VOORSTEL VOOR EEN BESCHIKKING VAN DE RAAD BETREFFENDE DE IN HET KADER VAN DE DUITSE VERENIGING BENODIGDE AANPASSINGEN VAN HET COMMUNAUTAIR SYSTEEM VOOR SNELLE UITWISSELING VAN GEGEVENS OVER GEVAREN BIJ HET GEBRUIK VAN VERBRUIKS- EN GEBRUIKSARTIKELEN


Avis juridique important

|

52001PC0092

Voorstel voor een besluit van de Raad houdende verlenging van Besluit 91/482/EEG van de Raad betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese Gemeenschap  /* COM/2001/0092 def. */

Voorstel voor een BESLUIT VAN DE RAAD houdende verlenging van Besluit 91/482/EEG van de Raad betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese Gemeenschap(door de Commissie ingediend)TOELICHTINGHet huidige besluit betreffende de associatie van de LGO met de EG verstrijkt op 28 februari 2001.De Commissie heeft een voorstel ingeleverd bij de Raad voor een nieuw Raadsbesluit op 15 november 2000.Dit voorstel zal echter geen goedkeuring krijgen voor 28 februari 2001.Ten einde derhalve een met deel VI van het Verdrag onverenigbaar rechtsvacuüm te voorkomen, stelt de Commissie voor het op dit ogenblik van kracht zijnde associatiebesluit met ten hoogste 4 maanden te verlengen, zonder enig vooroordeel te ontwikkelen ten aanzien van het originele Raadsvoorstel.Voorstel voor een BESLUIT VAN DE RAAD houdende verlenging van Besluit 91/482/EEG van de Raad betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese GemeenschapDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Met betrekking tot het besluit 91/482/EEC [1], en in het bijzonder de tweede sub-paragraaf van Artikel 240(4);[1]   PB L 263 van 19.9.1991, blz. 1.Gezien het voorstel van de Commissie,Overwegende dat, in afwachting van de inwerkingtreding van een nieuw Besluit van de Raad betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese Gemeenschap, het wenselijk is de in het kader van Besluit 91/482/EEG toepasselijke bepalingen, zoals gewijzigd bij Besluit 2000/169/EC, [2] tot het nieuwe besluit van kracht wordt maar uiterlijk tot en met 30 juni 2001 te verlengen,[2]   PB L 55 van 29.2.2000, blz. 67BESLUIT:Artikel 1De tekst van artikel 240, lid 1, van Besluit 91/482/EEG, wordt vervangen door: «Dit besluit is van toepassing tot en met 30 juni 2001».Artikel 2Dit besluit treedt in werking op de dag van zijn bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Het is van toepassing met ingang van 1 maart 2001.Gedaan te Brussel,Voor de RaadDe Voorzitter


Avis juridique important

|

52002PC0121

Voorstel voor een Beschikking van de Raad houdende machtiging van Duitsland tot het toepassen van een maatregel die afwijkt van artikel 21 van Richtlijn 77/388/EEG betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting  /* COM/2002/0121 def. */

