Avis juridique important

|

51994PC0017

Voorstel voor een BESCHIKKING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD tot instelling van een communautair informatiesysteem over ongevallen thuis en tijdens de vrijetijdsbesteding  /* COM/94/17DEF - COD 94/0031 */

Publicatieblad Nr. C 104 van 12/04/1994 blz. 0015

Voorstel voor een beschikking van het Europees Parlement en de Raad tot instelling van een communautair informatiesysteem over ongevallen thuis en tijdens de vrijetijdsbesteding (94/C 104/04) (Voor de EER relevante tekst) COM(94) 17 def. - 94/0031(COD)(Door de Commissie ingediend op 7 maart 1994)HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 129 A, lid 2,Gezien het voorstel van de Commissie,Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité,Overwegende dat de instelling van een communautair informatiesysteem over ongevallen die zich thuis en tijdens de vrijetijdsbesteding voordoen een element is van een op de bescherming van de consument en de preventie van ongevallen gericht beleid; dat het belang daarvan blijkt uit het gebruik dat verscheidene Lid-Staten van de in het kader van het bij Beschikking 86/138/EEG van de Raad (1), gewijzigd bij Beschikking 90/534/EEG (2), opgezette demonstratieproject verzamelde gegevens maken om maatregelen op het gebied van de produktveiligheid te nemen;Overwegende dat Beschikking 93/683/EEG van de Raad (3) een informatiesysteem over ongevallen thuis en tijdens de vrijetijdsbesteding met een looptijd van één jaar in 1993 heeft ingesteld; dat de doelstelling van de preventie van ongevallen een langere periode vergt; dat een periode van vier jaar daartoe geëigend lijkt;Overwegende dat in alle Lid-Staten reeds een nationaal beleid op het gebied van de bescherming van de gezondheid en veiligheid van de consumenten en de preventie van ongevallen thuis en tijdens de vrijetijdsbesteding wordt gevoerd; dat het, gezien het toenemend verkeer van produkten in het kader van de interne markt, nodig is te voorzien in een specifieke actie om in deze interne markt de identificatie mogelijk te maken van de bij ongevallen betrokken produkten en de samenloop van omstandigheden die tot het ontstaan van deze ongevallen leidt; dat het daarom wenselijk is dat de nationale autoriteiten over voldoende homogene instrumenten beschikken om de bevindingen van een Lid-Staat zo nodig ook in andere Lid-Staten en op communautair niveau te kunnen gebruiken;Overwegende dat, hoewel het beheer van de veiligheid van de consument in de eerste plaats onder de verantwoordelijkheid van de afzonderlijke Lid-Staten valt, een communautaire financiële impuls nuttig is om de Lid-Staten in staat te stellen de moeilijkheden te overwinnen die zij bij de verzameling van gegevens op nationaal vlak ondervinden; dat de Commissie daarom een coördinatierol op zich moet nemen en aan de homogene uitvoering van de op nationaal niveau ondernomen acties moet bijdragen door de verspreiding, onder alle bevoegde autoriteiten, van informatie over de ongevallen thuis en tijdens de vrijetijdsbesteding aan te moedigen;Overwegende dat een communautair kader en een communautaire financiële steun noodzakelijk zijn om belangrijke distorsies te vermijden, aangezien een aantal Lid-Staten niet beschikt over de nodige middelen om zelf voldoende gegevens over ongevallen thuis en tijdens de vrijetijdsbesteding te verzamelen, die tot de uitwerking van een consumentenbeschermingsbeleid bijdragen;Overwegende dat stappen moeten worden ondernomen om te zorgen voor de totale bewaking van de kwaliteit van de gegevens en om in de context van de interne markt en Richtlijn 92/59/EEG van de Raad van 29 juni 1992 inzake algemene produktveiligheid (4) alle Lid-Staten in staat te stellen de informatie te verzamelen die voor de bewaking van de bij ongevallen betrokken produkten nodig is; dat dergelijke gegevens normaliter van de diensten voor spoedgevallen van de ziekenhuizen moeten worden verkregen, dan wel van alternatieve bronnen die soortgelijke garanties in verband met de betrouwbaarheid van de gegevens bieden;Overwegende dat de communautaire aspecten van de gegevensverzameling de Lid-Staten tot methodologische homogeniteit bij de verzameling en de produktie van aan de Commissie te verstrekken informatie nopen; dat ten opzichte van het nagestreefde doel dit vereiste niet onevenredig is; dat de gegevens van dit systeem wegens hun specifieke aard niet geëigend zijn om te dienen als statistisch bewijsmateriaal, een feit dat moet worden benadrukt telkens wanneer naar het systeem wordt verwezen;Overwegende dat voor de toepassing van deze beschikking moet worden gewerkt met het Comité dat bij artikel 10, lid 1, van Richtlijn 92/59/EEG is ingesteld, om de Commissie bij te staan bij de vaststelling van de technische maatregelen voor de invoering en de verbetering van het systeem;Overwegende dat het op verzoek van de Commissie door de Lid-Staten verstrekken van concrete aanwijzingen over de bij ongevallen betrokken produkten of groepen van produkten voor de ontwikkeling van een communautair beleid inzake de veiligheid van produkten noodzakelijk is;Overwegende dat de Lid-Staten ook in staat moeten zijn aan de Commissie samenvattende jaarverslagen over te leggen; dat de door de Lid-Staten in deze verslagen getrokken conclusies de Commissie in staat zouden moeten stellen om in samenwerking met hen nader de acties te bepalen die op communautair niveau moeten worden uitgevoerd;Overwegende, ten slotte, dat de instelling van een informatiesysteem over ongevallen thuis en tijdens de vrijetijdsbesteding onder deze omstandigheden op communautair niveau noodzakelijk voorkomt ter ondersteuning en aanvulling van het beleid dat door de Lid-Staten op dit belangrijke gebied wordt gevoerd om een hoog niveau van consumentenbescherming te bereiken; dat daarmee binnen de grenzen wordt gebleven van hetgeen noodzakelijk is om de preventie van deze ongevallen te bevorderen; dat dit derhalve in overeenstemming is met het subsidiariteitsbeginsel,HEBBEN DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:Artikel 1 1. Voor een periode