title: VOORSTEL VOOR EEN VERORDENING ( EEG ) VAN DE RAAD BETREFFENDE ADMINISTRATIEVE SAMENWERKING OP HET GEBIED VAN DE INDIRECTE BELASTINGEN

text:
COMMISSIE VAN      DE      EUROPESE             GEMEENSCHAPPEN
                                      C0M(90) 183 def. - SYN 275
                                      Brussel, 19 juni 1990
                        Voorstel voor een
                  VERORDENING (EEG) VAN DE RAAD
            betreffende administratieve samenwerking
           op het gebied van de Indirecte belastingen
                  (door de Commissie ingediend)
 ---pagebreak---  ---pagebreak---                                 - 2 -
                             TOELICHTING
INLEIDING
1. Door de totstandbrenging van een interne markt en de afschaf-
fing van de fiscale grenzen, zoals bij het Verdrag bepaald, zal een
nauwere administratieve samenwerking tussen de belastingdiensten
van de Lid-Staten noodzakelijk worden. Dit komt doordat de Lid-Sta-
ten het intracommunautaire goederenverkeer niet langer, voor fisca-
le doeleinden, zullen kunnen controleren door middel van douanepro-
cedures bij het overschrijden van een binnengrens. Zij zullen hun
controles hoofdzakelijk moeten baseren op de verificatie van de
boekhouding van de ondernemingen zoals dat thans reeds geschiedt in
het binnenlandse verkeer. Dit betekent dat zij in staat moeten zijn
gegevens betreffende aan- of verkopen in andere Lid-Staten te con-
troleren hetgeen alleen kan door middel van een grotere administra-
tieve samenwerking.
De noodzaak om de bestaande bepalingen betreffende administratieve
samenwerking of wederzijdse bijstand op het gebied van de indirecte
belastingen uit te breiden, werd expliciet erkend in het in 1987
door de Commissie voorgestelde pakket maatregelen betreffende de
onderlinge aanpassing van de belastingen. Zo werd in document
COM(87)323 van 5 augustus 1987 voorgesteld "dat het huidige stelsel
van wederzijdse bijstand wordt aangevuld door een veel verder uit-
gewerkt en vollediger samenwerkingssysteem" (punt 9.1). Meer recen-
telijk hebben de Lid-Staten zelf de behoefte aan versterkte stel-
sels voor administratieve samenwerking openlijk erkend, zoals
blijkt uit de conclusies van de Raad voor economische en financiële
zaken van 13 november : "De controleregelingen moeten het risico
van belastingontwijking daadwerkelijk ondervangen en zullen voorna-
melijk worden gebaseerd op het gebruik, door de nationale belas-
tingdiensten, van aangiften van ondernemingen, geregelde uitwisse-
ling van gegevens en de verstrekking van door de bevoegde diensten
opgestelde ondersteunende documenten. Een dergelijke voortdurende
samenwerking op administratief niveau mag niet stuiten op uit de
nationale wetgeving voortvloeiende belemmeringen en zal een aanvul-
ling vormen op de bestaande procedures voor wederzijdse bijstand"
 (doe. 9543/89 van de Raad, punt 3 ) .
 ---pagebreak---                                - 3 -
HUIDIGE SITUATIE
2. De communautaire wetgeving bevat momenteel geen bepaling be-
treffende wederzijdse bijstand op het gebied van accijnsrechten.
Voor de BTW wordt het wettelijke kader gevormd door Richtlijn
79/1070/EEG van de Raad, waarbij de bepalingen betreffende de di-
recte belastingen van Richtlijn 77/799/EEG eenvoudigweg worden uit-
gebreid tot de BTW.
3. Daarnaast gelden in de vorm van Verordening (EEG) nr. 1468/81,
zoals gewijzigde bij Verordening (EEG) nr. 945/87, op douane- en
landbouwgebied communautaire bepalingen voor wederzijdse bijstand.
Krachtens de Overeenkomst van Napels van 1967, een internationaal
verdrag tussen de regeringen van de Lid-Staten dat geen deel uit-
maakt van de communautaire wetgeving, bestaan er voorts aanvullende
bepalingen voor wederzijdse bijstand op douanegebied.
4. De bestaande communautaire bepalingen betreffende wederzijdse
bijstand vormen, althans voor wat betreft de BTW, een goed uit-
gangspunt voor samenwerking. Deze bepalingen zijn tot dusverre ech-
ter weinig gebruikt omdat de Lid-Staten van mening waren dat hun
nationale maatregelen ten aanzien van fiscale controle, die op in-
voer/uitvoerdocumenten zijn gebaseerd, heel goed alleen konden
functioneren. In deze situatie zal, op grond van de in punt 1 ge-
noemde redenen, noodzakelijkerwijs verandering komen en de Commis-
sie is tot de conclusie gekomen dat een nieuw rechtsinstrument de
beste manier is om uitvoering te geven aan het door de Raad ver-
leende mandaat om de administratieve samenwerking tussen de Lid-
staten op het gebied van de indirecte belastingen te versterken.
Hierover gaat het onderhavige voorstel.
RECHTSGRONDSLAG VAN HET NIEUWE INSTRUMENT
5. Het nieuwe instrument is gebaseerd op de bestaande bepalingen
van Richtlijn 79/1070/EEG en wijzigt deze, voor zover nodig, in het
licht van de met de toepassing van Verordening nr. 1468/81 opgedane
ervaringen op douanegebied. Voor de eerste maal zullen ook de ac-
cijnsrechten binnen de werkingssfeer van de verordening vallen.
Waar dienstig zijn de bepalingen van de in het kader van de OESO en
de Raad van Europa gesloten overeenkomst betreffende wederzijdse
administratieve bijstand op fiscaal gebied, die tot op heden nog
niet is geratificeerd, in aanmerking genomen.
 ---pagebreak---                                - 4
6. Het instrument heeft de vorm van een verordening en niet van
een richtlijn, ten einde een grotere uniformiteit bij de toepassing
van de nieuwe bepalingen en een snellere tenuitvoerlegging ervan te
garanderen. De voorgestelde verordening is gebaseerd op arti-
kel 100A van het Verdrag en derhalve is het advies van het Europees
Parlement vereist. Het advies van het Economische en Sociaal Comité
dient eveneens te worden ingewonnen.
PREMISSEN
7. Eerst en vooral dient men zich te realiseren dat de administra-
tieve samenwerking na 1992 een nieuwe dimensie zal hebben die in
het nieuwe instrument goed tot haar recht moet komen. In het toe-
komstige stelsel zullen in feite twee afzonderlijke, maar met el-
kaar in verband staande soorten samenwerking bestaan.
8. Enerzijds zal er behoefte bestaan aan een voortzetting en uit-
breiding van de bestaande procedures voor de behandeling van frau-
des of ernstige onregelmatigheden. Deze procedures zullen veelal
een bilaterale aangelegenheid blijven, maar zij zullen voortaan in
een communautair kader moeten worden ingebed, terwijl hun rechts-
grondslag moet worden gevormd door een communautair instrument.
Doordat het beginsel volgens hetwelk de BTW in de Lid-Staat van be-
stemming is verschuldigd, gedurende een overgangsperiode wordt ge-
handhaafd, zullen bepaalde soorten fraude mogelijk vaker voorkomen
en het is waarschijnlijk dat er een groter aantal verzoeken om sa-
menwerking in verband met fraude zullen worden gedaan.
9. Anderzijds zal er, zoals vermeld in punt 1, in verband met de
noodzaak gegevens uit te wisselen over intracommunautaire transac-
ties waarover BTW en accijnsrechten zijn verschuldigd, behoefte
zijn aan een nieuw soort administratieve samenwerking. Voor de BTW
zal het uitgangspunt worden gevormd door de normale controleproce-
dures met gebruikmaking van risicobeoordelingstechnieken en door
beoordelingswijzen van de boekhoudsystemen van ondernemingen, zoals
momenteel al veel worden gebruikt bij de binnenlandse controle. De-
ze procedures zullen voor de intracommunautaire handel moeten wor-
den aangevuld met technieken voor het steekproefsgewijze verifiëren
van de juistheid van de periodieke aangiften van ondernemingen.