Publicatieblad Nr. 151 E van 25/06/2002 blz. 0264 - 0265

Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD houdende machtiging van Duitsland tot het toepassen van een maatregel die afwijkt van artikel 21 van Richtlijn 77/388/EEG betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting(door de Commissie ingediend)TOELICHTINGINLEIDINGBij een op 9 januari 2002 door het Secretariaat-generaal van de Commissie geregistreerd verzoek in de vorm van twee tot de Commissie gerichte mededelingen, heeft de regering van de Bondsrepubliek Duitsland, op grond van artikel 27 van Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde : uniforme grondslag [1] (hierna "Zesde Richtlijn" genoemd), verzocht om machtiging tot het toepassen van een maatregel die afwijkt van het bepaalde in artikel 21, lid 1, onder a) van voornoemde richtlijn, in de gewijzigde versie van Richtlijn 2000/65/EG van 17 oktober 2000. De overwogen uitzonderingsmaatregel heeft tot doel om bij handelingen in het binnenlands verkeer, in bepaalde gevallen, wanneer de leverancier van goederen in financiële moeilijkheden verkeert, de belastingschuld over te dragen op de ontvanger van een levering van goederen.[1]  PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd door Richtlijn 2001/115/EG (PB L 15 van 17.1.2002, blz. 24).DOEL VAN DE GEVRAAGDE UITZONDERINGSREGELINGDe Duitse regering voert aan dat in twee gevallen waarin degene die wettelijk belasting verschuldigd is, maar in financiële moeilijkheden verkeert, meestal vanwege die moeilijkheden niet in staat is de gefactureerde BTW te betalen, terwijl de ontvanger van de levering de BTW die hem is aangerekend, maar niet is betaald, kan aftrekken. In deze beide gevallen gaat het enerzijds om de levering, voor zover er geen sprake is van een insolventieprocedure, van tot zekerheid overgedragen goederen door een BTW-plichtige aan een andere BTW-plichtige ter uitvoering van deze garantie, en anderzijds om de levering van door openbare verkoop verkochte bouwgronden aan een andere BTW-plichtige in het kader van de gerechtelijke liquidatie van het bedrijf dat eigenaar was van de aldus verkochte gronden. Een dergelijke situatie kan zich zowel voordoen in gevallen van frauduleuze faillissementen alsook in gevallen waarin van frauduleus handelen geen sprake is.Zoals door artikel 21, lid 3 van de Zesde Richtlijn wordt toegestaan, voorziet de huidige Duitse wetgeving in de hoofdelijke aansprakelijkheid tot betaling van de koper van het geleverde goed. Solidariteit is evenwel geen bevredigende oplossing voor degenen die de goederen van de in moeilijkheden verkerende onderneming hebben gekocht, daar zij de gefactureerde BTW mogelijk twee keer moeten betalen :- in het bedrag van de aan de in moeilijkheden verkerende onderneming betaalde factuur is de BTW al opgenomen;- de BTW wordt een tweede keer betaald in het kader van de hoofdelijke aansprakelijkheid tot betaling van de BTW die niet betaald is door de onderneming die de levering heeft verricht.Het recht op aftrek mag door de ontvanger van de levering daarentegen slechts een keer uitgeoefend worden.OMSCHRIJVING VAN DE GEVRAAGDE UITZONDERINGSMAATREGELENDe uitzondering zou twee gevallen betreffen :- Enerzijds de leveringen, voor zover er geen sprake is van een insolventieprocedure, van tot zekerheid overgedragen goederen door een BTW-plichtige aan een andere BTW-plichtige ter uitvoering van deze garantie.- Anderzijds leveringen van door openbare verkoop verkochte bouwgronden aan een andere BTW-plichtige in het kader van de gerechtelijke liquidatie van het bedrijf dat eigenaar was van de aldus verkochte gronden.- Voor leveringen aan niet-belastingplichtigen zou de uitzonderingsmaatregel niet gelden.In deze beide gevallen zou de door Duitsland gevraagde uitzonderingsmaatregel de mogelijkheid bieden om, in afwijking van artikel 21, lid 1, onder a), van de Zesde BTW-Richtlijn, niet de leverancier, maar de ontvanger van de levering van goederen als de tot voldoening van de belasting gehouden persoon aan te wijzen.In de praktijk zou deze maatregel betrekking hebben op de levering van tot zekerheid overgedragen goederen die in het binnenlands verkeer plaatshebben. Bij intracommunautaire handelingen is de koper namelijk al de tot voldoening van de belasting op de intracommunautaire aankoop gehouden persoon ingevolge artikel 21, lid 1, onder e) van de Zesde Richtlijn.Bij bouwgronden zou de maatregel betrekking hebben op de levering van in Duitsland gelegen grondstukken, omdat artikel 8, lid 1, onder a) van de Zesde Richtlijn bepaalt, dat als plaats van heffing voor leveringen van goederen die niet worden verzonden of vervoerd wordt aangemerkt de plaats waar het goed zich bevindt op het tijdstip van de levering.Dienovereenkomstig zou Duitsland zijn thans geldende nationale voorschriften opheffen die voorzien in de hoofdelijke aansprakelijkheid van de koper van het geleverde goed voor de betaling van de door de verkoper verschuldigde BTW.ADVIES VAN DE COMMISSIEDe mogelijkheid om van de Zesde Richtlijn af te wijken is vastgesteld in artikel 27 van deze richtlijn, ten einde de belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of -ontwijking te voorkomen.De door Duitsland overwogen maatregel behoort tot de maatregelen die bedoeld zijn om de belastingheffing te vereenvoudigen daar de belastingadministratie zeer vaak moeilijkheden ondervindt om de belasting te innen bij belastingschuldigen die in grote financiële moeilijkheden verkeren.Het kan niet worden betwist dat de toepassing van de normale voorschriften betreffende de vaststelling van de belastingschuldige problemen oplevert, in het bijzonder het voorschrift dat de koper twee keer het belastingbedrag moet betalen, terwijl de eigenlijke belastingschuldige op grond van financiële moeilijkheden mogelijk niet in staat is zijn belastingschuld te voldoen.De door Duitsland overwogen maatregel blijkt in verhouding te staan tot het nagestreefde doel : het toepassingsgebied ervan wijkt alleen binnen de voor het bereiken van dit doel strikt noodzakelijke grenzen af van de algemene beginselen van artikel 21 van de Zesde BTW-Richtlijn.Het door Duitsland geformuleerde verzoek beoogt namelijk niet op algemene en systematische wijze van de beginselen van artikel 21 af te wijken, maar beperkt zich tot twee gevallen van beperkte betekenis, waarbij de toepassing van de normaal geldende regels moeilijkheden zou opleveren.Zo zouden door de door Duitsland overwogen maatregel in de beide gevallen waarop de uitzonderingsmaatregel van toepassing is, de reeds genoemde nadelen kunnen worden vermeden :- Het in moeilijkheden verkerende bedrijf dat de goederen levert waarop de uitzonderingsmaatregel van toepassing is zou niet meer tot voldoening van de belasting gehouden zijn, waardoor het risico dat de belasting vanwege de financiële moeilijkheden niet wordt betaald zou wegvallen. Tegelijkertijd zou daardoor ook het risico voor de koper om twee keer de gefactureerde BTW te moeten betalen verdwenen zijn.