               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 8.12.2020
            COM(2020) 659 final/2
            2020/0296(NLE)
            COM(2020) 659 final of 16.10.2020 downgraded on 8.12.2020.
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het namens de Europese Unie op de hervatte drieënzestigste zitting van de Commissie Verdovende Middelen in te nemen standpunt over het toevoegen van stoffen aan de lijsten die gehecht zijn aan het Enkelvoudig Verdrag inzake verdovende middelen van 1961, zoals gewijzigd bij het Protocol van 1972, en aan het Verdrag inzake psychotrope stoffen van 1971

               TOELICHTING

               1.Onderwerp van het voorstel

               Dit voorstel betreft het besluit betreffende het namens de Unie op de hervatte drieënzestigste zitting van de Commissie Verdovende Middelen in te nemen standpunt over het opnemen van stoffen op de lijsten die gehecht zijn aan het Enkelvoudig Verdrag van de Verenigde Naties inzake verdovende middelen van 1961, zoals gewijzigd bij het Protocol van 1972, en aan het Verdrag van de Verenigde Naties inzake psychotrope stoffen van 1971. De hervatte drieënzestigste zitting van de Commissie Verdovende Middelen zal volgens plan plaatsvinden op 3 en 4 december 2020.

               2.Achtergrond van het voorstel

               2.1. Het Enkelvoudig Verdrag van de Verenigde Naties inzake verdovende middelen van 1961, zoals gewijzigd bij het Protocol van 1972, en het Verdrag van de Verenigde Naties inzake psychotrope stoffen van 1971

               Het Enkelvoudig Verdrag van de Verenigde Naties (VN) inzake verdovende middelen van 1961, zoals gewijzigd bij het Protocol van 1972 (hierna het “Verdrag inzake verdovende middelen” genoemd)
                  1
               , is erop gericht drugsmisbruik te bestrijden met gecoördineerde internationale maatregelen. Er zijn twee vormen van interventie en controle, die in combinatie worden toegepast. In de eerste plaats wordt ernaar gestreefd het bezit en het gebruik van, de handel in, en de distributie, de invoer, de uitvoer, de vervaardiging en de productie van verdovende middelen te beperken tot uitsluitend medische en wetenschappelijke doeleinden. In de tweede plaats wordt de drugshandel bestreden door middel van internationale samenwerking om drugshandelaars af te schrikken en te ontmoedigen.

               Bij het Verdrag van de Verenigde Naties inzake psychotrope stoffen van 1971 (hierna het “Verdrag inzake psychotrope stoffen” genoemd)
                  2
                is een internationaal controlesysteem voor psychotrope stoffen ingesteld. Het Verdrag is tot stand gekomen naar aanleiding van de toegenomen omvang en diversiteit van het drugsmisbruik. Het voert controles in op een aantal synthetische drugs op basis van enerzijds hun misbruikpotentieel en anderzijds hun therapeutische waarde.

               Alle EU-lidstaten zijn partij bij de verdragen, de Unie daarentegen niet.

               2.2.De Commissie Verdovende Middelen

               De Commissie Verdovende Middelen (CND) is een commissie van de Economische en Sociale Raad van de Verenigde Naties (Ecosoc), waarvan de taken en bevoegdheden onder meer in de beide verdragen zijn vastgelegd. Zij bestaat uit 53 VN-lidstaten die door de Ecosoc zijn gekozen. 12 EU-lidstaten zullen in december 2020 stemrechtgerechtigd lid zijn van de CND
                  3
               . De Unie heeft de status van waarnemer in de CND.

               2.3.Voorgenomen besluit van de Commissie Verdovende Middelen

               De CND wijzigt regelmatig de lijst van stoffen die aan deze VN-verdragen zijn gehecht, op basis van aanbevelingen van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO), die wordt geadviseerd door haar deskundigencomité inzake drugsafhankelijkheid.

               De WHO heeft op 24 januari 2019 bij de secretaris-generaal van de VN zes aanbevelingen ingediend
                  4
                op basis van de kritische evaluatie van cannabis en cannabisgerelateerde stoffen die is uitgevoerd tijdens de 41e vergadering van het deskundigencomité inzake drugsafhankelijkheid.

               Op 4 maart 2020
                  5
                heeft de CND besloten de stemming over de aanbevelingen uit te stellen tot de hervatte 63e zitting, die plaatsvindt op 3 en 4 december 2020 in Wenen.

               3.Namens de Unie in te nemen standpunt

               Wijzigingen van de aan de verdragen gehechte lijsten hebben voor alle lidstaten directe gevolgen wat betreft het toepassingsgebied van het Unierecht op het gebied van drugscontrole. Artikel 1, punt 1), onder a), van Kaderbesluit 2004/757/JBZ van de Raad van 25 oktober 2004 betreffende de vaststelling van minimumvoorschriften met betrekking tot de bestanddelen van strafbare feiten en met betrekking tot straffen op het gebied van de illegale drugshandel
                  6
                (hierna “het Kaderbesluit” genoemd) bepaalt dat voor de toepassing van het kaderbesluit onder “drug” een stof wordt verstaan die onder het Verdrag inzake verdovende middelen of het Verdrag inzake psychotrope stoffen valt, alsook elke in de bijlage bij het kaderbesluit opgenomen stof. Het Kaderbesluit is bijgevolg van toepassing op de stoffen die zijn opgenomen in de lijsten bij het Verdrag inzake verdovende middelen en het Verdrag inzake psychotrope stoffen. Iedere wijziging van de aan deze verdragen gehechte lijsten heeft dus rechtstreeks gevolgen voor de gemeenschappelijke regels van de EU en wijzigt de strekking daarvan, in de zin van artikel 3, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU). Dit geldt ongeacht of de betrokken stof reeds in de hele Unie aan controle was onderworpen.

               Cannabis en cannabisgerelateerde stoffen, die tijdens de 41e vergadering van de deskundigengroep inzake drugsafhankelijkheid kritisch werden geëvalueerd en onderwerp waren van de zes aanbevelingen van de WHO van 24 januari 2019, zijn momenteel internationaal aan controle onderworpen op grond van het Verdrag inzake verdovende middelen of het Verdrag inzake psychotrope stoffen:

               –“cannabis en cannabishars” zijn opgenomen in lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen. “Cannabis en cannabishars” zijn bovendien ook opgenomen in lijst IV bij het Verdrag inzake verdovende middelen, die stoffen bevat die bijzonder gevaarlijk worden geacht.

               –dronabinol (delta-9-tetrahydrocannabinol) is opgenomen in lijst II bij het Verdrag inzake psychotrope stoffen.

               –tetrahydrocannabinol (isomeren van delta-9-tetrahydrocannabinol) is opgenomen in lijst I bij het Verdrag inzake psychotrope stoffen.

               –“extracten en tincturen van cannabis” zijn opgenomen in lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen.

               –“preparaten van cannabidiol” zijn aan controle onderworpen uit hoofde van de vermelding “extracten en tincturen van cannabis” in lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen.

               –“farmaceutische preparaten van cannabis en dronabinol” zijn aan controle onderworpen als cannabispreparaten als bedoeld in lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen of als preparaten met synthetisch delta-9-tetrahydrocannabinol als bedoeld in lijst II bij het Verdrag inzake psychotrope stoffen.

               Het voorstel van de Commissie voor een standpunt van de Unie is op feiten gebaseerd. Daarbij werd rekening gehouden met de documenten die beschikbaar waren voor de vergaderingen van het deskundigencomité inzake drugsafhankelijkheid van de WHO en op de antwoorden die tijdens de vierde en de vijfde tussentijdse vergadering van de CND op 24 juni 2019 en 23 september 2019 werden verstrekt door de WHO, het Internationaal Comité van Toezicht op verdovende middelen (INCB) en het Bureau van de Verenigde Naties voor drugs- en misdaadbestrijding (UNODC), binnen hun respectieve mandaat
                  7
               , de analyse van de impact van de WHO-aanbevelingen door het INCB
                  8
                en de thematische besprekingen die de CND op 25 en 26 juni en op 24 en 25 augustus heeft georganiseerd
                  9
               . Het voorstel houdt ook rekening met het overleg met de lidstaten in de Horizontale Groep drugs en met de werkzaamheden van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving (EWDD) op dit gebied.

               In het voorstel van de Commissie voor een standpunt van de Unie wordt voorgesteld steun te verlenen aan slechts enkele van de aanbevelingen van de WHO, namelijk die welke in overeenstemming zijn met de ontwikkeling van de wetenschappelijke inzichten op het betrokken gebied en niet leiden tot een significante wijziging van de controlemaatregelen ten aanzien van deze stoffen.

               Een aantal van de aanbevelingen wordt daarentegen gekenmerkt door een gebrek aan duidelijkheid over de juridische en praktische implicaties ervan en de gevolgen in termen van nieuwe controlemaatregelen of de afwezigheid daarvan. In het voorstel van de Commissie voor een standpunt van de Unie wordt derhalve voorgesteld bezwaar te maken tegen laatstgenoemde categorie aanbevelingen.

               De Unie dient haar standpunt voor te bereiden voor de zitting van de CND waarin over de toevoeging van stoffen aan de lijsten moet worden beslist. Een dergelijk standpunt zou, gezien de beperkingen die inherent zijn aan de waarnemersstatus van de Unie, moeten worden ingenomen door de lidstaten die in december 2020 lid van de CND zullen zijn, door daar gezamenlijk op te treden in het belang van de Unie. De Unie is geen partij bij deze Verdragen, maar heeft op dit vlak een exclusieve bevoegdheid.

               Met het oog hierop dient de Commissie een voorstel in voor een standpunt van de Unie dat namens de Europese Unie moet worden uitgedrukt door de lidstaten die in december 2020 zitting hebben in de CND op de hervatte drieënzestigste zitting van de CND over het toevoegen van stoffen aan de lijsten bij het Verdrag inzake verdovende middelen en het Verdrag inzake psychotrope stoffen. Dit is de zesde keer dat de Commissie een dergelijk voorstel voor een standpunt van de Unie indient
                  10
               . De Raad stelde de desbetreffende standpunten van de Unie vast
                  11
               , waardoor de EU op de vorige CND-vergaderingen met één stem kon spreken over het toevoegen van stoffen aan de internationale lijsten. De lidstaten die in de CND zitting hebben, stemden namelijk overeenkomstig het vastgestelde standpunt van de Unie.

               4.Rechtsgrondslag

               4.1.Procedurele rechtsgrondslag

               Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van “de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst”.