Dergelijke verificatieprocedures zullen een essentieel onderdeel
vormen van het controlesysteem dat is vereist voor het definitieve
BTW-stelsel op basis van het oorsprongbeginsel, waarop na afloop
van de overgangsperiode dient te worden overgeschakeld. Onder het
overgangsstelsel zullen deze procedures eveneens noodzakelijk zijn
om de verzekering te geven dat goederen, waarvoor aanspraak wordt
gemaakt op het nultarief, naar behoren over de grenzen worden ge-
bracht en in de Lid-Staat van bestemming onder fiscale controle
worden gesteld. Zolang een BTW-stelsel op basis van het bestem-
mingsprincipe wordt gehandhaafd, is in het geval van driehoeksver-
keer bovendien bevestiging van de uiteindelijke bestemming van goe-
deren vereist, ten einde te verzekeren dat de belasting aan de pas-
sende Lid-Staat toekomt.
 ---pagebreak---                                - 5-
Soortgelijke samenwerking zal nodig zijn op het gebied van de ac-
cijnzen ten einde een goede werking van de onderling gekoppelde
controlesystemen voor accijnsgoederen, waarop de rechten zijn ge-
schorst, te verzekeren.
10. Om tot een aanvaardbaar controleniveau te komen, zal dit tweede
type administratieve samenwerking op een meer geregelde en routine-
matige basis moeten worden georganiseerd en zullen grotere aantal-
len verzoeken moeten kunnen worden behandeld dan onder de bestaande
regelingen voor wederzijdse bijstand. In dit verband zal de Commis-
sie een studie uitvoeren naar de haalbaarheid van een interactief
computer- en telematicanetwerk, waardoor de nationale en de commu-
nautaire diensten in kwestie zouden worden verbonden. Het juiste
evenwicht moet worden gevonden om rekening te houden met de in no-
vember 1989 door de Raad voor economische en financiële zaken ge-
stelde fundamentele eis dat de lasten voor het bedrijfsleven en de
overheid minder moeten worden in vergelijking met de huidige situa-
tie. De gehele operatie heeft ten doel dat elke Lid-Staat er min of
meer op kan vertrouwen dat de door de ondernemingen opgegeven be-
lastingbedragen op aankopen in andere Lid-Staten juist zijn, dat
voor uitvoer bestemde goederen niet toch op de binnenlandse markt
worden afgezet en dat de facturen en registratienummers niet vals
zijn. Er zij op gewezen dat het hier geen eigenlijk fraudeonderzoek
betreft, hoewel het controleproces natuurlijk wel aanwijzingen zou
kunnen opleveren dat er fraude in het spel is.
11. Met betrekking tot de praktische details van deze stelsels is
later, overeenkomstig de procedure waarin het onderhavige voorstel
voorziet, overleg en coördinatie nodig (artikel 19). Van meet af
aan dient echter wel een wettelijk kader tot stand te worden ge-
bracht waarin de beide bovengenoemde soorten samenwerking goed pas-
sen. Dat is het doel van dit voorstel.
ARTIKEL 1
12. In dit artikel wordt de werkingssfeer van de verordening om-
schreven. Opzettelijk is gekozen voor een brede werkingssfeer die
de samenwerking met betrekking tot alle aspecten van de naleving
van de voorschriften betreffende de indirecte belastingen en met
betrekking tot de juiste vaststelling van het bedrag van deze be-
lastingen, omvat.
ARTIKEL 2
13. In lid 1 worden de voornaamste, in de verordening gebruikte,
termen gedefinieerd.
Op grond van lid 2 moet elke Lid-Staat de autoriteit of autoritei-
ten die op zijn grondgebied verantwoordelijk is of zijn voor de ad-
ministratieve samenwerking, aanwijzen en de lijst van deze autori-
 ---pagebreak---                                   6 -
teiten aan de andere Lid-Staten en aan de Commissie meedelen. Het
zijn voornamelijk de aldus aangewezen autoriteiten die de bepalin-
gen van deze verordening in de praktijk zullen uitvoeren. Op grond
van lid 2 moet elke Lid-Staat tevens een centraal kantoor aanwijzen
dat de verantwoordelijkheid draagt voor de contacten met andere
Lid-Staten en met de Commissie over aangelegenheden die binnen de
werkingssfeer van dit voorstel vallen (zie ook artikel 19, lid 3 ) .
                               TITEL I
         Administratieve samenwerking - algemene bepalingen
ARTIKEL 3
14. Volgens artikel 3 zijn de bevoegde autoriteiten verplicht om
zoveel mogelijk met elkaar en met de Commissie samen te werken, ten
einde er voor te zorgen dat zowel de nationale als de communautaire
bepalingen betreffende de indirecte belastingen worden nageleefd.
Specifiek wordt vermeld dat ook bij de controleprocedures moet wor-
den samengewerkt. Evenals het geval was in artikel 1, wordt deze
verplichting ruim gedefinieerd en niet beperkt tot de uitwisseling
van gegevens.
De uitwisseling van gegevens is echter wel de belangrijkste compo-
nent van de administratieve samenwerking en hierin wordt voorzien
door een bijzondere verwijzing in het tweede gedeelte van arti-
kel 3. Er wordt onderscheid gemaakt tussen de verplichtingen van de
Lid-Staten jegens elkaar en jegens de Commissie : In het algemeen
zullen de Lid-Staten onderling gegevens uitwisselen over vraagstuk-
ken in verband met specifieke gevallen, maar tevens zullen zij con-
tact met de Commissie opnemen over aangelegenheden die op communau-
tair niveau van belang kunnen zijn. Om te verzekeren dat dergelijke
gegevens goed en veilig worden overgezonden, zal de Commissie de
totstandbrenging van computer- en telematicanetwerken waardoor de
nationale en de communautaire diensten in kwestie zouden worden
verbonden, bestuderen.
ARTIKEL 4
15. Dit artikel bevat een standaardbepaling, die ook wordt aange-
troffen in Verordening nr. 1468/81 (wederzijdse bijstand op douane-
gebied) en die de bevoegde autoriteiten ontheft van hun verplich-
ting om samen te werken door het verstrekken van gegevens of docu-
menten, zodra een bepaald geval of onderzoek aan de strafrechtelij-
ke autoriteiten is overgedragen. Zodra een strafrechtelijke proce-
dure is ingeleid, dient elk aanvullend onderzoek plaats te vinden
 ---pagebreak---                                - 7-
op basis van de regels inzake wederzijdse rechtshulp in strafzaken
(zie ook artikel 21). De rechterlijke autoriteit in de aangezochte
Lid-Staat kan echter wel per geval toestemming geven voor de uit-
wisseling van gegevens die zijn vermeld in verband met een straf-
rechtelijk onderzoek.
                              TITEL II
                        Bijstand op veraoek
16. Er zijn drie soorten administratieve samenwerking - bijstand op
verzoek (waarbij het initiatief uitgaat van de verzoekende autori-
teit) , automatische bijstand (waarbij de autoriteiten tevoren over-
eenkomen bepaalde soorten gegevens automatisch te verzamelen en uit
te wisselen) en bijstand op eigen initiatief (waarbij één autori-
teit het initiatief neemt zonder daarom te zijn verzocht). De arti-
kelen 5 t/m 10 handelen over de bijstand op verzoek, die thans de
belangrijkste van deze drie soorten is.
ARTIKEL 5
17. Dit artikel behelst een algemene verplichting voor alle bevoeg-
de autoriteiten om op verzoek gegevens in ruime zin mede te delen.
Omdat het initiatief in dit geval uitgaat van de verzoekende staat,
die bepaalde indirecte belastingen kan heffen die geen communautai-
re belastingen zijn, worden de belastingen waarvoor de samenwer-
kingsprocedures gelden, in dit artikel nauwkeurig beschreven. Het
gaat hier om de BTW en de belangrijkste accijnsrechten die door
alle Lid-Staten worden toegepast en waarvoor op communautair niveau
vastgestelde regels gelden. Het is niet uitgesloten dat later nog
andere belastingen aan de lijst kunnen worden toegevoegd.
