Belangrijke juridische mededeling

|

52006PC0151

Voorstel voor een beschikking van de Raad betreffende de gelijkwaardigheid van het in Kroatië verrichte officiële rassenonderzoek  /* COM/2006/0151 def. */

	[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |Brussel, 4.4.2006COM(2006) 151 definitiefVoorstel voor eenBESCHIKKING VAN DE RAADbetreffende de gelijkwaardigheid van het in Kroatië verrichte officiële rassenonderzoek(door de Commissie ingediend)TOELICHTINGRichtlijn 2002/53/EG betreffende de gemeenschappelijke rassenlijst van landbouwgewassen bepaalt dat de Raad moet uitmaken of de in derde landen verrichte officiële rassenonderzoeken dezelfde waarborgen bieden als de door de lidstaten verrichte onderzoeken.Er wordt gewezen op de beoordeling van de voorschriften waaraan rassen inzake onderscheidbaarheid, bestendigheid, homogeniteit en cultuur- en gebruikswaarde moeten voldoen om in de officiële rassenlijst van landbouwgewassen te worden opgenomen.Kroatië heeft de Gemeenschap verzocht om erkenning van het officiële onderzoek van rassen op onderscheidbaarheid, bestendigheid en homogeniteit. Op 8 december 2004 is een eerste brief naar het directoraat-generaal Gezondheid en consumentenbescherming gezonden. Sindsdien hebben diverse contacten op het niveau van de diensten plaatsgevonden. Er is documentatie ter beschikking van de diensten van de Commissie gesteld. Deze documentatie had betrekking op drie graangewassen, namelijk tarwe, gerst en maïs. Er zij op gewezen dat Kroatië sinds 2001 lid is van de Internationale Unie tot bescherming van kweekproducten (UPOV), wat inhoudt dat de bekwaamheid van Kroatië om officiële onderzoeken van rassen op onderscheidbaarheid, bestendigheid en homogeniteit te verrichten, internationaal wordt erkend.Slovenië pleit sterk voor inwilliging van het verzoek van Kroatië.Na bestudering van het dossier zijn de diensten van de Commissie van oordeel dat Kroatië de vereiste waarborgen biedt.Dit voorstel stelt de gelijkwaardigheid in kwestie vast en stelt de Commissie in staat de in de bijlagen bij de beschikking vastgestelde technische elementen te actualiseren, rekening houdend met het advies van het Permanent Comité voor teeltmateriaal voor land-, tuin- en bosbouw.Voorstel voor eenBESCHIKKING VAN DE RAADbetreffende de gelijkwaardigheid van het in Kroatië verrichte officiële rassenonderzoek(Voor de EER relevante tekst)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 2002/53/EG van de Raad van 13 juni 2002 betreffende de gemeenschappelijke rassenlijst voor landbouwgewassen[1], en met name op artikel 22, lid 1, onder a),Gelet op het voorstel van de Commissie,Overwegende hetgeen volgt:1.  Krachtens Richtlijn 2002/53/EG bepaalt de Raad of de in derde landen verrichte officiële rassenonderzoeken dezelfde waarborgen bieden als de in de lidstaten verrichte onderzoeken.2.  De voorschriften betreffende het in Kroatië verrichte officiële rassenonderzoek voor tarwe, gerst en maïs bepalen dat de toelating van rassen wat onderscheidbaarheid, bestendigheid en homogeniteit betreft gebaseerd is op de resultaten van officiële onderzoeken, met name veldproeven, die een voldoende aantal kenmerken voor de beschrijving van het ras omvatten.3.  Onderzoek van die voorschriften en van de wijze waarop zij in Kroatië worden toegepast voor de drie bovengenoemde gewassen, heeft aangetoond dat zij dezelfde waarborgen bieden als de door de lidstaten verrichte onderzoeken, mits aan aanvullende voorwaarden wordt voldaan.4.  Deze beschikking belet niet dat de erkenning van gelijkwaardigheid door de Gemeenschap wordt ingetrokken als niet, of niet langer, wordt voldaan aan de voorwaarden waarop zij is gebaseerd.HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:Artikel 1De officiële onderzoeken van de rassen van de in bijlage I vermelde gewassen op onderscheidbaarheid, bestendigheid en homogeniteit die in Kroatië door de in bijlage I genoemde instantie worden verricht, worden geacht dezelfde waarborgen te bieden als die welke door de lidstaten worden verricht indien zij aan de in bijlage II vermelde voorwaarden voldoen.Artikel 2Wijzigingen van de bijlagen worden goedgekeurd in overeenstemming met de procedure van artikel 3, lid 2.Artikel 31. De Commissie wordt bijgestaan door het Permanent Comité voor teeltmateriaal voor land-, tuin- en bosbouw (hierna “het comité” genoemd).2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 4 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing.3. De in artikel 4, lid 3, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op één maand.4. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.Artikel 4Deze beschikking is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, opVoor de RaadDe VoorzitterBIJLAGE IInstantie | Gewassen |Institute for Seed and Seedlings, Osijek | Hordeum vulgare L. Triticum aestivum L. Zea Mays L. |BIJLAGE IIVoorwaarden1. De toelating van rassen wat betreft de beoordeling van onderscheidbaarheid, bestendigheid en homogeniteit wordt op de resultaten van officiële onderzoeken gebaseerd.2. Voor het vaststellen van de onderscheidbaarheid omvatten de veldproeven ten minste de beschikbare vergelijkbare rassen:-  die in de gemeenschappelijke rassenlijst van landbouwgewassen zijn opgenomen; en-  die, zonder in de bovenvermelde lijst te zijn opgenomen, zijn toegelaten dan wel het onderwerp zijn van een aanvraag tot toelating in een lidstaat van de Gemeenschap, hetzij tot de keuring en de handel, hetzij tot de keuring voor andere landen.3. De kenmerken die het onderzoek minimaal moet omvatten, en de minimumvoorwaarden voor het onderzoek van de rassen van de gewassen in kwestie zijn bij Richtlijn 2003/90/EC van de Commissie[2] vastgesteld.[1] PB L 193 van 20.7.2002, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 268 van 18.10.2003, blz. 1).[2] PB L 254 van 8.10.2003, blz. 7.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 9.7.2015
            COM(2015) 328 final
            2015/0144(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpuntin het Gemengd Comité van de EER betreffende een wijziging van bijlage XXI (Statistiek) bij de EER-overeenkomst(Energiestatistieken)

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               Het Gemengd Comité van de EER dient met het oog op de nodige rechtszekerheid en homogeniteit van de interne markt alle relevante EU-wetgeving zo spoedig mogelijk na de vaststelling ervan in de EER-Overeenkomst op te nemen.

               2.RESULTATEN VAN DE RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDE PARTIJEN EN VAN DE EFFECTBEOORDELINGEN

               Het ontwerpbesluit van het Gemengd Comité van de EER (in de bijlage bij het voorstel voor een besluit van de Raad) strekt ertoe bijlage XXI (Statistiek) bij de EER-overeenkomst te wijzigen, om Verordening (EU) nr. 431/2014 van de Commissie van 24 april 2014 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1099/2008 betreffende energiestatistieken, wat de uitvoering van de jaarlijkse statistieken over het eindgebruik van energie in huishoudens betreft
                  1
                in de EER-overeenkomst op te nemen.

               De EER-EVA-staten verzoeken om een aantal afwijkingen van het EU-acquis voor Liechtenstein en IJsland. Aangezien deze aanpassingen wijzigingen omvatten, waarbij het om meer dan louter technische wijzigingen gaat, moet het desbetreffende EU-standpunt door de Raad worden vastgesteld, zoals bepaald in artikel 1, lid 3, van Verordening (EG) nr.2894/94 van de Raad.

               De EER-EVA-staten motiveren hun verzoek voor een afwijking voor IJsland door aan te voeren dat IJsland niet is aangesloten op het Europees energienetwerk en als zodanig een geïsoleerd, onafhankelijk energiesysteem is. De elektriciteitsproductie in IJsland is bijna volledig gebaseerd op hernieuwbare bronnen, die voorzien in vrijwel alle eindgebruik van energie van huishoudens. In IJsland vertegenwoordigt elektriciteitsverbruik door huishoudens 4% van het totale IJslandse energieverbruik. De gedetailleerde opsplitsing van het energieverbruik door huishoudens op grond van de in bijlage B van Verordening (EG) nr. 1099/2008 bedoelde activiteiten zou dus niet relevant zijn voor de energiestrategie van IJsland en zou zelfs nog minder zinvol zijn voor de energiestrategie van de EU, aangezien IJsland een geïsoleerd energiesysteem is. Het nationaal belang is dus niet gebaat bij het opstellen van deze specifieke statistieken, die ook geen enkele meerwaarde zouden hebben voor de Europese statistieken die overeenkomstig de verordening worden geproduceerd.

               Voorts zou het met het oog op de naleving van de verordening noodzakelijk zijn om middels enquêtes gegevens in te zamelen, hetgeen duur en omslachtig zou zijn. Hierdoor zouden wellicht organisatorische capaciteit en financiële middelen worden onttrokken aan de productie van statistieken die zowel voor IJsland als de EU waardevoller zijn.

               Tegen deze achtergrond en rekening houdend met de specifieke situatie als hierboven beschreven, is een aanpassing voorgesteld waarbij IJsland wordt vrijgesteld van de gegevensinzameling die valt onder de werkingssfeer van bijlage B.

               Om technische redenen vervangt dit besluit van het Gemengd Comité de volledige tekst van punt 26a van bijlage XXI bij de EER-overeenkomst. Verordening (EG) nr.1099/2008 en de in punt a) bedoelde specifieke vrijstelling voor Liechtenstein hebben niettemin deel uitgemaakt van de EER-overeenkomst sinds de inwerkingtreding van Besluit van het Gemengd Comité van de EER nr. 89/2009 van 3 juli 2009.

               3.JURIDISCHE ASPECTEN VAN HET VOORSTEL

               Overeenkomstig artikel 1, lid 3, van Verordening (EG) nr. 2894/94 van de Raad houdende bepaalde wijzen van toepassing van de EER-Overeenkomst stelt de Raad met betrekking tot dit soort besluiten op voorstel van de Commissie het standpunt van de Unie vast.

               De Commissie dient het ontwerpbesluit van het Gemengd Comité van de EER bij de Raad in tot vaststelling als het standpunt van de Unie. De Commissie hoopt dit standpunt zo spoedig mogelijk in het Gemengd Comité van de EER te kunnen uiteenzetten.

               2015/0144 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt
                  in het Gemengd Comité van de EER betreffende een wijziging van bijlage XXI (Statistiek) bij de EER-overeenkomst
                  (Energiestatistieken)

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 338, lid 1, en artikel 218, lid 9,

               Gezien Verordening (EG) nr. 2894/94 van de Raad van 28 november 1994 houdende bepaalde wijzen van toepassing van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte
                  2
               , en met name artikel 1, lid 3,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)De Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte
                  3
                (hierna "de EER-overeenkomst" genoemd) is op 1 januari 1994 in werking getreden.

               (2)Overeenkomstig artikel  98 van de EER-overeenkomst kan bijlage XXI (Statistiek) bij die overeenkomst bij besluit van het Gemengd Comité van de EER worden gewijzigd.

