Avis juridique important

|

51999PC0369

Voorstel voor een Beschikking van de Raad waarbij Portugal wordt gemachtigd om in overeenstemming met de procedure van artikel 8, lid 4, van Richtlijn 92/81/EEG, verlaagde accijnstarieven of vrijstelling van accijnzen toe te passen of te blijven toepassen op bepaalde minerale oliën die voor bijzondere doeleinden worden gebruikt  /* COM/99/0369 def. */

Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD waarbij Portugal wordt gemachtigd om in overeenstemming met de procedure van artikel 8, lid 4, van Richtlijn 92/81/EEG, verlaagde accijnstarieven of vrijstelling van accijnzen toe te passen of te blijven toepassen op bepaalde minerale oliën die voor bijzondere doeleinden worden gebruikt (door de Commissie ingediend)TOELICHTINGOp grond van artikel 8, lid 4, van Richtlijn 92/81/EEG van de Raad betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op minerale oliën [1], kan de Raad op voorstel van de Commissie en met eenparigheid van stemmen een lidstaat toestaan uit specifieke beleidsoverwegingen verlaagde accijnstarieven of vrijstellingen van accijnzen in te voeren voor minerale oliën.[1]  PB L 316 van 31.10.1992, blz. 12. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 94/74/EG (PB L 365 van 31.12.1994, blz. 46).De Portugese autoriteiten hebben de Commissie medegedeeld dat zij een afwijkend accijnstarief willen toepassen op dieselolie gebruikt door bedrijfsvoertuigen (vrachtwagens), als onderdeel van een plan om het gebruik van loodhoudende benzine af te schaffen en tegelijkertijd het accijnstarief voor dieselolie en loodvrije benzine geleidelijk onderling aan te passen, teneinde het verschil tussen de toegepaste tarieven te verkleinen.Overeenkomstig het in de richtlijn bepaalde zijn de lidstaten van dit verzoek in kennis gesteld.De richtlijn bepaalt dat de Commissie deze vrijstellingen en verlagingen periodiek dient te onderzoeken. Indien de Commissie meent dat de maatregelen concurrentievervalsend zijn of onverenigbaar met de interne markt of het milieubeleid van de Gemeenschap, en daarom niet langer mogen worden toegepast, dient zij bij de Raad passende voorstellen in. De bij deze beschikking verleende uitzonderingsbepaling moet in ieder geval uiterlijk op 31 december 1999, de datum waarop de door deze beschikking verleende machtiging verloopt, onderzocht worden. De Raad onderwerpt de situatie aan een onderzoek op basis van een voorstel van de Commissie, en besluit dan of de beschikking moeten worden ingetrokken, gewijzigd of verlengd.Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD waarbij Portugal wordt gemachtigd om in overeenstemming met de procedure van artikel 8, lid 4, van Richtlijn 92/81/EEG, verlaagde accijnstarieven of vrijstelling van accijnzen toe te passen of te blijven toepassen op bepaalde minerale oliën die voor bijzondere doeleinden worden gebruiktDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 92/81/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op minerale oliën [2], inzonderheid op artikel 8, lid 4 en lid 5,[2]   PB L 316 van 31.10.1992, blz. 12. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 94/74/EG (PB L 365 van 31.12.1994, blz. 46).Gezien het voorstel van de Commissie,(1) Overwegende dat, ingevolge artikel 8, lid 4, van Richtlijn 92/81/EEG, de Raad, op voorstel van de Commissie en met eenparigheid van stemmen, een lidstaat kan toestaan uit specifieke beleidsoverwegingen verlaagde accijnstarieven of vrijstelling van accijnzen in te voeren voor minerale oliën;(2) Overwegende dat de Portugese autoriteiten de Commissie hebben medegedeeld dat zij met ingang van 1 juli 1999 een afwijkend accijnstarief willen toepassen op dieselolie gebruikt door bedrijfsvoertuigen (vrachtwagens), als onderdeel van een plan om het gebruik van loodhoudende benzine per 1 juli 1999 af te schaffen en tegelijkertijd het accijnstarief voor dieselolie en loodvrije benzine geleidelijk onderling aan te passen, teneinde het verschil tussen de toegepaste tarieven te verkleinen;(3) Overwegende dat de overige lidstaten op de hoogte zijn gesteld;(4) Overwegende dat de Commissie en alle lidstaten erkennen dat de toepassing van afwijkende tarieven gerechtvaardigd is op grond van overwegingen van milieubeleid en geen aanleiding geeft tot concurrentievervalsing, noch de werking van de interne markt verstoort;(5) Overwegende dat de Commissie de verlagingen en vrijstellingen op gezette tijden aan een onderzoek onderwerpt, teneinde na te gaan of deze verenigbaar zijn met het functioneren van de interne markt en het milieubeleid van de Gemeenschap;(6) Overwegende dat Portugal heeft verzocht dit afwijkende tarief voor dieselolie met ingang van 1 juli 1999 te mogen toepassen; dat de Raad aan de hand van een verslag van de Commissie deze vrijstelling opnieuw zal onderzoeken voor 31 december 1999, de datum waarop de bij deze beschikking verleende toestemming verloopt,HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:Artikel 1Overeenkomstig artikel 8, lid 4, van Richtlijn 92/81/EEG wordt Portugal gemachtigd om van 1 juli 1999 tot en met 31 december 1999 een afwijkend accijnstarief toe te passen op dieselolie, gebruikt door bedrijfsvoertuigen, mits dit afwijkende tarief in overeenstemming is met de verplichtingen van Richtlijn 92/82/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de onderlinge aanpassing van de accijnstarieven voor minerale oliën [3], met name de in de artikel 5 van die richtlijn vastgestelde minimumtarieven.[3]   PB L 316 van 31.10.1992, blz. 19. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 94/74/EG (PB L 365 van 31.12.1994, blz. 46).Artikel 2Deze beschikking is gericht tot Portugal.Gedaan te Brussel, op  Voor de Raad De Voorzitter


title: Voorstel voor een beschikking van de Raad waarbij Duitsland wordt gemachtigd een maatregel toe te passen in afwijking van artikel 21 van richtlijn 77/388/EEG betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting

text:
Avis juridique important

|

52004PC0086

Voorstel voor een beschikking van de Raad waarbij Duitsland wordt gemachtigd een maatregel toe te passen in afwijking van artikel 21 van Richtlijn 77/388/EEG betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting  /* COM/2004/0086 def. */

Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD waarbij Duitsland wordt gemachtigd een maatregel toe te passen in afwijking van artikel 21 van Richtlijn 77/388/EEG betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting(door de Commissie ingediend)TOELICHTING1. Volgens artikel 27 van de Zesde Richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag [1] kan de Raad, op voorstel van de Commissie, met eenparigheid van stemmen elke lidstaat machtigen bijzondere, van de bepalingen van die richtlijn afwijkende maatregelen te treffen teneinde de belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of - ontwijking te voorkomen.[1]  PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2003/92/EG (PB L 260 van 11.10.2003, blz. 8).2. Bij twee brieven aan de Commissie, waarvan het Secretariaat-Generaal van de Commissie op 01.09.2003 en op 12.11.2003 de ontvangst heeft geregistreerd, heeft de Duitse regering verzocht drie maatregelen te mogen toepassen in afwijking van artikel 21, lid 1, onder a), van Richtlijn 77/388/EEG.3. Overeenkomstig artikel 27, lid 3, van de Zesde Richtlijn heeft de Commissie de andere lidstaten bij schrijven van 09.12.2003 en bij schrijven van 24.01.2004 van het verzoek van de Duitse regering in kennis gesteld.4. Artikel 21, lid 1, van Richtlijn 77/388/EEG, zoals geformuleerd in artikel 28 octies van deze richtlijn, bepaalt dat de belasting over de toegevoegde waarde (BTW) in het binnenlandse verkeer verschuldigd is door de belastingplichtige die een belastbare levering van goederen of een belastbare dienst verricht.5. De door Duitsland gevraagde derogatie strekt ertoe dat de ontvanger in drie welomschreven gevallen kan worden aangemerkt als de persoon die tot voldoening van de belasting over de toegevoegde waarde is gehouden: ten eerste wanneer bouwwerkzaamheden worden verricht, tenzij de ontvanger van de dienst uitsluitend huurder is van niet meer dan twee woningen, ten tweede wanneer in gebouwen en gedeelten van een gebouw schoonmaakwerkzaamheden worden verricht, en ten derde in het geval van de levering van onroerende goederen indien de leverancier heeft gekozen voor belastingheffing overeenkomstig artikel 13, C, van de Zesde Richtlijn. De gevraagde maatregelen moeten worden aangemerkt als maatregelen om in de vorengenoemde sectoren bepaalde vormen van belastingfraude of -ontwijking te voorkomen.6. De Duitse Rekenkamer heeft vastgesteld dat aanzienlijke BTW-inkomsten wegvloeien in de bouwsector en in de sector van de schoonmaak in gebouwen. De inkomsten vloeiden weg in gevallen waarin de BTW openlijk op factuur in rekening werd gebracht, doch niet aan de schatkist werd doorgestort, terwijl de ontvanger zijn recht op aftrek uitoefende. Het recht op aftrek kon niet aan de ontvanger worden geweigerd, terwijl de leverancier niet aansprakelijk kon worden gesteld omdat hij insolvent was of verdwenen was. In veel van deze gevallen waren de leveranciers schijnondernemingen die gebruik maakten van verdwijnmanoeuvers om het de belastingdiensten onmogelijk te maken de BTW te innen. Om deze redenen faalden de fiscale en niet-fiscale maatregelen die waren genomen om het administratieve toezicht op deze ondernemingen te versterken. De Duitse belastingdiensten staan voor het dilemma dat zij de ondernemingen die de regeling niet naleven, niet kunnen identificeren of pas kunnen identificeren nadat het te laat is om de weggevloeide BTW te innen. Deze gevallen zijn dermate in aantal toegenomen dat wettelijke maatregelen moeten worden getroffen. De voorgenomen aansprakelijkheid van de ontvanger voor de BTW is slechts van toepassing op ondernemingen die hun recht op aftrek kunnen uitoefenen en is niet van toepassing op particulieren. De maatregel is beperkt tot twee specifieke sectoren waarin de BTW-inkomsten die wegvloeien, een onaanvaardbare omvang hebben bereikt. Een soortgelijke derogatie werd reeds toegekend aan Oostenrijk [2].[2]  Beschikking 2002/880/EG van de Raad van 5 november 2002 (PB L 306 van 8.11.2002, blz. 24).7. Voorts heeft de Duitse Rekenkamer een bijzonder verslag opgesteld over de leveringen van onroerende goederen: blijkens dit verslag zijn dergelijke leveringen bijzonder gevoelig voor fraude en BTW-ontduiking indien de leverancier voor belastingheffing heeft gekozen. De leveringen van onroerende goederen zijn eigenlijk vrijgesteld uit hoofde van artikel 13, B, sub g) en h), van de Zesde Richtlijn, en zijn slechts belastbaar indien de leverancier voor belastingheffing heeft gekozen (artikel 13, C, van de Zesde Richtlijn). Er konden twee scenario's worden beschreven die gebruikt worden om BTW-inkomsten te doen wegvloeien. In het eerste geval is de leverancier zo goed als insolvent en wordt hij daarom door zijn voornaamste schuldeiser, doorgaans een bank, ertoe aangezet zijn onroerende goederen te verkopen en zijn recht uit te oefenen om voor deze verkoop voor belastingheffing te kiezen. Vervolgens worden de verkoopprijs en de BTW aan de schuldeiser overgemaakt, met als gevolg dat de schuldeiser meer geld ontvangt van zijn schuldenaar dan hij zou hebben ontvangen indien de verkoop van BTW was vrijgesteld. De ontvanger kan zijn recht op aftrek uitoefenen en de leverancier stort de BTW niet door aan de schatkist. De belastingdiensten kunnen de BTW niet innen bij de leverancier omdat er ondertussen een insolventieprocedure tegen hem is ingeleid. In het tweede geval verwerft een nieuw opgerichte onderneming onroerende goederen. De BTW op deze levering wordt op factuur in rekening gebracht. Vervolgens oefent de verwerver voor deze BTW zijn recht op aftrek uit. Daarna wordt de volledige handeling geannuleerd op basis van contractuele verplichtingen in de overeenkomst tussen de leverancier en de verwerver. Ingevolge de annulatie moet de leverancier geen BTW aan de schatkist doorstorten (artikel 11, C, lid 1, van de Zesde Richtlijn). De BTW waarvoor de verwerver zijn recht op aftrek had uitgeoefend, is weggevloeid omdat er ondertussen een insolventieprocedure tegen de nieuw opgerichte onderneming is ingeleid. Onroerende goederen hebben een grote waarde: dientengevolge zijn de belastbare grondslag en de BTW-inkomsten die wegvloeien - zelfs op één enkele handeling - bijzonder hoog. Op basis van het aantal gevallen dat aan het licht is gekomen, raamt de Duitse Rekenkamer de inkomsten die zijn weggevloeid op miljoenen euro's. De afschaffing van het recht om in verband met onroerende goederen voor belastingheffing te kiezen, is geen oplossing. De waarde van onroerende goederen omvat gewoonlijk verborgen BTW en het behoud van deze mogelijkheid is dus noodzakelijk om de neutraliteit van het BTW-stelsel te handhaven. Tegen deze achtergrond lijkt de voorgenomen aansprakelijkheid van de ontvanger voor de BTW wel degelijk de meest passende oplossing gelet op de specifieke omstandigheden en de bijzonder hoge risico's. In beide vorenbeschreven probleemscenario's wordt voorkomen dat BTW-inkomsten wegvloeien, omdat de belastingdiensten geen BTW betalen aan één van de betrokken economische subjecten. De oplossing voorkomt een dubbele belastingaansprakelijkheid van leverancier en ontvanger, die voor de ontvanger een groter economisch risico inhoudt en voor de belastingdiensten tot zware invorderingsprocedures leidt, omdat zij zich alleen tot de ontvanger zouden kunnen richten wanneer inning bij de leverancier onmogelijk is gebleken. Voorts wordt voorkomen dat een derde persoon, zoals een notaris, fiscaal aansprakelijk wordt gesteld, wat tot hogere kosten voor leverancier en ontvanger zou leiden. Aangezien de derogatie in de praktijk slechts van toepassing zal zijn op leveringen tussen belastingplichtigen, blijft zij beperkt tot welomschreven gevallen: in feite wordt van het recht om voor belastingheffing te kiezen slechts gebruik gemaakt wanneer de ontvanger zijn recht op aftrek kan uitoefenen.8. Gelet op het voorgaande is de Commissie van mening dat het verzoek van de Duitse regering om derogatie kan worden gehonoreerd.Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD waarbij Duitsland wordt gemachtigd een maatregel toe te passen in afwijking van artikel 21 van Richtlijn 77/388/EEG betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelastingDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag [3], en met name op artikel 27, lid 1,[3]  PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2003/92/EG (PB L 260 van 11.10.2003, blz. 8).Gezien het voorstel van de Commissie [4],[4]  PB C van , blz.Overwegende hetgeen volgt:(1) Bij twee brieven aan de Commissie, waarvan het Secretariaat-Generaal van de Commissie op 01.09.2003 en op 12.11.2003 de ontvangst heeft geregistreerd, heeft de Duitse regering verzocht drie maatregelen te mogen toepassen in afwijking van artikel 21, lid 1, onder a), van Richtlijn 77/388/EEG.(2) Er werd vastgesteld dat aanzienlijke BTW-inkomsten wegvloeiden in de bouwsector en in de sector van de schoonmaak in gebouwen, in gevallen waarin de BTW openlijk op factuur in rekening werd gebracht, doch niet aan de schatkist werd doorgestort, terwijl de ontvanger zijn recht op aftrek uitoefende. De ondernemingen die de regeling niet naleefden, konden niet worden geïdentificeerd of pas worden geïdentificeerd nadat het te laat was om de weggevloeide BTW-inkomsten te innen. Deze gevallen zijn dermate in aantal toegenomen dat wettelijke maatregelen moeten worden getroffen. De voorgenomen aansprakelijkheid van de ontvanger voor de BTW is slechts van toepassing op ondernemingen die hun recht op aftrek kunnen uitoefenen en is niet van toepassing op particulieren. Zij is beperkt tot twee welomschreven sectoren, waarin het verlies aan BTW-inkomsten een onaanvaardbare omvang heeft bereikt. Een soortgelijke derogatie werd reeds toegekend aan Oostenrijk [5].[5]  Beschikking 2002/880/EG van de Raad van 5 november 2002 (PB L 306 van 8.11.2002, blz. 24).(3) Er werd eveneens vastgesteld dat BTW-inkomsten wegvloeien voor de leveringen van onroerende goederen overeenkomstig artikel 13, B, sub g) en h), die bijzonder gevoelig blijken te zijn voor fraude en BTW-ontduiking indien de leverancier voor belastingheffing heeft gekozen. Onroerende goederen hebben een grote waarde: dientengevolge zijn de belastbare grondslag en de BTW-inkomsten die wegvloeien - zelfs op één enkele handeling - bijzonder hoog. Het behoud van het recht om voor de levering van onroerende goederen voor belastingheffing te kiezen, is noodzakelijk om de neutraliteit van het BTW-stelsel te handhaven. Gelet op de specifieke omstandigheden van de leveringen van onroerende goederen lijkt de voorgenomen aansprakelijkheid van de ontvanger voor de BTW de meest passende oplossing om de bijzonder hoge risico's het hoofd te bieden. Aldus wordt een dubbele belastingaansprakelijkheid van leverancier en ontvanger voorkomen, die voor de ontvanger een groter economisch risico inhoudt en voor de belastingdiensten tot zware invorderingsprocedures leidt, en voorts wordt voorkomen dat een derde persoon, zoals een notaris, fiscaal aansprakelijk wordt gesteld, wat tot hogere economische lasten voor leveranciers en ontvangers leidt. Aangezien de derogatie in de praktijk slechts van toepassing zal zijn op leveringen tussen belastingplichtigen, blijft zij beperkt tot welomschreven gevallen.(4) De derogatiemaatregel heeft geen invloed op het bedrag van de belasting over de toegevoegde waarde dat verschuldigd is in het stadium van het eindverbruik, noch op de eigen middelen van de Europese Gemeenschappen afkomstig uit de belasting over de toegevoegde waarde,HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:Artikel 1In afwijking van artikel 21, lid 1, onder a), van Richtlijn 77/388/EEG, zoals geformuleerd in artikel 28 octies, wordt Duitsland gemachtigd met ingang van 1 januari 2004 de in artikel 2 van deze beschikking bedoelde ontvangers van leveringen van diensten aan te wijzen als de personen die tot voldoening van de BTW zijn gehouden.Artikel 2In de volgende gevallen kan de ontvanger van de levering worden aangewezen als de persoon die tot voldoening van de BTW is gehouden:1. bij de levering van bouwwerkzaamheden en/of schoonmaakwerkzaamheden in een gebouw aan een belastingplichtige, tenzij de ontvanger van de levering uitsluitend huurder is van niet meer dan twee woningen;2. bij de levering van onroerende goederen overeenkomstig artikel 13, B, sub g) en h), aan een belastingplichtige, voorzover de leverancier gebruik heeft gemaakt van zijn recht om voor de levering voor belastingheffing te kiezen.Artikel 3Deze beschikking vervalt op 31 december 2008.Artikel 4Deze beschikking is gericht tot de Bondsrepubliek Duitsland.Gedaan te Brussel,Voor de RaadDe Voorzitter


Belangrijke juridische mededeling

|

52009PC0241

Voorstel voor een beschikking van de Raad betreffende de niet-opneming van bifenthrin in bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG van de Raad en de intrekking van de toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die deze stof bevatten  /* COM/2009/0241 def. */

