               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 4.5.2016
            COM(2016) 242 final
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
            betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (aanvraag EGF/2015/012 BE/Henegouwen machines)

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               1.De regels die van toepassing zijn op de financiële bijdragen uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG) zijn vastgesteld in Verordening (EU) nr. 1309/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 betreffende het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (2014-2020) en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1927/2006
                  1
                ("de EFG-verordening").

               2.Op 17 december 2015 heeft België aanvraag EGF/2015/012 BE/Henegouwen machines ingediend voor een financiële bijdrage van het EFG naar aanleiding van ontslagen in de economische sector die is ingedeeld in NACE Rev. 2-afdeling 28 (Vervaardiging van machines, apparaten en werktuigen, n.e.g.) in de regio van NUTS
                  2
               niveau 2 BE32 (de provincie Henegouwen).

               3.Na de aanvraag te hebben beoordeeld, heeft de Commissie overeenkomstig alle toepasselijke bepalingen van de EFG-verordening geconcludeerd dat aan de voorwaarden voor het toekennen van een financiële bijdrage uit het EFG is voldaan.

               2. SAMENVATTING VAN DE AANVRAAG

                        EFG-aanvraag

                        EGF/2015/012 BE/Henegouwen machines

                        Lidstaat

                        België

                        Betroffen regio('s) (NUTS
                           3
                        -niveau 2)

                        BE32 (Provincie Henegouwen)

                        Datum van indiening van de aanvraag

                        17 december 2015

                        Datum van de bevestiging van de ontvangst van de aanvraag

                        31 december 2015

                        Datum van het verzoek om aanvullende informatie

                        31 december 2015

                        Uiterste termijn voor het verstrekken van de aanvullende informatie

                        11 februari 2016

                        Uiterste datum voor de voltooiing van de beoordeling

                        5 mei 2016

                        Criterium voor steunverlening

                        Artikel 4, lid 2, van de EFG-verordening

                        Aantal betroffen ondernemingen

                        3

                        Economische sector

                        (NACE Rev. 2-afdeling
                           4
                        )

                        28 (Vervaardiging van machines, apparaten en werktuigen, n.e.g.)

                        Referentieperiode

                        25 december 2014 — 25 september 2015

                        Totaal aantal ontslagen

                        488

                        Totaal aantal begunstigden dat in aanmerking komt

                        488

                        Totaal aantal beoogde begunstigden

                        488

                        Aantal beoogde NEET's (jongeren die geen werk hebben en evenmin onderwijs of een opleiding volgen)

                        300

                        Budget voor individuele dienstverlening (EUR)

                        2 972 669

                        Budget voor de implementatie van het EFG
                           5
                         (EUR)

                        67 400

                        Totaal budget (EUR)

                        3 040 069

                        EFG-bijdrage (60 %) (EUR)

                        1 824 041

               3.BEOORDELING VAN DE AANVRAAG

               3.1.Procedure

               4.België heeft aanvraag EGF/2015/012 BE/Henegouwen machines ingediend op 17 december 2015, binnen twaalf weken na de datum waarop aan de in artikel 4 van de EFG-verordening vastgestelde criteria voor steunverlening was voldaan. De Commissie heeft de ontvangst van de aanvraag bevestigd binnen de termijn van twee weken na de indiening van de aanvraag en heeft België tegelijkertijd om aanvullende informatie verzocht. Die aanvullende informatie werd verstrekt binnen zes weken na het verzoek. De termijn van twaalf weken na de ontvangst van de volledige aanvraag, binnen welke de Commissie moet beoordelen of de aanvraag voldoet aan de voorwaarden voor het verlenen van een financiële bijdrage, loopt op 5 mei 2016 af.

               3.2.Subsidiabiliteit van de aanvraag

               3.2.1.Betrokken ondernemingen en begunstigden

               5.De aanvraag betreft 488 werknemers die werden ontslagen in de economische sector die is ingedeeld in NACE Rev. 2-afdeling 28 (Vervaardiging van machines, apparaten en werktuigen, n.e.g.). De ontslagen bij de ondernemingen vielen in de regio van NUTS-niveau 2 BE32 (de provincie Henegouwen) in België.

                        Ondernemingen en aantal ontslagen tijdens de referentieperiode

                        Carwall SA

                                                                                13

                        Caterpillar Belgium SA

                        169

                        Doosan SA

                        306

                        Totaal aantal ondernemingen: 3

                        Totaal aantal ontslagen:

                        488

                        Totaal aantal zelfstandigen dat zijn werkzaamheden heeft beëindigd:

                        0

                        Totaal aantal in aanmerking komende werknemers en zelfstandigen:

                        488

               3.2.2.Criteria voor steunverlening

               6.België heeft de aanvraag ingediend in het kader van de criteria voor steunverlening van artikel 4, lid 2, in afwijking van de criteria van artikel 4, lid 1, onder b), van de EFG-verordening, dat bepaalt dat binnen een referentieperiode van negen maanden ten minste 500 werknemers gedwongen moeten zijn ontslagen in ondernemingen die actief zijn in dezelfde NACE Rev. 2-afdeling en gevestigd zijn in één of twee aan elkaar grenzende regio's van NUTS-niveau 2 in een lidstaat. In de regio van NUTS-niveau 2 BE32 (de provincie Henegouwen) zijn 488 ontslagen gevallen.

               7.De referentieperiode van negen maanden loopt van 25 december 2014 tot en met 25 september 2015.

               3.2.3.Berekening van de gedwongen ontslagen en de beëindigingen van werkzaamheden

               8.De ontslagen tijdens de referentieperiode werden als volgt berekend:

               –44 ontslagen sinds de datum waarop de werkgever overeenkomstig artikel 3, lid 1, van Richtlijn 98/59/EG van de Raad de bevoegde overheidsinstantie schriftelijk in kennis heeft gesteld van het voorgenomen collectief ontslag. België heeft vóór de datum van de voltooiing van de beoordeling door de Commissie bevestigd dat deze 44 ontslagen werkelijk hebben plaatsgevonden;

               –438 sinds de datum van de individuele kennisgeving door de werkgever dat de arbeidsovereenkomst van de betrokken werknemer tijdelijk of definitief werd beëindigd;

               –6 sinds de datum waarop de arbeidsovereenkomst de facto werd beëindigd of afliep.

               3.2.4.In aanmerking komende werknemers

               9.In totaal komen 488 werknemers in aanmerking.

               3.2.5.Verband tussen de ontslagen en de grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen ingevolge de globalisering

               10.België legt het verband tussen de ontslagen en de grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen ingevolge de globalisering met het argument dat de EUhandel in bouwmachines de laatste jaren ernstig is ontwricht. Dat had negatieve gevolgen voor de winstgevendheid in Europa van de drie ondernemingen, die allemaal gespecialiseerd zijn in de productie van onderdelen en/of de assemblage van machines die in de bouwsector worden gebruikt. De sector waarop dit voorstel betrekking heeft, wordt gekenmerkt door productie-eenheden dicht bij de markt. Daarom produceren de drie ondernemingen hoofdzakelijk voor de Europese markt. Door de gedaalde publieke en private investeringen in infrastructuur is de vraag naar de producten die de drie ondernemingen produceren eveneens afgenomen. In Europa is de productie van bouwmachines gedaald van 212 028 eenheden in 2007 tot 116 461 eenheden in 2014 ( 45,1 %)
                  6
               . Daardoor zijn de Europese producenten een groot deel van hun marktaandeel verloren. Tegelijkertijd zijn ook de staalprijzen in Europa aanzienlijk gestegen. Minder schaalvoordelen en stijgende eenheidskosten hebben de Europese fabrieken aan concurrentievermogen doen verliezen. Dat verlies aan concurrentiekracht heeft ertoe geleid dat aanzienlijke productiecapaciteit naar derde landen werd verplaatst (in het bijzonder Aziatische fabrieken hebben van deze ontwikkeling geprofiteerd).

               11.Tot op heden werden voor de sector "Vervaardiging van machines, apparaten en werktuigen, n.e.g." veertien EFG-aanvragen ingediend, waarvan er acht gebaseerd waren op handelsgerelateerde globalisering en zes op de wereldwijde financiële en economische crisis.

               3.2.6.Factoren die de ontslagen en de beëindigingen van werkzaamheden hebben veroorzaakt

               12.De belangrijkste factor die deze ontslagen heeft veroorzaakt, is de aankondiging door Caterpillar Belgium S.A. op 23 februari 2013 dat er collectieve ontslagen zouden vallen in de fabriek in Gosselies. Voor de meerderheid van de 1 399 werknemers die in deze fabriek werden ontslagen, werd een eerste EFG-aanvraag ingediend. Dit voorstel omvat de resterende 169 werknemers van die fabriek.  Carwall S.A., een belangrijke leverancier van stuurcabines voor Caterpillar Belgium S.A., zag de vraag naar zijn producten dalen, hoofdzakelijk doordat Caterpillar minder bestelde, en moest zijn productie dienovereenkomstig verminderen. De derde onderneming waarop dit voorstel betrekking heeft, is Doosan S.A., een producent van graafmachines. Gezien de dalende vraag naar haar producten in Europa, heeft de onderneming besloten de fabriek in Frameries te sluiten en de Europese markt vanuit haar fabrieken in ZuidKorea te bevoorraden.

               3.2.7.Verwachte gevolgen van de ontslagen voor de plaatselijke, regionale of nationale economie en voor de werkgelegenheid

               13.De ontslagen zullen naar verwachting aanzienlijke gevolgen hebben voor de plaatselijke en de regionale economie en werkgelegenheid. In de provincie Henegouwen is de situatie op de arbeidsmarkt moeilijk: de arbeidsparticipatie bedraagt er 52,7 % (9,2 procentpunten onder het nationale gemiddelde) en de werkloosheid 14,5 % (5,9 procentpunten boven het nationale gemiddelde
                  7
               ). In de provincie Henegouwen had in het bijzonder de verwerkende industrie het moeilijk: alleen al in de regio Charleroi is de werkgelegenheid in de sector tussen 2007 en 2012 met 15,3 % gedaald. Deze situatie werd nog moeilijker doordat in Wallonië de hele verwerkende nijverheid haar productie terugschroefde, met 1 236 ontslagen in 2013 en 1 878 in 2014 tot gevolg. Ook de openbare dienst voor arbeidsvoorziening in de regio constateert sinds 2012 een aanzienlijke daling van het aantal vacatures, namelijk met 13 %. De arbeidsmarkt van de provincie Henegouwen wordt voorts gekenmerkt door een hoog percentage ondergekwalificeerde arbeidskrachten (iets meer dan de helft van de werkzoekenden in de provincie Henegouwen heeft geen diploma hoger secundair onderwijs). Doordat de hele verwerkende nijverheid haar productie heeft teruggeschroefd, zal het voor de doelgroep van deze aanvraag moeilijk zijn om een vergelijkbare baan te vinden, en zal bijscholing beslist nodig zijn.

