               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 9.12.2021
            COM(2021) 781 final
            2021/0409(NLE)

            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt in de Associatieraad die is opgericht bij de Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Staat Israël, anderzijds, inzake de verlenging van de looptijd van het Actieplan EU-Israël

               TOELICHTING

               1.Onderwerp van het voorstel

               Dit voorstel betreft het besluit tot vaststelling van het namens de Europese Unie in te nemen standpunt in de Associatieraad EU-Israël die is opgericht bij de Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Staat Israël, anderzijds (hierna “de Euro-mediterrane overeenkomst” genoemd), inzake de goedkeuring van een aanbeveling betreffende de verlenging van het Actieplan EU-Israël.

               2.Achtergrond van het voorstel

               2.1.De Euro-mediterrane overeenkomst

               De Euro-mediterrane overeenkomst werd op 20 november 1995 te Brussel ondertekend en is op 1 juni 2000 in werking getreden. De Euro-mediterrane overeenkomst vormt de rechtsgrondslag voor de bilaterale betrekkingen tussen de EU en Israël. De Euro-mediterrane overeenkomst heeft het volgende ten doel:

               –een passend kader te bieden voor de politieke dialoog, waardoor nauwe politieke betrekkingen tussen de partijen mogelijk worden;

               –de handel te stimuleren, onder andere door de uitbreiding van de handel in goederen en diensten, de wederzijdse liberalisering van het recht van vestiging, de verdere geleidelijke liberalisering van de overheidsopdrachten, het vrije verkeer van kapitaal en de uitbreiding van de wetenschappelijke en technologische samenwerking ter bevordering van de harmonieuze ontwikkeling van de economische betrekkingen tussen de Gemeenschap en Israël en ter stimulering, zowel in de EU als in Israël, van de bloei van de economische activiteit, de verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden en de groei van de productiviteit en de financiële stabiliteit;

               –regionale samenwerking aan te moedigen ter consolidatie van de vreedzame coëxistentie en de economische en politieke stabiliteit;

               –de samenwerking te bevorderen op andere gebieden van wederzijds belang.

               2.2.De Associatieraad

               De Associatieraad die is opgericht bij de Euro-mediterrane overeenkomst, is samengesteld uit leden van de Raad van de Europese Unie en leden van de Europese Commissie, enerzijds, en leden van de regering van de Staat Israël, anderzijds. De Associatieraad komt op ministerieel niveau ten minste eenmaal per jaar bijeen en verder wanneer de omstandigheden zulks vereisen, op initiatief van zijn voorzitter en overeenkomstig de bepalingen van het reglement van orde. De besluiten en aanbevelingen van de Associatieraad worden in onderlinge overeenstemming tussen de partijen vastgesteld. Tussen de vergaderingen in kan de Associatieraad besluiten vaststellen of aanbevelingen doen via een schriftelijke procedure, indien de partijen daarmee instemmen, overeenkomstig artikel 10 van het reglement van orde.

               2.3.De beoogde handeling van de Associatieraad

               De Associatieraad moet een aanbeveling doen over de verlenging van de looptijd van het Actieplan EU-Israël (hierna “de beoogde handeling” genoemd). Overeenkomstig artikel 10 van zijn reglement van orde zal de Associatieraad de aanbeveling via schriftelijke procedure aannemen.

               De beoogde handeling heeft tot doel de looptijd van het Actieplan EU-Israël met drie jaar te verlengen, teneinde de voortzetting van de samenwerking tussen beide partijen te garanderen.

               3.Namens de Unie in te nemen standpunt

               Het door de Europese Unie in te nemen standpunt in de Associatieraad die is opgericht bij de Euro-mediterrane overeenkomst inzake de goedkeuring van een aanbeveling tot verlenging van de looptijd van het Actieplan EU-Israël met drie jaar wordt gebaseerd op de tekst van de aanbeveling die aan dit besluit is gehecht.

               Beide partijen hebben bij herhaling de rijkdom en vitaliteit van de betrekkingen tussen de Europese Unie en Israël bevestigd, alsook hun volledige verbintenis tot de voortdurende ontwikkeling van Israël op alle gebieden van wederzijds belang.

               De verlenging van de looptijd van het Actieplan is derhalve in het belang van de partijen.

               4.Rechtsgrondslag

               4.1.Procedurele rechtsgrondslag

               4.1.1.Beginselen

               Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van “de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst”.

               Het begrip “handelingen met rechtsgevolgen” omvat handelingen die rechtsgevolgen hebben uit hoofde van de op het betrokken lichaam toepasselijke volkenrechtelijke bepalingen. Onder dit begrip vallen tevens instrumenten die volkenrechtelijk niet bindend zijn, maar die “beslissende invloed [kunnen hebben] op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt”
                  1
               .

               4.1.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De Associatieraad is een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, namelijk de Euro-mediterrane overeenkomst.

               De door de Associatieraad vast te stellen handeling is een handeling met rechtsgevolgen.

               De beoogde handeling heeft rechtsgevolgen aangezien zij de looptijd van het bestaande Actieplan EU-Israël met drie jaar zal verlengen.

               De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 218, lid 9, VWEU.

               4.2.Materiële rechtsgrondslag

               4.2.1.Beginselen

               De materiële rechtsgrondslag voor een overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU vast te stellen besluit wordt in de eerste plaats bepaald door de doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling ten aanzien waarvan namens de Unie een standpunt wordt ingenomen. Wanneer de beoogde handeling een tweeledige doelstelling heeft of bestaat uit twee componenten, waarvan er een kan worden gezien als hoofddoelstelling of hoofdcomponent, terwijl de andere doelstelling of de andere component slechts ondergeschikt is, moet het overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU vast te stellen besluit op één materiële rechtsgrondslag worden gebaseerd, namelijk die welke vereist is voor de hoofddoelstelling of de hoofdcomponent dan wel de belangrijkste doelstelling of component.

               4.2.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling hebben in de eerste plaats betrekking op de samenwerking met een derde land in het kader van een associatieovereenkomst en het Europees nabuurschapsbeleid.

               De materiële rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 217, VWEU.

               4.3.Conclusie

               De rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit moet zijn artikel 217, VWEU, in samenhang met artikel 218, lid 9, VWEU.

               5.Bekendmaking van de beoogde handeling

               Aangezien het besluit van de Associatieraad de looptijd van het Actieplan EU-Israël zal wijzigen, is het passend het besluit na vaststelling ervan te publiceren in het Publicatieblad van de Europese Unie, overeenkomstig het reglement van orde van de Associatieraad EU-Israël, alsook in Reshumot, het Publicatieblad van Israël, indien de Associatieraad daartoe besluit.

               2021/0409 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt in de Associatieraad die is opgericht bij de Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Staat Israël, anderzijds, inzake de verlenging van de looptijd van het Actieplan EU-Israël

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 217, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)De Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Staat Israël, anderzijds, is op 1 juni 2000 in werking getreden.

               (2)Krachtens artikel 69 van de Euro-mediterrane overeenkomst kan de Associatieraad besluiten vaststellen en passende aanbevelingen doen.

               (3)De Associatieraad moet via schriftelijke procedure een aanbeveling doen over de verlenging van de looptijd van het Actieplan EU-Israël.

               (4)Het is passend het standpunt te bepalen dat namens de Unie moet worden ingenomen in de Associatieraad, aangezien de aanbeveling rechtsgevolgen zal hebben,

               (5)De verlenging van het Actieplan EU-Israël met drie jaar zal de partijen ten volle in de gelegenheid stellen hun samenwerking de komende jaren voort te zetten, onder andere door middel van eventuele onderhandelingen over de partnerschapsprioriteiten,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het door de Europese Unie in te nemen standpunt in de Associatieraad die is opgericht bij de Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Staat Israël, anderzijds, wordt gebaseerd op de aan dit besluit gehechte ontwerpaanbeveling van de Associatieraad.

               Artikel 2

               Dit besluit is gericht tot de Commissie en de hoge vertegenwoordiger.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        Arrest van het Hof van Justitie van 7 oktober 2014, Duitsland/Raad, zaak C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, punten 61 tot en met 64.

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 9.12.2021
            COM(2021) 781 final

            BIJLAGE
            bij
            Voorstel voor een BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt in de Associatieraad die is opgericht bij de Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Staat Israël, anderzijds, inzake de verlenging van de looptijd van het Actieplan EU-Israël

               BIJLAGE

                  AANBEVELING NR. xxx VAN DE ASSOCIATIERAAD EU-ISRAËL tot goedkeuring van de verlenging van het Actieplan EU-Israël

               DE ASSOCIATIERAAD EU-ISRAËL,

               Gezien de Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Staat Israël, anderzijds (hierna “de Euro-mediterrane overeenkomst” genoemd),

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)De Euro-mediterrane overeenkomst werd op 20 november 1995 te Brussel ondertekend en is op 1 juni 2000 in werking getreden.

               (2)Krachtens artikel 69 van de Euro-mediterrane overeenkomst kan de Associatieraad besluiten vaststellen en passende aanbevelingen doen.

               (3)Artikel 10 van het reglement van orde van de Associatieraad voorziet in de mogelijkheid om tussen de vergaderingen in besluiten vast te stellen of aanbevelingen te doen via schriftelijke procedure, mits de partijen daarmee instemmen.

               (4)De verlenging van het Actieplan EU-Israël met drie jaar, zal de partijen in de gelegenheid stellen hun samenwerking de komende jaren voort te zetten, inbegrepen door middel van mogelijke onderhandelingen over de partnerprioriteiten,

               HEEFT DE VOLGENDE AANBEVELING VASTGESTELD:

               Artikel 1

               De Associatieraad, handelend via schriftelijke procedure, beveelt aan dat de looptijd van het Actieplan EU-Israël wordt verlengd met drie jaar met ingang van de datum van goedkeuring van de verlenging.

               Artikel 2

               Deze aanbeveling treedt in werking op de datum waarop zij wordt vastgesteld.

               Gedaan te xx, [datum].