van vier jaar wordt een communautair informatiesysteem over ongevallen thuis en tijdens de vrijetijdsbesteding ingesteld, hierna "het systeem" genoemd, waarvan de kenmerken en de procedures voor de toepassing in bijlage I staan.2. Het doel van het systeem bestaat uit de verzameling van gegevens over ongevallen thuis en tijdens de vrijetijdsbesteding om de preventie van deze ongevallen, de verbetering van de veiligheid van de gebruiks- en verbruiksprodukten, alsmede de voorlichting en de opvoeding van de consument te bevorderen met het oog op een beter gebruik van de produkten op zowel nationaal als communautair vlak.3. Deze beschikking is niet van toepassing op arbeidsongevallen en beroepsziekten, noch op ongevallen in het weg-, spoorweg-, zee- en luchtverkeer.Artikel 2 1. De Lid-Staten dragen ervoor zorg dat het systeem toepassing krijgt; zij voeren een rechtstreekse verwerking van de verzamelde gegevens uit en leggen aan de Commissie een jaarverslag voor dat een samenvatting en een evaluatie op nationaal niveau van de verkregen resultaten en de conclusies die zij uit deze resultaten trekken behelst. Dit verslag moet voor het jaar in kwestie uiterlijk aan het einde van het eerste kwartaal van het volgende jaar worden overgelegd.2. De Lid-Staten verstrekken de Commissie desgevraagd de beschikbare gegevens betreffende de veiligheid van bepaalde produkten of categorieën van produkten die bij ongevallen thuis en tijdens de vrijetijdsbesteding betrokken zijn, alsmede betreffende de omstandigheden waaronder deze ongevallen gebeuren.3. De Lid-Staten wijzen de instanties aan die voor de verzameling en doorzending van de gegevens verantwoordelijk zijn en delen naam en adres daarvan aan de Commissie mede. De Commissie doet deze informatie aan alle Lid-Staten toekomen om de directe uitwisseling van informatie tussen nationale autoriteiten aan te moedigen.4. In het belang van de transparantie bij het gebruik van communautaire fondsen draagt elke Lid-Staat zorg voor een geëigende publikatie van het in lid 1 bedoelde verslag.Artikel 3 1. Ter verbetering van de compatibiliteit van de methodologieën stelt de Commissie volgens de procedure van artikel 6, lid 2, vóór het einde van het eerste jaar van de werking van het systeem, op grond van de opgedane ervaringen, nieuwe regels op met betrekking tot de codes, de definities, de classificatie van de gegevens en de presentatie van de nationale verslagen. Daartoe houdt zij in het bijzonder rekening met de reeds op internationaal of communautair vlak bestaande codes of modellen.2. De Commissie draagt op de in bijlage II bedoelde wijze bij in de financiering van de uitvoering van het systeem door de Lid-Staten.3. De Commissie zorgt elk jaar voor de verwerking, samenvatting en publikatie van de gegevens die zij van de Lid-Staten heeft ontvangen en verspreidt deze gegevens op geëigende wijze in de Gemeenschap; in het bijzonder verstrekt zij deze gegevens aan de Raadgevende Consumentenraad, Europese of nationale consumentenverenigingen, Europese informatiecentra voor consumenten en Europese normalisatieorganen. Deze informatie zal rechtstreeks toegankelijk zijn voor de consumenten over het netwerk voor de uitwisseling van informatie over de rechten van de consumenten in de Gemeenschap. Verder voert de Commissie zo nodig voorlichtingscampagnes op het niveau van de Gemeenschap.Artikel 4 1. De Commissie en de Lid-Staten zien erop toe dat bij de verzameling en doorzending van de gegevens daarin alle persoonsgegevens of aanwijzingen worden weggelaten waaruit de identiteit van het slachtoffer kan worden afgeleid, opdat deze geheim blijft.2. Verwijzingen naar de gegevens in officiële publikaties in de Lid-Staten moeten vergezeld gaan van de verklaring: "Het communautaire informatiesysteem over ongevallen thuis en tijdens de vrijetijdsbesteding verstrekt uitsluitend algemene aanwijzingen en de gegevens die het bevat kunnen niet worden beschouwd als statistisch bewijsmateriaal voor de veiligheid of het gebrek aan veiligheid van een bepaald produkt.".Artikel 5 De Commissie stelt in 1996 over de werking van het systeem een evaluatieverslag op, vergezeld van eventuele wijzigingsvoorstellen, met name betreffende de voorwaarden voor de toekenning van financiële steun, inclusief de verdeling over de Lid-Staten van de aan het systeem participerende ziekenhuizen.De Commissie stelt uiterlijk op 31 december 1997 over de uitvoering en de doeltreffendheid van het systeem een eindverslag op.Bij de opstelling van de verslagen houdt de Commissie terdege rekening met de bij eerdere evaluaties opgedane ervaringen en besteedt zij bijzondere aandacht aan:- de tijdigheid, kwaliteit en vergelijkbaarheid van de door de Lid-Staten verstrekte gegevens;- de noodzaak bestaande codes aan te passen en nieuwe codes en gemeenschappelijke coderingsbeginselen vast te stellen, rekening houdend met het stijgende aantal nieuwe produkten;- het gemak waarmee toegang tot de informatie kan worden verkregen;- de toegevoegde waarde van de gegevens voor de Lid-Staten en de Gemeenschap.De verslagen worden aan de Raad, het Europees Parlement en het Economisch en Sociaal Comité overgelegd.Artikel 6 1. De Commissie wordt bijgestaan door het Comité, als bedoeld in artikel 10, lid 1, van Richtlijn 92/59/EEG.2. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het Comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het Comité brengt binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie van de materie advies uit over dit ontwerp, zo nodig door middel van een stemming.Het advies wordt in de notulen opgenomen; bovendien heeft iedere Lid-Staat het recht te verzoeken dat zijn standpunt in de notulen wordt opgenomen.De Commissie houdt zoveel mogelijk rekening met het door het Comité uitgebrachte advies. Zij brengt het Comité op de hoogte van de wijze waarop zij rekening heeft gehouden met zijn advies.Artikel 7 Deze beschikking treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.Zij is van toepassing met ingang van 1 januari 1994.Artikel 8 Deze beschikking is gericht tot de Lid-Staten.