title: VOORSTEL VOOR EEN VERORDENING ( EEG ) VAN DE RAAD TOT VASTSTELLING VAN DE STREEFPRIJS IN DE SECTOR GEDROOGDE VOEDERGEWASSEN VOOR HET VERKOOPSEIZOEN 1989/90

text:
Nr. C 82/36                              Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       3. 4. 89
                                                          Voorstel voor een
                                          VERORDENING (EEG) Nr. ... VAN DE RAAD
                                                                van ...
                       tot vaststelling van de streefprijs in de sector gedroogde voedergewassen voor het
                                                      verkoopseizoen 1989/90
                                                             (89/C 82/29)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,                                 krachtens artikel 70, lid 1, van de Toetredingsakte de
                                                                        Spaanse prijzen elk jaar aan het begin van het ver-
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese
                                                                        koopseizoen aan de gemeenschappelijke prijzen moeten
Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43,
                                                                        worden aangepast; dat de criteria voor deze aanpassing
Gelet op de Akte van Toetreding van Spanje en Portugal,                 leiden tot de vaststelling van de Spaanse prijzen op het
inzonderheid op artikel 89, lid 1,                                      hierna aangegeven peil;
Gelet op Verordening (EEG) nr. 1117/78 van de Raad van                  HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
22 mei 1978 houdende een gemeenschappelijke ordening
der markten in de sector gedroogde voedergewassen ( l ),
                                                                                Artikel 1
laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 3996/87 (2),
inzonderheid op artikel 4, lid 1, en artikel 5, lid 2,                  Voor het verkoopseizoen 1989/90 wordt de streefprijs voor
Gezien het voorstel van de Commissie,                                   de in artikel 1, sub b), eerste en derde streepje, van
                                                                        Verordening (EEG) nr. 1117/78 bedoelde produkten
Gezien het advies van het Europees Parlement,                           vastgesteld als volgt:
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité,                 a) voor Spanje, op 165,68 ecu per ton,
Overwegende dat krachtens artikel 4 van Verordening                     b) voor de overige Lid-Staten, op 178,92 ecu per ton.
(EEG) nr. 1117/78 een streefprijs voor bepaalde produkten
uit de sector gedroogde voedergewassen op een voor de                   Deze prijs geldt voor produkten met:
producenten redelijk peil moet worden vastgesteld; dat                  — een vochtgehalte van 11 %,
deze prijs betrekking dient te hebben op een standaardkwa-
liteit die representatief is voor de gemiddelde kwaliteit van           — een totaal gehalte aan ruw eiwit in de droge stof van
de in de Gemeenschap geproduceerde gedroogde voederge-                      18%.
wassen ;
                                                                                Artikel 2
Overwegende dat krachtens artikel 5, lid 2, van Ver-
ordening (EEG) nr. 1117/78 de in lid 1 van dat artikel                  Het percentage voor de berekening van de in artikel 5 van
bedoelde steun gelijk moet zijn aan een percentage van het              Verordening (EEG) nr. 1117/78 bedoelde steun wordt voor
verschil tussen de streefprijs en de gemiddelde wereld-                 het verkoopseizoen 1989/90 vastgesteld op 100 % voor de
marktprijs voor de betrokken produkten; dat dit percenta-               in artikel 1, sub b), eerste en derde streepje, en sub c), van
ge met inachtneming van de kenmerken van deze markt                     die verordening genoemde produkten.
moet worden vastgesteld op 100 % ;
Overwegende dat de toepassing van artikel 68 van de                                                Artikel 3
Toetredingsakte in Spanje leidt tot een prijspeil dat afwijkt
van het peil van de gemeenschappelijke prijzen; dat                     Deze verordening treedt in werking op de derde dag
                                                                        volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatie-
                                                                        blad van de Europese Gemeenschappen.
(!) PB nr. L 142 van 30. 5. 1978, blz. 1.
(2) PB nr. L 377 van 31. 12. 1987, blz. 35.                             7A\ is van toepassing met ingang van 1 mei 1989.
               Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-
               Staat.
               Gedaan te ...
                                                                                Voor de Raad


VOORSTEL VERORDENING ( EEG ) VAN DE RAAD TOT WIJZIGING VAN VERORDENING ( EEG ) NR. X/87, HOUDENDE EEN GEMEENSCHAPPELIJKE ORDENING VAN DE WIJNMARKT


               EUROPESE COMMISSIE
            Straatsburg, 14.2.2017
            COM(2017) 85 final
            2017/0035(COD)
            Voorstel voor een
            VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
            tot wijziging van Verordening (EU) nr. 182/2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               •Motivering en doel van het voorstel

               Dit initiatief is genomen naar aanleiding van een uitspraak die de voorzitter van de Commissie heeft gedaan in zijn rede over de Staat van de Unie voor het Europees Parlement in september 2016: „Het is niet juist dat als EU-landen niet onderling kunnen besluiten of zij al dan niet het gebruik van glyfosaat in herbiciden verbieden, de Commissie door het Parlement en de Raad wordt gedwongen een besluit te nemen. Dat is niet democratisch en dus zullen we de betreffende regels aanpassen.”
                  1

               Bij het vaststellen van handelingen waarvoor de comitéprocedure geldt, is het al verschillende malen gebeurd dat de Commissie juridisch verplicht was een toelatingsbesluit te nemen, terwijl er in het comité geen gekwalificeerde meerderheid van de lidstaten was voor of tegen het besluit. Een dergelijke situatie waarbij geen advies wordt uitgebracht, acht de Commissie met name problematisch als het gaat om politiek gevoelige aangelegenheden die een rechtstreekse impact hebben op burgers en bedrijven, bijvoorbeeld op het gebied van de gezondheid en veiligheid van mensen, dieren of planten.

               Ieder jaar worden de meeste rechtshandelingen van de Unie vastgesteld door de Commissie uit hoofde van de bevoegdheden die het Europees Parlement en de Raad als medewetgevers haar toekennen. Het gaat daarbij om gedelegeerde handelingen op grond van artikel 290 VWEU of uitvoeringshandelingen op grond van artikel 291 VWEU
                  2
               . Anders dan voor gedelegeerde handelingen op grond van artikel 290 VWEU worden de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren, overeenkomstig artikel 291, lid 3, VWEU vooraf vastgelegd bij volgens de gewone wetgevingsprocedure vastgestelde verordeningen. Die voorschriften en beginselen zijn vastgelegd bij Verordening (EU) nr. 182/2011 (de „comitéprocedureverordening”)
                  3
               .

               Dit voorstel bevat specifieke wijzigingen van beperkte omvang van Verordening (EU) nr. 182/2011 en heeft uitsluitend betrekking op uitvoeringshandelingen.

               De Commissie heeft in februari 2016 verslag uitgebracht aan het Europees Parlement en de Raad over de tenuitvoerlegging van Verordening (EG) nr. 182/2011
                  4
               . De conclusie van dat verslag luidde dat de verordening het mogelijk had gemaakt doeltreffend gebruik te maken van de uitvoeringsbevoegdheden van de Commissie, onder controle van de lidstaten. Dit voorstel beoogt dan ook niet de comitéprocedure als zodanig te wijzigen. In het verslag werd echter ook een aantal problematische gevallen genoemd, met name in verband met de besluitvorming over genetisch gemodificeerde organismen (ggo’s). Er is onder de lidstaten nog nooit een gekwalificeerde meerderheid geweest voor of tegen een ontwerpbesluit van de Commissie tot toelating van ggo’s en genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders. Bij alle stemmingen was het resultaat dat geen advies kon worden uitgebracht, dat wil zeggen dat het comité geen standpunt voor of tegen het ontwerpbesluit kon innemen. Ook het comité van beroep, een orgaan dat bedoeld is om de besluitvorming in gevoelige en problematische gevallen te bevorderen, liet telkens eenzelfde resultaat zien. Besluiten op dit gebied moesten daardoor stelselmatig worden genomen zonder de steun van een gekwalificeerde meerderheid van de in het comité zittende lidstaten
                  5
               .

               De Commissie heeft al stappen gezet om tot een oplossing te komen voor de specifieke situatie op het gebied van ggo’s. In aansluiting op de richtlijn betreffende toelating van de teelt
                  6
               , die in 2015 in werking is getreden, heeft de Commissie in april 2015 een voorstel ingediend om het wetgevingskader voor levensmiddelen en diervoeders in dezelfde zin te wijzigen
                  7
               . De voorgestelde oplossing houdt in dat het gecentraliseerde proces voor de verlening van vergunningen wordt gehandhaafd, terwijl de lidstaten wordt toegestaan opt-outmaatregelen te nemen. Dit voorstel is momenteel nog in behandeling.

               Het resultaat van de besprekingen die in de zomer van 2016 in het comité werden gevoerd over de verlenging van de goedkeuringsperiode voor de werkzame stof glyfosaat, toonde aan dat het probleem dat geen advies kon worden uitgebracht, niet beperkt blijft tot ggo’s. Ook in dit geval konden de lidstaten in het comité van beroep niet tot een meerderheidsstandpunt voor of tegen het goedkeuringsbesluit komen en moest de Commissie een besluit nemen zonder de steun van de lidstaten
                  8
               . Zoals reeds gezegd, is dit met name problematisch omdat deze besluiten vaak betrekking hebben op politiek gevoelige aangelegenheden die een rechtstreekse impact hebben op burgers en bedrijven, vooral op het gebied van de gezondheid en veiligheid van mensen, dieren of planten. Hoewel de Commissie de bevoegdheid heeft om in dergelijke gevallen een besluit te nemen, is zij van mening dat de lidstaten, gezien de bijzondere gevoeligheid van de kwesties die aan de orde zijn, in deze specifieke situaties ook vaker hun verantwoordelijkheden in het besluitvormingsproces zouden moeten nemen. Er zijn hiervoor echter onvoldoende garanties wanneer de lidstaten niet tot een gekwalificeerde meerderheid kunnen komen doordat sommige van hen zich van stemming onthouden of niet aanwezig zijn op de vergaderingen van de comités of het comité van beroep.

               De Commissie is daarom van mening dat deze kwestie moet worden aangepakt door middel van een zeer klein aantal specifieke wijzigingen van de voorschriften inzake de comitéprocedures. Zij heeft dan ook in haar werkprogramma voor 2017 een initiatief inzake de modernisering van de comitéprocedures aangekondigd
                  9
               .

               Dit voorstel bevat vier specifieke wijzigingen. Het blijft strikt beperkt tot deze specifieke wijzigingen en betreft geen enkel ander onderdeel van Verordening (EU) nr. 182/2011. De Commissie is namelijk van mening dat het bij Verordening (EU) nr. 182/2011 ingevoerde systeem in de praktijk over het algemeen goed blijkt te werken en een passend institutioneel evenwicht tot stand heeft gebracht wat betreft de rol van de Commissie en die van de andere betrokken partijen. De Commissie vindt het daarom essentieel dat het systeem, op de voorgestelde specifieke wijzigingen na, ongewijzigd blijft functioneren. Met deze wijzigingen wordt uitsluitend beoogd het functioneren van de comitéprocedures in het comité van beroep te verbeteren. Dit moet ervoor zorgen dat het politiek draagvlak wordt verbreed en krachtiger de verantwoordelijkheid wordt genomen voor politiek gevoelige uitvoeringshandelingen, maar zonder dat er iets wordt gewijzigd aan de juridische en institutionele verantwoordelijkheden voor die uitvoeringshandelingen als vastgesteld bij Verordening (EU) nr. 182/2011.