               Artikel 218, lid 9, VWEU is van toepassing ongeacht of de Unie lid is van het betrokken lichaam dan wel partij is bij de betrokken overeenkomst
                  12
               . Het begrip “handelingen met rechtsgevolgen” omvat tevens handelingen die rechtsgevolgen hebben uit hoofde van de op het betrokken lichaam toepasselijke volkenrechtelijke bepalingen. Onder dit begrip vallen tevens instrumenten die volkenrechtelijk niet bindend zijn, maar die “beslissende invloed [kunnen hebben] op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt”
                  13
               .

               De CND is “een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam” in de zin van dit artikel aangezien het gaat om een lichaam dat is opgericht door de Ecosoc, een orgaan van de Verenigde Naties, en specifieke taken heeft gekregen op grond van het Verdrag inzake verdovende middelen en het Verdrag inzake psychotrope stoffen.

               De besluiten van de CND over het toevoegen van stoffen aan de lijsten zijn “handelingen met rechtsgevolgen” in de zin van artikel 218, lid 9, VWEU. Volgens het Verdrag inzake verdovende middelen en het Verdrag inzake psychotrope stoffen worden de besluiten van de CND automatisch van kracht, tenzij een partij het besluit binnen de voorgeschreven termijn ter beoordeling aan de Ecosoc heeft voorgelegd
                  14
               . De besluiten van de Ecosoc daarover zijn definitief. De besluiten van de CND over het toevoegen van stoffen aan de lijsten hebben uit hoofde van het Unierecht ook rechtsgevolgen voor de rechtsorde van de EU aangezien zij beslissende invloed kunnen hebben op de inhoud van de wetgeving van de EU, te weten Kaderbesluit 2004/757/JBZ van de Raad. Wijzigingen van de lijsten bij de verdragen hebben rechtstreekse gevolgen voor het toepassingsgebied van dit rechtsinstrument van de Unie.

               De beoogde handeling strekt niet tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst.

               De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 218, lid 9, VWEU.

               4.2.Materiële rechtsgrondslag

               De materiële rechtsgrondslag voor een overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU vast te stellen besluit wordt in de eerste plaats bepaald door de doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling ten aanzien waarvan namens de Unie een standpunt wordt ingenomen.

               De doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling hebben in de eerste plaats betrekking op illegale drugshandel.

               De materiële rechtsgrondslag van het voorgestelde besluit is derhalve artikel 83, lid 1, VWEU, waarin illegale drugshandel vermeld wordt als een van de strafbare feiten met een grensoverschrijdende dimensie waarvoor het Europees Parlement en de Raad minimumvoorschriften kunnen vaststellen betreffende de bepaling van strafbare feiten en sancties.

               4.3.Variabele geometrie

               Denemarken is gebonden door Kaderbesluit 2004/757/JBZ van de Raad zoals van toepassing tot 22 november 2018, waarvan artikel 1 bepaalt dat onder “drugs” alle stoffen worden verstaan die onder het Verdrag inzake verdovende middelen of het Verdrag inzake psychotrope stoffen vallen.

               Aangezien besluiten van de CND over het toevoegen van stoffen aan de lijsten gevolgen hebben voor de gemeenschappelijke regels op het gebied van illegale drugshandel waardoor Denemarken is gebonden, neemt Denemarken deel aan de aanneming van een besluit van de Raad tot bepaling van het namens de Unie bij het aannemen van die besluiten in te nemen standpunt.

               4.4.Conclusie

               De rechtsgrondslag voor dit voorstel is artikel 83, lid 1, VWEU, in samenhang met artikel 218, lid 9, VWEU.

               5.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

               Geen gevolgen voor de begroting.

               2020/0296 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende het namens de Europese Unie op de hervatte drieënzestigste zitting van de Commissie Verdovende Middelen in te nemen standpunt over het toevoegen van stoffen aan de lijsten die gehecht zijn aan het Enkelvoudig Verdrag inzake verdovende middelen van 1961, zoals gewijzigd bij het Protocol van 1972, en aan het Verdrag inzake psychotrope stoffen van 1971

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 83, lid 1, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Het Enkelvoudig Verdrag van de Verenigde Naties (VN) inzake verdovende middelen van 1961, zoals gewijzigd bij het Protocol van 1972
                  15
               , hierna het “Verdrag inzake verdovende middelen” genoemd, is op 8 augustus 1975 in werking getreden.

               (2)Overeenkomstig artikel 3 van het Verdrag inzake verdovende middelen kan de Commissie Verdovende Middelen besluiten bepaalde stoffen toe te voegen aan de aan dat Verdrag gehechte lijsten. Zij kan de lijsten alleen wijzigen in overeenstemming met de aanbevelingen van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO), maar zij kan ook besluiten de door de WHO aanbevolen wijzigingen niet aan te brengen.

               (3)Het VN-Verdrag inzake psychotrope stoffen van 1971, hierna het “Verdrag inzake psychotrope stoffen” genoemd
                  16
               , is op 16 augustus 1976 in werking getreden.

               (4)Overeenkomstig artikel 2 van het Verdrag inzake psychotrope stoffen kan de Commissie Verdovende Middelen op grond van aanbevelingen van de WHO besluiten bepaalde stoffen aan de aan dat Verdrag gehechte lijsten toe te voegen of daarvan af te voeren. Zij beschikt over een ruime discretionaire bevoegdheid om rekening te houden met economische, sociale, juridische, administratieve en andere factoren, maar mag niet willekeurig handelen.

               (5)Wijzigingen van de aan beide verdragen gehechte lijsten hebben directe gevolgen voor het toepassingsgebied van het Unierecht op het gebied van drugscontrole. Kaderbesluit 2004/757/JBZ van de Raad
                  17
                is van toepassing op de stoffen die zijn opgenomen in de lijsten bij die verdragen. Iedere wijziging van de lijsten bij die verdragen heeft dus rechtstreeks gevolgen voor de gemeenschappelijke regels van de Unie en wijzigt de strekking ervan, zoals bedoeld in artikel 3, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU).

               (6)De Commissie Verdovende Middelen zal op haar hervatte drieënzestigste zitting, op 3 en 4 december 2020 in Wenen, besluiten vaststellen betreffende cannabis en cannabisgerelateerde stoffen die reeds aan controle zijn onderworpen op grond van het Verdrag inzake verdovende middelen of het Verdrag inzake psychotrope stoffen.

               (7)De Unie is geen partij bij de betrokken VN-Verdragen. Zij heeft de status van waarnemer in de Commissie Verdovende Middelen, waarin in december 2020 twaalf lidstaten stemgerechtigd zijn
                  18
               . Daarom is het noodzakelijk de lidstaten te machtigen om het standpunt van de Unie over het toevoegen van stoffen aan de lijsten bij het Verdrag inzake verdovende middelen en aan het Verdrag inzake psychotrope stoffen uit te dragen, aangezien de besluiten betreffende het toevoegen van nieuwe stoffen aan de lijsten die aan die verdragen zijn gehecht, onder de exclusieve bevoegdheid van de Unie vallen.

               (8)De WHO heeft op 24 januari 2019
                  19
                zes aanbevelingen ingediend naar aanleiding van de kritische evaluatie van cannabis en cannabisgerelateerde stoffen die is uitgevoerd tijdens de 41e vergadering van het deskundigencomité inzake drugsafhankelijkheid (hierna “het WHO-deskundigencomité” genoemd). Deze aanbevelingen zijn niet gericht op het toestaan van recreatief gebruik van cannabis of cannabisgerelateerde stoffen.

               (9)Volgens de beoordeling van het WHO-deskundigencomité is het niet bijzonder waarschijnlijk dat cannabis en cannabishars negatieve effecten hebben die vergelijkbaar zijn met die van de andere stoffen op lijst IV van het Verdrag inzake verdovende middelen. Bovendien hebben cannabispreparaten het therapeutisch potentieel aangetoond voor de behandeling van pijn en andere aandoeningen, zoals epilepsie en spasticiteit bij multiple sclerose.

               (10)De WHO was van mening dat cannabis en cannabishars zouden moeten worden geplaatst op een lijst met een controleniveau dat schade door het gebruik van cannabis voorkomt en tegelijkertijd geen belemmering vormt voor de toegang tot en het onderzoek naar en de ontwikkeling van cannabisgerelateerde preparaten voor medisch gebruik. De WHO heeft dan ook geconcludeerd dat de opname van cannabis en cannabishars in lijst IV niet in overeenstemming is met de criteria voor de opname van een geneesmiddel in lijst IV.

               (11)Die aanbeveling houdt geen wijziging in van het internationale controleniveau voor cannabis en cannabishars. De aanbeveling houdt naar behoren rekening met de wetenschappelijke ontwikkelingen op het gebied sinds cannabis en cannabishars voor het eerst in het Verdrag inzake verdovende middelen werden opgenomen. De schrapping van cannabis en cannabishars uit lijst IV bij het Verdrag inzake verdovende middelen zou gunstig zijn voor de bevordering van de collectieve kennis van zowel het therapeutische nut als mogelijk daarmee samenhangende schadelijke gevolgen van cannabis.

               (12)Daarom zou de Unie het standpunt moeten innemen dat cannabis en cannabishars uit lijst IV bij het Verdrag inzake verdovende middelen moeten worden geschrapt.

               (13)Volgens de beoordeling van het WHO-deskundigencomité hebben delta-9-tetrahydrocannabinol en zijn actieve stereo-isomeer dronabinol, met name in illegaal verkregen vormen met een hoge zuiverheid, een potentieel voor negatieve effecten, afhankelijkheid en misbruik dat ten minste even groot is als dat van cannabis, een stof die in lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen is opgenomen. Een stof die kan leiden tot misbruik en negatieve effecten die vergelijkbaar zijn met die van een stof die reeds in een lijst bij het Verdrag inzake verdovende middelen is opgenomen, zou normaliter op dezelfde lijst als die stof worden geplaatst. Aangezien delta-9-tetrahydrocannabinol kan leiden tot misbruik dat vergelijkbaar is met dat van cannabis en daarmee vergelijkbare negatieve effecten heeft, voldoet het aan de criteria voor opname in lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen.

               (14)Voorts heeft de WHO begrepen dat het opnemen van delta-9-tetrahydrocannabinol in hetzelfde verdrag en in dezelfde lijst als cannabis, d.w.z. lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen, de uitvoering van de controlemaatregelen op grond van de verdragen in de lidstaten aanzienlijk zou vergemakkelijken. De WHO heeft derhalve aanbevolen om delta-9-tetrahydrocannabinol en zijn actieve stereo-isomeer dronabinol op te nemen in lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen, en indien deze aanbeveling wordt aangenomen, te schrappen uit lijst II bij het Verdrag inzake psychotrope stoffen.

