               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 25.7.2017
            COM(2017) 384 final
            2017/0162(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            tot vaststelling van het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in het Gemengd Comité opgericht bij de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Armenië inzake de versoepeling van de afgifte van visa, betreffende de vaststelling van gemeenschappelijke richtsnoeren voor de uitvoering van de overeenkomst

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               •Motivering en doel van het voorstel

               De overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Armenië inzake de versoepeling van de afgifte van visa
                  1
                is op 1 januari 2014 in werking getreden. Bij de overeenkomst zijn op basis van wederkerigheid juridisch bindende rechten en verplichtingen tot stand gebracht voor de versoepeling van de procedures voor de afgifte van visa aan burgers van Armenië. Bij artikel 12 van de overeenkomst is een Gemengd Comité opgericht dat onder meer toezicht moet houden op de uitvoering van de overeenkomst. Het Gemengd Comité heeft vastgesteld dat er behoefte is aan gemeenschappelijke richtsnoeren om ervoor te zorgen dat de consulaten van de Schengenlidstaten de overeenkomst op volledig geharmoniseerde wijze uitvoeren en om het verband te verduidelijken tussen de overeenkomst en andere door de overeenkomstsluitende partijen aangenomen bepalingen die van toepassing blijven op visumkwesties die niet onder de overeenkomst vallen.

               De richtsnoeren maken geen deel uit van de overeenkomst en zijn niet juridisch bindend. Het wordt echter ten zeerste aanbevolen dat het diplomatiek en consulair personeel de richtsnoeren consequent volgt.

               •Verenigbaarheid met bestaande bepalingen op het beleidsterrein

               Met betrekking tot kwesties die zowel onder de overeenkomst als onder de Visumcode (Verordening (EG) nr. 810/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 tot oprichting van een gemeenschappelijke visumcode
                  2
               ) vallen, heeft de overeenkomst voorrang op de verordening.

               De bepalingen van de Visumcode zijn van toepassing op alle kwesties die niet onder de overeenkomst vallen, zoals het bepalen van de Schengenlidstaat die verantwoordelijk is voor de behandeling van de visumaanvraag, de motivering van de weigering van visumafgifte, het recht van beroep tegen een negatieve beslissing en de algemene regels inzake het persoonlijk onderhoud met de verzoeker.

               De Schengenregels en, waar nodig, het nationaal recht blijven eveneens van toepassing op kwesties die niet onder de overeenkomst vallen, zoals de erkenning van reisdocumenten, het bewijs van voldoende bestaansmiddelen, weigering van toegang tot het grondgebied van de EU-lidstaten en uitzettingsmaatregelen.

               Overeenkomstig artikel 2, lid 1, van de overeenkomst geldt de bij de overeenkomst geregelde soepelere afgifte van visa voor burgers van Armenië voor zover zij niet zijn vrijgesteld van de visumplicht op grond van Verordening (EG) nr. 539/2001
                  3
               . Als de Republiek Armenië zou worden overgebracht naar bijlage II van Verordening (EG) nr. 539/2001 met de lijst van landen waarvan de onderdanen van de visumplicht zĳn vrĳgesteld, zou de overeenkomst niet meer van toepassing zijn. Aangezien die vrijstelling enkel zou gelden voor houders van een biometrisch paspoort (een uitzondering die dient te worden gespecificeerd in een voetnoot van bijlage II), zou de overeenkomst van toepassing blijven op burgers van Armenië die houder zijn van een niet-biometrisch paspoort.

               2.JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTEL

               De richtsnoeren moeten door het Gemengd Comité worden aangenomen nadat op basis van dit voorstel een EU-standpunt is vastgesteld. Ze zijn bedoeld als gedetailleerde toelichting bij de bepalingen van de overeenkomst en moeten zorgen voor een correcte en consequente uitvoering van de overeenkomst.

               De Visumcode en andere wetgevingshandelingen op het gebied van het visumbeleid van de EU worden in de richtsnoeren in aanmerking genomen. Het doel is ervoor te zorgen dat het consulair personeel van de lidstaten bij de uitvoering van de overeenkomst handelt in overeenstemming met het EU-acquis inzake visa.

               3.RESULTAAT VAN DE RAADPLEGINGEN EN DE EFFECTBEOORDELINGEN

               De Commissie heeft deze ontwerprichtsnoeren met de bevoegde autoriteiten van de Republiek Armenië besproken op de gezamenlijke vergaderingen van het Gemengd Comité van 10 september 2014, 29 april 2015 en 15 juni 2016, en per e-mail in de perioden tussen de vergaderingen van het Gemengd Comité. Verschillende openstaande kwesties moesten nader worden onderzocht voor een bevredigend compromis kon worden bereikt, met name de kwestie van beroepsorganisaties van journalisten en vervoerders (zie punt 2.2.1, e) en k), van de richtsnoeren).

               De ontwerprichtsnoeren in de bijlage bij dit voorstel voor een besluit van de Raad zijn met de lidstaten besproken in de context van de plaatselijke Schengensamenwerking in Jerevan en de Groep visa (de laatste besprekingen vonden plaats op 26 november 2016). Het Gemengd Comité heeft de definitieve versie van de richtsnoeren op zijn derde vergadering, op 15 juni 2016, goedgekeurd.

               4.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

                  Dit voorstel heeft geen gevolgen voor de begroting van de EU.

               2017/0162 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               tot vaststelling van het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in het Gemengd Comité opgericht bij de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Armenië inzake de versoepeling van de afgifte van visa,
                  betreffende de vaststelling van gemeenschappelijke richtsnoeren voor de uitvoering van de overeenkomst

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 77, lid 2, onder a), juncto artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Bij artikel 12 van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Armenië inzake de versoepeling van de afgifte van visa
                  4
                ("de overeenkomst") is een Gemengd Comité opgericht. Dat artikel bepaalt met name dat het Gemengd Comité moet toezien op de uitvoering van de overeenkomst.

               (2)In Verordening (EG) nr. 810/2009 van het Europees Parlement en de Raad
                  5
                zijn de procedures en voorwaarden vastgelegd voor de afgifte van visa voor de doorreis over of een voorgenomen verblijf op het grondgebied van de lidstaten van ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen.

               (3)Er moeten gemeenschappelijke richtsnoeren worden vastgesteld om ervoor te zorgen dat de consulaten van de lidstaten de overeenkomst op volledig geharmoniseerde wijze uitvoeren en om het verband te verduidelijken tussen de overeenkomst en de andere door de overeenkomstsluitende partijen aangenomen bepalingen die van toepassing blijven op visumkwesties die niet onder de overeenkomst vallen.

               (4)Het is passend over te gaan tot de vaststelling van het standpunt dat in het Gemengd Comité namens de Unie moet worden ingenomen met betrekking tot de vaststelling van de gemeenschappelijke richtsnoeren voor de uitvoering van de overeenkomst.

               (5) Dit besluit houdt een ontwikkeling in van bepalingen van het Schengenacquis waaraan het Verenigd Koninkrijk niet deelneemt, overeenkomstig Besluit 2000/365/EG van de Raad van 29 mei 2000 betreffende het verzoek van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland deel te mogen nemen aan enkele van de bepalingen van het Schengenacquis
                  6
               . Het Verenigd Koninkrijk neemt derhalve niet deel aan de vaststelling van dit besluit en dit besluit is niet bindend voor, noch van toepassing op deze lidstaat.

               (6)Dit besluit houdt een ontwikkeling in van bepalingen van het Schengenacquis waaraan Ierland niet deelneemt, overeenkomstig Besluit 2002/192/EG van de Raad van 28 februari 2002 betreffende het verzoek van Ierland deel te mogen nemen aan bepalingen van het Schengenacquis
                  7
               . Ierland neemt derhalve niet deel aan de vaststelling van dit besluit en dit besluit is niet bindend voor, noch van toepassing op deze lidstaat.

               (7)Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van Protocol nr. 22 betreffende de positie van Denemarken, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, neemt Denemarken niet deel aan de vaststelling van dit besluit en is dit besluit niet bindend voor, noch van toepassing op deze lidstaat,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het standpunt dat in het bij artikel 12 van de Overeenkomst tussen de Unie en de Republiek Armenië inzake de versoepeling van de afgifte van visa opgerichte Gemengd Comité namens de Unie moet worden ingenomen betreffende de vaststelling van gemeenschappelijke richtsnoeren voor de uitvoering van de overeenkomst, wordt gebaseerd op het aan dit besluit gehechte ontwerpbesluit van het Gemengd Comité.

               Artikel 2

               Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)
                  Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Armenië inzake de versoepeling van de afgifte van visa (PB L 289 van 31.10.2013, blz. 2).

                     (2)
                  PB L 243 van 15.9.2009, blz. 1.

                     (3)
                  Verordening (EG) nr. 539/2001 van de Raad van 15 maart 2001 tot vaststelling van de lijst van derde landen waarvan de onderdanen bij overschrijding van de buitengrenzen in het bezit moeten zijn van een visum en de lijst van derde landen waarvan de onderdanen van die plicht zijn vrijgesteld (PB L 81 van 21.3.2001, blz. 1).

                     (4)
                  PB L 289 van 31.10.2013, blz. 2.

                     (5)
                  Verordening (EG) nr. 810/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 tot vaststelling van een gemeenschappelijke visumcode (Visumcode) (PB L 243 van 15.9.2009, blz. 1).

                     (6)
                  Besluit 2000/365/EG van de Raad van 29 mei 2000 betreffende het verzoek van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland deel te mogen nemen aan enkele van de bepalingen van het Schengenacquis (PB L 131 van 1.6.2000, blz. 43).

                     (7)
                  Besluit 2002/192/EG van de Raad van 28 februari 2002 betreffende het verzoek van Ierland deel te mogen nemen aan bepalingen van het Schengenacquis (PB L 64 van 7.3.2002, blz. 20).

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 25.7.2017
            COM(2017) 384 final
            BIJLAGE
            bij het
            Voorstel voor een BESLUIT VAN DE RAAD
            tot vaststelling van het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in het Gemengd Comité opgericht bij de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Armenië inzake de versoepeling van de afgifte van visa, betreffende de vaststelling van gemeenschappelijke richtsnoeren voor de uitvoering van de overeenkomst

               ONTWERP

               BESLUIT nr../201.. VAN HET GEMENGD COMITÉ

               OPGERICHT BIJ DE OVEREENKOMST

               TUSSEN DE EUROPESE UNIE EN DE REPUBLIEK ARMENIË

               INZAKE DE VERSOEPELING VAN DE AFGIFTE VAN VISA

               van …….

               betreffende de vaststelling van gemeenschappelijke richtsnoeren voor de uitvoering van de overeenkomst

               HET COMITÉ,

               Gezien de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Armenië inzake de versoepeling van de afgifte van visa
                  1
                ("de overeenkomst"), en met name artikel 12,

               Overwegende dat de overeenkomst op 1 januari 2014 in werking is getreden,

               BESLUIT:

               Artikel 1

               De gemeenschappelijke richtsnoeren voor de uitvoering van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Armenië inzake de versoepeling van de afgifte van visa zijn opgenomen in de bijlage bij dit besluit.

               Artikel 2

               Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

               Gedaan te …

               Voor de Europese Unie

                     Voor de Republiek Armenië

                  ONTWERP

                  RICHTSNOEREN

                  VOOR DE UITVOERING VAN DE

                  OVEREENKOMST TUSSEN DE EUROPESE UNIE EN DE REPUBLIEK ARMENIË

                  INZAKE DE VERSOEPELING VAN DE AFGIFTE VAN VISA

               De overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Armenië inzake de versoepeling van de afgifte van visa, die op 1 januari 2014 in werking is getreden, is bedoeld om op basis van wederkerigheid de procedures voor de afgifte van visa voor een voorgenomen verblijf van ten hoogste 90 dagen per periode van 180 dagen aan burgers van Armenië te versoepelen.

