Avis juridique important

|

51999PC0551

Voorstel voor een Beschikking van de Raad betreffende een financiële bijdrage van de Gemeenschap in de uitgaven van de lidstaten voor het verzamelen van gegevens, alsmede in de financiering van studies en modelprojecten ter ondersteuning van het gemeenschappelijk visserijbeleid  /* COM/99/0551 def. - CNS 99/0224 */

Publicatieblad Nr. C 056 E van 29/02/2000 blz. 0029 - 0033

Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD betreffende een financiële bijdrage van de Gemeenschap in de uitgaven van de lidstaten voor het verzamelen van gegevens, alsmede in de financiering van studies en modelprojecten ter ondersteuning van het gemeenschappelijk visserijbeleid(door de Commissie ingediend) TOELICHTINGVoor de toepassing en de verdere ontwikkeling van het GVB is een doeltreffend communautair visserij-onderzoek vereist. Het onderzoek op het gebied van de visserij en de aquacultuur heeft per definitie een sterk communautaire dimensie die meer bevoegdheden en middelen vergt dan waarover de individuele lidstaten beschikken. De meeste visbestanden zijn voor meer dan één lidstaat van belang. Economisch gezien is de communautaire integratie van de sector zeer sterk ontwikkeld, met name wat de markten betreft. De milieuproblematiek, die zowel voor de visserij als voor de aquacultuur van groot belang is, heeft vaak een grensoverschrijdende dimensie. De wetenschapsgebieden waarop voor het visserij- en aquacultuuronderzoek research moeten worden verricht, zijn van een dusdanige omvang dat alleen via een grootschalige communautaire samenwerking snel resultaten kunnen worden bereikt.Volgens het Vijfde kaderprogramma voor onderzoek zou bij de research sterker rekening moeten worden gehouden met de behoeften van de verschillende takken van gemeenschappelijk beleid, en dus ook van het GVB. Als de kwaliteit van het wetenschappelijk onderzoek op niveau wil blijven, moet de research echter innovatief zijn. Het systematisch verzamelen van gegevens waarbij telkens weer dezelfde methodes worden toegepast, is niet bepaald innovatief te noemen; volgens het kaderprogramma voor onderzoek is de subsidiabiliteit van dergelijke activiteiten dan ook niet gegarandeerd. Toch is dat werk nodig. Dit voorstel heeft dan ook betrekking op de raakvlakken van het onderzoek met andere activiteiten, namelijk het verzamelen van basisgegevens in het stadium dat aan het onderzoek voorafgaat, en vervolgens het toepassen van onderzoekresultaten op de problemen van het GVB.Er moet hiervoor een financiële regeling worden getroffen die aansluit bij het voorstel voor een verordening van de Raad tot instelling van een communautair kader voor het verzamelen en beheren van voor het gemeenschappelijk visserijbeleid essentiële visserijgegevens. Dit is dan ook de eerste doelstelling van dit voorstel (Titel I): die titel voorziet in een financiële bijdrage van de Gemeenschap in de uitgaven van de lidstaten in het kader van de nationale programma's voor het verzamelen van de essentiële basisgegevens, voor zover die uitgaven verband houden met communautaire programma's. De looptijd van de regeling is zes jaar, zodat de vereiste stabiliteit is gegarandeerd.Er moet niet alleen een financiële bijdrage worden verleend in de uitgaven van de lidstaten voor het verzamelen en beheren van de essentiële gegevens, maar er moet ook worden gezorgd voor methodologische begeleiding bij de uitvoering van deze programma's. Daarbij gaat het om de evaluatie van de kwaliteit van de verzamelde gegevens, de standaardisering van de methodes, en de coördinatie tussen de lidstaten. Verder moet worden nagegaan of het mogelijk en wenselijk is om het verzamelen van essentiële gegevens tot andere sectoren uit te breiden en met name ook het milieu, de aquacultuur, en de met de visserij en de aquacultuur samenhangende activiteiten. Behalve die studies en modelprojecten voor het verzamelen van gegevens, moeten er acties worden ondernomen om een koppeling tot stand te brengen tussen nieuwe wetenschappelijke kennis en de daadwerkelijke uitvoering van het GVB. Zo moet de Commissie in de eerste plaats ook in de toekomst economische studies kunnen laten uitvoeren over het effect van het GVB, en met name over de bedrijfsstructuren in de sector. Geïntegreerde analyses, waarbij zowel de biologische als de economische dimensie aan de orde komen, verdienen in dat opzicht bijzondere aandacht. Verder moeten ook de verbetering van de visserijcontroles, de totstandbrenging van een evenwicht tussen vangstcapaciteit en visbestanden, en de mogelijkheden om de relatie tussen de visserij en aquacultuur enerzijds en de mariene ecosystemen anderzijds te reguleren, door middel van modelprojecten en studies worden gestimuleerd.Dit voorstel zal er niet toe leiden dat nieuwe uitgaven ontstaan, maar houdt de uitgaven die zijn gedaan voor het verzamelen van basisgegevens en het uitvoeren van modelprojecten en studies op het peil van de afgelopen jaren. Het is de bedoeling, op grond van de diagnose die in 1993 door de Commissie is gesteld  en vervolgens door de Raad is goedgekeurd, de tot nu toe ondernomen acties voort te zetten, aan te vullen en te intensiveren, en daarvoor een eigen kader vast te stellen waarin rekening is gehouden met de ervaring die inmiddels is opgedaan. 99/0224 (CNS)Voorstel voor eenBESCHIKKING VAN DE RAADbetreffende een financiële bijdrage van de Gemeenschap in de uitgaven van de lidstaten voor het verzamelen van gegevens, alsmede in de financiering van studies en modelprojecten ter ondersteuning van het gemeenschappelijk visserijbeleidDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 37, Gezien het voorstel van de Commissie ,Gezien het advies van het Europees Parlement ,Overwegende hetgeen volgt:(1) Op grond van artikel 16 van Verordening (EG) nr. 3760/92 van de Raad van 20 december 1992 tot invoering van een communautaire regeling voor de visserij en de aquacultuur , laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1181/98 , moeten de toestand van de visbestanden en de economische consequenties daarvan regelmatig geëvalueerd worden;(2) Bij Verordening (EG) nr. ./99 van de Raad van  .. 1999 is met het oog op de bepaling van het gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB) een communautair kader voor het verzamelen en beheren van essentiële gegevens voor dat beleid ingesteld;(3) De lidstaten verrichten, door het verzamelen van deze gegevens, een taak die van belang is voor de Gemeenschap, aangezien deze gegevens bijdragen tot een beter beheer van de gemeenschappelijke visbestanden; als de lidstaten met de tenuitvoerlegging van dergelijke programma's worden belast, moeten zij voor sommige uitgaven die verband houden met het verzamelen en beheren van de gegevens ten behoeve van het GVB, een financiële bijdrage van de Gemeenschap kunnen ontvangen;(4) Van de acties van de Commissie ter ondersteuning van het verzamelen van voor het visserijbeleid benodigde gegevens in de vorm van jaarlijkse oproepen tot het indienen van voorstellen die in het kader van de innovatieve acties van het FIOV worden gefinancierd, een stabiel niveau hebben bereikt en deze acties derhalve in het kader van rubriek 3 van de financiële vooruitzichten op meerjarenbasis moeten worden geconsolideerd;(5) De methodes voor het verzamelen en verwerken van de basisgegevens over de visserij moeten worden vergeleken, dat moet worden getracht deze methodes te verbeteren en dat de kwaliteit van de uitkomsten regelmatig moet worden geanalyseerd en geëvalueerd;(6) Financiële bijstand moet worden verleend om na te gaan of het mogelijk en nuttig is de werkingssfeer van het communautaire kader voor het verzamelen en beheren van essentiële gegevens voor het gemeenschappelijk visserijbeleid uit te breiden;(7) Bijstand moet kunnen worden verleend voor modelprojecten en studies die nodig zijn voor de bepaling van het GVB, met name economische en bio-economische analyses, onderzoek over het wegwerken en het voorkomen van overcapaciteit, en over het verband tussen de visserij en de aquacultuur enerzijds en de ontwikkeling van de aquatische ecosystemen anderzijds;(8) Moet worden toegezien op goede uitvoering van de op grond van deze beschikking gefinancierde acties;(9) Nadere bepalingen moeten worden vastgesteld ten aanzien van de subsidiabiliteit van de uitgaven, de hoogte van de financiële bijdrage van de Gemeenschap, en de voorwaarden die daaraan kunnen worden verbonden,HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:Artikel 11. De Gemeenschap kan voor de in deze beschikking bedoelde acties een financiële bijdrage verlenen overeenkomstig de hierin vastgestelde bepalingen.2. Met betrekking tot de acties waarvoor een financiële bijdrage wordt verleend, wordt een indicatieve financiële programmering voor de Gemeenschap voor de periode 2000-2005 vastgesteld. De jaarlijkse kredieten worden door de begrotingsautoriteit goedgekeurd met inachtneming van de financiële vooruitzichten.TITEL IUitgaven op grond van het communautair kader voor het verzamelen en beheren van de essentiële gegevens voor het gemeenschappelijk visserijbeleidArtikel 21. Deze titel is van toepassing op de gegevens die regelmatig worden verzameld op grond van artikel 1 van Verordening (EG) nr.  ../99 (Communautair kader voor het verzamelen en beheren van de essentiële gegevens voor het gemeenschappelijk visserijbeleid).2. De bijstand van de Gemeenschap geldt voor subsidiabele uitgaven van de lidstaten tussen 1 januari 2000 en 31 december 2005. Alleen de in de bijlage genoemde uitgaven zijn subsidiabel.Artikel 3Voor de financiële bijdrage van de Gemeenschap gelden de volgende maxima:- 50 % van de subsidiabele overheidsuitgaven voor de communautaire minimumprogramma's als bedoeld in artikel 5 van Verordening (EG) nr.  ../99 (Communautair kader voor het verzamelen en beheren van de essentiële gegevens voor het gemeenschappelijk visserijbeleid);- 35 % van de subsidiabele extra overheidsuitgaven voor de uitgebreide communautaire programma's als bedoeld in artikel 5 van Verordening (EG) nr.  ../99 (Communautair kader voor het verzamelen en beheren van de essentiële gegevens). Er kan echter alleen een financiële bijdrage voor de acties in het kader van het uitgebreide communautaire programma worden verleend voor zover de lidstaat aan alle voorwaarden betreffende het communautaire minimumprogramma voldoet, en de in het kader van deze beschikking beschikbaar gestelde jaarlijkse communautaire kredieten niet volledig zijn opgebruikt voor de financiële bijdrage voor het communautaire minimumprogramma.Artikel 41. Lidstaten die een financiële bijdrage wensen te ontvangen, moeten uiterlijk op 31 mei 2000 de volgende documenten bij de Commissie indienen:- een nationaal programma als bedoeld in artikel 6 van Verordening (EG) nr.  ./99 (Communautair kader voor het verzamelen en beheren van de essentiële gegevens),- een raming van de jaarlijkse uitgaven in de in artikel 2, lid 2, bedoelde periode waarvoor een financiële bijdrage van de Gemeenschap wordt gevraagd.2. Met ingang van het jaar 2001 dient iedere lidstaat jaarlijks en telkens uiterlijk op 31 mei bij de Commissie de volgende documenten in:- een financieel verslag met enerzijds de geplande en anderzijds de feitelijke uitgaven in het vorige kalenderjaar,- indien nodig, een bijgewerkte versie van het nationale programma als bedoeld in artikel 6, lid 2, van Verordening (EG) nr.  ./99 (Communautair kader voor het verzamelen en beheren van de essentiële gegevens voor het gemeenschappelijk visserijbeleid) voor het lopende jaar en voor de volgende jaren.3. Ieder jaar neemt de Commissie op basis van de door de lidstaten verstrekte gegevens een besluit over:a. de subsidiabiliteit van de geplande uitgaven,b. de hoogte van de financiële bijdrage van de Gemeenschap.4. Een besluit van de Commissie tot toekenning van een financiële bijdrage geldt als een budgettaire betalingsverplichting.Artikel 51. De voor ieder programmajaar aan een lidstaat toegekende bijdrage wordt in twee tranches betaald:a. 50 % bij de goedkeuring van de steunaanvraag,b. het saldo na toezending aan de Commissie van de jaarlijkse aanvraag om vergoeding van de uitgaven van de lidstaat en na aanvaarding door de Commissie van het in artikel 4, lid 2, bedoelde financieel verslag en het in lid 2 bedoelde technisch verslag .2. De lidstaten presenteren voor ieder programmajaar uiterlijk op 31 mei volgend op dat jaar - een voortgangsverslag waarin nauwkeurig wordt aangegeven in hoeverre de doelstellingen die bij het vaststellen van het minimumprogramma en het uitgebreide programma van de Gemeenschap zijn bepaald, zijn gerealiseerd,- hun vergoedingsaanvraag met betrekking tot de in het vorige kalenderjaar gedane uitgaven, gestaafd met de nodige bewijsstukken.3. Bij de indiening van een vergoedingsaanvraag doen de lidstaten het nodige om na te gaan en te certificeren dat,- de acties en uitgaven in het kader van het in artikel 4, lid 3, bedoelde besluit van de Commissie corresponderen met het door de Commissie goedgekeurde programma,- deze acties en uitgaven in overeenstemming zijn met de bij deze beschikking, in de bijlage, vastgestelde bepalingen,- de regelgeving op het gebied van overheidsopdrachten bij het sluiten van de contracten in acht is genomen.Artikel 61. De vertegenwoordigers van de Commissie kunnen de op grond van deze beschikking gefinancierde acties ter plaatse, onder andere door middel van steekproeven, controleren, en de controlesystemen en -maatregelen onderzoeken die door de nationale autoriteiten zijn ingesteld om onregelmatigheden te voorkomen en door middel van sancties te bestraffen en om, in voorkomend geval, gelden die ten gevolge van onregelmatigheden verloren zijn gegaan terug te vorderen.2. De Commissie kan alle controles uitvoeren die zij nodig acht om te kunnen toezien op de inachtneming van de voorwaarden en de uitvoering van de taken die bij deze beschikking zijn opgelegd aan de lidstaten, die de door de Commissie voor die controles aangewezen vertegenwoordigers hun medewerking moeten verlenen.Artikel 71. In het verslag dat de Commissie op grond van artikel 9, lid 2, van Verordening (EG) nr.  ../99 (Communautair kader voor het verzamelen en beheren van de essentiële gegevens voor het gemeenschappelijk visserijbeleid) tegen uiterlijk 31 december 2002 moet uitbrengen, moet een kosten-batenanalyse worden opgenomen.2. Aan de hand van dit verslag gaat de Commissie na of het nodig is deze beschikking aan te passen, dan wel de toepassing ervan te verbeteren.TITEL IIStudies en modelprojectenArtikel 81. De Commissie kan studies en modelprojecten laten uitvoeren.2. Het kan gaan om :a. studies en modelprojecten om de methodes voor het verzamelen van de in artikel 1 van Verordening (EG) nr. .../99 (Communautair kader voor het verzamelen en beheren van de essentiële gegevens) bedoelde gegevens te optimaliseren en te standaardiseren,b. proefprojecten voor het verzamelen van gegevens over de in artikel 9, lid 3, van Verordening (EG) nr. .../99 (Communautair kader voor het verzamelen en beheren van de essentiële gegevens) genoemde gebieden,c. economische en bio-economische analyses en simulaties die verband houden met beslissingen die worden overwogen in het kader van het GVB en met de evaluatie van de effecten van het GVB,d. analyse van het verband tussen vangstcapaciteit, visserij-inspanning en visserijmortaliteit,e. verbetering van de controle op de toepassing van het GVB, met name uit het oogpunt van de kosten-batenverhouding;f. evaluatie en regulering van de relatie tussen visserij en aquacultuur enerzijds en de aquatische ecosystemen anderzijds.3. De studies en modelprojecten mogen geen betrekking hebben op acties die:a. subsidiabel zijn op grond van het Vijfde Kaderprogramma voor Onderzoek,b. binnen de werkingssfeer van titel I van deze beschikking vallen,c. onder de artikelen 21 en 22 van Verordening (EG) nr. 1260/99 van de Raad houdende algemene bepalingen betreffende de Structuurfondsen  vallen.4. De Commissie publiceert jaarlijks de lijst van prioritaire thema's voor deze studies en modelprojecten.5. Voor de financiële bijdrage van de Gemeenschap in de kosten van deze acties gelden de volgende maxima: a. tot 50 % van de totale subsidiabele uitgaven voor de acties die na een oproep tot het indienen van voorstellen op gang worden gebracht. Universitaire instellingen en openbare onderzoeksinstellingen die volgens het nationaal recht waaronder zij vallen alleen marginale kosten in rekening kunnen brengen, kunnen voorstellen indienen die voorzien in financiering van maximaal 100 % van de marginale kosten van het project,b. 100 % van de subsidiabele uitgaven voor de studies en modelprojecten die op initiatief van de Commissie en op een andere manier dan via een oproep tot het indienen van voorstellen op gang worden gebracht.6. De totale financiële bijdrage voor de op grond van lid 2, onder c) tot en met f), uitgevoerde studies en modelprojecten mag niet meer bedragen dan [15 %] van de goedgekeurde jaarlijkse begrotingsmiddelen voor de in het kader van deze beschikking te financieren acties.Titel IIIAlgemene bepalingenArtikel 9Gedurende de in artikel 2, lid 2, bedoelde periode kan, op initiatief van de Commissie, ook een financiële bijdrage worden verleend voor: 1. de uitgaven voor technische en administratieve bijstand die zowel in het belang is van de Commissie als van de begunstigden van de actie en die niet tot de gewone overheidstaken behoort, en welke uitgaven verband houden met de bepaling, de voorbereiding, het beheer, de follow-up, de audit en de controle van de in de titels I en II van deze verordening bedoelde programma's en projecten;2. de kosten van bekendmaking van de resultaten van de in de titels I en II van deze beschikking bedoelde nationale programma's, studies en modelprojecten.Artikel 10Deze beschikking is van toepassing met ingang van -datum van inwerkingtreding van Verordening (EG) nr.  /99 (Communautair kader voor het verzamelen en beheren van de essentiële gegevens voor het gemeenschappelijk visserijbeleid)-.Artikel 11Deze beschikking is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, Voor de Raad De voorzitter BIJLAGESubsidiabele uitgaven in het kader van de communautaire programma'sOnverminderd het bepaalde in punt 4 van deze bijlage gelden als subsidiabele uitgaven uitsluitend de uitgaven die tussen de datum waarop het project feitelijk van start gaat en de datum waarop het wordt afgesloten door de begunstigde en de deelnemers worden gedaan en die nodig zijn voor de uitvoering van het project. De volgende soorten uitgaven kunnen geheel of gedeeltelijk subsidiabele uitgaven zijn :- personeelsuitgaven- reiskosten- duurzame apparatuur- verbruiksgoederen en -materiaal - computerkosten- andere uitgaven overeenkomstig punt 6 van deze bijlage.1. Personeelskosten1.1 De personeelskosten corresponderen met het aantal uren dat door wetenschappelijk of technisch personeel aan het project wordt besteed.1.2 De personeelskosten worden geboekt op basis van de werktijd die aan het project wordt besteed, en worden berekend aan de hand van:- de reële arbeidskosten (salarissen, sociale lasten, bijdragen sociale zekerheid, en pensioenen) of- de gemiddelde arbeidskosten, berekend op basis van de vaste praktijk van de begunstigde of de deelnemer, op voorwaarde dat dit gemiddelde niet te sterk afwijkt van de reële arbeidskosten.1.3 De tijd die door het personeel aan het programma wordt besteed en als zodanig wordt geboekt, moet in registers (uurstaten) worden genoteerd en ten minste één maal per maand door de programmaleider of door een ander hoger personeelslid dat zich met het programma bezighoudt, worden gecontroleerd en bevestigd.2. Reiskosten2.1 De reiskosten worden volgens de interne regelingen van de begunstigde of de deelnemer geboekt; voor reizen buiten de Europese Unie is echter een voorafgaande goedkeuring van de Commissie vereist.3. Duurzame apparatuur3.1 De uitgaven voor duurzame apparatuur betreffen de aankoop of productie - na de datum waarop het programma daadwerkelijk van start gaat of in de loop van de zes maanden voorafgaand aan die datum - van apparatuur die:- een geraamde levensduur heeft die niet korter is dan de looptijd van het programma,- voorkomt in de inventaris van de duurzame apparatuur van de coördinator of de deelnemer of- wordt beschouwd als een activum volgens de boekhoudkundige methodes, regels en principes van de begunstigde of de deelnemer.3.2 Voor de berekening van deze subsidiabele uitgaven wordt uitgegaan van een waarschijnlijke levensduur van 36 maanden in het geval van duurzame apparatuur met een waarde van maximaal 10 000 ecu, en van 60 maanden in het geval van andere apparatuur. Het subsidiabele bedrag hangt af van de geraamde levensduur van de tijdens de duur van het programma ingezette apparatuur, op voorwaarde dat de periode waarover dit bedrag wordt berekend ingaat op de datum waarop het programma daadwerkelijk van start gaat dan wel op de datum waarop de apparatuur wordt aangeschaft ingeval dat later is dan de begindatum van het programma, en afloopt op de datum waarop het programma wordt afgesloten. Tevens dient rekening te worden gehouden met de mate