               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 8.4.2016
            COM(2016) 183 final
            2016/0094(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            inzake het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen over een internationaal instrument dat moet worden opgesteld door de organen van de ICAO en dat tot doel heeft vanaf 2020 één mondiale marktgebaseerde maatregel toe te passen om de emissies van de internationale luchtvaart aan te pakken

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               •Motivering en doel van het voorstel

               De 21ste Conferentie van de partijen bij het Raamverdrag inzake klimaatverandering van de VN heeft de Overeenkomst van Parijs goedgekeurd, die tot doel heeft de wereldwijde temperatuursstijging te beperken tot beduidend minder dan 2°C in vergelijking met het pre-industriële tijdperk en om te streven naar een maximale stijging van 1,5°C. Tegen 2050 moeten de mondiale emissies van broeikasgassen met ten minste 50 % zijn gedaald ten opzichte van 1990. Alle bedrijfstakken van de economie moeten tot deze emissiebeperking bijdragen, inclusief de internationale luchtvaart.

               De broeikasgasemissies van de internationale luchtvaart, vertegenwoordigen meer dan 2 % van de wereldwijde uitstoot en nemen exponentieel toe; uit ramingen voor 2050 blijkt dat deze emissies bij ongewijzigd beleid meer dan 200 % kunnen stijgen ten opzichte van het huidige niveau. In de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad getiteld "Het protocol van Parijs — Een blauwdruk om de wereldwijde klimaatverandering na 2020 tegen te gaan"
                  1
                wordt benadrukt dat de ICAO vóór het einde van 2016 werk moet maken van de effectieve regulering van de emissies van de internationale luchtvaart. Ondanks de technologische verbeteringen is er slechts een beperkt potentieel om de totale emissies in de luchtvaartsector te doen afnemen; daarom wordt erkend dat marktgebaseerde maatregelen geschikt zijn om bij te dragen aan de algehele emissiereductie. Tijdens de 38ste Algemene Vergadering van de ICAO (2013) werd besloten één mondiale marktgebaseerde maatregel uit te werken om de emissies van de internationale luchtvaart terug te dringen; het was de bedoeling een besluit te nemen tijdens de 39ste Algemene Vergadering van de ICAO in 2016 (27 september tot 7 oktober), zodat de regeling vanaf 2020 kan worden toegepast
                  2
               .

               Daarom moet, zo spoedig mogelijk en ruim vóór de volgende Algemene Vergadering van de ICAO, worden vastgesteld welk standpunt de lidstaten, die gezamenlijk optreden in het belang van de Unie, moeten innemen met betrekking tot het besluit dat moet worden genomen door de ICAO.

               Het standpunt van de Unie wordt verwoord door de Commissie en de lidstaten in de organen van de ICAO. Bij de ontwikkeling van een voorstel voor een dergelijk instrument zijn meerdere organen van de ICAO betrokken, waaronder de Raad van de ICAO. Het is ook nodig een standpunt van de EU vast te stellen om de samenhang met het bestaande EU-recht te garanderen.

               •Samenhang met de huidige bepalingen op dit beleidsgebied

               In Besluit 1600/2002/EG van het Europees Parlement en de Raad is een oproep gedaan om specifieke maatregelen ter beperking van broeikasgasemissies van de luchtvaart vast te stellen en uit te voeren indien daarover in 2002 binnen de ICAO nog geen overeenstemming was bereikt. Naar aanleiding van het besluit van de 33ste Algemene Vergadering van de ICAO (2001) om een regeling te bekrachtigen voor een open handel in emissierechten voor de internationale luchtvaart
                  3
                en het besluit van de 35ste Algemene Vergadering van de ICAO (2004) om richtsnoeren op te stellen voor de opname van de emissies van de internationale luchtvaart in de emissiehandelsregelingen van de ICAO-verdragsstaten
                  4
               , hebben het Europees Parlement en de Raad Richtlijn 2008/101/EG vastgesteld, waarbij luchtvaartactiviteiten zijn opgenomen in Richtlĳn 2003/87/EG tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten.
                  5

               De 38ste Algemene Vergadering van de ICAO (2013) heeft niet alleen besloten een mondiale marktgebaseerde maatregel te ontwikkelen, maar ook dat de ICAO en haar lidstaten met relevante organisaties moeten samenwerken om te streven naar de ambitieuze collectieve mondiale doelstelling op middellange termijn om de wereldwijde netto-koolstofemissies van de internationale luchtvaart vanaf 2020 op hetzelfde niveau te houden. Volgens ramingen zullen de emissies van de internationale luchtvaart in 2020 ongeveer 70 % hoger zijn dan in 2005
                  6
               ; de Unie en haar lidstaten zijn er steeds voorstander van geweest de broeikasgasemissies van de internationale luchtvaart wereldwijd met 10 % terug te dringen tegen 2020, in vergelijking met het niveau van 2005. Het lijkt dan ook aangewezen dat de Unie de gelegenheid te baat neemt om, op relatief korte termijn, een mondiale marktgebaseerde maatregel te propageren om de broeikasgasemissies van de internationale luchtvaart te beperken tot het niveau van 2020, rekening houdende met de mogelijkheid de doelstellingen in de loop van de tijd te herzien, voor zover van toepassing.

               Om tijdens de 39ste Algemene Vergadering van de ICAO (2016) gemakkelijker vooruitgang te kunnen boeken bij de vaststelling van een passend instrument, hebben de wetgevers van de Unie besloten tijdelijk rekening te houden met de eisen van Richtlijn 2003/87/EG, welke van toepassing zijn in het geval van vluchten van en naar luchtvaartterreinen in landen buiten de Europese Economische Ruimte (EER)
                  7
               . Na de 39ste Algemene Vergadering van de ICAO (2016) zal de Commissie verslag uitbrengen aan het Europees Parlement en de Raad over acties om een internationaal instrument ten uitvoer te leggen met betrekking tot een mondiale marktgebaseerde maatregel die vanaf 2020 moet worden toegepast om de broeikasgasemissies van de internationale luchtvaart op niet-discriminerende wijze te beperken. In dit verslag evalueert de Commissie voorstellen als reactie op ontwikkelingen met betrekking tot het toepassingsgebied voor emissies van activiteiten van en naar luchtvaartterreinen in landen buiten de EER vanaf 1 januari 2017.

               •Samenhang met andere beleidsgebieden van de Unie

               Het voorgestelde besluit is in overeenstemming met en vormt een aanvulling op andere beleidsgebieden van de Unie, met name op het gebied van energie, milieu en vervoer
                  8
               .

                Om wereldwijd de stap te zetten naar schone energie, zijn
                  veranderingen in het ondernemings- en investeringsgedrag en stimulansen doorheen het gehele beleidsspectrum noodzakelijk.

               2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

               •Rechtsgrondslag

               Het voorstel berust op artikel 192, lid 1, in combinatie met artikel 218, lid 9.

               In artikel 218, lid 9, van het VWEU is is bepaald welke procedure moet worden gevolgd wanneer in naam van de Unie een standpunt moet worden vastgesteld in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt.

               In dat geval heeft het besluit dat naar verwachting door de ICAO zal worden goedgekeurd, de rechtsgevolgen als vermeld in artikel 28 bis van Richtlijn 2003/87/EG.

               In overeenstemming met artikel 192, lid 1, en artikel 191 VWEU moet de Europese Unie bijdragen tot het nastreven van onder meer de volgende doelstellingen: behoud, bescherming en verbetering van de kwaliteit van het milieu; bevordering op internationaal vlak van maatregelen om het hoofd te bieden aan regionale of mondiale milieuproblemen, en in het bijzonder om de klimaatverandering te bestrijden.

               •Keuze van het instrument

               In artikel 218, lid 9, VWEU is bepaald dat een besluit van de Raad het toepasselijke instrument is.

               3.RESULTATEN VAN EX-POSTEVALUATIES, RAADPLEGINGEN VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELINGEN

               Niet van toepassing.

               4.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

               Het voorstel heeft geen gevolgen voor de begroting van de Europese Unie.

               5.OVERIGE ELEMENTEN

               Niet van toepassing.

               2016/0094 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               inzake het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen over een internationaal instrument dat moet worden opgesteld door de organen van de ICAO en dat tot doel heeft vanaf 2020 één mondiale marktgebaseerde maatregel toe te passen om de emissies van de internationale luchtvaart aan te pakken

                DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 192, lid 1, juncto artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)
                     De broeikasgasemissies van de internationale luchtvaart, vertegenwoordigen meer dan 2 % van de wereldwijde uitstoot en nemen exponentieel toe; uit ramingen voor 2050 blijkt dat deze emissies bij ongewijzigd beleid meer dan 200 % kunnen stijgen ten opzichte van het huidige niveau. Tegen 2050 moeten de mondiale emissies van broeikasgassen met ten minste 50 % zijn gedaald ten opzichte van 1990. Alle bedrijfstakken van de economie moeten tot deze emissiebeperking bijdragen, inclusief de internationale luchtvaart.

               In december 2015 is de 21ste Conferentie van de partijen bij het Raamverdrag inzake klimaatverandering van de VN met succes afgesloten met de vaststelling van de Overeenkomst van Parijs, die tot doel heeft de wereldwijde temperatuurstijging te beperken tot beduidend minder dan 2°C in vergelijking met het pre-industriële tijdperk en te streven naar een maximale stijging van 1,5°C.

               (2)
                     De Internationale Burgerluchtvaartorganisatie is opgericht bij het Verdrag van Chicago inzake de internationale burgerluchtvaart van 1944. Alle lidstaten zijn partij bij dat verdrag en lid van de ICAO en de Unie heeft de status van waarnemer in bepaalde ICAO-vergaderingen, zoals de driejaarlijkse Algemene Vergadering van de ICAO. De Unie en al haar lidstaten zijn partij bij het Protocol van Kyoto van 1997, waarin bepaald is dat zij moeten streven naar een beperking van de broeikasgasemissies van de internationale luchtvaart in het kader van de ICAO. In Besluit 1600/2002/EG van het Europees Parlement en de Raad is een oproep gedaan om specifieke maatregelen ter beperking van broeikasgasemissies van de luchtvaart vast te stellen en uit te voeren indien daarover in 2002 binnen de ICAO nog geen overeenstemming was bereikt.