- De koper zou de verschuldigde belasting zelf afdragen. Enerzijds zou hij de levering van goederen waarvan hij de ontvanger is belasten, anderzijds zou hij tegelijkertijd zijn recht op aftrek van deze belasting onder de gebruikelijke voorwaarden uitoefenen.Tenslotte moet gewezen worden op het feit dat de voorgestelde uitzondering geen enkele uitwerking zou hebben op de hoogte van de verschuldigde belasting. Het bij toepassing van de uitzonderingsmaatregel verschuldigde BTW-bedrag zou precies hetzelfde zijn als wanneer de normale regeling van artikel 21 van de Zesde BTW-Richtlijn zou zijn toegepast.De Commissie stelt derhalve de Raad voor om Duitsland te machtigen de van artikel 21, lid 1, onder a) afwijkende uitzonderingsmaatregel toe te passen.De Commissie is van mening dat het evenwel wenselijk is de geldigheidstermijn voor deze afwijking te beperken tot 31 december 2006, om dan te beoordelen of de maatregel, aan de hand van de in deze vijf jaar door Duitsland opgedane ervaringen, al dan niet gehandhaafd moet worden.Voorstel voor eenBESCHIKKING VAN DE RAADhoudende machtiging van Duitsland tot het toepassen van een maatregel die afwijkt van artikel 21 van Richtlijn 77/388/EEG betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting(Slechts de tekst in de Duitse taal is authentiek)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaat inzake omzetbelasting - gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde : uniforme grondslag [2], inzonderheid op artikel 27, lid 1,[2]  PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd door Richtlijn 2001/115/EG (PB L 15 van 17.1.2002, blz. 24).Gezien het voorstel van de Commissie [3],[3]  PB C...Overwegende hetgeen volgt :(1) Bij een door het Secretariaat-generaal van de Commissie op 9 januari 2002 geregistreerd verzoek in de vorm van twee tot de Commissie gerichte mededelingen, heeft Duitsland verzocht om machtiging tot het toepassen van een maatregel die afwijkt van het bepaalde in artikel 21, lid 1, onder a), van Richtlijn 77/388/EEG.(2) De andere lidstaten werden bij schrijven van 16 januari 2002 van het verzoek van Duitsland op de hoogte gebracht.(3) In artikel 21, lid 1, van Richtlijn 77/388/EEG, zoals gewijzigd bij artikel 28 octies van genoemde richtlijn, is bepaald dat de belasting over de toegevoegde waarde in het binnenlands verkeer in de regel verschuldigd is door de belastingplichtige die belastbare goederen levert of belastbare diensten verricht.(4) De door Duitsland gevraagde uitzonderingsmaatregel is bedoeld om de ontvanger van de levering van goederen aan te wijzen als degene die tot voldoening van de belasting over de toegevoegde waarde gehouden is, enerzijds voor leveringen, voor zover er geen sprake is van een insolventieprocedure, van tot zekerheid overgedragen goederen door een BTW-plichtige aan een andere BTW-plichtige ter uitvoering van deze garantie, en anderzijds voor de levering van door openbare verkoop verkochte bouwgronden aan een andere BTW-plichtige in het kader van de gerechtelijke liquidatie van het bedrijf dat eigenaar was van de aldus verkochte gronden.(5) Deze uitzondering is bedoeld om de belastingheffing te vereenvoudigen omdat de eigenlijke belastingschuldige, in de gevallen waarop het verzoek om afwijking betrekking heeft, vanwege financiële moeilijkheden meestal niet in staat is de hem in rekening gebrachte BTW te voldoen.(6) Een dergelijke situatie is nadelig voor de openbare financiën, daar de ontvanger van de levering van goederen de hem in rekening gebrachte belasting over de toegevoegde waarde kan aftrekken, ook al is deze niet betaald door de belastingplichtige die de goederen levert.(7) De uitzondering, waarbij de ontvanger van de levering van goederen wordt aangewezen als degene die tot voldoening van de belasting gehouden is, maakt het mogelijk de genoemde moeilijkheden te voorkomen, zonder dat daardoor het bedrag van de verschuldigde belasting verandert.(8) De machtiging moet tot 31 december 2006 worden toegekend, zodat de uitzonderingsmaatregel in het licht van de opgedane ervaringen kan worden beoordeeld.(9) De uitzonderingsmaatregel heeft geen ongunstige gevolgen voor de eigen middelen van de Gemeenschappen afkomstig uit de BTW,HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:Artikel 1In afwijking van het bepaalde in artikel 21, lid 1, onder a) van Richtlijn 77/388/EEG, zoals gewijzigd bij artikel 28 octies, wordt Duitsland gemachtigd de ontvanger van de levering van goederen zoals bedoeld in artikel 2 van de onderhavige beschikking als BTW-plichtige aan te wijzen.Artikel 2In de volgende gevallen kan de ontvanger van de levering van goederen als BTW-plichtige aangewezen worden :1. bij de levering van goederen die tot zekerheid worden overgedragen door een BTW-plichtige aan een andere BTW-plichtige ter uitvoering van deze garantie, voor zover er geen sprake is van een insolventieprocedure;2. bij de levering van door openbare verkoop verkochte bouwgronden aan een andere BTW-plichtige in het kader van de gerechtelijke liquidatie van het bedrijf dat eigenaar was van de aldus verkochte gronden.Artikel 3Deze beschikking geldt tot 31 december 2006.Artikel 4Deze beschikking is gericht tot de Bondsrepubliek Duitsland.Gedaan te Brussel, [...]Voor de RaadDe voorzitter[...]