               •Het huidige wetgevingskader

               Bij Verordening (EU) nr. 182/2011 is het mechanisme vastgesteld voor de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren. Bij de meest gebruikte procedure, de zogenoemde „onderzoeksprocedure”
                  10
               , leggen de vertegenwoordigers van de Commissie een ontwerp-uitvoeringshandeling voor aan een comité dat bestaat uit vertegenwoordigers van de lidstaten. Dat comité brengt dan advies uit, doorgaans na stemming. Bij de stemmingen worden de regels van de Verdragen inzake gekwalificeerde meerderheid gevolgd. Bij de stemming in het comité zijn in deze fase drie scenario’s mogelijk:

               –als een gekwalificeerde meerderheid voor de ontwerphandeling van de Commissie is (positief advies), moet de Commissie de handeling vaststellen;

               –als er een gekwalificeerde meerderheid tegen de ontwerphandeling van de Commissie is (negatief advies), mag de Commissie de handeling niet vaststellen;

               –als er geen gekwalificeerde meerderheid voor of tegen de ontwerphandeling van de Commissie is (geen advies), mag de Commissie de ontwerp-uitvoeringshandeling vaststellen – en kan zij dus ook beslissen de handeling niet vast te stellen.

               De Commissie mag dus uitvoeringshandelingen vaststellen zolang er geen gekwalificeerde meerderheid tegen de maatregel is, en de reden daarvan is dat doeltreffende uitvoering van de wetgeving gewaarborgd moet zijn. Slechts een kwalificeerde meerderheid van de lidstaten kan de vaststelling van uitvoeringshandelingen door de Commissie blokkeren. Wat dit betreft is de situatie vergelijkbaar met die van gedelegeerde handelingen; daarvoor is eveneens een (gekwalificeerde) meerderheid nodig om een maatregel te blokkeren, zij het niet in een comité maar in het Europees Parlement of in de Raad.

               De comitéprocedureverordening noemt echter een aantal specifieke gevallen
                  11
                waarin de Commissie in een situatie zonder gekwalificeerde meerderheid in het onderzoekscomité wettelijk geen uitvoeringshandeling mag vaststellen. Het gaat daarbij om de volgende drie gevallen:

                  (1)als de handeling betrekking heeft op bepaalde beleidsgebieden – belastingheffing, financiële diensten, bescherming van de gezondheid of veiligheid van mensen, dieren of planten of definitieve multilaterale vrijwaringsmaatregelen;

                  (2)als de basishandeling bepaalt dat de ontwerpuitvoeringshandeling niet kan worden vastgesteld als er geen advies is uitgebracht;

                  (3)als een gewone meerderheid van de leden van het comité zich tegen de ontwerphandeling verzet.

               In dergelijke gevallen verwijst de Commissie de uitvoeringshandeling naar het comité van beroep, dat eveneens uit vertegenwoordigers van de lidstaten bestaat, maar op een hoger niveau. Als er ook in het comité van beroep geen advies wordt uitgebracht, mag de Commissie de ontwerphandeling vaststellen. In dergelijke gevallen, waarin de Commissie aan het einde van de onderzoeksprocedure met het „geen advies”-scenario wordt geconfronteerd, heeft zij dus een discretionaire bevoegdheid om al dan niet de ontwerpuitvoeringshandeling vast te stellen.

               Deze bevoegdheid is bij Verordening (EU) nr. 182/2011 ingevoerd. Vóór 2011 had de Commissie, als het comité geen advies uitbracht, dan wel de Raad niet reageerde, geen andere keuze dan de ontwerpuitvoeringshandeling vast te stellen. Dankzij de grotere flexibiliteit kan de Commissie heroverwegen of zij de ontwerpuitvoeringshandeling al dan niet vaststelt of het comité een gewijzigd ontwerp voorlegt, rekening houdend met onder meer de standpunten die de lidstaten in het comité hebben ingenomen. Dit wordt onderstreept in overweging 14 van Verordening (EU) nr. 182/2011: „[w]anneer de Commissie overweegt uitvoeringshandelingen vast te stellen op bijzonder gevoelige terreinen zoals belastingheffing, gezondheid van de consument, voedselveiligheid en milieubescherming, zal zij, omwille van een evenwichtige oplossing, zoveel mogelijk dusdanig handelen dat wordt voorkomen dat wordt ingegaan tegen een eventueel meerderheidsstandpunt binnen het comité van beroep […].”

               Deze flexibiliteitsoptie ontslaat de Commissie echter niet van haar plicht om een besluit te nemen wanneer het bijvoorbeeld gaat om het verlenen van vergunningen voor het op de markt brengen van een producten of een stof. Aangezien de producent die een vergunningaanvraag heeft ingediend, er recht op heeft dat een besluit wordt genomen over zijn aanvraag, is de Commissie verplicht om binnen een redelijke termijn een besluit vast te stellen. In het kader van de oude comitéprocedure oordeelde het Gerecht dat de Commissie niet aan haar verplichtingen had voldaan door na een stemming in het comité waarbij werd besloten geen advies uit te brengen, niet de vergunningsprocedure te volgen
                  12
               .

               Van de in totaal 1726 adviezen die in 2015 door comités zijn uitgebracht, waren er twee negatief. In 36 gevallen, circa 2% van het totaal, werd geen advies uitgebracht. Tien van deze gevallen werden naar het comité van beroep verwezen, dat eveneens geen advies uitbracht. In 36 van de 40 zaken die in de periode 2011–2015 aan het comité van beroep werden voorgelegd, bevestigde dit comité het besluit om geen advies uit te brengen. Dit betreft dus slechts een klein aantal zaken, maar wel op zeer gevoelige gebieden. Het comité van beroep heeft derhalve niet bijgedragen tot het ontstaan van een duidelijk standpunt van de lidstaten en bood tot dusver weinig toegevoegde waarde. De Commissie is daarom van mening dat de regels voor de werking van het comité van beroep moeten worden gewijzigd om dit in staat te stellen zijn taak ten volle te vervullen.

               •Samenhang met de huidige bepalingen op dit beleidsgebied

               De voorgestelde wijzigingen van Verordening (EU) nr. 182/2011 zijn specifiek en beperkt in omvang. Zij hebben betrekking op uitzonderlijke gevallen op het niveau van het comité van beroep. Aangezien het systeem dat door de verordening in het leven is geroepen, in het algemeen goed blijkt te werken, acht de Commissie het essentieel dat het systeem voor het overige niet wordt gewijzigd.

               •Samenhang met andere beleidsterreinen van de Unie

               Het voorstel is in overeenstemming met het voorstel van de Commissie over genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders
                  13
               . Ook dat voorstel is deels ingediend omdat het vaak voorkwam dat op dat gebied geen advies werd uitgebracht, maar de aanpak die erin wordt voorgesteld, bestaat erin dat de lidstaten mogen beslissen het gebruik van genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders op hun grondgebied te beperken of te verbieden. Daarmee wordt een oplossing geboden voor de specifieke situatie in die sector, zonder dat iets wordt veranderd aan het besluitvormingsproces zelf. Het onderhavige voorstel betreft de procedurele voorschriften als zodanig, ongeacht de betrokken sector. Deze twee benaderingen vullen elkaar dus aan.

               Het voorstel is tevens in overeenstemming met de twee voorgestelde verordeningen tot aanpassing van een aantal rechtshandelingen die verwijzen naar de regelgevingsprocedure met toetsing, aan de artikelen 290 en 291 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, die zijn ingediend op grond van de verbintenis in het interinstitutioneel akkoord over beter wetgeven
                  14
               . Daarbij worden geen wijzigingen voorgesteld van de besluitvormingsprocedures zelf, maar slechts aanpassingen van de bestaande bevoegdheden aan de bevoegdheden om gedelegeerde handelingen en, in bepaalde gevallen, uitvoeringshandelingen vast te stellen.

               2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

               •Rechtsgrondslag

               Dit voorstel is, net als de bij dit voorstel te wijzigen Verordening (EU) nr. 182/2011, gebaseerd op artikel 291, lid 3, VWEU.

               •Subsidiariteit

               De Unie heeft op grond van artikel 291, lid 3, VWEU exclusieve bevoegdheid om de algemene voorschriften en beginselen vast te stellen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren.

               •Evenredigheid

               De voorgestelde wijzigingen zijn beperkt tot wat strikt noodzakelijk is om het probleem aan te pakken en gaan niet verder dan wat nodig is om de doelstellingen te bereiken. De voorgestelde wijzigingen beperken zich tot wijzigingen op het niveau van het comité van beroep.

               3.RESULTATEN VAN EX-POSTEVALUATIE, RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELING

               Het voorstel voorziet in geringe wijzigingen van de procedures in het comité van beroep voor de vaststelling van uitvoeringshandelingen. Deze wijzigingen zijn slechts van institutionele en procedurele aard en veranderen niets aan de regels tot vaststelling van de factoren op basis waarvan moet worden beoordeeld of een stof kan worden toegelaten. Als zodanig hebben deze wijzigingen derhalve geen substantiële gevolgen op economisch, sociaal of milieugebied. Een effectbeoordeling is daarom niet noodzakelijk.

               4.JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTEL

               Het comité van beroep is bij Verordening (EU) nr. 182/2011 ingevoerd om het debat op een meer politiek niveau te brengen, met name voor het geval dat het onderzoekscomité geen advies heeft uitgebracht. Het heeft tot dusver echter in het algemeen niet voorkomen dat zich situaties voordoen waarin geen advies wordt uitgebracht, noch heeft het bijgedragen tot een verduidelijking van het standpunt van de lidstaten. De meerwaarde lijkt dan ook gering. De voorgestelde wijzigingen beogen het risico te reduceren dat situaties ontstaan waarin het comité van beroep geen advies uitbrengt, de besluitvorming te vergemakkelijken en het politiek draagvlak van de lidstaten voor bepaalde gevoelige beslissingen te verstevigen. De voorgestelde wijzigingen zullen, na aanneming ervan, moeten worden verwerkt in het reglement van orde van het comité van beroep, dat dus moet worden gewijzigd overeenkomstig artikel 3, lid 7, van Verordening (EU) nr. 182/2011.

               •Wijzigingen van de voorschriften voor de stemming in het comité van beroep

               De comités, met inbegrip van het comité van beroep, brengen in het kader van de onderzoeksprocedure hun advies uit overeenkomstig artikel 5, lid 1, van Verordening (EU) nr. 182/2011, met de meerderheid van stemmen die is voorgeschreven in artikel 16, leden 4 en 5, VEU en, indien van toepassing, artikel 238, lid 3, VWEU. Artikel 16, lid 4, VEU en artikel 238, lid 3, VWEU voorzien in een dubbele meerderheid. Dit houdt in dat er een gekwalificeerde meerderheid is indien de meerderheid:

               (1)ten minste 55% van de lidstaten omvat (dit betekent dat een gekwalificeerde meerderheid moet bestaan uit ten minste 16 lidstaten);

               (2)lidstaten vertegenwoordigt waarvan de bevolking ten minste 65% uitmaakt van de bevolking van de Unie
                  15
               .