               (3)
                     Tijdens de 33ste Algemene Vergadering van de ICAO (2001) is een open regeling voor het verhandelen van emissierechten voor de internationale luchtvaart bekrachtigd
                  9
               . Het Comité milieubescherming en luchtvaart van de ICAO heeft in 2004 aanbevolen niet langer te streven naar een luchtvaartspecifieke regeling voor handel in emissierechten op basis van een nieuw juridisch instrument onder auspiciën van de ICAO. Tijdens de 35ste Algemene Vergadering van de ICAO (2004) is gepleit voor een open handel in emissierechten en voor de mogelijkheid voor lidstaten om emissies van de internationale luchtvaart op te nemen in hun emissiehandelsregelingen
                  10
               , maar tijdens de 36ste Algemene Vergadering van de ICAO (2007) werd er op aangedrongen vrijstelling te verlenen aan exploitanten uit andere staten, tenzij bilateraal overeengekomen
                  11
               . De Unie, haar lidstaten en andere Europese landen hebben zich steeds het recht voorbehouden om op niet-discriminerende basis marktgebaseerde maatregelen (Market-Based Measures — MBM’s) toe te passen op alle exploitanten van luchtvaartuigen die diensten verlenen naar, van of binnen hun grondgebied, eraan herinnerend dat het Verdrag van Chicago erkent dat de partijen het recht hebben om hun eigen wetten en regels op niet-discriminerende basis
                  12
                toe passen op de luchtvaartuigen van alle staten die diensten verlenen naar, van of binnen hun grondgebied.

               (4)
                     Overwegende dat het beperken van de broeikasgasemissies van de luchtvaart een wezenlijke bijdrage vormt die in overeenstemming is met de algemene emissiereductieverbintenissen, hebben het Europees Parlement en de Raad Richtlijn 2008/101/EG
                  13
                tot wijziging van Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten goedgekeurd, teneinde deze regeling uit te breiden tot luchtvaartactiviteiten en tot wijziging van Richtlijn 96/61/EG van de Raad
                  14
               . In de vijfde overweging van Richtlijn 2008/101/EG wordt gesteld dat de EU moet proberen ervoor te zorgen dat zo’n wereldwijde overeenkomst die tot doel heeft de wereldwijde temperatuurstijging te beperken, maatregelen bevat om de uitstoot van broeikasgassen door de luchtvaart te verminderen; in dat geval dient de Commissie na te gaan op welke punten richtlijn 2003/87/EG moet worden gewijzigd wat betreft de toepassing ervan op vliegtuigexploitanten.

               (5)
                     In de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad getiteld "Het protocol van Parijs — Een blauwdruk om de wereldwijde klimaatverandering na 2020 tegen te gaan"
                  15
                wordt benadrukt dat de ICAO vóór het einde van 2016 werk moet maken van de effectieve regulering van de emissies van de internationale luchtvaart. De volgende Algemene Vergadering van de ICAO vindt plaats in 2016; tijdens deze vergadering dient overeenstemming te worden bereikt over een internationaal instrument dat zal leiden tot de invoering, uiterlijk in 2020, van één wereldwijde marktgebaseerde maatregel om de emissies van de internationale luchtvaart te beperken.

               (6)
                     Tijdens de 38ste Algemene Vergadering van de ICAO (2013) werd besloten dat de ICAO en haar lidstaten met relevante organisaties zullen samenwerken om te streven naar een collectieve ambitieuze mondiale doelstelling op middellange termijn, namelijk de mondiale netto-koolstofemissies van de internationale luchtvaart vanaf 2020 op hetzelfde niveau houden ("de ICAO-doelstelling"), en werd besloten een mondiale marktgebaseerde maatregel voor de internationale luchtvaart op te stellen en verslag uit te brengen over de resultaten van haar werkzaamheden, met het oog op een besluit tijdens de 39ste Algemene Vergadering van de ICAO (2016). Volgens ramingen zullen de emissies van de internationale luchtvaart in 2020 ongeveer 70 % hoger zijn dan in 2005
                  16
               ; de Unie en haar lidstaten zijn er steeds voorstander van geweest de broeikasgasemissies van de internationale luchtvaart wereldwijd met 10 % terug te dringen tegen 2020, in vergelijking met het niveau van 2005. Het lijkt dan ook aangewezen dat de Unie de gelegenheid te baat neemt om, op relatief korte termijn, een mondiale marktgebaseerde maatregel te propageren om de broeikasgasemissies van de internationale luchtvaart te beperken tot het niveau van 2020, rekening houdende met de mogelijkheid de doelstellingen in de loop van de tijd te herzien, voor zover van toepassing.

               (7)
                     Om tijdens de 39ste Algemene Vergadering van de ICAO (2016) gemakkelijker vooruitgang te kunnen boeken bij de vaststelling van een passend instrument, hebben de wetgevers van de Unie besloten tijdelijk rekening te houden met de eisen van Richtlijn 2003/87/EG waaraan moet worden voldaan in het geval van vluchten van en naar luchtvaartterreinen in landen buiten de Europese Economische Ruimte (EER). Aldus benadrukte de Unie dat voorschriften kunnen worden toegepast in verband met vluchten naar en van luchtvaartterreinen die in EER-staten gelegen zijn, net zoals wettelijke verplichtingen kunnen worden toegepast voor de emissies van vluchten tussen dergelijke luchtvaartterreinen
                  17
               .

               (8)
                     In Richtlijn 2003/87/EG, zoals gewijzigd, zijn bepaalde verplichtingen uiteengezet die van toepassing zijn op de Commissie ingevolge de 39ste Algemene Vergadering van de ICAO (2016). De Commissie moet verslag uitbrengen aan het Europees Parlement en de Raad over acties om een internationaal instrument ten uitvoer te leggen met betrekking tot een mondiale marktgebaseerde maatregel die vanaf 2020 moet worden toegepast om de broeikasgasemissies van de internationale luchtvaart op niet-discriminerende wijze te beperken. In dit verslag evalueert de Commissie voorstellen als reactie op ontwikkelingen met betrekking tot het toepassingsgebied voor emissies van activiteiten van en naar luchtvaartterreinen in landen buiten de EER vanaf 1 januari 2017.

               (9)
                     Het standpunt van de Unie met betrekking tot het internationale instrument dat binnen de ICAO moet worden ontwikkeld en dat ertoe zal leiden dat vanaf 2020 één mondiale marktgebaseerde maatregel wordt toegepast met betrekking tot de emissies van de internationale luchtvaart, moet worden vastgesteld.

               (10)
                     Het is noodzakelijk om ruim voor de volgende Algemene Vergadering van de ICAO een standpunt van de Europese Unie vast te stellen.

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen en dat moet leiden tot een mondiale marktgebaseerde maatregel van de ICAO, moet in overeenstemming zijn met de bijlage bij dit besluit en wordt door de Commissie en de lidstaten, die gezamenlijk optreden in het belang van de Unie, verdedigd in de organen van de ICAO.

               Artikel 2

               De Commissie houdt de bevoegde instanties van de Raad volledig op de hoogte van de lopende besprekingen. Om ervoor te zorgen dat de Commissie volledig op de hoogte is van het standpunt van de Raad over de juiste toepassing van de bepalingen van de bijlage, raadpleegt de Commissie deze organen gedurende het gehele proces, wanneer dit noodzakelijk is in het licht van de ontwikkelingen in de ICAO-organen.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)
                  COM(2015)81 van 4 maart 2015.

                     (2)
                  ICAO-resolutie A38-18 (2013).

                     (3)
                  ICAO-resolutie A33-7 (2001).

                     (4)
                  ICAO-resolutie A35-5 (2004).

                     (5)
                  PB L 275 van 25.10.2003, blz. 32.

                     (6)
                  Zie de bedenkingen bij de resolutie van de ICAO uit 2013, onder voetnoot 4.

                     (7)
                  Verordening 421/2014 van het Europees Parlement en de Raad.

                     (8)
                  COM(2016) 110 final.

                     (9)
                  ICAO-resolutie A33-7.

                     (10)
                  ICAO-resolutie A35-5.

                     (11)
                  Aanhangsel L bij Resolutie A36-22.

                     (12)
                  Voorbehouden bij de ICAO-resoluties van 2007 en 2010,
                     het besluit van de ICAO-raad van 2012 houdende goedkeuring van de verklaring van New Delhi en de ICAO-resolutie van 2013, zie

                     http://ec.europa.eu/clima/policies/transport/aviation/documentation_en.htm

                     (13)
                  PB L 8 van 13.1.2006, blz. 3.

                     (14)
                  PB L 275 van 25.10.2006, blz. 32.

                     (15)
                  COM(2015)81 van 4 maart 2015.

                     (16)
                  Zie de bedenkingen bij de resolutie van de ICAO uit 2013, onder voetnoot 4.

                     (17)
                  Verordening (EU) nr. 421/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 16 april 2014 tot wijziging van Richtlijn 2003/87/EG tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap, met het oog op de tenuitvoerlegging tegen 2020 van een internationale overeenkomst die op emissies van de internationale luchtvaart wereldwijd één marktgebaseerde maatregel toepast, PB L 129 van 30.4.2014, blz. 1.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 9.6.2017
            COM(2017) 297 final
            2017/0127(CNS)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            tot wijziging van Besluit nr. 189/2014/EU van de Raad waarbij Frankrijk wordt gemachtigd een verlaagd tarief van bepaalde indirecte belastingen toe te passen op in Guadeloupe, Frans-Guyana, Martinique en Réunion vervaardigde "traditionele" rum en tot intrekking van Beschikking 2007/659/EG

               TOELICHTING

               Voor traditionele rum uit de Franse ultraperifere gebieden geldt sinds 1923 een specifiek accijnsregime op de markt in continentaal Frankrijk. Het gaat om een fiscale steunmaatregel op de lange termijn waarbij rekening wordt gehouden met het feit dat de wereldmarkt voor rum - afgezien van de uitzonderlijke jaren van krachtige groei - een vrij regelmatig groeitempo kent (+/- 3,2 %) en de hoeveelheden die in aanmerking komen voor dit specifieke accijnsregime, op dit groeitempo worden afgestemd om de concurrentiepositie van de sector rietsuiker-suiker-rum in de Franse ultraperifere gebieden op de lange termijn te garanderen. Na de instelling van de interne markt en de harmonisatie van de accijnzen in Europa is dit specifieke accijnsregime met instemming van de Europese Unie voortgezet. De thans geldende regeling op grond waarvan het regime mag worden voortgezet, werd ingevoerd bij Beschikking 2002/166/EG van 18 februari 2002 waarbĳ Frankrĳk wordt gemachtigd de toepassing van een verlaagd accĳnstarief op in de Franse overzeese departementen vervaardigde "traditionele" rum te verlengen
                  1
                om rekening te houden met de herziening van de gemeenschappelijke marktordening voor suiker in 2001 en de afschaffing van de douanebescherming voor alcoholhoudende dranken in 2003. In Beschikking 2002/166/EG werd ook vastgesteld dat de reeds genomen communautaire en nationale maatregelen om de concurrentiepositie van de sector rietsuiker-suiker-rum in de Franse overzeese gebieden te verbeteren, op zich nog steeds niet volstonden om het concurrentiepeil te bereiken dat Frankrijk in staat moet stellen het fiscale regime van in de Franse overzeese departementen (DOM) vervaardigde traditionele rum aan te passen.

