               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 28.7.2017
            COM(2017) 395 final
            2017/0170(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende de ondertekening van de overeenkomst tussen de Europese Unie en het Gemenebest van de Bahama’s tot wijziging van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Gemenebest van de Bahama’s inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               Bij Verordening (EU) nr. 610/2013 van 26 juni 2013
                  1
               , hierna „wijziging van de Schengengrenscode” genoemd, werden de Schengenuitvoeringsovereenkomst
                  2
               , Verordening (EG) nr. 562/2006 (Schengengrenscode)
                  3
                en Verordening (EG) nr. 810/2009 (Visumcode)
                  4
                gewijzigd en werd onder meer een nieuwe definitie van het begrip „kort verblijf” van onderdanen van derde landen in het Schengengebied ingevoerd. Met ingang van 18 oktober 2013 werd voor (zowel visumplichtige als van de visumplicht vrijgestelde) onderdanen van derde landen die voor een kort verblijf naar het Schengengebied willen reizen, de maximaal toegestane verblijfsduur gedefinieerd als „ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen”. Vergeleken met de definitie die tot 18 oktober 2013 gold (drie maanden per periode van zes maanden na de datum van eerste toegang) is het nieuwe begrip preciezer, aangezien de verblijfsduur nu in dagen wordt uitgedrukt in plaats van in maanden. De zinsnede „na de datum van eerste toegang”, die aanleiding gaf tot veel onzekerheid en vragen, werd bovendien geschrapt.

               Met de wijziging van de Schengengrenscode zijn alle noodzakelijke wijzigingen aangebracht in het acquis van de EU inzake visa en grenzen, dat bestaat uit de Schengenuitvoeringsovereenkomst, de Schengengrenscode, de Visumcode en Verordening (EG) nr. 539/2001
                  5
               . Het begrip „kort verblijf” is echter ook opgenomen in internationale overeenkomsten die door de Europese Unie zijn gesloten. In de overeenkomsten inzake de vrijstelling van de visumplicht die zijn gesloten met Antigua en Barbuda
                  6
               , de Bahama’s
                  7
               , Barbados
                  8
               , Brazilië
                  9
               , Mauritius
                  10
               , Saint Kitts en Nevis
                  11
                en de Seychellen
                  12
                werd voor de bepaling van de maximale duur van het visumvrije verblijf nog verwezen naar de oude definitie („drie maanden per periode van zes maanden na de datum van eerste toegang”
                  13
               ).

               Op 16 juli 2014 heeft de Commissie een aanbeveling goedgekeurd voor een besluit van de Raad waarbij machtiging wordt verleend tot het openen van onderhandelingen over wijziging van de overeenkomsten inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf tussen de Europese Unie en de genoemde landen
                  14
               , dat de Raad op 9 oktober 2014 heeft vastgesteld
                  15
               . Het doel was voor deze zeven landen de nieuwe definitie van kort verblijf, zoals in de wijziging van de Schengengrenscode opgenomen, in te voeren. Als „kort verblijf” in de visumvrijstellingsovereenkomsten in dagen wordt uitgedrukt in plaats van in maanden, is het bovendien eenvoudiger te verifiëren en te berekenen met elektronische/IT-middelen en daardoor beter geschikt voor gecentraliseerde grensbeheersystemen, zoals het voorgestelde inreis-uitreissysteem (EES)
                  16
               .

               Naar aanleiding van de machtiging van de Raad heeft de Commissie onderhandelingen geopend over wijziging van de visumvrijstellingsovereenkomsten met de zeven betrokken landen: Antigua en Barbuda, de Bahama’s, Barbados, Brazilië, Mauritius, Saint Kitts en Nevis en de Seychellen.

               De onderhandelingen met het Gemenebest van de Bahama’s zijn afgerond met de parafering van de wijzigingsovereenkomst op 30 augustus 2016. De overeenkomstsluitende partijen zijn overeengekomen in de gehele visumvrijstellingsovereenkomst tussen de EU en de Bahama’s de nieuwe definitie van „kort verblijf” toe te passen. Daarnaast moeten in de overeenkomsten enkele technische details worden aangepast (zie verderop), maar geen van de wijzigingen is van bijzonder belang voor de reizigers.

               De specifieke situatie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland komt tot uiting in de preambule van de overeenkomst.

               2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

               •Rechtsgrondslag

               De overeenkomst moet door beide overeenkomstsluitende partijen volgens hun respectieve procedures worden goedgekeurd. Voor de Unie dient de Raad besluiten vast stellen betreffende de ondertekening en de sluiting van de overeenkomst.

               Onderhavig voorstel wordt bij de Raad ingediend opdat de Raad machtiging verleent tot ondertekening van de overeenkomst tot wijziging van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Gemenebest van de Bahama’s inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf.

               De overeenkomst waarborgt de juridische samenhang en de harmonisatie tussen de lidstaten, doordat de nieuwe bij de wijziging van de Schengengrenscode ingevoerde definitie van „kort verblijf” wordt toegepast, waardoor een eenduidige interpretatie van „kort verblijf” wordt gegeven.

               De rechtsgrondslag van dit voorstel is artikel 77, lid 2, onder a), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), in samenhang met artikel 218 daarvan.

               De Unie is niet bevoegd tot wijziging van de visumvrijstellingsovereenkomsten waardoor de vier bij de uitvoering van het Schengenacquis betrokken landen worden gebonden, wat ook geldt voor het gemeenschappelijk visumbeleid. Om een geharmoniseerde aanpak en een geharmoniseerde tenuitvoerlegging van de bepalingen over de duur van het toegestane verblijf in het Schengengebied te verzekeren, is in de overeenkomst een gezamenlijke verklaring opgenomen, die luidt dat het wenselijk is dat de Bahama’s, enerzijds, en IJsland, Liechtenstein, Noorwegen en Zwitserland, anderzijds, de bestaande bilaterale visumvrijstellingsovereenkomsten in dezelfde zin wijzigen.

               •Subsidiariteit (bij niet-exclusieve bevoegdheid)

               Wanneer de Europese Unie partij is bij een internationale overeenkomst, is het juridisch niet mogelijk dat een wijziging van zo’n overeenkomst door de lidstaten zelf wordt doorgevoerd. De visumvrijstellingsovereenkomst met de Bahama’s is door de Europese Unie gesloten en derhalve is actie op Unieniveau vereist.

               De sluiting van een visumvrijstellingsovereenkomst door een lidstaat zou bovendien gevolgen hebben voor het acquis van de Unie op visumgebied (artikel 3, lid 2, VWEU).

               •Evenredigheid

               Dit voorstel gaat niet verder dan nodig is om het doel ervan, namelijk de wijziging van de visumvrijstellingsovereenkomst tussen de Unie en het Gemenebest van de Bahama’s, te verwezenlijken.

               3.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

               Dit voorstel houdt geen extra kosten voor de EU-begroting in.

               4.RESULTATEN VAN EX-POSTEVALUATIES, RAADPLEGINGEN VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELINGEN

               •Raadpleging van belanghebbenden

               Op 9 oktober 2014 heeft de Raad onderhandelingsrichtsnoeren vastgesteld waarbij de Commissie wordt gemachtigd onderhandelingen met het Gemenebest van de Bahama’s te openen over wijziging van de visumvrijstellingsovereenkomst tussen de twee overeenkomstsluitende partijen. De lidstaten zijn op de hoogte gehouden van de onderhandelingen tijdens vergaderingen van de Groep visa van de Raad.

               5.OVERIGE ELEMENTEN

               •Resultaat van de onderhandelingen

               De Commissie is van oordeel dat de door de Raad in zijn onderhandelingsrichtsnoeren vastgestelde doelstellingen zijn bereikt en dat de ontwerpovereenkomst aanvaardbaar is voor de Unie.

               De overeenkomst houdt uiteindelijk het volgende in:

               a) Verblijfsduur

               De overeenkomst voorziet in visumvrij reizen voor de burgers van de Europese Unie en voor de burgers van het Gemenebest van de Bahama’s die naar het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende partij reizen voor ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen (in de oude bepaling maximaal drie maanden per periode van zes maanden na de datum van eerste toegang). De nieuwe definitie wordt in de gehele overeenkomst tussen de Europese Unie en het Gemenebest van de Bahama’s inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf toegepast.

               b) Slotbepaling – opschorting van de overeenkomst (artikel 8, lid 4)

               De laatste zin van artikel 8, lid 4, van de overeenkomst wordt als volgt gewijzigd: „De overeenkomstsluitende partij die de toepassing van de overeenkomst heeft geschorst, stelt de andere overeenkomstsluitende partij in kennis van het feit dat de redenen voor de schorsing niet langer bestaan, zodra dit het geval is, en maakt een einde aan de schorsing.” Met de toevoeging van „en maakt een einde aan de schorsing” wordt duidelijker gemaakt dat de schorsing van de visumvrijstelling daadwerkelijk moet worden opgeheven zodra de redenen ervoor niet langer bestaan. Door de wijziging wordt de formulering van dit punt in de visumvrijstellingsovereenkomst met de Bahama’s op één lijn gebracht met die in alle andere visumvrijstellingsovereenkomsten die de Unie in 2015 en 2016 heeft ondertekend. De Groep visa is op 14 juni 2016 over de wijziging geconsulteerd en geen van de lidstaten heeft bezwaren ingebracht.

               c) Vervangen van Gemeenschap door Unie

               Met de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon op 1 december 2009 heeft de Europese Unie als enige een geconsolideerde rechtspersoonlijkheid verkregen. De „Europese Gemeenschap” wordt echter nog steeds vermeld in internationale overeenkomsten die voorafgaand aan het Verdrag van Lissabon in werking zijn getreden, waaronder de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Gemenebest van de Bahama’s inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf. De wijzigingsovereenkomst vervangt daarom Gemeenschap door Unie in de gehele visumvrijstellingsovereenkomst.

                  d) Gemeenschappelijke verklaringen

                  Aan de overeenkomst zijn twee gemeenschappelijke verklaringen gehecht:

               – over de interpretatie van de termijn van 90 dagen binnen een periode van 180 dagen, en

               – betreffende IJsland, Noorwegen, Zwitserland en Liechtenstein.

               e) Inwerkingtreding

               De overeenkomst treedt in werking op de eerste dag van de zesde maand volgende op de datum waarop de laatste overeenkomstsluitende partij de andere overeenkomstsluitende partij ervan in kennis heeft gesteld dat de ratificatieprocedures zijn voltooid. Met het oog op de rechtszekerheid en teneinde reizigers in staat te stellen het recht te kennen en na te leven, is een toereikende overgangsperiode noodzakelijk. Wanneer de overeenkomst door alle overeenkomstsluitende partijen is geratificeerd, kunnen reizigers tijdens die overgangsperiode van zes maanden hun nog geheel volgens de oude definitie berekende kort verblijf volmaken, voordat de nieuwe definitie van kort verblijf met de achterwaartse referentieperiode van 180 dagen in werking treedt.