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 19.7.2017
            COM(2017) 382 final
            2017/0160(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            tot vaststelling van het standpunt van de Europese Unie met het oog op de vaststelling van een besluit van het EPO-comité opgericht bij de Tussentijdse Overeenkomst tot vaststelling van een kader voor een Economische Partnerschapsovereenkomst tussen staten in oostelijk en zuidelijk Afrika, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds, betreffende de toetreding van de Republiek Kroatië tot de Europese Unie en wijzigingen in de lijst van met de Europese Unie geassocieerde landen en gebieden

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               •Motivering en doel van het voorstel

                  Bijgaand voorstel is het rechtsinstrument voor het vaststellen van het standpunt van de Unie dat in een krachtens een overeenkomst tussen de Unie en derde landen opgericht lichaam namens haar moet worden ingenomen. Het heeft met name betrekking op de tenuitvoerlegging van de Tussentijdse Overeenkomst tot vaststelling van een kader voor een Economische Partnerschapsovereenkomst tussen staten in oostelijk en zuidelijk Afrika, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds (hierna "de overeenkomst" genoemd), wat betreft de vaststelling van een besluit van het krachtens de overeenkomst opgerichte EPO-comité; het besluit van het EPO-comité is aan het besluit van de Raad gehecht.

                  De overeenkomst is op 29 augustus 2009 ondertekend en wordt vanaf 14 mei 2012 voorlopig toegepast.

                  De overeenkomst is van toepassing, enerzijds, op het grondgebied waar het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie van toepassing is en onder de in dat Verdrag gestelde voorwaarden en, anderzijds, op het grondgebied van de ondertekenende staten in oostelijk en zuidelijk Afrika (Madagaskar, Mauritius, de Seychellen en Zimbabwe).

                  In artikel 67 van de overeenkomst is vastgesteld dat het EPO-comité kan besluiten tot overgangs- of wijzigingsmaatregelen die eventueel noodzakelijk zijn in verband met de toetreding van nieuwe lidstaten tot de Europese Unie. De Republiek Kroatië is op 1 juli 2013 tot de Europese Unie toegetreden en heeft haar akte van toetreding tot de overeenkomst op 22 maart 2017 neergelegd.

                  Bijlage IX bij Protocol 1 bij de overeenkomst bevat een lijst van de landen en gebieden overzee voor de doeleinden van dit protocol, onverminderd het statuut van deze landen en gebieden of de ontwikkeling van dat statuut. In artikel 70 van de overeenkomst is bepaald dat de bijlagen en protocollen bij de overeenkomst een integrerend deel van de overeenkomst vormen en door het EPO-comité kunnen worden herzien en/of gewijzigd.

                  Saint-Barthélemy (Frankrijk) is op 1 januari 2012 een met de Europese Unie geassocieerd overzees gebied geworden. Mayotte (Frankrijk) is op 1 januari 2014 een ultraperifeer gebied van de Europese Unie geworden. Op dezelfde dag is Besluit 2013/755/EU van de Raad betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese Unie in werking getreden, dat van toepassing is op alle landen en gebieden overzee die zijn opgenomen in bijlage II bij het VWEU. De lijst van landen en gebieden overzee in bijlage IX bij Protocol 1 bij de overeenkomst moet derhalve worden bijgewerkt.

                  De Europese Unie moet derhalve een standpunt bepalen met betrekking tot de vaststelling van een besluit van het EPO-comité betreffende de toetreding van de Republiek Kroatië tot de Europese Unie en wijzigingen in de lijst van met de Europese Unie geassocieerde landen en gebieden.

                  Dit besluit van de Raad heeft als bijlage een ontwerpbesluit dat door het EPO-comité moet worden vastgesteld.

               •Verenigbaarheid met bestaande bepalingen op het beleidsterrein

                  Met dit voorstel wordt op basis van de bovengenoemde overeenkomst uitvoering gegeven aan de gemeenschappelijke handelspolitiek van de Unie jegens partnerlanden. De voorgestelde wijzigingen van de overeenkomst zijn verenigbaar met het VWEU en de overeenkomst.

               •Verenigbaarheid met andere beleidsterreinen van de Unie

                  De voorgestelde wijzigingen van de overeenkomst zijn verenigbaar met ander beleid van de Unie.

               2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

               •Rechtsgrondslag

                  De rechtsgrondslag van dit besluit van de Raad is het VWEU, met name artikel 207, in samenhang met artikel 218, lid 9.

               •Subsidiariteit (voor niet-exclusieve bevoegdheden)

                  De gemeenschappelijke handelspolitiek is krachtens artikel 3 VWEU een exclusieve bevoegdheid van de Unie. Het subsidiariteitsbeginsel is derhalve niet van toepassing.

               •Evenredigheid

                  Dit voorstel is nodig om de in de overeenkomst neergelegde internationale verplichtingen van de Unie na te komen.

               •Keuze van het instrument

                  Dit voorstel is in overeenstemming met artikel 218, lid 9, VWEU, uit hoofde waarvan de Raad besluiten over internationale overeenkomsten vaststelt. Er is geen ander rechtsinstrument dat kan worden gebruikt om de in dit voorstel geformuleerde doelstelling te bereiken.