               De overeenkomst houdt juridisch bindende rechten en verplichtingen in voor de versoepeling van de procedures voor de afgifte van visa aan burgers van Armenië.

               Deze door het bij artikel 12 van de overeenkomst opgerichte Gemengd Comité vastgestelde richtsnoeren moeten ervoor zorgen dat de diplomatieke en consulaire posten van de lidstaten de bepalingen van de overeenkomst op een geharmoniseerde wijze uitvoeren. De richtsnoeren maken geen deel uit van de overeenkomst en zijn derhalve niet juridisch bindend. Het wordt echter ten zeerste aanbevolen dat het diplomatiek en consulair personeel bij de uitvoering van de bepalingen van de overeenkomst de richtsnoeren consequent volgt.

               Het is de bedoeling dat deze richtsnoeren onder de verantwoordelijkheid van het Gemengd Comité worden aangepast in het licht van de ervaring die met de uitvoering van de overeenkomst wordt opgedaan.

               Om de duurzame en geharmoniseerde uitvoering van de overeenkomst te garanderen, zijn de partijen overeenkomstig het reglement van orde van het Gemengd Comité visumversoepeling overeengekomen om in de perioden tussen de formele vergaderingen van het Gemengd Comité informele contacten te onderhouden voor de behandeling van dringende kwesties. Op de eerstvolgende vergadering van het Gemengd Comité visumversoepeling wordt uitvoerig verslag gedaan van deze kwesties en de informele contacten.

               I.
                     ALGEMENE ASPECTEN

               1.1.
                     Doel en toepassingsgebied

               Artikel 1, lid 1, van de overeenkomst bepaalt het volgende: "Deze overeenkomst is bedoeld om de afgifte van visa voor een voorgenomen verblijf van ten hoogste 90 dagen per periode van 180 dagen aan burgers van Armenië te versoepelen."

               De overeenkomst is van toepassing op alle burgers van Armenië die een visum voor kort verblijf aanvragen, ongeacht hun land van verblijf.

               De overeenkomst is niet van toepassing op staatloze personen die beschikken over een door Armenië afgegeven verblijfsvergunning. Op deze categorie personen zijn de normale regels van het EU-acquis inzake visa van toepassing.

               Sinds 10 januari 2013 zijn alle EU-burgers en burgers van de met Schengen geassocieerde landen vrijgesteld van de visumplicht wanneer zij voor maximaal 90 dagen naar Armenië reizen.

               Artikel 1, lid 2, van de overeenkomst bepaalt het volgende: "Indien Armenië de visumplicht voor burgers van de Unie of bepaalde categorieën daarvan weer invoert, gelden op basis van wederkerigheid voor de betrokken burgers van de Unie automatisch dezelfde versoepelingen als die welke krachtens deze overeenkomst gelden voor de burgers van Armenië."

               1.2.
                     Toepassingsgebied van de overeenkomst

               Artikel 2 van de overeenkomst bepaalt het volgende:

               "1.
                     De bij deze overeenkomst geregelde soepeler afgifte van visa geldt voor burgers van Armenië slechts voor zover zij niet zijn vrijgesteld van de visumplicht op grond van de wet- en regelgeving van de Unie of de lidstaten, deze overeenkomst of andere internationale overeenkomsten.

               2.
                     Op kwesties die niet onder de bepalingen van deze overeenkomst vallen, zoals de weigering om een visum af te geven, de erkenning van reisdocumenten, het bewijs van voldoende bestaansmiddelen, inreisverboden en uitzettingsmaatregelen, is de nationale wetgeving van Armenië, de nationale wetgeving van de lidstaten of het Unierecht van toepassing."

               Onverminderd artikel 10 (dat bepaalt dat burgers van Armenië die houder zijn van een geldig diplomatiek paspoort, worden vrijgesteld van de visumplicht) heeft de overeenkomst geen gevolgen voor de bestaande regels inzake visumverplichtingen en -vrijstellingen. Aan de mogelijkheid voor de lidstaten om op grond van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 539/2001 van de Raad
                  2
                bepaalde categorieën personen, zoals civiele vliegtuig- en scheepsbemanningsleden, van de visumplicht vrij te stellen, wordt bijvoorbeeld niet geraakt.

               In dit verband moet erop worden gewezen dat krachtens artikel 21 van de overeenkomst ter uitvoering van het Schengenakkoord
                  3
                alle overeenkomstsluitende partijen de door elkaar afgegeven visa voor verblijf van langere duur en verblijfsvergunningen moeten aanvaarden voor verblijf van korte duur op elkaars grondgebied. Al deze overeenkomstsluitende partijen aanvaarden verblijfsvergunningen, D-visa en visa voor kort verblijf van met Schengen geassocieerde landen voor binnenkomst en kort verblijf op elkaars grondgebied, en omgekeerd.

               Verordening (EG) nr. 810/2009 van het Europees Parlement en de Raad
                  4
                (Visumcode) is van toepassing op alle kwesties die niet onder de in dit besluit bedoelde overeenkomst vallen, zoals het bepalen van de bij de overeenkomst ter uitvoering van het Schengenakkoord aangesloten partij die verantwoordelijk is voor de behandeling van de visumaanvraag, de motivering van de weigering van visumafgifte, het recht van beroep tegen een negatieve beslissing, de algemene regels inzake het persoonlijk onderhoud met de visumaanvrager en het verstrekken van informatie met betrekking tot de visumaanvraag. De Schengenregels
                  5
                (inzake weigering van de toegang tot het grondgebied, het bewijs van voldoende bestaansmiddelen, enz.) en het nationaal recht (inzake de erkenning van reisdocumenten, uitzettingsmaatregelen, enz.) blijven van toepassing op kwesties die niet onder de in dit besluit bedoelde overeenkomst vallen.

               Zelfs indien aan de voorwaarden van de overeenkomst is voldaan, bijvoorbeeld wanneer een visumaanvrager van een in artikel 4 genoemde categorie de nodige bewijsstukken betreffende het doel van de reis heeft overgelegd, kan afgifte van een visum toch nog worden geweigerd wanneer niet aan de in artikel 6 van Verordening (EU) 2016/399 van het Europees Parlement en de Raad
                  6
                (Schengengrenscode) vastgelegde voorwaarden is voldaan, met name wanneer de persoon niet over een geldig reisdocument beschikt, hij gesignaleerd staat in het Schengeninformatiesysteem (SIS) of als een bedreiging voor de openbare orde of binnenlandse veiligheid wordt beschouwd, enz.

               De andere in de Visumcode vastgelegde mogelijkheden voor flexibiliteit bij de afgifte van visa blijven van toepassing. Meervoudige visa met een lange geldigheidsduur – tot vijf jaar – kunnen bijvoorbeeld worden afgegeven aan andere categorieën personen dan die welke zijn vermeld in artikel 5 van de overeenkomst, indien aan de voorwaarden van de Visumcode (artikel 24) wordt voldaan. Evenzo blijven de bepalingen van de Visumcode met betrekking tot ontheffing en vermindering van de visumleges van toepassing (zie artikel 16, leden 5 en 6, van de Visumcode).

               1.3.
                     Soorten visa die tot het toepassingsgebied van de overeenkomst behoren

               In artikel 3, punt d), van de overeenkomst wordt "visum" gedefinieerd als "een machtiging die door een lidstaat wordt afgegeven voor een doorreis over of een voorgenomen verblijf op het grondgebied van de lidstaten van ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen".

               De versoepelingen waarin de overeenkomst voorziet, zijn van toepassing op zowel eenvormige visa die geldig zijn voor het hele grondgebied van de lidstaten als visa met een beperkte territoriale geldigheid
                  7
               .

               1.4.
                     Berekening van de volgens het visum toegestane verblijfsduur

               De Schengengrenscode
                  8
                definieert het begrip "kort verblijf" als volgt: "90 dagen binnen een periode van 180 dagen, waarbij voor iedere dag van het verblijf de 180 voorafgaande dagen in aanmerking worden genomen."

               Als inreisdatum geldt de eerste dag van het verblijf op het grondgebied van de lidstaten en als uitreisdatum de laatste dag van het verblijf op het grondgebied van de lidstaten. Er wordt uitgegaan van een dynamische referentieperiode van 180 dagen; op elke dag van het verblijf wordt achterwaarts gekeken naar de aan die dag voorafgaande periode van 180 dagen om na te gaan of nog steeds aan de voorwaarde van 90 dagen per 180 dagen wordt voldaan. Dat betekent dat een ononderbroken afwezigheid van het grondgebied van de lidstaten van 90 dagen recht geeft op een nieuw verblijf van maximaal 90 dagen.

               De definitie is op 18 oktober 2013 in werking getreden. Voor het berekenen van de toegestane duur van kort verblijf volgens de nieuwe regels kan gebruik worden gemaakt van een calculator die beschikbaar is op het volgende adres:

                  http://ec.europa.eu/dgs/home-affairs/what-we-do/policies/borders-and-visas/border-crossing/index_en.htm

               .

               Voorbeeld van berekening van de verblijfsduur op basis van de nieuwe definitie

               Iemand heeft een meervoudig visum met een geldigheidsduur van 1 jaar (18 april 2014 – 18 april 2015) en komt voor het eerst de lidstaten binnen op 19 april 2014 en blijft 3 dagen. Daarna komt hij op 18 juni 2014 opnieuw binnen op het grondgebied van de lidstaten en blijft 86 dagen. Wat is de situatie op bepaalde specifieke data? Wanneer wordt deze persoon opnieuw tot het grondgebied van de lidstaten toegelaten?

               Op 11 september 2014: in de afgelopen 180 dagen (16 maart 2014 – 11 september 2014) heeft het verblijf van de betrokkene 3 dagen (19 – 21 april 2014) plus 86 dagen (18 juni 2014 – 11 september 2014) geduurd = 89 dagen. De verblijfsduur is niet overschreden. De betrokkene mag nog 1 dag blijven.

               Met ingang van 16 oktober 2014: de betrokkene mag na binnenkomst 3 dagen blijven. Op 16 oktober 2014 is het verblijf van 19 april 2014 niet meer relevant (buiten de periode van 180 dagen). Op 17 oktober 2014 is het verblijf van 20 april 2014 niet meer relevant (buiten de periode van 180 dagen, enzovoort).

               Met ingang van 15 december 2014: de betrokkene mag na binnenkomst 86 dagen blijven. Op 15 december 2014 is het verblijf van 18 juni 2014 niet meer relevant (buiten de periode van 180 dagen). Op 16 december 2014 is het verblijf van 19 juni 2014 niet meer relevant, enzovoort.

               1.5.
                     De situatie met betrekking tot de lidstaten die het Schengenacquis nog niet volledig toepassen, de lidstaten die niet deelnemen aan het gemeenschappelijk visumbeleid van de EU en de geassocieerde landen

               De lidstaten die tot de EU zijn toegetreden in 2004 (Tsjechië, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije), in 2007 (Bulgarije en Roemenië) en in 2013 (Kroatië) zijn door de overeenkomst gebonden vanaf de inwerkingtreding ervan.

               Bulgarije, Kroatië, Cyprus en Roemenië passen het Schengenacquis nog niet volledig toe. Zij zullen nationale visa blijven afgeven die enkel geldig zijn voor hun grondgebied. Zodra deze lidstaten het Schengenacquis volledig uitvoeren, zullen zij de overeenkomst verder toepassen.