Lid 2 bevat een standaardbepaling volgens welke de aangezochte
autoriteit verzoeken uit een andere Lid-Staat op dezelfde voet moet
behandelen als zij een eigen onderzoek of een voor een andere auto-
riteit in eigen land verricht onderzoek zou behandelen.
ARTIKEL 6
18. Op grond van dit artikel is de aangezochte autoriteit verplicht
een controleonderzoek ten behoeve van een andere Lid-Staat te ver-
richten. Dit onderzoek kan de toetsing en verificatie van intracom-
munautaire transacties op basis van een steekproef omvatten, om na
te gaan of goederen waarvoor aanspraak wordt gemaakt op vrijstel-
 ---pagebreak---                                - 8 -
ling of schorsing van belasting, naar behoren naar het grondgebied
van een andere Lid-Staat worden overgebracht en in die Lid-Staat
onder fiscale controle worden gesteld.
ARTIKEL 7
19. Dit is een nieuwe bepaling die de Lid-Staten de mogelijkheid
biedt elk op eigen grondgebied gecoördineerde belastingonderzoeken
te organiseren. Een dergelijke bepaling is bijzonder belangrijk
aangezien de Europese markten steeds verder integreren en een groot
deel van de intracommunautaire handel plaatsvindt tussen een rela-
tief klein aantal groepen ondernemingen die onderling zijn verbon-
den of nauwe onderlinge betrekkingen onderhouden. Voor een systema-
tische controle van dergelijke ondernemingen is een algemene aanpak
over de nationale grenzen heen vereist en dit artikel bevordert de
ontwikkeling van een dergelijke aanpak.
ARTIKEL 8
20. Het betreft hier een standaardbepaling die de verstrekking van
officiële documenten of verklaringen aan een verzoekende autoriteit
met betrekking tot de indirecte belastingen regelt.
ARTIKEL 9
21. Ook dit is een standaardbepaling betreffende de kennisgeving
van documenten. De kennisgeving van documenten zou voor de Lid-Sta-
ten problemen kunnen opleveren (bij voorbeeld ingeval een niet-in-
gezetene of een ingezetene die naar een andere Lid-Staat is ver-
huisd, belasting is verschuldigd en dit artikel voorziet in admi-
nistratieve samenwerking in dergelijke gevallen. Door de verhoogde
mobiliteit van de belastingbetalers in de interne markt zal een
dergelijke bepaling in de toekomst belangrijker worden. Hoewel in
alle aan de gerechtelijke procedures voorafgaande fasen van de hef-
fing van de indirecte belastingen om bijstand voor de kennisgeving
van documenten kan worden verzocht, zal de bijstand in de praktijk
vooral betrekking hebben op de aanslagfase. Het doel is er zoveel
mogelijk voor te zorgen dat documenten zoals aanslagbiljetten of
aanmaningen de belastingplichtige inderdaad bereiken, ten einde te
voorkomen dat dwangmiddelen worden toegepast of straffen worden op-
gelegd aan iemand die echt niet weet dat hij belasting is verschul-
digd.
 ---pagebreak---                                 - 9 -
ARTIKEL 10
22. Nogmaals is een standaardbepaling betreffende de toezending op
verzoek van gegevens die betrekking hebben op handelingen op het
gebied van de indirecte belastingen waarop de verdenking van fraude
rust. De bepaling dekt meer in het bijzonder de toezending van rap-
porten of documenten uit de archieven van de aangezochte autori-
teit.
                              TITEL III
               Automatische uitwisseling van gegevens
ARTIKEL 11
23. In artikel 11 wordt de automatische uitwisseling van gegevens
tussen de Lid-Staten behandeld. Hoewel dit type van gegevensuitwis-
seling momenteel niet wordt toegepast, kan het in de toekomst,
naarmate het proces van samenwerking tussen de belastingdiensten
wordt ontwikkeld en uitgebreid, van reële betekenis worden. Dien-
overeenkomstig wordt bepaald dat de hiervoor te gebruiken samenwer-
kingsmethoden later zullen worden vastgesteld in het kader van de
overeenkomstig artikel 19 te beleggen vergaderingen van vertegen-
woordigers van de Lid-Staten.
                               TITEL IV
                    Bijstand op eigen initiatief
ARTIKEL 12
24. Dit artikel behelst een algemene verplichting voor de Lid-Sta-
ten om elkaar op eigen initiatief bijstand te verlenen. Dit soort
bijstand wordt verleend zonder voorafgaand verzoek van een andere
Lid-Staat of zonder voorafgaande overeenstemming over, automatisch
toe te zenden, categorieën gegevens. Op eigen initiatief verstrekte
gegevens zullen naar verwachting bijzonder nuttig blijken voor de
controle op fraude, omdat het hier meestal gaat om gegevens die
specifiek door een ambtenaar van de indirecte belastingen van de
verstrekkende Lid-Staat tijdens een binnenlandse controle of een
binnenlands onderzoek zijn opgespoord en geselecteerd.
ARTIKEL 13
25. In dit artikel worden verschillende gevallen genoemd waarin de
bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten zonder voorafgaand verzoek
gegevens uitwisselen op het gebied van de fiscale controle en de
naleving van de belastingwetgeving in het algemeen. Evenals arti-
 ---pagebreak---                                - 10 -
kei 7 zijn deze bepalingen meer in het bijzonder van belang voor de
controle van de belastbare activiteiten van nauw verbonden groepen
ondernemingen.
Op grond van lid 2 worden de Lid-Staten in de mogelijkheid gesteld
in een volgens de procedures van artikel 19 belegde vergadering,
nieuwe categorieën toe te voegen aan de lijst van situaties waarin
op eigen initiatief gegevens worden verstrekt.
Aangezien de goede werking van het systeem van uitwisseling op ei-
gen initiatief vrijwel uitsluitend afhangt van de initiatiefnemende
Lid-Staat, is het belangrijk dat de bevoegde autoriteiten van deze
Lid-Staat de nodige administratieve maatregelen nemen om ervoor te
zorgen dat gegevens die voor een andere Lid-Staat van belang kunnen
zijn, onder hun aandacht worden gebracht. Het derde lid van dit ar-
tikel bevat een hiertoe strekkend voorschrift.
ARTIKEL 14
26. Dit artikel bevat een soortgelijke bepaling als artikel 13,
maar met betrekking tot fraude. De toezending van gegevens op eigen
initiatief dient onmiddelijk plaats te vinden en gezien de vele po-
tentiële fraudemogelijkneden wordt niet getracht de toezending tot
bepaalde categorieën te beperken; alle gegevens die bruikbaar zijn
in verband met frauduleuze handelingen, dienen te worden doorgege-
ven.
                              TITEL V
          Voorwaarden waaronder de bijstand wordt verleend
ARTIKEL 15
27. Dit artikel behelst het algemene beginsel volgens hetwelke de
bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten maatregelen moeten nemen om
ervoor te zorgen dat zij snel voldoen aan hun verplichtingen om ge-
gevens te verstrekken. Het artikel voorziet in de vaststelling,
overeenkomstig de procedures van artikel 19, van nauwkeuriger ter-
mijnen voor bepaalde categorieën gegevens. Voor opgevraagde gege-
vens die overeenkomstig het bepaalde in de artikelen 5 tot en met
10 worden toegezonden, geldt, tenzij de verzoekende autoriteit zelf
een langere termijn voorstelt, in elk geval een maximumtermijn van
drie maanden; drie maanden zijnde de termijn waartoe de Lid-Staten
zich tijdens eerdere besprekingen over administratieve samenwerking
dachten te kunnen verbinden. In lid 2 wordt bepaald dat een bevoeg-
de autoriteit de andere autoriteit(en) op de hoogte moet stellen
van omstandigheden die haar verhinderen de gevraagde gegevens op
 ---pagebreak---                                 11 -
tijd te verstrekken. De term belemmeringen betekent in dit verband
duidelijk belemmeringen waarop de autoriteit in kwestie geen in-
vloed kan uitoefenen.