               3.EVALUATIE, RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELING

               •Evaluatie van bestaande wetgeving en controle van de resultaatgerichtheid ervan

                  Niet van toepassing.

               •Raadpleging van belanghebbenden

                  Niet van toepassing.

               •Bijeenbrengen en gebruik van expertise

                  Niet van toepassing.

               •Effectbeoordeling

                  Niet van toepassing.

               •Gezonde regelgeving en vereenvoudiging

                  Het voorstel valt niet onder Refit-procedures; brengt geen kosten met zich mee voor kleine en middelgrote ondernemingen; en levert geen problemen op vanuit het oogpunt van de digitale omgeving.

               •Grondrechten

                  Het voorstel heeft geen gevolgen voor de bescherming van de grondrechten in de Unie.

               4.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

                  Dit voorstel heeft geen gevolgen voor de begroting.

               5.OVERIGE ELEMENTEN

               •Uitvoeringsplanning en regelingen betreffende controle, evaluatie en rapportage

                  Niet van toepassing.

               •Toelichtende stukken (bij richtlijnen)

                  Niet van toepassing.

               •Artikelsgewijze toelichting

                  Dit voorstel is bedoeld om het standpunt van de Unie vast te stellen ten aanzien van een besluit dat door het gemengd institutioneel orgaan van die overeenkomst, d.w.z. het EPO-comité, moet worden vastgesteld. De toetredingsclausule in artikel 66 van de overeenkomst voorziet in de "automatische toetreding" van Kroatië tot de overeenkomst door neerlegging van een akte van toetreding bij het secretariaat-generaal van de Raad van de EU. Voor de latere wijzigingen die noodzakelijk zijn ten gevolge van de toetreding voorziet de toetredingsclausule in een besluit van het EPO-comité.

                  Met betrekking tot de wijzigingen in de lijst van landen en gebieden overzee is in artikel 70 van de overeenkomst bepaald dat de bijlagen en protocollen bij de overeenkomst een integrerend deel van de overeenkomst vormen en door het EPO-comité kunnen worden herzien en/of gewijzigd.

               2017/0160 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               tot vaststelling van het standpunt van de Europese Unie met het oog op de vaststelling van een besluit van het EPO-comité opgericht bij de Tussentijdse Overeenkomst tot vaststelling van een kader voor een Economische Partnerschapsovereenkomst tussen staten in oostelijk en zuidelijk Afrika, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds, betreffende de toetreding van de Republiek Kroatië tot de Europese Unie en wijzigingen in de lijst van met de Europese Unie geassocieerde landen en gebieden

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 207 en artikel 218, lid 9,

               Gezien de Tussentijdse Overeenkomst tot vaststelling van een kader voor een Economische Partnerschapsovereenkomst tussen staten in oostelijk en zuidelijk Afrika, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds
                  1
               ,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)De Tussentijdse Overeenkomst tot vaststelling van een kader voor een Economische Partnerschapsovereenkomst tussen staten in oostelijk en zuidelijk Afrika, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds (hierna "de overeenkomst" genoemd), wordt sinds 14 mei 2012 voorlopig toegepast.

               (2)Het Verdrag betreffende de toetreding van de Republiek Kroatië tot de Europese Unie is op 9 december 2011 ondertekend en op 1 juli 2013 in werking getreden.

               (3)De Republiek Kroatië is op 22 maart 2017 tot de overeenkomst toegetreden door haar akte van toetreding neer te leggen.

               (4)Overeenkomstig artikel 67 van de overeenkomst kan het Comité voor de Economische Partnerschapsovereenkomst ("het EPO-comité") besluiten tot wijzigingsmaatregelen die eventueel noodzakelijk zijn in verband met de toetreding van nieuwe lidstaten tot de Europese Unie.

               (5)In artikel 70 van de overeenkomst is bepaald dat de bijlagen en protocollen bij de overeenkomst een integrerend deel van de overeenkomst vormen en door het EPO-comité kunnen worden herzien en/of gewijzigd.

               (6)Naar aanleiding van de wijziging van de status van Mayotte
                  2
                en Saint-Barthélemy
                  3
               , en de inwerkingtreding van Besluit 2013/755/EU van de Raad betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese Unie
                  4
               , moet de lijst van landen en gebieden overzee in bijlage IX bij Protocol I bij de overeenkomst worden bijgewerkt,

               (7)Het is passend om het standpunt van de Unie vast te stellen met betrekking tot de vaststelling van een besluit van het EPO-comité betreffende de toetreding van de Republiek Kroatië tot de Europese Unie en wijzigingen in de lijst van met de Europese Unie geassocieerde landen en gebieden,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het standpunt van de Unie met het oog op de vaststelling van een besluit van het EPO-comité opgericht bij de Tussentijdse Overeenkomst tot vaststelling van een kader voor een Economische Partnerschapsovereenkomst tussen staten in oostelijk en zuidelijk Afrika, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds, betreffende de toetreding van de Republiek Kroatië tot de Europese Unie en wijzigingen in de lijst van met de Unie geassocieerde landen en gebieden is gebaseerd op het ontwerpbesluit van het EPO-comité dat aan dit besluit is gehecht.