waarin de apparatuur tijdens die periode wordt gebruikt.3.3 Voor iedere aankoop van duurzame apparatuur moet bij de ontvangsten- en uitgavenstaat een gecertificeerde kopie van de factuur worden gevoegd, die vervolgens aan de Commissie wordt doorgestuurd.4. Verbruiksgoederen en -materiaal4.1 De uitgaven voor verbruiksmaterialen betreffen de aankoop, de productie, de reparatie of het gebruik van alle materiële goederen of apparatuur die:- een waarschijnlijke levensduur hebben die korter is dan de duur van het programma en- niet voorkomen in de inventaris van de duurzame apparatuur van de begunstigde of de deelnemer of- niet wordt beschouwd als een activum volgens de boekhoudkundige principes, regels en methodes van de coördinator of de deelnemer.5. Computerkosten5.1 De uitgaven in verband met het ontwikkelen van programmatuur voor het beheren en raadplegen van gegevensbanken, en het aan de lidstaten ter beschikking stellen van die programmatuur.6. Externe hulp / Onderaanneming en/of andere uitgaven6.1 Onderaanneming/externe hulp (gewone dienstverlening of werkzaamheden zonder innoverend karakter die worden verricht ten behoeve van de begunstigde of deelnemer die daar niet zelf voor kan zorgen) of andere extra of onverwachte uitgaven die niet onder een van de bovengenoemde categorieën vallen, kunnen alleen na voorafgaande toestemming van de Commissie als uitgaven in het kader van het programma worden aangemerkt en geboekt.6.2 Landen die niet tot de Europese Unie behoren kunnen, indien blijkt dat hun bijdrage noodzakelijk of nuttig is voor de uitvoering van de communautaire programma's, als subcontractant aan een nationaal programma deelnemen op voorwaarde dat de Commissie daarvoor schriftelijk toestemming verleent.7. Niet-subsidiabele uitgaven7.1 De volgende uitgaven worden niet als subsidiabel beschouwd en kunnen noch direct noch indirect bij de Commissie in rekening worden gebracht:- winstmarges,- buitensporige uitgaven,- uitgaven voor distributie, marketing en reclame om producten te promoten en handelsactiviteiten te stimuleren,- eventuele voorzieningen voor risico's,- rente of inkomsten uit het geïnvesteerde kapitaal,- oninbare schulden,- representatiekosten, met uitzondering van de kosten die door de Commissie worden erkend als voor de tenuitvoerlegging van het project absoluut noodzakelijke uitgaven,- alle uitgaven in verband met andere projecten die door een derde worden gefinancierd,- uitgaven in verband met de bescherming van de resultaten van het project,- indirecte kosten als: administratiekosten, kosten voor ondersteunend personeel, kantoorbenodigdheden, infrastructuur, apparatuur en diensten,- BTW en andere soorten heffingen, belastingen of terugvorderbare rechten die op een of andere wijze worden terugbetaald of vergoed. FINANCIEEL MEMORANDUM1. TITEL VAN DE MAATREGELFinanciële bijdrage van de Gemeenschap in de uitgaven van de lidstaten voor het verzamelen van gegevens alsmede in de financiering van studies en modelprojecten ter ondersteuning van het gemeenschappelijk visserijbeleid. 2. BEGROTINGSPOSTB2-903 Andere maatregelen ter ondersteuning van het GVB.(maatregel A : Ondersteuning van het beheer van de visbestanden)(nomenclatuur VOB 2000)3. RECHTSGRONDSLAG- Voorstel voor een verordening van de Raad tot instelling van een kader, ten behoeve van het gemeenschappelijk visserijbeleid, voor de harmonisering van het verzamelen van essentiële visserijgegevens (COM   van  )- Voorstel voor een verordening van de Raad betreffende een financiële bijdrage van de Gemeenschap in de uitgaven van de lidstaten voor het verzamelen van gegevens alsmede in de financiering van studies en modelprojecten ter ondersteuning van het gemeenschappelijk visserijbeleid (COM   van  )4. OMSCHRIJVING VAN DE MAATREGEL4.1 Algemene doelstelling1. Systematisch verzamelen van basisgegevens door de lidstatenTen aanzien van de acties van de Commissie ter ondersteuning van het verzamelen van voor het visserijbeleid benodigde gegevens door middel van jaarlijkse oproepen tot het indienen van voorstellen die in het kader van de innovatieve acties van het FIOV worden gefinancierd (B2-181), is een zekere stabiliteit bereikt. Derhalve moeten deze acties binnen een regelgevingskader met de lidstaten op meerjarenbasis worden geconsolideerd.Visserijbeheer is onmogelijk zonder wetenschappelijk advies over de biologische, technische en economische aspecten. Er is door de wetenschappelijke instanties op gewezen dat het ontbreken van adequate gegevens hierbij een belangrijke belemmering vormt. Dit is geen specifiek probleem van het gemeenschappelijk visserijbeleid en de noodzaak van een afdoend antwoord wordt in diverse standaardteksten van internationale organen die zich met de visserij bezighouden, aan de orde gesteld, en met name de Overeenkomst van New York (grensoverschrijdende bestanden).Eén lidstaat alleen kan de problemen niet oplossen. Wanneer meerdere lidstaten bijvoorbeeld een zelfde visbestand exploiteren, zullen de inspanningen die één van hen levert om relevante gegevens te verzamelen vruchteloos zijn indien de andere niet hetzelfde doen. Er moet met andere woorden in communautair verband aan een verbetering van de situatie worden gewerkt. Deze werkzaamheden moeten resulteren in meerjarige gegevensreeksen die volgens geharmoniseerde en niet van jaar tot jaar wisselende procedures zijn verzameld. De gegevens moeten betrekking hebben op alle parameters waarop wetenschappelijke evaluaties worden gebaseerd en moeten langs elektronische weg toegankelijk zijn voor bevoegde en behoorlijk gemachtigde instanties.De huidige regelgeving omvat een aantal nuttige, en dus te behouden, regels en voorschriften die evenwel onvolledig zijn en daarom aanvulling behoeven. Zij hebben voornamelijk betrekking op, enerzijds, zeer specifieke en vaak zelfs individuele gegevens en, anderzijds, gegevens voor een lidstaat. Voor wetenschappelijke evaluatiedoeleinden is er echter in de eerste plaats behoefte aan gegevens op een hoger, maar niet te hoog, aggregatieniveau, bijvoorbeeld de kwartaalgegevens van de vangsten van een bepaalde categorie vaartuigen in een deel van de Noordzee. Daarnaast wordt over sommige domeinen in het geheel niets verzameld en bestaan er slechts voor een aantal visserijtakken en gebieden geharmoniseerde procedures. De situatie is vergelijkbaar wat betreft de beschikbaarheid van geautomatiseerde gegevensbestanden voor wetenschappers.2. Door de Commissie uitgevoerde studies en modelprojecteni) Biologische aspectenBehalve het systematisch en regelmatig verzamelen van basisgegevens moeten er, met het oog op de toepassing en de verdere ontwikkeling van het GVB, ook specifieke werkzaamheden worden verricht: de bedoeling daarvan is de nodige kennis te vergaren op basis waarvan in de toekomst besluiten kunnen worden vastgesteld (cf. Technische maatregelen en uitbreiding van de gesloten gebieden, of van het gebruik van panelen met vierkante mazen), of de toepassing daarvan kan worden vergemakkelijkt (cf. Omschakeling drijfnettenvissers). Dergelijke studies kunnen ook dienen als voorbereiding voor toekomstige programma's voor het systematisch verzamelen van gegevens, op gebieden waarvoor het nog te vroeg is om routineprogramma's vast te stellen (cf. Visserij en milieu; controle op de activiteiten die indirect verband houden met de visserij; verbetering van de controle).In al die gevallen gaat het om werkzaamheden waarvoor een hoge graad van vakbekwaamheid is vereist, zonder dat er echt sprake is van onderzoek: veeleer gaat het om een toepassing van het onderzoek.Verder moeten er aanverwante activiteiten worden uitgevoerd (ontwikkeling van communicatiehulpmiddelen, organisatie van vergaderingen die in het kader van het GBV moeten worden gehouden en waaraan wetenschappers deelnemen). ii) Economische aspectenDe verdere ontwikkeling van het gemeenschappelijk visserijbeleid moet tevens gebaseerd zijn op een grondiger analyse van de economische tendensen binnen de sector. Het betreft met name studies op de volgende drie gebieden:- Studies over het economisch effect van het GVB (buiten de werkingssfeer van het structuurbeleid, dat in het kader van de FIOV-begroting wordt geëvalueerd), ter voorbereiding van het Verslag 2002 over de toekomst van het GVB;- Studies op het gebied van de visserijeconomie, met de bedoeling meer kennis te vergaren over de systemen voor het beheer van de sector, met name op het gebied van de toegang tot de sector, de instandhouding van de visbestanden en het evenwicht binnen de visserijsector.- Studies op statistisch gebied, ter voorbereiding van de wetgevingsinitiatieven voor een sterkere harmonisatie van het verzamelen van de statistische gegevens op economisch gebied.4.2 Bestreken periode en geplande stappen voor de verlenging ervan. Voor de acties in het kader van het verzamelen van basisgegevens waarvoor een een financiële bijdrage wordt verleend, wordt een indicatieve financiële programmering voor de periode 2000-2005 vastgesteld. De Commissie zal te gelegener tijd nadere bepalingen inzake de verlenging van de actie vaststellen. Het is de bedoeling dat de bijdrage voor studies en modelprojecten ter ondersteuning van het GVB voor onbeperkte duur geldt.5. INDELING VAN DE UITGAVEN OF INKOMSTEN5.1 NVU5.2 GK5.3 Aard van de beoogde inkomsten: n.v.t.6. AARD VAN DE UITGAVEN OF INKOMSTENDoor de lidstaten verrichte werkzaamheden in verband met het verzamelen en verwerken van de gegevens- Voor de financiële bijdrage van de Gemeenschap gelden de volgende maxima:- 50 % van de totale subsidiabele uitgaven voor de minimumprogramma's,- 35 % van de totale subsidiabele extra uitgaven voor de uitgebreide programma's, voor zover na de goedkeuring van de jaarlijkse minimumprogramma's nog begrotingskredieten beschikbaar zijn voor het betrokken jaar.Door de Commissie uitgevoerde studies en modelprojecten ter ondersteuning van het GVB :- Aan personen of instanties buiten de Commissie opgedragen studies op biologisch, technisch of economisch gebied.