               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 3.9.2015
            COM(2015) 417 final
            2015/0186(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            inzake het door de Europese Unie in te nemen standpunt met betrekking tot de vaststelling van een besluit door het Gemengd Comité EU-EVA voor de vereenvoudiging van de formaliteiten in het goederenverkeer en van een besluit door de Gemengde Commissie "Gemeenschappelijk douanevervoer" waarbij de Republiek Servië wordt uitgenodigd toe te treden tot de Overeenkomst inzake de vereenvoudiging van de formaliteiten in het goederenverkeer en de Overeenkomst betreffende een gemeenschappelijke regeling inzake douanevervoer

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               Motivering en doel van het voorstel

               De Overeenkomst inzake de vereenvoudiging van de formaliteiten in het goederenverkeer en de Overeenkomst betreffende een gemeenschappelijke regeling inzake douanevervoer zijn op 20 mei 1987 gesloten tussen de Europese Gemeenschap en de EVA-landen.

               De mededeling van 2001 van de Europese Commissie aan het Europees Parlement en de Raad over een strategie ter voorbereiding van de kandidaat-lidstaten op de toetreding tot de EG-EVA-verdragen van 1987 betreffende een gemeenschappelijke regeling inzake douanevervoer en inzake de vereenvoudiging van de formaliteiten in het goederenverkeer, gevolgd door de mededeling van 2010 van de Europese Commissie aan het Europees Parlement en de Raad over een strategie ter voorbereiding van bepaalde buurlanden op toetreding tot beide overeenkomsten en door de conclusies van de Raad van 14 april 2011 waarin de aanpak in de twee mededelingen wordt bevestigd, voorzien in steun voor een aantal landen bij hun inspanningen om toe te treden tot de overeenkomsten.

               Het doel van dit besluit is de aanneming van het gemeenschappelijk standpunt van de EU over ontwerpbesluit nr. .../2015 van het Gemengd Comité EU-EVA voor de vereenvoudiging van de formaliteiten in het goederenverkeer en over ontwerpbesluit nr. .../2015 van de Gemengde Commissie EU-EVA "Gemeenschappelijk douanevervoer" waarbij de Republiek Servië wordt uitgenodigd toe te treden tot de overeenkomsten.

               Samenhang met de huidige bepalingen op dit beleidsgebied

               Er zijn geen bestaande bepalingen op het door het voorstel bestreken gebied.

               Samenhang met andere beleidsgebieden van de Unie

               Het voorstel is in overeenstemming met de strategie om het concurrentievermogen van de EU en de economische groei te bevorderen.

               2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

               Rechtsgrondslag

               Bij de overeenkomsten worden maatregelen vastgesteld ter vereenvoudiging van het goederenverkeer tussen de Europese Unie en de Republiek IJsland, de voormalige Joegoslavische republiek Macedonië, het Koninkrijk Noorwegen, de Zwitserse Bondsstaat en de Republiek Turkije.

               De Republiek Servië heeft een verzoek ingediend om tot de overeenkomsten toe te treden en voldoet aan de juridische, structurele en automatiseringsvoorwaarden daarvoor.

               Overeenkomstig artikel 11, lid 3, van de Overeenkomst inzake de vereenvoudiging van de formaliteiten in het goederenverkeer en artikel 15, lid 3, van de Overeenkomst betreffende een gemeenschappelijke regeling inzake douanevervoer, nodigen het Gemengd Comité EU-EVA / de Gemengde Commissie EU-EVA bij besluit derde landen in de zin van respectievelijk artikel 1, lid 2, en artikel 3, lid 1, onder c), uit om toe te treden tot de overeenkomsten volgens de procedure van respectievelijk artikel 11 bis en artikel 15 bis.

               Het Gemengd Comité EU-EVA / de Gemengde Commissie EU-EVA gaat tot een dergelijke uitnodiging over indien het land aantoont dat het in staat is de uitvoeringsvoorschriften voor de toepassing van de overeenkomsten na te leven.