               In afwachting van de volledige uitvoering van het Schengenacquis blijft op de kwesties die niet onder de overeenkomst vallen, het nationaal recht van de betrokken lidstaten van toepassing. Vanaf de datum van volledige uitvoering van het Schengenacquis, zullen deze kwesties door de Schengenvoorschriften/het nationaal recht worden geregeld.

               Bulgarije, Kroatië, Cyprus en Roemenië zijn gemachtigd om verblijfsvergunningen, D-visa en visa voor kort verblijf die zijn afgegeven door bij de overeenkomst ter uitvoering van het Schengenakkoord aangesloten partijen en geassocieerde landen, te aanvaarden voor kort verblijf op hun grondgebied
                  9
               .

               Krachtens artikel 21 van de overeenkomst ter uitvoering van het Schengenakkoord van 14 juni 1985 betreffende de geleidelijke afschaffing van de controles aan de gemeenschappelijke grenzen moeten alle overeenkomstsluitende partijen de door elkaar afgegeven visa voor verblijf van langere duur en verblijfsvergunningen aanvaarden voor verblijf van korte duur op elkaars grondgebied. Deze partijen aanvaarden verblijfsvergunningen, D-visa en visa voor kort verblijf van geassocieerde landen voor binnenkomst en kort verblijf op elkaars grondgebied, en omgekeerd.

               De in dit besluit bedoelde overeenkomst is niet van toepassing op Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk, maar bevat gemeenschappelijke verklaringen waarin wordt gesteld dat het voor deze lidstaten passend is bilaterale overeenkomsten over visumversoepeling te sluiten met Armenië.

               Hoewel IJsland, Liechtenstein, Noorwegen en Zwitserland geassocieerd zijn met Schengen, is de in dit besluit bedoelde overeenkomst niet van toepassing op deze landen. De in dit besluit bedoelde overeenkomst bevat evenwel een gemeenschappelijke verklaring waarin wordt gesteld dat het voor deze met Schengen geassocieerde landen passend is onverwijld bilaterale overeenkomsten over visumversoepeling te sluiten met Armenië.

               1.6.
                     Verband tussen de overeenkomst en bilaterale overeenkomsten

               Artikel 13 van de overeenkomst bepaalt het volgende:

               "Zodra deze overeenkomst in werking treedt, heeft zij voorrang op de bepalingen van bilaterale of multilaterale overeenkomsten of regelingen die zijn gesloten tussen afzonderlijke lidstaten en Armenië, voor zover de bepalingen daarvan betrekking hebben op aangelegenheden die bij deze overeenkomst worden geregeld."

               Sinds de datum van inwerkingtreding van de overeenkomst zijn de bepalingen van de bilaterale overeenkomsten tussen de lidstaten en Armenië inzake de aangelegenheden die onder de overeenkomst vallen, niet langer van toepassing. Overeenkomstig het EU-recht moeten de lidstaten de nodige maatregelen nemen om de onverenigbaarheden tussen hun bilaterale overeenkomsten en de overeenkomst weg te nemen.

               Indien een lidstaat met Armenië een bilaterale overeenkomst of regeling heeft gesloten over aangelegenheden die niet onder de overeenkomst vallen, zou die overeenkomst of regeling ook na de inwerkingtreding van de overeenkomst van toepassing blijven.

               II.
                     RICHTSNOEREN OVER SPECIFIEKE BEPALINGEN

               2.1.
                     Nieuwe regels die voor alle visumaanvragers gelden

               Belangrijk: de onderstaande versoepelingen met betrekking tot de visumleges, de duur van de behandeling van een visumaanvraag, vertrek in geval van verloren of gestolen documenten en de verlenging van visa in buitengewone omstandigheden zijn van toepassing op alle burgers van Armenië die houder zijn van een visum of een visum aanvragen, met inbegrip van, bijvoorbeeld, toeristen.

               2.1.1.
                     Leges voor de behandeling van een visumaanvraag

               Artikel 6, lid 1, van de overeenkomst bepaalt het volgende:

               "1.Voor de behandeling van een visumaanvraag wordt 35 EUR in rekening gebracht".

               Overeenkomstig artikel 6, lid 1, bedragen de leges voor de behandeling van een visumaanvraag 35 EUR. Deze leges gelden voor alle Armeense visumaanvragers (ook voor toeristen) die een visum voor kort verblijf aanvragen, ongeacht het aantal binnenkomsten.

               Artikel 6, lid 2, van de overeenkomst bepaalt het volgende (NB: de uitvoeringsregeling volgt meteen na de categorie):

               "2.
                     Onverminderd lid 3 van dit artikel worden aan de volgende categorieën personen geen kosten in rekening gebracht voor de behandeling van een visumaanvraag:

               a)
                     gepensioneerden;"

               Om te worden vrijgesteld van betaling van de leges, moeten de visumaanvragers hun status van gepensioneerde aantonen, bijvoorbeeld aan de hand van een pensioenboekje of een certificaat waaruit blijkt dat zij een pensioen ontvangen. De vrijstelling is niet gerechtvaardigd wanneer het doel van de reis erin bestaat een bezoldigde bezigheid te verrichten.

               "b)
                     kinderen jonger dan 12 jaar;"

               Om te worden vrijgesteld van betaling van de leges, moeten de visumaanvragers hun leeftijd aantonen.

               "c)
                     leden van nationale en regionale regeringen en van constitutionele hoven en hoogste rechterlijke instanties, indien zij bij deze overeenkomst niet zijn vrijgesteld van de visumplicht;"

               Onder leden van regionale regeringen wordt verstaan leden van plaatselijke bestuursorganen, zoals gouverneurs van de regio’s (marzpet) en hun plaatsvervangers, alsook de burgemeester van Jerevan en zijn/haar plaatsvervanger. Om te worden vrijgesteld van betaling van de leges, moeten de visumaanvragers hun functie aantonen aan de hand van bewijsstukken van de Armeense autoriteiten.

               "d)
                     gehandicapten en personen die hen indien nodig begeleiden;"

               Om te worden vrijgesteld van betaling van de leges, moeten beide visumaanvragers aantonen dat zij tot deze categorie behoren. Een handicap moet door de visumaanvragers worden aangetoond aan de hand van een uittreksel uit het medisch attest. Wanneer de handicap van de visumaanvragers duidelijk zichtbaar is (bijvoorbeeld bij blinden of personen met ontbrekende ledematen) volstaat een visuele vaststelling door de visumdienst van het consulaat.

               In gerechtvaardigde gevallen kan de visumaanvraag worden ingediend door een vertegenwoordiger of de voogd van de gehandicapte.

               "e)
                     naaste familieleden – echtgenoten, kinderen (inclusief adoptiekinderen), ouders (inclusief voogden), grootouders en kleinkinderen – van burgers van Armenië die legaal in de lidstaten verblijven of van burgers van de Unie die verblijven in de lidstaat waarvan zij onderdaan zijn;

               f)
                     leden van officiële delegaties van Armenië, met inbegrip van permanente leden van officiële delegaties, die op officiële uitnodiging deelnemen aan bijeenkomsten, overlegrondes, onderhandelingen of uitwisselingsprogramma’s of aan evenementen die door intergouvernementele organisaties op het grondgebied van een van de lidstaten worden gehouden;

               g)
                     scholieren, studenten, postdoctoraal studenten en begeleidende docenten die reizen voor studie- of opleidingsdoeleinden, zoals uitwisselingsprogramma’s en andere schoolgerelateerde activiteiten;

               h)
                     journalisten en technisch personeel dat hen beroepshalve vergezelt;"

               Om te worden vrijgesteld van betaling van de leges, moeten de visumaanvragers aantonen dat zij lid zijn van beroepsorganisaties voor journalisten of media – verband met artikel 4 van de overeenkomst en punt 2.2.1, onder e), van de richtsnoeren.

               "i)
                     deelnemers aan internationale sportevenementen en personen die hen beroepshalve begeleiden;"

               Supporters worden niet als begeleiders beschouwd.

               "j)
                     vertegenwoordigers van maatschappelijke organisaties en personen uitgenodigd door in de lidstaten geregistreerde non-profitorganisaties van de Armeense gemeenschap die reizen in verband met een opleiding, studiebijeenkomsten of conferenties, bijvoorbeeld in het kader van uitwisselingsprogramma’s of pan-Armeense en gemeenschapsbevorderende hulpprogramma’s;"

               Om te worden vrijgesteld van betaling van de leges, moeten de visumaanvragers aantonen dat zij lid zijn van maatschappelijke organisaties of non-profitorganisaties – verband met artikel 4 van de overeenkomst.

               "k)
                     deelnemers aan wetenschappelijke, academische, culturele en artistieke activiteiten, inclusief universitaire en andere uitwisselingsprogramma’s;"

               "l)
                     personen die documenten hebben overgelegd waaruit blijkt dat hun reis om humanitaire redenen noodzakelijk is, bijvoorbeeld om een dringende medische behandeling te ondergaan, in welk geval de vrijstelling ook geldt voor degene die de betrokkene begeleidt, of om een begrafenis van een naast familielid bij te wonen of een ernstig ziek naast familielid te bezoeken."

               De bovenstaande categorieën personen worden volledig vrijgesteld van de leges. Daarnaast worden overeenkomstig artikel 16, lid 4, van de Visumcode ook de volgende categorieën personen vrijgesteld van betaling van de leges:

               -onderzoekers die in de Europese Unie reizen voor het verrichten van wetenschappelijk onderzoek in de zin van Aanbeveling 2005/761/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 september 2005;

               -vertegenwoordigers van non-profitorganisaties die vijfentwintig jaar of jonger zijn en deelnemen aan door non-profitorganisaties georganiseerde studiebijeenkomsten, conferenties, sportieve, culturele of educatieve evenementen.

               Artikel 16, lid 6, van de Visumcode bepaalt het volgende: "In individuele gevallen kan het te betalen bedrag aan visumleges worden kwijtgescholden of verminderd wanneer daarmee culturele of sportieve belangen alsmede belangen op het gebied van buitenlands beleid, ontwikkelingsbeleid en andere vitale openbare belangen of humanitaire redenen gediend zijn."

               Voorts wordt in artikel 16, lid 7, van de Visumcode bepaald dat de visumleges worden geheven in euro, in de nationale munt van het derde land waar de aanvraag wordt ingediend of in de munt die doorgaans in dat land wordt gebruikt, en dat de visumleges niet worden terugbetaald, behalve wanneer de aanvraag niet ontvankelijk is of het consulaat niet bevoegd is.

               Om te vermijden dat er discrepanties zijn die leiden tot visumshoppen, moeten de lidstaten er in Armenië voor zorgen dat alle Armeense visumaanvragers vergelijkbare visumleges betalen wanneer die in een buitenlandse valuta worden geheven.

               Armeense visumaanvragers ontvangen voor de betaalde visumleges een kwitantie overeenkomstig artikel 16, lid 8, van de Visumcode.

               Artikel 6, lid 3, van de overeenkomst bepaalt het volgende:

               "3.
                     Indien een lidstaat bij het afgeven van visa samenwerkt met een externe dienstverlener mag deze dienstverlener kosten in rekening brengen. Deze dienstverleningskosten moeten in verhouding staan tot de kosten die de externe dienstverlener moet maken voor het uitvoeren van zijn taken en mogen ten hoogste 30 EUR bedragen. De lidstaten handhaven voor alle aanvragers de mogelijkheid rechtstreeks een aanvraag in te dienen bij hun consulaat."

               Artikel 43 van de Visumcode bevat precieze informatie met betrekking tot de taken van de externe dienstverleners waarmee wordt samengewerkt.

