title: Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD houdende aanpassing van de richtsnoeren voor de economische politiek in 1974 (door de Commissie bij de Raad ingediend)

text:
ARCHIVES HISTORIQUES
DE LA COMMISSION
COLLECTION RELIEE DES
DOCUMENTS "COM"
COM (74) 689
Vol. 1974/0108
 ---pagebreak--- Disclaimer
Conformément au règlement (CEE, Euratom) n° 354/83 du Conseil du 1er février 1983
concernant l'ouverture au public des archives historiques de la Communauté économique
européenne et de la Communauté européenne de l'énergie atomique (JO L 43 du 15.2.1983,
p. 1), tel que modifié par le règlement (CE, Euratom) n° 1700/2003 du 22 septembre 2003
(JO L 243 du 27.9.2003, p. 1), ce dossier est ouvert au public. Le cas échéant, les documents
classifiés présents dans ce dossier ont été déclassifiés conformément à l'article 5 dudit
règlement.
In accordance with Council Regulation (EEC, Euratom) No 354/83 of 1 February 1983
concerning the opening to the public of the historical archives of the European Economic
Community and the European Atomic Energy Community (OJ L 43, 15.2.1983, p. 1), as
amended by Regulation (EC, Euratom) No 1700/2003 of 22 September 2003 (OJ L 243,
27.9.2003, p. 1), this file is open to the public. Where necessary, classified documents in this
file have been declassified in conformity with Article 5 of the aforementioned regulation.
In Übereinstimmung mit der Verordnung (EWG, Euratom) Nr. 354/83 des Rates vom 1.
Februar 1983 über die Freigabe der historischen Archive der Europäischen
Wirtschaftsgemeinschaft und der Europäischen Atomgemeinschaft (ABI. L 43 vom 15.2.1983,
S. 1), geändert durch die Verordnung (EG, Euratom) Nr. 1700/2003 vom 22. September 2003
(ABI. L 243 vom 27.9.2003, S. 1), ist diese Datei der Öffentlichkeit zugänglich. Soweit
erforderlich, wurden die Verschlusssachen in dieser Datei in Übereinstimmung mit Artikel 5
der genannten Verordnung freigegeben.
 ---pagebreak---      COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN
                                                   COM(74)689 def.
                                                   Brussel , 13 mei 1974
                                Voorstel voor een
                             BESCHIKKING VAN DE RAAD
                  houdende aanpassing van de richtsnoeren voor
                        de economische, politiek in 1974
                   (door de Commissie bij de Raad ingediend)
COM ( 74) 689 def
 ---pagebreak---                         Voorstel voor een
                   BESCHIKKING VAN DE RAAD
houdende aanpassing van de richtsnoeren voor de economische politiek in 1974
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,
GELET op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap
en inzonderheid op artikel 103 »
GKZIEtJ de "beschikking van de Raad van 18 februari 1974 "betreffende de ver
wezenlijking van een hoge mate van convergentie van de economische politiek
van de Lid-Staten der Europese Economische Gemeenschap en inzonderheid
                                          1 •   «
de artikelen 1 en 2 ,
GEZIEN het voorstel van de Commissie ,
OVERWEGENDE dat de Raad het eens is met de analyse van de economische
toestand , zoals die uiteengezet werd in de Mededeling van de Commissie      van
                       "betreffende de aanpassing van de richtsnoeren voor   de
economische politiek in 1974 »          ■     i
HEEFT DE' VOLGENDE . BESCHIKKING GEGEVEN
        ,j           i          Artikel 1
          De Lid-Staten zetten hun economische politiek voort overeenkomstig de
richtsnoeren die aangegeven worden in de "bijlage "bij de onderhavige beschikking.
                                Artikel 2
                                     '! : i
         Deze beschikking is gerichti tot de Lid-Staten.
                                                      Brussel , 13 mei 1974
                                                      Voor de Commissie
                                                      De Voorzitter
                                              (w.g. ) Francois-Xavier ORTOLI
 ---pagebreak---                           - 1 -                                     BIJLAGE
DE RICHTSNOEREN" VOOR DE ECQKOMISCKE POLITIEK
a) Algemene richtsnoeren
   De huidige situatie noopt de lid-staten ertoe de economische politiek op
korte termijn te richten op de volgende doelstellingen :
- herstructurering van de economie'én om deze   .aan te passen aan de veranderde
  externe situatie ;
- versterking van de inflatiebestrijding om de koopkracht in stand te houden ;
- vermindering van het tekort op de betalingsbalans , die krachtig dient te
  wezen in de landen waar de externe situatie reeds voor de crisis sterk was
  verslechterd.
    Bij het nastreven van deze doeleinden zal in sommige gevallen de volledige
werkgelegenheid inj gevaar kunnen komen.     Hoewel volledige werkgelegenheid
eveneens een prioritaire doelstelling blijft moet met nadruk worden gesteld
dat in de huidige situatie volledige werkgelegenheid niet bereikt kan worden
door een algemene stimulering van de nominale binnenlandse vraag, maar eerder
door middel van' gerichte tnaatregelen.
                   :              ' ■ ! M :
    Om deze doelstellingen te verwezenlijken is een globale regulering van
de vraag onontbeerlijk .    Deze moet iechter noodzakelijkerwijs en in het
bijzonder in de huidige omstandigheden deel uitmaken van een beleid op
lange termijn»    De tot stand te brengen omschakelingen zijn van dusdanige
omvang dat zij fundamentele maatregelen vereisen welke terstond ter hand
moeten worden genomen om tijdig resultaat op te kunnen leveren.      De offers
die daarvoor gebracht zullen moeten worden zullen ook gemakkelijker aanvaard
worden naarmate zij beter in de tijd en over de verschillende sociaal-
economische groepen van de bevolking worden gespreid.
 ---pagebreak---     Het voornaamste probleem van de komende jaren zal zijn het gezinsverbruik
aanzienlijk langzamer te doen stijgen dan het bruto nationaal produkt .
Alleen op deze wijze kunnen de nodige produktiemiddelen worden vrijgemaakt
voor de noodzakelijke extra inspanningen op het gebied van investeringen
en export .   In deze situatie dient de expansie van het nominale inkomen
te worden afgeremd ter voorkoming van een versterking van de inflatie en vari
de vergroting van de evenwichtsverstoring op de betalingsbalans .      Bit doel
kan slechts bereikt worden , wanneer de sociale partners bereid zijn tot
een constructieve medewerking.
    Een akkoord tussen de sociale partners heeft des te meer kans van slagen
als de matiging op het gebied van' de inkomensontwikkeling gepaard gaat
met maatregelen op sociaal gebied.       Verschillende maatregelen kunnen in
overweging worden , genomen al naar gelang de situatie in de betrokken lid
staat .   Een bijzondere krachtinspanning zal in bepaalde landen nodig zijn
om de toegang van alle lagen van de bevolking tot de verschillende vermogens-
vormen , met name het woningbezit ,, ite vergemakkelijken.   Aldus kan de
spaarneiging van de gezinshuishoudingen worden versterkt .
    Het aantal werknemers dat gedwongen zou kunnen zijn van arbeidsplaats
te veranderen zal aanzienlijk hoger liggen dan in het verleden.       Bij het
streven naar behoud van de werkgelegenheid moet het accent meer liggen
op het vergroten van de mobiliteit op de arbeidsmarkt dan op het beschermen
van arbeidsplaatsen die niet meer produktief zijn.       Daartoe zou de
infrastructuur in aanmerkelijke mate verbeterd dienen te worden en moeten
de uitgavèn voor de omscholing van arbeidskrachten aanzienlijk worden verhoogd
 ---pagebreak--- Vooral gedurende de aanpassingsperiode dient de werknemer verzekerd te
zijn van een inkomenspeil dat niet te zeer achterblijft "bij wat hij
tevoren had.    Zulks onderstreept het belang van een systeem waarbij
een belangrijk deel van de inkomens tijdens de omscholing worden gehand
haafd.    In een tijd waarin scholings- en omscholingsmogelijkheden dienen
te worden uitgebreid zouden de lid-staten bereid moeten zijn de werk
zaamheid van het sociaal fonds te verruimen.     In de lid-staten waar de
werkloosheidsuitkeringen slechts een gering deel van de nominale inkomens
uitmaken zal de desbetreffende regeling moeten worden verbeterd.
In ieder geval moet door een solidair optreden van de Gemeenschap een
terugvloeiïng van arbeidskrachten naar Itali'ê en Ierland , waar het
werkgelegenheidsvraagstuk reeds bijzonder nijpend is , worden verhinderd.