               3.2.8.De uitzonderlijke omstandigheden op grond waarvan de aanvraag voor steun in aanmerking komt

               14.België voert aan dat deze aanvraag, ondanks het feit dat er binnen de referentieperiode van negen maanden minder dan 500 ontslagen vielen, moet worden gelijkgesteld met een aanvraag overeenkomstig artikel 4, lid 1, onder b), van de EFG-verordening op grond van uitzonderlijke omstandigheden die ernstige gevolgen hebben voor de werkgelegenheid en de plaatselijke, regionale of nationale economie. Voor andere werknemers van één van de ondernemingen waarop deze aanvraag betrekking heeft, namelijk Caterpillar Belgium S.A., werd reeds een aanvraag ingediend (EGF/2014/011 BE/Caterpillar), waarvan de maatregelen momenteel worden uitgevoerd. De onderhavige aanvraag wordt beschouwd als een followup van de eerste aanvraag, die massa-ontslagen bij Caterpillar Belgium S.A. betrof, aangezien zij deel uitmaakt van dezelfde procedure voor collectief ontslag. De drie ondernemingen waarop deze aanvraag betrekking heeft, zijn in de regio belangrijke spelers op het gebied van de vervaardiging van bouwmachines, waar zij 72 % van de banen vertegenwoordigen. Bovendien werkt 12,3 % van de arbeidskrachten in de getroffen regio in de verwerkende nijverheid, en daar is de werkgelegenheid sinds 2007 met 8 procentpunten gedaald. De uitzonderlijke omstandigheden van deze aanvraag werden nog versterkt door de ongunstige arbeidsmarktsituatie in de regio, die blijkt uit een lager dan gemiddelde arbeidsparticipatie, een hoog percentage ongeschoolde arbeidskrachten en een hoge langdurige werkloosheid (39,0 % van het totale aantal werklozen in de provincie Henegouwen is langdurig werkloos).

               3.3.Beoogde begunstigden en voorgestelde acties

               3.3.1.Beoogde begunstigden

               15.Naar verwachting zullen 488 ontslagen werknemers aan de maatregelen deelnemen. De uitsplitsing van die werknemers naar geslacht, nationaliteit en leeftijdsgroep is als volgt:

                        Categorie

                        Aantal
                           beoogde begunstigden

                        Geslacht:

                        Mannen:

                        460

                        (94,3 %)

                        Vrouwen:

                        28

                        (5,7 %)

                        Nationaliteit:

                        EU-burgers:

                        485

                        (99,4 %)

                        Niet-EU-burgers:

                        3

                        (0,6 %)

                        Leeftijdsgroep:

                        15-24 jaar:

                        29

                        (5,9 %)

                        25-29 jaar:

                        33

                        (6,8 %)

                        30-54 jaar:

                        251

                        (51,4 %)

                        55-64 jaar:

                        175

                        (35,9 %)

                        Ouder dan 64 jaar:

                        0

                        (0,0 %)

               16.Daarnaast zal België in de provincie Henegouwen door het EFG medegefinancierde individuele dienstverlening verstrekken aan maximaal 300 jongeren die geen werk hebben en evenmin onderwijs of een opleiding volgen (NEET's) en die op de datum van de indiening van de aanvraag jonger waren dan 25 jaar, aangezien alle 488 ontslagen die in punt 15 worden vermeld, zich voordoen in de regio van NUTS-niveau 2 BE32 (de provincie Henegouwen), die voor het Jeugdwerkgelegenheidsinitiatief in aanmerking komt.

               17.Het geschatte totale aantal beoogde begunstigden dat naar verwachting aan de maatregelen zal deelnemen, met inbegrip van NEET's, bedraagt bijgevolg 788.

               3.3.2.Subsidiabiliteit van de voorgestelde maatregelen

               18.De individuele dienstverlening aan de ontslagen werknemers en de NEET's omvat de volgende acties.

               –Ondersteuning / begeleiding / integratie. Deze reeks dienstverleningen bouwt voort op de standaardactiviteiten die door de omscholingscellen (cellules de reconversion) worden uitgevoerd. De dienstverlening zal worden verstrekt door een team van gespecialiseerd Forem
                  8
               personeel in partnerschap met organisaties die voormalige werknemers vertegenwoordigen, teneinde begunstigden ertoe aan te moedigen aan de maatregelen deel te nemen en hen met administratieve procedures te helpen. Om de contacten tussen de werknemers te bevorderen, wordt de dienstverlening aan alle ontslagen werknemers samen in speciaal daarvoor gereserveerde ruimten verstrekt. De dienstverlening omvat drie soorten activiteiten: i) collectieve informatie over technieken om een baan te zoeken (een cv en een sollicitatiebrief schrijven, gebruikmaken van het web enz.); ii) individuele interviews met een Forem-adviseur (vaardighedenaudit, loopbaantraject, begeleiding op het gebied van opleiding enz.); iii) vrije en open toegang tot instrumenten om een baan te zoeken (IT-uitrusting met een internetaansluiting, telefoon, gespecialiseerde documentatie enz.).

               –Hulp bij het zoeken van een baan. De Forem zal specifieke activiteiten uitvoeren om werknemers te helpen bij het zoeken van een baan en om problemen bij het omscholingsproces te verhelpen. Het gaat onder meer om vergaderingen tussen de ontslagen werknemers en potentiële werkgevers (arbeidsbemiddeling), bedrijfsbezoeken, vergaderingen met personeelswerkers om sollicitatiegesprekken voor te bereiden, en uitwisseling van ervaringen met andere werknemers die zich reeds hebben omgeschoold of een baan hebben gevonden na een collectief ontslag.

               –Geïntegreerde opleiding. Er zullen verschillende soorten specifieke opleidingen worden verstrekt door de Forem, de centres de compétences of het IFAPME
                  9
               . In een eerste fase zal personeel van de Forem elke deelnemer helpen zijn of haar werkgerelateerde doelstellingen vast te stellen en hem of haar oriënteren in de richting van één van de aangeboden opleidingsmodules. Na afloop van elke opleidingsmodule kunnen de nieuwe vaardigheden worden geëvalueerd en gedocumenteerd. Naargelang van het soort opleiding en het gebied waarop de competenties werden verworven, zullen de deelnemers ofwel een formele certificering van vaardigheden (d.i. een getuigschrift van vakbekwaamheid) ontvangen, dan wel een getuigschrift van deelname (voor competenties of beroepen waarvoor er geen formele certificering bestaat) of een validering van vaardigheden (voor vaardigheden en competenties die zij buiten formele opleidingen hebben verworven).

               –Ondersteuning bij het oprichten van een bedrijf. De werknemers die overwegen hun eigen bedrijf op te richten, zullen gedurende het hele proces begeleiding en ondersteuning krijgen. Deze ondersteuning omvat twee hoofdactiviteiten: i) collectieve informatievergaderingen om de werknemers bewust te maken van de mogelijkheden om een bedrijf op te richten, informatie te verstrekken over de wettelijke aspecten en over de maatregelen ter ondersteuning van de oprichting van een bedrijf; ii) individuele interviews met geïnteresseerde werknemers om hun plannen te bekijken en hen in contact te brengen met bedrijfsondersteunende organisaties en dienstverleners.

               –Ondersteuning van collectieve projecten. Werknemers die eventueel overwegen samen als groep een "sociale onderneming" op te zetten, zullen begeleiding en ondersteuning krijgen van een gespecialiseerd adviesbureau en van de omscholingscel. Deze ondersteuning omvat informatie- en bewustmakingsvergaderingen over het oprichten van een bedrijf en essentiële managementvaardigheden, alsook advies over het opzetten van het bedrijf (zoals het opstellen van een businessplan, het opstellen van de statuten, marketing enz.). Een steuncomité, waarin vertegenwoordigers van de werkgeversorganisaties, de vakbonden en de Forem zitting hebben, beoordeelt de aanvraag en beslist over het al dan niet toekennen van een subsidie. Elke werknemer die bij het project betrokken is, kan een subsidie van 5 000 EUR ontvangen (deze middelen worden voor alle deelnemende werknemers samengevoegd). De subsidies kunnen worden gebruikt voor de aankoop van uitrusting, handelswaar, publiciteit, consultancy, opleiding enz. Het adviesbureau zal de subsidies beheren en bij de Forem verslag uitbrengen over de besteding van de middelen (facturen en bewijsstukken).

               –Toelagen. Voor de deelnemers komen er ook toelagen voor het zoeken naar werk en opleidingstoelagen.

               De individuele dienstverlening die aan NEET's moet worden verstrekt, is op een vergelijkbare benadering gebaseerd als hierboven beschreven en bestaat uit de volgende acties.

               –Mobilisering en begeleiding. Dankzij een gedetailleerde profilering zullen de jongeren ofwel onmiddellijk in aanvullend onderwijs of in een aanvullende opleiding kunnen stappen, dan wel een speciaal introductieprogramma kunnen volgen dat hun zelfvertrouwen moet versterken en naar hun interesse moet peilen.

               –Opleiding. Er zullen verschillende soorten specifieke opleidingen worden verstrekt door de Forem, de centres de compétences of het IFAPME.

               –Gepersonaliseerde bijscholing. Voor elke NEET die aan de maatregel deelneemt, zal een gepersonaliseerd bijscholingstraject worden uitgestippeld.

               –Toelagen. Voor de deelnemers komen er ook toelagen voor het zoeken naar werk en opleidings- en mobiliteitstoelagen.

               19.De hier voorgestelde acties zijn actieve arbeidsmarktmaatregelen die behoren tot de in artikel 7 van de EFG-verordening vastgestelde subsidiabele acties. Deze maatregelen komen niet in de plaats van maatregelen die gericht zijn op passieve sociale bescherming.

               20.De Belgische autoriteiten hebben de nodige informatie verstrekt over acties waartoe de betrokken bedrijven krachtens de nationale wetgeving of collectieve arbeidsovereenkomsten verplicht zijn. Zij hebben bevestigd dat een financiële bijdrage uit het EFG niet in de plaats zal komen van deze acties.

               3.3.3.Geraamd budget

               21.De totale kosten worden op 3 040 069 EUR geraamd, met inbegrip van uitgaven voor een bedrag van 2 972 669 EUR voor individuele dienstverlening en van 67 400 EUR voor de activiteiten op het vlak van voorbereiding, beheer, voorlichting en publiciteit, en controle en rapportage.

               22.Van het EFG wordt in totaal een financiële bijdrage van 1 824 041 EUR (60 % van de totale kosten) gevraagd.