               2.1.2.
                     Duur van de behandeling van een visumaanvraag

               Artikel 7 van de overeenkomst bepaalt het volgende:

               "1.
                     De diplomatieke en consulaire posten van de lidstaten nemen binnen tien kalenderdagen na ontvangst van de visumaanvraag en de benodigde bewijsstukken een beslissing over de visumaanvraag.

               2.
                     De periode voor het nemen van een beslissing over een visumaanvraag kan in individuele gevallen worden verlengd tot dertig kalenderdagen, met name wanneer nader onderzoek van de aanvraag nodig is.

               3.
                     De periode voor het nemen van een beslissing over een visumaanvraag kan in dringende gevallen worden beperkt tot twee werkdagen of minder."

               In beginsel zal binnen tien kalenderdagen vanaf de datum van indiening van de ontvankelijke visumaanvraag een beslissing worden genomen over de visumaanvraag.

               Deze termijn kan in individuele gevallen worden verlengd tot ten hoogste dertig kalenderdagen, met name wanneer nader onderzoek van de aanvraag noodzakelijk is, of in geval van vertegenwoordiging, wanneer de autoriteiten van de vertegenwoordigde lidstaat worden geraadpleegd.

               De termijn begint pas te lopen vanaf het moment dat de aanvraag volledig is, d.w.z. vanaf ontvangst van de visumaanvraag en de bewijsstukken.

               Bij diplomatieke en consulaire posten die een afsprakensysteem hanteren, wordt de termijn voor het krijgen van een afspraak in beginsel niet bij de behandelingstijd gerekend. Met betrekking tot deze kwestie en andere praktische voorschriften voor het indienen van een visumaanvraag, is de Visumcode (artikel 9) van toepassing.

               Indien een afspraak moet worden gemaakt voor het indienen van een aanvraag, bedraagt de wachttijd tot de afspraak "in de regel ten hoogste twee weken, gerekend vanaf de datum waarop om de afspraak werd verzocht" (artikel 7, lid 4, van de overeenkomst).

               In gemotiveerde dringende gevallen (situaties waarin m redenen die door de aanvrager niet waren te voorzien, niet eerder een visum kon worden aangevraagd) "kan het consulaat aanvragers toestaan hun aanvraag zonder afspraak in te dienen of vindt de afspraak onmiddellijk plaats".

               Bij het maken van een afspraak moet rekening worden gehouden met de eventuele door de visumaanvrager aangevoerde urgentie. De beslissing over het sneller behandelen van een visumaanvraag wordt door de consulaire ambtenaar genomen.

               2.1.3. Verlenging van het visum in buitengewone omstandigheden

               Artikel 9 van de overeenkomst bepaalt het volgende:

               "Van burgers van Armenië die door overmacht of om humanitaire redenen niet in staat zijn het grondgebied van de lidstaten binnen de in hun visum vermelde termijn te verlaten, wordt het visum kosteloos volgens de wetgeving van de gastlidstaat verlengd voor de periode die nodig is tot hun terugkeer naar hun eigen land."

               Met betrekking tot het verlengen van de geldigheid van het visum om gemotiveerde persoonlijke redenen, is, wanneer de houder van een visum niet in staat is het grondgebied van de lidstaat binnen de op de visumsticker vermelde termijn te verlaten, artikel 33 van de Visumcode van toepassing voor zover dit in overeenstemming is met de overeenkomst. Op grond van de overeenkomst zijn aan de verlenging van het visum in geval van overmacht of om humanitaire redenen geen kosten verbonden.

               2.2. Nieuwe regels die van toepassing zijn op bepaalde categorieën visumaanvragers

               2.2.1.
                     Bewijsstukken betreffende het doel van de reis

               De in artikel 4, lid 1, genoemde categorieën personen dienen wat het doel van de reis betreft, enkel de in dat artikel vermelde documenten over te leggen. Zoals artikel 4, lid 3, bepaalt, zijn geen andere vormen van motivering, uitnodiging of validering betreffende het doel van de reis nodig. Dit betekent echter niet dat de aanvrager wordt vrijgesteld van de eis om persoonlijk te verschijnen voor het indienen van de visumaanvraag of bewijsstukken te verstrekken met betrekking tot, bijvoorbeeld, de middelen van bestaan.

               Als er in individuele gevallen twijfel blijft bestaan over de echtheid van het document tot staving van het doel van de reis, kan de visumaanvrager krachtens artikel 21, lid 8, van de Visumcode door de ambassade/het consulaat worden uitgenodigd voor een aanvullend diepgaand gesprek over het echte doel van zijn bezoek of zijn voornemen om terug te keren. In dergelijke gevallen kan de visumaanvrager aanvullende bewijsstukken overleggen of kan de consulaire ambtenaar bij uitzondering om aanvullende bewijsstukken verzoeken. Het Gemengd Comité zal nauwlettend toezien op deze kwestie.

               Op andere dan de in artikel 4 opgenomen categorieën (bijvoorbeeld toeristen) blijven wat betreft de bewijsstukken inzake het doel van de reis de algemene regels van toepassing. Hetzelfde geldt voor documenten voor ouderlijke toestemming voor kinderen jonger dan 18 jaar.

               Op kwesties die niet onder deze overeenkomst vallen, zoals de erkenning van reisdocumenten en waarborgen betreffende terugkeer en voldoende bestaansmiddelen, zijn de Schengenregels of het nationaal recht van toepassing.

               In beginsel moeten bij de visumaanvraag de originele documenten worden overgelegd die op grond van artikel 4, lid 1, vereist zijn. Het consulaat kan de visumaanvraag echter al in behandeling nemen op basis van een duplicaat of kopie van deze documenten. Het consulaat kan echter in geval van een eerste aanvraag om het originele document verzoeken en moet in twijfelgevallen om het originele document verzoeken.

               "Artikel 4 – Bewijsstukken betreffende het doel van de reis

               1.Voor de hieronder genoemde categorieën burgers van Armenië volstaan de volgende documenten als rechtvaardiging van het doel van de reis naar de andere partij:

               a)
                     voor naaste familieleden – echtgenoten, kinderen (inclusief adoptiekinderen), ouders (inclusief voogden), grootouders en kleinkinderen – die op bezoek gaan bij burgers van Armenië die legaal in de lidstaten verblijven of bij burgers van de Europese Unie die verblijven in de lidstaat waarvan zij onderdaan zijn:

               –
                     een schriftelijke uitnodiging van de gastheer of -vrouw;"

               Dit punt heeft betrekking op Armeense naaste familieleden die naar de lidstaten reizen om een bezoek te brengen aan legaal in die lidstaten verblijvende burgers van Armenië of aan burgers van de Unie die verblijven op het grondgebied van de lidstaten waarvan zij onderdaan zijn.

               De echtheid van de handtekening van de uitnodiger moet worden bevestigd door de bevoegde autoriteit overeenkomstig de nationale wetgeving van het land van verblijf. De uitnodiging moet worden gevalideerd door de bevoegde autoriteiten. In het geval van diplomaten, technisch en administratief personeel en andere ambtenaren die door de regering van de Republiek Armenië worden gedetacheerd naar de lidstaten, moet de echtheid van de handtekening worden bevestigd door een brief of een nota-verbaal van het hoofd van een diplomatieke vertegenwoordiging of consulaire post.

               "b)
                     voor leden van officiële delegaties van Armenië, met inbegrip van permanente leden van dergelijke delegaties, die op officiële uitnodiging deelnemen aan bijeenkomsten, overlegrondes, onderhandelingen of uitwisselingsprogramma’s of aan evenementen die door intergouvernementele organisaties op het grondgebied van een van de lidstaten worden gehouden:

               –
                     een brief van een bevoegde instantie van Armenië waarin wordt bevestigd dat de aanvrager lid respectievelijk permanent lid is van de delegatie die naar het grondgebied van de andere partij afreist om deel te nemen aan een hierboven bedoeld evenement, en een kopie van de officiële uitnodiging;"

               De brief van de bevoegde autoriteit moet de naam van de aanvrager vermelden en bevestigen dat deze lid is van de delegatie die naar het grondgebied van de andere partij reist om er deel te nemen aan een officiële ontmoeting. Hoewel een officiële uitnodiging aan een specifieke persoon gericht kan zijn, is het niet noodzakelijk dat de naam van de aanvrager op de officiële uitnodiging voor de ontmoeting wordt vermeld.

               Deze bepaling is van toepassing op leden van officiële delegaties, ongeacht het soort paspoort dat ze hebben.

               "c)
                     voor scholieren, studenten, postdoctoraal studenten en begeleidende docenten die reizen voor studie- of opleidingsdoeleinden, bijvoorbeeld in het kader van uitwisselingsprogramma’s, en andere schoolgerelateerde activiteiten:

               –
                     een schriftelijke uitnodiging of een inschrijvingsbewijs van de gastuniversiteit, het gastcollege of de gastschool, of een studentenkaart of inschrijvingsbewijs van de te volgen cursussen;"

               Een studentenkaart wordt alleen als bewijs van het doel van de reis aanvaard als zij is afgegeven door de gastuniversiteit, het gastcollege of de gastschool waar de studie of opleiding zal plaatsvinden.

               "d)
                     voor personen die om medische redenen reizen en hun noodzakelijke begeleiders:

               –
                     een officieel document van de medische instelling waaruit blijkt dat medische behandeling in deze instelling noodzakelijk is en dat de betrokkene onder begeleiding moet reizen, en bewijs van voldoende financiële middelen om de behandeling te betalen;"

               Er moet een document van de medische instelling worden overgelegd waaruit de drie punten blijken: dat medische behandeling in deze instelling noodzakelijk is, dat de betrokkene onder begeleiding moet reizen, en (bijvoorbeeld aan de hand van het bewijs van betaling van een voorschot) dat de betrokkene over voldoende financiële middelen beschikt om de medische behandeling te betalen.

               "e)
                     voor journalisten en het technisch personeel dat hen beroepshalve vergezelt:

               –
                     een certificaat of ander document van een beroepsorganisatie of van de werkgever van de aanvrager waaruit blijkt dat de betrokkene een gekwalificeerd journalist is en dat de reis is bedoeld om journalistiek werk te verrichten, of waaruit blijkt dat de betrokkene behoort tot het technisch personeel dat de journalist beroepshalve vergezelt;"

               Freelancejournalisten en hun assistenten behoren niet tot deze categorie.

               Er moet een certificaat of document worden overgelegd waaruit blijkt dat de aanvrager een professioneel journalist is of iemand die beroepsmatig een journalist vergezelt, alsmede het originele document van de werkgever van de betrokkene waarin staat vermeld dat de reis is bedoeld om journalistiek werk te verrichten of daarbij te assisteren.

               Een aantal beroepsorganisaties in Armenië verdedigt de belangen van journalisten of personen die hen beroepsmatig vergezellen, en zou certificaten kunnen afgeven waaruit blijkt dat de betrokkene een professionele journalist is of een persoon die hem beroepshalve vergezelt op een specifiek domein. Om na te gaan of het wel degelijk om beroepsorganisaties gaat, kunnen de consulaten

                  www.e-register.am

                raadplegen. De consulaten kunnen ook een door de werkgever van de aanvrager afgegeven certificaat aanvaarden.

               "f)
                     voor deelnemers aan internationale sportevenementen en personen die hen beroepshalve begeleiden:

               –
                     een schriftelijke uitnodiging van de gastorganisatie, de bevoegde instanties, de nationale sportfederatie of het nationale olympisch comité van de betrokken lidstaat;"

               Op de lijst van begeleiders bij internationale sportevenementen worden enkel personen opgenomen die beroepshalve aanwezig zijn: trainers, masseurs, managers, medisch personeel en het hoofd van de sportclub. Supporters worden derhalve niet als begeleiders beschouwd.