                  Wanneer niet alle lidstaten aan de stemming deelnemen, wordt overeenkomstig artikel 238, lid 3, onder a), VWEU onder gekwalificeerde meerderheid verstaan: ten minste 55% van de leden van de Raad die deelnemende lidstaten vertegenwoordigen waarvan de bevolking ten minste 65% uitmaakt van alle deelnemende staten. Een blokkerende minderheid moet in zulke gevallen bestaan uit een minimumaantal lidstaten die meer dan 35% van de bevolking van de deelnemende lidstaten vertegenwoordigen, plus één lidstaat; in het andere geval wordt de gekwalificeerde meerderheid geacht te zijn verkregen.

               Volgens de huidige regels tellen lidstaten die zich van stemming onthouden of niet aanwezig of niet vertegenwoordigd zijn, niet mee voor de vaststelling of er sprake is van een gekwalificeerde meerderheid voor of tegen het voorstel, maar hun gegevens worden niet afgetrokken van de totaalcijfers op basis waarvan de percentages van 55% van de lidstaten en 65% van de bevolking worden berekend. Dat betekent in de praktijk dat onthoudingen tijdens stemmingen en lidstaten die ervoor kiezen niet te verschijnen en zich niet te laten vertegenwoordigen, het waarschijnlijker maken dat situaties ontstaan waarin geen advies wordt uitgebracht en de Commissie het besluit moet nemen. De huidige regels stimuleren de lidstaten niet een stem uit te brengen voor of tegen de ontwerpuitvoeringshandeling. Daardoor kan het comité van beroep zijn beoogde taak niet vervullen.

               Daarom wordt voorgesteld de regels voor de stemming in het comité van beroep te wijzigen. Het doel daarvan is het risico te verminderen dat geen advies wordt uitgebracht, en de standpunten van de lidstaten te verduidelijken, door lidstaten die niet aanwezig zijn of zich van stemming onthouden, met het oog op de berekening van de gekwalificeerde meerderheid te beschouwen als niet-deelnemende lidstaten. Dat betekent dat overeenkomstig artikel 238, lid 3, onder a), VWEU de dubbele meerderheid (55% van de lidstaten die 65% van de bevolking vertegenwoordigen) uitsluitend wordt berekend op basis van de lidstaten die aan de stemming deelnemen, dat wil zeggen voor of tegen het voorstel stemmen. Of er sprake is van een blokkerende minderheid wordt eveneens volgens de Verdragsbepalingen berekend.

               Om de representativiteit van de stemming te waarborgen, moet in de verordening betreffende de comitéprocedure
                  16
                in een quorum worden voorzien, door te bepalen dat een stemming slechts geldig wordt geacht als de deelnemende lidstaten bij de stemming in het comité van beroep een gewone meerderheid van de lidstaten vormen. De wijzigingen zullen worden aangebracht in artikel 6, lid 1, van Verordening (EU) nr. 182/2011. Als de termijn waarbinnen het comité van beroep advies moet uitbrengen niet wordt gehaald, wordt, zoals momenteel al het geval is, het comité van beroep geacht geen advies te hebben uitgebracht. Zo wordt voorkomen dat het besluitvormingsproces wordt geblokkeerd doordat het quorum niet wordt bereikt.

               •Nieuwe verwijzing naar het comité van beroep op ministerieel niveau

                  Het comité van beroep heeft, zoals eerder gezegd, tot dusver in het algemeen niet voorkomen dat zich situaties voordoen waarin geen advies wordt uitgebracht, noch heeft het bijgedragen tot een verduidelijking van het standpunt van de lidstaten. In Verordening (EU) nr. 182/2011 wordt verwezen naar „vertegenwoordigers van het juiste niveau”
                     17
                   en in het door de lidstaten overeengekomen reglement van orde van het comité van beroep wordt bepaald dat in de regel het niveau van vertegenwoordiging niet lager mag zijn dan het niveau van de permanente vertegenwoordigers
                     18
                  . De ervaring heeft uitgewezen dat de lidstaten in de meeste gevallen worden vertegenwoordigd door hun permanente vertegenwoordiger.

                  Om de rol van het comité van beroep in bijzonder gevoelige gevallen te versterken, wordt voorgesteld te voorzien in de mogelijkheid de zaak opnieuw naar het comité van beroep te verwijzen, indien geen advies is uitgebracht. Zo kunnen problematische vraagstukken op het geschikte politieke niveau opnieuw worden behandeld. Voorgesteld wordt te bepalen dat de voorzitter een nieuwe vergadering van het comité van beroep bijeen kan roepen en kan beslissen dat het juiste niveau van vertegenwoordiging voor die vergadering het ministerieel niveau is. Met het oog op de organisatie van een dergelijke nieuwe vergadering moet de termijn voor het uitbrengen van een advies door het comité van beroep worden verlengd met één maand en daarmee worden gebracht op drie maanden vanaf de oorspronkelijke verwijzingsdatum. De wijzigingen zullen worden aangebracht in artikel 3, lid 7, van Verordening (EU) nr. 182/2011.

               •Openbaarmaking van het stemgedrag van de afzonderlijke vertegenwoordigers van de lidstaten in het comité van beroep

                  De stemmen van de vertegenwoordigers van de lidstaten in het comité van beroep vallen momenteel onder de vertrouwelijkheidsregels in het reglement van orde van het comité van beroep
                     19
                  , zoals ook het geval is bij de onderzoekscomités en de raadgevende comités
                     20
                  . In artikel 10 van Verordening (EU) nr. 182/2011 wordt bepaald welke informatie over de werkzaamheden van de comités openbaar kan worden gemaakt. Wat de stemming betreft, wordt verwezen naar de „uitslagen van de stemmingen”, dat wil zeggen informatie over het aantal uitgebrachte stemmen voor of tegen, maar niet over de stem van elk van de lidstaten afzonderlijk. De Commissie vindt dat er meer transparantie nodig is over de standpunten die de vertegenwoordigers van de lidstaten in het comité van beroep innemen. Het voorstel om het stemgedrag van de vertegenwoordigers van de lidstaten openbaar te maken moet meer duidelijkheid brengen over de standpunten van de lidstaten. De bepaling dat het stemgedrag van de afzonderlijke vertegenwoordigers van de lidstaten in het comité van beroep openbaar wordt gemaakt, wordt opgenomen in artikel 10, lid 1, onder e), en lid 5, van Verordening (EU) nr. 182/2011.

               • Voorzien in het recht om een zaak voor advies naar de Raad te verwijzen

               Met artikel 291 VWEU heeft de wetgever de Commissie de bevoegdheid toegekend om onder controle van de lidstaten uitvoeringshandelingen vast te stellen. De Europees Parlement en de Raad spelen derhalve geen rol in de besluitvormingsprocedure zelf en hun betrokkenheid beperkt zich tot het toetsingsrecht overeenkomstig artikel 11 van Verordening (EU) nr. 182/2011.

               Overeenkomstig artikel 291, lid 1, zijn de lidstaten verantwoordelijk voor de uitvoering van de rechtshandelingen van de Unie en controleren zij de Commissie in de gevallen waarin aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden zijn toegekend. Wanneer de lidstaten in het kader van dit controleproces niet tot een duidelijk standpunt kunnen komen, moet er een mogelijkheid bestaan om de kwestie naar de Raad te verwijzen, aangezien de regeringen van de lidstaten in die instelling van de Unie op ministerieel niveau zijn vertegenwoordigd en een algemeen overzicht over alle beleidsgebieden van de Unie hebben. Daarom wordt voorgesteld dat de Commissie specifieke gevallen waarbij in het comité van beroep geen advies kon worden uitgebracht, naar de Raad kan verwijzen, zodat deze politieke richtsnoeren kan verstrekken voor onder meer de institutionele, juridische, politieke en internationale implicaties van die situatie. De Commissie dient rekening te houden met het standpunt dat de Raad binnen drie maanden na de verwijzingsdatum vaststelt. In naar behoren gemotiveerde gevallen kan de Commissie bij de verwijzing een kortere termijn vaststellen.

               2017/0035 (COD)

               Voorstel voor een

               VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

               tot wijziging van Verordening (EU) nr. 182/2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren

               HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 291, lid 3,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,

               Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Bij Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad
                  21
                zijn algemene voorschriften en beginselen vastgesteld die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren.

               (2)Het bij Verordening (EU) nr. 182/2011 ingevoerde systeem blijkt in de praktijk over het algemeen goed te werken en heeft een passend institutioneel evenwicht tot stand gebracht tussen de rol van de Commissie en die van de andere betrokken partijen. Dit systeem moet daarom ongewijzigd blijven functioneren, maar met een aantal specifieke aanpassingen van bepaalde procedurele aspecten met betrekking tot het comité van beroep. Deze aanpassingen moeten ervoor zorgen dat het politiek draagvlak wordt verbreed en krachtiger de verantwoordelijkheid wordt genomen voor politiek gevoelige uitvoeringshandelingen, maar zonder dat er iets wordt gewijzigd aan de juridische en institutionele verantwoordelijkheden voor die uitvoeringshandelingen als vastgesteld bij Verordening (EU) nr. 182/2011.

               (3)Verordening (EU) nr. 182/2011 voorziet in een aantal specifieke gevallen in verwijzing naar het comité van beroep. Gebleken is dat zaken naar het comité van beroep zijn verwezen wanneer er in het kader van een onderzoeksprocedure geen gekwalificeerde meerderheid voor of tegen een voorstel kon worden bereikt in het comité en daardoor geen advies werd uitgebracht. In de meeste gevallen gebeurde dit met betrekking tot genetisch gemodificeerde organismen en genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders en gewasbeschermingsmiddelen.

               (4)De ervaring heeft geleerd dat in verreweg de meeste gevallen de stemming in het comité van beroep dezelfde uitslag had als die in het onderzoekscomité en in het comité van beroep evenmin advies werd uitgebracht. Het comité van beroep heeft er daardoor niet toe bijgedragen dat de lidstaten een duidelijker standpunt innemen.

               (5)In Verordening (EU) nr. 182/2011 wordt bepaald dat de Commissie in dergelijke gevallen de discretionaire bevoegdheid heeft om de ontwerpuitvoeringshandeling vast te stellen.

               (6)Die discretionaire bevoegdheid is echter sterk verminderd in gevallen die betrekking hebben op de toelating van producten of stoffen, bijvoorbeeld op het gebied van genetische gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders, aangezien de Commissie in die gevallen verplicht is binnen een redelijke termijn een besluit te nemen en zich daarvan niet kan onthouden.

               (7)Hoewel de Commissie de bevoegdheid heeft om in dergelijke gevallen een besluit te nemen, zouden de lidstaten, gezien de bijzondere gevoeligheid van de kwesties die aan de orde zijn, ook ten volle hun verantwoordelijkheid in het besluitvormingsproces moeten nemen. De situatie is echter anders wanneer de lidstaten geen gekwalificeerde meerderheid kunnen bereiken doordat bijvoorbeeld een aanzienlijk aantal lidstaten zich van stemming onthoudt of bij de stemming afwezig is.

               (8)Om de toegevoegde waarde van het comité van beroep te vergroten, moet in bijzonder gevoelige gevallen de rol ervan worden versterkt door te voorzien in de mogelijkheid de zaak opnieuw naar het comité van beroep te verwijzen, indien geen advies is uitgebracht. Het juiste niveau van vertegenwoordiging op de nieuwe vergadering van het comité van beroep is het ministerieel niveau, om ervoor te zorgen dat er een politieke discussie plaatsvindt. Met het oog op de organisatie van een dergelijke tweede vergadering moet de termijn voor het uitbrengen van een advies door het comité van beroep worden verlengd.