               Voor de Associatieraad EU-Israël

               Voorzitter

               ***


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 27.3.2020
            COM(2020) 140 final
            2020/0050(BUD)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
            tot wijziging van Besluit (EU) 2020/265 wat betreft aanpassingen van de uit het flexibiliteitsinstrument ter beschikking gestelde bedragen voor 2020 die moeten worden gebruikt voor met migratie, vluchtelingeninstroom en veiligheid verband houdende problemen, voor onmiddellijke maatregelen in het kader van de uitbraak van COVID-19 en voor de versterking van het Europees Openbaar Ministerie

               TOELICHTING

                  Het Europees Parlement en de Raad hebben op 27 november 2019 besloten overeenkomstig het voorstel van de Commissie middelen uit het flexibiliteitsinstrument ter beschikking te stellen voor een bedrag van 778,1 miljoen EUR ten behoeve van rubriek 3, Veiligheid en burgerschap.

               De Commissie zendt vandaag ontwerp van gewijzigde begroting (OGB) nr. 1/2020
                  1
                toe, dat onder meer voorziet in een totale verhoging van het niveau van de vastleggingskredieten voor rubriek 3 van 423,3 miljoen EUR om tegemoet te komen aan de behoeften die voortvloeien uit de verhoogde migratiedruk in Griekenland, om onmiddellijke maatregelen te financieren die nodig zijn in het kader van de uitbraak van COVID-19 en om een verhoging van de begroting voor het Europees Openbaar Ministerie (EOM) te dekken.

               Zoals toegestaan op grond van artikel 14 van Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014-2020
                  2
               , wordt in dit OGB voorgesteld gebruik te maken van de vanaf 2018 resterende beschikbare overkoepelende marge voor vastleggingskredieten voor de verhoging in verband met migratie (350 miljoen EUR). Het resterende deel van de verhoging, dat niet onder het toepassingsgebied van de overkoepelende marge voor vastleggingskredieten valt (73,3 miljoen EUR), vereist een aanvullende terbeschikkingstelling van middelen uit het flexibiliteitsinstrument.

               Het onderhavige voorstel vergezelt OGB nr. 1/2020 en is erop gericht de ter beschikking gestelde bedragen van het flexibiliteitsinstrument dienovereenkomstig te verhogen en het doel van de terbeschikkingstelling uit te breiden.

               De aangepaste terbeschikkingstelling van middelen uit het flexibiliteitsinstrument bedraagt 851,4 miljoen EUR (voorheen 778,1 miljoen EUR) voor rubriek 3.

               Bij dit voorstel voor een besluit tot terbeschikkingstelling wordt Besluit (EU) 2020/265 van 27 november 2019
                  3
                gewijzigd.

               De met het bijgewerkte gebruik van het flexibiliteitsinstrument corresponderende indicatieve betalingskredieten staan in de onderstaande tabel:

               (in miljoen EUR, lopende prijzen)

                        Jaar

                        Betalingskredieten voor de terbeschikkingstelling van middelen uit het flexibiliteitsinstrument in 2020

                        2020

                        450,7

                        2021

                        342,2

                        2022

                        42,4

                        2023

                        16,1

                        Totaal

                        851,4

               2020/0050 (BUD)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

               tot wijziging van Besluit (EU) 2020/265 wat betreft aanpassingen van de uit het flexibiliteitsinstrument ter beschikking gestelde bedragen voor 2020 die moeten worden gebruikt voor met migratie, vluchtelingeninstroom en veiligheid verband houdende problemen, voor onmiddellijke maatregelen in het kader van de uitbraak van COVID-19 en voor de versterking van het Europees Openbaar Ministerie

               HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               Gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer
                  4
               , en met name punt 12,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Met het flexibiliteitsinstrument kunnen nauwkeurig bepaalde uitgaven worden gefinancierd die niet binnen de voor een of meer andere rubrieken van de algemene begroting van de Unie beschikbare maxima zouden kunnen worden gefinancierd.

               (2)Het jaarlijks voor het flexibiliteitsinstrument beschikbare maximumbedrag is 600 000 000 EUR (prijzen 2011), zoals vastgesteld in artikel 11 van Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013
                  5
               , in voorkomend geval te verhogen met vervallen bedragen die ter beschikking worden gesteld overeenkomstig lid 1, tweede alinea, van dat artikel.

               (3)Op 27 november 2019 hebben het Europees Parlement en de Raad Besluit (EU) 2020/265 betreffende de terbeschikkingstelling van middelen uit het flexibiliteitsinstrument
                  6
                aangenomen met het oog op een bedrag van 778 074 489 EUR aan vastleggingskredieten in rubriek 3 (Veiligheid en burgerschap) voor het begrotingsjaar 2020, ter financiering van maatregelen op het gebied van migratie, vluchtelingen en veiligheid.

               (4)Het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 1/2020
                  7
                omvat een verhoging van de vastleggingskredieten voor rubriek 3 met 423,3 miljoen EUR. Daarvan wordt een bedrag 350 miljoen EUR, bestemd voor extra uitgaven om de migratiedruk in Griekenland het hoofd te bieden, gedekt door het gebruik van de overkoepelende marge voor vastleggingen als bepaald in artikel 14 van Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad. Het resterende bedrag van 73,3 miljoen EUR valt niet onder het toepassingsgebied van de overkoepelende marge voor vastleggingen, waardoor aanvullende middelen uit het flexibiliteitsinstrument voor 2020 ter beschikking moeten worden gesteld. Ook moet het indicatieve betalingsprofiel worden aangepast.

               (5)Besluit (EU) 2020/265 moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (6)De terbeschikkingstelling van middelen uit het flexibiliteitsinstrument moet gelijktijdig met de wijziging van de begroting 2020 worden vastgesteld, aangezien de terbeschikkingstelling van middelen uit het flexibiliteitsinstrument de financiering mogelijk maakt van sommige acties boven een in het meerjarig financieel kader vastgesteld maximum. Met het oog op de samenhang met die wijziging van de begroting 2020 moet dit besluit in werking treden op de dag waarop het bekend wordt gemaakt,

               HEBBEN HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Artikel 1 van Besluit (EU) 2020/265 wordt als volgt gewijzigd:

               In lid 1 wordt in de eerste alinea “778 074 489 EUR” vervangen door “851 374 489 EUR” en wordt de tweede alinea vervangen door: “Het in de eerste alinea genoemde bedrag wordt gebruikt ter financiering van maatregelen voor de aanpak van de huidige met migratie, vluchtelingeninstroom en veiligheid verband houdende problemen, alsmede van de huidige gezondheidscrisis in de Europese Unie als gevolg van de uitbraak van COVID-19 en van de toegenomen behoeften van het Europees Openbaar Ministerie.”

               In lid 2, eerste alinea, worden de punten a) en b) vervangen door:

               “a)
                     450 702 108 EUR in 2020;

               b)
                     342 205 134 EUR in 2021;”

               Artikel 2

               Dit besluit treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

               Gedaan te Brussel,

                  Voor het Europees Parlement
                        Voor de Raad

                  De voorzitter
                        De voorzitter

                     (1)

                        COM(2020) 145 van 27.3.2020.

                     (2)

                        PB L 347 van 20.12.2013, blz. 884.

                     (3)

                        PB L 58 van 27.2.2020, blz. 51.

                     (4)

                        PB C 373 van 20.12.2013, blz. 1.

                     (5)

                        Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014-2020 (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 884).

                     (6)

                        Besluit (EU) 2020/265 van het Europees Parlement en de Raad van 27 november 2019 betreffende de terbeschikkingstelling van middelen uit het flexibiliteitsinstrument ter financiering van onmiddellijke budgettaire maatregelen voor de aanpak van de huidige met migratie, vluchtelingeninstroom en veiligheid verband houdende problemen (PB L 58 van 27.2.2020, blz. 51).

                     (7)

                        COM(2020) 145 van 27.3.2020.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 31.3.2020
            COM(2020) 117 final
            2020/0046(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het namens de Europese Unie in het Comité havenstaatcontrole van het Memorandum van overeenstemming van Parijs inzake havenstaatcontrole in te nemen standpunt

               TOELICHTING

               1.Onderwerp van het voorstel

               Dit voorstel betreft het besluit tot vaststelling van het namens de Unie in het Comité havenstaatcontrole van het Memorandum van overeenstemming van Parijs inzake havenstaatcontrole in te nemen standpunt in verband met de beoogde vaststelling van de nodige besluiten voor de correcte werking van de EU-regeling inzake havenstaatcontrole (PSC), zoals beschreven in Richtlijn 2009/16/EG
                  1
               .

               2.Achtergrond van het voorstel

               2.1. Het Memorandum van overeenstemming van Parijs inzake havenstaatcontrole

               Het Memorandum van overeenstemming van Parijs (“het memorandum”) voorziet in een internationale inspectieregeling voor buitenlandse schepen in andere nationale havens door ambtenaren voor havenstaatcontrole om na te gaan of de bekwaamheid van de kapitein, de officieren en de bemanning aan boord, de staat van het schip en de uitrusting voldoen aan de vereisten van de internationale verdragen en of het vaartuig wordt bemand en geëxploiteerd in overeenstemming met het toepasselijke internationale recht. Het memorandum is ondertekend op 26 januari 1982.

               Richtlijn 2009/16/EG (zoals gewijzigd) bevat de procedures en instrumenten van het memorandum. Alle EU-lidstaten met zeehavens
                  2
                alsook Canada, Rusland, IJsland en Noorwegen zijn lid van het memorandum. De Europese Unie is geen lid van het memorandum.

               2.2. Beoogde handeling van het Comité havenstaatcontrole van het Memorandum van overeenstemming van Parijs

               De havenstaatcontrole kan in de EU alleen functioneren als elk jaar een aantal besluiten worden genomen in het kader van het memorandum. Die besluiten worden bij consensus genomen door het Comité havenstaatcontrole (CHSC), dat elk jaar in mei vergadert. Krachtens Richtlijn 2009/16/EG zijn besluiten die door het passende bevoegde orgaan van het memorandum worden genomen, bindend voor de lidstaten van de EU.