               In Beschikking 2002/166/EG werd de toepassing van het verlaagde accijnstarief beperkt tot een jaarlijks contingent van 90 000 hl zuivere alcohol, wat overeenkwam met de traditionele handelsstromen gedurende de laatste jaren voor de vaststelling van de beschikking, zonder dat daarbij rekening werd gehouden met een groeipercentage. De opstellers van Beschikking 2002/166/EG waren ervan overtuigd dat om een klimaat van rechtszekerheid te creëren voor de economische actoren in de sector rietsuiker-suiker-rum en rekening te houden met de afschrijvingstermijnen voor machines en gebouwen, een vast jaarlijks contingent van 90 000 hl gedurende een periode van zeven jaar vanaf 1 januari 2003 tot en met 31 december 2009 zou volstaan.

               Beschikking 2002/166/EG werd door de Raad evenwel al gewijzigd bij Beschikking 2007/659/EG
                  2
                van 9 oktober 2007; daarbij werd een jaarlijks contingent van 108 000 hl zuivere alcohol ingevoerd met terugwerkende kracht vanaf 1 januari 2007 tot en met 31 december 2012. In Beschikking 2007/659/EG werd ook vastgesteld (overweging 9) dat het alleen dankzij de continentale markt was, waar de rum uit de DOM van een specifieke fiscale regeling profiteerde, dat de rumsector in de DOM de hoge kostprijs deels wist te compenseren en kon blijven voortbestaan.

               Bij Besluit nr. 896/2011/EU
                  3
                van de Raad van 19 december 2011 werd Beschikking 2007/659/EG gewijzigd: de toepassingsduur van het contingent van 108 000 hl werd met twee jaar verkort tot en met 31 december 2010 en voor de periode van 1 januari 2011 tot en met 31 december 2013 werd een jaarlijks contingent van 120 000 hl zuivere alcohol ingevoerd.

               In Besluit nr. 896/2011/EU van de Raad van 19 december 2011 (overweging 5) oordeelde de Raad dat het contingent dat in aanmerking kwam voor het accijnstarief dat lager was dan het normale tarief, een jaarlijks groeipercentage van 3,2 % en, voor sommige jaren van sterke groei, van 4,3 % mogelijk moest maken. Uiteraard houdt dit oordeel voor de Raad en de Commissie geen wettelijke verplichting voor de toekomst in, maar er valt niet te ontkennen dat deze groeipercentages al meer dan 25 jaar de economische factoren zijn die de grootste stabiliteit vertonen en het dichtst bij de economische realiteit liggen:

               "... aangezien de concurrentiepositie van "traditionele" rum uit de overzeese departementen (DOM) op de markt van continentaal Frankrijk moet worden ondersteund om de bedrijvigheid van de sector rietsuiker-suiker-rum in deze departementen in stand te houden, het tijd is voor een herziening van de hoeveelheden traditionele rum uit de DOM die tegen een verlaagd accijnstarief in de handel mogen worden gebracht. Het bij Beschikking 2007/659/EG vastgestelde jaarlijkse contingent van 108 000 hl dient derhalve naar 120 000 hl te worden verhoogd, en deze verhoging dient, gelet op de voor 2011 voorspelde stijging, met het oog op de continuïteit reeds dit jaar in te gaan. Een dusdanige verhoging kan een jaarlijkse stijging van 4,3 % van de hoeveelheden op de markt gebrachte rum dekken, wat iets meer is dan de geconstateerde 3,2 % stijging in de periode 2007-2010."

               Bij Besluit nr. 189/2014/EU
                  4
                is Besluit nr. 896/2011/EU ingetrokken en vervangen en een jaarlijks contingent van 120 000 hl zuivere alcohol (hza) voor de periode van 1 januari 2010 tot en met 31 december 2020 vastgelegd. Het bij Besluit nr. 189/2014/EU vastgelegde contingent loopt niet volledig in de pas met de in Besluit nr. 896/2011/EU beoogde groeipercentages. Door het vastleggen van het contingent op een jaarlijks niveau van 120 000 hza voor een lange periode van tien jaar is bovendien de kloof tussen de door de Raad in 2011 beoogde groeipercentages en de beschikbare contingenten toegenomen.

                        Jaar

                        Beoogd groeipercentage

                        Benodigde hoeveelheid jaareinde volgens beoogd groeipercentage (hza)

                        Beschikbaar contingent (hza)

                        Beschikking/ besluit EG/EU

                        2002

                        0 %

                        90 000

                        2002/166

                        2003

                        3,2 %

                        92 880

                        90 000

                        2002/166

                        2004

                        3,2 %

                        95 852

                        90 000

                        2002/166

                        2005

                        3,2 %

                        98 919

                        90 000

                        2002/166

                        2006

                        3,2 %

                        102 084

                        90 000

                        2002/166

                        2007

                        3,2 %

                        105 351

                        90 000

                        108 000

                        108 000

                        2002/166

                        2007/659

                        2011/896

                        2008

                        3,2 %

                        108 722

                        90 000

                        108 000

                        108 000

                        2002/166

                        2007/659

                        2011/896

                        2009

                        3,2 %

                        112 201

                        90 000

                        108 000

                        108 000

                        2002/166

                        2007/659

                        2011/896

                        2010

                        3,2 %

                        117 025

                        108 000

                        108 000

                        2007/659

                        2011/896

                        2011

                        4,3 %

                        122 057

                        108 000

                        120 000

                        2007/659

                        2011/896

                        2012

                        4,3 %

                        127 306

                        108 000

                        120 000

                        120 000

                        2007/659

                        2011/896

                        189/2014

                        2013

                        4,3 %

                        131 379

                        120 000

                        120 000

                        2011/896

                        189/2014

                        2014

                        3,2 %

                        135 583

                        120 000

                        189/2014

                        2015

                        3,2 %

                        139 922

                        120 000

                        189/2014

                        2016

                        3,2 %

                        144 400

                        120 000

                        189/2014

                        2017

                        3,2 %

                        149 020

                        120 000

                        189/2014

                        2018

                        3,2 %

                        153 789

                        120 000

                        189/2014

                        2019

                        3,2 %

                        158 710

                        120 000

                        189/2014

                        2020

                        3,2 %

                        163 789

                        120 000

                        189/2014

               Hierdoor hebben de producenten van traditionele rum onvoldoende toegang gehad tot de markt in continentaal Frankrijk. Volgens de beoogde groeipercentages was eind 2016 een contingent van 144 000 hza mogelijk geweest, terwijl dat beperkt was tot 120 000 hza. Om die reden vormt de verhoging - met terugwerkende kracht - van het contingent voor 2016 tot 144 000 hza een inhaalbeweging die tot doel heeft het contingent op het niveau te brengen van de groeipercentages die de Raad al voor ogen had.

               Het is duidelijk dat de verhoging met spoed moet worden ingevoerd: het contingent van 120 000 hza voor 2016 was al opgebruikt voor het einde van dat jaar en zonder verhoging van dat contingent met terugwerkende kracht vanaf 1 januari 2016 zullen de producenten grote en vermoedelijk onherstelbare schade lijden. De relaties tussen de rumproducenten en de grote distributeurs in Frankrijk zijn geregeld in jaarcontracten waarin verbintenissen zijn opgenomen ten aanzien van de te leveren hoeveelheden, aankoopprijzen en eventuele kortingen en aanbiedingen. Wanneer het contingent wordt overschreden, worden de hoeveelheden die het contingent te boven gaan, achteraf zwaarder belast, terwijl de producenten bij het begin van het jaar wanneer de contracten worden ondertekend, niet kunnen inschatten hoe groot de kans is dat het contingent zal worden overschreden noch in welke mate. Aangezien de aankoopprijs wordt vastgesteld bij het begin van het jaar op basis van de verlaagde accijns, is de belastingverhoging door de overschrijding van het contingent vóór het einde van het jaar een risico dat bij de rumproducenten ligt. Dat risico is in 2016 realiteit geworden. Zonder verhoging van het contingent met terugwerkende kracht zullen de rumproducenten grote verliezen lijden op de hoeveelheden die het contingent te boven gaan.

               Als het contingent niet wordt verhoogd, dan zou dit ook de commerciële strategie van de rumproducenten uit de Franse ultraperifere gebieden voor 2017 ondermijnen: als zij immers niet kunnen voorzien wanneer het contingent in 2017 overschreden zal worden, zouden zij ervan moeten afzien hun rum aan te bieden tijdens de maanden van de eindejaarsacties.

               De economische context versterkt nog de urgentie van de verhoging: de uitvoer van traditionele rum uit Guadeloupe, Frans-Guyana, Martinique en Réunion naar de Europese Unie is gedaald. Waar de uitvoer van traditionele rum uit deze gebieden naar de Europese Unie tussen 2005 en 2011 nog is gestegen van 155 559 hza (in 2005) tot 205 482 hza (in 2011), is deze vanaf 2012 sterk teruggelopen met een daling tot 189 928 hza in 2012, gevolgd door een lichte stijging in 2013 (190 382 hza), een daling in 2014 (179 755 hza) en opnieuw een lichte stijging in 2015 (180 482 hza).

               Deze grote terugval is hoofdzakelijk toe te schrijven aan de sterke daling van de uitvoer van traditionele rum uit Réunion, de grootste producent van traditionele rum uit deze ultraperifere gebieden, naar de Europese Unie. Waar de uitvoer van traditionele rum uit Réunion tussen 2005 en 2011 nog is gestegen van 60 092 hza (in 2005) tot 87 314 hza (in 2011), is deze vanaf 2012 sterk teruggelopen met een daling tot 69 491 hza in 2012, gevolgd door een lichte stijging in 2013 (74 702 hza), en daarna opnieuw een daling tot 63 240 hza in 2014 en tot 58 890 hza in 2015.

               De achteruitgang van de uitvoer van traditionele rum uit deze ultraperifere gebieden naar het Europese continent is grotendeels toe te schrijven aan het verlies van marktaandeel van lichte rum in Duitsland ten koste van producenten uit derde landen. In 2008 vertegenwoordigde de verkoop in Duitsland van lichte rum uit de genoemde ultraperifere gebieden 46 065 hza. In 2014 bedroeg de verkoop nog maar 22 885 hza en in 2015 17 091 hza.

               Momenteel kan niet worden uitgesloten dat de kloof tussen de contingenten die met de door de Commissie en de Raad beoogde groeipercentages overeenkomen en de contingenten die daadwerkelijk zijn toegestaan, deze ontwikkeling heeft beïnvloed. Deze analyse zal worden verricht bij de toekomstige evaluatie van Besluit nr. 189/2014/EU.

               Verder moet worden opgemerkt dat het verbruik in Frankrijk van rum uit derde landen, met inbegrip van rum uit de ACS-staten (Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan), veel sterker is gegroeid dan dat van rum uit Guadeloupe, Frans-Guyana, Martinique en Réunion. Het totale verbruik in Frankrijk van rum uit derde landen bedroeg immers 20 733 hza in 2013, 22 679 hza in 2014 en 26 147 hza in 2015. De hoeveelheid traditionele rum uit de genoemde ultraperifere gebieden die in Frankrijk tot verbruik werd uitgeslagen, is in die periode minder sterk gestegen, namelijk tot 115 438 hza in 2013, 119 066 hza in 2014 en 120 000 hza in 2015.

