               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 3.9.2021
            COM(2021) 534 final
            2021/0285(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in het Verdrag ter bescherming van het mariene milieu in het Oostzeegebied (“Verdrag van Helsinki”) met betrekking tot de goedkeuring van een aanbeveling tot wijziging van bijlage III, deel II, bij dat verdrag

               TOELICHTING

               1.Onderwerp van het voorstel

               Dit voorstel betreft het besluit tot bepaling van het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen in de Commissie ter bescherming van het mariene milieu van het Oostzeegebied in verband met de voorgenomen goedkeuring van een aanbeveling tot wijziging van bijlage III, deel II, van het Verdrag van Helsinki

               2.Achtergrond van het voorstel

               2.1.Het Verdrag van Helsinki

               Het Verdrag ter bescherming van het mariene milieu in het Oostzeegebied (hierna “het verdrag” genoemd) heeft tot doel het mariene milieu van de Oostzee te beschermen tegen alle bronnen van verontreiniging, industrialisering en andere menselijke activiteiten. Het verdrag is op 3 mei 1980 in werking getreden. Het verdrag is in 1992 gewijzigd.

               De Europese Unie is partij bij het verdrag
                  1
               .

               2.2.De Commissie ter bescherming van het mariene milieu van het Oostzeegebied (Helcom)

               De Commissie ter bescherming van het mariene milieu van het Oostzeegebied — ook bekend als de Helsinki-commissie (Helcom) — bestaat uit vertegenwoordigers van elk van de tien partijen
                  2
                bij het verdrag. De commissie komt met regelmatige tussenpozen bijeen, en telkens wanneer bijzondere omstandigheden daartoe aanleiding geven. Tot haar taken behoort het toezicht op de uitvoering van het verdrag en de controle van de toestand van het maritieme gebied, de doeltreffendheid van de vastgestelde maatregelen, de prioriteiten en de behoefte aan aanvullende of andere maatregelen.

               Overeenkomstig artikel 23 van het verdrag heeft elke verdragsluitende partij één stem in de commissie. De EU heeft recht op een aantal stemmen dat gelijk is aan het aantal lidstaten dat partij is bij het verdrag. De EU oefent haar stemrecht niet uit wanneer de lidstaten hun stemrecht uitoefenen en omgekeerd.

               Overeenkomstig artikel 19, lid 5, van het verdrag neemt de commissie haar besluiten met eenparigheid van stemmen van de verdragsluitende partijen, tenzij anders bepaald.

               2.3.De beoogde handeling van de Commissie ter bescherming van het mariene milieu van het Oostzeegebied

               De Commissie ter bescherming van het mariene milieu van het Oostzeegebied zal op zijn ministeriële bijeenkomst van Helcom op 20 oktober 2021 een aanbeveling tot wijziging van bijlage III, deel II, bij het Verdrag van Helsinki goedkeuren (“de beoogde handeling”).

               De beoogde wijziging strekt ertoe de vereisten van bijlage III, deel II, bij het verdrag te moderniseren door rekening te houden met recente ontwikkelingen in de wetenschappelijke kennis over goede landbouwpraktijken en een nieuwe woordenlijst, rekening houdend met de bestaande EU-wetgeving, en een nieuw lid over recycling van nutriënten toe te voegen op basis van de resultaten van de in 2018 onder het EU-voorzitterschap in Brussel gehouden ministeriële bijeenkomst van de commissie.

               De vaststelling van de beoogde handeling opent de stilzwijgende aanvaardingsprocedure van artikel 32 van het verdrag om bijlage III, deel II, bij dat verdrag te wijzigen. De wijziging van bijlage III, deel II, van het verdrag zal bindend zijn voor de Unie.

               3.Namens de Unie in te nemen standpunt

               Er is herhaaldelijk erkend dat de mariene biodiversiteit en ecosystemen in de Oostzee, ook in maritieme gebieden voorbij de grenzen van de nationale rechtsmacht, moeten worden beschermd.

               De wijziging van bijlage III, deel II, van het Verdrag van Helsinki tot het voorkomen van verontreiniging door de landbouw heeft tot doel de voorschriften van het verdrag te moderniseren. Met name punt 3 over mestopslag en punt 6 over het op of in de bodem brengen van organische mest zijn aangepast om rekening te houden met recente ontwikkelingen in de wetenschappelijke kennis over goede landbouwpraktijken. Verder wordt een nieuw lid over recycling van nutriënten toegevoegd om de verbintenissen weer te geven die in dit verband in de verklaring van Helcom van 2018 onder het EU-voorzitterschap zijn aangegaan, alsook een nieuwe woordenlijst, rekening houdend met de bestaande EU-wetgeving.

               Met het oog op de ministeriële bijeenkomst van Helcom in oktober 2021 is het nodig het standpunt van de Unie te bepalen omdat de beoogde aanbeveling de stilzwijgende aanvaardingsprocedure van artikel 32 van het Verdrag ter bescherming van het mariene milieu in het Oostzeegebied opent om bijlage III, deel II, bij dat verdrag te wijzigen. De wijziging van bijlage III, deel II, van het verdrag zal bindend zijn voor de Unie. Aangezien de beoogde wijziging van de bijlage de eisen inzake de bescherming van de Oostzee zal moderniseren, de internationale verbintenissen en ambities van de EU zal wijzigen en de bescherming van het milieu zal verbeteren, wordt voorgesteld dat de Unie de goedkeuring van de aanbeveling steunt.

               4.Rechtsgrondslag

               4.1.Procedurele rechtsgrondslag

               4.1.1.Beginselen

               Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van “de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst”.

               Het begrip “handelingen met rechtsgevolgen” omvat tevens handelingen die rechtsgevolgen hebben uit hoofde van de op het betrokken lichaam toepasselijke volkenrechtelijke bepalingen. Onder dit begrip vallen tevens instrumenten die volkenrechtelijk niet bindend zijn, maar die “beslissende invloed [kunnen hebben] op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt”
                  3
               .

               4.1.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De Commissie ter bescherming van het mariene milieu van het Oostzeegebied is een lichaam dat is opgericht krachtens een overeenkomst, te weten het Verdrag ter bescherming van het mariene milieu in het Oostzeegebied.

               De door de Commissie ter bescherming van het mariene milieu van het Oostzeegebied vast te stellen handeling is een handeling met rechtsgevolgen. De beoogde handeling heeft rechtsgevolgen omdat zij de stilzwijgende aanvaardingsprocedure van artikel 32 van het verdrag opent om bijlage III, deel II, van het verdrag te wijzigen.

               De beoogde handeling strekt niet tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van het verdrag.

               De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 218, lid 9, VWEU.

               4.2.Materiële rechtsgrondslag

               4.2.1.Beginselen

               De materiële rechtsgrondslag voor een overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU vast te stellen besluit wordt in de eerste plaats bepaald door de doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling ten aanzien waarvan namens de Unie een standpunt wordt ingenomen. Wanneer de beoogde handeling een tweeledige doelstelling heeft of bestaat uit twee componenten, waarvan er een kan worden gezien als hoofddoelstelling of hoofdcomponent, terwijl de andere doelstelling of component slechts ondergeschikt is, moet het overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU vast te stellen besluit op één materiële rechtsgrondslag worden gebaseerd, namelijk die welke vereist is voor de hoofddoelstelling of de hoofdcomponent dan wel de belangrijkste doelstelling of component.

               4.2.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling hebben in de eerste plaats betrekking op de bescherming van het milieu.

               De materiële rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 192, lid 1, VWEU.

               4.3.Conclusie

               De rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is artikel 192, lid 1, VWEU, in samenhang met artikel 218, lid 9, VWEU.

               2021/0285 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in het Verdrag ter bescherming van het mariene milieu in het Oostzeegebied (“Verdrag van Helsinki”) met betrekking tot de goedkeuring van een aanbeveling tot wijziging van bijlage III, deel II, bij dat verdrag

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 192, lid 1, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Het Verdrag ter bescherming van het mariene milieu in het Oostzeegebied, als herzien in 1992 (“de overeenkomst”), is door de Unie gesloten bij Besluit 94/157/EG van de Raad
                  4
               .

               (2)Ingevolge artikel 32 van de overeenkomst kan de Commissie ter bescherming van het mariene milieu van het Oostzeegebied wijzigingen van de bijlagen bij de overeenkomst vaststellen.

               (3)De Commissie ter bescherming van het mariene milieu van het Oostzeegebied zal tijdens de ministeriële bijeenkomst van 2021 op 20 oktober 2021 een aanbeveling tot wijziging van bijlage III, deel II, van de overeenkomst goedkeuren.

               (4)Het is passend het standpunt te bepalen dat namens de Unie moet worden ingenomen in de Commissie ter bescherming van het mariene milieu van het Oostzeegebied, aangezien de door die commissie aanbevolen wijzigingen van de bijlagen worden vastgesteld volgens de in artikel 32 van de overeenkomst bedoelde stilzwijgende aanvaardingsprocedure. De wijziging van bijlage III, deel II, van het verdrag zal bindend zijn voor de Unie.

               (5)Aangezien de beoogde wijziging van bijlage III, deel II, de eisen inzake de bescherming van de Oostzee zal moderniseren, de internationale verbintenissen en ambities van de EU zal wijzigen en de bescherming van het milieu zal verbeteren, wordt voorgesteld dat de Unie de goedkeuring van de aanbeveling steunt,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen op de ministeriële bijeenkomst van de Commissie ter bescherming van het mariene milieu van het Oostzeegebied van 2021, houdt in dat de goedkeuring van de aanbeveling tot wijziging van bijlage III, deel II, van het Verdrag van Helsinki wordt ondersteund.

               Artikel 2

               Dit besluit is gericht tot de Commissie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        PB L 73 van 16.3.1994, blz. 19.

                     (2)

                        Denemarken, Duitsland, Estland, de Europese Unie, Finland, Letland, Litouwen, Polen, de Russische Federatie en Zweden.

