikking 90/678/EEG van de Raad.
(5) Alle gebieden (94) op het vasteland zijn O.V.V.
(6) In totaal zijn 87 gebieden als vrij van varkenspest erkend.
 ---pagebreak---                                        - 8 -
     Indien   evenwel    slechts   sporadisch   of  zelden   uitbraken  van  klassieke
     varkenspest voorkomen, brengt inenting overbodige extrakosten met zich.
     Gelijktijdige toepassing van beide strategieën schept grote problemen voor
     het vervoer van dieren (de handel), en voor het opsporen van de contacten
     van dieren die zijn verplaatst uit of naar zieke beslagen (epidemiologisch
     onderzoek).
     De conclusie     van een door      de Commissie   gefinancierde studie   over   de
     epidemiologische en economische aspecten van de uitroeiing van varkenspest
     in de Gemeenschap, die         in het midden    van  de  zeventiger   Jaren (1) is
     uitgevoerd, is dat ni et-inent ing de voorkeur verdient. In 1985 is dan ook
     besloten de inenting stop te zetten.
     Een aantal derde landen zoals Australië, Canada, de Skandinavische landen,
     Nieuw-Zeeland en de VS voeren reeds een aantal Jaren met succes een niet-
     inent ingsbe Ie id.   Nadat de    inenting werd verboden, is ze er nooit meer
     toegepast. Tegelijk met het gebruik van vaccin werd de invoer van varkens,
     vers varkensvlees en onbehandelde produkten uit            landen waar wel wordt
     ingeënt verboden.      In het kader van de totstandbrenging van de eengemaakte
     markt is het zowel voor de handel tussen de Lid-Staten onderling als voor
     de handel met derde landen belangrijk dat het ni et-inentingsbeIe id wordt
     voortgezet.
 3.  Situatie in de Lid-Staten
     In de jaren tachtig hebben zich in tien van de twaalf Lid-Staten uitbraken
     van klassieke varkenspest voorgedaan (zie bijlage I). In de periode 1980-
     1989 zijn in totaal 3.745 uitbraken geconstateerd, tegenover 13.553 in de
     periode 1970-1979.      In twee Lid-Staten, België en Duitsland, hebben zich
     in de Jaren tachtig elk jaar uitbraken voorgedaan, terwijl er             in twee
     andere Lid-Staten, Denemarken en Ierland, geen uitbraken waren.
(1) Studies betreffende de epidemiologische en economische aspecten van de
    uitroeiing van varkenspest, Commissie van de Europese Gemeenschappen,
    1977.
 ---pagebreak---                                   - 9 -
De   relatief   talrijke   uitbraken    in  Duitsland     in  1989    en    1990  zijn
grotendeels toe te schrijven aan het optreden van klassieke varkenspest
bij   everzwijnen;   elk  afgeschoten    of  dood   gevonden    everzwijn     dat  met
klassieke   varkenspest    is besmet,    wordt    geteld   als   een    uitbraak.   In
bijlage 2 zijn de gegevens opgenomen betreffende het aantal geconstateerde
uitbraken van de ziekte bij tamme en bij wilde varkens in 1990.
Bij een onderzoek naar de       infectiebronnen van de uitbraken           in 1990 is
gebleken   dat   de  voornaamste   bronnen   waren : fomites      en   contacten met
naburige beslagen (bijlage 3 ) .
De voornaamste methode voor het diagnostiseren van de uitbraken                  in de
Lid-Staten    was   het  aantonen    van   het   virale    antigeen     door   directe
 immunofluorescentie (bijlage 4 ) .
Financiële consequenties
De Gemeenschap verleent financiële steun aan de Lid-Staten vanaf de dag
waarop     de     uitroeiingsprogramma's       ten    uitvoer      worden      gelegd.
Overeenkomstig Beschikking 80/1096/EEG van de Raad bedroeg deze steun :
-   ten hoogste 50% van de door        de Lid-Staten gemaakte        kosten    voor de
    schadeloosstelling     van   de   varkenshouders     voor    het     slachten   en
    destrueren van dieren,
-   ten   hoogste 0,125   ecu   per   dier   voor   nood inent ing   of    preventieve
    inenting in het kader van een programma,
-   ten hoogste 1 ecu per monster dat in een laboratorium wordt onderzocht
    in het kader van opsporingstests.
Sedert   het begin van de uitroeiingsprogramma's heeft de Gemeenschap de
volgende bedragen aan financiële steun besteed :
 ---pagebreak---                                   - Il) -
      Jaar van de controle-                 Door de Gemeenschap betaalde
     maatregelen                            financiële steun (vergoeding)
        1982                                 4,6  miljoen    ecu         6,07%
        1983                                14,4  miljoen    ecu        19,12%
        1984                                26,4  miljoen    ecu        34,95%
        1985                                13,7  mi Ijoen   ecu        18,16%
        1986                                 6,5  miljoen    ecu         8,61%
        1987                                 4,1  miljoen    ecu         5,40%
        1988                                 1,9  miljoen    ecu         2,62%
        1989                                 3,8  miljoen    ecu         5,05%
        1990 *
       TOTAAL         ,                     75,5 miljoen ecu          100,00%
    * Vergoedingsaanvragen in mei 1991 nog niet ontvangen.
Opgedane ervaring - maatregelen voor de toekomst
Uitbreken   van   klassieke    varkenspest    die    worden    veroorzaakt     door   zeer
virulente virusstammen worden normaal gemakkelijk herkend omdat de ziekte
in   die    gevallen      wordt    gekenmerkt      door     een     stijging     van    de
lichaamstemperatuur,         depressie,      verminderde        eetlust,        purulente
conjunctivitis, slingerende gang, incoördinatie, diarree en hoge sterfte.
 In de   jaren   tachtig   deden   zich   een  aantal     uitbraken     voor   die weren
veroorzaakt     door    zwak    virulente    stammen,      die    slechts     zwakke    of
onduidelijke    ziektesymptomen opleveren.        Deze    virussen     verspreiden    zich
tamelijk   langzaam   in een beslag, en de infectie kan reeds geruime tijd
(weken) in een beslag aanwezig zijn voordat              ze wordt ontdekt.        Voor de
bevestiging    van dergelijke     infecties zijn virologische           en serologische
tests van het allergrootste belang.
De toepassing     van snelle serologische        testmethoden      (ELISA-test), heeft
evenwel   aanleiding     gegeven    tot   problemen    waarvoor      kort   tevoren    was
overgeschakeld van      inenting op niet-inenting, doordat de ontdekte anti-
lichamen   zowel   konden    zijn   veroorzaakt     door   een   virus    als   door   een
entstof-antigeen.     Om hierover uitsluitsel         te krijgen, zijn aanvullende
laboratoriumtests      nodig,    tenzij    onjuiste      interpretatie       kan   worden
uitgesloten door individuele identificatie van de varkens aan de hand van
inent ingsregisters.
 ---pagebreak---                                    -  11   -
De herhaalde epizoötieën in sommige Lid-Staten zijn toe te schrijven aan
de dichte varkenspopulatie in de betrokken gebieden en het ziet ernaar uit
dat de insleep van een zwak virulente virusstam in gebieden met een dichte
varkenspopulatie grote moeilijkheden zal opleveren voor het uitroeien van
de ziekte, vooral       indien veel     dieren worden       verplaatst     naar   een   ander
bes Iag.
Het recente optreden van klassieke varkenspest bij Europese everzwijnen,
een   verschijnsel    dat    onlangs     is   geconstateerd      in   de   regio's     Hessen
(Duitsland) en Toscane        (Italië), geeft aan de ziektesituatie een nieuwe
dimensie-,   hierdoor     is    er   nu    namelijk,     binnen     de   grenzen     van    de
Gemeenschap,     een   permanente      besmettingshaard        die   niet     zo   snel    zal
verdwijnen.    Hoe    belangrijk        de     besmette      everzwiJnenpopulatie          als
 infectiebron    voor   gedomesticeerde        varkens    juist     is,   is   moeilijk     te
beoordelen, maar het ligt voor de hand dat aan deze factor                   in de toekomst
bijzondere aandacht zal moeten worden besteed.
Maatregelen voor de toekomst
Globaal   gezien   is de Commissie van mening dat de uitroeiingsprogramma's
goed zijn opgezet en       in het algemeen goed worden uitgevoerd.                Het    lijkt
echter dienstig om nu de aandacht te vestigen op bepaalde punten waarop in
de   toekomst,    wegens   de    bijzondere      aard   van   de    ziekte    en   tegen    de
achtergrond    van de totstandbrenging van de             interne markt, speciaal          zal
moeten worden gelet.
1. Het niet-inentingsbeIe id moet worden voortgezet.                Indien nood inentingen
    worden   uitvoerd,    moeten     de    levende    dieren    in   het    inentingsgebied
    blijven.    Vlees mag     uit  het    gebied   worden    afgevoerd     indien    het   een
    passende warmtebehandeling heeft ondergaan.
 ---pagebreak---                                            - 12 -
         2. Er moeten maatregelen worden vastgesteld ter bestrijding van klassieke
             varkenspest bij Europese everzwijnen.
         3. De diagnostische methoden voor het bevestigen van klassieke varkenspest
             zijn de laatste Jaren sterk verbeterd.       Deze verbeterde methoden moeten
             in alle Lid-Staten kunnen en worden toegepast en ook effectief worden
             toegepast.
         4. Alle Lid-Staten     moeten   rampenplannen    hebben om    te zorgen    voor  een
             snelle   uitvoering   van   de  maatregelen     voor  de   bestrijding    en  de
            uitroeiing van de ziekte.
         5. Beschikking 90/424/EEG      van   de   Raad    van   26 Juni 1990    betreffende
            bepaalde uitgaven op veterinair gebied voorziet            in de verlening van
             financiële steun van de Gemeenschap voor de uitroeiing van klassieke
            varkenspest    in het kader van deze beschikking; daardoor zal klassieke
            varkenspest    financieel   op dezelfde manier      worden   behandeld   als een
            aantal andere economisch belangrijke ziekten die in artikel 3 van de
            beschikking zijn vermeld.
II. REGELING VOOR HET HANDELSVERKEER
    De status "officieel vril van varkenspest" en 'vrll van varkenspestV
    Met   het  oog  op   de  afbraak   van  de   handelsbelemmeringen     vóór  de   complete
    uitroeiing    van   klassieke  varkenspest     in  de   Gemeenschap,    is  sedert   1980
    voorzien in de mogelijkheid voor bepaalde regio's om de status "officieel vrij
    van varkenspest" of "vrij van varkenspest" te verwerven.          De status "officieel
    vrij van varkenspest" kan worden verkregen indien :
         in de voorbije twaalf maanden geen gevallen van varkenspest zijn ontdekt,
         inenting tegen varkenspest sedert ten minste twaalf maanden verboden is,
        op de bedrijven geen varkens aanwezig zijn die              in de voorbije twaalf
        maanden tegen varkenspest zijn ingeënt,
    terwijl   de status "vrij van varkenspest" wordt verkregen             indien sedert en
    minste twaalf maanden geen gevallen van varkenspest zijn ontdekt.
 ---pagebreak---                                           - 13 -
In principe     kunnen   er   in een    Lid-Staat     steeds     drie  verschillende     soorten
gebieden zijn, namelijk gebieden die "officieel                 vrij van varkenspest" zijn,
gebieden die "vrij van varkenspest            zijn" en gebieden met onbepaalde status.
Wanneer   in een O.V.V of in een V.V.V varkenspest uitbreekt, moet de Lid-Staat
de status van het gebied onmiddellijk schorsen overeenkomstig het bepaalde in
Richtlijn 64/432/EEG       of   72/461/EEG.      Afhankelijk      van   het   verloop    van   de
ziektesituatie      kan   de   status     dan    opnieuw     worden     toegekend    of   worden
ingetrokken.
In    het     algemeen      kunnen       levende      dieren,       vers    varkensvlees       en
varkensvleesprodukten vrij worden vervoerd tussen de gebieden/Lid-Staten met
dezelfde status.      Deze regeling voor het handelsverkeer heeft globaal genomen
op bevredigende wijze gefunctioneerd, maar bij bepaalde gelegenheden                     is toch
aangevoerd dat het onvoldoende bescherming biedt aan de Lid-Staten die voor
een groot    aantal    gebieden, maar      niet   voor   hun hele grondgebied,        de  status
"officieel vrij van varkenspest" hebben verkregen.
