title: Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD waarbij het Koninkrijk België wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die afwijkt van artikel 9 van de Zesde BTW- Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting

text:
                 COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN
                                                  Brussel, 05.02.1997
                                                  COM(97) 42 def.
                                  Voorstellen voor
                        BESCHIKKINGEN VAN DE RAAD
waarbij alle 15 Lid-Staten worden gemachtigd een maatregel toe te passen die afwijkt
van artikel 9 van de Zesde BTW-Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie-
              van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting
                           (door de Commissie ingediend)
 ---pagebreak---  ---pagebreak---                                 Voorstel voor een
                       BESCHIKKING VAN DE RAAD
waarbij het Koninkrijk België wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die
afwijkt van artikel 9 van de Zesde BTW-Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de
    harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting
                         (ingediend door de Commissie)
                                          I-
 ---pagebreak--- TOELICHTING
Bij brief die bij het Secretariaat-generaal van de Commissie werd geregistreerd op
10 september 1996 heeft de regering van het Koninkrijk België verzocht om
machtiging, op basis van artikel 27 van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad
van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten
inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde
waarde: uniforme grondslag1, tot het invoeren van een maatregel die afwijkt van
artikel 9 van de genoemde richtlijn.
Overeenkomstig artikel 27, lid 3, van de Zesde Richtlijn, zijn de andere Lid-Staten bij
brief van 20 december 1996 in kennis gesteld van het verzoek van het Koninkrijk
België.
Dit verzoek wordt gedaan in het kader van een wijziging van de regels inzake de plaats
van de belastingheffing bij het verrichten van telecommunicatiediensten.
Krachtens de vigerende wetgeving, overeenkomstig artikel 9, lid 1, van de Zesde
Richtlijn, wordt als plaats van de verrichting van telecommunicatiediensten de plaats
aangemerkt waar de dienstverrichter de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste
inrichting heeft gevestigd van waaruit hij de dienst verricht, of bij gebreke van een
dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats.
Deze regel veroorzaakt problemen met betrekking tot de daadwerkelijke belasting van
telecommunicatiediensten waarvan het gebruik in de Gemeenschap plaatsvindt. De
toepassing van deze bepaling leidt er immers toe dat de telecommunicatiediensten die
worden verleend door een buiten de Europese Unie gevestigde dienstverrichter, buiten
het toepassingsgebied van de belasting vallen, ook indien het daadwerkelijke gebruik
van deze diensten binnen dit toepassingsgebied plaatsvindt. De communautaire
gebruikers doen in toenemende mate een beroep op buiten de Europese Unie
gevestigde dienstverrichters om de betaling van BTW te vermijden. Het probleem van
een doeltreffende belasting van telecommunicatiediensten is ontstaan als gevolg van de
ontwikkeling van de technische mogelijkheden om deze diensten te verrichten zonder
dat de dienstverrichter, in het land van zijn cliënt, nog een beroep behoeft te doen op
een netwerk dat hem toebehoort of op een vaste inrichting in een andere vorm. Deze
ontwikkeling veroorzaakt een derving van belastinginkomsten voor de openbare
financiën van de Lid-Staten, terwijl tegelijkertijd de concurrentiekracht van de
Europese telecommunicatiemaatschappijen wordt aangetast. De situatie komt neer op
belastingontwijking in deze sector van activiteit.
Om hierin verbetering te brengen wenst de regering van het Koninkrijk België andere
regels toe te passen wat de plaats van de heffing betreft, en de plaats waar de
ontvanger de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd
waarvoor de dienst is verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste
inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats als plaats van de heffing
 1
   PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1. Deze richtlijn werd laatstelijk gewijzigd door Richtlijn 96/95/EG
(PB L 338 van 28.12.1996, blz. 89).
 ---pagebreak--- te beschouwen. Aldus zou het oogmerk van de BTW, namelijk om het totale verbruik
in de Gemeenschap te belasten, volledig worden verwezenlijkt wat de
telecommunicatiediensten betreft.
Aangezien de afwijking waarom wordt verzocht een wijziging van de plaats van
heffing beoogt en aangezien alle Lid-Staten om dezelfde afwijking hebben verzocht,
zou de machtiging van de Raad hetzelfde effect hebben als een wijziging van de Zesde
Richtlijn zelf. Een dergelijke wijziging kan evenwel slechts conform de regels van het
Verdrag plaatsvinden, waarbij met name de rechten van het Europese Parlement en van
het Economisch en Sociaal Comité worden geëerbiedigd. Onder deze omstandigheden
kan de voorgenomen maatregel slechts worden toegestaan als tussentijdse maatregel
waarmee de gewettigde belangen van de Lid-Staten worden gediend, namelijk het
tegengaan van belastingontwijking, in afwachting van de goedkeuring van een voorstel
voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde Richtlijn die op deze zelfde datum bij de
Raad wordt ingediend. Om dezelfde reden dient de duur van de afwijking te worden
beperkt, waarbij rekening wordt gehouden met de termijn die noodzakelijk is voor de
vaststelling van een communautaire regeling en de omzetting ervan in nationaal recht.
Een termijn van circa twee jaar lijkt toereikend, waarbij de geldigheidsduur van de
afwijking wordt beperkt tot 31 december 1998.
Aangezien het een vrijwaringsmaatregel betreft dient zij te worden beperkt tot hetgeen
strikt noodzakelijk is om belastingontwijking te voorkomen en moet, niettegenstaande
het voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde BTW-Richtlijn, een beroep
worden gedaan op een fiscaal mechanisme dat reeds bekend en derhalve gemakkelijk
toepasbaar is.
In verband hiermee dient allereerst de toepassing van de machtiging te worden beperltf
tot de diensten die door een buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichter
worden verleend, omdat alleen deze diensten momenteel aan de belastingheffing
ontsnappen en belastingontwijking veroorzaken.
Wat de definitie van de plaats van de belastingheffing betreft dient een methode te
worden gekozen die de minste specifieke fiscale verplichtingen met zich brengt voor
buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichters, zodat geen afbreuk wordt gedaan
aan het belastingstelsel dat in het kader van de wijziging van de Zesde Richtlijn zijn
intrede zal doen. De doelstellingen kunnen het beste worden bereikt door gebruik te
maken van de bepalingen van artikel 9, lid 2, sub e) van de Zesde Richtlijn, op grond
waarvan de belastingplichtige ontvanger van dienst tot voldoening van de belasting
gehouden is.
Het is evenwel niet voldoende om alleen een oplossing te vinden voor diensten die ten
behoeve van belastingplichtigen worden verricht. Een dergelijke oplossing zou slechts
betrekking hebben op het eindverbruik van belastingplichtigen die geen recht op
volledige aftrek genieten en dus met name banken en verzekeringsondernemingen,*
doch zou niet gelden voor door particulieren gekochte diensten. Om in deze lacune te "
voorzien moet de toepassing van artikel 9, lid 3, sub b) verplicht worden gesteld ten
aanzien van telecommunicatiediensten die aan niet-belastingplichtigen worden
verleend.
 ---pagebreak--- Om een bijzondere regel in te voeren voor de plaatsbepaling van
telecommunicatiediensten       die door buiten de Gemeenschap                 gevestigde
dienstverrichters worden verleend, is het noodzakelijk dat de beoogde diensten worden
gedefinieerd. Hiervoor kan het best een beroep worden gedaan op een reeds op
internationaal niveau ingeburgerde definitie, die van het Verdrag van Melbourne.
Ook al wordt tegenwoordig een toenemend aantal diensten verricht door middel van
telecommunicatienetwerken, zoals diensten op het gebied van reclame, informatie,
recreatie, vrijetijdsbesteding, enz., is het toch niet wenselijk deze op te nemen in de
definitie van telecommunicatiediensten. Deze andere diensten kunnen immers ook met
andere middelen worden verleend dan via telecommunicatienetwerken; het
ontwikkelen van verschillende belastingvoorschriften naar gelang van het gebruikte
transmissiemedium zou de mededinging in gevaar kunnen brengen. Het verdient
derhalve de voorkeur onderscheid te maken tussen het middel van overbrenging van de
berichten en de inhoud ervan.
Dit voorstel voor een beschikking van de Raad is identiek aan de voorstellen die op
dezelfde datum door de Commissie bij de Raad zijn ingediend ten behoeve van de
veertien andere Lid-Staten.
                                            - s--
 ---pagebreak---  Voorstel voor een
                           BESCHIKKING VAN DE RAAD
waarbij het Koninkrijk België wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die
afwijkt van artikel 9 van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie
van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting.
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
Gelet op de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de
harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting -
Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:uniforme
grondslag, inzonderheid op artikel 27,
Gezien het voorstel van de Commissie,
Overwegende dat de Raad, volgens artikel 27, lid 1, van Richtlijn 77/388/EEG, op
voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke Lid-Staat kan
machtigen bijzondere, van die richtlijn afwijkende maatregelen te treffen om de
belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of -
ontwijking te voorkomen;
Overwegende dat het Koninkrijk België bij brief, die op 10 september 1996 bij de
Commissie is geregistreerd, heeft verzocht om machtiging tot het invoeren van een
maatregel die afwijkt van artikel 9 van Richtlijn 77/388/EEG;
Overwegende dat de andere Lid-Staten op 20 december 1996 van het verzoek van het
Koninkrijk België;
Overwegende dat de maatregel noodzakelijk is om het effect van belastingontwijking
tegen te gaan dat ertoe heeft geleid dat een toenemend aantal communautaire
belastingplichtigen en niet-belastingplichtigen zich buiten de Gemeenschap van
telecommunicatiediensten voorzien met als enig doel om de betaling van BTW te
vermijden;
Overwegende dat het wenselijk is de afwijking toe te staan tot 31 december 1998, om
de Raad in staat te stellen om, op voorstel van de Commissie, een algemene en
definitieve communautaire oplossing te vinden,
HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:
                                        Artikel 1
                                           - L-
 ---pagebreak--- In afwijking van artikel 9, lid 1 van Richtlijn 77/388/EEG wordt het Koninkrijk België
gemachtigd om de telecommunicatiediensten die door niet in de Gemeenschap
gevestigde dienstverrichters worden verleend aan in de Gemeenschap gevestigde
ontvangers op te nemen in het toepassingsgebied van artikel 9, lid 2, sub e) van deze
richtlijn. Indien deze Lid-Staat gebruik maakt van deze mogelijkheid, past zij de
bepaling van artikel 9, lid 3, sub b) van Richtlijn 77/388/EEG eveneens toe op deze
diensten.
Als telecommunicatiediensten worden die diensten beschouwd die betrekking hebben op
de overdracht, uitzending en ontvangst van signalen, geschriften, beelden en geluiden of,
informatie van allerlei aard, per draad, via radiofrequente straling, langs optische weg of
met behulp van andere elektromagnetische middelen, daaronder begrepen de overdracht
en het verlenen van een recht om gebruik te maken van een netwerk of infrastructuur dat
een dergelijke overdracht, uitzending en ontvangst mogelijk maakt.
                                          Artikel 2
De in deze beschikking vervatte machtiging verstrijkt op 31 december 1998.
                                          Artikel 3
Deze beschikking is gericht tot het Koninkrijk België.
Gedaan te Brussel,                                              Voor de Raad
                                                                De Voorzitter
                                              -1-
 ---pagebreak---                          FINANCIEEL MEMORANDUM
Dit voorstel voor een beschikking van de Raad zal, als het wordt goedgekeurd, tot
gevolg hebben dat de grondslag van de eigen middelen uit de BTW van de
Gemeenschap wordt verhoogd, omdat de wijziging van de plaats van belastingheffing
van telecommunicatiediensten de mogelijkheid biedt het gebruik van dit soort diensten
in de Europese Unie beter te beoordelen.
Het is echter onmogelijk om de omvang van deze toename van de eigen middelen te
berekenen.
                                                                                \
                                         - 8'
 ---pagebreak---                                    Voorstel voor een
                          BESCHIKKING VAN DE RAAD
waarbij het Koninkrijk Denemarken wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die
   afwijkt van artikel 9 van de Zesde BTW-Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de
       harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting
                            (ingediend door de Commissie)
                                          " °l
 ---pagebreak--- TOELICHTING
Bij brief die bij het Secretariaat-generaal van de Commissie werd geregistreerd op
6 december 1996 heeft de regering van het Koninkrijk Denemarken verzocht om
machtiging, op basis van artikel 27 van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad
van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten
inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde
waarde: uniforme grondslag1, tot het invoeren van een maatregel die afwijkt van
artikel 9 van de genoemde richtlijn.
Overeenkomstig artikel 27, lid 3, van de Zesde Richtlijn, zijn de andere Lid-Staten bij
brief van 20 december 1996 in kennis gesteld van het verzoek van het Koninkrijk
Denemarken.
Dit verzoek wordt gedaan in het kader van een wijziging van de regels inzake de plaats
van de belastingheffing bij het verrichten van telecommunicatiediensten.
Krachtens de vigerende wetgeving, overeenkomstig artikel 9, lid 1, van de Zesde
Richtlijn, wordt als plaats van de verrichting van telecommunicatiediensten de plaats
aangemerkt waar de dienstverrichter de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste
inrichting heeft gevestigd van waaruit hij de dienst verricht, of bij gebreke van een
dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats.
Deze regel veroorzaakt problemen met betrekking tot de daadwerkelijke belasting van
telecommunicatiediensten waarvan het gebruik in de Gemeenschap plaatsvindt. De
toepassing van deze bepaling leidt er immers toe dat de telecommunicatiediensten die
worden verleend door een buiten de Europese Unie gevestigde dienstverrichter, buiten
het toepassingsgebied van de belasting vallen, ook indien het daadwerkelijke gebruik
van deze diensten binnen dit toepassingsgebied plaatsvindt. De communautaire
gebruikers doen in toenemende mate een beroep op buiten de Europese Unie
gevestigde dienstverrichters om de betaling van BTW te vermijden. Het probleem van
een doeltreffende belasting van telecommunicatiediensten is ontstaan als gevolg van de *
ontwikkeling van de technische mogelijkheden om deze diensten te verrichten zonder
dat de dienstverrichter, in het land van zijn cliënt, nog een beroep behoeft te doen op
een netwerk dat hem toebehoort of op een vaste inrichting in een andere vorm. Deze,,
ontwikkeling veroorzaakt een derving van belastinginkomsten voor de openbare'
financiën van de Lid-Staten, terwijl tegelijkertijd de concurrentiekracht van de
Europese telecommunicatiemaatschappijen wordt aangetast. De situatie komt neer op
belastingontwijking in deze sector van activiteit.
Om hierin verbetering te brengen wenst de regering van het Koninkrijk Denemarken
andere regels toe te passen wat de plaats van de heffing betreft, en de plaats waar de
ontvanger de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd
waarvoor de dienst is verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste
inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats als plaats van de heffing
1
  PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1. Deze richtlijn werd laatstelijk gewijzigd door Richtlijn 96/95/EG
(PB L 338 van 28.12.1996, blz. 89).
                                               -   IQ
 ---pagebreak--- te beschouwen. Aldus zou het oogmerk van de BTW, namelijk om het totale verbruik
in de Gemeenschap te belasten, volledig worden verwezenlijkt wat de
telecommunicatiediensten betreft.
Aangezien de afwijking waarom wordt verzocht een wijziging van de plaats van
heffing beoogt en aangezien alle Lid-Staten om dezelfde afwijking hebben verzocht,
zou de machtiging van de Raad hetzelfde effect hebben als een wijziging van de Zesde
Richtlijn zelf. Een dergelijke wijziging kan evenwel slechts conform de regels van het.
Verdrag plaatsvinden, waarbij met name de rechten van het Europese Parlement en van
het Economisch en Sociaal Comité worden geëerbiedigd. Onder deze omstandigheden
kan de voorgenomen maatregel slechts worden toegestaan als tussentijdse maatregel
waarmee de gewettigde belangen van de Lid-Staten worden gediend, namelijk het
tegengaan van belastingontwijking, in afwachting van de goedkeuring van een voorstel
voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde Richtlijn die op deze zelfde datum bij de
Raad wordt ingediend. Om dezelfde reden dient de duur van de afwijking te worden
beperkt, waarbij rekening wordt gehouden met de termijn die noodzakelijk is voor de
vaststelling van een communautaire regeling en de omzetting ervan in nationaal recht.
Een termijn van circa twee jaar lijkt toereikend, waarbij de geldigheidsduur van de
afwijking wordt beperkt tot 31 december 1998.
Aangezien het een vrijwaringsmaatregel betreft dient zij te worden beperkt tot hetgeen
strikt noodzakelijk is om belastingontwijking te voorkomen en moet, niettegenstaande
het voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde BTW-Richtlijn, een beroep
worden gedaan op een fiscaal mechanisme dat reeds bekend en derhalve gemakkelijk
toepasbaar is.                                                                        >
In verband hiermee dient allereerst de toepassing van de machtiging te worden beperkt
tot de diensten die door een buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichter
worden verleend, omdat alleen deze diensten momenteel aan de belastingheffing
ontsnappen en belastingontwijking veroorzaken.
Wat de definitie van de plaats van de belastingheffing betreft dient een methode te
worden gekozen die de minste specifieke fiscale verplichtingen met zich brengt voor
buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichters, zodat geen afbreuk wordt gedaan
aan het belastingstelsel dat in het kader van de wijziging van de Zesde Richtlijn zijn
intrede zal doen. De doelstellingen kunnen het beste worden bereikt door gebruik te
maken van de bepalingen van artikel 9, lid 2, sub e) van de Zesde Richtlijn, op grond
waarvan de belastingplichtige ontvanger van dienst tot voldoening van de belasting
gehouden is.
Het is evenwel niet voldoende om alleen een oplossing te vinden voor diensten die ten
behoeve van belastingplichtigen worden verricht. Een dergelijke oplossing zou slechts
betrekking hebben op het eindverbruik van belastingplichtigen die geen recht op
volledige aftrek genieten en dus met name banken en verzekeringsondernemingen,
doch zou niet gelden voor door particulieren gekochte diensten. Om in deze lacune te
voorzien moet de toepassing van artikel 9, lid 3, sub b) verplicht worden gesteld ten
aanzien van telecommunicatiediensten die aan niet-belastingplichtigen worden
verleend.
                                          •w
 ---pagebreak--- Om een bijzondere regel in te voeren voor de plaatsbepaling van
telecommunicatiediensten       die door buiten de Gemeenschap                 gevestigde
dienstverrichters worden verleend, is het noodzakelijk dat de beoogde diensten worden
gedefinieerd. Hiervoor kan het best een beroep worden gedaan op een reeds op
internationaal niveau ingeburgerde definitie, die van het Verdrag van Melbourne.
Ook al wordt tegenwoordig een toenemend aantal diensten verricht door middel van
telecommunicatienetwerken, zoals diensten op het gebied van reclame, informatie,
recreatie, vrijetijdsbesteding, enz., is het toch niet wenselijk deze op te nemen in de
definitie van telecommunicatiediensten. Deze andere diensten kunnen immers ook met
andere middelen worden verleend dan via telecommunicatienetwerken; het
ontwikkelen van verschillende belastingvoorschriften naar gelang van het gebruikte
transmissiemedium zou de mededinging in gevaar kunnen brengen. Het verdient
derhalve de voorkeur onderscheid te maken tussen het middel van overbrenging van de
berichten en de inhoud ervan.
Dit voorstel voor een beschikking van de Raad is identiek aan de voorstellen die op
dezelfde datum door de Commissie bij de Raad zijn ingediend ten behoeve van de
veertien andere Lid-Staten.
                                          - 12.-
 ---pagebreak---                                     Voorstel voor een
                           BESCHIKKING VAN DE RAAD
waarbij het Koninkrijk Denemarken wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die
afwijkt van artikel 9 van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie
van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting.
                           (voorgesteld door de Commissie^
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
Gelet op de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de
harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting -
Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:uniforme
grondslag, inzonderheid op artikel 27,
Gezien het voorstel van de Commissie,
Overwegende dat de Raad, volgens artikel 27, lid 1, van Richtlijn 77/388/EEG, op
voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke Lid-Staat kan
machtigen bijzondere, van die richtlijn afwijkende maatregelen te treffen om de
belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of -
ontwijking te voorkomen;
Overwegende dat het Koninkrijk Denemarken bij brief, die op 6 december 1996 bij de
Commissie is geregistreerd, heeft verzocht om machtiging tot het invoeren van een
maatregel die afwijkt van artikel 9 van Richtlijn 77/388/EEG;
Overwegende dat de andere Lid-Staten op 20 december 1996 van het verzoek van het
Koninkrijk Denemarken in kennis zijn gesteld;
Overwegende dat de maatregel noodzakelijk is om het effect van belastingontwijking
tegen te gaan dat ertoe heeft geleid dat een toenemend aantal communautaire
belastingplichtigen en niet-belastingplichtigen zich buiten de Gemeenschap van
telecommunicatiediensten voorzien met als enig doel om de betaling van BTW te
vermijden;
Overwegende dat het wenselijk is de afwijking toe te staan tot 31 december 1998, om
de Raad in staat te stellen om, op voorstel van de Commissie, een algemene en
definitieve communautaire oplossing te vinden,
HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:
                                        Artikel 1
                                          - 13>'
 ---pagebreak--- In afwijking van artikel 9, lid 1 van Richtlijn 77/388/EEG wordt het Koninkrijk
Denemarken gemachtigd om de telecommunicatiediensten die door niet in de
Gemeenschap gevestigde dienstverrichters worden verleend aan in de Gemeenschap
gevestigde ontvangers op te nemen in het toepassingsgebied van artikel 9, lid 2, sub e)
van deze richtlijn. Indien deze Lid-Staat gebruik maakt van deze mogelijkheid, past zij
de bepaling van artikel 9, lid 3, sub b) van Richtlijn 77/388/EEG eveneens toe op deze
diensten.