                     (3)

                        Arrest van het Hof van Justitie van 7 oktober 2014, Duitsland/Raad, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, punten 61 tot en met 64.

                     (4)

                        PB L 73 van 16.3.1994, blz. 19.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 3.9.2021
            COM(2021) 532 final
            2021/0283(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen tijdens de zevende zitting van de vergadering van de partijen bij het Verdrag van Aarhus met betrekking tot naleving in het kader van de zaken ACCC/C/2008/32 en ACCC/C/2015/128

               TOELICHTING

               1.Onderwerp van het voorstel

               Dit voorstel betreft het besluit tot bepaling van het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen in de zevende vergadering van de partijen bij het Verdrag van Aarhus in verband met de voorgenomen vaststelling van Besluit VII.8f betreffende de naleving door de Europese Unie van haar verplichtingen uit hoofde van het Verdrag.

               2.Achtergrond van het voorstel

               2.1.Het Verdrag van Aarhus

               Het Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden (“het Verdrag van Aarhus”)
                  1
                is een multilaterale milieuovereenkomst die onder auspiciën van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (VN/ECE) is gesloten.

               Het Verdrag van Aarhus is op 17 februari 2005
                  2
                goedgekeurd door de Europese Gemeenschap, die bij de ondertekening ook een verklaring aflegde
                  3
               . Alle lidstaten zijn partij bij de overeenkomst. Verordening (EG) nr. 1367/2006 (“de Aarhusverordening”) draagt bij tot de uitvoering van het Verdrag met betrekking tot de instellingen en organen van de EU
                  4
               .

               2.2.Het Verdrag van Aarhus

               De partijen bij het Verdrag van Aarhus komen om de vier jaar bijeen en een van de vaste agendapunten betreft de naleving van het Verdrag door de partijen. De naleving wordt beoordeeld door het bij het Verdrag overeenkomstig artikel 15 ingestelde Comité van toezicht op de naleving (“het Comité”). De bevindingen van het Comité zijn definitief.

               De bevindingen van het Comité worden overeenkomstig regel 37 van Besluit I/7
                  5
                inzake de toetsing van de naleving ter bevestiging aan de vergadering van de partijen bij het Verdrag van Aarhus voorgelegd. Indien deze worden bevestigd, krijgen zij het statuut van officiële uitlegging van het Verdrag van Aarhus en worden zij bindend voor de overeenkomstsluitende partijen en de organen van het Verdrag.

               De vergadering van de partijen besluit over het algemeen bij consensus. Indien alle pogingen om consensus te bereiken zijn uitgeput, worden besluiten over substantiële aangelegenheden aangenomen met een meerderheid van drie vierde van de stemmen van de op de vergadering aanwezige partijen die hun stem uitbrengen
                  6
               . Als alle partijen aanwezig zijn, heeft de EU 27 van de in totaal 46 stemmen.

               Voorafgaand aan de vergadering van de partijen worden de standpunten van de EU in de Groep internationale milieuvraagstukken van de Raad vastgesteld.

               2.3.De beoogde handeling van het Verdrag van Aarhus

               Op 18‑20 oktober 2021 zal de vergadering van de partijen bij het Verdrag van Aarhus tijdens haar zevende zitting Besluit VII.8f betreffende de naleving van het Verdrag door de Europese Unie (“de beoogde handeling”) vaststellen.

               Het doel van de beoogde handeling is om na te gaan of de Europese Unie met name in de zaken ACCC/C/2008/32 en ACCC/C/2015/128 aan de voorschriften voldoet, om de nodige voorwaarden vast te stellen om naleving te waarborgen, om eventueel regelmatige rapportageverplichtingen op te leggen en de betrokken partij te verzoeken dringende maatregelen te nemen om de naleving te waarborgen.

               3.Namens de Unie in te nemen standpunt

                  Op 17 maart 2017 heeft het Comité bevindingen bekendgemaakt in zaak ACCC/C/2008/32 die aanhangig was gemaakt door de niet-gouvernementele organisatie (ngo) ClientEarth betreffende toegang tot de rechter op EU-niveau
                     7
                  . Het Comité oordeelde dat de Verdragsbepalingen van de EU inzake de toegang tot de rechter voor de rechterlijke instanties van de EU, zoals door hen uitgelegd, en de criteria voor toegang tot bestuursrechtelijke toetsingsprocedures uit hoofde van de Aarhusverordening een inbreuk zijn op het Verdrag van Aarhus.

               In een afzonderlijke nalevingszaak, ACCC/C/2015/128
                  8
               , waarvan de bevindingen op 17 maart 2021 zijn bekendgemaakt, heeft het Comité vastgesteld dat de EU inbreuk maakte op het Verdrag omdat het publiek geen toegang heeft tot administratieve of gerechtelijke procedures om besluiten van de Europese Commissie over staatssteunmaatregelen aan te vechten.

               Op 14 oktober 2020 heeft de Commissie naar aanleiding van de bevindingen van het Comité in zaak ACCC/C/2008/32 een voorstel tot wijziging van de Aarhusverordening
                  9
                aangenomen en een mededeling over toegang tot de rechter
                  10
                bekendgemaakt. Dit was een reactie op de oproep van de Raad
                  11
                aan de Commissie om een wetgevingsvoorstel in te dienen en op de toezeggingen die de Commissie in de mededeling over de Europese Green Deal heeft gedaan.

                  Als eindresultaat van het wetgevingsproces is op 12 juli 2021 tijdens de trialoog een politiek akkoord bereikt waarin alle bezwaren van het Comité in zaak ACCC/C/2008/32 aan bod kwamen.

                  Zaak ACCC/C/2015/128 heeft betrekking op uitzonderingen op staatssteunregels in het kader van de Aarhusverordening, die geen deel uitmaakte van het hierboven genoemde wetgevingsvoorstel van de Commissie. Tijdens de trialoog van 12 juli 2021 heeft de Commissie echter in het kader van het compromis dat tot de vaststelling van de herziene Aarhusverordening heeft geleid, een verklaring afgelegd waarin zij zich ertoe verbond de bevindingen in deze zaak te beoordelen en het resultaat uiterlijk eind 2022 bekend te maken. De Commissie heeft ook verklaard dat zij tegen eind 2023, indien nodig, maatregelen zal voorstellen om dit probleem aan te pakken, in het licht van de verplichtingen van de EU en haar lidstaten uit hoofde van het Verdrag van Aarhus en rekening houdend met de staatssteunregels van de Unie.

               Dit initiatief betreft een ontwerpbesluit van de Raad dat op deze twee gevallen betrekking heeft; dienovereenkomstig kan de EU tijdens de vergadering van de partijen op 18‑20 oktober 2021 een eensgezind standpunt innemen.

               Wat zaak ACCC/C/2008/32 betreft, verwacht de EU dat de vergadering van de partijen zal overeenkomen dat de maatregelen van de EU, zodra zij zijn aangenomen en in werking treden, aan het Verdrag van Aarhus zullen voldoen. Aangezien het ontwerp van het besluit van de vergadering van de partijen is opgesteld voordat de wetgevingsprocedure betreffende de Aarhusverordening formeel was afgerond, kan het nodig zijn dat de EU verzoekt om het ontwerp van het besluit van de vergadering van de partijen te actualiseren om deze zeer belangrijke ontwikkeling in de EU volledig weer te geven.

               Wat de zaak in verband met staatssteun betreft, zal de EU een besluit aanvaarden waarin de bevindingen worden erkend, maar niet worden bekrachtigd, en zal zij op de kwestie terugkomen tijdens de volgende vergadering van de partijen, die in 2025 wordt verwacht, terwijl zij binnen de in de verklaring van de Commissie gestelde termijnen aan het Verdrag rapporteert.

               Gezien het bovenstaande moet de EU tijdens de aanstaande zevende zitting van de vergadering van de partijen de bevindingen in zaak ACCC/C/2008/32 aanvaarden, met inachtneming van de bepalingen van dit ontwerpbesluit van de Raad. Voorts moet de EU de bevindingen in zaak ACCC/C/2015/128 erkennen, maar verzoeken de goedkeuring van deze bevindingen uit te stellen tot de achtste zitting van de vergadering van de partijen.

               Daarnaast is het ook van wezenlijk belang dat het Verdrag de centrale rol van de nationale rechtbanken in de Unie als gewone rechtbanken die het recht van de Unie toepassen, erkent
                  12
                en de procedure voor prejudiciële beslissingen uit hoofde van artikel 267 VWEU als geldig middel tot toegang tot de rechter en rechtsmiddel in milieuaangelegenheden erkent. Dit moet tot uiting komen in de tekst van het besluit dat tijdens de vergadering van de partijen wordt aangenomen.

               4.Rechtsgrondslag

               4.1.Procedurele rechtsgrondslag

               4.1.1.Beginselen

               Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van “de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst”.

               Het begrip “handelingen met rechtsgevolgen” omvat handelingen die rechtsgevolgen hebben uit hoofde van de op het betrokken lichaam toepasselijke volkenrechtelijke bepalingen. Onder dit begrip vallen tevens instrumenten die volkenrechtelijk niet bindend zijn, maar die “beslissende invloed [kunnen hebben] op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt”
                  13
               .

               4.1.2.Toepassing op het onderhavige geval

               Het Verdrag van Aarhus is een lichaam dat is opgericht krachtens een overeenkomst onder auspiciën van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties.

               De door de vergadering van de partijen vast te stellen handeling is een handeling met rechtsgevolgen. De beoogde handeling zal volkenrechtelijk bindend zijn overeenkomstig artikel 15 van het Verdrag van Aarhus en de bepalingen van Besluit I/7 betreffende de toetsing van de naleving, met name regel 37 daarvan
                  14
               .

               De beoogde handeling strekt op zijn beurt niet tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst.

               De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 218, lid 9, VWEU.

               4.2.Materiële rechtsgrondslag

               4.2.1.Beginselen

               De materiële rechtsgrondslag voor een overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU vast te stellen besluit wordt in de eerste plaats bepaald door de doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling ten aanzien waarvan namens de Unie een standpunt wordt ingenomen.

