title: Voorstel voor een BESCHIKKING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD tot instelling van een vereenvoudigde regeling voor de controle van personen aan de buitengrenzen, gebaseerd op de eenzijdige erkenning door Bulgarije, de Tsjechische Republiek, Cyprus, Hongarije, Letland, Malta, Polen, Roemenië, Slovenië en Slowakije van bepaalde documenten als gelijkwaardig met hun nationale visa, met het oog op doorreis over hun grondgebied Voorstel voor een BESCHIKKING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD tot wijziging van Beschikking nr. 896/2006/EG tot instelling van een vereenvoudigde regeling voor de controle van personen aan de buitengrenzen, gebaseerd op de eenzijdige erkenning door de lidstaten, met het oog op doorreis over hun grondgebied, van bepaalde door Zwitserland en Liechtenstein afgegeven verblijfstitels

text:
Belangrijke juridische mededeling

|

52007PC0508(01)

Voorstel voor een beschikking van het Europees Parlement en de Raad tot instelling van een vereenvoudigde regeling voor de controle van personen aan de buitengrenzen, gebaseerd op de eenzijdige erkenning door Bulgarije, de Tsjechische Republiek, Cyprus, Hongarije, Letland, Malta, Polen, Roemenië, Slovenië en Slowakije van bepaalde documenten als gelijkwaardig met hun nationale visa, met het oog op doorreis over hun grondgebied  /* COM/2007/0508 def. - COD 2007/0185 */