                                ' I
    Ongetwijfeld zal spontaan een tendens tot wijziging van de
produktiestructuur optreden, maar deze dient te worden ondersteund en
vooral niet afgeremd.    Alle te treffen maatregelen moeten derhalve
zodanig worden opgezet dat investeringen op het gebied van energie en
in andere prioritaire sectoren worden bevorderd.
    Bijzondere inspanningen zijn nodig op het gebied van onderzoek en
investeringen , gericht op een meer rationeel gebruik van energie en de
ontwikkeling van energiebronnen welke de Gemeenschap op langere termijn
een minimum aan autonomie tegen redelijke kosten kunnen verzekeren.
Daardoor kan de invloed van de stijging van de aardolieprijzen op de
betalingsbalansen en de   re'éle inkomens worden beperkt .  Om het
substitutieproces te versnellen en energie te besparen dient de stijging
van de aardolieprijzen tot uiting te komen in de binnenlandse prijs-
structuur van de aardolieproducten.
 ---pagebreak---        De diepgaande wijzigingen, die de energiestructuur van de Gemeenschap
  moet ondergaan vereisen grote investeringen , welke soms aanzienlijke risico 's
  inhouden.    Voor de Gemeenschap als geheel zijn de mogelijkheden nieuwe
„ wegen te vinden talrijker en minder kostbaar.     De Gemeenschap moet de
  voordelen die haar dimensie biedt "benutten , om een gemeenschappelijk
  energie politiek te laten functioneren.
      De hier voorgestelde maatregelen zullen ertoe bijdragen op redelijke
  termijn de voornaamste betalingsbalansproblemen op te lossen.     Dit kan
  echter slechts via een geleidelijk aanpassingsproces geschieden te meer
  daar het herstel van het evenwicht in het algemeen een wereldomvattend
  karakter moet hebben.    In deze overgansperiode moet er solidariteit tussen
  de lid-staten bestaan in die zin dat aan de lid-staten die de zwaarste last
  te dragen krijgen althans een deel van de vereiste financi'êle middelen in
  het kader van de bestaande of tot stand te brengen communautaire regelingen
  ter beschikking worden gesteld, i   ;
      Op het gebied van de conjunctuurpolitiek is ongetwijf eld een
  differentiatie van maatregelen nodig.    In het kader van een nauwe
  coördinatie moet rekening worden gehouden met de verschillende uitgangs-
  situaties en met de verschillende ontwikkelingsvooruitzichten van de
  lid-staten.    Binnen de Gemeenschap kunnen namelijk , gezien de betalings-
  balanssituatie en de omvang van de inflatoire spanningen , twee groepen landen
 ---pagebreak---  worden onderscheiden.    Tot de eerste groep behoren de BR Duitsland en
 de Benelux-landen waarvan de betalingsbalans in 1974 ondanks een
 aanmerkelijke verslechtering een overschot zal vertonen dan wel vrijwel
 in evenwicht zal zijn.    In de tweede groep kunnen de andere landen
worden gerangschikt (itali'é » Verenigd Koninkrijk , Denemarken, en in mindere
 mate , Frankrijk en Ierland), \ welke te maken zullen krijgen met grote
tekorten in hun betalingsverkeer met het buitenland en de krachtigste
prijsstijgingen te zien zullen geven.
     In de landen van de eerste groep en meer in het bijzonder in de
BR Duitsland moeten de autoriteiten die verantwo ordelijk zijn voor de
economische politiek zorg dragen dat het herstel dat voor het eind va:n
1974 wordt verwacht tegen het eind van het jaar leidt tot een ontwikkeling
die , zonder de produktiecapaciteiten te overschrijden, niettemin een
duidelijk opwaarts gerichte tendens vertoont.     Het is wenselijk dat in
deze landen de stijging van het bruto nationaal produkt naar volume
eind 1974 tendentieel een tempo : bereikt van 3 tot 4       De verslechtering
van de lopende rekening van de betalingsbalans die daarmee gepaard zal
gaan moet worden aanvaaard.     Deze zal in de betrokken landen ertoe kunnen
bijdragen de inflatoire tendensen te verzwakken, terwijl daardoor tevens
de landen met een groot tekort worden geholpen bij hun pogingen tot
sanering van de betalingsbalans.
                                m
     Het economisch beleid in deze eerste groep van landen zal zodanig
worden afgestemd dat zo nodig de ontwikkeling van de vraag voornamelijk
door begrotingsmaatregelen wordt beïnvloed.     Indien de te verwachten
begrotingsimpulsen ontoereikend zouden blijken om de groei voldoende
te ondersteunen kunnen een verlaging van de directe belastingen of extra
uitgaven in overweging worden genomen , met name om de met de energiesector '
verband houdende investeringen aan te moedigen.      Daarentegen lijkt het
niet gewenst reeds thans de monetaire restricties te verlichten ,
rekening houdende met de wisselkoersverhoudingen binnen de Gemeenschap
en op internationaal niveau.
 ---pagebreak---          In de tweede groep landen is het met het oog op beperkingen die de
  betalingsbalans en d/^sterke stijging van kosten en prijzen opleggen
 vereist dat maatregelen worden getroffen tot herstructurering van de
 vraag en tot verbetering van het uitvoersaldo.        Om de export te
 stimuleren zal het economisch Taeleid van deze landen erop gericht moeten
 zijn in 1974 cLe ontwikkeling van de binnenlandse vraag duidelijk te
 doen achterblijven bij de e:xpansie van de productiecapaciteiten.
       In de landen die reeds vóór de oliecrisis een gevoelige verslechtering
 van het tekort van hun lopende rekening en hun betalingsbalansen hadden,
 zal het geld- en kredietbeleid van grote betekenis zijn om de vereiste
 aanpassingen te bevorderen.       De restrictieve koers van het monetair
 beleid dient te worden verscherpt , hetgeen zal worden vergemakkelijkt
 door het verkrappend effect dat de tekorten op de lopende rekening van
 de betalingsbalans uitoefenen op de binnelandse liquiditeit .
De instandhouding van een hoog rentepeil lijkt noodzakelijk om zowel een
passend niveau van re'éle rentetarieven te verzekeren als om een voldoende
 grote afstand te bewaren ten opzichte van de rentestand op de voornaamste
buitenlandse markten.        De te verwachten verslechtering van de begrotings-
 saldi moet worden beperkt door Hetzij een matiging van de uitgavenstijging
hetzij een verzwaring van de belastingdruk .       In dit verband moet voorrang
worden gegeven aan de ontwikkeling van de uitvoer en de investeringen in
de energiesector , zulks ten koste van de consumptieve uitgaven van
overheid en gezinshuishoudingen.        Voor de bestrijding van de kosten- en
prij zenstij ging lijkt een stabilisatie van de wisselkoersen wenselijk.
     De in het voorafgaande geschetste economische politiek zal des te
sneller en doeltreffender resultaat opleveren indien de voornaamste
handelspartners van de Gemeenschap een soortgelijke gedragslijn volgen.
     •-»
In het kader van de internationale samenwerking dient de Gemeenschap
daarnaar te streven.
 ---pagebreak---                               - 7 -
b) Richtsnoeren per land
     In Denemarken zal de economische situatie tot eind 1974 waarschijnlijk
gekenmerkt worden door een vertraging van de bedrijvigheid , een verscherping
van de inflatietendensen en een verslechtering van de lopende rekening van
de betalingsbalans , welke ook reeds in 1973 een groot tekort opleverde.
    De economische politiek zal in meerdere mate gericht moeten worden op
het herstel van het betalingsbalansevenwicht en op het afzwakken van de .
stijging van prijzen en kosten.     Qn dit doel te bereiken is een matiging
van de consumptieve vraag van de gezinshuishoudingen vereist , alsmede een
afremming van de toeneming van de overheidsuitgaven.         De vrijkomende
produktiemiddelen zullen gericht moeten worden op de uitvoer.          De onlangs
door de regering genomen maatregelen welke onder meer een vermindering van
de overheidsuitgaven en de invoering van verplichte gezinsbesparingen
inhouden gaan reeds in deze riohting.     Indien zij evenwel ontoereikend
zouden kunnen blijken om in de vereiste mate de expansie van de nominale
binnenlandse vraag af te remmen , zouden zij aangevuld moeten worden met
een verdere terugdringing van de overheidsuitgaven of nieuwe belastingen
ten einde het begrotingsvoorschot te handhaven op een niveau dicht bij de
in het derde jaarverslag over de economische situatie in de Gemeenschap
vermelde beleidslijnen voor het begrotingsjaar 1974/1975»
     Op monetair vlak wordt sedert de herfst een duidelijke vertraging van
de expansie van de binnenlandse liquiditeiten geconstateerd.          Het is
van belang er zorg voor te dragen dat deze tendens zicht voortzet .