               4.2.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De doelstelling en inhoud van de beoogde handeling hebben in de eerste plaats betrekking op het milieubeleid.

               De materiële rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 192, lid 1, VWEU.

               4.3.Conclusie

               De rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is artikel 192, lid 1, VWEU, in samenhang met artikel 218, lid 9, VWEU.

               2021/0283 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen tijdens de zevende zitting van de vergadering van de partijen bij het Verdrag van Aarhus met betrekking tot naleving in het kader van de zaken ACCC/C/2008/32 en ACCC/C/2015/128

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 192, lid 1, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Op 17 februari 2005 is het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden (“het Verdrag van Aarhus”)
                  15
                namens de Europese Gemeenschap goedgekeurd bij Besluit 2005/370/EG van de Raad
                  16
               .

               (2)Ingevolge artikel 10, lid 2, van het Verdrag van Aarhus kan de vergadering van de verdragsluitende partijen besluiten betreffende de naleving van het Verdrag vaststellen.

               (3)De partijen bij het Verdrag van Aarhus zullen tijdens hun zevende zitting van 18‑20 oktober 2021 Besluit VII.8f betreffende de naleving door de Europese Unie van haar verplichtingen uit hoofde van het Verdrag, met inbegrip van de bevindingen in zaak ACCC/C/2008/32 en zaak ACCC/C/2015/128, vaststellen.

               (4)Het is passend het standpunt te bepalen dat namens de Unie moet worden ingenomen bij het Verdrag van Aarhus, aangezien Besluit VII.8f betreffende de naleving door de Europese Unie van haar verplichtingen uit hoofde van het Verdrag voor de Unie bindend zal zijn.

               (5)Wat de instellingen en organen van de Unie betreft, zijn de verplichtingen uit hoofde van het Verdrag van Aarhus uitgevoerd, met name bij Verordening (EG) nr. 1367/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op de communautaire instellingen en organen (“de Aarhusverordening”).

               (6)Krachtens artikel 15 van het Verdrag van Aarhus is het Comité van toezicht op de naleving van het Verdrag van Aarhus (“het Comité”) opgericht dat bevoegd is voor het toezicht op de naleving van de bepalingen van het Verdrag door de partijen. Overeenkomstig regel 37 van Besluit I/7 betreffende de toetsing van de naleving moeten de bevindingen van het Comité door de vergadering van de partijen worden bevestigd.

               (7)Op 17 maart 2017 heeft de Unie bevindingen ontvangen in het kader van zaak ACCC/C/2008/32 inzake toegang tot de rechter op EU-niveau
                  17
               . In punt 123 van zijn bevindingen was het Comité van oordeel dat “de betrokken partij niet voldoet aan artikel 9, leden 3 en 4, van het Verdrag van Aarhus met betrekking tot toegang tot de rechter voor het publiek aangezien noch in de Aarhusverordening, noch in de rechtspraak van het HvJ-EU de verplichtingen die voortvloeien uit die leden worden uitgevoerd of nagekomen”.

               (8)Middels hetgeen de EU bij de ondertekening van het Verdrag heeft verklaard en zoals zij bij de goedkeuring ervan heeft herhaald, zijn de organen van het Verdrag van Aarhus erop gewezen dat “de communautaire instellingen, binnen de institutionele en juridische context van de Gemeenschap, het Verdrag van Aarhus zullen toepassen in het kader van hun bestaande en toekomstige regelgeving inzake toegang tot documenten en andere relevante voorschriften van het Gemeenschapsrecht op het door dat Verdrag bestreken gebied”.

               (9)De administratieve toetsingsprocedure uit hoofde van de Aarhusverordening vormt een aanvulling op het algemene stelsel van rechterlijke toetsing van de Unie dat het publiek in staat stelt administratieve handelingen rechtstreeks via een rechterlijke procedure op het niveau van de Unie te betwisten, namelijk op grond van artikel 263, lid 4, VWEU, en, overeenkomstig artikel 267 VWEU, via nationale rechterlijke instanties, die een integrerend deel uitmaken van het stelsel van de Unie uit hoofde van de Verdragen. De bevoegdheid van de nationale rechterlijke instanties om krachtens artikel 267 VWEU bij het Hof van Justitie van de Europese Unie een verzoek om een prejudiciële beslissing in te dienen, speelt in dit stelsel een essentiële rol. Overeenkomstig artikel 267 VWEU maken de nationale rechterlijke instanties van de lidstaten een essentieel onderdeel uit van het stelsel van rechterlijke bescherming van de Unie als gewone rechterlijke instanties die het recht van de Unie toepassen
                  18
               .

               (10)Rekening houdend met de bezwaren van het Comité in zaak ACCC/C/2008/32, heeft de Commissie op 14 oktober 2020 een wetgevingsvoorstel
                  19
                ingediend tot wijziging van de Aarhusverordening, waarover de medewetgevers tijdens een trialoog op 12 juli 2021 informeel overeenstemming hebben bereikt. De gewijzigde Aarhusverordening waarborgt nu dat het recht van de Unie in overeenstemming is met de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden, op een wijze die verenigbaar is met de grondbeginselen van het recht van de Unie en met het systeem van rechterlijke toetsing.

               (11)De Commissie heeft het Comité op 16 juli 2021 in kennis gesteld van de details van het politieke akkoord, het Comité op 23 juli 2021 een geconsolideerde versie van de tekst verstrekt nadat deze in het Coreper was bevestigd, en het definitieve resultaat van de wetgevingsprocedure aan het Comité meegedeeld, met inbegrip van de tekst die op [xxx oktober 2021] in het Publicatieblad van de Europese Unie is bekendgemaakt. Het besluit van de vergadering van de partijen moet daarom deze nieuwe maatregelen verwelkomen en erop wijzen dat zij, zodra zij van kracht zijn, volledig beantwoorden aan de bevindingen van het Comité in zaak ACCC/C/2008/32.

               (12)In zaak ACCC/C/2015/128
                  20
               , waarvan de bevindingen op 17 maart 2021 zijn bekendgemaakt, heeft het Comité vastgesteld dat de EU inbreuk maakte op het Verdrag omdat het publiek geen toegang heeft tot administratieve of gerechtelijke procedures om besluiten van de Europese Commissie over staatssteunmaatregelen aan te vechten.

               (13)Als erkenning van de bezorgdheid en de bevindingen van het Comité in zaak ACCC/C/2015/128 heeft de Commissie in het kader van het compromis dat tot de vaststelling van de herziene Aarhusverordening heeft geleid, een verklaring afgelegd waarin zij zich ertoe verbindt “de implicaties van de bevindingen te analyseren en de beschikbare opties te beoordelen. De Commissie zal deze beoordeling uiterlijk eind 2022 voltooien en bekend maken. Indien van toepassing zal de Commissie tegen eind 2023 maatregelen voorstellen om dit probleem aan te pakken, in het licht van de verplichtingen van de EU en haar lidstaten uit hoofde van het Verdrag van Aarhus en rekening houdend met de staatssteunregels van de Unie.”.

               (14)De bevindingen in de zaken ACCC/C/2008/32 en ACCC/C/2015/128 zullen in vorm van Ontwerpbesluit VII.8f
                  21
                aan de zevende zitting van de vergadering van de partijen bij het Verdrag van Aarhus worden voorgelegd die in oktober 2021 in Genève, Zwitserland, zal plaatsvinden, waarbij zij het statuut van officiële uitlegging van het Verdrag van Aarhus zouden verwerven en bijgevolg bindend zouden worden voor de overeenkomstsluitende partijen en de organen van het Verdrag.

               (15)Wat zaak ACCC/C/2015/128 betreft, moet de Unie zich er echter, in overeenstemming met de bovengenoemde verklaring, toe verbinden de implicaties van de bevindingen te analyseren en de beschikbare opties binnen het kader en de specifieke kenmerken van de rechtsorde van de EU te beoordelen. Dit moet de Commissie dan in staat stellen de in de verklaring bedoelde beoordeling af te ronden en bekend te maken en zo nodig maatregelen voor te stellen om de door het Comité aan de orde gestelde kwestie aan te pakken, binnen de in de verklaring aangegeven termijnen en rekening houdend met de specifieke kenmerken van de rechtsorde van de EU op het gebied van staatssteun. Daarom moet de Unie de vergadering van de partijen dan ook voorstellen om de bevestiging van de bevindingen in zaak ACCC/C/2015/128 uit te stellen tot de achtste zitting van de vergadering van de partijen, in plaats van deze te bekrachtigen,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen op de zevende zitting van de vergadering van de partijen bij het Verdrag van Aarhus met betrekking tot Ontwerpbesluit VII.8f betreffende de naleving door de Unie van haar verplichtingen uit hoofde van het Verdrag van Aarhus in zaak ACCC/C/2008/32 houdt in dat het bovengenoemde ontwerpbesluit aanvaard en de bevindingen worden bevestigd. De Unie moet echter waarborgen dat in het besluit met de volgende punten rekening wordt gehouden:

               –In het besluit moet worden toegejuicht dat de EU alle nodige stappen heeft ondernomen om te waarborgen dat de bevindingen worden nageleefd en om het betrokken publiek inzake milieuaangelegenheden toegang te geven tot de rechter, overeenkomstig artikel 9, leden 3 en 4, van het verdrag. In het besluit moet ook worden verduidelijkt dat zodra alle bepalingen van de herziene Aarhusverordening in werking zijn getreden, in zaak ACCC/C/2008/32 niet langer sprake zal zijn van niet-naleving door de EU.

               –Indien het ontwerpbesluit de afwijzing door het Comité van de prejudiciële procedure herhaalt, moet dit worden verworpen. Het is essentieel dat het besluit de centrale rol van de nationale rechtbanken in de Unie als gewone rechterlijke instanties die het recht van de Unie toepassen, erkent en de procedure van prejudiciële beslissingen uit hoofde van artikel 267 VWEU als geldig rechtsmiddel erkent.