Bij regionale benadering voor de uitroeiing en de bestrijding van de ziekte
zouden de maatregelen moeten worden toegepast                in de zones die direct met de
ziekte te maken hebben.        Bij de huidige regeling wordt deze aanpak niet over
de hele linie gevolgd, aangezien de status van de gebieden vóór het uitbreken
van de ziekte      is vastgesteld; zo kan een varkenshouderij die 100 km van een
ziektehaard verwijderd ligt afzetmogelijkheden verliezen terwijl dit misschien
niet   het   geval    is  voor    een   bedrijf    dat    slechts 15 km     van   een   besmette
varkenshouderij maar in een ander gebied is gelegen.
Maatregelen voor de toekomst
Het  principe van de regionalisatie zou voor                klassieke    varkenspest    evenzeer
moeten   worden     toegepast    als   voor    mond-   en   klauwzeer.     Wanneer    de   ziekte
uitbreekt    zou rond deze plaats onmiddellijk een beschermings- en                    toezicht-
gebied moeten worden       ingesteld.     Dit zou inhouden dat onmiddellijk een verbod
wordt   ingesteld op het vervoer van           levende varkens en vers varkensvlees uit
                                            a
een  gebied    van   ten minste     300 km .     Indien    de epidemie     uitbreiding     neemt,
kunnen      aanvullende       maatregelen         worden       vastgesteld      overeenkomstig
Richt IiJn 90/425/EEG      inzake    veterinaire     en   zoötechnische     controles     in  het
 intracommunautaire handelsverkeer          in bepaalde     levende dieren en produkten in
het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt.
 ---pagebreak---                                              - H   -
H l . VERBAND    TUSSEN   DE  UITROEIING      VAN   DE   ZIEKTE    EN    DE   REGELING    VOOR   HET
      HANDELSVERKEER.
      De  strategie    voor  de   uitroeiing     van   klassieke    varkenspest       is vrij   goed
      geslaagd,    aangezien   acht   van   de   twaalf   Lid-Staten      thans    voldoen   aan  de
      voorwaarden om officieel       als vrij van varkenspest          te worden erkend en ook
      grote delen van de vier overige Lid-Staten als officieel vrij van varkenspest
      kunnen   worden    erkend.    In   sommige    Lid-Staten     hebben     zich    moeilijkheden
      voorgedaan in de periodes onmiddellijk nadat met de inenting was gestopt.
      Het is niet waarschijnlijk dat klassieke varkenspest in de Gemeenschap geheel
      zal kunnen worden uitgeroeid vóór 1993, maar het is wel mogelijk om tot een
      volledig vrij verkeer van varkens en varkensvleesprodukten te komen zonder
      gevaar voor verspreiding van de ziekte, indien bepaalde beperkingen worden
      opgelegd   aan bedrijven en gebieden         die rechtstreeks met         de ziekte worden
      geconfronteerd.
      Daartoe   zijn   de  volgende    voorstellen    opgesteld, die        ais bijlage     aan dit
      verslag zijn gehecht :
      a)  Ontwerp-voorstel     voor    een   richtlijn    van   de    Raad    tot    wijziging   van
          Richtlijn 80/217/EEG tot vaststelling van gemeenschappelijke maatregelen
          ter bestrijding van klassieke varkenspest;
      b)  Ontwerp-voorstel     voor   een   beschikking    van   de    Raad    tot   wijziging   van
          Richtlijn 80/1095/EEG en Beschikking 80/1096/EEG ten aanzien van bepaalde
          maatregelen betreffende klassieke varkenspest;
      c)  Ontwerp-voorstel    voor    een  richtlijn    van de Raad       tot wijziging      van de
          Richtlijnen 64/432/EEG, 72/461/EEG en 80/215/EEG ten aanzien van bepaalde
          maatregelen betreffende klassieke varkenspest;
      d)  Ontwerp-voorstel     voor    een   richtlijn    van   de    Raad    tot   wijziging    van
          Richtlijn 72/462/EEG        inzake    gezondheidsvraagstukken           en    veterinair-
          rechtelijke vraagstukken bij de invoer van runderen en varkens en vers
          vlees of vleesprodukten uit derde landen.
 ---pagebreak---                                              - 15 -
                                                                         BIJLAGE 1
       Aantal uitbraken van klassieke varkenspest In de Lid-Staten In de periode 1980-1990
         LAND          1980   1981   1982   1983   1984   1985   1986   1987   1988   1989 1990
België                    7     37    102     26      9     67     80     83      2      8  113
Denemarken                0      0      0      0      0      0      0      0      0      0    0
Frankrijk                19      6      8     13     17      2     20      5     15      0    4
Duitsland                18      4     19    535   1041    351     46     41      3     64  118
Griekenland                     20      4      2      3      1      0      0      0      0    0
Spanje                   40     84     24      7      1      1      0      0      0      0    0
Ierland                   0      0      0      0      0      0      0      0      0      0    0
Italië                    0      5     34     48     13     25     28     13     12     11   15
Luxemburg                 0      8      1      1      0      0      0      1      0      0    0
Nederland                 0     11     65    161    176     36      1      1      0      0    2
Portugal                       171     43     16      9      3      0      0      0      0    0
Verenigd Koninkrijk       0      0      0      0      0      0     10      1      0      0    0
TOTAAL                   84    346    300    809   1271    486    185    145     32     83  252
 ---pagebreak---                                                                 BIJLAGE 2
     KLASSIEKE VARKENSPEST DUITSLAND         1990
                                                  EVERZWTJNEN
                                                  VARKENSHOUDERIJEN
                                                                          O
                                                                           I
ADNS
                                e»»*»1»0.*lc
 ---pagebreak--- BIJLAGE 3 ---pagebreak---                                           - 18 -
                                                                BIJLAGE 4
                            Gebruik van diagnostische methoden
               voor de bevestiging van klassieke varkenspest, 1988 - 1990
Codes voor de melding (82/894/EEG melding van dierziekten)
DIAGNOSTISCHE METHODEN
Directe immunofluorescentie                         0:1
Virus isolât ie                                     0:2
Plaquereduct ietest                                 0:3
Neutralisatie-indextest (NIT)                       0:4
Virusneutralisatietest op basis van                 0:5
     de immunofluorescentie (NIFT)
Alleen klinische diagnose                           0:6:
                  VERSLAGPERIODE : VAN 01.01.1988 TOT EN MET 31.12.1990
                             ZIEKTE : 10 KLASSIEKE VARKENSPEST
                     LAND            01     02     03     04    05     06
          Duitsland                  138     12                  21      9
          Frankr i Jk                 16                          1
          Italiö                      28      8                          2
          Neder land                          1
          Be I g i ö                  82     37                          2
          Luxemburg
          Verenigd Koninkrijk
          Ierland
          Denemarken
          Gr ieken land
          Spanje
          Portugal
           TOTAAL                    264     58                  22     13
 ---pagebreak---  ---pagebreak---                                        - 19 -
                                 Voorstel voor een
                               RICHTLIJN VAN DE RAAD
       tot wijziging van Richtlijn 80/217/EEG tot vaststelling van
               gemeenschappelijke maatregelen ter bestrijding
                            van klassieke varkenspest
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet   op   het   Verdrag    tot  oprichting     van    de  Europese  Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43,
Gezien het voorstel van de Commissie,
Gezien het advies van het Europese Parlement,
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité,
Overwegende dat bij Richt IiJn 80/217/EEG van de Raad< 1 ),             laatstelijk
                                           2
gewijzigd bij Richt IiJn 87/486/EEG< ), communautaire maatregelen voor
de bestrijding van klassieke varkenspest zijn ingesteld;
Overwegende       dat,     sedert      het     van       toepassing    zijn     van
Richtlijn 80/217/EEG, de ziekte in de meeste Lid-Staten              is uitgeroeid
dank     zij     de    op     grond     van     die      richtlijn    vastgestelde
bestrijdingsmaatregelen;       dat  zich   evenwel    ernstige   problemen   hebben
voorgedaan bij de uitroeiing van de ziekte             in gebieden met een grote
varkensdichtheid en in gebieden waar everzwijnen voorkomen;
(1) PB nr. L     47 van 21.2.1980, p. 11.
(2) PB nr. L 280 van 3.10.1987, p. 21.
 ---pagebreak---                                       - 20 -
Overwegende     dat,    in   het    licht     van   de   ontwikkeling     van    de
ziektesituatie, het beschikbaar zijn van betere diagnosetechnieken en
de  voltooiing     van   de   interne   markt     tegen 1 januari 1993,     de   in
communautair    verband    vastgestelde     maatregelen    ter   bestrijding    van
klassieke varkenspest moeten worden aangepast;
Overwegende dat deze aanpassingen verband houden met de reiniging en
ontsmetting    van   besmette   bedrijven,     de  ziekte   bij   everzwijnen,   de
oprichting    van   erisiseenheden,     het    toezicht   op   verplaatsingen    in
beschermingsgebieden        en     toezichtgebieden,         noodvaccinatie      en
diagnostische procedures;
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :
                                    Artikel 1
Richtlijn 80/217/EEG wordt gewijzigd als volgt :
1.  Artikel 2 wordt vervangen door :
                                    •Artikel 2
     In deze richtlijn wordt verstaan onder :
    a) "varken" : elk dier van de familie suidae;
    b) "fokvarken" : varken bestemd of gebruikt            voor de fokkerij ter
        vermeerdering van de soort;
    c) "mestvarken" : varken       dat   wordt    gemest   en   dat,  na  te   zijn
        af gemest, bestemd     is om met     het oog op de vleesprodukt ie te
        worden geslacht ;
 ---pagebreak---                                     - 21 -
d) "slachtvarken" : varken dat bestemd is om zonder onnodig uitstel
    in een slachthuis te worden geslacht;
e) "wild varken" : een varken dat niet wordt gehouden of gefokt op
   een bedr i Jf ;
f) "bedrijf" : een      op   het   grondgebied    van   een   Lid-Staat   gelegen
   (agrarische of andere) inrichting, waar varkens worden gehouden
   of gefokt;
g) "van besmetting met klassieke varkenspest verdacht varken" : elk
   varken    dat   klinische    symptomen    vertoont,     waarbij   post   mortem
    laesies worden      gevonden    of   dat  bij overeenkomstig       artikel 11
   uitgevoerde      laboratoriumtests reacties        vertoont    die wijzen    op
   de mogelijke aanwezigheid van klassieke varkenspest;
h) "met klassieke varkenspest besmet varken" : elk varken
   -   waarbij     klinische     symptomen    of   post    mortem    laesies   van
       klassieke varkenspest officieel zijn bevestigd, of
   -   waarbij de aanwezigheid van de ziekte officieel              is bevestigd
       door    middel    van    een    overeenkomstig     artikel 11     verricht
       laborator iumonderzoek;
i) "eigenaar of houder" : elke natuurlijke persoon of rechtspersoon
   die eigenaar      is van de varkens, of die belast is met het houden
   van    de    betrokken     dieren,     al   dan    niet    tegen    financiële
   vergoeding;
J) "bevoegde     autoriteit" : de door       de nationale      overheid    van  de
   betrokken     Lid-Staat    daartoe    aangewezen    veterinaire     autoriteit
   die rechtstreeks verantwoording verschuldigd is aan de nationale
   overheid in het kader van deze richtlijn en die via de nationale
   overheid rapporteert;
 ---pagebreak---                                      - 22 -
    k) "officiële dierenarts" : de door de bevoegde autoriteit van de
       Lid-Staat aangestelde dierenarts;
    I) "destructie" : de        verwerking        van      hoog-risicomateriaal
       overeenkomstig    het   bepaalde     in  Richtlijn 90/667/EEG      van  de
       Raad (*);
    m) "spoeling" : afval     van   keukens,    restaurants   of  eventueel    de
       vleesverwerkende industrie.
(*) PB nr. L 363 van 27.12.1990, blz. 51."
 2. In art ikel 5
    a) wordt aan lid 1, zevende streepje, het volgende toegevoegd :
       "in eerste instantie worden alleen verklikkerbiggen opgezet die
       zijn   gecontroleerd     op   en   negatief    zijn   bevonden    voor  de
       aanwezigheid      van      antistoffen       tegen     het      klassieke-
       varkenspestvirus.     De verklikkerbiggen worden overeenkomstig de
       voorschriften    van   de   bevoegde    autoriteit   verdeeld    over  het
       gehele besmette bedrijf en worden 21 en 42 dagen nadat zij op
       een bedrijf zijn binnengebracht, opnieuw op de aanwezigheid van
       antistoffen gecontroleerd.