               "g)
                     voor zakenlieden en vertegenwoordigers van bedrijfsorganisaties:

               –
                     een schriftelijke uitnodiging van een in het gastland gevestigde rechtspersoon of onderneming of organisatie, of een bureau of filiaal daarvan, van nationale of lokale autoriteiten van de lidstaten of van organisatiecomités van handels- en industrietentoonstellingen, -conferenties en -symposia die worden gehouden op het grondgebied van de lidstaten en de instemming genieten van de bevoegde instanties overeenkomstig de nationale wetgeving;"

               Om na te gaan of de beroepsorganisatie wel degelijk bestaat, kan het consulaat www.e-register.am raadplegen.

               "h)
                     voor beoefenaars van vrije beroepen die deelnemen aan internationale tentoonstellingen, conferenties, symposia, studiebijeenkomsten of vergelijkbare evenementen:

               –
                     een schriftelijke uitnodiging van de gastorganisatie waaruit blijkt dat de betrokkene deelneemt aan het evenement;

               i)
                     voor vertegenwoordigers van maatschappelijke organisaties en personen uitgenodigd door in de lidstaten geregistreerde non-profitorganisaties van de Armeense gemeenschap die reizen in verband met een opleiding, studiebijeenkomsten of conferenties, bijvoorbeeld in het kader van uitwisselingsprogramma’s of pan-Armeense en gemeenschapsbevorderende hulpprogramma’s;

               –
                     een schriftelijke uitnodiging van de gastorganisatie, een bevestiging dat de betrokkene de maatschappelijke organisatie vertegenwoordigt of deelneemt aan pan-Armeense of gemeenschapsbevorderende activiteiten en het oprichtingsdocument van de organisatie uit het desbetreffende register, afgegeven door een nationale instantie overeenkomstig de nationale wetgeving;"

               Er moet een document van de maatschappelijke organisatie worden overgelegd waarin wordt bevestigd dat de aanvrager deze organisatie vertegenwoordigt.

               De bevoegde Armeense overheidsinstantie die het oprichtingsdocument van de maatschappelijke organisatie afgeeft, is het ministerie van Justitie.

               Het register waarin de oprichtingsdocumenten van maatschappelijke organisaties worden ingeschreven, is het staatsregister voor rechtspersonen. Het ministerie van Justitie beheert de elektronische databank van ngo's, die beschikbaar is via de website /https://www.e-register.am/ van het ministerie van Justitie.

               Individuele leden van de maatschappelijke organisaties vallen niet onder de overeenkomst.

               "j)
                     voor deelnemers aan wetenschappelijke, academische, culturele en artistieke activiteiten, zoals universitaire en andere uitwisselingsprogramma's:

               –
                     een schriftelijke uitnodiging van de gastorganisatie om deel te nemen aan deze activiteiten;"

               "k)
                     voor chauffeurs die internationaal goederen- en personenvervoer verzorgen naar de lidstaten met voertuigen die zijn geregistreerd in Armenië:

               –
                     een schriftelijke uitnodiging van de nationale vereniging (vakbond) van vervoerders van Armenië die internationaal vervoer over de weg verzorgen, waarin het doel, het traject, de duur en de frequentie van de reizen staan vermeld;"

               De Armeense nationale vereniging van vervoerders die bevoegd is voor het verstrekken van de schriftelijke uitnodiging aan beroepschauffeurs is AIRCA (Association of International Road Carriers of Armenia).

               "l)
                     voor deelnemers aan officiële uitwisselingsprogramma’s van zustersteden en andere gemeentelijke entiteiten:

               –
                     een schriftelijke uitnodiging van het hoofd van het stadsbestuur/de burgemeester van deze gemeenten en steden;"

               Het is het hoofd van het stadsbestuur/de burgemeester van de stad of gemeente waar de uitwisseling zal plaatsvinden dat/die bevoegd is om een schriftelijke uitnodiging af te geven. Enkel officiële uitwisselingen vallen onder deze categorie.

               "m)
                     voor bezoekers van militaire of civiele begraafplaatsen:

               –
                     een officieel document waaruit blijkt dat het graf bestaat en blijft voortbestaan en dat er sprake is van een familierelatie of een andere relatie tussen de aanvrager en de overledene."

               In de overeenkomst is niet vastgelegd of het bovengenoemd officieel document moet worden afgegeven door de autoriteiten van het land waar de begraafplaats zich bevindt of door de autoriteiten van het land van verblijf van de persoon die de begraafplaats wenst te bezoeken. Officiële documenten van beide landen dienen te worden aanvaard.

               Uit het bovengenoemd officieel document moet blijken dat het graf bestaat en blijft voortbestaan en dat er sprake is van een familierelatie of een andere relatie tussen de aanvrager en de overledene.

               Belangrijk: de overeenkomst doet geen nieuwe aansprakelijkheidsregels ontstaan voor de natuurlijke of rechtspersonen die de schriftelijke uitnodiging afgeven. Op valse uitnodigingen is het desbetreffende EU-recht/nationaal recht van toepassing.

               2.2.2.
                     Afgifte van meervoudige visa

               Wanneer de visumaanvrager frequent naar het grondgebied van de lidstaten moet reizen, kunnen visa voor kort verblijf voor meerdere bezoeken worden afgegeven; de totale duur van de bezoeken mag evenwel niet langer zijn dan 90 dagen per periode van 180 dagen.

               Artikel 5 van de overeenkomst bepaalt het volgende:

               "1.
                     De diplomatieke en consulaire posten van de lidstaten verstrekken meervoudige visa met een geldigheidsduur van vijf jaar aan de volgende categorieën personen:

               a)
                     echtgenoten, kinderen (inclusief adoptiekinderen) die jonger zijn dan 21 jaar of ten laste komen van de aanvrager, en ouders (inclusief voogden) die op bezoek gaan bij burgers van Armenië die legaal in de lidstaten verblijven of bij burgers van de Unie die verblijven in de lidstaat waarvan zij onderdaan zijn;

               b)
                     leden van nationale en regionale regeringen, constitutionele hoven en hoogste rechterlijke instanties in de uitoefening van hun functie, indien zij bij deze overeenkomst niet zijn vrijgesteld van de visumplicht;

               c)
                     permanente leden van officiële delegaties van Armenië die op officiële uitnodiging regelmatig deelnemen aan bijeenkomsten, overlegrondes, onderhandelingen of uitwisselingsprogramma’s of aan evenementen die door intergouvernementele organisaties op het grondgebied van de lidstaten worden gehouden.

               In afwijking daarvan wordt, wanneer duidelijk is dat de noodzaak of de bedoeling om frequent of regelmatig te reizen slechts voor een kortere periode geldt, de geldigheidsduur van het meervoudig visum beperkt tot die kortere periode, met name wanneer:

               –
                     in het geval van de onder a) bedoelde personen: de geldigheidsduur van de verblijfsvergunning van burgers van Armenië die legaal in de Unie verblijven,

               –
                     in het geval van de onder b) bedoelde personen: de ambtstermijn,

               –
                      in het geval van de onder c) bedoelde personen: de geldigheidsduur van de status als permanent lid van een officiële delegatie,

               korter is dan vijf jaar."

               Gelet op de beroepsstatus van deze categorieën personen of hun familieband met een legaal op het grondgebied van de lidstaten verblijvende burger van Armenië of met een burger van de Europese Unie die verblijft in de lidstaat waarvan hij onderdaan is, is het gerechtvaardigd een meervoudig visum af te geven met een geldigheidsduur van vijf jaar of met een beperkte geldigheidsduur die overeenstemt met de mandaatsperiode of de duur van het legaal verblijf indien die korter zijn dan vijf jaar.

               Personen die onder artikel 5, lid 1, onder a), van de overeenkomst vallen, moeten bewijs van legaal verblijf van de gastheer of -vrouw overleggen.

               Voor personen die onder artikel 5, lid 1, onder b), van de overeenkomst vallen, moet bewijs worden overgelegd van hun beroepsstatus en de duur van hun mandaat.

               Dat geldt echter niet als de personen die onder artikel 5, lid 1, onder b), van de overeenkomst vallen, op grond van de overeenkomst zijn vrijgesteld van de visumplicht, d.w.z. voor houders van een diplomatiek paspoort.

               Personen die onder artikel 5, lid 1, onder c), van de overeenkomst vallen, moeten bewijzen dat zij permanent lid zijn van de delegatie en regelmatig aan bijeenkomsten, overlegrondes, onderhandelingen of uitwisselingsprogramma’s moeten deelnemen.

               Indien de noodzaak of de bedoeling om frequent of regelmatig te reizen kennelijk slechts voor een kortere periode geldt, wordt de geldigheidsduur van het meervoudig visum beperkt tot die kortere periode.

               "2.
                     De diplomatieke en consulaire posten van de lidstaten verstrekken meervoudige visa met een geldigheidsduur van een jaar aan de volgende categorieën personen, mits deze in het voorafgaande jaar ten minste één visum hebben verkregen waarvan zij gebruik hebben gemaakt overeenkomstig de wetgeving inzake inreis en verblijf in de bezochte staat:

               a) leden van officiële delegaties van Armenië die op officiële uitnodiging regelmatig deelnemen aan bijeenkomsten, overlegrondes, onderhandelingen of uitwisselingsprogramma’s of aan evenementen die door intergouvernementele organisaties op het grondgebied van de lidstaten worden gehouden;

               b) vertegenwoordigers van maatschappelijke organisaties en personen uitgenodigd door in de lidstaten geregistreerde non-profitorganisaties van de Armeense gemeenschap die reizen naar de lidstaten in verband met een opleiding, studiebijeenkomsten of conferenties, bijvoorbeeld in het kader van uitwisselingsprogramma’s of pan-Armeense en gemeenschapsbevorderende hulpprogramma’s;

               c) beoefenaars van vrije beroepen die deelnemen aan internationale tentoonstellingen, conferenties, symposia, studiebijeenkomsten of vergelijkbare evenementen die regelmatig naar de lidstaten reizen;

               d) deelnemers aan wetenschappelijke, culturele en artistieke activiteiten, waaronder universitaire en andere uitwisselingsprogramma’s, die regelmatig naar de lidstaten reizen;

               e) studenten en postdoctoraal studenten die regelmatig reizen voor studie- of opleidingsdoeleinden, bijvoorbeeld in het kader van uitwisselingsprogramma’s;

               f) deelnemers aan officiële uitwisselingsprogramma’s van zustersteden en andere gemeentelijke entiteiten;

               g) personen die om medische redenen regelmatig naar de lidstaten moeten reizen en hun noodzakelijke begeleiders;

               h) journalisten en technisch personeel dat hen beroepshalve vergezelt;

               i) zakenlieden en vertegenwoordigers van bedrijfsorganisaties die regelmatig naar de lidstaten reizen;

               j) deelnemers aan internationale sportevenementen en personen die hen beroepshalve begeleiden;

               k) chauffeurs die internationaal goederen- en personenvervoer naar de lidstaten verzorgen met voertuigen die zijn geregistreerd in Armenië.

               In afwijking van de eerste zin, wordt, wanneer duidelijk is dat de noodzaak of de bedoeling om frequent of regelmatig te reizen slechts voor een kortere periode geldt, de geldigheidsduur van het meervoudig visum beperkt tot die kortere periode."

               Aan personen van de bovengenoemde categorieën worden in beginsel meervoudige visa met een geldigheidsduur van een jaar afgegeven mits deze in het voorafgaande jaar (12 maanden) ten minste één visum hebben verkregen waarvan zij gebruik hebben gemaakt overeenkomstig de wetgeving inzake inreis en verblijf in de bezochte staat of staten (de betrokkene is bijvoorbeeld niet langer gebleven dan toegestaan) en er redenen zijn om een meervoudig visum aan te vragen.