               (9)De regels voor de stemming in het comité van beroep moeten derhalve worden gewijzigd om het risico te verminderen dat geen advies wordt uitgebracht en te bevorderen dat de vertegenwoordigers van de lidstaten een duidelijk standpunt innemen. Daartoe moeten uitsluitend de lidstaten die bij de stemming aanwezig zijn of zich laten vertegenwoordigen, en die zich niet van stemming onthouden, worden beschouwd als deelnemende lidstaten met het oog op de berekening van de gekwalificeerde meerderheid. Om de representativiteit van de uitslag van de stemming te waarborgen, mag een stemming slechts geldig worden geacht indien de deelnemende leden van het comité van beroep een gewone meerderheid van de lidstaten vormen. Indien het quorum niet wordt gehaald vóór het verstrijken van de termijn waarbinnen het comité een besluit moet nemen, wordt het comité geacht geen advies te hebben uitgebracht, zoals volgens de huidige regeling reeds het geval is.

               (10)De Commissie zou in specifieke gevallen de Raad moeten kunnen verzoeken zijn standpunten en richtsnoeren inzake de ruimere implicaties van de afwezigheid van een advies kenbaar te maken, met inbegrip van de institutionele, juridische, politieke en internationale implicaties. De Commissie dient rekening te houden met het standpunt dat de Raad binnen drie maanden na de verwijzingsdatum vaststelt. In naar behoren gemotiveerde gevallen kan de Commissie bij de verwijzing een kortere termijn vaststellen.

               (11)De transparantie inzake de door de vertegenwoordigers van de lidstaten in het comité van beroep uitgebrachte stemmen dient te worden versterkt en de door elke afzonderlijke vertegenwoordiger uitgebrachte stem moet openbaar worden gemaakt.

               (12)Verordening (EU) nr. 182/2011 moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd,

               HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Verordening (EU) nr. 182/2011 wordt als volgt gewijzigd:

               (1)In artikel 3, lid 7, wordt de volgende zesde alinea toegevoegd:

               „Indien in het comité van beroep geen advies is uitgebracht overeenkomstig artikel 6, lid 3, tweede alinea, kan de voorzitter besluiten een nieuwe vergadering van het comité van beroep op ministerieel niveau bijeen te roepen. In dergelijke gevallen brengt het comité van beroep uiterlijk drie maanden na de oorspronkelijke verwijzingsdatum zijn advies uit.”

               (2)Artikel 6 wordt als volgt gewijzigd:

               a)aan lid 1 wordt de volgende tweede alinea toegevoegd:

               „Alleen de leden van het comité van beroep die bij de stemming aanwezig of vertegenwoordigd zijn en zich niet van stemming onthouden, worden echter als deelnemende leden van het comité van beroep beschouwd. De in artikel 5, lid 1, bedoelde meerderheid van stemmen is de gekwalificeerde meerderheid van stemmen bedoeld in artikel 238, lid 3, onder a), VWEU. De stemming wordt slechts geldig geacht indien de deelnemende leden een gewone meerderheid van de lidstaten vormen.”;

               b)het volgende lid 3 bis wordt ingevoegd:

               „3 bis. Indien het comité van beroep geen advies uitbrengt, kan de Commissie de zaak naar de Raad verwijzen voor advies, waarbij deze zijn standpunten en richtsnoeren inzake de ruimere implicaties van de afwezigheid van een advies kenbaar maakt, met inbegrip van de institutionele, juridische, politieke en internationale implicaties. De Commissie houdt rekening met het standpunt dat de Raad binnen drie maanden na de verwijzingsdatum vaststelt. In naar behoren gemotiveerde gevallen kan de Commissie bij de verwijzing een kortere termijn vaststellen.”

               (3)Artikel 10 wordt als volgt gewijzigd:

               a)lid 1, onder e), wordt vervangen door:

               „e) de uitslagen van de stemmingen alsmede, bij stemmingen in het comité van beroep, de door de vertegenwoordiger van elk van de lidstaten uitgebrachte stem;”;

               b)lid 5 wordt vervangen door:

               „5. De referenties van alle in lid 1, onder a) tot en met d), en f) en g), bedoelde documenten alsook de in lid 1, onder e) en h), bedoelde informatie, worden in het register openbaar gemaakt.”

               Artikel 2

               Deze verordening is niet van toepassing op lopende procedures waarin het comité van beroep op de datum van inwerkintreding van deze verordening reeds een advies heeft uitgebracht.

               Artikel 3

               Deze verordening treedt in werking op de […] dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

               Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

               Gedaan te Straatsburg,

                  Voor het Europees Parlement
                        Voor de Raad

                  De voorzitter
                        De voorzitter

                     (1)
                  Staat van de Unie 2016:

                     https://ec.europa.eu/priorities/state-union-2016_nl

                     (2)
                  De Commissie heeft in 2016 137 gedelegeerde handelingen en 1 494 uitvoeringshandelingen vastgesteld.

                     (3)
                  Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de voorschriften en algemene beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (PB L 55 van 28.2.2011, blz. 13).

                     (4)
                  Verslag van de Commissie aan het Europees Parlement en aan de Raad over de tenuitvoerlegging van Verordening (EG) nr. 182/2011 (COM(2016) 92 final).

                     (5)
                  Zie de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio’s – Herziening van het besluitvormingsproces inzake genetisch gemodificeerde organismen (ggo’s) (COM(2015) 176 final).

                     (6)
                  Richtlijn (EU) 2015/412 van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2015 tot wijziging van Richtlijn 2001/18/EG wat betreft de mogelijkheid voor de lidstaten om de teelt van genetisch gemodificeerde organismen (ggo’s) op hun grondgebied te beperken of te verbieden (PB L 68 van 13.3.2015, blz. 1).

                     (7)
                  Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1829/2003 wat betreft de mogelijkheid voor de lidstaten het gebruik van genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders op hun grondgebied te beperken of te verbieden (COM(2015) 177 final).

                     (8)
                  Uitvoeringsverordening (EU) 2016/1056 van de Commissie van 29 juni 2016 tot wijziging van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 540/2011 wat betreft de verlenging van de goedkeuringsperiode van de werkzame stof glyfosaat (C(2016) 4152/1).

                     (9)
                  Werkprogramma van de Europese Commissie voor 2017: Naar een Europa dat ons beschermt, sterker maakt en verdedigt, 25 oktober 2016 (COM(2016) 710).

                     (10)
                  De raadplegingsprocedure is hier niet relevant.

                     (11)
                  Opgesomd in artikel 5, lid 4, van Verordening (EU) nr. 182/2011.

                     (12)
                  Arrest van het Gerecht van 26 september 2013 in zaak T-164/10, Pioneer Hi-Bred International, Inc. tegen Commissie.

                     (13)
                  Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1829/2003 wat betreft de mogelijkheid voor de lidstaten het gebruik van genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders op hun grondgebied te beperken of te verbieden (COM(2015) 177 final).

                     (14)
                  Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot aanpassing van een aantal rechtshandelingen die verwijzen naar de regelgevingsprocedure met toetsing, aan de artikelen 290 en 291 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (COM(2016) 799); Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot aanpassing van een aantal rechtshandelingen op het gebied van justitie die verwijzen naar de regelgevingsprocedure met toetsing, aan artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (COM(2016) 798). Zie punt 27 van het Interinstitutioneel Akkoord tussen het Europees Parlement, de Raad van de Europese Unie en de Europese Commissie van 13 april 2016 over beter wetgeven (PB L 123 van 12.5.2016, blz. 1). Voor een aantal handelingen op het gebied van gezondheid en veiligheid die in de genoemde voorstellen niet aan bod zijn gekomen, zal de Commissie te zijner tijd een aanpassingsvoorstel opstellen.

                     (15)
                  De bevolkingscijfers en de percentages die zij vertegenwoordigen, zijn vastgesteld in bijlage III bij het reglement van orde van de Raad, vervat in Besluit 2009/937/EU van de Raad van 1 december 2009 houdende vaststelling van zijn reglement van orde (PB L 325 van 11.12.2009, blz. 35), gewijzigd bij Besluit (EU, Euratom) 2016/2353 van de Raad van 8 december 2016 (PB L 348 van 21.12.2016, blz. 27).

                     (16)
                  Het reglement van orde van het comité van beroep voorziet momenteel in een quorum: het kan slechts stemmen wanneer een meerderheid van de lidstaten aanwezig is (PB C 183 van 24.6.2011, blz. 13).

                     (17)
                  Artikel 3, lid 7, van Verordening (EU) nr. 182/2011.

                     (18)
                  Artikel 1, lid 5, van het reglement van orde van het comité van beroep (PB C 183 van 24.6.2011, blz. 13).

                     (19)
                  Overeenkomstig artikel 9, lid 2, en artikel 12, lid 2, van het reglement van orde van het comité van beroep wordt in het beknopt verslag geen melding gemaakt van de individuele standpunten van de leden tijdens de besprekingen van het comité van beroep en zijn de beraadslagingen van het comité van beroep vertrouwelijk.

                     (20)
                  Zie artikel 10, lid 2, en artikel 13, lid 2, van het standaardreglement van orde voor comités (PB C 206 van 12.7.2011, blz. 11).

                     (21)
                  Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (PB L 55 van 28.2.2011, blz. 13).


title: Voorstel voor een VERORDENING (EEG) VAN DE RAAD tot wijziging van Verordening No. 121/67/EEG met betrekking tot de waarneming van de prijs voor geslachte varkens in de Gemeenschap (door de Commissie bij de Raad ingediend)