       Wanneer    geen  enkele     big   antistoffen    tegen   het    klassieke-
       varkenspestvirus heeft ontwikkeld en nadat ook de tweede test
       een negatief    resultaat    heeft opgeleverd, mag met       het  opzetten
       van een nieuw varkensbeslag worden begonnen."
    b) wordt I id 2 vervangen door :
 ---pagebreak---                                      - 23 -
      "2. De    bevoegde     autoriteit      mag    de    in   I id 1     vastgestelde
           maatregelen     ook   toepassen      op   andere    bedrijven      waar    in
           verband met de ligging van het bedrijf en de rechtstreekse
           of  onrechtstreekse       contacten     met    het    besmette     bedrijf,
           varkens kunnen zijn besmet."
3. Het volgende artikel wordt ingevoegd :
                                 "Artikel 6 bis
   1. Zodra   de bevoegde     autoriteit      ervan    in kennis     is gesteld     dat
      wilde varkens ervan worden verdacht te zijn besmet, neemt zij de
      nodige    maatregelen     om    de    aanwezigheid      van    de     ziekte   te
      bevestigen,    door   de   eigenaars     of   houders    van    varkens    en  de
      jagers op de hoogte        te brengen van de situatie en door                alle
      geschoten of dood aangetroffen wilde varkens te onderzoeken en
      er de vereiste laboratoriumtests op uit te voeren.
   2. Zodra   besmetting     van   wilde     varkens    officieel      is   bevestigd,
      plaatst de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat de bedrijven in
      het   afgebakende    besmette     gebied    onmiddellijk      onder    officieel
      toezicht    en   geeft    zij    met    name    opdracht     om    de   volgende
      maatregelen te treffen :
      a) alle categorieën varkens op alle bedrijven moeten officieel
          worden geteld; de telling moet door de eigenaar of de houder
          worden  bijgewerkt;     de uitkomsten       van de telling moeten          op
          verzoek worden overgelegd en mogen bij elke inspectie worden
          gecontroleerd;
      b) alle varkens op het bedrijf moeten              in de eigen stal worden
          gehouden of op een andere plaats worden ondergebracht                    waar
          zij  gescheiden     kunnen    worden    gehouden    van    wilde    varkens.
          Wilde varkens mogen       geen    toegang    hebben   tot materiaal       dat
          vervolgens    in   contact     kan   komen    met   de   op    het   bedrijf
          aanwezige varkens;
 ---pagebreak---                                - 24 -
   c) varkens mogen niet op het bedrijf worden binnengebracht of
       van het bedrijf worden afgevoerd;
   d) adequate ontsmettingsmiddelen moeten worden gebruikt bij de
       in- en uitgangen van de varkensstallen en van het bedrijf
       zelf;
   e) alle dode of zieke varkens op een bedrijf moeten op klassieke
       varkenspest worden onderzocht;
   f) delen van wilde varkens (geschoten of dood gevonden) mogen in
       geen geval op het bedrijf worden binnengebracht;
   g) personen die aan de jacht op wilde varkens deelnemen, mogen
       geen bedrijf betreden waar varkens worden gehouden.
3. Onverminderd de in I id 2 vastgestelde maatregelen dienen de Lid-
   staten zo spoedig mogelijk schriftelijk bij de Commissie een
   programma   inzake de maatregelen om de ziekte in een afgebakend
   besmet gebied uit te roeien en       inzake de maatregelen die van
   toepassing zijn op de in dat gebied gelegen bedrijven.
   De Commissie onderzoekt het programma ten einde na te gaan of
   het toereikend is om het gestelde doel te bereiken en keurt het,
   eventueel   gewijzigde, programma goed volgens de procedure van
   artikel 16.
   Het programma kan nadien nog volgens dezelfde procedure worden
   gewijzigd of aangevuld     in verband met de ontwikkeling van de
   situât ie.
4. Nadat   de   in   het  programma   vastgestelde     maatregelen   zijn
   goedgekeurd,    komen  deze   maatregelen   in   de   plaats  van   de
   oorspronkelijke maatregelen als bedoeld      in lid 2, op de datum
   die    daarvoor     is  vastgesteld     in   het     kader   van    de
   goedkeur i ngsprocedure.
 ---pagebreak---                                       - 25 -
   5. Het in lid 3 genoemde programma moet gegevens bevatten inzake
      a) een op het grondgebied van de Lid-Staat              gelegen afgebakend
          besmet gebied als bedoeld          in lid 2.   Bij de afbakening van
          het besmette gebied houdt de bevoegde autoriteit rekening met
         i) de geografische spreiding van de ziekte,
        ii) het aantal wilde varkens in het gebied en
      iii) de aanwezigheid van natuurlijke en door de mens aangelegde
            grenzen    die    belangrijk    zijn  voor   de  verplaatsingen     van
            wiIde varkens;
      b) het geraamde aantal troepen wilde varkens in het afgebakende
          gebied en het aantal dieren per troep;
      c) specifieke      maatregelen     om   na  te  gaan    in  welke   mate   de
          besmetting zich onder de wilde varkens heeft verspreid, met
          name   onderzoek      van  wilde    varkens   die   door    jagers   zijn
          doodgeschoten        of    die     dood    zijn     aangetroffen,      en
          laborator iumtests;
      d) de    organisatie      van   nauwe    samenwerking     tussen   biologen,
          Jagers,    jagersverenigingen,       verenigingen    voor  natuurbehoud
          en veterinaire diensten (diergezondheid en volksgezondheid);
      e) de uitdunning van het wilde-varkensbestand en het afgeven van
          jachtvergunningen;        de    vastgestelde      periode     voor    het
          uitdunnen       van     het     wilde-varkensbestand        omvat     een
          uitroeiingsperiode gevolgd door een toezichtper iode;
      f) de methode om wilde varkens die zijn doodgeschoten of die
          dood   zijn   aangetroffen, op       te  ruimen.   In de eerste      fase
          (uitroeiingsperiode) is de opruiming gebaseerd op destructie
5)
 ---pagebreak---                                       26 -
          onder toezicht van de bevoegde autoriteit.        In de tweede fase
          (toezichtperiode) vindt de opruiming plaats overeenkomstig de
          daarvoor     door    de     bevoegde     autoriteit    vastgestelde
          voorschr iften.
      g) het epizoötiologisch onderzoek        dat met    betrekking  tot elk
          wild varken (geschoten of dood aangetroffen) wordt verricht;
          dit onderzoek omvat met name het invullen van een vragenlijst
          betreffende de volgende gegevens :
          - het geografische gebied waar het dier dood is aangetroffen
            of is geschoten,
          - de   datum   waarop    het   dier   is   geschoten   of  dood   is
            aangetroffen,
          - de persoon die het dier heeft gevonden of geschoten,
          - de leeftijd en het geslacht van het varken,
          - indien geschoten : symptomen voordat het dier is geschoten,
          - indien dood aangetroffen : de staat van het karkas,
          - de uitkomsten van laboratoriatests;
       h) preventieve maatregelen ten aanzien van de bedrijven in het
           afgebakende     besmette     gebied,     inclusief    vervoer   en
           verplaatsingen van dieren binnen, naar en van het gebied;
        i) de criteria    voor   het  opheffen   van de maatregelen     om de
           ziekte   in het afgebakende gebied uit te roeien en van de
           maatregelen ten aanzien van de bedrijven in dat gebied."
4. Het volgende artikel wordt ingevoegd :
                               "Artikel 7 bis
   Met het oog op de volledige coördinatie van alle maatregelen om
   klassieke varkenspest zo snel mogelijk uit te roeien en voor het
   uitvoeren    van    het   epizoötiologische       onderzoek,   wordt   een
   erisiseenheid opgericht.
 ---pagebreak---                                   - 27 -
    De algemene voorschriften inzake de nationale erisiseenheden en de
    communautaire    erisiseenheid,     zijn    vervat     in    Verordening
    [.../.../EEG] van de Raad (*).
(*) PB nr. L ...
 5. In artikel 8, lid 2, wordt de tweede alinea vervangen door :
    "Wanneer een vergunning wordt gegeven om varkens af te voeren om te
    worden geslacht, dient de bevoegde autoriteit erop toe te zien dat
    ten aanzien van het afvoeren en het slachten van de varkens aan de
    in  artikel 9,   lid 4,  onder f ) ,  i), vastgestelde     eisen   wordt
    voldaan,  en moet  het van de betrokken      varkens  afkomstige   vlees
    voldoen aan het bepaalde in artikel 9, lid 4, onder g ) . "
6.  Artikel 9 wordt gelezen :
                               "Artikel 9
     1. Zodra de diagnose van klassieke varkenspest bij varkens op een
        bedrijf   officieel    is   bevestigd,     stellen    de    bevoegde
        autoriteiten een beschermingsgebied     in met een straal van ten
        minste  3 km en een toezichtsgebied      met een straal     van ten
        minste  10 km   rond de   plaats   waar  de  uitbraak    zich  heeft
        voorgedaan.
     2. Bij de instelling van de gebieden houdt de bevoegde autoriteit
        rekening met
 ---pagebreak---                               _ 28 -
   a) de resultaten van de overeenkomstig artikel 7 verrichte epi-
      demiologische onderzoeken;
   b) de beschikbare serologische gegevens;
   c) de geografische situatie, met name de natuurlijke grenzen;
   d) de ligging en nabijheid van de bedrijven;
   e) bestaande   handelsstromen    in opfok- en s lachtvarkens en de
      aanwezigheid van slachthuizen;
   f) de       aanwezige        controlevoorzieningen            en       de
      bestrijdingsmaatregelen die worden toegepast, met name of op
      de besmette bedrijven de dieren ter plaatse worden geslacht
      of niet.
3. Indien een dergelijk gebied of dergelijke gebieden             liggen in
   delen van het grondgebied van verscheidene Lid-Staten, werken
   de bevoegde autoriteiten van de betrokken Lid-Staten samen om
   de gebieden in te stellen.
4. in de beschermingsgebieden gelden de volgende maatregelen :
   a) alle bedrijven moeten zo spoedig mogelijk worden geteld; na
      de  instelling van het gebied moeten deze bedrijven             binnen
      zeven dagen door een officiële dierenarts worden bezocht;
   b) verplaatsing    en   vervoer    van   varkens    over    openbare   of
      particuliere   wegen, met    uitzondering     van de    toegangswegen
      tot de bedrijven, moeten worden verboden; dit verbod geldt
      niet voor de doorvoer van varkens over autosnelwegen of per
      trein, op voorwaarde dat de dieren niet worden uitgeladen en
      dat nergens halt wordt gehouden;
   c) vrachtwagens   en  andere   voertuigen    en   uitrusting    voor  het
      vervoer  van   varkens of    ander   vee   en   van   mogelijkerwijze
      verontreinigd    materiaal    (zoals   voeder,     mest,   drijfmest,
      enz.),  die binnen    het  beschermingsgebied       worden  gebruikt,
      mogen
 ---pagebreak---                              - 29 -
  i) een bedrijf binnen het beschermingsgebied,
 ii) het beschermingsgebied,
i i i) een slachthuis
   niet    verlaten    zonder     te     zijn    gereinigd     en    ontsmet
   overeenkomstig de door de bevoegde autoriteit              vastgestelde
   voorschriften.     In deze    voorschriften       moet  met    name   zijn
   bepaald dat geen enkele vrachtwagen of geen enkel voertuig
   waarmee   varkens    zijn   vervoerd,      het   gebied   mag    verlaten
   zonder door de bevoegde autoriteit te zijn geïnspecteerd;
d) dieren van een andere soort mogen niet in een bedrijf worden
   binnengebracht, noch van een bedrijf worden afgevoerd zonder
   toestemming van de bevoegde autoriteit;
e) elk geval van varkenssterfte of -ziekte op een bedrijf moet
   worden gesignaleerd aan de bevoegde autoriteit die de nodige
   onderzoeken     verricht    om     de    eventuele     besmetting      met
   klassieke varkenspest te constateren;
f) varkens mogen niet van een bedrijf waar zij worden gehouden,
   worden   afgevoerd    binnen    21 dagen      na   uitvoering     van   de
   voorlopige    reinigings-     en    ontsmettingswerkzaamheden          als
   bedoeld   in artikel 10; na 21 dagen kan toestemming                worden
   verleend om varkens van het betrokken bedrijf af te voeren :
i) rechtstreeks naar een door de bevoegde autoriteit aangewezen
   slachthuis     dat    bij     voorkeur       gelegen     is      in    het
   beschermingsgebied     of  het    toezichtgebied, op       de    volgende
   voorwaarden :
   - alle varkens op het bedrijf moeten onderzocht zijn;
   - de voor   slachting af     te voeren varkens moeten            klinisch
     onderzocht zijn, waarbij onder meer de lichaamstemperatuur
     van een aantal varkens is gemeten;
 ---pagebreak---                               - 30 -
     -elk varken moet zijn voorzien van een oormerk;
     - het vervoer moet plaatsvinden          in voertuigen die door de
       bevoegde autoriteit worden verzegeld.