               Alle overige bepalingen van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Gemenebest van de Bahama’s inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf blijven ongewijzigd, met inbegrip van het territoriale toepassingsgebied.

               6.CONCLUSIE

               In het licht van bovenstaande overwegingen stelt de Commissie voor dat de Raad besluit de overeenkomst namens de Unie te doen ondertekenen en de voorzitter van de Raad te machtigen de tot ondertekening namens de Unie bevoegde persoon of personen aan te wijzen.

               2017/0170 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende de ondertekening van de overeenkomst tussen de Europese Unie en het Gemenebest van de Bahama’s tot wijziging van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Gemenebest van de Bahama’s inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 77, lid 2, onder a), in samenhang met artikel 218, lid 5,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Bij besluit van 30 november 2009 heeft de Raad de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Gemenebest van de Bahama’s inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf gesloten. De overeenkomst voorziet in visumvrij reizen voor de burgers van de Europese Unie en voor de burgers van de Bahama’s die naar het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende partij reizen „voor een periode van maximaal drie maanden binnen een tijdvak van zes maanden”.

               (2)Bij Verordening (EU) nr. 610/2013 van het Europees Parlement en de Raad
                  17
                zijn in het acquis van de Unie inzake visa en grenzen horizontale wijzigingen aangebracht, die onder meer inhouden dat een kort verblijf wordt gedefinieerd als een verblijf van ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen.

               (3)Teneinde de regeling van de Unie voor korte verblijven volledig te harmoniseren, dient deze nieuwe definitie in de overeenkomst tussen de Unie en het Gemenebest van de Bahama’s inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf te worden opgenomen.

               (4)Op 9 oktober 2014 heeft de Raad een besluit vastgesteld waarbij de Commissie wordt gemachtigd onderhandelingen te openen over een overeenkomst tot wijziging van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Gemenebest van de Bahama’s inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf (hierna „de overeenkomst” genoemd).

               (5)De onderhandelingen met de Bahama’s over de overeenkomst zijn op 30 augustus 2016 succesvol afgerond door het paraferen ervan per briefwisseling door de hoofdonderhandelaars van de Unie en het Gemenebest van de Bahama’s.

               (6)Namens de Unie dient de overeenkomst te worden ondertekend en dienen de aan de overeenkomst gehechte verklaringen te worden goedgekeurd.

               (7)Dit besluit houdt een ontwikkeling in van de bepalingen van het Schengenacquis waaraan het Verenigd Koninkrijk niet deelneemt, overeenkomstig Besluit 2000/365/EG van de Raad
                  18
               . Het Verenigd Koninkrijk neemt derhalve niet deel aan de vaststelling van dit besluit en dit besluit is niet bindend voor noch van toepassing op deze lidstaat.

               (8)Dit besluit houdt een ontwikkeling in van de bepalingen van het Schengenacquis waaraan Ierland niet deelneemt, overeenkomstig Besluit 2002/192/EG van de Raad
                  19
               . Ierland neemt derhalve niet deel aan de vaststelling van dit besluit en het besluit is niet bindend voor, noch van toepassing op deze lidstaat,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Er wordt machtiging verleend tot ondertekening, namens de Europese Unie, van de overeenkomst tussen de Europese Unie en het Gemenebest van de Bahama’s tot wijziging van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Gemenebest van de Bahama’s inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf (hierna „de overeenkomst” genoemd), onder voorbehoud van de sluiting van de overeenkomst.

               De tekst van de overeenkomst is aan dit besluit gehecht.

               Artikel 2

               De aan dit besluit gehechte verklaringen worden namens de Unie goedgekeurd.

               Artikel 3

               De voorzitter van de Raad wordt gemachtigd de persoon (personen) aan te wijzen die bevoegd is (zijn) de overeenkomst namens de Unie te ondertekenen.

               Artikel 4

               Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)
                  PB L 182 van 29.6.2013, blz. 1.

                     (2)
                  PB L 239 van 22.9.2000, blz. 19.

                     (3)
                  PB L 105 van 13.4.2006, blz. 1.

                     (4)
                  PB L 243 van 15.9.2009, blz. 1.

                     (5)
                  PB L 81 van 21.3.2001, blz. 1.

                     (6)
                  PB L 169 van 30.6.2009, blz. 3.

                     (7)
                  PB L 169 van 30.6.2009, blz. 24.

                     (8)
                  PB L 169 van 30.6.2009, blz. 10.

                     (9)
                  Met Brazilië heeft de EU twee overeenkomsten gesloten: een voor houders van een gewoon paspoort (PB L 255 van 21.9.2012, blz. 4) en een afzonderlijke overeenkomst voor houders van een diplomatiek of dienstpaspoort (PB L 66 van 12.3.2011, blz. 2).

                     (10)
                  PB L 169 van 30.6.2009, blz. 17.

                     (11)
                  PB L 169 van 30.6.2009, blz. 38.

                     (12)
                  PB L 169 van 30.6.2009, blz. 31.

                     (13)
                  Zie de artikelen „Doel” en „Verblijfsduur” van de overeenkomsten.

                     (14)
                  COM(2014) 468 final.

                     (15)
                  Besluit van de Raad waarbij aan de Commissie machtiging wordt verleend tot het openen van onderhandelingen over wijziging van de overeenkomsten inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf tussen de Europese Unie/Gemeenschap en Antigua en Barbuda, het Gemenebest van de Bahama’s, Barbados, de Federale Republiek Brazilië, de Republiek Mauritius, de Federatie van Saint Kitts en Nevis en de Republiek der Seychellen, door de Raad vastgesteld op 9.10.2014.

                     (16)
                  COM(2016) 194 final.

                     (17)
                  Verordening (EU) nr. 610/2013 van het Europees Parlement en van de Raad van 26 juni 2013 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 562/2006 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een communautaire code betreffende de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode) en van de Overeenkomst ter uitvoering van het Schengenakkoord, Verordeningen (EG) nr. 1683/95 en (EG) nr. 539/2001 van de Raad en Verordeningen (EG) nr. 767/2008 en (EG) nr. 810/2009 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 182 van 29.6.2013, blz. 1).

                     (18)
                  Besluit 2000/365/EG van de Raad van 29 mei 2000 betreffende het verzoek van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland deel te mogen nemen aan enkele van de bepalingen van het Schengenacquis (PB L 131 van 1.6.2000, blz. 43).

                     (19)
                  Besluit 2002/192/EG van de Raad van 28 februari 2002 betreffende het verzoek van Ierland deel te mogen nemen aan bepalingen van het Schengenacquis (PB L 64 van 7.3.2002, blz. 20).

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 28.7.2017
            COM(2017) 395 final
            BIJLAGE
            bij het
            Voorstel voor een besluit van de Raad
            betreffende de ondertekening van de overeenkomst tussen de Europese Unie en het Gemenebest van de Bahama’s tot wijziging van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Gemenebest van de Bahama’s inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf

               BIJLAGE

               bij het

               Voorstel voor een besluit van de Raad

               betreffende de ondertekening van de overeenkomst tussen de Europese Unie en het Gemenebest van de Bahama’s tot wijziging van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Gemenebest van de Bahama’s inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf

               OVEREENKOMST

               tussen de Europese Unie en het Gemenebest van de Bahama’s tot wijziging van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Gemenebest van de Bahama’s inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf

               DE EUROPESE UNIE,

               enerzijds, en

               HET GEMENEBEST VAN DE BAHAMA’S, hierna „de Bahama’s” genoemd,

               anderzijds,

               hierna samen „de overeenkomstsluitende partijen” genoemd,

               GEZIEN de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Gemenebest van de Bahama’s inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf, hierna „de overeenkomst” genoemd, die op 1 april 2010 in werking is getreden,

               OPNIEUW BEVESTIGEND het belang van het faciliteren van contacten van mens tot mens,

               ER NOTA VAN NEMEND dat de overeenkomst functioneert tot tevredenheid van de burgers van de overeenkomstsluitende partijen,

               OVERWEGENDE dat de in de overeenkomst opgenomen definitie van kort verblijf, „drie maanden per periode van zes maanden na de datum van eerste toegang”, niet precies genoeg is en dat met name de zinsnede „na de datum van eerste toegang” aanleiding kan geven tot vragen en onzekerheid,