- Organisatie van workshops voor de coördinatie of harmonisatie van de gebruikte methodes, met aandacht voor aspecten die verband houden met de permanente opleiding van wetenschappers.Voor de selectie van de deskundigen en de instanties buiten de Commissie worden door de Commissie specifieke aanbestedingsprocedures op gang gebracht, oproepen tot het indienen van blijken van belangstelling georganiseerd of, in voorkomend geval, onderhandse contracten gesloten.In geval van oproepen tot het indienen van voorstellen bedraagt de financiële bijdrage van de Gemeenschap maximaal 50%, in bepaalde uitzonderlijke gevallen tot 100% in het kader van de regeling voor de marginale kosten, of via medefinanciering van de deskundigen of de begunstigde instanties.In geval van aanbesteding worden de kosten van de op initiatief van de Commissie uitgevoerde studies en modelprojecten voor 100% door de Gemeenschap gefinancierd.7. FINANCIËLE CONSEQUENTIES7.1 Berekening van de totale kosten van de maatregel (verhouding individuele/totale kosten)De onderstaande bedragen zijn louter indicatief, en kunnen naar gelang van de prioriteiten voor de tenuitvoerlegging van het GVB variëren. De tweejaarlijkse verhoging van de kredieten met ongeveer 4,5% zou moeten corresponderen met de stijging van de reële kosten van de tenuitvoerlegging van de programma's. VK in mln EUR (afgerond op derde cijfer achter de komma)>RUIMTE VOOR DE TABEL>7.2 Uitsplitsing van de kosten van de maatregelGemiddelde kosten per geplande maatregel :EG in miljoen EUR>RUIMTE VOOR DE TABEL>7.3 Huishoudelijke uitgaven voor studies, bijeenkomsten van deskundigen e.d., opgenomen in deel B: (voor de periode 2000-2005)EG in miljoen EUR (huidige prijzen)>RUIMTE VOOR DE TABEL>Uitgaven ter ondersteuning, en technische en administratieve bijstand:Vergaderingen van deskundigenDe Commissie organiseert vergaderingen ad-hoc met de belangrijkste betrokkenen bij de uitvoering van de bovengenoemde maatregelen.Publicaties/Verspreiding van gegevensDe resultaten van de in het kader van de oproepen tot het indienen van voorstellen gefinancierde studies zijn voor wetenschappers en voor het grote publiek interessant. Het is dan ook de bedoeling om onder meer een beknopt overzicht te publiceren met voor niet-specialisten bedoelde samenvattingen die deel uitmaken van de eindverslagen over de studies; ook zullen er kaarten en/of brochures worden gepubliceerd waarin een overzicht wordt gegeven van de spreiding en de toestand van de bestanden in de Europese wateren.Deskundigen follow-upIn sommige gevallen leveren de gefinancierde studies - met name in het geval van de projecten met betrekking tot de visserijtechnologie, de tonijnvisserij, het onderzoek op zee en de geavanceerde methodes voor de evaluatie van de bestanden, en de economische effecten van het GVB op de sector - verslagen op die alleen door technisch of wetenschappelijk zeer deskundige personen kunnen worden beoordeeld. Om ook in die gevallen te kunnen garanderen dat alle documenten naar behoren worden beoordeeld, moet de Commissie een beroep doen op externe deskundigen.Deskundigen die bij de tenuitvoerlegging van de communautaire programma's worden ingeschakeldHet betreft deskundigen die worden ingeschakeld voor technische bijstand: zij moeten de prioriteiten bepalen, en de communautaire programma's voorbereiden, beheren en controleren.Deskundigen die worden ingeschakeld voor de beoordeling van de voorstellenZodra er een oproep tot het indienen van voorstellen is gepubliceerd, worden aan de hand van bestaande gegevensbestanden externe deskundigen geselecteerd; daarbij wordt gelet op een juiste geografische en thematische spreiding. Ieder voorstel wordt afzonderlijk bekeken door ten minste drie onafhankelijke deskundigen, die vervolgens een eenstemmige beoordeling van de projecten geven.7.4 Tijdschema vastleggingskredieten/ betalingskredietenEG in miljoen EUR>RUIMTE VOOR DE TABEL>8. Maatregelen ter bestrijding van fraudeDe ambtenaren van de Commissie kunnen de met kredieten van dit begrotingsonderdeel gefinancierde acties ter plaatse - o.a. steekproefsgewijs - controleren, en nagaan welke controlesystemen en -maatregelen door de nationale autoriteiten zijn ingevoerd, met name wat betreft de verplichtingen tot het inzetten van bepaalde middelen, de preventie van onregelmatigheden, de toepassing van sancties wanneer zich toch onregelmatigheden voordoen, en, in voorkomend geval, de terugvordering van middelen die ten gevolge van onregelmatigheden verloren zijn gegaan.De ontvangers van de financiële bijdrage moeten bij het indienen van het verzoek om de tussentijdse betaling of de saldobetaling bewijsstukken (kopie overeenkomsten) overleggen.Verder moeten de lidstaten erop toezien dat de voorschriften op het gebied van overheidsopdrachten in acht worden genomen.9. Gegevens kosten-batenanalyse9.1 Specifieke en gekwantificeerde doelstellingen; doelgroep- Specifieke doelstellingen: verband met de algemene doelstelling: In de verordening(en) ter uitvoering van de verordening van de Raad tot instelling van een kader, ten behoeve van het gemeenschappelijk visserijbeleid, voor de harmonisering van het verzamelen van essentiële visserijgegevens, worden de specifieke doelstellingen voor het verzamelen van de basisgegevens vastgesteld - Doelgroep : Voor het verzamelen van de basisgegevens: de lidstaten. Voor de studies en modelprojecten ten behoeve van het GVB: eindbegunstigde is de visserijsector in het algemeen9.2 Motivering van de maatregel- Reden waarom een bijdrage uit de communautaire begroting noodzakelijk is, met name vanuit het oogpunt van het subsidiariteitsbeginselEén lidstaat alleen kan de problemen niet oplossen. Wanneer meerdere lidstaten bijvoorbeeld een zelfde visbestand exploiteren, zullen de inspanningen die één van hen levert om relevante gegevens te verzamelen vruchteloos zijn indien de andere niet hetzelfde doen. Er moet met andere woorden in communautair verband aan een verbetering van de situatie worden gewerkt. Deze werkzaamheden moeten resulteren in meerjarige gegevensreeksen die volgens geharmoniseerde en niet van jaar tot jaar wisselende procedures zijn verzameld.- Gekozen methodiek* voordelen ten opzichte van alternatieve maatregelen (relatieve voordelen):zie punt 4.1.1* analyse van gelijkaardige, eventueel op communautair of nationaal niveau ten uitvoer gelegde, maatregelen:Er bestaat geen gelijkaardige communautaire actie. Er bestaan wel acties die verband houden met de problematiek van het verzamelen van gegevens in bepaalde lidstaten en voor bepaalde onderwerpen. Het kader dat hier wordt voorgesteld is bedoeld om de bestaande acties in een systematische opzet bijeen te brengen en ze te vervolledigen.* resultaten en verwachte multiplier-effecten:Aangezien de financiële bijdrage van de Gemeenschap doorgaans slechts een deel van de kosten dekt, kan met de nodige aanvullende financiering een direct multiplier-effect worden gegarandeerd. Bovendien worden vooral de marginale kosten als subsidiabele kosten aangemerkt, terwijl niet-subsidiabele kosten, zoals de afschrijving van onderzoeksschepen, ten laste blijven van de lidstaten en de onderzoeksinstituten. Dankzij de voorgestelde regeling kunnen dus ten behoeve van op initiatief van de Commissie vastgestelde thema's middelen worden ingezet die veel hoger liggen dan de beoogde comunautaire uitgaven.De invoering van een gemeenschappelijk kader voor het verzamelen van gegevens heeft bovendien een sterk integrerende werking. Dit is ook gebleken in het geval van de kaderregeling die is ingesteld voor het verzamelen van biologische gegevens binnen het bevoegdheidsgebied van de ICES. Deze kaderregeling wordt door het voorgestelde systeem versterkt, wat ook op andere punten (cf. Middellandse Zee, economie, enz.) vergelijkbare effecten zal opleveren. - Belangrijkste onzekere factoren die van invloed kunnen zijn op de specifieke resultaten van de actie.De belangrijkste onzekere factor is dat, zeker in het begin, niet alle lidstaten in staat zullen zijn om een adequate nationale bijdrage tegenover de communautaire bijdrage te stellen.9.3 Follow-up en evaluatie van de maatregel- Follow-upDe lidstaten presenteren gedurende de tenuitvoerlegging van het programma, jaarlijks een voortgangsverslag waarin wordt aangegeven in hoeverre de doelstellingen die bij het vaststellen van de communautaire programma's waren geformuleerd, zijn bereikt. Voor de studies en modelprojecten moet een tussentijds verslag en/of een eindverslag worden ingediend.De Commissie kan alle controles uitvoeren die zij nodig acht om te kunnen toezien op de inachtneming van de voorwaarden en de uitvoering van de taken die bij deze verordening zijn opgelegd aan de lidstaten, die de door de Commissie voor die controles aangewezen vertegenwoordigers hun medewerking moeten verlenen.- Wijze waarop en frequentie waarmee de evaluatie wordt uitgevoerdOp basis van de door de lidstaten verstrekte gegevens dient de Commissie om de drie jaar een verslag in bij de Raad, waarin een overzicht is opgenomen van de middelen die de verschillende lidstaten voor het verzamelen en het ter beschikking stellen van de betrokken gegevens hebben ingezet, en waarin wordt nagegaan of de toegepaste methodes doeltreffend en conform de voorschriften zijn en welke resultaten al zijn behaald.- Efficiëntie-indicatoren :* Output-indicatoren (welke activiteiten zijn er uitgevoerd-)* Effect-indicatoren (in hoeverre zijn de beoogde doelstellingen bereikt-):- De specifieke doelstellingen voor het verzamelen van de basisgegevens worden in een of meer verordeningen ter uitvoering van de verordening van de Raad tot instelling van een communautair kader voor het verzamelen en beheren van voor het gemeenschappelijk visserijbeleid essentiële visserijgegevens vastgesteld. De lidstaten moeten aantonen dat zij hebben voldaan aan de verplichtingen tot het inzetten van bepaalde middelen, die in de uitvoeringsverordeningen nauwkeurig worden berekend. Het WTECV beoordeelt de kwaliteit van de resultaten van de gegevensverzameling. Bovendien wordt voor iedere studie een specifieke beoordeling uitgevoerd vanuit het oogpunt van kwaliteit en bruikbaarheid.10. Administratieve uitgaven (Deel van afdeling iii van de algemene begroting)Dit gedeelte wordt tegelijkertijd zowel aan DG XIX als aan DG IX toegezonden. DG IX stuurt het met commentaar door aan DG XIX.De terbeschikkingstelling van de benodigde administratieve middelen geschiedt op grond van het jaarlijkse besluit van de Commissie betreffende de toewijzing van middelen, waarbij rekening zal worden gehouden met het extra personeel en de extra bedragen die de begrotingsautoriteit heeft toegekend. 10.1 Gevolgen voor het aantal posten>RUIMTE VOOR DE TABEL> 10.2 Financiële gevolgen in verband met extra personeel(EUR)>RUIMTE VOOR DE TABEL>Aangezien de maatregel geen vooraf bepaalde looptijd heeft, betreffen de bedragen de totale kosten per twaalf maanden.10.3 Verhoging van andere huishoudelijke uitgaven i.v.m. deze maatregel, met name voor de bijeenkomsten van comités en deskundigen(EUR)>RUIMTE VOOR DE TABEL>Aangezien de maatregel geen vooraf bepaalde looptijd heeft, betreffen de bedragen de totale kosten per twaalf maanden.