               In opdracht van de werkgroep EU-EVA "Gemeenschappelijk douanevervoer en vereenvoudiging van de formaliteiten in het goederenverkeer" heeft een evaluatiemissie die zich met name heeft vergewist van de aanpassing van de nationale douanewetgeving van de Republiek Servië, de opzet van de nodige structuren voor het beheer van de procedure en de invoering van het nieuwe geautomatiseerde systeem voor douanevervoer (NCTS) dat het mogelijk maakt de gemeenschappelijke regeling voor het douanevervoer toe te passen, vastgesteld dat aan de voorwaarden voor uitnodiging is voldaan.

               Evenredigheid

               Het voorstel is om de volgende reden(en) in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel.

               De voorgestelde maatregel is de enige mogelijke.

               De voorgestelde maatregel brengt geen kosten met zich mee.

               Keuze van het instrument

               Voorgesteld(e) instrument(en): besluit.

               Er zijn geen andere geschikte instrumenten.

               3.RESULTATEN VAN EX-POSTEVALUATIES, RAADPLEGINGEN VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELINGEN

               Raadplegingen van belanghebbenden

               Raadpleging van de lidstaten over en goedkeuring van ontwerpbesluit nr..../2015 van het Gemengd Comité EU-EVA voor de vereenvoudiging van de formaliteiten in het goederenverkeer en over ontwerpbesluit nr. .../2015 van de Gemengde Commissie EU-EVA "Gemeenschappelijk douanevervoer" met het oog op uitnodiging van de Republiek Servië om toe te treden tot de overeenkomsten heeft plaatsgevonden in het Comité douanewetboek — afdeling Douanestatus en douanevervoer, en met de partijen bij de overeenkomsten in de werkgroepen EU-EVA "Gemeenschappelijk douanevervoer" en "Vereenvoudiging van de formaliteiten in het goederenverkeer".

               Samenvatting van de reacties en hoe daarmee rekening is gehouden:

               gunstig advies.

               Bijeenbrengen en benutten van deskundigheid

               Er hoefde geen beroep te worden gedaan op externe deskundigheid.

               Effectbeoordeling

               De toetreding tot de overeenkomsten maakt deel uit van de strategie voor de toetreding van de Republiek Servië tot de Europese Unie. De toetreding zal leiden tot aanpassing aan het "acquis communautaire" op het gebied van het douanevervoer. De invoering van gemeenschappelijk douanevervoer in de Republiek Servië als alternatief voor de TIR-procedure zal het douanevervoer verder vereenvoudigen, de kosten verminderen en mogelijk zorgen voor een toename van de handel.

               4.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

               Het voorstel heeft geen gevolgen voor de begroting van de EU.

               2015/0186 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               inzake het door de Europese Unie in te nemen standpunt met betrekking tot de vaststelling van een besluit door het Gemengd Comité EU-EVA voor de vereenvoudiging van de formaliteiten in het goederenverkeer en van een besluit door de Gemengde Commissie "Gemeenschappelijk douanevervoer" waarbij de Republiek Servië wordt uitgenodigd toe te treden tot de Overeenkomst inzake de vereenvoudiging van de formaliteiten in het goederenverkeer en de Overeenkomst betreffende een gemeenschappelijke regeling inzake douanevervoer

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 207, lid 4, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Bij artikel 11, lid 3, van de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap, de Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland, de Republiek IJsland, het Koninkrijk Noorwegen, het Koninkrijk Zweden en de Zwitserse Bondsstaat inzake de vereenvoudiging van de formaliteiten in het goederenverkeer
                  1
                ("de Overeenkomst inzake de vereenvoudiging van de formaliteiten in het goederenverkeer"), wordt het bij die overeenkomst opgerichte Gemengd Comité EU-EVA gemachtigd om uitnodigingen aan derde landen in de zin van artikel 1, lid 2, om toe te treden tot die overeenkomst in overeenstemming met artikel 11 bis bij besluit vast te stellen.