               (15)Die aanbeveling houdt geen wijziging in van het internationale controleniveau van delta-9-tetrahydrocannabinol en zijn actieve stereo-isomeer dronabinol. De aanbeveling kan de uitvoering van de controlemaatregelen in de lidstaten vergemakkelijken.

               (16)De Unie zou daarom het standpunt moeten innemen dat delta-9-tetrahydrocannabinol en zijn actieve stereo-isomeer dronabinol moeten worden opgenomen in lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen en, indien deze aanbeveling wordt aangenomen, moeten worden geschrapt uit lijst II bij het Verdrag inzake psychotrope stoffen.

               (17)Volgens de beoordeling van het WHO-deskundigencomité heeft tetrahydrocannabinol (isomeren van delta-9-tetrahydrocannabinol), dat in lijst I bij het Verdrag inzake psychotrope stoffen is opgenomen, geen misbruikpotentieel en geen negatieve effecten die vergelijkbaar zijn met die van delta-9-tetrahydrocannabinol, maar is het door de chemische gelijkenis van elk van de zes isomeren van delta-9-tetrahydrocannabinol zeer moeilijk om deze zes isomeren met behulp van standaardmethoden voor chemische analyse te onderscheiden van delta-9-tetrahydrocannabinol. Bovendien zou het opnemen van deze zes isomeren in hetzelfde verdrag en dezelfde lijst als delta-9-tetrahydrocannabinol, d.w.z. lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen, de uitvoering van de internationale controle van delta-9-tetrahydrocannabinol vergemakkelijken en de lidstaten helpen bij de uitvoering van de controlemaatregelen op nationaal niveau. Daarom heeft de WHO aanbevolen dat tetrahydrocannabinol (isomeren van delta-9-tetrahydrocannabinol) aan lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen wordt toegevoegd, mits de aanbeveling om dronabinol en zijn stereo-isomeren (delta-9-tetrahydrocannabinol) toe te voegen aan lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen door de Commissie Verdovende Middelen (CND) wordt aangenomen, en, indien deze aanbeveling wordt aangenomen, uit lijst I bij het Verdrag inzake psychotrope stoffen wordt geschrapt.

               (18)Die aanbeveling houdt geen wijziging in van het internationale controleniveau van tetrahydrocannabinol (isomeren van delta-9-tetrahydrocannabinol). De aanbeveling is in overeenstemming met de beginselen van betere regelgeving en kan de uitvoering van de controlemaatregelen in de lidstaten vergemakkelijken.

               (19)De Unie zou daarom het standpunt moeten innemen dat tetrahydrocannabinol (isomeren van delta-9-tetrahydrocannabinol) moet worden toegevoegd aan lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen, mits de aanbeveling om dronabinol en zijn stereo-isomeren (delta-9-tetrahydrocannabinol) toe te voegen aan lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen door de CND wordt aangenomen, en, indien deze aanbeveling wordt aangenomen, moet worden geschrapt uit lijst I bij het Verdrag inzake psychotrope stoffen.

               (20)Om te waarborgen dat delta-9-tetrahydrocannabinol, zijn actieve stereo-isomeer dronabinol en tetrahydrocannabinol (isomeren van delta-9-tetrahydrocannabinol) op samenhangende wijze in de lijsten worden opgenomen en om het risico te vermijden dat een van die stoffen zowel in de lijsten bij het Verdrag inzake verdovende middelen als in de lijsten bij het Verdrag inzake psychotrope stoffen wordt opgenomen, moeten de lidstaten in een gezamenlijke stemming het standpunt van de Unie met betrekking tot deze stoffen kunnen uitdrukken.

               (21)Volgens de beoordeling van het WHO-deskundigencomité is de variabiliteit van de psychoactieve eigenschappen van extracten en tincturen van cannabis, zoals vermeld in het Verdrag inzake verdovende middelen, hoofdzakelijk te wijten aan het uiteenlopende gehalte aan delta-9-tetrahydrocannabinol in deze extracten en tincturen. Sommige extracten en tincturen van cannabis die geen psychoactieve eigenschappen hebben en overwegend cannabidiol bevatten, hebben veelbelovende therapeutische toepassingen. Het feit dat verschillende preparaten met een variabel gehalte aan delta-9-tetrahydrocannabinol aan controle zijn onderworpen in het kader van dezelfde rubriek “extracten en tincturen” binnen dezelfde lijst, is lastig voor de bevoegde autoriteiten die in de landen de controlemaatregelen uitvoeren. Gezien de definitie van preparaten die in het kader van het Verdrag inzake verdovende middelen wordt gegeven, kunnen alle producten die “extracten en tincturen” van cannabis zijn, ook gelden als “preparaten” van cannabis; indien gevolg wordt gegeven aan de aanbeveling van het deskundigencomité om dronabinol in lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen op te nemen, kunnen de “extracten en tincturen” bovendien ook gelden als “preparaten” van dronabinol en zijn stereo-isomeren. Daarom beveelt de WHO aan dat extracten en tincturen uit lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen worden geschrapt.

               (22)De informatie die de WHO na de uitvaardiging van die aanbeveling heeft gegeven
                  20
                en de analyse van de impact van de WHO-aanbevelingen door het Internationaal Comité van Toezicht op verdovende middelen (INCB)
                  21
                verduidelijken dat deze aanbeveling geen wijziging inhoudt van het internationale controleniveau van extracten en tincturen van cannabis en dat de aanbeveling naar verwachting evenmin gevolgen zal hebben voor de controle- en/of rapportageverplichtingen van de lidstaten. Door de wijziging zal er meer zekerheid zijn over de controle van producten die zijn afgeleid zonder het gebruik van een oplosmiddel, maar door toepassing van warmte en druk.

               (23)De Unie zou daarom haar stem moeten uitbrengen voor de aanbeveling “extracten en tincturen” te schrappen uit lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen.

               (24)Volgens de beoordeling van het WHO-deskundigencomité komt cannabidiol voor in cannabis en cannabishars, maar heeft het geen psychoactieve eigenschappen en geen potentieel voor misbruik en kan het niet tot afhankelijkheid leiden. Het heeft geen significante negatieve effecten. Bovendien is cannabidiol doeltreffend gebleken bij de beheersing van bepaalde behandelingsresistente epileptische stoornissen bij kinderen.

               (25)De WHO heeft opgemerkt dat geneesmiddelen zonder psychoactieve werking die vervaardigd worden als preparaten van de cannabisplant, sporenhoeveelheden delta-9-tetrahydrocannabinol zullen bevatten, en erkend dat het voor sommige lidstaten moeilijk kan zijn om chemische analyses van delta-9-tetrahydrocannabinol met een nauwkeurigheid van 0,15% uit te voeren. Derhalve heeft de WHO aanbevolen om aan lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen de volgende voetnoot toe te voegen: “Preparaten die overwegend cannabidiol en ten hoogste 0,2% delta-9-tetrahydrocannabinol bevatten, worden niet aan internationale controle onderworpen.”

               (26)Die aanbeveling zou echter leiden tot een verlaging van het huidige controleniveau voor deze preparaten; de vaststelling van een grenswaarde van 0,2 % is niet voldoende door wetenschappelijk bewijs gestaafd; de formulering van de aanbeveling sluit niet uit dat de berekeningswijze van die 0,2 % niet op uiteenlopende wijze kan worden geïnterpreteerd; en de technische uitvoering van de maatregel zal moeilijk zijn om redenen van technische en administratieve capaciteit. De gedifferentieerde behandeling van cannabidiol ten opzichte van andere cannabinoïden is niet in overeenstemming met de bestaande structuur van de lijsten bij de overeenkomsten. De aanbeveling biedt in de huidige formulering niet de noodzakelijke rechtszekerheid en vormt voor cannabidiol geen deugdelijke oplossing.

               (27)De Unie zou daarom haar stem moeten uitbrengen tegen de aanbeveling dat een voetnoot betreffende “Preparaten die overwegend cannabidiol en niet meer dan 0,2 % delta-9-tetrahydrocannabinol bevatten” aan de vermelding voor cannabis en cannabishars in lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen wordt toegevoegd.

               (28)Aangezien cannabidiol toepassingen met grote toegevoegde waarde kan hebben, bv. in de gezondheidszorg, de cosmetische sector en de voedingsindustrie, en de industriële teelt van hennep over economisch en milieupotentieel beschikt, wordt de WHO uitgenodigd met spoed een herziene aanbeveling voor te stellen om het passende niveau van internationale controle voor cannabidiol voor te stellen, met inbegrip van de mogelijkheid om vrijstelling van die controle te verlenen.

               (29)Volgens de beoordeling door het WHO-deskundigencomité worden geneesmiddelen die delta-9-tetrahydrocannabinol bevatten, niet geassocieerd met misbruik- en afhankelijkheidsproblemen en worden zij niet voor niet-medische doeleinden gebruikt. Bovendien heeft de WHO erkend dat dergelijke preparaten zodanig zijn geformuleerd dat het niet waarschijnlijk is dat zij worden misbruikt en dat er geen aanwijzingen zijn dat er daadwerkelijk sprake is van misbruik of negatieve gevolgen die van zodanige aard zijn dat zij het huidige controleniveau dat bij lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen hoort of het controleniveau dat bij lijst II bij het Verdrag inzake psychotrope stoffen hoort, rechtvaardigen. De WHO heeft derhalve aanbevolen dat “preparaten verkregen hetzij door chemische synthese, hetzij als cannabispreparaat, samengesteld in de vorm van farmaceutische preparaten met één of meer andere bestanddelen, op zodanige wijze dat de delta-9-tetrahydrocannabinol er niet uit kan worden teruggewonnen op eenvoudige wijze of met een zodanige opbrengst dat er een gevaar voor de volksgezondheid ontstaat”, aan lijst III bij het Verdrag inzake verdovende middelen worden toegevoegd.

               (30)De Engelstalige formulering van die aanbeveling betreffende “pharmaceutical preparations” is echter niet gebaseerd op een in het Verdrag inzake verdovende middelen gedefinieerde term. Deze aanbeveling kan bovendien extra regelgevingslasten inhouden voor de lidstaten, die de in deze aanbeveling gebruikte concepten moeten definiëren om de uniforme toepassing ervan te waarborgen en voor elk product moeten nagaan of al dan niet is voldaan aan de voorwaarde dat het niet “op eenvoudige wijze” kan worden teruggewonnen.

               (31)De Unie zou daarom haar stem moeten uitbrengen tegen de aanbeveling dat “preparaten verkregen hetzij door chemische synthese, hetzij als cannabispreparaat, samengesteld in de vorm van farmaceutische preparaten met één of meer andere bestanddelen, op zodanige wijze dat de delta-9-tetrahydrocannabinol (dronabinol) er niet uit kan worden teruggewonnen op eenvoudige wijze of met een zodanige opbrengst dat er een gevaar voor de volksgezondheid ontstaat” aan lijst III bij het Verdrag inzake verdovende middelen worden toegevoegd.