               Kleine wijzigingen van het ontwerpbesluit kunnen zonder nader besluit van de Raad worden goedgekeurd door de vertegenwoordiger van de Unie in het EPO-comité.

               Artikel 2

               Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)
                  PB L 111 van 24.4.2012, blz. 2.

                     (2)
                  Besluit 2012/419/EU van de Europese Raad van 11 juli 2012 tot wijziging van de status van Mayotte ten aanzien van de Europese Unie (PB L 204 van 31.7.2012, blz. 131).

                     (3)
                  Besluit 2010/718/EU van de Europese Raad van 29 oktober 2010 tot wijziging van de status van het eiland Saint-Barthélemy ten aanzien van de Europese Unie (PB L 325 van 9.12.2010, blz. 4).

                     (4)
                  Besluit 2013/755/EU van de Raad van 25 november 2013 betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese Unie ("LGO-besluit") (PB L 344 van 19.12.2013, blz. 1).

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 19.7.2017
            COM(2017) 382 final
            BIJLAGE
            bij
            voorstel voor eenBesluit van de Raad
            tot vaststelling van het standpunt van de Europese Unie met het oog op de vaststelling van een besluit van het EPO-comité opgericht bij de Tussentijdse Overeenkomst tot vaststelling van een kader voor een Economische Partnerschapsovereenkomst tussen staten in oostelijk en zuidelijk Afrika, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds, betreffende de toetreding van de Republiek Kroatië tot de Europese Unie en wijzigingen in de lijst van met de Europese Unie geassocieerde landen en gebieden

               BIJLAGE

               ONTWERP

               BESLUIT …/2017

               VAN HET EPO-COMITÉ

               dat is opgericht bij de Tussentijdse Overeenkomst tot vaststelling van een kader voor een Economische Partnerschapsovereenkomst tussen staten in oostelijk en zuidelijk Afrika, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds, betreffende de toetreding van de Republiek Kroatië tot de Europese Unie en wijzigingen in de lijst van met de Europese Unie geassocieerde landen en gebieden

               HET EPO-COMITÉ,

               Gezien de Tussentijdse Overeenkomst tot vaststelling van een kader voor een Economische Partnerschapsovereenkomst tussen staten in oostelijk en zuidelijk Afrika, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds
                  1
                (hierna "de overeenkomst" genoemd), die op 29 augustus 2009 in Grand Baie is ondertekend en sinds 14 mei 2012 voorlopig wordt toegepast, en met name de artikelen 63, 67 en 70,

               Gezien het Verdrag betreffende de toetreding van de Republiek Kroatië tot de Europese Unie en de op 22 maart 2017 door de Republiek Kroatië neergelegde akte van toetreding tot de overeenkomst,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)De overeenkomst is van toepassing, enerzijds, op het grondgebied waar het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie van toepassing is en onder de in dat Verdrag gestelde voorwaarden en, anderzijds, op het grondgebied van de ondertekenende staten in oostelijk en zuidelijk Afrika (hierna de "OZA-staten" genoemd).

               (2)Overeenkomstig artikel 67, lid 3, van de overeenkomst kan het EPO-comité besluiten tot wijzigingsmaatregelen die eventueel noodzakelijk zijn in verband met de toetreding van nieuwe lidstaten tot de Europese Unie.

               (3)In artikel 70 van de overeenkomst is bepaald dat de bijlagen en protocollen bij de overeenkomst een integrerend deel van de overeenkomst vormen en door het EPO-comité kunnen worden herzien en/of gewijzigd.

               (4)Naar aanleiding van de wijziging van de status van Mayotte
                  2
                en Saint-Barthélemy
                  3
               , en de inwerkingtreding van Besluit 2013/755/EU van de Raad betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese Unie
                  4
               , moet de lijst van landen en gebieden overzee in bijlage IX bij Protocol 1 bij de overeenkomst worden bijgewerkt,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               De Republiek Kroatië keurt, als partij bij de overeenkomst, op dezelfde wijze als de andere lidstaten van de Unie de teksten van de overeenkomst, alsmede de daaraan gehechte bijlagen, protocollen en verklaringen goed en neemt er nota van.

               Artikel 2

               De overeenkomst wordt als volgt gewijzigd:

               1) Artikel 69 wordt vervangen door:

               "Artikel 69

               Authentieke teksten

               Deze overeenkomst is opgesteld in tweevoud, in de volgende talen: Bulgaars, Deens, Duits, Engels, Ests, Fins, Frans, Grieks, Hongaars, Italiaans, Kroatisch, Lets, Litouws, Maltees, Nederlands, Pools, Portugees, Roemeens, Sloveens, Slowaaks, Spaans, Tsjechisch en Zweeds, zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek.".

               2) Bijlage IV bij Protocol 1 wordt vervangen door:

               "BIJLAGE IV bij Protocol 1

               Factuurverklaring

               Bij het opstellen van de factuurverklaring, waarvan de tekst hieronder is weergegeven, dient rekening te worden gehouden met de voetnoten. De tekst van de voetnoten behoeft echter niet te worden overgenomen.

               Bulgaarse versie

               Износителят на продуктите, обхванати от този документ (митническо разрешение № … (1)) декларира, че освен кьдето е отбелязано друго, тези продукти са с … преференциален произход (2).