               Wanneer het niet gerechtvaardigd is een visum van één jaar af te geven (bijvoorbeeld wanneer de duur van het uitwisselingsprogramma minder dan een jaar bedraagt of de persoon niet gedurende een volledig jaar hoeft te reizen) wordt een visum met een geldigheidsduur van minder dan een jaar afgegeven, mits aan alle andere voorwaarden voor afgifte is voldaan.

               "3.
                     De diplomatieke en consulaire posten van de lidstaten verstrekken de in lid 2 bedoelde personen meervoudige visa met een geldigheidsduur van ten minste twee en ten hoogste vijf jaar, mits deze personen in de voorafgaande twee jaar overeenkomstig de wetgeving inzake inreis en verblijf in de bezochte staat gebruik hebben gemaakt van het meervoudig visum voor één jaar, tenzij duidelijk is dat de noodzaak of de bedoeling om frequent of regelmatig te reizen voor een kortere periode geldt; in dat geval wordt de geldigheidsduur van het meervoudig visum beperkt tot die kortere periode.

               4. De in de leden 1 tot en met 3 bedoelde personen mogen in totaal ten hoogste 90 dagen per periode van 180 dagen op het grondgebied van de lidstaten verblijven."

               Aan personen van de in artikel 5, lid 2, van de overeenkomst bedoelde categorieën worden meervoudige visa met een geldigheidsduur van ten minste twee en ten hoogste vijf jaar afgegeven, mits deze personen in de voorafgaande twee jaar (24 maanden) gebruik hebben gemaakt van de twee meervoudige visa voor één jaar overeenkomstig de wetgeving inzake inreis en verblijf in de bezochte staat of staten en de redenen om een meervoudig visum aan te vragen nog steeds geldig zijn. Er wordt slechts een visum met een geldigheid van ten minste twee en ten hoogste vijf jaar afgegeven indien aan de visumaanvrager in de voorafgaande twee jaar twee visa met een geldigheidsduur van – ten minste – één jaar zijn afgegeven en hij van deze visa gebruik heeft gemaakt overeenkomstig de wetgeving inzake inreis en verblijf in de bezochte staat of staten. De diplomatieke en consulaire posten beslissen op basis van een individuele beoordeling van iedere visumaanvraag over de geldigheidsduur van deze visa, die ten minste twee en ten hoogste vijf jaar bedraagt.

               Er hoeft geen meervoudig visum te worden afgegeven indien de visumaanvrager geen gebruik heeft gemaakt van een eerder afgegeven visum.

               2.2.3.
                     Houders van diplomatieke paspoorten

               Artikel 10 van de overeenkomst bepaalt het volgende:

               "1.
                     Burgers van Armenië die houder zijn van een geldig diplomatiek paspoort hebben geen visum nodig voor een inreis in, een uitreis uit of een doorreis over het grondgebied van de lidstaten.

               2.
                     De in lid 1 van dit artikel bedoelde personen mogen ten hoogste 90 dagen per periode van 180 dagen zonder visum op het grondgebied van de lidstaten verblijven."

               De procedures voor het uitzenden van diplomaten naar de lidstaten worden niet door de overeenkomst geregeld. Daarop is de normale accreditatieprocedure van toepassing.

               III.
                     SAMENWERKING OP HET GEBIED VAN REISDOCUMENTEN

               In een aan de overeenkomst gehechte gemeenschappelijke verklaring komen de partijen overeen dat het bij artikel 12 van de overeenkomst opgerichte Gemengd Comité een beoordeling moet uitvoeren van het effect van het beveiligingsniveau van de respectieve reisdocumenten op de werking van de overeenkomst. Met het oog daarop hebben de partijen zich ertoe verbonden elkaar regelmatig op de hoogte te brengen van de maatregelen om de wildgroei van reisdocumenten tegen te gaan, de technische aspecten van reisdocumentenbeveiliging te ontwikkelen en de afgifte van reisdocumenten verder te personaliseren.

               IV.
                     STATISTIEKEN

               Opdat het bij de overeenkomst opgerichte Gemengd Comité effectief toezicht zou kunnen houden op de overeenkomst, dienen de diplomatieke en consulaire posten van de lidstaten bij de Commissie elke zes maanden statistieken in, indien mogelijk uitgesplitst per maand, met betrekking tot:

               - het aantal visa van elke soort die zijn afgegeven aan de verschillende categorieën die onder de overeenkomst vallen;

               -het aantal weigeringen van afgifte van visa voor de verschillende categorieën die onder de overeenkomst vallen;

               -het aantal afgegeven meervoudige visa;

               -de geldigheidsduur van de afgegeven meervoudige visa;

               -het aantal visa die zonder betaling van visumleges zijn afgegeven voor de verschillende categorieën die onder de overeenkomst vallen.

                     (1)

                           PB L 289 van 30.10.2013, blz. 2.

                     (2)

                           Verordening (EG) nr. 539/2001 van de Raad van 15 maart 2001 tot vaststelling van de lijst van derde landen waarvan de onderdanen bij overschrijding van de buitengrenzen in het bezit moeten zijn van een visum en de lijst van derde landen waarvan de onderdanen van die plicht zijn vrijgesteld (PB L 81 van 21.3.2001, verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EU) nr. 1289/2013 (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 74)).

                     (3)

                           PB L 239 van 22.9.2000, blz. 19.

                     (4)

                           Verordening (EG) nr. 810/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 tot vaststelling van een gemeenschappelijke visumcode (Visumcode) (PB L 243 van 15.9.2009, blz. 1).

                     (5)

                           Met name Verordening (EU) 2016/399 van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 2016 betreffende een Uniecode voor de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode) (PB L 77 van 23.3.2016, blz. 1).

                     (6)

                           Verordening (EU) 2016/399 van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 2016 betreffende een Uniecode voor de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode) (PB L 77 van 23.3.2016, blz. 1).

                     (7)

                           Zie de artikelen 2, 24 en 25 van de Visumcode.

                     (8)

                           Zie met name de wijzigingen die zijn vastgesteld bij Verordening (EU) nr. 610/2013 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 182 van 29.6.2013, blz. 1).

                     (9)

                           Op basis van Besluit nr. 565/2014/EU van 15 mei 2014, dat op 16 juni 2014 in werking is getreden, kunnen Bulgarije, Kroatië, Cyprus en Roemenië overgaan tot de eenzijdige erkenning van eenvormige visa voor kort verblijf die geldig zijn voor twee of meer binnenkomsten, van visa voor verblijf van langere duur en verblijfvergunningen die zijn afgegeven voor bij de Schengenovereenkomst aangesloten partijen, van visa met territoriaal beperkte geldigheid die zijn afgegeven aan houders van een door Kosovo afgegeven paspoort, evenals van nationale door Kroatië afgegeven visa en verblijfsvergunningen, als gelijkwaardig met hun nationale visa, zowel voor doorreis over hun grondgebied als voor een voorgenomen verblijf op hun grondgebied van maximaal 90 dagen binnen een periode van 180 dagen. Bulgarije, Kroatië, Cyprus en Roemenië kunnen de nieuwe regels toepassen sinds 14 juli 2014, en deze nieuwe regels vervangen Beschikking nr. 895/2006/EG van 14 juni 2006 en Beschikking nr. 582/2008/EG van 17 juni 2008.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 16.3.2016
            COM(2016) 149 final
            2016/0081(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            tot vaststelling van het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in het Gemengd Comité dat is opgericht krachtens de overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Kaapverdië inzake de versoepeling van de afgifte van visa voor kort verblijf aan de burgers van de Republiek Kaapverdië en van de Europese Unie, met betrekking tot de vaststelling van het reglement van orde van het Gemengd Comité voor het beheer van de overeenkomst

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               De overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Kaapverdië inzake de versoepeling van de afgifte van visa voor kort verblijf aan de burgers van de Republiek Kaapverdië en van de Europese Unie is op 1 december 2014 in werking getreden. De overeenkomst brengt op basis van wederkerigheid juridisch bindende rechten en verplichtingen tot stand die de procedures voor de afgifte van visa aan burgers van Kaapverdië en van de Unie moeten vereenvoudigen. Op grond van artikel 10 van de overeenkomst is een Gemengd Comité opgericht dat toezicht moet houden op de uitvoering van de overeenkomst. Overeenkomstig artikel 10, lid 4, van de overeenkomst moet het Gemengd Comité zijn reglement van orde vaststellen.

               Het vast te stellen reglement van orde zal geen deel uitmaken van de overeenkomst.

               2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

               •Rechtsgrondslag

               Het reglement van orde, dat zal worden vastgesteld op basis van het mandaat dat op grond van dit voorstel wordt verleend aan de vertegenwoordiger van de Commissie in het Gemengd Comité, zorgt voor de organisatie van de werkzaamheden van het Gemengd Comité en draagt bij tot de voorbereiding en het beheer van de vergaderingen ervan.

               3.RESULTATEN VAN EX-POSTEVALUATIES, RAADPLEGINGEN VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELINGEN

                  Het aan de bijlage bij dit voorstel voor een besluit van de Raad gehechte reglement van orde is het resultaat van overleg met de verantwoordelijke autoriteiten in Kaapverdië dat in juni 2015 heeft plaatsgevonden. De lidstaten zijn geraadpleegd in het kader van de schriftelijke procedure die op 23 oktober 2015 is afgesloten.

               4.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

               Dit voorstel heeft geen gevolgen voor de begroting van de EU.

               2016/0081 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               tot vaststelling van het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in het Gemengd Comité dat is opgericht krachtens de overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Kaapverdië inzake de versoepeling van de afgifte van visa voor kort verblijf aan de burgers van de Republiek Kaapverdië en van de Europese Unie, met betrekking tot de vaststelling van het reglement van orde van het Gemengd Comité voor het beheer van de overeenkomst

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Krachtens artikel 10 van de overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Kaapverdië inzake de versoepeling van de afgifte van visa voor kort verblijf aan de burgers van de Republiek Kaapverdië en van de Europese Unie, hierna „de overeenkomst” genoemd, is een Gemengd Comité opgericht. In lid 4 van dat artikel wordt bepaald dat het Gemengd Comité zijn reglement van orde vaststelt.

               (2)Het reglement van orde is noodzakelijk voor de organisatie van de werkzaamheden van het Gemengd Comité, dat belast is met het beheer van de overeenkomst en het toezicht op de toepassing ervan.

               (3)Het is daarom wenselijk het standpunt te bepalen dat namens de Unie in het Gemengd Comité moet worden ingenomen met betrekking tot de vaststelling van het reglement van orde van het Gemengd Comité voor het beheer van de overeenkomst.

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen in het Gemengd Comité dat is opgericht krachtens de overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Kaapverdië inzake de versoepeling van de afgifte van visa voor kort verblijf aan de burgers van de Republiek Kaapverdië en van de Europese Unie, met betrekking tot de vaststelling van het reglement van orde van het Gemengd Comité voor het beheer van de overeenkomst, wordt gebaseerd op het aan dit besluit gehechte ontwerpbesluit van het Gemengd Comité.