Als telecommunicatiediensten worden die diensten beschouwd die betrekking hebben op
de overdracht, uitzending en ontvangst van signalen, geschriften, beelden en geluiden of
informatie van allerlei aard, per draad, via radiofrequente straling, langs optische weg of
met behulp van andere elektromagnetische middelen, daaronder begrepen de overdracht
en het verlenen van een recht om gebruik te maken van een netwerk of infrastructuur dat
een dergelijke overdracht, uitzending en ontvangst mogelijk maakt.
                                          Artikel 2
De in deze beschikking vervatte machtiging verstrijkt op 31 december 1998.
                                          Artikel 3
Deze beschikking is gericht tot het Koninkrijk Denemarken.
Gedaan te Brussel,                                              Voor de Raad
                                                                De Voorzitter
                                             \*
 ---pagebreak---                         FINANCIEEL MEMORANDUM
Dit voorstel voor een beschikking van de Raad zal, als het wordt goedgekeurd, tot
gevolg hebben dat de grondslag van de eigen middelen uit de BTW van de
Gemeenschap wordt verhoogd, omdat de wijziging van de plaats van belastingheffing
van telecommunicatiediensten de mogelijkheid biedt het gebruik van dit soort diensten
in de Europese Unie beter te beoordelen.
Het is echter onmogelijk om de omvang van deze toename van de eigen middelen te
berekenen.
                                          lb~
 ---pagebreak---                                   Voorstel voor een
                          BESCHIKKING VAN DE RAAD
waarbij de Bondsrepubliek Duitsland wordt gemachtigd een maatregel toe te passen
die afwijkt van artikel 9 van de Zesde BTW-Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de
      harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting
                           (ingediend door de Commissie)
                                            it-
 ---pagebreak--- TOELICHTING
Bij brief die bij het Secretariaat-generaal van de Commissie werd geregistreerd op
6 december 1996 heeft de regering van de Bondsrepubliek Duitsland verzocht om
machtiging, op basis van artikel 27 van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad
van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten
inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde
waarde: uniforme grondslag1, tot het invoeren van een maatregel die afwijkt van
artikel 9 van de genoemde richtlijn.
Overeenkomstig artikel 27, lid 3, van de Zesde Richtlijn, zijn de andere Lid-Staten bij
brief van 20 december 1996 in kennis gesteld van het verzoek van de Bondsrepubliek
Duitsland.
Dit verzoek wordt gedaan in het kader van een wijziging van de regels inzake de plaats
van de belastingheffing bij het verrichten van telecommunicatiediensten.
Krachtens de vigerende wetgeving, overeenkomstig artikel 9, lid 1, van de Zesde
Richtlijn, wordt als plaats van de verrichting van telecommunicatiediensten de plaats
aangemerkt waar de dienstverrichter de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste
inrichting heeft gevestigd van waaruit hij de dienst verricht, of bij gebreke van een
dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats.
Deze regel veroorzaakt problemen met betrekking tot de daadwerkelijke belasting van
telecommunicatiediensten waarvan het gebruik in de Gemeenschap plaatsvindt. De
toepassing van deze bepaling leidt er immers toe dat de telecommunicatiediensten die
worden verleend door een buiten de Europese Unie gevestigde dienstverrichter, buiten
het toepassingsgebied van de belasting vallen, ook indien het daadwerkelijke gebruik
van deze diensten binnen dit toepassingsgebied plaatsvindt. De communautaire •
gebruikers doen in toenemende mate een beroep op buiten de Europese Unie
gevestigde dienstverrichters om de betaling van BTW te vermijden. Het probleem van
een doeltreffende belasting van telecommunicatiediensten is ontstaan als gevolg van de
ontwikkeling van de technische mogelijkheden om deze diensten te verrichten zonder
dat de dienstverrichter, in het land van zijn cliënt, nog een beroep behoeft te doen op
een netwerk dat hem toebehoort of op een vaste inrichting in een andere vorm. Deze
ontwikkeling veroorzaakt een derving van belastinginkomsten voor de openbare
financiën van de Lid-Staten, terwijl tegelijkertijd de concurrentiekracht van de
Europese telecommunicatiemaatschappijen wordt aangetast. De situatie komt neer op
belastingontwijking in deze sector van activiteit.
Om hierin verbetering te brengen wenst de regering van de Bondsrepubliek Duitsland
 andere regels toe te passen wat de plaats van de heffing betreft, en de plaats waar de
 ontvanger de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd
 waarvoor de dienst is verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste
 inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats als plaats van de heffing
 1
   PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1. Deze richtlijn werd laatstelijk gewijzigd door Richtlijn 96/95/EG
 (PB L 338 van 28.12.1996, blz. 89).
                                                  - n--
 ---pagebreak--- te beschouwen. Aldus zou het oogmerk van de BTW, namelijk om het totale verbruik
in de Gemeenschap te belasten, volledig worden verwezenlijkt wat de
telecommunicatiediensten betreft.
Aangezien de afwijking waarom wordt verzocht een wijziging van de plaats van
heffing beoogt en aangezien alle Lid-Staten om dezelfde afwijking hebben verzocht,
zou de machtiging van de Raad hetzelfde effect hebben als een wijziging van de Zesde
Richtlijn zelf. Een dergelijke wijziging kan evenwel slechts conform de regels van het
Verdrag plaatsvinden, waarbij met name de rechten van het Europese Parlement en van
het Economisch en Sociaal Comité worden geëerbiedigd. Onder deze omstandigheden
kan de voorgenomen maatregel slechts worden toegestaan als tussentijdse maatregel
waarmee de gewettigde belangen van de Lid-Staten worden gediend, namelijk het
tegengaan van belastingontwijking, in afwachting van de goedkeuring van een voorstel
voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde Richtlijn die op deze zelfde datum bij de
Raad wordt ingediend. Om dezelfde reden dient de duur van de afwijking te worden
beperkt, waarbij rekening wordt gehouden met de termijn die noodzakelijk is voor de
vaststelling van een communautaire regeling en de omzetting ervan in nationaal recht.
Een termijn van circa twee jaar lijkt toereikend, waarbij de geldigheidsduur van de
afwijking wordt beperkt tot 31 december 1998.
Aangezien het een vrijwaringsmaatregel betreft dient zij te worden beperkt tot hetgeen
strikt noodzakelijk is om belastingontwijking te voorkomen en moet, niettegenstaande
het voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde BTW-Richtlijn, een beroep
worden gedaan op een fiscaal mechanisme dat reeds bekend en derhalve gemakkelijk
toepasbaar is.
In verband hiermee dient allereerst de toepassing van de machtiging te worden beperkt
tot de diensten die door een buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichter
worden verleend, omdat alleen deze diensten momenteel aan de belastingheffing
ontsnappen en belastingontwijking veroorzaken.
Wat de definitie van de plaats van de belastingheffing betreft dient een methode te
worden gekozen die de minste specifieke fiscale verplichtingen met zich brengt voor
buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichters, zodat geen afbreuk wordt gedaan
aan het belastingstelsel dat in het kader van de wijziging van de Zesde Richtlijn zijn
intrede zal doen. De doelstellingen kunnen het beste worden bereikt door gebruik te
maken van de bepalingen van artikel 9, lid 2, sub e) van de Zesde Richtlijn, op grond
waarvan de belastingplichtige ontvanger van dienst tot voldoening van de belasting
gehouden is.
Het is evenwel niet voldoende om alleen een oplossing te vinden voor diensten die ten
behoeve van belastingplichtigen worden verricht. Een dergelijke oplossing zou slechts
betrekking hebben op het eindverbruik van belastingplichtigen die geen recht op
volledige aftrek genieten en dus met name banken en verzekeringsondernemingen,
doch zou niet gelden voor door particulieren gekochte diensten. Om in deze lacune te
voorzien moet de toepassing van artikel 9, lid 3, sub b) verplicht worden gesteld ten
aanzien van telecommunicatiediensten die aan niet-belastingplichtigen worden
verleend.
                                          - v<s-
 ---pagebreak--- Om een bijzondere regel in te voeren voor de plaatsbepaling van
telecommunicatiediensten       die door buiten de Gemeenschap                 gevestigde
dienstverrichters worden verleend, is het noodzakelijk dat de beoogde diensten worden
gedefinieerd. Hiervoor kan het best een beroep worden gedaan op een reeds op
internationaal niveau ingeburgerde definitie, die van het Verdrag van Melbourne.
Ook al wordt tegenwoordig een toenemend aantal diensten verricht door middel van
telecommunicatienetwerken, zoals diensten op het gebied van reclame, informatie,
recreatie, vrijetijdsbesteding, enz., is het toch niet wenselijk deze op te nemen in de
definitie van telecommunicatiediensten. Deze andere diensten kunnen immers ook met
andere middelen worden verleend dan via telecommunicatienetwerken; het
ontwikkelen van verschillende belastingvoorschriften naar gelang van het gebruikte
transmissiemedium zou de mededinging in gevaar kunnen brengen. Het verdient
derhalve de voorkeur onderscheid te maken tussen het middel van overbrenging van de
berichten en de inhoud ervan.
Dit voorstel voor een beschikking van de Raad is identiek aan de voorstellen die op
dezelfde datum door de Commissie bij de Raad zijn ingediend ten behoeve van de
veertien andere Lid-Staten.
                                                \°r
 ---pagebreak---                                     Voorstel voor een
                           BESCHIKKING VAN DE RAAD
waarbij de Bondsrepubliek Duitsland wordt gemachtigd een maatregel toe te passen
die afwijkt van artikel 9 van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de^
 harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting.
                           (voorgesteld door de Commissie)
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
Gelet op de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de
harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting -
Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:uniforme
grondslag, inzonderheid op artikel 27,
Gezien het voorstel van de Commissie,
Overwegende dat de Raad, volgens artikel 27, lid 1, van Richtlijn 77/388/EEG, op
voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke Lid-Staat kan
machtigen bijzondere, van die richtlijn afwijkende maatregelen te treffen om de
belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of -
ontwijking te voorkomen;
Overwegende dat de Bondsrepubliek Duitsland bij brief, die op 6 december 1996 bij
de Commissie is geregistreerd, heeft verzocht om machtiging tot het invoeren van een
maatregel die afwijkt van artikel 9 van Richtlijn 77/388/EEG;
Overwegende dat de andere Lid-Staten op 20 december 1996 van het verzoek van de
Bondsrepubliek Duitsland in kennis zijn gesteld;
Overwegende dat de maatregel noodzakelijk is om het effect van belastingontwijking
tegen te gaan dat ertoe heeft geleid dat een toenemend aantal communautaire
belastingplichtigen en niet-belastingplichtigen zich buiten de Gemeenschap van
telecommunicatiediensten voorzien met als enig doel om de betaling van BTW te
vermijden;
Overwegende dat het wenselijk is de afwijking toe te staan tot 31 december 1998, om
de Raad in staat te stellen om, op voorstel van de Commissie, een algemene en
definitieve communautaire oplossing te vinden,
HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:
                                        Artikel 1
                                           - lo-
 ---pagebreak--- In afwijking van artikel 9, lid 1 van Richtlijn 77/388/EEG wordt de Bondsrepubliek
Duitsland gemachtigd om de telecommunicatiediensten die door niet in de
Gemeenschap gevestigde dienstverrichters worden verleend aan in de Gemeenschap
gevestigde ontvangers op te nemen in het toepassingsgebied van artikel 9, lid 2, sub e)
van deze richtlijn. Indien deze Lid-Staat gebruik maakt van deze mogelijkheid, past zij
de bepaling van artikel 9, lid 3, sub b) van Richtlijn 77/388/EEG eveneens toe op deze
diensten.
Als telecommunicatiediensten worden die diensten beschouwd die betrekking hebben op
de overdracht, uitzending en ontvangst van signalen, geschriften, beelden en geluiden of
informatie van allerlei aard, per draad, via radiofrequente straling, langs optische weg of
met behulp van andere elektromagnetische middelen, daaronder begrepen de overdracht
en het verlenen van een recht om gebruik te maken van een netwerk of infrastructuur dat
een dergelijke overdracht, uitzending en ontvangst mogelijk maakt.
                                          Artikel 2
De in deze beschikking vervatte machtiging verstrijkt op 31 december 1998.
                                          Artikel 3
Deze beschikking is gericht tot de Bondsrepubliek Duitsland.
Gedaan te Brussel,                                              Voor de Raad
                                                                De Voorzitter
                                                -21-
 ---pagebreak---                          FINANCIEEL MEMORANDUM
Dit voorstel voor een beschikking van de Raad zal, als het wordt goedgekeurd, tot
gevolg hebben dat de grondslag van de eigen middelen uit de BTW van de
Gemeenschap wordt verhoogd, omdat de wijziging van de plaats van belastingheffing
van telecommunicatiediensten de mogelijkheid biedt het gebruik van dit soort diensten
in de Europese Unie beter te beoordelen.
Het is echter onmogelijk om de omvang van deze toename van de eigen middelen te
berekenen.
                                         - XL-
 ---pagebreak---                                  Voorstel voor een
                        BESCHIKKING VAN DE RAAD
waarbij de Helleense Republiek wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die
 afwijkt van artikel 9 van de Zesde BTW-Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de
     harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting
                          (ingediend door de Commissie)
                                      -i3
 ---pagebreak--- TOELICHTING
Bij brief die bij het Secretariaat-generaal van de Commissie werd geregistreerd op
2 september 1996 heeft de regering van de Helleense Republiek verzocht om
machtiging, op basis van artikel 27 van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad
van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten
inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde
waarde: uniforme grondslag1, tot het invoeren van een maatregel die afwijkt van
artikel 9 van de genoemde richtlijn.
Overeenkomstig artikel 27, lid 3, van de Zesde Richtlijn, zijn de andere Lid-Staten bij
brief van 20 december 1996 in kennis gesteld van het verzoek van de Helleense
Republiek.
Dit verzoek wordt gedaan in het kader van een wijziging van de regels inzake de plaatst
van de belastingheffing bij het verrichten van telecommunicatiediensten.
Krachtens de vigerende wetgeving, overeenkomstig artikel 9, lid 1, van de Zesde
Richtlijn, wordt als plaats van de verrichting van telecommunicatiediensten de plaats
aangemerkt waar de dienstverrichter de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste
inrichting heeft gevestigd van waaruit hij de dienst verricht, of bij gebreke van een
dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats.
Deze regel veroorzaakt problemen met betrekking tot de daadwerkelijke belasting van
telecommunicatiediensten waarvan het gebruik in de Gemeenschap plaatsvindt. De
toepassing van deze bepaling leidt er immers toe dat de telecommunicatiediensten die
worden verleend door een buiten de Europese Unie gevestigde dienstverrichter, buiten
het toepassingsgebied van de belasting vallen, ook indien het daadwerkelijke gebruik
van deze diensten binnen dit toepassingsgebied plaatsvindt. De communautaire
gebruikers doen in toenemende mate een beroep op buiten de Europese Unie
gevestigde dienstverrichters om de betaling van BTW te vermijden. Het probleem van
een doeltreffende belasting van telecommunicatiediensten is ontstaan als gevolg van de
ontwikkeling van de technische mogelijkheden om deze diensten te verrichten zonder
dat de dienstverrichter, in het land van zijn cliënt, nog een beroep behoeft te doen op
een netwerk dat hem toebehoort of op een vaste inrichting in een andere vorm. Deze
ontwikkeling veroorzaakt een derving van belastinginkomsten voor de openbare
financiën van de Lid-Staten, terwijl tegelijkertijd de concurrentiekracht van de
Europese telecommunicatiemaatschappijen wordt aangetast. De situatie komt neer op
belastingontwijking in deze sector van activiteit.
Om hierin verbetering te brengen wenst de regering van de Helleense Republiek andere
regels toe te passen wat de plaats van de heffing betreft, en de plaats waar de**
ontvanger de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd
waarvoor de dienst is verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste
inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats als plaats van de heffing^.
' PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1. Deze richtlijn werd laatstelijk gewijzigd door Richtlijn 96/95/EG
(PB L 338 van 28.12.1996, blz.89).
                                                  li\
 ---pagebreak--- te beschouwen. Aldus zou het oogmerk van de BTW, namelijk om het totale verbruik
in de Gemeenschap te belasten, volledig worden verwezenlijkt wat de
telecommunicatiediensten betreft.
Aangezien de afwijking waarom wordt verzocht een wijziging van de plaats van
heffing beoogt en aangezien alle Lid-Staten om dezelfde afwijking hebben verzocht,
zou de machtiging van de Raad hetzelfde effect hebben als een wijziging van de Zesde
Richtlijn zelf. Een dergelijke wijziging kan evenwel slechts conform de regels van het
Verdrag plaatsvinden, waarbij met name de rechten van het Europese Parlement en van
het Economisch en Sociaal Comité worden geëerbiedigd. Onder deze omstandigheden
kan de voorgenomen maatregel slechts worden toegestaan als tussentijdse maatregel
waarmee de gewettigde belangen van de Lid-Staten worden gediend, namelijk het
tegengaan van belastingontwijking, in afwachting van de goedkeuring van een voorstel
voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde Richtlijn die op deze zelfde datum bij de
Raad wordt ingediend. Om dezelfde reden dient de duur van de afwijking te worden
beperkt, waarbij rekening wordt gehouden met de termijn die noodzakelijk is voor de
vaststelling van een communautaire regeling en de omzetting ervan in nationaal recht.
Een termijn van circa twee jaar lijkt toereikend, waarbij de geldigheidsduur van de
afwijking wordt beperkt tot 31 december 1998.
Aangezien het een vrijwaringsmaatregel betreft dient zij te worden beperkt tot hetgeen
strikt noodzakelijk is om belastingontwijking te voorkomen en moet, niettegenstaande
het voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde BTW-Richtlijn, een beroep
worden gedaan op een fiscaal mechanisme dat reeds bekend en derhalve gemakkelijk
toepasbaar is.
In verband hiermee dient allereerst de toepassing van de machtiging te worden beperkt
tot de diensten die door een buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichter
worden verleend, omdat alleen deze diensten momenteel aan de belastingheffing
ontsnappen en belastingontwijking veroorzaken.
Wat de definitie van de plaats van de belastingheffing betreft dient een methode te
worden gekozen die de minste specifieke fiscale verplichtingen met zich brengt voor
buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichters, zodat geen afbreuk wordt gedaan
aan het belastingstelsel dat in het kader van de wijziging van de Zesde Richtlijn zijn
intrede zal doen. De doelstellingen kunnen het beste worden bereikt door gebruik te
 maken van de bepalingen van artikel 9, lid 2, sub e) van de Zesde Richtlijn, op grond
waarvan de belastingplichtige ontvanger van dienst tot voldoening van de belasting
gehouden is.
Het is evenwel niet voldoende om alleen een oplossing te vinden voor diensten die ten
behoeve van belastingplichtigen worden verricht. Een dergelijke oplossing zou slechts
 betrekking hebben op het eindverbruik van belastingplichtigen die geen recht op
 volledige aftrek genieten en dus met name banken en verzekeringsondernemingen,
 doch zou niet gelden voor door particulieren gekochte diensten. Om in deze lacune te
 voorzien moet de toepassing van artikel 9, lid 3, sub b) verplicht worden gesteld ten
 aanzien van telecommunicatiediensten die aan niet-belastingplichtigen worden
 verleend.
                                           -is-
 ---pagebreak--- Om een bijzondere regel in te voeren voor de plaatsbepaling van
telecommunicatiediensten       die door buiten de Gemeenschap                 gevestigde
dienstverrichters worden verleend, is het noodzakelijk dat de beoogde diensten worden
gedefinieerd. Hiervoor kan het best een beroep worden gedaan op een reeds op
internationaal niveau ingeburgerde definitie, die van het Verdrag van Melbourne.
Ook al wordt tegenwoordig een toenemend aantal diensten verricht door middel van
telecommunicatienetwerken, zoals diensten op het gebied van reclame, informatie,
recreatie, vrijetijdsbesteding, enz., is het toch niet wenselijk deze op te nemen in de
definitie van telecommunicatiediensten. Deze andere diensten kunnen immers ook met
andere middelen worden verleend dan via telecommunicatienetwerken; het
ontwikkelen van verschillende belastingvoorschriften naar gelang van het gebruikte
transmissiemedium zou de mededinging in gevaar kunnen brengen. Het verdient
derhalve de voorkeur onderscheid te maken tussen het middel van overbrenging van de
berichten en de inhoud ervan.
Dit voorstel voor een beschikking van de Raad is identiek aan de voorstellen die op
dezelfde datum door de Commissie bij de Raad zijn ingediend ten behoeve van de
veertien andere Lid-Staten.
                                            -x-
 ---pagebreak---                                     Voorstel voor een
                           BESCHIKKING VAN DE RAAD
waarbij de Helleense Republiek wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die
afwijkt van artikel 9 van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie
van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting.