In het kader van een beleid tot beperking van het bankkrediet zullen de
autoriteiten bijzondere aandacht moeten blijven schenken aan de afremming
van het consumptief krediet .
                                                • • •J • • •
 ---pagebreak---                            - 8 -
    In de Bondsrepubliek Duitsland, is de bedrijvigheid , na de vertraging
in het tweede halfjaar van 1973 » in het begin van 1974 op een betrekkelijk
hóóg niveau gebleven.     Ondanks de aardol ie crisis lijkt een zeker
herstel van de expansie in de komende maanden waarschijnlijk .
De snelheid van de prijsstijgingen blijft aanzienlijk .
    De autoriteiten zien zich geplaatst voor de bijzonder moeilijke
taak de tendensen tot verbetering van de economische bedrijvigheid te
ondersteunen en tegelijkertijd de inflatoire spanningen te doen afnemen.
In dit verband levert de betalingsbalansontwikkeling geen grote
moeilijkheden op ; integendeel een stijging van de invoer kan bijdragen
tot een beter binnenlands evenwicht .    Het effect van de afschaffing
van de restrictieve belastingsmaatregelen welke in mei 1973 worden
ingevoerd , te zamen met de gevolgen van de expansieve impulsen ilie
uitgaan van de begrotingstekorten van de Bond en de deelstaten zouden
moeten voldoende zijn om tegen het eind van het jaar de groei van de
economie tendentieel op 3 a 4 ^ te brengen, in liet geval dat _deze
doelstelling niet bereikt z.ou worden, zou . de Bondsregering behoedzaam nieuwe
stimulansen aan de economie moeten geven.
    De voornamelijk aan de snellere stijging van lonen en prijzen *toe te
schrijven versnelling van de begrotingsuitgaven ten opzichte van de
oorspronkelijke ramingen, de selectieve maatregelen ten behoeve van
bepaalde sectoren en bepaalde gebieden , alsmede de opheffing van de
restrictieve belastingsmaatregelen leiden in 1974 tot een te financieren
netto tekort van 11 tot 13 miljard mark voor Bond en deelstaten te
zamen , inplaats van het kleine overs'ohot dat in het derde jaarverslag
werd beoogd.    De financiering van het begrotingstekort van de " Bond en
de LSnder zal voornamelijk moeten geschieden via de kapitaalmarkt en
uitsluitend bij wijze van uitzondering door een beroep op de
" conjunctuurreserves" welke thans bij de Bundesbank zijn geblokkeerd.
     Het liquiditeitsbei eid zal op de huidige koers afgestemd moeten
blijven.
                                                          • • •/ • • •
 ---pagebreak---                                - 9 -
      In Frankrijk zal de economische expansie waarschijnlijk nog krachtig
"blijven , ondanks een zekere vertraging ten opzichte van het voorgaande jaar.
De in 1973 met betrekking tot de procluktiecapaciteiten opgetreden spanningen
 zullen waarschijnlijk afnemen.    De arbeidsmarktsituatie zal in de loop van
het jaar een geleidelijk toenemende ontspanning te zien geven.     De stijging
van de prijzen van ingevoerde - grondstoffen en in het bijzonder van energie-
produkten , zal waarschijnlijk leiden tot een belangrijk tekort op de handels
balans .    Bovendien bestaat het gevaar dat de binnenlandse prijzen in een
versneld tempo zullen blijven stijgen.
     De economische politiek van 1974 moet in het kader van een strategie op
middellange termijn in de eerste plaats gericht zijn op een geleidelijke
vermindering van het handelsbalanstekort .    Vooral de aanpassing van de
produktiestructuur dient te worden vergemakkelijkt en aangemoedigd ten
 einde in 1975 "te komen tot een duidelijke verbetering van het uitvoersaldo .
Tegelijkertijd moet de stijging van de binnenlandse kosten worden afgeremd om
de concurrentiepositie van het land te bewaren en de koers van de frank te
 stabiliseren.
                     :              ' ; I
     Op het gebied van de openbare financi'ên kan uit de jongste ontwikkelingen
worden afgeleid dat in 1974 een kasoverschot zal ontstaan van meer dan
2 miljard frank , welk bedrag werd aangehouden in de richtsnoeren van het
derde jaarverslag , zal ontstaan.   De begrotingsuitvoering in het eerste
halfjaar van 1974 zal een duidelijk: restrictief karakter hebben.    Indien de
tendensen tot vertraging van de expansie te sterk zouden worden , zou in
overweging kunnen worden genomen belastingmaatregelen tetreffen ten behoeve
van de meest noodzakelijke investeringen.
    Het verdient aanbeveling het restrictieve karakter van het monetair beleid
te handhaven ,maar zonder nadeel te berokkenen aan de noodzakelijke maatregelen
 om de aanpassingsinvesteringen te bevorderen , welke nodig zijn als gevolg
van de energiecrisis .    Het consumptief krediet en ook het krediet voor
 investeringen welke geen prioriteit hebben , dienen streng beperkt te
blijven;
                                                 • • •/• • •
 ---pagebreak---                                   - 10 -
    In Ierland was de economische toestand voor het aanbieden van de begroting
gekenmerkt door een gematigde expansieve opleving, volgend op een tijdelijke
vertraging in de tweede helft van 1973»      Geen enkele belangrijke vooruitgang
schijnt echter verwacht te kunnen worden voor de toestand op de arbeidsmarkt .
    De recente vernieuwing van het nationale salarisaccoord zal resulteren in
een sterke verhoging van déinkomens      ^ j)e prijsverhogingen blijven waarschijnlijk
aanzienlijk .  De lopende rekening van de betalingsbalans zou een gevoelige
verslechtering ondergaan.     De netto kapitaal import en zouden voortdurend
blijven stijgen.
    Om de economie in staat te stellen in 1974 "t® groeien , in een tempo , dat dicht
ligt bij een volledige bezetting van de productiecapaciteit , heeft de regering
besloten een bijkomende aansporing te- geven in de nieuwe begroting die aangeboden
werd in begin april jl .    Ondanks een verandering van de inkomstenschatting
en een poging om de fiscale last billijker te verdelen over de verschillende
sociale categori'ên , met name door een uitbreiding van de belastbare inkomens ,,
en door introductie van de belasting op de meerwaarde , zullen de begrotingsprogno-
ses een flinke verhoging van het voorziene tekort tonen.
    Vanwege de precaire evenwichtsvoorwaarden, zowel intern als extern , is het
van belang aan de economische politiek een zeer grote flexibiliteit te geven.
In het geval dat de economische capaciteiten niet in staat zouden zijn de
additionele impulsen , voortvloeiend uit de begroting aan de interne vraag op te
nemen en dat de inflatoire druk groter zou * zijn dan voorzien , dan zou de
rangschikking van prioriteiten herzien dienen te worden, met name in het kader
van de uitvoering der begroting.
    In het tweede semester van 1973 » is een versnelling van primaire en secundaire
monetaire liquiditeiten geconstateerd. De restrictieve monetaire politiek ,
die op dit moment wordt toegepast , dient voortgezet te worden en ook in de toekomst
vergezeld te gaan . van selectieve maatregelen die credietvergunningen begunstigen
voor de meest productieve investeringen. De taak van de monetaire autoriteiten
zou vergemakkelijkt worden door een geringer beroep op de monetaire middelen
voor de financiering van het begrotingstekort .
                                                               • • •/ * * •
 ---pagebreak---                               - 11 -
     In Italië zal m 1974 »- gezien het krachtige hersteld van de vraag in
 het afgelopen jaar , een voortgezette economische groei mogelijk zijn.
 Ondanks een versnelde toeneming van de uitvoer zal de expansie evenwel
 als gevolg van de oliecrisis een belangrijke vertraging kannen ondergaan.
De arbeidsmarkt situatie zal vrijwel ongewijzigd blijven.       De meest
 dringende problemen zullen zich voordoen met betrekicing tot het algemene
 economische evenwicht .   Gevreesd moet immers worden dat de prijsstijgingen
 die reeds in 1973 snel waren een nog hoger tempo zullen aannemen en dat
het betalingsbalanstekort aanmerkelijk zal toenemen.        De naar het schijnt
 te sterke depreciatie van de lire heeft de inflatoire tendensen aangewakkerd
 zonder de moeilijkheden ten aanzien van de lopende rekening van de
betalingsbalans te verminderen.
     Onder deze omstandigheden moet de nadruk van de economische politiek
worden gelegd op het uitschakelen van de evenwiclitsverstorende factoren.