               Een onafhankelijke economische analyse van de diensten van de Commissie die in juli 2016 werd voltooid, kwam tot de conclusie dat de invoer van traditionele rum uit Guadeloupe, Frans-Guyana, Martinique en Réunion in Frankrijk slechts betrekking had op een klein deel van het totale verbruik van alcohol in Frankrijk (tussen 1 en 2 %) en het om die reden niet aannemelijk is dat een verlaagd tarief voor rum de concurrentie op de markt voor rum in Frankrijk zou verstoren. Onder die omstandigheden is het nog minder waarschijnlijk dat de betreffende invoer een effect zou hebben op de werking van de eengemaakte markt.

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               •Motivering en doel van het voorstel

                  Op 22 september 2016 hebben de Franse autoriteiten de Commissie verzocht een voorstel tot technische wijziging van Besluit nr. 189/2014/EU van de Raad van 20 februari 2014 voor te leggen waarbij het jaarlijkse contingent wordt verhoogd van 120 000 hza tot 144 000 hza. Bij dit verzoek ging een verslag waarin de wijziging in kwestie werd gerechtvaardigd.

               •Samenhang met de huidige bepalingen op dit beleidsgebied

                  Dit initiatief strookt met de politieke beleidsprioriteiten die zijn vastgesteld in artikel 349 van het Verdrag van Lissabon. Dit artikel erkent dat de structurele economische en sociale situatie van de ultraperifere gebieden, waartoe Guadeloupe, Frans-Guyana, Martinique en Réunion behoren, wordt bemoeilijkt door de grote afstand, het insulaire karakter, de kleine oppervlakte, een moeilijk reliëf en klimaat en de economische afhankelijkheid van enkele producten, welke factoren door hun blijvende en cumulatieve karakter de ontwikkeling van deze gebieden ernstig schaden. Daarom voorziet voornoemd artikel 349 erin dat de Raad op voorstel van de Commissie en na raadpleging van het Europees Parlement specifieke maatregelen aanneemt die er met name op gericht zijn de voorwaarden voor de toepassing van de verdragen, met inbegrip van gemeenschappelijk beleid, op deze gebieden vast te stellen. De verhoging van het contingent strekt ertoe werkgelegenheid, economische groei en investeringen in de sector rietsuiker en rum te creëren en te behouden. De verhoging versterkt de eengemaakte markt en maakt hem toegankelijker voor marktdeelnemers die in de genoemde ultraperifere gebieden zijn gevestigd doordat zij de nadelen compenseert die uit hun geografische en economische situatie voortvloeien.

                  Het contingent wordt niet alleen aangepast; in de toekomst zal de Commissie zich voor de behandeling en de rechtvaardiging ervan ook moeten baseren op de analyses die Frankrijk uiterlijk op 31 juli 2017 zal verstrekken in het kader van de tussentijdse evaluatie waarin Besluit nr. 189/2014/EU van 20 februari 2014 voorziet.

               •Samenhang met andere beleidsgebieden van de EU

                  Krachtens artikel 349, derde alinea, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (Verdrag van Lissabon) neemt de Raad zijn maatregelen aan, rekening houdend met de bijzondere kenmerken en beperkingen van de ultraperifere gebieden en zonder afbreuk te doen aan de integriteit en de samenhang van de rechtsorde van de Unie, met inbegrip van de interne markt en het gemeenschappelijk beleid. Besluit nr. 189/2014/EU en de elementen waarop dit besluit is gebaseerd, worden geacht in overeenstemming te zijn met de andere beleidsgebieden van de EU. De verhoging van het contingent vormt een beperkte aanpassing met terugwerkende kracht waarmee het contingent op een niveau wordt gebracht dat strookt met de jaarlijkse groeipercentages die de Raad al voor ogen had. De andere elementen van Besluit nr. 189/2014/EU blijven ongewijzigd. Onder die omstandigheden kan de verhoging van het jaarlijkse contingent van 120 000 hza tot 144 000 hza geen gevolgen hebben voor de samenhang van Besluit nr. 189/2014/EU met de andere beleidsgebieden van de EU.

               2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

               •Rechtsgrondslag

                  Artikel 349 van het Verdrag van Lissabon - Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU).

                •Subsidiariteit (voor niet-exclusieve bevoegdheden)

                  Alleen de Raad is gemachtigd om op basis van artikel 349 VWEU specifieke maatregelen te nemen ten gunste van de ultraperifere gebieden om de toepassing van de verdragen – met inbegrip van gemeenschappelijk beleid – op deze gebieden bij te sturen, omdat zij worden geconfronteerd met permanente belemmeringen die gevolgen hebben voor hun economische en sociale situatie.

                  Het voorstel voor een besluit van de Raad is derhalve in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel.

               •Evenredigheid

                  Krachtens het evenredigheidsbeginsel gaan de inhoud en de vorm van het optreden van de Unie niet verder dan wat nodig is om de doelstellingen van de Verdragen te verwezenlijken. Het contingent van 144 000 hl komt overeen met het geraamde groeipercentage en de hoeveelheid die voortvloeit uit de toepassing van dat groeipercentage voor eind 2016. Binnen het rechtskader van Besluit nr. 189/2014/EU bestaat de enige mogelijkheid om het contingent vanaf 1 januari 2016 op te trekken tot het niveau van het groeipercentage van 3,2 %, erin het bestaande besluit met terugwerkende kracht te wijzigen. De inhoud noch de vorm van het optreden gaat derhalve verder dan wat nodig is om de doelstellingen van artikel 349 VWEU te bereiken.

               •Keuze van het instrument

                  Zie onder "Evenredigheid".

               3.RESULTATEN VAN EX-POSTEVALUATIES, RAADPLEGINGEN VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELINGEN

               •Ex-postevaluaties/geschiktheidscontroles van bestaande wetgeving

                  1. Uit artikel 349, eerste alinea, VWEU zoals uitgelegd door het Hof van Justitie in gevoegde zaken C-132/14 tot en met C-136/14 volgt dat de daarin bedoelde "specifieke maatregelen" worden vastgesteld "gezien de structurele economische en sociale situatie" van de ultraperifere gebieden, die "wordt bemoeilijkt" door een aantal factoren die "door hun blijvende en cumulatieve karakter de ontwikkeling van deze gebieden ernstig schaden". Die factoren worden in artikel 349, eerste alinea, VWEU dus voorgesteld als elementen waardoor de structurele economische en sociale situatie van de ultraperifere gebieden wordt bemoeilijkt en waarmee de Raad krachtens artikel 349, derde alinea, VWEU rekening moet houden bij het treffen van de specifieke maatregelen (Arrest van het Hof (Grote kamer) van 15 december 2015 in gevoegde zaken C-132/14 tot en met C-136/14, punten 67 en 68). Vanuit het hierboven door het Hof beschreven perspectief bekeken en om de onderstaande redenen is de Commissie van oordeel dat de enige passende maatregel erin bestaat het contingent dat in aanmerking komt voor een verlaagd accijnstarief, met spoed en met terugwerkende kracht te verhogen van 120 000 hza tot 144 000 hza:

                  - de producenten van traditionele rum hebben onvoldoende toegang gehad tot de markt van continentaal Frankrijk. De beoogde groeipercentages kwamen overeen met een contingent van 144 000 hza eind 2016. Om die reden vormt de verhoging - met terugwerkende kracht - van het contingent voor 2016 tot 144 000 hza slechts een inhaalbeweging die tot doel heeft het contingent op het niveau te brengen dat de Commissie en de Raad al voor ogen hadden;

                  - het economische kader is al omschreven en vastgelegd door de Commissie en de Raad;

                  - de snelle verhoging met terugwerkende kracht is noodzakelijk om onmiddellijke en mogelijk onherstelbare schade voor de producenten te vermijden;

                  - de cijfers van Eurostat tonen een duidelijke terugval van de uitvoer naar de Europese Unie van traditionele rum die in de genoemde ultraperifere gebieden is vervaardigd;

                  - de cijfers tonen een verlies van marktaandeel van deze traditionele rum in andere lidstaten van de Unie ten koste van producenten van derde landen;

                  - de invoer van rum uit andere derde landen die in continentaal Frankrijk tot verbruik is uitgeslagen, is veel sterker gegroeid;

                  - de andere elementen van Besluit nr. 189/2014/EU zijn ongewijzigd gebleven.

                  2. De maatregel betreft een aanpassing met beperkte economische gevolgen; tot dusver is het daarom niet gerechtvaardigd om de kosten van een "effectbeoordeling" te maken. In voorliggend geval is de verhoging van het contingent met terugwerkende kracht vanaf 1 januari 2016 de enige optie om te garanderen dat de "traditionele rum" uit deze ultraperifere gebieden concurrerend blijft op de markt van de Unie.

                  Bovendien is een onafhankelijke economische studie van de diensten van de Commissie waarin werd onderzocht of Richtlijn 92/83/EEG nog altijd het beoogde doel dient en die in juli 2016
                     5
                   werd voltooid, tot de conclusie gekomen dat de invoer van traditionele rum uit Guadeloupe, Frans-Guyana, Martinique en Réunion in Frankrijk slechts betrekking heeft op een klein deel van het totale verbruik van alcohol in Frankrijk en het om die reden niet aannemelijk is dat een verlaagd tarief de concurrentie op de markt voor rum in Frankrijk zal verstoren. Onder die omstandigheden is het nog minder waarschijnlijk dat de betreffende invoer een effect zal hebben op de werking van de eengemaakte markt.

                  Deze conclusies zijn gepubliceerd en alle belanghebbende partijen zijn geraadpleegd. Hoewel deze studie niet specifiek gericht was op de verhoging van het contingent voor traditionele rum uit Guadeloupe, Frans-Guyana, Martinique en Réunion die in aanmerking komt voor een verlaagde accijns in continentaal Frankrijk, stelt de Commissie toch vast dat geen van de meer dan 750 in het kader van deze raadpleging ontvangen en geverifieerde bijdragen argumenten of andere gegevens bevatte die een nadere analyse verdienden
                     6
                  .

               •Raadpleging van belanghebbende partijen

                  Zie punt hierboven.

                  Behalve dan dat het contingent onmiddellijk wordt aangepast, zal de Commissie zich in de toekomst moeten baseren op de analyses die Frankrijk uiterlijk op 31 juli 2017 zal verstrekken in het kader van de tussentijdse evaluatie waarin Besluit nr. 189/2014/EU van 20 februari 2014 voorziet. In het kader van deze evaluatie zullen alle belanghebbende partijen opnieuw worden geraadpleegd.

               •Bijeenbrengen en benutten van deskundigheid

                  Zie hierboven onder "Ex-postevaluaties/geschiktheidscontroles van bestaande wetgeving".

               •Gezonde regelgeving en vereenvoudiging

                  Niet van toepassing.