                        Acties

                        Geraamd aantal deelnemers

                        Geraamde kosten per deelnemer (EUR
                           10
                        )

                        Geraamde totale kosten (EUR)

                        Individuele dienstverlening (acties overeenkomstig artikel 7, lid 1, onder a) en c), van de EFG-verordening)

                        Omscholing (Reconversion)

                        Ondersteuning / begeleiding / integratie (Accompagnement/Orientation/Insertion)

                        488

                        2 849

                        1 390 089

                        Hulp bij het zoeken van een baan (Dynamisation de la recherche d'emploi)

                        200

                        163

                        32 500

                        Opleiding (Formation)

                        Geïntegreerde opleiding (Formations intégrées)

                        200

                        594

                        118 850

                        Bevordering van ondernemerschap (Aide à la création d'emploi)

                        Ondersteuning bij het oprichten van een bedrijf (Autocréation d'emploi individuelle)

                        300

                        117

                        35 000

                        Sensibilisering voor collectieve projecten (Sensibilisation aux projets collectifs)

                        300

                        160

                        47 868

                        Beurzen voor collectieve projecten (Bourses de création de projets collectifs)

                        10

                        5 000

                        50 000

                        NEET's: mobilisering en begeleiding (Mobilisation/accompagnement)

                        300

                        3 350

                        1 004 896

                        NEET's: geïntegreerde opleiding (Formations intégrées)

                        100

                        850

                        85 000

                        NEET's: gepersonaliseerde bijscholing (Remédiation et mise à niveau)

                        50

                        1 300

                        65 000

                        Subtotaal (a):

                        Percentage van het pakket individuele dienstverlening:

                        –

                        2 829 203

                        (95,17 %)

                        Toelagen en premies (acties overeenkomstig artikel 7, lid 1, onder b), van de EFG-verordening)

                        Toelage voor het zoeken naar werk (Allocations de recherche d'emploi)

                        488

                        153

                        74 844

                        Opleidingstoelage (Allocations de formation)

                        200

                        62

                        12 372

                        NEET's: toelage voor het zoeken naar werk (Allocations de recherche d'emploi)

                        150

                        125

                        18 750

                        NEET's: mobiliteitstoelage (Allocations de mobilité)

                        150

                        125

                        18 750

                        NEET's: opleidingstoelage (Allocations de formation)

                        100

                        125

                        12 500

                        Toelage voor gepersonaliseerde bijscholing (Allocations de remédiation)

                        50

                        125

                        6 250

                        Subtotaal (b):

                        Percentage van het pakket individuele dienstverlening:

                        –

                        143 466

                        (4,83 %)

                        Acties overeenkomstig artikel 7, lid 4, van de EFG-verordening

                        1. Voorbereiding

                        –

                        1 500

                        2. Beheer

                        –

                        8 000

                        3. Voorlichting en publiciteit

                        –

                        45 000

                        4. Controle en rapportage

                        –

                        12 900

                        Subtotaal (c):

                        Percentage van de totale kosten:

                        –

                        67 400

                        (2,22 %)

                        Totale kosten (a + b + c):

                        –

                        3 040 069

                        EFG-bijdrage (60 % van de totale kosten)

                        –

                        1 824 041

               23.De kosten van de in bovenstaande tabel opgenomen acties die vallen onder artikel 7, lid 1, onder b), van de EFG-verordening bedragen niet meer dan 35 % van de totale kosten voor het gecoördineerde pakket van individuele dienstverlening. België heeft bevestigd dat deze acties afhangen van de actieve deelname van de beoogde begunstigden aan opleidingsactiviteiten en activiteiten in verband met het zoeken van een baan.

               24.België heeft bevestigd dat de investeringskosten voor wie zich als zelfstandige vestigt of een eigen bedrijf opricht en voor overnames door werknemers per begunstigde niet meer dan 15 000 EUR zullen bedragen.

               3.3.4.Periode waarbinnen de uitgaven subsidiabel zijn

               25.België heeft de beoogde begunstigden met ingang van 1 januari 2015 individuele dienstverlening verstrekt. De uitgaven voor de acties bedoeld in punt 22 zullen bijgevolg van 1 januari 2015 tot en met 17 december 2017 voor een financiële bijdrage uit het EFG in aanmerking komen, met uitzondering van de uitgaven voor onderwijsprogramma's of opleidingen die twee jaar of langer duren, die voor een financiële bijdrage in aanmerking komen tot en met 17 juni 2018.

               26.Op 1 januari 2015 heeft België de eerste administratieve uitgaven gedaan met het oog op de implementatie van het EFG. De uitgaven voor de activiteiten op het vlak van voorbereiding, beheer, voorlichting en publiciteit, en controle en rapportage zullen bijgevolg van 1 januari 2015 tot en met 17 juni 2018 voor een financiële bijdrage uit het EFG in aanmerking komen.

               3.3.5.Complementariteit met acties die door nationale of EU-fondsen worden gefinancierd

               27.De Forem (de Waalse dienst voor arbeidsvoorziening en beroepsopleiding) en het Waalse Gewest zijn de bronnen van nationale voor- of medefinanciering.

               28.België heeft bevestigd dat de hierboven beschreven maatregelen die een financiële bijdrage uit het EFG ontvangen, niet ook financiële steun van andere financiële instrumenten van de Unie zullen ontvangen.

               3.3.6.Procedures voor het overleg met de beoogde begunstigden, hun vertegenwoordigers of de sociale partners, alsook plaatselijke en regionale autoriteiten

               29.België heeft laten weten dat het gecoördineerde pakket van individuele dienstverlening werd opgesteld in overleg met alle belanghebbenden, en onder meer met de sociale partners, de bedrijven en de openbare diensten voor arbeidsvoorziening. In een monitoringcomité zullen deze belanghebbenden de uitvoering van de voorgestelde maatregelen op de voet volgen.

               3.4.Beheers- en controlesystemen

               30.De aanvraag bevat een beschrijving van de beheers- en controlesystemen die de verantwoordelijkheden van de betrokken organen specificeert. België heeft de Commissie meegedeeld dat de financiële bijdrage zal worden beheerd en gecontroleerd door de instanties die verantwoordelijk zijn voor het Europees Sociaal Fonds (ESF).

               3.5.Toezeggingen door de betrokken lidstaat

               31.België heeft op de volgende punten de nodige garanties geboden:

               –bij de toegang tot de voorgestelde acties en hun uitvoering zullen de beginselen van gelijke behandeling en non-discriminatie worden gerespecteerd;

               –aan de voorschriften van de nationale en EU-wetgeving betreffende collectieve ontslagen is voldaan;

               –de ondernemingen waar de ontslagen zijn gevallen die hun activiteiten hebben voortgezet, zijn hun wettelijke verplichtingen bij ontslagen nagekomen en hebben voor hun werknemers de nodige maatregelen getroffen;

               –de voorgestelde acties zullen geen financiële steun ontvangen van andere fondsen of financiële instrumenten van de Unie, en dubbele financiering zal worden voorkomen;

               –de voorgestelde maatregelen zullen complementair zijn met acties die door de structuurfondsen worden gefinancierd;

               –de financiële bijdrage uit het EFG zal voldoen aan de procedurele en materiële EU-regels inzake overheidssteun.

               4.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

               4.1.Begrotingsvoorstel

               32.Zoals vastgesteld in artikel 12 van Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 20142020
                  11
                mag het EFG het jaarlijks maximumbedrag van 150 miljoen EUR (prijzen van 2011) niet overschrijden.

               33.Na de aanvraag te hebben onderzocht op de voorwaarden van artikel 13, lid 1, van de EFG-verordening en rekening houdend met het aantal beoogde begunstigden, de voorgestelde acties en de geraamde kosten, stelt de Commissie voor om uit het EFG een bedrag van 1 824 041 EUR beschikbaar te stellen, hetgeen overeenstemt met 60 % van de totale kosten van de voorgestelde acties, teneinde een financiële bijdrage te leveren aan de aanvraag.

               34.Overeenkomstig punt 13 van het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer
                  12
                zal het voorgestelde besluit om middelen uit het EFG beschikbaar te stellen door het Europees Parlement en de Raad gezamenlijk worden genomen.

               4.2.Met dit besluit samenhangende handelingen

               35.Samen met dit voorstel voor een besluit om middelen uit het EFG beschikbaar te stellen dient de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad een voorstel in voor een overschrijving van 1 824 041 EUR naar het desbetreffende begrotingsonderdeel.

               36.Wanneer de Commissie dit voorstel voor een besluit om middelen uit het EFG beschikbaar te stellen goedkeurt, zal zij aan de hand van een uitvoeringshandeling tegelijkertijd een besluit over een financiële bijdrage vaststellen dat in werking zal treden op de datum waarop het Europees Parlement en de Raad het voorgestelde besluit om middelen uit het EFG beschikbaar te stellen, vaststellen.

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

               betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (aanvraag EGF/2015/012 BE/Henegouwen machines)

               HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               Gezien Verordening (EU) nr. 1309/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 betreffende het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (20142020) en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1927/2006
                  13
               , en met name artikel 15, lid 4,

               Gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer
                  14
               , en met name punt 13,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG) is opgericht om steun te verlenen aan werknemers die werkloos zijn geworden en zelfstandigen die hun werkzaamheden hebben beëindigd als gevolg van uit de globalisering voortvloeiende grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen, doordat de in Verordening (EG) nr. 546/2009 van het Europees Parlement en de Raad behandelde wereldwijde financiële en economische crisis aanhoudt, of door een nieuwe wereldwijde financiële en economische crisis, en hen te helpen om op de arbeidsmarkt terug te keren.

               (2)Zoals vastgesteld in artikel 12 van Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad
                  15
                mag het EFG het jaarlijks maximumbedrag van 150 miljoen EUR (prijzen 2011) niet overschrijden.

               (3)Op 17 december 2015 heeft België aanvraag EGF/2015/012 BE/Henegouwen machines ingediend voor een financiële bijdrage van het EFG naar aanleiding van ontslagen in de economische sector die is ingedeeld in NACE Rev. 2-afdeling 28 (Vervaardiging van machines, apparaten en werktuigen, n.e.g.) in de regio van NUTSniveau 2 BE32 (de provincie Henegouwen).  België heeft overeenkomstig artikel 8, lid 3, van Verordening (EU) nr. 1309/2013 aanvullende gegevens ingediend. De aanvraag voldoet aan de voorwaarden voor een financiële bijdrage uit het EFG overeenkomstig artikel 13 van Verordening (EU) nr. 1309/2013.

               (4)België heeft besloten om door het EFG medegefinancierde individuele dienstverlening overeenkomstig artikel 6, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1309/2013 ook te verlenen aan 300 NEET's (jongeren die geen werk hebben en evenmin onderwijs of een opleiding volgen).

               (5)Aangezien de ontslagen ernstige gevolgen hebben voor de werkgelegenheid en de plaatselijke, regionale en nationale economie, wordt de aanvraag van België overeenkomstig artikel 4, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1309/2013 als ontvankelijk beschouwd.

               (6)Er moeten dan ook middelen uit het EFG beschikbaar worden gesteld om een financiële bijdrage van 1 824 041 EUR te leveren aan de door België ingediende aanvraag.