                                                                                #<
                           (voorgesteld door de Commissie)
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
Gelet op de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de
harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting -
Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:uniforme
grondslag, inzonderheid op artikel 27,
Gezien het voorstel van de Commissie,
Overwegende dat de Raad, volgens artikel 27, lid 1, van Richtlijn 77/388/EEG, op
voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke Lid-Staat kan
machtigen bijzondere, van die richtlijn afwijkende maatregelen te treffen om de
belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of -
ontwijking te voorkomen;
Overwegende dat de Helleense Republiek bij brief, die op 2 september 1996 bij de
Commissie is geregistreerd, heeft verzocht om machtiging tot het invoeren van een
maatregel die afwijkt van artikel 9 van Richtlijn 77/388/EEG;
Overwegende dat de andere Lid-Staten op 20 december 1996 van het verzoek van de
Helleense Republiek in kennis zijn gesteld;
Overwegende dat de maatregel noodzakelijk is om het effect van belastingontwijking
tegen te gaan dat ertoe heeft geleid dat een toenemend aantal communautaire
belastingplichtigen en niet-belastingplichtigen zich buiten de Gemeenschap van
telecommunicatiediensten voorzien met als enig doel om de betaling van BTW te^
vermijden;                                                                           i
Overwegende dat het wenselijk is de afwijking toe te staan tot 31 december 1998, om
de Raad in staat te stellen om, op voorstel van de Commissie, een algemene en
definitieve communautaire oplossing te vinden,
HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:
                                        Artikel 1
                                                Xk-
 ---pagebreak--- In afwijking van artikel 9, lid 1 van Richtlijn 77/388/EEG wordt de Helleense
Republiek gemachtigd om de telecommunicatiediensten die door niet in d^
Gemeenschap gevestigde dienstverrichters worden verleend aan in de Gemeenschap
gevestigde ontvangers op te nemen in het toepassingsgebied van artikel 9, lid 2, sub e)
van deze richtlijn. Indien deze Lid-Staat gebruik maakt van deze mogelijkheid, past zij
de bepaling van artikel 9, lid 3, sub b) van Richtlijn 77/388/EEG eveneens toe op deze
diensten.
Als telecommunicatiediensten worden die diensten beschouwd die betrekking hebben op
de overdracht, uitzending en ontvangst van signalen, geschriften, beelden en geluiden of
informatie van allerlei aard, per draad, via radiofrequente straling, langs optische weg of
met behulp van andere elektromagnetische middelen, daaronder begrepen de overdracht
en het verlenen van een recht om gebruik te maken van een netwerk of infrastructuur dat
een dergelijke overdracht, uitzending en ontvangst mogelijk maakt.
                                          Artikel 2
De in deze beschikking vervatte machtiging verstrijkt op 31 december 1998.
                                          Artikel 3
Deze beschikking is gericht tot de Helleense Republiek.
Gedaan te Brussel,                                              Voor de Raad
                                                                De Voorzitter
                                            - 2X-
 ---pagebreak---                         FINANCIEEL MEMORANDUM
Dit voorstel voor een beschikking van de Raad zal, als het wordt goedgekeurd, tot
gevolg hebben dat de grondslag van de eigen middelen uit de BTW van de
Gemeenschap wordt verhoogd, omdat de wijziging van de plaats van belastingheffing
van telecommunicatiediensten de mogelijkheid biedt het gebruik van dit soort diensten'
in de Europese Unie beter te beoordelen.
                                                                                f
Het is echter onmogelijk om de omvang van deze toename van de eigen middelen te
berekenen.
                                         - T\
 ---pagebreak---                                 Voorstel voor een
                       BESCHIKKING VAN DE RAAD
waarbij het Koninkrijk Spanje wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die
afwijkt van artikel 9 van de Zesde BTW-Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de
    harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting
                         (ingediend door de Commissie)
                                       -3o-
 ---pagebreak--- TOELICHTING
Bij brief die bij het Secretariaat-generaal van de Commissie werd geregistreerd op
6 december 1996 heeft de regering van het Koninkrijk Spanje verzocht om machtiging,
op basis van artikel 27 van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van
17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake
omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:
uniforme grondslag1, tot het invoeren van een maatregel die afwijkt van artikel 9 van
de genoemde richtlijn.
Overeenkomstig artikel 27, lid 3, van de Zesde Richtlijn, zijn de andere Lid-Staten bij
brief van 20 december 1996 in kennis gesteld van het verzoek van het Koninkrijk
Spanje.
Dit verzoek wordt gedaan in het kader van een wijziging van de regels inzake de plaats
van de belastingheffing bij het verrichten van telecommunicatiediensten.
Krachtens de vigerende wetgeving, overeenkomstig artikel 9, lid 1, van de Zesde
Richtlijn, wordt als plaats van de verrichting van telecommunicatiediensten de plaats
aangemerkt waar de dienstverrichter de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste
inrichting heeft gevestigd van waaruit hij de dienst verricht, of bij gebreke van een
dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats.
Deze regel veroorzaakt problemen met betrekking tot de daadwerkelijke belasting van
telecommunicatiediensten waarvan het gebruik in de Gemeenschap plaatsvindt. De.
toepassing van deze bepaling leidt er immers toe dat de telecommunicatiediensten die
worden verleend door een buiten de Europese Unie gevestigde dienstverrichter, buiten
het toepassingsgebied van de belasting vallen, ook indien het daadwerkelijke gebruik^,
van deze diensten binnen dit toepassingsgebied plaatsvindt. De communautaire-
gebruikers doen in toenemende mate een beroep op buiten de Europese Unie
gevestigde dienstverrichters om de betaling van BTW te vermijden. Het probleem van
een doeltreffende belasting van telecommunicatiediensten is ontstaan als gevolg van de'
ontwikkeling van de technische mogelijkheden om deze diensten te verrichten zonder
dat de dienstverrichter, in het land van zijn cliënt, nog een beroep behoeft te doen op,
een netwerk dat hem toebehoort of op een vaste inrichting in een andere vorm. Deze
ontwikkeling veroorzaakt een derving van belastinginkomsten voor de openbare
financiën van de Lid-Staten, terwijl tegelijkertijd de concurrentiekracht van de
Europese telecommunicatiemaatschappijen wordt aangetast. De situatie komt neer op
belastingontwijking in deze sector van activiteit.
Om hierin verbetering te brengen wenst de regering van het Koninkrijk Spanje andere
regels toe te passen wat de plaats van de heffing betreft, en de plaats waar de
ontvanger de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd
waarvoor de dienst is verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste
inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats als plaats van de heffing
1
  PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1. Deze richtlijn werd laatstelijk gewijzigd door Richtlijn 96/95/EG
(PB L 338 van 28.12.1996. blz.89).
 ---pagebreak--- te beschouwen. Aldus zou het oogmerk van de BTW, namelijk om het totale verbruik
in de Gemeenschap te belasten, volledig worden verwezenlijkt wat de
telecommunicatiediensten betreft.
Aangezien de afwijking waarom wordt verzocht een wijziging van de plaats van
heffing beoogt en aangezien alle Lid-Staten om dezelfde afwijking hebben verzocht,
zou de machtiging van de Raad hetzelfde effect hebben als een wijziging van de Zesde
Richtlijn zelf. Een dergelijke wijziging kan evenwel slechts conform de regels van het
Verdrag plaatsvinden, waarbij met name de rechten van het Europese Parlement en van
het Economisch en Sociaal Comité worden geëerbiedigd. Onder deze omstandigheden
kan de voorgenomen maatregel slechts worden toegestaan als tussentijdse maatregel
waarmee de gewettigde belangen van de Lid-Staten worden gediend, namelijk het
tegengaan van belastingontwijking, in afwachting van de goedkeuring van een voorstel
voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde Richtlijn die op deze zelfde datum bij de
Raad wordt ingediend. Om dezelfde reden dient de duur van de afwijking te worden
beperkt, waarbij rekening wordt gehouden met de termijn die noodzakelijk is voor de
vaststelling van een communautaire regeling en de omzetting ervan in nationaal recht.
Een termijn van circa twee jaar lijkt toereikend, waarbij de geldigheidsduur van de
afwijking wordt beperkt tot 31 december 1998.
Aangezien het een vrijwaringsmaatregel betreft dient zij te worden beperkt tot hetgeen
strikt noodzakelijk is om belastingontwijking te voorkomen en moet, niettegenstaande
het voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde BTW-Richtlijn, een beroep
worden gedaan op een fiscaal mechanisme dat reeds bekend en derhalve gemakkelijk
toepasbaar is.                                                                     •
In verband hiermee dient allereerst de toepassing van de machtiging te worden beperkt
tot de diensten die door een buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichter
worden verleend, omdat alleen deze diensten momenteel aan de belastingheffing
ontsnappen en belastingontwijking veroorzaken.
Wat de definitie van de plaats van de belastingheffing betreft dient een methode te
worden gekozen die de minste specifieke fiscale verplichtingen met zich brengt voor
buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichters, zodat geen afbreuk wordt gedaan
aan het belastingstelsel dat in het kader van de wijziging van de Zesde Richtlijn zijn
intrede zal doen. De doelstellingen kunnen het beste worden bereikt door gebruik te
maken van de bepalingen van artikel 9, lid 2, sub e) van de Zesde Richtlijn, op grond
waarvan de belastingplichtige ontvanger van dienst tot voldoening van de belasting
gehouden is.
Het is evenwel niet voldoende om alleen een oplossing te vinden voor diensten die ten
behoeve van belastingplichtigen worden verricht. Een dergelijke oplossing zou slechts
betrekking hebben op het eindverbruik van belastingplichtigen die geen recht op
volledige aftrek genieten en dus met name banken en verzekeringsondernemingen,
doch zou niet gelden voor door particulieren gekochte diensten. Om in deze lacune te
voorzien moet de toepassing van artikel 9, lid 3, sub b) verplicht worden gesteld ten
aanzien van telecommunicatiediensten die aan niet-belastingplichtigen worden
verleend.
                                         -.32-
 ---pagebreak--- Om een bijzondere regel in te voeren voor de plaatsbepaling van
telecommunicatiediensten       die door buiten de Gemeenschap                 gevestigde
dienstverrichters worden verleend, is het noodzakelijk dat de beoogde diensten worden
gedefinieerd. Hiervoor kan het best een beroep worden gedaan op een reeds op
internationaal niveau ingeburgerde definitie, die van het Verdrag van Melbourne.
Ook al wordt tegenwoordig een toenemend aantal diensten verricht door middel van
telecommunicatienetwerken, zoals diensten op het gebied van reclame, informatie,
recreatie, vrijetijdsbesteding, enz., is het toch niet wenselijk deze op te nemen in de
definitie van telecommunicatiediensten. Deze andere diensten kunnen immers ook met
andere middelen worden verleend dan via telecommunicatienetwerken; het
ontwikkelen van verschillende belastingvoorschriften naar gelang van het gebruikte
transmissiemedium zou de mededinging in gevaar kunnen brengen. Het verdient
derhalve de voorkeur onderscheid te maken tussen het middel van overbrenging van de
berichten en de inhoud ervan.
Dit voorstel voor een beschikking van de Raad is identiek aan de voorstellen die op
dezelfde datum door de Commissie bij de Raad zijn ingediend ten behoeve van de
veertien andere Lid-Staten.
                                              33-
 ---pagebreak---                                     Voorstel voor een
                           BESCHIKKING VAN DE RAAD
waarbij het Koninkrijk Spanje wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die
afwijkt van artikel 9 van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie
van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting.
                           (voorgesteld door de Commissie)
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
Gelet op de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de
harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting -
Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:uniforme
grondslag, inzonderheid op artikel 27,
Gezien het voorstel van de Commissie,
Overwegende dat de Raad, volgens artikel 27, lid 1, van Richtlijn 77/388/EEG, op
voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke Lid-Staat kan
machtigen bijzondere, van die richtlijn afwijkende maatregelen te treffen om de
belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of -
ontwijking te voorkomen;
Overwegende dat het Koninkrijk Spanje bij brief, die op 6 december 1996 bij de
Commissie is geregistreerd, heeft verzocht om machtiging tot het invoeren van een
maatregel die afwijkt van artikel 9 van Richtlijn 77/388/EEG;
Overwegende dat de andere Lid-Staten op 20 december 1996 van het verzoek van het
Koninkrijk Spanje in kennis zijn gesteld;
Overwegende dat de maatregel noodzakelijk is om het effect van belastingontwijking
tegen te gaan dat ertoe heeft geleid dat een toenemend aantal communautaire
belastingplichtigen en niet-belastingplichtigen zich buiten de Gemeenschap van
telecommunicatiediensten voorzien met als enig doel om de betaling van BTW te
vermijden;
Overwegende dat het wenselijk is de afwijking toe te staan tot 31 december 1998, om
de Raad in staat te stellen om, op voorstel van de Commissie, een algemene en
definitieve communautaire oplossing te vinden,
HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:
                                        Artikel 1
                                          - 3H-'
 ---pagebreak--- In afwijking van artikel 9, lid 1 van Richtlijn 77/388/EEG wordt het Koninkrijk Spanje
gemachtigd om de telecommunicatiediensten die door niet in de Gemeenschap
gevestigde dienstverrichters worden verleend aan in de Gemeenschap gevestigde
ontvangers op te nemen in het toepassingsgebied van artikel 9, lid 2, sub e) van deze
richtlijn. Indien deze Lid-Staat gebruik maakt van deze mogelijkheid, past zij de
bepaling van artikel 9, lid 3, sub b) van Richtlijn 77/388/EEG eveneens toe op deze
diensten.
Als telecommunicatiediensten worden die diensten beschouwd die betrekking hebben op
de overdracht, uitzending en ontvangst van signalen, geschriften, beelden en geluiden of
informatie van allerlei aard, per draad, via radiofrequente straling, langs optische weg of
met behulp van andere elektromagnetische middelen, daaronder begrepen de overdracht
en het verlenen van een recht om gebruik te maken van een netwerk of infrastructuur dat
een dergelijke overdracht, uitzending en ontvangst mogelijk maakt.
                                          Artikel 2
De in deze beschikking vervatte machtiging verstrijkt op 31 december 1998.                >
                                          Artikel 3
Deze beschikking is gericht tot het Koninkrijk Spanje.
Gedaan te Brussel,                                              Voor de Raad
                                                                De Voorzitter
                                               35
 ---pagebreak---                          FINANCIEEL MEMORANDUM
Dit voorstel voor een beschikking van de Raad zal, als het wordt goedgekeurd, tot
gevolg hebben dat de grondslag van de eigen middelen uit de BTW van de
Gemeenschap wordt verhoogd, omdat de wijziging van de plaats van belastingheffing
van telecommunicatiediensten de mogelijkheid biedt het gebruik van dit soort diensten
in de Europese Unie beter te beoordelen.
Het is echter onmogelijk om de omvang van deze toename van de eigen middelen te
berekenen.
                                         -20,
 ---pagebreak---                                    Voorstel voor een
                           BESCHIKKING VAN DE RAAD
waarbij De Franse Republiek wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die afwijkt
 van artikel 9 van de Zesde BTW-Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie
                van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting
                            (ingediend door de Commissie)
                                        - zy-
 ---pagebreak--- TOELICHTING
Bij brief die bij het Secretariaat-generaal van de Commissie werd geregistreerd op
6 december 1996 heeft de regering van De Franse Republiek verzocht om machtiging,
op basis van artikel 27 van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van
17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake
omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:
uniforme grondslag1, tot het invoeren van een maatregel die afwijkt van artikel 9 van
de genoemde richtlijn.
Overeenkomstig artikel 27, lid 3, van de Zesde Richtlijn, zijn de andere Lid-Staten bij
brief van 20 december 1996 in kennis gesteld van het verzoek van De Franse
Republiek.
Dit verzoek wordt gedaan in het kader van een wijziging van de regels inzake de plaats
van de belastingheffing bij het verrichten van telecommunicatiediensten.
Krachtens de vigerende wetgeving, overeenkomstig artikel 9, lid 1, van de Zesde
Richtlijn, wordt als plaats van de verrichting van telecommunicatiediensten de plaats
aangemerkt waar de dienstverrichter de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste
inrichting heeft gevestigd van waaruit hij de dienst verricht, of bij gebreke van een
dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats, v
Deze regel veroorzaakt problemen met betrekking tot de daadwerkelijke belasting van
telecommunicatiediensten waarvan het gebruik in de Gemeenschap plaatsvindt. De
toepassing van deze bepaling leidt er immers toe dat de telecommunicatiediensten die
worden verleend door een buiten de Europese Unie gevestigde dienstverrichter, buiten
het toepassingsgebied van de belasting vallen, ook indien het daadwerkelijke gebruik
van deze diensten binnen dit toepassingsgebied plaatsvindt. De communautaire
gebruikers doen in toenemende mate een beroep op buiten de Europese Unie
gevestigde dienstverrichters om de betaling van BTW te vermijden. Het probleem van
een doeltreffende belasting van telecommunicatiediensten is ontstaan als gevolg van de
ontwikkeling van de technische mogelijkheden om deze diensten te verrichten zonder
dat de dienstverrichter, in het land van zijn cliënt, nog een beroep behoeft te doen op
een netwerk dat hem toebehoort of op een vaste inrichting in een andere vorm. Deze
ontwikkeling veroorzaakt een derving van belastinginkomsten voor de openbare
financiën van de Lid-Staten, terwijl tegelijkertijd de concurrentiekracht van de
Europese telecommunicatiemaatschappijen wordt aangetast. De situatie komt neer op
belastingontwijking in deze sector van activiteit.
Om hierin verbetering te brengen wenst de regering van De Franse Republiek andere
regels toe te passen wat de plaats van de heffing betreft, en de plaats waar de
ontvanger de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd
waarvoor de dienst is verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste
inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats als plaats van de heffing'
1
  PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1. Deze richtlijn werd laatstelijk gewijzigd door Richtlijn 96/95/EG
(PB L 338 van 28.12.1996, blz. 89).
                                                    5& -
 ---pagebreak--- te beschouwen. Aldus zou het oogmerk van de BTW, namelijk om het totale verbruik
in de Gemeenschap te belasten, volledig worden verwezenlijkt wat de
telecommunicatiediensten betreft.
Aangezien de afwijking waarom wordt verzocht een wijziging van de plaats van
heffing beoogt en aangezien alle Lid-Staten om dezelfde afwijking hebben verzocht,
zou de machtiging van de Raad hetzelfde effect hebben als een wijziging van de Zesde
Richtlijn zelf. Een dergelijke wijziging kan evenwel slechts conform de regels van het
Verdrag plaatsvinden, waarbij met name de rechten van het Europese Parlement en van
het Economisch en Sociaal Comité worden geëerbiedigd. Onder deze omstandigheden
kan de voorgenomen maatregel slechts worden toegestaan als tussentijdse maatregel
waarmee de gewettigde belangen van de Lid-Staten worden gediend, namelijk het
tegengaan van belastingontwijking, in afwachting van de goedkeuring van een voorstef
voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde Richtlijn die op deze zelfde datum bij de
Raad wordt ingediend. Om dezelfde reden dient de duur van de afwijking te worden
beperkt, waarbij rekening wordt gehouden met de termijn die noodzakelijk is voor de
vaststelling van een communautaire regeling en de omzetting ervan in nationaal recht.
Een termijn van circa twee jaar lijkt toereikend, waarbij de geldigheidsduur van dè
afwijking wordt beperkt tot 31 december 1998.
Aangezien het een vrijwaringsmaatregel betreft dient zij te worden beperkt tot hetgeen
strikt noodzakelijk is om belastingontwijking te voorkomen en moet, niettegenstaande'
het voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde BTW-Richtlijn, een beroep
worden gedaan op een fiscaal mechanisme dat reeds bekend en derhalve gemakkelijk
toepasbaar is.
In verband hiermee dient allereerst de toepassing van de machtiging te worden beperkt
tot de diensten die door een buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichter
worden verleend, omdat alleen deze diensten momenteel aan de belastingheffing
ontsnappen en belastingontwijking veroorzaken.
Wat de definitie van de plaats van de belastingheffing betreft dient een methode te
worden gekozen die de minste specifieke fiscale verplichtingen met zich brengt voor
buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichters, zodat geen afbreuk wordt gedaan
aan het belastingstelsel dat in het kader van de wijziging van de Zesde Richtlijn zijn
intrede zal doen. De doelstellingen kunnen het beste worden bereikt door gebruik te
maken van de bepalingen van artikel 9, lid 2, sub e) van de Zesde Richtlijn, op grond
waarvan de belastingplichtige ontvanger van dienst tot voldoening van de belasting
gehouden is.
Het is evenwel niet voldoende om alleen een oplossing te vinden voor diensten die ten
behoeve van belastingplichtigen worden verricht. Een dergelijke oplossing zou slechts
betrekking hebben op het eindverbruik van belastingplichtigen die geen recht op
volledige aftrek genieten en dus met name banken en verzekeringsondernemingen,
doch zou niet gelden voor door particulieren gekochte diensten. Om in deze lacune te
voorzien moet de toepassing van artikel 9, lid 3, sub b) verplicht worden gesteld ten
aanzien van telecommunicatiediensten die aan niet-belastingplichtigen worden
verleend.
                                            - 'S\-
 ---pagebreak--- Om een bijzondere regel in te voeren voor de plaatsbepaling van
telecommunicatiediensten       die door buiten de Gemeenschap                 gevestigde
dienstverrichters worden verleend, is het noodzakelijk dat de beoogde diensten worden
gedefinieerd. Hiervoor kan het best een beroep worden gedaan op een reeds op
internationaal niveau ingeburgerde definitie, die van het Verdrag van Melbourne.