Het onmiddellijke probleem waar , de . italiaanse autoriteiten voor geplaatst
 zijn is snel tastbare resultaten te verkrijgen in de zin van een behoorlijke
verbetering van de buitenlandse rekening, die een niet houdbare ontwikkeling
toont .   De buitenlandse schuld van Italië is reeds hoog , zodat in de
tweede helft van het jaar en in 1975 een herstel van de lopende rekening van
de betalingsbalans bereikt moet worden.        Daar de depreciatie van de lire
die zich sedert febraari 1973 heeft voltrokken zich in het komende jaar
volledig zal uitwerken op het uitvoervolume moet het economisch beleid erop
gericht zijn in 1975 het totale tekort van de lopende rekening van de
betalingsbalans terag te brengen tot hoogstens 2.000 miljard lire .       In dit
verband kan worden opgemerkt dat van de 4*100 miljard lire van het voor
1974 geraamde tekort , ongeveer 2.800 miljard lire moet worden toegeschreven
aan de stijging van de aardolieprijzen .      " Aangezien het enorme tekort op
lopende rekeningen van de betalingsbalans , voorzien voor 1974 , niet alleen
het gevolg is van het duurder worden van de olie , maar eveneens van interne
factoren, zoals de sterke groei van de globale vraag en de versnelling van
de inflatiespiraal , zijn een strenge beperking van de expansie van de
binnenlandse vraag alsmede een matiging van de opwaartse druk van de
binnenlandse kosten onmiddellijk vereist .       In dit verband is het niet
alleen dringend noodzakelijk de koers van de lire te stabiliseren maar
moeten ook de instrumenten tot regalering van de vraag zodanig worden
 ---pagebreak---                              - 12 -
 gehanteerd dat de beschikbare middelen beter gericht kunnen worden op de
 produktieve investeringen en vooral op de uitvoer.
      Op het gebied van de begrotingspolitiek dienen alle nog openstaande
mogelijkheden gebruikt te worden ten einde het tekort op de begroting van
het lopende jaar te beperken en- maatregelen moeten onder ogen worden gezien
 om in toenemende mate de overheidsfinanciën , de lagere publiekrechterlijke
 lichamen en de organismen van de sociale zekerheid te saneren.
Krachtige pogingen dienen in het werk te worden gesteld om de minst
dringende uitgaven af te remmen , in het bijzonder die welke rechtstreeks
verband houden met het verbruik .    Daarnaast dienen de meest urgente
investeringsuitgaven zowel direct als indirect te worden ondersteund ,
en wel in het bijzonder die welke verband houden met de exportbevordering
en de verbetering van de infrastructuur.     Gezien de extra uitgaven waartoe
sedert de herfst werd besloten zal het te financieren tekort van de staat
in 1974 9*200 miljard lire bedragen.     Dit cijfer vormt een plafond dat
in geen geval mag worden overschreden.     Daartoe is een verzwaring van
de belastingdruk onvermijdelijk.     De financiering van het tekort moet
voorts voor een groot deel geschieden met niet-monetaire middelen.
     Met betrekking tot het monetair beleid zal het betalingsbalanstekort
moeten bijdragen tot de uitschakeling van een deel van de beschikbare
liquiditeiten.     Daarnaast zal de expansie van het krediet moeten worden
afgeremd op een zodanige v/ijze dat dit ruimschoots onder het plafond van
22.400 milliard lires blijft , vastgesteld in de " intentiebrief " gezonden
naar het Internationaal Monetair Fonds.     Men zal dienen te letten op de
prioriteit die moet worden gegeven aan duidelijk op de uitvoer op do
energiesector gerichte investeringen.     De stijging van de rentetarieven
die uit deze beperking zal voortvloeien zal bijdragen tot een verbetering
van de kapitaalbalans en door een ondersteuning van de lire tot een
matiging van de stijging van de invoerprijzen en zal de spaarneiging
bevorderen.
                                                            • • •/• • •
 ---pagebreak---                               - 13 -
      In Nederland, valt te verwachten dat de expansie van de vraag en de
productie waarschijnlijk afzwakken en dat de arbeidsmarkt situatie ongunstiger
wordt .    De opwaartse "beweging van de prijzen zal zich wellicht nog versterken.
Het saldo op de goederen en dienst enbalans en het factorinkomen kan
teruglopen maar zal positief blijven.
      Ter handhaving van een voldoende niveau van de nationale "bestedingen
heeft de regering reeds een aantal bestedingsverruimende maatregelen
getroffen, vooral op budgetair gebied (uitstel van de invoering van de
investeringsheffing in het westen des lands tot een later tijdstip ,
versnelling, van de tweede fase van het in september jl . aangenomen programma
ter bestrijding van de werkloosheid), en op 19 maart 1J74 verdere maatregelen
aangekondigd (verlagingen van de inkomstenbelasting met ingang van 1 juli 1974i
verhoging van de investeringsaftrek en extra begrotingsuitgaven). Wanneer
al deze maatregelen van kracht worden , zal het financieringstekort 700 miljoen
gulden hoger uitkomen dan het in het derde jaarverslag aangehouden bedrag-
van 1,5 miljard gulden.      Elke verdere op expansie , en in het bijzonder op
stimulering van de investeringen , gerichte budgettaire maatregel dient
derhalve voor zover mogelijk te worden getroffen in het kader van een
herstructurering van de begrotingsuitgaven , opdat het tekort niet nog groter
wordt .
      De monetaire situatie wordt tot nu toe gekenmerkt door een duidelijke
uitbreiding van de liquiditeitenmassa.       Speciale factoren hebben aan deze
ontwikkeling meegewerkt zodat er geen aanleiding bestaat het restrictieve
karakter van de geld- en kredietpolitiek te wijzigen.
      De machtigingswet van 10 januari 1974 » cUl© "tot het einde van het jaar van
kracht zal blijven , verleent de Nederlandse regering vergaande bevoegdheden
in verband met de regulering der inkomens . 'Onder de huidige omstandigheden lijkt
een tijdelijke controle van de prijzen en van alle inkomenscategorieën te
 zeunen met de aangekondigde vermindering van de directe belastingen op lage
 inkomens , gewenst voor zover daardoor een bijdrage lcan worden geleverd tot
het afremmen van de loonkostenstijging.
                                                           • ••I • • •
 ---pagebreak---                                  - 14 -
    De stagnerende wereldvraag en hei: duurder worden van de invoer als
gevolg van de oliecrisis zullen zeker een weerslag hebben op de economische
groei in Bel /d-'é tijdens het jaar 1974.   De werkloosheid kan toenemen.
Be lopende rekening van de betalingsbalans zal een veel geringer overschot
vertonen.    In deze situatie dient , op dit ogenblik de slechte economische
activiteit te worden gesteund , waarbij er echter wegens de aanhoudende prijs-
en kostenstijgingen op moet worden toegezien dat zij beneden het groeipotentieel
blijft .                                             .        '
    Op budgettair terrein kan worden vastgehouden aan de in het derde
jaarverslag en in de door de Belgische regering ingediende begroting voor
ziene verlaging van het financieringstekort , daar de oplopende prijzen de
ontvaftgsten zowel als de uitgaven d,oen toenemen.     In verband met het
structurele karakter van het begrotingsdeficit impliceert dit evenwel een
beperking van nieuwe uitgaven.      De extra investeringsbehoeften in de energie-
sector moeten vooral door herstructurering van de uitgaven worden opgevangen.
    De monetaire politiek dient haar: restrictieve karakter te behouden.
De ontwikkeling op ; de internationale geld- en kapitaalmarkten zou echter
een renteverhoging noodzakelijk kannen maken.
    Om te voorkomen dat de stijging van de grondstoffenprijzen een voort
zetting van  de prijs- en inkomensspiraal met zich brengt , moet een actief
prijsbeleid  worden gevoerd en dienen de verschillende sociaaal-economische
groepen hun  inkomenseisen te matigen.     Vermeden moet worden dat inkomens-
verhogingen  in een bepaalde sector een duidelijke impulswerking hebben in
de overige sectoren.
 ---pagebreak---      De economische situatie in Luxemburg zal de komende maanden waarschijnlijk
worden gekenmerkt door het aanhouden van een hoog produktieniveau , vooral
in de ijzer- en staalindustrie .   De stijging van de consumptieprijzen dreigt
sterker te worden voor het gehele ja'ar 1974*   Het uitvoersaldo zal sterk
positief blijven.
     Daar de vooruitzichten ten aanzien van de arbeidsmarkt gunstig zijn ,
tekenen de economische problemen zich minder scherp af dan in andere landen
van de Gemeenschap .   De inflatie is hoofdzakelijk van buitenlandse oorsprong ,
zodat zij slechts ten dele door maatregelen op nationaal vlak kan worden
afgeremd.    Het lijkt dan ook niet noodzakelijk de in het derde jaarverslag
door de Raad aanbevolen hoofdlijnen 'van de begrotingspolitiek belangrijk te
wijzigen.    Bij het toekennen van begrotingsmiddelen voor nieuwe interventies
bij de uitvoering van het door de regering opgesteld sociale programma is
niettemin een zekere terughoudendheid geboden.