(1) PB nr. L 109 van 26. 4. 1986, blz. 23.(2) PB nr. L 296 van 27. 10. 1990, blz. 64.(3) PB nr. L 319 van 21. 12. 1993, blz. 40.(4) PB nr. L 228 van 11. 8. 1992, blz. 24.BIJLAGE I Kenmerken van het systeem 1. Het systeem is van toepassing op de ongevallen thuis en tijdens de vrijetijdsbesteding ten gevolge waarvan medische verzorging wordt verstrekt, dat wil zeggen ongevallen die zich in huis en in de onmiddellijke omgeving daarvan, met name in tuinen, op binnenplaatsen en in garages, alsmede tijdens de vrijetijdsbesteding, bij sportactiviteiten en op school voordoen.2. De verzameling van de basisgegevens geschiedt bij de diensten voor spoedgevallen van de ziekenhuizen die door de Lid-Staten binnen de in punt 4 vastgestelde grenzen worden geselecteerd.De deelneming van de Bondsrepubliek Duitsland, Luxemburg en Spanje zal via enquêtes in de gezinnen geschieden.3. Bij de opstelling van hun nationale verslagen houden de Lid-Staten zoveel mogelijk rekening met aanvullende informatiebronnen, met name informatiecentra voor vergiftigingen, overlijdensakten, huisartsen, centra voor de behandeling van brandwonden, brandweerdiensten en alarmcentrales.4. Er wordt speciale aandacht besteed aan de kwaliteit van de gegevens, met name aan de representativiteit van de ziekenhuizen, de periodiciteit van de enquêtes en de omvang van de steekproeven.De gegevens moeten ten minste informatie bevatten betreffende:- de plaats van het ongeval,- de datum van het ongeval,- de plaats van behandeling,- de activiteit van het slachtoffer op het ogenblik van het ongeval,- het soort ongeval,- het soort produkt dat bij het ongeval is betrokken,- de leeftijd van het slachtoffer,- het geslacht van het slachtoffer,- het soort verwonding,- de verwonde lichaamsdelen,- de duur van de behandeling,- een korte beschrijving van het ongeval en de oorzaken daarvan (indien mogelijk met vermelding van de voornaamste kenmerken en de gegevens ter identificatie van het betrokken produkt).Deze informaties moeten worden gecodeerd volgens de gemeenschappelijke criteria van de bestaande codeerhandleiding en in de toekomst volgens de regels als bedoeld in artikel 3, lid 1, van deze beschikking.5. De verdeling van de ziekenhuizen over de Lid-Staten wordt als volgt vastgesteld:>RUIMTE VOOR DE TABEL>Voor zover mogelijk zorgen de Lid-Staten ervoor dat de ziekenhuizen representatief zijn uit het oogpunt van geografische spreiding, zodat zowel stads- als plattelandsgebieden in aanmerking worden genomen.BIJLAGE II Toekenning van financiële steun 1. De financiële steun van de Gemeenschap voor de ziekenhuizen die aan de verzameling van de gegevens deelnemen, kan worden toegekend op basis van een uniform percentage van 80 % van de werkelijk gemaakte kosten in 1994, 70 % in 1995, 60 % in 1996 en 50 % in 1997 tot een steunmaximum van 28 000 ecu per ziekenhuis voor het eerste jaar en met een aanpassing van het maximumbedrag overeenkomstig de hierboven vermelde percentages voor elk van de volgende jaren.2. De financiële steun van de Gemeenschap voor de enquêtes in de gezinnen in Duitsland, Spanje en Luxemburg zal worden toegekend op basis van een uniform percentage van 80 % van de werkelijk gemaakte kosten in 1994, 70 % in 1995, 60 % in 1996 en 50 % in 1997 tot een steunmaximum van- 380 000 ecu voor Duitsland,- 225 000 ecu voor Spanje,- 95 000 ecu voor Luxemburg,het eerste jaar en met een aanpassing overeenkomstig de hierboven vermelde percentages voor elk van de volgende jaren.3. Bovendien kan financiële steun van de Gemeenschap worden verstrekt ter versterking van de infrastructuur in de Lid-Staten waar deze het minst ontwikkeld is, met name door de ontwikkeling van passende computernetwerken, en om de Lid-Staten die over een operationeel verzamelsysteem beschikken in staat te stellen bilaterale technische bijstand aan de andere Lid-Staten te verlenen.De financiële steun van de Gemeenschap mag niet meer bedragen dan 3,5 % van de totale door de Gemeenschap toegekende financiële steun.4. De financiële steun wordt gekoppeld aan de overlegging van het jaarverslag, als bedoeld in artikel 2 van deze beschikking.


title: Voorstel voor een beschikking van de Raad waarbij Frankrijk krachtens artikel 19 van richtlijn 2003/96/EG wordt gemachtigd een gedifferentieerd belastingniveau voor motorbrandstoffen toe te passen

text:
Belangrijke juridische mededeling

|

52009PC0609

	[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |Brussel, 29.10.2009COM(2009)609 definitiefVoorstel voor eenBESCHIKKING VAN DE RAADwaarbij Frankrijk krachtens artikel 19 van Richtlijn 2003/96/EG wordt gemachtigd een gedifferentieerd belastingniveau voor motorbrandstoffen toe te passenTOELICHTING1) MOTIVERING EN DOEL VAN HET VOORSTELDe belastingheffing van energieproducten en elektriciteit in de Gemeenschap is geregeld bij Richtlijn 2003/96/EG van de Raad[1] (hierna "de energiebelastingrichtlijn" of "de richtlijn" genoemd).Behalve op grond van de bepalingen van met name de artikelen 5, 15 en 17 kan de Raad ook uit hoofde van artikel 19, lid 1, van de richtlijn op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen besluiten dat een lidstaat uit specifieke beleidsoverwegingen wordt gemachtigd om verdere vrijstellingen of verlagingen in te voeren.Dit voorstel strekt ertoe om Frankrijk toe te staan de belasting op gasolie en loodvrije benzine, met uitzondering van die op commerciële gasolie, binnen bepaalde grenzen te differentiëren. Met deze differentiatie wordt beoogd tegemoet te komen aan de decentralisatie van bepaalde specifieke bevoegdheden die voorheen door de centrale overheid werden uitgeoefend, alsook het belastingstelsel af te stemmen op de verschillende economische omstandigheden in de regio's.2) VERZOEK EN ALGEMENE CONTEXTBij Beschikking 2005/767/EG van de Raad[2] is Frankrijk in het kader van een staatshervorming en met name de decentralisatie van bepaalde specifieke bevoegdheden die voorheen door de centrale overheid werden uitgeoefend, gemachtigd om gedurende een periode van drie jaar de belasting op gasolie en loodvrije benzine te differentiëren. Deze beschikking