Ook al wordt tegenwoordig een toenemend aantal diensten verricht door middel van
telecommunicatienetwerken, zoals diensten op het gebied van reclame, informatie,
recreatie, vrijetijdsbesteding, enz., is het toch niet wenselijk deze op te nemen in de
definitie van telecommunicatiediensten. Deze andere diensten kunnen immers ook met
andere middelen worden verleend dan via telecommunicatienetwerken; het
ontwikkelen van verschillende belastingvoorschriften naar gelang van het gebruikte
transmissiemedium zou de mededinging in gevaar kunnen brengen. Het verdient
derhalve de voorkeur onderscheid te maken tussen het middel van overbrenging van de
berichten en de inhoud ervan.
Dit voorstel voor een beschikking van de Raad is identiek aan de voorstellen die op
dezelfde datum door de Commissie bij de Raad zijn ingediend ten behoeve van de
veertien andere Lid-Staten.
                                            -IVO"
 ---pagebreak---                                     Voorstel voor een
                          BESCHIKKING VAN DE RAAD
waarbij De Franse Republiek wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die afwijkt
van artikel 9 van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie van de
wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting.
                           (voorgesteld door de Commissie^
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
Gelet op de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de
harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting -
Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:uniforme
grondslag, inzonderheid op artikel 27,
Gezien het voorstel van de Commissie,
Overwegende dat de Raad, volgens artikel 27, lid 1, van Richtlijn 77/388/EEG, op
voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke Lid-Staat kaft
machtigen bijzondere, van die richtlijn afwijkende maatregelen te treffen om def;
belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of -'
ontwijking te voorkomen;
Overwegende dat De Franse Republiek bij brief, die op 6 december 1996 bij de'
Commissie is geregistreerd, heeft verzocht om machtiging tot het invoeren van een
maatregel die afwijkt van artikel 9 van Richtlijn 77/388/EEG;
Overwegende dat de andere Lid-Staten op 20 december 1996 van het verzoek van De,
Franse Republiek in kennis zijn gesteld;
Overwegende dat de maatregel noodzakelijk is om het effect van belastingontwijking
tegen te gaan dat ertoe heeft geleid dat een toenemend aantal communautaire
belastingplichtigen en niet-belastingplichtigen zich buiten de Gemeenschap van
telecommunicatiediensten voorzien met als enig doel om de betaling van BTW te
vermijden;
Overwegende dat het wenselijk is de afwijking toe te staan tot 31 december 1998, om
de Raad in staat te stellen om, op voorstel van de Commissie, een algemene en
definitieve communautaire oplossing te vinden,
HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:
                                         Artikel 1
                                           ~ivv-
 ---pagebreak--- In afwijking van artikel 9, lid 1 van Richtlijn 77/388/EEG wordt De Franse Republiek
gemachtigd om de telecommunicatiediensten die door niet in de Gemeenschap
gevestigde dienstverrichters worden verleend aan in de Gemeenschap gevestigde
ontvangers op te nemen in het toepassingsgebied van artikel 9, lid 2, sub e) van deze
richtlijn. Indien deze Lid-Staat gebruik maakt van deze mogelijkheid, past zij de
bepaling van artikel 9, lid 3, sub b) van Richtlijn 77/388/EEG eveneens toe op deze
diensten.
Als telecommunicatiediensten worden die diensten beschouwd die betrekking hebben op
de overdracht, uitzending en ontvangst van signalen, geschriften, beelden en geluiden of
informatie van allerlei aard, per draad, via radiofrequente straling, langs optische weg of
met behulp van andere elektromagnetische middelen, daaronder begrepen de overdracht
en het verlenen van een recht om gebruik te maken van een netwerk of infrastructuur dat
een dergelijke overdracht, uitzending en ontvangst mogelijk maakt.
                                          Artikel 2
De in deze beschikking vervatte machtiging verstrijkt op 31 december 1998.
                                          Artikel 3
Deze beschikking is gericht tot De Franse Republiek.
Gedaan te Brussel,                                              Voor de Raad
                                                                De Voorzitter
                                            -H-2--
 ---pagebreak---                          FINANCIEEL MEMORANDUM
Dit voorstel voor een beschikking van de Raad zal, als het wordt goedgekeurd, tot
gevolg hebben dat de grondslag van de eigen middelen uit de BTW van de
Gemeenschap wordt verhoogd, omdat de wijziging van de plaats van belastingheffing
van telecommunicatiediensten de mogelijkheid biedt het gebruik van dit soort diensten
in de Europese Unie beter te beoordelen.
Het is echter onmogelijk om de omvang van deze toename van de eigen middelen te
berekenen.
                                         -*3'
 ---pagebreak---                                  Voorstel voor een
                         BESCHIKKING VAN DE RAAD
waarbij Ierland wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die afwijkt van artikel 9
   van de Zesde BTW-Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie van de
                 wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting
                          (ingediend door de Commissie)
                                      -W
 ---pagebreak--- TOELICHTING
Bij brief die bij het Secretariaat-generaal van de Commissie werd geregistreerd op
6 december 1996 heeft de regering van Ierland verzocht om machtiging, op basis van
artikel 27 van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting
- Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme
grondslag1, tot het invoeren van een maatregel die afwijkt van artikel 9 van de
genoemde                                            richtlijn.                                      *
Overeenkomstig artikel 27, lid 3, van de Zesde Richtlijn, zijn de andere Lid-Staten bij
brief van 20 december 1996 in kennis gesteld van het verzoek van Ierland.
Dit verzoek wordt gedaan in het kader van een wijziging van de regels inzake de plaats
van de belastingheffing bij het verrichten van telecommunicatiediensten.
Krachtens de vigerende wetgeving, overeenkomstig artikel 9, lid 1, van de Zesde
Richtlijn, wordt als plaats van de verrichting van telecommunicatiediensten de plaats
aangemerkt waar de dienstverrichter de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste
inrichting heeft gevestigd van waaruit hij de dienst verricht, of bij gebreke van een
dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats.
Deze regel veroorzaakt problemen met betrekking tot de daadwerkelijke belasting van
telecommunicatiediensten waarvan het gebruik in de Gemeenschap plaatsvindt. De
toepassing van deze bepaling leidt er immers toe dat de telecommunicatiediensten die
worden verleend door een buiten de Europese Unie gevestigde dienstverrichter, buiten
het toepassingsgebied van de belasting vallen, ook indien het daadwerkelijke gebruik
van deze diensten binnen dit toepassingsgebied plaatsvindt. De communautaire
gebruikers doen in toenemende mate een beroep op buiten de Europese Unie
gevestigde dienstverrichters om de betaling van BTW te vermijden. Het probleem van.
een doeltreffende belasting van telecommunicatiediensten is ontstaan als gevolg van de
ontwikkeling van de technische mogelijkheden om deze diensten te verrichten zonder
dat de dienstverrichter, in het land van zijn cliënt, nog een beroep behoeft te doen op
een netwerk dat hem toebehoort of op een vaste inrichting in een andere vorm. Deze
ontwikkeling veroorzaakt een derving van belastinginkomsten voor de openbare
financiën van de Lid-Staten, terwijl tegelijkertijd de concurrentiekracht van de
Europese telecommunicatiemaatschappijen wordt aangetast. De situatie komt neer op^
belastingontwijking in deze sector van activiteit.
Om hierin verbetering te brengen wenst de regering van Ierland andere regels toe te
passen wat de plaats van de heffing betreft, en de plaats waar de ontvanger de zetel
van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd waarvoor de dienst
is verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats-
of zijn gebruikelijke verblijfplaats als plaats van de heffing te beschouwen. Aldus zou
1
  PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1. Deze richtlijn werd laatstelijk gewijzigd door Richtlijn 96/95/EG
(PB L 338 van 28.12.1996, blz. 89).
                                                  4r^>
 ---pagebreak--- het oogmerk van de BTW, namelijk om het totale verbruik in de Gemeenschap te
belasten, volledig worden verwezenlijkt wat de telecommunicatiediensten betreft.
Aangezien de afwijking waarom wordt verzocht een wijziging van de plaats van
heffing beoogt en aangezien alle Lid-Staten om dezelfde afwijking hebben verzocht,
zou de machtiging van de Raad hetzelfde effect hebben als een wijziging van de Zesde
Richtlijn zelf. Een dergelijke wijziging kan evenwel slechts conform de regels van het
Verdrag plaatsvinden, waarbij met name de rechten van het Europese Parlement en van
het Economisch en Sociaal Comité worden geëerbiedigd. Onder deze omstandigheden
kan de voorgenomen maatregel slechts worden toegestaan als tussentijdse maatregel
waarmee de gewettigde belangen van de Lid-Staten worden gediend, namelijk het
tegengaan van belastingontwijking, in afwachting van de goedkeuring van een voorstel
voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde Richtlijn die op deze zelfde datum bij de
Raad wordt ingediend. Om dezelfde reden dient de duur van de afwijking te worden
beperkt, waarbij rekening wordt gehouden met de termijn die noodzakelijk is voor de
vaststelling van een communautaire regeling en de omzetting ervan in nationaal recht.
Een termijn van circa twee jaar lijkt toereikend, waarbij de geldigheidsduur van de<
afwijking wordt beperkt tot 31 december 1998.
Aangezien het een vrijwaringsmaatregel betreft dient zij te worden beperkt tot hetgeen
strikt noodzakelijk is om belastingontwijking te voorkomen en moet, niettegenstaande
het voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde BTW-Richtlijn, een beroep
worden gedaan op een fiscaal mechanisme dat reeds bekend en derhalve gemakkelijk
toepasbaar is.
In verband hiermee dient allereerst de toepassing van de machtiging te worden beperkt
tot de diensten die door een buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichter
worden verleend, omdat alleen deze diensten momenteel aan de belastingheffing
ontsnappen en belastingontwijking veroorzaken.
Wat de definitie van de plaats van de belastingheffing betreft dient een methode te
worden gekozen die de minste specifieke fiscale verplichtingen met zich brengt voor
buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichters, zodat geen afbreuk wordt gedaan
aan het belastingstelsel dat in het kader van de wijziging van de Zesde Richtlijn zijn
intrede zal doen. De doelstellingen kunnen het beste worden bereikt door gebruik te
maken van de bepalingen van artikel 9, lid 2, sub e) van de Zesde Richtlijn, op grond
waarvan de belastingplichtige ontvanger van dienst tot voldoening van de belasting
gehouden is.                                                                            :
Het is evenwel niet voldoende om alleen een oplossing te vinden voor diensten die ten
behoeve van belastingplichtigen worden verricht. Een dergelijke oplossing zou slechts
betrekking hebben op het eindverbruik van belastingplichtigen die geen recht op
volledige aftrek genieten en dus met name banken en verzekeringsondernemingen,
doch zou niet gelden voor door particulieren gekochte diensten. Om in deze lacune te
voorzien moet de toepassing van artikel 9, lid 3, sub b) verplicht worden gesteld ten
 aanzien van telecommunicatiediensten die aan niet-belastingplichtigen worden
 verleend.
                                             <*k
 ---pagebreak--- Om een bijzondere regel in te voeren voor de plaatsbepaling van
telecommunicatiediensten       die door buiten de Gemeenschap                 gevestigde
dienstverrichters worden verleend, is het noodzakelijk dat de beoogde diensten worden
gedefinieerd. Hiervoor kan het best een beroep worden gedaan op een reeds op
internationaal niveau ingeburgerde definitie, die van het Verdrag van Melbourne.
Ook al wordt tegenwoordig een toenemend aantal diensten verricht door middel van
telecommunicatienetwerken, zoals diensten op het gebied van reclame, informatie,
recreatie, vrijetijdsbesteding, enz., is het toch niet wenselijk deze op te nemen in de
definitie van telecommunicatiediensten. Deze andere diensten kunnen immers ook met
andere middelen worden verleend dan via telecommunicatienetwerken; het
ontwikkelen van verschillende belastingvoorschriften naar gelang van het gebruikte
transmissiemedium zou de mededinging in gevaar kunnen brengen. Het verdient
derhalve de voorkeur onderscheid te maken tussen het middel van overbrenging van de
berichten en de inhoud ervan.
Dit voorstel voor een beschikking van de Raad is identiek aan de voorstellen die op
dezelfde datum door de Commissie bij de Raad zijn ingediend ten behoeve van de
veertien andere Lid-Staten.
                                            -*w
 ---pagebreak---                                      Voorstel voor een
                            BESCHIKKING VAN DE RAAD
waarbij Ierland wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die afwijkt van artikel 9
van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen
der Lid-Staten inzake omzetbelasting.
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
Gelet op de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de
harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting -
Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:uniforme
grondslag, inzonderheid op artikel 27,
Gezien het voorstel van de Commissie,
Overwegende dat de Raad, volgens artikel 27, lid 1, van Richtlijn 77/388/EEG, op
voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke Lid-Staat kan
machtigen bijzondere, van die richtlijn afwijkende maatregelen te treffen om de0
belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of •*
ontwijking te voorkomen;
Overwegende dat Ierland bij brief, die op 6 december 1996 bij de Commissie is
geregistreerd, heeft verzocht om machtiging tot het invoeren van een maatregel die
afwijkt van artikel 9 van Richtlijn 77/388/EEG;
Overwegende dat de andere Lid-Staten op 20 december 1996 van het verzoek van
Ierland in kennis zijn gesteld;
Overwegende dat de maatregel noodzakelijk is om het effect van belastingontwijking
tegen te gaan dat ertoe heeft geleid dat een toenemend aantal communautaire
belastingplichtigen en niet-belastingplichtigen zich buiten de Gemeenschap van
telecommunicatiediensten voorzien met als enig doel om de betaling van BTW te
vermijden;
Overwegende dat het wenselijk is de afwijking toe te staan tot 31 december 1998, om
de Raad in staat te stellen om, op voorstel van de Commissie, een algemene en
definitieve communautaire oplossing te vinden,
HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD.
                                         Artikel 1
                                           -   l*&'
 ---pagebreak--- In afwijking van artikel 9, lid Ivan Richtlijn 77/388/EEG wordt Ierland gemachtigd
om de telecommunicatiediensten die door niet in de Gemeenschap gevestigde
dienstverrichters worden verleend aan in de Gemeenschap gevestigde ontvangers op te
nemen in het toepassingsgebied van artikel 9, lid 2, sub e) van deze richtlijn. Indien»
deze Lid-Staat gebruik maakt van deze mogelijkheid, past zij de bepaling van artikel 9,
lid 3, sub b) van Richtlijn 77/388/EEG eveneens toe op deze diensten.
Als telecommunicatiediensten worden die diensten beschouwd die betrekking hebben op
de overdracht, uitzending en ontvangst van signalen, geschriften, beelden en geluiden of
informatie van allerlei aard, per draad, via radiofrequente straling, langs optische weg of
met behulp van andere elektromagnetische middelen, daaronder begrepen de overdracht
en het verlenen van een recht om gebruik te maken van een netwerk of infrastructuur dat
een dergelijke overdracht, uitzending en ontvangst mogelijk maakt.
                                          Artikel 2
De in deze beschikking vervatte machtiging verstrijkt op 31 december 1998.
                                          Artikel 3
Deze beschikking is gericht tot Ierland.
Gedaan te Brussel,                                              Voor de Raad
                                                                De Voorzitter
                                              -   L ^ -
 ---pagebreak---                          FINANCIEEL MEMORANDUM
Dit voorstel voor een beschikking van de Raad zal, als het wordt goedgekeurd, tot '
gevolg hebben dat de grondslag van de eigen middelen uit de BTW van de
Gemeenschap wordt verhoogd, omdat de wijziging van de plaats van belastingheffing
van telecommunicatiediensten de mogelijkheid biedt het gebruik van dit soort diensten
in de Europese Unie beter te beoordelen.
Het is echter onmogelijk om de omvang van deze toename van de eigen middelen te
berekenen.
                                           SO-
 ---pagebreak---                                  Voorstel voor een
                        BESCHIKKING VAN DE RAAD
waarbij de Italiaanse Republiek wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die
 afwijkt van artikel 9 van de Zesde BTW-Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de
     harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting
                          (ingediend door de Commissie)
                                          SI -
 ---pagebreak---  TOELICHTING
Bij brief die bij het Secretariaat-generaal van de Commissie werd geregistreerd op
 6 december 1996 heeft de regering van de Italiaanse Republiek verzocht om
machtiging, op basis van artikel 27 van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad
van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten
inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde
waarde: uniforme grondslag1, tot het invoeren van een maatregel die afwijkt van
artikel 9 van de genoemde richtlijn.
Overeenkomstig artikel 27, lid 3, van de Zesde Richtlijn, zijn de andere Lid-Staten bij
brief van 20 december 1996 in kennis gesteld van het verzoek van de Italiaanse
Republiek.
Dit verzoek wordt gedaan in het kader van een wijziging van de regels inzake de plaats
van de belastingheffing bij het verrichten van telecommunicatiediensten.
Krachtens de vigerende wetgeving, overeenkomstig artikel 9, lid 1, van de Zesde
Richtlijn, wordt als plaats van de verrichting van telecommunicatiediensten de plaats
aangemerkt waar de dienstverrichter de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste
inrichting heeft gevestigd van waaruit hij de dienst verricht, of bij gebreke van een
dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats.
Deze regel veroorzaakt problemen met betrekking tot de daadwerkelijke belasting van
telecommunicatiediensten waarvan het gebruik in de Gemeenschap plaatsvindt. De
toepassing van deze bepaling leidt er immers toe dat de telecommunicatiediensten die
worden verleend door een buiten de Europese Unie gevestigde dienstverrichter, buiten
het toepassingsgebied van de belasting vallen, ook indien het daadwerkelijke gebruik
van deze diensten binnen dit toepassingsgebied plaatsvindt. De communautaire
gebruikers doen in toenemende mate een beroep op buiten de Europese Unie
gevestigde dienstverrichters om de betaling van BTW te vermijden. Het probleem van
een doeltreffende belasting van telecommunicatiediensten is ontstaan als gevolg van de
ontwikkeling van de technische mogelijkheden om deze diensten te verrichten zonder
dat de dienstverrichter, in het land van zijn cliënt, nog een beroep behoeft te doen op
een netwerk dat hem toebehoort of op een vaste inrichting in een andere vorm. Deze
ontwikkeling veroorzaakt een derving van belastinginkomsten voor de openbare
financiën van de Lid-Staten, terwijl tegelijkertijd de concurrentiekracht van de
Europese telecommunicatiemaatschappijen wordt aangetast. De situatie komt neer op
belastingontwijking in deze sector van activiteit.
Om hierin verbetering te brengen wenst de regering van de Italiaanse Republiek andere
regels toe te passen wat de plaats van de heffing betreft, en de plaats waar de
ontvanger de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd
waarvoor de dienst is verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste
inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats als plaats van de heffing
1
  PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1. Deze richtlijn werd laatstelijk gewijzigd door Richtlijn 96/95/EG
(PB L 338 van 28.12.1996, blz. 89).
 ---pagebreak--- te beschouwen. Aldus zou het oogmerk van de BTW, namelijk om het totale verbruik
in de Gemeenschap te belasten, volledig worden verwezenlijkt wat de
telecommunicatiediensten betreft.
Aangezien de afwijking waarom wordt verzocht een wijziging van de plaats van
heffing beoogt en aangezien alle Lid-Staten om dezelfde afwijking hebben verzocht,
zou de machtiging van de Raad hetzelfde effect hebben als een wijziging van de Zesde
Richtlijn zelf. Een dergelijke wijziging kan evenwel slechts conform de regels van het
Verdrag plaatsvinden, waarbij met name de rechten van het Europese Parlement en van
het Economisch en Sociaal Comité worden geëerbiedigd. Onder deze omstandigheden
kan de voorgenomen maatregel slechts worden toegestaan als tussentijdse maatregel
waarmee de gewettigde belangen van de Lid-Staten worden gediend, namelijk het
tegengaan van belastingontwijking, in afwachting van de goedkeuring van een voorstel
voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde Richtlijn die op deze zelfde datum bij de
Raad wordt ingediend. Om dezelfde reden dient de duur van de afwijking te worden
beperkt, waarbij rekening wordt gehouden met de termijn die noodzakelijk is voor de
vaststelling van een communautaire regeling en de omzetting ervan in nationaal recht.
Een termijn van circa twee jaar lijkt toereikend, waarbij de geldigheidsduur van de
afwijking wordt beperkt tot 31 december 1998.
Aangezien het een vrijwaringsmaatregel betreft dient zij te worden beperkt tot hetgeen
strikt noodzakelijk is om belastingontwijking te voorkomen en moet, niettegenstaande
het voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde BTW-Richtlijn, een beroep
worden gedaan op een fiscaal mechanisme dat reeds bekend en derhalve gemakkelijk
toepasbaar is.
In verband hiermee dient allereerst de toepassing van de machtiging te worden beperkt
tot de diensten die door een buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichter
worden verleend, omdat alleen deze diensten momenteel aan de belastingheffing
ontsnappen en belastingontwijking veroorzaken.
Wat de definitie van de plaats van de belastingheffing betreft dient een methode tç-
worden gekozen die de minste specifieke fiscale verplichtingen met zich brengt voor
buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichters, zodat geen afbreuk wordt gedaan
aan het belastingstelsel dat in het kader van de wijziging van de Zesde Richtlijn zijn
intrede zal doen. De doelstellingen kunnen het beste worden bereikt door gebruik te
maken van de bepalingen van artikel 9, lid 2, sub e) van de Zesde Richtlijn, op grond
waarvan de belastingplichtige ontvanger van dienst tot voldoening van de belasting
gehouden is.