               3. NAMENS DE UNIE IN TE NEMEN STANDPUNT

               Overeenkomstig artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie moet het namens de Unie in te nemen standpunt in internationale organisaties, zoals het Memorandum van overeenstemming van Parijs, wanneer die organisaties handelingen met rechtsgevolgen moeten vaststellen, worden vastgesteld bij besluit van de Raad, op voorstel van de Commissie.

               In 2016 is bij Besluit (EU) 2016/381 van de Raad
                  3
                het standpunt bepaald dat namens de Europese Unie in het CHSC moet worden ingenomen voor de periode 2016-2019. Het besluit van de Raad werd vastgesteld volgens een tweeledige benadering. In het besluit zelf zijn de leidende beginselen en richtsnoeren voor het standpunt van de Unie op meerjarenbasis beschreven. Dat standpunt werd voor elke jaarlijkse zitting van het CHSC aangepast via non-papers van de Commissie, die werden besproken in de Groep zeescheepvaart van de Raad. Het doel van het onderhavige voorstel is het standpunt van de Unie in het Comité havenstaatcontrole vast te stellen voor de periode 2020-2024.

               De in dit voorstel opgenomen benadering is toe te schrijven aan de kenmerken van het besluitvormingsproces in het memorandum. Volgens de interne regels van het memorandum moeten de leden en de werkgroepen die belast zijn met de opstelling van richtsnoeren en instructies alle documenten uiterlijk zes weken voor de vergadering van het CHSC indienen. Pas als alle documenten zijn ingediend, kan de Commissie van start gaan met haar analyse, teneinde een voorstel voor een gecoördineerd standpunt van de Unie overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU op te stellen dat vervolgens door de Raad moet worden aangenomen. Aangezien er slechts weinig tijd is voor de analyse, de voorbereiding van het voorstel van de Commissie en de aanneming ervan door de Raad, is de procedure voor de jaarlijkse vaststelling van het standpunt van de Unie uiteengezet in bijlage 2.

               4. Rechtsgrondslag

               4.1. Procedurele rechtsgrondslag

               4.1.1. Beginselen

               Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van de “standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst”.

               Artikel 218, lid 9, VWEU is van toepassing ongeacht of de Unie lid is van het betrokken lichaam dan wel partij is bij de desbetreffende overeenkomst
                  4
               .

               Het begrip “handelingen met rechtsgevolgen” omvat ook handelingen die rechtsgevolgen hebben uit hoofde van de op het betrokken lichaam toepasselijke bepalingen van het internationaal recht. Onder dit begrip vallen ook instrumenten die in het kader van het internationaal recht niet bindend zijn, maar die “beslissende invloed [hebben] op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt”
                  5
               .

               4.1.2. Toepassing op het onderhavige geval

               Het Memorandum van overeenkomst van Parijs is een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam.

               De door het memorandum aan te nemen handeling is een handeling met rechtsgevolgen. De beoogde handeling kan een beslissende invloed hebben op de inhoud van de EU-wetgeving, namelijk Richtlijn 2009/16/EG betreffende havenstaatcontrole, aangezien het CHSC van het Memorandum van overeenstemming van Parijs een aantal besluiten aanneemt die elk jaar moeten worden genomen om de correcte werking van de richtlijn te garanderen.

               De beoogde handeling vormt geen aanvulling op of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst. De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 218, lid 9, VWEU.

               4.2. Materiële rechtsgrondslag

               4.2.1. Beginselen

               De materiële rechtsgrondslag voor een overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU aan te nemen besluit wordt in de eerste plaats bepaald door de doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling ten aanzien waarvan namens de Unie een standpunt wordt ingenomen. Als de beoogde handeling een tweeledige doelstelling heeft of bestaat uit twee componenten, waarvan er een kan worden gezien als hoofddoelstelling of overwegende component, terwijl de andere doelstelling of de andere component slechts ondergeschikt is, moet het overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU aan te nemen besluit op één materiële rechtsgrondslag worden gebaseerd, namelijk die welke vereist is gelet op de hoofddoelstelling of de overwegende component.

               4.2.2. Toepassing op het onderhavige geval

               De hoofddoelstelling en de inhoud van de beoogde handeling hebben betrekking op vervoer. De materiële rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 100, lid 2, VWEU.

               4.3. Conclusie

               De rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is artikel 100, lid 2, VWEU, in samenhang met artikel 218, lid 9, VWEU.

               2020/0046 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende het namens de Europese Unie in het Comité havenstaatcontrole van het Memorandum van overeenstemming van Parijs inzake havenstaatcontrole in te nemen standpunt

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 100, lid 2, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Het Memorandum van overeenstemming inzake havenstaatcontrole (hierna het “memorandum” genoemd) is op 26 januari 1982 in Parijs ondertekend en is op 1 juli 1982 in werking getreden. Overeenkomstig afdeling 8.1 van het memorandum kan elke maritieme autoriteit wijzigingen voorstellen. Overeenkomstig afdeling 7.1 van het memorandum is het Comité havenstaatcontrole (CHSC) samengesteld uit een vertegenwoordiger van elk van de maritieme autoriteiten en van de Commissie en beschikt het over de in afdeling 7.3 vermelde bevoegdheden. Het is wenselijk het namens de Unie in het CHSC in te nemen standpunt te bepalen, aangezien de door de bevoegde instantie van het memorandum genomen besluiten van belang zijn voor het rechtskader van de Unie, namelijk Richtlijn 2009/16/EG van het Europees Parlement en de Raad
                  6
               .

               (2)In Richtlijn 2009/16/EG, zoals gewijzigd, wordt de EU-regeling inzake havenstaatcontrole beschreven en wordt de eerdere EU-wetgeving op dit gebied, die sinds 1995 in voege is, geherformuleerd en versterkt. Die EU-regeling is gebaseerd op de bestaande structuur van het Memorandum van overeenstemming van Parijs inzake havenstaatcontrole, een internationale organisatie die is opgericht in 1982. Wat de lidstaten betreft, brengt Richtlijn 2009/16/EG de procedures, instrumenten en werkzaamheden van het memorandum daadwerkelijk binnen de werkingssfeer van de EU-wetgeving.

               (3)Het CHSC van het memorandum komt jaarlijks bijeen en besluit tijdens zijn vergaderingen over een aantal agendapunten die noodzakelijk zijn voor de werking van Richtlijn 2009/16/EG.

               (4)Volgens de interne regels van het memorandum moeten de leden en de werkgroepen die belast zijn met de opstelling van richtsnoeren en instructies alle documenten uiterlijk zes weken voor de vergadering van het CHSC indienen. Pas als alle documenten zijn ingediend, kan de Commissie van start gaan met haar analyse, teneinde een voorstel voor een gecoördineerd standpunt van de Unie overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU op te stellen. Aangezien er weinig tijd is voor deze analyse en voor de opstelling van een voorstel, moeten de richtsnoeren en beleidslijnen voor het meerjarige standpunt van de Unie, samen met het kader voor de jaarlijkse nadere bepaling van het standpunt van de Unie, worden vastgesteld.

               (5)Dit besluit heeft betrekking op de periode 2020-2024.

               (6)Het standpunt van de Unie moet worden uitgedrukt door de lidstaten van de Unie, waarvan de maritieme autoriteiten lid zijn van het CHSC van het memorandum, en die gezamenlijk optreden,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het namens de Unie op de jaarlijkse vergadering van het Comité havenstaatcontrole (CHSC) van het Memorandum van overeenstemming van Parijs inzake havenstaatcontrole (“het memorandum”) in te nemen standpunt is opgenomen in bijlage I bij dit besluit.

               Artikel 2

               De jaarlijkse nadere bepaling van het namens de Unie op de jaarlijkse vergaderingen van het CHSC van het memorandum in te nemen standpunt, is opgenomen in bijlage II bij dit besluit.

               Artikel 3

               Uiterlijk tegen de jaarlijkse vergadering van het CHSC van het memorandum in 2024 wordt het in artikel 1 bedoelde standpunt door de Raad beoordeeld en, waar nodig, op voorstel van de Commissie door de Raad herzien.

               Artikel 4

               Het in artikel 1 bedoelde standpunt wordt tot uitdrukking gebracht door de lidstaten van de Unie die lid zijn van het CHSC van het memorandum en die gezamenlijk optreden.

               Artikel 5

               Dit besluit is gericht tot de lidstaten.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        Richtlijn 2009/16/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 betreffende havenstaatcontrole (PB L 131 van 28.5.2009, blz. 57).

                     (2)

                        België, Denemarken, Finland, Frankrijk, Duitsland, Griekenland, Ierland, Italië, Nederland, Portugal, Spanje en het Verenigd Koninkrijk zijn op 26 januari 1982 tot het memorandum toegetreden. Bulgarije is op 10 mei 2007 tot het memorandum toegetreden. Kroatië is op 8 november 1996 tot het memorandum toegetreden. Cyprus is op 12 mei 2006 tot het memorandum toegetreden. Estland is op 12 mei 2005 tot het memorandum toegetreden. Letland is op 12 mei 2005 tot het memorandum toegetreden. Litouwen is op 12 mei 2006 tot het memorandum toegetreden. Malta is op 12 mei 2006 tot het memorandum toegetreden. Polen is op 27 november 1991 tot het memorandum toegetreden. Roemenië is op 10 mei 2007 tot het memorandum toegetreden. Slovenië is op 15 mei 2003 tot het memorandum toegetreden.

                     (3)

                        Besluit (EU) 2016/381 van de Raad van 14 maart 2016 inzake het namens de Europese Unie in te nemen standpunt in het Comité havenstaatcontrole van het Memorandum van overeenstemming van Parijs inzake havenstaatcontrole (PB L 72 van 17.3.2016, blz. 53).

                     (4)

                        Arrest van het Hof van Justitie van 7 oktober 2014, Duitsland/Raad, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, punt 64.

                     (5)

                        Arrest van het Hof van Justitie van 7 oktober 2014, Duitsland/Raad, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, punten 61 tot en met 64.

                     (6)

                        Richtlijn 2009/16/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 betreffende havenstaatcontrole (PB L 131 van 28.5.2009, blz. 57).