               (2)Bij artikel 15, lid 3, van de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap, de Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland, de Republiek IJsland, het Koninkrijk Noorwegen, het Koninkrijk Zweden en de Zwitserse Bondsstaat betreffende een gemeenschappelijke regeling inzake douanevervoer
                  2
                ("de Overeenkomst betreffende een gemeenschappelijke regeling inzake douanevervoer") wordt de bij die overeenkomst opgerichte Gemengde Commissie EU-EVA gemachtigd om uitnodigingen aan derde landen in de zin van artikel 3, lid 1, onder c), om toe te treden tot die overeenkomst in overeenstemming met artikel 15 bis bij besluit vast te stellen.

               (3)Het is dienstig het standpunt vast te stellen dat de Unie in het Gemengd Comité en de Gemengde Commissie zal innemen ten aanzien van besluiten om de Republiek Servië uit te nodigen tot die overeenkomsten toe te treden.

               (4)Het standpunt van de Unie in het Gemengd Comité en de Gemengde Commissie moet daarom worden gebaseerd op de bijgaande ontwerpbesluiten,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het standpunt van de Unie in het Gemengd Comité EU-EVA voor de vereenvoudiging van de formaliteiten in het goederenverkeer ten aanzien van een uitnodiging aan de Republiek Servië om toe te treden tot de Overeenkomst inzake de vereenvoudiging van de formaliteiten in het goederenverkeer, is gebaseerd op het aan dit besluit gehechte ontwerpbesluit van dat Gemengd Comité.

               Artikel 2

               Het standpunt van de Unie in de Gemengde Commissie EU-EVA "Gemeenschappelijk douanevervoer" ten aanzien van een uitnodiging aan de Republiek Servië om toe te treden tot de Overeenkomst betreffende een gemeenschappelijke regeling voor het douanevervoer, is gebaseerd op het aan dit besluit gehechte ontwerpbesluit van die Gemengde Commissie.

               Artikel 3

               Wanneer de technische voorwaarden voor toetreding door de Republiek Servië zijn vervuld, zal de vertegenwoordiger van de Unie in het in artikel 1 bedoelde Gemengd Comité en de in artikel 2 bedoelde Gemengde Commissie de besluiten voorstellen om de Republiek Servië uit te nodigen tot de overeenkomsten toe te treden en om te stemmen over deze besluiten in overeenstemming met artikel 1 en artikel 2 van dit besluit.

               Artikel 4

               Na vaststelling wordt het besluit van het Gemengd Comité EU-EVA voor de vereenvoudiging van de formaliteiten in het goederenverkeer en het besluit van de Gemengde Commissie EU-EVA "Gemeenschappelijk douanevervoer" bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

               Artikel 5

               Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)
                  PB L 134 van 22.5.1987, blz. 2.

                     (2)
                  PB L 226 van 13.8.1987, blz. 2.

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 3.9.2015
            COM(2015) 417 final
            BIJLAGEN
            bij het
            Voorstel voor een besluit van de Raad
            inzake het door de Europese Unie in te nemen standpunt met betrekking tot de vaststelling van een besluit door het Gemengd Comité EU-EVA voor de vereenvoudiging van de formaliteiten in het goederenverkeer en van een besluit door de Gemengde Commissie EU-EVA "Gemeenschappelijk douanevervoer" waarbij de Republiek Servië wordt uitgenodigd toe te treden tot de Overeenkomst inzake de vereenvoudiging van de formaliteiten in het goederenverkeer en de Overeenkomst betreffende een gemeenschappelijke regeling inzake douanevervoer

               BIJLAGEN

               bij het

               Voorstel voor een besluit van de Raad

               inzake het door de Europese Unie in te nemen standpunt met betrekking tot de vaststelling van een besluit door het Gemengd Comité EU-EVA voor de vereenvoudiging van de formaliteiten in het goederenverkeer en van een besluit door de Gemengde Commissie EU-EVA "Gemeenschappelijk douanevervoer" waarbij de Republiek Servië wordt uitgenodigd toe te treden tot de Overeenkomst inzake de vereenvoudiging van de formaliteiten in het goederenverkeer en de Overeenkomst betreffende een gemeenschappelijke regeling inzake douanevervoer

               BIJLAGE 1

               Voorstel voor Besluit nr. .../2015 van het Gemengd Comité EU-EVA voor de vereenvoudiging van de formaliteiten in het goederenverkeer tot uitnodiging aan de Republiek Servië om toe te treden tot de Overeenkomst inzake de vereenvoudiging van de formaliteiten in het goederenverkeer van 20 mei 1987