Het is evenwel niet voldoende om alleen een oplossing te vinden voor diensten die ten
behoeve van belastingplichtigen worden verricht. Een dergelijke oplossing zou slechts
betrekking hebben op het eindverbruik van belastingplichtigen die geen recht op
volledige aftrek genieten en dus met name banken en verzekeringsondernemingen,
doch zou niet gelden voor door particulieren gekochte diensten. Om in deze lacune te
voorzien moet de toepassing van artikel 9, lid 3, sub b) verplicht worden gesteld ten
aanzien van telecommunicatiediensten die aan niet-belastingplichtigen worden
verleend.
                                             S3,
 ---pagebreak--- Om een bijzondere regel in te voeren voor de plaatsbepaling van
telecommunicatiediensten die door buiten de Gemeenschap gevestigde
dienstverrichters worden verleend, is het noodzakelijk dat de beoogde diensten worden
gedefinieerd. Hiervoor kan het best een beroep worden gedaan op een reeds op
internationaal niveau ingeburgerde definitie, die van het Verdrag van Melbourne.
Ook al wordt tegenwoordig een toenemend aantal diensten verricht door middel van
telecommunicatienetwerken, zoals diensten op het gebied van reclame, informatie,
recreatie, vrijetijdsbesteding, enz., is het toch niet wenselijk deze op te nemen in de
definitie van telecommunicatiediensten. Deze andere diensten kunnen immers ook met
andere middelen worden verleend dan via telecommunicatienetwerken; het
ontwikkelen van verschillende belastingvoorschriften naar gelang van het gebruikte
transmissiemedium zou de mededinging in gevaar kunnen brengen. Het verdient
derhalve de voorkeur onderscheid te maken tussen het middel van overbrenging van de
berichten en de inhoud ervan.
Dit voorstel voor een beschikking van de Raad is identiek aan de voorstellen die op
dezelfde datum door de Commissie bij de Raad zijn ingediend ten behoeve van de
veertien andere Lid-Staten.
                                               ^ \ -
 ---pagebreak---                                     Voorstel voor een
                           BESCHIKKING VAN DE RAAD
waarbij de Italiaanse Republiek wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die
afwijkt van artikel 9 van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie
van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting.
                           (voorgesteld door de Commissie^
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
Gelet op de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de
harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting -
Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:uniforme
grondslag, inzonderheid op artikel 27,
Gezien het voorstel van de Commissie,
Overwegende dat de Raad, volgens artikel 27, lid 1, van Richtlijn 77/388/EEG, op
voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke Lid-Staat kan
machtigen bijzondere, van die richtlijn afwijkende maatregelen te treffen om de
belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of -
ontwijking te voorkomen;
Overwegende dat de Italiaanse Republiek bij brief, die op 6 december 1996 bij de
Commissie is geregistreerd, heeft verzocht om machtiging tot het invoeren van een
maatregel die afwijkt van artikel 9 van Richtlijn 77/388/EEG;
Overwegende dat de andere Lid-Staten op 20 december 1996 van het verzoek van de
Italiaanse Republiek in kennis zijn gesteld;
Overwegende dat de maatregel noodzakelijk is om het effect van belastingontwijking
tegen te gaan dat ertoe heeft geleid dat een toenemend aantal communautaire
belastingplichtigen en niet-belastingplichtigen zich buiten de Gemeenschap van
telecommunicatiediensten voorzien met als enig doel om de betaling van BTW te
vermijden;
Overwegende dat het wenselijk is de afwijking toe te staan tot 31 december 1998, om
de Raad in staat te stellen om, op voorstel van de Commissie, een algemene en
definitieve communautaire oplossing te vinden,
HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:
                                         Artikel 1
                                           - -SS -
 ---pagebreak--- In afwijking van artikel 9, lid 1 van Richtlijn 77/388/EEG wordt de Italiaanse
Republiek gemachtigd om de telecommunicatiediensten die door niet in de*
Gemeenschap gevestigde dienstverrichters worden verleend aan in de Gemeenschap
gevestigde ontvangers op te nemen in het toepassingsgebied van artikel 9, lid 2, sub e)
van deze richtlijn. Indien deze Lid-Staat gebruik maakt van deze mogelijkheid, past zij
de bepaling van artikel 9, lid 3, sub b) van Richtlijn 77/388/EEG eveneens toe op deze
diensten.
Als telecommunicatiediensten worden die diensten beschouwd die betrekking hebben op
de overdracht, uitzending en ontvangst van signalen, geschriften, beelden en geluiden of
informatie van allerlei aard, per draad, via radiofrequente straling, langs optische weg of
met behulp van andere elektromagnetische middelen, daaronder begrepen de overdracht
en het verlenen van een recht om gebruik te maken van een netwerk of infrastructuur dat
een dergelijke overdracht, uitzending en ontvangst mogelijk maakt.
                                          Artikel 2
De in deze beschikking vervatte machtiging verstrijkt op 31 december 1998.
                                          Artikel 3
Deze beschikking is gericht tot de Italiaanse Republiek.
Gedaan te Brussel,                                              Voor de Raad
                                                                De Voorzitter
                                             -   3^>-
 ---pagebreak---                          FINANCIEEL MEMORANDUM
Dit voorstel voor een beschikking van de Raad zal, als het wordt goedgekeurd, tot
gevolg hebben dat de grondslag van de eigen middelen uit de BTW van de
Gemeenschap wordt verhoogd, omdat de wijziging van de plaats van belastingheffing
van telecommunicatiediensten de mogelijkheid biedt het gebruik van dit soort diensten
in de Europese Unie beter te beoordelen.
Het is echter onmogelijk om de omvang van deze toename van de eigen middelen te
berekenen.
                                         - s>
 ---pagebreak---                                     Voorstel voor een
                           BESCHIKKING VAN DE RAAD
   waarbij het Groothertogdom Luxemburg wordt gemachtigd een maatregel toe te
passen die afwijkt van artikel 9 van de Zesde BTW-Richtlijn (77/388/EEG) betreffende
      de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting
                            (ingediend door de Commissie)
                                              SS'
 ---pagebreak--- TOELICHTING
Bij brief die bij het Secretariaat-generaal van de Commissie werd geregistreerd op
6 december 1996 heeft de regering van het Groothertogdom Luxemburg verzocht om
machtiging, op basis van artikel 27 van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad
van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten
inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde
waarde: uniforme grondslag1, tot het invoeren van een maatregel die afwijkt van
artikel 9 van de genoemde richtlijn.
Overeenkomstig artikel 27, lid 3, van de Zesde Richtlijn, zijn de andere Lid-Staten bij
brief van 20 december 1996 in kennis gesteld van het verzoek van het Groothertogdom
Luxemburg.
Dit verzoek wordt gedaan in het kader van een wijziging van de regels inzake de plaats
van de belastingheffing bij het verrichten van telecommunicatiediensten.
Krachtens de vigerende wetgeving, overeenkomstig artikel 9, lid 1, van de Zesde
Richtlijn, wordt als plaats van de verrichting van telecommunicatiediensten de plaats
aangemerkt waar de dienstverrichter de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste*
inrichting heeft gevestigd van waaruit hij de dienst verricht, of bij gebreke van een
dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats.
Deze regel veroorzaakt problemen met betrekking tot de daadwerkelijke belasting van
telecommunicatiediensten waarvan het gebruik in de Gemeenschap plaatsvindt. De
toepassing van deze bepaling leidt er immers toe dat de telecommunicatiediensten die
worden verleend door een buiten de Europese Unie gevestigde dienstverrichter, buiten
het toepassingsgebied van de belasting vallen, ook indien het daadwerkelijke gebruik
van deze diensten binnen dit toepassingsgebied plaatsvindt. De communautaire
gebruikers doen in toenemende mate een beroep op buiten de Europese Unie
gevestigde dienstverrichters om de betaling van BTW te vermijden. Het probleem van
een doeltreffende belasting van telecommunicatiediensten is ontstaan als gevolg van de
ontwikkeling van de technische mogelijkheden om deze diensten te verrichten zonder
dat de dienstverrichter, in het land van zijn cliënt, nog een beroep behoeft te doen op
een netwerk dat hem toebehoort of op een vaste inrichting in een andere vorm. Deze
ontwikkeling veroorzaakt een derving van belastinginkomsten voor de openbare
financiën van de Lid-Staten, terwijl tegelijkertijd de concurrentiekracht van de
Europese telecommunicatiemaatschappijen wordt aangetast. De situatie komt neer op
belastingontwijking in deze sector van activiteit.
Om hierin verbetering te brengen wenst de regering van het Groothertogdom*
Luxemburg andere regels toe te passen wat de plaats van de heffing betreft, en de
plaats waar de ontvanger de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting
heeft gevestigd waarvoor de dienst is verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel
of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats als plaats van de
1
  PB L 145 van 13.6.1977. blz. 1. Deze richtlijn werd laatstelijk gewijzigd door Richtlijn 96/95/EG
(PB L 338 van 28.12.1996. blz. 89).
                                                    s°i-
 ---pagebreak---   heffing te beschouwen. Aldus zou het oogmerk van de BTW, namelijk om het totale
  verbruik in de Gemeenschap te belasten, volledig worden verwezenlijkt wat de
  telecommunicatiediensten betreft.
  Aangezien de afwijking waarom wordt verzocht een wijziging van de plaats van
  heffing beoogt en aangezien alle Lid-Staten om dezelfde afwijking hebben verzocht,
 zou de machtiging van de Raad hetzelfde effect hebben als een wijziging van de Zesde
 Richtlijn zelf. Een dergelijke wijziging kan evenwel slechts conform de regels van het
 Verdrag plaatsvinden, waarbij met name de rechten van het Europese Parlement en van
 het Economisch en Sociaal Comité worden geëerbiedigd. Onder deze omstandigheden
 kan de voorgenomen maatregel slechts worden toegestaan als tussentijdse maatregel
 waarmee de gewettigde belangen van de Lid-Staten worden gediend, namelijk het
 tegengaan van belastingontwijking, in afwachting van de goedkeuring van een voorstel
 voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde Richtlijn die op deze zelfde datum bij de
 Raad wordt ingediend. Om dezelfde reden dient de duur van de afwijking te worden
 beperkt, waarbij rekening wordt gehouden met de termijn die noodzakelijk is voor def
 vaststelling van een communautaire regeling en de omzetting ervan in nationaal recht.
 Een termijn van circa twee jaar lijkt toereikend, waarbij de geldigheidsduur van de
 afwijking wordt beperkt tot 31 december 1998.
Aangezien het een vrijwaringsmaatregel betreft dient zij te worden beperkt tot hetgeen
 strikt noodzakelijk is om belastingontwijking te voorkomen en moet, niettegenstaande
het voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde BTW-Richtlijn, een beroep
worden gedaan op een fiscaal mechanisme dat reeds bekend en derhalve gemakkelijk
toepasbaar is.
In verband hiermee dient allereerst de toepassing van de machtiging te worden beperkt
tot de diensten die door een buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichter
worden verleend, omdat alleen deze diensten momenteel aan de belastingheffing
ontsnappen en belastingontwijking veroorzaken.
Wat de definitie van de plaats van de belastingheffing betreft dient een methode te
worden gekozen die de minste specifieke fiscale verplichtingen met zich brengt voor
buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichters, zodat geen afbreuk wordt gedaan
aan het belastingstelsel dat in het kader van de wijziging van de Zesde Richtlijn zijn
intrede zal doen. De doelstellingen kunnen het beste worden bereikt door gebruik te
maken van de bepalingen van artikel 9, lid 2, sub e) van de Zesde Richtlijn, op grond
waarvan de belastingplichtige ontvanger van dienst tot voldoening van de belasting.*
gehouden is.
Het is evenwel niet voldoende om alleen een oplossing te vinden voor diensten die ten
behoeve van belastingplichtigen worden verricht. Een dergelijke oplossing zou slechts
betrekking hebben op het eindverbruik van belastingplichtigen die geen recht op
volledige aftrek genieten en dus met name banken en verzekeringsondernemingen,
doch zou niet gelden voor door particulieren gekochte diensten. Om in deze lacune te
voorzien moet de toepassing van artikel 9, lid 3, sub b) verplicht worden gesteld ten
aanzien van telecommunicatiediensten die aan niet-belastingplichtigen worden
verleend.
                                          - to -
 ---pagebreak--- Om een bijzondere regel in te voeren voor de plaatsbepaling van
telecommunicatiediensten       die door buiten de Gemeenschap gevestigde
dienstverrichters worden verleend, is het noodzakelijk dat de beoogde diensten worden
gedefinieerd. Hiervoor kan het best een beroep worden gedaan op een reeds op
internationaal niveau ingeburgerde definitie, die van het Verdrag van Melbourne.
Ook al wordt tegenwoordig een toenemend aantal diensten verricht door middel van
telecommunicatienetwerken, zoals diensten op het gebied van reclame, informatie,
recreatie, vrijetijdsbesteding, enz., is het toch niet wenselijk deze op te nemen in de
definitie van telecommunicatiediensten. Deze andere diensten kunnen immers ook met
andere middelen worden verleend dan via telecommunicatienetwerken; het
ontwikkelen van verschillende belastingvoorschriften naar gelang van het gebruikte
transmissiemedium zou de mededinging in gevaar kunnen brengen. Het verdient
derhalve de voorkeur onderscheid te maken tussen het middel van overbrenging van de
berichten en de inhoud ervan.
Dit voorstel voor een beschikking van de Raad is identiek aan de voorstellen die op
dezelfde datum door de Commissie bij de Raad zijn ingediend ten behoeve van de
veertien andere Lid-Staten.
                                               <o\
 ---pagebreak---                                     Voorstel voor een
                           BESCHIKKING VAN DE RAAD
waarbij het Groothertogdom Luxemburg wordt gemachtigd een maatregel toe te
passen die afwijkt van artikel 9 van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de'
harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting.
                           (voorgesteld door de Commissie^
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
Gelet op de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de
harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting -
Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:uniforme
grondslag, inzonderheid op artikel 27,
Gezien het voorstel van de Commissie,
Overwegende dat de Raad, volgens artikel 27, lid 1, van Richtlijn 77/388/EEG, op
voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke Lid-Staat kan
machtigen bijzondere, van die richtlijn afwijkende maatregelen te treffen om de
belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of -
ontwijking te voorkomen;
Overwegende dat het Groothertogdom Luxemburg bij brief, die op 6 december 1996
bij de Commissie is geregistreerd, heeft verzocht om machtiging tot het invoeren van
een maatregel die afwijkt van artikel 9 van Richtlijn 77/388/EEG;
Overwegende dat de andere Lid-Staten op 20 december 1996 van het verzoek van het
Groothertogdom Luxemburg in kennis zijn gesteld;
Overwegende dat de maatregel noodzakelijk is om het effect van belastingontwijking
tegen te gaan dat ertoe heeft geleid dat een toenemend aantal communautaire
belastingplichtigen en niet-belastingplichtigen zich buiten de Gemeenschap van
telecommunicatiediensten voorzien met als enig doel om de betaling van BTW te
vermijden;
Overwegende dat het wenselijk is de afwijking toe te staan tot 31 december 1998, om
de Raad in staat te stellen om, op voorstel van de Commissie, een algemene en
definitieve communautaire oplossing te vinden,
HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:
                                        Artikel 1
                                          - G2-
 ---pagebreak--- In afwijking van artikel 9, lid 1 van Richtlijn 77/388/EEG wordt het Groothertogdom
Luxemburg gemachtigd om de telecommunicatiediensten die door niet in de
Gemeenschap gevestigde dienstverrichters worden verleend aan in de Gemeenschap
gevestigde ontvangers op te nemen in het toepassingsgebied van artikel 9, lid 2, sub e)
van deze richtlijn. Indien deze Lid-Staat gebruik maakt van deze mogelijkheid, past zij
de bepaling van artikel 9, lid 3, sub b) van Richtlijn 77/388/EEG eveneens toe op deze
diensten.
Als telecommunicatiediensten worden die diensten beschouwd die betrekking hebben op
de overdracht, uitzending en ontvangst van signalen, geschriften, beelden en geluiden of
informatie van allerlei aard, per draad, via radiofrequente straling, langs optische weg of
met behulp van andere elektromagnetische middelen, daaronder begrepen de overdracht
en het verlenen van een recht om gebruik te maken van een netwerk of infrastructuur dat
een dergelijke overdracht, uitzending en ontvangst mogelijk maakt.
                                          Artikel 2
De in deze beschikking vervatte machtiging verstrijkt op 31 december 1998.
                                          Artikel 3
Deze beschikking is gericht tot het Groothertogdom Luxemburg.
Gedaan te Brussel,                                              Voor de Raad
                                                                De Voorzitter
                                             - es -
 ---pagebreak---                          FINANCIEEL MEMORANDUM
Dit voorstel voor een beschikking van de Raad zal, als het wordt goedgekeurd, tot
gevolg hebben dat de grondslag van de eigen middelen uit de BTW van de
Gemeenschap wordt verhoogd, omdat de wijziging van de plaats van belastingheffing
van telecommunicatiediensten de mogelijkheid biedt het gebruik van dit soort diensten
in de Europese Unie beter te beoordelen.
Het is echter onmogelijk om de omvang van deze toename van de eigen middelen te
berekenen.
                                         o\-
 ---pagebreak---                                    Voorstel voor een
                           BESCHIKKING VAN DE RAAD
waarbij het Koninkrijk der Nederlanden wordt gemachtigd een maatregel toe te passen
 die afwijkt van artikel 9 van de Zesde BTW-Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de
        harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting
                            (ingediend door de Commissie)
                                        - G^> ~
 ---pagebreak--- TOELICHTING
Bij brief die bij het Secretariaat-generaal van de Commissie werd geregistreerd op 30
september 1996 heeft de regering van het Koninkrijk der Nederlanden verzocht om
machtiging, op basis van artikel 27 van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad
van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten
inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde
waarde: uniforme grondslag1, tot het invoeren van een maatregel die afwijkt van
artikel 9 van de genoemde richtlijn.
Overeenkomstig artikel 27, lid 3, van de Zesde Richtlijn, zijn de andere Lid-Staten bij
brief van 20 december 1996 in kennis gesteld van het verzoek van het Koninkrijk der
Nederlanden.
Dit verzoek wordt gedaan in het kader van een wijziging van de regels inzake de plaats
van de belastingheffing bij het verrichten van telecommunicatiediensten.
Krachtens de vigerende wetgeving, overeenkomstig artikel 9, lid 1, van de Zesde
Richtlijn, wordt als plaats van de verrichting van telecommunicatiediensten de plaats^
aangemerkt waar de dienstverrichter de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste
inrichting heeft gevestigd van waaruit hij de dienst verricht, of bij gebreke van een
dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats.
Deze regel veroorzaakt problemen met betrekking tot de daadwerkelijke belasting van*
telecommunicatiediensten waarvan het gebruik in de Gemeenschap plaatsvindt. De
toepassing van deze bepaling leidt er immers toe dat de telecommunicatiediensten die
worden verleend door een buiten de Europese Unie gevestigde dienstverrichter, buiten
het toepassingsgebied van de belasting vallen, ook indien het daadwerkelijke gebruik
van deze diensten binnen dit toepassingsgebied plaatsvindt. De communautaire
gebruikers doen in toenemende mate een beroep op buiten de Europese Unie
gevestigde dienstverrichters om de betaling van BTW te vermijden. Het probleem van
een doeltreffende belasting van telecommunicatiediensten is ontstaan als gevolg van de
ontwikkeling van de technische mogelijkheden om deze diensten te verrichten zonder
dat de dienstverrichter, in het land van zijn cliënt, nog een beroep behoeft te doen op
een netwerk dat hem toebehoort of op een vaste inrichting in een andere vorm. Deze
ontwikkeling veroorzaakt een derving van belastinginkomsten voor de openbare
financiën van de Lid-Staten, terwijl tegelijkertijd de concurrentiekracht van de
Europese telecommunicatiemaatschappijen wordt aangetast. De situatie komt neer op
belastingontwijking in deze sector van activiteit.
Om hierin verbetering te brengen wenst de regering van het Koninkrijk der
Nederlanden andere regels toe te passen wat de plaats van de heffing betreft, en de
plaats waar de ontvanger de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting
heeft gevestigd waarvoor de dienst is verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel
of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats als plaats van de
1
  PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1. Dezerichtlijnwerd laatstelijk gewijzigd door Richtlijn 96/95/EG
(PB L 338 van 28.12.1996, blz. 89).
                                              -    CU'
 ---pagebreak--- heffing te beschouwen. Aldus zou het oogmerk van de BTW, namelijk om het totale
verbruik in de Gemeenschap te belasten, volledig worden verwezenlijkt wat de
telecommunicatiediensten betreft.
Aangezien de afwijking waarom wordt verzocht een wijziging van de plaats van
heffing beoogt en aangezien alle Lid-Staten om dezelfde afwijking hebben verzocht,
zou de machtiging van de Raad hetzelfde effect hebben als een wijziging van de Zesde
Richtlijn zelf Een dergelijke wijziging kan evenwel slechts conform de regels van het
Verdrag plaatsvinden, waarbij met name de rechten van het Europese Parlement en van
het Economisch en Sociaal Comité worden geëerbiedigd. Onder deze omstandigheden
kan de voorgenomen maatregel slechts worden toegestaan als tussentijdse maatregel
waarmee de gewettigde belangen van de Lid-Staten worden gediend, namelijk het
tegengaan van belastingontwijking, in afwachting van de goedkeuring van een voorstel
voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde Richtlijn die op deze zelfde datum bij de
Raad wordt ingediend. Om dezelfde reden dient de duur van de afwijking te worden
beperkt, waarbij rekening wordt gehouden met de termijn die noodzakelijk is voor de
vaststelling van een communautaire regeling en de omzetting ervan in nationaal recht.