               (7)Teneinde zo snel mogelijk middelen uit het EFG ter beschikking te stellen, moet dit besluit van toepassing zijn vanaf de datum waarop het wordt vastgesteld,

               HEBBEN HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Ten laste van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2016 wordt een bedrag van 1 824 041 EUR aan vastleggings- en betalingskredieten beschikbaar gesteld uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering.

               Artikel 2

               Dit besluit treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie. Het is van toepassing vanaf [the date of its adoption]
                  16*.

               Gedaan te Brussel,

                  Voor het Europees Parlement
                        Voor de Raad

                  De voorzitter
                        De voorzitter

                     (1)
                  PB L 347 van 20.12.2013, blz. 855.

                     (2)
                  In de zin van artikel 3 van de EFG-verordening.

                     (3)
                  Verordening (EU) nr. 1046/2012 van de Commissie van 8 november 2012 tot uitvoering van Verordening (EG) nr. 1059/2003 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de opstelling van een gemeenschappelĳke nomenclatuur van territoriale eenheden voor de statistiek (NUTS), wat de indiening van tijdreeksen voor de nieuwe regionale indeling betreft (PB L 310 van 9.11.2012, blz. 34).

                     (4)
                  PB L 393 van 30.12.2006, blz. 1.

                     (5)
                  Overeenkomstig artikel 7, vierde alinea, van Verordening (EU) nr. 1309/2013.

                     (6)
                  OFF-Highway Research, Annual Review and a Forecast to 2014, april 2010.

                     (7)
                  FOD Economie, K.M.O., Middenstand en Energie: arbeidskrachtenenquête, 2015.

                     (8)
                  De Waalse dienst voor arbeidsvoorziening en beroepsopleiding.

                     (9)
                  Het IFAPME (Institut wallon de Formation en Alternance et des indépendants et Petites et Moyennes Entreprises) is een publiek opleidingsinstituut dat werkgerelateerd alternerend leren aanbiedt in de vorm van stages en specifieke opleidingen voor mkb-managers.

                     (10)
                  Ramingen op basis van het aantal deelnemers en de totale kosten.

                     (11)
                  PB L 347 van 20.12.2013, blz. 884.

                     (12)
                  PB C 373 van 20.12.2013, blz. 1.

                     (13)
                  PB L 347 van 20.12.2013, blz. 855.

                     (14)
                  PB C 373 van 20.12.2013, blz. 1.

                     (15)
                  Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014-2020 (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 884).

                     (16)
                   Date to be inserted by the Parliament before the publication in OJ.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 31.3.2017
            COM(2017) 154 final
            2017/0070(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            inzake het namens de Europese Unie in de Internationale Graanraad in te nemen standpunt met betrekking tot de verlenging van het Graanhandelsverdrag 1995

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               •Motivering en doel van het voorstel

                  Het Graanhandelsverdrag 1995 (hierna "het verdrag" genoemd) is door de Gemeenschap gesloten bij Besluit 96/88/EG van de Raad
                     1
                   voor een periode tot en met 30 juni 1998 en is sindsdien regelmatig verlengd. Het verdrag wordt telkens verlengd voor een periode van maximaal twee jaar. De geldigheidsduur is bij besluit van de Internationale Graanraad in juni 2015 voor het laatst verlengd, waardoor het verdrag tot en met 30 juni 2017 van kracht blijft. Een verlenging van het verdrag met nogmaals maximaal twee jaar is in het belang van de Unie.

                  Het doel van dit voorstel is om de Raad te verzoeken de Commissie te machtigen om namens de Unie in de Internationale Graanraad voor verlenging van het verdrag tot uiterlijk 30 juni 2019 te stemmen. Het formele besluit over de verlenging van het verdrag is gepland voor de 45e zitting van de Internationale Graanraad op 5 juni 2017.

               •Samenhang met de huidige bepalingen op dit beleidsgebied

                  N.v.t.

               •Samenhang met andere beleidsterreinen van de Unie

                  N.v.t.

               2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

               •Rechtsgrondslag

                  Artikel 207 en artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie.

               •Subsidiariteit (bij niet-exclusieve bevoegdheid)

                  N.v.t.

               •Evenredigheid

                  N.v.t.

               •Keuze van het instrument

                  N.v.t.

               3.RESULTATEN VAN EX-POSTEVALUATIES, RAADPLEGINGEN VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELINGEN

               N.v.t.

               4.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

                  De verlenging van het verdrag houdt in dat de bijdrage van de EU in de huishoudelijke uitgaven van de Internationale Graanraad, waaronder zowel het Graanhandelsverdrag 1995 als het Voedselhulpverdrag valt, wordt verlengd. Die bijdrage is opgenomen in onderdeel 05 06 01 van de EU-begroting (internationale landbouwovereenkomsten).

               5.OVERIGE ELEMENTEN

                  N.v.t.

               2017/0070 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               inzake het namens de Europese Unie in de Internationale Graanraad in te nemen standpunt met betrekking tot de verlenging van het Graanhandelsverdrag 1995

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 207 in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Het Graanhandelsverdrag 1995 is bij Besluit 96/88/EG van de Raad
                  2
                gesloten voor een periode van drie jaar en is regelmatig verlengd, telkens voor een periode van twee jaar. De geldigheidsduur is bij besluit van de Internationale Graanraad in juni 2015 voor het laatst verlengd, waardoor het verdrag tot en met 30 juni 2017 van kracht blijft. Het is in het belang van de Unie het verdrag nogmaals te verlengen.

               (2)Daarom moet de Commissie, die de Unie in de Internationale Graanraad vertegenwoordigt, worden gemachtigd voor die verlenging te stemmen,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het namens de Europese Unie in de Internationale Graanraad in te nemen standpunt houdt in dat er wordt gestemd voor de verlenging van het Graanhandelsverdrag 1995 met nog eens maximaal twee jaar vanaf 1 juli 2017.

               De Commissie wordt hierbij gemachtigd dit standpunt tot uitdrukking te brengen in de Internationale Graanraad.

               Artikel 2

               Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

               Artikel 3

               Dit besluit is gericht tot de Commissie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                        FINANCIEEL MEMORANDUM

                        FinancSt/17/
                        MK/ig/350345

                        6.221.2017.1

                        agri.ddg3.g.4(2017)613693

                        DATUM: 19.1.2017

                        1.

                        BEGROTINGSONDERDEEL:

                        Hoofdstuk 05 06 INTERNATIONALE ASPECTEN VAN HET BELEIDSTERREIN "LANDBOUW EN PLATTELANDSONTWIKKELING"

                        05 06 01 Internationale landbouwovereenkomsten

                        KREDIETEN:

                        B2017 8 105 849 EUR

                        2.

                        TITEL:

                        Voorstel voor een besluit van de Raad tot vaststelling van het door de Europese Unie in de Internationale Graanraad in te nemen standpunt met betrekking tot de verlenging van het Graanhandelsverdrag 1995.

                        RECHTSGRONDSLAG: artikel 207, in samenhang met artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie.

                        4.

                        DOELSTELLINGEN:

                        Verlenging van het bestaande Graanhandelsverdrag met nog eens twee jaar (1.7.2017-30.6.2019).

                        5.

                        FINANCIËLE GEVOLGEN

                        PERIODE VAN 12 MAANDEN

                           (miljoen EUR)

                        LOPEND BEGROTINGSJAAR

                        2017

                        (miljoen EUR)

                        VOLGEND BEGROTINGSJAAR

                        2018

                        (miljoen EUR)

                        5,0

                        UITGAVEN

                        -
                              UIT DE EU-BEGROTING
                           (RESTITUTIES/INTERVENTIES)

                        -
                              NATIONALE INSTANTIES

                        -
                              OVERIGE

                        0,49

                        0,41

                        5.1

                        ONTVANGSTEN

                        -
                              EIGEN MIDDELEN EU
                           (HEFFINGEN/DOUANERECHTEN)

                        -
                              NATIONAAL

                        2019

                        5.0.1

                        RAMING VAN DE UITGAVEN

                        0,42

                        5.1.1

                        RAMING VAN DE ONTVANGSTEN

                        5.2

                        BEREKENINGSMETHODE: er is uitgegaan van een schatting van het aantal stemmen voor de EU (varieert per jaar) en van een raming van het te betalen bedrag per stem in GBP.

                        6.0

                        IS FINANCIERING MOGELIJK UIT KREDIETEN DIE IN HET BETROKKEN HOOFDSTUK VAN DE LOPENDE BEGROTING ZIJN OPGEVOERD?

                        JA

                        6.1

                        IS FINANCIERING MOGELIJK DOOR OVERSCHRIJVING VAN EEN HOOFDSTUK NAAR EEN ANDER HOOFDSTUK VAN DE LOPENDE BEGROTING?

                        6.2

                        IS EEN AANVULLENDE BEGROTING NODIG?

                        6.3

                        MOETEN OP DE VOLGENDE BEGROTING KREDIETEN WORDEN OPGEVOERD?

                        JA

                        OPMERKINGEN:

                        Het daadwerkelijk te betalen bedrag kan variëren naargelang van het uiteindelijke aantal aan de EU toegewezen stemmen, het te betalen bedrag per stem in GBP en de wisselkoers EUR/GBP.

                     (1)
                  PB L 21 van 27.1.1996, blz. 47.

                     (2)
                  Besluit 96/88/EG van de Raad van 19 december 1995 betreffende de goedkeuring, door de Europese Gemeenschap, van het Graanhandelsverdrag en het Voedselhulpverdrag, die samen de Internationale Graanovereenkomst 1995 vormen (PB L 21 van 27.1.1996, blz. 47).


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 27.7.2017
            COM(2017) 388 final
            2017/0167(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende de sluiting van de overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Mauritius tot wijziging van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Mauritius inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               Bij Verordening (EU) nr. 610/2013 van 26 juni 2013
                  1
               , hierna „wijziging van de Schengengrenscode” genoemd, werden de Schengenuitvoeringsovereenkomst
                  2
               , Verordening (EG) nr. 562/2006 (Schengengrenscode)
                  3
                en Verordening (EG) nr. 810/2009 (Visumcode)
                  4
                gewijzigd en werd onder meer een nieuwe definitie van het begrip „kort verblijf” van onderdanen van derde landen in het Schengengebied ingevoerd. Met ingang van 18 oktober 2013 werd voor (zowel visumplichtige als van de visumplicht vrijgestelde) onderdanen van derde landen die voor een kort verblijf naar het Schengengebied willen reizen, de maximaal toegestane verblijfsduur gedefinieerd als „ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen”. Vergeleken met de definitie die tot 18 oktober 2013 gold (drie maanden per periode van zes maanden na de datum van eerste toegang) is het nieuwe begrip preciezer, aangezien de verblijfsduur nu in dagen wordt uitgedrukt in plaats van in maanden. De zinsnede „na de datum van eerste toegang”, die aanleiding gaf tot veel onzekerheid en vragen, werd bovendien geschrapt.