               (3)Verordening (EU) nr. 431/2014 van de Commissie tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1099/2008 van het Europees Parlement en de Raad
                  4
                moet in de EER-overeenkomst worden opgenomen.

               (4)Bijlage XXI bij de EER-overeenkomst moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (5)Het door de Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt moet gebaseerd zijn op het aan dit besluit gehechte ontwerpbesluit,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het namens de Europese Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt over de voorgestelde wijziging van bijlage XXI (Statistiek) bij de EER-overeenkomst is gebaseerd op het aan dit besluit gehechte ontwerpbesluit van het Gemengd Comité van de EER.

               Artikel 2

               Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)
                  PB L 131 van 1.5.2014, blz. 1.

                     (2)
                  PB L 305 van 30.11.1994, blz. 6.

                     (3)
                  PB L 1 van 3.1.1994, blz. 3.

                     (4)
                  Verordening (EU) nr. 431/2014 van de Commissie van 24 april 2014 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1099/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende energiestatistieken, wat de uitvoering van de jaarlijkse statistieken over het eindgebruik van energie in huishoudens betreft, PB L 131 van 1.5.2014, blz. 1.

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 9.7.2015
            COM(2015) 328 final
            BIJLAGE
            BESLUIT VAN HET GEMENGD COMITÉ VAN DE EER Nr. .../2015tot wijziging van bijlage XXI (Statistiek)bij de EER-overeenkomst
            bij het
            voorstel voor een besluit van de Raad
            betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt in het Gemengd Comité van de EER betreffende een wijziging van bijlage XXI (Statistiek) bij de EER-overeenkomst (Energiestatistieken)

               BIJLAGE

                  BESLUIT VAN HET GEMENGD COMITÉ VAN DE EER
                  Nr. .../2015
                  tot wijziging van bijlage XXI (Statistiek)
                  bij de EER-overeenkomst

               HET GEMENGD COMITÉ VAN DE EER,

               Gezien de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (hierna de "EER-overeenkomst" genoemd), en met name artikel 98,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Verordening (EU) nr. 431/2014 van de Commissie van 24 april 2014 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1099/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende energiestatistieken, wat de uitvoering van de jaarlijkse statistieken over het eindgebruik van energie in huishoudens betreft
                  1
                moet in de EER-overeenkomst worden opgenomen.

               (2)Bijlage XXI bij de EER-overeenkomst moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               De tekst van punt 26a (Verordening (EG) nr. 1099/2008 van het Europees Parlement en de Raad) van bijlage XXI wordt vervangen door:

               "32008 R 1099: Verordening (EG) nr. 1099/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende energiestatistieken (PB L 304 van 14.11.2008, blz. 1), als gewijzigd bij:

               -32013 R 0147: Verordening (EU) nr. 147/2013 van de Commissie van 13 februari 2013 (PB L 50 van 22.2.2013, blz. 1),

               -32014 R 0431: Verordening (EU) nr. 431/2014 van de Commissie van 24 april 2014 (PB L 131 van 1.5.2014, blz. 1).

               De bepalingen van de verordening worden voor de toepassing van deze overeenkomst als volgt aangepast:

               a)Liechtenstein is vrijgesteld van de verplichting om gegevens te verzamelen zoals vastgesteld in deze verordening, met uitzondering van gegevens over de in- en uitvoer van de verschillende energieproducten en de productie van elektriciteit voor de jaarlijkse energiestatistieken (bijlage B).

               b)IJsland is vrijgesteld van de rapportage over de in bijlage B gedefinieerde aggregaten betreffende het gedetailleerde energieverbruik per type eindgebruik (ruimteverwarming, ruimtekoeling, waterverwarming, kooktoestellen, verlichting en elektrische apparatuur en overig eindgebruik) van de sector Woningen zoals bepaald in afdeling 2.3 van bijlage A."

               Artikel 2

               De in het EER-supplement bij het Publicatieblad van de Europese Unie bekend te maken teksten in de IJslandse en de Noorse taal van Verordening (EU) nr. 431/2014 zijn authentiek.

               Artikel 3

               Dit besluit treedt in werking op […], op voorwaarde dat alle in artikel 103, lid 1, van de EER-overeenkomst bedoelde kennisgevingen hebben plaatsgevonden*.

                  2Artikel 4

               Dit besluit wordt bekendgemaakt in het EER-gedeelte van en in het EER-supplement bij het Publicatieblad van de Europese Unie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor het Gemengd Comité van de EER

                     De voorzitter

                     De secretarissen
                     van het Gemengd Comité van de EER

                     (1)
                  PB L 131 van 1.5.2014, blz. 1.

                     (2)
                  [Geen grondwettelijke vereisten aangegeven.] [Grondwettelijke vereisten aangegeven.]


Avis juridique important

|

52000PC0828(01)

Voorstel voor een beschikking van de Raad tot vaststelling van een tweede fase van het programma voor stimulering, uitwisselingen, opleiding en samenwerking voor beoefenaars van juridische beroepen (Grotius: algemeen en strafrechtelijk II)  /* COM/2000/0828 def. - CNS 2000/0339 */