 ---pagebreak---                                  - 16 -
     In het Verenigd Koninkrijk zullen zich de gevolgen van de mijnwerkers-
 staking en van de tijdelijke toepassing van een driedaagse werkweek het
 gehele jaar sterk doen gevoelen.    Zelfs indien de produkti everliezen van het
 eerste kwartaal gedeeltelijk worden ingehaald , zal het re'éel bruto nationaal
produkt over het jaar als geheel vermoedelijk een aanmerkelijke teruggang
te zien geven.    De opwaartse beweging van de prijzen kan zich de komende
maanden nog versnellen.     De vooruitzichten betreffende de lopende rekening
van de betalingsbalans , die in 1973 ceeds een zeer groot tekort vertoonde ,
blijven zorgwekkend.
     De eisen van betalingsbalanssanering en bescherming van de monetaire
reserves zijn niet in overeenstemming met het streven een te laag productie
niveau en een verslechtering van de arbeidsmarktsituatie te vermijden.'
Het belangrijkste doel , nl . de lopende rekening van de betalingsbalans weer
in evenwicht te brengen , moet derhalve worden ingepast in een strategie die
een langere periode dan alleen het lopende jaar bestrijkt .      Daarbij mag
men er rekening mee houden dat de gunstige effecten van de sinds medio 1972
opgetreden depreciatie van het pond geleidelijk krachtiger zullen worden.
Op grond van de ervaringen uit het verleden valt te verwacht en dat deze
effecten in 1975 en daarna volledig in een verbeterde lopende rekening tot
uitdrukking zullen komen.     Reeds nu moet de economische politiek erop
worden gericht het totale tekort op de lopende rekening van de betalings
balans in 1975 beneden 2 miljard pond te houden.     Dit bedrag zou overeen
komen met het gedeelte van het tekort dat in 1974 is toe te schrijven aan de
hogere aardolieprijzen.    Het verwezenlijken van een dergelijke doelstelling
impliceert een economische politiek die de nodige reële middelen voor een
belangrijke uitvoerstijging vrijmaakt .
     Wil men op korte termijn een abrupte afremming van de binnenlandse
vraag vermijden, dan is een absolute voorwaarde daartoe dat de grondslag
wordt gelegd voor een akkoord over een evenwichtige prijs- en inkomenspolitiek.
Een dergelijk akkoord is te meer gewenst omdat het een voldoende groei van
de industriële investeringen bevordert ; daardoor wordt een krachtige
ontwikkeling van de uitvoer mogelijk gemaakt en kan op langere termijn een
hoog werkgelegenheidsniveau worden verzekerd.
                                                               • •• I• • •
 ---pagebreak---                                - 17 -
    De begrotingspolitiek moet in aansluiting op de normalisering van de
econopische situatie gericht zijn op matiging van de binnenlandse "bestedingen.
De begroting voor 1974/1975 vormt een belangrijke stap in deze richting.
Enerzijds voorziet zij in een verlichting van de belastingdruk op de
laagste inkomens , waarvan de koopkracht reeds sterk door de inflatie is
aangetast , alsmede in subsidies ter beteugeling van de prijsverhogingen
voor voedingsmiddelen.-   Anderzijds echter heeft zij door het beperken van
de uitgavenstijging en het verzwaren van belastingen een restrictief
effect op de binnenlandse vraag.     Mocht de komende maanden blijken dat de
nominale binnenlandse vraag sneller toeneemt dan verenigbaar is met het
vereiste herstel van de lopende rekening van de betalingsbalans , dan zullen
verdere budgettaire maatregelen noodzakelijk zijn.     Daarbij zouden de
produktieve investeringen zoveel mogelijk moeten worden ontzien.
    Met het oog op de snelle en aanhoudende stijging van de belangrijkste
monetaire variabelen dienen nieuwe pogingen in het werk te worden gesteld
om de uitbreiding van de liquiditeitenmassa in 1974 te beperken.     Gestreefd
moet evenwel worden naar een . zekere selectiviteit van in dit verband toe
te passen kredietrestricties , vooral ten gunste van de kleine en middelgrote
ondernemingen , die het zwaarst werden getroffen door de gebeurtenissen aan
het begin van het jaar , en ten behoeve van de uitvoer.    De betalingsbalans-
situatie geeft overigens aanleiding de korte rente duidelijk boven het
niveau van de internationale geldmarkten te handhaven.     Een dergelijke
politiek zou bijdragen tot de gewenste stabilisering van de koers van het
pond en tot het beteugelen van de inflatoire impulsen die de laatste tijd
van de depreciatie van het pond zijn uitgegaan.


title: Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD houdende wijziging van beschikking 77/186/EEG betreffende de export van ruwe aardolie en aardolieprodukten van de ene lid-staat naar de andere bij voorzieningsmoeilijkheden (door de Commissie bij de Raad ingediend)

text:
ARCHIVES HISTORIQUES
DE LA COMMISSION
COLLECTION RELIEE DES
DOCUMENTS "COM"
COM (80) 346
Vol. 1980/0125
 ---pagebreak--- Disclaimer
Conformément au règlement (CEE, Euratom) n° 354/83 du Conseil du 1er février 1983
concernant l'ouverture au public des archives historiques de la Communauté économique
européenne et de la Communauté européenne de l'énergie atomique (JO L 43 du 15.2.1983,
p. 1), tel que modifié par le règlement (CE, Euratom) n° 1700/2003 du 22 septembre 2003
(JO L 243 du 27.9.2003, p. 1), ce dossier est ouvert au public. Le cas échéant, les documents
classifiés présents dans ce dossier ont été déclassifiés conformément à l'article 5 dudit
règlement.
In accordance with Council Regulation (EEC, Euratom) No 354/83 of 1 February 1983
concerning the opening to the public of the historical archives of the European Economic
Community and the European Atomic Energy Community (OJ L 43, 15.2.1983, p. 1), as
amended by Regulation (EC, Euratom) No 1700/2003 of 22 September 2003 (OJ L 243,
27.9.2003, p. 1), this file is open to the public. Where necessary, classified documents in this
file have been declassified in conformity with Article 5 of the aforementioned regulation.
In Übereinstimmung mit der Verordnung (EWG, Euratom) Nr. 354/83 des Rates vom 1.
Februar 1983 über die Freigabe der historischen Archive der Europäischen
Wirtschaftsgemeinschaft und der Europäischen Atomgemeinschaft (ABI. L 43 vom 15.2.1983,
S. 1), geändert durch die Verordnung (EG, Euratom) Nr. 1700/2003 vom 22. September 2003
(ABI. L 243 vom 27.9.2003, S. 1), ist diese Datei der Öffentlichkeit zugänglich. Soweit
erforderlich, wurden die Verschlusssachen in dieser Datei in Übereinstimmung mit Artikel 5
der genannten Verordnung freigegeben.
 ---pagebreak---  COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN
                                                       COM(80)346 def.
                                                      Brussel , 23 Juni 1980
                                           β
                                          /ί /Λ'Ν
                                         Pi
                                                  %    %)>
                                                     vï .
                                                           /ν,
                                                             r/>
                                                             Λ /.
                                                                   Β
                                                                  νΤτΛ
                                                                    Γç.–II
                                                                    m
                                                  j>         ^ /!/
                                                      oi \
                                Voorstel voor een
                             BESCHIKKING VAN DE RAAD
               houdende wijziging van beschikking 77 / 186 /EEG
                     betreffende de export van ruwe aardolie
         en aardolieprodukten van de ene lid-staat naar de andere
                          bij voorzieningsmoeilijkheden
                   ( door de Commissie bij de Raad ingediend )
COM(80 ) 346 def .
 ---pagebreak---                                                                                I
                                                                                J
                                                                                I
                                                                                ■  I
                       MEMORIE VAN TOELICHTING                                            !
- Overeenkomstig artikel 1 van de beschikking van de Raad van 14.2.1977                   !
                                                                                i
  betreffende de export van ruwe aardolie en aardol ieprodukten van de ene
  lid-staat naar de andere in geval van voorzieningsmoeilijkheden ( 77 / 186 / EEG ) ,
  kan de Commissie besluiten het handelsverkeer tussen lid-staten in ruwe
  aardolie , benzine ,   gas / diesel-olie en stookolie te onderwerpen aan een              1
                                                    t
  stelsel van vergunningen die automatisch door de lid-staat van herkomst moeten
                                                                        h
  worden verleend .