	[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |Brussel, 25.5.2009COM(2009) 241 definitiefVoorstel voor eenBESCHIKKING VAN DE RAADbetreffende de niet-opneming van bifenthrin in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG van de Raad en de intrekking van de toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die deze stof bevatten(DOOR DE COMMISSIE INGEDIEND)TOELICHTINGHet aangehechte ontwerpvoorstel voor een beschikking van de Raad betreft de niet-opneming van bifenthrin als werkzame stof in de positieve lijst (bijlage I) van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad en de intrekking van de toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die die stof bevatten. Het voorstel voor de niet-opneming is gebaseerd op een aantal tijdens de evaluatie van deze werkzame stof geconstateerde problemen.Met Richtlijn 91/414/EEG is een geharmoniseerd kader tot stand gebracht voor de toelating en het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen. Voor gewasbeschermingsmiddelen bedoelde werkzame stoffen worden op communautair niveau geëvalueerd en toegelaten en vervolgens in bijlage I bij die richtlijn opgenomen. De afzonderlijke gewasbeschermingsmiddelen die werkzame stoffen bevatten, worden volgens geharmoniseerde voorschriften door de lidstaten geëvalueerd en toegelaten.De door het bedrijfsleven ingediende gegevens zijn eerst geëvalueerd door een als rapporteur optredende lidstaat, in dit geval Frankrijk, die een ontwerpbeoordelingsverslag heeft ingediend. De Europese Autoriteit voor voedselveiligheid heeft een intercollegiale toetsing van de eerste evaluatie georganiseerd en heeft op 30 september 2008 bij de Commissie een conclusie van de risico-evaluatie voor bifenthrin ingediend.Tijdens de evaluatie van deze werkzame stof is een aantal problemen geconstateerd. Op grond van de door de kennisgever binnen de wettelijke termijnen verstrekte gegevens was het met name niet mogelijk de potentiële verontreiniging van het grondwater door een belangrijk afbraakproduct in de bodem ( TFP-zuur ) te beoordelen. Verder zijn problemen gerezen wat betreft de mogelijke onderschatting van het risico voor de consumenten wegens het beperkte aantal verstrekte residugegevens en het gebrek aan onderzoek naar het metabolismepatroon van de twee isomeren waaruit bifenthrin bestaat. Wat de ecotoxicologie betreft, bleek de stof wegens het risico voor aquatische gewervelde dieren geen aanvaardbare toepassingen op te leveren, aangezien onzekerheid blijft bestaan in verband met de effecten van de geconstateerde bioaccumulatie van de werkzame stof bij vissen. Bovendien zijn hoge risico's geconstateerd voor zoogdieren (langetermijnrisico en doorvergiftiging), regenwormen (langetermijnrisico) en niet tot de doelsoorten behorende geleedpotigen (in het veld), terwijl het risico voor niet tot de doelsoorten behorende planten en niet tot de doelsoorten behorende bodemmacro-organismen niet voldoende is bestudeerd.De ontwerpbeschikking tot niet-opneming is op 12 maart 2009 aan het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid voorgelegd en-  15 lidstaten hebben voor het ontwerp gestemd (164 stemmen)-  9 lidstaten hebben tegen het ontwerp gestemd (132 stemmen)-  3 lidstaten hebben zich onthouden (49 stemmen).Het comité heeft geen advies uitgebracht. Daarom moet de Commissie krachtens artikel 19 van Richtlijn 91/414/EEG en overeenkomstig artikel 5 van Besluit 1999/468/EG van de Raad nu een voorstel betreffende de te nemen maatregelen indienen bij de Raad, die drie maanden de tijd heeft om daarover met gekwalificeerde meerderheid een besluit te nemen.Het recht van controle van het Europees Parlement (artikel 8 van Besluit 1999/468/EG) is op deze ontwerpbeschikking niet van toepassing.Voorstel voor eenBESCHIKKING VAN DE RAADbetreffende de niet-opneming van bifenthrin in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG van de Raad en de intrekking van de toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die deze stof bevatten(Voor de EER relevante tekst)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen[1], en met name op artikel 8, lid 2, vierde alinea,Overwegende hetgeen volgt:(1) Artikel 8, lid 2, van Richtlijn 91/414/EEG bepaalt dat een lidstaat gedurende een periode van twaalf jaar na de kennisgeving van die richtlijn mag toestaan dat gewasbeschermingsmiddelen die niet in bijlage I bij die richtlijn opgenomen werkzame stoffen bevatten en die twee jaar na de datum van kennisgeving van de richtlijn reeds op de markt zijn, op zijn grondgebied op de markt worden gebracht terwijl deze stoffen in het kader van een werkprogramma geleidelijk worden onderzocht.(2) Bij de Verordeningen (EG) nr. 451/2000[2] en (EG) nr. 1490/2002[3] van de Commissie zijn de bepalingen voor de uitvoering van de derde fase van het werkprogramma als bedoeld in artikel 8, lid 2, van Richtlijn 91/414/EEG vastgesteld en is een lijst opgesteld van werkzame stoffen die moeten worden onderzocht met het oog op hun opneming in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG. Bifenthrin is in die lijst opgenomen.(3) Voor bifenthrin zijn de uitwerking op de menselijke gezondheid en het milieueffect overeenkomstig de Verordeningen (EG) nr. 451/2000 en (EG) nr. 1490/2002 beoordeeld voor een aantal door de kennisgever voorgestelde toepassingen. Bovendien worden in die verordeningen de als rapporteur optredende lidstaten aangewezen die overeenkomstig artikel 10, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1490/2002 de desbetreffende evaluatieverslagen met aanbevelingen bij de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) moeten indienen. Voor bifenthrin was de rapporterende lidstaat Frankrijk en werd alle relevante informatie ingediend op 15 december 2005.(4) Het evaluatieverslag is door de lidstaten en de EFSA (in haar werkgroep Evaluatie) intercollegiaal getoetst en op 30 september 2008 bij de Commissie ingediend in de vorm van de conclusie van de EFSA betreffende de intercollegiale toetsing van de risico-evaluatie van de werkzame stof bifenthrin als bestrijdingsmiddel[4]. Dit verslag is door de lidstaten en de Commissie in het kader van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid onderzocht en op 12 maart 2009 afgerond in de vorm van het evaluatieverslag van de Commissie voor bifenthrin.(5) Tijdens de evaluatie van deze werkzame stof is een aantal problemen vastgesteld. Op grond van de door de kennisgever binnen de wettelijke termijnen verstrekte gegevens was het met name niet mogelijk de potentiële verontreiniging van het grondwater door een belangrijk afbraakproduct in de bodem ( TFP-zuur ) te beoordelen. Verder zijn problemen gerezen wat betreft de mogelijke onderschatting van het risico voor de consumenten wegens het beperkte aantal verstrekte residugegevens en het gebrek aan onderzoek naar het metabolismepatroon van de twee isomeren waaruit bifenthrin bestaat. Wat de ecotoxicologie betreft, bleek de stof wegens het risico voor aquatische gewervelde dieren geen aanvaardbare toepassingen op te leveren, aangezien onzekerheid blijft bestaan in verband met de effecten van de geconstateerde bioaccumulatie van de werkzame stof bij vissen. Bovendien zijn hoge risico's geconstateerd voor zoogdieren (langetermijnrisico en doorvergiftiging), regenwormen (langetermijnrisico) en niet tot de doelsoorten behorende geleedpotigen (in het veld), terwijl het risico voor niet tot de doelsoorten behorende planten en niet tot de doelsoorten behorende bodemmacro-organismen niet voldoende is bestudeerd. Daarom was het niet mogelijk om op grond van de binnen de wettelijke termijnen verstrekte gegevens te concluderen dat bifenthrin voldeed aan de criteria voor opneming in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG.(6) De Commissie heeft de kennisgever verzocht haar zijn opmerkingen over de resultaten van de intercollegiale toetsing te doen toekomen en aan te geven of hij al dan niet van plan was om de stof verder te ondersteunen. De kennisgever heeft zijn opmerkingen ingediend en deze zijn zorgvuldig onderzocht. Ondanks de door de kennisgever aangevoerde argumenten blijven de hierboven vermelde problemen echter bestaan en de evaluaties op basis van de verstrekte en tijdens de vergaderingen van deskundigen van de EFSA beoordeelde gegevens hebben niet aangetoond dat mag worden verwacht dat gewasbeschermingsmiddelen die bifenthrin bevatten, onder de voorgestelde gebruiksvoorwaarden, in het algemeen aan de eisen van artikel 5, lid 1, onder a) en b), van Richtlijn 91/414/EEG voldoen.(7) Bifenthrin mag daarom niet in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG worden opgenomen.(8) De nodige maatregelen moeten worden genomen om erop toe te zien dat de verleende toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die bifenthrin bevatten, binnen een bepaalde termijn worden ingetrokken en niet worden verlengd, en dat voor dergelijke producten geen nieuwe toelatingen worden verleend.(9) De looptijd van eventuele door de lidstaten toegestane termijnen voor de verwijdering, de opslag, het op de markt brengen of het gebruik van bestaande voorraden gewasbeschermingsmiddelen die bifenthrin bevatten, moet worden beperkt tot twaalf maanden om het mogelijk te maken dat de bestaande voorraden nog gedurende ten hoogste één extra groeiseizoen worden gebruikt, zodat gewasbeschermingsmiddelen die bifenthrin bevatten nog gedurende 18 maanden na de vaststelling van deze beschikking beschikbaar blijven voor de landbouwers.(10) Deze beschikking laat de indiening van een aanvraag voor bifenthrin overeenkomstig artikel 6, lid 2, van Richtlijn 91/414/EEG, waarvan de uitvoeringsbepalingen zijn vastgesteld in Verordening (EG) nr. 33/2008 van de Commissie[5], met het oog op de eventuele opneming van deze stof in bijlage I bij die richtlijn onverlet.(11) Het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid heeft binnen de door zijn voorzitter vastgestelde termijn geen advies uitgebracht,HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:Artikel 1Bifenthrin wordt niet als werkzame stof in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG opgenomen.Artikel 2De lidstaten zorgen ervoor dat:a) toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die bifenthrin bevatten, uiterlijk op [ ZES MAANDEN NA DE DATUM VAN VASTSTELLING VAN DEZE BESCHIKKING ] worden ingetrokken;b) met ingang van de datum van bekendmaking van deze beschikking geen toelatingen voor bifenthrin bevattende gewasbeschermingsmiddelen meer worden verleend of verlengd.Artikel 3Eventuele door de lidstaten overeenkomstig artikel 4, lid 6, van Richtlijn 91/414/EEG toegestane termijnen moeten zo snel mogelijk aflopen en in elk geval op [ 18 MAANDEN NA VASTSTELLING VAN DEZE BESCHIKKING ].Artikel 4Deze beschikking is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel,Voor de RaadDe Voorzitter [1] PB L 230 van 19.8.1991, blz. 1.[2] PB L 55 van 29.2.2000, blz. 25.[3] PB L 224 van 21.8.2002, blz. 23.[4] EFSA Scientific Report (2008) 186, Conclusion regarding the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance bifenthrin, afgerond op 30 september 2008.[5] PB L 15 van 18.1.2008, blz. 5.