               IN AANMERKING NEMENDE dat bij Verordening (EU) nr. 610/2013 van 26 juni 2013 in het „interne” acquis van de Unie inzake visa en grenzen horizontale wijzigingen zijn aangebracht, die onder meer inhouden dat een kort verblijf wordt gedefinieerd als een verblijf van „ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen”,

               IN AANMERKING NEMENDE dat het door de Europese Unie in te stellen inreis-uitreissysteem vereist dat een uniforme en duidelijke definitie van kort verblijf wordt toegepast, die voor alle onderdanen van derde landen geldt,

               WENSENDE de soepele doorstroming van reizigers aan de grensdoorlaatposten van de overeenkomstsluitende partijen te waarborgen,

               HERBEVESTIGENDE dat de overeenkomst betrekking heeft op de burgers van alle lidstaten van de Europese Unie, met uitzondering van die van het Verenigd Koninkrijk en Ierland,

               REKENING HOUDENDE met het Protocol betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht en het Protocol betreffende het Schengenacquis dat is opgenomen in het kader van de Europese Unie, beide gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en bevestigende dat de bepalingen van deze overeenkomst niet van toepassing zijn op het Verenigd Koninkrijk en Ierland,

               ZIJN HET VOLGENDE OVEREENGEKOMEN:

               Artikel 1

               De overeenkomst wordt gewijzigd overeenkomstig de volgende bepalingen:

               (1)in de titel en in artikel 3, lid 5, artikel 6, lid 1, en artikel 8, lid 7, wordt het woord „Gemeenschap” vervangen door het woord „Unie”;

               (2)in artikel 1 wordt de zinsnede „maximaal drie maanden binnen een tijdvak van zes maanden” vervangen door „ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen”;

               (3)artikel 4, lid 1, wordt vervangen door:

               „De burgers van de Europese Unie mogen gedurende ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen op het grondgebied van de Bahama’s verblijven.”;

               (4)artikel 4, lid 2, wordt vervangen door:

               „De burgers van de Bahama’s mogen gedurende ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen op het grondgebied verblijven van de lidstaten die het Schengenacquis volledig toepassen. Bij de berekening van deze termijn wordt geen rekening gehouden met het verblijf in lidstaten die het Schengenacquis nog niet volledig toepassen.

               De burgers van de Bahama’s mogen gedurende ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen op het grondgebied verblijven van elk van de lidstaten die het Schengenacquis nog niet volledig toepassen, onafhankelijk van de verblijfsperiode die is berekend voor het grondgebied van de lidstaten die het Schengenacquis volledig toepassen.”;

               (5)in artikel 4, lid 3, wordt de zinsnede „drie maanden” vervangen door „90 dagen” en het woord „Gemeenschap” door „Unie”;

               (6)de laatste zin van artikel 8, lid 4, wordt vervangen door:

               „De overeenkomstsluitende partij die de toepassing van de overeenkomst heeft geschorst, stelt de andere overeenkomstsluitende partij ervan in kennis dat de redenen voor de schorsing niet langer bestaan, zodra dit het geval is, en maakt een einde aan de schorsing.”

               Artikel 2

               Deze overeenkomst wordt door de overeenkomstsluitende partijen volgens hun eigen procedures geratificeerd of goedgekeurd en treedt in werking op de eerste dag van de zesde maand volgend op de datum waarop de laatste overeenkomstsluitende partij de andere overeenkomstsluitende partij ervan in kennis stelt dat de hierboven bedoelde procedures zijn voltooid.

               Gedaan in tweevoud te […] op […] tweeduizend zeventien in de Bulgaarse, de Deense, de Duitse, de Engelse, de Estse, de Finse, de Franse, de Griekse, de Hongaarse, de Italiaanse, de Kroatische, de Letse, de Litouwse, de Maltese, de Nederlandse, de Poolse, de Portugese, de Roemeense, de Sloveense, de Slowaakse, de Spaanse, de Tsjechische en de Zweedse taal, zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek.

               Voor de Europese Unie

               Voor het Gemenebest van de Bahama’s

               GEMEENSCHAPPELIJKE VERKLARING BETREFFENDE IJSLAND, NOORWEGEN, ZWITERLAND EN LIECHTENSTEIN

               Het is wenselijk dat de autoriteiten van Noorwegen, IJsland, Zwitserland en Liechtenstein, enerzijds, en de Bahama’s, anderzijds, onverwijld bilaterale overeenkomsten sluiten inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf, die vergelijkbaar zijn met deze overeenkomst.

               GEMEENSCHAPPELIJKE VERKLARING BETREFFENDE DE INTERPRETATIE VAN DE TERMIJN VAN 90 DAGEN BINNEN EEN PERIODE VAN 180 DAGEN

               De overeenkomstsluitende partijen komen overeen dat de termijn van ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen, als bedoeld in artikel 4 van deze overeenkomst, kan bestaan uit één aaneengesloten bezoek of uit meerdere opeenvolgende bezoeken die in totaal niet meer dan 90 dagen binnen een periode van 180 dagen beslaan.

               Hierbij wordt uitgegaan van een referentieperiode van 180 dagen die zodanig wordt berekend dat op elke dag van het verblijf wordt gekeken naar de aan die dag voorafgaande periode van 180 dagen om na te gaan of nog steeds aan de voorwaarde van 90 dagen binnen een periode van 180 dagen wordt voldaan. Dit betekent onder meer dat een ononderbroken afwezigheid van 90 dagen recht geeft op een nieuw verblijf van ten hoogste 90 dagen.

               ________


				|

		52013PC0320

			Voorstel voor een UITVOERINGSBESLUIT VAN DE RAAD tot wijziging van Uitvoeringsbesluit 2011/77/EU tot verlening van financiële bijstand van de Unie aan Ierland /* COM/2013/0320 final - 2013/0167 (NLE) */

			   	TOELICHTING
Om het
houdbaarheidsprofiel van het economisch programma voor Ierland te versterken en
de liquiditeitsbehoeften van de Ierse regering in de jaren na afloop van het
programma te verlichten en overeenkomstig de verklaring van de Eurogroep en de
Ecofin-ministers van 12 april 2013 moet Uitvoeringsbesluit 2011/77/EU
van de Raad tot verlening van financiële bijstand aan Ierland worden gewijzigd.
De wijzigingen betreffen met name de verlenging van de gemiddelde looptijd van
de gehele faciliteit van "ten hoogste 12,5 jaar" tot
"ten hoogste 19,5 jaar" door een verlenging van de
looptijden van de afzonderlijke uitbetalingen.
Op verzoek van Ierland en voor zover de
marktomstandigheden zulks toelaten, kan de Commissie overgaan tot de
herfinanciering van het geheel of een deel van de oorspronkelijk opgenomen
lening om de looptijd van een termijn of tranche te verlengen, op voorwaarde
dat de gemiddelde maximumlooptijd van 19,5 jaar in acht wordt genomen. Alle
vooraf door de Commissie opgenomen bedragen worden gestort op een rekening bij
de ECB die de Commissie heeft geopend voor het beheer van de financiële
bijstand. Daarnaast zal de Commissie ervoor zorgen dat de looptijd waartegen de
herfinancieringstransacties tot stand komen, strookt met het goed beheer van de
marge in het kader van het maximum van de eigen middelen van de EU, met
inbegrip van het aflossingsprofiel van de EU-obligaties. De
herfinancieringstransacties zullen naar verwachting plaatsvinden vanaf 2015 en
alle door de EU voor de sluiting en de uitvoering van elke transactie gemaakte
kosten zullen worden gedragen door Ierland.
Opgemerkt zij dat
een dergelijk besluit een gunstige uitwerking zal hebben op de houdbaarheid en
de liquiditeitsvooruitzichten van het programma. Een en ander resulteert in
betere financieringsvoorwaarden voor de overheid en werkt ook door in de
particuliere sector. Deze effecten zijn gunstig voor zowel de crediteuren- als
de debiteurenlanden en bevorderen derhalve de stabiliteit van de eurozone.
Gelet op het bovenstaande is de Commissie van
oordeel dat de wijzigingen, namelijk een verlenging van de gemiddelde looptijd
van de EFSM-lening aan Ierland, de verwezenlijking van de doelen van het
programma dichterbij zullen brengen.
2013/0167 (NLE)
Voorstel voor een
UITVOERINGSBESLUIT VAN DE RAAD
tot wijziging van Uitvoeringsbesluit
2011/77/EU tot verlening van financiële bijstand van de Unie aan Ierland
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie,
Gezien Verordening (EU) nr. 407/2010 van de
Raad van 11 mei 2010 houdende instelling van een Europees financieel
stabilisatiemechanisme[1],
en met name artikel 3, lid 2,
Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)       Op verzoek van Ierland heeft
de Raad Ierland financiële bijstand verleend (Uitvoeringsbesluit 2011/77/EU[2]) ter ondersteuning van een
krachtig economisch en hervormingsprogramma dat erop gericht is het vertrouwen
te herstellen, de economie wederom op een duurzaam groeipad te brengen en de
financiële stabiliteit in Ierland, de eurozone en de EU te waarborgen.
(2)       Op 22 april 2013 heeft de
Commissie de negende evaluatie van het Ierse economische hervormingsprogramma
afgerond.
(3)       Een verlenging van de
gemiddelde maximumlooptijd van de EU-lening zou nuttig zijn, aangezien hierdoor
de inspanningen van Ierland zouden worden ondersteund om opnieuw volledige
markttoegang te verkrijgen en zijn programma met succes af te ronden. Om de
verlenging van de gemiddelde maximumlooptijd van de EU-lening ten volle te kunnen
benutten, moet de Commissie gemachtigd worden om de looptijd van de termijnen
en tranches te verlengen.
(4)       In het licht van deze
ontwikkelingen moet Uitvoeringsbesluit 2011/77/EU worden gewijzigd,
HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1
Artikel 1 van Uitvoeringsbesluit 2011/77/EU
wordt als volgt gewijzigd:
1) lid 1 wordt komt als volgt te luiden:
"1.        De Unie stelt Ierland een
lening van maximaal 22,5 miljard EUR met een gemiddelde maximumlooptijd van 19,5
jaar ter beschikking. De looptijd van afzonderlijke tranches van de
leenfaciliteit kan ten hoogste 30 jaar bedragen.".
2) het volgende lid wordt toegevoegd:
"9.        Op verzoek van Ierland kan de
Commissie de looptijd van een termijn of een tranche verlengen, op voorwaarde
dat de in lid 1 vastgestelde gemiddelde maximumlooptijd in acht wordt genomen.
Hiertoe kan de Commissie overgaan tot de herfinanciering van het geheel of een
deel van haar lening. Alle vooraf opgenomen bedragen worden gestort op een
rekening bij de ECB die de Commissie heeft geopend voor het beheer van de
financiële bijstand."
Artikel 2
Dit besluit is
gericht tot Ierland.
Artikel 3
Dit besluit wordt
bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De voorzitter
[1]               PB L 118 van 12.5.2010, blz. 1.
[2]               PB L 30 van 4.2.2011, blz. 34.