       - ■                            /                   -
- Gezien het belang van vloeibaar petroleumgas in bepaalde gebrui kssectoren ,
  met name de huisbrand- en vervoerssector , alsmede de petrochemische sector ,
                  *                                           •
  blijkt het noodzakelijk dit produkt eveneens op te nemen onder de boven-
                                                                                %
  genoemde produkten , die aan het stelsel van vergunningen zijn onderworpen .
                           i
 ---pagebreak---                                    voorstel voor een
                              BESCHIKKING VAN DE RAAD
                 houdende wijziging van beschikking 77 / 186 /EEG
                      betreffende de export van ruwe aardolie
           en aardolieprodukten van de ene lid-staat naar de andere
                           bij voorzieningsraoeili jkheden
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,
Gelet    op   het   verdrag    tot    oprichting    van   de   Europese  Economische
Gemeenschap , inzonderheid op artikel 103 , lid 4 ,
Gezien de beschikking 77 / 186 /EEG van            de   Raad   van  14 februari 1977
betreffende de export van ruwe aardolie en aardolieprodukten van de ene
lid-staat naar de andere in geval van voorzieningsmoeilijkheden ( 1 ),
               \    ■            '             ■          r
Gezien het voorstel van de Commissie ,
Gelet    op . het    belang   van    het   vloeibare     petroleumgas   in  bepaalde
gebruikssectoren , met name in de huisbrand - en vervoerssector , alsmede in
de petrochemische sector ;
Gelet op de te verwachte toename op korte termijn van de vraag naar dit
produkt ,
                                                                                »
HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD :
                                                                                f
                                       Artikel 1                      .         ■ j"
Artikel 1 , lid 1 , eerste alinea , van beschikking 77 / 186 /EEG wordt gelezetk
als volgt :                                                                        |
" Indien er zich moeilijkheden voordoen bij de voorziening van één of meei>
lid-staten met ruwe aardolie en /of aardolieprodukten , kan de Commissie o$
verzoek van een lid-staat of uit eigen beweging , na overleg in de iA
Richtlijn 73 /238 /EEG genoemde groep , besluiten het handelsverkeer tusseo
lid-staten in produkten die vallen onder post 27.09 en de onderverdelingert
27.10 A B C I en C II en 27.11 A van het gemeenschappelijk douanetarief t9
onderwerpen aan een stelsel van vergunningen die automatische door de lid -|         1
staat van herkomst moeten worden verleend ".
                                                                                i
                                                                                »
                                       Artikel 2
Deze beschikking is gericht tot de lid-staten .
Gedaan te Brussel ,                              ,         Voor de Raad
( 1 ) PB Nr . L 61 van 5.3.1977 , blz . 23 .


title: Voorstel voor een besluit van de Raad betreffende de aanneming van de euro door Estland op 1 januari 2011

text:
|

52010PC0239

	[pic] | EUROPESE COMMISSIE |Brussel, 12.5.2010COM(2010) 239 definitief2010/0135 (NLE)Voorstel voor eenBESLUIT VAN DE RAADbetreffende de aanneming van de euro door Estland op 1 januari 2011TOELICHTINGACHTERGROND VAN HET VOORSTELOp 3 mei 1998 heeft de Raad besloten dat België, Duitsland, Spanje, Frankrijk, Ierland, Italië, Luxemburg, Nederland, Oostenrijk, Portugal en Finland voldeden aan de nodige voorwaarden voor de aanneming van de euro op 1 januari 1999. Denemarken en het Verenigd Koninkrijk hebben gebruikgemaakt van hun recht om niet deel te nemen en werden derhalve niet door de Raad beoordeeld. Griekenland en Zweden werden door de Raad beschouwd als lidstaten met een derogatie. Op 19 juni 2000 heeft de Raad besloten dat Griekenland voldeed aan de nodige voorwaarden voor de aanneming van de euro op 1 januari 2001. De landen die op 1 mei 2004 tot de Europese Unie zijn toegetreden (Tsjechië, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije), werden overeenkomstig artikel 4 van het desbetreffende Toetredingsverdrag als lidstaten met een derogatie aangemerkt. Op 11 juli 2006 heeft de Raad besloten dat Slovenië voldeed aan de nodige voorwaarden voor de aanneming van de euro op 1 januari 2007. Bulgarije en Roemenië, die op 1 januari 2007 tot de Europese Unie zijn toegetreden, werden overeenkomstig artikel 5 van het desbetreffende Toetredingsverdrag als lidstaten met een derogatie aangemerkt. Op 10 juli 2007 heeft de Raad besloten dat Cyprus en Malta voldeden aan de nodige voorwaarden voor de aanneming van de euro op 1 januari 2008. Op 8 juli 2008 heeft de Raad besloten dat Slowakije voldeed aan de nodige voorwaarden voor de aanneming van de euro op 1 januari 2009.In artikel 140, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (hierna "het Verdrag" genoemd) is bepaald dat ten minste eens in de twee jaar of op verzoek van een lidstaat die onder een derogatie valt, door de Commissie en de Europese Centrale Bank aan de Raad verslag moet worden uitgebracht over de vooruitgang die door de onder een derogatie vallende lidstaten is geboekt bij de nakoming van hun verplichtingen met het oog op de totstandbrenging van de Economische en Monetaire Unie. Op basis van haar eigen verslag en dat van de ECB kan de Commissie bij de Raad een voorstel indienen voor een volgens de procedure van artikel 140, lid 2, van het Verdrag aan te nemen Raadsbesluit tot intrekking van de derogatie van de lidstaten die aan de nodige voorwaarden voldoen.De vorige periodieke convergentieverslagen van de Commissie en de ECB zijn in mei 2008 goedgekeurd. Denemarken en het Verenigd Koninkrijk hebben niet de wens uitgesproken de euro aan te nemen. Daarom heeft het convergentieverslag 2010 betrekking op de volgende negen lidstaten met een derogatie: Bulgarije, Tsjechië, Estland, Letland, Litouwen, Hongarije, Polen, Roemenië en Zweden.Op 12 mei 2010 heeft het College zijn goedkeuring gehecht aan het convergentieverslag 2010 van de Commissie. Eveneens op 12 mei heeft de ECB haar verslag goedgekeurd. Deze verslagen bevatten een onderzoek naar de verenigbaarheid van de nationale wetgeving, en met name de statuten van elke nationale centrale bank, met de artikelen 130 en 131 van het Verdrag en met de statuten van het ESCB en van de ECB. In de verslagen wordt ook nagegaan of er een hoge mate van duurzame convergentie is bereikt aan de hand van de mate waarin aan de convergentiecriteria is voldaan. Tevens wordt in de verslagen rekening gehouden met diverse andere factoren die in de laatste alinea van artikel 140, lid 1, van het Verdrag worden genoemd.In haar convergentieverslag concludeert de Commissie dat van de beoordeelde lidstaten alleen Estland aan de voorwaarden voor de aanneming van de euro voldoet.Op grond van haar verslag en dat van de ECB heeft de Commissie haar goedkeuring gehecht aan het bijgaande voorstel voor een Raadsbesluit tot intrekking van de derogatie van Estland met ingang van 1 januari 2011.RESULTATEN VAN DE RAADPLEGINGEN VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELINGRegelmatig en bij diverse gelegenheden vinden binnen het Economisch en Financieel Comité en de Ecofin/Eurogroep besprekingen met de lidstaten plaats over de economische beleidsuitdagingen waarmee deze worden geconfronteerd. Deze besprekingen omvatten informele discussies over aangelegenheden die specifiek van belang zijn voor de voorbereiding op de uiteindelijke toetreding tot het eurogebied (met inbegrip van het wisselkoersbeleid). De dialoog met academici en andere groepen belanghebbenden vindt plaats in de context van conferenties/studiebijeenkomsten en op ad-hocbasis.De economische ontwikkelingen in het eurogebied en in de lidstaten worden beoordeeld in het kader van de diverse procedures voor de coördinatie van en het toezicht op het economische beleid (met name op grond van artikel 121 van het Verdrag), alsook in de context van de periodieke monitoring en analyse door de Commissie van landenspecifieke en eurogebiedbrede ontwikkelingen (zoals onder meer prognoses, reeksen periodieke publicaties en input in het EFC en