title: Voorstel voor een beschikking van de Raad betreffende het in de handel brengen, overeenkomstig richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad, van een maïsproduct (Zea mays L., lijn MON 863), genetisch gemodificeerd met het oog op resistentie tegen de maïswortelboorder

text:
Belangrijke juridische mededeling

|

52005PC0163

Voorstel voor een beschikking van de Raad betreffende het in de handel brengen, overeenkomstig Richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad, van een maïsproduct (Zea mays L., lijn MON 863), genetisch gemodificeerd met het oog op resistentie tegen de maïswortelboorder  /* COM/2005/0163 def. */

	Brussel, 26.04.2005COM(2005)163 definitief.Voorstel voor eenBESCHIKKING VAN DE RAADbetreffende het in de handel brengen, overeenkomstig Richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad, van een maïsproduct ( Zea mays L., lijn MON 863), genetisch gemodificeerd met het oog op resistentie tegen de maïswortelboorder.(door de Commissie ingediend)TOELICHTING1. In overeenstemming met artikel 13 van Richtlijn 2001/18/EG hebben de Duitse autoriteiten een kennisgeving ontvangen (referentie C/DE/02/09) betreffende het in de handel brengen van maïsproducten ( Zea mays L . lijn MON 863 en hybride MON 863 x MON 810), genetisch gemodificeerd met het oog op resistentie tegen verschillende insecten.2. De kennisgeving betreft de invoer en het gebruik op dezelfde wijze als alle andere maïskorrels inclusief het gebruik in voeder maar niet in voedingsmiddelen, met uitzondering van de teelt in de Gemeenschap van variëteiten die zijn afgeleid van de MON 863-transformatiestap en met uitzondering van de teelt in de Gemeenschap van MON 863 x MON 810-hybriden.3. In overeenstemming met artikel 14 van de Richtlijn heeft de Duitse bevoegde instantie aan de Commissie haar beoordelingsrapport betreffende de kennisgeving gezonden, waarvan de conclusie was dat er geen redenen zijn om geen toestemming te geven voor het in de handel brengen van MON 863-maïs en MON 863 x MON 810-maïs indien bepaalde voorwaarden worden vervuld.4. De Commissie heeft het beoordelingsrapport aan alle andere lidstaten gezonden, waarvan er sommige bezwaren hebben gemaakt en zijn blijven maken tegen het rapport in termen van moleculaire karakterisering, agronomische equivalentie, bemonsteringsmethoden, markergen voor antibioticaresistentie, allergeniciteit, toxiciteit en monitoring van het product.5. Aangezien de bezwaren gehandhaafd werden, heeft de Commissie besloten de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) te raadplegen. Op basis van het verstrekte bewijsmateriaal heeft de EFSA in een advies van 2 april 2004 geconcludeerd dat het onwaarschijnlijk is dat Zea mays L. lijn MON 863 binnen de context van het voorgestelde gebruik ervan een negatief effect zal hebben op de menselijke en dierlijke gezondheid of op het milieu. De EFSA is voorts tot de bevinding gekomen dat de draagwijdte van het door de aanvrager verstrekte monitoringplan in overeenstemming is met de beoogde toepassingen van MON 863.6. Betreffende hybride MON 863 x MON 810 was de EFSA van oordeel dat het gebruik van de gegevens van de parentale lijnen MON 863 en MON 810 ter ondersteuning van de veiligheidsbeoordeling van hybride MON 863 x MON 810 wetenschappelijk gegrond is, maar heeft zij in verband met de noodzaak van confirmatieve gegevens voor de veiligheidsbeoordeling van de hybride zelf een 90-daagse subchronische studie bij ratten met de maïshybride gevraagd teneinde haar veiligheidsbeoordeling te voltooien. Aldus is enkel de veiligheidsbeoordeling voor maïslijn MON 863 afgerond.7. In dergelijke omstandigheden vereist artikel 18 van Richtlijn 2001/18/EG dat de Commissie een besluit neemt in overeenstemming met de in artikel 30, lid 2, van de richtlijn bedoelde procedure, waarbij de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing zijn, met inachtneming van het bepaalde in artikel 8 van dat besluit.8. Aangezien zowel de Duitse autoriteiten als de EFSA een positieve beoordeling hebben gegeven betreffende het in de handel brengen van MON 863-maïs heeft de Commissie een ontwerp van beschikking opgesteld houdende toestemming voor het gebruik van dit product, met uitzondering van teelt en gebruik als of in voedsel, en het in de handel brengen ervan afhankelijk van de vervulling van bepaalde voorwaarden. Betreffende hybride MON 863 x MON 810 heeft de Commissie besloten geen besluit voor te stellen zolang de door de EFSA gevraagde wetenschappelijke informatie niet beschikbaar en beoordeeld is.9. Het ontwerp van beschikking is, in overeenstemming met artikel 5, lid 2, van Besluit 1999/468/EG, voor advies aan het krachtens artikel 30 van Richtlijn 2001/18/EG opgerichte comité voorgelegd.10. Aangezien het comité op 29 november 2004 geen advies heeft uitgebracht, moet de Commissie, in overeenstemming met artikel 5, lid 4, van Besluit 1999/468/EG, onverwijld bij de Raad een voorstel indienen betreffende de te nemen maatregelen en het Europees Parlement op de hoogte brengen.11. Artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bepaalt dat de Raad, waar nodig in het licht van een dergelijk standpunt, binnen een termijn die is vastgesteld op drie maanden in overeenstemming met artikel 30, lid 2, van Richtlijn 2001/18/EG met gekwalificeerde meerderheid een besluit kan nemen. Wanneer de Raad binnen die termijn van drie maanden met een gekwalificeerde meerderheid van stemmen te kennen geeft dat hij zich tegen het voorstel verzet, neemt de Commissie het voorstel opnieuw in behandeling; wanneer anderzijds de Raad bij afloop van die termijn het voorgestelde uitvoeringsbesluit niet heeft aangenomen of niet te kennen heeft gegeven dat hij zich tegen het voorstel voor uitvoeringsmaatregelen verzet, wordt het voorgestelde uitvoeringsbesluit door de Commissie vastgesteld.Voorstel voor eenBESCHIKKING VAN DE RAADbetreffende het in de handel brengen, overeenkomstig Richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad, van een maïsproduct ( Zea mays L., lijn MON 863), genetisch gemodificeerd met het oog op resistentie tegen de maïswortelboorder(Voor de EER relevante tekst)(Alleen de tekst in de Duitse taal is authentiek)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking van Richtlijn 90/220/EEG[1] van de Raad, en met name op artikel 18, lid 1, eerste alinea,Gezien het voorstel van de Commissie,Overwegende hetgeen volgt:(1) Krachtens Richtlijn 2001/18/EG is het in de handel brengen van een product dat geheel of gedeeltelijk uit een genetisch gemodificeerd organisme of een combinatie van genetisch gemodificeerde organismen bestaat onderworpen aan de schriftelijke toestemming van de bevoegde instantie van een lidstaat, in overeenstemming met de in die richtlijn neergelegde procedure.(2) Door Monsanto Europe S.A. is bij de bevoegde instantie van Duitsland een kennisgeving ingediend (referentie C/DE/02/9) betreffende het in de handel brengen van twee genetisch gemodificeerde maïsproducten ( Zea mays L., lijn MON 863 en hybride MON 863 x MON 810).(3) De kennisgeving betreft de invoer en het gebruik op dezelfde wijze als alle andere maïskorrels inclusief het gebruik in voeder maar niet in voedingsmiddelen, met uitzondering van de teelt in de Gemeenschap van variëteiten die zijn afgeleid van de MON 863-transformatiestap en met uitzondering van de teelt in de Gemeenschap van MON 863 x MON 810-hybriden.(4) Overeenkomstig de in artikel 14 van Richtlijn 2001/18/EG vastgestelde procedure heeft de bevoegde instantie van Duitsland een beoordelingsrapport opgesteld, dat bij de Commissie en de bevoegde instanties van de andere lidstaten is ingediend. De conclusie van dat beoordelingsrapport is dat er geen redenen zijn om geen toestemming te geven voor het in de handel brengen van MON 863-maïs en MON 863 x MON 810-maïs indien bepaalde voorwaarden worden vervuld.(5) De bevoegde instanties van andere lidstaten hebben bezwaar gemaakt tegen het in de handel brengen van het product.(6) Op basis van het verstrekte bewijsmateriaal heeft de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid in haar advies van 2 april 2004 geconcludeerd dat het onwaarschijnlijk is dat Zea mays L. lijn MON 863 binnen de context van het voorgestelde gebruik ervan een negatief effect zal hebben op de menselijke en dierlijke gezondheid of op het milieu. De Europese Autoriteit voor voedselveiligheid is voorts tot de bevinding gekomen dat de draagwijdte van het door de aanvrager verstrekte monitoringplan in overeenstemming is met de beoogde toepassingen van MON 863.(7) Betreffende hybride MON 863 x MON 810 was de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid van oordeel dat het gebruik van de gegevens van de parentale lijnen MON 863 en MON 810 ter ondersteuning van de veiligheidsbeoordeling van hybride MON 863 x MON 810 wetenschappelijke gegrond is, maar besliste zij in verband met de noodzaak van confirmatieve gegevens voor de veiligheidsbeoordeling van de hybride zelf een 90-daagse subchronische studie bij ratten met de maïshybride te vragen om haar beoordeling te voltooien. Aldus is enkel de veiligheidsbeoordeling voor de MON 863 afgerond.(8) Uit een onderzoek van elk van de bezwaren in het licht van Richtlijn 2001/18/EG, van de in het kader van de kennisgeving ingediende informatie en van het advies van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid komen geen redenen naar voren om aan te nemen dat het in de handel brengen van Zea mays L. lijn MON 863 nadelige effecten op de gezondheid van mens of dier of op het milieu zal hebben.(9) Met het oog op Verordening (EG) nr. 1830/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2003 betreffende de traceerbaarheid en etikettering van genetisch gemodificeerde organismen en de traceerbaarheid van met genetisch gemodificeerde organismen geproduceerde levensmiddelen en diervoeders en tot wijziging van Richtlijn 2001/18/EG[2] en op Verordening (EG) nr. 65/2004 van de Commissie van 14 januari 2004 tot vaststelling van een systeem voor de ontwikkeling en toekenning van eenduidige identificatienummers voor genetisch gemodificeerde organismen[3] dient aan MON 863-maïs een eenduidig identificatienummer te worden toegekend.(10) Onvoorziene of technisch niet te voorkomen sporen van genetisch gemodificeerde organismen in producten worden overeenkomstig de drempelwaarden die zijn vastgesteld krachtens Richtlijn 2001/18/EG en Verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2003 inzake genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders[4] vrijgesteld van de eisen inzake etikettering en traceerbaarheid.(11) In het licht van het advies van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid behoeven er voor de voorgenomen toepassingen geen specifieke voorwaarden te worden vastgesteld voor de behandeling of verpakking van het product en voor de bescherming van specifieke ecosystemen, milieus of geografische gebieden.(12) Alvorens het product in de handel wordt gebracht, dienen de nodige maatregelen van toepassing te zijn om de etikettering en traceerbaarheid ervan in alle fasen van het in de handel brengen te waarborgen, met inbegrip van controle met behulp van een geschikte gevalideerde detectiemethode.(13) Het krachtens artikel 30 van Richtlijn 2001/18/EG ingestelde comité heeft, na raadpleging ervan op 29 november 2004 in overeenstemming met de in artikel 30, lid 2, van die richtlijn bedoelde procedure, geen advies uitgebracht over in een ontwerp van beschikking van de Commissie neergelegde maatregelen,HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:Artikel 1 ToestemmingOnverminderd andere communautaire wetgeving, met name Verordening (EG) nr. 258/97 en Verordening (EG) nr. 1829/2003, verleent de bevoegde instantie van Duitsland schriftelijke toestemming om het in artikel 2 bedoelde product, waarvan kennisgeving is gedaan door Monsanto Europe S.A. (referentie C/DE/02/9), overeenkomstig deze beschikking in de handel te brengen.Overeenkomstig artikel 19, lid 3, van Richtlijn 2001/18/EG worden in de toestemming expliciet de voorwaarden vermeld die aan de toestemming zijn verbonden en die in de artikelen 3 en 4 zijn beschreven.Artikel 2 Product1. De genetisch gemodificeerde organismen die als product of in een product in de handel worden gebracht, hierna "het product" te noemen, zijn korrels van maïs ( Zea mays L.), resistent tegen de maïswortelboorder ( Diabrotica spp. ), afgeleid van de Zea mays -cellijn AT824 (verkregen uit onvolgroeide embryo's van een ingeteelde maïslijn AT), die met een Mlu I DNA-restrictiefragment, geïsoleerd uit het plasmide PV-ZMIR13, met behulp van deeltjesversnellingstechnologie is getransformeerd.Het product bevat de volgende DNA-sequenties in twee cassettes:a) Cassette 1:Een gemodificeerd cry3Bb -gen afgeleid van Bacillus thuringiensis subsp . kumamotoensis , dat resistentie verleent tegen de maïswortelboorder Diabrotica spp. , gereguleerd door de 4AS1-promoter afgeleid van het bloemkoolmozaïekvirus, de wtCAB-translatie-enhancer uit tarwe ( Triticum aestivum ), de transcriptie-enhancer ract1 -intron uit het actin 1-gen van rijst ( Oryza sativa ) en terminatorsequenties tahsp 17 3’ uit tarwe.b) Cassette 2:Het nptII -gen uit E. coli , dat resistentie verleent tegen aminoglycosides zoals kanamycine en neomycine, gereguleerd door de 35S-promoter afgeleid van het bloemkoolmozaïekvirus, en de NOS 3’-terminatorsequenties uit Agrobacterium tumefaciens en het niet-functionele, afgeknotte ble -gen uit E. coli .2. De toestemming geldt voor korrels van de nakomelingen van hybriden van maïslijn MON 863 met conventioneel geteelde maïs, als product of in producten.Artikel 3 Voorwaarden voor het in de handel brengenHet product mag voor dezelfde toepassingen als alle andere maïs worden gebruikt, behalve voor de teelt en voor gebruik als voedsel of in voedsel, en mag met inachtneming van de volgende voorwaarden in de handel worden gebracht:a) de toestemming heeft een geldigheidsduur van tien jaar, die ingaat op de datum waarop de toestemming wordt verleend;b) het eenduidige identificatienummer van het product is MON-ØØ863-5;c) onverminderd artikel 25 van Richtlijn 2001/18/EG stelt de houder van de toestemming op verzoek positieve en negatieve controlemonsters van het product of het genetisch materiaal daarvan of referentiematerialen ter beschikking van de bevoegde instanties en inspectiediensten van de lidstaten en de communautaire controlelaboratoria;d) onverminderd specifieke etiketteringseisen overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1829/2003 worden op een etiket of in een bij het product gevoegd document de woorden "Dit product bevat genetisch gemodificeerde organismen" of "Dit product bevat genetisch gemodificeerd MON 863-maïs" vermeld, tenzij in andere communautaire regelgeving een minimumdrempel wordt vastgesteld waarbeneden dergelijke informatie niet vereist is;e) zolang het product niet voor de teelt in de handel mag worden gebracht, worden op een etiket of in een bij het product gevoegd document de woorden “niet voor de teelt” vermeld.Artikel 4 Monitoring1. Gedurende de gehele geldigheidsduur van de toestemming ziet de houder van de toestemming erop toe dat het in de kennisgeving opgenomen monitoringplan, dat tot doel heeft na te gaan of de behandeling of het gebruik van het product eventueel nadelige effecten heeft op de gezondheid van mens en dier of op het milieu, wordt opgesteld en uitgevoerd.2. De houder van de toestemming stelt de exploitanten, gebruikers, nationale agentschappen voor diervoeding en onderzoek op het gebied van diervoeder, alsmede veterinaire diensten rechtstreeks op de hoogte van de introductie van MON 863-maïs in de Gemeenschap en betreffende de veiligheid en de algemene kenmerken van het product en de monitoringvoorwaarden.3. De houder van de toestemming dient jaarlijks bij de Commissie en de bevoegde instanties van de lidstaten een verslag in over de resultaten van de monitoringactiviteiten.4. Onverminderd artikel 20 van Richtlijn 2001/18/EG moet het monitoringplan, zoals ter kennis gebracht, in voorkomende gevallen en behoudens instemming van de Commissie en de bevoegde instantie van de lidstaat die de oorspronkelijke kennisgeving heeft ontvangen, door de houder van de toestemming en/of door de bevoegde instantie van de lidstaat die de oorspronkelijke kennisgeving heeft ontvangen, worden herzien in het licht van de resultaten van de monitoringactiviteiten.5. De houder van de toestemming dient bij machte te zijn om aan de Commissie en de bevoegde instanties van de lidstaten het bewijs te leveren dat:a) de monitoringnetwerken, zoals gespecificeerd in het monitoringplan waarvan kennis is gegeven, de informatie verzamelen die relevant is voor de monitoring van het product enb) de leden van deze netwerken zijn overeengekomen deze informatie beschikbaar te stellen aan de houder van de toestemming vóór de datum van indiening van de monitoringverslagen bij de Commissie en de bevoegde instanties van de lidstaten in overeenstemming met lid 3.Artikel 5 ToepasbaarheidDeze beschikking is van toepassing vanaf de datum van toepassing van een besluit van de Gemeenschap houdende toestemming voor het in de handel brengen van het in artikel 1 bedoelde product voor toepassingen als of in levensmiddelen in de zin van Verordening (EG) nr. 178/2002, waarin een door het communautaire referentielaboratorium gevalideerde methode voor de detectie van het product is opgenomen.Artikel 6 AdressaatDeze beschikking is gericht tot de Bondsrepubliek Duitsland.Gedaan te Brussel, opVoor de RaadDe voorzitter