vervalt, overeenkomstig artikel 2 ervan, op 31 december 2009.Bij brief van 12 augustus 2009 heeft de Franse regering de Commissie overeenkomstig artikel 19 van de richtlijn meegedeeld dat zij de regeling op grond waarvan zij de belasting op gasolie en loodvrije benzine mag differentiëren, wenste voort te zetten na het vervallen van de derogatie. Zij verzocht daarbij om een verlenging van Beschikking 2005/767/EG met een periode van zes jaar, tot 31 december 2015.Op basis van die beschikking past Frankrijk thans een regeling toe waarbij de Franse administratieve regio's de belasting op loodvrije benzine en gasolie, met uitzondering van die op commerciële gasolie, mogen differentiëren. Het betreft hier meer bepaald een accijns, de Taxe Intérieure sur les Produits Pétroliers (binnenlandse accijns op aardolieproducten of TIPP).De Franse regering heeft deze maatregel, die sinds 2007 van toepassing is, ingevoerd bij een nieuwe fase van decentralisatie van bevoegdheden die voorheen op nationaal niveau werden uitgeoefend. De herziening van de grondwet van maart 2003 vormt het kader voor de overdracht van centrale taken en bevoegdheden naar de territoriale instanties (gemeenten, departementen, regio's). In ruil voor de nieuwe taken is aan de regio's een deel van de opbrengsten van de TIPP toegewezen. In deze context machtigt de maatregel, die tot doel heeft de belasting af te stemmen op de verschillende economische omstandigheden in de regio's, de administratieve regio's om de accijns op motorbrandstoffen die op hun grondgebied worden verbruikt, te verlagen. Door regionale differentiatie kan de uitoefening van de overgedragen bevoegdheden beter worden aangepast aan de specifieke kenmerken, behoeften en verwachtingen van elke regio.Opzet van de maatregelKrachtens de regeling waarvoor om machtiging wordt verzocht, mogen de regionale raden ( Conseils régionaux ), binnen de wettelijke grenzen en in overeenstemming met de toegestane derogatie, bij stemming vaststellen hoe groot de belastingverlaging wordt.Zoals voorheen moet aan de volgende criteria worden voldaan:- tijdens de volledige duur van de derogatie mag de verlaging voor loodvrije benzine ten hoogste 3,54 euro per hectoliter en voor gasolie ten hoogste 2,30 euro per hectoliter bedragen; de accijns vóór verlaging wordt vastgesteld op 60,69 euro per hectoliter voor loodvrije benzine en op 42,84 euro per hectoliter voor gasolie, maar deze twee niveaus kunnen in de loop van de periode wijzigen;- het belastingniveau na verlaging mag nooit minder bedragen dan de in Richtlijn 2003/96/EG vastgestelde communautaire minima;- de verlaging is niet van toepassing op commerciële gasolie.Verkeer en controles daaropTer zake van de inning van en de controle op de accijns op gasolie en benzine blijven dezelfde maatregelen gelden. Deze worden nader beschreven in hoofdstuk 1.3 van het oorspronkelijke voorstel van de Commissie[3] waarop Beschikking 2005/767/EG gebaseerd is.Evaluatie van de Franse regering wat betreft de gevolgen van de maatregel voor de interne marktDe Franse regering verwacht niet dat de maatregel de goede werking van de interne markt zal belemmeren, met name omdat hij slechts van toepassing wordt op motorbrandstoffen voor niet-zakelijk gebruik. Wat de detailhandelsprijzen voor die brandstoffen betreft, zijn de verschillen tussen de diverse distributienetwerken volgens haar bovendien groter dan de verschillen die uit de beoogde maatregel kunnen voortvloeien. Tijdens de toepassing van de maatregel heeft zij ook geen klachten ontvangen over eventuele verstorende effecten.Ten slotte vormt de voorgenomen tariefverlaging volgens de Franse regering geen staatssteun, aangezien de wegvervoerders voor commerciële gasolie overal hetzelfde accijnstarief zullen moeten betalen, ongeacht de regio waar zij deze gasolie aankopen.De voorgestelde maatregel leidt dus niet tot verstoring van de mededinging in de vervoersector en is niet van invloed op het intracommunautaire handelsverkeer.Bestaande bepalingen op het door het voorstel bestreken gebiedRichtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit.3) TOETSING VAN DE MAATREGEL IN HET KADER VAN ARTIKEL 19 VAN RICHTLIJN 2003/96/EEGSpecifieke beleidsoverwegingenArtikel 19, lid 1, eerste alinea, van de richtlijn luidt als volgt:Naast de bepalingen van de voorgaande artikelen, met name de artikelen 5, 15 en 17, kan de Raad op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen besluiten dat een lidstaat uit specifieke beleidsoverwegingen wordt gemachtigd verdere vrijstellingen of verlagingen in te voeren.Volgens Beschikking 2005/767/EG van de Raad voldoet de nationale maatregel in kwestie aan deze vereiste. Uit de beschikking blijkt dat de regionale tariefdifferentiatie, die deel uitmaakt van een breder decentralisatiebeleid, gericht is op de specifieke beleidsdoelstelling om de bestuurlijke doeltreffendheid te verhogen. De mogelijkheid tot regionale differentiatie werd beschouwd als een extra stimulans voor de regio's om de kwaliteit van hun bestuur op transparante wijze te verbeteren. Voorts dienden de verlagingen volgens de beschikking verband te houden met de sociaaleconomische omstandigheden in de regio's waar zij werden toegepast.In dit opzicht bevestigden de door de Frankrijk verstrekte gegevens dat er inderdaad een verband bestaat tussen de toepassing van een regionaal tarief dat onder het nationale maximumtarief ligt, en de sociaaleconomische omstandigheden in de betrokken regio's. In 2007, het eerste jaar waarin de derogatie werd toegepast, hebben dertien regio's - allemaal met een lager bbp per inwoner dan het nationale gemiddelde - een verlaagd tarief ingevoerd. In de twee daaropvolgende jaren is het aantal regio's dat een neerwaartse differentiatie toepaste, fors gedaald, namelijk tot drie in 2008 en tot twee in 2009. De regio's die de verlaagde tarieven bleven toepassen, behoorden tot de armste, uitgedrukt in bbp[4].Er kan dus worden geconcludeerd dat de mogelijkheid om het nationale tarief neerwaarts te differentiëren, de regionale autoriteiten blijkbaar de kans heeft gegeven om de