de Ecofin/Eurogroep). In overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel en met de in het verleden gevolgde werkwijze stelt de Commissie voor geen formele effectbeoordeling op te stellen.JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTELRechtsgrondslagDe rechtsgrondslag voor het onderhavige voorstel is artikel 140, lid 2, van het Verdrag, waarin de procedure is neergelegd voor de aanneming van een Raadsbesluit betreffende de invoering van de euro en tot intrekking van de derogaties van de betrokken lidstaten.Na raadpleging van het Europees Parlement en na bespreking in de Europese Raad besluit de Raad op voorstel van de Commissie en na een aanbeveling te hebben ontvangen van een gekwalificeerde meerderheid van diegenen onder zijn leden die de lidstaten vertegenwoordigen welke de euro als munt hebben.Subsidiariteit en evenredigheidHet voorstel betreft een gebied dat onder de exclusieve bevoegdheid van de Unie valt. Het subsidiariteitsbeginsel is derhalve niet van toepassing.Dit initiatief gaat niet verder dan hetgeen nodig is om de doelstelling ervan te bereiken. Bijgevolg is het in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel.Keuze van het rechtsinstrumentOvereenkomstig artikel 140, lid 2, van het Verdrag is een besluit het enige geschikte rechtsinstrument.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTINGHet voorstel heeft geen gevolgen voor de begroting van de Europese Unie.2010/0135 (NLE)Voorstel voor eenBESLUIT VAN DE RAADbetreffende de aanneming van de euro door Estland op 1 januari 2011DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name op artikel 140, lid 2,Gezien het voorstel van de Europese Commissie,Gezien het verslag van de Europese Commissie[1],Gezien het verslag van de Europese Centrale Bank[2],Gezien het advies van het Europees Parlement,Gezien de bespreking in de Europese Raad,Gezien de aanbeveling van de leden van de Raad die de lidstaten vertegenwoordigen welke de euro als munt hebben,Overwegende hetgeen volgt:(1) De derde fase van de Economische en Monetaire Unie (hierna "de EMU" genoemd) begon op 1 januari 1999. De Raad, bijeen te Brussel op 3 mei 1998 in de samenstelling van staatshoofden en regeringsleiders, heeft besloten dat België, Duitsland, Spanje, Frankrijk, Ierland, Italië, Luxemburg, Nederland, Oostenrijk, Portugal en Finland voldeden aan de nodige voorwaarden voor de aanneming van de euro op 1 januari 1999[3].(2) Bij Beschikking 2000/427/EG[4] heeft de Raad besloten dat Griekenland voldeed aan de nodige voorwaarden voor de aanneming van de euro op 1 januari 2001. Bij Beschikking 2006/495/EG[5] heeft de Raad besloten dat Slovenië voldeed aan de nodige voorwaarden voor de aanneming van de euro op 1 januari 2007. Bij Beschikkingen 2007/503/EG[6] en 2007/504/EG[7] heeft de Raad besloten dat Cyprus en Malta voldeden aan de nodige voorwaarden voor de aanneming van de euro op 1 januari 2008. Bij Beschikking 2008/608/EG[8] heeft de Raad besloten dat Slowakije voldeed aan de nodige voorwaarden voor de aanneming van de euro op 1 januari 2009.(3) Overeenkomstig punt 1 van het aan het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (hierna "het EG-Verdrag" genoemd) gehechte protocol betreffende enkele bepalingen met betrekking tot het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland heeft het Verenigd Koninkrijk de Raad ervan in kennis gesteld dat het niet voornemens was op 1 januari 1999 naar de derde fase van de EMU over te gaan. Deze kennisgeving is niet gewijzigd. Overeenkomstig punt 1 van het aan het EG-Verdrag gehechte protocol betreffende enkele bepalingen inzake Denemarken en het besluit van de staatshoofden en regeringsleiders, bijeen te Edinburgh in december 1992, heeft Denemarken de Raad ervan in kennis gesteld dat het niet aan de derde fase van de EMU zal deelnemen. Denemarken heeft niet om de inleiding van de procedure van artikel 140, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (hierna "het Verdrag" genoemd) verzocht.(4) Overeenkomstig Beschikking 98/317/EG heeft Zweden een derogatie in de zin van artikel 139, lid 1, van het Verdrag. Overeenkomstig artikel 4 van het Toetredingsverdrag van 2003[9] hebben Tsjechië, Estland, Letland, Litouwen, Hongarije, Polen en Slowakije een derogatie in de zin van artikel 139, lid 1, van het Verdrag. Overeenkomstig artikel 5 van het Toetredingsverdrag van 2005[10] hebben Bulgarije en Roemenië een derogatie in de zin van artikel 139, lid 1, van het Verdrag.(5) De Europese Centrale Bank (hierna "de ECB" genoemd) werd op 1 juli 1998 opgericht. Het Europees monetair stelsel werd vervangen door een wisselkoersmechanisme waarvan de invoering werd overeengekomen bij een resolutie van de Europese Raad van 16 juni 1997 inzake de instelling van een wisselkoersmechanisme in de derde fase van de Economische en Monetaire Unie[11]. De procedures voor een wisselkoersmechanisme in de derde fase van de Economische en Monetaire Unie (WKM II) werden neergelegd in de overeenkomst van 16 maart 2006 tussen de ECB en de nationale centrale banken van de lidstaten buiten de eurozone waarin de operationele procedures voor een wisselkoersmechanisme in de derde fase van de Economische en Monetaire Unie zijn neergelegd[12].(6) In artikel 140, lid 2, van het Verdrag is de procedure voor de intrekking van de derogatie van de betrokken lidstaten neergelegd. Ten minste om de twee jaar of op verzoek van een lidstaat met een derogatie brengen de Commissie en de ECB volgens de procedure van artikel 140, lid 1, van het Verdrag aan de Raad verslag uit. De meest recente periodieke convergentieverslagen van de Commissie en de ECB zijn in mei 2010 goedgekeurd.(7) De nationale wetgeving van de lidstaten, met inbegrip van de statuten van de nationale centrale banken, dient zo nodig te worden aangepast om deze verenigbaar te maken met de artikelen 130 en 131 van het Verdrag en de statuten van het Europees Stelsel van Centrale Banken en van de Europese Centrale Bank (hierna "de statuten van het ESCB en van de ECB" genoemd). De verslagen van de Commissie en de ECB bevatten een gedetailleerde beoordeling van de verenigbaarheid van de wetgeving van Estland met de artikelen 130 en 131 van het Verdrag en de statuten van het ESCB en van de ECB.(8) Overeenkomstig artikel 1 van Protocol nr. 13 betreffende de in artikel 140 van het Verdrag bedoelde convergentiecriteria betekent het in artikel 140, lid 1, eerste streepje, van het Verdrag bedoelde criterium inzake prijsstabiliteit dat een lidstaat een houdbare prijsontwikkeling heeft en een gemiddeld inflatiepercentage dat, gemeten over een periode van één jaar vóór het onderzoek, niet meer dan 1,5 procentpunt hoger ligt dan dat van ten hoogste de drie lidstaten die op het gebied van prijsstabiliteit het best presteren. Voor de toepassing van het criterium inzake prijsstabiliteit, wordt de inflatie gemeten aan de hand van de geharmoniseerde indexcijfers van de consumptieprijzen (HICP's), als omschreven in Verordening (EG) nr. 2494/95 van de Raad van 23 oktober 1995 inzake geharmoniseerde indexcijfers van de consumptieprijzen[13]. Voor de toetsing van het criterium inzake prijsstabiliteit is de inflatie van een lidstaat gemeten aan de hand van de procentuele verandering van het rekenkundige gemiddelde van twaalf maandelijkse indexcijfers ten opzichte van het rekenkundige gemiddelde van twaalf maandelijkse indexcijfers van de voorgaande periode. Een referentiewaarde, berekend als het gewone rekenkundige gemiddelde van de inflatiepercentages van de drie lidstaten die op het gebied van prijsstabiliteit het best presteren, plus 1,5 procentpunt, is in aanmerking genomen in de verslagen van de Commissie en de ECB. Over de in maart 2010 eindigende periode van één jaar was de verkregen referentiewaarde voor de inflatie 1,0 procent, waarbij de drie lidstaten die op het gebied van prijsstabiliteit het best presteerden Portugal, Estland en België waren met inflatiepercentages van respectievelijk -0,8 procent, -0,7 procent en -0,1 procent. In het huidige economische klimaat, dat door een enorme gemeenschappelijke ongunstige schok wordt gekenmerkt waarbij een groot aantal landen met periodes van negatieve inflatie wordt geconfronteerd, lijkt het raadzaam bij het bepalen van de best presterende lidstaten geen rekening te houden met lidstaten met een gemiddeld inflatiecijfer dat ver van de gemiddelde inflatie in het eurogebied (0,3% in maart 2010) verwijderd ligt, zoals ook in het vorige convergentieverslag van 2004 is gedaan, omdat dergelijke uitbijters redelijkerwijze niet kunnen worden aangemerkt als lidstaten die op het gebied van prijsstabiliteit het best presteren en omdat de inaanmerkingneming ervan een zeer negatieve invloed zou hebben op de referentiewaarde en dus op de eerlijkheid van het criterium. In maart 2010 leidde deze werkwijze tot het buiten beschouwing laten van Ierland, het enige land waarvan het gemiddelde inflatiepercentage over twaalf maanden (met -2,3% in maart 2010) vooral als gevolg van de ernstige economische neergang sterk van dat van het eurogebied en van de overige lidstaten afwijkt[14].