	[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |Brussel, 11.9.2007COM(2007) 508 definitief2007/0185 (COD)2007/0186 (COD)Voorstel voor eenBESCHIKKING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAADtot instelling van een vereenvoudigde regeling voor de controle van personen aan de buitengrenzen, gebaseerd op de eenzijdige erkenning door Bulgarije, de Tsjechische Republiek, Cyprus, Hongarije, Letland, Malta, Polen, Roemenië, Slovenië en Slowakije van bepaalde documenten als gelijkwaardig met hun nationale visa, met het oog op doorreis over hun grondgebiedVoorstel voor eenBESCHIKKING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAADtot wijziging van Beschikking nr. 896/2006/EG tot instelling van een vereenvoudigde regeling voor de controle van personen aan de buitengrenzen, gebaseerd op de eenzijdige erkenning door de lidstaten, met het oog op doorreis over hun grondgebied, van bepaalde door Zwitserland en Liechtenstein afgegeven verblijfstitels(door de Commissie ingediend)TOELICHTING1. INLEIDINGOp 14 juni 2006 hebben het Europees Parlement en de Raad twee beschikkingen aangenomen tot instelling van een vereenvoudigde regeling voor de controle aan de buitengrenzen van de Unie van onderdanen van derde landen die krachtens Verordening (EG) nr. 539/2001[1] visumplichtig zijn:-  Beschikking nr. 895/2006/EG[2] tot instelling van een vereenvoudigde regeling voor de controle van personen aan de buitengrenzen, gebaseerd op de eenzijdige erkenning door de Tsjechische Republiek, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije van bepaalde documenten als gelijkwaardig met hun nationale visa, met het oog op doorreis over hun grondgebied, en-  Beschikking nr. 896/2006/EG[3] tot instelling van een vereenvoudigde regeling voor de controle van personen aan de buitengrenzen, gebaseerd op de eenzijdige erkenning door de lidstaten, met het oog op doorreis over hun grondgebied, van bepaalde door Zwitserland en Liechtenstein afgegeven verblijfstitels.Dit was de eerste keer dat gemeenschappelijke basisregels inzake de eenzijdige erkenning van visa en verblijfstitels in het communautaire acquis inzake visa werden opgenomen.In Beschikking nr. 895/2006/EG worden de specifieke behoeften op het gebied van het visumbeleid in aanmerking genomen van de lidstaten die in 2004 tot de Europese Unie zijn toegetreden, in het bijzonder hun visumbehoeften tijdens de overgangsperiode tot hun volledige integratie in het Schengengebied. Deze beschikking verlicht de aanzienlijke extra administratieve last die voor rekening kwam van de consulaten van deze landen, die nationale doorreisvisa dienden te verlenen voor personen die geen enkel risico voor de lidstaten vormen.Bij Beschikking nr. 895/2006/EG wordt, zonder dat nieuwe verplichtingen worden opgelegd bovenop die welke in de Toetredingsakte van 2003 zijn vermeld, een op gemeenschappelijke regels gebaseerde facultatieve regeling ingesteld die het die lidstaten mogelijk maakt de controles aan hun buitengrenzen te vereenvoudigen voor onderdanen van derde landen die in het bezit zijn van bepaalde documenten die zijn afgegeven door lidstaten die het Schengenacquis volledig toepassen alsmede van soortgelijke documenten die zijn afgegeven door andere lidstaten die het Schengenacquis nog niet volledig toepassen. De gemeenschappelijke regels zijn van toepassing tot het einde van de overgangsperiode, d.w.z. tot op het ogenblik waarop deze lidstaten volledig aan het gebied zonder binnengrenzen deelnemen, de datum vanaf welke dergelijke documenten verplicht wederzijds moeten worden erkend.Deze regeling inzake eenzijdige erkenning is beperkt tot de doorreis, die niet langer mag duren dan vijf dagen. Een dergelijke beperking werd noodzakelijk geacht ter voorkoming van elk risico van verwarring of verkeerde tenuitvoerlegging van de huidige Schengenregels inzake visa tot vaststelling van de staat die verantwoordelijk is voor de behandeling van een visumaanvraag (hetzij de staat op het grondgebied waarvan het hoofdreisdoel is gelegen hetzij de staat van eerste binnenkomst).Dezelfde aanpak is gevolgd voor Beschikking nr. 896/2006/EG, waarin de administratieve moeilijkheden in aanmerking worden genomen waarmee de lidstaten te kampen hebben als zij visa moeten afgeven voor onderdanen van derde landen die legaal in Zwitserland en Liechtenstein verblijven. Gelet op de aanzienlijke seizoensgebonden mobiliteit (in de zomervakantieperiode) worden de consulaire diensten van bepaalde lidstaten in Zwitserland en Liechtenstein - die hier in het bijzonder mee te maken hebben wegens hun geografische ligging - geconfronteerd met een zware administratieve last omdat zij in de genoemde periode tijdig de benodigde visa moeten afgeven.Bij Beschikking nr. 896/2006/EG worden gemeenschappelijke regels ingevoerd voor de eenzijdige erkenning door de lidstaten van bepaalde door Zwitserland en Liechtenstein afgegeven verblijfstitels als gelijkwaardig met hun doorreisvisa. De nieuwe regels zijn verplicht voor lidstaten die volledig aan het gemeenschappelijke gebied zonder binnengrenzen deelnemen en facultatief voor de lidstaten die in 2004 tot de Unie zijn toegetreden. Dit onderscheid werd noodzakelijk geacht om te voorkomen dat aan de nieuwe lidstaten tijdens de overgangsperiode tot hun volledige integratie in het Schengengebied extra verplichtingen worden opgelegd.Zoals bepaald in artikel 5 van Beschikking nr. 895/2006/EG en in artikel 4 van Beschikking nr. 896/2006/EG[4] hebben de Tsjechische Republiek, Cyprus, Hongarije, Letland, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije de Commissie voor beide beschikkingen in kennis gesteld van hun beslissing de gemeenschappelijke regeling toe te passen. Met name wat Beschikking nr. 895/2006/EG betreft, hebben deze landen ook gekozen voor de eenzijdige erkenning van alle in de bijlage vermelde documenten die worden afgegeven door andere lidstaten die nog niet het hele Schengenacquis volledig toepassen.De Commissie heeft de verstrekte informatie bekendgemaakt in het Publicatieblad[5]. De begindatum voor de toepassing van de gemeenschappelijke regels verschilt per lidstaat. Omdat de beschikkingen geen specifieke bepalingen omvatten, hebben bepaalde lidstaten gekozen voor onmiddellijke toepassing van de gemeenschappelijke regels (Slovenië en Cyprus), terwijl andere om administratieve redenen hebben besloten op een latere datum met de toepassing ervan te beginnen. De gemeenschappelijke regels gelden sinds 1 december 2006 voor de Tsjechische Republiek, Cyprus, Hongarije, Letland, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije.Teneinde een doeltreffende toepassing van de gemeenschappelijke regels te waarborgen, hebben de lidstaten (in het kader van de bevoegde werkgroep van de Raad) vragen gesteld over specifieke kwesties in verband met Beschikking nr. 895/2006/EG en de diensten van de Commissie verzocht advies en toelichting te geven over de werkingssfeer van sommige bepalingen.In antwoord op deze vragen hebben de diensten van de Commissie het doel van de invoering van de gemeenschappelijke regels in herinnering gebracht en de nadruk erop gelegd dat de werkingssfeer ervan beperkt is tot de doorreis. Deze gemeenschappelijke regeling geldt tijdens de overgangsperiode tot de betrokken lidstaten volledig in het Schengengebied zijn geïntegreerd (eerste beschikking) en tot het Schengenacquis volledig door Zwitserland en Liechtenstein wordt toegepast (tweede beschikking).De diensten van de Commissie legden de nadruk erop dat de invoering van de gemeenschappelijke regels ten doel heeft de doorreis van bepaalde categorieën personen te vereenvoudigen en de consulaten geen onnodige administratieve lasten op te leggen voor visumaanvragers die geen risico voor de lidstaten vormen.De invoering van deze nieuwe regels heeft geen invloed op de toepassing door de lidstaten van alle andere bepalingen van het communautaire "acquis" inzake visa en buitengrenzen, die van toepassing blijven. Deze gemeenschappelijke regels hebben met name geen invloed op de bepalingen van het "acquis" inzake visa met territoriaal beperkte geldigheid, luchthaventransitvisa of personencontroles aan de buitengrenzen.Wat dit laatste punt betreft, onderstreepte de Commissie dat de personencontroles aan de buitengrenzen moeten worden uitgevoerd met inachtneming van de artikelen 5 tot en met 13 en de artikelen 18 en 19 van Verordening (EG) nr. 562/2006[6]. De grenswachters verrichten de controles aan de buitengrenzen met inachtneming van de door de gemeenschappelijke regels ingevoerde vereenvoudiging en voorkomen elk misbruik van de bepalingen van Beschikking nr. 895/2006/EG. Deze controles moeten derhalve evenwichtig zijn en evenredig met de nagestreefde doelstellingen. De grenswachters beoordelen in elk geval afzonderlijk of de onderdanen van derde landen in aanmerking komen voor de vereenvoudigde regels, of zij voldoen aan de voorwaarden voor binnenkomst en of zij de in Beschikking nr. 895/2006/EG vastgestelde doorreistermijn naleven. Afhankelijk van de beoordeling van de grenswachter kan, indien een persoon zich niet houdt aan de toegestane duur van de doorreis, aan die persoon de toegang worden geweigerd. Er kunnen ook andere administratieve maatregelen worden opgelegd, die beter op dit specifieke geval zijn afgestemd (bijv. boetes).Gezien de positieve ervaring die met deze beide beschikkingen is opgedaan, zou de EU de vereenvoudigde regeling moeten uitbreiden tot Bulgarije en Roemenië, die op 1 januari 2007 tot de Europese Unie zijn toegetreden en nog niet onder de huidige gemeenschappelijke regels vallen. De aan beide bovengenoemde beschikkingen ten grondslag liggende redenen gelden immers evenzeer voor Bulgarije en Roemenië.Voor deze twee lidstaten is, zoals voor de vorige uitbreiding van 2004, de zogenaamde "uitvoeringsprocedure van Schengen in twee fasen" gevolgd in aangelegenheden die verband houden met het acquis op visumgebied (artikel 4 van de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Republiek Bulgarije en Roemenië en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond (hierna "de Toetredingsakte van 2005" genoemd)). Dit houdt in dat Bulgarije en Roemenië vanaf de datum van toetreding (1.1.2007) de bepalingen van Verordening (EG) 539/2001 moeten toepassen en dus de in bijlage I bij die verordening genoemde onderdanen van derde landen aan een visumplicht moeten onderwerpen, terwijl zij hun nationale visa blijven verlenen tot op de door de Raad te bepalen datum van hun volledige integratie in het Schengengebied. Aangezien de Schengenregels inzake wederzijdse erkenning voor doorreis en kort verblijf niet vanaf hun datum van toetreding van toepassing zijn op Bulgarije en Roemenië, zijn deze lidstaten vanaf 1 januari 2007 verplicht voor toegang tot of doorreis over hun grondgebied nationale visa af te geven aan onderdanen van derde landen die krachtens Verordening (EG) 539/2001 visumplichtig zijn, zelfs als de betrokkenen in het bezit zijn van een Schengenvisum, een Schengenverblijfstitel of een door een Schengenstaat afgegeven visum voor een verblijf van langere duur. Hetzelfde geldt voor vergelijkbare documenten die zijn afgegeven door andere lidstaten die in 2004 tot de Unie zijn toegetreden en het Schengenacquis nog niet volledig toepassen.Voorts hadden de Tsjechische Republiek, Cyprus, Hongarije, Letland, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije, die de algemene regeling van Beschikking nr. 895/2006/EG sinds 1 december 2006 toepassen en die nog niet volledig in het Schengengebied zijn geïntegreerd, niet de mogelijkheid door Bulgarije en Roemenië verleende verblijfstitels en visa eenzijdig voor doorreis over hun grondgebeid te erkennen.De bestaande regels bieden Bulgarije en Roemenië niet de mogelijkheid door Zwitserland en Liechtenstein afgegeven verblijfstitels te erkennen.2. TWEE VOORSTELLENBij gebrek aan specifieke bepalingen die het mogelijk maken een passende oplossing te bieden voor de administratieve last waarmee de Bulgaarse en Roemeense consulaten worden geconfronteerd, en teneinde in te spelen op de specifieke behoeften van andere lidstaten na de toetreding van Bulgarije en Roemenië tot de Europese Unie, acht de Commissie het nodig de bij de Beschikkingen nrs. 895/2006/EG en 896/2006/EG vastgestelde algemene regels te herzien.Daartoe heeft de Commissie rekening gehouden met:-  de specifieke behoeften van Bulgarije en Roemenië op het gebied van het visumbeleid, de nieuwe problemen voor de lidstaten na de recentste uitbreiding en in de periode tot de volledige integratie in het Schengengebied van lidstaten die in 2004 en 2007 tot de Europese Unie zijn toegetreden, en-  de strikte controles en screening waaraan de betrokken onderdanen van derde landen zijn onderworpen door de lidstaat die een visum voor kort verblijf of een verblijfstitel heeft afgegeven, alsmede het lage risico dat deze categorie personen voor andere lidstaten vormt.Dientengevolge worden hierbij twee