               •Grondrechten

                  Niet van toepassing.

               4.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

                  Er zijn geen gevolgen voor de begroting.

               2017/0127 (CNS)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               tot wijziging van Besluit nr. 189/2014/EU van de Raad waarbij Frankrijk wordt gemachtigd een verlaagd tarief van bepaalde indirecte belastingen toe te passen op in Guadeloupe, Frans-Guyana, Martinique en Réunion vervaardigde "traditionele" rum en tot intrekking van Beschikking 2007/659/EG

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 349,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,

               Gezien het advies van het Europees Parlement
                  7
               ,

               Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité
                  8
               ,

               Gezien het advies van het Comité van de Regio's
                  9
               ,

               Handelend volgens een bijzondere wetgevingsprocedure,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Overeenkomstig artikel 1 van Besluit nr. 189/2014/EU van de Raad
                  10
                werd Frankrijk gemachtigd in continentaal Frankrijk een accijnstarief dat lager is dan het normale tarief voor alcohol, zoals vastgesteld in artikel 3 van Richtlijn 92/84/EEG van de Raad
                  11
               , te blijven toepassen alsook een tarief van de heffing genaamd "cotisation sur les boissons alcooliques" (VSS) toe te passen dat lager is dan het volgens de Franse nationale wetgeving toepasselijke normale tarief, op in Guadeloupe, Frans-Guyana, Martinique en Réunion vervaardigde "traditionele" rum.

               (2)Krachtens artikel 3 van voornoemd besluit blijven de verlaagde accijns- en VSS-tarieven voor deze "traditionele" rum beperkt tot een jaarlijks contingent van 120 000 hectoliter zuivere alcohol (hza).

               (3)Op 22 september 2016 hebben de Franse autoriteiten de Commissie verzocht een voorstel tot technische wijziging voor te leggen waarbij het jaarlijkse contingent wordt verhoogd van 120 000 hza tot 144 000 hza. Bij dit verzoek ging een verslag met alle informatie die de wijziging in kwestie rechtvaardigt. De producenten van traditionele rum hebben in 2016 onvoldoende toegang gehad tot de markt in continentaal Frankrijk. Voor de beoogde groeipercentages was een contingent van 144 000 hza vereist en deze hoeveelheid werd bereikt eind 2016. Het jaarlijkse contingent van 120 000 hza moet dus worden verhoogd tot 144 000 hza. De bij Besluit nr. 189/2014/EU van de Raad gemachtigde maatregelen zullen worden geanalyseerd en bekeken in het licht van een diepgaandere evaluatie van het systeem in zijn geheel. In die analyse zal rekening worden gehouden met het verslag dat Frankrijk overeenkomstig artikel 4 van Besluit nr. 189/2014/EU moet indienen.

               (4)Het contingent van 120 000 hza voor 2016 was al opgebruikt voor het einde van dat jaar en zonder verhoging van dat contingent met terugwerkende kracht vanaf 1 januari 2016 zouden de producenten grote en vermoedelijk onherstelbare schade lijden. De relaties tussen de rumproducenten en de grote distributeurs in Frankrijk zijn geregeld in jaarcontracten waarin verbintenissen zijn opgenomen ten aanzien van de te leveren hoeveelheden, aankoopprijzen en eventuele kortingen en aanbiedingen. Doordat het contingent werd overschreden, zijn de hoeveelheden die het contingent te boven gingen, achteraf aan een niet te voorziene hogere belasting onderworpen, terwijl de producenten bij het begin van het jaar wanneer de contracten worden ondertekend, niet konden inschatten hoe groot de kans was dat het contingent zou worden overschreden noch in welke mate. Zonder verhoging van het contingent met terugwerkende kracht zullen de rumproducenten grote verliezen lijden op de hoeveelheden die het contingent te boven gaan. Er moet dus toestemming worden verleend voor de verhoging van het contingent met terugwerkende kracht vanaf 1 januari 2016.

               (5)De andere elementen van Besluit nr. 189/2014/EU zijn ongewijzigd gebleven en een onafhankelijke economische analyse van de diensten van de Commissie die in juli 2016 werd voltooid, heeft bevestigd dat de invoer van traditionele rum uit Guadeloupe, Frans-Guyana, Martinique en Réunion in Frankrijk slechts betrekking heeft op een klein deel van het totale verbruik van alcohol in Frankrijk. Om die reden is het niet aannemelijk dat een verlaagd tarief een verstorend effect zal hebben op de concurrentie op de markt voor rum in Frankrijk, laat staan op de eengemaakte markt.

               (6)Dit besluit doet geen afbreuk aan de mogelijke toepassing van de artikelen 107 en 108 VWEU.

               (7)Besluit nr. 189/2014/EU moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Artikel 3, lid 1, van Besluit nr. 189/2014/EU wordt vervangen door:

               "1. De in artikel 1 bedoelde verlaagde accijns- en VSS-tarieven die van toepassing zijn op de in artikel 2 bedoelde rum, zijn beperkt tot een jaarlijks contingent van 120 000 hectoliter zuivere alcohol gedurende een periode tot en met 31 december 2015. Voor de periode tussen 1 januari 2016 en 31 december 2020 zijn deze tarieven beperkt tot een jaarlijks contingent van 144 000 hectoliter zuivere alcohol.".

               Artikel 2

               Dit besluit treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)
                  Beschikking van de Raad 2002/166/EG van 18 februari 2002 waarbĳ Frankrĳk wordt gemachtigd de toepassing van een verlaagd accĳnstarief op in de Franse overzeese departementen vervaardigde "traditionele" rum te verlengen (PB L 55 van 26.2.2002, blz. 33).

                     (2)
                  Beschikking 2007/659/EG van de Raad van 9 oktober 2007 waarbĳ Frankrĳk wordt gemachtigd een verlaagd accĳnstarief op in de Franse overzeese departementen vervaardigde traditionele rum toe te passen en tot intrekking van Beschikking 2002/166/EG (PB L 270 van 13.10.2007, blz. 12).

                     (3)
                  Besluit nr. 896/2011/EU van de Raad van 19 december 2011 tot wijziging van Beschikking 2007/659/EG wat de toepassingsduur betreft en het jaarlijkse contingent dat in aanmerking komt voor het verlaagde accijnstarief (PB L 345 van 29.12.2011, blz. 18).

                     (4)
                  Besluit nr. 189/2014/EU van de Raad van 20 februari 2014 waarbij Frankrijk wordt gemachtigd een verlaagd tarief van bepaalde indirecte belastingen toe te passen op in Guadeloupe, Frans-Guyana, Martinique en Réunion vervaardigde "traditionele" rum en tot intrekking van Beschikking 2007/659/EG (PB L 59 van 28.2.2014, blz. 1).

                     (5)
                  Bladzijde 28 van het verslag en bijlage 7, bladzijden 17-20.

                     https://circabc.europa.eu/sd/a/3e197d56-02d3-4efd-b056-5b7d53b8e196/Evaluation%20of%20Council%20Directive%2092-83-EEC%20on%20the%20harmonisation%20of%20the%20structures%20of%20excise%20duties%20on%20alcohol%20and%20alcoholic%20beverages.pdf

                     (6)

                     https://circabc.europa.eu/sd/a/c1011602-0d01-4d97-9ce1-56a23fa57929/Appendix%209a%20-%20Open%20public%20consultation%20summary%20report.pdf

                     (7)
                  PB C [...] van [...], blz. [...].

                     (8)
                  Besluit nr. 189/2014/EU van de Raad van 20 februari 2014 waarbij Frankrijk wordt gemachtigd een verlaagd tarief van bepaalde indirecte belastingen toe te passen op in Guadeloupe, Frans-Guyana, Martinique en Réunion vervaardigde "traditionele" rum en tot intrekking van Beschikking 2007/659/EG (PB L 59 van 28.2.2014, blz. 1).

                     (9)
                  Richtlijn 92/84/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de onderlinge aanpassing van de accijnstarieven op alcohol en alcoholhoudende dranken (PB L 316 van 31.10.1992, blz. 29).


Avis juridique important

|

51994PC0070(03)

Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD tot vaststelling van een specifiek programma voor onderzoek en technologische ontwikkeling, uit te voeren door het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek voor de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (1995-1998)  /* COM/94/70DEF - CNS 94/0074 */