belasting in kwestie af te stemmen op de sociaaleconomische omstandigheden op hun grondgebied. Anderzijds kan worden vastgesteld dat de regionale tarieven zich ontwikkelen in de richting van het toegestane maximumtarief. Als deze ontwikkeling uiteindelijk zou uitmonden in een situatie waarbij de tarieven voor loodvrije benzine en gasolie in heel Frankrijk hetzelfde zijn, verliest deze derogatie haar bestaansgrond omdat zij uitsluitend ziet op een regionale differentiatie van de tarieven en niet op een overheveling van een deel van de accijnsopbrengsten van de begroting van de centrale overheid naar die van de regio's. In voorkomend geval zou ook opnieuw moeten worden bekeken of de maatregel werkelijk bijdraagt aan de hierboven beschreven specifieke beleidsdoelstelling.Samenhang met andere beleidsgebieden en doelstellingen van de UnieOvereenkomstig artikel 19, lid 1, derde alinea, van de richtlijn moet ieder verzoek worden onderzocht met inachtneming van, onder andere, de goede werking van de interne markt, de noodzaak eerlijke mededinging te verzekeren en het communautair gezondheids-, milieu-, energie- en vervoersbeleid.Dit onderzoek is al verricht in het kader van het oorspronkelijke verzoek van Frankrijk, op basis waarvan Beschikking 2005/767/EG van de Raad is aangenomen. Volgens deze beschikking vormde de algemene opzet van de maatregel geen belemmering voor het intracommunautaire handelsverkeer; tegelijkertijd werd een aantal voorwaarden vastgesteld om te garanderen dat de toepassing van de derogatie geen afbreuk zou doen aan de werking van de interne markt en niet zou ingaan tegen de verwezenlijking van de communautaire beleidsdoelstellingen, met name op het gebied van energie en milieu.Voor een eventuele verlenging zoals Frankrijk heeft gevraagd, moet de Commissie dus, in het licht van de in artikel 1, leden 2 en 3, van de oorspronkelijke beschikking vastgestelde voorwaarden, onderzoeken of de regeling is uitgevoerd in overeenstemming met de in artikel 19, lid 1, derde alinea, van de richtlijn genoemde doelstellingen en beleidslijnen. Als dat zo is, kan voor de periode die ingaat op 1 januari 2010, in beginsel ook van die veronderstelling worden uitgegaan.In dit verband moet ook worden nagegaan of er zich sinds de vaststelling van Beschikking 2005/767/EG in de communautaire beleidscontext relevante wijzigingen hebben voorgedaan of dat er zich in de toekomst wijzigingen kunnen voordoen die een invloed hebben op de evaluatie.Interne markt en eerlijke mededingingVolgens Beschikking 2005/767/EG was het risico op verstoring van de mededinging klein vanwege de zeer strikte marges voor de differentiatie van de accijnstarieven tussen de regio's, die bovendien zou worden gecompenseerd door de grote prijsverschillen tussen de distributienetwerken, en vanwege de uitsluiting van commerciële gasolie van deze regionale differentiatie.Aan de differentiatie werden strikte marges verbonden, namelijk dat de verlagingen niet meer mochten bedragen dan 35,4 euro per 1 000 liter loodvrije benzine en 23,0 euro per 1 000 liter gasolie. Frankrijk heeft deze voorwaarde nageleefd. Volgens de beschikking mochten de verlagingen ook niet meer bedragen dan het verschil tussen het belastingniveau voor niet-commerciële gasolie en dat voor commerciële gasolie. Ook deze tweede voorwaarde, die moest garanderen dat de differentiatie geen gevolgen had voor de vervoersbedrijven, werd nageleefd.De ervaringen met de toepassing van de derogatie lijken geen afbreuk te doen aan de in 2005 verrichte evaluatie. Er zijn de Commissie geen klachten ter ore gekomen over eventuele verstorende effecten van de maatregel op het intracommunautaire handelsverkeer. Voorts is slechts in beperkte mate gebruik gemaakt van de maatregel, gelet op het feit dat de tarieven in de regio's zich opwaarts hebben ontwikkeld in de richting van het nationale tarief. De mogelijkheid van eventuele verstoringen werd hierdoor nog verder beperkt.Er is ook geen melding gemaakt van belemmeringen voor de goede werking van de interne markt, meer in het bijzonder met betrekking tot het verkeer van de producten in kwestie als accijnsgoederen.Wat staatssteun betreft, moet er op de eerste plaats aan worden herinnerd dat commerciële gasolie niet onder de maatregel valt. Voor zover evenwel andere zakelijke gebruikers die niet onder de definitie van artikel 7, lid 3, van de energiebelastingrichtlijn vallen, in aanmerking zouden komen voor de verlaagde tarieven voor loodvrije benzine of de concurrentie tussen de producenten van olieproducten zou worden beïnvloed, kan de maatregel toch staatssteun vormen overeenkomstig artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag. Aangezien de verlaagde tarieven hoger zijn dan de communautaire minima, zou eventuele staatssteun desalniettemin in overeenstemming zijn met de algemene groepsvrijstellingsverordening[5] en dus verenigbaar met artikel 87, lid 3, onder c), van het Verdrag.Communautair energie- en milieubeleidBelastingen op energieproducten leiden tot een lagere vraag naar deze producten en dus ook lagere emissies als gevolg van het verbruik ervan. Daarom moet de Commissie nagaan of de tariefverlaging die in sommige regio's wordt toegepast, niet tot een hoger brandstofverbruik (en bijbehorende emissies) leidt, hetgeen in tegenspraak zou zijn met de hierboven genoemde doelstellingen.Bij Beschikking 2005/767/EG van de Raad werd opgemerkt dat de mogelijkheid om de tarieven te verlagen, werd ingevoerd in combinatie met een verhoging van het onderliggende nationale tarief in Frankrijk. Het werd onwaarschijnlijk geacht dat de stimulans voor brandstofefficiëntie door de nieuwe regeling uiteindelijk lager zou uitvallen, omdat de derogatie de regio's niet toestond onder het tarief te gaan dat van toepassing was op nationaal niveau vóór de invoering van de regeling. Bij Beschikking 2005/767/EG werd ook geconcludeerd dat het risico dat de regionale verschillen tot uiteenlopende detailhandelsprijzen en daardoor tot een omleiding van het verkeer zouden leiden, niet groot was omdat de differentiatie gering was en