ARTIKEL 16
28. Dit artikel bevat regels voor de directe samenwerking tussen
ambtenaren van Lid-Staten. In eerste instantie handelt het artikel
over dergelijke contacten tussen naar behoren gemachtigde ambtena-
ren van de verzoekende autoriteit en de aangezochte autoriteit in
de kantoren van laatstgenoemde. De ambtenaar van de verzoekende
autoriteit moet volledige inzage krijgen in alle documentatie waar-
over het personeel van de aangezochte autoriteit beschikt.
29. Lid 2 handelt over de directe samenwerking in een volgend sta-
dium : aan ambtenaren van de verzoekende autoriteit kan in overleg
worden toegestaan aanwezig te zijn bij een specifiek belastingon-
derzoek in de aangezochte Lid-Staat.
De rechtvaardiging voor dit verdere samenwerkingsstadium moet al*
tijd zowel praktisch als specifiek zijn. Het is de bedoeling dat om
deze verder gaande vorm van bijstand uitsluitend wordt verzocht
wanneer de bevoegde autoriteit van de verzoekende staat ervan over-
tuigd is dat het onderzoek in een andere Lid-Staat in belangrijke
mate zal bijdragen tot de oplossing van een binnenlands probleem op
het gebied van de indirecte belastingen. Deze procedure is een lo-
gisch verlengstuk van het bepaalde in artikel 7 met betrekking tot
gecoördineerde belastingonderzoeken.
30. Uit lid 2 en 3 van dit artikel te zamen blijkt duidelijk dat de
beslissing of vertegenwoordigers van de verzoekende autoriteit al
dan niet aanwezig mogen zijn, door de aangezochte autoriteit wordt
genomen. Er zijn evenwel opgewezen dat het feit dat de aangezochte
autoriteit in deze de doorslag geeft, geen enkele beperking inhoudt
van de verplichting van die autoriteit om gegevens te verstrekken,
waarom krachtens ongeacht welk ander artikel van dit voorstel voor
een verordening wordt verzocht.
31. Indien het verzoek wordt ingewilligd, moet de aangezochte auto-
riteit overeenkomstig lid 3 het tijdstip en de plaats van het on-
derzoek alsmede andere bijzonderheden, zoals de met het onderzoek
belaste ambtenaar en eventuele specifieke voorwaarden voor de uit*
voering ervan, meedelen. Alle besluiten over de wijze waarop het
onderzoek dient worden verricht, moeten worden genomen door de met
het onderzoek belaste ambtenaar van de aangezochte autoriteit. Er
is geen sprake van enige uitoefening van gezag door de ambtenaar
van de verzoekende autoriteit, maar de aangezochte autoriteit kan
hem of haar toestaan actief deel te nemen.
 ---pagebreak---                               - 12 -
32. Het laatste lid bevat de bepaling dat de nadere details voor
toepassing van dit artikel worden besproken en zo nodig vastgesteld
in het kader van de overeenkomstig artikel 19 te beleggen vergade-
ringen .
ARTIKEL 17
33. Dit artikel bevat standaardbepalingen betreffende de vertrouwe-
lijkheid van de als onderdeel van de administratieve uitgewisselde
gegevens.
Twee categorieën personen hebben toegang tot de gegevens in kwes-
tie :
- in de eerste plaats degenen die direct bij de vaststelling van
  het belastingbedrag of bij de administratieve controle van de in-
  directe belastingen zijn betrokken; deze categorie wordt, over-
  eenkomstig de parallelle bepalingen op douanegebied (Verordening
  nr. 1468/81, artikel 19), specifiek uitgebreid met de bevoegde
  ambtenaren van de Gemeenschapsinstellingen;
- in de tweede plaats degenen die rechtstreeks zijn betrokken bij
  gerechtelijke of administratieve procedures waarbij sancties wor-
  den toegepast in verband met de vaststelling van het belastingbe-
  drag.
34. Op grond van lid 2 mag een Lid-Staat die voor nationale doel-
einden verder gaande beperkingen hanteert dan de bovengenoemde, ei-
sen dat een verzoekende autoriteit dezelfde verder gaande beperkin-
gen in acht neemt met betrekking tot de door die Lid-Staat ver-
strekte gegevens. Lid 3 gaat in de tegenovergestelde richting door
de verzoekende autoriteit toe te staan om met instemming van de
aangezochte autoriteit een ruimere toegang tot de gegevens in kwes-
tie te verlenen, indien de wetgeving van de aangezochte Lid-Staat
in een dergelijke ruimere toegang voorziet. Lid 4 is een standaard-
bepaling op grond waarvan een Lid-Staat, gegevens van een andere
Lid-Staat ontvangen, met toestemming van de Lid-Staat die de gege-
vens heeft verstrekt, mag doorgeven aan een derde Lid-Staat.
ARTIKEL 18
35. Lid 1 bevat een standaardbepaling waardoor de verplichting tot
samenwerking wordt beperkt wanneer het gaat om overwegingen in ver-
band met de openbare orde in de Lid-Staat zelf. Dit is vooral een
bepaling om in laatste instantie op terug te vallen en waarop dus
onder normale omstandigheden meestal geen beroep zal worden gedaan.
36. Overeenkomstig het bepaalde in lid 2 moet een Lid-Staat bij
weigering van bijstand de redenen hiervoor opgeven.
 ---pagebreak---                                - 13 -
                              TITEL VI
                 Overleg- en coördinatieprocedures
ARTIKEL 19
37. Dit artikel bevat de kern van de organisatieprocedures in ver-
band met het nieuwe type administratieve samenwerking. Hoewel de
basis van deze samenwerking hoofdzakelijk bilateraal blijft, name-
lijk tussen afzonderlijke Lid-Staten, zal er door de invoering van
samenwerking op het gebied van de geldigverklaring en verificatie
van de dagelijkse controleprocedures behoefte komen aan een cen-
traal forum waarin praktische problemen van algemeen belang kunnen
worden besproken en standaardprocedures kunnen worden overeengeko-
men. Lid 1 van dit artikel voorziet in een dergelijk centraal fo-
rum. De tekst is geïnspireerd door de ervaringen die op douanege-
bied zijn opgedaan (Verordening nr. 1468/81), maar is specifiek ge-
richt op de behoeften in verband met de controle van de indirecte
belastingen in de situatie na 1992.
38. Op grond van lid 2 kunnen de Lid-Staten rechtstreeks contacten
met elkaar blijven houden wanneer het gaat om bilaterale kwesties
en er verder geen behoefte aan overleg bestaat. Dit is een stan-
daardbepaling die is ontleend aan de bestaande richtlijn betreffen-
de samenwerking op het gebied van de belastingen (77/799/EEG).
39. Lid 3 behelst een op Verordening nr. 1468/81 gebaseerde bepa-
ling volgens welke de Lid-Staten ervoor moeten zorgen dat de bin-
nenlandse coördinatie tussen de betrokken nationale autoriteiten
adequaat verloopt, zodat de externe samenwerking met andere Lid-
staten goed kan functioneren.
40. Bij lid 4 wordt een voortdurend toezicht ingesteld, gezamenlijk
door de Lid-Staten en de Commissie uit te oefenen, ten einde de
doeltreffendheid van de overeenkomstig lid 1 ingestelde samenwer-
kingsprocedures te beoordelen. Het doel is de samenwerkingsprocedu-
res voortdurend te verbeteren en te verfijnen en deze verbeteringen
zo nodig te verwerken in in onderling overleg toe te passen be-
stuursrechtelijke voorschriften of procedures. De bundeling van er-
varingen met betrekking tot nieuwe middelen voor belastingontdui-
king of -ontwijking is één van de belangrijkste aspecten van dit
proces.
41. In lid 5 tenslotte wordt aan de Commissie een specifieke taak
toevertrouwd, namelijk de verspreiding van gegevens die zij van af-
zonderlijke Lid-Staten of uit andere betrouwbare bronnen ontvangt
en die van algemeen belang kunnen zijn voor de naleving en voor een
goede controle van de diverse maatregelen op het gebied van de in-
directe belastingen. Deze bepaling berust op de ervaring die is op-
gedaan op douanegebied (Verordening nr. 1468/81). Te zamen met
 ---pagebreak---                                - 14 -
lid 2 en lid 4 geeft lid 5 een indruk van de rol die op dit gebied
is toebedacht aan respectievelijk de individuele Lid-Staten, de
Lid-Staten en de Commissie te zamen, en de Commissie op zich.