title: Voorstel voor een BESLUIT VAN DE RAAD betreffende de sluiting van het Protocol bij het Verdrag betreffende grensoverschrijdende luchtverontreiniging over lange afstand (Genève 1979) inzake de vermindering van de emissies van zwavelverbindingen (SO2) of de grensoverschrijdende stromen daarvan met ten minste 30% (door de Commissie ingediend)

text:
ARCHIVES HISTORIQUES
DE LA COMMISSION
COLLECTION RELIEE DES
DOCUMENTS "COM"
COM (87) 67
Vol. 1987/0025
 ---pagebreak--- Disclaimer
Conformément au règlement (CEE, Euratom) n° 354/83 du Conseil du 1er février 1983 concernant
l'ouverture au public des archives historiques de la Communauté économique européenne et de
la Communauté européenne de l'énergie atomique (JO L 43 du 15.2.1983, p. 1) modifié en dernier
lieu par le règlement (UE) 2015/496 du Conseil du 17 mars 2015 (JO L79 du 25. 3.2015, p. 1), ce
dossier est ouvert au public. Le cas échéant, les documents classifiés présents dans ce dossier
ont été déclassifiés conformément à l'article 5 dudit règlement ou sont considérés déclassifiés
conformément aux articles 26(3) et 59(2) de la décision (UE, Euratom) 2015/444 de la
Commission du 13 mars 2015 concernant les règles de sécurité aux fins de la protection des
informations classifiées de l'Union européenne.
In accordance with Council Regulation (EEC, Euratom) No 354/83 of 1 February 1983 concerning
the opening to the public of the historical archives of the European Economic Community and the
European Atomic Energy Community (OJ L 43, 15.2.1983, p. 1), as last amended by Council
Regulation (EU) 2015/496 of 17 March 2015 (OJ L 79, 27.3.2015, p. 1), this file is open to the
public. Where necessary, classified documents in this file have been declassified in conformity
with Article 5 of the aforementioned regulation or are considered declassified in conformity with
Articles (26.3) and 59(2) of the Commission Decision (EU, Euratom) 2015/444 of 13 March 2015
on the security rules for protecting EU classified information.
In Übereinstimmung mit der Verordnung (EWG, Euratom) Nr. 354/83 des Rates vom 1. Februar
1983 über die Freigabe der historischen Archive der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft und
der Europäischen Atomgemeinschaft (ABI. L 43 vom 15.2.1983, S. 1), zuletzt geändert durch die
Verordnung (EU) Nr. 2015/496 vom 17. März 2015 (ABI. L 79 vom 25.3.2015, S. 1), ist dieser Akt
der Öffentlichkeit zugänglich. Soweit erforderlich, wurden die Verschlusssachen in diesem Akt in
Übereinstimmung mit Artikel 5 der genannten Verordnung freigegeben; beziehungsweise werden
sie auf Grundlage von Artikel 26(3) und 59(2) der Entscheidung der Kommission (EU, Euratom)
2015/444    vom   13.   März   2015   über die   Sicherheitsvorschriften für den Schutz von  EU-
Verschlusssachen als herabgestuft angesehen.
 ---pagebreak--- COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN
                                                         COM(87 ) 67 def .
                                                         Brussel , 16 maart 1987
                              Voorstel voor een
                            BESLUIT VAN DE RAAD
        betreffende de sluiting van het Protocol bij het Verdrag
   betreffende grensoverschrijdende luchtverontreiniging over lange
   afstand ( Genève 1979 ) inzake de vermindering van de emissies van
  zwavelverbindingen ( S02 ) of de grensoverschrijdende stromen daarvan
                             met ten minste 30%
                      ( door de Commissie ingediend )
 ---pagebreak---                                                                       CPVW io'Y
                                       TOELICHTING
1.       In het kader van de tenuitvoerlegging en de uitwerking van het Verdrag
betreffende grensoverschrijdende luchtverontreiniging over lange
afstand ( Genève 1979 ) - waarbij de Gemeenschap en alle Lid-Staten partij zijn -
werd op 8 juli 1985 in Helsinki een protocol aangenomen inzake de vermindering
van de emissies van zwavelverbindingen ( S02 ) of van de grensoverschrijdende
stromen daarvan met ten minste 30 % .
2.       Het protocol is er voornamelijk op gericht dat de partijen hun jaarlijkse
nationale emissies van zwavelverbindingen of de grensoverschrijdende stromen
daarvan zo spoedig mogelijk en uiterlijk tegen 1993 met ten minste 30 %
verminderen waarbij de niveaus van 1980 als grondslag voor de berekening van de
verminderingen worden genomen ; het terugdringen van de emissies van
zwavelverbindingen - één van de voornaamste bronnen van luchtverontreiniging - is
immers zowel door de ECE / VN als door de Conferentie van München van juni 1984
aangemerkt als een zaak van de hoogste prioriteit .
3.       In het licht van deze doelstellingen is het dienstig dat de Gemeenschap dit
protocol onverwijld sluit gezien de bevoegdheden die zij heeft op de gebieden die
door dit protocol en genoemd verdrag worden bestreken , met name naar aanleiding
var de dxr de Gemeenschap vastgestelde ( 1 ) en nog vast te stellen ( 2 )
gemeenschappelijke regels ter vermindering van de emissies van zowel
( 1 ) Li jst in bi j lage
( 2 ) Voorstellen van de Commissie betreffende :
      - beperking van de emissie van verontreinigende stoffen door grote stook-
         installaties : COM(83)704 van 15.12.1983 , PB C 49 van 21.2.1984 , blz 1
      - wijziging van Richtlijn 75 / 716 betreffende het zwavelgehalte van bepaalde
         vloeibare brandstoffen : C0M(85)377 van 16.7.1985 , PB C * 05 van 14.8.1985 ,
         blz . 3
 ---pagebreak---                                         2
verplaatsbare als vaste bronnen van luchtverontreiniging waaronder
motorvoertuigen en grote stookinstallaties .
4.      De toetreding tot het Protocol van Helsinki , waarin een vermindering van de
totale emissies van S02 wordt voorzien , zou een eerste stap zijn , die uiterlijk
tegen 1993 moet worden gevolgd door een communautaire maatregel die op langere
termiin nog grotere verminderingen van deze emissies beoogt , met name door
bepalingen ten aanzien van grote stookinstallaties .
5.      Dit protocol staat sedert 13 juli 1985 open voor toetreding ; het is
ondertekend door zeven Lid-Staten ( 1 ) en tot dusverre door drie Lid-Staten ( 2 )
geratificeerd ; de Gemeenschap dient over te gaan tot nederlegging van haar Akte
van Toetreding overeenkomstig artikel 10 , lid 4 , van het protocol bij de
secretari s-generaal van de Verenigde Naties .     De nederlegging meet zo spoedig
mogelijk plaatsvinden en zulks voor de vijfde zitting van het Uitvoerend Orgaan
van genoemd verdrag , die van 17 tot 20 november 1987 in Genève zal worden
gehouden .
( 11 Belgie , Denemarken , Frankrijk , Italië , Luxemburg , Nederland , Bondsrepubliek
      Duitsland
( 2 ) Danemarken , Frankrijk , Nederland
 ---pagebreak---             VOORSTEL VOOR EEN BESLUIT VAN DE RAAD
                   BETREFFENDE DE SLUITING
               VAN HET PROTOCOL BIJ HET VERDRAG
   BETREFFENDE GRENSOVERSCHRIJDENDE LUCHTVERONTREINIGING
           OVER LANGE AFSTAND ( GENEVE 1979 ) INZAKE
DE VERMINDERING VAN DE EMISSIES VAN ZWAVELVERBINDINGEN ( S02 )
         OF DE GRENSOVERSCHRIJDENDE STROMEN DAARVAN
                     MET TEN MINSTE 30 %
 ---pagebreak---                                           2
           Voorstel voor een besluit van de Raad betreffende de sluiting
          van het Protocol bij het Verdrag betreffende grensoverschrijdende
              luchtverontreiniging over lange afstand ( Genève 1979 ) inzake
         de vermindering van de emissies van zwavelverbindingen ( S02 ) of de
                grensoverschrijdende stromen daarvan met ten minste 30 %
DF. RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap ,
inzonderheid op artikel 235 ( 1 ),
Gezien het voorstel van de Commissie ,
Gezien het advies van het Europese Parlement ,
Overwegende dat in de eerste drie Milieuactieprogramma 's van de Gemeenschappen
sinds 1973 voortdurend aandacht is besteed aan de bestrijding van de lucht -
verontreiniging en dat in de verklaringen en resoluties van de Raad en de
vertegenwoordigers van de regeringen der Lid - Staten , in het kader van de Raad
bijeen op 22 november 1973 , 17 mei 1977 en 7 februa; i 1983 ( 2 ) naar aanleiding
daarvan door de Raad is beklemtoond dat hij verder wil gaan met de nodige
communautaire maatregelen ten einde de luchtverontreiniging en vooral de
verontreiniging door zwaveloxiden ( S02 ) en stikstof' xiden ( NOx ) terug te dringen
H ■> Artikel 130 S na het van kracht worden van de Europese Akte
( 2 ) PB C 112 van 20 . 12.1973 , blz . 1 en volgende
      PB C 1 39 van 13.6.1977 , blz . 1 en volgende
      PB C 46 van 17.2 . 1 983 , blz . 1 en volgende
 ---pagebreak---                                            3