de prijsverschillen werden uitgevlakt door de prijsverschillen tussen de distributienetwerken. Er werd derhalve verwacht dat de maatregel in beginsel niet in tegenspraak zou zijn met het communautaire energie- en milieubeleid.De cijfers van de Franse regering over de ontwikkeling van het brandstofverbruik in de regio's die een verlaagd tarief hebben toegepast, lijken de conclusies van 2005 te bevestigen. Als wordt gekeken naar de ontwikkeling van het brandstofverbruik in de drie regio's die gedurende langer dan een jaar een belastingverlaging hebben toegepast, blijkt immers dat het verbruik van benzine sterker daalde dan het nationale gemiddelde in de jaren 2006-2008, terwijl het verbruik van gasolie sterker steeg. Algemeen kan er in die drie regio's geen duidelijke trend worden onderscheiden die afwijkt van de ontwikkelingen in de rest van Frankrijk. Andere factoren dan de verlaging van de accijns hebben dus zeer waarschijnlijk een rol gespeeld.Het is echter ook zo dat de prijselasticiteit voor motorbrandstoffen doorgaans hoger is op de middellange tot de lange termijn, terwijl onderstaande tabel slechts op een zeer korte periode betrekking heeft. Het valt dus niet uit te sluiten dat een langere toepassing van de regionale belastingverlagingen meer uitgesproken gevolgen zal hebben. Tot dusver is er evenwel niets dat erop wijst dat de gevolgen op de korte termijn verder zouden gaan dan wat kan worden verwacht op basis van de strikte marges voor de regionale differentiatie.SP 95 (in m3) |2006 | 2007 | 2008 | % 07-06 | % 08-07 |Poitou-Charentes | 315 278 | 320 837 | 308 729 | 1,76% | -3,77% |Franche-Comté | 179 450 | 171 456 | 163 904 | -4,45% | -4,40% |Corse | 97 333 | 97 082 | 93 045 | -0,26% | -4,16% |Frankrijk | 10 038 226 | 9 923 607 | 9 626 807 | -1,14% | -2,99% |gasolie 95 (in m3) |2006 | 2007 | 2008 | % 07-06 | % 08-07 |Poitou-Charentes | 1 432 726 | 1 514 184 | 1 509 861 | 5,69% | -0,29% |Franche-Comté | 806 862 | 831 643 | 849 432 | 3,07% | 2,14% |Corse | 168 215 | 176 480 | 183 557 | 4,91% | 4,01% |Frankrijk | 37 740 477 | 39 003 877 | 38 909 562 | 3,35% | -0,24% |Bron: CPDPOntwikkelingen in het communautaire beleidskaderEen van de gebieden waarop het communautaire beleid sinds de toekenning van de oorspronkelijke derogatie een sterke ontwikkeling heeft doorgemaakt die gevolgen kan hebben voor de regionale tariefdifferentiatie, is het energie- en klimaatbeleid. In april 2009 is een pakket maatregelen aangenomen waarin de EU zichzelf tot doel heeft gesteld om de broeikasgasemissies tot 2020 met 20 % te verminderen. De vervoersector valt onder de beschikking[6] inzake de verdeling van de inspanningen, die bindende emissiereductiedoelstellingen bevat voor alle lidstaten voor de periode 2013-2020.Het is bijgevolg mogelijk dat het communautaire kader voor energiebelasting mettertijd zal moeten worden herzien om het beter af te stemmen op de doelstellingen van het energie- en milieubeleid. In dit stadium is evenwel nog niet duidelijk welke de gevolgen van een dergelijke herziening voor de voortzetting van de derogatie in kwestie zouden zijn. Het is dus niet ondenkbaar dat een verlenging van de derogatie voor een nieuwe periode van zes jaar, dat wil zeggen de langst mogelijke periode op basis van artikel 19, lid 2, zoals Frankrijk heeft gevraagd, in tegenspraak zou zijn met toekomstige ontwikkelingen in het communautaire beleid.Om de hierboven uiteengezette redenen stelt de Commissie voor dat de machtiging van Frankrijk om een gedifferentieerd belastingniveau voor motorbrandstoffen toe te passen, wordt verlengd met een periode van drie jaar. Hierdoor kan Frankrijk de regeling in totaal gedurende zes jaar toepassen, zoals de Commissie oorspronkelijk had voorgesteld.4) RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDE PARTIJEN EN EFFECTBEOORDELINGRaadpleging van belanghebbende partijenDit voorstel is gebaseerd op een verzoek van Frankrijk en heeft uitsluitend betrekking op deze lidstaat.Bijeenbrengen en benutten van deskundigheidEr behoefde geen beroep te worden gedaan op externe deskundigheid.EffectbeoordelingDit voorstel betreft een machtiging van een afzonderlijke lidstaat op diens eigen verzoek.5) JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTELDit voorstel strekt ertoe om Frankrijk te machtigen af te wijken van de algemene bepalingen van Richtlijn 2003/96/EG van de Raad en de belasting op gasolie en loodvrije benzine, met uitzondering van die op commerciële gasolie, binnen bepaalde grenzen te differentiëren.RechtsgrondslagArtikel 19 van Richtlijn 2003/96/EG van de Raad.SubsidiariteitsbeginselHet onder artikel 93 EG vallende gebied van de indirecte belastingen ressorteert als zodanig niet onder de exclusieve bevoegdheid van de Gemeenschap in de zin van artikel 5 EG.De lidstaten mogen hun overeenkomstige bevoegdheden op dit gebied evenwel slechts uitoefenen binnen de welomschreven grenzen van de bestaande communautaire wetgeving. Overeenkomstig artikel 19 van Richtlijn 2003/96/EG kan alleen de Raad een lidstaat machtigen verdere vrijstellingen of verlagingen in te voeren in de zin van dat artikel. De lidstaten kunnen niet in de plaats van de Raad treden.Het subsidiariteitsbeginsel wordt derhalve door het voorstel in acht genomen.EvenredigheidsbeginselHet evenredigheidsbeginsel wordt door het voorstel in acht genomen. De belastingverlaging gaat niet verder dan wat nodig is om het beoogde doel te verwezenlijken.Keuze van instrumentenVoorgesteld instrument: beschikking van de Raad.Artikel 19 van Richtlijn 2003/96/EG voorziet uitsluitend in dit soort maatregel.6) GEVOLGEN VOOR DE BEGROTINGDe maatregel leidt niet tot financiële of administratieve lasten voor de Gemeenschap. Het voorstel heeft dus geen gevolgen voor de begroting van de Gemeenschap.Voorstel voor eenBESCHIKKING VAN DE RAADwaarbij Frankrijk krachtens artikel 19 van Richtlijn 2003/96/EG wordt gemachtigd een gedifferentieerd belastingniveau voor motorbrandstoffen toe te passenDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gezien het voorstel van de Commissie[7],Gelet op Richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit[8], en met name op artikel 19,Overwegende hetgeen volgt:1.  