(9) Overeenkomstig artikel 2 van het aan het Verdrag gehechte Protocol nr. 13 betreffende de convergentiecriteria houdt het in artikel 140, lid 1, tweede streepje, van het Verdrag bedoelde criterium inzake de begrotingssituatie van de overheid in dat ten aanzien van de lidstaat op het tijdstip van het onderzoek geen Raadsbesluit krachtens artikel 126, lid 6, van het Verdrag is genomen, waarin wordt vastgesteld dat er in de betrokken lidstaat een buitensporig tekort bestaat.(10) Overeenkomstig artikel 3 van het aan het Verdrag gehechte Protocol nr. 13 betreffende de convergentiecriteria betekent het in artikel 140, lid 1, derde streepje, van het Verdrag bedoelde criterium inzake deelneming aan het wisselkoersmechanisme (WKM) van het Europees monetair stelsel dat een lidstaat ten minste gedurende de laatste twee jaren vóór het onderzoek, zonder grote spanningen de normale fluctuatiemarges van het wisselkoersmechanisme van het Europees monetair stelsel heeft kunnen aanhouden. Met name mag de betrokken lidstaat tijdens die periode de bilaterale spilkoers van zijn valuta tegenover de euro niet op eigen initiatief hebben gedevalueerd. WKM II verschaft sinds 1 januari 1999 het kader waarin de naleving van het wisselkoerscriterium wordt beoordeeld. De Commissie en de ECB hebben, toen zij in hun verslagen nagingen of aan dit criterium werd voldaan, de op 23 april 2010 eindigende periode van twee jaar onderzocht.(11) Overeenkomstig artikel 4 van het aan het Verdrag gehechte Protocol nr. 13 betreffende de convergentiecriteria betekent het in artikel 140, lid 1, vierde streepje, van het Verdrag genoemde criterium inzake de convergentie van het niveau van de rentevoet dat een lidstaat, gemeten over een periode van één jaar vóór het onderzoek, een gemiddelde nominale langetermijnrente heeft gehad die niet meer dan twee procentpunten hoger ligt dan die van ten hoogste de drie lidstaten die op het gebied van prijsstabiliteit het best presteren. Voor de toepassing van het criterium betreffende de convergentie van de rentetarieven werden vergelijkbare rentetarieven op benchmarkobligaties van de overheid met een looptijd van tien jaar gebruikt. Estland, dat in maart 2010 een van de lidstaten was die op het gebied van prijsstabiliteit het best presteerden, heeft geen geharmoniseerde langlopende benchmarkobligaties van de overheid of vergelijkbare waardepapieren die voor de berekening van de referentiewaarde kunnen worden gebruikt. In overeenstemming met de bewoordingen van het protocol (waarin wordt verwezen naar "ten hoogste de drie lidstaten die het best presteren") is daarom, om te beoordelen of aan het criterium inzake het niveau van de rentevoet wordt voldaan, een referentiewaarde, berekend als het gewone rekenkundige gemiddelde van de nominale langetermijnrente van de beide andere lidstaten die op het gebied van prijsstabiliteit het best presteren, plus twee procentpunten, in aanmerking genomen in de verslagen van de Commissie en de ECB. De aldus verkregen referentiewaarde over de in maart 2010 eindigende periode van één jaar was 6,0 procent, waarbij het gemiddelde werd genomen van de rentepercentages in Portugal (4,2%) en België (3,8%).(12) Overeenkomstig artikel 5 van het aan het Verdrag gehechte Protocol nr. 13 betreffende de convergentiecriteria worden de statistische gegevens die nodig zijn om te beoordelen of aan de convergentiecriteria wordt voldaan, door de Commissie verstrekt. De Commissie heeft de voor de voorbereiding van dit voorstel vereiste gegevens verstrekt. De begrotingsgegevens zijn door de Commissie verstrekt op basis van de verslagen die de lidstaten vóór 1 april 2010 hadden overgelegd overeenkomstig Verordening (EG) nr. 479/2009 van de Raad van 25 mei 2009 betreffende de toepassing van het aan het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap gehechte protocol betreffende de procedure bij buitensporige tekorten.(13) Op grond van de door de Commissie en de ECB uitgebrachte verslagen over de vooruitgang die door Estland is geboekt bij de nakoming van zijn verplichtingen met het oog op de totstandbrenging van de Economische en Monetaire Unie, komt de Commissie tot de volgende conclusies:a) in Estland is de nationale wetgeving, met inbegrip van de statuten van de nationale centrale bank, verenigbaar met de artikelen 130 en 131 van het Verdrag en de statuten van het ESCB en van de ECB;b) met betrekking tot het voldoen aan de in de vier streepjes van artikel 140, lid 1, van het Verdrag genoemde convergentiecriteria geldt voor Estland hetgeen volgt:-  de gemiddelde inflatie in Estland over het in maart 2010 eindigende jaar bedroeg -0,7 procent, hetgeen veel lager is dan de referentiewaarde, en er mag worden aangenomen dat zij wellicht ook in de komende maanden onder de referentiewaarde zal blijven;-  ten aanzien van Estland is momenteel geen Raadsbesluit betreffende het bestaan van een buitensporig tekort van kracht, daar het begrotingstekort van het land in 2009 1,7% van het bbp bedroeg;-  Estland is sinds 28 juni 2004 lid van WKM II; tijdens de periode van twee jaar eindigend op 23 april 2010 is de Estlandse kroon niet aan grote spanningen onderhevig geweest en sinds zijn deelneming aan WKM II is de kroon niet van zijn spilkoers afgeweken;-  als gevolg van de zeer lage bruto overheidsschuld van Estland zijn er geen langlopende benchmarkobligaties van de overheid of vergelijkbare waardepapieren beschikbaar om de duurzaamheid van de convergentie van de langetermijnrente te beoordelen. Hoewel op het hoogtepunt van de crisis de risicopercepties op de financiële markten ten aanzien van Estland toenamen, pleit zowel de ontwikkeling van deze percepties tijdens de referentieperiode als een bredere beoordeling van de duurzaamheid van de convergentie, en onder meer het continue voorzichtige beleid van Estland, in het voordeel van een positief antwoord op de vraag of Estland aan het criterium betreffende de langetermijnrente heeft voldaan;c) in het licht van de beoordeling van de verenigbaarheid van de wetgeving en van de mate waarin aan de convergentiecriteria is voldaan, alsook rekening houdend met aanvullende factoren, voldoet Estland aan de nodige voorwaarden voor de aanneming van de euro,HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:Artikel 1Estland voldoet aan de nodige voorwaarden voor de aanneming van de euro. De in artikel 4 van het Toetredingsverdrag van 2003 bedoelde derogatie van Estland wordt met ingang van 1 januari 2011 ingetrokken.Artikel 2Dit besluit is gericht tot de lidstaten.Artikel 3Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie .Gedaan te Brussel,Voor de RaadDe voorzitter [1][2][3] Beschikking 1998/317/EG (PB L 139 van 11.5.1998, blz. 30).[4] PB L 167 van 7.7.2000, blz. 19.[5] PB L 195 van 15.7.2006, blz. 25.[6] PB L 186 van 18.7.2007, blz. 29.[7] PB L 186 van 18.7.2007, blz. 32.[8] PB L 195 van 24.7.2008, blz. 24.[9] PB L 236 van 23.9.2003, blz. 33.[10] PB L 157 van 21.6.2005, blz. 203.[11] PB C 236 van 2.8.1997, blz. 5.[12] PB C 73 van 25.3.2006, blz. 21. Overeenkomst gewijzigd bij de Overeenkomst van 14 december 2007 (PB C 319 van 29.12.2007, blz. 7).[13] PB L 257 van 27.10.1995, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 284 van 31.10.2003, blz. 1) en bij Verordening (EG) nr. 596/2009 van het Europees Parlement en de Raad.[14] Qua resultaat sluit deze benadering ook aan bij de werkwijze die is gevolgd in 2004, toen de gemiddelde inflatie over twaalf maanden van Litouwen 2,3 procentpunten lager lag dan de gemiddelde inflatie over twaalf maanden van het eurogebied, en het betrokken land niet tot de best presterende lidstaten werd gerekend.