      De voor het slachthuis bevoegde autoriteit moet             in kennis
      worden  gesteld    van   het    voornemen    om   varkens   naar   dat
      slachthuis te verzenden.
      Bij aankomst in het slachthuis moeten de varkens gescheiden
      worden gehouden van andere varkens en zij moeten ook apart
      worden  geslacht.    De    voor    het   vervoer    van  de   varkens
      gebruikte   voertuigen     en    materiaal     moeten   onmiddellijk
      worden gereinigd en ontsmet.
    Bij   de  keuringen    vóór    en   na   het   slachten   die   in   het
    aangewezen slachthuis worden uitgevoerd, dient de bevoegde
    autoriteit    vooral   te    letten   op   mogelijke    symptomen    van
    besmetting met het klassieke-varkenspestvirus.
ii) In   uitzonderlijke     omstandigheden       rechtstreeks    naar    een
    andere   inrichting   in het beschermingsgebied op de volgende
    voorwaarden :
    - alle varkens op het bedrijf moeten onderzocht zijn;
    - alle af te voeren varkens moeten klinisch onderzocht zijn,
       waarbij ondermeer     de   lichaamstemperatuur      van een aantal
       varkens is gemeten;
    - elk varken moet worden voorzien van een oormerk.
 g) Vers vlees van varkens als bedoeld in lid 4, onder f ) , moet
    worden voorzien van het merkteken dat            is vastgesteld    in de
    bijlage      bij     Richt 11jn 72/461/EEG          van     de      Raad
    van 12 december 1972            inzake          veterinairrechtelijke
    vraagstukken     op  het    gebied     van   het    intracommunautaire
    handelsverkeer    in vers vlees (*), en moet vervolgens worden
 ---pagebreak---                               - 31 -
       behandeld overeenkomstig het bepaalde      in artikel 4,   I id 1
       van Richtlijn 80/215/EEG van de Raad van 22 januari         1980
        inzake veterinairrechtelijke vraagstukken op het gebied van
       het    intracommunautaire  handelsverkeer    in  vleesprodukten
       (**).   Deze behandeling moet worden uitgevoerd     in een door
       de bevoegde autoriteit aangewezen inrichting.
       Tijdens het vervoer van het vlees naar deze inrichting moet
       de zending verzegeld zijn.
5. De   in het beschermingsgebied geldende maatregelen bijven ten
   minste van kracht totdat .-
   a) alle in artikel 10 vastgestelde maatregelen zijn uitgevoerd,
   b) bij de varkens op alle bedrijven :
        i) een   klinisch  onderzoek    is  uitgevoerd   waarbij   geen
           symptomen zijn gevonden die kunnen wijzen op besmetting
           met klassieke varkenspest, en
      ii) een serologisch onderzoek is uitgevoerd overeenkomstig de
           bijlagen I en IV, zonder dat daarbij anti lichamen tegen
           het klassieke-varkenspestvirus zijn gevonden.
   De sub i) en ii) genoemde onderzoeken mogen pas worden verricht
   30 dagen nadat op het besmette bedrijf voorlopige reinigings-
   en ontsmettingswerkzaamheden zijn uitgevoerd.
6. In de toezichtgebieden gelden de volgende maatregelen :
   a) alle varkenshouderijen moeten worden geteld;
   b) verplaatsing en vervoer van varkens over openbare wegen, met
       uitzondering van de toegangswegen      tot  de bedrijven, zijn
       verboden,   tenzij daarvoor   toestemming  is gegeven   door de
 ---pagebreak---                               - 32 -
   bevoegde autoriteit.        Dit verbod geldt niet voor de doorvoer
   van varkens over autosnelwegen of per trein, op voorwaarde
   dat  de dieren niet worden uitgeladen en dat nergens halt
   wordt gehouden;
c) vrachtwagens en andere voertuigen             en uitrusting       voor   het
   vervoer    van  varkens of      ander    vee   en   van   mogelijkerwijze
   verontreinigd       materiaal       (bijvoorbeeld        voeder,       mest,
   drijfmest,     enz.),    die   binnen     het    toezichtgebied       worden
   gebruikt, mogen      dat   gebied    niet    verlaten     zonder    te  zijn
   gereinigd    en   ontsmet    overeenkomstig       de   door   de   bevoegde
   autoriteit vastgestelde voorschriften;
d) dieren van een andere soort mogen            in de eerste zeven dagen
   na de instelling van het gebied niet              in een bedrijf worden
   binnengebracht,      noch    van   een    bedrijf     worden    afgevoerd,
   zonder toestemming van de bevoegde autoriteit;
e) elk   geval   van   varkenssterfte      op   een   bedrijf    moet    worden
   gesignaleerd     aan   de   bevoegde    autoriteiten       die   de   nodige
   onderzoeken     verrichten      om   de    eventuele      besmetting     met
   klassieke varkenspest te constateren;
f) varkens mogen niet van het bedrijf waar ze worden gehouden,
   worden afgevoerd      binnen    zeven dagen na uitvoering            van de
   voorlopige     reinigings-      en   ontsmettingswerkzaamheden           als
   bedoeld in artikel 10; na zeven dagen kan toestemming worden
   verleend om varkens van het betrokken bedrijf af te voeren :
   i) rechtstreeks      naar     een   door     de    bevoegde     autoriteit
       aangewezen slachthuis dat bij voorkeur gelegen is in het
       beschermingsgebied of het toezichtgebied, op de volgende
       voorwaarden :
       - alle varkens op het bedrijf moeten onderzocht zijn;
       - de voor slachting af te voeren varkens moeten klinisch
         onderzocht        zijn,       waarbij         onder      meer       de
          lichaamstemperatuur van een aantal varkens is gemeten;
 ---pagebreak---                               - 33 -
       - elk varken moet worden voorzien van een oormerk;
       - het vervoer moet plaatsvinden in voertuigen die door de
          bevoegde autoriteit worden verzegeld.
       De voor het slachthuis bevoegde autoriteit moet in kennis
       worden   gesteld    van   het   voornemen      om  varkens    naar   dat
       slachthuis te verzenden.
       Bij    aankomst     in   het    slachthuis       moeten    de   varkens
       gescheiden    worden    gehouden      van   andere    varkens   en   zij
       moeten ook apart worden geslacht.
       Bij   de keuringen     vóór    en   na   het   slachten    die   in het
       aangewezen      slachthuis      worden      uitgevoerd,      dient    de
       bevoegde     autoriteit      vooral     te    letten    op    mogelijke
       symptomen       van     besmetting         met      het     klassieke-
       varkenspestvirus.
  ii) In uitzonderlijke omstandigheden              rechtstreeks     naar   een
       andere     inrichting     in   het     beschermingsgebied       of   het
       toezichtgebied, op de volgende voorwaarden :
       - alle varkens op het bedrijf moeten onderzocht zijn;
       - alle af te voeren varkens moeten klinisch                  onderzocht
          zijn, waarbij onder meer de lichaamstemperatuur van een
          aantal varkens is gemeten;
       - elk varken moet worden voorzien van een oormerk.
       De    voor    het    vervoer      van    deze     varkens     gebruikte
       vrachtwagens en andere voertuigen en uitrusting moeten na
       elke rit worden gereinigd en ontsmet.
i) Vers vlees van de in lid 6, onder f ) , bedoelde varkens moet
   worden voorzien van het merkteken dat               is vastgesteld     in de
   bijlage bij Richtlijn 72/461/EEG, en moet vervolgens worden
   behandeld overeenkomstig het bepaalde               in artikel 4,     lid 1,
   van    Richtlijn    80/215/EEG.      Deze     behandeling    moet     worden
   uitgevoerd     in een    door   de   bevoegde     autoriteit     aangewezen
   inr icht ing.
 ---pagebreak---                               - 34 -
      Tijdens het vervoer van het vlees naar deze inrichting moet
      de zending verzegeld zijn.
7. De   in het    toezichtgebied  geldende  maatregelen  blijven  ten
   minste van kracht totdat
   a) alle in artikel 10 vastgestelde maatregelen zijn uitgevoerd;
   b) bij de varkens op alle bedrijven
        i) een    klinisch  onderzoek   is uitgevoerd   waarbij  geen
            symptomen zijn gevonden die kunnen wijzen op besmetting
            met klassieke varkenspest, en
       ii) een serologisch onderzoek is uitgevoerd overeenkomstig
            de bijlagen I en IV, zonder dat daarbij anti lichamen
            tegen het klassieke-varkenspestvirus zijn gevonden.
   De onder     i) en   ii) bedoelde  onderzoeken mogen   pas worden
   verricht 15 dagen nadat op het besmette bedrijf de voorlopige
   reinigings- en ontsmettingswerkzaamheden zijn uitgevoerd.
8. In afwijking van het bepaalde lid 4, onder f ) , en in lid 6,
   onder f ) , mag de bevoegde autoriteit toestaan dat varkens uit
   een bedrijf worden afgevoerd naar een destructiebedrijf om daar
   te worden gedestrueerd, of naar een andere plaats om daar te
   worden gedood en vervolgens te worden verbrand of begraven.
   Deze dieren moeten steekproefgewiJs worden onderzocht op de
   aanwezigheid van het klassieke-varkenspestvirus, waarbij de in
   bijlage IV     vastgestelde   criteria    voor   het   nemen   van
   bloedmonsters in acht moeten worden genomen.
   De nodige voorzorgen moeten worden genomen om verspreiding van
   het virus ten gevolge van dit vervoer te voorkomen, met name
   moeten de vrachtwagens na elke rit worden gereinigd en ontsmet.
 ---pagebreak---                                - 35 -
 9. Indien de in M d 4, onder f ) , en lid 6, onder f ) , vastgestelde
    verbodsbepalingen    langer dan 30 dagen worden gehandhaafd       in
    verband met nieuwe ziektegevallen, en indien als gevolg daarvan
    het verder aanhouden van de varkens problemen oplevert, kan de
    bevoegde autoriteit, indien de eigenaar een met redenen omkleed
    verzoek daartoe heeft      ingediend, toestemming   verlenen om de
    varkens    van    een    bedrijf    in   het    beschermingsgebied,
    respectievelijk het toezichtgebied, af te voeren, op voorwaarde
    dat
    a) de officiële dierenarts de feiten heeft gecontroleerd;
    b) alle varkens op het bedrijf zijn onderzocht;
    c) de af te voeren varkens klinisch zijn onderzocht, waarbij
        onder meer de lichaamstemperatuur van een aantal varkens is
        gemeten;
    d) elk varken wordt voorzien van een oormerk;
    e) het    bedrijf     van    bestemming    gelegen    is    in   het
        beschermingsgebied of in het toezichtgebied.
    De nodige voorzorgen moeten worden genomen om verspreiding van
    het virus ten gevolge van dit vervoer te voorkomen, met name
    moeten de vrachtwagens na elke rit worden gereinigd en ontsmet.
10. De bevoegde autoriteit neemt de nodige maatregelen,        inclusief
    de plaatsing van duidelijk zichtbare borden en waarschuwings-
    berichten en de     inschakeling van media zoals pers en tele-
 ---pagebreak---                                     - 36 -
         visie, om ervoor    te zorgen dat alle personen   in de bescher-
         mingsgebieden en de toezichtgebieden volledig op de hoogte zijn
         van de daar geldende beperkende maatregelen, en zij ziet erop
         toe dat deze maatregelen degelijk worden toegepast."
(*)   PB nr. L 302 van 31.12.1972, blz. 24.
(**)  PB nr. L   47 van 21.2.1980, blz. 4.
 7. Artikel 10 wordt gelezen :
                                 "Artikel 10
     De Lid-Staten zien erop toe dat
     a) de aan te wenden ontsmettingsmiddelen en de concentraties waarin
        zij worden gebruikt officieel door de bevoegde autoriteit worden
        goedgekeurd;
     b) de   reinigings-  en   ontsmettingswerkzaamheden onder   officieel
        toezicht worden verricht overeenkomstig
          i) de instructies van de officiële dierenarts en
        ii) de in bijlage V vastgestelde procedure voor het reinigen en
             ontsmetten van een besmet bedrijf."