text:
ARCHIVES HISTORIQUES
DE LA COMMISSION
COLLECTION RELIEE DES
DOCUMENTS "COM"
COM (73) 474
Vol. 1973/0082
 ---pagebreak--- Disclaimer
Conformément au règlement (CEE, Euratom) n° 354/83 du Conseil du 1er février 1983
concernant l'ouverture au public des archives historiques de la Communauté économique
européenne et de la Communauté européenne de l'énergie atomique (JO L 43 du 15.2.1983,
p. 1), tel que modifié par le règlement (CE, Euratom) n° 1700/2003 du 22 septembre 2003
(JO L 243 du 27.9.2003, p. 1), ce dossier est ouvert au public. Le cas échéant, les documents
classifiés présents dans ce dossier ont été déclassifiés conformément à l'article 5 dudit
règlement.
In accordance with Council Regulation (EEC, Euratom) No 354/83 of 1 February 1983
concerning the opening to the public of the historical archives of the European Economic
Community and the European Atomic Energy Community (OJ L 43, 15.2.1983, p. 1), as
amended by Regulation (EC, Euratom) No 1700/2003 of 22 September 2003 (OJ L 243,
27.9.2003, p. 1), this file is open to the public. Where necessary, classified documents in this
file have been declassified in conformity with Article 5 of the aforementioned regulation.
In Übereinstimmung mit der Verordnung (EWG, Euratom) Nr. 354/83 des Rates vom 1.
Februar 1983 über die Freigabe der historischen Archive der Europäischen
Wirtschaftsgemeinschaft und der Europäischen Atomgemeinschaft (ABI. L 43 vom 15.2.1983,
S. 1), geändert durch die Verordnung (EG, Euratom) Nr. 1700/2003 vom 22. September 2003
(ABI. L 243 vom 27.9.2003, S. 1), ist diese Datei der Öffentlichkeit zugänglich. Soweit
erforderlich, wurden die Verschlusssachen in dieser Datei in Übereinstimmung mit Artikel 5
der genannten Verordnung freigegeben.
 ---pagebreak--- COMMISSIE       VAN       DE     EUROPESE              GEMEENSCHAPPEN
                                                  COM(73)474 def.
                                                  Brussel , 29 maart 1973
                               Voorstel voor een
                          VERORDENING ( EEG ) VAN DE RAAD
   tot wijziging van Verordening No . 121/67/EEG met betrekking tot de
    waarneming van de prijs voor geslachte varkens in de Gemeenschap
                  ( door de Commissie tij de Raad ingediend)
   COM(73 ) 474 def .
 ---pagebreak---                                  TOELICHTING
Overeenkomstig artikel 4 van Verordening nr. 121/67/EEG van de Raad geldt
als gemiddelde marktprijs voor geslachte varkens , die met de basisprijs
wordt vergeleken , het rekenkundig gemiddelde van de prijsnoteringen voor
geslachte varkens op de representatieve markten van de Gemeenschap »
Nu het door de overeenkomstig de richtlijn van de Raad van 27 maart 1968
verrichte enquêtes inzake de varkensstapel in elke Lid-Staat mogelijk is
geworden het aantal varkens in elke Lid-Staat nauwkeurig te kennen , wordt
voorgesteld de gemiddelde marktprijs voor geslachte varkens 20 nauwkeurig
mogelijk vast te stellen , namelijk door hij de berekening van het gewogen
gemiddelde der prijzen voor geslachte varkens uit te gaan van het relatieve
belang van de varkensstapel van elke Lid-Staat en artikel 4 van Verordening
nr» 121/67/EEG dienovereenkomstig te wijzigen.
 ---pagebreak--- VI-C-1
                               Voorstel voor een
tot wijziging van Verordening No . 121/ 67/ EEG met betrekking tot de waarneming
van de prijs voor geslachte varkens in de Gemeenschap ,
                                                f
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap ,
inzonderheid - op artikel 43 ,
Gezien het voorstel van de Commissie ,
Gezien het advies van het Europese Parlement ,
Overwegende dat "bij Verordening No . 121/67/EEG van de Raad van 13 juni 1967
houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector varkens
vlees ( l ), laatstelijk gewijzigd bij de akte ( 2) gehecht aan het op 22 januari
1972 te Brussel ondertekende Verdrag betreffende de toetreding van nieuwe
lid-staten tot de Europese Economische Gemeenschap en de Europese Gemeenschap
voor Atoomenergie ( 3), een communautaire interventieregeling is ingevoerd, die
is gebonden aan de ontwikkeling van het rekenkundig gemiddelde van de op de re
presentatieve markten van de Gemeenschap waargenomen prijzen voor geslachte
varkens ;
Overwegende dat het , ten gevolge van de verbetering van het overzicht van de
prijsnoteringen alsmede van de telling van de varkensstapel , thans mogelijk is
een meer evenwichtige gemiddelde prijs tussen vraag en aanbod in de Gemeenschap
te bepalen door deze prijzen te wegen aan de hand van coëfficiënten die de re
latieve betekenis van de varkensstapel van elke lid-staat weergeven ,
                                                             • •/ • • •
 ( 1 ) PB No . 117 van 19.6.1967 , ^lz .. 2283/67
 ( 2) PB No . L 73 van 27.3.1972 , blz . 14
 ( 3 ) PB No . L 73 van 27.3.1972 , blz » 5
 ---pagebreak---                                        - 2 -                   VI/1109/73-N
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD :
                                     Artikel 1
Artikel 4 » lid. 2 , van Verordening No . 121/ 67/EEG komt als volgt te luiden :
"2 . Wanneer het gemiddelde van de representatieve markten van de Gemeenschap
      waargenomen prijzen voor geslachte varkens , gewogen aan de hand van
      coëfficiënten die de relatieve betekenis van de varkensstapel van elke
    , lid-staat uit druïdeen, lager is dan 103 % van de basisprijs en verwacht
      mag worden dat het op dat niveau zal blijven , kan tot interventiemaat-
      regelen worden besloten ."
                                     Artikel 2
Deze verordening treedt in werking op de derde dag volgende op die van haar
bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen .
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toe
passelijk in elke lid-staat .
Brussel ,                       .                     Voor de Raad
                                                     De voorzitter


Avis juridique important

|

52000PC0534

Voorstel voor een verordening van de Raad tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve invordering van de voorlopige rechten op de invoer van oplossingen van ureum en ammoniumnitraat uit Algerije, Wit-Rusland, Litouwen, Rusland en Oekraïne, en tot beëindiging van de antidumpingprocedure betreffende de invoer uit Slowakije  /* COM/2000/0534 def. */