[1] PB L 106 van 17.4.2001, blz. 1. Richtlijn, laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1830/2003(PB L 268 van 18.10.2003, blz. 24).

[2] PB L 268 van 18.10.2003, blz. 24.

[3] PB L 10 van 16.01.2004, blz. 5-10.

[4] PB L 268 van 18.10.2003, blz. 1.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 27.7.2017
            COM(2017) 398 final
            2017/0176(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende de sluiting van de overeenkomst tussen de Europese Unie en de Federatie van Saint Kitts en Nevis tot wijziging van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Federatie van Saint Kitts en Nevis inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               Bij Verordening (EU) nr. 610/2013 van 26 juni 2013
                  1
               , hierna „wijziging van de Schengengrenscode” genoemd, werden de Schengenuitvoeringsovereenkomst
                  2
               , Verordening (EG) nr. 562/2006
                  3
                (Schengengrenscode) en Verordening (EG) nr. 810/2009
                  4
                (Visumcode) gewijzigd en werd onder meer een nieuwe definitie van het begrip „kort verblijf” van onderdanen van derde landen in het Schengengebied ingevoerd. Met ingang van 18 oktober 2013 werd voor (zowel visumplichtige als van de visumplicht vrijgestelde) onderdanen van derde landen die voor een kort verblijf naar het Schengengebied willen reizen, de maximaal toegestane verblijfsduur gedefinieerd als „ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen”. Vergeleken met de definitie die tot 18 oktober 2013 gold (drie maanden per periode van zes maanden na de datum van eerste toegang) is het nieuwe begrip preciezer, aangezien de verblijfsduur nu in dagen wordt uitgedrukt in plaats van in maanden. De zinsnede „na de datum van eerste toegang”, die aanleiding gaf tot veel onzekerheid en vragen, werd bovendien geschrapt.

               Met de wijziging van de Schengengrenscode zijn alle noodzakelijke wijzigingen aangebracht in het acquis van de EU inzake visa en grenzen, dat bestaat uit de Schengenuitvoeringsovereenkomst, de Schengengrenscode, de Visumcode en Verordening (EG) nr. 539/2001
                  5
               . Het begrip „kort verblijf” is echter ook opgenomen in internationale overeenkomsten die door de Europese Unie zijn gesloten. In de overeenkomsten inzake de vrijstelling van de visumplicht die zijn gesloten met Antigua en Barbuda
                  6
               , de Bahama’s
                  7
               , Barbados
                  8
               , Brazilië
                  9
               , Mauritius
                  10
               , Saint Kitts en Nevis
                  11
                en de Seychellen
                  12
                werd voor de bepaling van de maximale duur van het visumvrije verblijf nog verwezen naar de oude definitie („drie maanden per periode van zes maanden na de datum van eerste toegang/binnenkomst”
                  13
               ).

               Op 16 juli 2014 heeft de Commissie een aanbeveling goedgekeurd voor een besluit van de Raad waarbij machtiging wordt verleend tot het openen van onderhandelingen over wijziging van de overeenkomsten inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf tussen de Europese Unie en de genoemde landen
                  14
               , dat de Raad op 9 oktober 2014 heeft vastgesteld
                  15
               . Het doel was voor deze zeven landen de nieuwe definitie van kort verblijf, zoals in de wijziging van de Schengengrenscode opgenomen, in te voeren. Als „kort verblijf” in de visumvrijstellingsovereenkomsten in dagen wordt uitgedrukt in plaats van in maanden, is het bovendien eenvoudiger te verifiëren en te berekenen met elektronische/IT-middelen en daardoor beter geschikt voor gecentraliseerde grensbeheersystemen, zoals het voorgestelde inreis-uitreissysteem (EES)
                  16
               .