VOORSTEL VOOR EEN BESCHIKKING VAN DE RAAD HOUDENDE MACHTIGING TOT UITDRUKKELIJKE OF STILZWIJGENDE VERLENGING VAN BEPAALDE HANDELSAKKOORDEN DIE DOOR DE LID-STATEN MET DERDE LANDEN ZIJN GESLOTEN


title: Voorstel voor een beschikking van de Raad betreffende het voorlopig verbod op het gebruik en de verkoop in Oostenrijk van genetisch gemodificeerde maïs (Zea mays L., lijn Bt 176) uit hoofde van richtlijn 2001/18/EG

text:
Belangrijke juridische mededeling

|

52005PC0169

Voorstel voor een beschikking van de Raad betreffende het voorlopig verbod op het gebruik en de verkoop in Oostenrijk van genetisch gemodificeerde maïs (Zea mays L., lijn Bt 176) uit hoofde van Richtlijn 2001/18/EG  /* COM/2005/0169 def. */

	Brussel, 26.04.2005COM(2005) 169 definitiefVoorstel voor eenBESCHIKKING VAN DE RAADbetreffende het voorlopig verbod op het gebruik en de verkoop in Oostenrijk van genetisch gemodificeerde maïs ( Zea mays L., lijn Bt 176) uit hoofde van Richtlijn 2001/18/EG(DOOR DE COMMISSIE INGEDIEND)TOELICHTING1. Overeenkomstig Richtlijn 90/220/EEG van de Raad is bij Beschikking 97/98/EG van de Commissie van 23 januari 1997 bepaald dat toestemming wordt gegeven voor het in de handel brengen van genetisch gemodificeerde maïs ( Zea mays L., lijn Bt 176).2. Op 5 februari 1997 hebben de bevoegde instanties van Frankrijk toestemming gegeven voor het in de handel brengen van dat product.3. Overeenkomstig artikel 35, lid 1, van Richtlijn 2001/18/EG, die in de plaats is gekomen van Richtlijn 90/220/EEG, gelden voor de procedures met betrekking tot kennisgevingen van het in de handel brengen van genetisch gemodificeerde organismen die op 17 oktober 2002 niet waren afgerond, de bepalingen van Richtlijn 2001/18/EG.4. Overeenkomstig artikel 16 van Richtlijn 90/220/EEG hebben de Oostenrijkse autoriteiten de Commissie op 14 februari 1997 in kennis gesteld van hun besluit om het gebruik en de verkoop van de betrokken genetisch gemodificeerde maïs voorlopig te verbieden en hebben zij dit besluit met redenen omkleed.5. Het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding, het Wetenschappelijk Comité voor de diervoeding en het Wetenschappelijk Comité voor bestrijdingsmiddelen hebben geoordeeld dat de door Oostenrijk overgelegde informatie geen nieuwe relevante wetenschappelijke gegevens bevatte waarmee bij de oorspronkelijke beoordeling van het dossier geen rekening was gehouden en die aanleiding konden vormen tot een herziening van hun oorspronkelijke adviezen met betrekking tot dat product.6. Op 9 mei 1997 hebben de Oostenrijkse autoriteiten aanvullende informatie ingediend met betrekking tot de snelheid waarmee insecten vermoedelijk resistentie tegen het Bt-toxine zullen ontwikkelen.7. De kwestie van de milieueffecten van de ontwikkeling van resistentie tegen de Bt-maïs bij insecten is door het Wetenschappelijk Comité voor bestrijdingsmiddelen reeds uitvoerig besproken.8. Op 9 januari, 9 februari en 17 februari 2004 heeft Oostenrijk bij de Commissie aanvullende informatie ingediend ter ondersteuning van zijn nationale maatregelen met betrekking tot maïslijn Bt 176.9. De Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid oordeelde dat de door Oostenrijk overgelegde informatie geen nieuwe wetenschappelijke gegevens bevat waardoor de milieurisicobeoordeling van maïslijn Bt 176 moet worden herzien en die een verbod op het gebruik en de verkoop van dit product in Oostenrijk rechtvaardigen.10. Artikel 23 van Richtlijn 2001/18/EG bepaalt dat de Commissie in die omstandigheden een besluit neemt volgens de procedure van artikel 30, lid 2, van die richtlijn, waarbij de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG met inachtneming van het bepaalde in artikel 8 van dat besluit van toepassing zijn.11. Aangezien het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding, het Wetenschappelijk Comité voor de diervoeding en het Wetenschappelijk Comité voor bestrijdingsmiddelen alsook de Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid van oordeel waren dat het product geen risico vormt voor de menselijke gezondheid of het milieu, heeft de Commissie een ontwerp-beschikking opgesteld waarbij Oostenrijk wordt verzocht zijn maatregelen met betrekking tot maïslijn Bt 176 in te trekken.12. De ontwerp-beschikking werd overeenkomstig artikel 5, lid 2, van Besluit 1999/468/EG ter advies voorgelegd aan het bij artikel 30 van Richtlijn 2001/18/EG ingestelde comité.13. Het comité heeft, toen het op 29 november 2004 werd geraadpleegd, geen advies uitgebracht. Ten gevolge hiervan is de Commissie er overeenkomstig artikel 5, lid 4, van Besluit 1999/468/EG toe gehouden de Raad onverwijld een voorstel betreffende de te nemen maatregelen voor te leggen en het Europees Parlement op de hoogte te brengen.14. Artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bepaalt dat de Raad al naargelang van het geval in het licht van dat standpunt met een gekwalificeerde meerderheid van stemmen een besluit kan nemen binnen een termijn welke overeenkomstig artikel 30, lid 2, van Richtlijn 2001/18/EG op drie maanden is vastgesteld. Indien de Raad binnen die termijn van drie maanden met een gekwalificeerde meerderheid van stemmen te kennen geeft dat hij zich tegen het voorstel verzet, neemt de Commissie het voorstel opnieuw in behandeling; indien de Raad evenwel bij afloop van die termijn het voorgestelde uitvoeringsbesluit niet heeft aangenomen en evenmin te kennen heeft gegeven dat hij zich tegen het voorstel voor uitvoeringsmaatregelen verzet, wordt het voorgestelde uitvoeringsbesluit door de Commissie vastgesteld.Voorstel voor eenBESCHIKKING VAN DE RAADbetreffende het voorlopig verbod op het gebruik en de verkoop in Oostenrijk van genetisch gemodificeerde maïs ( Zea mays L., lijn Bt 176) uit hoofde van Richtlijn 2001/18/EG(Voor de EER relevante tekst) (Alleen de tekst in de Duitse taal is authentiek)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking van Richtlijn 90/220/EEG van de Raad[1], en met name op artikel 23, lid 2,Gezien het voorstel van de Commissie,Overwegende hetgeen volgt:Bij Beschikking 97/98/EG van de Commissie van 23 januari 1997 betreffende het overeenkomstig Richtlijn 90/220/EEG van de Raad in de handel brengen van genetisch gemodificeerde maïs ( Zea mays L.) met de gecombineerde modificatie voor insectendodende eigenschappen door het Bt-endotoxinegen en voor verhoogde tolerantie voor het herbicide glufosinaatammonium[2] is bepaald dat toestemming wordt gegeven voor het in de handel brengen van dat product.Op 5 februari 1997 hebben de bevoegde instanties van Frankrijk toestemming gegeven voor het in de handel brengen van dat product.Overeenkomstig artikel 35, lid 1, van Richtlijn 2001/18/EG, die in de plaats is gekomen van Richtlijn 90/220/EEG[3], gelden voor de procedures met betrekking tot kennisgevingen van het in de handel brengen van genetisch gemodificeerde organismen die op 17 oktober 2002 niet waren afgerond, de bepalingen van Richtlijn 2001/18/EG.Op 14 februari 1997 heeft Oostenrijk de Commissie in kennis gesteld van zijn besluit om het gebruik en de verkoop van de betrokken genetisch gemodificeerde maïs voorlopig te verbieden en heeft het zijn besluit met redenen omkleed overeenkomstig artikel 16, lid 1, van Richtlijn 90/220/EEG.De wetenschappelijke comités hebben geoordeeld dat de door Oostenrijk overgelegde informatie geen nieuwe relevante wetenschappelijke gegevens bevatte waarmee bij de oorspronkelijke beoordeling van het dossier geen rekening was gehouden en die aanleiding konden vormen tot een herziening van hun oorspronkelijke adviezen met betrekking tot dat product.Op 9 mei 1997 hebben de Oostenrijkse autoriteiten aanvullende informatie ingediend met betrekking tot de snelheid waarmee insecten vermoedelijk resistentie tegen het Bt-toxine zullen ontwikkelen.De kwestie van de milieueffecten van de ontwikkeling van resistentie tegen de Bt-maïs bij insecten is door het Wetenschappelijk Comité voor bestrijdingsmiddelen reeds uitvoerig besproken.Op 9 januari, 9 februari en 17 februari 2004 heeft Oostenrijk bij de Commissie aanvullende informatie ingediend ter ondersteuning van zijn nationale maatregelen met betrekking tot maïslijn Bt 176.De Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid oordeelde dat de door Oostenrijk overgelegde informatie geen nieuwe wetenschappelijke gegevens bevat waardoor de milieurisicobeoordeling van maïslijn Bt 176 moet worden herzien en die een verbod op het gebruik en de verkoop van dit product in Oostenrijk rechtvaardigen.In deze omstandigheden is er geen reden om aan te nemen dat het product een risico vormt voor de menselijke gezondheid of het milieu.Oostenrijk dient bedoelde maatregelen derhalve in te trekken.Het bij artikel 30 van Richtlijn 2001/18/EG ingestelde comité heeft over de in de ontwerp-beschikking van de Commissie vervatte maatregelen geen advies uitgebracht toen het daarover op 29 november 2004 overeenkomstig de procedure van artikel 30, lid 2, van die richtlijn werd geraadpleegd,HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:Artikel 1De door Oostenrijk genomen maatregelen om het gebruik en de verkoop te verbieden van genetisch gemodificeerde maïs die krachtens Beschikking 97/98/EG in de handel mag worden gebracht, zijn niet gerechtvaardigd op grond van artikel 23 van Richtlijn 2001/18/EG.Artikel 2Oostenrijk dient de nodige maatregelen te nemen om aan deze beschikking te voldoen uiterlijk 20 dagen na de bekendmaking ervan.Artikel 3Deze beschikking is gericht tot de Republiek Oostenrijk.Gedaan te Brussel, op […] 2005.Voor de RaadDe Voorzitter

[1] PB L 106 van 17.4.2001, blz. 1

[2] PB L 31 van 1.2.1997, blz. 69

[3] PB L 117 van 8.5.1990, blz. 15


Avis juridique important

|

51999PC0314

Voorstel voor een Beschikking van de Raad betreffende de procedure voor de conformiteitsverklaring van voor de bouw bestemde producten overeenkomstig artikel 20, lid 2, van Richtlijn 89/106/EEG van de Raad voor vlakglas, voor geprofileerd glas en voor glasblokken  /* COM/99/0314 def. */

Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD betreffende de procedure voor de conformiteitsverklaring van voor de bouw bestemde producten overeenkomstig artikel 20, lid 2, van Richtlijn 89/106/EEG van de Raad voor vlakglas, voor geprofileerd glas en voor glasblokken (door de Commissie ingediend)TOELICHTINGSamenvatting. Richtlijn 89/106/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake voor de bouw bestemde producten heeft tot doel een einde te maken aan de belemmeringen voor het vrije verkeer van goederen, die worden veroorzaakt door de onderlinge verschillen van de nationale wetgevingen betreffende productnormen, technische goedkeuringen en andere technische specificaties en bepalingen met het oog op de veiligheid en andere voor het openbaar belang belangrijke voorschriften welke worden vastgelegd bij nationale wetten, besluiten of bestuursrechtelijke maatregelen.. Te dien einde bepaalt de richtlijn onder meer dat de Commissie mandaten opstelt op basis waarvan CEN/CENELEC geharmoniseerde normen uitwerkt. Wanneer de producten in overeenstemming zijn met deze geharmoniseerde normen worden zij geacht geschikt te zijn voor het beoogde gebruik.. Bij de conformiteitsverklaring van de producten met geharmoniseerde normen (of andere geharmoniseerde specificaties) kunnen verschillende alternatieve procedures worden gevolgd. Overeenkomstig artikel 13, lid 4, wordt de te volgen procedure voor de conformiteitsverklaring voor een bepaald product of een bepaalde familie van producten gespecificeerd door de Commissie, na raadpleging van het in artikel 19, lid 1, van de richtlijn genoemde Permanent Comité. Meer bepaald wordt de procedure voor de conformiteitsverklaring vastgelegd in een beschikking in de zin van artikel 249 van het EG-Verdrag, waarbij artikel 20 van Richtlijn 89/106/EEG moet worden gevolgd.. Bij de vaststelling van haar voorstel voor een beschikking hanteert de Commissie de specifieke technische criteria als neergelegd in artikel 13, lid 4, van de richtlijn en wordt overeenkomstig datzelfde artikel en het meer algemene evenredigheidsbeginsel de minst kostbare veiligheidsconforme procedure gekozen.. Gezien de ingewikkeldheid van de conformiteitsverklaringsprocedures, wat vertraging bij de tenuitvoerlegging veroorzaakt, en de last die deze leggen op de schouders van de fabrikanten, vormde bovengenoemde richtlijn een onderdeel van het eerste SLIM-initiatief ("eenvoudiger regelgeving voor de interne markt") waarbij werd geconcludeerd dat het noodzakelijk was zowel de tenuitvoerlegging van de richtlijn te versnellen als de richtlijn zelf te verbeteren en te vereenvoudigen. De Commissie heeft bovengenoemde criteria strikt toegepast, maar heeft om bovengenoemde redenen ook een bijzondere aandacht besteed aan alle operationele aspecten van de procedures voor de conformiteitsverklaring, die soms kunnen leiden tot significante wijzigingen van de concurrentievoorwaarden, doorgaans in het nadeel van de KMO's.. Met dit alles voor ogen heeft de Commissie op 2 december 1997 bij het Permanent Comité voor de bouw een ontwerp-beschikking ingediend betreffende de procedure voor de conformiteitsverklaring inzake zes families van glasproducten. In aanwezigheid van alle lidstaten werden 53 stemmen uitgebracht tegen het ontwerp en 34 voor het ontwerp van de Commissie. Uit de notulen van de desbetreffende vergadering blijkt dat bepaalde vertegenwoordigers tegen het voorstel stemden omdat zij een strengere procedure wensten voor de conformiteitsverklaring voor productfamilie 5/6 (in het kort: isolerend glas). Aangezien de door de Commissie voorgestelde maatregel niet in overeenstemming is met het advies van het comité, legt de Commissie het voorstel nu voor aan de Raad, overeenkomstig artikel 20, lid 2,van Richtlijn 89/106/EEG.I.InleidingBij de toepassing van de Richtlijn Bouwproducten (RBP) vormt de beschikbaarheid van geharmoniseerde normen een belangrijker voorwaarde voor de goede werking van de interne markt dan bij om het even welke andere "nieuwe aanpak"-richtlijn. In het geval van de RBP zoals die nu is opgevat, hebben geharmoniseerde technische specificaties (normen of Europese technische goedkeuringen) de facto een verplicht karakter, aangezien directe overeenstemming met de fundamentele voorschriften als alternatieve route voor toekenning van het EG-merkteken uitgesloten is om de eenvoudige reden dat in de richtlijn geen fundamentele voorschriften voor bouwproducten zijn vastgelegd.Het tweede belangrijke element voor de doeltreffendheid van een "nieuwe aanpak"-richtlijn op de interne markt, de conformiteitsverklaring, heeft in dit geval noodzakelijk betrekking op de beschikbare technische specificaties, in plaats van op de fundamentele voorschriften zelf. Om die reden, en gezien de grote variëteit aan producten en productfamilies, voorziet de richtlijn niet in een specifieke procedure voor de conformiteitsverklaring. De Commissie krijgt de bevoegdheid om te beslissen over de procedure die voor een bepaald product of productfamilie moet worden gevolgd, nadat zij daarvoor het advies van het bij artikel 19 opgerichte Permanent Comité heeft ingewonnen. Dit verloopt overeenkomstig de criteria van artikel 13 van de richtlijn.Krachtens datzelfde artikel 13 moet ieder geval de minst kostbare veiligheidsconforme procedure gekozen. Voorts houdt de Commissie zoveel mogelijk rekening met de beginselen van vereenvoudiging en efficiëntie als bedoeld in het SLIM-initiatief, alsmede met het algemene beginsel van de evenredigheid.Er is gebleken dat voor de productfamilie van isolerend glas het bovengenoemde Permanent Comité de mening van de Commissie over die aspecten niet deelt en dat de voorgestelde maatregel dus niet in overeenstemming is met het advies van het Permanent Comité van 2 december 1997.II. Procedurele aspecten in verband met het voorstel van de Commissie aan het Permanent Comité inzake de procedure voor de conformiteitsverklaring voor vlakglas, geprofileerd glas en glasblokkena. De beschikking binnen het systeem van Richtlijn 89/106/EEGKrachtens Richtlijn 89/106/EEG moet de Commissie mandaten opstellen die de basis vormen voor de uitwerking van geharmoniseerde normen door CEN/CENELEC. Voorst moet de Commissie een voorstel voor een beschikking uitwerken waarin wordt vastgelegd op welke wijze een bouwproduct moet worden beproefd teneinde een verklaring te kunnen afgeven betreffende de overeenstemming van het product met de eisen van de geharmoniseerde norm. Er moet gekozen worden tussen twee procedures voor de conformiteitsverklaring: de fabrikant controleert de conformiteit via zijn eigen productiecontrolesysteem in de fabriek [1] of er wordt daarnaast ook een erkende certificatie-instantie ingeschakeld voor de beoordeling en bewaking van de productiecontrole (artikel 13, lid 3). In ieder geval moet de minst kostbare veiligheidsconforme procedure worden gekozen (voorlaatste alinea van artikel 13, lid 4). De in artikel 13, lid 4, genoemde criteria helpen bij de besluitvorming daarover.[1]   In bijlage III, onder 1, van Richtlijn 89/106EEG wordt productiecontrole in de fabriek gedefinieerd als de door de fabrikant uitgevoerde permanente interne productiecontrole. Alle door de fabrikant aangenomen elementen, eisen en bepalingen worden systematisch geregistreerd in de vorm van geschreven voorschriften en procedures. Deze documentatie over het productiecontrolesysteem moet zorgen voor een ondubbelzinnige interpretatie van de kwaliteitsbewaking en maakt het mogelijk na te gaan of het product de vereiste eigenschappen heeft en of het productiecontrolesysteem doeltreffend is.De procedure voor de conformiteitsverklaring wordt vastgelegd via een beschikking in de zin van artikel 249 van het EG-Verdrag, waarbij artikel 20 van Richtlijn 89/106/EEG moet worden gevolgd. De Commissie legt daarom een ontwerp-beschikking voor aan het Permanent Comité dat zijn advies moet geven met de in artikel 205, lid 2, van het EG-Verdrag genoemde meerderheid. Het Comité is een reglementeringscomité overeenkomstig procedure III van het Besluit van de Raad van 13 juli 1987 tot vaststelling van de voorwaarden die gelden voor de uitoefening van aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden [2].[2]  PB L 197 van 18.7.1987, blz. 33.b. Advies van het Permanent Comité inzake het ontwerp van de CommissieOp 2 december 1997 heeft de Commissie het genoemde ontwerp aan het Permanent Comité voorgelegd. In aanwezigheid van alle lidstaten werden 53 stemmen tegen en 34 stemmen voor het ontwerp van de Commissie uitgebracht [3]. Uit de notulen van de desbetreffende vergadering blijkt dat bepaalde vertegenwoordigers tegen het voorstel stemden omdat zij een strengere procedure wensen voor de conformiteitsverklaring van productfamilie 5/6 (isolerend glas). [3]   België, Duitsland, Spanje, Frankrijk, Italië, Luxemburg, Portugal en Finland stemden tegen het Commissievoorstel. Denemarken, Griekenland, Ierland, Nederland, Oostenrijk, Zweden en Groot-Brittannië stemden voor het Commissievoorstel.Aangezien de door de Commissie voorgestelde maatregel niet in overeenstemming is met het advies van het comité, legt de Commissie het voorstel nu voor aan de Raad, overeenkomstig artikel 20, lid 2, van Richtlijn 89/106/EEG.III. Materiële aspecten in verband met het voorstel van de Commissie aan de Raad inzake de procedure voor de conformiteitsverklaring voor vlakglas, geprofileerd glas en glasblokkena. De voorgestelde procedures voor de conformiteitsverklaringBijlagen I en II van de richtlijn geven een algemeen overzicht van de procedures voor de conformiteitsverklaring. De uiteindelijke keuze wordt vastgelegd op basis van bijlage III waarin voor elk product gezien het beoogde eindgebruik daarvan de te hanteren conformiteitsverklaringsprocedure wordt aangegeven.1. De minst kostbare procedure [4][4]   Dat is de procedure als beschreven in bijlage III, punt 2, onder ii), mogelijkheid 3, van Richtlijn 89/106/EEG die in het voorstel wordt aangegeven met het cijfer 4.Voor de drie beoogde vormen van eindgebruik is de minst kostbare procedure gekozen. Voor het product zijn er drie mogelijke vormen van eindgebruik, namelijk:1. gebruik dat valt onder brandprestatieklasse A, overeenkomstig Beschikking 96/603/EG van de Commissie [5], of onder brandprestatieklassen D,E,F van Beschikking 94/611/EG van de Commissie [6] (productfamilie 2/6). In het voorstel wordt daarbij de classificatie gevolgd van bovengenoemde beschikkingen; of[5]   Beschikking 96/603/EG van de Commissie tot vaststelling van de lijst van de producten die behoren tot de klassen A "geen bijdrage tot brand", PB L 267 van 19.10.1996.