Publicatieblad Nr. 096 E van 27/03/2001 blz. 0336 - 0338

Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD tot vaststelling van een tweede fase van het programma voor stimulering, uitwisselingen, opleiding en samenwerking voor beoefenaars van juridische beroepen (GROTIUS: algemeen en strafrechtelijk II)(door de Commissie ingediend)MOTIVERING1. INLEIDINGOp 31 december 2000 gaan drie van de meerjarige financieringsprogramma's aflopen die werden goedgekeurd door middel van gemeenschappelijke optredens op basis van artikel K.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie. Deze drie gemeenschappelijke optredens zijn:*gemeenschappelijk optreden 96/636/JBZ van 29 oktober 1996 met betrekking tot een stimulerings- en uitwisselingsprogramma voor beoefenaars van juridische beroepen (GROTIUS) [1];[1]  PB L 287 van 8.11.1996, blz.  3.*gemeenschappelijk optreden 96/700/JBZ van 29 november 1996 tot vaststelling van een stimulerings- en uitwisselingsprogramma voor personen die verantwoordelijk zijn voor acties tegen mensenhandel en seksuele uitbuiting van kinderen (STOP) [2];[2]  PB L 3222 van 12.12.1996, blz.  7.*gemeenschappelijk optreden 97/12/JBZ van 20 december 1996 houdende een gemeenschappelijk programma voor uitwisseling en opleiding van en samenwerking tussen rechtshandhavingsinstanties (OISIN) [3].[3]  PB L 7 van 10.1.1997, blz.  5.Voor deze programma's werden de volgende financiële middelen uitgetrokken: 8,8 miljoen EUR voor GROTIUS, 6,5 miljoen EUR voor STOP en 8 miljoen EUR voor OISIN. Voor elk jaar van de tenuitvoerlegging werden jaarprogramma's goedgekeurd en vervolgens in het Publicatieblad gepubliceerd waarin doelstellingen en thematische prioriteiten werden vastgesteld, procedures werden omschreven en organisatoren werden verzocht om projecten voor mogelijke medefinanciering voor te leggen. Talrijke projecten werden goedgekeurd voor medefinanciering. De comités die werden opgericht om de Commissie bij te staan bij de tenuitvoerlegging van de programma's en die vertegenwoordigers van alle lidstaten omvatten, kwamen gewoonlijk twee keer per jaar tijdens de uitvoeringsperiode bijeen, in het bijzonder om te discussiëren en hun mening te kennen te geven over de jaarprogramma's en de voorstellen van de Commissie omtrent de projecten die eventueel konden worden goedgekeurd voor medefinanciering.De Commissie heeft drie keer (1996 en 1997 in één verslag) aan het Europees Parlement en de Raad verslag uitgebracht over de tenuitvoerlegging van de programma's. Uit deze verslagen blijkt dat met de programma's de beoogde doelstellingen werden bereikt en dat de geïnvesteerde financiële middelen vruchten hebben afgeworpen via de ondersteuning van de talrijke projecten waarop de verslagen gebaseerd waren. Het verslag dat aan het Europees Parlement en de Raad over de tenuitvoerlegging van de programma's in het begrotingsjaar 2000 moet worden voorgelegd, zal een gelegenheid bieden om verdere conclusies te trekken inzake de doeltreffendheid en het effect van de programma's.Een externe evaluatie die in het begin van 2000 werd uitgevoerd, heeft bevestigd dat met de programma's de beoogde doelstellingen werden bereikt en dat een en ander op Europees niveau een positieve bijdrage heeft geleverd op het gebied van rechtshandhaving en gerechtelijke samenwerking bij misdrijven. Ook de doeltreffendheid van de programma's in termen van ingeschakelde middelen werd bevredigend bevonden.Uit de externe evaluatie bleek evenwel ook dat een aantal middelen moesten worden onderzocht om het effect van de medegefinancierde projecten te verbeteren, bijvoorbeeld minder studiebijeenkomsten en conferenties, betere voorbereiding van de projecten en ruimere verspreiding van de resultaten. Met deze conclusies werd rekening gehouden in de voorstellen tot hernieuwing van de programma's.Op 1 mei 1999 trad het Verdrag van Amsterdam in werking, waardoor de notie van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid werd ingevoerd. De conclusies van de Europese Raad in Tampere op 15-16 oktober 1999 gaven deze notie dan een centrale plaats binnen de Europese Unie. Bovendien keurde de Commissie een scorebord goed om de vooruitgang bij de totstandbrenging van deze ruimte te beoordelen.Het is duidelijk dat de programma's een blijvende en belangrijke rol bij rechtshandhaving en justitiële samenwerking op Europees niveau kunnen spelen na de inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam, zulks met het algemene doel bij te dragen aan de totstandbrenging van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid. De Commissie heeft dan ook besloten dat de programma's moeten worden verlengd om een voortzetting mogelijk te maken van de belangrijke steun aan acties op Europees niveau die bijdragen aan de totstandbrenging van die ruimte. In het geval van het STOP-programma kreeg deze conclusie ook de steun van het Europees Parlement in zijn resolutie van 19 mei 2000 over de tweede mededeling van de Commissie betreffende nieuwe maatregelen ter bestrijding van vrouwenhandel.Voor de toekomst zal het evenwel nodig zijn de lopende programma's in strategisch opzicht te heroriënteren naast het beheer in de context van medefinanciering op het gebied van politiële en justitiële samenwerking. Een samensmelting van alle titel VI-programma's tot een «kaderprogramma» kan bijvoorbeeld worden gepland.2. DE VOORSTELLEN VOOR RAADSBESCHIKKINGEN: ONTWIKKELINGENDe voorstellen voor Raadsbeschikkingen tot vaststelling van de tweede fases van GROTIUS (algemeen en strafrechtelijk), STOP en OISIN waren gebaseerd op de ervaring die werd opgedaan in de loop van de vijf jaar gedurende welke de huidige programma's liepen. Een conclusie die werd getrokken bij de herziening van de programma's is dat een toekomstige strategische heroriëntering nodig zal zijn, met inbegrip van alle programma's ter ondersteuning van acties op het gebied van rechtshandhaving en justitiële samenwerking. Een heroriëntering in de zin van één «kaderprogramma in het kader van titel VI» zou aansluiten bij de algemene oriëntatie van de Commissie om de nadruk te leggen op bredere programma's, en zou eventueel kunnen leiden tot een toeneming van de beschikbare middelen. Een kaderprogramma zou ook de begrotingsprocedures vereenvoudigen, zou de activiteiten zichtbaarder maken en zou meer synergie mogelijk maken tussen de huidige vier afzonderlijke titel VI-programma's, ook al blijft er een substantiële scheiding behouden tussen «hoofdstukken».De toekomstige heroriëntering is de reden waarom de hernieuwing tot twee jaar werd beperkt. Derhalve kan een strategische heroriëntering van alle titel VI-programma's tegelijkertijd plaatsvinden, daar het programma op het gebied van uitwisselingen, opleiding en samenwerking voor personen die verantwoordelijk zijn voor bestrijding van georganiseerde misdaad (Falcone) ook op 31 december 2002 afloopt.Hoewel de structuur en tot op zekere hoogte de bewoordingen van de voorstellen verschillen van de gemeenschappelijke optredens tot vaststelling van de oorspronkelijke programma's, ligt het niet in de bedoeling de respectieve strekkingen ervan te wijzigen, met uitzondering van GROTIUS, dat werd opgedeeld in twee programma's: GROTIUS «algemeen en strafrechtelijk» en GROTIUS «civiel»: een afzonderlijk voorstel inzake GROTIUS "civiel" werd door de Commissie goedgekeurd [4].[4]  COM(2000)516 def. 5/9/2000.De reden hiervoor is dat het huidige Grotius-programma in 1996 werd vastgesteld in het kader van een gemeenschappelijk optreden inzake justitiële samenwerking op zowel civiel als strafrechtelijk gebied. Op dat moment was justitiële samenwerking op civiel en strafrechtelijk gebied helemaal geregeld in het vorige artikel K.1 van het Verdrag betreffende de Europese Unie.Het Verdrag van Amsterdam, dat op 1 mei 1999 in werking trad, wijzigde de bepalingen inzake justitiële samenwerking. Justitiële samenwerking op civiel gebied valt thans onder de artikelen 61 en 65 van het Verdrag betreffende de Europese Gemeenschap, terwijl jusitiële samenwerking op strafrechtelijk gebied valt onder de artikelen 29 en 34 van het Verdrag betreffende de Europese Unie. Deze verschillende rechtsgrondslag heeft ertoe geleid dat twee afzonderlijke beschikkingen nodig waren.De programma's Grotius, Oisin en STOP betreffen hoofdzakelijk gespecialiseerde beroepsbeoefenaars, zoals rechters, openbare aanklagers, beoefenaars van juridische beroepen, politiediensten, rechtshandhavingsdiensten, overheidsambtenaren, en personen die belast zijn met bijstand aan slachtoffers. Toch komen ook opleidingsorganen, universiteiten, vrijwilligersverenigingen en andere onderzoekscentra voor steun in het kader van de programma's in aanmerking.De hoofddoelstellingen bestaan erin bij te dragen aan de totstandbrenging van een Europese ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid teneinde de burgers een hoge graad van zekerheid te bieden, alsook georganiseerde criminaliteit te bestrijden.Hiertoe is het Grotius-progamma erop gericht de specifieke doelstellingen na te streven van samenwerking tussen beoefenaars van juridische beroepen, teneinde de kennis van de verschillende rechtsstelsels en justitiële stelsels te verhogen en justitiële samenwerking tussen de lidstaten te vergemakkelijken.Oisin is bedoeld voor het aanmoedigen van samenwerking tussen de rechtshandhavingsdiensten van de lidstaten om deze aldus een beter inzicht te verschaffen in de werkmethoden van hun ambtsgenoten in andere lidstaten, alsook de problemen waarmee zij te kampen hebben.STOP is bedoeld voor het ontwikkelen van initiatieven op het gebied van mensenhandel en seksuele uitbuiting van kinderen, inclusief pedopornografie en daarmee verband houdend geweld, alsook het bijstaan van de slachtoffers van dergelijke criminele activiteiten.De voorgestelde instrumenten zijn:-opleidingsacties inzake wetgeving, werkwijzen en goede praktijken in de lidstaten,-uitwisselingen en mobiliteitsprogramma's binnen de instellingen van de lidstaten,-studiebijeenkomsten, colloquia en conferenties,-onderzoek en studies inzake wetgeving en nieuwe werkmethoden,-verspreiding van informatie en bereikte resultaten.De voorgestelde structuren vormen een weerspiegeling van de ontwikkeling van de programma's van de Gemeenschap in het algemeen, bijvoorbeeld het DAPHNE-programma. De herstructurering heeft ook geleid tot de invoering van nieuwe terminologie en soorten acties, bijvoorbeeld:*in de voorstellen is sprake van een jaarlijks werkprogramma in plaats van een jaarlijks programma,*door de voorstellen worden specifieke acties en aanvullende maatregelen ingevoerd, met betrekking tot onderwerpen die zijn aangegeven in het jaarlijks werkprogramma,*in de voorstellen wordt ook gepoogd de criteria voor de evaluatie en de selectie van acties duidelijker te formuleren.Het voorgestelde financiële referentiebedrag voor de programma's werd opgetrokken in verband met de groeiende belangstelling die wordt betoond voor de programma's en de meer ambitieuze doelstellingen. In de voorstellen worden respectievelijk de volgende bedragen genoemd: 4,0 miljoen EUR voor GROTIUS, 4,0 miljoen EUR voor STOP en 8,0 miljoen EUR voor OISIN. Voorgesteld wordt de medefinanciering voortaan te beperken tot 70 % in plaats van 80 %, waarbij het in de bedoeling ligt te komen tot nauwkeuriger ramingen van de kosten door de organisatoren en meer nationale medefinanciering ten behoeve van de programma's te mobiliseren.Wat de doelstellingen van de voorgestelde programma's betreft, werden die nauwer gekoppeld aan de Verdragen, thans het Verdrag van Amsterdam, en het beleid en de actieplannen op Europees niveau in het kader van titel VI van de Verdragen. Het bijzondere belang van het betrekken van de kandidaat-lidstaten bij de acties in het kader van de programma's wordt ook als doelstelling onderstreept. De ontwikkeling van overheidsdiensten en -organisaties uit de kandidaat-lidstaten die meer en meer deelnemen aan de huidige programma's, moet verder worden ondersteund, zulks niet het minst met het oog op de toekomstige uitbreiding van de Europese Unie. De Commissie stelt daarom ook voor dat de specifieke acties (hieronder beschreven) zouden kunnen worden gebruikt voor gebieden waarvoor de kandidaat-lidstaten expliciete belangstelling hebben geuit. Een lidstaat of een organisatie van een lidstaat zal evenwel formeel verantwoordelijk blijven voor het indienen van een voorstel en de eigenlijke tenuitvoerlegging van de goedgekeurde actie. Doch om de kandidaat-lidstaten omtrent de procedures te informeren, en aldus over de activiteiten in het kader van het programma, zou de Commissie vertegenwoordigers van de kandidaatlanden als waarnemers op voorlichtingsvergaderingen kunnen uitnodigen, welke vergaderingen zouden plaatsvinden na de officiële vergaderingen van de Comités die werden opgezet om de Commissie bij de tenuitvoerlegging van de programma's bij te staan.Deze informatie zal de voorbereidende werkzaamheden vergemakkelijken met betrekking tot de overeenkomsten die met elke kandidaat-lidstaat moeten worden bereikt inzake een bijdrage aan de begroting van de programma's.Wat een andere ontwikkeling binnen de voorstellen betreft, blijkt uit de ervaring die is opgedaan bij de tenuitvoerlegging van de vorige programma's, dat er soms leemtes voorkomen in de thema's die worden bestreken door de aan de Commissie voorgelegde voorstellen, zulks in vergelijking met de thematische prioriteiten die werden vastgelegd in de jaarlijkse programma's. Verder zouden ook gerichte acties kunnen worden opgezet om te voorzien in de specifieke noden van specifieke gebieden. Daarom wordt voorgesteld dat in het kader van het jaarlijks werkprogramma enkele specifieke acties worden aangegeven die gewijd zijn aan de verschillende soorten ervan (campagne, conferenties, uitwisselingsprogramma's, onderzoek), naast een welbepaald onderwerp en welbepaald doel. Deze specifieke acties zouden voor 100% worden gefinancierd. De Commissie kan in haar voorstel voor de jaarlijkse werkprogramma's deze acties specificeren en de organisatoren uitnodigen om voorstellen in te dienen over de wijze waarop zij de actie zullen uitvoeren. De ontvangen voorstellen zullen worden geëvalueerd tegen de achtergrond van dezelfde criteria als alle andere voorstellen.Uitgaande van de opgedane ervaringen, doch ook van de conclusies van de externe beoordeling was men van mening dat de programma's in aanvullende maatregelen moesten voorzien om de doelstellingen van de programma's daadwerkelijk te kunnen bereiken. Deze zijn bedoeld als ondersteuning voor acties die reeds binnen de programma's mede worden gefinancierd. Met andere woorden, de Commissie zou in het jaarlijks werkprogramma onderwerpen en thema's kunnen aangeven (bijvoorbeeld het initiatief om de resultaten van een actie te publiceren, verdere ontwikkelingen van websites en databases die informatie van de acties van het programma bevatten, of vergaderingen van deskundigen die bij een specifiek onderwerp betrokken zijn), waarbij de medefinanciering voor initiatiefnemers ook 100% kan bedragen.Toch beperken de voorstellen het percentage jaarlijkse kredieten die voor deze volledig gefinancierde gespecificeerde acties en aanvullende maatregelen kunnen worden gebruikt, tot elk 10%.De voorstellen voor comitéprocedures voor de tenuitvoerlegging van de programma's zijn gebaseerd op het besluit van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden [5], het zogeheten «comitologiebesluit». Dit besluit is enkel van toepassing op de comités die werkzaam zijn binnen de communautaire sfeer van de Verdragen, doch de in het besluit vervatte procedures en die als model voor de voorstellen worden gebruikt, zijn in de praktijk vergelijkbaar met de procedures die werden toegepast bij de tenuitvoerlegging van de programma's vanaf 1996.