               Artikel 2

               Het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen op de zevende zitting van de vergadering van de partijen bij het Verdrag van Aarhus met betrekking tot Ontwerpbesluit VII.8f betreffende de naleving door de Unie van haar verplichtingen uit hoofde van het Verdrag van Aarhus in zaak ACCC/C/2015/128 is dat de bezwaren en bevindingen van het Comité van toezicht op de naleving worden erkend. In het besluit moet ook de formulering van de verklaring van de Commissie worden herhaald, die tijdens de laatste trialoog over de herziening van de Aarhusverordening op 12 juli 2021 is uitgebracht.

               Deze verklaring luidt als volgt:

               “De Commissie blijft vastbesloten ervoor te zorgen dat de EU haar internationale verplichtingen in aangelegenheden in verband met het Verdrag van Aarhus nakomt en erkent in dat verband de door het Comité van toezicht op de naleving van het Verdrag van Aarhus op 17 maart 2021 geuite bezorgdheid en bevindingen in zaak ACCC/C/2015/128
                  22
                met betrekking tot staatssteun. In de bevindingen wordt de EU verzocht “de nodige wetgevende, regelgevende en andere maatregelen te nemen om te waarborgen dat de Aarhusverordening wordt gewijzigd of dat nieuwe wetgeving van de Europese Unie wordt vastgesteld, teneinde het publiek duidelijk toegang tot administratieve of gerechtelijke procedures te verschaffen om besluiten van de Europese Commissie inzake staatssteun uit hoofde van artikel 108, lid 2, VWEU aan te vechten die in strijd zijn met het Unierecht inzake het milieu, overeenkomstig artikel 9, leden 3 en 4, van het Verdrag”.

               De Commissie analyseert momenteel de implicaties van de bevindingen en beoordeelt de beschikbare opties. De Commissie zal deze beoordeling uiterlijk eind 2022 voltooien en bekend maken. Indien van toepassing zal de Commissie tegen eind 2023 maatregelen voorstellen om dit probleem aan te pakken, in het licht van de verplichtingen van de EU en haar lidstaten uit hoofde van het Verdrag van Aarhus en rekening houdend met de staatssteunregels van de Unie.”.

               De Unie moet zich er dienovereenkomstig toe verbinden de implicaties van de bevindingen te analyseren en de beschikbare opties binnen het kader en de specifieke kenmerken van de rechtsorde van de Unie te beoordelen. De Unie moet zich er ook toe verbinden deze beoordeling uiterlijk eind 2022 te voltooien en bekend te maken. Bovendien moet de Unie zich ertoe verbinden, indien van toepassing, tegen eind 2023 maatregelen voor te stellen om dit probleem aan te pakken, in het licht van de verplichtingen van de EU en haar lidstaten uit hoofde van het Verdrag van Aarhus en rekening houdend met de staatssteunregels van de Unie.

               Dit moet de Commissie dan in staat stellen de in de verklaring bedoelde beoordeling af te ronden en bekend te maken en, indien van toepassing, met maatregelen te komen om de door het Comité van toezicht op de naleving aan de orde gestelde kwestie aan te pakken, binnen de in de verklaring aangegeven termijnen.

               Daarom moet de Unie de vergadering van de partijen dan ook voorstellen om de bevestiging van de bevindingen in zaak ACCC/C/2015/128 uit te stellen tot de achtste zitting van de vergadering van de partijen, in plaats van deze te bekrachtigen.

               Artikel 3

               Andere kleine wijzigingen in overeenstemming met de geest van dit besluit kunnen via coördinatie ter plaatse en in het licht van mogelijke onderhandelingen over Ontwerpbesluit VII.8f worden overeengekomen.

               Artikel 4

               Dit besluit is gericht tot de Commissie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        Zoals bekendgemaakt op de website van de VN/ECE:

                  http://www.unece.org/fileadmin/DAM/env/pp/documents/cep43e.pdf

                     (2)

                        Besluit 2005/370/EG van de Raad (PB L 124 van 17.5.2005, blz. 1).

                     (3)

                        De verklaring van de EU is beschikbaar op de website van de VN/ECE onder het kopje “Declarations and Reservations”, zie
                  https://treaties.un.org/Pages/ViewDetails.aspx?src=IND&mtdsg_no=XXVII-13&chapter=27&clang=_en

                     (4)

                        PB L 264 van 25.9.2006, blz. 13.

                     (5)

                        Beschikbaar op
                  g0430994.doc (unece.org)
                  .

                     (6)

                        Besluit I/1 inzake het reglement van orde (zie met name regel 35 inzake besluitvorming), zie
                  http://www.unece.org/fileadmin/DAM/env/pp/documents/mop1/ece.mp.pp.2.add.2.e.pdf

                     (7)

                        Bevindingen en advies in het kader van zaak ACCC/C/2008/32, beschikbaar op:

                  https://unece.org/env/pp/cc/accc.c.2008.32_european-union
                   en op

                     https://unece.org/env/pp/cc/accc.m.2017.3_european-union

                     (8)

                  https://unece.org/sites/default/files/2021-03/C128_EU_findings_advance%20unedited.pdf

                     (9)

                        COM(2020) 642.

                     (10)

                        COM(2020) 643.

                     (11)

                        Besluit (EU) 2018/881 van de Raad van 18 juni 2018 met een verzoek aan de Commissie om met een studie te komen over de mogelijkheden waarover de Unie beschikt om zich te conformeren aan de bevindingen van het Comité van toezicht op de naleving van het Verdrag van Aarhus in zaak ACCC/C/2008/32 en, indien passend in het licht van de resultaten van de studie, een voorstel in te dienen voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1367/2006, ST/9422/2018/INIT (PB L 155 van 19.6.2018, blz. 6).

                     (12)

                        Advies 1/09, Invoering van een gemeenschappelijk stelsel voor octrooigeschillenbeslechting, EU:C:2011:123, punt 80.

                     (13)

                        Arrest van het Hof van Justitie van 7 oktober 2014, Duitsland/Raad, C‑399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, punten 61‑64.

                     (14)

                        Hierboven aangehaald.

                     (15)

                  http://www.unece.org/fileadmin/DAM/env/pp/documents/cep43e.pdf

                     (16)

                        Besluit 2005/370/EG van de Raad van 17 februari 2005 betreffende het sluiten, namens de Europese Gemeenschap, van het Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden (PB L 124 van 17.5.2005, blz. 1).

                     (17)

                  http://www.unece.org/fileadmin/DAM/env/pp/compliance/C2008-32/Findings/C32_EU_Findings_as_adopted_advance_unedited_version.pdf

                     (18)

                        Advies 1/09 van het Hof van Justitie (voltallige zitting) van 8 maart 2011, overeenkomstig artikel 218, lid 11, VWEU, Invoering van een gemeenschappelijk stelsel voor octrooigeschillenbeslechting, ECLI: EU:C2011:123, punt 80.

                     (19)

                        COM(2020) 642.

                     (20)

                  https://unece.org/sites/default/files/2021-03/C128_EU_findings_advance%20unedited.pdf

                     (21)

                  https://unece.org/environment/documents/2021/08/item-7-b-draft-decision-vii8f-concerning-compliance-european-union

                     (22)

                        Zie
                  https://unece.org/env/pp/cc/accc.c.2015.128_european-union
                  , punt 132.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 26.10.2021
            COM(2021) 668 final
            2021/0348(NLE)

            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt tijdens de vergadering van de partijen bij het Verdrag inzake de bescherming van de Middellandse Zee tegen verontreiniging (het “Verdrag van Barcelona”) in verband met de vaststelling van een besluit tot wijziging van de bijlagen bij het Protocol inzake de bescherming van de Middellandse Zee tegen verontreiniging door de exploratie en de exploitatie van het continentaal plat, de zeebodem en de ondergrond daarvan (het “offshore-protocol”)

               TOELICHTING

               1.Onderwerp van het voorstel

               Dit voorstel betreft de bepaling van het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen tijdens de 22e vergadering van de partijen bij het Verdrag inzake de bescherming van de Middellandse Zee tegen verontreiniging (het “Verdrag van Barcelona”) en de bijbehorende protocollen, in verband met de voorgenomen vaststelling van een besluit tot wijziging van de bijlagen bij het Protocol inzake de bescherming van de Middellandse Zee tegen verontreiniging door de exploratie en de exploitatie van het continentaal plat, de zeebodem en de ondergrond daarvan (het “offshore-protocol”).

               2.Achtergrond van het voorstel

               2.1.Het Protocol inzake de bescherming van de Middellandse Zee tegen verontreiniging door de exploratie en de exploitatie van het continentaal plat, de zeebodem en de ondergrond daarvan

               Het Verdrag van Barcelona en de zeven bijbehorende protocollen die in het kader van het Actieplan voor de Middellandse Zee zijn aangenomen, vormen samen de belangrijkste regionale juridisch bindende multilaterale milieuovereenkomst met betrekking tot de Middellandse Zee.

               Het offshore-protocol is een van de zeven protocollen bij het Verdrag van Barcelona. Het bestrijkt alle aspecten van offshore olie- en -gasactiviteiten in het Middellandse Zeegebied en omvat maatregelen om verontreiniging uit alle fasen van offshore-activiteiten terug te dringen en om op offshore verontreinigingsvoorvallen te kunnen reageren, waaronder aspecten met betrekking tot aansprakelijkheid en vergoeding.

               De Europese Unie is partij bij het offshore-protocol
                  1
               .

               2.2.De vergadering van de partijen bij het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen

               De vergadering van de partijen bij het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen wordt bijgewoond door ministers en hoge ambtenaren die alle partijen bij het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen vertegenwoordigen.

               Overeenkomstig artikel 31 van het offshore-protocol zijn de voor elk protocol van het Verdrag van Barcelona geldende bepalingen ook op dit protocol van toepassing.

               Overeenkomstig artikel 25 van het Verdrag van Barcelona beschikt de Europese Unie (“de Unie”) over het aantal stemmen dat gelijk is aan het aantal stemmen van haar lidstaten die partij zijn bij het Verdrag en bij een of meer van de protocollen. De Unie oefent haar stemrecht niet uit wanneer de lidstaten hun stemrecht uitoefenen en omgekeerd.