 8. Het volgende artikel wordt ingevoegd :
                               "Artikel 10 bis
        Wanneer   in een slachthuis besmetting met klassieke   varkenspest
        wordt bevestigd, ziet de bevoegde autoriteit erop toe dat
 ---pagebreak---                                     - 37 -
      a) alle varkens in het slachthuis onmiddellijk worden geslacht;
      b) de karkassen en slachtafvallen van besmette en verontreinigde
         varkens  onder    officieel    toezicht     op   zodanige    wijze   worden
         vernietigd   dat     het    gevaar     voor     verspreiding      van   het
         klassieke-varkenspestvirus wordt voorkomen;
      c) de  gebouwen   en   uitrusting,     alsmede     de   voertuigen,     worden
         gereinigd   en    ontsmet     onder     toezicht     van    de   officiële
         dierenarts,   overeenkomstig      de    door   de   bevoegde    autoriteit
         vastgestelde instructies;
      d) een epidemiologisch onderzoek wordt            verricht    overeenkomstig
         artikel 7;
      e) pas    weer     slachtvarkens        in     het     slachthuis       worden
         binnengebracht     ten   minste 24      uur    na   voltooiing     van   de
         overeenkomstig het bepaalde onder c) uitgevoerde reinigings-
         en ontsmettingswerkzaamheden."
9. Artikel 14 wordt gelezen :
                                 "Artikel 14
   1. De Lid-Staten zien erop toe dat
      a) het  gebruik   van   vaccins    tegen    klassieke     varkenspest    wordt
         verboden;
      b) manipulatie      van     het     klassieke-varkenspestvirus            voor
         onderzoek,    diagnose      en/of     aanmaak      van    vaccin     alleen
         plaatsvindt  in erkende inrichtingen en laboratoria;
      c) opslag,   levering,    distributie       en   verkoop     van   klassieke-
         varkenspestvaccins     op   het   grondgebied       van   de   Gemeenschap
         plaatsvinden onder officiële controle.
 ---pagebreak---                                 - 38 -
2. In afwijking van het bepaalde in lid 1 inzake het gebruik van
   het   klassieke-varkenspestvaccin,     kan  tot    het  uitvoeren   van
   noodvaccinatie worden besloten wanneer besmetting met klassieke
   varkenspest     is bevestigd en de ziekte zich op grote          schaal
   dreigt    te verspreiden.    In dat geval dient de betrokken Lid-
   Staat bij de Commissie een plan voor noodvaccinat ie in dat de
   volgende gegevens bevat :
   a) de   ziektesituatie    op   grond  waarvan   noodvaccinatie    wordt
       aangevraagd;
   b) de omvang van het geografische gebied waar de noodvaccinatie
       moet worden uitgevoerd;
   c) de categorieën waarvoor vaccinatie moet worden toegepast het
       waarschijnlijke aantal varkens dat moet worden gevaccineerd;
   d) het te gebruiken vaccin;
   e) de duur van de vaccinatiecampagne;
   f) de identificatie en registratie van de gevaccineerde dieren-,
   g) de maatregelen met betrekking tot verplaatsingen van varkens
       en produkten daarvan-,
   h) andere met de noodsituatie verband houdende aspecten.
   De Commissie onderzoekt het plan onmiddellijk          in samenwerking
   met de betrokken Lid-Staat.      Volgens de procedure van artikel 16
   kan   het   plan  voor  noodvaccinatie worden     goedgekeurd   of  kan
   worden gevraagd dat eerst de nodige wijzigingen en aanvullingen
   worden aangebracht.
 ---pagebreak---                                          39 -
    3. Wanneer   noodvaccinatie wordt        toegepast   ziet  de betrokken Lid-
       Staat erop toe dat
       -  geen     levende    varkens     uit    het    vaccinatiegebied      worden
          afgevoerd, tenzij om onmiddellijk te worden geslacht                in een
          door de bevoegde autoriteit aangewezen slachthuis dat gelegen
           is in het vaccinatiegebied of          in de onmiddellijke nabijheid
          ervan;
       -   alle vers vlees, afkomstig van varkens die in het kader van
          het    noodvaccinatiep I an       zijn    gevaccineerd,     van    het   in
          artikel 5 bis van Richt IiJn 72/461/EEG vastgestelde               stempel
          wordt   voorzien     en   bij opslag     en  vervoer   gescheiden    wordt
          gehouden van vlees zonder dat stempel.
    4. Lid 3   is    van   toepassing      tijdens    de   gehele    duur    van  de
       noodvaccinatie en gedurende ten minste 12 maanden na uitvoering
       van de vaccinâtiewerkzamen in het betrokken gebied.
    5. Indien   nodig    stelt    de  Commissie     voorschriften    vast   voor  de
       aanmaak,   de   verpakking,     de   distributie    en  de   aan   te  houden
       voorraden van klassieke-varkenspestvaccins in de Gemeenschap."
10. Artikel 14 bis wordt gelezen :
                                  "Artikel 14 bis
    Veterinaire deskundigen        van de Commissie kunnen,        in samenwerking
    met de autoriteiten van de betrokken Lid-Staat en voor zover dat
    nodig   is  om    een   uniforme     toepassing     van   deze   richtlijn    te
    garanderen, controles ter plaatse verrichten; de Commissie stelt de
    Lid-Staten in kennis van de resultaten van deze controles.
 ---pagebreak---                                   - 40
    De  Lid-Staat  op   het  grondgebied   waarvan  een controle  wordt
    verricht, verleent de deskundigen de nodige assistentie om hun taak
    te vervullen.
    De  algemene  bepalingen  ter   uitvoering  van dit artikel  worden
    vastgesteld volgens de procedure van artikel 16."
11. Bijlage I wordt gelezen als volgt
 ---pagebreak---                                       - 41
                                    "PNIAQE I
               P<AQNQSTI$ÇHE METHODEN VQQR DE BEVESTIGING, VAN
                             KLASSIEKE VARKENSPEST
Met  betrekking    tot   de   methoden    voor   het   diagnostiseren    van   klassieke
varkenspest     (KVP)   gelden     de    onderstaande     richtsnoeren,      normen   en
minimumcr iter ia.
A.  BEMONSTERING
1.  Voor virus isolât ie en opsporing van antigeen is weefsel van de tonsillen
    en de milt absoluut noodzakelijk.         Voorts worden bij voorkeur ten minste
    twee andere    lymfweefsels bemonsterd, b.v. de         lymfklieren van de retro-
    farynx, de parotis, de mandibul a of het mesenterium, en ook de kronkel-
    darm of de nier.       Elk weefselmonster dient afzonderlijk         in een dicht-
    gelaste plastic zak te worden verpakt en van een label te worden voorzien.
    De monsters moeten worden vervoerd en bewaard in een hermetisch gesloten
    container.    Zij    mogen    niet     worden     ingevroren    maar     dienen   op
    koelkasttemperatuur te worden bewaard en onverwijld te worden onderzocht.
2.  Bloedmonsters voor virus isolât ie uit leucocyten dienen te worden genomen
    bij varkens met koorts of andere ziektesymptomen.             Om stol ling van het
    bloed tegen te gaan, wordt héparine toegevoegd.            Als anticoagulans moet
    EDTA   of   héparine   worden   gebruikt.    De   monsters   dienen   op   koelkast-
    temperatuur te worden bewaard en onverwijld in het laboratorium te worden
    onderzocht.
3.  Voor het opsporen van anti lichamen als hulpmiddel voor de diagnose bij
    klinische    ziekte-uitbraken     of   als  algemene    controlemaatregel,    moeten
    bloedmonsters    worden    genomen   van   dieren   die   hersteld   zijn   van  een
    vermoedelijke besmetting en van varkens waarvan bekend             is dat zij met
    besmette   of   verdachte   dieren    in contact    zijn  geweest.   Op   dergelijke
    verdachte bedrijven moet een monster worden genomen bij de eerste 20 en
    bij 25 % van de overige verdachte dieren of contactdieren.           Om de kans dat
    de aanwezigdheid van anti lichamen kan worden aangetoond zo groot mogelijk
    te maken, dient op elke eenheid van het bedrijf het bovengenoemde aantal
    monsters te worden genomen.
 ---pagebreak---                                  - 42 -
B. LABORATORIUMDIAGNOSE VAN KLASSIEKE VARKENSPEST
   De laboratoriumdiagnose van KVP is vooral gebaseerd op het aantonen van
   virusantigeen, virus of anti lichamen in organen of weefsel vocht.
   Indien de uitkomsten geen uitsluitsel geven, moeten de tests met dezelfde
   monsters worden overgedaan. Indien het vermoeden van een klinische
   besmetting blijft bestaan, moeten zo mogelijk bij dezelfde dieren
   bijkomende monsters worden genomen.
   Wanneer besmetting met KVP wordt vermoed, kunnen serologische tests voor
   het opsporen van anti lichamen als hulpmiddel bij de diagnose worden
   gebruikt. Als geen virusantigeen kan worden aangetoond en het virus niet
   kan worden geïsoleerd bij monsters van dieren die ervan verdacht worden
   met KVP te zijn besmet of bij monsters afkomstig van bedrijven die in
   contact zijn geweest met gevallen van KVP, moeten tests voor het opsporen
   van anti lichamen worden uitgevoerd op bloedmonsters van dieren die van een
   vermoedelijke besmetting zijn hersteld alsmede van dieren waarvan bekend
   is dat zij met de ziekte in contact zijn geweest.
   1. Aantonen van virusantigeen
      Het aantonen van virusantigeen in orgaanweefsel dient te gebeuren door
      toepassing van een direct immunologisch systeem op dunne vriescoupes
      (tot 5 micron) van de tonsil len en van weefsel van andere organen ais
      vermeld sub A 1. Als reagens moet een met een fluorochroom, een enzym
      of biotine gemerkt pestivirusspecifiek polyklonaal anti serum tegen KVP-
      virus worden gebruikt. Bij de test dienen de volgende voorschriften in
      acht te worden genomen :
      a)   hyperimmuunserurn moet worden bereid van varkens die vrij zijn van
           besmetting en van anti lichamen die de specificiteit of de
           kwaliteit van de reactie kunnen beïnvloeden;
      b)   gemerkt    immunogIobuIine, bereid    uit   hyperimmuunserurn tegen
           klassieke varkenspest als bedoeld sub a ) , moet een titer hebben
           van ten minste 1:20, bepaald in met klassieke varkenspest besmette
           celcultures en bevestigd via controletests op weefsel coupes. De
           werkverdunning van het conjugaat dient een maximumsignaal te
           combineren met een minimale kleuring van de ondergrond;
      Elk monster waarbij een specifieke reactie van het cytoplasma wordt
      geconstateerd, dient als positief te worden beschouwd. In dat geval
      moeten verdere tests als omschreven sub B.3. worden uitgevoerd.
 ---pagebreak---                                - 43 -
2. Virus isolât ie en identificatie in ce I cultures
   a)    Voor het isoleren van virus uit weefselmonster worden gevoelige PK
         15 cel cultures of andere, even gevoelige cellijnen gebruikt. Een
         van een verdacht dier afkomstige orgaansuspensie in een verdunning
         1:10 moet worden geïnoculeerd.
   b)    Virusisolatie uit bloedmonsters, verzameld en behandeld            als
         aangegeven sub A.2, gebeurt door inoculât ie van cel cultures met
         een weer tot het oorspronkelijke bloedvolume aangevulde byffy
         coat-suspensie.
   c)    Voor het opsporen van virusantigeen           in het cytoplasma van
         geïnoculeere monolayers moeten de cel cultures worden behandeld met
         gemerkt polyklonaal anti serum. De kleuring moet met tussenpozen
         worden toegepast in de tijdspanne tussen 24 en 72 uur na de
         inoculât ie.
   d)    Op positieve cultures moeten differentiële diagnostische tests als
         omschreven sub B.3 worden uitgevoerd. Als na de eerste passage
         van de cel cultuur een negatief resultaat wordt verkregen, kunnen
         een tweede of zelfs meer passages nodig zijn om het virus te
         isoleren.