[5]  PB L 184 van 17.07.1999, blz.  23 - 26.Er wordt voorgesteld de maatregelen tot uitvoering van de programma's goed te keuren overeenkomstig twee verschillende procedures: de raadplegingsprocedure en de beheersprocedure. In de voorstellen wordt geen verschil gemaakt wat betreft de keuze van de procedure in verband met de omvang van de vereiste medefinanciering, te weten boven of onder de 50.000 euro, rekening houdend met het feit dat de acties zelden gemiddeld de 100.000 euro van de totale investering overschrijden. Daarom wordt voorgesteld dat voor de beschikking tot medefinanciering van alle door initiatiefnemers voorgestelde acties, alsook de beschikking tot financiering van aanvullende maatregelen de raadplegingsprocedure zou worden toegepast. De reden hiervoor is dat de Commissie verantwoordelijk is voor het selectieproces, en het Comité om advies vraagt betreffende de totale lijst, inclusief de aanvullende maatregelen.De goedkeuring van het jaarlijks werkprogramma en de gespecificeerde acties zal daarentegen plaatsvinden overeenkomstig de beheersprocedure. De reden hiervoor is dat dit instrument veel belangrijker is, vooral dan bij het vaststellen van de thema's van prioriteiten voor mogelijke zich inschrijvende organisaties en de oproepen tot het indienen van voorstellen voor gespecificeerde acties.In het geval van de raadplegingsprocedure is de Commissie verplicht met het advies van het Comité in de hoogste mate rekening te houden en het Comité op de hoogte te brengen van de wijze waarop dit gebeurt. In het geval van de beheersprocedure kan de Commissie de maatregel goedkeuren, tenzij er zich binnen het Comité een gekwalificeerde meerderheid daartegen heeft uitgesproken.3. DE VOORSTELLEN VOOR BESCHIKKINGEN VAN DE RAAD: ARTIKELENArtikel 1Artikel 1 houdt de vaststelling in van de tweede fase van de programma's, welke fase twee jaar zal duren en aanvangt op 1 januari 2001.Artikel 2In artikel 2 worden de doelstellingen van het programma vastgelegd. Er wordt daarbij een nauw verband gelegd met de algemene in het Verdrag van Amsterdam vastgelegde doelstelling en derhalve ook met de actieplannen, enz., die bestaan voor de werkzaamheden met het oog op de totstandbrenging van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid. Daarna worden de doelstellingen van elk van de programma's in de context van het algemene doel vastgesteld. Het hierbij betrekken van de kandidaat-lidstaten wordt hier tevens op bijzondere wijze beklemtoond.Artikel 3In artikel 3 worden de instanties genoemd die medefinanciering uit de programma's kunnen ontvangen. Organisaties die van betekenis zijn voor de strekking van de programma's en de doelgroepen worden daarbij vastgesteld. Ook is aangegeven wat wordt begrepen onder de notie «Europese dimensie», en bovendien hoeveel partners uit de lidstaten en kandidaat-lidstaten daarbij moeten worden betrokken.Artikel 3 behelst ook de invoering van gespecificeerde acties en aanvullende maatregelen die voor 100% kunnen worden gefinancierd om de doelstellingen van de programma's volledig te bereiken.Artikel 4Artikel 4 bevat de definitie van de acties van het programma, naast de acties waarmee de huidige programma's ten uitvoer worden gelegd.Artikel 5Het eerste lid van artikel 5 heeft betrekking op de begrotingsregels voor de programma's, terwijl in de daaropvolgende leden de basisbeginselen voor de financiering van de acties zijn aangegeven.Artikel 6Artikel 6 is gewijd aan de tenuitvoerlegging van de programma's. Lid 1 bepaalt dat de tenuitvoerlegging moet plaatsvinden in samenwerking tussen de Commissie en de lidstaten. De twee volgende leden zijn gewijd aan één in acht te nemen basisregel en drie stappen die door de Commissie moeten worden genomen bij de tenuitvoerlegging van het programma. In lid 4 wordt aangegeven welke maatregelen het bij artikel 7 opgerichte comité moet onderzoeken en waarover dit een advies moet uitbrengen.Lid 5 is gewijd aan de algemene criteria voor de evaluatie en selectie van acties die in het kader van het programma moeten worden gefinancierd. De Commissie heeft getracht op dit punt zeer duidelijk te zijn omdat het van het grootste belang is dat organisatoren die een aanvraag indienen, zouden weten op welke basis hun voorstellen worden geëvalueerd. De Commissie zal op deze criteria de motivering van selectie of afwijzing van voorstellen baseren.Artikel 7Het eerste lid van artikel 7 bepaalt dat de Commissie voor de uitvoering van het programma zal worden bijgestaan door een Comité dat bestaat uit vertegenwoordigers van de lidstaten. Lid 2 is gewijd aan de interne regelgeving. Lid 3 bevat de mogelijkheid voor de Commissie om vertegenwoordigers van de kandidaat-lidstaten uit te nodigen op voorlichtingsvergaderingen.Artikel 8Artikel 8 beschrijft de raadplegingsprocedure. In artikel 6, lid 4, wordt gezegd dat de procedure geldt voor de goedkeuring van acties van in artikel 3, lid 1, aangegeven organisatoren, alsook van de aanvullende maatregelen waarvan melding is gemaakt in artikel 3, lid 4.Artikel 9In artikel 9 wordt de beheersprocedure omschreven. In artikel 6, lid 4, is bepaald dat de procedure moet worden toegepast voor de goedkeuring van een jaarlijks werkprogramma en de goedkeuring van gespecificeerde acties gedurende het jaarlijks werkprogramma.Artikel 10Artikel 10 bevat een verplichting voor de Commissie om zorg te dragen voor de evaluatie van en de controle op het programma. Ook wordt de Commissie erdoor verplicht jaarlijks aan het Europees Parlement en de Raad verslag uit te brengen over de resultaten van haar evaluatie en controle.Artikel 11Artikel 11 bepaalt dat de beschikking tot vaststelling van het programma in werking treedt op de dag van de publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.2000/0339 (CNS)Voorstel voor eenBESCHIKKING VAN DE RAADtot vaststelling van een tweede fase van het programma voor stimulering, uitwisselingen, opleiding en samenwerking voor beoefenaars van juridische beroepen (GROTIUS: algemeen en strafrechtelijk II)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,gelet op het Verdrag betreffende de Europese Unie, inzonderheid op artikel 34, lid 2, punt c,gezien het voorstel van de Commissie van ... 2000,gezien het advies van het Europees Parlement,overwegende hetgeen volgt:(1) artikel 29 van het Verdrag betreffende de Europese Unie legt deze de taak op om de burgers een hoog niveau van zekerheid binnen een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid te verschaffen door de ontwikkeling van een gezamenlijk optreden van de lidstaten op het gebied van politiële en justitiële samenwerking in strafzaken,(2) in de conclusies van de Europese Raad van Tampere wordt opgeroepen om de samenwerking op het gebied van misdaadbestrijding te intensiveren met het oog op het tot stand brengen van een werkelijke Europese ruimte van rechtvaardigheid,(3) het programma Grotius, dat tot stand werd gebracht door gemeenschappelijk optreden 96/636/JBZ van 29 oktober 1996 [6], heeft bijgedragen tot meer samenwerking tussen de justitiële diensten van de lidstaten en een verbetering van het inzicht in de rechtsstelsels en justitiële stelsels van de andere lidstaten,[6]  PB L 287 van 8.11.1996, blz. 3.(4) de verlenging van dit programma, die uitdrukkelijk door het hierboven bedoelde gemeenschappelijk optreden wordt beoogd, zal het mogelijk maken deze samenwerking nog te verbeteren,(5) de inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam heeft ertoe geleid dat justitiële samenwerking in burgerlijke zaken voortaan ressorteert onder artikel 61 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en dat bijgevolg de ondersteuning van samenwerkingsacties op dit gebied het voorwerp heeft uitgemaakt van een afzonderlijk inititiatief van de Commissie met betrekking tot de verlenging van het programma Grotius "civiel",(6) het is wenselijk te zorgen voor de continuïteit van de acties die door het Grotius-programma op algemeen en strafrechtelijk gebied worden ondersteund, en dit te verlengen voor een tweede fase met een duur van twee jaar,(7) het is nodig het Grotius-programma op algemeen en strafrechtelijk gebied meer voor de kandidaat-lidstaten open te stellen door vergemakkelijking van hun deelneming aan door het programma ondersteunde projecten,(8) overeenkomstig artikel 2 van Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden [7], moeten de in artikel 3, leden 1 en 4, tweede alinea, ervan bedoelde maatregelen die nodig zijn voor de tenuitvoerlegging van deze beschikking, worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 3 van het hierboven genoemd besluit bedoelde raadplegingsprocedure,[7]  PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.(9) daar de in artikel 3, lid 4, eerste alinea, en in artikel 6, lid 3, eerste alinea, bedoelde maatregelen die nodig zijn voor de tenuitvoerlegging van deze beschikking, beheersmaatregelen zijn in de zin van artikel 2 van Besluit 1999/468/EG van de Raad, moeten deze maatregelen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 4 van het hierboven genoemd besluit bedoelde beheersprocedure,HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:Artikel 1 - Vaststelling van het programma1. Deze beschikking stelt voor de algemene en strafrechtelijke gebieden de tweede fase van het zogeheten «Grotius»-samenwerkingsprogramma vast, dat door gemeenschappelijk optreden 96/636/JBZ van 29 oktober 1996 tot stand werd gebracht.2. Het programma wordt verlengd voor een periode die loopt van 1 januari 2001 tot 31 december 2002, na welke looptijd het kan worden verlengd.Artikel 2 - Doelstellingen van het  programma1. Het programma draagt bij tot de algemene doelstelling de burgers een hoog niveau van zekerheid te verschaffen binnen een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid. In dit kader is het bedoeld om de wederzijdse kennis van de rechtsstelsels en justitiële stelsels te stimuleren, en de justitiële samenwerking op algemeen en strafrechtelijk gebied tussen de lidstaten te vergemakkelijken.2. De specifieke doelstellingen van het programma zijn de volgende:-de voorbereiding van acties op het gebied van justitiële samenwerking bij strafzaken;-hulp bij de tenuitvoerlegging van de goedgekeurde instrumenten;-steunverlening voor betere wederzijdse kennis inzake algemene onderwerpen van gemeenschappelijk belang voor de lidstaten;-plaatselijke gerichte acties ter verbetering van de samenwerking op het terrein;-totstandbrenging van netwerken van bepaalde organisaties en beroepen.3. De kandidaat-lidstaten kunnen aan de projecten deelnemen om zich met het acquis van de Europese Unie vertrouwd te maken en zich op de toetreding voor te bereiden. Andere derde landen kunnen er ook aan deelnemen wanneer een en ander in het belang is van de projecten.Artikel 3 - Toegang tot het programma1. Het programma medefinanciert projecten die worden ingediend door openbare en particuliere instellingen en organen, inclusief beroepsorganisaties, onderzoeksinstellingen en instellingen voor initiële en voortgezette opleiding op juridisch en justitieel gebied ten behoeve van beoefenaars van juridische beroepen.2. In de zin van deze beschikking wordt onder «beoefenaars van juridische beroepen» verstaan: rechters, procureurs, officieren van justitie, advocaten, departementale ambtenaren, ambtenaren van de gerechtelijke politie, gerechtsdeurwaarders, deskundigen, gerechtstolken, andere beroepsbeoefenaars op justitieel terrein, alsook onderzoekers.3. Om voor medefinanciering in aanmerking te komen, moeten bij de projecten ten minste drie lidstaten of twee lidstaten en één kandidaat-lidstaat betrokken zijn, en moeten de projecten gericht zijn op de doelstellingen genoemd in artikel 2.4. Door het programma kunnen ook worden gefinancierd:-specifieke acties met een bijzonder belang ten aanzien van de prioriteiten van het programma of de samenwerking met de kandidaat-lidstaten;-aanvullende maatregelen, zoals studiebijeenkomsten, vergaderingen van deskundigen of andere acties voor verspreiding van de informatie die in het kader van het programma werd verkregen.Artikel 4 - Acties van het programmaHet programma omvat de volgende soorten acties die gelden voor alle gebieden van de justitiële samenwerking, met uitzondering van justitiële