               (32)Het is wenselijk het standpunt te bepalen dat namens de Unie moet worden ingenomen in de Commissie Verdovende Middelen, aangezien de besluiten over de opneming van cannabis en cannabisgerelateerde stoffen in de lijsten bij de desbetreffende VN-verdragen een beslissende invloed zullen kunnen hebben op de inhoud van het recht van de Unie, te weten Kaderbesluit 2004/757/JBZ.

               (33)Het standpunt van de Unie zal tot uiting worden gebracht door de gezamenlijk optredende lidstaten die lid zijn van de Commissie Verdovende Middelen.

               (34)Denemarken is gebonden door Kaderbesluit 2004/757/JBZ en neemt derhalve deel aan de vaststelling en toepassing van dit besluit.

               (35)Ierland is gebonden door Kaderbesluit 2004/757/JBZ en neemt derhalve deel aan de vaststelling en toepassing van dit besluit,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het namens de Unie in te nemen standpunt in de hervatte drieënzestigste zitting van de Commissie Verdovende Middelen op 3 en 4 december 2020, waarop dat orgaan besluiten dient te nemen over de toevoeging of schrapping van stoffen aan of uit de lijsten bij het Enkelvoudig Verdrag van de Verenigde Naties inzake verdovende middelen van 1961, zoals gewijzigd bij het Protocol van 1972, en bij het Verdrag van de Verenigde Naties inzake psychotrope stoffen van 1971, wordt uiteengezet in de bijlage bij dit besluit.

               Artikel 2

               Het in artikel 1 bedoeld standpunt wordt tot uiting gebracht door de gezamenlijk optredende lidstaten die lid zijn van de Commissie Verdovende Middelen.

               Artikel 3

               Dit besluit is gericht tot de lidstaten, overeenkomstig de Verdragen.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        United Nations Treaty Series, vol. 978, nr. 14152.

                     (2)

                        United Nations Treaty Series, vol. 1019, nr. 14956.

                     (3)

                        Vanaf 1 januari 2020 zijn de volgende 12 lidstaten stemgerechtigd lid van de CND: België, Duitsland, Frankrijk, Hongarije, Italië, Kroatië, Nederland, Oostenrijk, Polen, Spanje, Tsjechië en Zweden.

                     (4)

                  https://www.who.int/medicines/access/controlled-substances/UNSG_letter_ECDD41_recommendations_cannabis_24Jan19.pdf?ua=1
                  . Op 5 augustus 2020 heeft de WHO een brief gestuurd naar het kantoor van de secretaris-generaal van de VN om te verduidelijken dat de formulering “containing delta-9-tetrahydrocannabinol (dronabinol)” moet worden beschouwd als deel van de tekst van de aanbeveling met betrekking tot farmaceutische preparaten van cannabis en dronabinol.

                     (5)

                        Besluit 63/14 van de CND.
                  https://www.unodc.org/documents/commissions/CND/Drug_Resolutions/2020-2029/2020/Decision_63_14.pdf
                  .

                     (6)

                        PB L 335 van 11.11.2004, blz. 8, zoals gewijzigd bij Richtlijn (EU) 2017/2103 van het Europees Parlement en de Raad van 15 november 2017 tot wijziging van Kaderbesluit 2004/757/JBZ van de Raad teneinde nieuwe psychoactieve stoffen in de definitie van “drug” op te nemen en tot intrekking van Besluit 2005/387/JBZ van de Raad (PB L 305 van 21.11.2017, blz. 12).

                     (7)

                        Zie de gecompileerde vragen en antwoorden per 26 november 2019 op
                  https://www.unodc.org/documents/commissions/CND/CND_Sessions/CND_63/CRPs/ECN72020_CRP4_V2000845.pdf
                  .

                     (8)

                        Analysis of the impact of the WHO recommendations on cannabis and cannabis-related products on the control requirements of the international drug control system, 15 juni 2020, Secretariaat van het INCB.

                     (9)

                        Een volgende thematische vergadering is gepland voor 6 en 7 oktober 2020 om de WHO-aanbevelingen inzake cannabis en cannabishars te bespreken. Een tussentijdse vergadering van de CND is gepland voor 8 oktober om de besprekingen over alle aanbevelingen af te ronden.

                     (10)

                        COM(2017) 72 final; COM(2018) 31 final; COM(2019) 862 final; COM(2019) 624 en COM(2019) 631.

                     (11)

                        Op respectievelijk 7 maart 2017, 27 februari 2018, 5 maart 2019 en 17 februari 2020 vastgesteld door de Raad.

                     (12)

                        Arrest van het Hof van Justitie van 7 oktober 2014, Duitsland/Raad, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, punt 64.

                     (13)

                        Arrest van het Hof van Justitie van 7 oktober 2014, Duitsland/Raad, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, punten 61 tot en met 64.

                     (14)

                        Artikel 3, lid 7, van het Verdrag inzake verdovende middelen respectievelijk artikel 2, lid 7, van het Verdrag inzake psychotrope stoffen.

                     (15)

                        United Nations Treaty Series, vol. 978, nr. 14152.

                     (16)

                        United Nations Treaty Series, vol. 1019, nr. 14956.

                     (17)

                        Kaderbesluit 2004/757/JBZ van de Raad van 25 oktober 2004 betreffende de vaststelling van minimumvoorschriften met betrekking tot de bestanddelen van strafbare feiten en met betrekking tot straffen op het gebied van de illegale drugshandel (PB L 335 van 11.11.2004, blz. 8).

                     (18)

                        Vanaf 1 januari 2020 zijn de volgende 12 lidstaten stemgerechtigd lid van de CND: België, Duitsland, Frankrijk, Hongarije, Italië, Kroatië, Nederland, Oostenrijk, Polen, Spanje, Tsjechië en Zweden.

                     (19)

                  https://www.who.int/medicines/access/controlled-substances/UNSG_letter_ECDD41_recommendations_cannabis_24Jan19.pdf?ua=1

                     (20)

                        Zie de gecompileerde vragen en antwoorden per 26 november 2019 op
                  https://www.unodc.org/documents/commissions/CND/CND_Sessions/CND_63/CRPs/ECN72020_CRP4_V2000845.pdf
                  .

                     (21)

                        Analysis of the impact of the WHO recommendations on cannabis and cannabis-related products on the control requirements of the international drug control system, 15 juni 2020, Secretariaat van het INCB.

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 8.12.2020
            COM(2020) 659 final/2
            COM(2020) 659 final of 16.10.2020 downgraded on 8.12.2020.
            BIJLAGE
            bij
            Voorstel voor een besluit van de Raad
            betreffende het namens de Europese Unie op de hervatte drieënzestigste zitting van de Commissie Verdovende Middelen in te nemen standpunt over het toevoegen van stoffen aan de lijsten die gehecht zijn aan het Enkelvoudig Verdrag inzake verdovende middelen van 1961, zoals gewijzigd bij het Protocol van 1972, en aan het Verdrag inzake psychotrope stoffen van 1971

               BIJLAGE

               Standpunt dat op de hervatte drieënzestigste zitting van de Commissie Verdovende Middelen van 3 en 4 december 2020 ten aanzien van de wijzigingen in de reikwijdte van de controle van stoffen moet worden ingenomen door de lidstaten die lid zijn van die commissie en die gezamenlijk optreden in het belang van de Unie:

               (1)cannabis en cannabishars moeten uit lijst IV bij het Verdrag inzake verdovende middelen worden geschrapt
                  1
               ;

               (2)dronabinol (delta-9-tetrahydrocannabinol) moet in lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen worden opgenomen, en indien deze aanbeveling wordt aangenomen, uit lijst II bij het Verdrag inzake psychotrope stoffen worden geschrapt;

               (3)tetrahydrocannabinol (isomeren van delta-9-tetrahydrocannabinol) moet aan lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen worden toegevoegd, onder voorbehoud van de aanneming door de CND van de aanbeveling om dronabinol en zijn stereo-isomeren (delta-9-tetrahydrocannabinol) aan lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen toe te voegen, en, indien deze aanbeveling wordt aangenomen, uit lijst I bij het Verdrag inzake psychotrope stoffen worden geschrapt;

               (4)de term “extracten en tincturen” moet uit lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen worden geschrapt;

               (5)de voetnoot “Preparaten die overwegend cannabidiol en niet meer dan 0,2 % delta-9-tetrahydrocannabinol bevatten, staan niet onder internationale controle” mag niet worden toegevoegd aan de vermelding voor cannabis en cannabishars in lijst I bij het Verdrag inzake verdovende middelen; de WHO wordt uitgenodigd met spoed een herziene aanbeveling voor te stellen om het passende niveau van internationale controle voor cannabidiol voor te stellen, met inbegrip van de mogelijkheid om vrijstelling van die controle te verlenen;

               (6)preparaten verkregen hetzij door chemische synthese, hetzij als cannabispreparaat, samengesteld in de vorm van farmaceutische preparaten met één of meer andere bestanddelen, op zodanige wijze dat de delta-9-tetrahydrocannabinol (dronabinol) er niet uit kan worden teruggewonnen op eenvoudige wijze of met een zodanige opbrengst dat er een gevaar voor de volksgezondheid ontstaat, mogen niet aan lijst III bij het Verdrag inzake verdovende middelen worden toegevoegd.

               Om de samenhang tussen de lijsten te waarborgen en het risico te vermijden dat een stof zowel in de lijsten bij het Verdrag inzake verdovende middelen als in de lijsten bij het Verdrag inzake psychotrope stoffen wordt opgenomen, kunnen de lidstaten een gezamenlijke stemming over de aanbevelingen met betrekking tot dronabinol en tetrahydrocannabinol aanvaarden.

                     (1)

                        In lijst I bij dat Verdrag worden zij behouden.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 9.12.2020
            COM(2020) 709 final
            2020/0319(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende de sluiting van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Kaapverdië tot wijziging van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Kaapverdië inzake de versoepeling van de afgifte van visa voor kort verblijf aan de burgers van de Republiek Kaapverdië en van de Europese Unie

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               •Motivering en doel van het voorstel

               Kaapverdië en de EU onderhouden al meer dan 35 jaar nauwe en zeer constructieve betrekkingen, die in de eerste plaats zijn gebaseerd op aanzienlijke en nog steeds voortdurende ontwikkelingssamenwerking. Sinds november 2007 worden de betrekkingen tussen de EU en Kaapverdië geregeld door het speciale partnerschap tussen de EU en Kaapverdië. Dit is een ambitieus instrument voor de versterking van de bilaterale betrekkingen, dat een uniek geval is binnen de groep van Staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan (ACS). Een van de doelstellingen van het speciale partnerschap is de mobiliteit en de interpersoonlijke contacten tussen de burgers van de EU en Kaapverdië te verbeteren en de samenwerking bij de bestrijding van irreguliere immigratie te intensiveren. In het kader van dit partnerschap heeft Kaapverdië in 2008 als eerste Afrikaans land een mobiliteitspartnerschap met de EU gesloten en vervolgens een overeenkomst inzake de versoepeling van de afgifte van visa voor kort verblijf aan de burgers van de Republiek Kaapverdië en van de Europese Unie
                  1
               , die tegelijk is aangenomen met een overeenkomst inzake de overname van personen die zonder vergunning op het grondgebied verblijven
                  2
               . Beide overeenkomsten zijn op 1 december 2014 in werking getreden.