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 31.3.2020
            COM(2020) 117 final
            BIJLAGE
            bij
            Voorstel voor een besluit van de Raad
            betreffende het namens de Europese Unie in het Comité havenstaatcontrole van het Memorandum van overeenstemming van Parijs inzake havenstaatcontrole in te nemen standpunt

               BIJLAGE I

               Het namens de Europese Unie in het Memorandum van overeenstemming van Parijs inzake havenstaatcontrole in te nemen standpunt

               Basisbeginselen

               In het kader van het Memorandum van overeenstemming van Parijs inzake havenstaatcontrole (“het memorandum”) moet de Unie:

               a)
                     handelen overeenkomstig de door de Unie nagestreefde doelstellingen, met name het verbeteren van de veiligheid op zee, van de preventie van verontreiniging en van de leef- en werkomstandigheden aan boord, door het aantal schepen dat niet aan de normen voldoet drastisch te verminderen door een strikte toepassing van de internationale verdragen en codes;

               b)
                     de toepassing van een geharmoniseerde aanpak door de leden van het memorandum stimuleren, teneinde de internationale normen effectief te doen naleven door schepen die in de onder de jurisdictie van de leden vallende wateren varen en hun havens gebruiken;

               c)
                     samenwerken in het kader van het memorandum om tot een alomvattende inspectieregeling te komen en de inspectielast op billijke wijze te verdelen, met name door het vaststellen van de jaarlijkse inspectieverbintenis die is opgesteld volgens de overeengekomen methode van bijlage 11 bij het memorandum;

               d)
                     binnen het memorandum werk maken van de bevordering van de rekrutering, het behoud en de opleiding door de leden van het memorandum van het vereiste aantal personeelsleden, onder wie gekwalificeerde inspecteurs, rekening houdend met de omvang en de aard van het scheepvaartverkeer in elke haven;

               e)
                     garanderen dat de maatregelen die in het kader van het memorandum zijn vastgesteld, stroken met het internationaal recht en met name met de internationale verdragen en codes op het gebied van maritieme veiligheid, voorkoming van verontreiniging en leef- en werkomstandigheden aan boord;

               f)
                     de ontwikkeling bevorderen van gemeenschappelijke benaderingen met andere organen die havenstaatcontrole verrichten;

               g)
                     de samenhang met andere beleidsgebieden van de Unie verzekeren, met name op het gebied van externe betrekkingen, veiligheid en milieu.

               Richtsnoeren

               Om te garanderen dat de EU-regeling inzake havenstaatcontrole jaar na jaar soepel functioneert overeenkomstig Richtlijn 2009/16/EG, streeft de Unie naar ondersteuning van de vaststelling van de volgende acties in het kader van het memorandum:

               1.
                     De volgende elementen van het scheepsrisicoprofiel dat wordt gebruikt om te bepalen welke schepen aan inspectie worden onderworpen:

               a)
                     de witte, grijze en zwarte lijst van vlaggenstaten overeenkomstig de formule die is ontwikkeld volgens het memorandum en is opgenomen in de bijlage bij Verordening (EU) nr. 801/2010 van de Commissie
                  1
               ;

               b)
                     de prestatielijst voor erkende organisaties overeenkomstig de methode die het Comité havenstaatcontrole heeft vastgesteld tijdens zijn 37e vergadering in mei 2004 (agendapunt 4.5.2);

               c)
                     de gemiddelde tekortkomings- en aanhoudingsverhouding voor de prestatieformule voor rederijen op basis van de bijlage bij Verordening (EU) nr. 802/2010 van de Commissie
                  2
               .

               2.
                     Garanderen dat alle wijzigingen of aanpassingen van de procedures en richtsnoeren van het memorandum stroken met de doelstellingen van de Unie, met name de verbetering van de veiligheid op zee, van de voorkoming van verontreiniging en van de leef- en werkomstandigheden aan boord.

                     (1)

                        Verordening (EU) nr. 801/2010 van de Commissie van 13 september 2010 ter uitvoering van artikel 10, lid 3, van Richtlijn 2009/16/EG van het Europees Parlement en de Raad wat de vlaggenstaatcriteria betreft (PB L 241 van 14.9.2010, blz. 1).

                     (2)

                        Verordening (EU) nr. 802/2010 van de Commissie van 13 september 2010 ter uitvoering van artikel 10, lid 3, en artikel 27 van Richtlijn 2009/16/EG van het Europees Parlement en de Raad wat de prestaties van de rederij betreft (PB L 241 van 14.9.2010, blz. 4).

    ---documentbreak--- NA ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 31.3.2020
            COM(2020) 117 final
            BIJLAGE
            bij
            Voorstel voor een besluit van de Raad
            betreffende het namens de Europese Unie in het Comité havenstaatcontrole van het Memorandum van overeenstemming van Parijs inzake havenstaatcontrole in te nemen standpunt

               BIJLAGE II

               Jaarlijkse nadere bepaling van het namens de Europese Unie in het Comité havenstaatcontrole van het Memorandum van overeenstemming van Parijs inzake havenstaatcontrole in te nemen standpunt

               Vóór elke jaarlijkse vergadering van het Comité havenstaatcontrole (CHSC) van het Memorandum van overeenstemming van Parijs inzake havenstaatcontrole worden de nodige stappen ondernomen om te garanderen dat in het namens de Europese Unie in te nemen standpunt rekening wordt gehouden met alle aan de Europese Commissie toegezonden informatie en met alle te bespreken documenten die onder de bevoegdheid van de EU vallen overeenkomstig de beginselen en richtsnoeren van bijlage I.

               Daartoe zenden de diensten van de Commissie op basis van die informatie en lang genoeg vóór de vergadering van het CHSC, een voorbereidend document met de nadere bijzonderheden van het beoogde standpunt ter bespreking en goedkeuring toe aan de Raad of zijn voorbereidende instanties.

               Het namens de Europese Unie in te nemen standpunt dat in het voorbereidende document wordt beoogd, wordt geacht te zijn goedgekeurd tenzij een aantal lidstaten die een blokkerende minderheid vormen daartegen bezwaar maken tijdens een vergadering van de voorbereidende instantie van de Raad of binnen twintig dagen na ontvangst van het voorbereidende document, al naar gelang hetgeen zich het eerst voordoet. Indien bezwaren worden gemaakt, wordt de zaak aan de Raad voorgelegd.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 2.4.2020
            COM(2020) 172 final
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
            inzake de mobilisering van de marge voor onvoorziene uitgaven in 2020 om noodhulp te verstrekken aan de lidstaten en het Uniemechanisme voor civiele bescherming/rescEU verder te versterken als antwoord op de COVID-19-uitbraak

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014-2020
                  1
                (hierna de "MFK-verordening" genoemd) voorziet in de mobilisering van de marge voor onvoorziene uitgaven van ten hoogste 0,03 % van het bruto nationaal inkomen van de EU-28 als laatste redmiddel om op onvoorziene omstandigheden te reageren. In de technische aanpassing van het MFK voor 2020
                  2
               , die gebaseerd is op artikel 6 van de MFK-verordening, is het absolute maximum van de marge voor onvoorziene uitgaven voor het jaar 2020 vastgesteld op 5 096,8 miljoen EUR.

               De Commissie dient vandaag het ontwerp van gewijzigde begroting (OGB) nr. 2/2020 in
                  3
               . Het omvat een verhoging van de vastleggingskredieten voor rubriek 3 Veiligheid en burgerschap met in totaal 3 000,0 miljoen EUR ter dekking van de heractivering van het instrument voor noodhulp (ESI) binnen de Unie om de lidstaten te helpen de gevolgen van de COVID-19-uitbraak op te vangen en het Uniemechanisme voor civiele bescherming/rescEU verder te versterken om het aanleggen van grotere voorraden van essentiële middelen en de coördinatie van de verdeling ervan in Europa te faciliteren. Deze verhoging komt bovenop andere verhogingen voor dezelfde rubriek ten bedrage van in totaal 423,3 miljoen EUR die de Commissie met OGB nr. 1/2020
                  4
                had voorgesteld.

               Omdat er geen ruimte is voor herschikkingen binnen rubriek 3, stelt de Commissie, in lijn met het eveneens vandaag ingediende voorstel tot wijziging van de MFK-verordening om de beperkingen inzake de werkingssfeer van dit instrument op te heffen
                  5
               , in OGB nr. 2/2020 voor om de overkoepelende marge voor vastleggingen te gebruiken voor het volle bedrag van 2 042,4 miljoen EUR
                  6
                dat in het kader van dit speciale instrument beschikbaar is.

               Daarnaast gaat OGB nr. 2/2020 vergezeld van een voorstel
                  7
                tot wijziging van Besluit (EU) 2020/265 betreffende de terbeschikkingstelling van middelen uit het flexibiliteitsinstrument in 2020
                  8
               . Met dit voorstel, waardoor het totale voorgestelde beschikbaar te stellen bedrag wordt verhoogd met 316,3 miljoen EUR, komt de totale beschikbaarstelling in 2020 uit op 1 094,4 miljoen EUR en is het voor dit speciale instrument beschikbare bedrag volledig opgebruikt.

               Tot slot stelt de Commissie als laatste redmiddel voor om de marge voor onvoorziene uitgaven voor 2020 te mobiliseren ten bedrage van 714,6 miljoen EUR om de vastleggingskredieten in verband met uitgaven van rubriek 3 in de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2020 volledig te kunnen financieren boven het vastleggingenplafond.

               2.RECHTVAARDIGING VAN DE MOBILISERING VAN DE MARGE

               2.1.INLEIDING

               Verordening (EU) 2016/369 bepaalt dat bij een door de mens of de natuur veroorzaakte ramp die zich voordoet of kan voordoen noodhulp kan worden verstrekt indien de omvang en de gevolgen van de ramp zo uitzonderlijk groot zijn dat er ernstige en verstrekkende humanitaire gevolgen zijn in een of meer lidstaten, en alleen in uitzonderlijke omstandigheden wanneer geen ander voor de lidstaten of de Unie beschikbaar instrument toereikend is.