samenwerking in burgerlijke zaken:-opleiding;-uitwisselingen en stages;-studies en onderzoek;-ontmoetingen en studiebijeenkomsten;-verspreiding van de resultaten die in het kader van het programma werden verkregen.Artikel 5 - Financiering van het programma1. De jaarlijkse kredieten worden door de begrotingsautoriteit toegestaan binnen de grenzen van de financiële vooruitzichten.2. De medefinanciering van een project door het programma is niet verenigbaar met enige andere financiering door een ander programma dat door de begroting van de Europese Gemeenschappen wordt gefinancierd.3. De financieringsbesluiten leiden tot de opstelling van financieringsovereenkomsten tussen de Commissie en de organisatoren. Deze besluiten en overeenkomsten worden onderworpen aan de financiële controle van de Commissie en aan de controle van de Rekenkamer.4. De financiële steun uit de begroting van de Europese Gemeenschappen kan niet meer bedragen dan 70 % van de totale kosten van het project.5. De in artikel 3, lid 4, bedoelde specifieke acties en aanvullende maatregelen kunnen evenwel voor 100 % worden gefinancierd, binnen de grens van 10 % van de jaarlijkse kredieten die voor het programma worden toegekend voor beide categorieën.Artikel 6 - Tenuitvoerlegging van het programma1. De Commissie is verantwoordelijk voor het beheer en de tenuitvoerlegging van het programma, zulks in samenwerking met de lidstaten.2. Het programma wordt door de Commissie beheerd overeenkomstig het financieel reglement van 21 december 1977 van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen.3. Voor de tenuitvoerlegging van het programma zorgt de Commissie voor het volgende:-zij bereidt een jaarlijks werkprogramma voor met specifieke doelstellingen, thematische prioriteiten en eventueel een lijst van specifieke acties en aanvullende maatregelen;-zij evalueert en selecteert de projecten die worden voorgelegd door de in artikel 3 bedoelde organisatoren.4. De Commissie legt aan het in artikel 7 bedoelde comité de projecten voor van maatregelen die moeten worden genomen voor de uitvoering van het programma. Het onderzoek van de door de organisatoren voorgestelde projecten en van de aanvullende maatregelen gebeurt overeenkomstig de raadplegingsprocedure bedoeld in artikel 8. Het onderzoek van het jaarlijks werkprogramma en van de specifieke acties gebeurt overeenkomstig de beheersprocedure bedoeld in artikel 9.5. De Commissie evalueert en selecteert de door de organisatoren ingediende projecten aan de hand van de volgende criteria:-de overeenstemming met de doelstellingen van het programma;-de Europese dimensie en de openstelling voor de kandidaat-lidstaten;-de verenigbaarheid met de werkzaamheden die in het kader van de beleidsprioriteiten van de Europese Unie aan de gang zijn of worden overwogen op het gebied van justitiële samenwerking op algemeen en strafrechtelijk gebied;-de complementariteit met andere voorbije samenwerkingsprojecten, die aan de gang zijn of op stapel staan;-de capaciteit van de organisator om het project ten uitvoer te leggen;-de eigen kwaliteit van het project met betrekking tot conceptie, organisatie, presentatie en verwachte resultaten ervan;-het subsidiebedrag waarom in het kader van het programma wordt verzocht en de volledige overeenstemming daarvan met de verwachte resultaten;-het effect van de verwachte resultaten op de doelstellingen van het programma.Artikel 7 - Comité1. De Commissie wordt bijgestaan door een Comité, genoemd "Grotius algemeen en strafrechtelijk", dat bestaat uit vertegenwoordigers van de lidstaten en wordt voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie.2. Het Comité keurt zijn reglement van orde goed op voorstel van zijn voorzitter onder de voorwaarden die zijn vervat in artikel 7, lid 1, van Besluit 1999/468/EG van de Raad.3. De Commissie kan de vertegenwoordigers van de kandidaat-lidstaten op informatievergaderingen na de vergaderingen van het Comité uitnodigen.Artikel 8 - RaadplegingsprocedureIngeval naar dit artikel wordt verwezen, is de in artikel 3 van Besluit 1999/468/EG bedoelde raadplegingsprocedure van toepassing met inachtneming van het bepaalde in artikel 7, lid 3, ervan.Artikel 9 - Beheersprocedure1. Ingeval naar dit artikel wordt verwezen, is de in artikel 4 van Besluit 1999/468/EG bedoelde beheersprocedure van toepassing met inachtneming van het bepaalde in artikel 7, lid 3, ervan.2. De in artikel 4, lid 3, van Besluit 1999/468/EG bedoelde periode is vastgesteld op 3 maanden.Artikel 10 - Evaluatie1. De Commissie evalueert elk jaar de acties die werden gevoerd ter uitvoering van het programma van het voorbije jaar.2. De Commissie brengt elk jaar aan het Europees Parlement en de Raad verslag uit over de tenuitvoerlegging van het programma. Het eerste verslag wordt vóór 31 juli 2002 voorgelegd.Artikel 11 - Inwerkingtreding1. Deze beschikking treedt in werking op de dag van de publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.2. Deze beschikking is tot de lidstaten gericht.Gedaan te Brussel,Voor de RaadDe VoorzitterFINANCIEEL MEMORANDUM1. BENAMING VAN DE MAATREGELVoorstel voor een beschikking van de Raad tot vaststelling van een tweede fase van het programma voor stimulering en uitwisselingen, opleiding en samenwerking ten behoeve van beoefenaars van juridische beroepen (GROTIUS II: algemeen en strafrechtelijk).2. BEGROTINGSPLAATSB5-8203. RECHTSGRONDSLAGArtikel 34 VEU4. OMSCHRIJVING VAN DE MAATREGEL4.1 Algemene doelstellingDeze maatregel is er op gericht het Grotius-programma, dat eind 2000 afloopt, voort te zetten.Het programma Grotius II is bedoeld voor het stimuleren van de wederzijdse kennis van de rechtsstelsels en justitiële stelsels en ter vergemakkelijking van de algemene en strafrechtelijke justitiële samenwerking tussen de lidstaten.Grotius II is bedoeld voor het begunstigen van de financiering van opleidingen, uitwisselings- en stageprogramma's, het organiseren van ontmoetingen, studies en onderzoek, verspreiding van informatie binnen een coherente structuur die het mogelijk maakt de resultaten op Europees niveau te verspreiden.Deze acties zijn belangrijke middelen om de doelstellingen te bereiken op het gebied van de totstandbrenging van een Europese justitiële ruimte en de bestrijding van georganiseerde misdaad op het niveau van de Unie.Het programma is gebaseerd op de volgende beleidsinstrumenten:- het actieplan van de Raad en de Commissie, dat op 11 en 12 december 1998 aan de Europese Raad van Wenen werd voorgesteld, betreffende de optimale wijzen van tenuitvoerlegging van de bepalingen van het Verdrag van Amsterdam betreffende de totstandbrenging van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid. In lid 84 ervan «vraagt de Europese Raad dat bijzondere aandacht zou worden besteed aan de totstandbrenging van een Europese justitiële ruimte, overeenkomstig het Verdrag van Amsterdam, waarbij, wat dit betreft, de instrumenten moeten worden geschapen om te komen tot een doeltreffende justitiële en politiële samenwerking ...»;- de conclusies van de Europese Raad van Tampere van 15 en 16 oktober 1999; in het kader van de bestrijding van de criminaliteit op het niveau van de Unie, met name in lid 42: «er moet worden gezorgd voor het ontwikkelen van de uitwisseling van de beste praktijken, het versterken van het netwerk van de bevoegde nationale autoriteiten op het gebied van de preventie van criminaliteit alsook de samenwerking tussen de op dit gebied gespecialiseerde nationale organen ...».4.2 Looptijd van de maatregel en voorwaarden voor de verlenging ervan.Het programma heeft een looptijd van twee jaar (2001-2002). Een en ander is bedoeld om na te gaan of het haalbaar is over te gaan tot een samensmelting van de bestaande programma's (Grotius, Oisin en Stop) tot één enkel programma dat valt onder het bepaalde in titel VI van het EU-Verdrag.5. INDELING VAN DE UITGAVEN/ONTVANGSTEN5.1 NIET-VERPLICHTE UITGAVEN5.2 GESPLITSTE KREDIETEN5.3 UITGAVEN: 4 MILJOEN EURO6. AARD VAN DE UITGAVEN/ONTVANGSTEN-subsidie voor medefinanciering met andere bronnen uit de openbare en particuliere sector voor de acties tot 70 % van de kosten van het project.-subsidie ter hoogte van 100 % voor de specifieke acties van de Commissie met betrekking tot bijzondere aspecten van Europees belang en voor aanvullende maatregelen, binnen de grens van 10 % van het jaarlijkse budget voor elk van beide categorieën.7. FINANCIËLE GEVOLGEN7.1 Berekeningswijze van de totale kosten van de actieHet financiële referentiebedrag voor de tenuitvoerlegging van het programma voor het tijdvak 2001-2002 beloopt 4 miljoen euro.Een en ander komt overeen met de begrotingstoewijzing voor het jaar 2000 ten belope van 2 miljoen euro van het vorige Grotius-programma vermenigvuldigd met twee (duur van de actie).7.2 Indeling naar elementen van de actieVK in miljoen euro (lopende prijzen)>RUIMTE VOOR DE TABEL>7.3 Beleidsuitgaven voor studies, deskundigen, enz., opgenomen in deel B van de begrotingVK in miljoen euro (lopende prijzen)>RUIMTE VOOR DE TABEL>7.4 Tijdschema vastleggingskredieten/betalingskredietenVK in miljoen euro>RUIMTE VOOR DE TABEL>8. MAATREGELEN TER VOORKOMING VAN FRAUDE-De algemene bepalingen inzake fraudebestrijding zijn van toepassing. Bovendien zijn controles ter plaatse bij wijze van steekproef gepland.9. GEGEVENS KOSTEN-BATENANALYSE9.1 Kwantificeerbare specifieke doelstellingen, doelgroep-Specifieke doelstellingen: verhogen van de kennis van de juridische taal en het inzicht in de justitiële terminologie van de andere lidstaten en de kandidaat-lidstaten;-bevorderen van het bewustzijn inzake de gemeenschappelijke waarden van de rechtsstelsels van de lidstaten;-zich vertrouwd maken met de juridische en justitiële instellingen en stelsels van de andere lidstaten en de kandidaat-lidstaten;-tot stand brengen van werkrelaties en wederzijds vertrouwen tussen de beoefenaars van juridische beroepen;-bevorderen van de discussie omtrent de verbetering van justitiële samenwerking en werkwijzen waarvan op experimentele basis gebruik wordt gemaakt;-vergelijken van de onderlinge tendensen op het gebied van justitiële hervorming;-verspreiden van de informatie over de resultaten van de projecten op Europees niveau.-Doelgroep: het programma is bedoeld voor beoefenaars van juridische beroepen, te weten rechters, procureurs/officiers van justitie, advocaten, academisch en wetenschappelijk personeel, departementale ambtenaren, ambtenaren van de gerechtelijke politie, gerechtsdeurwaarders, gerechtstolken en andere beroepsbeoefenaren op justitieel terrein.9.2 Motivering van de actie-Noodzaak van de communautaire begrotingssteun, in het bijzonder in verband met het subsidiariteitsbeginsel: vergemakkelijken van de totstandbrenging van een netwerk van de initiatiefnemers, toezien op het grensoverschrijdend karakter en verspreiden van de resultaten op Europees niveau.-Keuze van de steunwijzen* voordelen ten opzichte van alternatieve maatregelen (vergelijkende voordelen): verspreiding van de resultaten op Europese schaal, op Europees niveau voorzien in de behoeften van de initiatiefnemers, meer coördinatie tussen de doelgroepen.* analyse van vergelijkbare acties die eventueel op communautair of nationaal niveau worden ondernomen: op communautair niveau zijn er geen andere specifieke acties, en op nationaal niveau zijn de acties beperkt en is het daarbij niet mogelijk het netwerkingseffect te bereiken evenmin als te komen tot de verspreiding van goede praktijken binnen de Europese ruimte.* afgeleide effecten en verwachte multiplicatoren: synergie en meerwaarde op Europese schaal.-Belangrijkste onzekerheidsfactoren die van invloed kunnen zijn op de specifieke resultaten van de actie. Uit de ervaringen met vorige acties blijkt dat deze factoren niet bestaan. Daartegenover staat dat er een steeds grotere vraag van beoefenaars van juridische beroepen bestaat, en dat er op Europees niveau steeds meer aandacht is voor dit soort acties met het oog op de totstandbrenging van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid in Europa.9.3 Follow-up en evaluatie van de actie-Prestatie-indicatoren* output-indicatoren (meten van de activiteiten): analyse en verspreiding van de resultaten van de projecten, totstandbrenging van grensoverschrijdende partnerschappen,* effectindicatoren volgens nagestreefde doelstellingen: betere opleiding van de beoefenaars van juridische beroepen met het oog op de kennis van de rechtsstelsels van de lidstaten, inclusief rechtstaal en sensibilisering voor inzicht in de verschillende nationale praktijken.-Voorwaarden en periodiciteit van de beoogde evaluatie: intern jaarlijks en algemeen; extern algemeen-Beoordeling van de bereikte resultaten (in geval van voortzetting of verlenging van een bestaande actie). Onafhankelijke positieve interne en externe evaluatie, resultaten overeenkomstig de doelstellingen, noodzaak de ondernomen acties voort te zetten, groeiend verzoek van de initiatiefnemers.10. ADMINISTRATIEVE UITGAVEN (DEEL A VAN AFDELING III VAN DE ALGEMENE BEGROTING)In de behoeften aan menselijke en administratieve hulpmiddelen moet worden voorzien binnen de toewijzing van het beherend DG.10.1 Effect op het aantal ambten>RUIMTE VOOR DE TABEL>Voor bijkomend personeel aangeven volgens welk tempo de terbeschikkingstelling ervan nodig zou zijn.10.2 Globaal financieel effect van de bijkomende menselijke hulpmiddelen(euro)>RUIMTE VOOR DE TABEL>De bedragen vormen de totale kosten van de bijkomende ambten voor de totale duur van de actie indien deze een welbepaalde duur heeft, en voor 12 maanden indien de duur onbepaald is.10.3 Verhoging van andere huishoudelijke uitgaven die met de actie verband houden, met name kosten in verband met vergaderingen van comités en groepen van deskundigen(euro)>RUIMTE VOOR DE TABEL>Een externe evaluatie van de voorstellen voor de projecten door twee deskundigen per lidstaat is gepland. Met andere woorden, zal elk voorstel afzonderlijk door twee deskundigen worden onderzocht met het oog op een objectieve en onafhankelijke evaluatie.