               Overeenkomstig artikel 22 van het Verdrag van Barcelona worden wijzigingen aangenomen met een drievierdemeerderheid van de partijen bij het desbetreffende protocol.

               2.3.De beoogde handeling van de 22e vergadering van de partijen bij het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen

               De partijen bij het Verdrag van Barcelona en het bijbehorende offshore-protocol zijn voornemens tijdens de 22e vergadering van 7 tot en met 10 december 2021 een besluit vast te stellen dat alle aspecten van offshore olie- en -gasactiviteiten in het Middellandse Zeegebied bestrijkt en maatregelen omvat om verontreiniging uit alle fasen van offshore-activiteiten terug te dringen en om op offshore verontreinigingsvoorvallen te kunnen reageren (“de beoogde handeling”).

               De voorgestelde wijzigingen hebben tot doel de bijlagen I, II, III, IV en VII A bij het offshore-protocol te wijzigen, teneinde deze in overeenstemming te brengen met de belangrijke ontwikkelingen op regelgevings-, wetenschappelijk en technisch gebied met betrekking tot offshore-activiteiten die op regionaal en mondiaal niveau zijn verwezenlijkt, met inbegrip van relevante ontwikkelingen in het kader van het systeem van het Verdrag van Barcelona en het Actieplan voor de Middellandse Zee.

               De wijzigingen van de bijlagen bij het offshore-protocol zullen bindend zijn voor de Unie overeenkomstig artikel 29 van het Verdrag van Barcelona.

               3.Namens de Unie in te nemen standpunt

               Er is herhaaldelijk erkend dat de mariene biodiversiteit en ecosystemen in de Middellandse Zee, ook in maritieme gebieden voorbij de grenzen van de nationale rechtsmacht, moeten worden beschermd.

               De wijzigingen van de bijlagen bij het offshore-protocol zullen de bijlagen bij het offshore-protocol bij de tijd brengen en de belangrijkste ontwikkelingen op regelgevings-, wetenschappelijk en technisch gebied met betrekking tot offshore-activiteiten die op regionaal en mondiaal niveau zijn verwezenlijkt erin verwerken, met inbegrip van relevante ontwikkelingen in het kader va het systeem van het Verdrag van Barcelona en het Actieplan voor de Middellandse Zee, met bijzondere aandacht voor de ontwikkelingen in verband met de uitvoering van de ecosysteembenadering en duurzame consumptie en productie.

               Met het oog op de 22e vergadering van de partijen bij het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen is een standpunt namens de Unie ten aanzien van de beoogde handeling nodig, aangezien daarbij de bijlagen bij het offshore-protocol zullen worden gewijzigd. Deze wijzigingen zullen bindend zijn voor de Unie overeenkomstig artikel 29 van het Verdrag van Barcelona. Aangezien de wijzigingen van de bijlagen de eisen inzake de bescherming van de Middellandse Zee zullen moderniseren, de internationale verbintenissen en ambities van de Unie zullen wijzigen en de bescherming van het milieu zullen verbeteren, wordt voorgesteld dat de Unie de vaststelling van de beoogde handeling steunt.

               4.Rechtsgrondslag

               4.1.Procedurele rechtsgrondslag

               4.1.1.Beginselen

               Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van “de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst”.

               Het begrip “handelingen met rechtsgevolgen” omvat tevens handelingen die rechtsgevolgen hebben uit hoofde van de op het betrokken lichaam toepasselijke volkenrechtelijke bepalingen.

               4.1.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De vergadering van de partijen bij het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen is een lichaam dat is opgericht krachtens een overeenkomst, te weten het Verdrag van Barcelona.

               Bij de beoogde handeling worden de bijlagen bij een van de protocollen bij het Verdrag van Barcelona, te weten het offshore-protocol, gewijzigd en daarom is de vaststelling ervan een handeling met rechtsgevolgen.

               De beoogde handeling strekt niet tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen.

               De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 218, lid 9, VWEU.

               4.2.Materiële rechtsgrondslag

               4.2.1.Beginselen

               De materiële rechtsgrondslag voor een overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU vast te stellen besluit wordt in de eerste plaats bepaald door de doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling ten aanzien waarvan namens de Unie een standpunt wordt ingenomen. Wanneer de beoogde handeling een tweeledige doelstelling heeft of bestaat uit twee componenten, waarvan er een kan worden gezien als hoofddoelstelling of hoofdcomponent, terwijl de andere doelstelling of component slechts ondergeschikt is, moet het overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU vast te stellen besluit op één materiële rechtsgrondslag worden gebaseerd, namelijk die welke vereist is voor de hoofddoelstelling of de hoofdcomponent dan wel de belangrijkste doelstelling of component.

               4.2.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling hebben in de eerste plaats betrekking op de bescherming van het milieu.

               De materiële rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 192, lid 1, VWEU.

               4.3.Conclusie

               De rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is artikel 192, lid 1, VWEU, in samenhang met artikel 218, lid 9, VWEU.

               2021/0348 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt tijdens de vergadering van de partijen bij het Verdrag inzake de bescherming van de Middellandse Zee tegen verontreiniging (het “Verdrag van Barcelona”) in verband met de vaststelling van een besluit tot wijziging van de bijlagen bij het Protocol inzake de bescherming van de Middellandse Zee tegen verontreiniging door de exploratie en de exploitatie van het continentaal plat, de zeebodem en de ondergrond daarvan (het “offshore-protocol”)

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 192, lid 1, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Het Protocol bij het Verdrag inzake de bescherming van de Middellandse Zee tegen verontreiniging (het “Verdrag van Barcelona”) inzake de bescherming van de Middellandse Zee tegen verontreiniging door de exploratie en de exploitatie van het continentaal plat, de zeebodem en de ondergrond daarvan (het “offshore-protocol”) is door de Unie gesloten bij Besluit 2013/5/EU van de Raad
                  2
                en is op 29 maart 2013 in werking getreden.

               (2)Ingevolge artikel 18 van het Verdrag van Barcelona kan de vergadering van de partijen bij het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen wijzigingen van de bijlagen bij dat verdrag vaststellen.

               (3)De partijen bij het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen zijn voornemens tijdens de 22e vergadering van 7 tot en met 10 december 2021 een besluit vast te stellen tot wijziging van de bijlagen bij het Protocol inzake de bescherming van de Middellandse Zee tegen verontreiniging door de exploratie en de exploitatie van het continentaal plat, de zeebodem en de ondergrond daarvan (het “offshore-protocol”).

               (4)Het is nodig het standpunt te bepalen dat namens de Unie moet worden ingenomen tijdens vergadering van de partijen bij het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen, omdat bij dit besluit wijzigingen van de bijlagen bij het offshore-protocol zullen worden vastgesteld die voor de Unie bindend zullen zijn.

               (5)Aangezien de beoogde wijzigingen van de bijlagen de eisen inzake de bescherming van de Middellandse Zee zullen moderniseren, de internationale verbintenissen en ambities van de Unie zullen beïnvloeden en de bescherming van het milieu zullen verbeteren, wordt voorgesteld dat de Unie de vaststelling van het besluit steunt.

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen tijdens de 22e vergadering van de partijen bij het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen is dat de vaststelling van het besluit tot wijziging van de bijlagen bij het Protocol inzake de bescherming van de Middellandse Zee tegen verontreiniging door de exploratie en de exploitatie van het continentaal plat, de zeebodem en de ondergrond daarvan (het “offshore-protocol”), wordt gesteund.

               Artikel 2

               Dit besluit is gericht tot de Commissie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        PB L 4 van 9.1.2013, blz. 13.

                     (2)

                        PB L 4 van 9.1.2013, blz. 13.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 26.10.2021
            COM(2021) 666 final
            2021/0346(NLE)

            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt tijdens de vergadering van de partijen bij het Verdrag inzake de bescherming van de Middellandse Zee tegen verontreiniging (het “Verdrag van Barcelona”) in verband met de vaststelling van een besluit tot wijziging van de bijlage bij het Protocol inzake de voorkoming en beëindiging van verontreiniging van de Middellandse Zee door storten vanuit schepen en luchtvaartuigen of door verbranding op zee (het “stortprotocol”)

               TOELICHTING

               1.Onderwerp van het voorstel

               Dit voorstel betreft de bepaling van het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen tijdens de 22e vergadering van de partijen bij het Verdrag inzake de bescherming van de Middellandse Zee tegen verontreiniging (het “Verdrag van Barcelona”) en de bijbehorende protocollen, in verband met de voorgenomen vaststelling van een besluit tot wijziging van de bijlage bij het Protocol inzake de voorkoming en beëindiging van verontreiniging van de Middellandse Zee door storten vanuit schepen en luchtvaartuigen of door verbranding op zee (het “stortprotocol”).

               2.Achtergrond van het voorstel

               2.1.Het Protocol inzake de voorkoming en beëindiging van verontreiniging van de Middellandse Zee door storten vanuit schepen en luchtvaartuigen of door verbranding op zee

               Het Verdrag van Barcelona en de zeven bijbehorende protocollen die in het kader van het Actieplan voor de Middellandse Zee zijn aangenomen vormen samen de belangrijkste regionale juridisch bindende multilaterale milieuovereenkomst met betrekking tot de Middellandse Zee.

               Het stortprotocol is een van de zeven protocollen bij het Verdrag van Barcelona. Het heeft tot doel alle passende maatregelen te nemen om verontreiniging van de Middellandse Zee door het storten van afval en andere stoffen zoveel mogelijk te voorkomen, te verminderen en te beëindigen.

               De Europese Unie is partij bij het stortprotocol
                  1
               .

               2.2.De vergadering van de partijen bij het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen

               De vergadering van de partijen bij het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen wordt bijgewoond door ministers en hoge ambtenaren die alle partijen bij het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen vertegenwoordigen.