Bij Beschikking 2005/767/EG van de Raad werd Frankrijk gemachtigd om gedurende drie jaar de belasting op gasolie en loodvrije benzine te differentiëren. Deze machtiging is toentertijd gevraagd in het kader van een staatshervorming en met name de decentralisatie van bepaalde specifieke bevoegdheden die voorheen door de centrale overheid werden uitgeoefend. Beschikking 2005/767/EG vervalt op 31 december 2009.2.  Bij brief van 12 augustus 2009 heeft Frankrijk verzocht om de gedifferentieerde belastingtarieven na het vervallen van de beschikking onder dezelfde voorwaarden met zes jaar te mogen verlengen.3.  Beschikking 2005/767/EG van de Raad is aangenomen omdat de door Frankrijk gevraagde maatregel werd geacht aan de in artikel 19 van de richtlijn gestelde voorwaarden te voldoen. De maatregel werd met name geacht de goede werking van de interne markt niet te belemmeren en in overeenstemming te zijn met het communautaire beleid op de relevante gebieden.4.  De nationale maatregel maakt deel uit van een beleid dat tot doel heeft de overheid door kwaliteitsverbetering en kostenverlaging efficiënter te laten functioneren, en van een beleid dat is gericht op subsidiariteit. Hij vormt voor de regio’s een extra stimulans om de kwaliteit van hun bestuur op transparante wijze te verbeteren. In dit opzicht vereist Beschikking 2005/767/EG van de Raad dat de verlagingen verband houden met de sociaaleconomische omstandigheden in de regio's waar zij worden toegepast. Tot dusver is de mogelijke verlaging alleen toegepast door regio's met een bbp dat onder het gemiddelde ligt. Algemeen genomen is de nationale maatregel op specifieke beleidsoverwegingen gebaseerd.5.  Door de strikte marges voor de regionale differentiatie van de tarieven en de uitsluiting van commerciële gasolie van de maatregel is het risico op verstoring van de mededinging op de interne markt zeer klein. Uit de toepassing van de maatregel tot dusver is bovendien gebleken dat de regio's in vele gevallen het toegestane maximumtarief hanteren, hetgeen het gevaar van eventuele verstoringen van de mededinging nog verder heeft beperkt.6.  Er is ook geen melding gemaakt van belemmeringen voor de goede werking van de interne markt, meer in het bijzonder met betrekking tot het verkeer van de producten in kwestie als accijnsgoederen.7.  Voorafgaand aan de invoering van de nationale maatregel is er een belastingverhoging, gelijk aan de marge voor de regionale verlagingen, doorgevoerd. Tegen deze achtergrond en rekening houdende met de aan de machtiging verbonden voorwaarden en de opgedane ervaringen lijkt de maatregel in dit stadium niet in strijd te zijn met het communautaire energie- en klimaatbeleid.8.  Uit artikel 19, lid 2, van Richtlijn 2003/96/EG volgt dat iedere uit hoofde van dit artikel verleende machtiging in de tijd beperkt moet zijn. Gelet op de mogelijke toekomstige ontwikkelingen in het communautaire kader voor energiebelasting dient deze machtiging te worden beperkt tot een periode van drie jaar,HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:Artikel 11. Frankrijk wordt gemachtigd verlaagde belastingtarieven toe te passen op loodvrije benzine en gasolie gebruikt voor voortbeweging. Deze mogelijkheid tot verlaging geldt niet voor commerciële gasolie in de zin van artikel 7, lid 2, van Richtlijn 2003/96/EG.2. Administratieve regio’s kan worden toegestaan gedifferentieerde verlagingen toe te passen, voor zover de volgende voorwaarden worden nageleefd:-  a) de verlagingen zijn niet hoger dan 35,4 euro per 1000 liter loodvrije benzine en 23,0 euro per 1000 liter gasolie;-  b) de verlagingen zijn niet hoger dan het verschil tussen de belastingniveaus voor niet-commerciële gasolie en commerciële gasolie;-  c) de verlagingen houden verband met objectieve sociaaleconomische omstandigheden in de regio's waar zij worden toegepast;-  d) de toepassing van regionale verlagingen leidt er niet toe dat een bepaalde regio concurrentievoorsprong krijgt in de intracommunautaire handel.3. De verlaagde tarieven moeten in overeenstemming zijn met de verplichtingen van Richtlijn 2003/96/EG en met name de in artikel 7 vastgestelde minimumtarieven.Artikel 2Deze beschikking is van toepassing vanaf 1 januari 2010 en vervalt op 31 december 2012..Artikel 3Deze beschikking is gericht tot de Franse Republiek.Gedaan te Brussel,Voor de RaadLaszlo KOVACS Lid van de Commissie [1] Richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit (PB L 283 van 31.10.2003, blz. 51). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijnen 2004/74/EG en 2004/75/EG (PB L 157 van 30.4.2004, blz. 87 en blz.100).[2] PB L 290 van 4.11.2005, blz. 25.[3] Voorstel voor een beschikking van de Raad waarbij Frankrijk krachtens artikel 19 van Richtlijn 2003/96/EG wordt gemachtigd een gedifferentieerd belastingniveau voor motorbrandstoffen toe te passen (COM(2004) 597 definitief).[4] In 2007 pasten de volgende regio's een verlaging toe: Alsace, Aquitaine, Auvergne, Bourgogne, Bretagne, Champagne-Ardennes, Corse, Franche-Comté, Languedoc-Rousillon, Limousin, Midi-Pyrénées, Basse-Normandie, Pays de la Loire, Poitou-Charentes, Provence-Alpes-Côte d'Azur, Rhône-Alpes; in 2008 waren dit Corse, Franche-Comté en Poitou-Charentes; in 2009 waren dit Corse en Poitou-Charentes.[5] Verordening (EG) nr. 800/2008 van de Commissie van 6 augustus 2008 waarbij bepaalde categorieën steun op grond van de artikelen 87 en 88 van het Verdrag met de gemeenschappelijke markt verenigbaar worden verklaard ("de algemene groepsvrijstellingsverordening") (PB L 214 van 9.8.2008, blz. 3).[6] Beschikking nr. 406/2009/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 inzake de inspanningen van de lidstaten om hun broeikasgasemissies te verminderen om aan de verbintenissen van de Gemeenschap op het gebied van het verminderen van broeikasgassen tot 2020 te voldoen (PB L 140 van 5.6.2009, blz. 136). Het streefcijfer voor Frankrijk is -14 %.[7] PB C […] van […], blz. […].[8] PB L 283 van 31.10.2003, blz. 51.