               Spaanse versie

               El exportador de los productos incluidos en el presente documento (autorización aduanera n o … (1)) declara que, salvoindicación en sentido contrario, estos productos gozan de un origen preferencial … (2).

               Kroatische versie

               Izvoznik proizvoda obuhvaćenih ovom ispravom (carinsko ovlaštenje br … (1)) izjavljuje da su, osim ako je drukčije izričito navedeno, ovi proizvodi … (2) preferencijalnog podrijetla.

               Tsjechische versie

               Vývozce výrobků uvedených v tomto dokumentu (číslo povolení … (1)) prohlašuje, že kromě zřetelně označených, mají tyto výrobky preferenční původ v … (2).

               Deense versie

               Eksportøren af varer, der er omfattet af nærværende dokument, (toldmyndighedernes tilladelse nr. … (1)), erklærer, at varerne, medmindre andet tydeligt er angivet, har præferenceoprindelse i … (2).

               Duitse versie

               Der Ausführer (Ermächtigter Ausführer; Bewilligungs-Nr. … (1)) der Waren, auf die sich dieses Handelspapier bezieht, erklärt, dass diese Waren, soweit nicht anderes angegeben, präferenzbegünstigte … (2) Ursprungswaren sind.

               Estse versie

               Käesoleva dokumendiga hõlmatud toodete eksportija (tolli kinnitus nr. … (1)) deklareerib, et need tooted on … (2) sooduspäritoluga, välja arvatud juhul, kui on selgelt näidatud teisiti.

               Griekse versie

               Ο εξαγωγέας των προϊόντων που καλύπτονται από το παρόν έγγραφο (άδεια τελωνείου υπ'αριθ. … (1)) δηλώνει ότι, εκτός εάν δηλώνεται σαφώς άλλως, τα προϊόντα αυτά είναι προτιμησιακής καταγωγής … (2).

               Engelse versie

               The exporter of the products covered by this document (customs authorisation No … (1)) declares that, except where otherwise clearly indicated, these products are of … (2) preferential origin.

               Franse versie

               L'exportateur des produits couverts par le présent document (autorisation douanière n o … (1)) déclare que, sauf indication claire du contraire, ces produits ont l'origine préférentielle … (2).

               Italiaanse versie

               L'esportatore delle merci contemplate nel presente documento (autorizzazione doganale n. … (1)) dichiara che, salvo indicazione contraria, le merci sono di origine preferenziale … (2).

               Letse versie

               To produktu eksportētājs, kuri ietverti šajā dokumentā (muitas atļauja Nr. … (1)), deklarē, ka, izņemot tur, kur ir citādi skaidri noteikts, šiem produktiem ir preferenciāla izcelsme …(2).

               Litouwse versie

               Šiame dokumente išvardytų prekių eksportuotojas (muitinės liudijimo Nr … (1)) deklaruoja, kad, jeigu kitaip nenurodyta, tai yra … (2) preferencinės kilmės prekės.

               Hongaarse versie

               A jelen okmányban szereplő áruk exportőre (vámfelhatalmazási szám: … (1)) kijelentem, hogy eltérő egyértelmű jelzés hiányában az áruk preferenciális … (2) származásúak.

               Maltese versie

               L-esportatur tal-prodotti koperti b’dan id-dokument (awtorizzazzjoni tad-dwana nru. … (1)) jiddikjara li, ħlief fejn indikat b’mod ċar li mhux hekk, dawn il-prodotti huma ta’ oriġini preferenzjali … (2).

               Nederlandse versie

               De exporteur van de goederen waarop dit document van toepassing is (douanevergunning nr. … (1)), verklaart dat, behoudens uitdrukkelijke andersluidende vermelding, deze goederen van preferentiële … oorsprong zijn (2).

               Poolse versie

               Eksporter produktów objętych tym dokumentem (upoważnienie władz celnych nr … (1)) deklaruje, że z wyjątkiem gdzie jest to wyraźnie określone, produkty te mają … (2) preferencyjne pochodzenie.

               Portugese versie

               O abaixo-assinado, exportador dos produtos abrangidos pelo presente documento (autorização aduaneira n o. … (1)), declara que, salvo indicação expressa em contrário, estes produtos são de origem preferencial … (2).

               Roemeense versie

               Exportatorul produselor ce fac obiectul acestui document (autorizația vamală nr. … (1)) declară că, exceptând cazul în care în mod expres este indicat altfel, aceste produse sunt de origine preferențială … (2).

               Sloveense versie

               Izvoznik blaga, zajetega s tem dokumentom (pooblastilo carinskih organov št … (1)) izjavlja, da, razen če ni drugače jasno navedeno, ima to blago preferencialno … (2) poreklo.

               Slowaakse versie

               Vývozca výrobkov uvedených v tomto dokumente (číslo povolenia … (1)) vyhlasuje, že okrem zreteľne označených, majú tieto výrobky preferenčný pôvod v … (2).

               Finse versie

               Tässä asiakirjassa mainittujen tuotteiden viejä (tullin lupa n:o … (1)) ilmoittaa, että nämä tuotteet ovat, ellei toisin ole selvästi merkitty, etuuskohteluun oikeutettuja … alkuperätuotteita (2).