Publicatieblad Nr. C 113 van 23/04/1994 blz. 0024

Voorstel voor een beschikking van de Raad tot vaststelling van een specifiek programma voor onderzoek en technologische ontwikkeling, uit te voeren door het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek voor de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (1995-1998) (94/C 113/07) (Voor de EER relevante tekst) COM(94) 70 def. - 94/0074(CNS)(Door de Commissie ingediend op 30 maart 1994)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, inzonderheid op artikel 7,Gezien het voorstel van de Commissie, ingediend na raadpleging van het Wetenschappelijk en Technisch Comité,Gezien het advies van het Europees Parlement,Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comite,Overwegende dat de Raad bij Besluit . . ./. . ./Euratom een Kaderprogramma voor communautaire activiteiten op het gebied van onderzoek en onderwijs (1994-1998) heeft vastgesteld, dat alle activiteiten omvat op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling, waaronder ook demonstratieprojecten, internationale samenwerking, verspeiding en exploitatie van onderzoekresultaten en opleiding, op de gebieden nucleaire veiligheid en beveiliging en beheerste thermonucleaire fusie; dat deze beschikking wordt vastgesteld in het licht van de in de preambule van dit besluit uiteengezette overwegingen;Overwegende dat in artikel 2 van Besluit . ./. . ./Euratom is bepaald dat het Kaderprogramma ten uitvoer wordt gelegd door middel van specifieke programma's die worden vastgesteld overeenkomstig artikel 7 van het Verdrag;Overwegende dat een raming moet worden gemaakt van de voor de uitvoering van dit specifiek programma noodzakelijk geachte middelen op basis van artikel 1, lid 3, van Besluit . ./. . ./Euratom;Overwegende dat in Besluit . ./. . ./Euratom is bepaald dat het maximum totaalbedrag van het kaderprogramma uiterlijk op 30 juni 1996 opnieuw wordt bekeken met het oog op een verhoging ervan; dat als gevolg hiervan het voor de uitvoering van dit programma noodzakelijk geachte bedrag kan worden verhoogd;Overwegende dat de inhoud van het Kaderprogramma is vastgesteld overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel; dat in dit specifiek programma de inhoud is omschreven van de overeenkomstig dit beginsel uit te voeren activiteiten;Overwegende dat het GCO aan de tenuitvoerlegging van het Kaderprogramma kan bijdragen door middel van de OTO-werkzaamheden waarvoor het over bijzondere, zoniet unieke bekwaamheden en installaties beschikt, alsmede door de nodige activiteiten ter wetenschappelijke en technische ondersteuning voor de opstelling en tenuitvoerlegging van het communautaire beleid en van de taken die krachtens het Verdrag aan de Commissie zijn opgedragen en waarvoor de onpartijdige en onafhankelijke medewerking van het Centrum vereist is; dat deze bijdrage integrerend deel moet uitmaken van een lange-termijnstrategie waardoor het GCO een rol van betekenis kan gaan spelen op het gebied van de wetenschappelijke samenwerking in Europa;Overwegende dat de door het GCO uitgevoerde directe werkzaamheden bestaan uit institutionele onderzoekactiviteiten en activiteiten ter wetenschappelijke en technische ondersteuning;Overwegende dat binnen de directe werkzaamheden de onderzoekactiviteiten zodanig moeten worden uitgevoerd dat zij complementair zijn met de overeenkomstige indirecte werkzaamheden;Overwegende dat binnen de directe werkzaamheden de activiteiten ter wetenschappelijke en technische ondersteuning van het communautaire beleid in verhouding moeten blijven met de behoeften daaraan gedurende de looptijd van dit programma;Overwegende dat het GCO daarnaast op dezelfde wijze aan de indirecte werkzaamheden in het kader van de andere specifieke programma's kan deelnemen als derden die in een Lid-Staat zijn gevestigd;Overwegende dat het GCO ook op concurrentiebasis kan deelnemen aan iedere andere door de Gemeenschap ten uitvoer gelegde activiteit en werkzaamheden kan verrichten voor rekening van derden;Overwegende dat verkennend onderzoek moet worden gestimuleerd;Overwegende dat het GCO een bijdrage kan leveren aan de onderlinge overeenstemming van de nationale, communautaire en Europese activiteiten voor onderzoek en technologische samenwerking, en dat het Centrum, aangezien het nauw is betrokken bij de formulering en de tenuitvoerlegging van het communautaire beleid in de wetenschappelijke en technische sectoren waarin het over specifieke capaciteiten beschikt, een stimulerende rol kan spelen als de spil van netwerken van openbare en particuliere laboratoria in de Lid-Staten en als zwaartepunt voor Europese onderzoekconsortia op specifieke gebieden;Overwegende dat het in het kader van dit programma wenselijk is de economische en sociale effecten alsmede de eventuele technologische risico's ervan te laten evalueren;Overwegende dat de voortgang van dit programma voortdurend en systematisch moet worden bekeken ten einde het programma eventueel aan te passen aan de wetenschappelijke en technologische ontwikkelingen;Overwegende dat moet worden gestreefd naar een versterking van de wetenschappelijke en technologische grondslagen van de Europese industrie, ten einde de ontwikkeling van haar internationale concurrentiepositie te bevorderen; dat bijgevolg de prenormatieve onderzoekactiviteiten die uit hoofde van andere communautaire beleidslijnen nodig worden geacht, moeten worden bevorderd;Overwegende dat de economische en sociale samenhang van de Gemeenschap moet worden versterkt en de harmonieuze algemene ontwikkeling ervan moet worden bevorderd, met inachtneming van de doelstelling van wetenschappelijke en technische kwaliteit; dat de activiteiten van het GCO moeten bijdragen aan de verwezenlijking van deze doelstellingen;Overwegende dat bijzondere aandacht moet worden geschonken aan de veiligheid van de splijtstofkringloop en aan de milieu-effecten daarvan;Overwegende dat het GCO beter moet worden geïntegreerd in netwerken of consortia met partners uit alle Lid-Staten, zowel voor de institutionele als voor de concurrentiële activiteiten; dat het GCO met name als drijvende kracht moet fungeren om te zorgen voor betere relaties tussen laboratoria en onderzoekinstellingen uit alle regio's van de Gemeenschap;Overwegende dat op het gebied van de veiligheidscontrole het GCO een bijdrage moet leveren tot de ontwikkeling van de nieuwe technieken die nodig zijn om de naleving van de uit het Verdrag voortvloeiende verplichtingen ter zake te kunnen nakomen;Overwegende dat de Commissie, in het bijzonder steunend op de bijzondere bekwaamheden van het GCO op het gebied van de veiligheidscontrole, steun moet verlenen aan de bevoegde autoriteiten van de nieuwe onafhankelijke staten bij de instelling van een samenhangend en betrouwbaar controlesysteem op hun gehele grondgebied, ten einde iedere mogelijkheid van illegale handel in kernmateriaal uit te sluiten;Overwegende dat, meer algemeen, de Commissie, door met name gebruik te maken van de bekwaamheden van het GCO, haar bijdrage tot de instelling van een samenhangend en betrouwbaar internationaal systeem voor veiligheidscontrole moet voortzetten door middel van samenwerking met de bevoegde internationale organisaties, in het bijzonder de AIEA, en met derde landen die ook aan een dergelijk systeem willen deelnemen;Overwegende dat de werkzaamheden en de ervaring van het GCO door de Commissie goed moeten worden benut bij haar hulpverlening aan de landen van Midden- en Oost-Europa en de nieuwe onafhankelijke Staten op het gebied van nucleaire veiligheid en beveiliging;Overwegende dat bij de tenuitvoerlegging van dit programma ook activiteiten inzake internationale samenwerking overeenkomstig artikel 101, lid 2, van het Verdrag met andere derde landen en met internationale organisaties nuttig kunnen zijn;Overwegende dat het GCO in dit verband nauwe relaties moet aanknopen met openbare of particuliere organisaties en bedrijven in derde landen, met name in Europese derde landen;Overwegende dat het GCO kan bijdragen tot de verspreiding en de exploitatie van de resultaten van zijn activiteiten;Overwegende dat te zijner tijd een onafhankelijke evaluatie van de stand van het beheer en de voortgang van de institutionele onderzoekactiviteiten moet worden verricht, waarmee alle nodige elementen moeten worden aangereikt om de doelstellingen van het volgende Kaderprogramma te kunnen bepalen; dat ten slotte na afloop van dit programma een eindevaluatie van de resultaten moet worden verricht in het licht van de in deze beschikking omschreven doelstellingen;Overwegende dat de raad van beheer van het GCO een belangrijke rol speelt in de werking van het GCO en bij de tenuitvoerlegging van de activiteiten ervan,HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:Artikel 1 Voor de periode van 1 januari 1995 tot en met 31 december 1998 wordt een specifiek programma voor onderzoek en technologische ontwikkeling vastgesteld, uit te voeren door het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek.Artikel 2 De Commissie, bijgestaan door de raad van beheer van het GCO (hierna "raad van beheer" genoemd), is verantwoordelijk voor de tenuitvoerlegging van de directe werkzaamheden en doet daartoe een beroep op de diensten van het GCO.Artikel 3 1. De werkzaamheden als bedoeld in artikel 1 bestaan uit institutionele onderzoekactiviteiten en institutionele activiteiten ter wetenschappelijke en technische ondersteuning.2. De institutionele onderzoekactiviteiten, als omschreven in bijlage I.A, zijn activiteiten waarvoor het GCO over bijzondere, zoniet unieke, bekwaamheden beschikt en welke een bijdrage leveren tot het OTO-beleid van de Unie. Zij worden zodanig uitgevoerd dat zij complementair zijn met de overeenkomstige indirecte werkzaamheden in het kader van de andere programma's van het Kaderprogramma.3. De institutionele activiteiten ter wetenschappelijke en technische ondersteuning, als omschreven in bijlage I.B, zijn activiteiten die nodig zijn voor de opstelling en de tenuitvoerlegging van andere communautaire beleidslijnen en van de taken die krachtens het Verdrag aan de Commissie zijn opgedragen en waarvoor de onpartijdige en onafhankelijke medewerking van het GCO vereist is.Artikel 4 1. Het GCO neemt deel aan de tenuitvoerlegging van de activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling, internationale samenwerking, verspreiding en exploitatie van onderzoekresultaten en opleiding op de gebieden nucleaire veiligheid en beveiliging en beheerste thermonucleaire fusie door de uitvoering van directe werkzaamheden en door activiteiten op het gebied van verkennend onderzoek.2. Het GCO draagt ook bij aan de tenuitvoerlegging van de communautaire activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie door deel te nemen aan de indirecte werkzaamheden in het kader van de andere specifieke programma's, in samenwerking met een of meer in een Lid-Staat gevestigde partners.3. Het GCO neemt ten slotte ook deel aan de tenuitvoerlegging van de communautaire activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie door zich aan te sluiten bij netwerken of consortia met partners uit alle Lid-Staten. Met name moet het zorgen voor betere betrekkingen tussen laboratoria en onderzoekinstellingen van alle regio's in de Gemeenschap.Artikel 5 1. Het bedrag dat noodzakelijk wordt geacht voor de uitvoering van de activiteiten van het GCO beloopt 300 miljoen ecu.2. Een indicatieve verdeling van de middelen is opgenomen in bijlage II.3. Het bovenvermelde noodzakelijk geachte bedrag voor de uitvoering van het programma kan worden