               Naar aanleiding van de machtiging van de Raad heeft de Commissie onderhandelingen geopend over wijziging van de visumvrijstellingsovereenkomsten met de zeven betrokken landen: Antigua en Barbuda, de Bahama’s, Barbados, Brazilië, Mauritius, Saint Kitts en Nevis en de Seychellen.

               De onderhandelingen met de Federatie van Saint Kitts en Nevis zijn afgerond met de parafering van de wijzigingsovereenkomst op 28 juli 2016. De overeenkomstsluitende partijen zijn overeengekomen in de gehele visumvrijstellingsovereenkomst tussen de EU en de Federatie van Saint Kitts en Nevis de nieuwe definitie van „kort verblijf” toe te passen. Daarnaast moeten in de overeenkomsten enkele technische details worden aangepast (zie verderop), maar geen van de wijzigingen is van bijzonder belang voor de reizigers.

                  De specifieke situatie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland komt tot uiting in de preambule van de overeenkomst.

               2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

               •Rechtsgrondslag

               De overeenkomst moet door beide overeenkomstsluitende partijen volgens hun respectieve procedures worden goedgekeurd. Voor de Unie dient de Raad besluiten vast stellen betreffende de ondertekening en de sluiting van de overeenkomst.

               Onderhavig voorstel wordt bij de Raad ingediend opdat de Raad machtiging verleent tot sluiting van de overeenkomst tot wijziging van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Federatie van Saint Kitts en Nevis inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf.

               De overeenkomst waarborgt de juridische samenhang en de harmonisatie tussen de lidstaten, doordat de nieuwe bij de wijziging van de Schengengrenscode ingevoerde definitie van „kort verblijf” wordt toegepast, waardoor een eenduidige interpretatie van „kort verblijf” wordt gegeven.

               De rechtsgrondslag van dit voorstel is artikel 77, lid 2, onder a), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), in samenhang met artikel 218 daarvan.

               De Unie is niet bevoegd tot wijziging van de visumvrijstellingsovereenkomsten waardoor de vier bij de uitvoering van het Schengenacquis betrokken landen worden gebonden, wat ook geldt voor het gemeenschappelijk visumbeleid. Om een geharmoniseerde aanpak en een geharmoniseerde tenuitvoerlegging van de bepalingen over de duur van het toegestane verblijf in het Schengengebied te verzekeren, is in de overeenkomst een gezamenlijke verklaring opgenomen, die luidt dat het wenselijk is dat de Federatie van Saint Kitts en Nevis, enerzijds, en IJsland, Liechtenstein, Noorwegen en Zwitserland, anderzijds, de bestaande bilaterale visumvrijstellingsovereenkomsten in dezelfde zin wijzigen.

               Bijgaand voorstel is het rechtsinstrument voor de sluiting van de overeenkomst. De Raad zal met gekwalificeerde meerderheid een besluit nemen nadat de overeenkomst namens de Unie is ondertekend door een persoon die door het voorzitterschap van de Raad is aangewezen en nadat de goedkeuring van het Europees Parlement is verkregen overeenkomstig artikel 218, lid 6, tweede alinea, onder a), VWEU.

               •Subsidiariteit (bij niet-exclusieve bevoegdheid)

               Wanneer de Europese Unie partij is bij een internationale overeenkomst, is het juridisch niet mogelijk dat een wijziging van zo’n overeenkomst door de lidstaten zelf wordt doorgevoerd. De visumvrijstellingsovereenkomst met de Federatie van Saint Kitts en Nevis is door de Europese Unie gesloten en derhalve is actie op Unieniveau vereist.

               De sluiting van een visumvrijstellingsovereenkomst door een lidstaat zou bovendien gevolgen hebben voor het acquis van de Unie op visumgebied (artikel 3, lid 2, VWEU).

               •Evenredigheid

               Dit voorstel gaat niet verder dan nodig is om het doel ervan, namelijk de wijziging van de visumvrijstellingsovereenkomst tussen de Unie en de Federatie van Saint Kitts en Nevis, te verwezenlijken.

               3.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

               Dit voorstel houdt geen extra kosten voor de EU-begroting in.

               4. RESULTATEN VAN EX-POSTEVALUATIES, RAADPLEGINGEN VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELINGEN

               •Raadpleging van belanghebbenden

               Op 9 oktober 2014 heeft de Raad onderhandelingsrichtsnoeren vastgesteld waarbij de Commissie wordt gemachtigd onderhandelingen met de Federatie van Saint Kitts en Nevis te openen over wijziging van de visumvrijstellingsovereenkomst tussen de twee overeenkomstsluitende partijen. De lidstaten zijn op de hoogte gehouden van de onderhandelingen tijdens vergaderingen van de Groep visa van de Raad.

               5.OVERIGE ELEMENTEN

               •Resultaat van de onderhandelingen

                  De Commissie is van oordeel dat de door de Raad in zijn onderhandelingsrichtsnoeren vastgestelde doelstellingen zijn bereikt en dat de ontwerpovereenkomst aanvaardbaar is voor de Unie.

                  De overeenkomst houdt uiteindelijk het volgende in:

                  a) Verblijfsduur

                  De overeenkomst voorziet in visumvrij reizen voor de burgers van de Europese Unie en voor de burgers van de Federatie van Saint Kitts en Nevis die naar het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende partij reizen voor ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen (in de oude bepaling maximaal drie maanden per periode van zes maanden na de datum van eerste toegang). De nieuwe definitie wordt in de gehele overeenkomst tussen de Europese Unie en de Federatie van Saint Kitts en Nevis inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf toegepast.

                  b) Slotbepaling – opschorting van de overeenkomst (artikel 8, lid 4)

               De laatste zin van artikel 8, lid 4, van de overeenkomst wordt als volgt gewijzigd: „De overeenkomstsluitende partij die de toepassing van de overeenkomst heeft geschorst, stelt de andere overeenkomstsluitende partij in kennis van het feit dat de redenen voor de schorsing niet langer bestaan, zodra dit het geval is, en maakt een einde aan de schorsing.” Met de toevoeging van „en maakt een einde aan de schorsing” wordt duidelijker gemaakt dat de schorsing van de visumvrijstelling daadwerkelijk moet worden opgeheven zodra de redenen ervoor niet langer bestaan. Door de wijziging wordt de formulering van dit punt in de visumvrijstellingsovereenkomst met de Federatie van Saint Kitts en Nevis op één lijn gebracht met die in alle andere visumvrijstellingsovereenkomsten die de Unie in 2015 en 2016 heeft ondertekend. De Groep visa is op 14 juni 2016 over de wijziging geconsulteerd en geen van de lidstaten heeft bezwaren ingebracht.

                  c) Vervangen van Gemeenschap door Unie

                  Met de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon op 1 december 2009 heeft de Europese Unie als enige een geconsolideerde rechtspersoonlijkheid verkregen. De „Europese Gemeenschap” wordt echter nog steeds vermeld in internationale overeenkomsten die voorafgaand aan het Verdrag van Lissabon in werking zijn getreden, waaronder de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Federatie van Saint Kitts en Nevis inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf. De wijzigingsovereenkomst vervangt daarom Gemeenschap door Unie in de gehele visumvrijstellingsovereenkomst.

                  d) Gemeenschappelijke verklaringen

                  Aan de overeenkomst zijn twee gemeenschappelijke verklaringen gehecht:

                  – over de interpretatie van de termijn van 90 dagen binnen een periode van 180 dagen, en

                  – betreffende IJsland, Noorwegen, Zwitserland en Liechtenstein.

                  e) Inwerkingtreding

                  De overeenkomst treedt in werking op de eerste dag van de zesde maand volgende op de datum waarop de laatste overeenkomstsluitende partij de andere overeenkomstsluitende partij ervan in kennis heeft gesteld dat de ratificatieprocedures zijn voltooid. Met het oog op de rechtszekerheid en teneinde reizigers in staat te stellen het recht te kennen en na te leven, is een toereikende overgangsperiode noodzakelijk. Wanneer de overeenkomst door alle overeenkomstsluitende partijen is geratificeerd, kunnen reizigers tijdens die overgangsperiode van zes maanden hun nog geheel volgens de oude definitie berekende kort verblijf volmaken, voordat de nieuwe definitie van kort verblijf met de achterwaartse referentieperiode van 180 dagen in werking treedt.

                  Alle overige bepalingen van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Federatie van Saint Kitts en Nevis inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf blijven ongewijzigd, met inbegrip van het territoriale toepassingsgebied.

               6.CONCLUSIE

               In het licht van bovenstaande overwegingen stelt de Commissie voor dat de Raad, nadat de goedkeuring van het Europees Parlement is verkregen, zijn goedkeuring hecht aan de overeenkomst tussen de Europese Unie en de Federatie van Saint Kitts en Nevis tot wijziging van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Federatie van Saint Kitts en Nevis inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf.

               2017/0176 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende de sluiting van de overeenkomst tussen de Europese Unie en de Federatie van Saint Kitts en Nevis tot wijziging van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Federatie van Saint Kitts en Nevis inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 77, lid 2, onder a), in samenhang met artikel 218, lid 6, tweede alinea, onder a), onder v),

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Gezien de goedkeuring van het Europees Parlement
                  17
               ,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Bij besluit van 30 november 2009 heeft de Raad de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Federatie van Saint Kitts en Nevis inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf gesloten. De overeenkomst voorziet in visumvrij reizen voor de burgers van de Europese Unie en voor de burgers van Saint Kitts en Nevis die naar het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende partij reizen „voor een periode van maximaal drie maanden binnen een tijdvak van zes maanden”.

               (2)Bij Verordening (EU) nr. 610/2013 van het Europees Parlement en de Raad
                  18
                zijn in het acquis van de Unie inzake visa en grenzen horizontale wijzigingen aangebracht, die onder meer inhouden dat een kort verblijf wordt gedefinieerd als een verblijf van ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen.

               (3)Teneinde de regeling van de Unie voor korte verblijven volledig te harmoniseren, dient deze nieuwe definitie in de overeenkomst tussen de Unie en de Federatie van Saint Kitts en Nevis inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf te worden opgenomen.

               (4)De Commissie heeft namens de Unie onderhandelingen gevoerd over een overeenkomst met de Federatie van Saint Kitts en Nevis tot wijziging van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Federatie van Saint Kitts en Nevis inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf (hierna „de overeenkomst” genoemd).

               (5)Overeenkomstig Besluit (EU) 2017/[…] van de Raad is de overeenkomst ondertekend.

               (6)Dit besluit houdt een ontwikkeling in van de bepalingen van het Schengenacquis waaraan het Verenigd Koninkrijk niet deelneemt, overeenkomstig Besluit 2000/365/EG van de Raad
                  19
               . Het Verenigd Koninkrijk neemt derhalve niet deel aan de vaststelling van dit besluit en dit besluit is niet bindend voor noch van toepassing op deze lidstaat.