               Overeenkomstig artikel 15 van het stortprotocol zijn de voor elk protocol van het Verdrag van Barcelona geldende bepalingen ook op dit protocol van toepassing.

               Overeenkomstig artikel 25 van het Verdrag van Barcelona beschikt de Europese Unie (“de Unie”) over het aantal stemmen dat gelijk is aan het aantal stemmen van haar lidstaten die partij zijn bij het Verdrag en bij een of meer van de protocollen. De Unie oefent haar stemrecht niet uit wanneer de lidstaten hun stemrecht uitoefenen en omgekeerd.

               2.3.De beoogde handeling van de 22e vergadering van de partijen bij het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen

               De partijen bij het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen zullen tijdens de 22e vergadering van 7 tot en met 10 december 2021 een besluit vaststellen tot wijziging van de bijlage bij het stortprotocol met betrekking tot de volledigst mogelijke bescherming van de Middellandse Zee tegen verontreiniging door het storten van afval en andere stoffen (“de beoogde handeling”).

               De beoogde handeling strekt ertoe de bijlage bij het stortprotocol te wijzigen met betrekking tot factoren die in aanmerking moeten worden genomen bij de vaststelling van criteria voor de afgifte van vergunningen voor het storten van stoffen op zee, rekening houdend met artikel 6 van het protocol. Bij deze wijzigingen wordt rekening gehouden met de bepalingen van het Verdrag van Londen van 1972 en het bijbehorende protocol van 1996, die gelden als de mondiale instrumenten ter regulering van het storten van afval en andere stoffen in zee, alsook met de kaderrichtlijn mariene strategie, waar van toepassing, en met de ecosysteemgerichte benadering.

               De wijzigingen van de bijlage bij het stortprotocol zullen bindend zijn voor de Unie overeenkomstig artikel 29 van het Verdrag van Barcelona.

               3.Namens de Unie in te nemen standpunt

               Er is herhaaldelijk erkend dat de mariene biodiversiteit en ecosystemen in de Middellandse Zee moeten worden beschermd.

               De beoogde handeling strekt ertoe de bijlage bij het stortprotocol te wijzigen met betrekking tot factoren die in aanmerking moeten worden genomen bij de vaststelling van criteria voor de afgifte van vergunningen voor het storten van stoffen op zee, rekening houdend met artikel 6 van het protocol. Bij deze wijzigingen wordt rekening gehouden met het Verdrag van Londen van 1972 en het bijbehorende protocol van 1996, die gelden als de mondiale instrumenten ter regulering van het storten van afval en andere stoffen in zee, alsook met, waar van toepassing, de bepalingen van de kaderrichtlijn mariene strategie en de daarin vertegenwoordigde ecosysteemgerichte benadering.

               Met het oog op de 22e vergadering van de partijen bij het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen is een standpunt namens de Unie ten aanzien van de beoogde handeling nodig, aangezien daarbij de bijlage bij het stortprotocol zal worden gewijzigd dat overeenkomstig artikel 29 van het Verdrag van Barcelona bindend zal zijn voor de Unie. Aangezien de wijzigingen van de bijlage de eisen inzake de bescherming van de Middellandse Zee zullen moderniseren, de internationale verbintenissen en ambities van de Unie zullen wijzigen en de bescherming van het milieu zullen verbeteren, wordt voorgesteld dat de Unie de vaststelling van de beoogde handeling steunt.

               4.Rechtsgrondslag

               4.1.Procedurele rechtsgrondslag

               4.1.1.Beginselen

               Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van “de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst”.

               Het begrip “handelingen met rechtsgevolgen” omvat tevens handelingen die rechtsgevolgen hebben uit hoofde van de op het betrokken lichaam toepasselijke volkenrechtelijke bepalingen.

               4.1.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De vergadering van de partijen bij het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen is een lichaam dat is opgericht krachtens een overeenkomst, te weten het Verdrag van Barcelona.

               Bij de beoogde handeling wordt de bijlage bij een van de protocollen bij het Verdrag van Barcelona, te weten het stortprotocol, gewijzigd. De vaststelling ervan is dan ook een handeling met rechtsgevolgen.

               De beoogde handeling strekt niet tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen.

               De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 218, lid 9, VWEU.

               4.2.Materiële rechtsgrondslag

               4.2.1.Beginselen

               De materiële rechtsgrondslag voor een overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU vast te stellen besluit wordt in de eerste plaats bepaald door de doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling ten aanzien waarvan namens de Unie een standpunt wordt ingenomen. Wanneer de beoogde handeling een tweeledige doelstelling heeft of bestaat uit twee componenten, waarvan er een kan worden gezien als hoofddoelstelling of hoofdcomponent, terwijl de andere doelstelling of component slechts ondergeschikt is, moet het overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU vast te stellen besluit op één materiële rechtsgrondslag worden gebaseerd, namelijk die welke vereist is voor de hoofddoelstelling of de hoofdcomponent dan wel de belangrijkste doelstelling of component.

               4.2.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling hebben in de eerste plaats betrekking op de bescherming van het milieu.

               De materiële rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 192, lid 1, VWEU.

               4.3.Conclusie

               De rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is artikel 192, lid 1, VWEU, in samenhang met artikel 218, lid 9, VWEU.

               2021/0346 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt tijdens de vergadering van de partijen bij het Verdrag inzake de bescherming van de Middellandse Zee tegen verontreiniging (het “Verdrag van Barcelona”) in verband met de vaststelling van een besluit tot wijziging van de bijlage bij het Protocol inzake de voorkoming en beëindiging van verontreiniging van de Middellandse Zee door storten vanuit schepen en luchtvaartuigen of door verbranding op zee (het “stortprotocol”)

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 192, lid 1, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Het Protocol bij het Verdrag inzake de bescherming van de Middellandse Zee tegen verontreiniging (het “Verdrag van Barcelona”) inzake de voorkoming en beëindiging van verontreiniging van de Middellandse Zee door storten vanuit schepen en luchtvaartuigen of door verbranding op zee (het “stortprotocol”) is door de Unie gesloten bij Besluit 77/585/EEG van de Raad
                  2
                en is op 15 april 1978 in werking getreden.

               (2)Ingevolge artikel 18 van het Verdrag van Barcelona kan de vergadering van de partijen bij het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen wijzigingen van de bijlagen bij dat verdrag vaststellen.

               (3)De partijen bij het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen zijn voornemens tijdens de 22e vergadering van 7 tot en met 10 december 2021 een besluit vast te stellen tot wijziging van de bijlage bij het stortprotocol met betrekking tot factoren die in aanmerking moeten worden genomen bij de vaststelling van criteria voor de afgifte van vergunningen voor het storten van stoffen op zee, rekening houdend met artikel 6 van het protocol.

               (4)Het is nodig het standpunt te bepalen dat namens de Unie moet worden ingenomen tijdens vergadering van de partijen bij het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen, aangezien bij dit besluit wijzigingen van de bijlage bij het stortprotocol zullen worden vastgesteld die voor de Unie bindend zullen zijn.

               (5)Aangezien de beoogde wijzigingen van de bijlage de eisen inzake de bescherming van de Middellandse Zee zullen moderniseren, de internationale verbintenissen en ambities van de Unie zullen beïnvloeden en de bescherming van het milieu zullen verbeteren, wordt voorgesteld dat de Unie de vaststelling van het besluit steunt.

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen tijdens de 22e vergadering van de partijen bij het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen is dat de vaststelling van het besluit tot wijziging van de bijlage bij het Protocol inzake de voorkoming en beëindiging van verontreiniging van de Middellandse Zee door storten vanuit schepen en luchtvaartuigen of door verbranding op zee (het “stortprotocol”), wordt gesteund.

               Artikel 2

               Dit besluit is gericht tot de Commissie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        PB L 240 van 19.9.1977, blz. 1.

                     (2)

                        PB L 240 van 19.9.1977, blz. 1.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 26.10.2021
            COM(2021) 667 final
            2021/0347(NLE)

            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt tijdens de vergadering van de partijen bij het Verdrag inzake de bescherming van de Middellandse Zee tegen verontreiniging (het “Verdrag van Barcelona”) in verband met de vaststelling van een besluit tot wijziging van de bijlagen I, II en IV bij het Protocol inzake de bescherming van de Middellandse Zee tegen verontreiniging door bronnen en activiteiten op het land (het “protocol inzake verontreiniging vanaf het land”)

               TOELICHTING

               1.Onderwerp van het voorstel

               Dit voorstel betreft het besluit tot bepaling van het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen tijdens de 22e vergadering van de partijen bij het Verdrag inzake de bescherming van de Middellandse Zee tegen verontreiniging (het “Verdrag van Barcelona”) en de bijbehorende protocollen, in verband met de voorgenomen vaststelling van een besluit tot wijziging van de bijlagen I, II en IV bij het Protocol inzake de bescherming van de Middellandse Zee tegen verontreiniging door bronnen en activiteiten op het land (het “protocol inzake verontreiniging vanaf het land”).

               2.Achtergrond van het voorstel

               2.1.Het Protocol inzake de bescherming van de Middellandse Zee tegen verontreiniging door bronnen en activiteiten op het land

               Het Verdrag van Barcelona en de zeven bijbehorende protocollen die in het kader van het Actieplan voor de Middellandse Zee zijn aangenomen vormen samen de belangrijkste regionale juridisch bindende multilaterale milieuovereenkomst met betrekking tot de Middellandse Zee.

               Het protocol inzake verontreiniging vanaf het land is een van de zeven protocollen bij het Verdrag van Barcelona. Het heeft tot doel alle passende maatregelen te nemen om verontreiniging van de Middellandse Zee door bronnen en activiteiten op het land zoveel mogelijk te voorkomen, te verminderen en te beëindigen, door de in het protocol genoemde toxische en persistente stoffen terug te dringen en geleidelijk uit te bannen.  Het protocol inzake verontreiniging vanaf het land is in 1983 in werking getreden.

               De Europese Unie is partij bij het (gewijzigde) protocol inzake verontreiniging vanaf het land
                  1
               .