                             TITEL VII
                           Slotbepalingen
ARTIKEL 20
42. Lid 1 is een standaardbepaling volgens welke de Lid-Staten de
Commissie op de hoogte moeten houden van de door hen met derde lan-
den getroffen regelingen voor administratieve samenwerking op het
gebied van de indirecte belastingen.
43. Lid 2 is eveneens een standaardbepaling die het kostenprobleem
regelt. De algemene regel is, evenals in eerdere communautaire wet-
geving op dit gebied, dat elke Lid-Staat de voor hem uit de admi-
nistratieve samenwerking voortvloeiende kosten draagt, behalve wat
de vergoedingen betreft die onder bepaalde omstandigheden aan des-
kundigen worden uitbetaald. Artikel 19, lid 1, voorziet in een fo-
rum voor de beslechting van eventuele geschillen die in verband
hiermee kunnen rijzen.
44. Lid 3 bevat een noodzakelijke bepaling dankzij welke de Lid-
staten, waar mogelijk computertechnologie bij de uitwisseling van
de in dit voorstel bedoelde gegevens of documenten kunnen gebrui-
ken.
ARTIKEL 21
45. Volgens lid 1 moeten de Lid-Staten de Commissie op de hoogte
houden van alle nationale wettelijke bepalingen die zij later vast-
stellen op het gebied waarop dit voorstel betrekking heeft. Lid 2
is een standaardbepaling die dient om ervoor te zorgen dat dit
voorstel geen beperking inhoudt op andere mogelijke samenwerkings-
vormen. Wanneer de Lid-Staten zijn gebonden door zowel de uit dit
voorstel voortvloeiende verplichtingen als de door andere instru-
menten of regelingen op dit gebied opgelegde verplichtingen, kan in
elke situatie het meest doeltreffend instrument worden gebruikt.
Lid 3 dient om ervoor te zorgen dat de in de Lid-Staten geldende
regels inzake wederzijdse rechtshulp in strafzaken onverlet blij-
ven.
 ---pagebreak---                                - 15 -
ARTIKEL 22
46. Dit voorstel neemt de bepalingen van Richtlijn 79/1070/EEG over
en borduurt daarop voort. Bovendien wordt bij dit voorstel de admi-
nistratieve samenwerking uitgebreid tot het gebied van de accijns-
rechten en wordt aldus een veelomvattend overkoepelend instrument
voor alle aspecten van de samenwerking op het gebied van de indi-
recte belastingen geschapen. Richtlijn 79/1070/EEG wordt onder deze
omstandigheden overbodig en zou zelfs een bron van verwarring kun-
nen worden.
ARTIKEL 23
47. Volgens dit artikel zal het onderhavige voorstel op 1 janua-
ri 1992 van toepassing worden, een jaar eerder dan de in de artike-
len 8A en 100A van het Verdrag vastgestelde datum voor de ophef-
fing van de fiscale grenzen en de totstandbrenging van de interne
markt. Er is geen technische reden waarom de Lid-Staten dit voor-
stel niet ten uitvoer zouden leggen vóór andere maatregelen die
deel uitmaken van het "pakket" voor de onderlinge aanpassing van de
belastingen, en men gaat ervan uit dat de ervaringen die in het
tussenliggende jaar met de werking van dit stelsel zullen worden
opgedaan, de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten in staat zul-
len stellen het einde van de grenscontroles op 31 december 1992 met
meer vertrouwen tegemoet te zien dan ander het geval zou zijn ge-
weest. Met name zouden in het tussenliggende jaar de in artikel 19,
lid 1, bedoelde controleprocedures kunnen worden overeengekomen en
toegepast terwijl er toch nog grenscontroles bestaan.
 ---pagebreak---                                  - 16 -
                             Voorstel voor een
                       VERORDENING (EEG) VAN DE RAAD
              betreffende administratieve samenwerking
             op het gebied van de indirecte belastingen
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Ge-
meenschap, inzonderheid op artikel 100A,
Gezien het voorstel van de Commissie,
In samenwerking met het Europese Parlement(i),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité( 2 ),
Overwegende dat het voor de totstandbrenging van de interne markt
overeenkomstig artikel 8A van het Verdrag nodig is dat er een ruim-
te zonder binnengrenzen wordt geschapen waarin het vrije verkeer
van goederen, personen, diensten en kapitaal is gewaarborgd; dat
het voor een vrij verkeer van goederen, personen en diensten meer
in het bijzonder nodig is dat de douanecontroles binnen de Gemeen-
schap worden afgeschaft;
Overwegende dat, ten einde de afschaffing van de grenscontroles ef-
fectief te maken en tegelijkertijd te voorkomen dat de Lid-Staten
belastingopbrengsten derven, de voor de voltooiing van de interne
markt en voor de overgangsperiode getroffen fiscale harmonisatie-
maatregelen vereisen dat een gemeenschappelijk stelsel van adminis-
tratieve samenwerking tussen de bevoegde autoriteiten van de Lid-
staten wordt ingevoerd;
(i) PB
(2) P B
 ---pagebreak---                                 - 17 -
Overwegende dat de bepalingen van deze verordening die in dit sa-
menwerkingsstelsel voorzien, zijn bedoeld    om de afschaffing van de
grenscontroles overeenkomstig de in artikel 8A van het Verdrag
vastgestelde doelstellingen mogelijk te maken, en niet om de fisca-
le bepalingen in de zin van artikel 100A, lid 2, te harmoniseren;
dat het bovendien noodzakelijk is dat het fiscale overgangsstelsel
daadwerkelijk wordt ingevoerd zonder het risico van fraude die tot
concurrentieverstoringen zou kunnen leiden;
Overwegende dat de Lid-Staten niettemin het intracommunautaire ver-
keer van goederen en diensten voortdurend aan soortgelijke contro-
les moeten onderwerpen als binnenlandse transacties waarop indirec-
te belastingen drukken; overwegende dat het ontbreken van dergelij-
ke controles kan leiden tot zich over de grenzen van de Lid-Staten
heen uitstrekkende belastingontduiking en -ontwijking met als ge-
volg verlies van overheidsinkomsten, schending van de beginselen
van fiscale rechtvaardigheid en verstoring van de mededingingsvoor-
waarden tussen de Lid-Staten;
Overwegende dat de samenwerking tussen de diensten voor de indirec-
te belastingen in de Gemeenschap en tussen deze diensten en de Com-
missie derhalve volgens gemeenschappelijke beginselen en regels
dient te worden versterkt met het oog op de totstandbrenging en de
werking van de interne markt;
Overwegende dat de Lid-Staten, bij het treffen van de nodige maat-
regelen voor de tenuitvoerlegging van de administratieve samenwer-
king, bijzondere aandacht dienen te besteden aan de noodzaak de in-
tracommunautaire transacties in goederen en diensten te toetsen en
te verifiëren, aangezien de voorheen op dergelijke transacties uit-
geoefende soorten controles niet meer van toepassing zijn;
Overwegende dat de Lid-Staten op verzoek gegevens over specifieke
gevallen dienen uit te wisselen; dat de aangezochte staat het nodi-
ge onderzoek dient in te stellen om dergelijke gegevens te verkrij-
gen;
Overwegende dat de Lid-Staten, zelfs zonder dat daarom is verzocht,
gegevens dienen uit te wisselen die relevant lijken voor de contro-
le van de indirecte belastingen, vooral wanneer dergelijke belas-
tingen om welke reden dan ook zijn of kunnen worden ontdoken of
vermeden;
Overwegende dat het belangrijk is dat ambtenaren van de dienst voor
de indirecte belastingen van een        Lid-Staat op het grondgebied
van een andere Lid-Staat worden toegelaten indien beide betrokken
 Lid-Staten zulks wenselijk achten;
Overwegende dat er zorg voor dient te worden gedragen dat in de
loop van een dergelijke samenwerking verstrekte gegevens niet aan
onbevoegden worden medegedeeld, ten einde de grondrechten van de
burgers en de ondernemingen te beschermen; dat het derhalve noodza-
kelijk is dat de autoriteit die dergelijke gegevens ontvangt, deze
niet zonder de toestemming van de verstrekkende autoriteit gebruikt
voor andere doeleinden dan belastingdoeleinden of de vergemakkelij-
king van de gerechtelijke procedures wegens niet-naleving van de
belastingwetgeving van de betrokken Lid-Staten; dat het tevens nood-
 zakelijk is dat de ontvangende autoriteit aan de gegevens dezelfde
 graad van vertrouwelijkheid toekent als deze in de verstrekkende
 Lid-Staat hadden, indien laatstgenoemde staat hierom verzoekt;
 ---pagebreak---                                 - 18 -
Overwegende dat een Lid-Staat die wordt verzocht een onderzoek in
te stellen of gegevens te verstrekken, het recht dient te hebben
dit te weigeren wanneer zijn wetgevingeraan in de weg staat dat de
 nationale dienst voor de indirecte belastingen onderzoek instelt of
 déze gegevens te eigen behoeve verzamelt of gebruikt, of wanneer het
 verstrekken van dergelijke gegevens in strijd met de openbare orde zou
 zi jn;
Overwegende dat samenwerking tussen de Lid-Staten en de Commissie
noodzakelijk is met het oog op de permanente toetsing van de samen-
werkingsprocedures en de uitwisseling van ervaringen op de betrok-
ken gebieden, ten einde die procedures te verbeteren en passende
communautaire voorschriften uit te werken, alsook om activiteiten
die strijdig zijn met de wetgevingen inzake de indirecte belastin-
gen, op te sporen,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD :
 ---pagebreak---                                  - 19 -
                               Artikel 1
Bij deze verordening worden de voorwaarden vastgesteld waaronder de
administratieve autoriteiten die in de Lid-Staten met de tenuitvoer-
 legging van de voorschriften betreffende de indirecte belastingen zijn
belast, met die van de andere Lid-Staten en met de Commissie samenwerken
om de naleving van deze voorschriften en een juiste vaststelling van het
 bedrag van deze belastingen te waarborgen.