               Het “severe acute respiratory syndrome coronavirus 2” (SARS-CoV-2) en de erdoor veroorzaakte ziekte (COVID-19) zijn door de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) successievelijk uitgeroepen tot noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid van internationaal belang
                  9
                en wereldwijde pandemie
                  10
               . De gevolgen van de uitbraak voor de volksgezondheid zijn zeer ernstig en wijdverspreid in de hardst getroffen lidstaten, en blijven verergeren naarmate ze zich in meer lidstaten doen gevoelen.

               Het Uniemechanisme voor civiele bescherming/rescEU
                  11
                is zowel bij OGB nr. 1/2020 als OGB nr. 2/2020 versterkt, er is een investeringsinitiatief Coronavirusrespons gelanceerd om de Europese structuur- en investeringsfondsen in te zetten
                  12
               , en nog andere instrumenten van de Unie leveren een bijdrage om de noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid mede te helpen lenigen. Vanwege de enorme omvang van de uitdaging is een krachtig antwoord op de humanitaire gevolgen met betrekking tot de volksgezondheid van de uitbraak in de Unie evenwel nodig.

               Dit alles in aanmerking genomen, stelt de Commissie voor het instrument voor noodhulp waarin Verordening (EU) 2016/369 voorziet, te heractiveren en te wijzigen in verband met de COVID-19-uitbraak
                  13
               .

               2.2.DE MARGE VOOR ONVOORZIENE UITGAVEN ALS LAATSTE REDMIDDEL

               In artikel 13, lid 1, van de MFK-verordening wordt de marge voor onvoorziene uitgaven omschreven als laatste redmiddel om op onvoorziene omstandigheden te reageren. Overeenkomstig punt 14 van het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer
                  14
                heeft de Commissie de mogelijkheid onderzocht om aanzienlijke bedragen binnen de bestaande begroting te herschikken. In de begroting voor 2020 had de Commissie reeds voorgesteld om de niet toegewezen marge onder het maximum voor vastleggingen van rubriek 3 volledig te gebruiken. Voorts is 778,1 miljoen EUR van het flexibiliteitsinstrument aangesproken in de goedgekeurde begroting. Er is bijgevolg geen ruimte meer voor herschikkingen binnen deze rubriek.

               Bij OGB nr. 1/2020 en nr. 2/2020 is voorgesteld het resterende bedrag van het flexibiliteitsinstrument te mobiliseren om tot een bedrag van in totaal 1 094,4 miljoen EUR te komen. Het aanspreken van de overkoepelende marge voor vastleggingskredieten is nu gereserveerd voor groei en werkgelegenheid en migratie en veiligheid, en omvat dus geen mobilisering voor maatregelen in verband met de COVID-19-uitbraak. Daarom stelt de Commissie vandaag voor de MFK-verordening te wijzigen om de beperking van het toepassingsgebied van de overkoepelende marge voor vastleggingskredieten
                  15
                op te heffen en het volledige beschikbare bedrag bij OGB nr. 2/2020 te mobiliseren voor het instrument voor noodhulp en een verdere versterking van rescEU. Aangezien het gecombineerde bedrag van de overkoepelende marge voor vastleggingskredieten en het flexibiliteitsinstrument ontoereikend is om de voorgestelde verhoging van de vastleggingskredieten te financieren, is de marge voor onvoorziene uitgaven als laatste redmiddel het enige instrument dat ter beschikking staat om de resterende extra uitgaven boven het maximum van rubriek 3 te financieren.

               2.3.BUDGETTAIRE GEVOLGEN VAN ONVOORZIENE OMSTANDIGHEDEN IN 2020

               De Commissie stelt voor 714,6 miljoen EUR te mobiliseren via de marge voor onvoorziene uitgaven om de extra behoeften in verband met de reactivering van het ESI te dekken.

               In de overeenkomstige betalingskredieten zal worden voorzien binnen het maximum voor betalingen van 2020 (en verder). Het is bijgevolg niet nodig om de marge voor onvoorziene uitgaven voor betalingen te mobiliseren.

               3.VERREKENING VAN DE MARGE VOOR ONVOORZIENE UITGAVEN MET MFK-MAXIMA

               Volgens artikel 13, lid 3, van de MFK-verordening moeten de uit de marge voor onvoorziene uitgaven beschikbaar gestelde middelen volledig worden verrekend met de marges voor het lopende begrotingsjaar of voor toekomstige begrotingsjaren.

               Overeenkomstig artikel 13, lid 4, van de MFK-verordening mogen de aldus verrekende middelen niet verder binnen het MFK worden aangewend opdat de totale maxima die in het MFK voor de vastleggings- en betalingskredieten voor het lopende begrotingsjaar en voor toekomstige begrotingsjaren zijn vastgesteld, niet worden overschreden. Derhalve moet bij de gebruikmaking van de marge voor onvoorziene uitgaven voor vastleggingskredieten onder rubriek 3 en de daarmee samenhangende verrekening, het totale vastleggingenplafond voor 2020, het laatste jaar van de lopende MFK-periode, worden gerespecteerd.

               De Commissie stelt voor de voorgestelde verhoging van de uitgaven onder rubriek 3 te verrekenen met de niet toegewezen marge die beschikbaar is onder het uitgavenmaximum van rubriek 5 Administratie.

               Na verrekening zouden marges ten bedrage van in totaal 633,7 miljoen EUR overblijven onder de uitgavenmaxima voor de volgende rubrieken, als volgt verdeeld:

               ·514,0 miljoen EUR in rubriek 2 Duurzame groei: natuurlijke hulpbronnen;

               ·103,4 miljoen EUR in rubriek 4 Europa als wereldspeler;

               ·16,2 miljoen EUR in rubriek 5 Administratie.

               Onder de andere uitgavenmaxima zou geen marge resteren.

               Het algemene vastleggingenmaximum voor het gehele MFK zou ongewijzigd blijven.

               4.AANVULLENDE ELEMENTEN

               Het Europees Parlement en de Raad worden eraan herinnerd dat dit besluit niet later in het Publicatieblad van de Europese Unie mag worden gepubliceerd dan de gewijzigde begroting nr. 2/2020, overeenkomstig artikel 13, lid 1, laatste zin, van de MFK-verordening.

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

               inzake de mobilisering van de marge voor onvoorziene uitgaven in 2020 om noodhulp te verstrekken aan de lidstaten en het Uniemechanisme voor civiele bescherming/rescEU verder te versterken als antwoord op de COVID-19-uitbraak

               HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               Gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer
                  16
               , en met name punt 14,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1) Artikel 13 van Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad
                  17
                voorziet in een marge voor onvoorziene uitgaven van ten hoogste 0,03 % van het bruto nationaal inkomen van de Unie.

               (2) Overeenkomstig artikel 6 van Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 heeft de Commissie het absolute bedrag van deze marge voor onvoorziene uitgaven voor 2020 berekend in haar Mededeling van 15 mei 2019 over de technische aanpassing van het financieel kader voor 2020 in overeenstemming met de ontwikkeling van het bni
                  18
               .

               (3) De Commissie heeft alle andere financiële mogelijkheden onderzocht om op onvoorziene omstandigheden te reageren met inachtneming van het in het meerjarig financieel kader (MFK) vastgestelde maximum voor uitgaven van rubriek 3 (Veiligheid en burgerschap) in 2020. De Commissie heeft voorgesteld om voor rubriek 3 van het MFK in 2020 de overkoepelende marge voor vastleggingskredieten te gebruiken voor een totaal bedrag van 2 392 402 163 EUR en het flexibiliteitsinstrument te mobiliseren voor een totaal bedrag van 1 094 414 188 EUR. Om de behoeften in verband met de COVID-19-uitbraak te dekken, is het evenwel noodzakelijk de marge voor onvoorziene uitgaven te mobiliseren ter verhoging van de vastleggingskredieten van rubriek 3 van het MFK, bovenop het maximum van deze rubriek, in de algemene begroting van de Unie voor het begrotingsjaar 2020, zoals wordt voorgesteld in het ontwerp van gewijzigde begroting nr. 2/2020
                  19
               .

               (4) Gezien deze zeer uitzonderlijke situatie, is aan de voorwaarde inzake het laatste redmiddel van artikel 13, lid 1, van Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad voldaan.

               (5) Dit besluit moet in werking treden op dezelfde dag als de wijziging van de begroting 2020 aangezien de marge voor onvoorziene uitgaven toestaat bepaalde acties te financieren bovenop het maximum dat voor de begroting 2020 in het MFK is vastgesteld,

               HEBBEN HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               In de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2020 wordt de marge voor onvoorziene uitgaven gebruikt om 714 558 138 EUR aan vastleggingskredieten te verstrekken bovenop het maximum voor vastleggingen van rubriek 3 (Veiligheid en burgerschap) van het meerjarig financieel kader.

               Artikel 2

               Het in artikel 1 genoemde bedrag van 714 558 138 EUR wordt verrekend met de marge voor het begrotingsjaar 2020 van rubriek 5 (Administratie).

               Artikel 3

               Dit besluit treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

               Gedaan te Brussel,

                  Voor het Europees Parlement
                        Voor de Raad

                  De voorzitter
                        De voorzitter

                     (1)

                        PB L 347 van 20.12.2013, blz. 884.

                     (2)

                        COM(2019) 310 van 15.5.2019.

                     (3)

                        COM(2020) 170 van 2.4.2020.

                     (4)

                        COM(2020) 145 van 27.3.2020.

                     (5)

                        COM(2020) 174 van 2.4.2020.

                     (6)

                        In dit bedrag is rekening gehouden met de van 2019 resterende marge (1 316,9 miljoen EUR) die voor 2020 beschikbaar is gesteld via de “Technische aanpassing voor speciale instrumenten” die de Commissie vandaag heeft goedgekeurd (COM(2020) 173 van 2.4.2020).

                     (7)

                        Een eerste voorstel tot wijziging van dit besluit vergezelde OGB nr. 1/2020; het wordt vervangen door dit tweede voorstel.

                     (8)

                        COM(2020) 171 van 2.4.2020.

                     (9)

                        Op 30 januari 2020.

                     (10)

                        Op 11 maart 2020.