Een termijn van circa twee jaar lijkt toereikend, waarbij de geldigheidsduur van de
afwijking wordt beperkt tot 31 december 1998.
Aangezien het een vrijwaringsmaatregel betreft dient zij te worden beperkt tot hetgeen
strikt noodzakelijk is om belastingontwijking te voorkomen en moet, niettegenstaande
het voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde BTW-Richtlijn, een beroep
worden gedaan op een fiscaal mechanisme dat reeds bekend en derhalve gemakkelijk
toepasbaar is.
In verband hiermee dient allereerst de toepassing van de machtiging te worden beperkt
tot de diensten die door een buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichter
worden verleend, omdat alleen deze diensten momenteel aan de belastingheffing
ontsnappen en belastingontwijking veroorzaken.
Wat de definitie van de plaats van de belastingheffing betreft dient een methode te
worden gekozen die de minste specifieke fiscale verplichtingen met zich brengt voor
buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichters, zodat geen afbreuk wordt gedaan
aan het belastingstelsel dat in het kader van de wijziging van de Zesde Richtlijn zijn
intrede zal doen. De doelstellingen kunnen het beste worden bereikt door gebruik te
maken van de bepalingen van artikel 9, lid 2, sub e) van de Zesde Richtlijn, op grond
waarvan de belastingplichtige ontvanger van dienst tot voldoening van de belasting
gehouden is.
Het is evenwel niet voldoende om alleen een oplossing te vinden voor diensten die ten
behoeve van belastingplichtigen worden verricht. Een dergelijke oplossing zou slechts
betrekking hebben op het eindverbruik van belastingplichtigen die geen recht op
volledige aftrek genieten en dus met name banken en verzekeringsondernemingen,
doch zou niet gelden voor door particulieren gekochte diensten. Om in deze lacune te
voorzien moet de toepassing van artikel 9, lid 3, sub b) verplicht worden gesteld ten
aanzien van telecommunicatiediensten die aan niet-belastingplichtigen worden
verleend.
                                             cy
 ---pagebreak--- Om een bijzondere regel in te voeren voor de plaatsbepaling van
telecommunicatiediensten       die door buiten de Gemeenschap                 gevestigde
dienstverrichters worden verleend, is het noodzakelijk dat de beoogde diensten worden
gedefinieerd. Hiervoor kan het best een beroep worden gedaan op een reeds op
internationaal niveau ingeburgerde definitie, die van het Verdrag van Melbourne.
Ook al wordt tegenwoordig een toenemend aantal diensten verricht door middel van
telecommunicatienetwerken, zoals diensten op het gebied van reclame, informatie,
recreatie, vrijetijdsbesteding, enz., is het toch niet wenselijk deze op te nemen in de
definitie van telecommunicatiediensten. Deze andere diensten kunnen immers ook met
andere middelen worden verleend dan via telecommunicatienetwerken; het
ontwikkelen van verschillende belastingvoorschriften naar gelang van het gebruikte
transmissiemedium zou de mededinging in gevaar kunnen brengen. Het verdient
derhalve de voorkeur onderscheid te maken tussen het middel van overbrenging van de
berichten en de inhoud ervan.
Dit voorstel voor een beschikking van de Raad is identiek aan de voorstellen die op
dezelfde datum door de Commissie bij de Raad zijn ingediend ten behoeve van de
veertien andere Lid-Staten.
                                           - &s-
 ---pagebreak---                                    Voorstel voor een
                          BESCHIKKING VAN DE RAAD
waarbij het Koninkrijk der Nederlanden wordt gemachtigd een maatregel toe te passen
die afwijkt van artikel 9 van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de
harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting.
                           (voorgesteld door de Commissie^
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
Gelet op de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de
harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting -
Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:uniforme
grondslag, inzonderheid op artikel 27,
Gezien het voorstel van de Commissie,
Overwegende dat de Raad, volgens artikel 27, lid 1, van Richtlijn 77/388/EEG, op
voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke Lid-Staat kan
machtigen bijzondere, van die richtlijn afwijkende maatregelen te treffen om de
belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of -
ontwijking te voorkomen;
Overwegende dat het Koninkrijk der Nederlanden bij brief, die op 30 september 1996
bij de Commissie is geregistreerd, heeft verzocht om machtiging tot het invoeren van
een maatregel die afwijkt van artikel 9 van Richtlijn 77/388/EEG;
Overwegende dat de andere Lid-Staten op 20 december 1996 van het verzoek van het
Koninkrijk der Nederlanden in kennis zijn gesteld;
Overwegende dat de maatregel noodzakelijk is om het effect van belastingontwijking
tegen te gaan dat ertoe heeft geleid dat een toenemend aantal communautaire
belastingplichtigen en niet-belastingplichtigen zich buiten de Gemeenschap van
telecommunicatiediensten voorzien met als enig doel om de betaling van BTW te
vermijden;
Overwegende dat het wenselijk is de afwijking toe te staan tot 31 december 1998, om
de Raad in staat te stellen om, op voorstel van de Commissie, een algemene en
definitieve communautaire oplossing te vinden,
HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:
                                         Artikel 1
                                               c°\-
 ---pagebreak--- In afwijking van artikel 9, lid 1 van Richtlijn 77/388/EEG wordt het Koninkrijk der
Nederlanden gemachtigd om de telecommunicatiediensten die door niet in de
Gemeenschap gevestigde dienstverrichters worden verleend aan in de Gemeenschap
gevestigde ontvangers op te nemen in het toepassingsgebied van artikel 9, lid 2, sub e)
van deze richtlijn. Indien deze Lid-Staat gebruik maakt van deze mogelijkheid, past zij
de bepaling van artikel 9, lid 3, sub b) van Richtlijn 77/388/EEG eveneens toe op deze
diensten.
Als telecommunicatiediensten worden die diensten beschouwd die betrekking hebben op
de overdracht, uitzending en ontvangst van signalen, geschriften, beelden en geluiden of
informatie van allerlei aard, per draad, via radiofrequente straling, langs optische weg of
met behulp van andere elektromagnetische middelen, daaronder begrepen de overdracht
en het verlenen van een recht om gebruik te maken van een netwerk of infrastructuur dat
een dergelijke overdracht, uitzending en ontvangst mogelijk maakt.
                                          Artikel 2
De in deze beschikking vervatte machtiging verstrijkt op 31 december 1998.
                                          Artikel 3
Deze beschikking is gericht tot het Koninkrijk der Nederlanden.
Gedaan te Brussel,                                              Voor de Raad
                                                                De Voorzitter
                                            ,^o -
 ---pagebreak---                          FINANCIEEL MEMORANDUM
Dit voorstel voor een beschikking van de Raad zal, als het wordt goedgekeurd, tot
gevolg hebben dat de grondslag van de eigen middelen uit de BTW van de
Gemeenschap wordt verhoogd, omdat de wijziging van de plaats van belastingheffing
van telecommunicatiediensten de mogelijkheid biedt het gebruik van dit soort diensten*
in de Europese Unie beter te beoordelen.
Het is echter onmogelijk om de omvang van deze toename van de eigen middelen te
berekenen.
                                         - =n
 ---pagebreak---                                  Voorstel voor een
                        BESCHIKKING VAN DE RAAD
waarbij de Republiek Oostenrijk wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die
 afwijkt van artikel 9 van de Zesde BTW-Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de
     harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting
                          (ingediend door de Commissie)
                                        -yx-
 ---pagebreak--- TOELICHTING
Bij brief die bij het Secretariaat-generaal van de Commissie werd geregistreerd op
6 september 1996 heeft de regering van de Republiek Oostenrijk verzocht om
machtiging, op basis van artikel 27 van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad
van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten
inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegd»
waarde: uniforme grondslag1, tot het invoeren van een maatregel die afwijkt van
artikel 9 van de genoemde richtlijn.
Overeenkomstig artikel 27, lid 3, van de Zesde Richtlijn, zijn de andere Lid-Staten bij
brief van 20 december 1996 in kennis gesteld van het verzoek van de Republiek
Oostenrijk.
Dit verzoek wordt gedaan in het kader van een wijziging van de regels inzake de plaats
van de belastingheffing bij het verrichten van telecommunicatiediensten.
Krachtens de vigerende wetgeving, overeenkomstig artikel 9, lid 1, van de Zesde
Richtlijn, wordt als plaats van de verrichting van telecommunicatiediensten de plaats
aangemerkt waar de dienstverrichter de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste
inrichting heeft gevestigd van waaruit hij de dienst verricht, of bij gebreke van een
dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats.
Deze regel veroorzaakt problemen met betrekking tot de daadwerkelijke belasting van
telecommunicatiediensten waarvan het gebruik in de Gemeenschap plaatsvindt. De
toepassing van deze bepaling leidt er immers toe dat de telecommunicatiediensten die
worden verleend door een buiten de Europese Unie gevestigde dienstverrichter, buiten
het toepassingsgebied van de belasting vallen, ook indien het daadwerkelijke gebruik
van deze diensten binnen dit toepassingsgebied plaatsvindt. De communautaire
gebruikers doen in toenemende mate een beroep op buiten de Europese Unie
gevestigde dienstverrichters om de betaling van BTW te vermijden. Het probleem van
een doeltreffende belasting van telecommunicatiediensten is ontstaan als gevolg van de
ontwikkeling van de technische mogelijkheden om deze diensten te verrichten zonder
dat de dienstverrichter, in het land van zijn cliënt, nog een beroep behoeft te doen op
een netwerk dat hem toebehoort of op een vaste inrichting in een andere vorm. Deze
ontwikkeling veroorzaakt een derving van belastinginkomsten voor de openbare
financiën van de Lid-Staten, terwijl tegelijkertijd de concurrentiekracht van de
Europese telecommunicatiemaatschappijen wordt aangetast. De situatie komt neer op
belastingontwijking in deze sector van activiteit.
Om hierin verbetering te brengen wenst de regering van de Republiek Oostenrijk
andere regels toe te passen wat de plaats van de heffing betreft, en de plaats waar de
ontvanger de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd
waarvoor de dienst is verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste
inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats als plaats van de heffing
1
  PB L 145 van 13.6.1977. blz. 1. Deze richtlijn werd laatstelijk gewijzigd door Richtlijn 96/95/EG
(PB L 338 van 28.12.1996, blz. 89).
                                                -yz-
 ---pagebreak--- te beschouwen. Aldus zou het oogmerk van de BTW, namelijk om het totale verbruik
in de Gemeenschap te belasten, volledig worden verwezenlijkt wat de
telecommunicatiediensten betreft.
Aangezien de afwijking waarom wordt verzocht een wijziging van de plaats van
heffing beoogt en aangezien alle Lid-Staten om dezelfde afwijking hebben verzocht,
zou de machtiging van de Raad hetzelfde effect hebben als een wijziging van de Zesde
Richtlijn zelf. Een dergelijke wijziging kan evenwel slechts conform de regels van het
Verdrag plaatsvinden, waarbij met name de rechten van het Europese Parlement en van
het Economisch en Sociaal Comité worden geëerbiedigd. Onder deze omstandigheden
kan de voorgenomen maatregel slechts worden toegestaan als tussentijdse maatregel
waarmee de gewettigde belangen van de Lid-Staten worden gediend, namelijk het
tegengaan van belastingontwijking, in afwachting van de goedkeuring van een voorstel
voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde Richtlijn die op deze zelfde datum bij de
Raad wordt ingediend. Om dezelfde reden dient de duur van de afwijking te worden
beperkt, waarbij rekening wordt gehouden met de termijn die noodzakelijk is voor de
vaststelling van een communautaire regeling en de omzetting ervan in nationaal recht.
Een termijn van circa twee jaar lijkt toereikend, waarbij de geldigheidsduur van de
afwijking wordt beperkt tot 31 december 1998.
Aangezien het een vrijwaringsmaatregel betreft dient zij te worden beperkt tot hetgeen
strikt noodzakelijk is om belastingontwijking te voorkomen en moet, niettegenstaande
het voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde BTW-Richtlijn, een beroep
worden gedaan op een fiscaal mechanisme dat reeds bekend en derhalve gemakkelijk
toepasbaar is.
In verband hiermee dient allereerst de toepassing van de machtiging te worden beperkt
tot de diensten die door een buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichter
worden verleend, omdat alleen deze diensten momenteel aan de belastingheffing
ontsnappen en belastingontwijking veroorzaken.
Wat de definitie van de plaats van de belastingheffing betreft dient een methode te
worden gekozen die de minste specifieke fiscale verplichtingen met zich brengt voor
buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichters, zodat geen afbreuk wordt gedaan
aan het belastingstelsel dat in het kader van de wijziging van de Zesde Richtlijn zijn
intrede zal doen. De doelstellingen kunnen het beste worden bereikt door gebruik te
maken van de bepalingen van artikel 9, lid 2, sub e) van de Zesde Richtlijn, op grond
waarvan de belastingplichtige ontvanger van dienst tot voldoening van de belasting
gehouden is.
Het is evenwel niet voldoende om alleen een oplossing te vinden voor diensten die ten
behoeve van belastingplichtigen worden verricht. Een dergelijke oplossing zou slechts
betrekking hebben op het eindverbruik van belastingplichtigen die geen recht op
volledige aftrek genieten en dus met name banken en verzekeringsondernemingen,
doch zou niet gelden voor door particulieren gekochte diensten. Om in deze lacune te
voorzien moet de toepassing van artikel 9, lid 3, sub b) verplicht worden gesteld ten
aanzien van telecommunicatiediensten die aan niet-belastingplichtigen worden
verleend.
                                             ^   -
 ---pagebreak--- Om een bijzondere regel in te voeren voor de plaatsbepaling van
telecommunicatiediensten       die door buiten de Gemeenschap                 gevestigde
dienstverrichters worden verleend, is het noodzakelijk dat de beoogde diensten worden
gedefinieerd. Hiervoor kan het best een beroep worden gedaan op een reeds op
internationaal niveau ingeburgerde definitie, die van het Verdrag van Melbourne.
Ook al wordt tegenwoordig een toenemend aantal diensten verricht door middel van
telecommunicatienetwerken, zoals diensten op het gebied van reclame, informatie,
recreatie, vrijetijdsbesteding, enz., is het toch niet wenselijk deze op te nemen in de
definitie van telecommunicatiediensten. Deze andere diensten kunnen immers ook met
andere middelen worden verleend dan via telecommunicatienetwerken; het
ontwikkelen van verschillende belastingvoorschriften naar gelang van het gebruikte
transmissiemedium zou de mededinging in gevaar kunnen brengen. Het verdient
derhalve de voorkeur onderscheid te maken tussen het middel van overbrenging van de
berichten en de inhoud ervan.
Dit voorstel voor een beschikking van de Raad is identiek aan de voorstellen die op
dezelfde datum door de Commissie bij de Raad zijn ingediend ten behoeve van de
veertien andere Lid-Staten.
                                            -is-
 ---pagebreak---                                      Voorstel voor een
                            BESCHIKKING VAN DE RAAD
 waarbij de Republiek Oostenrijk wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die
 afwijkt van artikel 9 van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie
 van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting.
 DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
 Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
 Gelet op de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de
 harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting -
 Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:uniforme
 grondslag, inzonderheid op artikel 27,
 Gezien het voorstel van de Commissie,
 Overwegende dat de Raad, volgens artikel 27, lid 1, van Richtlijn 77/388/EEG, op
voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke Lid-Staat kan
machtigen bijzondere, van die richtlijn afwijkende maatregelen te treffen om de
belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of -
ontwijking te voorkomen;
Overwegende dat de Republiek Oostenrijk bij brief, die op 6 september 1996 bij de
Commissie is geregistreerd, heeft verzocht om machtiging tot het invoeren van een
maatregel die afwijkt van artikel 9 van Richtlijn 77/388/EEG;
Overwegende dat de andere Lid-Staten op 20 december 1996 van het verzoek van de
Republiek Oostenrijk in kennis zijn gesteld;
Overwegende dat de maatregel noodzakelijk is om het effect van belastingontwijking
tegen te gaan dat ertoe heeft geleid dat een toenemend aantal communautaire
belastingplichtigen en niet-belastingplichtigen zich buiten de Gemeenschap van
telecommunicatiediensten voorzien met als enig doel om de betaling van BTW te
vermijden;
Overwegende dat het wenselijk is de afwijking toe te staan tot 31 december 1998, om
de Raad in staat te stellen om, op voorstel van de Commissie, een algemene en
definitieve communautaire oplossing te vinden,
HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:
                                        Artikel 1
                                              -    ^ > -
 ---pagebreak--- In afwijking van artikel 9, lid 1 van Richtlijn 77/388/EEG wordt de Republiek
Oostenrijk gemachtigd om de telecommunicatiediensten die door niet in de
Gemeenschap gevestigde dienstverrichters worden verleend aan in de Gemeenschap
gevestigde ontvangers op te nemen in het toepassingsgebied van artikel 9, lid 2, sub e)
van deze richtlijn. Indien deze Lid-Staat gebruik maakt van deze mogelijkheid, past zij
de bepaling van artikel 9, lid 3, sub b) van Richtlijn 77/388/EEG eveneens toe op deze
diensten.
Als telecommunicatiediensten worden die diensten beschouwd die betrekking hebben op
de overdracht, uitzending en ontvangst van signalen, geschriften, beelden en geluiden of
informatie van allerlei aard, per draad, via radiofi'equente straling, langs optische weg of
met behulp van andere elektromagnetische middelen, daaronder begrepen de overdracht
en het verlenen van een recht om gebruik te maken van een netwerk of infrastructuur dat
een dergelijke overdracht, uitzending en ontvangst mogelijk maakt.
                                          Artikel 2
De in deze beschikking vervatte machtiging verstrijkt op 31 december 1998.
                                          Artikel 3                                        .«
Deze beschikking is gericht tot de Republiek Oostenrijk.
Gedaan te Brussel,                                               Voor de Raad
                                                                 De Voorzitter
                                               -TV-
 ---pagebreak---                          FINANCIEEL MEMORANDUM
Dit voorstel voor een beschikking van de Raad zal, als het wordt goedgekeurd, tot
gevolg hebben dat de grondslag van de eigen middelen uit de BTW van de
Gemeenschap wordt verhoogd, omdat de wijziging van de plaats van belastingheffing
van telecommunicatiediensten de mogelijkheid biedt het gebruik van dit soort diensten
in de Europese Unie beter te beoordelen.
Het is echter onmogelijk om de omvang van deze toename van de eigen middelen te
berekenen.
                                         -   yg-
 ---pagebreak---                                  Voorstel voor een
                        BESCHIKKING VAN DE RAAD
waarbij de Portugese Republiek wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die
 afwijkt van artikel 9 van de Zesde BTW-Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de
     harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting
                          (ingediend door de Commissie)
                                           -y\-
 ---pagebreak--- TOELICHTING
Bij brief die bij het Secretariaat-generaal van de Commissie werd geregistreerd op
6 december 1996 heeft de regering van de Portugese Republiek verzocht om
machtiging, op basis van artikel 27 van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad
van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten
inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde
waarde: uniforme grondslag1, tot het invoeren van een maatregel die afwijkt van
artikel 9 van de genoemde richtlijn.
Overeenkomstig artikel 27, lid 3, van de Zesde Richtlijn, zijn de andere Lid-Staten bij
brief van 20 december 1996 in kennis gesteld van het verzoek van de Portugese
Republiek.
Dit verzoek wordt gedaan in het kader van een wijziging van de regels inzake de plaats
van de belastingheffing bij het verrichten van telecommunicatiediensten.
Krachtens de vigerende wetgeving, overeenkomstig artikel 9, lid 1, van de Zesde
Richtlijn, wordt als plaats van de verrichting van telecommunicatiediensten de plaats
aangemerkt waar de dienstverrichter de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste
inrichting heeft gevestigd van waaruit hij de dienst verricht, of bij gebreke van een
dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats.
Deze regel veroorzaakt problemen met betrekking tot de daadwerkelijke belasting van
telecommunicatiediensten waarvan het gebruik in de Gemeenschap plaatsvindt. De
toepassing van deze bepaling leidt er immers toe dat de telecommunicatiediensten die
worden verleend door een buiten de Europese Unie gevestigde dienstverrichter, buiten
het toepassingsgebied van de belasting vallen, ook indien het daadwerkelijke gebruik
van deze diensten binnen dit toepassingsgebied plaatsvindt. De communautaire
gebruikers doen in toenemende mate een beroep op buiten de Europese Unie
gevestigde dienstverrichters om de betaling van BTW te vermijden. Het probleem van
een doeltreffende belasting van telecommunicatiediensten is ontstaan als gevolg van de
ontwikkeling van de technische mogelijkheden om deze diensten te verrichten zonder
dat de dienstverrichter, in het land van zijn cliënt, nog een beroep behoeft te doen op
een netwerk dat hem toebehoort of op een vaste inrichting in een andere vorm. Deze
ontwikkeling veroorzaakt een derving van belastinginkomsten voor de openbare
financiën van de Lid-Staten, terwijl tegelijkertijd de concurrentiekracht van de
Europese telecommunicatiemaatschappijen wordt aangetast. De situatie komt neer op
belastingontwijking in deze sector van activiteit.
Om hierin verbetering te brengen wenst de regering van de Portugese Republiek
andere regels toe te passen wat de plaats van de heffing betreft, en de plaats waar de
ontvanger de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd
waarvoor de dienst is verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste
inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats als plaats van de heffing
1
  PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1. Deze richtlijn werd laatstelijk gewijzigd door Richtlijn 96/95/EG
(PB L 338 van 28.12.1996, blz. 89).