               Deze overeenkomsten worden inmiddels al bijna vijf jaar uitgevoerd. Het krachtens de bestaande overeenkomst opgerichte Gemengd Comité heeft daarom onderzocht, in het licht van de ingrijpende wijzigingen van zowel de interne visumwetgeving van de EU als die van Kaapverdië, namelijk de herziening van de Visumcode van de EU
                  3
                en het besluit van Kaapverdië om EU-burgers vrij te stellen van de visumplicht voor een verblijf van maximaal 30 dagen
                  4
               , of het nodig is bepaalde daarin vastgestelde regels te wijzigen teneinde deze aan te passen aan de gewijzigde omstandigheden.

               Op basis daarvan heeft de Commissie op 13 september 2019 bij de Raad een aanbeveling
                  5
                ingediend met het oog op het verkrijgen van richtsnoeren voor onderhandelingen over een overeenkomst tot wijziging van de bestaande visumversoepelingsovereenkomst met de Republiek Kaapverdië.

               Nadat de Raad op 29 oktober 2019 machtiging had verleend
                  6
               , werden op 28 november 2019 in Brussel de onderhandelingen met de Republiek Kaapverdië officieel geopend. Op 30 januari 2020 vond nog een onderhandelingsronde plaats in Praia, waar de hoofdonderhandelaars tot een beginselakkoord over de ontwerptekst kwamen. Op 24 juli 2020 werd de tekst van de overeenkomst door de hoofdonderhandelaars geparafeerd door uitwisseling van e-mails.

               De lidstaten zijn in alle fasen van de onderhandelingen regelmatig op de hoogte gehouden en geraadpleegd in de desbetreffende werkgroepen van de Raad. De definitieve ontwerptekst van de overeenkomst is voorgelegd aan de Werkgroep Visa en op 27 maart 2020 via een stilzwijgende procedure algemeen goedgekeurd.

               Bijgaand voorstel betreft het rechtsinstrument voor de sluiting van de overeenkomst. De Raad zal met gekwalificeerde meerderheid een besluit nemen.

               2.DOEL EN INHOUD VAN DE OVEREENKOMST

               De overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Kaapverdië tot wijziging van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Kaapverdië inzake de versoepeling van de afgifte van visa voor kort verblijf aan de burgers van de Republiek Kaapverdië en van de Europese Unie, hierna “de overeenkomst” genoemd, heeft als doel om op basis van wederkerigheid de afgifte van visa voor voorgenomen verblijven van ten hoogste 90 dagen per periode van 180 dagen te versoepelen.

               De Commissie is van oordeel dat de door de Raad in zijn onderhandelingsrichtsnoeren vastgestelde doelstellingen zijn bereikt en dat de ontwerpovereenkomst aanvaardbaar is voor de Unie.

               De uiteindelijke inhoud ervan kan als volgt worden samengevat:

               –
                     de leges voor de behandeling van visumaanvragen worden verlaagd tot 75 % van het overeenkomstig de toepasselijke nationale wetgeving in rekening te brengen bedrag (d.w.z. 60 EUR voor Kaapverdische burgers). Deze leges gelden voor alle visumaanvragers. Echtgenoten, kinderen (inclusief adoptiekinderen) die jonger zijn dan 21 jaar of ten laste komen van de aanvrager, en ouders van burgers van Kaapverdië die legaal op het grondgebied van een lidstaat verblijven of van burgers van de Unie die verblijven in de lidstaat waarvan zij de nationaliteit hebben, worden bovendien volledig van deze verplichting vrijgesteld. Verder worden voor kinderen van 12 jaar of ouder (maar jonger dan 18 jaar) de leges verder verlaagd met 50 % van het algemeen toepasselijke bedrag (d.w.z. 30 EUR voor Kaapverdische burgers);

               –
                     voor de volgende categorieën aanvragers geldt een vereenvoudiging ten aanzien van de over te leggen documenten betreffende het doel van de reis: leden van officiële delegaties; zakenlieden; echtgenoten, kinderen en ouders van burgers van de Unie of Kaapverdische burgers die legaal in de EU verblijven; scholieren, studenten en postdoctoraalstudenten; deelnemers aan wetenschappelijke, culturele, sportieve en religieuze evenementen; journalisten en hun begeleiders; personen die om medische redenen reizen. Deze categorieën personen hoeven om het doel van hun reis te staven alleen over de in de overeenkomst genoemde documenten te beschikken; aanvragers die rechtmatig gebruik hebben gemaakt van een eerder afgegeven meervoudig visum met een geldigheidsduur van ten minste één jaar, hoeven geen bewijs van logies over te leggen;

               –
                     de regels voor de afgifte van meervoudige visa zijn gewijzigd: er wordt meer gelet op eerder rechtmatig gebruik van visa tijdens bepaalde referentieperioden dan op het door de aanvrager opgegeven doel van de reis: in de regel wordt een meervoudig visum van 1 jaar afgegeven aan aanvragers die in de voorafgaande 18 maanden rechtmatig gebruik hebben gemaakt van één visum; een meervoudig visum van 2 jaar wordt afgegeven aan aanvragers die in de voorafgaande 30 maanden rechtmatig gebruik hebben gemaakt van een meervoudig visum van 1 jaar; een meervoudig visum van 3 tot 5 jaar wordt afgegeven aan aanvragers die in de voorafgaande 42 maanden rechtmatig gebruik hebben gemaakt van een meervoudig visum van 2 jaar.

               –
                     houders van een geldig laissez-passer van de EU zijn vrijgesteld van de visumplicht voor kort verblijf;

               –
                     de slotbepalingen voorzien in de mogelijkheid voor de partijen om de overeenkomst geheel of gedeeltelijk op te schorten om elke passend geachte reden. In een gemeenschappelijke verklaring over artikel 12, lid 5, van de overeenkomst betreffende de gronden voor de opschorting van de overeenkomst is een niet-limitatieve lijst van redenen van opschorting opgenomen, zoals in verband met de openbare orde, de bescherming van de nationale veiligheid of de volksgezondheid, overwegingen inzake mensenrechten en democratie of niet-verlening van medewerking op het gebied van overname;

               –
                     de algemene bepaling van de overeenkomst wordt zodanig gewijzigd dat: de faciliteiten die aan burgers van Kaapverdië worden verleend, ook worden verleend aan burgers van de Unie indien hun opnieuw de visumplicht wordt opgelegd indien zij Kaapverdië willen bezoeken voor een verblijf van ten hoogste 30 dagen; ten minste dezelfde versoepelingen worden verleend aan burgers van de Unie wanneer zij een Kaapverdisch visum aanvragen voor een verblijf van meer dan 30 dagen, maar niet langer dan 90 dagen. Aan de overeenkomst is een gemeenschappelijke verklaring gehecht betreffende de regels voor de afgifte van Kaapverdische visa aan burgers van de Unie voor een verblijf van meer dan 30 maar niet meer dan 90 dagen, waarin is bepaald dat burgers van de Unie op het grondgebied van Kaapverdië bij de bevoegde autoriteiten een verzoek tot verlenging van hun verblijf kunnen indienen;

               –
                     de gezamenlijke verklaring over de samenwerking op het gebied van reisdocumenten en de regelmatige uitwisseling van informatie over de beveiliging van reisdocumenten wordt gewijzigd door er een verwijzing in op te nemen naar de interne wetgeving van Kaapverdië inzake de invoering van biometrische reisdocumenten;

               –
                     de specifieke situatie van Denemarken en Ierland wordt belicht in de preambule en in gemeenschappelijke verklaringen die aan de overeenkomst zijn gehecht.

               3.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

               •Rechtsgrondslag

               Het voorstel wordt aan de Raad voorgelegd met het oog op de sluiting van de overeenkomst.

               De rechtsgrondslag van dit voorstel is artikel 77, lid 2, onder a), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), in samenhang met artikel 218 daarvan.

               •Subsidiariteit (bij niet-exclusieve bevoegdheid)

               Krachtens artikel 77, lid 2, onder a), VWEU vallen onderhandelingen over en sluiting van overeenkomsten waarvan de bepalingen van invloed zijn op de regels voor de afgifte van Schengenvisa voor kort verblijf onder de exclusieve bevoegdheid van de Unie.

               •Evenredigheid

               Het voorstel gaat niet verder dan nodig is om het doel ervan te verwezenlijken, namelijk de sluiting van een internationale overeenkomst inzake de versoepeling van de afgifte van visa aan burgers van Kaapverdië en, op basis van wederkerigheid, de Unie.

               4.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

               Dit voorstel leidt niet tot extra kosten voor de EU-begroting.

               5.CONCLUSIE

               In het licht van bovengenoemde resultaten stelt de Commissie voor dat de Raad, na de goedkeuring van het Europees Parlement te hebben verkregen, de sluiting van de aangehechte overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Kaapverdië tot wijziging van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Kaapverdië inzake de versoepeling van de afgifte van visa voor kort verblijf aan de burgers van de Republiek Kaapverdië en van de Europese Unie goedkeurt.

               2020/0319 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende de sluiting van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Kaapverdië tot wijziging van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Kaapverdië inzake de versoepeling van de afgifte van visa voor kort verblijf aan de burgers van de Republiek Kaapverdië en van de Europese Unie

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 77, lid 2, onder a), in samenhang met artikel 218, lid 6, onder a),

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Gezien de goedkeuring van het Europees Parlement
                  7
               ,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)In overeenstemming met Besluit (EU) XXXX/XX van de Raad
                  8
                is de overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Kaapverdië tot wijziging van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Kaapverdië inzake de versoepeling van de afgifte van visa voor kort verblijf aan de burgers van de Republiek Kaapverdië en van de Europese Unie ondertekend op […], onder voorbehoud van de sluiting ervan op een latere datum.