Avis juridique important

|

51997PC0448

Voorstel voor een besluit van de Raad betreffende een financiële bijdrage van de Gemeenschap aan de Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling ten behoeve van het Fonds Inkapseling Tsjernobyl  /* COM/97/0448 def. - CNS 97/0235 */

Publicatieblad Nr. C 364 van 02/12/1997 blz. 0016

Voorstel voor een besluit van de Raad betreffende een financiële bijdrage van de Gemeenschap aan de Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling ten behoeve van het Fonds inkapseling Tsjernobyl (97/C 364/08) COM(97) 448 def. - 97/0235(CNS)(Door de Commissie ingediend op 5 september 1997)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 235,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, inzonderheid op artikel 203,Gezien het voorstel van de Commissie,Gezien het advies van het Europees Parlement,Overwegende dat de regeringen van de G7-landen en de Commissie van de Europese Gemeenschappen enerzijds en de Oekraïense regering anderzijds op 21 december 1995 een memorandum van overeenstemming hebben getekend betreffende de sluiting van de kerncentrale van Tsjernobyl vóór 2000;Overwegende dat artikel III, lid 4, van het memorandum van overeenstemming de bepaling bevat dat Oekraïne en de G7 blijven samenwerken aan de ontwikkeling van een rendabele en milieuvriendelijke aanpak van de inkapseling van Tsjernobyl IV, inclusief de opstelling, op zo kort mogelijke termijn, van de nodige technische en financiële gegevens voor de herziening van de financiële vereisten;Overwegende dat de Commissie, via het Tacis-programma, actief heeft deelgenomen aan de ontwikkeling van een dergelijke aanpak, resulterende in de opstelling van het "Shelter Implementation Plan", (SI), waarmee de Oekraïense autoriteiten hebben ingestemd;Overwegende dat de staatshoofden en regeringsleiders van de G7 en de Voorzitter van de Europese Commissie op de Top van Denver (juni 1997) hebben besloten verder te gaan dan de verbintenissen die zij zijn aangegaan in het memorandum van overeenstemming met Oekraïne, en dat zij hun goedkeuring hebben gehecht aan de totstandkoming van een multilateraal financieringsmechanisme om Oekraïne bijstand te verlenen bij de aanpassing van de bestaande sarcofaag, teneinde de risico's voor het milieu tot een minimum te beperken, inclusief maatregelen als omschreven in het SIP;Overwegende dat het SIP ten uitvoer wordt gelegd in de context van het memorandum van overeenstemming tussen G7 en Oekraïne betreffende de sluiting van de kerncentrale van Tsjernobyl vóór 2000;Overwegende dat, met het oog op de implementatie van het SIP, onder toezicht van de Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling (EBWO) een Fonds inkapseling Tsjernobyl is opgericht, dat door de EBWO wordt beheerd;Overwegende dat het beleid van de Gemeenschap gericht is op de verlening van bijstand aan Oekraïne bij de bestrijding van de gevolgen van de kernramp van 26 april 1986 op de kerncentrale van Tsjernobyl en dat zij bereid is een financiële bijdrage te leveren ten behoeve van het Fonds inkapseling Tsjernobyl;Overwegende dat deze financiële bijdrage, onverminderd de bevoegdheden van de begrotingsautoriteit, over een periode van twee jaar (1998 en 1999) maximal 100 miljoen ecu dient te bedragen;Overwegende dat de financiële bijdrage afkomstig dient te zijn uit de bestaande Tacis-kredieten en extra uitgaven in het kader van de begrotingen voor 1998 en 1999 derhalve niet noodzakelijk zijn;Overwegende dat deze financiële bijdrage door de Europese Commissie dient te worden beheerd;Overwegende dat de Commissie erop toeziet dat de verschillende lidstaten van de Europese Gemeenschap, wat betreft de aanbestedingsregels in het kader van het Fonds inkapseling Tsjernobyl, gelijk behandeld worden, ongeacht of zij al dan niet met de EBWO afzonderlijke overeenkomsten inzake een bijdrage gesloten hebben,BESLUIT:Artikel 1 1. De Gemeenschap levert een financiële bijdrage aan de EBWO ten behoeve van het Fonds inkapseling Tsjernobyl, overeenkomstig artikel II, sectie 2.02, van de regels voor het Fonds.2. De financiële bijdrage aan het Fonds wordt door de Commissie beheerd overeenkomstig de in dit besluit genoemde criteria.Artikel 2 De financiële bijdrage van de Gemeenschap aan het Fonds bedraagt maximaal 100 miljoen ecu over een periode van twee jaar (1998 en 1999).Artikel 3 1. De Commissie zorgt ervoor dat de Rekenkamer over alle relevante informatie beschikt. Zij verzoekt de EBWO, wanneer de Rekenkamer dit nodig acht, om extra gegevens over de financiële activiteiten in het kader van het Fonds inkapseling Tsjernobyl, voorzover deze verband houden met de financiële bijdrage van de Gemeenschap.2. De Commissie brengt via het Tacis-comité jaarlijks verslag uit aan de Raad over de voortgang van de werkzaamheden in verband met de implementatie van het Fonds inkapseling Tsjernobyl.


title: Voorstel voor een BESLUIT VAN DE RAAD betreffende het onderwerpen van de nieuwe psychoactieve stof 1-fenyl-2-(1-pyrrolidine-1-yl) pentaan-1-on (α-pyrrolidinevalerofenon, α-PVP) aan controlemaatregelen

text:
               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 18.12.2015
            COM(2015) 674 final
            2015/0309(CNS)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het onderwerpen van de nieuwe psychoactieve stof 1x001efenyl-2x001e(1x001epyrrolidine-1x001eyl) pentaan-1x001eon (α-pyrrolidinevalerofenon, α-PVP) aan controlemaatregelen

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               Besluit 2005/387/JBZ van de Raad inzake de uitwisseling van informatie, de risicobeoordeling en de controle ten aanzien van nieuwe psychoactieve stoffen
                  1
                voorziet in een driestappenprocedure waardoor een nieuwe psychoactieve stof in de Unie aan controlemaatregelen kan worden onderworpen.

               Op 3 augustus 2015 is door het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving (EMCDDA) en Europol een gezamenlijk verslag uitgebracht overeenkomstig artikel 5 van Besluit 2005/387/JBZ van de Raad. Op 15 september 2015 heeft de Raad op verzoek van de Commissie en zeventien lidstaten overeenkomstig artikel 6, lid 1, van bovengenoemd besluit van de Raad verzocht om een beoordeling van de risico’s die voortvloeien uit het gebruik of de vervaardiging van of de handel in de nieuwe psychoactieve stof α-PVP, de betrokkenheid van de georganiseerde criminaliteit en de mogelijke gevolgen van controlemaatregelen ten aanzien van deze stof.

               De risico’s van α-PVP zijn beoordeeld door het wetenschappelijk comité van het EMCDDA, dat optrad overeenkomstig artikel 6, leden 2, 3 en 4, van het besluit van de Raad. Op 27 november 2015 heeft de voorzitter van het wetenschappelijk comité het verslag van de risicobeoordeling bij de Commissie en de Raad ingediend. De belangrijkste resultaten van de risicobeoordeling zijn:

               α-PVP is een krachtig psychostimulans. Deze stof is aangetroffen in alle 28 lidstaten alsmede in Turkije en Noorwegen en wordt op de EU-markt ingevoerd uit China en vervolgens in heel Europa gedistribueerd.

               In totaal zijn 115 sterfgevallen en 191 gevallen van acute vergiftiging gemeld in acht lidstaten waar α-PVP was aangetroffen.

               Er zijn geen gegevens of gepubliceerde studies beschikbaar die een volledig beeld geven van de met α-PVP samenhangende gezondheidsrisico’s, dat wil zeggen de chronische en acute toxiciteit ervan, maar waarnemingen bij dieren lijken erop te wijzen dat de effecten verwant zijn aan die van andere stimulantia.