[6]   Beschikking 94/611/EG van de Commissie ter uitvoering van artikel 20 van Richtlijn 89/106/EEG inzake voor de bouw bestemde producten, PB L 241 van 16.9.1994, de zogenoemde "Euroklassen-beschikking" met betrekking tot brandprestaties.2. gebruik dat valt onder de beschikking van de Commissie die zal worden genomen op het gebied van de brandprestaties voor toepassingen buiten, analoog aan Beschikking 96/603/EG (productfamilie 3/6); of3. alle andere niet expliciet in de beschikking genoemde vormen van eindgebruik (productfamilie 6/6).2. De aanvullende betrokkenheid van een erkende certificatie-instantie [7][7]   Dat is de procedure als beschreven in bijlage III, punt 2, onder ii), mogelijkheid 2, van Richtlijn 89/106/EEG die in het voorstel wordt aangegeven met het cijfer 3.Voor de volgende producten is gekozen voor aanvullende betrokkenheid van een erkend laboratorium ter uitvoering van een eerste typetest:1. producten die vallen onder brandprestatieklassen A, B of C van Beschikking 94/611/EG van de Commissie (productfamilie 2/6). In het voorstel wordt daarbij de classificatie gevolgd van bovengenoemde beschikking; of2. producten die onderworpen zijn aan de brandprestatievoorschriften voor beoogd gebruik buiten (productfamilie 3/6). De Commissie volgt daarbij de beschikking die zal worden genomen op het gebied van de brandprestaties voor toepassingen buiten, analoog aan Beschikking 96/603/EG; of3. producten die gebruikt worden als veiligheidsglas (productfamilie 4/6); of 4. producten die dienen als isolerend glas (productfamilie 5/6).3. De aanvullende betrokkenheid van een erkende certificatie-instantie met grotere beoordelings- en bewakingsverantwoordelijkheid [8][8]   Dat is de procedure als beschreven in bijlage III, punt 2, onder i), zonder steekproefsgewijze controle van monsters van Richtlijn 89/106/EEG, die in het voorstel wordt aangegeven met het cijfer 1.In bepaalde uitzonderlijke gevallen is met reden gekozen voor een systeem waarbij een erkende certificatie-instantie wordt betrokken bij de procedure, niet alleen voor de uitvoering van de eerste typetest van het product maar ook voor een eerste inspectie van de fabriek en van de productiecontrole en -bewaking van de fabrikant en voor de permanente beoordeling, bewaking en goedkeuring van de productiecontrole in de fabriek. Voor deze voor de producent op logistiek en financieel gebied intensieve procedure wordt gekozen voor producten die:1. bedoeld zijn om weerstand te bieden aan brand en voor brandcompartimentering (productfamilie 1/6); of2. worden gebruikt als kogelvrij of explosiebestendig glas (productfamilie 4/6).b. De procedure voor de conformiteitsverklaring voor isolerend glasHet voorstel van de Commissie houdt rekening met het SLIM-initiatief en heeft als rechtsgronden het EG-Verdrag en Richtlijn 89/106/EEG. Aangezien de Commissie de minst kostbare veiligheidsconforme procedure moet kiezen, moet zij het evenredigheidsbeginsel toepassen. De procedure mag derhalve niet verder gaan dan wat nodig is om de doelstellingen te bereiken. De voorkeur moet dus gaan naar een door de fabrikant afgegeven conformiteitsverklaring. Van dit basisbeginsel mag uitsluitend worden afgeweken als daarvoor dwingende veiligheidsredenen bestaan.Toepassing van het evenredigheidsbeginsel voor de conformiteitsverklaringsprocedure in het kader van Richtlijn 89/106/EEG betekent dat wordt nagegaan in hoeverre de gekozen procedure volstaat om te waarborgen dat een voor de bouw bestemd product voldoet aan de fundamentele voorschriften voor bouwwerken in de zin van Richtlijn 89/106/EEG.Isolerend glas heeft als taak te voldoen aan het fundamentele voorschrift "bescherming tegen geluidshinder" en "energiebesparing en warmtebehoud". Bescherming tegen geluidshinder wordt in bijlage I, punt 5, van Richtlijn 89/106/EEG als volgt omschreven:Het bouwwerk moet zodanig worden ontworpen en uitgevoerd dat het door bewoners en omwonenden waargenomen geluid op een zodanig niveau gehandhaafd blijft dat het hun gezondheid niet bedreigt en dat hun slaap, hun rust en hun werk daarvan geen nadeel ondervinden.Overeenkomstig bijlage I, punt 6, van Richtlijn 89/106/EEG houdt "energiebesparing en warmtebehoud" het volgende in:Het bouwwerk en de temperatuurregelings- en ventilatie-installaties moeten zodanig worden ontworpen en uitgevoerd dat een, gezien de plaatselijke klimatologische omstandigheden, gering energieverbruik voldoende is om het thermisch comfort van de bewoners te verzekeren.Aan de fundamentele voorschriften wordt voldaan door het nemen van een aantal met elkaar verbonden maatregelen, met name op het gebied van de planning en het ontwerp van de bouwwerken, de uitvoering van de werken en het nodige onderhoud van de desbetreffende gebouwen, alsmede door de eigenschappen, prestaties en toepassing van de gebruikte bouwproducten [9]. Een van deze producten kan isolerend glas zijn. Isolerend glas draagt bij tot vermindering van direct door de lucht voortgeplant geluid [10] en van de energiebehoeften van bouwwerken. In dat verband moeten verschillende eigenschappen worden getest, als omschreven in de geharmoniseerde norm: isolatie tegen direct door de lucht voortgeplant geluid, thermische eigenschappen en stralingseigenschappen [11].[9]   Mededeling van de Commissie met betrekking tot de basisdocumenten van Richtlijn 89/106/EEG van de Raad, PB C 62 van 28.2.1994, blz. 140 en 153.[10]   op.cit. p.145.[11]   CONSTRUCT 97/221 Rev 1, Mandate to CEN/CENELEC concerning the execution of standardisation work for harmonised standards on flat glass, profiled glass and glass blocks.Het productieproces van isolerend glas houdt in dat glasplaten worden samengevoegd, gescheiden door hetzij lucht, hetzij een inert gas, en/of worden bekleed met een speciale coating. Belangrijk bij de productie van meerlaagsglas zijn een goede afdichting en, in het geval van gecoat glas, een volledige oppervlaktebehandeling. Gebreken in het ontwerp of in de productie doen afbreuk aan de goede technische eigenschappen van het product, wat meebrengt dat het product minder goed voldoet aan bovenbeschreven fundamentele voorschriften.Het belang van het product "isolerend glas" als een van de mogelijkheden om in bouwwerken te voldoen aan de fundamentele voorschriften "bescherming tegen geluidshinder" en "energiebesparing en warmtebehoud" is groot, maar kan niet als fundamenteel worden omschreven. Dit houdt ook in dat het effect van de variabiliteit van de producteigenschappen op de doeltreffendheid waarmee het kan bijdragen tot het vervullen van de fundamentele voorschriften middelmatig tot laag is. In het productieproces kunnen gebreken echter niet worden uitgesloten. Een povere dichting geeft glas dat niet meer is dan eenvoudig meerlaagsglas. Een niet volledig of ongelijk aangebrachte coating is minder doeltreffend bij het terugdringen van de energiebehoeften van een bouwwerk. Om die risico's te verminderen stelt de Commissie voor de ontwerp- en productieparameters op basis van een prototype te laten beproeven door een onafhankelijk testlaboratorium. De producent moet dan de testresultaten van deze typetest volgen met zijn eigen productiecontrolesysteem.Een nog groter toezicht op de fabrikant van isolerend glas lijkt niet-evenredig te zijn, met name omdat de te beproeven producteigenschappen (isolatie tegen direct door de lucht voortgeplant geluid, thermische eigenschappen en stralingseigenschappen) geen veiligheidsaspecten zijn. Bovendien brachten de lidstaten geen overtuigende argumenten naar voren tegen de evenredigheid van het voorstel.In het algemeen moet worden opgemerkt dat de meerderheid van de vertegenwoordigers van de lidstaten in het administratief comité niet altijd het evenredigheidsbeginsel toepassen. Noch het EG-Verdrag en de expliciete bepaling van artikel 13, lid 4, van Richtlijn 89/106/EEG, noch de inspanningen van de Commissie om wetgeving uit te werken die voor de fabrikanten het minst kostbaar is, hebben de meerderheid van de vertegenwoordigers in het administratief comité ervan kunnen overtuigen om een objectief en aanvaardbaar resultaat te aanvaarden. In het geval in kwestie wensen de lidstaten een mate van betrokkenheid van een derde partij, die niet eens in hun eigen rechtsorde bestaat. Het recht van de Europese Gemeenschap wordt dus misbruikt om de marktdeelnemers strengere voorschriften op te leggen.Met een dergelijke houding worden de doelstellingen van Richtlijn 89/106/EEG voortdurend ondermijnd, wat noch in juridische, noch in economische zin kan worden aanvaard. De tendens om steeds stringentere, en dus duurdere, procedures voor de conformiteitsverklaring van producten in te voeren via de systematische betrokkenheid van een derde partij, is niet in overeenstemming met de tekst van de richtlijn en met de aanpak van de Europese Gemeenschap voor de totstandbrenging van een interne EG-markt. Voorts leidt deze strekking niet tot kostenvermindering en dus geenszins tot de verbetering van het concurrentievermogen.Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD betreffende de procedure voor de conformiteitsverklaring van voor de bouw bestemde producten overeenkomstig artikel 20, lid 2, van Richtlijn 89/106/EEG van de Raad voor vlakglas, voor geprofileerd glas en voor glasblokken (Voor de EER relevante tekst)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 89/106/EEG van 21 december 1988 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake voor de bouw bestemde producten [12], gewijzigd bij Richtlijn 93/68/EEG [13], en met name op artikel 13, lid 4,[12]   PB L 40 van 11.2.1989, blz. 12.[13]  PB L 220 van 30.8.1993, blz. 1.Gezien het voorstel van de Commissie [14],[14]   PB C   van  , blz.  