               (2)Het speciale partnerschap tussen de Unie en Kaapverdië is op 19 november 2007 door de Raad van de Europese Unie goedgekeurd
                  9
               . Een van de doelstellingen ervan is de mobiliteit en de interpersoonlijke contacten tussen de burgers van de EU en Kaapverdië te verbeteren en de samenwerking bij de bestrijding van irreguliere immigratie te intensiveren.

               (3)De overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Kaapverdië inzake de versoepeling van de afgifte van visa voor kort verblijf aan de burgers van de Republiek Kaapverdië en van de Europese Unie
                  10
                is op 1 december 2014 in werking getreden.

               (4)In het licht van de ingrijpende wijzigingen van de interne wetgeving van de partijen en op basis van de feedback van het Gemengd Comité dat belast is met het toezicht op de uitvoering van de in het vorige lid bedoelde overeenkomst, heeft de overeenkomst tot doel een aantal bepalingen aan te passen en aan te vullen ter vergemakkelijking van de afgifte van visa aan burgers van Kaapverdië en, op basis van wederkerigheid, van de Unie voor een voorgenomen verblijf van ten hoogste 90 dagen per periode van 180 dagen.

               (5)Dit besluit houdt een ontwikkeling in van de bepalingen van het Schengenacquis waaraan Ierland niet deelneemt, overeenkomstig Besluit 2002/192/EG van de Raad
                  11
               . Ierland neemt derhalve niet deel aan de vaststelling van dit besluit en dit is bijgevolg niet bindend voor, noch van toepassing op deze lidstaat.

               (6)Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het Protocol (nr. 22) betreffende de positie van Denemarken, dat gehecht is aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, neemt Denemarken niet deel aan de aanneming van dit besluit en is dit niet bindend voor, noch van toepassing op deze lidstaat.

               (7)De overeenkomst dient namens de Europese Unie te worden goedgekeurd,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               De overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Kaapverdië tot wijziging van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Kaapverdië inzake de versoepeling van de afgifte van visa voor kort verblijf aan de burgers van de Republiek Kaapverdië en van de Europese Unie, hierna “de overeenkomst” genoemd, wordt goedgekeurd namens de Unie.

               De tekst van de overeenkomst en de gemeenschappelijke verklaringen is aan dit besluit gehecht.

               Artikel 2

               De voorzitter van de Raad wijst de persoon aan die gemachtigd is om namens de Europese Unie de in artikel 2, lid 1, van de overeenkomst bedoelde kennisgeving te verrichten waarmee de instemming van de Europese Unie om door de overeenkomst gebonden te zijn, tot uiting wordt gebracht.

               Artikel 3

               Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld
                  12
               .

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        PB L 282 van 24.10.2013, blz. 3.

                     (2)

                        PB L 282 van 24.10.2013, blz. 15.

                     (3)

                        Verordening (EU) 2019/1155 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2019 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 810/2009 tot vaststelling van een gemeenschappelijke visumcode (Visumcode), PB L 188 van 12.7.2019, blz. 25.

                     (4)

                        Officieel Bulletin van de Republiek Kaapverdië I.54 van 13.8.2018, blz. 1350.

                     (5)

                        COM(2019) 417 final.

                     (6)

                        Ares(2019)6870996.

                     (7)

                        PB C […] van […], blz. […].

                     (8)

                        Besluit van de Raad betreffende de ondertekening, namens de Europese Unie, van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Kaapverdië tot wijziging van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Kaapverdië inzake de versoepeling van de afgifte van visa voor kort verblijf aan de burgers van de Republiek Kaapverdië en van de Europese Unie (PB L […] van […], blz. […].

                     (9)

                        Conclusies van de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, over de mededeling van de Commissie over de toekomst van de betrekkingen tussen de Europese Unie en de Republiek Kaapverdië (19 november 2007), document nr. 15113/07.

                     (10)

                        PB L 282 van 24.10.2013, blz. 3.

                     (11)

                        Besluit 2002/192/EG van de Raad van 28 februari 2002 betreffende het verzoek van Ierland deel te mogen nemen aan bepalingen van het Schengenacquis (PB L 64 van 7.3.2002, blz. 20).

                     (12)

                        De datum waarop de overeenkomst in werking treedt, zal door het secretariaat-generaal van de Raad worden bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 9.12.2020
            COM(2020) 709 final
            BIJLAGE
            bij
            Voorstel voor een Besluit van de Raad
            betreffende de sluiting van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Kaapverdië tot wijziging van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Kaapverdië inzake de versoepeling van de afgifte van visa voor kort verblijf aan de burgers van de Republiek Kaapverdië en van de Europese Unie

               OVEREENKOMST
               tussen de Europese Unie en de Republiek Kaapverdië
               tot wijziging van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Kaapverdië inzake de versoepeling van de afgifte van visa voor kort verblijf aan de burgers van de Republiek Kaapverdië en van de Europese Unie

               DE EUROPESE UNIE, hierna “de Unie” genoemd, enerzijds,

               en

               DE REPUBLIEK KAAPVERDIË, hierna “Kaapverdië” genoemd,

               hierna gezamenlijk “de partijen” genoemd,

               HERINNEREND AAN de Partnerschapsovereenkomst van Cotonou tussen de staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, ondertekend te Cotonou op 23 juni 2000, herzien op 25 juni 2005 en herzien op 22 juni 2010, alsmede aan het speciale partnerschap tussen de Unie en Kaapverdië, dat op 19 november 2007 door de Raad van de Europese Unie is goedgekeurd,

               GEZIEN de gemeenschappelijke verklaring van 5 juni 2008 over een partnerschap voor mobiliteit tussen de Unie en de Republiek Kaapverdië, volgens welke de partijen een dialoog tot stand zullen brengen over de kwesties omtrent visa voor kort verblijf teneinde de mobiliteit van bepaalde categorieën personen te verbeteren,

               GEZIEN de overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Kaapverdië inzake de versoepeling van de afgifte van visa voor kort verblijf aan de burgers van de Republiek Kaapverdië en van de Europese Unie
                  1
               , hierna “de overeenkomst” genoemd, die op 1 december 2014 in werking is getreden,

               GEZIEN de overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Kaapverdië inzake de overname van personen die zonder vergunning op het grondgebied verblijven
                  2
               , die op 1 december 2014 in werking is getreden,

               INDACHTIG HET FEIT dat burgers van de Unie met ingang van 2 januari 2019 zijn vrijgesteld van de visumplicht wanneer zij naar Kaapverdië reizen voor een periode van ten hoogste 30 dagen
                  3
               ,

               ERKENNENDE dat, indien Kaapverdië voor burgers of bepaalde categorieën burgers van de Unie opnieuw de visumplicht invoert voor voorgenomen verblijven van ten hoogste 30 dagen, voor de betrokken burgers van de Unie op basis van wederkerigheid automatisch ten minste dezelfde versoepelingen moeten gelden als die welke op grond van deze overeenkomst aan de burgers van Kaapverdië worden toegekend,

               GEZIEN de inwerkintreding van Verordening (EU) 2019/1155 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2019 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 810/2009 tot vaststelling van een gemeenschappelijke visumcode (Visumcode)
                  4
               ,

               GELEID DOOR DE WENS om in het belang van een gestage ontwikkeling van de economische, humanitaire, culturele, wetenschappelijke en andere banden de contacten tussen mensen te vergemakkelijken door de afgifte van visa aan hun burgers op basis van wederkerigheid te versoepelen,

               ERKENNEND dat visumversoepeling illegale migratie niet mag aanmoedigen, en bijzondere aandacht schenkend aan veiligheid en overname,

               REKENING HOUDEND MET het Protocol betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht, dat is gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en bevestigend dat de bepalingen van deze overeenkomst niet van toepassing zijn op Ierland,

               REKENING HOUDEND MET het Protocol betreffende de positie van Denemarken, dat is gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en bevestigend dat de bepalingen van deze overeenkomst niet van toepassing zijn op het Koninkrijk Denemarken,

               ZIJN HET VOLGENDE OVEREENGEKOMEN:

               Artikel 1

               De overeenkomst wordt als volgt gewijzigd:

               (1)De titel wordt vervangen door:

               “Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Kaapverdië inzake de versoepeling van de afgifte van visa voor kort verblijf”.

               (2)[Heeft geen betrekking op het Nederlands.]

               (3)Artikel 2 wordt vervangen door:

               “Artikel 2
               Algemene bepaling

               1.
                     De bij deze overeenkomst geregelde soepeler afgifte van visa geldt voor burgers van Kaapverdië en van de Europese Unie slechts voor zover die burgers niet zijn vrijgesteld van de visumplicht op grond van de wet- en regelgeving van de Unie of haar lidstaten, op grond van de wet- en regelgeving van Kaapverdië, of op grond van deze overeenkomst of andere internationale overeenkomsten.

               2.
                     Indien Kaapverdië voor burgers van de Unie of bepaalde categorieën burgers van de Unie opnieuw de visumplicht invoert voor voorgenomen verblijven van ten hoogste 30 dagen, gelden voor de betrokken burgers van de Unie op basis van wederkerigheid automatisch ten minste dezelfde versoepelingen als die welke op grond van deze overeenkomst aan de burgers van Kaapverdië worden toegekend.

               3.
                     Voor voorgenomen verblijven van meer dan 30 doch niet meer dan 90 dagen gelden voor de betrokken burgers van de Unie ten minste dezelfde versoepelingen als die welke op grond van deze overeenkomst aan de burgers van Kaapverdië worden toegekend.

               4.
                     Op kwesties die niet onder de bepalingen van deze overeenkomst vallen, zijn de nationale wetgeving van Kaapverdië en het nationale recht van de lidstaten of het recht van de Unie van toepassing.”

               (4)Artikel 3 wordt als volgt gewijzigd:

               (a)punt a) wordt vervangen door:

               “a)
                     “lidstaat”: elke lidstaat van de Unie, met uitzondering van het Koninkrijk Denemarken en Ierland;”

               (b)punt e) wordt vervangen door:

               “e)
                     “legaal verblijvende persoon”: een burger van Kaapverdië die op grond van de nationale wetgeving of van het recht van de Unie gemachtigd is of toestemming heeft om meer dan 90 dagen op het grondgebied van een lidstaat te verblijven;”

               (c)Het volgende punt wordt ingevoegd:

               “f)
                     “laissez-passer van de EU”: een document dat door de Unie overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1417/2013 van de Raad
                  5
                aan personeelsleden van de instellingen van de Unie wordt afgegeven.”