                                                  - «D-
 ---pagebreak--- te beschouwen. Aldus zou het oogmerk van de BTW, namelijk om het totale verbruik
in de Gemeenschap te belasten, volledig worden verwezenlijkt wat de
telecommunicatiediensten betreft.
Aangezien de afwijking waarom wordt verzocht een wijziging van de plaats van
heffing beoogt en aangezien alle Lid-Staten om dezelfde afwijking hebben verzocht,
zou de machtiging van de Raad hetzelfde effect hebben als een wijziging van de Zesde
Richtlijn zelf. Een dergelijke wijziging kan evenwel slechts conform de regels van het
Verdrag plaatsvinden, waarbij met name de rechten van het Europese Parlement en van
het Economisch en Sociaal Comité worden geëerbiedigd. Onder deze omstandigheden
kan de voorgenomen maatregel slechts worden toegestaan als tussentijdse maatregel
waarmee de gewettigde belangen van de Lid-Staten worden gediend, namelijk het
tegengaan van belastingontwijking, in afwachting van de goedkeuring van een voorstel
voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde Richtlijn die op deze zelfde datum bij de
Raad wordt ingediend. Om dezelfde reden dient de duur van de afwijking te worden
beperkt, waarbij rekening wordt gehouden met de termijn die noodzakelijk is voor de
vaststelling van een communautaire regeling en de omzetting ervan in nationaal recht.
Een termijn van circa twee jaar lijkt toereikend, waarbij de geldigheidsduur van de
afwijking wordt beperkt tot 31 december 1998.
Aangezien het een vrijwaringsmaatregel betreft dient zij te worden beperkt tot hetgeen
strikt noodzakelijk is om belastingontwijking te voorkomen en moet, niettegenstaande
het voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde BTW-Richtlijn, een beroep
worden gedaan op een fiscaal mechanisme dat reeds bekend en derhalve gemakkelijk
toepasbaar is.
In verband hiermee dient allereerst de toepassing van de machtiging te worden beperkt
tot de diensten die door een buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichter
worden verleend, omdat alleen deze diensten momenteel aan de belastingheffing
ontsnappen en belastingontwijking veroorzaken.
Wat de definitie van de plaats van de belastingheffing betreft dient een methode te
worden gekozen die de minste specifieke fiscale verplichtingen met zich brengt voor
buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichters, zodat geen afbreuk wordt gedaan
aan het belastingstelsel dat in het kader van de wijziging van de Zesde Richtlijn zijn
intrede zal doen. De doelstellingen kunnen het beste worden bereikt door gebruik te
maken van de bepalingen van artikel 9, lid 2, sub e) van de Zesde Richtlijn, op grond
waarvan de belastingplichtige ontvanger van dienst tot voldoening van de belasting
gehouden is.
Het is evenwel niet voldoende om alleen een oplossing te vinden voor diensten die ten
behoeve van belastingplichtigen worden verricht. Een dergelijke oplossing zou slechts
betrekking hebben op het eindverbruik van belastingplichtigen die geen recht op
volledige aftrek genieten en dus met name banken en verzekeringsondernemingen*
doch zou niet gelden voor door particulieren gekochte diensten. Om in deze lacune te
voorzien moet de toepassing van artikel 9, lid 3, sub b) verplicht worden gesteld ten
aanzien van telecommunicatiediensten die aan niet-belastingplichtigen worden
verleend.
                                            ~%\~
 ---pagebreak--- Ôm een bijzondere regel in te voeren voor de plaatsbepaling van
telecommunicatiediensten die door buiten de Gemeenschap gevestigde
dienstverrichters worden verleend, is het noodzakelijk dat de beoogde diensten worden
gedefinieerd. Hiervoor kan het best een beroep worden gedaan op een reeds op
internationaal niveau ingeburgerde definitie, die van het Verdrag van Melbourne.
Ook al wordt tegenwoordig een toenemend aantal diensten verricht door middel van
telecommunicatienetwerken, zoals diensten op het gebied van reclame, informatie,
recreatie, vrijetijdsbesteding, enz., is het toch niet wenselijk deze op te nemen in de
definitie van telecommunicatiediensten. Deze andere diensten kunnen immers ook met
andere middelen worden verleend dan via telecommunicatienetwerken; het
ontwikkelen van verschillende belastingvoorschriften naar gelang van het gebruikte
transmissiemedium zou de mededinging in gevaar kunnen brengen. Het verdient
derhalve de voorkeur onderscheid te maken tussen het middel van overbrenging van de
berichten en de inhoud ervan.
Dit voorstel voor een beschikking van de Raad is identiek aan de voorstellen die op
dezelfde datum door de Commissie bij de Raad zijn ingediend ten behoeve van de
veertien andere Lid-Staten.
                                              «2-
 ---pagebreak---                                     Voorstel voor een
                           BESCHIKKING VAN DE RAAD
waarbij de Portugese Republiek wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die
afwijkt van artikel 9 van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie
van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting.
                           (voorgesteld door de Commissie)
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
Gelet op de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de
harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting -
Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde.uniforme
grondslag, inzonderheid op artikel 27,
Gezien het voorstel van de Commissie,
Overwegende dat de Raad, volgens artikel 27, lid 1, van Richtlijn 77/388/EEG, op
voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke Lid-Staat kan
machtigen bijzondere, van die richtlijn afwijkende maatregelen te treffen om de
belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of -
ontwijking te voorkomen;
Overwegende dat de Portugese Republiek bij brief, die op 6 december 1996 bij de
Commissie is geregistreerd, heeft verzocht om machtiging tot het invoeren van een
maatregel die afwijkt van artikel 9 van Richtlijn 77/388/EEG;
Overwegende dat de andere Lid-Staten op 20 december 1996 van het verzoek van de
Portugese Republiek in kennis zijn gesteld;
Overwegende dat de maatregel noodzakelijk is om het effect van belastingontwijking
tegen te gaan dat ertoe heeft geleid dat een toenemend aantal communautaire
belastingplichtigen en niet-belastingplichtigen zich buiten de Gemeenschap van
telecommunicatiediensten voorzien met als enig doel om de betaling van BTW te
vermijden;
Overwegende dat het wenselijk is de afwijking toe te staan tot 31 december 1998, om
de Raad in staat te stellen om, op voorstel van de Commissie, een algemene en
definitieve communautaire oplossing te vinden,
HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:
                                        Artikel 1
                                          -83'
 ---pagebreak--- In afwijking van artikel 9, lid 1 van Richtlijn 77/388/EEG wordt de Portugese
Republiek gemachtigd om de telecommunicatiediensten die door niet in de
Gemeenschap gevestigde dienstverrichters worden verleend aan in de Gemeenschap
gevestigde ontvangers op te nemen in het toepassingsgebied van artikel 9, lid 2, sub e)
van deze richtlijn. Indien deze Lid-Staat gebruik maakt van deze mogelijkheid, past zij
de bepaling van artikel 9, lid 3, sub b) van Richtlijn 77/388/EEG eveneens toe op deze
diensten.
Als telecommunicatiediensten worden die diensten beschouwd die betrekking hebben op
de overdracht, uitzending en ontvangst van signalen, geschriften, beelden en geluiden of
informatie van allerlei aard, per draad, via radiofrequente straling, langs optische weg of
met behulp van andere elektromagnetische middelen, daaronder begrepen de overdracht
en het verlenen van een recht om gebruik te maken van een netwerk of infrastructuur dat
een dergelijke overdracht, uitzending en ontvangst mogelijk maakt.
                                          Artikel 2
De in deze beschikking vervatte machtiging verstrijkt op 31 december 1998.
                                          Artikel 3
Deze beschikking is gericht tot de Portugese Republiek.
Gedaan te Brussel,                                              Voor de Raad
                                                                De Voorzitter
                                             - 84. -
 ---pagebreak---                          FINANCIEEL MEMORANDUM
Dit voorstel voor een beschikking van de Raad zal, als het wordt goedgekeurd, tot
gevolg hebben dat de grondslag van de eigen middelen uit de BTW van de
Gemeenschap wordt verhoogd, omdat de wijziging van de plaats van belastingheffing
van telecommunicatiediensten de mogelijkheid biedt het gebruik van dit soort diensten
in de Europese Unie beter te beoordelen.
Het is echter onmogelijk om de omvang van deze toename van de eigen middelen te
berekenen.
                                         -SS"-
 ---pagebreak---                                 Voorstel voor een
                       BESCHIKKING VAN DE RAAD
waarbij de Republiek Finland wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die
afwijkt van artikel 9 van de Zesde BTW-Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de
    harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting
                         (ingediend door de Commissie)
                                        8fc>-
 ---pagebreak--- TOELICHTING
Bij brief die bij het Secretariaat-generaal van de Commissie werd geregistreerd op
6 december 1996 heeft de regering van de Republiek Finland verzocht om machtiging,
op basis van artikel 27 van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van
17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake
omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:
uniforme grondslag1, tot het invoeren van een maatregel die afwijkt van artikel 9 van
de genoemde richtlijn.
Overeenkomstig artikel 27, lid 3, van de Zesde Richtlijn, zijn de andere Lid-Staten bij
brief van 20 december 1996 in kennis gesteld van het verzoek van de Republiek
Finland.
Dit verzoek wordt gedaan in het kader van een wijziging van de regels inzake de plaats
van de belastingheffing bij het verrichten van telecommunicatiediensten.
Krachtens de vigerende wetgeving, overeenkomstig artikel 9, lid 1, van de Zesde
Richtlijn, wordt als plaats van de verrichting van telecommunicatiediensten de plaats
aangemerkt waar de dienstverrichter de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste
inrichting heeft gevestigd van waaruit hij de dienst verricht, of bij gebreke van een
dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats.
                                                                                T
Deze regel veroorzaakt problemen met betrekking tot de daadwerkelijke belasting van
telecommunicatiediensten waarvan het gebruik in de Gemeenschap plaatsvindt. De,.
toepassing van deze bepaling leidt er immers toe dat de telecommunicatiediensten die
worden verleend door een buiten de Europese Unie gevestigde dienstverrichter, buiten
het toepassingsgebied van de belasting vallen, ook indien het daadwerkelijke gebruik
van deze diensten binnen dit toepassingsgebied plaatsvindt. De communautaire
gebruikers doen in toenemende mate een beroep op buiten de Europese Unie
gevestigde dienstverrichters om de betaling van BTW te vermijden. Het probleem van
een doeltreffende belasting van telecommunicatiediensten is ontstaan als gevolg van de
ontwikkeling van de technische mogelijkheden om deze diensten te verrichten zonder
dat de dienstverrichter, in het land van zijn cliënt, nog een beroep behoeft te doen op
een netwerk dat hem toebehoort of op een vaste inrichting in een andere vorm. Deze
ontwikkeling veroorzaakt een derving van belastinginkomsten voor de openbare
financiën van de Lid-Staten, terwijl tegelijkertijd de concurrentiekracht van de
Europese telecommunicatiemaatschappijen wordt aangetast. De situatie komt neer op
belastingontwijking in deze sector van activiteit.
Om hierin verbetering te brengen wenst de regering van de Republiek Finland andere
regels toe te passen wat de plaats van de heffing betreft, en de plaats waar de
ontvanger de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd
waarvoor de dienst is verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste
inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats als plaats van de heffing
1
  PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1. Deze richtlijn werd laatstelijk gewijzigd door Richtlijn 96/95/EG
(PB L 338 van 28.12.1996, blz. 34).
                                                  - 8V
 ---pagebreak--- te beschouwen. Aldus zou het oogmerk van de BTW, namelijk om het totale verbruik
in de Gemeenschap te belasten, volledig worden verwezenlijkt wat de
telecommunicatiediensten betreft.
Aangezien de afwijking waarom wordt verzocht een wijziging van de plaats van
heffing beoogt en aangezien alle Lid-Staten om dezelfde afwijking hebben verzocht,
zou de machtiging van de Raad hetzelfde effect hebben als een wijziging van de Zesde
Richtlijn zelf. Een dergelijke wijziging kan evenwel slechts conform de regels van het
Verdrag plaatsvinden, waarbij met name de rechten van het Europese Parlement en van
het Economisch en Sociaal Comité worden geëerbiedigd. Onder deze omstandigheden
kan de voorgenomen maatregel slechts worden toegestaan als tussentijdse maatregel
waarmee de gewettigde belangen van de Lid-Staten worden gediend, namelijk het
tegengaan van belastingontwijking, in afwachting van de goedkeuring van een voorstel
voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde Richtlijn die op deze zelfde datum bij de
Raad wordt ingediend. Om dezelfde reden dient de duur van de afwijking te worden
beperkt, waarbij rekening wordt gehouden met de termijn die noodzakelijk is voor de
vaststelling van een communautaire regeling en de omzetting ervan in nationaal recht.
Een termijn van circa twee jaar lijkt toereikend, waarbij de geldigheidsduur van de
afwijking wordt beperkt tot 31 december 1998.
Aangezien het een vrijwaringsmaatregel betreft dient zij te worden beperkt tot hetgeen
strikt noodzakelijk is om belastingontwijking te voorkomen en moet, niettegenstaande
het voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde BTW-Richtlijn, een beroep
worden gedaan op een fiscaal mechanisme dat reeds bekend en derhalve gemakkelijk
toepasbaar is.
In verband hiermee dient allereerst de toepassing van de machtiging te worden beperkt
tot de diensten die door een buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichter
worden verleend, omdat alleen deze diensten momenteel aan de belastingheffing
ontsnappen en belastingontwijking veroorzaken.
Wat de definitie van de plaats van de belastingheffing betreft dient een methode te
worden gekozen die de minste specifieke fiscale verplichtingen met zich brengt voor
buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichters, zodat geen afbreuk wordt gedaan
aan het belastingstelsel dat in het kader van de wijziging van de Zesde Richtlijn zijn
intrede zal doen. De doelstellingen kunnen het beste worden bereikt door gebruik te
maken van de bepalingen van artikel 9, lid 2, sub e) van de Zesde Richtlijn, op grond
waarvan de belastingplichtige ontvanger van dienst tot voldoening van de belasting
gehouden is.
Het is evenwel niet voldoende om alleen een oplossing te vinden voor diensten die ten
behoeve van belastingplichtigen worden verricht. Een dergelijke oplossing zou slechts
betrekking hebben op het eindverbruik van belastingplichtigen die geen recht op
volledige aftrek genieten en dus met name banken en verzekeringsondernemingen,
doch zou niet gelden voor door particulieren gekochte diensten. Om in deze lacune te
voorzien moet de toepassing van artikel 9, lid 3, sub b) verplicht worden gesteld ten
aanzien van telecommunicatiediensten die aan niet-belastingplichtigen worden
verleend.
                                           -SS-
 ---pagebreak--- Om een bijzondere regel in te voeren voor de plaatsbepaling van
telecommunicatiediensten       die door buiten de Gemeenschap                 gevestigde
dienstverrichters worden verleend, is het noodzakelijk dat de beoogde diensten worden
gedefinieerd. Hiervoor kan het best een beroep worden gedaan op een reeds op
internationaal niveau ingeburgerde definitie, die van het Verdrag van Melbourne.
Ook al wordt tegenwoordig een toenemend aantal diensten verricht door middel van
telecommunicatienetwerken, zoals diensten op het gebied van reclame, informatie,
recreatie, vrijetijdsbesteding, enz., is het toch niet wenselijk deze op te nemen in de
definitie van telecommunicatiediensten. Deze andere diensten kunnen immers ook met
andere middelen worden verleend dan via telecommunicatienetwerken; het
ontwikkelen van verschillende belastingvoorschriften naar gelang van het gebruikte
transmissiemedium zou de mededinging in gevaar kunnen brengen. Het verdient
derhalve de voorkeur onderscheid te maken tussen het middel van overbrenging van de
berichten en de inhoud ervan.
Dit voorstel voor een beschikking van de Raad is identiek aan de voorstellen die op
dezelfde datum door de Commissie bij de Raad zijn ingediend ten behoeve van de
veertien andere Lid-Staten.
                                            - 8V
 ---pagebreak---                                     Voorstel voor een
                           BESCHIKKING VAN DE RAAD
waarbij de Republiek Finland wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die
afwijkt van artikel 9 van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie
van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting.
                           (voorgesteld door de Commissie^
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
Gelet op de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de
harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting -
Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:uniforme
grondslag, inzonderheid op artikel 27,
Gezien het voorstel van de Commissie,
Overwegende dat de Raad, volgens artikel 27, lid 1, van Richtlijn 77/388/EEG, op
voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke Lid-Staat kan
machtigen bijzondere, van die richtlijn afwijkende maatregelen te treffen om de
belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of -
ontwijking te voorkomen;
Overwegende dat de Republiek Finland bij brief, die op 6 december 1996 bij de
Commissie is geregistreerd, heeft verzocht om machtiging tot het invoeren van een
maatregel die afwijkt van artikel 9 van Richtlijn 77/388/EEG;
Overwegende dat de andere Lid-Staten op 20 december 1996 van het verzoek van de
Republiek Finland in kennis zijn gesteld;
Overwegende dat de maatregel noodzakelijk is om het effect van belastingontwijking
tegen te gaan dat ertoe heeft geleid dat een toenemend aantal communautaire
belastingplichtigen en niet-belastingplichtigen zich buiten de Gemeenschap van
telecommunicatiediensten voorzien met als enig doel om de betaling van BTW te^
vermijden;
Overwegende dat het wenselijk is de afwijking toe te staan tot 31 december 1998, om
de Raad in staat te stellen om, op voorstel van de Commissie, een algemene en
definitieve communautaire oplossing te vinden,
HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:                                           ,.
                                        Artikel 1
                                            - ^o-
 ---pagebreak--- In afwijking van artikel 9, lid 1 van Richtlijn 77/388/EEG wordt de Republiek Finland
gemachtigd om de telecommunicatiediensten die door niet in de Gemeenschap
gevestigde dienstverrichters worden verleend aan in de Gemeenschap gevestigde
ontvangers op te nemen in het toepassingsgebied van artikel 9, lid 2, sub e) van deze
richtlijn. Indien deze Lid-Staat gebruik maakt van deze mogelijkheid, past zij de
bepaling van artikel 9, lid 3, sub b) van Richtlijn 77/388/EEG eveneens toe op deze
diensten.
Als telecommunicatiediensten worden die diensten beschouwd die betrekking hebben op
de overdracht, uitzending en ontvangst van signalen, geschriften, beelden en geluiden of
informatie van allerlei aard, per draad, via radiofrequente straling, langs optische weg of
met behulp van andere elektromagnetische middelen, daaronder begrepen de overdracht
en het verlenen van een recht om gebruik te maken van een netwerk of infrastructuur dat
een dergelijke overdracht, uitzending en ontvangst mogelijk maakt.
                                          Artikel 2
De in deze beschikking vervatte machtiging verstrijkt op 31 december 1998.
                                          Artikel 3
Deze beschikking is gericht tot de Republiek Finland.
Gedaan te Brussel,                                              Voor de Raad
                                                                De Voorzitter
                                                 <\\-
 ---pagebreak---                          FINANCIEEL MEMORANDUM
Dit voorstel voor een beschikking van de Raad zal, als het wordt goedgekeurd, tot
gevolg hebben dat de grondslag van de eigen middelen uit de BTW van de
Gemeenschap wordt verhoogd, omdat de wijziging van de plaats van belastingheffing
van telecommunicatiediensten de mogelijkheid biedt het gebruik van dit soort diensten
in de Europese Unie beter te beoordelen.
Het is echter onmogelijk om de omvang van deze toename van de eigen middelen te
berekenen.
                                         - ^2
 ---pagebreak---                                  Voorstel voor een
                        BESCHIKKING VAN DE RAAD
waarbij het Koninkrijk Zweden wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die
 afwijkt van artikel 9 van de Zesde BTW-Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de
     harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting
                          (ingediend door de Commissie)
                                          - "\3>
 ---pagebreak---  TOELICHTING
 Bij brief die bij het Secretariaat-generaal van de Commissie werd geregistreerd op
 6 december 1996 heeft de regering van het Koninkrijk Zweden verzocht om
 machtiging, op basis van artikel 27 van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad
van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten
 inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde
 waarde: uniforme grondslag1, tot het invoeren van een maatregel die afwijkt van
 artikel 9 van de genoemde richtlijn.
Overeenkomstig artikel 27, lid 3, van de Zesde Richtlijn, zijn de andere Lid-Staten bij
brief van 20 december 1996 in kennis gesteld van het verzoek van het Koninkrijk
Zweden.                                                                                t
Dit verzoek wordt gedaan in het kader van een wijziging van de regels inzake de plaats
van de belastingheffing bij het verrichten van telecommunicatiediensten.
Krachtens de vigerende wetgeving, overeenkomstig artikel 9, lid 1, van de Zesde
Richtlijn, wordt als plaats van de verrichting van telecommunicatiediensten de plaats
aangemerkt waar de dienstverrichter de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste
inrichting heeft gevestigd van waaruit hij de dienst verricht, of bij gebreke van een
dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats.