title: VOORSTEL VOOR EEN BESCHIKKING VAN DE RAAD houdende aanvulling van de beschikking van de Raad van 17 december 1970 waarbij Frankrijk wordt gemachtigd met Bulgarije onderhandelingen over een handelsprotocol voor hat jaar 1971 te openen

text:
ARCHIVES HISTORIQUES
DE LA COMMISSION
COLLECTION RELIEE DES
DOCUMENTS "COM"
COM (71) 30
Vol. 1971/0005
 ---pagebreak--- Disclaimer
Conformément au règlement (CEE, Euratom) n° 354/83 du Conseil du 1er février 1983
concernant l'ouverture au public des archives historiques de la Communauté économique
européenne et de la Communauté européenne de l'énergie atomique (JO L 43 du 15.2.1983,
p. 1), tel que modifié par le règlement (CE, Euratom) n° 1700/2003 du 22 septembre 2003
(JO L 243 du 27.9.2003, p. 1), ce dossier est ouvert au public. Le cas échéant, les documents
classifiés présents dans ce dossier ont été déclassifiés conformément à l'article 5 dudit
règlement.
In accordance with Council Regulation (EEC, Euratom) No 354/83 of 1 February 1983
concerning the opening to the public of the historical archives of the European Economic
Community and the European Atomic Energy Community (OJ L 43, 15.2.1983, p. 1), as
amended by Regulation (EC, Euratom) No 1700/2003 of 22 September 2003 (OJ L 243,
27.9.2003, p. 1), this file is open to the public. Where necessary, classified documents in this
file have been declassified in conformity with Article 5 of the aforementioned regulation.
In Übereinstimmung mit der Verordnung (EWG, Euratom) Nr. 354/83 des Rates vom 1.
Februar 1983 über die Freigabe der historischen Archive der Europäischen
Wirtschaftsgemeinschaft und der Europäischen Atomgemeinschaft (ABI. L 43 vom 15.2.1983,
S. 1), geändert durch die Verordnung (EG, Euratom) Nr. 1700/2003 vom 22. September 2003
(ABI. L 243 vom 27.9.2003, S. 1), ist diese Datei der Öffentlichkeit zugänglich. Soweit
erforderlich, wurden die Verschlusssachen in dieser Datei in Übereinstimmung mit Artikel 5
der genannten Verordnung freigegeben.
 ---pagebreak---                                                                                I
    COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN
                                                           COM(71)30 def .
                                                           Eru.s6ii}. p 14 jûJïia&ri 19 1 1
                                                           VIT TROU'. 'ELI JK
                            VOORSTEL   VOOR. jSH
                            BESCHUKKING VM DE RAAD
                 houdende aanvulliag va» de beschikkirg van de
     Raad. van 17 dacember 1970 waarbij Frenkrijk wordt g-aaach;igd met
                Bulgarije ondarjaandeliage» over e*a toajtrtelcprotafw&l
                        voor hat jaar 1971 te opede».
C0.IHI ) 30 à^f-
 ---pagebreak---                               VOGItSTSL VOOR    ES» .
                         BESCHIKKING VAN    DE   RAAD
              houdende aanvulling van de beschikking van de
Raad van 17 december 1970 waarbij Frankrijk wordt gemachtigd met
              Bulgarije onderhandelingen over een handels-
                protocol voor het jaar 1971 "te openen
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap ,
Gelet op de beschikking van de Raad van 16 december 1969 betreffende.de gelei
delijke eenmaking van de akkoorden inzake de handelsbetrekkingen tussen de
lid-staten en derde landen en betreffende onderhandelingen over communautaire
akkoorden ( l ), inzonderheid op de artikelen 9 en 12 ,
Gezien het voorstel van de Commissie ,
Overwegende dat Frankrijk bij beschikking van 17 december 1970 werd gemachtigd
met Bulgarije onderhandelingen over het sluiten van een handelsprotocol voor
het jaar 1971 te openen f
Overwegende dat aanvullend coördinatie–overleg betrekking had op de nieuwe
lijsten van contingenten voor 1971 9
Overwegende dat de conclusies uit dit coördinatie-averleg bij de onderhan- -
delingen voor de betrokken lid-staat aanvullende richtlijnen moeten dienen ^
HEEFT DE VOLGENDE     BESCHIKKING GEGEVEN     ;
                                       Artikel 1
        De conclusies vervat in de bijlage bij de beschikking van de Raad van
17 december 1970 worden aangevuld met de als bijlage aan de onderhavige be
schikking gehechte conclusie .
                                        Artikel 2
        Deze beschikking is gericht tot dé Franse Republiek .
Gedaan te Brussel ,
( 1 ) PB No . L 326 van 29.i2.i969 , blz . 39
 ---pagebreak---                                                              BI JL'. GS
                         clusie welke bij de onderhandelingen
                     tussen Frankrijk en Bulgarije inzake een
                     handelsprotocol voor 'het jaar 1971 "tot aan
                     vullende richtlijn moet dienen .
      De opneming van nieuwe contingenten in lijst "B ", welke als bijlage
aan het protocol voor 1971 moet worden gehecht , vindt plaats op de gonrslag
van de gegevens die Frankrijk in het kader van   het aanvullend coördinatie-
overleg heeft verstrekt en die door de Commissie aan de Raad zijn medegedeeld .