               (5)Artikel 4 wordt vervangen door:

               “Artikel 4
               Afgifte van meervoudige visa

               1.
                     De diplomatieke en consulaire beroepsposten van de lidstaten verstrekken meervoudige visa met een geldigheidsduur van vijf jaar aan de volgende categorieën burgers van Kaapverdië:

               a)
                     leden van nationale en lokale regeringen en parlementen, het grondwettelijk hof en de hoogste rechterlijke instantie, en de rekenkamer, in de uitoefening van hun functie, indien zij bij deze overeenkomst niet zijn vrijgesteld van de visumplicht;

               b)
                     b) permanente leden van officiële delegaties die op officiële aan Kaapverdië gerichte uitnodiging naar een lidstaat reizen om deel te nemen aan vergaderingen, overlegronden, onderhandelingen, uitwisselingsprogramma’s of evenementen die op initiatief van intergouvernementele organisaties worden georganiseerd;

               c)
                     zakenlieden en vertegenwoordigers van bedrijfsorganisaties die regelmatig naar de lidstaten reizen;

               d)
                     echtgenoten, kinderen (inclusief adoptiekinderen) die jonger zijn dan 21 jaar of ten laste komen van de aanvrager, en ouders hetzij van burgers van Kaapverdië die legaal op het grondgebied van een lidstaat verblijven, hetzij van burgers van de Unie die verblijven in de lidstaat waarvan zij de nationaliteit hebben.

               Indien de noodzaak om frequent of regelmatig te reizen echter kennelijk slechts voor een kortere periode geldt, blijft de geldigheidsduur van het meervoudig visum beperkt tot die periode, met name wanneer een van de volgende termijnen minder dan vijf jaar bedraagt:

               -de ambtstermijn van de onder a) bedoelde personen,

               -de status van permanent lid van een officiële delegatie van de onder b) bedoelde personen,

               -de status van zakenman of ‑vrouw of vertegenwoordiger van een bedrijfsorganisatie van de onder c) bedoelde personen, of

               -de geldigheidsduur van de verblijfsvergunning van de onder d), eerste streepje, bedoelde burgers van Kaapverdië die in een lidstaat verblijven.

               2.
                     Onverminderd lid 1 verstrekken de diplomatieke en consulaire beroepsposten van de lidstaten aan andere aanvragers meervoudige visa met een geldigheidsduur van:

               a)
                     één jaar, mits de aanvrager in de voorafgaande 18 maanden één visum heeft verkregen en rechtmatig heeft gebruikt;

               b)
                     twee jaar, mits de aanvrager in de voorafgaande 30 maanden één meervoudig visum met een geldigheidsduur van één jaar heeft verkregen en rechtmatig heeft gebruikt;

               c)
                     drie tot vijf jaar, mits de aanvrager in de voorafgaande 42 maanden één meervoudig visum met een geldigheidsduur van twee jaar heeft verkregen en rechtmatig heeft gebruikt.

               3.
                     In afwijking van de leden 1 en 2 kan de geldigheidsduur van het visum in individuele gevallen worden verkort, wanneer er redelijke twijfel aan bestaat of voor de gehele periode aan de toegangsvoorwaarden zal worden voldaan of wanneer de geldigheidsduur van het visum langer zou zijn dan die van het reisdocument van de aanvrager.

               4.
                     De in de leden 1 en 2 bedoelde personen mogen in totaal niet langer dan 90 dagen per periode van 180 dagen op het grondgebied van de lidstaten verblijven.”

               (6)Artikel 5 wordt vervangen door:

               “Artikel 5
               Visumleges en dienstverleningskosten

               1.
                     De leges voor de behandeling van visumaanvragen bedragen 75 % van het overeenkomstig de toepasselijke nationale wetgeving in rekening te brengen bedrag.

               Dit percentage kan worden aangepast volgens de procedure van artikel 12, lid 4.

               2.
                     Onverminderd lid 1 brengen de lidstaten geen visumleges in rekening aan de volgende categorieën personen:

               a)
                     leden van officiële delegaties die op officiële aan Kaapverdië gerichte uitnodiging naar een lidstaat reizen om deel te nemen aan vergaderingen, overlegronden, onderhandelingen, officiële uitwisselingsprogramma’s of evenementen die op initiatief van intergouvernementele organisaties worden georganiseerd;

               b)
                     kinderen jonger dan twaalf jaar;

               c)
                     scholieren, studenten, postdoctoraalstudenten en begeleidende docenten die voor studie- of onderwijsdoeleinden reizen;

               d)
                     onderzoekers als het doel van het verblijf wetenschappelijk onderzoek is;

               e)
                     deelnemers aan door non-profitorganisaties georganiseerde studiebijeenkomsten, conferenties, sportieve, culturele of educatieve evenementen die 25 jaar of jonger zijn;

               f)
                     echtgenoten, kinderen (inclusief adoptiekinderen) die jonger zijn dan 21 jaar of ten laste komen van de aanvrager, en ouders hetzij van burgers van Kaapverdië die legaal op het grondgebied van een lidstaat verblijven, hetzij van burgers van de Unie die verblijven in de lidstaat waarvan zij de nationaliteit hebben.

               3.
                     Onverminderd lid 2, onder f), wordt 50 % van de op grond van lid 1 toepasselijke leges in rekening gebracht voor kinderen die ten minste 12 jaar oud zijn, maar jonger dan 18 jaar.

               4.
                     Wanneer lidstaten gebruikmaken van een externe dienstverlener mogen dienstverleningskosten in rekening worden gebracht. De dienstverleningskosten staan in verhouding tot de kosten die de externe dienstverlener moet maken voor het uitvoeren van zijn taken en mogen ten hoogste 30 EUR bedragen.”

               (7)Het volgende artikel wordt ingevoegd:

               “Artikel 5 bis
               Bewijsstukken

               1.
                     Voor onderstaande categorieën burgers van Kaapverdië volstaan de genoemde documenten om het doel van de reis te verifiëren:

               a)
                     voor leden van nationale en lokale regeringen en parlementen, het grondwettelijk hof en de hoogste rechterlijke instantie, en de rekenkamer, in de uitoefening van hun functie, indien zij bij deze overeenkomst niet zijn vrijgesteld van de visumplicht:

               –
                     een verbale nota van het ministerie van Buitenlandse Zaken van Kaapverdië waarin wordt bevestigd dat de aanvrager zich op officiële dienstreis naar een lidstaat begeeft;

               b)
                     voor leden van officiële delegaties die op officiële aan Kaapverdië gerichte uitnodiging naar een lidstaat reizen om deel te nemen aan vergaderingen, overlegronden, onderhandelingen, uitwisselingsprogramma’s of evenementen die op initiatief van intergouvernementele organisaties worden georganiseerd:

               –
                     een brief van de bevoegde autoriteit van Kaapverdië waarin wordt bevestigd dat de aanvrager lid is van een delegatie die naar het grondgebied van de lidstaat of lidstaten reist om deel te nemen aan het (de) desbetreffende evenement(en), vergezeld van een kopie van de officiële uitnodiging of registratiebevestiging van de uitnodigende organisatie;

               c)
                     voor zakenlieden en vertegenwoordigers van bedrijfsorganisaties:

               –
                     een schriftelijke uitnodiging van een onderneming of organisatie die gevestigd is in de lidstaat van bestemming;

               d)
                     voor echtgenoten, kinderen (inclusief adoptiekinderen) die jonger zijn dan 21 jaar of ten laste komen van de aanvrager, en ouders van burgers van Kaapverdië die legaal op het grondgebied van een lidstaat verblijven of van burgers van de Unie die verblijven in de lidstaat waarvan zij de nationaliteit hebben:

               –
                     een schriftelijke uitnodiging van de gastheer of ‑vrouw;

               e)
                     voor scholieren, studenten, postdoctoraalstudenten en begeleidende docenten die voor studie- of onderwijsdoeleinden reizen, met inbegrip van universitaire of andere uitwisselingsprogramma’s (voor verblijven van ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen):

               –
                     een schriftelijke uitnodiging van de school, het college of de universiteit of een door deze instelling afgegeven inschrijvingsbewijs, of bewijzen van de te volgen cursussen;

               f)
                     voor personen die deelnemen aan wetenschappelijk of academisch onderzoek, opleidingsevenementen, met inbegrip van beroepsopleiding (voor verblijven van ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen):

               –
                     een door de onderwijsinstelling afgegeven inschrijvingsbewijs of een schriftelijke uitnodiging van de uitnodigende organisatie;

               g)
                     voor deelnemers aan seminars, conferenties, culturele of religieuze evenementen die worden georganiseerd door non-profitorganisaties die in een lidstaat zijn geregistreerd:

               –
                     een schriftelijke uitnodiging van de gastorganisatie om deel te nemen aan de activiteiten;

               h)
                     voor personen die om medische redenen reizen en hun noodzakelijke begeleiders:

               –
                     een officieel document van een medische instelling waaruit blijkt dat medische verzorging in die instelling noodzakelijk is, en een bewijs van voldoende middelen om de medische behandeling te betalen, of een bewijs van vooruitbetaling van de medische zorg, en, in voorkomend geval, de noodzaak van begeleiding van de behandelde persoon;

               i)
                     voor deelnemers aan internationale sportevenementen en personen die hen beroepshalve begeleiden:

               –
                     een schriftelijke uitnodiging van de gastorganisatie, de bevoegde instanties, de nationale sportfederatie of het nationale olympisch comité van een van de lidstaten;

               j)
                     voor journalisten en het technisch personeel dat hen beroepshalve vergezelt:

               –
                     een certificaat of ander document van een beroepsorganisatie of van de werkgever van de aanvrager waaruit blijkt dat de aanvrager een gekwalificeerd journalist is die reist om journalistiek werk te verrichten, of behoort tot het technisch personeel dat de journalist beroepshalve vergezelt;

               2.
                     Voor de toepassing van dit artikel wordt in de schriftelijke uitnodiging of de relevante officiële documenten de volgende informatie vermeld:

               a)
                     voor de uitgenodigde persoon: voor- en achternaam, geboortedatum, geslacht, burgerschap, paspoortnummer, tijdstip en doel van de reis, aantal gevraagde inreizen en (indien relevant) de naam van de echtgenoot en kinderen die met de uitgenodigde persoon meereizen; en

               b)
                     indien de uitnodigende partij een natuurlijke persoon is: voor-, en achternaam van de uitnodigende persoon, adres en (indien van toepassing) bewijs van legaal verblijf in een lidstaat, overeenkomstig de nationale wetgeving; of

               c)
                     indien de uitnodigende partij een rechtspersoon, onderneming of organisatie (waarbij het ook om een non-profitorganisatie kan gaan) is die gevestigd is op het grondgebied van de lidstaat of lidstaten: volledige naam en volledige adres van de uitnodigende persoon, de naam en functie van de vertegenwoordiger die het verzoek ondertekent en het registratienummer van de uitnodigende persoon, zoals vereist door het nationale recht van de betrokken lidstaat; of

               d)
                     indien het desbetreffende officiële document door een overheidsinstantie wordt afgegeven: naam en functie van de persoon die het verzoek ondertekent, en status van de aanvrager.