Voorstel voor een VERORDENING VAN DE RAAD tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve invordering van de voorlopige rechten op de invoer van oplossingen van ureum en ammoniumnitraat uit Algerije, Wit-Rusland, Litouwen, Rusland en Oekraïne, en tot beëindiging van de antidumpingprocedure betreffende de invoer uit Slowakije(door de Commissie ingediend)TOELICHTINGOp 26 juni 1999 heeft de Commissie een antidumpingonderzoek geopend betreffende de invoer in de Gemeenschap van oplossingen van ureum en ammoniumnitraat (UAN) uit Algerije, Wit-Rusland, Litouwen, Rusland, Slowakije en Oekraïne.De Commissie heeft bij Verordening (EG) nr. 617/2000 [1] een voorlopig antidumpingrecht ingesteld op de invoer van oplossingen van ureum en ammoniumnitraat uit Algerije, Wit-Rusland, Litouwen, Rusland en Oekraïne.[1]  PB L 75 van 24.3.2000, blz. 3.In de genoemde verordening werd voorlopig bepaald dat geen antidumpingrecht diende te worden ingesteld op de invoer van het betrokken product uit Slowakije, waarop dit onderzoek eveneens betrekking had, aangezien deze invoer geen aanmerkelijke schade bleek te hebben toegebracht aan de bedrijfstak van de Gemeenschap.Het bijgaande voorstel voor een verordening van de Raad is gebaseerd op de definitieve bevindingen inzake dumping, schade, oorzakelijk verband en belang van de Gemeenschap, die de voorlopige bevindingen grotendeels bevestigen.De Raad wordt derhalve voorgesteld zijn goedkeuring te hechten aan het bijgaande voorstel voor een verordening dat uiterlijk 23 september 2000 in het Publicatieblad moet worden bekendgemaakt.Voorstel voor een VERORDENING VAN DE RAAD tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve invordering van de voorlopige rechten op de invoer van oplossingen van ureum en ammoniumnitraat uit Algerije, Wit-Rusland, Litouwen, Rusland en Oekraïne, en tot beëindiging van de antidumpingprocedure betreffende de invoer uit SlowakijeDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap [2], inzonderheid op artikel 9,[2]  PB L 56 van 6.3.1996, blz.1., laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 905/98 van 27 april 1998, PB L 128 van 30. 4. 1998, blz.18.Gezien het voorstel dat de Commissie heeft ingediend na overleg met het Raadgevend Comité,Overwegende hetgeen volgt:A. VOORLOPIGE MAATREGELEN(1) De Commissie heeft bij Verordening (EG) nr. 617/2000 [3] (hierna de "voorlopige verordening" genoemd") voorlopige antidumpingrechten ingesteld op de invoer van oplossingen van ureum en ammoniumnitraat, vallende onder GN-code 3102 80 00, van oorsprong uit Algerije, Wit-Rusland, Litouwen, Rusland en Oekraïne, en heeft op voorlopige grondslag een door een producent/exporteur in Algerije aangeboden verbintenis aanvaard.[3]  PB L 75 van 24.3.2000, blz.3.(2) In de genoemde verordening werd voorlopig geconcludeerd dat geen antidumpingrecht diende te worden ingesteld op de invoer van het betrokken product uit Slowakije, waarop het onderzoek eveneens betrekking had, aangezien deze invoer geen aanmerkelijke schade bleek te hebben toegebracht aan de bedrijfstak van de Gemeenschap.B. VERVOLGPROCEDURE(3) Na de bekendmaking van de belangrijkste feiten en overwegingen op grond waarvan werd besloten voorlopige maatregelen te nemen ten aanzien van de invoer van oplossingen van ureum en ammoniumnitraat uit Algerije, Wit-Rusland, Litouwen, Rusland en Oekraïne ("bekendmaking") werden door diverse belanghebbenden schriftelijke opmerkingen gemaakt. Belanghebbenden die daarom verzochten, werden bovendien gehoord.(4) De Commissie heeft verder alle informatie verzameld en geverifieerd die zij voor haar definitieve bevindingen noodzakelijk achtte.(5) Alle belanghebbenden werden in kennis gesteld van de belangrijkste feiten en overwegingen op grond waarvan de Commissie voornemens was de instelling van definitieve antidumpingrechten en de definitieve invordering van de voorlopige rechten aan te bevelen. Voorts werd een termijn vastgesteld waarbinnen belanghebbenden na deze bekendmaking opmerkingen konden maken.(6) De mondelinge en schriftelijke commentaar van de belanghebbenden werd in overweging genomen en voorzover dienstig werden de voorlopige bevindingen dienovereenkomstig gewijzigd.C. BETROKKEN PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT(7) Zoals uiteengezet in overweging 8 van de voorlopige verordening zijn de betrokken producten oplossingen van ureum en ammoniumnitraat, een vloeibare meststof die in de landbouw wordt gebruikt. Alle oplossingen van ureum en ammoniumnitraat worden, ongeacht hun stikstofgehalte, geacht dezelfde fundamentele fysieke en chemische kenmerken te hebben en worden dientengevolge in het kader van dit onderzoek als een enkel product beschouwd.(8) Gezien het bovenstaande en omdat geen van de belanghebbenden nieuwe argumenten naar voren heeft gebracht ten aanzien van de voorlopige bevindingen van de Commissie betreffende het betrokken product en rekening houdend met de bevindingen betreffende het soortgelijke product, worden de in de overwegingen 8 en 9 van de voorlopige verordening vermelde feiten en bevindingen bevestigd.D. DUMPING1. Algerijea) Normale waarde(9) De medewerkende producent/exporteur beweerde dat zijn productiekosten niet juist berekend waren omdat de Commissie geen rekening had gehouden met het feit dat geen invoerrechten waren betaald op de ingevoerde grondstoffen die bij de vervaardiging van het voor uitvoer bestemde betrokken product werden gebruikt. Voorts was hij van mening dat de Commissie de kosten van het vervoer van de fabriek naar de haven niet juist had bepaald.(10) Beide beweringen werden onderzocht. Het argument met betrekking tot de invoerrechten werd juist bevonden. De samengestelde normale waarde werd derhalve herberekend teneinde rekening te houden met dit element. Het argument met betrekking tot de kosten van vervoer werd afgewezen omdat het niet met voldoende bewijsmateriaal was gestaafd. De resterende bevindingen ten aanzien van de normale waarde als vermeld in de overwegingen 11 en 12 van de voorlopige verordening worden bevestigd.b) Uitvoerprijs, vergelijking(11) Omdat hierop geen commentaar werd gegeven, worden de voorlopige bevindingen in de overwegingen 13 en 14 van de voorlopige verordening bevestigd.c) Dumpingmarge(12) Omdat geen commentaar werd ontvangen betreffende de methode voor de berekening van de dumpingmarge wordt de in overweging 15 van de voorlopige verordening omschreven methode bevestigd. De aldus berekende definitieve antidumpingmarge voor de medewerkende producent/exporteur, uitgedrukt als een percentage van de CIF-prijs franco-grens-Gemeenschap bedraagt thans 9,7%.    Aangezien de enige bekende producent/exporteur de volledige uitvoer van het betrokken product uit Algerije naar de Gemeenschap voor zijn rekening nam, wordt de residuele dumpingmarge op hetzelfde niveau vastgesteld.2. Litouwena) Normale waarde(13) De Litouwse producent tekende bezwaar aan tegen de voorlopige bevindingen van de Commissie met het argument dat zijn normale waarde, die was samengesteld omdat het betrokken product niet op de binnenlandse markt was verkocht, te hoog was en een veel te hoge dumpingmarge opleverde (7,6%). In het bijzonder merkte hij op dat zijn verkoopkosten, algemene kosten en administratiekosten (VA&A) te hoog waren geraamd en dat de desbetreffende gegevens afkomstig waren uit andere rekeningen (gecontroleerde jaarrekeningen voor 1998) dan die welke voor de berekening van de fabricagekosten waren gebruikt (interne bedrijfsboekhouding van de onderneming voor het onderzoektijdvak, juni 1998-mei 1999), waardoor een onjuist resultaat werd bereikt.(14) Omdat het betrokken product niet op de binnenlandse markt was verkocht, dienden de bedragen voor de uitgaven van VA&A overeenkomstig artikel 2, lid 6, van de basisverordening te worden bepaald. Omdat geen gebruik kon worden gemaakt van de VA&A van andere producenten in Litouwen werden de VA&A van de enige Litouwse producent vastgesteld op basis van de werkelijke bedragen die in het kader van normale handelstransacties voor de betrokken exporteur of producent op de binnenlandse markt van het land van oorsprong van toepassing waren bij de productie en de verkoop van dezelfde algemene categorie van producten. Wat dit betreft wordt opgemerkt dat de onderneming in haar antwoord op de vragenlijst aanvankelijk geen enkele informatie had verstrekt over haar globale uitgaven voor VA&A. Deze informatie werd enkel verstrekt nadat de Commissie een ingebrekestellingsschrijven had gezonden. Zij was echter niet enkel onjuist maar ook onvolledig in die zin dat bepaalde financiële uitgaven niet waren vermeld. De diensten van de Commissie hebben voor hun voorlopige vaststellingen derhalve gebruik gemaakt van een betrouwbare informatiebron (de gecontroleerde rekeningen voor 1998).(15) Na de bekendmaking van de voorlopige verordening werden de uitgaven voor VA&A herberekend op basis van de gegevens uit de interne bedrijfsboekhouding die bij de voorlopige vaststellingen voor de berekening van de fabricagekosten van het betrokken product werden gebruikt. De Commissie heeft om nadere informatie verzocht over de cijfers van deze onderneming en heeft alle informatie die zij sedert de opening van het onderzoek had ontvangen opnieuw onderzocht. Zij kwam daarbij tot de conclusie dat deze cijfers een voldoende betrouwbare grondslag vormden. De herberekening van de uitgaven voor VA&A leidde tot een lagere normale waarde.(16) Na de bekendmaking van de definitieve bevindingen bracht de Litouwse producent nog andere bezwaren naar voren.  Deze onderneming was in het algemeen van oordeel dat de herziene methode een aantal onjuistheden had opgeleverd omdat de voor de vaststelling van de uitgaven voor VA&A gebruikte rekeningen onvolledig en onjuist waren. Opgemerkt wordt wat dit betreft dat deze rekeningen ook voor de vaststelling van de fabricagekosten werden gebruikt en dat de betrokken onderneming hiertegen bij het voorlopige onderzoek geen bezwaar had gemaakt. Zij had er integendeel sterk op aangedrongen dat deze rekeningen ook voor de vaststelling van de uitgaven voor VA&A gebruikt zouden worden.  De onderneming maakte vervolgens een aantal specifieke opmerkingen. Ten eerste beweerde zij dat zowel haar totale als haar binnenlandse omzet op basis van de interne bedrijfsboekhouding betreffende het onderzoektijdvak te laag werden vastgesteld. Deze opmerking werd niet aanvaard omdat de betrokken onderneming sedert het begin van het onderzoek voldoende gelegenheid heeft gehad een volledig en juist beeld te geven van haar situatie. Zij heeft van deze mogelijke onjuistheid van de door haar verstrekte gegevens geen melding gemaakt tot het tijdstip waarop zij besloot de definitieve bevindingen te betwisten en heeft zelfs dan geen verklaring gegeven voor de onjuiste omzetgegevens.  Ten tweede merkte de onderneming op dat haar uitgaven voor VA&A in de interne bedrijfsboekhouding te laag waren omdat hierin geen rekening was gehouden met de VA&A bij uitvoer naar andere markten dan de Gemeenschap. Zij was derhalve van mening dat de Commissie op haar totale VA&A een groter bedrag in mindering had moeten brengen om het juiste bedrag van de binnenlandse VA&A vast te stellen. Deze opmerking werd evenmin aanvaard omdat de kosten in kwestie bij de uitvoer naar deze andere markten extreem hoog waren in vergelijking met de uitvoer naar de Gemeenschap en omdat in een eerder stadium van de procedure geen melding was gemaakt van deze discrepantie en geen verklaring was gegeven voor het feit dat deze uitgaven niet in de bedrijfsboekhouding waren vermeld.  Ten derde beweerde deze onderneming dat een gedeelte van haar financiële uitgaven niet aan de productie van UAN mocht worden toegerekend omdat haar zakelijke activiteiten grotendeels uit participaties bestonden. De Commissie merkt wat dit betreft op dat de activiteiten van deze onderneming overwegend in de productie van meststoffen bestaan en dat zij bovendien in de vragenlijst geen gegevens had verstrekt over haar financiële uitgaven, met het argument dat geen enkele van deze uitgaven aan de productie van UAN kon worden toegerekend. Er wordt van uitgegaan dat alle uitgaven die niet rechtstreeks aan een bepaald product kunnen worden toegerekend, bij gebrek aan een betere oplossing aan de omzet moeten worden toegerekend. Deze opmerking werd derhalve niet aanvaard, behalve wat de financiële courtage betreft. Deze laatste diende evenwel niet in aanmerking te worden genomen omdat zij geen gevolgen zou hebben gehad voor de definitieve bevindingen.  Ten vierde voerde deze onderneming aan dat met de algemene en administratieve uitgaven enkel rekening had moeten worden gehouden voor zover deze verband hielden met productieactiviteiten. De onderneming legde een tabel met gegevens voor die op deze grondslag door haar externe controleurs was opgesteld. Dit argument werd niet aanvaard omdat de controleurs in de brief waaraan de tabel als bijlage was gehecht uitdrukkelijk hadden geweigerd commentaar te geven bij de cijfers. Voorts is het in de voorgaande alinea aangehaalde argument betreffende de toerekening van de kosten aan de totale omzet ook in dit geval relevant. Een soortgelijk argument waarin de toerekening van de algemene en administratieve uitgaven in verband met handelsactiviteiten werd betwist en waarvoor geen bewijsmateriaal werd voorgelegd, werd eveneens afgewezen.