                     (11)

                        Besluit nr. 1313/2013/EU van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 betreffende een Uniemechanisme voor civiele bescherming (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 924).

                     (12)

                        Voorstel voor een Verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EU) nr. 1303/2013, Verordening (EU) nr. 1301/2013 en Verordening (EU) nr. 508/2014 wat betreft specifieke maatregelen om investeringen in de gezondheidszorgstelsels van de lidstaten en in andere sectoren van hun economieën vrij te maken als antwoord op de COVID-19-uitbraak [Investeringsinitiatief Coronavirusrespons], COM(2020) 113 final van 13.3.2020.

                     (13)

                        COM(2020) 175 van 2.4.2020.

                     (14)

                        PB C 373 van 20.12.2013, blz. 1.

                     (15)

                        COM(2020) 174 van 2.4.2020.

                     (16)

                        PB C 373 van 20.12.2013, blz. 1.

                     (17)

                        Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van 2 december 2013 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014-2020 (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 884).

                     (18)

                        Mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2019 betreffende de technische aanpassing van het financieel kader voor 2020 in overeenstemming met de ontwikkeling van het bni (COM(2019) 310).

                     (19)

                        COM(2020) 170 van 2.4.2020.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 2.4.2020
            COM(2020) 171 final
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
            tot wijziging van Besluit (EU) 2020/265 wat betreft aanpassingen van de uit het flexibiliteitsinstrument ter beschikking gestelde bedragen voor 2020 die moeten worden gebruikt voor met migratie, vluchtelingeninstroom en veiligheid verband houdende problemen, voor onmiddellijke maatregelen in het kader van de COVID-19-uitbraak en voor de versterking van het Europees Openbaar Ministerie

               TOELICHTING

                  Het Europees Parlement en de Raad hebben op 27 november 2019 beslist om, zoals voorgesteld door de Commissie bij Besluit (EU) 2020/265
                     1
                  , een bedrag van 778,1 miljoen EUR uit het flexibiliteitsinstrument beschikbaar te stellen voor rubriek 3 “Veiligheid en burgerschap”.

               Op 27 maart 2020 heeft de Commissie ontwerp van gewijzigde begroting (OGB) nr. 1/2020
                  2
                ingediend. Dit omvatte onder meer een algemene verhoging van de vastleggingskredieten onder rubriek 3 met 423,3 miljoen EUR om te voorzien in de behoeften die voortvloeien uit de verhoogde migratiedruk in Griekenland, om de onmiddellijke maatregelen te financieren die nodig zijn in het kader van de COVID-19-uitbraak (de allereerste rescEU-voorraad aan medische uitrusting), en om het budget van het Europees Openbaar Ministerie te verhogen. De Commissie heeft in OGB nr. 1/2020 voorgesteld de overkoepelende marge voor vastleggingskredieten (OMV) aan te spreken voor een bedrag van 350 miljoen EUR dat nog beschikbaar is van 2018, om de verhoging in verband met migratie te dekken. De Commissie heeft ook voorgesteld het resterende deel van de verhoging (73,3 miljoen EUR) te financieren door het uit het flexibiliteitsinstrument beschikbaar gestelde bedrag dienovereenkomstig aan te passen en het toepassingsgebied van Besluit (EU) 2020/265
                  3
                uit te breiden.

               De Commissie dient vandaag ontwerp van gewijzigde begroting nr. 2/2020
                  4
                in, waarmee onder andere wordt voorzien in een extra verhoging van de vastleggingskredieten in rubriek 3 met 3 000 miljoen EUR. Dit bedrag is bedoeld om het instrument voor noodhulp binnen de Unie (ESI) te reactiveren zodat de lidstaten worden ondersteund bij de aanpak van de COVID-19-uitbraak, en om het Uniemechanisme voor civiele bescherming / rescEU verder te versterken teneinde de aanleg van een ruimere voorraad en de coördinatie van de verdeling van essentiële middelen in heel Europa te faciliteren. Gezien het gebrek aan ruimte voor herschikkingen binnen rubriek 3 en in overeenstemming met het eveneens vandaag ingediende voorstel tot wijziging van de MFK-verordening tot opheffing van de beperkingen van het toepassingsgebied van dit instrument
                  5
                stelt de Commissie in OGB nr. 2/2020 voor om het volledige bedrag dat beschikbaar is in de OMV, 2 042,4 miljoen EUR
                  6
               , te gebruiken om deze verhoging te dekken.

               Dit voorstel voor een besluit tot terbeschikkingstelling van middelen uit het flexibiliteitsinstrument wijzigt bovendien Besluit (EU) 2020/265 van 27 november 2019 en vervangt het amendement dat samen met OGB nr. 1/2020 is ingediend. Dit nieuwe voorstel heeft dus betrekking op de verhogingen van de vastleggingskredieten voor rubriek 3 van zowel OGB nr. 1/2020 als OGB nr. 2/2020, voorziet in een verhoging van het totale ter beschikking te stellen bedrag tot 1 094,4 miljoen EUR
                  7
                en doet beroep op het volledige in het kader van dit instrument voor 2020 beschikbare bedrag.

               Aangezien het gebruik van de OMV in OGB nr. 2/2020 en dit voorgestelde besluit tot terbeschikkingstelling van middelen uit het flexibiliteitsinstrument ontoereikend zijn om de financieringsbehoeften van het ESI te dekken, doet de Commissie ook een afzonderlijk voorstel
                  8
               , samen met OGB nr. 2/2020, om 714,6 miljoen EUR te gebruiken uit de marge voor onvoorziene uitgaven voor 2020.

               De met het bijgewerkte gebruik van het flexibiliteitsinstrument corresponderende indicatieve betalingskredieten staan in de onderstaande tabel:

               (in miljoen EUR, lopende prijzen)

                        Jaar

                        Betalingskredieten voor de terbeschikkingstelling van middelen uit het flexibiliteitsinstrument in 2020

                        2020

                        574,6

                        2021

                        413,7

                        2022

                        66,2

                        2023

                        39,9

                        Totaal

                        1 094,4

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

               tot wijziging van Besluit (EU) 2020/265 wat betreft aanpassingen van de uit het flexibiliteitsinstrument ter beschikking gestelde bedragen voor 2020 die moeten worden gebruikt voor met migratie, vluchtelingeninstroom en veiligheid verband houdende problemen, voor onmiddellijke maatregelen in het kader van de COVID-19-uitbraak en voor de versterking van het Europees Openbaar Ministerie

               HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               Gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer
                  9
               , en met name punt 12,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Met het flexibiliteitsinstrument kunnen nauwkeurig bepaalde uitgaven worden gefinancierd die niet binnen de voor een of meer andere rubrieken van de algemene begroting van de Unie beschikbare maxima zouden kunnen worden gefinancierd.

               (2)Het jaarlijks voor het flexibiliteitsinstrument beschikbare maximumbedrag is 600 000 000 EUR (prijzen 2011), zoals vastgesteld in artikel 11 van Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013
                  10
               , te verhogen in voorkomend geval met vervallen bedragen die ter beschikking worden gesteld overeenkomstig lid 1, tweede alinea, van dat artikel.

               (3)Op 27 november 2019 hebben het Europees Parlement en de Raad Besluit (EU) 2020/265
                  11
                betreffende de terbeschikkingstelling van middelen uit het flexibiliteitsinstrument aangenomen met het oog op een bedrag van 778 074 489 EUR aan vastleggingskredieten in rubriek 3 (Veiligheid en burgerschap) voor het begrotingsjaar 2020, ter financiering van maatregelen op het gebied van migratie, vluchtelingen en veiligheid.

               (4)Ontwerp van gewijzigde begroting nr. 1/2020
                  12
                voorziet in een verhoging van de vastleggingskredieten voor rubriek 3 met 423 300 000 EUR om tegemoet te komen aan de behoeften die voortvloeien uit de verhoogde migratiedruk in Griekenland, om onmiddellijke maatregelen te financieren in het kader van de uitbraak van COVID-19 en om een verhoging van de begroting voor het Europees Openbaar Ministerie te dekken. Van deze totale verhoging wordt 350 000 000 EUR gedekt uit de overkoepelende marge voor vastleggingskredieten als bepaald in artikel 14 van Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad, en wordt 73 300 000 EUR gedekt met een aanvullende terbeschikkingstelling van middelen uit het flexibiliteitsinstrument voor 2020. Ook moet het indicatieve betalingsprofiel worden aangepast.

               (5)Ontwerp van gewijzigde begroting nr. 2/2020
                  13
                voorziet in een verdere verhoging van de vastleggingskredieten in rubriek 3 met 3 000 000 000 EUR teneinde de reactivering van het instrument voor noodhulp binnen de Unie (ESI) te dekken om de lidstaten te helpen bij de aanpak van de COVID-19-uitbraak, en het Uniemechanisme voor civiele bescherming / rescEU verder te versterken om de aanleg van een ruimere voorraad en de coördinatie van de verdeling van essentiële middelen in heel Europa te faciliteren. Van deze verhoging wordt 2 042 402 163 EUR gedekt uit de overkoepelende marge voor vastleggingskredieten als bepaald in artikel 14 van Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad en wordt 243 039 699 EUR gedekt met een aanvullende terbeschikkingstelling van middelen uit het flexibiliteitsinstrument voor 2020. Ook moet het indicatieve betalingsprofiel worden aangepast.

               (6)Besluit (EU) 2020/265 moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (7)Dit besluit moet in werking treden op dezelfde dag als de wijziging van de begroting 2020, aangezien het flexibiliteitsinstrument de financiering mogelijk maakt van sommige acties boven het voor de begroting 2020 in het meerjarig financieel kader vastgestelde maximum,

               HEBBEN HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Artikel 1, lid 1, eerste alinea, van Besluit (EU) 2020/265 wordt als volgt gewijzigd: “778 074 489 EUR” wordt vervangen door “1 094 414 188 EUR”.