3. Identificatie    van  geïsoleerd   pestivirus   op   basis  van  monoklonale
   ant iIichamen
   a)    Duplicaten van cryostaatcoupes van weefsel of van celcultures die
         met polyklonaal anti serum als omschreven sub B.1 en B.2 een
         positieve reactie geven, moeten verder worden onderzocht aan de
         hand van gemerkte monoklonale anti lichamen om het KVP-virus te
         kunnen onderscheiden van de virussen van boviene virusdiarree
         (BVD) en border disease (BD).
   b)    Alleen monoklonale anti lichamen die, op grond van een uitgebreide
         karakterisering    zijn    aanbevolen,    door    het   EG-referentie-
         laboratorium voor klassieke varkenspest, mogen worden gebruikt.
   c)    De monoklonale anti lichamen moeten op basis van de volgende
         criteria in vier groepen worden ingedeeld :
         Groepnummer                     Reactiviteit
           1                             Al Ie pest ivirussen
           2                             Alle KVP-virussen
           3                             KVP-vaccinstammen
           4                             Alle BVD/BD-virussen.
 ---pagebreak---                                   - 44 -
           Voor de test mag per groep hetzij één enkel monoklonaal
           anti lichaam hetzij een mengsel van de betrokken monoklonale
           anti lichamen   worden    gebruikt,    op    voorwaarde  dat   het
           reactiviteitsspectrum met het bovenstaande spectrum overeenkomt.
      d)   De interpretatie op basis van de reactiepatronen is als volgt :
             Groep
           1 2      3    4                Interprétât ie
           +    +                         Bevest iging KVP
           +    +   +                     KVP-vaccinstam
           +    -   -                     BVD/BD-virus
           +    -   -
           +    +                         Virus niet bepaald,
           +    +   +                     verdere tests
                                          vereist.
C. OPSPORING VAN ANTILICHAMEN TEGEN KLASSIEKE-VARKENSPESTVIRUS
   Het opsporen van anti lichamen tegen KVP-virus in bloedmonsters heeft ten
   doel bij te dragen tot het diagnostiseren van varkenspest op bedrijven met
   varkens die klinische symptomen van deze ziekte vertonen of bij varkens
   waarvan wordt aangenomen dat ze met besmette varkens in contact zijn
   geweest. Voorts kan deze test worden verricht in het kader van het
   toezicht of voor algemene controles van varkensbes lagen waarvan de
   gezondheidsstatus met betrekking tot varkenspest onbekend is.
   Daartoe moeten de bloedmonsters aan de hand van een goedgekeurde test
   worden onderzocht.
   De hiernavolgende tests zijn goedgekeurd en bij de uitvoering ervan moeten
   ook de daartoe geëigende positieve en negatieve sera als controles worden
   gebruikt.
   In een vergadering van vertegenwoordigers van de nationale laboratoria
   voor varkenspest (NLVP) moet worden bepaald welke virusstammen voor
   serologische tests moeten worden gebruikt; deze virusstammen moeten, op
   verzoek en naargelang de behoefte, door het referent ie laboratorium voor
   klassieke varkenspest van de Europese Gemeenschap aan de NLVP worden
   geleverd.
   Aangetoond moet worden dat alle toegepaste testprocedures bevredigende
   resultaten geven bij gebruikmaking van de door het referentielaboratorium
   voor klassieke varkenspest van de EG geleverde KVP-referentiesera.
 ---pagebreak---                                - 45 -
1. Virusneutralisatietest
   Deze test is gebaseerd op de bepaling van een 50 % eindpunt. Na een
   vastgestelde incubatieperiode bij 37' C worden de cultures geïnoculeerd
   met mengsels van verdund serum en een constante hoeveelheid virus. De
   resultaten    zijn gebaseerd op de afwezigheid      van enige virus-
   vermeerdering die met een immunologisch gemerkt systeem kan worden
   aangetoond. Zowel de neutralisatie-immunofluorescentietest (NIF) als
   de neutralisatie peroxIdasegemerkte anti lichaam reactie (NPLA) mogen
   worden toegepast. Indien nodig worden door de EG-referentie laborator ia
   voor KVP gedetailleerde protocollen beschikbaar gesteld.
   Voor screening-doeIe inden worden de sera aanvankelijk verdund in de
   verhouding 1:10. Als een volledige titratie moet worden uitgevoerd,
   worden tweevoudige verdunningen van het serum, beginnende met 1:10,
   aangelegd. Elke verdunning wordt vermengd met een geljke hoeveelheid
   virussuspensie die 100 (+/- 0,5 log10) infectieuze doses (TCID 50)
   bevat. Per verdunning worden ten minste twee cultures gebruikt. Na
   een passende incubatieperiode worden de cel cultures gefixeerd en wordt
   het virusantigeen aan de hand van een immunologisch gemerkt systeem
   opgespoord. De resultaten worden weergegeven als de reciproke van de
   aanvankelijke serumverdunning waarbij 5 0 % van de geïnoculeerde
   cel cultures geen specifieke binding vertoont. Tussen twee verdunningen
   wordt een eindpunt geïnterpoleerd.
2. De enzym-linked immunosorbent assay (ELISA)
   Competitieve, blocking en indirecte technieken kunnen worden gebruikt
   op elk daarvoor geschikt oppervlak.
   Het    verdient   aanbeveling  gebruik  te maken   van   tests waarbij
   kruisreacties met BVDV en andere pestivirussen tot een minium worden
   beperkt. De test moet evenwel de zekerheid bieden dat elke besmetting
   met KVP, in elk stadium van de immuunrespons op de besmetting, wordt
   geïdent ificeerd.
   Ant igeen
   Het antigeen moet worden afgeleid van of overeenkomen met de
   virusproteïnen van een van de aanbevolen KVP-virusstammen. De voor de
   bereiding van het antigeen gebruikte cellen moeten vrij zijn van elke
   andere pestivirusbesmetting.
 ---pagebreak---                                   - 46 -
      Ant isera
      Polyklonale antisera voor competitieve of blockingtests moeten worden
      aangemaakt door varkens of konijnen te besmetten met een van de aan-
      bevolen KVP-virusstammen of met de gelapiniseerde C-stam. Monoklonale
      anti lichamen moeten gericht zijn tegen of overeenkomen met een
      immunodominant virusproteïne van KVP-virus. Bij indirecte tests moet
      gebruik worden gemaakt van een anti-varkensimmunoglobulinereagens
      waarmee zowel IgG als IgM kunnen worden aangetoond.
      De gevoeligheid van de EL ISA moet zodanig zijn dat elk serum dat bij de
      neutralisatietest een reactie vertoont, en de door het EG-referentie-
       laboratorium voor KVP geleverde positieve referentiesera, positief
      reageren.
      De ELISA mag alleen worden gebruikt met serum- of plasmamonsters van
       individuele varkens.
      Als de toegepaste EL ISA-test niet specifiek is voor KVP, moeten
      positieve monsters verder worden onderzocht aan de hand van de in
      hoofdstuk E omschreven differentiële tests.
D. EVALUATIE VAN DE RESULTATEN VAN DE LABORATORIUMPROEVEN
   1. Besmetting met KVP kan worden bevestigd wanneer de aanwezigheid van
      KVP-virusantigeen in orgaanweefsls of cel cultures na virus isolât ie uit
      weefsel coupes is aangetoond door toepassing van de sub B 1,2 en 3 be-
      schreven technieken, tenzij blijkt dat de reactie moet worden toege-
      schreven aan vaccinvirus, zoals bedoeld sub B.3. Het vermoeden van
      besmetting met KVP wordt door het aantonen van BVD/BD-antigeen volgens
      de sub B.3 omschreven test weerlegd, voor zover er geen andere redenen
      zijn om dat vermoeden te staven. Bij ongewone of onverwachte resul-
      taten van monoklonale typering volgens de sub B.3 omschreven methode
      moeten de betrokken pestivirusiso laten ais ni et-bepaald worden aan-
      gemerkt en moet het beslag waarvan het monster afkomstig is, in
      afwachting van verder onderzoek, als verdacht worden beschouwd. In
      het kader van dit verder onderzoek kan het virus in een referentie-
       laboratorium worden gekarakteriseerd en kunnen in het beslag waarvan
      het monster afkomstig is serologische onderzoeken worden uitgevoerd.
   2. Indien tegen klassieke-varkenspestvirus gerichte anti lichamen worden
      aangetroffen, moet het desbetreffende beslag als van besmetting
      verdacht worden beschouwd.
      a)    Om het door het vinden van anti lichamen ontstane vermoeden van KVP
            te weerleggen, moet aan de hand van de sub E. beschreven test een
            onderscheid worden gemaakt tussen tegen KVP-virus gerichte
            anti lichamen  die  mogelijk    door   andere   pestivirussen  zijn
            geïnduceerd en zulke anti lichamen die door het KVP-virus zelf zijn
            geïnduceerd. Alle oorspronkelijke monsters moeten daartoe opnieuw
            worden onderzocht met behulp van de differentiële test.
 ---pagebreak---                                     - 47 -
      b)    Indien op basis van de eerste differentiële test het vermoeden
            niet kan worden weerlegd, dient uiterlijk 30 dagen later een
            nieuwe test te worden verricht om een eventuele uitbreiding van de
            besmetting op te sporen. Met betrekking tot de bemonstering van de
            dieren op een verdacht bedrijf gelden de volgende voorschriften :
            monsters moeten worden genomen bij de eerste 20 varkens en bij
            25 % van de overige varkens.
   3. Interpretatie van de uitkomsten van het serologisch onderzoek.
      Bij een virusneutral isat iet iter van > 1/10 bij ten minste één varken,
      waarbij bovendien op klinische of epizoötio logische gronden besmetting
      met de ziekte moet worden vermoed, dient een positieve diagnose te
      worden gesteld. Bij een titer van >. 1/10 bij ten minste één varken,
      evenwei zonder klinische of epizoötiologische aanwijzingen van een
      mogelijke besmetting, bestaat toch het vermoeden van besmetting en moet
      worden overgegaan tot het stellen van een differentiële diagnose.
      Dezelfde criteria moeten worden aangehouden voor elk varken waarbij de
      EL ISA-test een positief resultaat oplevert.
E. SEROLOGISCHE TESTS VOOR HET STELLEN VAN DE DIFFERENTIËLE DIAGNOSE         TEN
   AANZIEN VAN HET KLASSIEKE-VARKENSPESTVIRUS EN ANDERE PESTIVIRUSSEN.
   1. Tests voor het stellen van de differentiële diagnose ten aanzien van
      KVP en andere pestivirusbesmettingen zijn gebaseerd op parallel
      uitgevoerde tests van de sera met stammen van zowel KVP- als BVD/8D-
      virus, waarbij volledig vergelijkbare methoden worden gebruikt.
      De te gebruiken stammen van het KVP- en BVD/BD-virus moeten officieel
      zijn goedgekeurd (zie punt C ) . Indien ten gevolge van het aantonen van
      anti lichamen het vermoeden van besmetting met KVP is ontstaan, kan dat
      vermoeden slechts worden weerlegd door onderzoek van bloedmonsters aan
      de   hand    van   vergelijkende   eindpunttitraties   op  neutraliserende
      anti lichamen tegen KVP-virus en BVD/BD-virus.
      Bij blocking-ELISA kan worden uitgegaan van een vergelijking tussen de
      blocking-percentages met KVP-antigeen enerzijds en BVD/BD-antigeen
      anderzi jds.
   2. De    uitkomsten    van    de   vergelijkende   serologische   tests   met
      referentiestammen van KVP-virus en andere pestivirussen moeten als
      volgt worden geïnterpreteerd :
      a)    als uit de vergelijkende tests blijkt dat meer dan één varken
            anti lichamen heeft gevormd tegen KVP-virus, maar niet tegen andere
            pestivirussen, moet de uitkomst als positief voor KVP worden
            beschouwd ;
 ---pagebreak---                                     48 ~
      b)   als uit de vergelijkende tests blijkt dat bij meer dan één varken
           de titer ten aanzien van KVP-virus gelijk is aan of hoger ligt dan
           die ten aanzien van andere pestivirussen, moet besmetting met KVP
           worden vermoed en moet met betrekking tot de differentiatie als
           volgt te werk worden gegaan:
           - de varkens waarbij de neutralisatiet iter ten aanzien van KVP-
              virus gelijk is aan of hoger ligt dan die ten aanzien van andere
              pestivirussen, moeten worden geslacht. De weefsels van de
              betrokken varkens en, als zij drachtig zijn, de foetussen,
              moeten overeenkomstig de in B (1, 2 of 3) omschreven procedures
              op KVP-antigeen of -virus worden onderzocht;
           - als virusantigeen van KVP of KVP-virus wordt ontdekt, moet de
              besmetting met KVP worden bevestigd;
           - als aan de hand van het in het tweede streepje omschreven
              onderzoek geen KVP-antigeen of -virus wordt gevonden, wordt het
              bedrijf als verdacht      beschouwd  totdat een nieuwe serie
              bloedmonsters, die ten minste 30 dagen later zijn genomen, aan
              een nieuw vergelijkend onderzoek is onderworpen;
           - ais uit dit nieuw vergelijkend onderzoek blijkt dat bij alle
              dieren de titer ten aanzien van BVD/BD-virus aanzienlijk (ten
              minste viermaal) hoger ligt dan die ten aanzien van KVP-virus,
              dient het vermoeden als weerlegd te worden beschouwd;
           - als bij een of meer varkens ten aanzien van KVP-virus een titer
              wordt gevonden die gelijk is aan of hoger ligt dan die ten
              aanzien van BVD/BD-virus, dient de uitkomst als positief voor
              KVP te worden beschouwd.
      c)    Indien op grond van de BVD/BD-titers de mogelijkheid van klassieke
           varkenspest niet kan worden uitgesloten, moet het bedrijf als
           verdacht worden beschouwd en moet ten minste 30 dagen later een
           nieuw onderzoek worden verricht.