(17) De indiener van de klacht, de European Fertilisers Manufacturers' Association (EFMA) heeft eveneens commentaar gegeven op de methode voor de berekening van de normale waarde voor de Litouwse producent en gaf daarin de mening te kennen dat de Commissie correcties had moeten aanbrengen voor:-afschrijvingspercentages, met het argument dat de door de producent toegepaste percentages te laag waren en niet in overeenstemming met die welke West-Europa en, in het bijzonder, door de bedrijfstak van de Gemeenschap werden toegepast;-de raming van de vaste activa, met het argument dat de activa van deze producent niet overeenkomstig de internationale boekhoudnormen werden geraamd;-de door de Russische gasleverancier aangerekende gasprijs, die te laag werd geacht en die tot abnormaal lage productiekosten had geleid. De indiener van de klacht stelde voor dat de Commissie de gaskosten van de producent zou herberekenen op basis van een gasprijs die volgens een gasleverancier in de Gemeenschap redelijkerwijze de laagste prijs is die de Litouwse producent in het OT voor het gas kan hebben betaald.De drie argumenten werden onderzocht. Wat de depreciatie betreft zij opgemerkt dat hoewel de meeste, doch lang niet alle, door de Litouwse producent toegepaste afschrijvingstermijnen langer waren dan die van de producenten in de Gemeenschap, deze termijnen toch grotendeels binnen de in de Gemeenschap toepasselijke minima en maxima vielen. De afgeschreven bedragen, uitgedrukt als een percentage van de productiekosten, weken evenwel niet sterk af van die welke in de bedrijfstak van de Gemeenschap worden geconstateerd. Voorts waren deze termijnen in overeenstemming met de Litouwse boekhoudpraktijken. De vaste activa bleken eveneens overeenkomstig de nationale boekhoudnormen te zijn vastgesteld. Deze argumenten werden derhalve van de hand gewezen.  De kwestie van de gasprijzen werd reeds grondig onderzocht in het stadium van de voorlopige procedure, waarbij werd geconcludeerd dat er geen aanwijzingen waren dat de toegepaste prijzen niet betrouwbaar waren of niet aan de werkelijke leveringskosten beantwoordden. Voorts werd vastgesteld dat de door Litouwse producent betaalde gasprijs niet lager was dan de door de indiener van de klacht opgegeven prijs. Dit argument werd derhalve eveneens afgewezen.b) Uitvoerprijs, vergelijking(18) Aangezien wat dit betreft geen commentaar werd ontvangen, werden de voorlopige bevindingen in de overwegingen 17 en 18 van de voorlopige verordening bevestigd.c) Dumpingmarge(19) Aangezien geen commentaar werd ontvangen betreffende de berekeningswijze van de dumpingmarge, werd de in overweging 19 van de voorlopige verordening omschreven methode bevestigd. Volgens deze berekeningsmethode bedraagt de definitieve dumpingmarge voor de medewerkende producent/exporteur, de bovengenoemde wijzigingen in acht genomen en uitgedrukt als een percentage van de cif-prijs franco grens Gemeenschap, 5,8%.    Omdat de enige bekende producent/exporteur de volledige uitvoer uit Litouwen van het betrokken product naar de Gemeenschap voor zijn rekening nam, wordt de residuele dumpingmarge op hetzelfde niveau vastgesteld.3. Wit-Rusland, Rusland, Oekraïnea) Referentieland(20) Aangezien geen commentaar werd ontvangen betreffende de keuze van Litouwen als derde land met een markteconomie, worden de voorlopige conclusies in overweging 22 van de voorlopige verordening bevestigd.b) Ruslandi) Individuele behandeling(21) Een medewerkende producent/exporteur verzocht de Commissie zijn verzoek om een individuele behandeling opnieuw in overweging te nemen en daarbij rekening te houden met het argument dat zijn uitvoertransacties op geen enkele wijze door de staat waren beïnvloed. Tot staving van zijn verzoek voerde hij de volgende argumenten aan:-de voorwaarden van de uitvoertransacties waren in volledige vrijheid vastgesteld;-de raad van toezicht werd jaarlijks verkozen door de aandeelhouders waarvan de meeste particuliere ondernemingen of individuele personen waren. Slechts een lid van de raad was niet onafhankelijk van de staat;-valuta's werden op basis van commerciële wisselkoersen omgerekend.(22) De Commissie heeft het verzoek om een individuele behandeling opnieuw onderzocht en heeft daarbij in dit definitieve stadium vooral aandacht besteed aan de elementen die rechtstreeks van invloed zijn op de exportactiviteiten van de onderneming. Zij kwam daarbij tot de conclusie dat de argumenten van de onderneming gegrond waren. Omdat bovendien was gebleken dat de invloed van de staat niet zo groot was dat de maatregelen zouden worden ontdoken indien niet voor alle exporteurs dezelfde rechten golden, werd het verzoek van de onderneming aanvaard.(23) De indiener van de klacht had ernstig bezwaar tegen de toekenning van de individuele behandeling aan deze producent in het definitieve stadium omdat de Commissie het verzoek bij de voorlopige procedure had verworpen met het argument dat er teveel invloed was van de staat. Dit feit zou op zich voor de Commissie voldoende moeten zijn om niet op haar besluit terug te komen. De indiener van de klacht voerde aan dat de lage gasprijzen van de Russische staat de fabrikanten van meststoffen een oneerlijk concurrentievoordeel verschaften en dat de uitvoer van deze producenten derhalve niet kon worden geacht volledig in het kader van normale handelstransacties te hebben plaatsgevonden. Voorts gaf hij uiting aan zijn verontrusting over het verhoogde gevaar voor ontduiking van de rechten, omdat de individuele marge een weinig lager was dan de voor het gehele land geldende marge.  De Commissie merkt op dat in het kader van de voorlopige procedure genomen beslissingen steeds worden herzien in het licht van de ontvangen commentaar en kunnen worden gewijzigd vooraleer definitieve vaststellingen worden gedaan. De staat had inderdaad invloed op de gasprijzen, doch dit argument is niet relevant omdat de normale waarde op basis van de samengestelde waarde in het referentieland werd vastgesteld. Bovendien kon deze onderneming vrij beslissen welke hoeveelheden zij uitvoerde en tegen welke prijzen. Indien de Commissie dit argument zou aanvaarden dan zou zij in bijna alle gevallen genoodzaakt zijn de individuele behandeling te ontzeggen aan alle ondernemingen die niet de status van een onderneming in een markteconomie hebben(omdat zij niet aan de criteria van artikel 2, lid 7, onder (c) van de basisverordening voldoen). Wat het verhoogde gevaar voor ontduiking van de maatregelen betreft, wordt verwezen naar overweging 23 waarin is uiteengezet in hoeverre de betrokken onderneming onafhankelijk is van de staat.ii) Vergelijking(24) De indiener van de klacht had ook bezwaar tegen de grondslag waarop de normale waarde met de uitvoerprijs was vergeleken, namelijk fob franco grens exportland. Hij was van mening dat deze methode een onjuist resultaat heeft opgeleverd omdat zij niet naar behoren rekening hield met verschillen tussen de interne kosten van vervoer in landen met en zonder markteconomie en dat, indien de vergelijking op de grondslag af-fabriek was gemaakt, de dumpingmarge veel hoger zou zijn geweest.  De vergelijking van de normale waarde met de uitvoerprijs dient daadwerkelijk in een vergelijkbaar handelsstadium, hetzij fob, hetzij af-fabriek, te geschieden. In dit geval is het betrokken product een in bulk verkocht product en is het aandeel van de kosten van vervoer in de verkoopprijs zeer groot. Na een grondig onderzoek van de argumenten kwam de Commissie tot de conclusie dat de vergelijking in het stadium fob inderdaad een ongerechtvaardigd voordeel toekent aan ondernemingen waarvan de geografische ligging, indien zij in een land met een markteconomie gevestigd zouden zijn, het onmogelijk zou maken producten in bulk uit te voeren. Zij heeft derhalve, ten behoeve van de definitieve vaststellingen, de grondslag van de vergelijkingen van "fob" in "af-fabriek" veranderd. De uitvoerprijs werd derhalve gecorrigeerd voor de kosten van het vervoer van de fabriek naar de haven en voor de kosten van de in de haven verleende diensten.iii) Dumpingmarge(25) Zowel de individuele dumpingmarge voor de medewerkende producent/exporteur aan wie een individuele behandeling werd toegekend als de voor het gehele land geldende dumpingmarge voor alle andere producenten werden herberekend op basis van de herziene normale waarde van de Litouwse producent (zie overwegingen 13, 14 en 15).  Aldus berekend zijn de dumpingmarges, uitgedrukt als een percentage van de cif-prijs franco grens Gemeenschap:  JSC Nevinnomyssky Azot: 28,5%    Alle andere ondernemingen: 41,0%c) Wit-Ruslandi) Vergelijking(26) Omdat de grondslag van de vergelijking van "fob" in "af-fabriek" was gewijzigd (zie overweging 24), werd de uitvoerprijs naar behoren gecorrigeerd voor de kosten van het vervoer van de fabriek naar de haven en voor de kosten van de in de haven verleende diensten.ii) Dumpingmarge(27) De dumpingmarge voor Wit-Rusland werd herberekend op basis van de herziene normale waarde van de Litouwse producent (zie overwegingen 13, 14 en 15).(28) De medewerkende producent/exporteur voerde aan dat hij niet naar behoren in kennis was gesteld van de voorlopige bevindingen en dat hij daardoor geen gegronde en nuttige commentaar had kunnen geven op de berekening van de dumpingmarge. Voorts was hij van mening dat de uitgevoerde hoeveelheden onjuist berekend waren omdat geen rekening was gehouden met teruggezonden hoeveelheden en omdat een gedeelte van het uitgevoerde UAN een stikstofgehalte van 30% had in plaats van de normale 32%. Tenslotte wees hij er op dat de cif-waarde niet juist was berekend.(29) Wat de in de bekendmaking van de voorlopige bevindingen verstrekte hoeveelheid informatie betreft, wordt opgemerkt dat de Commissie niet meer informatie kon verstrekken zonder haar geheimhoudingsplicht ten aanzien van de normale waarde van de enige Litouwse producent te schenden.(30) Wat de andere argumenten betreft, werd de beschikbare informatie opnieuw onderzocht en werden de uitgevoerde hoeveelheden aangepast. De in de voorlopige verordening toegepaste methode voor de berekening van de cif-waarde wordt bevestigd.(31) Aangezien wat de vaststelling van de dumpingmarge betreft geen andere commentaar werd ontvangen, wordt de in overweging 31 van de voorlopige verordening uiteengezette methode bevestigd. De aldus berekende dumpingmarge voor het gehele land, uitgedrukt als een percentage van de cif-prijs franco grens Gemeenschap, bedraagt 55%.d) Oekraïnei) Vergelijking(32) Omdat de grondslag van de vergelijking van "fob" in "af-fabriek" werd gewijzigd (zie overweging 24) werden in de uitvoerprijs de nodige correcties aangebracht voor de kosten van vervoer vanaf de fabriek naar de haven en voor de dienstverlening in de haven.ii) Dumpingmarge(33) De Commissie heeft de dumpingmarge voor Oekraïne herberekend op basis van de herziene normale waarde van de Litouwse producent (zie overwegingen 13,14 en 15).  Aldus berekend bedraagt de dumpingmarge voor het gehele land, uitgedrukt als een percentage van de cif-prijs franco-grens-Gemeenschap, 50,4%.E. BEDRIJFSTAK VAN DE GEMEENSCHAP(34) Omdat geen enkele commentaar noch nieuwe informatie werden ontvangen, worden de voorlopige bevindingen betreffende het begrip "bedrijfstak van de Gemeenschap" in de overwegingen 35 en 36 van de voorlopige verordening bevestigd.F. SCHADE1. Cumulatie(35) De indiener van de klacht had bezwaar tegen het feit dat de invoer uit Slowakije niet cumulatief werd beoordeeld, doch verstrekte geen nieuwe informatie. Wat dit betreft wordt in het bijzonder onderstreept dat zowel in omvang als in marktaandeel de invoer uit Slowakije de minste van al de betrokken landen was en dat de prijzen van de uit Slowakije ingevoerde producten die van de bedrijfstak van de Gemeenschap niet onderboden. De voorlopige bevindingen betreffende de decumulatie van de invoer uit Slowakije worden derhalve bevestigd.