               Zweedse versie

               Exportören av de varor som omfattas av detta dokument (tullmyndighetens tillstånd nr. … (1)) försäkrar att dessa varor, om inte annat tydligt markerats, har förmånsberättigande … ursprung (2).

                        .................................................................................. 3)

                        (Plaats en datum)

                        .................................................................................. 4)

                        (Handtekening van de exporteur; naam van de

                        ondertekenaar in blokletters)

               _________________

               Aantekeningen

               1) Wanneer de factuurverklaring wordt opgesteld door een toegelaten exporteur in de zin van artikel 22 van het protocol, moet het nummer van zijn vergunning hier worden ingevuld. Indien de factuurverklaring niet door een toegelaten exporteur wordt opgesteld, worden de woorden tussen haakjes weggelaten of wordt niets ingevuld.

               2) Aanduiding van de oorsprong van de producten. Indien de factuurverklaring geheel of gedeeltelijk betrekking heeft op producten van oorsprong uit Ceuta en Melilla in de zin van artikel 40 van het protocol, moet de exporteur dit door middel van de letters "CM" duidelijk aangeven op het document waarop de verklaring wordt opgesteld.

               3) Kan achterwege blijven indien deze gegevens al in het document zelf voorkomen.

               4) Zie artikel 21, lid 5, van het protocol. Indien de exporteur niet hoeft te ondertekenen, hoeft ook diens naam niet te worden vermeld.".

               Artikel 3

               De Europese Unie communiceert de Kroatische taalversie van de overeenkomst aan de OZA-staten.

               Artikel 4

               1.De bepalingen van de overeenkomst worden toegepast op goederen die uit een van de OZA-staten naar de Republiek Kroatië of uit de Republiek Kroatië naar een van de OZA-staten worden uitgevoerd, die voldoen aan de bepalingen van Protocol nr. 1 bij de overeenkomst en die op 1 juli 2013 ofwel onderweg waren of zich in tijdelijke opslag, in een douane-entrepot of in een vrije zone in een van de OZA-staten of in Kroatië bevonden.

               2.In de in lid 1 genoemde gevallen wordt preferentiële behandeling verleend, mits binnen vier maanden na de datum van inwerkingtreding van dit besluit bij de douaneautoriteiten van het land van invoer een bewijs van oorsprong wordt ingediend dat achteraf is afgegeven door de douaneautoriteiten van het land van uitvoer.

               Artikel 5

               De OZA-staten verbinden zich ertoe in verband met de toetreding van de Republiek Kroatië tot de Europese Unie geen claims of verzoeken in te dienen of beroep in te stellen, noch enige concessie uit hoofde van artikel XXIV, lid 6, en artikel XXVIII van de GATT 1994 of artikel XXI van de GATS te wijzigen of in te trekken.

               Artikel 6

               Bijlage IX bij Protocol 1 van de overeenkomst wordt vervangen door:

               "BIJLAGE IX bij Protocol 1

               Landen en gebieden overzee

               In dit protocol worden onder "landen en gebieden overzee" de hieronder genoemde landen en gebieden verstaan die zijn bedoeld in het vierde deel van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap:

               (onverminderd het statuut van deze landen en gebieden of de ontwikkeling van dat statuut)

               1.landen en gebieden overzee die speciale banden hebben met het Koninkrijk Denemarken:

               –Groenland;

               2.landen en gebieden overzee die speciale banden hebben met de Franse Republiek:

               –Nieuw-Caledonië en onderhorigheden,

               –Frans-Polynesië,

               –Saint-Pierre en Miquelon,

               –Saint-Barthélemy,

               –Franse Zuidelijke en Zuidpoolgebieden,

               –Wallis en Futuna;

               3.landen en gebieden overzee die speciale banden hebben met het Koninkrijk der Nederlanden:

               –Aruba,

               –Bonaire,

               –Curaçao,

               –Saba,

               –Sint Eustatius,

               –Sint-Maarten;

               4.landen en gebieden overzee die speciale banden hebben met het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland:

               –Anguilla,

               –Bermuda,

               –Kaaimaneilanden,

               –Falklandeilanden,

               –Zuid-Georgia en de Zuidelijke Sandwicheilanden,

               –Montserrat,

               –Pitcairneilanden,

               –Sint-Helena en onderhorigheden,

               –Brits Antarctica,

               –Brits Indische Oceaanterritorium,

               –Turks- en Caicoseilanden,

               –Britse Maagdeneilanden.".

               Artikel 7

               Dit besluit treedt in werking op [...].

               De artikelen 3 en 4 zijn echter van toepassing met ingang van 1 juli 2013.

                     (1)
                  PB L 111 van 24.4.2012, blz. 2.

                     (2)
                  Besluit 2012/419/EU van de Europese Raad van 11 juli 2012 tot wijziging van de status van Mayotte ten aanzien van de Europese Unie (PB L 204 van 31.7.2012, blz. 131).

                     (3)
                  Besluit 2010/718/EU van de Europese Raad van 29 oktober 2010 tot wijziging van de status van het eiland Saint-Barthélemy ten aanzien van de Europese Unie (PB L 325 van 9.12.2010, blz. 4).

                     (4)
                  Besluit 2013/755/EU van de Raad van 25 november 2013 betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese Unie ("LGO-besluit") (PB L 344 van 19.12.2013, blz. 1).