               Met de wijziging van de Schengengrenscode zijn alle noodzakelijke wijzigingen aangebracht in het acquis van de EU inzake visa en grenzen, dat bestaat uit de Schengenuitvoeringsovereenkomst, de Schengengrenscode, de Visumcode en Verordening (EG) nr. 539/2001
                  5
               . Het begrip „kort verblijf” is echter ook opgenomen in internationale overeenkomsten die door de Europese Unie zijn gesloten. In de overeenkomsten inzake de vrijstelling van de visumplicht die zijn gesloten met Antigua en Barbuda
                  6
               , de Bahama’s
                  7
               , Barbados
                  8
               , Brazilië
                  9
               , Mauritius
                  10
               , Saint Kitts en Nevis
                  11
                en de Seychellen
                  12
                werd voor de bepaling van de maximale duur van het visumvrije verblijf nog verwezen naar de oude definitie („drie maanden per periode van zes maanden na de datum van eerste toegang”
                  13
               ).

               Op 16 juli 2014 heeft de Commissie een aanbeveling goedgekeurd voor een besluit van de Raad waarbij machtiging wordt verleend tot het openen van onderhandelingen over wijziging van de overeenkomsten inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf tussen de Europese Unie en de genoemde landen
                  14
               , dat de Raad op 9 oktober 2014 heeft vastgesteld
                  15
               . Het doel was voor deze zeven landen de nieuwe definitie van kort verblijf, zoals in de wijziging van de Schengengrenscode opgenomen, in te voeren. Als „kort verblijf” in de visumvrijstellingsovereenkomsten in dagen wordt uitgedrukt in plaats van in maanden, is het bovendien eenvoudiger te verifiëren en te berekenen met elektronische/IT-middelen en daardoor beter geschikt voor gecentraliseerde grensbeheersystemen, zoals het voorgestelde inreis-uitreissysteem (EES)
                  16
               .

               Naar aanleiding van de machtiging van de Raad heeft de Commissie onderhandelingen geopend over wijziging van de visumvrijstellingsovereenkomsten met de zeven betrokken landen: Antigua en Barbuda, de Bahama’s, Barbados, Brazilië, Mauritius, Saint Kitts en Nevis en de Seychellen.

               De onderhandelingen met de Republiek Mauritius zijn afgerond met de parafering van de wijzigingsovereenkomst op 11 november 2016.  De overeenkomstsluitende partijen zijn overeengekomen in de gehele visumvrijstellingsovereenkomst tussen de EU en de Republiek Mauritius de nieuwe definitie van „kort verblijf” toe te passen. Daarnaast moeten in de overeenkomsten enkele technische details worden aangepast (zie verderop), maar alle wijzigingen zijn voor de reizigers van onbeduidende strekking.

                  De specifieke situatie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland komt tot uiting in de preambule van de overeenkomst.

               2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

               •Rechtsgrondslag

               De overeenkomst moet door beide overeenkomstsluitende partijen volgens hun respectieve procedures worden goedgekeurd. Voor de Unie dient de Raad besluiten vast stellen betreffende de ondertekening en de sluiting van de overeenkomst.

               Onderhavig voorstel wordt bij de Raad ingediend opdat de Raad machtiging verleent tot sluiting van de overeenkomst tot wijziging van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Mauritius inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf.

               De overeenkomst waarborgt de juridische samenhang en de harmonisatie tussen de lidstaten, doordat de nieuwe bij de wijziging van de Schengengrenscode ingevoerde definitie van „kort verblijf” wordt toegepast, waardoor een eenduidige interpretatie van „kort verblijf” wordt gegeven.

               De rechtsgrondslag van dit voorstel is artikel 77, lid 2, onder a), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), in samenhang met artikel 218 daarvan.

               De Unie is niet bevoegd tot wijziging van de visumvrijstellingsovereenkomsten waardoor de vier bij de uitvoering van het Schengenacquis betrokken landen worden gebonden, wat ook geldt voor het gemeenschappelijk visumbeleid. Om een geharmoniseerde aanpak en een geharmoniseerde tenuitvoerlegging van de bepalingen over de duur van het toegestane verblijf in het Schengengebied te verzekeren, is in de overeenkomst een gezamenlijke verklaring opgenomen, die luidt dat het wenselijk is dat de Republiek Mauritius, enerzijds, en IJsland, Liechtenstein, Noorwegen en Zwitserland, anderzijds, de bestaande bilaterale visumvrijstellingsovereenkomsten in dezelfde zin wijzigen.

               Bijgaand voorstel is het rechtsinstrument voor de sluiting van de overeenkomst. De Raad zal met gekwalificeerde meerderheid een besluit nemen nadat de overeenkomst namens de Unie is ondertekend door een persoon die door het voorzitterschap van de Raad is aangewezen en nadat de goedkeuring van het Europees Parlement is verkregen overeenkomstig artikel 218, lid 6, tweede alinea, onder a), VWEU.

               •Subsidiariteit (bij niet-exclusieve bevoegdheid)

               Wanneer de Europese Unie partij is bij een internationale overeenkomst, is het juridisch niet mogelijk dat een wijziging van zo’n overeenkomst door de lidstaten zelf wordt doorgevoerd. De visumvrijstellingsovereenkomst met Mauritius is door de Europese Unie gesloten en derhalve is actie op Unieniveau vereist.

               De sluiting van een visumvrijstellingsovereenkomst door een lidstaat zou bovendien gevolgen hebben voor het acquis van de Unie op visumgebied (artikel 3, lid 2, VWEU).

               •Evenredigheid

               Dit voorstel gaat niet verder dan nodig is om het doel ervan, namelijk de wijziging van de visumvrijstellingsovereenkomst tussen de Unie en Mauritius, te verwezenlijken.

               3.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

               Dit voorstel houdt geen extra kosten voor de EU-begroting in.

               4. RESULTATEN VAN EX-POSTEVALUATIES, RAADPLEGINGEN VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELINGEN

               •Raadpleging van belanghebbenden

               Op 9 oktober 2014 heeft de Raad onderhandelingsrichtsnoeren vastgesteld waarbij de Commissie wordt gemachtigd onderhandelingen met de Republiek Mauritius te openen over wijziging van de visumvrijstellingsovereenkomst tussen de twee overeenkomstsluitende partijen. De lidstaten zijn op de hoogte gehouden van de onderhandelingen tijdens vergaderingen van de Groep visa van de Raad.

               5.OVERIGE ELEMENTEN

               •Resultaat van de onderhandelingen

                  De Commissie is van oordeel dat de door de Raad in zijn onderhandelingsrichtsnoeren vastgestelde doelstellingen zijn bereikt en dat de ontwerpovereenkomst aanvaardbaar is voor de Unie.

                  De overeenkomst houdt uiteindelijk het volgende in:

                  a) Verblijfsduur

                  De overeenkomst voorziet in visumvrij reizen voor de burgers van de Europese Unie en voor de burgers van de Republiek Mauritius die naar het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende partij reizen voor ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen (in de oude bepaling maximaal drie maanden per periode van zes maanden na de datum van eerste toegang). De nieuwe definitie wordt in de gehele overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Mauritius inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf toegepast.

                  b) Slotbepaling – opschorting van de overeenkomst (artikel 8, lid 4)

               De laatste zin van artikel 8, lid 4, van de overeenkomst wordt als volgt gewijzigd: „De overeenkomstsluitende partij die de toepassing van de overeenkomst heeft geschorst, stelt de andere overeenkomstsluitende partij in kennis van het feit dat de redenen voor de schorsing niet langer bestaan, zodra dit het geval is, en maakt een einde aan de schorsing.” Met de toevoeging van „en maakt een einde aan de schorsing” wordt duidelijker gemaakt dat de schorsing van de visumvrijstelling daadwerkelijk moet worden opgeheven zodra de redenen ervoor niet langer bestaan. Door de wijziging wordt de formulering van dit punt in de visumvrijstellingsovereenkomst met Mauritius op één lijn gebracht met die in alle andere visumvrijstellingsovereenkomsten die de Unie in 2015 en 2016 heeft ondertekend. De Groep visa is op 14 juni 2016 over de wijziging geconsulteerd en geen van de lidstaten heeft bezwaren ingebracht.

                  c) Vervangen van Gemeenschap door Unie

                  Met de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon op 1 december 2009 heeft de Europese Unie als enige een geconsolideerde rechtspersoonlijkheid verkregen. De „Europese Gemeenschap” wordt echter nog steeds vermeld in internationale overeenkomsten die voorafgaand aan het Verdrag van Lissabon in werking zijn getreden, waaronder de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Mauritius inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf. De wijzigingsovereenkomst vervangt daarom Gemeenschap door Unie in de gehele visumvrijstellingsovereenkomst.

                  d) Gemeenschappelijke verklaringen

                  Aan de overeenkomst zijn twee gemeenschappelijke verklaringen gehecht:

                  – over de interpretatie van de termijn van 90 dagen binnen een periode van 180 dagen, en

                  – betreffende IJsland, Noorwegen, Zwitserland en Liechtenstein.

                  e) Inwerkingtreding

                  De overeenkomst treedt in werking op de eerste dag van de zesde maand volgende op de datum waarop de laatste overeenkomstsluitende partij de andere overeenkomstsluitende partij ervan in kennis heeft gesteld dat de ratificatieprocedures zijn voltooid. Met het oog op de rechtszekerheid en teneinde reizigers in staat te stellen het recht te kennen en na te leven, is een toereikende overgangsperiode noodzakelijk. Wanneer de overeenkomst door alle overeenkomstsluitende partijen is geratificeerd, kunnen reizigers tijdens die overgangsperiode van zes maanden hun nog geheel volgens de oude definitie berekende kort verblijf volmaken, voordat de nieuwe definitie van kort verblijf met de achterwaartse referentieperiode van 180 dagen in werking treedt.

                  Alle overige bepalingen van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Mauritius inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf blijven ongewijzigd, met inbegrip van het territoriale toepassingsgebied.

               6.CONCLUSIE

               In het licht van bovenstaande overwegingen stelt de Commissie voor dat de Raad, nadat de goedkeuring van het Europees Parlement is verkregen, zijn goedkeuring hecht aan de overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Mauritius tot wijziging van de overeenkomst tussen de Europese gemeenschap en de Republiek Mauritius inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf.

               2017/0167 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende de sluiting van de overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Mauritius tot wijziging van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Mauritius inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 77, lid 2, onder a), in samenhang met artikel 218, lid 6, tweede alinea, onder a), onder v),

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Gezien de goedkeuring van het Europees Parlement
                  17
               ,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Bij besluit van 30 november 2009 heeft de Raad de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Mauritius inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf gesloten. De overeenkomst voorziet in visumvrij reizen voor de burgers van de Europese Unie en voor de burgers van Mauritius die naar het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende partij reizen „voor een periode van maximaal drie maanden binnen een tijdvak van zes maanden”.