               (7)Dit besluit houdt een ontwikkeling in van de bepalingen van het Schengenacquis waaraan Ierland niet deelneemt, overeenkomstig Besluit 2002/192/EG van de Raad
                  20
               . Ierland neemt derhalve niet deel aan de vaststelling van dit besluit en het besluit is niet bindend voor, noch van toepassing op deze lidstaat,

               (8)De overeenkomst moet derhalve worden goedgekeurd,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               De overeenkomst tussen de Europese Unie en de Federatie van Saint Kitts en Nevis tot wijziging van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Federatie van Saint Kitts en Nevis inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf (hierna „de overeenkomst” genoemd), wordt namens de Unie goedgekeurd.

               De tekst van de overeenkomst is aan dit besluit gehecht.

               Artikel 2

               De voorzitter van de Raad verricht namens de Unie de in artikel 2 van de overeenkomst bedoelde kennisgeving
                  21
               .

               Artikel 3

               Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)
                  PB L 182 van 29.6.2013, blz. 1.

                     (2)
                  PB L 239 van 22.9.2000, blz. 19.

                     (3)
                  PB L 105 van 13.4.2006, blz. 1.

                     (4)
                  PB L 243 van 15.9.2009, blz. 1.

                     (5)
                  PB L 81 van 21.3.2001, blz. 1.

                     (6)
                  PB L 169 van 30.6.2009, blz. 3.

                     (7)
                  PB L 169 van 30.6.2009, blz. 24.

                     (8)
                  PB L 169 van 30.6.2009, blz. 10.

                     (9)
                  Met Brazilië heeft de EU twee overeenkomsten gesloten: een voor houders van een gewoon paspoort (PB L 255 van 21.9.2012, blz. 4) en een afzonderlijke overeenkomst voor houders van een diplomatiek of dienstpaspoort (PB L 66 van 12.3.2011, blz. 2).

                     (10)
                  PB L 169 van 30.6.2009, blz. 17.

                     (11)
                  PB L 169 van 30.6.2009, blz. 38.

                     (12)
                  PB L 169 van 30.6.2009, blz. 31.

                     (13)
                  Zie de artikelen „Doel” en „Verblijfsduur” van de overeenkomsten.

                     (14)
                  COM(2014) 468 final.

                     (15)
                  Besluit van de Raad waarbij aan de Commissie machtiging wordt verleend tot het openen van onderhandelingen over wijziging van de overeenkomsten inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf tussen de Europese Unie/Gemeenschap en Antigua en Barbuda, het Gemenebest van de Bahama’s, Barbados, de Federale Republiek Brazilië, de Republiek Mauritius, de Federatie van Saint Kitts en Nevis en de Republiek der Seychellen, door de Raad vastgesteld op 9.10.2014.

                     (16)
                  COM(2016) 194 final.

                     (17)
                  Goedkeuring gegeven op […].

                     (18)
                  Verordening (EU) nr. 610/2013 van het Europees Parlement en van de Raad van 26 juni 2013 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 562/2006 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een communautaire code betreffende de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode) en van de Overeenkomst ter uitvoering van het Schengenakkoord, Verordeningen (EG) nr. 1683/95 en (EG) nr. 539/2001 van de Raad en Verordeningen (EG) nr. 767/2008 en (EG) nr. 810/2009 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 182 van 29.6.2013, blz. 1).

                     (19)
                  Besluit 2000/365/EG van de Raad van 29 mei 2000 betreffende het verzoek van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland deel te mogen nemen aan enkele van de bepalingen van het Schengenacquis (PB L 131 van 1.6.2000, blz. 43).

                     (20)
                  Besluit 2002/192/EG van de Raad van 28 februari 2002 betreffende het verzoek van Ierland deel te mogen nemen aan bepalingen van het Schengenacquis (PB L 64 van 7.3.2002, blz. 20).

                     (21)
                  De datum van inwerkingtreding van de overeenkomst zal door het secretariaat-generaal van de Raad worden bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 27.7.2017
            COM(2017) 398 final
            BIJLAGE
            bij het
            Voorstel voor een besluit van de Raad
            betreffende de sluiting van de overeenkomst tussen de Europese Unie en de Federatie van Saint Kitts en Nevis tot wijziging van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Federatie van Saint Kitts en Nevis inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf

               OVEREENKOMST

               tussen de Europese Unie en de Federatie van Saint Kitts en Nevis tot wijziging van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Federatie van Saint Kitts en Nevis  inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf

               DE EUROPESE UNIE,

               enerzijds, en

               DE FEDERATIE VAN SAINT KITTS EN NEVIS, hierna „Saint Kitts en Nevis” genoemd,

               anderzijds,

               hierna samen „de overeenkomstsluitende partijen” genoemd,

               GEZIEN de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Federatie van Saint Kitts en Nevis inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf, hierna „de overeenkomst” genoemd, die op 1 augustus 2015 in werking is getreden,

               OPNIEUW BEVESTIGEND het belang van het faciliteren van contacten van mens tot mens,

               ER NOTA VAN NEMEND dat de overeenkomst functioneert tot tevredenheid van de burgers van de overeenkomstsluitende partijen,

               OVERWEGENDE dat de in de overeenkomst opgenomen definitie van kort verblijf, „drie maanden per periode van zes maanden na de datum van eerste toegang”, niet precies genoeg is en dat met name de zinsnede „na de datum van eerste toegang” aanleiding kan geven tot vragen en onzekerheid,

               IN AANMERKING NEMENDE dat bij Verordening (EU) nr. 610/2013 van 26 juni 2013 in het „interne” acquis van de Unie inzake visa en grenzen horizontale wijzigingen zijn aangebracht, die onder meer inhouden dat een kort verblijf wordt gedefinieerd als een verblijf van „ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen”,

               IN AANMERKING NEMENDE dat het door de Europese Unie in te stellen inreis-uitreissysteem vereist dat een uniforme en duidelijke definitie van kort verblijf wordt toegepast, die voor alle onderdanen van derde landen geldt,

               WENSENDE de soepele doorstroming van reizigers aan de grensdoorlaatposten van de overeenkomstsluitende partijen te waarborgen,

               HERBEVESTIGENDE dat de overeenkomst betrekking heeft op de burgers van alle lidstaten van de Europese Unie, met uitzondering van die van het Verenigd Koninkrijk en Ierland,

               REKENING HOUDENDE met het Protocol betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht en het Protocol betreffende het Schengenacquis dat is opgenomen in het kader van de Europese Unie, beide gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en bevestigende dat de bepalingen van deze overeenkomst niet van toepassing zijn op het Verenigd Koninkrijk en Ierland,

               ZIJN HET VOLGENDE OVEREENGEKOMEN:

               Artikel 1

               De overeenkomst wordt gewijzigd overeenkomstig de volgende bepalingen:

               (1)in de titel en in artikel 3, lid 5, artikel 6, lid 1, en artikel 8, lid 7, wordt het woord „Gemeenschap” vervangen door het woord „Unie”;

               (2)in artikel 1 wordt de zinsnede „maximaal drie maanden binnen een tijdvak van zes maanden” vervangen door „ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen”;

               (3)artikel 4, lid 1, wordt vervangen door:

               „De burgers van de Europese Unie mogen gedurende ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen op het grondgebied van Saint Kitts en Nevis verblijven.”;

               (4)artikel 4, lid 2, wordt vervangen door:

               „De burgers van Saint Kitts en Nevis mogen gedurende ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen op het grondgebied verblijven van de lidstaten die het Schengenacquis volledig toepassen. Bij de berekening van deze termijn wordt geen rekening gehouden met het verblijf in lidstaten die het Schengenacquis nog niet volledig toepassen.

               De burgers van Saint Kitts en Nevis mogen gedurende ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen op het grondgebied verblijven van elk van de lidstaten die het Schengenacquis nog niet volledig toepassen, onafhankelijk van de verblijfsperiode die is berekend voor het grondgebied van de lidstaten die het Schengenacquis volledig toepassen.”

               (5)in artikel 4, lid 3, wordt de zinsnede „drie maanden” vervangen door „90 dagen” en het woord „Gemeenschap” door „Unie”;

               (6)de laatste zin van artikel 8, lid 4, wordt vervangen door:

               „De overeenkomstsluitende partij die de toepassing van de overeenkomst heeft geschorst, stelt de andere overeenkomstsluitende partij ervan in kennis dat de redenen voor de schorsing niet langer bestaan, zodra dit het geval is, en maakt een einde aan de schorsing.”

               Artikel 2

               Deze overeenkomst wordt door de overeenkomstsluitende partijen volgens hun eigen procedures geratificeerd of goedgekeurd en treedt in werking op de eerste dag van de zesde maand volgend op de datum waarop de laatste overeenkomstsluitende partij de andere overeenkomstsluitende partij ervan in kennis stelt dat de hierboven bedoelde procedures zijn voltooid.

               Gedaan in tweevoud te […] op […] tweeduizend zeventien in de Bulgaarse, de Deense, de Duitse, de Engelse, de Estse, de Finse, de Franse, de Griekse, de Hongaarse, de Italiaanse, de Kroatische, de Letse, de Litouwse, de Maltese, de Nederlandse, de Poolse, de Portugese, de Roemeense, de Sloveense, de Slowaakse, de Spaanse, de Tsjechische en de Zweedse taal, zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek.

               Voor de Europese Unie

               Voor de Federatie van Saint Kitts en Nevis

               GEMEENSCHAPPELIJKE VERKLARING BETREFFENDE IJSLAND, NOORWEGEN, ZWITERLAND EN LIECHTENSTEIN

               Het is wenselijk dat de autoriteiten van Noorwegen, IJsland, Zwitserland en Liechtenstein, enerzijds, en Saint Kitts en Nevis, anderzijds, onverwijld bilaterale overeenkomsten sluiten inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf, die vergelijkbaar zijn met deze overeenkomst.

               Gemeenschappelijke verklaring betreffende de interpretatie van de termijn van 90 dagen binnen een periode van 180 dagen

               De overeenkomstsluitende partijen komen overeen dat de termijn van ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen, als bedoeld in artikel 4 van deze overeenkomst, kan bestaan uit één aaneengesloten bezoek of uit meerdere opeenvolgende bezoeken die in totaal niet meer dan 90 dagen binnen een periode van 180 dagen beslaan.

               Hierbij wordt uitgegaan van een referentieperiode van 180 dagen die zodanig wordt berekend dat op elke dag van het verblijf wordt gekeken naar de aan die dag voorafgaande periode van 180 dagen om na te gaan of nog steeds aan de voorwaarde van 90 dagen binnen een periode van 180 dagen wordt voldaan. Dit betekent onder meer dat een ononderbroken afwezigheid van 90 dagen recht geeft op een nieuw verblijf van ten hoogste 90 dagen.

               ________