instrumenten voorgesteld:2.1. een beschikking van het Europees Parlement en de Raad tot instelling van een vereenvoudigde regeling voor de controle van personen aan de buitengrenzen, gebaseerd op de eenzijdige erkenning door Bulgarije, de Tsjechische Republiek, Cyprus, Hongarije, Letland, Malta, Polen, Roemenië, Slovenië en Slowakije van bepaalde documenten als gelijkwaardig met hun nationale visa, met het oog op doorreis over hun grondgebied.De voorgestelde beschikking is gebaseerd op artikel 62, punt 2, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap en is gericht tot Bulgarije en Roemenië, alsmede tot de lidstaten die hebben besloten Beschikking nr. 895/2006/EG toe te passen.Aangezien in de tekst van Beschikking (EG) nr. 895/2006/EG bepalingen ontbreken die het na de recentste uitbreiding van de Europese Unie mogelijk maken de vereenvoudigde regeling voor de controles aan de buitengrenzen op bepaalde categorieën personen die in het bezit zijn van bepaalde soorten documenten, uit te breiden, werd het nodig geacht de gemeenschappelijke regels te herzien om in te spelen op de specifieke behoeften die zijn gecreëerd door de toetreding op 1 januari 2007 van Bulgarije en Roemenië.Bij de uitbreiding van de regeling inzake de eenzijdige erkenning door een communautair instrument worden aan de lidstaten geen nieuwe verplichtingen opgelegd die bovenop die zouden komen die zijn vermeld in de Toetredingsakte van 2003 en in de Toetredingsakte van 2005. Deze uitbreiding zou derhalve geen afwijking van deze twee toetredingsverdragen vormen.De voorgestelde regeling zal op facultatieve basis worden toegepast: de betrokken lidstaten hebben de mogelijkheid het nieuwe instrument toe te passen of zij kunnen nationale visa blijven afgeven zoals voorgeschreven door de toetredingsverdragen.Het nieuwe voorstel moet het Bulgarije en Roemenië, die in 2007 tot de Europese Unie zijn toegetreden, mogelijk maken visa en verblijfstitels die zijn afgegeven door Schengenstaten, alsmede vergelijkbare documenten die zijn afgegeven door deze twee landen en door in 2004 tot de Unie toegetreden lidstaten die nog niet volledig in het Schengengebied zijn geïntegreerd, eenzijdig te erkennen als gelijkwaardig met hun nationale visa.Voorts zouden lidstaten die beslissen Beschikking nr. 895/2006/EG toe te passen en die nog niet volledig in het gebied zonder binnengrenzen zijn geïntegreerd, de mogelijkheid moeten hebben door Bulgarije en Roemenië afgegeven visa en verblijfstitels eenzijdig te erkennen. Lidstaten die niet hebben besloten Beschikking nr. 895/2006/EG toe te passen, zouden niet de mogelijkheid moeten hebben de onderhavige beschikking toe te passen, aangezien zij van mening zijn dat alleen verblijfstitels en visa die zijn afgegeven door lidstaten die het Schengenacquis volledig toepassen, geacht kunnen worden voor doorreis gelijkwaardig met hun eigen nationale visa te zijn.De vereenvoudigde regeling is gebaseerd op de overweging dat de onderdanen van derde landen voor wie de regeling zou gelden reeds door een lidstaat aan een strikt screeningproces zijn onderworpen en niet als een gevaar voor de openbare orde of als een risico op het gebied van illegale immigratie worden beschouwd.Deze regeling geldt tot het einde van de overgangsperiode en tot de betrokken lidstaten volledig aan het gebied zonder binnengrenzen deelnemen, de datum vanaf welke dergelijke documenten verplicht wederzijds dienen te worden erkend.Zoals in Beschikking nr. 895/2006/EG wordt de erkenningsregeling beperkt tot doorreis over het grondgebied van de betrokken lidstaat. De verblijfsduur mag niet meer dan 5 dagen per doorreis bedragen. Het is niet de bedoeling deze regeling in de plaats te stellen van de afgifte door de betrokken lidstaten van nationale visa voor kort verblijf. Voorts hebben deze lidstaten, overeenkomstig de geldende voorschriften, de mogelijkheid nationale meervoudige visa voor kort verblijf af te geven die één of verscheidene jaren geldig zijn, om de mobiliteit te vergemakkelijken van onderdanen van derde landen die houder zijn van Schengendocumenten, die vaak naar hun grondgebied moeten reizen.De voor de erkenningsregeling in aanmerking genomen documenten zijn:-  het eenvormige visum dat door een Schengenstaat is afgegeven overeenkomstig de gemeenschappelijke regels die zijn vastgelegd in de Gemeenschappelijke instructies aan de diplomatieke en consulaire beroepsposten (doorreisvisum, visum voor kort verblijf of reisvisum, collectief visum);-  de nationale visa voor een verblijf van langere duur die door een Schengenstaat zijn afgegeven overeenkomstig zijn nationale wetgeving;-  de door een Schengenstaat afgegeven verblijfstitels die zijn vermeld in bijlage IV bij de Gemeenschappelijke instructies aan de diplomatieke en consulaire beroepsposten, waarin de lijst is opgenomen van de documenten die de houders ervan het recht geven het Schengengebied binnen te komen zonder visum;-  de nationale visa voor kort verblijf, de nationale visa voor een verblijf van langere duur en de verblijfstitels die zijn afgegeven door een lidstaat die in 2004 tot de Europese Unie is toegetreden en die zijn opgesomd in de bijlage bij Beschikking nr. 895/2006/EG;-  de nationale visa voor kort verblijf, de nationale visa voor een verblijf van langere duur en de verblijfstitels die zijn afgegeven door Bulgarije en Roemenië.Als Bulgarije en Roemenië ervoor kiezen de algemene regeling toe te passen, moeten zij alle documenten accepteren die zijn afgegeven door lidstaten die het Schengenacquis volledig toepassen, en derhalve elk onderscheid ten aanzien van de afgevende overheid voorkomen.De betrokken lidstaten moeten hun beslissing ter kennis van de Commissie brengen. De Commissie publiceert deze informatie in het Publicatieblad van de Europese Unie en zorgt er op die manier voor dat het hele systeem transparant is. De lidstaten kunnen onderdanen van derde landen die gesignaleerd staan op hun nationale signaleringslijst niettemin de toegang tot hun grondgebied weigeren.Dit instrument zal via de medebeslissingsprocedure worden aangenomen.2.2 . een beschikking van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Beschikking nr. 896/2006/EG tot instelling van een vereenvoudigde regeling voor de controle van personen aan de buitengrenzen, gebaseerd op de eenzijdige erkenning door de lidstaten, met het oog op doorreis over hun grondgebied, van bepaalde door Zwitserland en Liechtenstein afgegeven verblijfstitels.Dit voorstel voor een beschikking is gebaseerd op artikel 62, punt 2, onder a), van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap.In de voorgestelde beschikking wordt rekening gehouden met de toetreding van Bulgarije en Roemenië tot de Europese Unie in januari 2007. Met het voorstel wordt beoogd Beschikking nr. 896/2006/EG te wijzigen, teneinde Bulgarije en Roemenië de mogelijkheid te geven voor de controle van personen aan hun buitengrenzen een vereenvoudigde regeling toe te passen, die is gebaseerd op de regeling inzake de eenzijdige erkenning door deze twee lidstaten van bepaalde door Zwitserland en Liechtenstein afgegeven verblijfstitels die zijn opgesomd in de bijlage bij Beschikking nr. 986/2006/EG. De voorgestelde beschikking is gebaseerd op de overweging dat onderdanen van derde landen die in het bezit zijn van een verblijfstitel van Zwitserland en Liechtenstein geen bedreiging voor de openbare orde van de lidstaten of risico op het gebied van illegale immigratie vormen.De erkenning is beperkt tot de doorreis. Wanneer Bulgarije en Roemenië besluiten deel te nemen aan de beschikking van het Europees Parlement en de Raad die hen de mogelijkheid geeft door Schengenstaten en andere lidstaten afgegeven documenten met het oog op doorreis eenzijdig te erkennen als gelijkwaardig met nationale visa, is de toepassing van dit instrument facultatief tijdens de overgangsperiode tot de door de Raad voor hun volledige integratie in het Schengengebied vast te stellen datum.Bulgarije en Roemenië kunnen beslissen of zij aan de erkenningsregeling zullen deelnemen en moeten hun beslissing ter kennis van de Europese Commissie brengen. De Commissie zorgt voor de publicatie van de relevante informatie.Het voorgestelde systeem heeft geen enkele invloed op de regels van het Schengenacquis met betrekking tot de procedures en controles die vereist zijn voor het overschrijden van de buitengrenzen.Aangezien het voorgestelde systeem beperkt is tot doorreis, heeft het geen invloed op de mogelijkheid van Bulgarije en Roemenië om meervoudige visa voor kort verblijf af te geven die een of verscheidene jaren geldig zijn, om de mobiliteit te vergemakkelijken van onderdanen van derde landen die houder zijn van door Zwitserland of Liechtenstein afgegeven verblijfstitels.Dit instrument zal via de medebeslissingsprocedure worden aangenomen.3. SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEIDOvereenkomstig artikel 5 van het EG-Verdrag "[gaat] het optreden van de Gemeenschap [...] niet verder dan wat nodig is om de doelstellingen van dit Verdrag te verwezenlijken". Voor het optreden van de Gemeenschap moet de eenvoudigste vorm worden gekozen die het mogelijk maakt de doelstelling van het voorstel te verwezenlijken en dit zo doeltreffend mogelijk ten uitvoer te leggen. In die geest zijn voor de herziening van de gemeenschappelijke regels voor de regeling inzake eenzijdige erkenning die is ingesteld bij de Beschikkingen nrs. 895/2006/EG en 896/2006/EG, de volgende voorgestelde rechtsinstrumenten gekozen:-  een beschikking die Bulgarije, de Tsjechische Republiek, Cyprus, Hongarije, Letland, Malta, Polen, Roemenië, Slovenië en Slowakije de mogelijkheid biedt eenzijdig bepaalde documenten met het oog op doorreis over hun grondgebied als gelijkwaardig met hun nationale visa te erkennen tijdens de overgangsperiode tot de volledige integratie van deze lidstaten in het gemeenschappelijke gebied zonder binnengrenzen. Deelneming aan de regeling is facultatief;-  een wijziging van Beschikking nr. 896/2006/EG tot instelling van een vereenvoudigde regeling voor de controle van personen aan de buitengrenzen, gebaseerd op de eenzijdige erkenning door de lidstaten, met het oog op doorreis over hun grondgebied, van bepaalde door Zwitserland en Liechtenstein afgegeven verblijfstitels. De voorgestelde wijziging heeft de uitbreiding tot Bulgarije en Roemenië ten doel van de vereenvoudigde regeling voor doorreis over hun grondgebied door af te zien van doorreisvisa voor houders van dergelijke verblijfstitels die door deze twee landen zijn afgegeven.Deelneming aan de erkenningsregeling is voor de lidstaten die in 2004 en 2007 tot de Europese Unie zijn toegetreden facultatief tijdens de overgangsperiode tot op de datum waarop deze lidstaten volledig in het gemeenschappelijke gebied zonder binnengrenzen zijn geïntegreerd, de datum vanaf welke de regeling van wederzijdse erkenning verplicht wordt tussen de lidstaten die volledig deelnemen aan het gebied zonder binnengrenzen.Het doel dat met bovengenoemde voorstellen wordt nagestreefd, namelijk de tijdelijke invoering van gemeenschappelijke regels inzake de eenzijdige erkenning door Bulgarije, Roemenië en andere lidstaten die Beschikking nr. 895/2006/EG reeds toepassen alsmede de uitbreiding tot Bulgarije en Roemenië van een gemeenschappelijke regeling voor de eenzijdige erkenning van bepaalde door Zwitserland en Liechtenstein afgegeven verblijfstitels, kan slechts via een optreden van de Gemeenschap worden bereikt, aangezien geen enkele lidstaat de mogelijkheid heeft louter nationale maatregelen te nemen die het gewenste effect zouden hebben.Voor het communautaire optreden is gekozen voor maatregelen die het mogelijk zullen maken het beoogde doel te bereiken en het voorstel zo doeltreffend mogelijk ten uitvoer te leggen. In die geest is, zoals voor de twee beschikkingen van 14 juni 2006, voor twee verschillende rechtsinstrumenten gekozen waarin de aangegeven doelstellingen in aanmerking zijn genomen. Voor het eerste voorstel is een beschikking van het Europees Parlement en de Raad het passende rechtsinstrument voor de facultatieve toepassing door de betrokken lidstaten van gemeenschappelijke regels inzake eenzijdige erkenning, die een tijdelijke afwijking van de bestaande regels inzake wederzijdse erkenning vormen. Voor het tweede voorstel is gekozen voor de wijziging van Beschikking nr. 896/2006/EG door een nieuwe beschikking van het Europees Parlement en de Raad, met het doel de gemeenschappelijk regels uit te breiden en het Bulgarije en Roemenië mogelijk te maken bepaalde door Zwitserland en Liechtenstein afgegeven verblijfsvergunningen eenzijdig te erkennen.4. GEVOLGEN MET BETREKKING TOT DE VERSCHILLENDE AAN HET VERDRAG GEHECHTE PROTOCOLLENDe voorgestelde eerste beschikking van het Europees Parlement en de Raad is uitsluitend gericht tot Bulgarije, de Tsjechische Republiek, Cyprus, Hongarije, Letland, Malta, Polen, Roemenië, Slovenië en Slowakije en stelt een specifieke