verhoogd krachtens en overeenkomstig de toewijzing als bedoeld in artikel 1, lid 3, van Besluit . ./. . ./Euratom.4. De begrotingsautoriteit stelt de voor ieder begrotingsjaar beschikbare kredieten vast met inachtneming van de in het Kaderprogramma aangegeven wetenschappelijke en technologische prioriteiten.Artikel 6 Bijlage III behelst de nadere regels voor de uitvoering van dit programma.Artikel 7 1. De Commissie, bijgestaan door de raad van beheer, bekijkt voortdurend en systematisch de voortgang van dit programma in het licht van de in bijlage I aangegeven doelstellingen. In het bijzonder gaat zij na of de doelstellingen, prioriteiten en financiële middelen nog steeds aangepast zijn aan de ontwikkeling van de situatie. In voorkomend geval dient zij aan de hand van de resultaten van dit onderzoek voorstellen in ter aanpassing of aanvulling van deze programma's en, wanneer het gaat om activiteiten ter wetenschappelijke en technische ondersteuning van het communautaire beleid, neemt zij de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat deze zijn afgestemd op de bestaande behoeften.2. Ieder jaar dient de Commissie vóór 15 april bij het Europees Parlement, de Raad en het Economisch en Sociaal Comité een verslag in over de tenuitvoerlegging van deze beschikking. Dit verslag gaat vergezeld van de opmerkingen van de raad van beheer. Deze laatste kan ook, via de Commissie, bij het Europees Parlement, de Raad en het Economisch en Sociaal Comité een afzonderlijk verslag indienen over ieder aspect van de toepassing van deze beschikking.3. Als bijdrage tot de algemene evaluatie van de communautaire activiteiten als bedoeld in artikel 4, lid 2, van het besluit tot vaststelling van het Kaderprogramma, laat de Commissie, na raadpleging van de raad van beheer, te gelegener tijd door onafhankelijke deskundigen een evaluatie uitvoeren van de onderzoekwerkzaamheden die door het GCO op de door dit programma bestreken gebieden zijn verricht, alsmede van het beheer daarvan.4. Na afloop van dit programma laat de Commissie, na raadpleging van de raad van beheer, door onafhankelijke deskundigen een eindevaluatie van de verkregen resultaten uitvoeren in het licht van de doelstellingen als omschreven in bijlage III van het Kaderprogramma en bijlage I van deze beschikking. Het verslag van de eindevaluatie wordt ingediend bij de Raad, het Europees Parlement en het Economisch en Sociaal Comité.Artikel 8 De Commissie ziet er, in samenwerking met de raad van beheer, op toe dat er systematisch overleg plaatsvindt met de betrokken programmacomités om te zorgen voor complementariteit tussen de indirecte werkzaamheden, de overeenkomstige nationale activiteiten en de institutionele onderzoekactiviteiten van het GCO op dezelfde gebieden, zodat zorg wordt gedragen voor een samenhangende aanpak.Artikel 9 1. De Commissie wordt gemachtigd om overeenkomstig artikel 101, lid 2, van het Verdrag onderhandelingen aan te knopen met het oog op het sluiten van internationale overeenkomsten, in het bijzonder met Europese landen van buiten de Gemeenschap, alsmede met in Europa gevestigde internationale organisaties, ten einde deze bij de activiteiten van het GCO te betrekken.2. De Commissie, bijgestaan door de raad van beheer, kan op basis van het criterium van wederzijds voordeel het GCO verzoeken projecten uit te voeren samen met organisaties en bedrijven uit derde landen, met name uit Europese landen van buiten de Gemeenschap, in het kader van de door het GCO ten uitvoer gelegde specifieke programma's.Artikel 10 Deze beschikking is gericht tot de Lid-Staten.BIJLAGE I WETENSCHAPPELIJKE EN TECHNOLOGISCHE DOELSTELLINGEN EN INHOUD Dit specifiek programma is volledig in overeenstemming met de oriëntaties van het Vierde Kaderprogramma; de daarin aangegeven selectiecriteria worden hierin toegepast en de wetenschappelijke en technologische doelstellingen ervan worden hierin nader omschreven.Bijlage III van het Kaderprogramma vormt de grondslag voor de doelstellingen van dit programma.Het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek (GCO) zal zich bezighouden met strategisch en toegepast onderzoek. Deze activiteiten, die een onderdeel vormen van het Europese stelsel van wetenschap en technologie, moeten tevens bijdragen tot de wetenschappelijke onderbouwing van de verschillende takken van het communautaire beleid. Hierbij zal rekening worden gehouden met de volgende aspecten:- wetenschappelijke en technische uitmuntendheid,- neutraliteit en onafhankelijkheid,- unieke karakter van de onderzoekfaciliteiten,- toegankelijkheid voor alle Lid-Staten van de Gemeenschap.Overeenkomstig de in het Witboek over "Groei, concurrentievermogen en werkgelegenheid" omschreven prioriteiten op onderzoekgebied, moeten de wetenschappelijke en technische onderzoekactiviteiten van het GCO voorzien in de behoeften van de Gemeenschap als geheel, alsmede die van haar Instellingen en Lid-Staten, ten einde:- bij te dragen tot de versterking van de wetenschappelijke en technologische grondslagen van de Europese industrie en de ontwikkeling van de internationale concurrentiepositie daarvan;- de onafhankelijke wetenschappelijke deskundigheid te verschaffen die nodig is voor de uitvoering van het communautaire beleid en van de taken die krachtens het Verdrag aan de Gemeenschap zijn opgedragen;- wetenschappelijke en technische diensten te verrichten voor de Instellingen van de Gemeenschap en de bekwaamheden en wetenschappelijke en technische installaties van het GCO beschikbaar te stellen voor overheids- en particuliere instellingen;- bij te dragen tot de veiligheid van nieuwe technologieën voor het publiek;- bij te dragen tot een betere milieu-effectrapportage en milieubescherming;- bij te dragen tot een vermindering van de wetenschappelijke en technologische ongelijkheden tussen de Lid-Staten van de Gemeenschap.De Europese dimensie van zijn werkzaamheden dient een van de fundamentele sterke punten van het GCO te blijven. De activiteiten van het GCO moeten worden gekenmerkt door een multidisciplinaire aanpak, die gebaseerd is op de grote verscheidenheid van de aanwezige deskundigheid. Dit multidisciplinaire karakter dient tot uiting te komen in de terreinen waarop de instituten van het GCO werkzaam zijn, waardoor het Centrum in staat blijft op eventuele nieuwe uitdagingen in te gaan.Dankzij de aanwezige bekwaamheden en de betrokkenheid bij het formuleren en uitvoeren van het communautaire beleid zal het GCO bijdragen tot het bundelen van de nationale, communautaire en Europese activiteiten. Het zal daartoe deelnemen aan netwerken van openbare en particuliere laboratoria in de Lid-Staten en aan Europese onderzoekconsortia en kan een spilfunctie vervullen in de sectoren die tot zijn werkterrein behoren.Deze ruime taakstelling mag echter niet leiden tot een te grote versnippering van de ondernomen werkzaamheden. Zonder de verwachtingen van de opdrachtgevers uit het oog te verliezen, moeten het Centrum en zijn leiding een helder zicht houden op de juiste wetenschappelijke en technische oriëntatie van het GCO en het juiste evenwicht weten te bewaren om de werkzaamheden en contracten die zijn aangenomen, te allen tijde te kunnen uitvoeren op het vereiste niveau van competentie, zowel kwalitatief als kwantitatief.De door het GCO uit te voeren werkzaamheden vallen onder twee categorieën:- institutionele onderzoekactiviteiten,- institutionele activiteiten ter wetenschappelijke en technische ondersteuning van het communautaire beleid.A. INSTITUTIONELE ONDERZOEKACTIVITEITENDe activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie, waarvoor het GCO over bijzondere bekwaamheden en installaties beschikt, die misschien wel uniek zijn in de Gemeenschap, dragen bij tot de tenuitvoerlegging van het communautaire onderzoekbeleid.- Nucleaire veiligheidDe doelstelling van deze actie is meer wetenschappelijke en technische kennis te verwerven en bij te dragen tot de ontwikkeling van technologieën om de veiligheid van de gehele splijtstofkringloop te verhogen en de milieueffecten van het gebruik van deze energiebron te verminderen en om de verplichtingen van de Gemeenschap uit hoofde van het Verdrag na te komen.Het GCO zal op de volgende gebieden een bijdrage leveren:- reactorveiligheid,- veiligheid van de splijtstofkringloop,- veiligheidscontrole en splijtstofbeheer.ReactorveiligheidHet GCO zal zich hoofdzakelijk met de volgende activiteiten bezighouden:- bijdrage aan ongevallenpreventie: ontwikkeling van niet-destructieve analysetechnieken (NDA) met het oog op de verbetering en de verfijning van inspectieprocedures, ontwikkeling van kwalificatiemethoden om de harmonisatie daarvan te vergemakkelijken;- probabilistisch veiligheidsonderzoek: het GCO zal bijdragen aan de verbetering van methoden en het bereiken van overeenstemming over de toepassing daarvan in veiligheidsstudies;- uitvoering via Europese netwerken van studies van de verouderingsmechanismen bij componenten, verzwakkingsmethode, evaluatie van de integriteit van constructies en inspectiemogelijkheden;- onderzoek van ernstige ongevallen: dit onderzoek wordt uitgevoerd enerzijds in de vorm van onderzoek naar verschijnselen binnen en buiten het reactorvat bij experimenten met verslechtering van de reactorkern met gebruikmaking van reële materialen en bij reële temperaturen; dergelijke werkzaamheden worden op kleine en grote schaal verricht in het GCO; anderzijds wordt bijgedragen aan de studie van het vrijkomen van splijtingsprodukten en overdrachtverschijnselen dank zij deelname aan de interpretatie van de resultaten van experimenten waarbij het vrijkomen van radioactiviteit tijdens ongevallen wordt gesimuleerd. Deze worden uitgevoerd in andere laboratoria, met name het CEA (brontermonderzoek). Daarnaast wordt in het GCO ook nog een proef met resuspensie van aërosolen uitgevoerd. Een en ander vindt plaats in coördinatie met de activiteiten betreffende dit gebied in het kader van de indirecte werkzaamheden.Voor deze werkzaamheden wordt verder intensief samengewerkt in het kader van netwerken met Europese of niet-Europese partners. Daarbij wordt vooral beoogd gemeenschappelijke rekeninstrumenten te ontwikkelen ten behoeve van de industrie en de veiligheidsautoriteiten.Voor deze werkzaamheden is het van belang dat het GCO bij uitstek in staat is samenwerkingsnetwerken tussen de betrokken Europese partners op te zetten en zodoende deel te nemen aan de tenuitvoerlegging van het communautaire beleid overeenkomstig het Verdrag.Veiligheid van de splijtstofkringloopDe werkzaamheden van het GCO hebben als belangrijkste doelstelling de milieueffecten van het gebruik van kernenergie te verminderen door onderzoek te verrichten aan de splijtstofkringloop, ten einde het beheer van de laatste fase van de splijtstofkringloop te optimaliseren. Zij worden uitgevoerd in coördinatie met de activiteiten betreffende dit gebied in het kader van de indirecte werkzaamheden.Dit onderzoek moet leiden tot een betere kennis van de actiniden en de plutoniumkringloop en tot een optimale strategie voor het beheer van de afvalstoffen, die met name inhoudt dat zo min mogelijk hoogactief afval wordt geproduceerd. Hierbij zal rekening worden gehouden met de ontwikkeling van de reactorontwerpen.Voorts moet de huidige strategie van de Lid-Staten worden onderbouwd, die gericht is op de opberging van radioactieve afvalstoffen in diep liggende geologische formaties en moeten beheersstrategieën worden onderzocht die het mogelijk moeten maken de hoeveelheid afval van toekomstige bij de splijtstofkringloop betrokken installaties te verminderen. Het