(36) De Algerijnse producent/exporteur voerde aan dat de invoer uit Algerije, gezien de lage dumpingmarge, het kleine gemiddelde marktaandeel en de lage marge van onderbieding, afzonderlijk diende te worden beoordeeld. Wat dit betreft wordt opgemerkt dat de dumpingmarge voor de invoer uit Algerije hoger is dan minimaal en dat de omvang van deze invoer in het onderzoektijdvak niet onbeduidend was. Wat de mededingingsvoorwaarden betreft, wordt bovendien opgemerkt dat deze invoer, in omvang uitgedrukt, een stijgende tendens vertoonde, dat de door de Algerijnse producent/exporteur toegepaste prijzen vergelijkbaar waren met die van de andere producenten/exporteurs in de andere betrokken landen en dat voor deze ingevoerde producten, die via dezelfde distributiekanalen werden verkocht, prijsonderbieding werd vastgesteld. Om deze redenen werden, overeenkomstig artikel 3, lid 4, van de basisverordening, de voorlopige bevindingen als omschreven in overweging 41 van de voorlopige verordening bevestigd.2. Prijsonderbieding(37) De producent/exporteur in Wit-Rusland merkte op dat de invoer uit zijn land in 1998 aan een douanerecht van 6,8% en in 1999 aan een recht van 6,5% was onderworpen, terwijl de Commissie bij de berekening van de cif-waarde franco grens Gemeenschap, af kade en na inklaring, voor al deze invoer een recht van 6,5% had gebruikt. De cif-waarde werd op basis van de aangereikte gegevens opnieuw berekend, doch deze berekening leidde niet tot een wijziging van de marge van onderbieding voor de invoer uit Wit-Rusland als vermeld in overweging 46 van de voorlopige verordening.(38) Omdat het douanerecht op de invoer uit Rusland in 1999 eveneens was gewijzigd, werd de marge van onderbieding voor de invoer uit dit land eveneens dienovereenkomstig herberekend. De herziene gewogen gemiddelde marge van onderbieding, uitgedrukt als een percentage van de prijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap, bedraagt 6,5%. Voor het overige wordt de in overweging 46 van de voorlopige verordening omschreven methode bevestigd.3. Situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap(39) Bepaalde belanghebbenden waren van oordeel dat bij het onderzoek naar de schade niet de situatie in 1997 doch de situatie in 1995 met de situatie in het onderzoektijdvak vergeleken had moeten worden. Wat dit betreft wordt er op gewezen dat aanmerkelijke schade in het onderzoektijdvak één van de voorwaarden is waaraan moet zijn voldaan opdat antidumpingmaatregelen kunnen worden ingesteld. Opgemerkt wordt bovendien dat de basisverordening niet voorschrijft dat tijdens de gehele periode waarop het schade-onderzoek betrekking heeft, schade moet zijn veroorzaakt. Dit zou namelijk betekenen dat de situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap over een periode van 4 of 5 jaar voortdurend dient te verslechteren vooraleer maatregelen kunnen worden genomen. Om te bepalen of dergelijke schade is veroorzaakt, worden onder meer de voorafgaande jaren en de ontwikkelingen en tendensen tussen die jaren en het onderzoektijdvak als referentiewaarden genomen. In dit geval bestreek het onderzoek de periode tussen 1995 en het onderzoektijdvak en niet enkel, zoals deze belanghebbenden beweren, het jaar 1995 en het onderzoektijdvak. De ontwikkelingen in deze periode wijzen op een aanmerkelijke verslechtering van de situatie van de bedrijfstak van de gemeenschap, in het bijzonder tussen 1997 en het onderzoektijdvak. Gezien het bovenstaande worden de voorlopige bevindingen ten aanzien van de door de bedrijfstak van de Gemeenschap geleden aanmerkelijke schade bevestigd.G. OORZAKELIJK VERBAND(40) Bepaalde producenten/exporteurs waren van mening dat de Commissie de gevolgen voor de wereldwijde overproductie van het besluit van China de invoer van ureum met ingang van april 1997 te verbieden, heeft onderschat. Wat dit betreft wordt opgemerkt dat een situatie van overproductie, hoe groot deze ook moge zijn, geen rechtvaardiging vormt voor invoer met dumping die schade toebrengt aan de bedrijfstak van de Gemeenschap. Bij gebrek aan nieuwe informatie worden de bevindingen in de overwegingen 62 en 63 van de voorlopige verordening derhalve bevestigd.H. BELANG VAN DE GEMEENSCHAP(41) Bij gebrek aan nieuwe informatie worden de voorlopige bevindingen in de overwegingen 64 tot 69 van de voorlopige verordening bevestigd.I. ANTIDUMPINGMAATREGELEN1. Beëindiging van de procedure ten aanzien van Slowakije(42) Gezien de in overweging 60 van de voorlopige verordening neergelegde conclusie dat geen prijsonderbieding werd vastgesteld, dat de ingevoerde hoeveelheden betrekkelijk gering waren en het marktaandeel klein en stabiel, wordt de procedure betreffende de invoer uit Slowakije zonder maatregelen beëindigd.2. Niveau waarop de schade wordt weggenomen(43) Wat de omvang van de definitieve maatregelen betreft, wordt bevestigd dat de prijzen van de met dumping ingevoerde producten dienen te worden verhoogd tot het niveau waarop zij geen schade meer veroorzaken.(44) De indiener van de klacht voerde aan dat een winstmarge van 5% niet realistisch was en dat voor het vaststellen van een niet-schadeveroorzakende prijs een hogere winstmarge diende te worden ingecalculeerd. Aangezien in eerdere antidumpingzaken betreffende oplossingen van ureum en ammoniumnitraat evenwel gebruik was gemaakt van een winstmarge van 5% en er geen aanwijzingen zijn dat de omstandigheden gewijzigd zijn en een nieuwe evaluatie noodzakelijk is, wordt ook in dit geval een winstmarge van 5% passend geacht.(45) De methode voor het vaststellen van de schademarge als omschreven in overweging 70 van de voorlopige verordening wordt bovendien bevestigd.(46) De schademarge voor Wit-Rusland werd herzien teneinde rekening te houden met het feit dat het douanerecht op de invoer uit dit land in 1998 en 1999 respectievelijke 6,8% en 6,5% bedroeg, terwijl, zoals hierboven vermeld, de Commissie bij de berekening van de cif-waarde franco grens Gemeenschap, af kade en na inklaring, voor alle invoer een recht van 6,5% had gebruikt. De CIF-waarde werd dienovereenkomstig herberekend. De nieuwe schademarge voor de invoer uit Wit-Rusland bedraagt 27,5%.(47) Aangezien het douanerecht op de invoer uit Rusland in 1999 eveneens is gewijzigd, werden de schademarges voor de invoer uit dit land eveneens dienovereenkomstig herberekend. Omdat aan één producent/exporteur uit Rusland een individuele behandeling werd toegekend, werd bovendien een individuele schademarge berekend. De nieuwe schademarges voor de invoer uit Rusland zijn evenwel nog steeds lager dan de vastgestelde dumpingmarges.3. Verbintenissen(48) De in het kader van de voorlopige procedure van de Algerijnse producent/exporteur aanvaarde verbintenis werd herzien met het oog op de aanpassing van de minimum invoerprijs voor deze producent op basis van de definitieve bevindingen (zie overwegingen 9 tot 12).  De door de twee medewerkende Russische ondernemingen aangeboden verbintenissen werden afgewezen. Eén van deze verbintenissen werd niet aanvaard omdat de betrokken onderneming geen producent/exporteur was van wie een dergelijke verbintenis kon worden aanvaard, aangezien hij slechts een tussenpersoon was die het betrokken product van een niet-medewerkende producent aankocht en het vervolgens voor uitvoer aan een verbonden onderneming verkocht. De andere aangeboden verbintenis werd afgewezen omdat de betrokken onderneming een geïntegreerde fabrikant van meststoffen is die een ruime keuze aan andere afzetmogelijkheden heeft wanneer één van zijn producten aan maatregelen wordt onderworpen. Er wordt met nadruk op gewezen dat onder deze omstandigheden niet op doeltreffende wijze toezicht worden gehouden op de naleving van de verbintenissen.  De door de medewerkende producent/exporteur uit Wit-Rusland aangeboden verbintenis werd op soortgelijke gronden verworpen.4. Vorm en omvang van de definitieve maatregelen(49) Op grond van het bovenstaande en overeenkomstig artikel 7, lid 2, van de basisverordening wordt geconcludeerd dat definitieve antidumpingrechten dienen te worden ingesteld op het niveau van de geconstateerde schademarges, die lager zijn dan de dumpingmarges. Om de in de overwegingen 15 en 19 van de voorlopige verordening genoemde redenen wordt bevestigd dat de residuele rechten voor Algerije en Litouwen worden vastgesteld op het niveau dat voor de enige producent in elk van deze landen werd bepaald.(50) Teneinde de doeltreffendheid van de maatregelen te waarborgen en de bij een aantal eerdere procedures betreffende meststoffen geconstateerde prijsmanipulatie te ontmoedigen, wordt bepaald dat de rechten dienen te worden opgelegd in de vorm van specifieke bedragen per ton. Deze bedragen zijn:>RUIMTE VOOR DE TABEL>(51) Het in deze verordening vermelde individuele antidumpingrecht voor een bepaalde onderneming is gebaseerd op de bevindingen in het kader van deze procedure. Het weerspiegelt de situatie die tijdens het onderzoek voor die onderneming werd vastgesteld. Dit recht (in tegenstelling tot het "voor alle ondernemingen" in het land geldende recht) is dus uitsluitend van toepassing op producten die uit het betrokken land die door de genoemde onderneming (rechtspersoon) zijn vervaardigd. Producten die zijn vervaardigd door andere niet specifiek met naam en adres in het dispositief van deze verordening genoemde ondernemingen, met inbegrip van ondernemingen die banden hebben met de specifiek genoemde ondernemingen, komen niet voor dit recht in aanmerking. Op deze ondernemingen is het voor "alle andere ondernemingen" geldende recht van toepassing.(52) Aanvragen om toepassing van dit specifiek voor een onderneming geldende antidumpingrecht (bijvoorbeeld naar aanleiding van de naamswijziging van een onderneming of de oprichting van nieuwe productie- of verkoopmaatschappijen) dienen aan de Commissie [4] te worden gericht, met opgave van alle relevante gegevens, in het bijzonder indien deze naamswijziging of de oprichting van de nieuwe productie- of verkoopmaatschappijen verband houden met wijzigingen in de activiteiten van de onderneming op het gebied van de productie en de verkoop in binnen- en buitenland. Indien zij dit gerechtvaardigd acht, zal de Commissie, na raadpleging van het Raadgevend Comité, de verordening wijzigen door bijwerking van de lijst van ondernemingen die voor een individueel recht in aanmerking komen.[4]  Europese Commissie Directoraat-generaal TRADE Directoraat C DM 24 - 8/38 Wetstraat, 200 B-1049 Brussel/BelgiëI. INVORDERING VAN DE VOORLOPIGE RECHTEN(53) Gezien de hoogte van de vastgestelde dumpingmarges en de omvang van de aan de bedrijfstak van de Gemeenschap toegebrachte schade wordt het noodzakelijk geacht de bedragen waarvoor zekerheid is gesteld door middel van het bij Verordening (EG) nr. 617/2000 opgelegde antidumpingrecht definitief in te vorderen ten bedrage van het definitief opgelegde recht.HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:Artikel 11. Er wordt een definitief antidumpingrecht ingesteld op de invoer van mengsels van ureum en ammoniumnitraat, opgelost in water of in ammoniakwater, vallende onder GN-code 3102 80 00, van oorsprong uit Algerije, Wit-Rusland, Litouwen, Rusland en Oekraïne.2. Het recht, uitgedrukt in EUR per ton, bedraagt voor de hierna genoemde landen:>RUIMTE VOOR DE TABEL>3. Indien de goederen werden beschadigd voor zij in het vrije verkeer werden gebracht en de werkelijk betaalde of te betalen prijs dientengevolge verhoudingsgewijze wordt verlaagd voor het bepalen van de douanewaarde overeenkomstig artikel 145 van Verordening (EG) nr. 2454/93 van de Commissie [5] wordt het bedrag van het antidumpingrecht, berekend op basis van de voorgenoemde bedragen, verlaagd met een percentage dat overeenstemt met de verhoudingsgewijze verlaagde werkelijk betaalde of te betalen prijs.[5]  PB L 253 van 11.10.1993, blz. 40.4. In afwijking van lid 1 is het definitieve recht niet van toepassing op ingevoerde goederen die in het vrije verkeer worden gebracht overeenkomstig het bepaalde in artikel 2.5. Tenzij anders vermeld, zijn de bepalingen inzake douanerechten van toepassing.6. De procedure betreffende de invoer van oplossingen van ureum en ammoniumnitraat uit Slowakije wordt beëindigd.Artikel 21. Goederen die worden ingevoerd overeenkomstig de verbintenissen die zijn aangeboden door>RUIMTE VOOR DE TABEL>en die door de Commissie zijn aanvaard, zijn bij het in het vrije verkeer brengen vrijgesteld van het in artikel 1, lid 2, vermelde antidumpingrecht wanneer zij door de voorgenoemde onderneming zijn vervaardigd en rechtstreeks zijn uitgevoerd naar en gefactureerd aan een importerende onderneming in de Gemeenschap en onder de desbetreffende aanvullende TARIC-code zijn aangegeven.2. De vrijstelling is afhankelijk gesteld van de voorwaarde dat aan de bevoegde douanediensten van de betrokken lidstaat een door de exporterende onderneming afgegeven geldige verbintenisfactuur wordt overlegd die de in de bijlage vermelde essentiële gegevens bevat.Artikel 3De bedragen waarvoor zekerheid is gesteld door middel van de voorlopige antidumpingrechten die zijn opgelegd bij Verordening (EG) nr. 617/2000 betreffende de invoer van oplossingen van ureum en ammoniumnitraat uit Algerije, Wit-Rusland, Litouwen, Rusland en Oekraïne worden ingevorderd ten bedrage van het definitief opgelegde recht. De bij wijze van zekerheidstelling overgemaakte bedragen die het definitieve antidumpingrecht overschrijden, worden vrijgegeven.Artikel 4Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.Gedaan te BrusselVoor de RaadDe Voorzitter


Voorstel voor een Verordening (EG) van de Raad van ... december 1998 houdende verdeling over de lidstaten van de vangstquota voor 1999 voor vaartuigen die in de wateren van Estland vissen