                               Artikel 2
1. In de zin van deze verordening wordt verstaan onder :
    - "voorschriften betreffende de indirecte belastingen", alle in
       de Lid-Staten geldende bepalingen en alle communautaire bepa-
       lingen betreffende de belasting over de toegevoegde waarde en
       de accijnsrechten zoals opgesomd in artikel 5, lid 1;
    - "verzoekende autoriteit", de bevoegde autoriteit van een Lid-
       Staat die een verzoek om bijstand indient;
    - "aangezochte autoriteit", de bevoegde autoriteit van een Lid-
       Staat waaraan een verzoek om bijstand wordt gericht.
2. Elke Lid-Staat deelt aan de andere Lid-Staten en aan de Commis-
    sie de lijst mee van de bevoegde autoriteiten die zijn aangewe-
    zen om zich met het oog op de toepassing van deze verordening
    met elkaar in verbinding te stellen. Bovendien wijst elke Lid-
    Staat een centraal kantoor aan dat de hoofdverantwoordelijkheid
    draagt voor de contacten met andere Lid-Staten op het gebied van
    de administratieve samenwerking.
     In de zin van deze verordening worden onder "bevoegde autoriteiten"
    verstaan, de overeenkomstig de eerste alinea aangewezen autoriteiten.
 ---pagebreak---                                  - 20 -
                                TITEL I
          Administratieve samenwerking - algemene bepalingen
                              Artikel 3
De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten werken zo veel mogelijk
met elkaar en met de Commissie samen om ervoor te zorgen dat de na-
tionale en communautaire bepalingen betreffende de indirecte belas-
tingen worden nageleefd en naar behoren gecontroleerd.
Meer in het bijzonder wisselen de bevoegde autoriteiten onderling
alle gegevens uit die relevant zijn voor de vaststelling van het
bedrag en voor de inning van de indirecte belastingen. Zij delen
voorts specifieke of algemene gegevens aan de Commissie mee wanneer
dit van bijzonder belang op communautair niveau kan zijn.
                               Artikel 4
De bij deze verordening ingestelde bijstandsplicht geldt niet voor
het verstrekken van gegevens of documenten die de administratieve
autoriteiten als bedoeld in artikel 1 in opdracht van de rechter hebben
 ve rkregen .
In geval van bijstand op verzoek worden deze gegevens of documenten
echter wel verstrekt indien de rechter, desgevraagd daarmee instemt.
 ---pagebreak---                                 - 21 -
                               TITEL II
                         Bijstand op verzoek
                              Artikel 5
1. Op verzoek van de verzoekende autoriteit verstrekt de aangezoch-
   te autoriteit aan eerstgenoemde alle gegevens die deze nodig
    heeft om ervoor te zorgen dat de voorschriften inzake indirecte
    belastingen worden nageleefd, in het bijzonder de voorschriften
    betreffende :
   - de belasting over de toegevoegde waarde
   - de accijnsrechten op tabaksfabrikaten
   - de accijnsrechten op alcoholhoudende dranken en op de in ande-
      re produkten vervatte alcohol
   - de accijnsrechten op minerale oliën.
2. Voor het verkrijgen van de gevraagde gegevens gaat de aangezoch-
   te autoriteit of de administratieve autoriteit tot wie laatstge-
   noemde zich heeft gericht, tewerk als handelde zij te eigen be-
   hoeve of op verzoek van een andere autoriteit uit eigen land.
                              Artikel 6
Op verzoek van de verzoekende autoriteit verricht de aangezochte
autoriteit een passend onderzoek, of doet dit verrichten, om de no-
dige gegevens te kunnen verstrekken zoals omschreven in artikel 3.
                              Artikel 7
1. Op verzoek van een verzoekende autoriteit plegen twee of meer
   van de in artikel 2 bedoelde administratieve autoriteiten over-
   leg met elkaar met het oog op de vaststelling van gevallen en
   procedures voor gecoördineerde belastingonderzoeken. Elke daar-
   bij betrokken autoriteit beslist of zij al dan niet wenst deel
   te nemen aan een bepaald gecoördineerd belastingonderzoek.
 ---pagebreak---                                  - 22 -
2. in de zin van deze verordening wordt onder een ge-
   coördineerd belastingonderzoek verstaan, een afspraak tussen
   twee of meer autoriteiten om elk op haar eigen grondgebied een
   onderzoek in te stellen naar de situatie op het gebied van de
   indirecte belastingen van een persoon of personen waarbij zij
   een gemeenschappelijk of een verbonden belang hebben, ten einde
   alle aldus verkregen relevante gegevens uit te wisselen.
                               Artikel 8
Op verzoek van de verzoekende autoriteit verstrekt de aangezochte
autoriteit aan eerstgenoemde alle verklaringen, alsmede alle docu-
menten of voor eensluidend gewaarmerkte afschriften van documenten
die betrekking hebben op handelingen waarop de voorschriften be-
treffende de indirecte belastingen van toepassing zijn en waarover
zij beschikt of die zij zich verschaft op de wijze als bepaald in
artikel 5, lid 2.
                               Artikel 9
1. Op verzoek van de verzoekende autoriteit geeft de aangezochte
   autoriteit alle belanghebbenden kennis of doet zij hen, met in-
   achtneming van de regels die van kracht zijn in de Lid-Staat
   waarin zij is gevestigd, kennis geven van alle handelingen of
    beslissingen die van de administratieve autoriteiten uitgaan en op
    de toepassing van de voorschriften betreffende de indirecte belas-
    tingen betrekking hebben.
2. Bij de verzoeken om kennisgeving, die het onderwerp moeten ver-
   melden van de handelingen of de beslissingen waarvan kennis moet
   worden gegeven, wordt een vertaling gevoegd in de officiële taal of een
   van de officiële talen van de Lid-Staat waarin de aangezochte
    autoriteit is gevestigd zonder dat dit afbreuk doet
   aan het recht van de aangezochte autoriteit van die vertaling af
   te zien.