overgangsregeling in die het hen mogelijk maakt bepaalde door de lidstaten afgegeven documenten eenzijdig als gelijkwaardig met hun nationale doorreisvisa te erkennen. De voorgestelde beschikking is facultatief en zou door de betrokken lidstaten worden toegepast tot op de door de Raad overeenkomstig artikel 3, lid 2, van de Toetredingsakte van 2003 en artikel 4, lid 2, van de Toetredingsakte van 2005 te bepalen datum.De bij dit voorstel ingestelde regeling kan, gezien de aard ervan, geen betrekking hebben op de variabele toestand die voortvloeit uit de protocollen betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk, Ierland en Denemarken.Deze beschikking, die uitsluitend is gericht tot de lidstaten die door het Schengenacquis zijn gebonden zonder reeds volledig in het gemeenschappelijke gebied zonder binnengrenzen te zijn geïntegreerd, vormt geen ontwikkeling van het Schengenacquis in de zin van de op 18 mei 1999 tussen de Raad, Noorwegen en IJsland ondertekende overeenkomst inzake de wijze waarop deze twee landen worden betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis[7]. Ter wille van de samenhang en de goede werking van de Schengenregeling heeft deze beschikking echter ook betrekking op door Noorwegen en IJsland afgegeven visa, aangezien deze landen betrokken zijn bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis en het Schengenacquis volledig toepassen.Deze beschikking, die uitsluitend is gericht tot de lidstaten die door het Schengenacquis zijn gebonden zonder reeds volledig in het gemeenschappelijke gebied zonder binnengrenzen te zijn geïntegreerd, vormt geen ontwikkeling van het Schengenacquis in de zin van de overeenkomst die door de Europese Unie, de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat is ondertekend inzake de wijze waarop Zwitserland wordt betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis[8] dat valt onder het gebied bedoeld in artikel 4, lid 1, van het besluit van de Raad betreffende de ondertekening van de overeenkomst namens de Europese Gemeenschap en de voorlopige toepassing ervan.De voorgestelde beschikking van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Beschikking nr. 896/2006/EG is gericht tot Bulgarije en Roemenië, teneinde deze twee lidstaten de mogelijkheid te bieden bepaalde door Zwitserland en Liechtenstein afgegeven verblijfstitels eenzijdig als gelijkwaardig met hun doorreisvisa te erkennen. De bij dit voorstel vastgestelde regeling kan, gezien de aard ervan, geen betrekking hebben op de variabele toestand die voortvloeit uit de protocollen betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk, Ierland en Denemarken.De beschikking vormt geen ontwikkeling van het Schengenacquis in de zin van de op 18 mei 1999 tussen de Raad, Noorwegen en IJsland ondertekende overeenkomst inzake de wijze waarop deze twee landen worden betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis, aangezien het nieuwe element dat bij deze beschikking wordt ingevoerd betrekking heeft op de uitbreiding tot Bulgarije en Roemenië van de vereenvoudigde regeling van Beschikking nr. 896/2006/EG zonder dat de basisregels en de basisbeginselen worden gewijzigd.2007/0185 (COD)Voorstel voor eenBESCHIKKING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAADtot instelling van een vereenvoudigde regeling voor de controle van personen aan de buitengrenzen, gebaseerd op de eenzijdige erkenning door Bulgarije, de Tsjechische Republiek, Cyprus, Hongarije, Letland, Malta, Polen, Roemenië, Slovenië en Slowakije van bepaalde documenten als gelijkwaardig met hun nationale visa, met het oog op doorreis over hun grondgebiedHET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 62, punt 2,Gezien het voorstel van de Commissie[9],Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag,Overwegende hetgeen volgt:(1) Overeenkomstig artikel 4, lid 1, van de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Republiek Bulgarije en Roemenië en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond (hierna "de Toetredingsakte van 2005" genoemd) moeten Bulgarije en Roemenië die op 1 januari 2007 tot de Unie zijn toegetreden, de onderdanen van de derde landen die zijn opgenomen in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 539/2001 van de Raad van 15 maart 2001 tot vaststelling van de lijst van derde landen waarvan de onderdanen bij overschrijding van de buitengrenzen in het bezit moeten zijn van een visum en de lijst van derde landen waarvan de onderdanen van die plicht zijn vrijgesteld[10], aan een visumplicht onderwerpen.(2) Overeenkomstig artikel 4, lid 2, van de Toetredingsakte van 2005 zijn de bepalingen van het Schengenacquis over de voorwaarden en criteria voor het verlenen van eenvormige visa voor kort verblijf en de bepalingen over wederzijdse erkenning van visa en over de gelijkwaardigheid van verblijfstitels en visa in Bulgarije en Roemenië slechts toepasselijk op grond van een daartoe strekkend besluit van de Raad. Zij zijn echter verbindend voor deze lidstaten vanaf de datum van toetreding.(3) Om die reden moeten Bulgarije en Roemenië voor toegang tot of doorreis op hun grondgebied nationale visa verlenen aan onderdanen van derde landen die in het bezit zijn van een uniform visum, een visum voor verblijf van langere duur of een verblijfstitel, verleend door een lidstaat die het Schengenacquis volledig toepast, of van een soortgelijk document afgegeven door een lidstaat die het Schengenacquis nog niet volledig toepast.(4) Personen in het bezit van documenten die zijn verstrekt door lidstaten die het Schengenacquis volledig toepassen en van soortgelijke documenten die zijn verstrekt door lidstaten die het Schengenacquis nog niet volledig toepassen, vormen geen enkel risico voor Bulgarije en Roemenië, aangezien zij door andere lidstaten aan alle noodzakelijke controles zijn onderworpen. Om Bulgarije en Roemenië niet onnodig administratief te belasten, moeten de gemeenschappelijke regels die zijn ingevoerd bij Beschikking nr. 895/2006/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2006 tot instelling van een vereenvoudigde regeling voor de controle van personen aan de buitengrenzen, gebaseerd op de eenzijdige erkenning door de Tsjechische Republiek, Cyprus, Estland, Hongarije, Letland, Litouwen, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije van bepaalde documenten als gelijkwaardig met hun nationale visa, met het oog op doorreis over hun grondgebied[11] tot deze landen worden uitgebreid.(5) De nieuwe gemeenschappelijke regels bieden Bulgarije en Roemenië de mogelijkheid bepaalde documenten die zijn afgegeven door lidstaten die het Schengenacquis volledig toepassen, soortgelijke door hen afgegeven documenten en in de bijlage bij Beschikking nr. 895/2006/EG vermelde documenten die zijn afgegeven door lidstaten die in 2004 tot de Europese Unie zijn toegetreden, eenzijdig als gelijkwaardig met hun nationale visa te erkennen en om op basis van deze eenzijdige gelijkwaardigheid een vereenvoudigde regeling voor personencontroles aan de buitengrenzen in te stellen.(6) Aangezien de Tsjechische Republiek, Cyprus, Hongarije, Letland, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije de Commissie in kennis hebben gesteld van hun beslissing de bij Beschikking nr. 895/2006/EG ingestelde vereenvoudigde regeling toe te passen, moeten de nieuwe gemeenschappelijke regels deze lidstaten ook de mogelijkheid bieden door Bulgarije en Roemenië verleende visa en verblijfstitels voor doorreis over hun grondgebied als gelijkwaardig met hun nationale visa te erkennen.(7) De nieuwe gemeenschappelijk regeling moet tijdelijk van toepassing zijn tot op de datum die wordt bepaald in een besluit van de Raad, zoals bedoeld in artikel 3, lid 2, eerste alinea, van de Toetredingsakte van 2003 en artikel 4, lid 2, van de Toetredingsakte van 2005.(8) Documenten mogen alleen worden erkend met het oog op doorreis over het grondgebied van Bulgarije, de Tsjechische Republiek, Cyprus, Hongarije, Letland, Malta, Polen, Roemenië, Slovenië en Slowakije. De deelname aan de gemeenschappelijke regeling moet facultatief zijn, zonder dat aan de lidstaten extra verplichtingen worden opgelegd bovenop die welke zijn vastgelegd in de Toetredingsakte van 2003 en in de Toetredingsakte van 2005.(9) De gemeenschappelijke regels moeten van toepassing zijn op eenvormige visa voor kort verblijf, visa voor verblijf van langere duur en verblijfstitels die zijn verleend door lidstaten die het Schengenacquis volledig toepassen, op soortgelijke documenten die zijn verleend door lidstaten die het Schengenacquis nog niet volledig toepassen, alsook op eenvormige visa voor kort verblijf, visa voor verblijf van langere duur en verblijfstitels die zijn verleend door Bulgarije en Roemenië.(10) Aan de voorwaarden voor binnenkomst zoals bedoeld in artikel 5, lid 1, van Verordening (EG) nr. 562/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot vaststelling van een communautaire code betreffende de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode)[12] moet zijn voldaan, behalve aan die van artikel 5, lid 1, onder b), voor zover deze beschikking tot uitbreiding van de in Beschikking nr. 895/2006/EG vastgestelde gemeenschappelijke regels een regeling van eenzijdige erkenning door Bulgarije en Roemenië instelt waarbij bepaalde documenten die zijn afgegeven door lidstaten die het Schengenacquis volledig toepassen, soortgelijke documenten afgegeven door lidstaten die het Schengenacquis nog niet volledig toepassen, alsook visa voor kort verblijf, visa voor verblijf van langere duur en verblijfstitels die door Bulgarije en Roemenië zijn verstrekt als gelijkwaardig worden beschouwd met het oog op doorreis, en voor zover zij de Tsjechische Republiek, Cyprus, Hongarije, Letland, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije, die de bij Beschikking nr. 895/2006/EG ingestelde vereenvoudigde regeling toepassen, bovendien de mogelijkheid biedt soortgelijke documenten die door Bulgarije en Roemenië zijn verstrekt, te erkennen.(11) Daar de doelstelling van deze beschikking, namelijk het instellen van een regeling van eenzijdige erkenning die moet worden toegepast door de lidstaten die in 2004 en 2007 tot de Unie zijn toegetreden, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en derhalve vanwege de omvang en de gevolgen van de actie beter door de Gemeenschap kan worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde subsidiariteitsbeginsel, gaat deze beschikking niet verder dan wat nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken.(12) Deze beschikking houdt geen verdere ontwikkeling in van de bepalingen van het Schengenacquis in de zin van de overeenkomst die door de Raad van de Europese Unie en de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen is afgesloten inzake de wijze waarop deze twee staten worden betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis, aangezien ze alleen betrekking heeft op de lidstaten die in 2004 en 2007 tot de Europese Unie zijn toegetreden die het Schengenacquis nog niet volledig uitvoeren. Maar in het belang van de samenhang en goede werking van het systeem van Schengen, geldt deze beschikking ook voor visa en verblijfstitels die zijn afgegeven door derde landen die hun medewerking aan de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis verlenen en het Schengenacquis volledig uitvoeren, zoals IJsland en Noorwegen.(13) Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap gehechte Protocol betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland, nemen deze lidstaten geen deel aan de aanneming van deze beschikking.