onderzoek zal in nauwe samenwerking met de nationale laboratoria worden uitgevoerd.De werkzaamheden zullen hoofdzakelijk betrekking hebben op de volgende thema's:- onderzoek naar het gedrag van splijtstoffen (UO2 en gemengd oxide) vanuit veiligheidsoogpunt,- fundamentele fysisch-chemische analyses van actiniden in vaste toestand,- onderzoek van nucleaire aërosolen,- maximale beperking van het ontstaan van secundaire actiniden en andere langlevende radionucliden in de splijtstofkringloop,- technologie van plutoniumsplijtstof,- karakterisering van bestraalde splijtstoffen met het oog op de verwijdering ervan,- radionucliden voor medische toepassingen.Veiligheidscontrole en splijtstofbeheerMet dit onderzoek, dat wordt uitgevoerd in netwerken van nationale laboratoria, wordt bijgedragen tot en gestreefd naar het tijdig beschikbaar stellen van resultaten of nieuwe technieken die van essentieel belang zijn voor het nakomen van de verplichtingen van het Verdrag op het gebied van de veiligheidscontrole, alsmede die van het non-proliferatieverdrag.Met name moeten technieken worden ontwikkeld waarmee het hoofd kan worden geboden aan nieuwe uitdagingen in verband met de ontwikkeling van de splijtstofkringloop en de versterking van de controles.Deze activiteiten zijn gericht op de ontwikkeling en verbetering van technieken zoals:- niet-destructieve proeven met behulp van gamma- en neutronenstralen voor de analyse van afval, afgekeurde produkten en bestraalde splijtstoffen;- metingen van materialen in volume en massa, in grote reservoirs in splijtstof- en opwerkingsfabrieken;- verzegelingen en nieuwe markeringssystemen voor voorwerpen die kernmateriaal bevatten en voor containers;- bewakingssystemen waarbij gebruik wordt gemaakt van digitale beeldopslag en -bewerking voor automatische bewaking en onderzoek en voor de verbetering van registraties op lange termijn, zonder aanwezigheid van inspecteurs.Een bijzondere inspanning wordt gedaan voor onderzoek naar het ontwerp van geïntegreerde multisensoriële systemen die kunnen werken in afwezigheid van inspecteurs met behulp van mobiele robottechnologie. In dergelijke systemen wordt intelligente programmatuur gebruikt voor de verwerking van de gegevens en de materiaalboekhouding.Bij deze activiteiten wordt in het bijzonder gebruik gemaakt van de experimentele installaties Perla ("Performance and training laboratory"), TAME ("Tank measurement") en Lasco ("Surveillance and containment") van het GCO, waarin experimentomstandigheden worden gecreëerd die de werkelijkheid in een installatie benaderen.Ten slotte sluiten de activiteiten van het GCO op het gebied van de veiligheidscontrole ook aan bij een Europese samenwerking die geïllustreerd wordt door het Esardia-netwerk ("European Safeguards Research and Development Association") en internationale samenwerking met de Verenigde Staten, Canada, Japan en Rusland.- Beheerste thermonucleaire fusieDeze activiteit maakt deel uit van het communautaire programma voor onderzoek naar kernfusie. Wat de veiligheids- en milieu-aspecten van de voor het Europese programma bestemde toekomstige machines betreft, moeten de basiskennis en technologie worden verbeterd. Het grootste gedeelte van de werkzaamheden zal dienen ter ondersteuning van ITER, maar kan ook betrekking hebben op iedere andere fusiereactor.Daartoe heeft het GCO het Europees laboratorium voor de behandeling van tritium (Ethel) ontworpen en gebouwd. Doel van deze installatie is de ontwikkeling van methoden voor het behandelen van tritium, maar bijzondere aandacht wordt ook geschonken aan de verificatie en validatie van preventiemethoden en methoden voor de beperking van tritiumafval en activeringsprodukten op de werkplek en in het milieu, zowel in normale omstandigheden als bij ongevallen.Het laboratorium kan ook onderzoekmogelijkheden bieden aan iedere Europese organisatie die meewerkt aan het communautaire programma inzake kernfusie of daarbij is betrokken.Een gedeelte van de activiteiten heeft betrekking op de ontwikkeling en het kenmerken van materialen die moeten voldoen aan de volgende eisen: goede verenigbaarheid met tritium en gedrag van efficiënte barrières tegen de infiltratie van tritium met geringe geïnduceerde radioactiviteit. Het GCO, dat over een lange ervaring op dit gebied beschikt, zal een bijdrage van betekenis leveren in het kader van ITER en ten behoeve van het fusieprogramma op langere termijn.Naast deze activiteiten zullen door het GCO ook meer algemene studies worden verricht, onder meer over operationele veiligheid gedurende het onderhoud, op basis van specifieke verzoeken met betrekking tot het ITER-project of, meer in het algemeen, het fusieprogramma, in het bijzonder studies van materialen met lage activering en telemanipulatie.B. INSTITUTIONELE ACTIVITEITEN TER WETENSCHAPPELIJKE EN TECHNISCHE ONDERSTEUNINGDeze activiteiten zijn nodig voor de opstelling en de tenuitvoerlegging van het communautaire beleid en van de taken die krachtens het Verdrag aan de Commissie zijn opgedragen.De onderstaande beschrijving, die gebaseerd is op de huidige behoeften van het communautaire beleid, wordt enkel ter indicatie gegeven en kan worden gewijzigd, overeenkomstig de desbetreffende bepalingen van artikel 7, lid 1.Veiligheid van kernsplijting - Veiligheid van reactorenMet deze activiteit wil men ingaan op wel omschreven verzoeken betreffende de bevordering en de harmonisatie van criteria voor de veiligheid van reactoren, onder meer met het oog op communautaire activiteiten ten behoeve van de veiligheid van kerncentrales in de landen van Midden- en Oost-Europa en de landen van de vormalige USSR.Dergelijke verzoeken kunnen betrekking hebben op de volgende thema's:- ernstige ongevallen: eisen en evaluatie op het gebied van veiligheid, beheersstrategie;- probabilistische studies bestemd voor veiligheidsevaluaties;- verouderingsmechanismen bij componenten en ontwikkeling van kwalificatiemethodologie.VeiligheidscontrolesDoel is het verlenen van wetenschappelijke en technische steun bij de tenuitvoerlegging van de veiligheidscontroles, overeenkomstig het Euratom-Verdrag, alsmede soortgelijke steun aan de AIEA in het kader van de tenuitvoerlegging van de garantieovereenkomsten tussen deze organisatie, de Gemeenschap en de Lid-Staten en van het non-proliferatieverdrag.De steun aan de Gemeenschap heeft onder meer betrekking op de volgende gebieden:- de inrichting en werking van in-situ laboratoria voor de verificatieanalyse in bepaalde grote installaties van de kringloop in de Lid-Staten (mededeling van de Commissie aan de Raad en het Parlement van 24 maart 1992);- analyses van monsters voor veiligheidscontroles (European Commission's Safeguards Analytical Measurements - Escam) in het kader van een netwerk waarvan de werking verzekerd wordt door het GCO;- niet-destructieve proeven, controlemetingen van reservoirs, ontwikkeling en ijking van instrumenten en meetsystemen;- de ontwikkeling van verzegelingstechnologieën voor splijtstoffen en containers en technieken voor identificatie en bewaking;- de ontwikkeling van geïntegreerde bewakingssystemen zonder aanwezigheid van inspecteurs en automatische systemen voor de kernmateriaalboekhouding en het beheer van databanken;- analyses van kernmateriaal dat illegaal in de Gemeenschap wordt verhandeld en door de nationale autoriteiten in beslag is genomen;- de opleiding van Euratom-inspecteurs in alle genoemde technieken, en steun inzake gezondheidsbescherming.De steun aan de AIEA heeft met name betrekking op:- technieken voor analytische metingen en bewaking van reservoirs, waaronder de ontwikkeling en de ijking van instrumenten voor inspecteurs en het onderhouden van een internationaal netwerk voor kwaliteitsborging van verificatiemetingen;- niet-destructieve technieken, waaronder beproeving en ijking van methoden en instrumenten, alsmede de ontwikkeling van desbetreffende programmatuur die moet voldoen aan de eisen van de inspecteurs van de AIEA;- de ontwikkeling van verzegelingstechnieken voor de droge opslag van bestraalde splijtstof, het vervoer daarvan en de tussenopslag in containers;- de ontwikkeling van bewakingstechnieken voor de verificatie van de gegevens over het ontwerp van kerninstallaties;- de ontwikkeling van geïntegreerde meetsystemen;- de studie van nieuwe technieken met het oog op het versterken van de door de AIEA uitgeoefende internationale controles;- de opleiding van inspecteurs en exploitanten.Voor deze ondersteunende activiteiten wordt gebruik gemaakt van de gespecialiseerde experimentele installaties in verschillende vestigingen van het GCO (Geel, Ispra en Karlsruhe).BIJLAGE II INDICATIEVE VERDELING VAN DE MIDDELEN ENERGIE	(in miljoen ecu)Veiligheid van kernsplijting	254 Beheerste thermonucleaire fusie46 Totaal	300 (1) (2)(1) Inclusief 6 % die kan worden toegekend aan verkennend onderzoek.(2) Inclusief de bijdrage van de begroting van het GCO die dient ter dekking van de deelneming van het Centrum aan werkzaamheden voor gezamenlijke rekening.BIJLAGE III NADERE REGELS VOOR DE UITVOERING VAN DE PROGRAMMA'S EN WERKZAAMHEDEN INZAKE DE VERSPREIDING EN EXPLOITATIE VAN DE RESULTATEN 1. De Commissie, bijgestaan door de raad van beheer van het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek (GCO), voert dit programma uit op basis van de in bijlage I gegeven wetenschappelijke en technische invulling daarvan. De activiteiten met betrekking tot deze werkzaamheden worden uitgevoerd door de bevoegde instituten van het GCO.2. De nadere regels voor de uitvoering van de werkzaamheden als bedoeld in artikel 6 hebben betrekking op projecten voor onderzoek en technologische ontwikkeling en werkzaamheden ter wetenschappelijke en technische ondersteuning die nodig zijn voor de opstelling en de tenuitvoerlegging van het communautaire beleid en van de taken die krachtens het Verdrag aan de Commissie zijn opgedragen en waarvoor de neutraliteit van het GCO vereist is, en begeleidende maatregelen.3. De instituten van het GCO trachten waar mogelijk hun werkzaamheden uit te voeren in samenwerking met nationale onderzoekinstellingen in de Lid-Staten, bij voorkeur in netwerken. Bijzondere aandacht gaat uit naar samenwerking met de industrie, met name met het midden- en kleinbedrijf. Ook in derde landen gevestigde onderzoekinstellingen kunnen overeenkomstig de toepasselijke bepalingen aan de projecten deelnemen.Onderzoekprojecten die openstaan voor internationale samenwerking overeenkomstig de voorwaarden van het vorige punt, omvatten samenwerkingsmaatregelen met onderzoeklaboratoria en uitwisseling van onderzoekers. Aanvullende maatregelen moeten samenwerking mogelijk maken met in Midden- en Oost-Europa gevestigde onderzoeklaboratoria en instellingen.4. De begeleidende maatregelen omvatten:- de organisatie van verblijfsmogelijkheden voor bursalen, gastwetenschappers en gedetacheerde medewerkers bij de instituten van het GCO;- de detachering van GCO-medewerkers bij nationale, industriële of universitaire laboratoria;- de organisatie van seminars, workshops en wetenschappelijke conferenties;- gespecialiseerde opleidingsactiviteiten met de nadruk op multidisciplinariteit;- opleidingsactiviteiten op het gebied van de veiligheidscontrole en het beheer van splijtstoffen, vooral ten behoeve van ingezetenen van de voormalige USSR, door middel van het verlenen van kortlopende beurzen;- een systeem voor informatie-uitwisseling;- bevordering van de exploitatie van de onderzoekresultaten;- een onafhankelijke wetenschappelijke en strategische evaluatie van de uitvoering van de projecten en de programma's.