 ---pagebreak---                                   23 -
                             Artikel 10
Op verzoek van de verzoekende autoriteit deelt de aangezochte auto-
riteit eerstgenoemde met name door middel van rapporten en andere
documenten of van voor eensluidend gewaarmerkte afschriften of uit-
treksels daarvan alle gegevens mee die haar ter beschikking staan
of die zij verkrijgt op de in artikel 5, lid 2, bedoelde wijze met
betrekking tot geconstateerde of voorgenomen handelingen die in
strijd zijn of die de verzoekende autoriteit in strijd lijken met
de voorschriften betreffende de indirecte belastingen.
De    mededeling van oorspronkelijke documenten en voorwerpen ge-
schiedt evenwel slechts indien de bepalingen die van kracht zijn in
de Lid-Staat waar de aangezochte autoriteit is gevestigd, zich hier
niet tegen verzetten.
                              TITEL III
               Automatische uitwisseling van gegevens
                             Artikel 11
Voor groepen van gevallen die worden vastgesteld volgens de in ar-
tikel 19 bedoelde procedures, wisselen de bevoegde autoriteiten van
de Lid-Staten, geregeld en zonder voorafgaand verzoek, de in arti-
kel 3 bedoelde gegevens uit.
 ---pagebreak---                                   - 24 -
                                TITEL IV
                     Bijstand op eigen initiatief
                               Artikel 12
Onder de voorwaarden van de artikelen         13 en 14 verlenen
de bevoegde autoriteiten van iedere Lid-Staat bijstand aan de be-
voegde autoriteiten van de andere Lid-Staten zonder dat deze laat-
ste hierom vooraf hebben verzocht.
                               Artikel 13
1. Wanneer de bevoegde autoriteiten van een Lid-Staat zulks voor de
   naleving van de voorschriften betreffende de indirecte belastin-
   gen nuttig achten, delen zij zonder voorafgaand verzoek de in
   artikel 3 bedoelde gegevens       waarvan zij kennis dragen, mee
   aan de bevoegde autoriteit van iedere andere belanghebbende Lid-Staat,
    indien :
   a) de bevoegde autoriteit van een Lid-Staat redenen heeft om te
       vermoeden dat voor een andere Lid-Staat wellicht indirecte belas-
       tingen verloren gaan.;
   b) een belastingplichtige in een Lid-Staat een vermindering of
       vrijstelling van de indirecte belastingen       verkrijgt die
       voor hem een verhoging van de indirecte belastingen of hef-
       fing van indirecte belastingen in een Lid-Staat zou moeten
       meeb rengen;
   c) de bevoegde autoriteit van een Lid-Staat redenen heeft om te
       vermoeden dat een persoon die daarop geen recht heeft, indi-
       recte belastingen uitspaart ten gevolge van kunstmatige over-
       drachten van goederen- of dienstenleveringen via één of meer
       landen, vooral tussen nauw verbonden groepen ondernemingen;
   d) in een Lid-Staat     uit de gegevens die door de be-
       voegde autoriteit van de andere Lid-Staat zijn verstrekt, ge-
       gevens kunnen worden geput, die voor de vaststelling van de be-
       lastingschuld in deze andere Lid-Staat van nut kunnen zijn.
2. De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten kunnen volgens de in
   artikel 19 vastgesteld procedures de in lid 1 bedoelde uitwisse-
   ling van gegevens tot andere dan de daar omschreven situaties
   uitbreiden.
3. De bevoegde autoriteiten van elke Lid-Staat nemen alle maatrege-
   len en volgen alle procedures die noodzakelijk zijn om ervoor te
   zorgen dat de in de leden 1 en 2 bedoelde gegevens voor toezending
   aan andere Lid-Staten beschikbaar worden gesteld.
                               Artikel 14
De bevoegde autoriteiten van iedere Lid-Staat delen de bevoegde au-
toriteiten van de andere betrokken Lid-Staten onverwijld alle dien-
stige gegevens mee     welke verband houden met handelingen die in
 ---pagebreak---                                 - 25 -
strijd zijn of hun in strijd lijken te zijn met de voorschriften
betreffende de indirecte belastingen.
                               TITEL V
          Voorwaarden waaronder de bijstand wordt verleend
                             Artikel 15
1. De bevoegde autoriteit van een Lid-Staat die krachtens de voor-
   gaande artikelen wordt verzocht gegevens te verstrekken, doet
   dit zo snel mogelijk en in ieder geval binnen termijnen die wor-
   den overeengekomen volgens de in artikel 19 vastgestelde proce-
   dures. Gegevens die op verzoek worden verstrekt, worden binnen
   drie maanden na ontvangst van het verzoek verstrekt, tenzij de
   termijn door de verzoekende autoriteit wordt verlengd.
2. Als het verstrekken van     gegevens door een bevoegde autoriteit
   op belemmeringen stuit, deelt deze autoriteit zulks onverwijld
   mee aan de andere belanghebbende autoriteit of autoriteiten on-
   der vermelding van de aard van de belemmeringen.
                             Artikel 16
1. In overleg tussen de verzoekende autoriteit en de aangezochte
   autoriteit en overeenkomstig de door laatsgenoemde vastgestelde
   regels kunnen door de verzoekende autoriteit naar behoren ge-
   machtigde ambtenaren bij de kantoren van de administratieve
   autoriteiten van de Lid-Staat waar de aangezochte autoriteit is
   gevestigd, gegevens over de toepassing van de voorschriften be-
   treffende de indirecte belastingen verkrijgen, die de verzoeken-
   de autoriteit nodig heeft en die worden ontleend aan documenta-
   tie waartoe het personeel van die kantoren toegang heeft. Deze
   ambtenaren worden gemachtigd om van genoemde documentatie kopieën
   te maken.
2. In overleg tussen de verzoekende autoriteit en de aangezochte
   autoriteit staat laatstgenoemde door de verzoekende staat naar
   behoren gemachtigde ambtenaren toe in de aangezochte Lid-Staat
   aanwezig te zijn bij het gedeelte van een belastingonderzoek
   dat voor hen van belang is.
3. Als het verzoek wordt ingewilligd, geeft de aangezochte autori-
   teit de verzoekende autoriteit zo spoedig mogelijk kennis van
   het tijdstip en de plaats van het onderzoek, de met het onder-
   zoek belaste autoriteit of ambtenaar en de door de aangezochte
   autoriteit voor de uitvoering van het onderzoek vastgestelde
   procedures en voorwaarden. Alle beslissingen met betrekking tot
   de uitvoering van het belastingonderzoek worden door de aange-
   zochte autoriteit genomen.
4. De modaliteiten voor de toepassing van bovenstaande bepalingen
   worden besproken en zo nodig volgens de in artikel 19 bedoelde
   procedures  vastgesteld.
 ---pagebreak---                                         26 -
                                    Artikel 17
1. De krachtens deze verordening in welke vorm dan ook verstrekte
    gegevens zijn vertrouwelijk. Zij vallen onder het beroepsgeheim
    en genieten de bescherming waarin voor soortgelijke gegevens
    wordt voorzien door de nationale wet van de ontvangende Lid-
    Staat en door de overeenkomstige bepalingen die voor de commu-
    nautaire instanties gelden.