(14) Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap gehechte Protocol betreffende de positie van Denemarken, neemt Denemarken geen deel aan de aanneming van deze beschikking,HEBBEN DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:Artikel 1Bij deze beschikking wordt een vereenvoudigde regeling voor de controle van personen aan de buitengrenzen ingesteld, die:-  Bulgarije en Roemenië de mogelijkheid biedt om de documenten bedoeld in de artikelen 2 en 3, en die bedoeld in artikel 4 die door deze twee landen zijn afgegeven aan onderdanen van derde landen die krachtens Verordening (EG) nr. 539/2001 visumplichtig zijn, met het oog op doorreis eenzijdig als gelijkwaardig met hun nationale visa te erkennen;-  de Tsjechische Republiek, Cyprus, Hongarije, Letland, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije, die de Commissie in kennis hebben gesteld van hun beslissing de bij Beschikking nr. 895/2006/EG ingestelde vereenvoudigde regeling toe te passen, de mogelijkheid biedt om de documenten bedoeld in artikel 4 die door Bulgarije en Roemenië zijn afgegeven aan onderdanen van derde landen die krachtens Verordening (EG) nr. 539/2001 visumplichtig zijn, met het oog op doorreis eenzijdig als gelijkwaardig met hun nationale visa te erkennen.Artikel 21. Bulgarije en Roemenië mogen de volgende documenten die zijn afgegeven door de lidstaten die het Schengenacquis volledig toepassen, voor doorreis als gelijkwaardig met hun nationale visa beschouwen, ongeacht de nationaliteit van de houders:i) een “eenvormig visum” als bedoeld in artikel 10 van de Schengenuitvoeringsovereenkomst;ii) een “visum voor verblijf van langere duur” als bedoeld in artikel 18 van de Schengenuitvoeringsovereenkomst;iii) een “verblijfstitel” zoals opgenomen in bijlage IV bij de Gemeenschappelijke Visuminstructies.2. Wanneer Bulgarije en Roemenië beslissen om deze beschikking toe te passen, moeten zij alle in lid 1 bedoelde documenten erkennen, ongeacht welke staat het document heeft afgegeven.Artikel 3Wanneer Bulgarije en Roemenië beslissen artikel 2 toe te passen, mogen zij daarnaast ook de nationale visa voor kort verblijf, visa voor een verblijf van langere duur en verblijfstitels die zijn verleend door een of meer andere lidstaten die in 2004 tot de Unie zijn toegetreden en het Schengenacquis nog niet volledig toepassen, voor doorreis als gelijkwaardig met hun nationale visa erkennen.Documenten die zijn afgegeven door lidstaten die het Schengenacquis nog niet volledig toepassen en die kunnen worden erkend, zijn vermeld in de bijlage bij Beschikking nr. 895/2006/EG.Artikel 4Daarnaast mogen Bulgarije en Roemenië ook door hen afgegeven nationale visa voor kort verblijf, visa voor een verblijf van langere duur en verblijfstitels voor doorreis als gelijkwaardig met hun nationale visa erkennen.Door Bulgarije en Roemenië afgegeven documenten die overeenkomstig deze beschikking kunnen worden erkend, zijn in de bijlage vermeld.Artikel 5De Tsjechische Republiek, Cyprus, Hongarije, Letland, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije mogen ook in de bijlage bij deze beschikking vermelde Bulgaarse en Roemeense documenten voor doorreis erkennen.Artikel 6Bulgarije, de Tsjechische Republiek, Cyprus, Hongarije, Letland, Malta, Polen, Roemenië, Slovenië en Slowakije mogen documenten voor doorreis alleen als gelijkwaardig met hun nationale visa erkennen als de doorreis van de onderdaan van een derde land over hun grondgebied niet langer duurt dan vijf dagen.De in de artikelen 2, 3 en 4 bedoelde documenten moeten minstens geldig zijn voor de duur van de doorreis.Artikel 7Wanneer Bulgarije, de Tsjechische Republiek, Cyprus, Hongarije, Letland, Malta, Polen, Roemenië, Slovenië en Slowakije beslissen deze beschikking toe te passen, stellen zij de Commissie hiervan in kennis binnen 10 werkdagen na de datum van inwerkingtreding van deze beschikking. De Commissie publiceert de door deze lidstaten verstrekte informatie in het Publicatieblad van de Europese Unie.Artikel 8Deze beschikking treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.Zij is van toepassing tot de datum die bij het overeenkomstig artikel 4, lid 2, van de Toetredingsakte van 2005 vastgestelde besluit van de Raad wordt bepaald.Artikel 9Deze beschikking is gericht tot Bulgarije, de Tsjechische Republiek, Cyprus, Hongarije, Letland, Malta, Polen, Roemenië, Slovenië en Slowakije.Gedaan te Brussel, […]Voor het Europees Parlement Voor de RaadDe voorzitter De voorzitter[…]  BIJLAGELijst van door BULGARIJE afgegeven documenten- Visa1. Виза за летищен транзит (виза вид "А") – Transitvisum voor luchthavens (type „A”)2. Визи за транзитно преминаване (виза вид "B") - Doorreisvisum (type „B”)-  Еднократна транзитна виза – Doorreisvisum voor een enkele doorreis-  Двукратна транзитна виза – Doorreisvisum voor twee doorreizen-  Многократна транзитна виза – Meervoudig doorreisvisum3. Визи за краткосрочно пребиваване (виза вид "C") – Visum voor kort verblijf (type „C”)-  Еднократна входна виза – Visum voor eenmalige inreis-  Многократна входна виза – Meervoudig inreisvisum4. Виза за дългосрочно пребиваване (виза вид "D") – Visum voor verblijf van langere duur (type „D”)- Verblijfstitels1. Карта на продължително пребиваващ в Република България чужденец – Verblijfstitel voor verblijf van langere duur2. Карта на постоянно пребиваващ в Република България чужденец – Permanente verblijfstitel3. Карта на бежанец – Verblijfstitel voor vluchtelingen4. Удостоверение за пътуване зад граница на чужденец с хуманитарен статут – Verblijfstitel voor een onderdaan van een derde land aan wie door de Republiek Bulgarije een status van humanitaire bescherming is verleendLijst van door ROEMENIË afgegeven documenten- Visa-  viză de tranzit, identificată prin simbolul B (doorreisvisum, symbool B)-  viză de scurtă şedere, identificată prin simbolul C (visum voor kort verblijf, symbool C)-  viză de lungă şedere, identificată prin unul dintre următoarele simboluri, în funcţie de activitatea pe care urmează să o desfăşoare în România străinul căruia i-a fost acordată:i) desfăşurarea de activităţi economice, identificată prin simbolul D/AEii) desfăşurarea de activităţi economice, identificată prin simbolul D/APiii) desfăşurarea de activităţi economice, identificată prin simbolul D/ACiv) angajare în munca, identificată prin simbolul D/AMv) studii, identificată prin simbolul D/SDvi) reîntregirea familiei, identificată prin simbolul D/VFvii) intrarea în România a străinilor căsătoriţi cu cetăţeni români, identificată prin simbolul D/CRviii) activităţi religioase sau umanitare, identificată prin simbolul D/RUix) viză diplomatică şi viză de serviciu, identificată prin simbolul DSx) alte scopuri, identificată prin simbolul D/AS(visum voor verblijf van langere duur, dat een van de volgende symbolen draagt naar gelang van de activiteit die door de vreemdeling aan wie het visum wordt verstrekt in Roemenië zal worden uitgeoefend:i) economische activiteiten, symbool D/AEii) beroepsactiviteiten, symbool D/APiii) commerciële activiteiten, symbool D/ACiv) arbeid in loondienst, symbool D/AMv) studies, symbool D/SDvi) gezinshereniging, symbool D/VFvii) binnenkomst op Roemeens grondgebied van een vreemdeling die is gehuwd met een Roemeense onderdaan, symbool D/CRviii) religieuze of humanitaire activiteiten, symbool D/RUix) diplomatiek visum en dienstvisum, symbool DSx) andere redenen, symbool D/AS)- Verblijfstitels- Permis de şedere temporară (tijdelijke verblijfstitel)- Permis de şedere permanentă (permanente verblijfstitel)- Carte de rezidenţă - pentru străinii membri de familie ai cetăţenilor români (verblijfskaart – voor vreemdelingen die geen gezinsleden van Roemeense onderdanen zijn)- Carte de rezidenţă permanentă - pentru străinii membri de familie ai cetăţenilor români (permanente verblijfskaart – voor vreemdelingen die gezinsleden van Roemeense onderdanen zijn)2007/0186 (COD)Voorstel voor eenBESCHIKKING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAADtot wijziging van Beschikking nr. 896/2006/EG tot instelling van een vereenvoudigde regeling voor de controle van personen aan de buitengrenzen, gebaseerd op de eenzijdige erkenning door de lidstaten, met het oog op doorreis over hun grondgebied, van bepaalde door Zwitserland en Liechtenstein afgegeven verblijfstitelsHET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 62, punt 2, onder a),Gezien het voorstel van de Commissie[13],Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag,Overwegende hetgeen volgt:(1) Bij Beschikking nr. 896/2006/EG worden gemeenschappelijke regels vastgesteld inzake de eenzijdige erkenning door de lidstaten van bepaalde door Zwitserland en Liechtenstein afgegeven verblijfstitels, die een vereenvoudigde regeling mogelijk maken voor de controles aan de buitengrenzen van onderdanen van derde landen die in het bezit zijn van deze documenten.(2) Door de uitvoeringsprocedure van het Schengenacquis in twee fasen moeten de lidstaten die op 1 mei 2004 tot de Europese Unie zijn toegetreden, vanaf die datum nationale visa verlenen aan onderdanen van derde landen die een door Zwitserland of Liechtenstein afgegeven verblijfstitel bezitten en krachtens Verordening (EG) nr. 539/2001 van de Raad visumplichtig zijn. Deze verplichting betekende een extra administratieve last voor de consulaten van deze lidstaten in Zwitserland en Liechtenstein.(3) Het leek niet noodzakelijk om van deze categorie personen te eisen dat zij over een visum beschikken, aangezien zij voor de lidstaten een laag risico voor illegale immigratie vormen.(4) Aangezien dezelfde redenering geldt voor Bulgarije en Roemenië, moet de bij Beschikking nr. 896/2006/EG[14] ingestelde vereenvoudigde regeling worden uitgebreid tot Bulgarije en Roemenië.(5) Een dergelijke wijziging van Beschikking nr. 896/2006/EG moet Bulgarije en Roemenië, wanneer zij beslissen Beschikking nr. …./2007/EG toe te passen, de mogelijkheid bieden de door Zwitserland en Liechtenstein afgegeven verblijfstitels die zijn vermeld in de bijlage bij Beschikking nr. 896/2006/EG met het oog op doorreis eenzijdig als gelijkwaardig met hun nationale visa te erkennen.(6) De erkenning dient beperkt te zijn tot doorreis over het grondgebied van Bulgarije en Roemenië, zonder de mogelijkheid van deze twee lidstaten om visa voor een kort verblijf te verlenen, aan te tasten.(7) De mogelijkheid voor Bulgarije en Roemenië om deze beschikking niet toe te passen moet worden beperkt tot de overgangsperiode tot de door de Raad overeenkomstig artikel 4, lid 2, van de Toetredingsakte van 2005 vast te stellen datum.(8) Aan de voorwaarden voor binnenkomst zoals bedoeld in artikel 5, lid 1, van Verordening (EG) nr. 562/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot vaststelling van een communautaire code betreffende de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode)[15] moet zijn voldaan, behalve aan de voorwaarde van artikel 5, lid 1, onder b), voor zover deze beschikking een regeling instelt voor het gelijkstellen van door Bulgarije en Roemenië verleende doorreisvisa en bepaalde door Zwitserland en Liechtenstein afgegeven verblijfstitels.(9) Daar de doelstelling van het overwogen optreden rechtstreeks op het communautaire “acquis” inzake visa betrekking heeft en niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt, en derhalve wegens de omvang of de gevolgen van het optreden beter door de Gemeenschap kan worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze beschikking niet verder dan wat nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken.(10) Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap gehechte Protocol betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland, nemen deze lidstaten geen deel aan de aanneming van deze beschikking.(11) Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap gehechte Protocol betreffende de positie van Denemarken, neemt Denemarken geen deel aan de aanneming van deze beschikking; deze beschikking is bijgevolg niet bindend voor, noch van toepassing op Denemarken,HEBBEN DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:Artikel 1De volgende bepaling wordt als derde alinea toegevoegd aan artikel 2 van Beschikking nr. 896/2006/EG:"Wanneer Bulgarije en Roemenië beslissen Beschikking nr. …./2007/EG toe te passen, hebben zij de mogelijkheid de in de bijlage bij deze beschikking vermelde verblijfstitels eenzijdig als gelijkwaardig met hun nationale doorreisvisa te erkennen tot de door de Raad overeenkomstig artikel 4, lid 2, van de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Republiek Bulgarije en Roemenië en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond, vast te stellen datum."Artikel 2Wanneer Bulgarije en Roemenië beslissen om deze beschikking toe te passen, stellen zij de Commissie hiervan in kennis binnen 10 werkdagen na de datum van inwerkingtreding van deze beschikking. De Commissie publiceert de door Bulgarije en Roemenië verstrekte informatie in het Publicatieblad van de Europese Unie.Artikel 3Deze beschikking treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie .Artikel 4Deze beschikking is gericht tot de Bulgarije en Roemenië.Gedaan te Brussel, […]Voor het Europees Parlement Voor de RaadDe voorzitter De voorzitter[…] [1] PB L 81 van 21.3.2001, blz. 1, laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1932/2006 (PB L 405 van 30.12.2006, blz. 23).[2] PB L 167 van 20.6.2006, blz. 1.[3] PB L 167 van 20.6.2006, blz. 8.[4] De in 2004 tot de Europese Unie toegetreden lidstaten dienden de Commissie uiterlijk op 1 augustus 2006 in kennis te stellen van hun beslissing de gemeenschappelijke regels toe te passen.[5] PB C 251 van 17.10.2006, blz. 20.[6] Verordening (EG) nr. 562/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot vaststelling van een communautaire code betreffende de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode), PB L 105 van 13.4.2006, blz. 1.[7] PB L 176 van 10.7.1999, blz. 35.[8] Document 13054/04 van de Raad.[9] PB C […] van […], blz. […].[10] PB L 81 van 21.3.2001. Verordening als laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1932/2006 (PB L 405 van 30.12.2006, blz 23).[11] PB L 167 van 20.6.2006, blz. 1.[12] PB L 105 van 13.4.2006, blz.1.[13] PB C […] van […], blz. […].[14] PB L 167 van 20.6.2006.[15] PB L 105 van 13.4.2006, blz.1.