               Artikel 2

               Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 16.3.2016
            COM(2016) 149 final
            BIJLAGE
            bij het
            voorstel voor een BESLUIT VAN DE RAAD
            tot vaststelling van het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in het Gemengd Comité dat is opgericht krachtens de overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Kaapverdië inzake de versoepeling van de afgifte van visa voor kort verblijf aan de burgers van de Republiek Kaapverdië en van de Europese Unie, met betrekking tot de vaststelling van het reglement van orde van het Gemengd Comité voor het beheer van de overeenkomst

               ONTWERP

               BESLUIT NR. … VAN HET GEMENGD COMITÉ VISUMVERSOEPELING
                  DAT IS OPGERICHT KRACHTENS
               DE OVEREENKOMST TUSSEN

               DE EUROPESE UNIE EN DE REPUBLIEK KAAPVERDIË

               INZAKE DE VERSOEPELING VAN DE AFGIFTE VAN VISA VOOR KORT

               VERBLIJF AAN DE BURGERS VAN DE REPUBLIEK KAAPVERDIË EN VAN

               DE EUROPESE UNIE

               van …

               betreffende de vaststelling van zijn reglement van orde

               HET GEMENGD COMITÉ,

               Gezien de overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Kaapverdië inzake de versoepeling van de afgifte van visa voor kort verblijf aan de burgers van de Republiek Kaapverdië en van de Europese Unie (hierna "de overeenkomst" genoemd), en met name artikel 10, lid 4,

               Overwegende dat deze overeenkomst op 1 december 2014 in werking is getreden,

               BESLUIT:

               Artikel 1

               Het reglement van orde van het Gemengd Comité voor het beheer van de overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Kaapverdië inzake de versoepeling van de afgifte van visa voor kort verblijf aan de burgers van de Republiek Kaapverdië en van de Europese Unie is opgenomen in de bijlage bij dit besluit.

               Artikel 2

               Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

               Gedaan te …

               Voor de Europese Unie

                     Voor de Republiek Kaapverdië

               BIJLAGE

               REGLEMENT VAN ORDE

               VAN HET GEMENGD COMITÉ VOOR HET BEHEER VAN DE OVEREENKOMST TUSSEN DE EUROPESE UNIE EN DE REPUBLIEK KAAPVERDIË

                INZAKE DE VERSOEPELING VAN DE AFGIFTE VAN VISA

               VOOR KORT VERBLIJF AAN DE BURGERS

               VAN DE REPUBLIEK KAAPVERDIË EN VAN DE EUROPESE UNIE

               Artikel 1

               Voorzitterschap

               Het Gemengd Comité visumversoepeling wordt gezamenlijk voorgezeten door een vertegenwoordiger van de Europese Unie en een vertegenwoordiger van de Republiek Kaapverdië.

               Artikel 2

               Taken van het Gemengd Comité

               (1)Overeenkomstig artikel 10, lid 2, van de overeenkomst heeft het Gemengd Comité visumversoepeling met name de volgende taken:

               a)toezien op de toepassing van de overeenkomst;

               b)wijzigingen van of toevoegingen aan de overeenkomst voorstellen;

               c)geschillen beslechten die voortvloeien uit de interpretatie of de toepassing van de bepalingen van de overeenkomst.

               (2)Het Gemengd Comité visumversoepeling kan aanbevelingen met richtsnoeren of beste praktijken uitvaardigen om te helpen bij de toepassing van de overeenkomst.

               Artikel 3

               Vergaderingen

               (1)Het Gemengd Comité visumversoepeling komt zo vaak als nodig is op verzoek van een van de partijen bijeen, maar ten minste eens per jaar.

               (2)De partijen treden bij toerbeurt op als gastheer van de vergadering, tenzij anders wordt overeengekomen.

               (3)De vergaderingen van het Gemengd Comité visumversoepeling worden door de medevoorzitters bijeengeroepen.

               (4)De medevoorzitters stellen een datum voor de vergadering vast en wisselen tijdig, zo mogelijk veertien dagen voor de vergadering, alle documenten uit die nodig zijn voor een goede voorbereiding.

               (5)De partij die als gastheer optreedt, regelt het logistieke aspect.

               Artikel 4

               Delegaties

               De partijen stellen elkaar ten minste zeven dagen voor de vergadering op de hoogte van de voorgenomen samenstelling van hun delegaties.

               Artikel 5

               Agenda van de vergaderingen

               (1)Uiterlijk veertien dagen voor elke vergadering stellen de medevoorzitters een voorlopige agenda op. Op de voorlopige agenda staan de punten ten aanzien waarvan de medevoorzitters uiterlijk veertien dagen voor de vergadering een verzoek tot agendering hebben ontvangen.

               (2)Elk van beide partijen kan voorafgaand aan de vergadering punten aan de voorlopige agenda toevoegen, als de andere partij daarmee instemt. Verzoeken om punten aan de voorlopige agenda toe te voegen, worden schriftelijk ingediend en voor zover mogelijk ingewilligd.

               (3)De definitieve agenda wordt bij het begin van de vergadering door de medevoorzitters vastgesteld. Punten die niet op de voorlopige agenda staan, kunnen op de agenda worden geplaatst als de partijen daarmee instemmen; verzoeken daartoe worden voor zover mogelijk ingewilligd.

               Artikel 6

               Notulen van de vergaderingen

               (1)De ontwerpnotulen worden zo spoedig mogelijk opgesteld door de medevoorzitter die gastheer van de vergadering is.

               (2)In de notulen worden over het algemeen voor ieder agendapunt de volgende gegevens vermeld:

               a)aan het Gemengd Comité visumversoepeling voorgelegde documenten;

               b)verklaringen die op verzoek van een partij worden opgenomen; en

               c)over een specifiek punt genomen besluiten, gedane aanbevelingen en vastgestelde conclusies.

               (3)De notulen vermelden tevens de namen van de afzonderlijke leden van de delegaties, met vermelding van het ministerie, de instantie of de instelling die zij vertegenwoordigen.

               (4)De notulen worden door het Gemengd Comité visumversoepeling op zijn volgende vergadering goedgekeurd.

               Artikel 7

               Besluiten en aanbevelingen van het Gemengd Comité visumversoepeling

               (1)Het Gemengd Comité visumversoepeling besluit door middel van overeenstemming van beide partijen.

               (2)De besluiten van het Gemengd Comité visumversoepeling worden voorzien van de titel "Besluit", gevolgd door een volgnummer en een omschrijving van het onderwerp. Voorts wordt aangegeven wanneer het besluit van kracht wordt. De besluiten worden ondertekend door vertegenwoordigers van het Gemengd Comité visumversoepeling die gemachtigd zijn namens de partijen te handelen. De besluiten worden opgesteld in tweevoud, waarbij beide teksten gelijkelijk authentiek zijn.

               (3)De leden 1 en 2 zijn van overeenkomstige toepassing op aanbevelingen van het Gemengd Comité visumversoepeling.

               Artikel 8

               Kosten

               (1)Elke partij draagt zelf de kosten die voortvloeien uit haar deelname aan de vergaderingen van het Gemengd Comité visumversoepeling, met inbegrip van de personeels-, reis- en verblijfkosten en de kosten voor post en telecommunicatie.

               (2)Overige kosten die voortvloeien uit de organisatie van de vergaderingen komen in het algemeen voor rekening van de partij die gastheer is van de vergadering.

               Artikel 9

               Administratieve procedures

               (1)De vergaderingen van het Gemengd Comité visumversoepeling zijn niet openbaar, tenzij anders wordt beslist.

               (2)De notulen en andere documenten van het Gemengd Comité visumversoepeling worden vertrouwelijk behandeld.

               (3)Met instemming van de beide medevoorzitters kunnen andere deelnemers dan functionarissen van de partijen en de lidstaten worden uitgenodigd; voor hen gelden dezelfde vertrouwelijkheidsvoorschriften.

               (4)De partijen kunnen openbare briefings organiseren of belangstellenden op een andere wijze informeren over de resultaten van de vergaderingen van het Gemengd Comité.

               Voor de Europese Unie
                     Voor de Republiek Kaapverdië

               GEZAMENLIJKE VERKLARING

               GEHECHT AAN HET REGLEMENT VAN ORDE VAN HET GEMENGD COMITÉ

               VOOR HET BEHEER VAN DE OVEREENKOMST TUSSEN DE EUROPESE UNIE

               EN DE REPUBLIEK KAAPVERDIË INZAKE DE VERSOEPELING VAN DE

               AFGIFTE VAN VISA VOOR KORT VERBLIJF AAN DE BURGERS VAN DE REPUBLIEK KAAPVERDIË EN VAN DE EUROPESE UNIE

               Met het oog op de voortgezette, geharmoniseerde en correcte toepassing van de overeenkomst onderhouden de Republiek Kaapverdië, de Europese Commissie en de lidstaten in de perioden tussen de formele vergaderingen van het Gemengd Comité ook informele contacten om dringende aangelegenheden te behandelen. Op de eerstvolgende vergadering van het Gemengd Comité wordt verslag uitgebracht over deze aangelegenheden en informele contacten.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 10.7.2015
            COM(2015) 334 final
            2015/0147(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpuntin het Gemengd Comité van de EER betreffende een wijziging van bijlage II (Technische voorschriften, normen, keuring en certificatie) en bijlage XX (Milieu) bij de EER-overeenkomst(richtlijn brandstofkwaliteit)

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               Het Gemengd Comité van de EER dient met het oog op de nodige juridische zekerheid en homogeniteit van de interne markt alle relevante EU-wetgeving zo spoedig mogelijk na de vaststelling ervan in de EER-Overeenkomst op te nemen.

               2.RESULTATEN VAN DE RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDE PARTIJEN EN VAN DE EFFECTBEOORDELING

               Het ontwerpbesluit van het Gemengd Comité van de EER (dat aan dit voorstel voor een besluit van de Raad is gehecht) beoogt de wijziging van bijlage II (Technische voorschriften, normen, keuring en certificatie) en bijlage XX (Milieu) bij de EER-overeenkomst, door Richtlijn 2009/30/EG tot de specificatie van benzine, dieselbrandstof en gasolie en tot invoering van een mechanisme om de emissies van broeikasgassen te monitoren en te verminderen, tot wijziging van Richtlijn 1999/32/EG van de Raad met betrekking tot de specificatie van door binnenschepen gebruikte brandstoffen en tot intrekking van Richtlijn 93/12/EEG
                  1
               , erin op te nemen.

               Aangezien de EER-EVA-staten aanpassingen vragen die afwijken van de EU-wetgeving en meer inhouden dan louter technische aanpassingen als bepaald in artikel 1, lid 3, van Verordening ((EG) nr. 2894/94 van de Raad, moet de Raad het standpunt van de EU vaststellen.

               De EVA-staten geven nadere uitleg bij de gevraagde aanpassingen:

               Artikel 2, lid 5:

               In artikel 2, lid 5, wordt het begrip "lidstaten met een lage omgevingstemperatuur in de zomerperiode" gedefinieerd in het kader van Richtlijn 98/70/EG. IJsland en Noorwegen moeten deel uitmaken van deze groep. Met aanpassing a) worden zij opgenomen in artikel 2, lid 5.

               Artikel 3, lid 4:

               In IJsland werd een nieuwe methode ontwikkeld om hernieuwbare methanol te produceren. Fossiele brandstoffen kunnen worden vervangen door het mengen van hernieuwbare methanol met benzine en zo kunnen de vervoersbrandstoffen koolstofvrij worden gemaakt. Richtlijn 98/70/EG, als gewijzigd bij Richtlijn 2009/30/EG, laat 3%, v/v, methanol toe in benzine.

               Het mengen van benzine met alcoholen zorgt voor een grotere dampspanning van de brandstof. In Richtlijn 2009/30/EG wordt dit mogelijk gemaakt voor ethanol door een afwijking toe te staan op de maximale dampspanning. Met deze afwijking wordt de ontwikkeling van een markt voor biobrandstoffen ondersteund. Een soortgelijke afwijking voor benzine met 3%, v/v, methanolgehalte is nodig om benzine gemengd met hernieuwbare methanol tijdens de zomermaanden op de IJslandse markt te kunnen brengen.