               2.2.De vergadering van de partijen bij het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen

               De vergadering van de partijen bij het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen wordt bijgewoond door ministers en hoge ambtenaren die alle partijen bij het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen vertegenwoordigen.

               Overeenkomstig artikel 16 van het protocol inzake verontreiniging vanaf het land zijn de voor elk protocol van het Verdrag van Barcelona geldende bepalingen ook op dit protocol van toepassing.

               Overeenkomstig artikel 25 van het Verdrag van Barcelona beschikt de Europese Unie (“de EU”) over het aantal stemmen dat gelijk is aan het aantal stemmen van haar lidstaten die partij zijn bij het Verdrag en bij een of meer van de protocollen. De EU oefent haar stemrecht niet uit wanneer de lidstaten hun stemrecht uitoefenen en omgekeerd.

               Overeenkomstig artikel 22, lid 3, van het Verdrag van Barcelona worden wijzigingen van een protocol aangenomen met een drievierdemeerderheid van de partijen bij het desbetreffende protocol.

               2.3.De beoogde handeling van de 22e vergadering van de partijen bij het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen

               De partijen bij het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen zijn voornemens tijdens de 22e vergadering van 7 tot en met 10 december 2021 een besluit vast te stellen tot wijziging van de bijlagen I, II en IV bij het Protocol inzake de bescherming van de Middellandse Zee tegen verontreiniging door bronnen en activiteiten op het land (“de beoogde handeling”).

               Het doel van de beoogde handeling is rekening te houden met zowel de op lokaal als de op mondiaal niveau gerealiseerde ontwikkelingen op regelgevings-, wetenschappelijk en technisch gebied met betrekking tot bronnen en activiteiten op het land, met inbegrip van relevante ontwikkelingen in het kader van het systeem van het Verdrag van Barcelona en het Actieplan voor de Middellandse Zee, met bijzondere aandacht voor de ontwikkelingen in verband met de uitvoering van de ecosysteembenadering met het oog op een goede milieutoestand van de Middellandse Zee.

               De wijzigingen van de bijlagen bij het protocol inzake verontreiniging vanaf het land zullen bindend zijn voor de Unie overeenkomstig artikel 29 van het Verdrag van Barcelona.

               3.Namens de Unie in te nemen standpunt

               Er is herhaaldelijk erkend dat de mariene biodiversiteit en ecosystemen in de Middellandse Zee, ook in maritieme gebieden voorbij de grenzen van de nationale rechtsmacht, moeten worden beschermd.

               De wijzigingen van de bijlagen I, II en IV bij het protocol inzake verontreiniging vanaf het land zijn bedoeld om rekening te houden met zowel de op lokaal als de op mondiaal niveau gerealiseerde ontwikkelingen op regelgevings-, wetenschappelijk en technisch gebied met betrekking tot bronnen en activiteiten op het land. De voorgestelde wijzigingen hebben met name betrekking op het bijwerken van de sectoren waarvoor actieplannen en maatregelen in het kader van bijlage I bij het protocol moeten worden opgesteld; het bijwerken van de categorieën stoffen in bijlage I bij het protocol en het versterken van een aantal nieuwe elementen, zoals lawaai en kunstlicht, die allemaal moeten worden afgewogen in het kader van de vergunningsprocedure overeenkomstig bijlage II bij het protocol. Wijzigingen van bijlage IV hebben betrekking op het inzetten van duurzame consumptie- en productiemiddelen, met name gezien het uitgangspunt van de circulaire economie voor productieprocessen.

               Met het oog op de 22e vergadering van de partijen bij het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen is een standpunt namens de Unie ten aanzien van de beoogde handeling nodig, aangezien daarbij de bijlagen bij het protocol inzake verontreiniging vanaf het land zullen worden gewijzigd en dat overeenkomstig artikel 29 van het Verdrag van Barcelona bindend zal zijn voor de Unie. Aangezien de wijzigingen van de bijlagen de eisen inzake de bescherming van de Middellandse Zee zullen moderniseren, de internationale verbintenissen en ambities van de Unie zullen wijzigen en de bescherming van het milieu zullen verbeteren, wordt voorgesteld dat de Unie de vaststelling van de beoogde handeling steunt.

               4.Rechtsgrondslag

               4.1.Procedurele rechtsgrondslag

               4.1.1.Beginselen

               Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van “de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst”.

               Het begrip “handelingen met rechtsgevolgen” omvat tevens handelingen die rechtsgevolgen hebben uit hoofde van de op het betrokken lichaam toepasselijke volkenrechtelijke bepalingen.

               4.1.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De vergadering van de partijen bij het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen is een lichaam dat is opgericht krachtens een overeenkomst, te weten het Verdrag van Barcelona.

               Bij de beoogde handeling worden de bijlagen bij een van de protocollen bij het Verdrag van Barcelona, te weten het protocol inzake verontreiniging vanaf het land, gewijzigd. De vaststelling ervan is dan ook een handeling met rechtsgevolgen.

               De beoogde handeling strekt niet tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen.

               De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 218, lid 9, VWEU.

               4.2.Materiële rechtsgrondslag

               4.2.1.Beginselen

               De materiële rechtsgrondslag voor een overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU vast te stellen besluit wordt in de eerste plaats bepaald door de doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling ten aanzien waarvan namens de Unie een standpunt wordt ingenomen. Wanneer de beoogde handeling een tweeledige doelstelling heeft of bestaat uit twee componenten, waarvan er een kan worden gezien als hoofddoelstelling of hoofdcomponent, terwijl de andere doelstelling of component slechts ondergeschikt is, moet het overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU vast te stellen besluit op één materiële rechtsgrondslag worden gebaseerd, namelijk die welke vereist is voor de hoofddoelstelling of de hoofdcomponent dan wel de belangrijkste doelstelling of component.

               4.2.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling hebben in de eerste plaats betrekking op de bescherming van het milieu.

               De materiële rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 192, lid 1, VWEU.

               4.3.Conclusie

               De rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is artikel 192, lid 1, VWEU, in samenhang met artikel 218, lid 9, VWEU.

               2021/0347 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt tijdens de vergadering van de partijen bij het Verdrag inzake de bescherming van de Middellandse Zee tegen verontreiniging (het “Verdrag van Barcelona”) in verband met de vaststelling van een besluit tot wijziging van de bijlagen I, II en IV bij het Protocol inzake de bescherming van de Middellandse Zee tegen verontreiniging door bronnen en activiteiten op het land (het “protocol inzake verontreiniging vanaf het land”)

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 192, lid 1, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Het Protocol bij het Verdrag inzake de bescherming van de Middellandse Zee tegen verontreiniging (het “Verdrag van Barcelona”) inzake de bescherming van de Middellandse Zee tegen verontreiniging door bronnen en activiteiten op het land (het “protocol inzake verontreiniging vanaf het land”) is door de Unie gesloten bij Besluit 1999/801/EG van de Raad
                  2
                en is op 11 mei 2008 in werking getreden.

               (2)Ingevolge artikel 18 van het Verdrag van Barcelona kan de vergadering van de partijen bij het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen wijzigingen van de bijlagen bij dat verdrag vaststellen.

               (3)De partijen bij het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen zijn voornemens tijdens de 22e vergadering van 7 tot en met 10 december 2021 een besluit vast te stellen tot wijziging van de bijlagen I, II en IV bij het Protocol inzake de bescherming van de Middellandse Zee tegen verontreiniging door bronnen en activiteiten op het land (het “protocol inzake verontreiniging vanaf het land”) om rekening te houden met zowel de op lokaal als de op mondiaal niveau gerealiseerde ontwikkelingen op regelgevings-, wetenschappelijk en technisch gebied met betrekking tot bronnen en activiteiten op het land.

               (4)Het is nodig het standpunt te bepalen dat namens de Unie moet worden ingenomen tijdens vergadering van de partijen bij het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen, omdat bij dit besluit wijzigingen van de bijlagen I, II en IV bij het protocol inzake verontreiniging vanaf het land zullen worden vastgesteld die voor de Unie bindend zullen zijn.

               (5)Aangezien de beoogde wijzigingen van de bijlagen I, II en IV de eisen inzake de bescherming van de Middellandse Zee zullen moderniseren, de internationale verbintenissen en ambities van de Unie zullen beïnvloeden en de bescherming van het milieu zullen verbeteren, wordt voorgesteld dat de Unie de vaststelling van het besluit steunt.

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen tijdens de 22e vergadering van de partijen bij het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen is dat de vaststelling van het besluit tot wijziging van de bijlagen I, II en IV bij het Protocol inzake de bescherming van de Middellandse Zee tegen verontreiniging door bronnen en activiteiten op het land (het “protocol inzake verontreiniging vanaf het land”), wordt gesteund.

               Artikel 2

               Dit besluit is gericht tot de Commissie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        PB L 322 van 14.12.1999, blz. 18.

                     (2)

                        PB L 322 van 14.12.1999, blz. 18.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 26.10.2021
            COM(2021) 669 final
            2021/0349(NLE)

            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt tijdens de vergadering van de partijen bij het Verdrag inzake de bescherming van de Middellandse Zee tegen verontreiniging (“Verdrag van Barcelona”) in verband met de vaststelling van een besluit om de Middellandse Zee, in zijn geheel, aan te wijzen als beheersgebied voor emissies van zwaveloxiden (“Med SOxECA”) krachtens bijlage VI bij het Internationaal Verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen (“Marpol-Verdrag”)

               TOELICHTING

               1.Onderwerp van het voorstel

               Dit voorstel betreft de bepaling van het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen tijdens de 22e vergadering van de partijen bij het Verdrag inzake de bescherming van de Middellandse Zee tegen verontreiniging (“Verdrag van Barcelona”) en de bijbehorende protocollen, in verband met een besluit om, in 2022, een voorstel ter behandeling door de 78e zitting van de Commissie voor de bescherming van het mariene milieu (“MEPC 78”) van de Internationale Maritieme Organisatie (“IMO”) in te dienen om de Middellandse Zee, in zijn geheel, als beheersgebied voor emissie van zwaveloxiden (“Med SOxECA”) aan te wijzen en de datum van inwerkingtreding van de daarmee verband houdende verplichtingen vast te stellen.