Overwegende dat door do Europese Raad van juni 1983 ( Stuttgart ) en
maart 1905 ( Brussel ) nog eens is onderst reepl dot hel dringend noodzakelijk is
maatregelen te nemen op het gebied van de luchtverontreiniging ;
Overwegende dat deze maatregelen bovendien moeten worden aangevuld door met de
buiten de Gemeenschap gelegen staten te komen tot gezamenlijke oplossingen voor
de milieuproblemen , vooral in het kader van internationale organisaties ;
Overwegende dat de Gemeenschap daarnaast op internationaal niveau op 11 juni 1981
het Verdrag betreffende de grensoverschrijdende luchtverontreiniging over lange
afstand heeft gesloten ( Genève 1979 ) ( 1 );
overwegende dat de Gemeenschap bovendien op 12 juni 1986 ( 2 ) een protocol bij
genoemd verdrag heeft goedgekeurd aangaande de langlopende financiering van het
Programma voor samenwerking inzake de bewaking en evaluatie van het transport van
luchtverontreinigende stoffen over lange afstand in Europa ( EMEP ); dat haar
bijdrage tot de verplichte uitgaven voor het programma 3,33 % bedraagt ;
Overwegende dat de Gemeenschap heeft deelgenomen aan de in juli 1985 in Helsinki
gehouden conferentie van gevolmachtigden , waarop een protocol is aangenomen bij
het Verdrag betreffende grensoverschrijdende luchtverontreiniging over lange
afstand < Genève 1979 ) inzake de vermindering van de emissies van zwavel
verbindingen of de grensoverschrijdende stromen daarvan , maar dat de Gemeenschap
dit protocol niet heeft ondertekend ;
Overwegende dat het dienstig is dat de Gemeenschap de in het Protocol van
Helsinki neergelegde verbintenis onderschrijft om in een eerste fase de totale
emissies van S02 met 30 % te verminderen en zich daarnaast blijft beijveren voor
' D Besluit van de Raad EEG / 81 / 462 van 11.6.1981 - PB L 171 , blz . 11
( 2i Besluit van de Raad EEG / 86 / 277 van 12.6.1986 - PB L 181 , blz . 1
 ---pagebreak---                                         A
krachtige communautaire maatregelen die een nog grotere vermindering van deze
 emissies op langere termijn beogen , met name door bepalingen ten aanzien van
grote stookinstallatios ;
Overwegende dat het noodzakelijk is dat de Gemeenschap genoemd Protocol van
Helsinki sluit gezien de bevoegdheden die zij heeft op de door het verdrag en het
protocol bestreken gebieden , waarvoor diverse communautaire maatregelen zijn
vastgesteld U );
Overwegende dat het dienstig is dat de Gemeenschap partij wordt bij dit protocol ,
gezien de noodzaak dit protocol op integrale en sam * nhangende wijze toe te passen
in de gehele Gemeenschap en te komen tot de verwezenlijking van doelstellingen
voor de vermindering van de emissies van zwavelverb : ndingen ;
Overwegende dat de deelneming van de Gemeenschap aa: de tenuitvoerlegging van dit
protocol noodzakelijk is om een van de doelstelling * n van de Gemeenschap te
bereiken en dat artikel 235 de enige Verdragsbepalir g is die voorziet in de
daartoe vereiste bevoegdheden ;
Overwegende dat bovengenoemd protocol sedert 13 jul . 1985 openstaat voor
toetreding door de staten en organisaties voor regi * nale economische integratie ,
bedoeld in lid 2 van artikel 10 ,
( 1 ) Zie lijst in bijlage .
 ---pagebreak---                                         5
RF.SLUIT :
                                      Artikel 1
       Het Protocol bij het Verdrag betreffende grensoverschrijdende
luchtverontreiniging over lange afstand ( Genève 1979 ) inzake de vermindering van
de emissies van zwavelverbindingen ( S02 ) of de grensoverschrijdende stromen
daarvan met ten minste 30 % , dat op 8 juli 1985 in Helsinki is aangenomen , wordt
namens de Europese Economische Gemeenschap goedgekeurd .
De tekst van het protocol wordt aan dit besluit gehecht .
                                      Artikel 2
       De voorzitter van de Raad gaat over tot nederlegging van de Akte van
Toetreding bij de secretaris-generaal van de Organisatie van de Verenigde Naties ,
overeenkomstig artikel 10 , lid 4 , van het protocol .
Gedaan te Brussel .                               Voor de Raad :
                                                  De voorzitter ,
 ---pagebreak---                                            6
                                      LIJST ( BIJLAGE )
                                           LUCHT
1.1 . Richtlijn 70 / 220 van de Raad van 20 maart 1970 inzake de
      luchtverontreiniging door motorvoertuigen ; PB 1970 , L 220 , blz . 1
      - Richtlijn 74 / 290 , PB 1974 , L 159 , blz . 61
      - Richtlijn 77 / 102 , PB 1977 , L 32 , blz . 32
      - Richtlijn 78 / 6Ó5 , PB 1978 , L 223 , blz . 48
      - Richtlijn 83 / 351 , PB 1983 , L 197 , blz . 1
1.2 . Richtlijn 75/ 716 van de Raad van 24 november 1975 betreffende de onderlinge
      aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake het zwavelgehalte van
      bepaalde vloeibare brandstof fen ; PB 1975 , L 307 , blz . 22
1.3 . Richtlijn 80 / 779 van de Raad van 15 juli 1980 betreffende grenswaarden en
      richtwaarden van de luchtkwaliteit voor zwaveldioxide en zwevende deeltjes ;
      PB 1980 , L 229 , blz . 30
1.4 . Besluit 81 / 462 van de Raad van 11 juni 1981 met betrekking tot de sluiting
      van het Verdrag betreffende grensoverschrijdende luchtverontreiniging over
      lange afstand ; PB 1986 , L 171 , blz . 11
      Besluit 86 / 277 van de Raad van 12 juni 1986 betreffende de sluiting van het
      Protocol aangaande de langlopende financiering van het Programma voor
      samenwerking ; PB 1986 , L 181 , blz . 1
1.5 . Beschikking 82 / 459 van de Raad van 24 juni 1982 tot instelling van een
      onderlinge uitwisseling van informatie en gegevens van waarnemingsnetten en
      afzonderlijke stations voor meting van de luchtverontreiniging in de
      Lid-Staten ; PB 1982 , L 210 , blz . 1
                                                                  .../...
 ---pagebreak---                                            7
1.6 .    Richtlijn 84 / 360 van de Raad van 28 juni 1984 betreffende de bestrijding
         van door industriële inrichtingen veroorzaakte luchtverontreiniging ;
         PB 1984 , L 188 , blz . 20
II . 1 . Resolutie van de Raad van 15 juli 1980 inzake grensoverschrijdende
         luchtverontreiniging door zwaveldioxide en zwevende deeltjes ; PB 1980 ,
         C 222 , blz . 1
 ---pagebreak---                                      NOT I TIE MKB
      Het voorstel voor een besluit kan eventueel de werkgelegenheid in het MKB
beïnvloeden door de st ructuurmaat rege len die noodzakeliik zijn om de
doelstellingen voor de vermindering van de emissies te realiseren .
      De beoordeling van het desbetreffende effect is evenwel moeilijk en kan
slechts plaatsvinden in het licht van de uitvoeringsmaatregelen die bij
goedkeuring van het protocol ( S02 ) door de Gemeenschap en de lid-Staten moeten
worden genomen om hieraan te voldoen .
 ---pagebreak--- FICHE D' IMPACT SUR LA COMPETITIVITE ET L' EMPLOI
I.      Quelle est la justification principale de la mesure ?
        Réduire les dommages causés par les dépositions acides aux bâtiments
        et aux écosystèmes ( lacs , sols , forets ) en agissant sur les sources
        des ém i ssions SO^ -
II .    Caractéristiques des entreprises concernées . En particuliers :
      - V a - t - il un grand nombre de PME ?
        Oui , lorsqu' on réglemente les combustibles .
      - note t' on des concentrations dans des régions
        . éligibles aux aides régional des E.M. ?
        . éligibles au Feder ?
        non .
III .   Quelles sont les obligations imposées directement aux entreprises ?
        Aucune directement ; des mesures législatives devront être adoptées par
        les Etats membres .
IV .    Quelles sont les obligations susceptibles d' être imposées indirectement
        aux entreprises via les autorités locales ?
        On pourrait envisager l' obligation d' utiliser certains combustibles
        seulement ou encore des mesures visant des équipements de contrôle
        des ém i ssions SO^ -
V.      Y a - t - il des mesures spéciales pour les PME ? Lesquelles ?
        Non .
VI .    Quel est l' effet prévisible ?
      - sur la compétitivité des entreprises ?
        dépandra des mesures que les Etats membres appliqueront et de leurs
        moda l ités .
      - sur l ' emp lo i ?
        di to
 ---pagebreak---                                 2
VII .   Les partenaires sociaux ont -ils été consultés ?
      - avis des partenaires sociaux
        Pas spécifiquement pour cette proposition mais pour la
        proposition C0M(83)704 concernant les grandes installations
        de combustion .
        - en général commentaires positifs ( syndicats , employeurs ).