               (2)Bij Verordening (EU) nr. 610/2013 van het Europees Parlement en de Raad
                  18
                zijn in het acquis van de Unie inzake visa en grenzen horizontale wijzigingen aangebracht, die onder meer inhouden dat een kort verblijf wordt gedefinieerd als een verblijf van ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen.

               (3)Teneinde de regeling van de Unie voor korte verblijven volledig te harmoniseren, dient deze nieuwe definitie in de overeenkomst tussen de Unie en de Republiek Mauritius inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf te worden opgenomen.

               (4)De Commissie heeft namens de Unie onderhandelingen gevoerd over een overeenkomst met de Republiek Mauritius tot wijziging van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Mauritius inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf (hierna „de overeenkomst” genoemd).

               (5)Overeenkomstig Besluit (EU) 2017/[…] van de Raad is de overeenkomst ondertekend.

               (6)Dit besluit houdt een ontwikkeling in van de bepalingen van het Schengenacquis waaraan het Verenigd Koninkrijk niet deelneemt, overeenkomstig Besluit 2000/365/EG van de Raad
                  19
               . Het Verenigd Koninkrijk neemt derhalve niet deel aan de vaststelling van dit besluit en dit besluit is niet bindend voor noch van toepassing op deze lidstaat.

               (7)Dit besluit houdt een ontwikkeling in van de bepalingen van het Schengenacquis waaraan Ierland niet deelneemt, overeenkomstig Besluit 2002/192/EG van de Raad
                  20
               . Ierland neemt derhalve niet deel aan de vaststelling van dit besluit en het besluit is niet bindend voor, noch van toepassing op deze lidstaat,

               (8)De overeenkomst moet derhalve worden goedgekeurd,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               De overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Mauritius tot wijziging van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Mauritius inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf (hierna „de overeenkomst” genoemd), wordt namens de Unie goedgekeurd.

               De tekst van de overeenkomst is aan dit besluit gehecht.

               Artikel 2

               De voorzitter van de Raad verricht namens de Unie de in artikel 2 van de overeenkomst bedoelde kennisgeving
                  21
               .

               Artikel 3

               Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)
                  PB L 182 van 29.6.2013, blz. 1.

                     (2)
                  PB L 239 van 22.9.2000, blz. 19.

                     (3)
                  PB L 105 van 13.4.2006, blz. 1.

                     (4)
                  PB L 243 van 15.9.2009, blz. 1.

                     (5)
                  PB L 081 van 21.3.2001, blz. 1.

                     (6)
                  PB L 169 van 30.6.2009, blz. 3.

                     (7)
                  PB L 169 van 30.6.2009, blz. 24.

                     (8)
                  PB L 169 van 30.6.2009, blz. 10.

                     (9)
                  Met Brazilië heeft de EU twee overeenkomsten gesloten: een voor houders van een gewoon paspoort (PB L 255 van 21.9.2012, blz. 4) en een afzonderlijke overeenkomst voor houders van een diplomatiek of dienstpaspoort (PB L 66 van 12.3.2011, blz. 2).

                     (10)
                  PB L 169 van 30.6.2009, blz. 17.

                     (11)
                  PB L 169 van 30.6.2009, blz. 38.

                     (12)
                  PB L 169 van 30.6.2009, blz. 31.

                     (13)
                  Zie de artikelen „Doel” en „Verblijfsduur” van de overeenkomsten.

                     (14)
                  COM(2014) 468 final.

                     (15)
                  Besluit van de Raad waarbij aan de Commissie machtiging wordt verleend tot het openen van onderhandelingen over wijziging van de overeenkomsten inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf tussen de Europese Unie/Gemeenschap en Antigua en Barbuda, het Gemenebest van de Bahama’s, Barbados, de Federale Republiek Brazilië, de Republiek Mauritius, de Federatie van Saint Kitts en Nevis en de Republiek der Seychellen, door de Raad vastgesteld op 9.10.2014.

                     (16)
                  COM(2016) 194 final.

                     (17)
                  Goedkeuring verleend op […].

                     (18)
                  Verordening (EU) nr. 610/2013 van het Europees Parlement en van de Raad van 26 juni 2013 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 562/2006 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een communautaire code betreffende de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode) en van de Overeenkomst ter uitvoering van het Schengenakkoord, Verordeningen (EG) nr. 1683/95 en (EG) nr. 539/2001 van de Raad en Verordeningen (EG) nr. 767/2008 en (EG) nr. 810/2009 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 182 van 29.6.2013, blz. 1).

                     (19)
                  Besluit 2000/365/EG van de Raad van 29 mei 2000 betreffende het verzoek van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland deel te mogen nemen aan enkele van de bepalingen van het Schengenacquis (PB L 131 van 1.6.2000, blz. 43).

                     (20)
                  Besluit 2002/192/EG van de Raad van 28 februari 2002 betreffende het verzoek van Ierland deel te mogen nemen aan bepalingen van het Schengenacquis (PB L 64 van 7.3.2002, blz. 20).

                     (21)
                  De datum van inwerkingtreding van de overeenkomst zal door het secretariaat-generaal van de Raad worden bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 27.7.2017
            COM(2017) 388 final
            BIJLAGE
            bij het
            Voorstel voor een besluit van de Raad
            betreffende de sluiting van de overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Mauritius tot wijziging van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Mauritius inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf

               BIJLAGE

               bij het

               Voorstel voor een besluit van de Raad

               betreffende de sluiting van de overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Mauritius tot wijziging van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Mauritius inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf

               OVEREENKOMST

               tussen de Europese Unie en de Republiek Mauritius tot wijziging van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Mauritius inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf

               De EUROPESE UNIE,

               enerzijds, en

               DE REPUBLIEK MAURITIUS, hierna „Mauritius” genoemd,

               anderzijds,

               hierna samen „de overeenkomstsluitende partijen” genoemd,

               GEZIEN de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Mauritius inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf, hierna „de overeenkomst” genoemd, die op 1 maart 2010 in werking is getreden,

               OPNIEUW BEVESTIGEND het belang van het faciliteren van contacten van mens tot mens,

               ER NOTA VAN NEMEND dat de overeenkomst functioneert tot tevredenheid van de burgers van de overeenkomstsluitende partijen,

               OVERWEGENDE dat de in de overeenkomst opgenomen definitie van kort verblijf, „drie maanden per periode van zes maanden na de datum van eerste toegang”, niet precies genoeg is en dat met name de zinsnede „na de datum van eerste toegang” aanleiding kan geven tot vragen en onzekerheid,

               IN AANMERKING NEMENDE dat bij Verordening (EU) nr. 610/2013 van 26 juni 2013 in het „interne” acquis van de Unie inzake visa en grenzen horizontale wijzigingen zijn aangebracht, die onder meer inhouden dat een kort verblijf wordt gedefinieerd als een verblijf van „ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen”.

               IN AANMERKING NEMENDE dat het door de Europese Unie in te stellen inreis-uitreissysteem vereist dat een uniforme en duidelijke definitie van kort verblijf wordt toegepast, die voor alle onderdanen van derde landen geldt,

               WENSENDE de soepele doorstroming van reizigers aan de grensdoorlaatposten van de overeenkomstsluitende partijen te waarborgen,

               HERBEVESTIGENDE dat de overeenkomst betrekking heeft op de burgers van alle lidstaten van de Europese Unie, met uitzondering van die van het Verenigd Koninkrijk en Ierland,

               REKENING HOUDENDE met het Protocol betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht en het Protocol betreffende het Schengenacquis dat is opgenomen in het kader van de Europese Unie, beide gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en bevestigende dat de bepalingen van deze overeenkomst niet van toepassing zijn op het Verenigd Koninkrijk en Ierland,

               ZIJN HET VOLGENDE OVEREENGEKOMEN:

               Artikel 1

               De overeenkomst wordt gewijzigd overeenkomstig de volgende bepalingen:

               (1)in de titel en in artikel 3, lid 5, artikel 6, lid 1, en artikel 8, lid 7, wordt het woord „Gemeenschap” vervangen door het woord „Unie”;

               (2)in artikel 1 wordt de zinsnede „maximaal drie maanden binnen een tijdvak van zes maanden” vervangen door „ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen”;

               (3)artikel 4, lid 1, wordt vervangen door:

               „De burgers van de Europese Unie mogen gedurende ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen op het grondgebied van Mauritius verblijven.”;

               (4)artikel 4, lid 2, wordt vervangen door:

               „De burgers van Mauritius mogen gedurende ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen op het grondgebied verblijven van de lidstaten die het Schengenacquis volledig toepassen. Bij de berekening van deze termijn wordt geen rekening gehouden met het verblijf in lidstaten die het Schengenacquis nog niet volledig toepassen.

               De burgers van Mauritius mogen gedurende ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen op het grondgebied verblijven van elk van de lidstaten die het Schengenacquis nog niet volledig toepassen, onafhankelijk van de verblijfsperiode die is berekend voor het grondgebied van de lidstaten die het Schengenacquis volledig toepassen.”;

               (5)in artikel 4, lid 3, wordt de zinsnede „drie maanden” vervangen door „90 dagen” en het woord „Gemeenschap” door „Unie”;

               (6)de laatste zin van artikel 8, lid 4, wordt vervangen door:

               „De overeenkomstsluitende partij die de toepassing van de overeenkomst heeft geschorst, stelt de andere overeenkomstsluitende partij ervan in kennis dat de redenen voor de schorsing niet langer bestaan, zodra dit het geval is, en maakt een einde aan de schorsing.”

               Artikel 2

               Deze overeenkomst wordt door de overeenkomstsluitende partijen volgens hun eigen procedures geratificeerd of goedgekeurd en treedt in werking op de eerste dag van de zesde maand volgend op de datum waarop de laatste overeenkomstsluitende partij de andere overeenkomstsluitende partij ervan in kennis stelt dat de hierboven bedoelde procedures zijn voltooid.

               Gedaan in tweevoud te […] op […] tweeduizend zeventien in de Bulgaarse, de Deense, de Duitse, de Engelse, de Estse, de Finse, de Franse, de Griekse, de Hongaarse, de Italiaanse, de Kroatische, de Letse, de Litouwse, de Maltese, de Nederlandse, de Poolse, de Portugese, de Roemeense, de Sloveense, de Slowaakse, de Spaanse, de Tsjechische en de Zweedse taal, zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek.

               Voor de Europese Unie

               Voor de Republiek Mauritius

               GEMEENSCHAPPELIJKE VERKLARING BETREFFENDE IJSLAND, NOORWEGEN, ZWITERLAND EN LIECHTENSTEIN

               Het is wenselijk dat de autoriteiten van Noorwegen, IJsland, Zwitserland en Liechtenstein, enerzijds, en Mauritius, anderzijds, onverwijld bilaterale overeenkomsten sluiten inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf, die vergelijkbaar zijn met deze overeenkomst.