Overwegende hetgeen volgt:(1) Bij de keuze tussen de twee in artikel 13, lid 3, van Richtlijn 89/106/EEG bedoelde procedures voor de conformiteitsverklaring van een product dient de Commissie de "minst kostbare veiligheidsconforme procedure" te kiezen. Dit houdt in dat het noodzakelijk is vast te stellen of voor een bepaald product of bepaalde familie van producten het bestaan van een onder de verantwoordelijkheid van de fabrikant vallend productiecontrolesysteem in de fabriek voor een conformiteitsverklaring een noodzakelijke en toereikende voorwaarde is, dan wel of daarvoor, om redenen die verband houden met de naleving van de in artikel 13, lid 4, genoemde criteria, een erkende certificatie-instantie dient te worden ingeschakeld;(2) In artikel 13, lid 4, is bepaald dat de aldus gekozen procedure in de mandaten en technische specificaties moet worden genoemd. Het is derhalve wenselijk het in de mandaten en technische specificaties gebruikte begrip producten of families van producten vast te leggen;(3) De twee procedures van artikel 13, lid 3, zijn nader in bijlage III van Richtlijn 89/106/EEG beschreven. Het is derhalve noodzakelijk voor elk product of elke familie van producten duidelijk de methoden voor de toepassing van de twee procedures aan te geven, onder verwijzing naar genoemde bijlage III, daar bijlage III aan bepaalde systemen de voorkeur geeft;(4) De procedure van artikel 13, lid 3, onder a), komt overeen met de systemen die in mogelijkheid 1 zonder permanente bewaking en in de mogelijkheden 2 en 3 van punt 2, onder ii), van bijlage III zijn vastgelegd en de procedure van artikel 13, lid 3, onder b), komt overeen met de systemen die in punt 2, onder i), van bijlage III en in mogelijkheid 1 met permanente bewaking van punt 2, onder ii), van bijlage III zijn vastgelegd;(5) De in deze beschikking vervatte maatregelen zijn niet in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de bouw,HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:Artikel 1De conformiteit van de in bijlage I genoemde producten en families van producten wordt vastgesteld aan de hand van een procedure waarbij de fabrikant als enige verantwoordelijk is voor een productiecontrolesysteem in de fabriek dat waarborgt dat de producten in overeenstemming zijn met de desbetreffende technische specificaties.Artikel 2De conformiteit van de in bijlage II genoemde producten wordt vastgesteld aan de hand van een procedure waarbij, naast een door de fabrikant uitgevoerd productiecontrolesysteem in de fabriek, bij de beoordeling en de bewaking van de productiecontrole of van het product zelf een erkende certificatie-instantie wordt ingeschakeld.Artikel 3De procedure voor de conformiteitsverklaring overeenkomstig bijlage III wordt vermeld in de mandaten voor geharmoniseerde normen.Artikel 4Deze beschikking is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, op Voor de Raad De VoorzitterBIJLAGE IVlak- en gebogen glas, glaspanelen (met inbegrip van basisglas, bewerkt glas, speciaal of veiligheidsglas, glas voorzien van een deklaag of film, geëmailleerd glas, glas met een oppervlaktebehandeling of spiegelglas):voor alle toepassingen, met uitzondering van:- gebruik in aan brand weerstand biedende glasstructuren;- gebruik als kogelvrij of explosiebestendig glas.U-profielglas (al dan niet gewapend):voor alle toepassingen, met uitzondering van:- gebruik in aan brand weerstand biedende glasstructuren.Isolerende glaselementen:voor alle toepassingen, met uitzondering van:- gebruik in aan brand weerstand biedende glasstructuren;- gebruik als kogelvrij of explosiebestendig glas.Glasblokken:voor niet-dragende toepassingen, met uitzondering van :- gebruik als kogelvrij of explosiebestendig glas.Wandpanelen van glasblokken:voor alle niet-dragende toepassingen, met uitzondering van:- gebruik als brandcompartimentering;- gebruik als kogelvrij of explosiebestendig glas.BIJLAGE IIVlak- en gebogen glas, glaspanelen (met inbegrip van basisglas, bewerkt glas, speciaal of veiligheidsglas, glas voorzien van een deklaag of film, geëmailleerd glas, glas met een oppervlaktebehandeling of spiegelglas):Voor gebruik als kogelvrij of explosiebestendig glas;voor gebruik in aan brand weerstand biedende glasstructuren.U-profielglas (al dan niet gewapend):Voor gebruik in aan brand weerstand biedende glasstructuren.Isolerende glaselementen:Voor gebruik als kogelvrij of explosiebestendig glas;voor gebruik in aan brand weerstand biedende glasstructuren.Glasblokken:Voor gebruik als kogelvrij of explosiebestendig glas.Wandpanelen van glasblokken:Voor brandcompartimentering;voor gebruik als kogelvrij of explosiebestendig glas.BIJLAGE IIIOpmerking: Voor producten uit onderstaande productfamilies met meer dan één beoogd gebruik, zijn de taken voor de erkende instantie, gebaseerd op de relevante systemen van verklaring van overeenkomst, cumulatief.Productfamilie: vlakglas, geprofileerd glas en glasblokken (1/6)Systemen van verklaring van overeenstemmingCEN/CENELEC wordt verzocht om in de desbetreffende geharmoniseerde norm(en) voor de onderstaande producten en het beoogde gebruik daarvan het volgende systeem van verklaring van overeenstemming te vermelden:>RUIMTE VOOR DE TABEL>De specificatie van het systeem dient zodanig te zijn dat het kan worden toegepast zelfs wanneer de prestatie ten aanzien van een bepaalde eigenschap niet behoeft te worden vastgesteld, omdat minstens één lidstaat voor een dergelijke eigenschap geen wettelijk voorschrift heeft (zie artikel 2, lid 1, van Richtlijn 89/106/EEG en, wanneer van toepassing, punt 1.2.3 van de basisdocumenten). In die gevallen is de verificatie van een dergelijke eigenschap niet verplicht voor de fabrikant indien hij in dit opzicht niets over de prestatie van dit product wenst mede te delen.Productfamilie: vlakglas, geprofileerd glas en glasblokken (2/6)Systemen van verklaring van overeenstemmingCEN/CENELEC wordt verzocht om in de desbetreffende geharmoniseerde norm(en) voor de onderstaande producten en het beoogde gebruik daarvan het volgende systeem van verklaring van overeenstemming te vermelden:>RUIMTE VOOR DE TABEL> * Materialen van klasse A waarvan de brandprestaties overeenkomstig Beschikking 96/603/EG niet behoeven te worden getest.De specificatie van het systeem dient zodanig te zijn dat het kan worden toegepast zelfs wanneer de prestatie ten aanzien van een bepaalde eigenschap niet behoeft te worden vastgesteld, omdat minstens één lidstaat voor een dergelijke eigenschap geen wettelijk voorschrift heeft (zie artikel 2, lid 1, van Richtlijn 89/106/EEG en, wanneer van toepassing, punt 1.2.3 van de basisdocumenten). In die gevallen is de verificatie van een dergelijke eigenschap niet verplicht voor de fabrikant indien hij in dit opzicht niets over de prestatie van dit product wenst mede te delen.Productfamilie: vlakglas, geprofileerd glas en glasblokken (3/6)Systemen van verklaring van overeenstemmingCEN/CENELEC wordt verzocht om in de desbetreffende geharmoniseerde norm(en) voor de onderstaande producten en het beoogde gebruik daarvan het volgende systeem van verklaring van overeenstemming te vermelden:>RUIMTE VOOR DE TABEL> * Moet worden bevestigd in het overleg met de "Fire Regulators Group".De specificatie van het systeem dient zodanig te zijn dat het kan worden toegepast zelfs wanneer de prestatie ten aanzien van een bepaalde eigenschap niet behoeft te worden vastgesteld, omdat minstens één lidstaat voor een dergelijke eigenschap geen wettelijk voorschrift heeft (zie artikel 2, lid 1, van Richtlijn 89/106/EEG en, wanneer van toepassing, punt 1.2.3 van de basisdocumenten). In die gevallen is de verificatie van een dergelijke eigenschap niet verplicht voor de fabrikant indien hij in dit opzicht niets over de prestatie van dit product wenst mede te delen.Productfamilie: vlakglas, geprofileerd glas en glasblokken (4/6)Systemen van verklaring van overeenstemmingCEN/CENELEC wordt verzocht om in de desbetreffende geharmoniseerde norm(en) voor de onderstaande producten en het beoogde gebruik daarvan het volgende systeem van verklaring van overeenstemming te vermelden:>RUIMTE VOOR DE TABEL>De specificatie van het systeem dient zodanig te zijn dat het kan worden toegepast zelfs wanneer de prestatie ten aanzien van een bepaalde eigenschap niet behoeft te worden vastgesteld, omdat minstens één lidstaat voor een dergelijke eigenschap geen wettelijk voorschrift heeft (zie artikel 2, lid 1, van Richtlijn 89/106/EEG en, wanneer van toepassing, punt 1.2.3 van de basisdocumenten). In die gevallen is de verificatie van een dergelijke eigenschap niet verplicht voor de fabrikant indien hij in dit opzicht niets over de prestatie van dit product wenst mede te delen.Productfamilie: vlakglas, geprofileerd glas en glasblokken (5/6)Systemen van verklaring van overeenstemmingCEN/CENELEC wordt verzocht om in de desbetreffende geharmoniseerde norm(en) voor de onderstaande producten en het beoogde gebruik daarvan het volgende systeem van verklaring van overeenstemming te vermelden:>RUIMTE VOOR DE TABEL>De specificatie van het systeem dient zodanig te zijn dat het kan worden toegepast zelfs wanneer de prestatie ten aanzien van een bepaalde eigenschap niet te worden vastgesteld, omdat minstens één lidstaat voor een dergelijke eigenschap geen wettelijk voorschrift heeft (zie artikel 2, lid 1, van Richtlijn 89/106/EEG en, wanneer van toepassing, punt 1.2.3 van de basisdocumenten). In die gevallen is de verificatie van een dergelijke eigenschap niet verplicht voor de fabrikant indien hij in dit opzicht niets over de prestatie van dit product wenst mede te delen.Productfamilie: vlakglas, geprofileerd glas en glasblokken (6/6)Systemen van verklaring van overeenstemmingCEN/CENELEC wordt verzocht om in de desbetreffende geharmoniseerde norm(en) voor de onderstaande producten en het beoogde gebruik daarvan het volgende systeem van verklaring van overeenstemming te vermelden:>RUIMTE VOOR DE TABEL>De specificatie van het systeem dient zodanig te zijn dat het kan worden toegepast zelfs wanneer de prestatie ten aanzien van een bepaalde eigenschap niet behoeft te worden vastgesteld, omdat minstens één lidstaat voor een dergelijke eigenschap geen wettelijk voorschrift heeft (zie artikel 2, lid 1, van Richtlijn 89/106/EEG en, wanneer van toepassing, punt 1.2.3 van de basisdocumenten). In die gevallen is de verificatie van een dergelijke eigenschap niet verplicht voor de fabrikant indien hij in dit opzicht niets over de prestatie van dit product wenst mede te delen.