               Overeenkomstig artikel 8, lid 1, van Besluit 2005/387/JBZ van de Raad moet de Commissie binnen zes weken na de datum van ontvangst van het risicobeoordelingsverslag bij de Raad een initiatief indienen om de nieuwe psychoactieve stoffen in de hele Unie aan controlemaatregelen te laten onderwerpen, of een verslag voorleggen waarin wordt uiteengezet waarom zij een dergelijk initiatief niet nodig acht. Overeenkomstig het arrest van het Hof van Justitie van 16 april 2015 in de gevoegde zaken C-317/13 en C-679/13 moet het Europees Parlement worden geraadpleegd voordat een handeling op grond van artikel 8, lid 1, van Besluit 2005/387/JBZ wordt vastgesteld.

               Op basis van de bevindingen van het risicobeoordelingsverslag is de Commissie van mening dat er aanleiding is om de stof in de Unie aan controlemaatregelen te onderwerpen. Volgens het risicobeoordelingsverslag is de acute toxiciteit van α-PVP zodanig dat deze stof ernstige schade kan toebrengen aan de gezondheid van de gebruikers.

               2.DOEL VAN HET VOORSTEL

               Dit voorstel voor een besluit van de Raad heeft als doel de lidstaten op te roepen α-PVP te onderwerpen aan de controlemaatregelen en strafrechtelijke sancties waarin is voorzien door de wetgeving van de lidstaten overeenkomstig hun verplichtingen uit hoofde van het Verdrag van de Verenigde Naties van 1971 inzake psychotrope stoffen.

               2015/0309 (CNS)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende het onderwerpen van de nieuwe psychoactieve stof 1fenyl-2(1pyrrolidine-1yl) pentaan-1on (α-pyrrolidinevalerofenon, α-PVP) aan controlemaatregelen

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               Gezien Besluit 2005/387/JBZ van de Raad van 10 mei 2005 inzake de uitwisseling van informatie, de risicobeoordeling en de controle ten aanzien van nieuwe psychoactieve stoffen
                  2
               , en met name artikel 8, lid 3,

               Gezien het initiatief van de Europese Commissie,

               Gezien het advies van het Europees Parlement
                  3
               ,

               Handelend volgens een bijzondere wetgevingsprocedure,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Overeenkomstig artikel 6 van Besluit 2005/387/JBZ is door een bijzondere vergadering van het uitgebreide wetenschappelijk comité van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving een risicobeoordelingsverslag over de nieuwe psychoactieve stof α-PVP opgesteld, dat vervolgens op 27 november 2015 bij de Commissie en de Raad is ingediend.

               (2)α-PVP is een krachtig psychostimulans dat structureel verwant is aan cathinone, pyrovaleron en methyleendioxypyrovaleron (MDPV), stoffen die aan controle zijn onderworpen uit hoofde van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake psychotrope stoffen van 1971. De stof is aangetroffen in alle 28 lidstaten alsmede in Turkije en Noorwegen en zou volgens informatie die is verkregen uit in beslag genomen en verzamelde monsters, in poeder- en tabletvorm worden aangeboden. Volgens de beschikbare informatie zouden hoeveelheden van meerdere kilogrammen α-PVP op de drugsmarkt van de Unie worden ingevoerd uit China en vervolgens in de Unie gedistribueerd. Productiecapaciteit voor α-PVP is ook in de Unie aanwezig, zoals blijkt uit het feit dat in een lidstaat twee illegale productiefaciliteiten in beslag zijn genomen.

               (3)In totaal zijn 115 sterfgevallen en 191 gevallen van acute vergiftiging gemeld in acht lidstaten waar α-PVP was aangetroffen. In de meeste gevallen werd α-PVP, bedoeld of onbedoeld, gebruikt in combinatie met andere farmacologisch actieve stoffen. Als α-PVP in ruimere mate beschikbaar komt en meer wordt gebruikt, zouden de gevolgen voor de individuele en de volksgezondheid groot kunnen zijn.

               (4)Volgens de beschikbare informatie zou α-PVP worden gebruikt door gebruikers van stimulantia in een recreatieve omgeving alsook door drugsgebruikers die een hoog risico lopen, onder wie gebruikers die stimulantia en opioïden injecteren, en zou onder deze personen het gebruik van meerdere drugs mogelijk veel voorkomen. Er zijn slechts beperkte gegevens over de mate waarin deze stof wordt gebruikt, over de consequenties op de lange termijn en de sociale risico’s waarmee de stof gepaard gaat.

               (5)Er zijn geen gegevens of gepubliceerde studies beschikbaar die een volledig beeld geven van de met α-PVP samenhangende gezondheidsrisico’s, dat wil zeggen de chronische en acute toxiciteit ervan, maar waarnemingen bij dieren lijken erop te wijzen dat de effecten verwant zijn aan die van andere stimulantia. Onder de bij mensen waargenomen nadelige symptomen zijn tachycardie, hyperthermie, diaforese, agitatie, convulsies of insulten, verwardheid en agressie beschreven. Gegevens van niet-klinische studies wijzen met betrekking tot α-PVP op de kans op misbruik en het mogelijke verslavingspotentieel bij mensen.

               (6)α-PVP heeft noch in de humane, noch in de veterinaire geneeskunde een gevestigde of erkende medische toepassing. Deze stof wordt naar aanleiding van het verschijnen ervan op de drugsmarkt gebruikt in analytische referentiematerialen en in wetenschappelijk onderzoek naar de chemische, farmacologische en toxicologische eigenschappen ervan, maar er zijn geen aanwijzingen van gebruik voor andere doeleinden.

               (7)α-PVP is niet in beoordeling geweest of momenteel in beoordeling in het kader van het systeem van de Verenigde Naties, noch is een dergelijke beoordeling gepland.

               (8)Ondanks het beperkte wetenschappelijke bewijs geven de beschikbare gegevens over de gezondheidsrisico’s van α-PVP, zoals gedocumenteerd in het kader van de gevallen dat de stof is aangetroffen bij sterfgevallen en acute vergiftigingen, er voldoende aanleiding toe om α-PVP aan controlemaatregelen in de hele Unie te onderwerpen.

               (9)Zestien lidstaten houden toezicht op α-PVP overeenkomstig de nationale wetgeving om aan hun verplichtingen op grond van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake psychotrope stoffen van 1971 te voldoen, en vijf lidstaten houden toezicht op de stof op grond van andere wettelijke maatregelen; de onderwerping van deze stof aan controlemaatregelen in de Unie zou derhalve helpen voorkomen dat er zich obstakels voordoen bij de grensoverschrijdende rechtshandhaving en justitiële samenwerking, en zou de gebruikers beschermen tegen de risico’s die de beschikbaarheid en het gebruik met zich mee kunnen brengen,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               De nieuwe psychoactieve stof 1-fenyl-2-(1-pyrrolidine-1-yl) pentaan-1-on (αpyrrolidinevalerofenon, α-PVP) wordt in de hele Unie aan controlemaatregelen onderworpen.

               Artikel 2

               De lidstaten nemen uiterlijk [één jaar na de datum van bekendmaking van dit besluit] overeenkomstig hun nationale wetgeving de noodzakelijke maatregelen om α-PVP te onderwerpen aan de controlemaatregelen en strafrechtelijke sancties waarin is voorzien door hun wetgeving ingevolge hun verplichtingen uit hoofde van het Verdrag van de Verenigde Naties van 1971 inzake psychotrope stoffen.

               Artikel 3

               Dit besluit treedt in werking op de […] dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)
                  PB L 127 van 20.5.2005, blz. 32.

                     (2)
                  PB L 127 van 20.5.2005, blz. 32.

                     (3)
                  PB C  van , blz. .


Avis juridique important

|

51999PC0690

Voorstel voor een Beschikking van de Raad waarbij de Bondsrepubliek Duitsland wordt gemachtigd af te wijken van de artikelen 6 en 17 van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting  /* COM/99/0690 def. */

Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD waarbij de Bondsrepubliek Duitsland wordt gemachtigd af te wijken van de artikelen 6 en 17 van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting(door de Commissie ingediend)TOELICHTING1. Bij brieven die op 8 januari en 27 augustus 1999 bij het Secretariaat-Generaal van de Commissie werden geregistreerd, hebben de Duitse autoriteiten op grond van artikel 27 van de Zesde Richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag [1], verzocht om te mogen afwijken van artikel 6 en artikel 17, lid 2, van deze richtlijn.[1]  PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 99/85/EG (PB L 277 van 28.10.1999, blz. 34).2. Overeenkomstig artikel 27, lid 3, van de Zesde Richtlijn zijn de andere lidstaten, bij schrijven van 11 oktober 1999 op de hoogte gebracht van het verzoek van de Bondsrepubliek Duitsland.3. De eerste afwijking die de Duitse overheid heeft aangevraagd bestaat uit een totale uitsluiting van het recht op aftrek van de BTW op goederen en diensten waarvan het gebruik ten behoeve van de onderneming minder dan 10% van het totale gebruik bedraagt.4. Volgens artikel 27 kunnen afwijkingen worden van de Zesde Richtlijn worden toegestaan, hetzij om de belastingheffing te vereenvoudigen, hetzij om bepaalde vormen van belastingontduiking of -ontwijking te voorkomen. Een afwijking om "verbruik zonder belasting" te voorkomen is op grond van deze bepaling gerechtvaardigd: het werk van de belastingadministratie wordt vereenvoudigd door deze te ontlasten van de taak toe te zien op de uitoefening van het recht op aftrek van de BTW op uitgaven voor goederen en diensten waarvan het het gebruikspercentage voor andere doeleinden dan die van de onderneming meer dan 90% van het totale gebruik bedraagt.5. De tweede afwijking die de Duitse overheid heeft aangevraagd bestaat uit een beperking tot 50% van de aftrek van de BTW op alle uitgaven voor voertuigen (aankoop, huur, gebruik). Deze maatregel heeft evenwel geen betrekking op voertuigen die door de belastingplichtige uitsluitend voor bedrijfsdoeleinden worden gebruikt, met name voertuigen die de belastingplichtige in het kader van een arbeidsovereenkomsten tegen vergoeding ter beschikking stelt van een werknemer. De Duitse autoriteiten wijzen erop dat de forfaitaire beperking van het recht op aftrek in de plaats komt van de BTW die verschuldigd is vanwege het gebruik van het voertuig voor andere dan bedrijfsdoeleinden (voornamelijk privé-gebruik).6. De Duitse autoriteiten wijzen erop dat hun belastingdiensten bij controles ter plaatse in bijna alle dossiers onregelmatigheden aantreffen betreffende de vaststelling van de belasting die voor het privé-gebruik van de voertuigen verschuldigd is. Dit wijst erop dat het bij toepassing van de normale regels inzake het recht op aftrek niet mogelijk is het privé-gebruik van voertuigen die voor bedrijfsdoeleinden worden gebruikt op billijke wijze te belasten. De Duitse autoriteiten zijn van oordeel dat een beperking van het recht op aftrek het enige adequate middel is om de massale belastingontduiking en -ontwijking op dit gebied tegen te gaan.7. Voorts beschouwen de Duitse autoriteiten de afwijking als billijk omdat gebleken is dat de voertuigen gemiddeld voor 50% voor privé-doeleinden worden gebruikt. De maatregel zou dus voornamelijk belastingplichtingen treffen die niet te goeder trouw zijn.8. In het voorstel voor een richtlijn betreffende de regeling voor het recht op aftrek die op 17 juni 1998 [2] bij de Raad werd ingediend, heeft de Commissie melding gemaakt van de problemen die bepaalde uitgaven met zich brengen, met name de uitgaven in verband met personenwagens die, zelfs indien deze gedaan worden in het kader van de normale werking van de onderneming, meestal tevens een deel privé-gebruik en eindgebruik omvatten. Zij heeft erop gewezen dat de onderverdeling van die uitgaven in uitgaven voor zakelijk gebruik en uitgaven voor privé-gebruik in het algemeen niet werkelijk gecontroleerd kan worden, waardoor het gevaar van misbruik of belastingfraude ontstaat.[2]  PB C 219 van 15.7.1998, blz.16.9. De problemen van de Duitse autoriteiten in het kader van de recente wijziging van hun wetgeving ter zake kunnen door Duitsland, in afwachting van de goedkeuring en de inwerkingtreding van de richtlijn, uitsluitend worden opgelost door middel van een beschikking van de Raad op grond van artikel 27 van de Zesde Richtlijn waarbij deze lidstaat gemachtigd wordt af te wijken van het algemene beginsel van het recht op aftrek als voorzien in artikel 17, lid 2, van de Zesde Richtlijn.10. Het Hof van Justitie heeft reeds verschillende malen geoordeeld dat de nationale maatregelen waarbij van de richtlijn wordt afgeweken ten einde belastingontduiking en -ontwijking te voorkomen strikt geïnterpreteerd moeten worden en onderworpen zijn aan het evenredigheidsbeginsel: er kan slechts van de Zesde Richtlijn worden afgeweken voor zover dit noodzakelijk is om dit doel te bereiken. Volgens het arrest van het Hof van 29 mei 1997 in de zaak C-63/96 [3] wordt een bepaling die een zekere algemeenheid of abstractie bevat en die dus niet de gevallen uitsluit waarin uit objectieve gegevens blijkt dat de belastingplichtige correct heeft gehandeld, niet door artikel 27 gedekt, daar deze zich niet tot maatregelen beperkt die strikt noodzakelijk zijn om belastingontduiking of - ontwijking tegen te gaan.[3]  Jurispr.1997, blz. I-2847.11. De Duitse autoriteiten zelf hebben in hun aanvraag de toepassing van de forfaitaire beperking van het recht op aftrek tot 50% tot bepaalde gevallen beperkt door aan te geven dat deze maatregel geen betrekking heeft op situaties waarin de voertuigen door de belastingplichtige uitsluitend voor bedrijfsdoeleinden worden gebruikt, hetgeen met name geldt voor voertuigen die de belastingplichtige in het kader van een arbeidsovereenkomsten tegen vergoeding ter beschikking van een werknemer stelt.12. Om aan het evenredigheidsbeginsel te voldoen acht de Commissie het noodzakelijk dat nauwkeurig wordt omschreven in welke gevallen de forfaitaire beperking van het recht op aftrek tot 50% niet van toepassing is, namelijk wanneer het voertuig het middel is voor de uitoefening van het bedrijf van de belastingplichtige en wanneer het strikt noodzakelijk is voor de uitoefening van de werkzaamheden van de belastingplichtige. Gezien de rechtsspraak ter zake is de Commissie voorts van oordeel dat de forfaitaire beperking van het recht op aftrek tot 50% evenmin van toepassing moet zijn wanneer de belastingplichtige kan aantonen dat het zakelijke gebruik van het voertuig meer dan 50% bedraagt van het totale gebruik van het voertuig. In voornoemde gevallen blijven de normale regels van artikel 17, lid 2, van de Zesde Richtlijn inzake het recht op aftrek van toepassing.13. Daar de twee bovenomschreven afwijkingen betrekking hebben op het recht op aftrek dat het onderwerp is van bovengenoemd, op 17 juni 1998 bij de Raad ingediende voorstel voor een richtlijn en dat momenteel door de Raad wordt besproken, dient de geldigheid van onderhavige machtigingen tot afwijking te worden beperkt tot de datum waarop deze richtlijn van toepassing wordt, doch uiterlijk tot en met 31 december 2001. Indien de richtlijn dan nog niet is goedgekeurd, kan op dat tijdstip, in het licht van de besprekingen in de Raad, worden beoordeeld of de afwijking nog opportuun is.Voorstel voor eenBESCHIKKING VAN DE RAADwaarbij de Bondsrepubliek Duitsland wordt gemachtigd af te wijken van de artikelen 6 en 17 van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelastingDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake omzetbelasting [4] - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, en met name op artikel 27,[4]  PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 99/85/EG (PB L 277 van 28.10.1999, blz. 34)Gezien het voorstel van de Commissie [5],[5]  PB C van , blz.Overwegende hetgeen volgt :(1) Bij brieven die op 8 januari en 27 augustus 1999 bij het Secretariaat-Generaal van de Commissie werden geregistreerd, hebben de Duitse autoriteiten op grond van artikel 27 van de Zesde Richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, verzocht om te mogen afwijken van artikel 6 en artikel 17 van deze richtlijn.(2) Volgens artikel 27, lid 1, van de Zesde BTW-Richtlijn, kan de Raad, op voorstel van de Commissie, een lidstaat met eenparigheid van stemmen machtiging verlenen bijzondere, van die richtlijn afwijkende maatregelen te nemen dan wel de geldigheidsduur van afwijkende maatregelen te verlengen ten einde de belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of -ontwijking te voorkomen.(3) Overeenkomstig artikel 27, lid 3, van de Zesde Richtlijn zijn de andere lidstaten, bij schrijven van 11 oktober 1999, op de hoogte gebracht van het verzoek van de Bondsrepubliek Duitsland.(4) Het eerste verzoek om afwijking van de richtlijn heeft betrekking op de totale uitsluiting van het recht op aftrek van de BTW op goederen en diensten die voor meer dan 90% van het totale verbruik voor de privé behoeften van de belastingplichtige of diens werknemers, of meer in het algemeen voor andere dan bedrijfsdoeleinden worden gebruikt. Deze afwijking van artikel 17 wordt gerechtvaardigd door de noodzaak de BTW-heffing te vereenvoudigen.(5) Het tweede verzoek om afwijking, dat betrekking heeft op artikel 17, lid 2, en artikel 6 van de richtlijn, houdt enerzijds de beperking in van het in artikel 17, lid 2, bedoelde recht op aftrek van de BTW tot 50% van de uitgaven voor voertuigen die niet uitsluitend voor beroepsdoeleinden worden gebruikt en anderzijds het niet heffen van de BTW op het gebruik van personenauto's voor privé-doeleinden. Deze beperking van het recht op aftrek wordt voorgesteld omdat voor dit soort goederen moeilijk gecontroleerd kan worden voor welk deel van de kosten zij voor beroepsdoeleinden en voor welk deel zij voor privé doeleinden worden gebruikt, waardoor het gevaar van fraude en misbruiken ontstaat.(6) Deze beperking heeft evenwel geen betrekking op kosten voor voertuigen die het middel zijn waarmee de belastingplichtige zijn bedrijf uitoefent noch voor voertuigen die strikt noodzakelijk zijn voor de activiteiten van de belastingplichtige. Bovendien dient de forfaitaire beperking niet van toepassing te zijn wanneer de belastingplichtige kan aantonen dat hij het voertuig voor meer dan 50% van het totale gebruik voor beroepsdoeleinden gebruikt. In die gevallen blijven de normale regels inzake de aftrek van artikel 17, lid 2, van toepassing.(7) Door deze uitzonderingsbepaling kan worden gewaarborgd dat de afwijking op het beginsel dat een belastingplichtige in het kader van zijn aan belasting onderworpen activiteit recht heeft op de volledige aftrek van de voorbelasting niet verder gaat dan noodzakelijk is om fraude of misbruik tegen te gaan, zoals het Hof van Justitie heeft bepaald bij de interpretatie van artikel 27 van de Zesde Richtlijn [6][6]  Zie arrest van 29 mei 1997, Werner Skripalle (63/96, Jurispr.1997, blz.I-2847).(8) Tenslotte heeft de Commissie op 17 juni 1998 bij de Raad een voorstel voor een richtlijn [7] ingediend tot wijziging van de Zesde Richtlijn wat de regeling van het recht op aftrek van de BTW betreft ten einde de verschillende voorschriften te harmoniseren die de lidstaten momenteel toepassen op het gebied van de beperking van het recht op aftrek van de BTW die, indien deze verschillen van invloed zijn op de prijzen van goederen en diensten, tot concurrentievervalsing in het internationale handelsverkeer kunnen leiden.[7]  PB C 219 van 15.7.1998, blz.16.(9) De geldigheidsduur van onderhavige machtiging tot afwijking moet daarom worden beperkt tot de datum waarop voornoemde richtlijn van toepassing wordt, doch uiterlijk tot 31 december 2001, indien deze richtlijn dan nog niet van toepassing zou zijn. Door het vaststellen van deze maximum geldigheidsduur kan de opportuniteit van de afwijking in het licht van de besprekingen in de Raad worden beoordeeld.(10) De afwijking heeft geen negatieve gevolgen voor de eigen middelen van de Europese Gemeenschappen uit hoofde van de BTW,HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:Artikel 1In afwijking van 17, lid 2, van Richtlijn 77/388/EEG, zoals gewijzigd bij artikel 28septies van die richtlijn, wordt de Bondsrepubliek Duitsland gemachtigd de BTW die begrepen is in uitgaven voor goederen en diensten van het recht op aftrek uit te sluiten, wanneer deze goederen en diensten voor meer dan 90% van het totale gebruik voor privé doeleinden van de belastingplichtige of diens werknemers worden gebruikt of, meer in het algemeen, voor andere dan bedrijfsdoeleinden.Artikel 2In afwijking van 17, lid 2, van Richtlijn 77/388/EEG, zoals gewijzigd bij artikel 28septies van die richtlijn, alsmede van artikel 6, lid 2, onder a) van die richtlijn wordt de Bondsrepubliek Duitsland gemachtigd het recht op aftrek van de BTW die begrepen is in uitgaven voor voertuigen die niet uitsluitend voor bedrijfsdoeleinden worden gebruikt tot 50% te beperken en het gebruik voor privé-doeleinden van een voertuig dat tot de onderneming van de belastingplichtige behoort niet met het verlenen van diensten tegen vergoeding gelijk te stellen.De vorige alinea is niet van toepassing wanneer het voertuig een middel vormt voor de bedrijfsuitoefening van de belastingplichtige, wanneer het strikt noodzakelijk is voor de uitoefening van de beroepsactiviteit van de belastingplichtige, noch wanneer de belastingplichtige het bewijs kan leveren dat het voertuig voor meer dan 50% van het totale gebruik voor bedrijfsdoeleinden wordt gebruikt.Artikel 3Deze beschikking vervalt op de datum waarop de richtlijn betreffende uitgaven die geen recht geven op de aftrek van de BTW van toepassing zal worden, doch uiterlijk op 31 december 2001.Artikel 4Deze beschikking is gericht tot de Bondsrepubliek Duitsland.Gedaan te Brussel, op Voor de Raad De Voorzitter