F. DIFFERENTIËLE DIAGNOSE VAN AFRIKAANSE VARKENSPEST (AVP)
   Door alleen klinisch onderzoek of post-mortem-onderzoek kan AVP niet van
   KVP worden onderscheiden; met beide ziekten moet rekening worden gehouden
   bij het stellen van een differentiële diagnose van elk acuut met koorts en
   bloedingen gepaard gaand ziektesyndroom bij varkens.
   Laboratoriumtests zijn volstrekt noodzakelijk om de twee ziekten van
   elkaar te onderscheiden. Een positieve diagnose in een land dat vrij is
   van AVP moet gebaseerd zijn op isolatie en identificatie van AVP-virus.
   De laboratoriumdiagnose van AVP is vooral gebaseerd op het aantonen van
   virus, virusantigeen of anti lichamen in organen en weefse I vocht.
 ---pagebreak---                                  - 49 -
Wanneer bij ten minste twee tests met monsters van dieren die ervan
verdacht worden met AVP te zijn besmet of met materiaal afkomstig van
bedrijven die in contact zijn geweest met gevallen van AVP, de resultaten
geen uitsluitsel geven of negatief zijn, moet bijkomend materiaal worden
verzameld op hetzelfde bedrijf en van dieren die met de ziekte in contact
zi Jn geweest.
1. AANTONEN VAN VIRUSANTIGEEN.
    Voor   het   aantonen   van virusantigeen wordt     de directe   immuno-
    fluorescentiemethode     of  een    andere daarvoor   geschikte  methode
    toegepast op dunne cryostaatcoupes van orgaanweefsel, op uitstrijkjes
    of op sediment van leucocytencultures. De toegepaste tests zijn
    dezelfde als voor KVP, met dien verstande dat reagentia worden gebruikt
    die specifiek zijn voor AVP.
2. VIRUSISOLATIE EN -IDENTIFICATIE
    a)   Haemadsorptietest (HAD).
         Voor de uitvoering van deze test worden primaire varkens-
          leucocytencultures geïnoculeerd met de bereide 10 % weefsel-
         suspensies of met bloed dat in het veld is verzameld bij verdachte
         varkens, of kunnen leucocytencultures worden bereid uit bloed van
         koortsige varkens die in het laboratorium zijn geïnoculeerd, of
         uit bloed dat in het veld is verzameld. Haemadsorpt ie houdt in
         dat een groot aantal varkenserytrocyten zich vasthechten aan de
         oppervlakte van besmette cellen en is kenmerkend voor AVP.
    b)    Inoculât ie bij varkens.
         Met gelijke delen van elke 1 0 % weefsel suspens ie wordt een
         verzamel suspens ie bereid en 2 ml daarvan wordt intramusculair
         geïnoculeerd bij vier varkens : twee van die varkens moeten tegen
         klassieke varkenspest zijn ingeënt, de andere twee mogen niet zijn
          ingeënt. Gedurende 21 dagen worden de varkens dagelijks onderzocht
         op een mogelijke stijging van de rectale temperatuur en op even-
         tuele klinische symptomen. Bij een stijging van de temperatuur
         worden bloedmonsters genomen voor de HAD-test ("autoroset"-methode
         en inoculât ie van primaire varkensleucocytencultures). Wanneer
         geen klinische symptomen worden geconstateerd moet na 21 dagen
         bloed worden genomen voor de opsporing van antistoffen.
 ---pagebreak---                                    - 50 -
        3.  OPSPORING VAN DOOR AVP-VIRUS GEÏNDUCEERDE ANTILICHAMEN IN
            SERUM EN IN WEEFSELVOCHT.
            De  opsporing    van  anti lichamen    in  serummonsters    of  in
            weefsel vocht  is een hulpmiddel bij de diagnose van AVP op
            bedrijven    met    varkens    die   klinisch     ziektesymptomen
            vertonen of waarvan wordt aangenomen dat zij met door AVP
            besmette   varkens   in contact    zijn   geweest.   Anti lichamen
            kunnen ook worden opgespoord in het kader van het toezicht
            of  voor   een  algemene   controle   van   beslagen  waarvan   de
            gezondheidsstatus m.b.t. AVP onbekend is.
            De  monsters   moeten    in  dat   geval   met   behulp   van  een
            goedgekeurde test worden onderzocht.
            De volgende tests zijn goedgekeurd voor gebruik en bij de
            uitvoering ervan moeten ook de daartoe geëigende positieve
            en negatieve sera als controles worden gebruikt.
            (a) Indirecte immunofluorescentietest (IIFT).
            (b) ELISA."
12. De volgende bijlagen worden toegevoegd :
 ---pagebreak---                                       51 -
                                  "PUUAQE IV
    SÇREENINQ VAN VARKfNS IN PESCHERMINQSGEpIEPEN EN TOE?»ÇHTQEBIEPEN
  DOOR MIDDEL VAN SEROLOGISCHE TESTS VOOR DE OPSPORING VAN ANTiLICHAMEN
                    TEGEN HET KLASSIEKE-VARKENSPESTVIRUS
Bij  de vaststelling    van  het  programma     inzake serologische    screening moet
rekening worden gehouden met      de wijze waarop        klassieke  varkenspest wordt
overgedragen   en  met   de  wijze   waarop     de   varkens  worden   gehouden, b.v-,
individueel of in groep.
1.  Serologische screening van in groep gehouden varkens
    Een groep bestaat uit ten minste twee varkens die rechtstreeks met elkaar
    contact hebben.
    Bemonstering van groepen
    -   indien de groep bestaat uit                2 varkens; ingeval de groep
       ten hoogste 20 varkens                     bestaat uit een zeug met biggen,
                                                  wordt alleen de zeug bemonsterd;
        indien de groep bestaat uit                2 varkens + 5% van de overige
       meer dan 20 varkens                         varkens.
    Alle groepen moeten worden bemonsterd.
    Serologische screening van individueel gehouden varkens : dit betreft ook
    varkens   die dicht   bil  elkaar   worden gehouden      zonder  dat  zii evenwel
    rechtstreeks contact met elkaar hebben, bijvoorbeeld aangebonden zeugen.
    Bemonster ingsorocedure
      Aantal varkens                   Te onderzoeken varkens
      Minder dan 20                    allemaal
      20-100                           20 + 20% van de overige varkens
      meer dan 100                     2 0 + 1 0 % van de overige varkens
                                        (met een minimum van 36 dieren)
 ---pagebreak---                                       - 52 -
                                    PNLAQE V
      PROCEDURE VOOR HET REINIGEN EN ONTSMETTEN VAN EEN BESMET BEDRIJF
  I. VOORLOPIGE REINIGING EN ONTSMETTING
     a) Zodra de varkenskarkassen zijn afgevoerd om te worden opgeruimd, worden
         alle delen van het bedrijfsterrein waar de varkens waren gehuisvest en
        alle delen van andere gebouwen, van de erven, enz. die tijdens het
        slachten of de keuring post mortem zijn verontreinigd, besproeid met
        ontsmettingsmiddelen die overeenkomstig artikel 10 voor gebruik zijn
         toegestaan.
     b) Tijdens   het  slachten   of   tijdens  de   keuring  post   mortem  gevallen
        weefselresten   of   gemorst   bloed,   alsmede   de  verontreinigingen   van
        gebouwen, erven, gebruiksvoorwerpen, enz., moeten          zorgvuldig worden
        verzameld en samen met de karkassen worden opgeruimd.
     c) Het   gebruikte   ontsmettingsmiddel     moet   ten  minste 24 uur    op  het
        oppervlak aanwezig blijven.
1
  I• DEFINITIEVE REINIGING EN ONTSMETTING
     a) Vet en vuil moeten van alle oppervlakken worden verwijderd door middel
        van een ontvettingsmiddel en door wassen met koud water.
     b) Nadat met koud water     is gewassen overeenkomstig het bepaalde sub a ) ,
        moet alles opnieuw met een reinigingsmiddel worden besproeid.
     c) Na zeven dagen moeten het bedrijfsterrein en de gebouwen opnieuw met
        een ontvettingsmiddel worden behandeld, worden gespoeld met koud water,
        worden besproeid met een ontsmettingsmiddel en opnieuw worden gespoeld
        met koud water.
     d) Mest en gebruikt strooisel moet worden opgestapeld om te laten broeien,
        worden   besproeid   met  een   ontsmettingsmiddel   en  gedurende   42 dagen
        blijven liggen.    Drijfmest blijft normaal opgeslagen gedurende 42 dagen
        nadat voor het laatst besmet materiaal is toegevoegd.        Deze periode kan
        worden verlengd indien de drijfmest zwaar is verontreinigd."
 ---pagebreak---                                           53 -
                                      Artikel 2
De  Lid-Staten   doen de  nodige  wettelijke   en  bestuursrechtelijke  bepalingen  in
werking treden om uiterlijk op 31 december 1991 aan deze richtlijn te voldoen. Zij
stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.
Wanneer  de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt      in die bepalingen naar de
onderhavige   richtlijn  verwezen  of  wordt   hiernaar   verwezen  bij  de  officiële
bekendmaking van die bepalingen.   De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld
door de Lid-Staten.
                                      Artikel 3
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.
Gedaan te Brussel,                                 Voor de Raad,
 ---pagebreak---                                        54 -
                               Voorstel voor een
                           BESCHIKKING VAN DE RAAD
 tot wijziging van Richtlijn 80/1095/EEG en van Beschikking 80/1096/EEG
             ten aanzien van bepaalde maatregelen in verband
                          met klassieke varkenspest
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet  op   het   Verdrag   tot   oprichting  van  de  Europese Economische
Gemeenschap, en inzonderheid op artikel 43,
Gezien het voorstel van de Commissie,
Gezien het advies van het Europese Parlement,
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité,
Overwegende dat     in Richtlijn 80/1095/EEG^1* van de Raad,    laatstelijk
gewijzigd bij Richt IiJn 87/487/EEG(2^, voorschriften zijn vastgesteld
om het grondgebied van de Gemeenschap vrij van klassieke varkenspest te
maken en te houden-,
Overwegende     dat    bij    Beschikking 80/1096/EEG^3)    van  de   Raad,
                                                             4)
laatstelijk     gewijzigd     bij    Beschikking 87/488/EEG^ ,   financiële
maatregelen van de Gemeenschap zijn ingesteld voor de uitroeiing van
klassieke varkenspest;
(1) PB nr. L 325 van 1.12.1980, blz.       1.
(2) PB nr. L 280 van 3.10.1987, blz. 24.
(3) PB nr. L 325 van 1.12.1980, blz.       5.
(4) PB nr. L 280 van 3.10.1987, blz. 26.
 ---pagebreak---                                      - 55 -
Overwegende dat, als gevolg van de maatregelen voor de uitroeiing van
klassieke varkenspest, de gezondheidsstatus van de varkensstapel op het
grondgebied van de Gemeenschap geleidelijk        is verbeterd; dat dank zij
deze verbeterde status bepaalde gebieden         (regio's of Lid-Staten) als
officieel  vrij van varkenspest of vrij van varkenspest konden worden
erkend;
Overwegende dat een van de doelstellingen, namelijk het grondgebied van
de Gemeenschap vrij te houden van klassieke varkenspest, voor             grote
gebieden   is   bereikt;   dat  met   deze  situatie   rekening  moet    worden
gehouden     en     Richtlijn      80/1095/EEG      en    Beschikking 80/1096
dienovereenkomstig moeten worden gewijzigd;
HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD :
                                   Artikel 1
 In  artikel 12,    lid 2,   van   Richt I i Jn 80/1095/EEG   wordt   de   datum
"1 Juli 1993" vervangen door "1 Januari 1992".