    In ieder geval mogen dergelijke gegevens
    - uitsluitend worden meegedeeld aan de personen die direct bij
       de vaststelling van het belastingbedrag of bij de administra-
       tieve controle van de indirecte belastingen zijn betrokken, of
       aan personen binnen de instellingen van de Gemeenschap die uit
       hoofde van hun functie daarvan kennis dienen te nemen. Zij mo-
       gen niet worden gebruikt voor andere doeleinden dan die waarin
       deze verordening voorziet, behalve met de uitdrukkelijke toe-
       stemming van de autoriteit die ze heeft verstrekt en voor zo-
       ver die mededeling of dat gebruik niet in strijd is met bepa-
       lingen in de Lid-Staat waar de autoriteit die ze heeft ontvan-
       gen, is gevestigd;
    - daarenboven in gerechtelijke procedures of administratieve
       procedures waarbij sancties worden toegepast, ingesteld met
       het oog op of in verband met de vaststelling van het belas-
       tingbedrag of de controle daarvan, uitsluitend ter kennis
       worden gebracht van personen die rechtstreeks bij deze pro-
       cedures zijn betrokken; deze gegevens mogen echter tijdens
       openbare rechtszittingen of bij rechterlijke uitspraken worden
       vermeld, indien de aangezochte autoriteit daar geen bezwaar
       tegen heeft;
    - uitsluitend worden gebruikt voor fiscale doeleinden           of voor
       gerechtelijke procedures of administratieve procedures       waarbij
       sancties worden toegepast, ingesteld met het oog op of       in ver-
       band met de vaststelling van het belastingbedrag of          de con-
       trole daarvan.
2 . Lid     1   houdt     niet in  dat   een Lid-Staat  waarvan  de
    wetgeving voor nationale doeleinden verdergaande beperkingen be-
    vat dan die welke in dat lid zijn vervat, gehouden is tot het
    verstrekken van gegevens indien de verzoekende autoriteit zich
     niet ertoe verbindt deze verdergaande beperkingen in acht te nemen.
3. In afwijking van lid 1 staan de bevoegde autori-
    teiten van de gegevens verstrekkende Lid-Staat toe, dat deze ge-
    gevens in de verzoekende staat ook voor andere doeleinden worden
    gebruikt, indien volgens de wetgeving van de aangezochte Lid-
    Staat de gegevens in die staat voor soortgelijke doeleinden zou-
    den kunnen worden gebruikt.
4. Wanneer de verzoekende autoriteit van mening is dat gegevens die
    zij van de aangezochte autoriteit heeft ontvangen, van nut kun-
    nen zijn voor de bevoegde autoriteit van een derde Lid-Staat,
    kan zij deze gegevens met toestemming van de aangezochte autori-
    teit aan laatstbedoelde Lid-Staat doorgeven.
 ---pagebreak---                                - 27 -
                             Artikel 18
1. Deze verordening verplicht de administratieve autoriteiten van
   de Lid-Staten niet elkaar bijstand te verlenen ingeval deze bij-
   stand kan leiden tot aantasting van de openbare orde in de Lid-
   Staat waar zij gevestigd zijn.
2. Elke weigering van bijstand wordt met redenen omkleed.
 ---pagebreak---                                - 28 -
                              TITEL VI
                 Overleg- en ooördinatieprocedures
                             Artikel 19
1. De Commissie belegt vergaderingen met de vertegenwoordigers van
   de Lid-Staten waarin
   - het functioneren van de bij deze verordening ingestelde admi-
     nistratieve samenwerking in het algemeen wordt bestudeerd, met
     bijzondere aandacht voor de ontwikkeling van standaardpraktij-
     ken voor de toetsing en controle van intracommunautaire trans-
     acties ;
   - gemeenschappelijke procedures voor de toezending in de prak-
     tijk van de in artikel 3 bedoelde gegevens worden vastgelegd
     met inachtneming van eventuele op grond van artikel 11 gemaakte
     afspraken;
   - de krachtens artikel 3 aan de Commissie meegedeelde gegevens
     worden besproken, ten einde er lering uit te trekken, vast te
     stellen welke maatregelen zijn vereist om een einde te maken
     aan handelingen die in strijd blijken te zijn met de voor-
     schriften betreffende de indirecte belastingen en, waar nodig,
     wijzigingen of aanvullingen op de bestaande communautaire be-
     palingen voor te stellen;
   - gevallen en procedures voor gecoördineerde belastingonderzoe-
     ken als bedoeld in artikel 7 worden bestudeerd en besproken.
2. Wanneer het gaat om bilaterale kwesties, kunnen de bevoegde au-
   toriteiten van de Lid-Staten rechtstreeks met elkaar in contact
   treden. De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten kunnen, in
   onderling overleg, autoriteiten die zij aanwijzen, toestaan
   rechtstreeks met elkaar in contact te treden voor de behandeling
   van bepaalde gevallen of van bepaalde groepen van gevallen.
 ---pagebreak---                                      - 29 -
3. Voor de toepassing van dit artikel nemen de Lid-Staten alle no-
   dige maatregelen ten einde
   a) intern een goede coördinatie te waarborgen tussen de in arti-
       kel 1 bedoelde bevoegde autoriteiten;
   b) te zorgen voor een rechtstreekse samenwerking tussen de auto-
       riteiten die zij met die coördinatie belasten;
   c) schikkingen te treffen ten einde de bij deze verordening in-
       gestelde administratieve samenwerking goed te laten functio-
       neren, inclusief de aanwijzing van een centraal kantoor zoals
       voorgeschreven bij artikel 2, lid 2.
4. De Lid-Staten onderwerpen te zamen met de Commissie de bij dit
   artikel voorgeschreven samenwerkingsprocedure aan een voortdu-
   rend toezicht en bundelen hun ervaringen, in het bijzonder die
   met betrekking tot nieuwe middelen of methoden voor belasting-
   ontwijking of -ontduiking, ten einde de samenwerking te verbeteren en zo nodig
   een geheel van voorschriften zoals beschreven in lid 1 uit te
   werken.
5. De Commissie deelt, zo snel mogelijk, de bevoegde autoriteiten
   van elke Lid-Staat alle gegevens mee die zij overeenkomstig
    artikel 3 ontvangt, alsook alle andere relevante gegevens die zij
    kan verst rekken.
                                   TITEL VII
                                Slotbepalingen
                                  Artikel 20
1. De Lid-Staten stellen de Commissie in kennis van alle met derde
   landen getroffen regelingen voor administratieve samenwerking op
   het gebied van de indirecte belastingen.
 ---pagebreak---                                 - 30 -
2. De Lid-Staten zien af van iedere eis tot terugbetaling van de
    kosten die uit de toepassing van deze verordening voortvloeien,
    behalve wat de vergoedingen betreft die eventueel aan deskundi-
    gen worden uitbetaald.
3. in de zin van deze verordening worden onder "document"
    tevens verstaan, gegevens die zijn opgeslagen in of worden over-
    gezonden door computersystemen.
                              Artikel 21
1. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst mee van alle nationa-
    le wettelijke bepalingen die zij vaststellen op het gebied
    waarop deze verordening betrekking heeft.
2. De in deze verordening voorziene regelingen houden geen be-
    perking in van en worden niet beperkt door de regelingen die
    zijn vervat in andere overeenkomsten of instrumenten betreffende
    samenwerking op fiscaal gebied.
3. Deze verordening laat de toepassing in de Lid-Staten van de re-
    gels inzake wederzijdse rechtshulp in strafzaken onverlet.
                              Artikel 22
Richtlijn 79/1070/EEG van de Raad van 6 december 1979(1) wordt
 i nget rokken.
                              Artikel 23
Deze verordening treedt in werking op de derde dag volgende op die
van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeen-
schappen .
Zij is van toepassing met ingang van 1 januari 1992.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is recht-
streeks toepasselijk in elke Lid-Staat.
 Gedaan te Brussel, op                         Voor de Raad,
 (1) PB nr. L 331 van 27.12.1979, blz. 8
 ---pagebreak---                                                                               ISSN 0254-1513
                                                                COM(90) 183 def.
                                                   DOCUMENTEN
NL                                                                                09
                                 Catalogusnummer : CB-CO-90-215-NL-C
                                                             ISBN 92-77-60292-9
VERKOOPPRIJS                 tot 30 biz.: 3,50 ECU         per 10 biz. mccr: 1,25 ECU
Bureau voor officiële publikaties cler Europese Gemeenschappen
L-2985 Luxemburg


VOORSTEL VOOR EEN VERORDENING ( EEG ) VAN DE RAAD TOT WIJZIGING VAN VERORDENING ( EEG ) NR. 1180/77 BETREFFENDE DE INVOER IN DE GEMEENSCHAP VAN BEPAALDE LANDBOUWPRODUKTEN VAN OORSPRONG UIT TURKIJE