title: Voorstel voor een besluit van de Raad betreffende de ondertekening van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Koninkrijk Denemarken houdende uitbreiding tot Denemarken van de bepalingen van Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken # Voorstel voor een besluit van de Raad betreffende de sluiting van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Koninkrijk Denemarken houdende uitbreiding tot Denemarken van de bepalingen van Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken

text:
Belangrijke juridische mededeling

|

52005PC0145(01)

Voorstel voor een besluit van de Raad betreffende de ondertekening van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Koninkrijk Denemarken houdende uitbreiding tot Denemarken van de bepalingen van Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken  /* COM/2005/0145 def. */

	[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |Brussel, 15.4.2005COM(2005) 145 definitief2005/0055 (CNS)Voorstel voor eenBESLUIT VAN DE RAADbetreffende de ondertekening van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Koninkrijk Denemarken houdende uitbreiding tot Denemarken van de bepalingen van Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszakenVoorstel voor eenBESLUIT VAN DE RAADbetreffende de sluiting van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Koninkrijk Denemarken houdende uitbreiding tot Denemarken van de bepalingen van Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken(door de Commissie ingediend)TOELICHTING1. Politiek en juridisch kaderOvereenkomstig de artikelen 1 en 2 van het aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap gehechte Protocol betreffende de positie van Denemarken, neemt Denemarken niet deel aan titel IV van het Verdrag. Bijgevolg zijn de communautaire instrumenten op het gebied van onder meer de justitiële samenwerking in burgerlijke zaken niet bindend voor, noch van toepassing in Denemarken.Een van deze communautaire instrumenten is Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken. Deze verordening is in de plaats gekomen van het verdrag van Brussel van 1968, waarbij Denemarken partij is. Zij bevat herziene en gemoderniseerde bepalingen van het verdrag van Brussel en is van toepassing in alle lidstaten, met uitzondering van Denemarken; het Verenigd Koninkrijk en Ierland hebben hun ‘opt in-recht’ uitgeoefend.Het feit dat Verordening (EG) nr. 44/2001 in Denemarken niet van toepassing is, leidt tot een zeer onbevredigende rechtssituatie: niet alleen blijft Denemarken de oude bepalingen van het verdrag van Brussel toepassen, maar ook alle andere lidstaten moeten bij de erkenning en tenuitvoerlegging van Deense beslissingen deze bepalingen toepassen, d.w.z. een geheel van bepalingen die verschillen van de bepalingen die zij in hun onderlinge betrekkingen gebruiken. Dit is een stap achteruit aangezien de bepalingen van het verdrag van Brussel vóór de inwerkingtreding van Verordening (EG) nr. 44/2001 in alle lidstaten uniform werden toegepast. Bijgevolg brengt de huidige situatie de eenvormigheid en rechtszekerheid van de communautaire bepalingen in het gedrang.Denemarken heeft reeds herhaaldelijk te kennen gegeven dat het aan de nieuwe regeling wil deelnemen. Na grondige besprekingen was de Commissie bereid met Denemarken te onderhandelen over parallelle overeenkomsten, mits aan de volgende voorwaarden werd voldaan: een dergelijke oplossing moet uitzonderlijk zijn en slechts gedurende een overgangsperiode van toepassing zijn, de deelname van Denemarken aan de communautaire regeling moet ten volle in het belang van de Gemeenschap en haar burgers zijn, en aan Denemarken moeten dezelfde verplichtingen worden opgelegd als aan alle lidstaten, zodat bepalingen met dezelfde inhoud worden toegepast in Denemarken en in de overige lidstaten.Gelet op de hierboven beschreven situatie was de Commissie van mening dat het in het belang van de Gemeenschap was de bepalingen van Verordening (EG) nr. 44/2001 en van Verordening (EG) nr. 1348/2000 van de Raad inzake de betekening en de kennisgeving in de lidstaten van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken in burgerlijke of in handelszaken, die nauw samenhangt met Verordening (EG) nr. 44/2001, tot Denemarken uit te breiden. De overeenkomst houdende uitbreiding van de bepalingen van Verordening (EG) nr. 1348/2000 tot Denemarken is het voorwerp van een afzonderlijk besluit van de Raad.Op 28 juni 2002 presenteerde de Commissie een aanbeveling voor een besluit van de Raad houdende machtiging van de Commissie tot het openen van onderhandelingen met het oog op de sluiting van twee overeenkomsten tussen de Europese Gemeenschap en Denemarken, waarbij zowel Verordening (EG) nr. 44/2001 als Verordening (EG) nr. 1348/2000 tot Denemarken zou worden uitgebreid.Op 8 mei 2003 besloot de Raad de Commissie bij wijze van uitzondering te machtigen over een overeenkomst met Denemarken te onderhandelen teneinde de bepalingen van de Verordeningen (EG) nr. 44/2001 en (EG) nr. 1348/2000 uit hoofde van het internationale recht toe te passen op Denemarken.2. Resultaten van de onderhandelingenDe Commissie onderhandelde overeenkomstig de onderhandelingsrichtsnoeren van de Raad over de parallelle overeenkomst houdende uitbreiding tot Denemarken van de bepalingen van Verordening (EG) nr. 44/2001 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, waarbij zij er nauwlettend op toezag dat de rechten en verplichtingen van Denemarken uit hoofde van deze overeenkomst overeenstemmen met de rechten en verplichtingen van de overige lidstaten.Bijgevolg bevat de parallelle overeenkomst onder meer de volgende bepalingen:-  passende voorschriften over de rol van het Hof van Justitie, om te zorgen voor de eenvormige uitlegging van het krachtens de parallelle overeenkomst, tussen Denemarken en de overige lidstaten toegepaste instrument;-  een mechanisme dat Denemarken in staat stelt latere wijzigingen door de Raad van het basisinstrument en latere op grond van artikel 202 van het EG-Verdrag vastgestelde uitvoeringsmaatregelen over te nemen;-  een clausule waarin wordt bepaald dat de overeenkomst als beëindigd wordt beschouwd indien Denemarken dergelijke latere wijzigingen en uitvoeringsmaatregelen weigert over te nemen;-  voorschriften over de verplichtingen van Denemarken bij onderhandelingen met derde landen over overeenkomsten betreffende kwesties die onder de parallelle overeenkomst vallen;-  de mogelijkheid om de parallelle overeenkomst op te zeggen door de andere overeenkomstsluitende partij hiervan in kennis te stellen.3. ConclusiesGelet op de positieve resultaten van de onderhandelingen beveelt de Commissie de Raad aan de volgende twee besluiten vast te stellen:Ten eerste een besluit betreffende de ondertekening van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Koninkrijk Denemarken houdende uitbreiding tot Denemarken van de bepalingen van Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken.Ten tweede een besluit betreffende de sluiting van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Koninkrijk Denemarken houdende uitbreiding tot Denemarken van de bepalingen van Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken.Voorstel voor eenBESLUIT VAN DE RAADbetreffende de ondertekening van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Koninkrijk Denemarken houdende uitbreiding tot Denemarken van de bepalingen van Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszakenDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 61, onder c), juncto artikel 300, lid 2, eerste alinea,Gezien het voorstel van de Commissie[1],Overwegende hetgeen volgt:(1) Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap gehechte Protocol betreffende de positie van Denemarken, zijn de bepalingen van Verordening (EG) nr. 44/2001[2] niet verbindend voor, noch van toepassing in Denemarken.(2) Bij besluit van 8 mei 2003 heeft de Raad de Commissie gemachtigd te onderhandelen over een overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Koninkrijk Denemarken houdende uitbreiding tot Denemarken van de bepalingen van de bovengenoemde verordening.(3) De Commissie heeft namens de Gemeenschap met het Koninkrijk Denemarken onderhandeld over zo’n overeenkomst.(4) Overeenkomstig artikel 3 van het aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap gehechte Protocol betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland, nemen het Verenigd Koninkrijk en Ierland deel aan de aanneming en de toepassing van dit besluit.(5) Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het bovengenoemde protocol betreffende de positie van Denemarken, neemt Denemarken niet deel aan de aanneming en de toepassing van dit besluit.(6) De overeenkomst, die op 17 januari 2005 te Brussel is geparafeerd, dient te worden ondertekend,BESLUIT:Enig artikelOnder voorbehoud van eventuele sluiting ervan, wordt de voorzitter van de Raad gemachtigd de persoon/personen aan te wijzen die bevoegd is/zijn om namens de Europese Gemeenschap de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Koninkrijk Denemarken houdende uitbreiding tot Denemarken van de bepalingen van Verordening (EG) nr. 44/2001 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken te ondertekenen.Gedaan te Brussel,Voor de RaadDe voorzitter2005/0055 (CNS)Voorstel voor eenBESLUIT VAN DE RAADbetreffende de sluiting van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Koninkrijk Denemarken houdende uitbreiding tot Denemarken van de bepalingen van Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszakenDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 61, onder c), juncto artikel 300, lid 2, eerste alinea, en artikel 300, lid 3, eerste alinea,Gezien het voorstel van de Commissie[3],Gezien het advies van het Europees Parlement[4],Overwegende hetgeen volgt:(1) Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap gehechte Protocol betreffende de positie van Denemarken, zijn de bepalingen van Verordening (EG) nr. 44/2001[5] niet verbindend voor, noch van toepassing in Denemarken.(2) De Commissie heeft onderhandeld over een overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Koninkrijk Denemarken houdende uitbreiding tot Denemarken van de bepalingen van de bovengenoemde verordening.(3) Deze overeenkomst is, behoudens eventuele sluiting ervan op een later tijdstip, op ………2005 namens de Europese Gemeenschap ondertekend overeenkomstig Besluit ...../...../EG van de Raad van [..........].(4) Overeenkomstig artikel 3 van het aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap gehechte Protocol betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland, nemen het Verenigd Koninkrijk en Ierland deel aan de aanneming en de toepassing van dit besluit.(5) Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het bovengenoemde protocol betreffende de positie van Denemarken, neemt Denemarken niet deel aan de aanneming en de toepassing van dit besluit.