               2.Achtergrond van het voorstel

               2.1.Het Verdrag inzake de bescherming van de Middellandse Zee tegen verontreiniging

               Het Verdrag van Barcelona en de zeven bijbehorende protocollen die in het kader van het Actieplan voor de Middellandse Zee zijn aangenomen vormen samen de belangrijkste regionale juridisch bindende multilaterale milieuovereenkomst met betrekking tot de Middellandse Zee.

               Het Verdrag van Barcelona is erop gericht de verontreiniging van het Middellandse Zeegebied te voorkomen, te temperen, te bestrijden en uit te bannen en de bescherming van de menselijke gezondheid en het mariene milieu in dat gebied te verbeteren teneinde tot de duurzame ontwikkeling ervan bij te dragen.

               De Europese Unie is partij bij het (gewijzigde) Verdrag van Barcelona
                  1
               .

               2.2.De vergadering van de partijen bij het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen

               De bijeenkomst van de partijen bij het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen wordt bijgewoond door ministers en hoge ambtenaren die alle partijen bij het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen vertegenwoordigen. De partijen komen van 7 tot en met 10 december 2021 bijeen in Antalya, Turkije.

               Overeenkomstig artikel 25 van het Verdrag van Barcelona beschikt de Europese Unie over het aantal stemmen dat gelijk is aan het aantal stemmen van haar lidstaten die partij zijn bij het Verdrag en bij een of meer van de protocollen. De Unie oefent haar stemrecht niet uit wanneer de lidstaten hun stemrecht uitoefenen en omgekeerd.

               Overeenkomstig artikel 43 van het reglement van orde van de vergadering van de partijen bij het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen worden, tenzij bij het verdrag, de protocollen of het financieel statuut anders is bepaald, de materiële besluiten, aanbevelingen en resoluties aangenomen met een tweederdemeerderheid van de aanwezige en stemmende partijen.

               2.3.De beoogde handeling van de 22e vergadering van de partijen bij het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen

               Overeenkomstig artikel 6 van het Verdrag van Barcelona moeten de partijen in overeenstemming met het internationale recht alle maatregelen nemen om verontreiniging van het Middellandse Zeegebied als gevolg van lozingen vanaf schepen te voorkomen, te verminderen, te bestrijden en zo veel mogelijk uit te bannen en om ervoor te zorgen dat de op internationaal niveau algemeen erkende regels betreffende de beheersing van dit soort verontreiniging op dat gebied effectief worden toegepast.

               Overeenkomstig artikel 18, lid 1, punt vii), van het Verdrag van Barcelona kan de vergadering van de partijen bij dat verdrag alle voor de verwezenlijking van de doelstellingen van het verdrag en de protocollen benodigde maatregelen overwegen en nemen.

               Door het aanwijzen van een beheersgebied voor emissie van zwaveloxiden zouden de bovengenoemde doelstellingen worden verwezenlijkt doordat er speciale voorschriften worden ingevoerd om luchtverontreinigende emissies door schepen in de Middellandse Zee terug te dringen.

               3.Namens de Unie in te nemen standpunt

               Er is herhaaldelijk erkend dat de mariene biodiversiteit en ecosystemen in de Middellandse Zee, ook in maritieme gebieden voorbij de grenzen van de nationale rechtsmacht, moeten worden beschermd.

               De luchtverontreinigende emissies door schepen hebben aanzienlijke negatieve gevolgen voor de menselijke gezondheid en het milieu. Een van de manieren om deze problematische emissies door schepen aan te pakken, is om overeenkomstig bijlage VI bij het Internationaal Verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen (“Marpol-Verdrag”) de Middellandse Zee aan te wijzen als beheersgebied voor emissie van zwaveloxiden (“Med SOxECA”) waar speciale voorschriften zullen gelden om de emissies van schepen terug te dringen.

               Omdat het beoogde voorstel juridisch bindende gevolgen heeft, is een standpunt namens de Unie nodig. Aangezien het voorstel in overeenstemming is met de ambitie van de Unie om de verontreiniging te verminderen en de bescherming van het milieu te verbeteren, wordt voorgesteld dat de Unie de vaststelling van de beoogde handeling steunt.

               4.Rechtsgrondslag

               4.1.Procedurele rechtsgrondslag

               4.1.1.Beginselen

               Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van “de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst”.

               Het begrip “handelingen met rechtsgevolgen” omvat tevens handelingen die rechtsgevolgen hebben uit hoofde van de op het betrokken lichaam toepasselijke volkenrechtelijke bepalingen. Onder dit begrip vallen tevens instrumenten die volkenrechtelijk niet bindend zijn, maar die “beslissende invloed [kunnen hebben] op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt”
                  2
               .

               4.1.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De vergadering van de partijen bij het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen is een lichaam dat is opgericht krachtens een overeenkomst, te weten het Verdrag van Barcelona.

               Bij de beoogde handeling zal in 2022 een voorstel worden ingediend voor MEPC 78 van de IMO om de Middellandse Zee als beheersgebied voor emissie van zwaveloxiden (“Med SOxECA”) aan te wijzen. De vaststelling ervan is dan ook een handeling met rechtsgevolgen.

               De beoogde handeling strekt niet tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen.

               De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 218, lid 9, VWEU.

               4.2.Materiële rechtsgrondslag

               4.2.1.Beginselen

               De materiële rechtsgrondslag voor een overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU vast te stellen besluit wordt in de eerste plaats bepaald door de doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling ten aanzien waarvan namens de Unie een standpunt wordt ingenomen. Wanneer de beoogde handeling een tweeledige doelstelling heeft of bestaat uit twee componenten, waarvan er een kan worden gezien als hoofddoelstelling of hoofdcomponent, terwijl de andere doelstelling of component slechts ondergeschikt is, moet het overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU vast te stellen besluit op één materiële rechtsgrondslag worden gebaseerd, namelijk die welke vereist is voor de hoofddoelstelling of de hoofdcomponent dan wel de belangrijkste doelstelling of component.

               4.2.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling hebben in de eerste plaats betrekking op de bescherming van het milieu.

               De materiële rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 192, lid 1, VWEU.

               4.3.Conclusie

               De rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is artikel 192, lid 1, VWEU, in samenhang met artikel 218, lid 9, VWEU.

               2021/0349 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt tijdens de vergadering van de partijen bij het Verdrag inzake de bescherming van de Middellandse Zee tegen verontreiniging (“Verdrag van Barcelona”) in verband met de vaststelling van een besluit om de Middellandse Zee, in zijn geheel, aan te wijzen als beheersgebied voor emissies van zwaveloxiden (“Med SOxECA”) krachtens bijlage VI bij het Internationaal Verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen (“Marpol-Verdrag”)

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 192, lid 1, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Het gewijzigde Verdrag inzake de bescherming van de Middellandse Zee tegen verontreiniging (“Verdrag van Barcelona”) is door de Unie gesloten bij Besluit 1999/802/EG van de Raad
                  3
                en is op 9 juli 2004 in werking getreden.

               (2)Overeenkomstig artikel 18, lid 1, punt vii), van het Verdrag van Barcelona kan de vergadering van de partijen bij het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen alle voor de verwezenlijking van de doelstellingen van het verdrag en de protocollen benodigde maatregelen overwegen en nemen. Overeenkomstig artikel 43 van het reglement van orde van de vergadering van de partijen worden, tenzij bij het verdrag, de protocollen of het financieel statuut anders is bepaald, materiële besluiten aangenomen met een tweederdemeerderheid van de aanwezige en stemmende partijen.

               (3)De partijen bij het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen zijn voornemens tijdens de 22e vergadering van 7 tot en met 10 december 2021 een besluit vast te stellen om in 2022 een voorstel ter behandeling door de 78e zitting van de Commissie voor de bescherming van het mariene milieu (“MEPC 78”) van de Internationale Maritieme Organisatie (“IMO”) in te dienen. Het gaat hier om een voorstel om de Middellandse Zee als geheel als beheersgebied voor emissie van zwaveloxiden (“Med SOxECA”) aan te wijzen en daarin wordt ook de datum van inwerkingtreding vermeld.

               (4)Het is nodig het standpunt te bepalen dat namens de Unie moet worden ingenomen tijdens de vergadering van de partijen bij het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen, aangezien bij het beoogde besluit, namens een organisatie waarbij de Unie partij is, een voorstel ter behandeling door MEPC 78 van de IMO zal worden ingediend om de Middellandse Zee als geheel als beheersgebied voor emissie van zwaveloxiden (“Med SOxECA”) aan te wijzen, en de vaststelling ervan daarom een handeling met rechtsgevolgen is.

               (5)Aangezien het beoogde besluit tot doel heeft de eisen inzake de bescherming van de Middellandse Zee te moderniseren, in overeenstemming met de ambitie van de Unie om de verontreiniging van het mariene milieu terug te dringen en de menselijke gezondheid te beschermen, wordt voorgesteld dat de Unie de vaststelling van het besluit steunt.

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen tijdens de 22e vergadering van de partijen bij het Verdrag van Barcelona en de bijbehorende protocollen is dat de vaststelling van het besluit om een voorstel ter behandeling door de 78e zitting van de Commissie voor de bescherming van het mariene milieu (“MEPC 78”) van de Internationale Maritieme Organisatie (“IMO”) in te dienen om de Middellandse Zee, in zijn geheel, als beheersgebied voor emissie van zwaveloxiden (“Med SOxECA”) aan te wijzen en de datum van inwerkingtreding daarvoor vast te stellen, wordt gesteund.

               Artikel 2

               Dit besluit is gericht tot de Commissie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        PB L 322 van 14.12.1999, blz. 32.

                     (2)

                        Arrest van het Hof van Justitie van 7 oktober 2014, Duitsland/Raad, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, punten 61 tot en met 64.

                     (3)

                        PB L 322 van 14.12.1999, blz. 32.