               3.
                     Aanvragers die in de loop van de afgelopen 30 maanden een meervoudig inreisvisum met een geldigheidsduur van ten minste één jaar hebben gekregen en rechtmatig hebben gebruikt, worden in beginsel vrijgesteld van het verstrekken van bewijsstukken ter staving van het logies of bewijsstukken van het bezit van voldoende middelen om logies te betalen.”

               (8)Artikel 8 wordt vervangen door:

               “Artikel 8
               Diplomatieke paspoorten en dienstpaspoorten

               1.
                     Burgers van Kaapverdië die houder zijn van een door Kaapverdië afgegeven geldig diplomatiek paspoort of dienstpaspoort hebben geen visum nodig voor een inreis in, een uitreis uit of een doorreis over het grondgebied van de lidstaten.

               2.
                     Burgers van de Unie die houder zijn van een door een lidstaat afgegeven geldig diplomatiek paspoort of dienstpaspoort, en houders van een geldig laissez-passer van de EU, hebben geen visum nodig voor een inreis in, een uitreis uit of een doorreis over het grondgebied van Kaapverdië.

               3.
                     De in de leden 1 en 2 bedoelde personen mogen ten hoogste 90 dagen per periode van 180 dagen op het grondgebied van de lidstaten of van Kaapverdië verblijven.”

               (9)Artikel 10, lid 1, wordt vervangen door:

               “1.
                     De partijen richten een Gemengd Comité voor het beheer van de overeenkomst op, hierna “het comité” genoemd, dat bestaat uit vertegenwoordigers van de Unie en van Kaapverdië.”

               (10) Artikel 11 wordt vervangen door:

               “Artikel 11
               Verband tussen deze overeenkomst en bilaterale overeenkomsten tussen de lidstaten en Kaapverdië

               Zodra deze overeenkomst in werking treedt, heeft zij voorrang op de bepalingen van bilaterale of multilaterale overeenkomsten of regelingen die zijn gesloten tussen afzonderlijke lidstaten en Kaapverdië, voor zover de bepalingen van die overeenkomsten of regelingen gevolgen voor het toepassingsgebied van deze overeenkomst kunnen hebben of dit kunnen wijzigen.”

               (11) Artikel 12, lid 5, wordt vervangen door:

               “5.
                     Elk van beide partijen kan de toepassing van deze overeenkomst geheel of gedeeltelijk opschorten. Het besluit tot opschorting wordt ten minste 48 uur voor de inwerkingtreding ervan meegedeeld aan de andere partij. De partij die de toepassing van de overeenkomst heeft opgeschort, stelt de andere partij in kennis van het feit dat de redenen voor de opschorting zijn vervallen zodra dit het geval is.”

               (12) De tweede alinea van het protocol bij de overeenkomst betreffende de lidstaten die het Schengenacquis niet volledig toepassen, wordt vervangen door:

               “Overeenkomstig Besluit nr. 565/2014/EU van het Europees Parlement en de Raad
                  6
                zijn geharmoniseerde maatregelen genomen ter vereenvoudiging van de doorreis van houders van Schengenvisa en Schengenverblijfsvergunningen over het grondgebied van de lidstaten die het Schengenacquis nog niet volledig toepassen of ter vereenvoudiging van hun korte verblijf op dat grondgebied. Bij Besluit 565/2014/EU worden Bulgarije, Kroatië, Cyprus en Roemenië gemachtigd om de volgende documenten eenzijdig als gelijkwaardig aan hun nationale visa te erkennen, niet alleen voor de doorreis over hun grondgebied, maar ook voor een voorgenomen verblijf van ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen:

               -eenvormige visa voor kort verblijf die geldig zijn voor twee of meer binnenkomsten;

               -visa voor verblijf van langere duur en verblijfsvergunningen die zijn afgegeven door lidstaten die het Schengenacquis volledig toepassen, met inbegrip van visa met beperkte territoriale geldigheid die zijn afgegeven overeenkomstig artikel 25, lid 3, eerste zin, van de Visumcode; en

               -door Bulgarije, Kroatië, Cyprus en Roemenië afgegeven nationale visa en verblijfsvergunningen.”

               Artikel 2

               1.
                     De partijen gaan over tot bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring van deze overeenkomst volgens hun eigen procedures en stellen elkaar in kennis van de voltooiing van de daarvoor noodzakelijke procedures.

               2.
                     Deze overeenkomst treedt in werking op de eerste dag van de tweede maand volgende op de maand waarin de laatste kennisgeving als bedoeld in lid 1 is verricht.

               Artikel 3

               Deze overeenkomst wordt opgesteld in tweevoud in de Bulgaarse, de Deense, de Duitse, de Engelse, de Estse, de Finse, de Franse, de Griekse, de Hongaarse, de Italiaanse, de Kroatische, de Letse, de Litouwse, de Maltese, de Nederlandse, de Poolse, de Portugese, de Roemeense, de Sloveense, de Slowaakse, de Spaanse, de Tsjechische en de Zweedse taal, zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek.

               De volgende gemeenschappelijke verklaringen worden door de partijen aangenomen en aan de overeenkomst gehecht:

               “Gemeenschappelijke verklaring betreffende de regels voor de afgifte van Kaapverdische visa aan burgers van de Unie voor een verblijf van meer dan 30 dagen en ten hoogste 90 dagen

               Overeenkomstig de wetgeving van Kaapverdië zijn burgers van de Unie vrijgesteld van de visumplicht voor inreizen en verblijven op het grondgebied van Kaapverdië voor ten hoogste 30 dagen. Voor een voorgenomen verblijf van meer dan 30 dagen dienen zij toestemming te vragen en verkrijgen van de autoriteiten van Kaapverdië. Krachtens wet nr. 66/VIII/2014 van de Republiek Kaapverdië, zoals gewijzigd, kunnen burgers van de Unie bij de consulaire posten van Kaapverdië een visum met een geldigheidsduur van ten hoogste 90 dagen aanvragen en verkrijgen, of op het grondgebied van Kaapverdië bij de bevoegde autoriteiten een aanvraag tot verlenging van hun verblijf indienen.

               Op grond van artikel 2, lid 3, van de overeenkomst gelden voor voorgenomen verblijven van meer dan 30 doch niet meer dan 90 dagen voor de betrokken burgers van de Unie ten minste dezelfde versoepelingen als die welke op grond van de overeenkomst aan de burgers van Kaapverdië worden toegekend.

               De partijen komen overeen dat het bij artikel 10 opgerichte Gemengd Comité toezicht zal houden op de tenuitvoerlegging van deze bepaling.”

               “Gemeenschappelijke verklaring betreffende artikel 12, lid 5, van de overeenkomst betreffende de gronden voor de opschorting van de overeenkomst

               Elk van beide partijen kan de overeenkomst, en met name artikel 8, geheel of gedeeltelijk opschorten om bijvoorbeeld redenen van openbare orde, bescherming van de nationale veiligheid of de volksgezondheid, wegens niet-verlening van medewerking op het gebied van overname of om overwegingen in verband met de mensenrechten en de democratie. Elke opschorting geschiedt volgens de procedure van artikel 12, lid 5.

               Indien de toepassing van alle of enkele bepalingen van de overeenkomst wordt opgeschort, voeren de partijen in het kader van het krachtens artikel 10 opgerichte comité overleg om de problemen die tot de opschorting hebben geleid, op te lossen.

               Deze gemeenschappelijke verklaring vervangt de gemeenschappelijke verklaring betreffende artikel 8 van de overeenkomst over diplomatieke paspoorten en dienstpaspoorten.”

               “Gemeenschappelijke verklaring over de samenwerking op het gebied van reisdocumenten

               De partijen komen overeen dat het bij artikel 10 opgerichte Gemengd Comité bij het toezicht op de uitvoering van de overeenkomst nagaat welk effect het beveiligingsniveau van de respectieve reisdocumenten heeft op de werking van de overeenkomst. Daartoe komen de partijen overeen elkaar regelmatig in kennis te stellen van:

               -maatregelen die zijn genomen om de wildgroei aan reisdocumenten tegen te gaan;

               -maatregelen die zijn genomen met betrekking tot de ontwikkeling van de technische aspecten van de beveiliging van reisdocumenten; en

               -maatregelen die zijn genomen om de afgifte van reisdocumenten verder te personaliseren.

               Beide partijen verklaren prioriteit te geven aan een goede beveiliging van diplomatieke paspoorten en dienstpaspoorten, in het bijzonder met behulp van biometrische identificatiemiddelen. Wat de Unie betreft, zal dit worden gedaan overeenkomstig Verordening (EG) nr. 2252/2004 van de Raad van 13 december 2004 betreffende normen voor de veiligheidskenmerken van en biometrische gegevens in door de lidstaten afgegeven paspoorten en reisdocumenten. Wat Kaapverdië betreft, zal dit worden gedaan overeenkomstig Wetsbesluit nr. 21/2014 van 17 maart 2014 tot vaststelling van de technische specificaties, de veiligheid en de voorwaarden voor afgifte van het door Kaapverdië afgegeven biometrisch paspoort.

               Deze gemeenschappelijke verklaring vervangt de gemeenschappelijke verklaring over de samenwerking op het gebied van reisdocumenten.”

                     (1)

                        Publicatieblad van de Europese Unie L 282 van 24.10.2013, blz. 3.

                     (2)

                        Publicatieblad van de Europese Unie L 282 van 20.12.2013, blz. 15.

                     (3)

                        Officieel Bulletin van de Republiek Kaapverdië I.54 van 13.8.2018, blz. 1350.

                     (4)

                        Publicatieblad van de Europese Unie L 188 van 12.7.2019, blz. 25.

                     (5)

                        Verordening (EU) nr. 1417/2013 van de Raad van 17 december 2013 tot vaststelling van de vorm van de door de Europese Unie afgegeven laissez-passer (Publicatieblad van de Europese Unie L 353 van 28.12.2013, blz. 26).

                     (6)

                        Besluit nr. 565/2014/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 tot instelling van een vereenvoudigde regeling voor de controle van personen aan de buitengrenzen, gebaseerd op de eenzijdige erkenning door Bulgarije, Kroatië, Cyprus en Roemenië van bepaalde documenten als gelijkwaardig met hun nationale visa voor de doorreis over hun grondgebied of een voorgenomen verblijf op hun grondgebied van ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen en tot intrekking van de Beschikkingen nr. 895/2006/EG en nr. 582/2008/EG (Publicatieblad L 157 van 27.5.2014, blz. 23).