               Volgens het werkdocument van de diensten van de Commissie bij het voorstel voor Richtlijn 2009/30/EG
                  2
                wordt de maximale dampspanning voor benzine geregeld krachtens Richtlijn 98/70 inzake de beheersing van emissies van vluchtige organische stoffen (VOS). Emissies van VOS vormen een probleem omdat zij de voorbode zijn van ozon, dat schadelijk is voor het milieu en de gezondheid van de mens, en omdat bepaalde koolwaterstoffen zoals benzeen een specifiek gezondheidsrisico vormen.

               De emissie van vluchtige organische stoffen met uitzondering van methaan (NMVOS) in IJsland is gedaald: in 2009 werd 58% minder uitgestoten dan in 1990. De streefwaarden voor ozon om de gezondheid van de mens te beschermen (hoogste 8-uurgemiddelde van een dag van 120 µg/m3) bepaald in Richtlijn 2002/3/EG en ten uitvoer gelegd in de IJslandse verordening nr. 745/2003, worden in de zomermaanden in IJsland niet overschreden. Door methanol te mengen met benzine, komt er ook methanol in de VOS-emissie van de brandstof. De index van het vermogen tot vorming van fotochemische ozon voor methanol (20,5) is lager dan die van benzine (61); dit kan het effect van de hogere dampspanning op de vorming van ozon tegengaan.

               Met betrekking tot de gezondheidsrisico's bleek uit een kritische studie van collegiaal getoetste literatuur over de toxiciteit van ingeademde methanoldampen geen bewijs dat de blootstelling aan lage waarden van methanoldampen een negatief effect heeft op de gezondheid. De gemiddelde temperatuur in IJsland tijdens de zomermaanden ligt onder 11°C. Uit een vergelijking van de gemiddelde zomertemperaturen in Europese steden en de goedgekeurde klassen van vluchtigheid van benzine blijkt dat benzine met dampspanning boven 80 kPa in Europese steden wordt gebruikt tijdens maanden waarin de gemiddelde temperaturen hoger liggen dan 12°C.

               Het ontwerpbesluit van het Gemengd Comité van de EER bevat dan ook de aanpassing dat IJsland tijdens de zomermaanden benzine op de markt mag brengen die ethanol of methanol bevat met een maximale dampspanning van 70 kPa, op voorwaarde dat de gebruikte ethanol een biobrandstof is of dat de besparing inzake uitstoot van broeikasgassen door het gebruik van methanol voldoet aan de criteria bepaald in artikel 7 ter, lid 2.

               Artikel 7 ter, lid 6:

               Deze bepaling verwijst naar een specifiek deel van het gemeenschappelijk landbouwbeleid van de EU. Aangezien dat geen deel uitmaakt van de EER-overeenkomst, wordt in het ontwerpbesluit een aanpassing opgenomen waardoor artikel 7 ter, lid 6, niet van toepassing is.

               Toepassing van de artikelen 7 bis tot 7 sexies op Liechtenstein:

               Er zijn geen leveranciers in Liechtenstein in de zin van artikel 2, lid 8, van de richtlijn. Volgens de Zwitserse wet aardoliebelasting van 21 juni 1996, die op grond van de douane-unie tussen Zwitserland en Liechtenstein van toepassing is op Liechtenstein, betaalt de invoerder of eigenaar van brandstofstorten de belastingen op de invoer van brandstof. Er is geen rechtstreekse invoer van benzine of diesel in Liechtenstein. Aangezien de verplichtingen van de artikelen 7 bis tot 7 sexies niet aan een leverancier kunnen worden opgelegd, kunnen deze artikelen niet worden toegepast op Liechtenstein en is in het ontwerpbesluit een aanpassing opgenomen.

               3.JURIDISCHE ASPECTEN VAN HET VOORSTEL

               Overeenkomstig artikel 1, lid 3, van Verordening (EG) nr. 2894/94 van de Raad houdende bepaalde wijzen van toepassing van de EER-Overeenkomst stelt de Raad met betrekking tot dit soort besluiten op voorstel van de Commissie het standpunt van de Unie vast.

               De Commissie dient het ontwerpbesluit van het Gemengd Comité van de EER bij de Raad in tot vaststelling als het standpunt van de Unie. De Commissie hoopt dit standpunt zo spoedig mogelijk in het Gemengd Comité van de EER te kunnen uiteenzetten.

               2015/0147 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt
                  in het Gemengd Comité van de EER betreffende een wijziging van bijlage II (Technische voorschriften, normen, keuring en certificatie) en bijlage XX (Milieu) bij de EER-overeenkomst
                  (richtlijn brandstofkwaliteit)

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 114, artikel 192, lid 1, en artikel 218, lid 9,

               Gezien Verordening (EG) nr. 2894/94 van de Raad van 28 november 1994 houdende bepaalde wijzen van toepassing van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte
                  3
               , en met name artikel 1, lid 3,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)De Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte
                  4
                (hierna "de EER-overeenkomst" genoemd) is op 1 januari 1994 in werking getreden.

               (2)Overeenkomstig artikel 98 van de EER-overeenkomst kan onder meer bijlage II bij de EER-overeenkomst (Technische voorschriften, normen, keuring en certificatie) en bijlage XX (Milieu) bij besluit van het Gemengd Comité van de EER worden gewijzigd.

               (3)Richtlijn 2009/30/EG van het Europees Parlement en de Raad
                  5
                moet in de EER-overeenkomst worden opgenomen.

               (4)De bijlagen II en XX bij de EER-overeenkomst moeten derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (5)Het door de Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt moet worden gebaseerd op het aan dit besluit gehechte ontwerpbesluit,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het namens de Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt over de voorgestelde wijziging van bijlage II (Technische voorschriften, normen, keuring en certificatie) en bijlage XX (Milieu) bij de EER-overeenkomst, wordt gebaseerd op het aan dit besluit gehechte ontwerpbesluit van het Gemengd Comité van de EER.

               Artikel 2

               Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt vastgesteld.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)
                  Richtlijn 2009/30/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 tot wijziging van Richtlijn 98/70/EG met betrekking tot de specificatie van benzine, dieselbrandstof en gasolie en tot invoering van een mechanisme om de emissies van broeikasgassen te monitoren en te verminderen, tot wijziging van Richtlijn 1999/32/EG van de Raad met betrekking tot de specificatie van door binnenschepen gebruikte brandstoffen en tot intrekking van Richtlijn 93/12/EEG, PB L 140 van 5.6.2009, blz. 88.

                     (2)
                  SEC(2007) 55.

                     (3)
                  PB L 305 van 30.11.1994, blz. 6.

                     (4)
                  PB L 1 van 3.1.1994, blz. 3.

                     (5)
                  Richtlijn 2009/30/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 tot wijziging van Richtlijn 98/70/EG met betrekking tot de specificatie van benzine, dieselbrandstof en gasolie en tot invoering van een mechanisme om de emissies van broeikasgassen te monitoren en te verminderen, tot wijziging van Richtlijn 1999/32/EG van de Raad met betrekking tot de specificatie van door binnenschepen gebruikte brandstoffen en tot intrekking van Richtlijn 93/12/EEG, PB L 140 van 5.6.2009, blz. 88.

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 10.7.2015
            COM(2015) 334 final
            BIJLAGE
            BESLUIT VAN HET GEMENGD COMITÉ VAN DE EER Nr. .../2015tot wijziging van bijlage II (Technische voorschriften, normen, keuring en certificatie) en bijlage XX (Milieu) bij de EER-overeenkomst
            bij het
            Voorstel voor een besluit van de Raad
            betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpuntin het Gemengd Comité van de EER betreffende een wijziging van bijlage II (Technische voorschriften, normen, keuring en certificatie) en bijlage XX (Milieu) bij de EER-overeenkomst(richtlijn brandstofkwaliteit)(Fuel Quality Directive)

               BIJLAGE

                  BESLUIT VAN HET GEMENGD COMITÉ VAN DE EER
                  Nr. .../2015

                  tot wijziging van bijlage II (Technische voorschriften, normen, keuring en certificatie) en bijlage XX (Milieu) bij de EER-overeenkomst

               HET GEMENGD COMITE VAN DE EER,

               Gezien de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (hierna de "EER-overeenkomst” genoemd), en met name artikel 98,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Richtlijn 2009/30/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 tot wijziging van Richtlijn 98/70/EG met betrekking tot de specificatie van benzine, dieselbrandstof en gasolie en tot invoering van een mechanisme om de emissies van broeikasgassen te monitoren en te verminderen, tot wijziging van Richtlijn 1999/32/EG van de Raad met betrekking tot de specificatie van door binnenschepen gebruikte brandstoffen en tot intrekking van Richtlijn 93/12/EEG
                  1
                moet in de EER-overeenkomst worden opgenomen.

               (2)De in de EER-overeenkomst opgenomen Richtlijn 93/12/EEG van de Raad
                  2
                wordt bij Richtlijn 2009/30/EG ingetrokken en moet derhalve uit de EER-overeenkomst worden geschrapt.

               (3)De bijlagen II en XX bij de EER-overeenkomst moeten derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Hoofdstuk XVII van bijlage II bij de EER-overeenkomst wordt als volgt gewijzigd:

               1.In punt 6a (Richtlijn 98/70/EG van het Europees Parlement en de Raad) wordt het volgende streepje toegevoegd:

               "-32009 L 0030: Richtlijn 2009/30/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 (PB L 140 van 5.6.2009, blz. 88).

               2.In punt 6a (Richtlijn 98/70/EG van het Europees Parlement en de Raad) wordt het volgende toegevoegd:

               "(c)In artikel 2, lid 5, wordt "IJsland" toegevoegd na "Finland" en "Noorwegen" na "Litouwen".

               (d)In artikel 3, lid 4, wordt na de eerste alinea de volgende alinea ingevoegd:

               "IJsland mag tijdens de zomermaanden benzine op de markt brengen die ethanol of methanol bevat met een maximale dampspanning van 70 kPa, op voorwaarde dat de gebruikte ethanol een biobrandstof is of dat de besparing inzake uitstoot van broeikasgassen door het gebruik van methanol voldoet aan de criteria van artikel 7 ter, lid 2."

               (e)De artikelen 7 bis tot en met 7 sexies zijn niet van toepassing op Liechtenstein.

               (f)Artikel 7 ter, lid 6, is niet van toepassing op de EVA-staten."

               3.De tekst van punt 6 (Richtlijn 93/12/EEG van de Raad) wordt geschrapt.

               Artikel 2

               In bijlage XX bij de EER-overeenkomst wordt in punt 21ad (Richtlijn 1999/32/EG van de Raad) het volgende streepje toegevoegd:

               "-32009 L 0030: Richtlijn 2009/30/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 (PB L 140 van 5.6.2009, blz. 88)."

               Artikel 3

               De in het EER-supplement bij het Publicatieblad van de Europese Unie bekend te maken teksten in de IJslandse en de Noorse taal van Richtlijn 2009/30/EG zijn authentiek.

               Artikel 4

               Dit besluit treedt in werking op […], op voorwaarde dat alle in artikel 103, lid 1, van de EER-overeenkomst bedoelde kennisgevingen hebben plaatsgevonden*.

                  3Artikel 5

               Dit besluit wordt bekendgemaakt in het EER-gedeelte van en in het EER-supplement bij het Publicatieblad van de Europese Unie.

               Gedaan te Brussel, …

                     Voor het Gemengd Comité van de EER

                     De voorzitter

                     De secretarissen
                     van het Gemengd Comité van de EER

                     (1)
                  PB L 140 van 5.6.2009, blz. 88.

                     (2)
                  PB L 74 van 27.3.1993, blz. 81.

                     (3)
                   [Geen grondwettelijke vereisten aangegeven.] [Grondwettelijke vereisten aangegeven.]