title: Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD met betrekking tot de commerciële autonomie van de spoorwegen bij het beheer van hun internationale reizigers- en bagagevervoer (door de Commissie bij de Raad ingediend)

text:
ARCHIVES HISTORIQUES
DE LA COMMISSION
COLLECTION RELIEE DES
DOCUMENTS "COM"
COM (82) 846
Vol. 1982/0258
 ---pagebreak--- Disclaimer
Conformément au règlement (CEE, Euratom) n° 354/83 du Conseil du 1er février 1983
concernant l'ouverture au public des archives historiques de la Communauté économique
européenne et de la Communauté européenne de l'énergie atomique (JO L 43 du 15.2.1983,
p. 1), tel que modifié par le règlement (CE, Euratom) n° 1700/2003 du 22 septembre 2003
(JO L 243 du 27.9.2003, p. 1), ce dossier est ouvert au public. Le cas échéant, les documents
classifiés présents dans ce dossier ont été déclassifiés conformément à l'article 5 dudit
règlement.
In accordance with Council Regulation (EEC, Euratom) No 354/83 of 1 February 1983
concerning the opening to the public of the historical archives of the European Economic
Community and the European Atomic Energy Community (OJ L 43, 15.2.1983, p. 1), as
amended by Regulation (EC, Euratom) No 1700/2003 of 22 September 2003 (OJ L 243,
27.9.2003, p. 1), this file is open to the public. Where necessary, classified documents in this
file have been declassified in conformity with Article 5 of the aforementioned regulation.
In Übereinstimmung mit der Verordnung (EWG, Euratom) Nr. 354/83 des Rates vom 1.
Februar 1983 über die Freigabe der historischen Archive der Europäischen
Wirtschaftsgemeinschaft und der Europäischen Atomgemeinschaft (ABI. L 43 vom 15.2.1983,
S. 1), geändert durch die Verordnung (EG, Euratom) Nr. 1700/2003 vom 22. September 2003
(ABI. L 243 vom 27.9.2003, S. 1), ist diese Datei der Öffentlichkeit zugänglich. Soweit
erforderlich, wurden die Verschlusssachen in dieser Datei in Übereinstimmung mit Artikel 5
der genannten Verordnung freigegeben.
 ---pagebreak--- COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN
                                                        COM(82 ) 846 def .
                                                        Brussel / 20 december 1982
                       Voorstel voor een
                    BESCHIKKING VAN DE RAAD
     met betrekking tot de commerciële autonomie van de spoorwegen
     bij het beheer van hun internationale reizigers- en bagagevervoer
         (door de Commissie bij de Raad ingediend )
                                    ^            >•        .       À
                                     V  .                ^ V si.
                                          V- s i    -                •'
                                                 (•   •          .
    C0M(82 ) 846 def .
 ---pagebreak---                                    TOELICHTING
I. ALGEMENE BESCHOUWINGEN
   1 . De Europese spoorwegen , of deze zich nu bezighouden met reizigersvervoer
        of met goederenvervoer , zijn meer dan ooit noodzakelijk voor het goed
        functioneren van het economische en sociale leven door de gehele Gemeen
        schap heen .
        Op het gebied van het reizigersvervoer vereist een betere benutting van de
        voordelen die de spoorwegen de Gemeenschap te bieden hebben , dat de spoor-
        wegondernemingen een dynamisch en efficiënt commercieel beleid uitstip
        pelen , waarmee zij de kwaliteit van de door hen verleende diensten kunnen
        verbeteren , nieuwe clienten kunnen aantrekken en de positie van de spoor
        wegen op deze markten tegen de concurrentie kunnen verdedigen .
        Om deze doelstellingen via een dergelijk commercieel beleid te kunnen
        bereiken , dienen er maatregelen te worden getroffen waarmee enerzijds
        wordt beoogd om de belemmeringen die de commerciële zelfstandigheid van
        de spoorwegen in de weg staan op te heffen en , anderzijds , om de spoor
        wegen ertoe aan te sporen te blijven ijveren voor een versterking van
        een internationale samenwerking op spoorweggebied .
   2 . Ingevolge zijn resolutie van 15 december 1981 met betrekking tot het
        spoorwegbeleid heeft de Raad tijdens zijn zitting van 10 juni 1982 , nota
        genomen van het actieprogramma dat de Commissie op 11 mei 1982 bij hem
        had ingediend (l ), en deze laatste verzocht , hem concrete voorstellen
        ter zake te doen .
   3 . Op het gebied van het internationale reizigersvervoer heeft de Commissie
        in hoofdstuk II van dit programma ten aanzien van de commerciële bedrijfs
        voering maatregelen opgenomen , waarvan sommige door de regeringen en
        andere door de spoorwegen dienen te worden getroffen .
        Bijgaand voorstel van de Commissie heeft betrekking op de door de regeringen
        te treffen maatregelen , ter opheffing van de belemmeringen die een dynamisch
        en efficiënt commercieel beleid voor de spoorwegen in de weg staan .
   ( 1 ) Doc . COM ( 82 ) 237 def
 ---pagebreak---                                            - 2 -
      k . Bijgaand Commissievoorstel heeft dus ten doel om de spoorwegen commerciële
          zelfstandigheid te verlenen bij het beheer van het internationale reizigers-
          en bagagevervoer .
          Deze autonomie , die met name inhoudt dat de regeringen hun bevoogdende houding
          bij de bedrijfsvoering opgeven , en dat de onderneming commerciële vrijheid
          krijgt , met name wat de marketing en het prijsbeleid betreft , is een eerste
          voorwaarde om de spoorwegondernemingen in , de Gemeenschap in staat te stellen
          hun commerciële samenwerking te verbeteren en daardoor hun positie op de
          reizigersvervoermarkt   te versterken .
          Als tegenprestatie voor dit recht op zelfstandigheid , zal de spoorwegonder-
          neming het internationale reizigersvervoer zodanig moeten organiseren , dat
          de verleende vervoersprestaties daardoor optimaal renderend worden gemaakt en
          dat met de totale financiële opbrengst de rechtstreeks aan deze tak van ver
          voer toerekenbare lasten kunnen worden gedekt en een bijdrage kan worden ge
          leverd ter bestrijding van de gemeenschappelijke kosten .
      5 . Dit voorstel is bedoeld om de commerciële zelfstandigheid die de spoorweg-
          ondernemingen voor hun internationale goederenvervoer reeds genieten ( l )
          ook tot het internationale reizigersvervoer uit te strekken . Zo zouden de
          spoorwegen voor al hun internationale activiteiten over een recht tot autonome
          bedrijfsvoering beschikken , waarmee zij hun samenwerking kunnen versterken
          ten einde optimale financiële resultaten te bereiken .
II . BIJZONDERE OVERWEGINGEN
                                         Artikel  1
          De beschikking dient te worden uitgevoerd voor de spoorwegondernemingen van
          de tien Lid-Staten . Dit artikel is gelijk aan dat van de beschikking van de
          Raad van 19 juli 1982 .
                                         Artikel  2
          In dit artikel wordt de draagwijdte van de aan de spoorwegondernemingen ver
          leende commerciële zelfstandigheid aangegeven , en wel op het gebied van de
          prijsvorming , van het poolen van opbrengsten in het kader van belangengemeen
          schappen en van het aanbod van geintegreerde dienstenpakketten .