               GEMEENSCHAPPELIJKE VERKLARING BETREFFENDE DE INTERPRETATIE VAN DE TERMIJN VAN 90 DAGEN BINNEN EEN PERIODE VAN 180 DAGEN

               De overeenkomstsluitende partijen komen overeen dat de termijn van ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen, als bedoeld in artikel 4 van deze overeenkomst, kan bestaan uit één aaneengesloten bezoek of uit meerdere opeenvolgende bezoeken die in totaal niet meer dan 90 dagen binnen een periode van 180 dagen beslaan.

               Hierbij wordt uitgegaan van een referentieperiode van 180 dagen die zodanig wordt berekend dat op elke dag van het verblijf wordt gekeken naar de aan die dag voorafgaande periode van 180 dagen om na te gaan of nog steeds aan de voorwaarde van 90 dagen binnen een periode van 180 dagen wordt voldaan. Dit betekent onder meer dat een ononderbroken afwezigheid van 90 dagen recht geeft op een nieuw verblijf van ten hoogste 90 dagen.

               ________


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 3.7.2017
            COM(2017) 360 final
            2017/0150(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            waarbij Roemenië wordt gemachtigd om, in het belang van de Europese Unie, de toetreding van Chili, IJsland en de Bahama's tot het Verdrag van 's-Gravenhage van 1980 betreffende de burgerrechtelijke aspecten van internationale ontvoering van kinderen te aanvaarden

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               •Motivering en doel van het voorstel

               Het Verdrag van 's-Gravenhage van 25 oktober 1980 inzake de burgerrechtelijke aspecten van internationale ontvoering van kinderen (hierna "het verdrag van 1980" genoemd), dat tot op heden is geratificeerd door 97 landen, waaronder alle EU-lidstaten, heeft tot doel de status quo te herstellen door via een systeem van samenwerking tussen door de verdragsluitende partijen aangewezen centrale autoriteiten de onmiddellijke terugkeer te verkrijgen van een kind dat ongeoorloofd is overgebracht of ongeoorloofd wordt vastgehouden.

               Aangezien de preventie van kinderontvoering een essentieel onderdeel van het EU-beleid ter bevordering van de rechten van het kind vormt, is de Europese Unie op internationaal niveau actief om de toepassing van het verdrag van 1980 te verbeteren en moedigt zij derde landen aan om tot het verdrag toe te treden.

               Chili heeft op 23 februari 1994 het instrument voor toetreding tot het verdrag van 1980 neergelegd. Het verdrag is op 1 mei 1994 in werking getreden in Chili.

               Het verdrag van 1980 is reeds in werking tussen Chili en 27 lidstaten van de EU. Alleen Roemenië heeft de toetreding van Chili tot het verdrag nog niet aanvaard.

               IJsland heeft op 14 augustus 1996 het instrument voor toetreding tot het verdrag van 1980 neergelegd. Het verdrag is op 1 september 1996 in werking getreden in IJsland.

               Het verdrag van 1980 is reeds in werking tussen IJsland en 27 lidstaten van de EU. Alleen Roemenië heeft de toetreding van IJsland tot het verdrag nog niet aanvaard.

               De Bahama's hebben op 1 oktober 1993 het instrument voor toetreding tot het verdrag van 1980 neergelegd. Het verdrag is op 1 januari 1994 in werking getreden in de Bahama's.

               Het verdrag van 1980 is reeds in werking tussen de Bahama's en 26 lidstaten van de EU. Alleen Denemarken en Roemenië hebben de toetreding van de Bahama's tot het verdrag nog niet aanvaard.

               Volgens artikel 38, vierde alinea, is het verdrag van 1980 van toepassing tussen de toetredende staat en de verdragsluitende staten die verklaard hebben deze toetreding te aanvaarden.

               Dat de aanvaarding van de toetreding van een derde land tot het verdrag van 1980 onder de exclusieve bevoegdheid van de EU valt, is bevestigd door het Hof van Justitie van de Europese Unie, dat hierover is geraadpleegd op instigatie van de Commissie.

               Op 14 oktober 2014 verklaarde het Hof van Justitie van de Europese Unie in advies 1/13: "De aanvaarding van de toetreding van een derde land tot het op 25 oktober 1980 te ’sGravenhage gesloten Verdrag betreffende de burgerrechtelijke aspecten van internationale ontvoering van kinderen valt onder de exclusieve bevoegdheid van de Europese Unie".

               Het Hof benadrukte dat uniformiteit op EU-niveau geboden was, teneinde variabele geometrie tussen de lidstaten te voorkomen.

               Omdat internationale kinderontvoering tot de exclusieve externe bevoegdheden van de Europese Unie behoort, moet voor de beslissing over de aanvaarding van de toetreding van Chili, IJsland en de Bahama's op EU-niveau een besluit van de Raad worden vastgesteld. Roemenië zou daarom in het belang van de Europese Unie een verklaring van aanvaarding van de toetreding van Chili, IJsland en de Bahama's moeten neerleggen.

               Als gevolg van de aanvaarding door Roemenië zou het verdrag van 1980 van toepassing worden tussen de Bahama's en alle EU-lidstaten, met uitzondering van Denemarken. Wat Chili en IJsland betreft, zal het verdrag van 1980 van toepassing worden met alle lidstaten van de EU.

               •Verenigbaarheid met bestaande bepalingen op het beleidsterrein

                  Wat betreft de ontvoering van kinderen door een ouder is het verdrag van 1980 de internationale tegenhanger van Verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad (de "verordening Brussel II bis"), die de hoeksteen is van de justitiële samenwerking in de EU in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid
                     1
                  .

                  Een van de voornaamste doelstellingen van de verordening is ontvoering van kinderen van de ene naar de andere lidstaat te ontmoedigen door procedures vast te stellen die waarborgen dat het kind onmiddellijk terugkeert naar de lidstaat waar het zijn gewone verblijfplaats had. De verordening Brussel II bis neemt in artikel 11 de procedure van het verdrag van 1980 over en vult deze aan door een aantal aspecten ervan te verduidelijken, met name met betrekking tot het horen van het kind, de termijn waarbinnen een beslissing dient te worden gegeven nadat een verzoek om terugkeer is ingediend en de gronden voor het niet-terugkeren van het kind. Zij voert ook bepalingen in inzake in verschillende staten gegeven conflicterende beslissingen houdende terugkeer en niet-terugkeer.

                  Op internationaal niveau steunt de Europese Unie de toetreding van derde landen tot het verdrag van 1980, zodat de EU-lidstaten erop kunnen vertrouwen dat internationale kinderontvoeringen onder een gemeenschappelijk wettelijk kader vallen.

                  Tussen juni 2015 en december 2016 zijn reeds tien besluiten van de Raad vastgesteld om de toetreding van tien derde landen tot het verdrag van 1980 te aanvaarden (Marokko, Singapore, de Russische Federatie, Albanië, Andorra, de Seychellen, Armenië, de Republiek Korea, Kazachstan en Peru)
                     2
                  .

               •Verenigbaarheid met andere beleidsterreinen van de Unie

               Het onderhavige voorstel is duidelijk gekoppeld aan de in artikel 3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie vastgestelde algemene doelstelling de rechten van het kind te beschermen. Het systeem van het verdrag van 1980 is ontworpen om het kind te beschermen tegen de schadelijke gevolgen van ontvoering door een van de ouders en te waarborgen dat het kind contact kan onderhouden met beide ouders, bijvoorbeeld door de effectieve uitoefening van het omgangsrecht te garanderen.

               Eveneens vermeldenswaard is het verband met de bevordering van het gebruik van bemiddeling bij grensoverschrijdende geschillen in het gezin. De richtlijn betreffende bepaalde aspecten van bemiddeling/mediation in burgerlijke en handelszaken
                  3
                is ook van toepassing op het familierecht binnen de gemeenschappelijke Europese justitiële ruimte. Het verdrag van 1980 moedigt tevens de minnelijke schikking van geschillen in het gezin aan. Een door de Haagse Conferentie voor internationaal privaatrecht gepubliceerde Gids voor goede praktijken onder het Haagse Verdrag van 1980 betreft het gebruik van bemiddeling voor het beslechten van internationale gezinsconflicten waarop dat verdrag van toepassing is. Op initiatief van de Europese Commissie is deze gids vertaald in alle EU-talen anders dan Engels en Frans, alsmede in het Arabisch, teneinde de dialoog te ondersteunen met landen die het verdrag nog niet hebben geratificeerd en te helpen zoeken naar concrete manieren om de problemen op te lossen in verband met internationale kinderontvoeringen waarbij landen zijn betrokken die het verdrag niet hebben geratificeerd
                  4
               .

               2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

               •Rechtsgrondslag

                  Aangezien het besluit een internationale overeenkomst betreft, is de rechtsgrondslag artikel 218 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, in combinatie met artikel 81, lid 3. De Raad besluit met eenparigheid van stemmen, na raadpleging van het Europees Parlement.

                  Het Verenigd Koninkrijk en Ierland zijn gebonden door Verordening (EG) nr. 2201/2003 en nemen dan ook deel aan de vaststelling en de toepassing van dit besluit.

                  Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van protocol nr. 22 betreffende de positie van Denemarken, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, neemt Denemarken niet deel aan de vaststelling van dit besluit, dat derhalve niet bindend is voor, noch van toepassing in Denemarken.

               •Evenredigheid

                  Dit voorstel ligt in de lijn van de reeds vastgestelde besluiten van de Raad over hetzelfde onderwerp en gaat niet verder dan hetgeen nodig is voor de verwezenlijking van de doelstelling tot een samenhangend EU-optreden inzake internationale kinderontvoering te komen door te waarborgen dat Roemenië aanvaardt dat Chili, IJsland en de Bahama's binnen een bepaalde termijn toetreden tot het verdrag van 1980.

               •3.RESULTATEN VAN EX-POSTEVALUATIES, RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELINGEN

               •Raadpleging van belanghebbenden

                  Roemenië is door de Commissie geraadpleegd over zijn bereidheid de toetreding van Chili, IJsland en de Bahama's tot het verdrag van 1980 te aanvaarden en heeft een gunstig advies uitgebracht.

                  Tijdens de besprekingen op de deskundigenvergadering van 24 april 2017 bleek dat de lidstaten er – in dit stadium – geen bezwaar tegen maken dat Roemenië de toetreding van Chili, IJsland en de Bahama's tot het verdrag van 1980 aanvaardt.

               •Bijeenbrengen en benutten van deskundigheid

                  Aangezien het verdrag reeds in werking is getreden (met 27 lidstaten wat Chili en IJsland betreft en met 26 lidstaten wat de Bahama's betreft), zijn de Commissie en de deskundigen van de lidstaten van oordeel dat in dergelijke gevallen geen specifieke beoordeling van de situatie van het derde land vereist is.

                  De deskundigen van de lidstaten hebben geen problemen gemeld met de toepassing van het verdrag van 1980 ten aanzien van Chili, IJsland en de Bahama's.