(6) Deze overeenkomst dient te worden goedgekeurd,BESLUIT:Artikel 1De Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Koninkrijk Denemarken houdende uitbreiding tot Denemarken van de bepalingen van Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken wordt namens de Gemeenschap goedgekeurd.De tekst van de overeenkomst is aan dit besluit gehecht.Artikel 2De voorzitter van de Raad wordt gemachtigd de persoon aan te wijzen die bevoegd is om de in artikel 12, lid 2, van de overeenkomst bedoelde kennisgeving te verrichten.Gedaan te Brussel,Voor de RaadDe voorzitter BIJLAGEOVEREENKOMSTtussen de Europese Gemeenschap enhet Koninkrijk Denemarkenbetreffendede rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerleggingvan beslissingen in burgerlijke en handelszakenDE EUROPESE GEMEENSCHAP,hierna "de Gemeenschap" genoemd, enerzijds, enHET KONINKRIJK DENEMARKEN,hierna "Denemarken" genoemd, anderzijds,1. GELEID DOOR DE WENS de eenvormigheid van de regels inzake jurisdictiegeschillen in burgerlijke en handelszaken mogelijk te maken alsook de vereenvoudiging van de formaliteiten met het oog op een snelle en eenvoudige erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen binnen de Gemeenschap,2. OVERWEGENDE dat de lidstaten op 27 september 1968 op grond van artikel 293, vierde streepje, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap zijn overgegaan tot sluiting van het Verdrag van Brussel betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken[6], zoals gewijzigd bij de verdragen inzake de toetreding van nieuwe lidstaten tot dit verdrag ("het verdrag van Brussel"). Op 16 september 1988 hebben de lidstaten en de EVA-staten het Verdrag van Lugano betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken[7] gesloten, dat een nevenverdrag is van het verdrag van Brussel van 1968,3. OVERWEGENDE dat de essentiële gedeelten van het verdrag van Brussel zijn overgenomen in Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken[8] (“de verordening Brussel I”),4. ONDER VERWIJZING naar het aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap gehechte Protocol betreffende de positie van Denemarken ("het protocol betreffende de positie van Denemarken"), uit hoofde waarvan de verordening Brussel I niet bindend is voor, noch van toepassing is in Denemarken,5. DE NADRUK LEGGEND op het feit dat een oplossing moet worden gevonden voor de onbevredigende rechtssituatie die het gevolg is van de verschillen tussen de toepasselijke regels betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen binnen de Gemeenschap,6. GELEID DOOR DE WENS de bepalingen van de verordening Brussel I, de latere wijzigingen en de maatregelen ter uitvoering ervan uit hoofde van het internationale recht toe te passen op de betrekkingen tussen de Gemeenschap en Denemarken, dat als lidstaat een bijzondere positie inneemt wat titel IV van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap betreft,7. DE NADRUK LEGGEND op het feit dat de continuïteit tussen het verdrag van Brussel en deze overeenkomst moet worden gewaarborgd en dat de overgangsbepalingen van de verordening Brussel I ook van toepassing moeten zijn in het kader van deze overeenkomst. Deze continuïteit moet ook gelden voor de uitlegging van het verdrag van Brussel door het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, en voor het protocol van 1971[9], dat ook van toepassing moet blijven op de zaken die op de datum van inwerkingtreding van deze overeenkomst reeds aanhangig zijn,8. DE NADRUK LEGGEND op het feit dat het verdrag van Brussel ook van toepassing blijft op de grondgebieden van de lidstaten die onder de territoriale werkingssfeer van dat verdrag vallen en die van deze overeenkomst zijn uitgesloten,9. DE NADRUK LEGGEND op het belang van een passende coördinatie tussen de Gemeenschap en Denemarken bij het onderhandelen over en het sluiten van internationale overeenkomsten die de werkingssfeer van de verordening Brussel I kunnen beïnvloeden of wijzigen,10. DE NADRUK LEGGEND op het feit dat Denemarken zich moet beijveren om toe te treden tot door de Gemeenschap gesloten internationale overeenkomsten wanneer de deelneming van Denemarken aan dergelijke overeenkomsten relevant is voor de coherente toepassing van de verordening Brussel I en deze overeenkomst,11. VASTSTELLEND dat het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen bevoegd zou moeten zijn om de eenvormige toepassing en uitlegging van deze overeenkomst, inclusief de bepalingen van de verordening Brussel I en de uitvoeringsmaatregelen van de Gemeenschap die deel uitmaken van deze overeenkomst, te waarborgen,12. ONDER VERWIJZING naar de bevoegdheid die krachtens artikel 68, lid 1, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap aan het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is verleend om uitspraak te doen over prejudiciële vragen in verband met de geldigheid en de uitlegging van op titel IV van het Verdrag gebaseerde handelingen van de instellingen van de Gemeenschap, inclusief de geldigheid en de uitlegging van deze overeenkomst, en naar de omstandigheid dat deze bepaling, zoals volgt uit het protocol betreffende de positie van Denemarken, niet bindend is voor, noch van toepassing is in Denemarken,13. OVERWEGENDE dat het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen onder dezelfde voorwaarden bevoegd moet zijn om prejudiciële beslissingen te geven met betrekking tot vragen over de geldigheid en de uitlegging van deze overeenkomst die door een Deense rechterlijke instantie worden opgeworpen, en dat Deense rechterlijke instanties bijgevolg onder dezelfde voorwaarden als de rechterlijke instanties van andere lidstaten moeten verzoeken om prejudiciële beslissingen over de uitlegging van de verordening Brussel I en de maatregelen ter uitvoering ervan,14. ONDER VERWIJZING naar de bepaling dat de Raad van de Europese Unie, de Europese Commissie en de lidstaten het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen krachtens artikel 68, lid 3, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap kunnen verzoeken een uitspraak te doen over de uitlegging van op titel IV van het Verdrag gebaseerde handelingen van de instellingen van de Gemeenschap, inclusief de uitlegging van deze overeenkomst, en naar de omstandigheid dat deze bepaling, zoals volgt uit het protocol betreffende de positie van Denemarken, niet bindend is voor, noch van toepassing is in Denemarken,15. OVERWEGENDE dat Denemarken onder dezelfde voorwaarden als andere lidstaten met betrekking tot de verordening Brussel I en de maatregelen ter uitvoering ervan de mogelijkheid moet worden verleend om het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen te verzoeken uitspraak te doen over vragen in verband met de uitlegging van deze overeenkomst,16. DE NADRUK LEGGEND op het feit dat de rechterlijke instanties in Denemarken krachtens het Deense recht bij de uitlegging van deze overeenkomst, inclusief de bepalingen van de verordening Brussel I en de uitvoeringsmaatregelen van de Gemeenschap die deel uitmaken van deze overeenkomst, rekening moeten houden met de jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen en van de rechterlijke instanties van de lidstaten van de Europese Gemeenschappen aangaande de bepalingen van het verdrag van Brussel, de verordening Brussel I en de uitvoeringsmaatregelen van de Gemeenschap,17. OVERWEGENDE dat het mogelijk moet zijn om op grond van de bepalingen van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap die de procedure voor het Hof beheersen, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen te verzoeken uitspraak te doen over vragen betreffende de nakoming van de verplichtingen uit hoofde van deze overeenkomst,18. OVERWEGENDE dat deze overeenkomst krachtens artikel 300, lid 7, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap verbindend is voor de lidstaten; dat het derhalve wenselijk is dat Denemarken zich – indien een lidstaat deze overeenkomst niet nakomt - kan wenden tot de Commissie in haar hoedanigheid van hoedster van het Verdrag,ZIJN HET VOLGENDE OVEREENGEKOMEN:ARTIKEL 1Doel1. Deze overeenkomst heeft ten doel de bepalingen van Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken ("de verordening Brussel I") en de maatregelen ter uitvoering ervan op de betrekkingen tussen de Gemeenschap en Denemarken toe te passen overeenkomstig artikel 2, lid 1.2. Het is het doel van de overeenkomstsluitende partijen om in alle lidstaten te komen tot een eenvormige toepassing en uitlegging van de bepalingen van de verordening Brussel I en de maatregelen ter uitvoering ervan.3. Het bepaalde in artikel 3, lid 1, artikel 4, lid 1, en artikel 5, lid 1, van deze overeenkomst vloeit voort uit het protocol betreffende de positie van Denemarken.ARTIKEL 2De rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken1. De bepalingen van de verordening Brussel I, die aan deze overeenkomst is gehecht en er deel van uitmaakt, en de krachtens artikel 74, lid 2, van de verordening vastgestelde maatregelen ter uitvoering ervan die - wat de na de inwerkingtreding van deze overeenkomst vastgestelde uitvoeringsmaatregelen betreft - door Denemarken ten uitvoer worden gelegd zoals bedoeld in artikel 4 van deze overeenkomst, alsmede de krachtens artikel 74, lid 1, van de verordening vastgestelde maatregelen zijn uit hoofde van het internationale recht van toepassing op de betrekkingen tussen de Gemeenschap en Denemarken.2. In het kader van deze overeenkomst wordt de toepassing van de bepalingen van deze verordening echter als volgt gewijzigd:1.  artikel 1, lid 3, is niet van toepassing;2.  aan artikel 50 wordt het volgende lid toegevoegd (als lid 2):”2. De verzoeker die tenuitvoerlegging van een in Denemarken door een administratieve autoriteit gegeven beslissing inzake onderhoudsverplichtingen vraagt, kan in de aangezochte staat een beroep doen op het in lid 1 bedoelde voorrecht, indien hij een door het Deense ministerie van Justitie afgegeven verklaring overlegt ten bewijze van het feit dat hij voldoet aan de economische voorwaarden om hem geheel of gedeeltelijk voor rechtsbijstand of vrijstelling van kosten en uitgaven in aanmerking te doen komen.”;3.  aan artikel 62 wordt het volgende lid toegevoegd (als lid 2):”2. Ten aanzien van onderhoudsverplichtingen worden onder de term 'gerecht' ook de Deense administratieve autoriteiten verstaan.”;4.  artikel 64 is van toepassing op in Denemarken, Griekenland en Portugal geregistreerde zeeschepen;5.  de datum van inwerkingtreding van deze overeenkomst is van toepassing in plaats van de datum van inwerkingtreding van de verordening, zoals bedoeld in artikel 70, lid 2, en de artikelen 72 en 76 ervan;6.  de overgangsbepalingen van deze overeenkomst zijn van toepassing in plaats van artikel 66 van de verordening;7.  in bijlage I wordt het volgende toegevoegd: ”in Denemarken: artikel 246, leden 2 en 3, van de ‘lov om rettens pleje’ (Wet op de burgerlijke rechtsvordering).”;8.  in bijlage II wordt het volgende toegevoegd: ”in Denemarken, de ‘byret’.”;9.  in bijlage III wordt het volgende toegevoegd: ”in Denemarken, de ‘landsret’.”;10.  in bijlage IV wordt het volgende toegevoegd: ”in Denemarken, met machtiging van de ‘Procesbevillingsnævnet’, beroep bij de ‘Højesteret’.”.ARTIKEL 3Wijzigingen van de verordening Brussel I1. Denemarken neemt niet deel aan de aanneming van wijzigingen van de verordening Brussel I en deze wijzigingen zijn niet bindend voor, noch van toepassing in Denemarken.2. Wanneer wijzigingen van de verordening worden aangenomen, stelt Denemarken de Commissie in kennis van zijn besluit om de inhoud van deze wijzigingen al dan niet ten uitvoer te leggen. Deze kennisgeving geschiedt op het ogenblik van de aanneming van de wijzigingen of binnen 30 dagen daarna.3. Indien Denemarken besluit de inhoud van de wijzigingen ten uitvoer te leggen, wordt in de kennisgeving vermeld of de tenuitvoerlegging administratief kan plaatsvinden dan wel of deze door het parlement moet worden goedgekeurd.4. Indien in de kennisgeving is vermeld dat de tenuitvoerlegging administratief kan plaatsvinden, wordt in de kennisgeving bovendien verklaard dat alle vereiste administratieve maatregelen in werking treden op de datum van inwerkingtreding van de wijzigingen van de verordening of in werking zijn getreden op de datum van de kennisgeving, naar gelang welke datum de laatste is.5. Indien in de kennisgeving is vermeld dat voor de tenuitvoerlegging in Denemarken de goedkeuring van het parlement vereist is, gelden de volgende regels:11.  wetgevende maatregelen in Denemarken treden in werking op de datum van inwerkingtreding van de wijzigingen van de verordening of binnen zes maanden na de kennisgeving, naar gelang welke datum de laatste is;12.  Denemarken stelt de Commissie in kennis van de datum waarop de wetgevende uitvoeringsmaatregelen in werking treden.6. Een kennisgeving van Denemarken dat de inhoud van de wijzigingen in Denemarken ten uitvoer is gelegd (zie leden 4 en 5), schept tussen Denemarken en de Gemeenschap wederzijdse verplichtingen uit hoofde van het internationale recht. De wijzigingen van de verordening vormen dan wijzigingen van deze overeenkomst en worden geacht aan deze overeenkomst te zijn gehecht.7. Indien:13.  Denemarken kennis geeft van zijn besluit de inhoud van de wijzigingen niet ten uitvoer te leggen, of14.  Denemarken geen kennisgeving doet binnen de in lid 2 vastgestelde termijn van 30 dagen, of15.  