( l ) Beschikking van de Raad van 19 juli 1982 ( PB EEG L. 23^ van 9«8.1982 )
 ---pagebreak---                               Artikel 3
Bij wijze van tegenprestatie voor hun recht tot autonome bedrijfsvoering
zijn de spoorwegondernemingen verplicht om zorg te dragen voor het
bereiken van zo gunstig mogelijke financiële resultaten bij het inter
nationale reizigers - en bagagevervoer .
                              Artikel
Met het oog op de tenuitvoerlegging van deze beschikking dienen de Lid
staten de desbetreffende juridische , statutaire en bestuursrechtelijke
belemmeringen in hun nationale wetten op te heffen .
                              Artikel 5
Punt 1
Uiterlijk op 31 december 1984 dienen de spoorwegen zich uit te spreken
over de wenselijkheid om een gemeenschappelijk bureau op te richten
voor het voeren van commerciële acties op internationaal niveau .
                              Artikelen 6 en 7
                          Geen bijzondere op- of aanmerkingen
 ---pagebreak---                              Voorrt *! voor een
           Beschikking van de Raad met betrekking tot
        de commerciële autonomie van de spoorwegen bij het
        beheer van hun internationale reizigers- en bagage-
                       vervoer
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap ,
inzonderheid op artikel 75 »
Gezien het voorstel van de Commissie ,
Gezien het advies van het Europese Parlement ,
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ,
Overwegende dat de Raad , in zijn resolutie van 15 december 1981 , de hoofd
lijnen van het spoorwegbeleid in het kader van de gemeenschappelijke vervoers-
politiek heeft aangegeven en met name belangstelling heeft getoond voor een
betere samenwerking tussen de spoorwegondernemingen bij het internationale
vervoer ;
Overwegende dat voor de spoorwegen immers een belangrijke taak bij het
internationale reizigersvervoer is weggelegd , vooral indien beter gebruik
zou worden gemaakt van hun capaciteit ;
Overwegende dat het voor het bereiken van dit doel nodig is dat de Lid
staten alle belemmeringen voor een toereikende beheersautonomie bij de
spoorwegondernemingen opheffen , ten einde hen in staat te stellen hun
gemeenschappelijke inspanningen te concentreren op de verbetering van
het dienstverleningsaanbod bij het internationale reizigersvervoer met
als doel zo gunstig mogelijke financiële resultaten ;
 ---pagebreak---                                    - 2 -
Overwegende dat een dergelijke samenwerking " ij    het commerciële beheer van
deze tak van vervoer , wil men rekening houden met de gemeenschappelijke
belangen , met name inhoudt dat er een flexibel , dynamisch en aantrekkelijk
prijsbeleid wordt gevoerd , dat een weerspiegeling is van de bijzondere "
structuur van de betrokken internationale markten .
HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD :
                                 Artikel 1
1 . De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat
    deze beschikking wordt toegepast op de volgende spoorwegondernemingen :
    - Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen ( NMBS) /Société nationale
       des chemins de fer beiges ( SNCB ),
    - Danske Statsbaner ( DSB )
    - Deutsche Bundesbahn ( DB )
    -* Οργανισμός Σιδηροδρόμων 'Ελλαδος Α . Ε . ( ΟΣΕ ),
    - Société nationale des chemins de fer français ( SNCF ),
    - Coras Iompair Eireann ( CIE ),
    - Azienda autonoma delle ferrovie dello Stato ( FS ) ,
    - Société nationale des chemins de fer Luxembourgeois (CFL ) ,
    - Naamloze Vennootschap Nederlandse Spoorwegen ( NS ),
    - British Railways Board ( BRB ) ,
    - Northern Ireland Railways Company Ltd (NIR ).
2 . Wat de Société nationale des chemins de fer 'Luxembourgeois ( CFL ) betreft ,
    gaan Belgie en Frankrijk met Luxemburg over tot de nodige wijzigingen in de
    organieke teksten om de toepassing van deze beschikking mogelijk te maken .
    Deze toepassing geschiedt onverminderd het bepaalde in artikel 5 van de
    Overeenkomst tussen Belgie , Frankrijk en Luxemburg , van 17 april 19k6 .
                                                                              • /• • •
 ---pagebreak---                                       - 3 -
                                    Artikel  2
1 . De spoorwegondernemingen voeren het beheer van het internationale reizigers-
    en bagagevervoer op commercieel-autonome wijze .
2 . De autonomie in de zin van Lid 1                omvat met name dat de spoorweg-
    ondernemingen de vrijheid krijgen om de vervoerspri jzen en -voorwaarden
    aan de hand van de marktsituatie en van hun eigen belang te bepalen, met
    inbegrip van de keuze van de daartoe te hanteren instrumenten , de vast
    stelling van de internationale vervoerspri jzen onafhankeli jk van de nationale
    vervoerstarieven , en het poolen van opbrengsten in het kader van belangen
    gemeenschappen .
3 . De spoorwegondernemingen hebben de mogelijkheid om elk voor zich of in
    samenwerking met andere vervoersondernemingen of ondernemingen van de toeristen
    industrie geïntegreerde dienstenpakketten aan te bieden tegen allesomvattende , for
    faitaire prijzen .
                                    Artikel  3
    De spoorwegondernemingen beheren de commerciële diensten van het internationale
    reizigers- en bagagevervoer zodanig , dat de verleende vervoersprestaties
    optimaal rendement afwerpen en dat de totale opbrengst toereikend is om
    de eventuele , rechtstreeks aan deze tak van vervoer toerekenbare lasten
    te dekken en een bijdrage te leveren ter bestrijding van de gemeenschappelijke
    kosten .
                                    Artikel  b
    In het kader van hun spoorwegwetgeving         heffen de Lid-Staten de juridische ,
    statutaire of bestuursrechtelijke belemmeringen op , welke een intensivering
    van de comraerciele samenwerking tussen de spoorwegondernemingen in het
    internationaal reizigers- en bagagevervoer in de weg staan .
                                                                            •/ • • •
 ---pagebreak---                                    - k -
                                 Artikel  5
1 . De spoorwegondernemingen leggen de Commissie en de Raad
                   L uiterlijk op 31 december 1981 een verslag voor inzake de
    wenselijkheid om voor het internationale reizigersvervoer een gemeenschap
    pelijk bureau op te richten , dat over voldoende personeel en materiaal
    beschikt om commerciële acties te kunnen voeren .
2 . Wanneer de vijf jaren volgende op de inwerkingtreding van deze
    beschikking verstreken zijn , brengt de Commissie de Raad verslag uit over
    de tenuitvoerlegging ervan .                 De Raad bestudeert de ontwik
    keling in het licht van dat verslag en neemt , op voorstel van de Commissie ,
    met gekwalificeerde meerderheid de nodige beslissingen .
                                 Artikel  6
    Vóór 1 januari 198*t treffen de Lid-Staten , na raadpleging van de Commissie ,
    de maatregelen welke nodig zijn voor de toepassing van deze
    beschikking . Op verzoek van een Lid-Staat of op grond van haar onbeperkte
    macht in deze , raadpleegt de Commissie de Lid-Staten over de met deze
    maatregelen verband houdende projecten .
                                 Artikel  7
    Deze beschikking is gericht tot de Lid-Staten en tot de in arti kei 1 bedoelde
    spoorwegondernemingen .