               Artikel 1, lid 1, tweede alinea, wordt vervangen door: “Het in de eerste alinea genoemde bedrag wordt gebruikt ter financiering van maatregelen voor de aanpak van de huidige met migratie, vluchtelingeninstroom en veiligheid verband houdende problemen, alsmede van de huidige gezondheidscrisis in de Europese Unie als gevolg van de COVID-19-uitbraak en van de toegenomen behoeften van het Europees Openbaar Ministerie.”

               Het bepaalde in artikel 1, lid 2, onder a) tot en met d), wordt vervangen door:

               “a)
                     574 652 355 EUR in 2020;

               b)
                     413 658 806 EUR in 2021;

               c)
                     66 154 477 EUR in 2022;

               d)
                     39 948 550 EUR in 2023.”

               Artikel 2

               Dit besluit treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

               Gedaan te Brussel,

                  Voor het Europees Parlement
                        Voor de Raad

                  De voorzitter
                        De voorzitter

                     (1)

                        PB L 58 van 27.2.2020, blz. 51.

                     (2)

                        COM(2020) 145 final van 27.3.2020.

                     (3)

                        COM(2020) 140 final van 27.3.2020.

                     (4)

                        COM(2020) 170 van 2.4.2020.

                     (5)

                        COM(2020) 174 van 2.4.2020.

                     (6)

                        Dit bedrag omvat ook de resterende marge van 2019 (1 316,9 miljoen EUR) die voor 2020 beschikbaar is gesteld in de “Technische aanpassing met betrekking tot speciale instrumenten” die de Commissie vandaag heeft goedgekeurd (COM(2020) 173 van 2.4.2020).

                     (7)

                        Dit omvat een bedrag van 175 miljoen EUR dat in 2019 is vervallen in het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering en dat is toegevoegd aan het flexibiliteitsinstrument in de “Technische aanpassing met betrekking tot speciale instrumenten” die de Commissie vandaag heeft goedgekeurd (COM(2020) 173 van 2.4.2020).

                     (8)

                        COM(2020) 172 van 2.4.2020.

                     (9)

                        PB C 373 van 20.12.2013, blz. 1.

                     (10)

                        Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014-2020 (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 884).

                     (11)

                        Besluit (EU) 2020/265 van het Europees Parlement en de Raad van 27 november 2019 betreffende de terbeschikkingstelling van middelen uit het flexibiliteitsinstrument ter financiering van onmiddellijke budgettaire maatregelen voor de aanpak van de huidige met migratie, vluchtelingeninstroom en veiligheid verband houdende problemen (PB L 58 van 27.2.2020, blz. 51).

                     (12)

                        COM(2020) 145 final van 27.3.2020.

                     (13)

                        COM(2020) 170 van 2.4.2020.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 6.4.2020
            COM(2020) 136 final
            2020/0052(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in de Algemene Vergadering van de Unie van Lissabon

               TOELICHTING

               1.Onderwerp van het voorstel

               Dit voorstel betreft het besluit tot vaststelling van het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen in de jaarlijkse Algemene Vergadering van de Unie van Lissabon van de Wereldorganisatie voor de intellectuele eigendom (WIPO), met name in verband met de voorgenomen vaststelling van een besluit over de bijzondere bijdragen van de overeenkomstsluitende partijen overeenkomstig artikel 24, lid 2, onder v), van de Akte van Genève bij de Overeenkomst van Lissabon betreffende oorsprongsbenamingen en geografische aanduidingen.

               2.Achtergrond van het voorstel

               2.1.De Akte van Genève bij de Overeenkomst van Lissabon betreffende oorsprongsbenamingen en geografische aanduidingen

               De Akte van Genève bij de Overeenkomst van Lissabon betreffende oorsprongsbenamingen en geografische aanduidingen van 2015 (“de overeenkomst”) heeft tot doel een volledige en doeltreffende internationale bescherming te bieden voor de namen van kwaliteitsproducten die een band hebben met hun oorsprong. Zij actualiseert en versterkt het bestaande internationale registratiesysteem ter bescherming van namen die verwijzen naar de geografische oorsprong van producten, namelijk de Overeenkomst van Lissabon van 1958 tot bescherming van oorsprongsbenamingen en de internationale inschrijving ervan. De overeenkomst is op 26 februari 2020 in werking getreden.

               De Europese Unie is partij bij de overeenkomst
                  1
               .

               2.2.De Algemene Vergadering van de Unie van Lissabon

               De Unie van Lissabon is een bijzondere unie die door de WIPO wordt beheerd. Zij bestaat uit de overeenkomstsluitende partijen bij de Akte van Genève bij de Overeenkomst van Lissabon betreffende oorsprongsbenamingen en geografische aanduidingen (de “Akte van Genève”) en de staten die partij zijn bij de Overeenkomst van Lissabon van 1958 tot bescherming van oorsprongsbenamingen en de internationale inschrijving ervan of bij de Akte van 1967 (de Overeenkomst van Lissabon als herzien op 14 juli 1967 te Stockholm). De Algemene Vergadering van de Unie van Lissabon komt jaarlijks bijeen in het kader van de Algemene Vergadering van de WIPO. Haar taken zijn uiteengezet in artikel 22, lid 2, van de Akte van Genève. Zij heeft met name de volgende taken: Zij neemt alle vraagstukken in behandeling betreffende de instandhouding en de ontwikkeling van de bijzondere unie en de toepassing van de Akte van Genève. Zij brengt wijzigingen aan in het reglement van uitvoering van de Akte van Genève. Zij stelt het financieel reglement van de bijzondere unie vast, alsmede wijzigingen van de artikelen van de Akte van Genève die betrekking hebben op de Algemene Vergadering van de bijzondere unie (artikel 22), het internationaal bureau van de WIPO (artikel 23), de financiën (artikel 24) en de wijzigingsprocedure voor deze artikelen (artikel 27). Meer specifiek wat de financiën betreft, kan zij beslissen of en in welke mate kwijtingen van de inkomstenbronnen van de bijzondere unie niet volstaan om de kosten te dekken, als gevolg waarvan de overeenkomstsluitende partijen bijzondere bijdragen moeten betalen overeenkomstig artikel 24, lid 2, onder v), van de Akte van Genève. Dit Commissievoorstel heeft alleen betrekking op besluiten op grond van artikel 24, lid 2, onder v), van de Akte van Genève. De Algemene Vergadering moet ernaar streven haar besluiten bij consensus te nemen. Wanneer het niet mogelijk is bij consensus tot een besluit te komen, wordt over het besluit ter zake van de desbetreffende aangelegenheid gestemd.  In dat geval beschikt elke overeenkomstsluitende partij die een staat is, over één stem en stemt deze partij uitsluitend in eigen naam, en kan elke overeenkomstsluitende partij die een intergouvernementele organisatie is, in plaats van haar lidstaten stemmen met een aantal stemmen dat gelijk is aan het aantal van haar lidstaten dat partij is bij de akte. Overeenkomstig artikel 4, lid 2, van Besluit (EU) 2019/1754 van de Raad van 7 oktober 2019 inzake de toetreding van de Europese Unie tot de Akte van Genève moet de Unie in de Algemene Vergadering van de bijzondere unie stemmen en mogen de lidstaten die de Akte van Genève hebben geratificeerd of ertoe zijn toegetreden, hun stemrecht niet uitoefenen.

               2.3.De beoogde handeling van de Algemene Vergadering van de Unie van Lissabon

               De Algemene Vergadering van de Unie van Lissabon kan tijdens de jaarlijkse bijeenkomsten in het kader van de Algemene Vergadering van de WIPO besluiten vaststellen over de mate waarin kwijtingen van de inkomstenbronnen van de bijzondere unie niet volstaan om de kosten te dekken, als gevolg waarvan de overeenkomstsluitende partijen bijzondere bijdragen moeten betalen overeenkomstig artikel 24, lid 2, onder v), van de Akte van Genève (“de beoogde handeling”).

               De beoogde handeling strekt ertoe te voorzien in een grondslag voor de betaling van bijzondere bijdragen door de overeenkomstsluitende partijen bij de Akte van Genève om de uitgaven van de bijzondere unie te kunnen dekken.

               De beoogde handeling zal voor de partijen bindend zijn overeenkomstig artikel 24, lid 2, onder v), van de overeenkomst, waarin het volgende wordt bepaald: “(2) [Bronnen van financiering van de begroting] De inkomsten van de bijzondere unie worden verkregen uit de volgende bronnen: [...] v) bijzondere bijdragen van de overeenkomstsluitende partijen of een andere van de overeenkomstsluitende partijen of begunstigden afkomstige bron, of beide, als en voor zover kwijtingen van de in punten i) tot en met iv) aangegeven bronnen niet volstaan om de kosten te dekken, als besloten door de Algemene Vergadering.”

               3.Namens de Unie in te nemen standpunt

               Het voorgestelde standpunt houdt in dat men zich aansluit bij een eventuele consensus over een besluit van de Algemene Vergadering van de Unie van Lissabon betreffende de mate waarin kwijtingen van de inkomstenbronnen als bedoeld in artikel 24, lid 2, onder i) tot en met iv), van de Akte van Genève niet volstaan om de kosten te dekken. In dat geval moeten de inkomsten van de Unie van Lissabon in die mate worden verkregen uit bijzondere bijdragen van de overeenkomstsluitende partijen of een andere van de overeenkomstsluitende partijen of de begunstigden afkomstige bron, of beide.

               Het voorgestelde besluit van de Raad zou de EU in staat stellen om zich, binnen het budget dat daarvoor beschikbaar is in de jaarlijkse begroting van de Unie, aan te sluiten bij de consensus over een besluit van de Algemene Vergadering op grond van artikel 24, lid 2, onder v), van de Akte van Genève.