                                   Artikel 2
Aan artikel 2, lid 1, van Beschikking 80/1096/EEG wordt de volgende zin
toegevoegd :
     "Niettemin   wordt  de   deelneming   van  de  Gemeenschap   beperkt   tot
    maatregelen die vóór 1 Januari 1992 worden uitgevoerd."
                                   Artikel 3
Deze beschikking is gericht tot de Lid-Staten
Gedaan te Brussel,                            Voor de Raad,
 ---pagebreak---                                      - 56 -
                               Voorstel voor een
                             RICHTLIJN VAN DE RAAD
 tot wijziging van de Richtlijnen 64/432/EEG, 72/461/EEG en 80/215/EEG
    ten aanzien van bepaalde maatregelen in verband met varkenspest
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet  op   het   Verdrag    tot  oprichting   van   de   Europese    Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43,
Gezien het voorstel van de Commissie,
Gezien het advies van het Europese Parlement,
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité,
Overwegende dat     in Richtlijn 64/432/EEG van de Raad van 26 juni 1964
inzake  veterinairrechtelijke       vraagstukken    op   het    gebied   van  het
intracommunautaire       handelsverkeer     in    runderen      en    varkens^),
                                                        (2)
laatstelijk gewijzigd bij Beschikking 91/13/EEG             , wordt bepaald aan
welke voorwaarden      ten aanzien van klassieke varkenspest         moet worden
voldaan   door     levende    varkens   die    voor    het     intracommunautaire
handelsverkeer zijn bestemd;
Overwegende     dat      in   Richtlijn 72/461/EEG       van     de    Raad   van
12 december 1972      inzake   veterinairrechtelijke     vraagstukken     op  het
                                                                              (3)
gebied  van   het    intracommunautaire   handelsverkeer      in vers   vlees     ,
(1) PB nr.     121 van 29.7.1964, blz. 1977/64,
(2) PB nr. L     8 van 11.1.1991, blz. 26.
(3) PB nr. L 302 van 31.12.1972, blz. 24.
 ---pagebreak---                                          - 57 -
laatstelijk gewijzigd        bij Richtlijn 89/662/EEG< 4 >, wordt       bepaald aan
welke   voorwaarden     ten aanzien     van klassieke    varkenspest    moet   worden
voldaan, door vers vlees van varkens dat voor het               intracommunautaire
handelsverkeer is bestemd;
Overwegende dat in Richtlijn 80/215/EEG van de Raad van 22 januari 1980
inzake     veterinairrechtelijke       vraagstukken     op  het   gebied     van het
                                                                   5
intracommunautaire        handelsverkeer     in   vleesprodukten^ *,     laatstelijk
gewijzigd bij Richtlijn 89/662/EEG, met name wordt              bepaald aan welke
voorwaarden ten aanzien van klassieke varkenspest moet worden voldaan,
door   vleesprodukten       die voor     het   intracommunautaire    handelsverkeer
zijn bestemd;
Overwegende dat, ais gevolg van de maatregelen voor de uitroeiing van
klassieke varkenspest, de gezondheidsstatus van de varkensstapel op het
grondgebied van de Gemeenschap geleidelijk is verbeterd-,
Overwegende dat een van de doelstellingen, namelijk het grondgebied van
de Gemeenschap       vrij   te houden van klassieke varkenspest, voor           grote
gebieden     is bereikt;      dat met     deze   situatie   rekening    moet   worden
gehouden     en    de   Richtlijnen     64/432/EEG,    72/461/EEG    en   80/215/EEG
dienovereenkomstig moeten worden gewijzigd;
Overwegende       dat  het    in  deze    context   wenselijk   is   het   type   van
garanties, vastgesteld        in artikel 4 ter van Richtlijn 64/432/EEG en in
artikel 13 ter van Richtlijn 72/461/EEG niet uit te breiden en de in
artikel 10       van   Richtlijn    80/215/EEG     vastgestelde     maatregelen    te
beë i nd i gen -,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :
                                       Artikel 1
Richtlijn 64/432/EEG wordt gewijzigd als volgt :
1.   In artikel 2
(4) PB nr. L 395 van 30.12.1989, blz. 13.
(5) PB nr. L       47 van 21.2.1980, blz. 4.
 ---pagebreak---                                        - 58 -
   a) worden    in de tweede regel van het bepaalde onder              i), ii), de
       woorden "van varkenspest," geschrapt;
   b) worden de definities onder (p), (q) en (r) geschrapt.
2.  In artikel 3
   a) wordt    in de      inleidende    zin   van   lid 2, onder b ) , het    woord
       "varkenspest" geschrapt;
   b) worden     in   lid 2, onder     b ) , i), de woorden      "varkenspest   of"
       geschrapt;
   c) wordt het bepaalde in lid 2, onder b ) , ii), geschrapt;
   d) wordt     in    lid 2,    onder    c),    ii),   het   woord   "varkenspest"
       geschrapt;
   e) wordt de eerste zin van lid 4 vervangen door :
       "Fok- en gebruiksvarkens moeten bovendien afkomstig zijn van een
       brucellosevriJ varkensbeslag".
3. Artikel 4 ter wordt gelezen :
                                  "Artikel 4 ter
       Onverminderd de       in deze richtlijn vastgestelde maatregelen in
       verband met klassieke varkenspest dient elke Lid-Staat erop toe
       te  zien     dat    varkens    die    van   zijn   grondgebied    naar   het
       grondgebied     van    een  andere    Lid-Staat    worden   verzonden   niet
       afkomstig zijn van een bedrijf of een gebied waarvoor beperkende
      maatregelen       gelden    in   verband     met   klassieke    varkenspest,
 ---pagebreak---                                   - 59 -
       overeenkomstig   Richtlijn 80/217/EEG      van 22 Januari 1980   tot
       vaststelling van gemeenschappelijke maatregelen ter bestrijding
       van klassieke varkenspest (*).
(*) PB nr. L 47 van 21.2.1980, blz. 11."
4.  In bijlage F, model    III, onder V, wordt punt      (c) geschrapt.  De
    punten "(d), (e), (f) en ( g ) " worden respectievelijk "(c), (d), (e)
    en (f)".
                                Artikel 2
Het  volgende   punt  wordt   toegevoegd    aan   artikel 3  van  Richtlijn
72/461/EEG
    "(e)   Ten aanzien van het vlees mogen geen veterinairrechtelijke
           beperkende  maatregelen     worden   vastgesteld  overeenkomstig
           Richtlijn 80/217/EEG van 22 Januari 1980 tot vaststelling van
           gemeenschappelijke maatregelen ter bestrijding van klassieke
           varkenspest (*).
(*) PB nr. L 47 van 21.2.1980, blz. 11."
                                 Artikel 3
Artikel 10 van Richtlijn 80/215/EEG vervalt
 ---pagebreak---                                      - 60 -
                                   Artikel 4
De    Lid-Staten    doen  de   nodige    wettelijke   en   bestuursrecht Iijke
bepalingen   in werking treden om uiterlijk op 1 Januari 1992 aan deze
 richtlijn te voldoen.     Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld      in
kennis.
Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen
naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij
de officiële     bekendmaking  van   die  bepalingen.   De  regels  voor  deze
verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.
                                   Artikel 5
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten
Gedaan te Brussel,                           Voor de Raad,
 ---pagebreak---                                       - 61 -
                                Voorstel voor een
                              RICHTLIJN VAN DE RAAD
 tot wijziging van Richtlijn 72/462/EEG inzake gezondheidsvraagstukken
    en veterinairrechtelijke vraagstukken bij de invoer van runderen
      en varkens en vers vlees en vleesprodukten uit derde landen
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet   op   het   Verdrag   tot   oprichting   van   de  Europese  Economische
Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43,
Gezien het voorstel van de Commissie,
Gezien het advies van het Europese Parlement,
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité,
Overwegende    dat   in Richt Iijn 72/462/EEG    van de RaadC),     laatstelijk
gewijzigd bij Richtlijn 91/69/EEG(2>, met name wordt bepaald aan welke
voorwaarden ten aanzien van klassieke varkenspest moet worden voldaan
bij    invoer    van    levende    varkens,   vers    vlees   van  varkens   en
varkensvleesprodukten uit derde landen;
Overwegende     dat,   gezien    de  verbeterde    gezondheidssituatie   in  de
Gemeenschap ten aanzien van klassieke varkenspest en de stopzetting van
de systematische inenting tegen deze ziekte, de bestaande voorwaarden
voor   de   invoer    van   levende   varkens,   vers   vlees  van  varkens  en
varkensvleesprodukten moeten worden gewijzigd,
(1) PB nr. L 302 van 31.12.1972, blz. 28.
(2) PB nr. L     46 van 19.02.1991, blz. 37.
 ---pagebreak---                                          - 62 -
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :
                                       Artikel 1
Richtlijn 72/462/EEG wordt gewijzigd als volgt :
1.  De volgende leden worden aan artikel 6 toegevoegd :
    "4. Ten     aanzien    van   klassieke    varkenspest    geldt    dat   de    varkens
         afkomstig moeten zijn van het grondgebied van een derde                     land
         dat -.
       -   sedert      ten   minste    twaalf   maanden    vrij    is   van   klassieke
           varkenspest ;
            in    de    voorbije     twaalf    maanden     geen    vaccinatie       heeft
           toegestaan;
       -   op zijn grondgebied geen varkens binnenlaat                 die minder dan
           twaalf maanden tevoren zijn ingeënt.
    5. In afwijking van lid 4 kan volgens de procedure van artikel 29
       worden besloten de invoer toe te staan van varkens die komen uit
       een    bepaald    deel    van het   grondgebied    van een derde         land, op
       voorwaarde dat        inenting tegen klassieke varkenspest verboden is
       op het gehele grondgebied van dat land en dat het betrokken deel
       van     het   grondgebied      van   het   derde    land   aan    de    in   lid 4
       vastgestelde voorwaarden voldoet.
    6. In    afwijking      van    lid 4   kan,   wanneer    klassieke      varkenspest
       uitbreekt      in een derde land dat voldoet aan de voorwaarden van
        lid 4, volgens de procedure van artikel 29 worden besloten dat
       de   periode     van    twaalf   maanden   als   bedoeld    in   lid 4,     eerste
       streepje, tot zes maanden wordt teruggebracht              indien :
       a) een uitbraak of een aantal uit epizoötiologisch oogpunt met
           elkaar     verbonden     uitbraken    binnen   een   geografisch       beperkt
           gebied voorkomen, en
 ---pagebreak---                                        - 63 -
        b) de   uitbraak     of  uitbraken    binnen   drie    maanden    en   zonder
           gebruikmaking van vaccinatie zijn uitgeroeid door slachting
           van   alle   dieren    in het    betrokken   beslag     of  de   betrokken
           bes Iagen."
2.  De volgende tekst wordt aan artikel 14, lid 2, toegevoegd :
    "c) waar    ten minste     in de voorbije twaalf maanden geen           klassieke
         varkenspest     is ontdekt, waar ten minste        in de voorbije twaalf
         maanden     vaccinatie     tegen    klassieke    varkenspest       niet   is
         toegestaan en waar       in de voorbije twaalf maanden geen varkens
         zijn ingeënt tegen klassieke varkenspest."
3.  De volgende zin wordt aan artikel 15 toegevoegd :
    "Volgens     de    procedure     van    artikel 29    kan     worden     besloten
    uitzonderingen      op het bepaalde in artikel 14, lid 2, onder c ) , toe
    te staan."
                                      Artikel 2
De   Lid-Staten     doen    de   nodige    wettelijke    en     bestuursrechtelijke
bepalingen    in werking    treden om uiterlijk op 1 januari 1992 aan deze
richtlijn te voldoen.        Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in
kennis.
Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen
naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij
de officiële     bekendmaking     van   die  bepalingen.     De   regels   voor  deze
verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.
                                      Artikel 3
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.
Gedaan te Brussel,                               Voor de Raad,
 ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---                                                                   ISSN 0254-1513
                                                             COM(91)270def.
                                                 DOeUMENTEN
                                                                             03
                               Catalogusnummer : GB-GO-91-313-NL-C
                                                          ISBN 92-77-74300-X
Bureauvoor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen
L-29&5 Luxemburg