wetgevende maatregelen in Denemarken niet in werking treden binnen de in lid 5 vastgestelde termijnenwordt deze overeenkomst als beëindigd beschouwd, tenzij de partijen anders besluiten binnen een termijn van 90 dagen of wanneer, in de onder c) bedoelde situatie, binnen dezelfde termijn in Denemarken wetgevende maatregelen in werking treden. De overeenkomst eindigt 3 maanden na afloop van de termijn van 90 dagen.8. Rechtsvorderingen die zijn ingesteld en authentieke akten die zijn verleden vóór de in lid 7 bedoelde datum van beëindiging van de overeenkomst worden hierdoor niet beïnvloed.ARTIKEL 4Uitvoeringsmaatregelen1. Denemarken neemt niet deel aan de aanneming van adviezen door het in artikel 75 van de verordening Brussel I bedoelde comité. Krachtens artikel 74, lid 2, vastgestelde uitvoeringsmaatregelen zijn niet bindend voor, noch van toepassing in Denemarken.2. Wanneer krachtens artikel 74, lid 2, van de verordening uitvoeringsmaatregelen zijn vastgesteld, worden die ter kennis van Denemarken gebracht. Denemarken stelt de Commissie in kennis van zijn besluit om de inhoud van de uitvoeringsmaatregelen al dan niet ten uitvoer te leggen. De kennisgeving geschiedt na ontvangst van de uitvoeringsmaatregelen of binnen 30 dagen daarna.3. In de kennisgeving wordt verklaard dat alle vereiste administratieve maatregelen in Denemarken in werking treden op de datum van inwerkingtreding van de uitvoeringsmaatregelen, of in werking zijn getreden op de datum van de kennisgeving, naar gelang welke datum de laatste is.4. Een kennisgeving van Denemarken dat de inhoud van de uitvoeringsmaatregelen in Denemarken ten uitvoer is gelegd, schept tussen Denemarken en de Gemeenschap wederzijdse verplichtingen uit hoofde van het internationale recht. De uitvoeringsmaatregelen maken dan deel uit van deze overeenkomst.5. Indien:16.  Denemarken kennis geeft van zijn besluit de uitvoeringsmaatregelen niet ten uitvoer te leggen, of17.  Denemarken geen kennisgeving doet binnen de in lid 2 vastgestelde termijn van 30 dagenwordt deze overeenkomst als beëindigd beschouwd, tenzij de partijen anders beslissen binnen een termijn van 90 dagen. De overeenkomst eindigt 3 maanden na afloop van de termijn van 90 dagen.6. Rechtsvorderingen die zijn ingesteld en authentieke akten die zijn verleden vóór de in lid 5 bedoelde datum van beëindiging van de overeenkomst worden hierdoor niet beïnvloed.7. Indien in uitzonderlijke gevallen voor de tenuitvoerlegging in Denemarken de goedkeuring van het parlement vereist is, wordt dat vermeld in de in lid 2 bedoelde kennisgeving van Denemarken, en zijn de bepalingen van artikel 3, leden 5 tot en met 8, van toepassing.8. Denemarken stelt de Commissie in kennis van de teksten tot wijziging van de in artikel 2, lid 2, onder f) tot en met i), van deze overeenkomst bedoelde gegevens. De Commissie past artikel 2, lid 2, onder f) tot en met i), dienovereenkomstig aan.ARTIKEL 5Internationale overeenkomsten die gevolgen hebben voor de overeenkomst1. Door de Gemeenschap op basis van de bepalingen van de verordening Brussel I gesloten internationale overeenkomsten zijn niet bindend voor, noch van toepassing in Denemarken.2. Denemarken sluit geen internationale overeenkomsten die de werkingssfeer van de aan deze overeenkomst gehechte verordening Brussel I kunnen beïnvloeden of wijzigen, tenzij dit gebeurt met de instemming van de Gemeenschap en er afdoende maatregelen zijn genomen met betrekking tot de wijze waarop deze overeenkomst zich verhoudt tot de betrokken internationale overeenkomst.3. Bij onderhandelingen over internationale overeenkomsten die de werkingssfeer van de aan deze overeenkomst gehechte verordening Brussel I kunnen beïnvloeden of wijzigen, coördineert Denemarken zijn standpunt met de Gemeenschap en onthoudt het zich van acties die de binnen zijn bevoegdheidsgebied vallende doelstellingen van een standpunt van de Gemeenschap in gevaar brengen.ARTIKEL 6Bevoegdheid van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen in verband met de uitlegging van de overeenkomst1. Indien een vraag in verband met de geldigheid of de uitlegging van deze overeenkomst wordt opgeworpen in een zaak die aanhangig is bij een Deense rechterlijke instantie, verzoekt die rechterlijke instantie het Hof van Justitie over deze vraag een uitspraak te doen wanneer een rechterlijke instantie van een andere lidstaat van de Europese Unie dat onder dezelfde omstandigheden moet doen in verband met de verordening Brussel I en de in artikel 2, lid 1, bedoelde maatregelen ter uitvoering ervan.2. Krachtens het Deense recht moeten de rechterlijke instanties in Denemarken bij de uitlegging van deze overeenkomst rekening houden met de jurisprudentie van het Hof van Justitie in verband met de bepalingen van het verdrag van Brussel, de verordening Brussel I en de uitvoeringsmaatregelen van de Gemeenschap.3. Denemarken kan, zoals de Raad, de Commissie en elke lidstaat, het Hof van Justitie verzoeken een uitspraak te doen over de uitlegging van deze overeenkomst. De door het Hof van Justitie in antwoord op een dergelijk verzoek gegeven uitspraak heeft geen gevolgen voor de beslissingen van de rechterlijke instanties van de lidstaten die kracht van gewijsde hebben.4. Denemarken heeft het recht opmerkingen bij het Hof van Justitie in te dienen wanneer een rechterlijke instantie van een lidstaat heeft verzocht om een prejudiciële beslissing betreffende de uitlegging van een van de in artikel 2, lid 1, bedoelde bepalingen.5. Het Protocol betreffende het statuut van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen en het Reglement voor de procesvoering van het Hof zijn van toepassing.6. Indien de bepalingen van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap over de uitspraken van het Hof van Justitie worden gewijzigd en dit gevolgen heeft voor uitspraken in verband met de verordening Brussel I, kan Denemarken de Commissie in kennis stellen van zijn besluit om de wijzigingen niet toe te passen wat deze overeenkomst betreft. De kennisgeving geschiedt op het tijdstip van de inwerkingtreding van de wijzigingen of binnen 60 dagen daarna.In dat geval wordt de overeenkomst als beëindigd beschouwd. De overeenkomst eindigt 3 maanden na de kennisgeving.7. Rechtsvorderingen die zijn ingesteld en authentieke akten die zijn verleden vóór de in lid 6 bedoelde datum van beëindiging van de overeenkomst worden hierdoor niet beïnvloed.ARTIKEL 7Bevoegdheid van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen in verband met de naleving van de overeenkomst1. De Commissie kan bij het Hof van Justitie beroep instellen tegen Denemarken wegens niet-nakoming van een van de verplichtingen uit hoofde van deze overeenkomst.2. Denemarken kan bij de Commissie een klacht indienen wegens niet-nakoming door een lidstaat van de verplichtingen uit hoofde van deze overeenkomst.3. De bepalingen van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap die de procedure voor het Hof van Justitie beheersen alsmede het Protocol betreffende het statuut van het Hof van Justitie en het Reglement voor de procesvoering van het Hof zijn van toepassing.ARTIKEL 8Territoriale toepassing1. Deze overeenkomst is van toepassing op de gebieden die worden genoemd in artikel 299 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap.2. Indien de Gemeenschap besluit de toepassing van de verordening Brussel I uit te breiden tot de gebieden die momenteel door het verdrag van Brussel worden bestreken, werken de Gemeenschap en Denemarken samen om ervoor te zorgen dat een dergelijke toepassing ook tot Denemarken wordt uitgebreid.ARTIKEL 9Overgangsbepalingen1. Deze overeenkomst is slechts van toepassing op rechtsvorderingen die worden ingesteld en authentieke akten die worden verleden na de inwerkingtreding ervan.2. Indien de rechtsvordering in de lidstaat van herkomst is ingesteld vóór de inwerkingtreding van deze overeenkomst worden beslissingen die na die datum zijn gegeven evenwel erkend en ten uitvoer gelegd overeenkomstig deze overeenkomst,18.  indien de rechtsvordering in de lidstaat van herkomst is ingesteld nadat het verdrag van Brussel of het verdrag van Lugano in zowel de lidstaat van herkomst als de aangezochte lidstaat in werking is getreden;19.  in alle overige gevallen, indien de toegepaste bevoegdheidsregels overeenkomen met hetzij de regels van deze overeenkomst, hetzij met de regels van een verdrag dat tussen de lidstaat van herkomst en de aangezochte lidstaat van kracht was toen de rechtsvordering werd ingesteld.ARTIKEL 10Verhouding tot de verordening Brussel I1. Deze overeenkomst laat de toepassing van de verordening Brussel I door andere lidstaten van de Gemeenschap dan Denemarken onverlet.2. Deze overeenkomst is echter in elk geval van toepassing:20.  ten aanzien van de rechterlijke bevoegdheid, indien de verweerder zijn woonplaats heeft in Denemarken, of indien artikel 22 of 23 van de verordening, die overeenkomstig artikel 2 van deze overeenkomst van toepassing zijn op de betrekkingen tussen de Gemeenschap en Denemarken, de rechterlijke instanties van Denemarken bevoegdheid verleent;21.  ten aanzien van de aanhangigheid of de samenhang zoals bedoeld in de artikelen 27 en 28 van de verordening Brussel I, die overeenkomstig artikel 2 van deze overeenkomst van toepassing zijn op de betrekkingen tussen de Gemeenschap en Denemarken, indien rechtsvorderingen zijn ingesteld in een andere lidstaat dan Denemarken en in Denemarken;22.  ten aanzien van de erkenning en de tenuitvoerlegging, indien Denemarken de staat van herkomst of de aangezochte staat is.ARTIKEL 11Beëindiging van de overeenkomst1. Deze overeenkomst eindigt indien Denemarken de andere lidstaten ervan in kennis stelt dat het niet langer een beroep wenst te doen op de bepalingen van deel I van het protocol betreffende de positie van Denemarken (zie artikel 7 van dat protocol).2. Deze overeenkomst kan door elk van de overeenkomstsluitende partijen worden beëindigd door de andere overeenkomstsluitende partij daarvan in kennis te stellen. De overeenkomst eindigt zes maanden na de datum van deze kennisgeving.3. Rechtsvorderingen die zijn ingesteld en authentieke akten die zijn verleden vóór de in de lid 1 of lid 2 bedoelde datum van beëindiging van de overeenkomst worden hierdoor niet beïnvloed.ARTIKEL 12Inwerkingtreding1. Deze overeenkomst wordt door de overeenkomstsluitende partijen volgens hun eigen procedures aangenomen.2. De overeenkomst treedt in werking op de eerste dag van de zesde maand volgende op de kennisgeving door de overeenkomstsluitende partijen dat hun daartoe vereiste procedures zijn beëindigd.ARTIKEL 13Authenticiteit van de tekstenDeze overeenkomst is in twee exemplaren opgesteld in de Deense, de Duitse, de Engelse, de Estse, de Finse, de Franse, de Griekse, de Hongaarse, de Italiaanse, de Letse, de Litouwse, de Maltese, de Nederlandse, de Poolse, de Portugese, de Sloveense, de Slowaakse, de Spaanse, de Tsjechische en de Zweedse taal, waarbij al deze teksten gelijkelijk authentiek zijn.BijlageVerordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, zoals gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1496/2002 van de Commissie van 21 augustus 2002 tot wijziging van bijlage I (nationale bevoegdheidsregels bedoeld in artikel 3, lid 2, en artikel 4, lid 2) en bijlage II (lijst van gerechten of bevoegde autoriteiten) van Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, en bij Verordening (EG) nr. 1937/2004 van de Commissie van 9 november 2004 tot wijziging van de bijlagen I, II, III en IV bij Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken.

[1] PB C van , blz. .

[2] PB L 12 van 16.1.2001, blz. 1.

[3] PB C van , blz. .

[4] PB C van , blz. .

[5] PB L 12 van 16.1.2001, blz. 1.

[6] PB L 299 van 31.12.1972, blz. 32. PB L 304 van 30.10.1978, blz. 1. PB L 388 van 31.12.1982, blz. 1. PB L 285 van 3.10.1989, blz. 1. PB C 15 van 15.1.1997, blz. 1. Zie de geconsolideerde versie in PB C 27 van 26.1.1998, blz. 1.

[7] PB L 319 van 25.11.1988, blz. 9.

[8] PB L 12 van 16.1.2001, blz. 1.

[9] PB L 204 van 2.8.1975, blz. 28; PB L 304 van 30.10.1978, blz. 1; PB L 388 van 31.12.1982, blz. 1; PB L 285 van 3.10.1989, blz. 1, en PB C 15 van 15.1.1997, blz. 1. Zie de geconsolideerde versie in PB C 27 van 26.1.1998, blz. 28.