title: Voorstel voor een beschikking van de Raad betreffende bepaalde tijdelijke afwijkingen van richtlijn 2002/96/EG betreffende afgedankte elektrische en elektronische apparatuur voor Tsjechië, Estland, Hongarije, Letland, Litouwen, Slovenië en Slowakije

text:
Avis juridique important

|

52004PC0081

Voorstel voor een beschikking van de Raad betreffende bepaalde tijdelijke afwijkingen van Richtlijn 2002/96/EG betreffende afgedankte elektrische en elektronische apparatuur voor Tsjechië, Estland, Hongarije, Letland, Litouwen, Slovenië en Slowakije  /* COM/2004/0081 def. */

Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD betreffende bepaalde tijdelijke afwijkingen van Richtlijn 2002/96/EG betreffende afgedankte elektrische en elektronische apparatuur voor Tsjechië, Estland, Hongarije, Letland, Litouwen, Slovenië en Slowakije(door de Commissie ingediend)TOELICHTING1. De Akte van toetreding van de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek tot de Europese Unie (hierna "het Toetredingsverdrag" te noemen) is op 16 april 2003 in Athene ondertekend. Op dezelfde dag is de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond (hierna "de Akte van Toetreding" te noemen), ondertekend en deze is samen met het Toetredingsverdrag bekendgemaakt. In artikel 55 van de Akte van Toetreding is bepaald dat op een met redenen omkleed verzoek van een van de nieuwe lidstaten de Raad, met eenparigheid van stemmen, op voorstel van de Commissie vóór 1 mei 2004 maatregelen kan treffen die tijdelijke afwijkingen behelzen van de door de instellingen tussen 1 november 2002 en de datum van ondertekening van het Toetredingsverdrag genomen besluiten.2. Richtlijn 2002/96/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende afgedankte elektrische en elektronische apparatuur (hierna "de AEEA-richtlijn" te noemen) is op 27 januari 2003 goedgekeurd. Volgens artikel 1 is de AEEA-richtlijn in de eerste plaats gericht op de preventie van afgedankte elektrische en elektronische apparatuur en daarnaast op hergebruik, recycling en andere vormen van nuttige toepassing van dergelijke afvalstoffen, teneinde de hoeveelheid te verwijderen afval te verminderen. Voorts beoogt deze richtlijn een verbetering van de milieuprestaties van alle marktdeelnemers die bij de levenscyclus van elektrische en elektronische apparatuur betrokken zijn, zoals producenten, distributeurs en consumenten en in het bijzonder de marktdeelnemers die rechtstreeks betrokken zijn bij de verwerking van afgedankte elektrische en elektronische apparatuur.3. Voor afgedankte elektrische en elektronische apparatuur van particuliere huishoudens zullen de lidstaten overeenkomstig artikel 5, lid 2, van de AEEA-richtlijn inzamelingsinrichtingen opzetten.4. Op grond van artikel 5, lid 5, eerste alinea, van de AEEA-richtlijn zorgen de lidstaten ervoor dat uiterlijk op 31 december 2006 een gemiddelde hoeveelheid gescheiden ingezamelde AEEA uit particuliere huishoudens wordt bereikt van ten minste vier kilogram per inwoner per jaar.5. In artikel 7, lid 2, van de AEEA-richtlijn zijn streefcijfers vastgelegd voor de nuttige toepassing van afgedankte elektrische en elektronische apparatuur en de lidstaten moeten erop toezien dat de producenten deze op 31 december 2006 bereiken. Deze streefcijfers variëren van 70 % tot 80 % van het gemiddelde gewicht per apparaat, naargelang van de categorieën afgedankte elektrische en elektronische apparatuur. Bovendien zijn in artikel 7, lid 2, van de AEEA-richtlijn minimumstreefcijfers vastgelegd voor het percentage hergebruik en recycling van onderdelen, materialen en stoffen. Deze streefcijfers variëren van 50% tot 80 % van het gemiddelde gewicht per apparaat, naargelang van de categorieën afgedankte elektrische en elektronische apparatuur.6. Overeenkomstig artikel 17, lid 1, van de AEEA-richtlijn moeten de lidstaten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking doen treden om uiterlijk 13 augustus 2004 aan die richtlijn te voldoen. In artikel 17, lid 4, onder a), is bepaald dat Griekenland en Ierland, die vanwege hun ontoereikende recyclinginfrastructuur, geografische omstandigheden (zoals een groot aantal kleine eilanden, of plattelands- en berggebieden), geringe bevolkingsdichtheid en een gering gebruik van elektrische en elektronische apparatuur noch het inzamelingsstreefcijfer, zoals vermeld in artikel 5, lid 5, eerste alinea, noch de streefcijfers voor nuttige toepassing, zoals vermeld in artikel 7, lid 2, kunnen bereiken, en die daarom krachtens artikel 5, lid 2, derde alinea, van Richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen een verzoek tot verlenging van de in dat artikel genoemde termijn kunnen indienen, de in artikel 5, lid 5, en artikel 7, lid 2, van de AEEA-richtlijn genoemde termijn met maximaal 24 maanden kunnen verlengen.7. Zeven toetredende landen, te weten Tsjechië, Estland, Hongarije, Letland, Litouwen, Slovenië en Slowakije, hebben op grond van artikel 55 van de Akte van Toetreding verzocht om tijdelijke afwijkingen van de in artikel 5, lid 5, eerste alinea, en artikel 7, lid 2, van de AEEA-richtlijn vastgestelde termijnen. Slovenië heeft verzocht om een verlenging van 12 maanden, Tsjechië, Slowakije, Hongarije om een verlenging van 24 maanden en Estland, Litouwen en Letland om een verlenging van 36 maanden. Alle bovengenoemde toetredende staten gaven hun ontoereikende recyclinginfrastructuur, hun geringe bevolkingsdichtheid en het geringe gebruik van elektrische en elektronische apparatuur op als reden voor hun verzoeken tot verlenging. De meeste van hen wijzen eveneens op hun geografische omstandigheden (zoals plattelandsgebieden).8. Naast de bovengenoemde verzoeken hebben Estland, Litouwen en Slowakije op grond van artikel 55 van de Akte van Toetreding een verzoek ingediend tot een tijdelijke afwijking van de in artikel 5, lid 2, van de AEEA-richtlijn vastgestelde termijn. Estland en Litouwen hebben verzocht om een verlenging tot en met 13 augustus 2007. Slowakije heeft verzocht om een verlenging tot en met 31 december 2008. Litouwen heeft op grond van dezelfde bepaling van de Akte van Toetreding bovendien verzocht om een tijdelijke afwijking van 12 maanden van de in artikel 17, lid 1, van de AEEA-richtlijn vastgestelde termijn.9. In het licht van de op grond van artikel 55 van de Akte van Toetreding door de bovengenoemde toetredende landen ingediende verzoeken tot tijdelijke afwijkingen is de Commissie van mening dat de betrokken landen vanwege de door die landen ingeroepen specifieke omstandigheden, te weten ontoereikende recyclinginfrastructuur, geringe bevolkingsdichtheid en een gering gebruik van elektrische en elektronische apparatuur en, voor sommige landen, geografische omstandigheden (zoals plattelandsgebieden) niet in staat zijn binnen de door de richtlijn vastgestelde termijnen te voldoen aan de vereisten van artikel 5, lid 5, eerste alinea, en artikel 7, lid 2, van de AEEA-richtlijn. De Commissie is van mening dat het dienstig is de betrokken landen toe te staan deze termijnen met 24 maanden te verlengen. De verlenging met 24 maanden komt tevens overeen met de termijnen die met betrekking tot diezelfde bepalingen van de AEEA-richtlijn op grond van artikel 17, lid 4, onder a), van die richtlijn aan Griekenland en Ierland zijn toegestaan. Estland, Litouwen en Letland hebben verzocht om aanvullende verlengingen van in totaal 36 maanden, maar de Commissie is niet van mening dat deze toetredende landen voldoende redenen hebben gegeven dergelijke verlengingen rechtvaardigen.10. Ten aanzien van de ingediende verzoeken om tijdelijke afwijkingen van artikel 5, lid 2, van de AEEA-richtlijn is de Commissie van mening dat de hiervoor opgegeven redenen, onder meer het ontbreken of de ontoereikendheid van inzamelingssystemen, geen rechtvaardiging vormen voor een verlenging van de in dat artikel bedoelde termijn. Ook is de Commissie van mening dat een afwijking van de in artikel 17, lid 1, van de AEEA-richtlijn vastgestelde termijn voor omzetting niet wordt gerechtvaardigd door de daarvoor opgegeven redenen, waaronder interne wetgevingsprocedures en raadplegingsprocedures.11. De Commissie doet een voorstel voor een beschikking van de Raad waarbij aan Tsjechië, Estland, Hongarije, Letland, Litouwen, Slovenië en Slowakije overeenkomstig het bepaalde in artikel 55 van de Akte van Toetreding tijdelijke afwijkingen worden toegestaan van artikel 5, lid 5, eerste alinea, en artikel 7, lid 2, van Richtlijn 2002/96/EG betreffende afgedankte elektrische en elektronische apparatuur. De in artikel 5, lid 5, eerste alinea en artikel 7, lid 2, bedoelde termijnen worden verlengd met 24 maanden voor Tsjechië, Estland, Hongarije, Letland, Litouwen en Slowakije; voor Slovenië worden deze termijnen verlengd met 12 maanden.Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD betreffende bepaalde tijdelijke afwijkingen van Richtlijn 2002/96/EG betreffende afgedankte elektrische en elektronische apparatuur voor Tsjechië, Estland, Hongarije, Letland, Litouwen, Slovenië en SlowakijeDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag betreffende de toetreding van de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek tot de Europese Unie, en met name op artikel 2, lid 3,Gelet op de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden van de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek en de aanpassing van de verdragen waarop de Europese Unie is gegrond (hierna "de Akte van Toetreding van 2003" te noemen), en met name op artikel 55,Gelet op de verzoeken van Tsjechië, Estland, Hongarije, Letland, Litouwen, Slowakije en Slovenië,Gezien het voorstel van de Commissie [1],[1]  PB C [...], [...], blz. [...].Overwegende hetgeen volgt:(1) Op grond van artikel 5, lid 5, eerste alinea, van Richtlijn 2002/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari 2003 betreffende afgedankte elektrische en elektronische apparatuur (AEEA) [2] zorgen de lidstaten ervoor dat uiterlijk op 31 december 2006 een gemiddelde hoeveelheid gescheiden ingezamelde AEEA uit particuliere huishoudens wordt bereikt van ten minste vier kilogram per inwoner per jaar.[2]  PB L 37 van 13.2.2003, blz. 24.(2) In artikel 7, lid 2, van Richtlijn 2002/96/EG zijn minimumstreefcijfers vastgelegd voor de nuttige toepassing van afgedankte elektrische en elektronische apparatuur en voor het hergebruik en de recycling van onderdelen, materiaal en stoffen. De lidstaten moeten ervoor zorgen dat de producenten deze streefcijfers op 31 december 2006 hebben bereikt.(3) Overeenkomstig artikel 17, lid 1, van de Richtlijn 2002/96/EG moeten de lidstaten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking doen treden om uiterlijk 13 augustus 2004 aan die richtlijn te voldoen. In artikel 17, lid 4, onder a), van Richtlijn 2002/96/EG is evenwel bepaald dat Griekenland en Ierland, die vanwege hun ontoereikende recyclinginfrastructuur, geografische omstandigheden (zoals een groot aantal kleine eilanden, of plattelands- en berggebieden), geringe bevolkingsdichtheid en gering gebruik van elektrische en elektronische apparatuur noch het inzamelingsstreefcijfer, zoals vermeld in artikel 5, lid 5, eerste alinea, noch de streefcijfers voor nuttige toepassing, zoals vermeld in artikel 7, lid 2, kunnen bereiken, en die daarom krachtens artikel 5, lid 2, derde alinea, van Richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen [3] een verzoek tot verlenging van de in dat artikel genoemde termijn kunnen indienen, de in artikel 5, lid 5, en artikel 7, lid 2, van Richtlijn 2002/96/EG genoemde termijnen met maximaal 24 maanden kunnen verlengen.[3]  PB L 182 van 16.7.1999, blz. 1. Richtlijn als gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 284 van 31.10.2003, blz. 1).(4) Op grond van artikel 55 van de Akte van Toetreding van 2003 hebben Tsjechië, Estland, Hongarije, Letland, Litouwen, Slovenië en Slowakije vanwege hun ontoereikende recyclinginfrastructuur, geringe bevolkingsdichtheid, gering gebruik van elektrische en elektronische apparatuur en geografische omstandigheden (zoals plattelandsgebieden) verzocht om tijdelijk afwijkingen van de in artikel 5, lid 5, eerste alinea, en artikel 7, lid 2, van Richtlijn 2002/96/EG vastgestelde termijnen.(5) De opgegeven redenen rechtvaardigen dat de bovengenoemde termijnen met 24 maanden worden verlengd voor Tsjechië, Estland, Hongarije, Letland, Litouwen en Slowakije en met 12 maanden voor Slovenië,HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN :Artikel 1Tsjechië, Estland, Hongarije, Letland, Litouwen en Slowakije mogen de in artikel 5, lid 5, eerste alinea, en artikel 7, lid 2, van Richtlijn 2002/96/EG bedoelde termijnen met 24 maanden verlengen.Slovenië mag de in artikel 5, lid 5, eerste alinea, en artikel 7, lid 2, van Richtlijn 2002/96/EG bedoelde termijnen met 12 maanden verlengen.Artikel 2Deze beschikking is gericht tot de lidstaten en de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Hongarije, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek.Gedaan te Brussel,Voor de RaadDe Voorzitter