				|

		52013PC0930

			Voorstel voor een BESLUIT VAN DE RAAD tot wijziging van Beschikking 2009/831/EG wat de toepassingsduur betreft /* COM/2013/0930 final - 2013/0446 (CNS) */

			   	TOELICHTING
1.           ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL
Het Verdrag betreffende de werking van de
Europese Unie (VWEU), dat van toepassing is op de ultraperifere gebieden van de
Unie, waartoe ook de autonome regio's Madeira en de Azoren behoren, staat in
beginsel niet toe dat lokale producten en producten uit Portugal of andere
lidstaten verschillend worden belast. Artikel 349 VWEU maakt het echter
mogelijk om voor deze gebieden specifieke maatregelen in te voeren omdat zij
worden geconfronteerd met permanente belemmeringen die gevolgen hebben voor hun
economische en sociale situatie.
Bij Beschikking 2009/831/EG van de Raad van 10
november 2009[1],
aangenomen op basis van artikel 299, lid 2, van het EG-Verdrag, werd Portugal
gemachtigd om de accijns op lokaal geproduceerde en verbruikte rum en likeuren
in de autonome regio Madeira en op lokaal geproduceerde en verbruikte likeuren
en eaux de vie in de autonome regio de Azoren tot en met 31 december 2013 te
verlagen. Bij artikel 2 van de beschikking is deze derogatie tot specifieke
producten beperkt. Op deze producten mag Portugal een lager accijnstarief
toepassen dan het bij artikel 3 van Richtlijn 92/84/EEG van de Raad[2] vastgestelde volle
tarief voor alcohol en dan het bij dezelfde richtlijn vastgestelde
minimumaccijnstarief voor alcohol, met dien verstande dat het niet meer dan 75 %
lager mag zijn dan het normale nationale accijnstarief voor alcohol.
In Beschikking 2009/831/EG zijn de redenen
voor het nemen van specifieke maatregelen toegelicht. Eerst en vooral is er de geringe
omvang, het gefragmenteerde karakter en de lage mechanisatiegraad van de
landbouwbedrijven. Daarnaast veroorzaakt het transport van een aantal
niet-lokale grondstoffen en verpakkingsmaterialen naar de eilanden extra kosten
in vergelijking met het transport van alleen het eindproduct. Het transport
naar en de installatie van apparatuur in deze afgelegen insulaire regio’s
verhogen nog eens de extra kosten. Tot slot hebben de betrokken producenten ook
extra kosten die gelden voor lokale economieën in het algemeen, in het
bijzonder hogere arbeids- en energiekosten.
De verlaging van 75 % gaat niet verder
dan wat nodig is ter compensatie van de extra kosten waarmee bedrijven op
Madeira en de Azoren te kampen hebben als gevolg van de hierboven beschreven bijzondere
kenmerken van die ultraperifere gebieden.
Aangezien het belastingvoordeel beperkt blijft
tot wat nodig is om de extra kosten te compenseren en het om bescheiden
hoeveelheden gaat, doet de maatregel geen afbreuk aan de integriteit en de
samenhang van de communautaire rechtsorde. Bovendien is het belastingvoordeel
beperkt tot het verbruik in de betrokken regio’s.
De Portugese autoriteiten hebben verzocht om
verlenging van de machtiging tot verlaging van de accijns op lokaal
geproduceerde en verbruikte rum en likeuren in de autonome regio Madeira en op
lokaal geproduceerde en verbruikte likeuren en eaux de vie in de autonome regio
de Azoren tot en met 31 december 2020. De verlenging moet worden goedgekeurd
door een besluit van de Raad op grond van artikel 349 VWEU en door een besluit
van de Commissie inzake staatssteun. Het besluit van Raad op grond van
artikel 349 VWEU laat het besluit van de Commissie betreffende de
verlenging van de maatregel in het licht van de staatssteunregels onverlet.
Op 28 juni 2013 heeft de Commissie nieuwe
richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen voor de periode 2014-2020
goedgekeurd. Deze richtsnoeren maken deel uit van een bredere strategie voor de
modernisering van het staatssteuntoezicht, die tot doel heeft de groei op de
eengemaakte markt te bevorderen door bij te dragen aan doeltreffender
steunmaatregelen en het handhavingsbeleid van de Commissie te concentreren op
zaken met de grootste impact op de mededinging.
Aangezien deze richtsnoeren op 1 juli 2014 in
werking treden, lijkt het gerechtvaardigd om de toepassingsduur van Beschikking
2009/831/EG met zes maanden te verlengen, zodat de vervaldatum samenvalt met de
vervaldatum van de huidige richtsnoeren.
2.           RESULTATEN VAN DE
RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDE PARTIJEN EN EFFECTBEOORDELING
Aangezien het onderhavige voorstel slechts
voorziet in een beperkte verlenging van de bestaande beschikking van de Raad
(een periode van zes maanden), onder dezelfde voorwaarden, lijkt een
effectbeoordeling niet noodzakelijk.
3.           JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET
VOORSTEL
Samenvatting van de
voorgestelde maatregelen
Verlenging van de toepassingsduur van
Beschikking 2009/831/EG waarbij Portugal wordt gemachtigd tot een verlaging van
de accijns op bepaalde producten die lokaal worden geproduceerd en verbruikt in
de autonome regio's Madeira en de Azoren.
Rechtsgrondslag
Artikel 349 VWEU.
Subsidiariteitsbeginsel
Alleen de Raad is gemachtigd, op basis van
artikel 349 VWEU, tot het nemen van specifieke maatregelen ten gunste van de
ultraperifere gebieden om de toepassing van de verdragen – met inbegrip van
gemeenschappelijk beleid – op deze gebieden aan te passen wegens de permanente
belemmeringen die gevolgen hebben voor de economische en sociale situatie van
die gebieden.
Het voorstel is derhalve in overeenstemming
met het subsidiariteitsbeginsel.
Evenredigheidsbeginsel
Het voorstel is om de volgende redenen in
overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel:
Het strekt tot verlenging van de
toepassingsduur van Beschikking 2009/831/EG met een periode van zes maanden,
zodat de vervaldatum samenvalt met de datum van inwerkingtreding van de
richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen 2014-2020.
Keuze van instrumenten
Voorgesteld instrument: besluit van de Raad.
Andere instrumenten zouden om de volgende reden
ongeschikt zijn.
De te wijzigen tekst is een beschikking van de
Raad, die is aangenomen op dezelfde rechtsgrond (artikel 349 VWEU, oud artikel 299,
lid 2, VEG).
4.           GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING
Het voorstel heeft geen gevolgen voor de
begroting van de Europese Unie.
2013/0446 (CNS)
Voorstel voor een
BESLUIT VAN DE RAAD
tot wijziging van Beschikking 2009/831/EG wat
de toepassingsduur betreft
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 349,
Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
Na toezending van het ontwerp van
wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,
Gezien het advies van het Europees Parlement[3],
Handelend volgens een bijzondere
wetgevingsprocedure,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)       Bij Beschikking 2009/831/EG
van de Raad van 10 november 2009, aangenomen op basis van artikel 299 van het
EG-Verdrag, werd Portugal gemachtigd om de accijns op lokaal geproduceerde en
verbruikte rum en likeuren in de autonome regio Madeira en op lokaal
geproduceerde en verbruikte likeuren en eaux de vie in de autonome regio de
Azoren tot en met 31 december 2013 te verlagen. Bij artikel 2 van de
beschikking is deze derogatie tot specifieke producten beperkt. Op deze
producten mag Portugal een lager accijnstarief toepassen dan het bij artikel 3
van Richtlijn 92/84/EEG van de Raad vastgestelde volle tarief voor alcohol en
dan het bij dezelfde richtlijn vastgestelde minimumaccijnstarief voor alcohol,
met dien verstande dat het niet meer dan 75 % lager mag zijn dan het
normale nationale accijnstarief voor alcohol.
(2)       Met het lagere accijnstarief
wordt een gedifferentieerde belastingheffing ingesteld, die ten goede komt van
de lokale productie van sommige producten. Dit vormt staatssteun die moet worden
goedgekeurd door de Commissie.
(3)       De Commissie bevestigt dat de
machtiging voor de toepassing van het verlaagde accijnstarief moet worden
verlengd om het concurrentienadeel te helpen opvangen waarmee gedistilleerde
alcoholhoudende dranken die op Madeira en op de Azoren worden geproduceerd, te
kampen hebben als gevolg van de hogere productie- en vermarktingskosten.
(4)       Op 28 juni 2013 heeft de
Commissie haar goedkeuring gehecht aan de richtsnoeren inzake regionale
steunmaatregelen voor de periode 2014-2020[4],
waarin is bepaald hoe de lidstaten steun kunnen verlenen aan ondernemingen met
het oog op de ondersteuning van de ontwikkeling van achterstandsgebieden in
Europa tussen 2014 en 2020. Deze richtsnoeren, die op 1 juli 2014 in werking
treden, maken deel uit van een bredere strategie voor de modernisering van het
staatssteuntoezicht, die tot doel heeft de groei op de eengemaakte markt te
bevorderen door bij te dragen aan doeltreffender steunmaatregelen en het
handhavingsbeleid van de Commissie te concentreren op zaken met de grootste
impact op de mededinging.
(5)       Het is gerechtvaardigd de
toepassingsduur van Beschikking 2009/831/EG met een periode van zes maanden te
verlengen, zodat de vervaldatum samenvalt met de datum van inwerkingtreding van
de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen 2014-2020.
(6)       Het is zaak dat Portugal de
verlagingen in kwestie kan toepassen vanaf het verstrijken van de
overeenkomstige machtiging die bij Beschikking 2009/831/EG werd verleend. De
nieuwe machtiging dient derhalve te worden verleend met ingang van 1 januari 2014,
HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
Artikel 1
In artikel 5 van Beschikking 2009/831/EG wordt
de datum "31 december 2013" vervangen door "30 juni 2014".
Artikel 2
Dit besluit treedt in werking op de dag waarop
het wordt vastgesteld en is van toepassing vanaf 1 januari 2014.
Artikel 3
Dit besluit is gericht tot de Portugese
Republiek.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               Beschikking van de Raad van 10 november 2009
waarbij Portugal wordt gemachtigd tot een verlaging van de accijns in de
autonome regio Madeira op lokaal geproduceerde en verbruikte rum en likeuren en
in de autonome regio de Azoren op lokaal geproduceerde en verbruikte likeuren
en eaux de vie (PB L 197 van 13.11.2009, blz. 9).
[2]               Richtlijn 92/84/EEG van de Raad van 19 oktober 1992
betreffende de onderlinge aanpassing van de accijnstarieven op alcohol en
alcoholhoudende dranken (PB L 316 van 31.10.1992, blz. 29).
[3]               PB C […] van […], blz. […].
[4]               C(2013) 3769 van 28.6.2013.