               •Effectbeoordeling

                  Net als bij de tien reeds in 2015 en 2016 vastgestelde besluiten van de Raad inzake de aanvaarding van de toetreding van bepaalde derde landen tot het verdrag van 1980 is er, gezien de aard van deze wetgevingshandeling, geen specifieke effectbeoordeling verricht. Een specifieke beoordeling van de situatie van Chili, IJsland en de Bahama's werd overbodig geacht, aangezien het verdrag reeds in werking is getreden met 27, respectievelijk 26 lidstaten van de EU en aangezien Roemenië bereid is de toetreding van Chili, IJsland en de Bahama's te aanvaarden.

               •4.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

                  Het voorgestelde besluit heeft geen gevolgen voor de begroting.

               5.OVERIGE ELEMENTEN

               •Uitvoeringsplanning en regelingen betreffende controle, evaluatie en rapportage

                  Aangezien het voorstel uitsluitend de machtiging van Roemenië betreft om de toetreding van Chili, IJsland en de Bahama's tot het verdrag van 1980 te aanvaarden, beperkt het toezicht op de tenuitvoerlegging zich tot de inachtneming door Roemenië van de formulering van de verklaring en de termijn om deze neer te leggen en de Commissie hiervan kennis te geven overeenkomstig het besluit van de Raad.

               2017/0150 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               waarbij Roemenië wordt gemachtigd om, in het belang van de Europese Unie, de toetreding van Chili, IJsland en de Bahama's tot het Verdrag van 's-Gravenhage van 1980 betreffende de burgerrechtelijke aspecten van internationale ontvoering van kinderen te aanvaarden

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 81, lid 3, in samenhang met artikel 218,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Gezien het advies van het Europees Parlement
                  5
               ,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Overeenkomstig artikel 3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie heeft de Europese Unie zich als een van haar doelen gesteld de bescherming van de rechten van het kind te bevorderen. Maatregelen om kinderen te beschermen tegen het ongeoorloofd overbrengen of niet doen terugkeren van kinderen beschouwt zij als een essentieel onderdeel van dit beleid.

               (2)De Raad heeft Verordening (EG) nr. 2201/2003
                  6
                (hierna "Verordening Brussel II bis" genoemd) vastgesteld, die als doel heeft kinderen te beschermen tegen de schadelijke gevolgen van het ongeoorloofd overbrengen of niet doen terugkeren, procedures vast te stellen om hun onmiddellijke terugkeer naar de gewone verblijfplaats te verkrijgen en het omgangs- en gezagsrecht te waarborgen.

               (3)Verordening Brussel II bis vormt een aanvulling op en versterking van het Verdrag van 's-Gravenhage van 25 oktober 1980 inzake de burgerrechtelijke aspecten van internationale ontvoering van kinderen (hierna "het verdrag van 1980" genoemd), waarbij een internationaal systeem van verplichtingen en samenwerking tussen de verdragsluitende staten en tussen centrale autoriteiten wordt ingesteld om te zorgen voor de onmiddellijke terugkeer van een kind dat ongeoorloofd is overgebracht of ongeoorloofd wordt vastgehouden.

               (4)Alle lidstaten van de Unie zijn partij bij het verdrag van 1980.

               (5)De Unie moedigt derde landen aan toe te treden tot het verdrag van 1980 en ondersteunt de correcte tenuitvoerlegging van het verdrag van 1980, onder andere door samen met de lidstaten deel te nemen aan de bijzondere commissies die regelmatig worden georganiseerd door de Haagse Conferentie voor internationaal privaatrecht.

               (6)Een gemeenschappelijk wettelijk kader tussen de lidstaten van de Unie en derde staten zou de beste oplossing kunnen zijn voor gevoelige zaken als internationale kinderontvoering.

               (7)Het verdrag van 1980 bepaalt dat het van toepassing is tussen de toetredende staat en de verdragsluitende staten die verklaard hebben de toetreding te aanvaarden.

               (8)Het verdrag van 1980 staat niet toe dat regionale organisaties voor economische integratie, zoals de Unie, partij bij het verdrag worden. De Unie kan derhalve niet tot het verdrag van 1980 toetreden en ook geen verklaring van aanvaarding van een toetredende staat neerleggen.

               (9)Overeenkomstig Advies 1/13 van het Hof van Justitie van de Europese Unie behoren verklaringen van aanvaarding in het kader van het verdrag van 1980 tot de exclusieve externe bevoegdheid van de Unie.

               (10)Chili heeft op 23 februari 1994 het instrument voor toetreding tot het verdrag van 1980 neergelegd. Het verdrag is op 1 mei 1994 in werking getreden in Chili.

               (11)Alle betrokken lidstaten, met uitzondering van Roemenië, hebben de toetreding van Chili tot het verdrag van 1980 reeds aanvaard. Chili heeft de toetreding van Cyprus, Slovenië, Bulgarije, Estland, Letland, Litouwen en Malta aanvaard. Een beoordeling van de situatie in Chili heeft geleid tot de conclusie dat Roemenië in staat is om in het belang van de Unie de toetreding van Chili, overeenkomstig de bepalingen van het verdrag van 1980, te aanvaarden.

               (12)IJsland heeft op 14 augustus 1996 het instrument voor toetreding tot het verdrag van 1980 neergelegd. Het verdrag is op 1 september 1996 in werking getreden in IJsland.

               (13)Alle betrokken lidstaten, met uitzondering van Roemenië, hebben de toetreding van IJsland tot het verdrag van 1980 reeds aanvaard. IJsland heeft de toetreding van Bulgarije, Estland, Letland, Litouwen en Malta aanvaard. Een beoordeling van de situatie in IJsland heeft geleid tot de conclusie dat Roemenië in staat is om in het belang van de Unie de toetreding van IJsland, overeenkomstig de bepalingen van het verdrag van 1980, te aanvaarden.

               (14)De Bahama's hebben op 1 oktober 1993 het instrument voor toetreding tot het verdrag van 1980 neergelegd. Het verdrag is op 1 januari 1994 in werking getreden in de Bahama's.

               (15)Alle betrokken lidstaten, met uitzondering van Roemenië, hebben de toetreding van de Bahama's tot het verdrag van 1980 reeds aanvaard. De Bahama's hebben de toetreding van Bulgarije, Cyprus, Estland, Letland, Litouwen, Malta en Slovenië aanvaard. Een beoordeling van de situatie op de Bahama's heeft geleid tot de conclusie dat Roemenië in staat is om in het belang van de Unie de toetreding van de Bahama's, overeenkomstig de bepalingen van het verdrag van 1980, te aanvaarden.

               (16)Roemenië zouden daarom gemachtigd moeten worden zijn verklaring van aanvaarding van de toetreding van Chili, IJsland en de Bahama's in het belang van de Unie neer te leggen overeenkomstig de voorwaarden van dit besluit. De overige lidstaten van de Unie hebben de toetreding van Chili, IJsland en de Bahama's tot het verdrag van 1980 al aanvaard en hoeven derhalve geen nieuwe verklaring van aanvaarding neer te leggen, aangezien de bestaande verklaring krachtens het internationaal publiekrecht van kracht blijft.

               (17)Het Verenigd Koninkrijk en Ierland zijn gebonden door Verordening Brussel II bis en nemen dan ook deel aan de vaststelling en de toepassing van dit besluit.

               (18)Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van protocol nr. 22 betreffende de positie van Denemarken, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, neemt Denemarken niet deel aan de vaststelling van dit besluit, dat derhalve niet bindend is voor, noch van toepassing in Denemarken,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               1.
                     Roemenië wordt gemachtigd om, in het belang van de Unie, de toetreding van Chili, IJsland en de Bahama's tot het Verdrag van 's-Gravenhage van 25 oktober 1980 betreffende de burgerrechtelijke aspecten van internationale ontvoering van kinderen (het "verdrag van 1980") te aanvaarden.

               2.
                     Roemenië legt uiterlijk... [twaalf maanden na de datum van vaststelling van dit besluit], in het belang van de Unie, een verklaring van aanvaarding van de toetreding van Chili, IJsland en de Bahama's tot het verdrag van 1980 neer, die als volgt luidt:

               "[Volledige naam van de LIDSTAAT] verklaart de toetreding van Chili, IJsland en de Bahama's tot het Verdrag van 's-Gravenhage van 25 oktober 1980 betreffende de burgerrechtelijke aspecten van internationale ontvoering van kinderen te aanvaarden, overeenkomstig Besluit (EU) 2017/... van de Raad*."

                  73.
                     Roemenië stelt de Raad en de Commissie in kennis van de neerlegging van de verklaring van aanvaarding van de toetreding van Chili, IJsland en de Bahama's, en deelt aan de Commissie binnen twee maanden na de neerlegging de tekst van zijn verklaring mee.

               Artikel 2

               De lidstaten die hun verklaring van aanvaarding van de toetreding van Chili, IJsland en de Bahama's tot het Verdrag van 's-Gravenhage van 1980 hebben neergelegd vóór de datum waarop dit besluit is vastgesteld, leggen geen nieuwe verklaring neer.

               Artikel 3

               Dit besluit treedt in werking op de […] dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

               Artikel 4

               Dit besluit is gericht tot Roemenië.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)
                  PB L 338 van 23.12.2003, blz. 1.

                     (2)
                  De tien besluiten van de Raad waarbij lidstaten worden gemachtigd de toetreding van de volgende landen tot het verdrag van 1980 te aanvaarden: Andorra (Besluit 2015/1023 van de Raad van 15 juni 2015); de Seychellen (Besluit 2015/2354 van de Raad van 10 december 2015); Rusland (Besluit 2015/2355 van de Raad van 10 december 2015); Albanië (Besluit 2015/2356 van de Raad van 10 december 2015); Singapore (Besluit 2015/1024 van de Raad van 15 juni 2015); Marokko (Besluit 2015/2357 van de Raad van 10 december 2015); Armenië (Besluit 2015/2358 van de Raad van 10 december 2015); de Republiek Korea (Besluit 2016/2313 van de Raad van 8 december 2016); Kazachstan (Besluit 2016/2311 van de Raad van 8 december 2016) en Peru (Besluit 2016/2312 van de Raad van 8 december 2016).

                     (3)
                  Richtlijn 2008/52/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2008 betreffende bepaalde aspecten van bemiddeling/mediation in burgerlijke en handelszaken (PB L 136 van 24.5.2008, blz. 3).

                     (4)

                     https://www.hcch.net/en/publications-and-studies/details4/?pid=5568&dtid=3

                     (5)
                  PB C  van , blz. .

                     (6)
                  Verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1347/2000 (PB L 338 van 23.12.2003, blz. 1).

                     (7)
                  PB: gelieve het nummer van het besluit in te voegen.


VOORSTEL VOOR EEN BESCHIKKING VAN DE RAAD TOT MACHTIGING VAN BEPAALDE LID-STATEN OM VOOR CONSUMPTIEAARDAPPELEN VAN OORSPRONG UIT CUBA AFWIJKING VAN SOMMIGE BEPALINGEN VAN RICHTLIJN 77/93/EEG TOE TE STAAN