Deze regel veroorzaakt problemen met betrekking tot de daadwerkelijke belasting van
telecommunicatiediensten waarvan het gebruik in de Gemeenschap plaatsvindt. De
toepassing van deze bepaling leidt er immers toe dat de telecommunicatiediensten die
worden verleend door een buiten de Europese Unie gevestigde dienstverrichter, buiten
het toepassingsgebied van de belasting vallen, ook indien het daadwerkelijke gebruik
van deze diensten binnen dit toepassingsgebied plaatsvindt. De communautaire
gebruikers doen in toenemende mate een beroep op buiten de Europese Unie
gevestigde dienstverrichters om de betaling van BTW te vermijden. Het probleem van
een doeltreffende belasting van telecommunicatiediensten is ontstaan als gevolg van de
ontwikkeling van de technische mogelijkheden om deze diensten te verrichten zonder
dat de dienstverrichter, in het land van zijn cliënt, nog een beroep behoeft te doen op
een netwerk dat hem toebehoort of op een vaste inrichting in een andere vorm. Deze
ontwikkeling veroorzaakt een derving van belastinginkomsten voor de openbare
financiën van de Lid-Staten, terwijl tegelijkertijd de concurrentiekracht van de*
Europese telecommunicatiemaatschappijen wordt aangetast. De situatie komt neer op
belastingontwijking in deze sector van activiteit.
Om hierin verbetering te brengen wenst de regering van het Koninkrijk Zweden andere
regels toe te passen wat de plaats van de helling betreft, en de plaats waar de
ontvanger de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd
waarvoor de dienst is verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste
inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats als plaats van de heffing
1
  PB L 145 van 13.6.1977. blz. 1. Deze richtlijn werd laatstelijk gewijzigd door Richtlijn 96/95/EG
(PB L 338 van 28.12.1996. blz.. 89).
                                                    -<H
 ---pagebreak--- te beschouwen. Aldus zou het oogmerk van de BTW, namelijk om het totale verbruik
in de Gemeenschap te belasten, volledig worden verwezenlijkt wat de
telecommunicatiediensten betreft.
Aangezien de afwijking waarom wordt verzocht een wijziging van de plaats van
heffing beoogt en aangezien alle Lid-Staten om dezelfde afwijking hebben verzocht,
zou de machtiging van de Raad hetzelfde effect hebben als een wijziging van de Zesde
Richtlijn zelf. Een dergelijke wijziging kan evenwel slechts conform de regels van het
Verdrag plaatsvinden, waarbij met name de rechten van het Europese Parlement en van
het Economisch en Sociaal Comité worden geëerbiedigd. Onder deze omstandigheden
kan de voorgenomen maatregel slechts worden toegestaan als tussentijdse maatregel
waarmee de gewettigde belangen van de Lid-Staten worden gediend, namelijk het
tegengaan van belastingontwijking, in afwachting van de goedkeuring van een voorstel
voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde Richtlijn die op deze zelfde datum bij de
Raad wordt ingediend. Om dezelfde reden dient de duur van de afwijking te worden
beperkt, waarbij rekening wordt gehouden met de termijn die noodzakelijk is voor de
vaststelling van een communautaire regeling en de omzetting ervan in nationaal recht.
Een termijn van circa twee jaar lijkt toereikend, waarbij de geldigheidsduur van de
afwijking wordt beperkt tot 31 december 1998.
Aangezien het een vrijwaringsmaatregel betreft dient zij te worden beperkt tot hetgeen
strikt noodzakelijk is om belastingontwijking te voorkomen en moet, niettegenstaande
het voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde BTW-Richtlijn, een beroep
worden gedaan op een fiscaal mechanisme dat reeds bekend en derhalve gemakkelijk
toepasbaar is.
In verband hiermee dient allereerst de toepassing van de machtiging te worden beperkt
tot de diensten die door een buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichter
worden verleend, omdat alleen deze diensten momenteel aan de belastingheffing
ontsnappen en belastingontwijking veroorzaken.
Wat de definitie van de plaats van de belastingheffing betreft dient een methode te
worden gekozen die de minste specifieke fiscale verplichtingen met zich brengt voor
buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichters, zodat geen afbreuk wordt gedaan
aan het belastingstelsel dat in het kader van de wijziging van de Zesde Richtlijn zijn
intrede zal doen. De doelstellingen kunnen het beste worden bereikt door gebruik te
maken van de bepalingen van artikel 9, lid 2, sub e) van de Zesde Richtlijn, op grond
waarvan de belastingplichtige ontvanger van dienst tot voldoening van de belasting
gehouden is.
Het is evenwel niet voldoende om alleen een oplossing te vinden voor diensten die ten
behoeve van belastingplichtigen worden verricht. Een dergelijke oplossing zou slechts
betrekking hebben op het eindverbruik van belastingplichtigen die geen recht op
volledige aftrek genieten en dus met name banken en verzekeringsondernemingen,
doch zou niet gelden voor door particulieren gekochte diensten. Om in deze lacune te
voorzien moet de toepassing van artikel 9, lid 3, sub b) verplicht worden gesteld ten
aanzien van telecommunicatiediensten die aan niet-belastingplichtigen worden
verleend.
                                              - ys
 ---pagebreak--- Om een bijzondere regel in te voeren voor de plaatsbepaling van
telecommunicatiediensten       die door buiten de Gemeenschap                 gevestigde
dienstverrichters worden verleend, is het noodzakelijk dat de beoogde diensten worden
gedefinieerd. Hiervoor kan het best een beroep worden gedaan op een reeds op
internationaal niveau ingeburgerde definitie, die van het Verdrag van Melbourne.
Ook al wordt tegenwoordig een toenemend aantal diensten verricht door middel van
telecommunicatienetwerken, zoals diensten op het gebied van reclame, informatie,
recreatie, vrijetijdsbesteding, enz., is het toch niet wenselijk deze op te nemen in de
definitie van telecommunicatiediensten. Deze andere diensten kunnen immers ook met
andere middelen worden verleend dan via telecommunicatienetwerken; het
ontwikkelen van verschillende belastingvoorschriften naar gelang van het gebruikte
transmissiemedium zou de mededinging in gevaar kunnen brengen. Het verdient
derhalve de voorkeur onderscheid te maken tussen het middel van overbrenging van de
berichten en de inhoud ervan.
Dit voorstel voor een beschikking van de Raad is identiek aan de voorstellen die op
 dezelfde datum door de Commissie bij de Raad zijn ingediend ten behoeve van de
 veertien andere Lid-Staten.
                                                - yi* -
 ---pagebreak---                                     Voorstel voor een
                            BESCHIKKING VAN DE RAAD
 waarbij het Koninkrijk Zweden wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die
 afwijkt van artikel 9 van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie
van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting.
                                                                                •f
                            (voorgesteld door de Commissie)
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
Gelet op de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de
harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting -
Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:uniforme
grondslag, inzonderheid op artikel 27,
Gezien het voorstel van de Commissie,
Overwegende dat de Raad, volgens artikel 27, lid 1, van Richtlijn 77/388/EEG, op
voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke Lid-Staat kan
machtigen bijzondere, van die richtlijn afwijkende maatregelen te treffen om de
belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of -
ontwijking te voorkomen;
Overwegende dat het Koninkrijk Zweden bij brief, die op 6 december 1996 bij de
Commissie is geregistreerd, heeft verzocht om machtiging tot het invoeren van een
maatregel die afwijkt van artikel 9 van Richtlijn 77/388/EEG;
Overwegende dat de andere Lid-Staten op 20 december 1996 van het verzoek van het
Koninkrijk Zweden in kennis zijn gesteld;
Overwegende dat de maatregel noodzakelijk is om het effect van belastingontwijking
tegen te gaan dat ertoe heeft geleid dat een toenemend aantal communautaire
belastingplichtigen en niet-belastingplichtigen zich buiten de Gemeenschap van
telecommunicatiediensten voorzien met als enig doel om de betaling van BTW ta
vermijden;
Overwegende dat het wenselijk is de afwijking toe te staan tot 31 december 1998, om
de Raad in staat te stellen om, op voorstel van de Commissie, een algemene en
definitieve communautaire oplossing te vinden,
HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:
                                        Artikel 1
                                            -<\y-
 ---pagebreak--- In afwijking van artikel 9, lid 1 van Richtlijn 77/388/EEG wordt het Koninkrijk
Zweden gemachtigd om de telecommunicatiediensten die door niet in de Gemeenschap
gevestigde dienstverrichters worden verleend aan in de Gemeenschap gevestigde
ontvangers op te nemen in het toepassingsgebied van artikel 9, lid 2, sub e) van deze
richtlijn. Indien deze Lid-Staat gebruik maakt van deze mogelijkheid, past zij de
bepaling van artikel 9, lid 3, sub b) van Richtlijn 77/388/EEG eveneens toe op deze
diensten.
Als telecommunicatiediensten worden die diensten beschouwd die betrekking hebben op
de overdracht, uitzending en ontvangst van signalen, geschriften, beelden en geluiden of
informatie van allerlei aard, per draad, via radiofrequente straling, langs optische weg of
met behulp van andere elektromagnetische middelen, daaronder begrepen de overdracht
en het verlenen van een recht om gebruik te maken van een netwerk of infrastructuur dat
een dergelijke overdracht, uitzending en ontvangst mogelijk maakt.
                                          Artikel 2
De in deze beschikking vervatte machtiging verstrijkt op 31 december 1998.
                                          Artikel 3
Deze beschikking is gericht tot het Koninkrijk Zweden.
Gedaan te Brussel,                                              Voor de Raad
                                                                De Voorzitter
                                             -y&~
 ---pagebreak---                          FINANCIEEL MEMORANDUM
Dit voorstel voor een beschikking van de Raad zal, als het wordt goedgekeurd, tot
gevolg hebben dat de grondslag van de eigen middelen uit de BTW van de
Gemeenschap wordt verhoogd, omdat de wijziging van de plaats van belastingheffing
van telecommunicatiediensten de mogelijkheid biedt het gebruik van dit soort diensten
in de Europese Unie beter te beoordelen.
Het is echter onmogelijk om de omvang van deze toename van de eigen middelen te
berekenen.
                                         - y<\-
 ---pagebreak---                                  Voorstel voor een
                        BESCHIKKING VAN DE RAAD
waarbij het Verenigd Koninkrijk wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die
 afwijkt van artikel 9 van de Zesde BTW-Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de
     harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting
                          (ingediend door de Commissie)
                                     - loo -
 ---pagebreak--- TOELICHTING
Bij brief die bij het Secretariaat-generaal van de Commissie werd geregistreerd op
6 december 1996 heeft de regering van het Verenigd Koninkrijk verzocht om
machtiging, op basis van artikel 27 van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad
van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten
inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde
waarde: uniforme grondslag1, tot het invoeren van een maatregel die afwijkt van
artikel 9 van de genoemde richtlijn.
Overeenkomstig artikel 27, lid 3, van de Zesde Richtlijn, zijn de andere Lid-Staten bij
brief van 20 december 1996 in kennis gesteld van het verzoek van het Verenigd
Koninkrijk.
Dit verzoek wordt gedaan in het kader van een wijziging van de regels inzake de plaats
van de belastingheffing bij het verrichten van telecommunicatiediensten.
Krachtens de vigerende wetgeving, overeenkomstig artikel 9, lid 1, van de Zesde
Richtlijn, wordt als plaats van de verrichting van telecommunicatiediensten de plaats
aangemerkt waar de dienstverrichter de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste
inrichting heeft gevestigd van waaruit hij de dienst verricht, of bij gebreke van een
dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats.
Deze regel veroorzaakt problemen met betrekking tot de daadwerkelijke belasting van
telecommunicatiediensten waarvan het gebruik in de Gemeenschap plaatsvindt. De
toepassing van deze bepaling leidt er immers toe dat de telecommunicatiediensten die
worden verleend door een buiten de Europese Unie gevestigde dienstverrichter, buiten
het toepassingsgebied van de belasting vallen, ook indien het daadwerkelijke gebruik
van deze diensten binnen dit toepassingsgebied plaatsvindt. De communautaire
gebruikers doen in toenemende mate een beroep op buiten de Europese Unie
gevestigde dienstverrichters om de betaling van BTW te vermijden. Het probleem van
een doeltreffende belasting van telecommunicatiediensten is ontstaan als gevolg van de
ontwikkeling van de technische mogelijkheden om deze diensten te verrichten zonder
dat de dienstverrichter, in het land van zijn cliënt, nog een beroep behoeft te doen op
een netwerk dat hem toebehoort of op een vaste inrichting in een andere vorm. Deze
ontwikkeling veroorzaakt een derving van belastinginkomsten voor de openbare
financiën van de Lid-Staten, terwijl tegelijkertijd de concurrentiekracht van de
Europese telecommunicatiemaatschappijen wordt aangetast. De situatie komt neer op
belastingontwijking in deze sector van activiteit.
Om hierin verbetering te brengen wenst de regering van het Verenigd Koninkrijk
andere regels toe te passen wat de plaats van de heffing betreft, en de plaats waar de
ontvanger de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd
waarvoor de dienst is verricht, of bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste
inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats als plaats van de heffing
1
  PB L 145 van 13.6.1977. blz. 1. Deze richtlijn werd laatstelijk gewijzigd door Richtlijn 96/95/EG
(PB L 338 van 28.12.19%, blz. 89).
                                                  loi
 ---pagebreak--- te beschouwen. Aldus zou het oogmerk van de BTW, namelijk om het totale verbruik
in de Gemeenschap te belasten, volledig worden verwezenlijkt wat de
telecommunicatiediensten betreft.
Aangezien de afwijking waarom wordt verzocht een wijziging van de plaats van
heffing beoogt en aangezien alle Lid-Staten om dezelfde afwijking hebben verzocht,
zou de machtiging van de Raad hetzelfde effect hebben als een wijziging van de Zesde
Richtlijn zelf. Een dergelijke wijziging kan evenwel slechts conform de regels van het
Verdrag plaatsvinden, waarbij met name de rechten van het Europese Parlement en van
het Economisch en Sociaal Comité worden geëerbiedigd. Onder deze omstandigheden
kan de voorgenomen maatregel slechts worden toegestaan als tussentijdse maatregel
waarmee de gewettigde belangen van de Lid-Staten worden gediend, namelijk het
tegengaan van belastingontwijking, in afwachting van de goedkeuring van een voorstel
voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde Richtlijn die op deze zelfde datum bij de
Raad wordt ingediend. Om dezelfde reden dient de duur van de afwijking te worden
beperkt, waarbij rekening wordt gehouden met de termijn die noodzakelijk is voor de
vaststelling van een communautaire regeling en de omzetting ervan in nationaal recht.
Een termijn van circa twee jaar lijkt toereikend, waarbij de geldigheidsduur van de
afwijking wordt beperkt tot 3 1 december 1998.
Aangezien het een vrijwaringsmaatregel betreft dient zij te worden beperkt tot hetgeen
strikt noodzakelijk is om belastingontwijking te voorkomen en moet, niettegenstaande
het voorstel voor een richtlijn tot wijziging van de Zesde BTW-Richtlijn, een beroep
worden gedaan op een fiscaal mechanisme dat reeds bekend en derhalve gemakkelijk
toepasbaar is.
In verband hiermee dient allereerst de toepassing van de machtiging te worden beperkt
tot de diensten die door een buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichter
worden verleend, omdat alleen deze diensten momenteel aan de belastingheffing
ontsnappen en belastingontwijking veroorzaken.
Wat de definitie van de plaats van de belastingheffing betreft dient een methode te
worden gekozen die de minste specifieke fiscale verplichtingen met zich brengt voor
buiten de Gemeenschap gevestigde dienstverrichters, zodat geen afbreuk wordt gedaan
aan het belastingstelsel dat in het kader van de wijziging van de Zesde Richtlijn zijn
intrede zal doen. De doelstellingen kunnen het beste worden bereikt door gebruik te
maken van de bepalingen van artikel 9, lid 2, sub e) van de Zesde Richtlijn, op grond
waarvan de belastingplichtige ontvanger van dienst tot voldoening van de belasting
gehouden is.
Het is evenwel niet voldoende om alleen een oplossing te vinden voor diensten die ten
behoeve van belastingplichtigen worden verricht. Een dergelijke oplossing zou slechts
betrekking hebben op het eindverbruik van belastingplichtigen die geen recht op
volledige aftrek genieten en dus met name banken en verzekeringsondernemingen,
doch zou niet gelden voor door particulieren gekochte diensten. Om in deze lacune te
voorzien moet de toepassing van artikel 9, lid 3, sub b) verplicht worden gesteld ten
aanzien van telecommunicatiediensten die aan niet-belastingplichtigen worden
verleend.
                                            tea
 ---pagebreak--- Om een bijzondere regel in te voeren voor de plaatsbepaling van
telecommunicatiediensten       die door buiten de Gemeenschap                 gevestigde
dienstverrichters worden verleend, is het noodzakelijk dat de beoogde diensten worden
gedefinieerd. Hiervoor kan het best een beroep worden gedaan op een reeds op
internationaal niveau ingeburgerde definitie, die van het Verdrag van Melbourne.
Ook al wordt tegenwoordig een toenemend aantal diensten verricht door middel van
telecommunicatienetwerken, zoals diensten op het gebied van reclame, informatie,
recreatie, vrijetijdsbesteding, enz., is het toch niet wenselijk deze op te nemen in de
definitie van telecommunicatiediensten. Deze andere diensten kunnen immers ook met
andere middelen worden verleend dan via telecommunicatienetwerken; het
ontwikkelen van verschillende belastingvoorschriften naar gelang van het gebruikte
transmissiemedium zou de mededinging in gevaar kunnen brengen. Het verdient
derhalve de voorkeur onderscheid te maken tussen het middel van overbrenging van de
berichten en de inhoud ervan.
Dit voorstel voor een beschikking van de Raad is identiek aan de voorstellen die op
dezelfde datum door de Commissie bij de Raad zijn ingediend ten behoeve van de
veertien andere Lid-Staten.
                                           - V03 -
 ---pagebreak---                                      Voorstel voor een
                           BESCHIKKING VAN DE RAAD
waarbij het Verenigd Koninkrijk wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die
afwijkt van artikel 9 van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie*
van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting.
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
Gelet op de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de
harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting -
Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:uniforme
grondslag, inzonderheid op artikel 27,
Gezien het voorstel van de Commissie,
Overwegende dat de Raad, volgens artikel 27, lid 1, van Richtlijn 77/388/EEG, op
voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke Lid-Staat kan
machtigen bijzondere, van die richtlijn afwijkende maatregelen te treffen om de
belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of -
ontwijking te voorkomen;
Overwegende dat het Verenigd Koninkrijk bij brief, die op 6 december 1996 bij de
Commissie is geregistreerd, heeft verzocht om machtiging tot het invoeren van een
maatregel die afwijkt van artikel 9 van Richtlijn 77/388/EEG;
Overwegende dat de andere Lid-Staten op 20 december 1996 van het verzoek van het
Verenigd Koninkrijk in kennis zijn gesteld;
Overwegende dat de maatregel noodzakelijk is om het effect van belastingontwijking
tegen te gaan dat ertoe heeft geleid dat een toenemend aantal communautaire
belastingplichtigen en niet-belastingplichtigen zich buiten de Gemeenschap van
telecommunicatiediensten voorzien met als enig doel om de betaling van BTW te
vermijden;
Overwegende dat het wenselijk is de afwijking toe te staan tot 31 december 1998, om
de Raad in staat te stellen om, op voorstel van de Commissie, een algemene en
definitieve communautaire oplossing te vinden,
HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:
                                        Artikel 1
                                             - IO4- -
 ---pagebreak--- In afwijking van artikel 9, lid 1 van Richtlijn 77/388/EEG wordt het Verenigd
Koninkrijk gemachtigd om de telecommunicatiediensten die door niet in de
Gemeenschap gevestigde dienstverrichters worden verleend aan in de Gemeenschap
gevestigde ontvangers op te nemen in het toepassingsgebied van artikel 9, lid 2, sub e)
van deze richtlijn. Indien deze Lid-Staat gebruik maakt van deze mogelijkheid, past zij
de bepaling van artikel 9, lid 3, sub b) van Richtlijn 77/388/EEG eveneens toe op deze
diensten.
Als telecommunicatiediensten worden die diensten beschouwd die betrekking hebben op
de overdracht, uitzending en ontvangst van signalen, geschriften, beelden en geluiden of
informatie van allerlei aard, per draad, via radiofrequente straling, langs optische weg of
met behulp van andere elektromagnetische middelen, daaronder begrepen de overdracht
en het verlenen van een recht om gebruik te maken van een netwerk of infrastructuur dat
een dergelijke overdracht, uitzending en ontvangst mogelijk maakt.
                                          Artikel 2
De in deze beschikking vervatte machtiging verstrijkt op 31 december 1998.
                                          Artikel 3
Deze beschikking is gericht tot het Verenigd Koninkrijk.
Gedaan te Brussel,                                              Voor de Raad
                                                                De Voorzitter
                                              - lOS -
 ---pagebreak---                          FINANCIEEL MEMORANDUM
Dit voorstel voor een beschikking van de Raad zal, als het wordt goedgekeurd, tot
gevolg hebben dat de grondslag van de eigen middelen uit de BTW van de>
Gemeenschap wordt verhoogd, omdat de wijziging van de plaats van belastingheffing,
van telecommunicatiediensten de mogelijkheid biedt het gebruik van dit soort diensten
in de Europese Unie beter te beoordelen.
Het is echter onmogelijk om de omvang van deze toename van de eigen middelen te
berekenen.
                                         -  \Oio
 ---pagebreak---                                                                    ISSN 0254-1513
                                                             COM(97) 42 def.
                                       DOCUMENTEN
NL                                                                   09 06     10
                                   Catalogusnummer : CB-CO-97-038-NL-C
                                                              ISBN 92-78-15524-1
Bureau voor officiële publikaties der Ruropese Gemeenschappen
L-2985 Luxemburg
                                            - [oy -