               In de EU-begroting voor 2020 is 1 miljoen EUR opgenomen onder begrotingsonderdeel 05.06.01 als bijdrage van de EU aan de werking van de Unie van Lissabon in het kader van de WIPO (Wereldorganisatie voor de intellectuele eigendom) op basis van de Akte van Genève bij de Overeenkomst van Lissabon betreffende oorsprongsbenamingen en geografische aanduidingen. De EU moet zich kunnen aansluiten bij een consensus over een besluit van de Algemene Vergadering van de Unie van Lissabon op grond van artikel 24, lid 2, onder v), van de Akte van Genève. Een dergelijk besluit is nodig opdat de Unie de betaling zou kunnen verrichten in overeenstemming met de basishandeling die de rechtsgrondslag vormt voor de uitvoering van de in de begroting opgenomen uitgaven
                  2
               . Deze basishandeling bepaalt als volgt: “Indien de inkomsten van de bijzondere unie worden verkregen overeenkomstig artikel 24, lid 2, punt v), van de Akte van Genève, kan de Unie een bijzondere bijdrage leveren binnen het budget dat daarvoor beschikbaar is in de jaarlijkse begroting van de Unie.”

               4.Rechtsgrondslag

               4.1.Procedurele rechtsgrondslag

               4.1.1.Beginselen

               Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van “de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst”.

               Het begrip “handelingen met rechtsgevolgen” omvat tevens handelingen die rechtsgevolgen hebben uit hoofde van de op het betrokken lichaam toepasselijke volkenrechtelijke bepalingen. Onder dit begrip vallen tevens instrumenten die volkenrechtelijk niet bindend zijn, maar die “beslissende invloed [kunnen hebben] op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt”
                  3
               .

               4.1.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De Algemene Vergadering van de Unie van Lissabon is een lichaam dat is opgericht krachtens een overeenkomst, te weten de Akte van Genève.

               De door de Algemene Vergadering van de Unie van Lissabon vast te stellen handeling is een handeling met rechtsgevolgen. De beoogde handeling zal overeenkomstig artikel 24, lid 2, onder v), van de Akte van Genève volkenrechtelijk bindend zijn.

               De beoogde handeling strekt niet tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst.

               De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 218, lid 9, VWEU.

               4.2.Materiële rechtsgrondslag

               4.2.1.Beginselen

               De materiële rechtsgrondslag voor een overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU vast te stellen besluit wordt in de eerste plaats bepaald door de doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling ten aanzien waarvan namens de Unie een standpunt wordt ingenomen. Wanneer de beoogde handeling een tweeledige doelstelling heeft of bestaat uit twee componenten, waarvan er een kan worden gezien als hoofddoelstelling of hoofdcomponent, terwijl de andere doelstelling of de andere component slechts ondergeschikt is, moet het overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU vast te stellen besluit op één materiële rechtsgrondslag worden gebaseerd, namelijk die welke vereist is voor de hoofddoelstelling of de hoofdcomponent dan wel de belangrijkste doelstelling of component.

               4.2.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling hebben in de eerste plaats betrekking op de gemeenschappelijke handelspolitiek.

               De materiële rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 207 VWEU.

               4.3.Conclusie

               De rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is artikel 207 VWEU, in samenhang met artikel 218, lid 9, VWEU.

               2020/0052 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in de Algemene Vergadering van de Unie van Lissabon

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 207, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)De Europese Unie is bij Besluit (EU) 2019/1754 van de Raad van 7 oktober 2019
                  4
                toegetreden tot de Akte van Genève bij de Overeenkomst van Lissabon betreffende oorsprongsbenamingen en geografische aanduidingen (“de overeenkomst”). De overeenkomst is op 26 februari 2020 in werking getreden.

               (2)Ingevolge artikel 22, lid 2, onder a), i), van de overeenkomst kan de Algemene Vergadering van de Unie van Lissabon besluiten vaststellen betreffende de instandhouding en de ontwikkeling van de bijzondere unie en de toepassing van de overeenkomst.

               (3)De Algemene Vergadering van de Unie van Lissabon kan tijdens haar jaarlijkse bijeenkomst in het kader van de Algemene Vergadering van de WIPO van 21 tot en met 29 september 2020 een besluit vaststellen waarin wordt bepaald of en in welke mate kwijtingen van de inkomstenbronnen van de bijzondere unie niet volstaan om de kosten te dekken, als gevolg waarvan de overeenkomstsluitende partijen bijzondere bijdragen moeten betalen overeenkomstig artikel 24, lid 2, onder v), van de overeenkomst.

               (4)Het is passend het standpunt te bepalen dat namens de Unie moet worden ingenomen tijdens die bijeenkomst van de Algemene Vergadering van de Unie van Lissabon, aangezien het besluit voor de Unie bindend zal zijn.

               (5)De Unie moet zich, binnen de beschikbare begrotingsmiddelen, kunnen aansluiten bij een consensus over een besluit van de Algemene Vergadering van de Unie van Lissabon op grond van artikel 24, lid 2, onder v), van de overeenkomst. Een dergelijk besluit is nodig opdat de Unie de betaling zou kunnen verrichten overeenkomstig artikel 14 van Verordening (EU) 2019/1753 van het Europees Parlement en de Raad
                  5
               ,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen tijdens de bijeenkomst van de Algemene Vergadering van de Unie van Lissabon in het kader van de Algemene Vergadering van de WIPO van 21 tot en met 29 september 2020 wat betreft een bijzondere bijdrage uit hoofde van artikel 24, lid 2, onder v), van de Akte van Genève bij de Overeenkomst van Lissabon betreffende oorsprongsbenamingen en geografische aanduidingen, luidt als volgt:

               De Unie mag zich aansluiten bij een consensus over een besluit waarin wordt bepaald in welke mate kwijtingen van de inkomstenbronnen van de bijzondere unie niet volstaan om de kosten te dekken, als gevolg waarvan de overeenkomstsluitende partijen bijzondere bijdragen moeten betalen overeenkomstig artikel 24, lid 2, onder v), van de Akte van Genève. De maximale bijzondere bijdrage van de Unie voor 2020 mag de in de algemene begroting opgenomen kredieten niet overschrijden.

               Artikel 2

               Dit besluit is gericht tot de Commissie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

               FINANCIEEL MEMORANDUM

                        FINANCIEEL MEMORANDUM

                        Fin Stat/2020/LK/GH/pl/1406340

                        agri.ddg3.a.2(2020)1398840

                        6.22.2020

                        DATUM: 24.2.2020

                        1.

                        BEGROTINGSONDERDEEL:

                        Hoofdstuk 05 06 INTERNATIONALE ASPECTEN VAN HET BELEIDSTERREIN “LANDBOUW EN PLATTELANDSONTWIKKELING”

                        05 06 01 Internationale landbouwovereenkomsten

                        KREDIETEN:

                        B2020: 6 300 000 EUR

                        2.

                        TITEL:
                           Voorstel voor een besluit van de Raad betreffende het standpunt dat namens de Europese Unie moet worden ingenomen in de Algemene Vergadering van de Unie van Lissabon van de Wereldorganisatie voor de intellectuele eigendom

                        3.

                        RECHTSGRONDSLAG: De rechtsgrondslag voor dit voorstel is artikel 207 in samenhang met artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie.

                        4.

                        DOELSTELLINGEN:

                        voorzien in een grondslag voor de betaling van bijzondere bijdragen om de uitgaven van de bijzondere unie te kunnen dekken.

                        5.

                        FINANCIËLE GEVOLGEN

                        PERIODE VAN 12 MAANDEN

                           (in EUR)

                        LOPEND BEGROTINGSJAAR 2020

                        (in EUR)

                        VOLGEND BEGROTINGSJAAR 2021

                        (in EUR)

                        5.0

                        UITGAVEN

                        -
                              UIT DE EU-BEGROTING
                           (RESTITUTIES/INTERVENTIES)

                        -
                              NATIONALE INSTANTIES

                        -
                              OVERIGE

                        1 miljoen

                        1 miljoen

                        1 miljoen

                        5.1

                        ONTVANGSTEN

                        -
                              EIGEN MIDDELEN EU
                           (HEFFINGEN/DOUANERECHTEN)

                        -
                              NATIONAAL

                        5.0.1

                        RAMING VAN DE UITGAVEN

                        5.1.1

                        RAMING VAN DE ONTVANGSTEN

                        5.2

                        BEREKENINGSMETHODE:

                        6.0

                        IS FINANCIERING MOGELIJK UIT KREDIETEN DIE IN HET BETROKKEN HOOFDSTUK VAN DE LOPENDE BEGROTING ZIJN OPGEVOERD?

                        JA

                        6.1

                        IS FINANCIERING MOGELIJK DOOR OVERSCHRIJVING VAN EEN HOOFDSTUK NAAR EEN ANDER HOOFDSTUK VAN DE LOPENDE BEGROTING?

                        JA NEE

                        6.2

                        IS EEN AANVULLENDE BEGROTING NODIG?

                                NEE

                        6.3

                        MOETEN OP DE VOLGENDE BEGROTING KREDIETEN WORDEN OPGEVOERD?

                        JA

                        De Unie kan een bijzondere bijdrage uit hoofde van artikel 24, lid 2, onder v), van de Akte van Genève leveren binnen het budget dat daarvoor beschikbaar is in de jaarlijkse begroting van de Unie. Daartoe wordt in 2020 een bedrag van 1 miljoen EUR toegewezen aan begrotingsonderdeel 05 06 01.

                     (1)

                        Besluit (EU) 2019/1754 van de Raad van 7 oktober 2019 inzake de toetreding van de Europese Unie tot de Akte van Genève bij de Overeenkomst van Lissabon betreffende oorsprongsbenamingen en geografische aanduidingen (PB L 271 van 24.10.2019, blz. 12).

                     (2)

                        Artikel 14 (Bijzondere financiële bijdrage) van Verordening (EU) 2019/1753 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2019 inzake de maatregelen van de Unie ingevolge haar toetreding tot de Akte van Genève bij de Overeenkomst van Lissabon betreffende oorsprongsbenamingen en geografische aanduidingen.

                     (3)

                        Arrest van het Hof van Justitie van 7 oktober 2014, Duitsland/Raad, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, punten 61 tot en met 64.

                     (4)

                        PB L 271 van 24.10.2019, blz. 12.

                     (5)

                        Verordening (EU) 2019/1753 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2019 inzake de maatregelen van de Unie ingevolge haar toetreding tot de Akte van Genève bij de Overeenkomst van Lissabon betreffende oorsprongsbenamingen en geografische aanduidingen (PB L 271 van 24.10.2019, blz. 1).