               HET GEMENGD COMITÉ EU-EVA,

               Gezien de Overeenkomst inzake de vereenvoudiging van de formaliteiten in het goederenverkeer van 20 mei 1987
                  1
                (hierna "de overeenkomst" genoemd), en met name artikel 11, lid 3,

               Overwegende hetgeen volgt:

               1)
                     Het goederenverkeer met de Republiek Servië wordt gestimuleerd door de vereenvoudiging van de formaliteiten in het goederenverkeer tussen de Republiek Servië en de Europese Unie, de Republiek IJsland, de voormalige Joegoslavische republiek Macedonië, het Koninkrijk Noorwegen, de Zwitserse Bondsstaat en de Republiek Turkije.

               2)
                     Om deze vereenvoudiging te verwezenlijken, moet de Republiek Servië worden uitgenodigd toe te treden tot de overeenkomst,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               In overeenstemming met artikel 11 bis van de overeenkomst wordt de Republiek Servië uitgenodigd om met ingang van 1 december 2015 toe te treden tot de overeenkomst.

               Artikel 2

               Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt vastgesteld.

               Gedaan te …, ...2015,

               Voor het Gemengd Comité EU-EVA

                     De voorzitter

               BIJLAGE 2

               Voorstel voor Besluit nr. .../2015 van de Gemengde Commissie EU-EVA "Gemeenschappelijk douanevervoer" tot uitnodiging aan de Republiek Servië om toe te treden tot de Overeenkomst betreffende een gemeenschappelijke regeling inzake douanevervoer van 20 mei 1987

               DE GEMENGDE COMMISSIE EU-EVA,

               Gezien de Overeenkomst betreffende een gemeenschappelijke regeling inzake douanevervoer van 20 mei 1987
                  2
                (hierna "de overeenkomst" genoemd), en met name artikel 15, lid 3, onder e),

               Overwegende hetgeen volgt:

               1)
                     De handel met de Republiek Servië wordt gestimuleerd door een gemeenschappelijke regeling voor het goederenverkeer tussen de Republiek Servië en de Europese Unie, de Republiek IJsland, de voormalige Joegoslavische republiek Macedonië, het Koninkrijk Noorwegen, de Zwitserse Bondsstaat en de Republiek Turkije.

               2)
                     Om deze regeling te verwezenlijken, moet de Republiek Servië worden uitgenodigd toe te treden tot de overeenkomst,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               In overeenstemming met artikel 15 bis van de overeenkomst wordt de Republiek Servië uitgenodigd om met ingang van 1 december 2015 toe te treden tot de overeenkomst.

               Artikel 2

               Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt vastgesteld.

               Gedaan te …, ...2015,

               Voor de Gemengde Commissie EU-EVA

                     De voorzitter

                     (1)
                  PB L 134 van 22.5.1987, blz. 2.

                     (2)
                  PB L 226 van 13.8.1987, blz. 2.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 28.7.2017
            COM(2017) 394 final
            2017/0169(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende de sluiting van de overeenkomst tussen de Europese Unie en het Gemenebest van de Bahama’s tot wijziging van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Gemenebest van de Bahama’s inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               Bij Verordening (EU) nr. 610/2013 van 26 juni 2013
                  1
               , hierna „wijziging van de Schengengrenscode” genoemd, werden de Schengenuitvoeringsovereenkomst
                  2
               , Verordening (EG) nr. 562/2006 (Schengengrenscode)
                  3
                en Verordening (EG) nr. 810/2009 (Visumcode)
                  4
                gewijzigd en werd onder meer een nieuwe definitie van het begrip „kort verblijf” van onderdanen van derde landen in het Schengengebied ingevoerd. Met ingang van 18 oktober 2013 werd voor (zowel visumplichtige als van de visumplicht vrijgestelde) onderdanen van derde landen die voor een kort verblijf naar het Schengengebied willen reizen, de maximaal toegestane verblijfsduur gedefinieerd als „ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen”. Vergeleken met de definitie die tot 18 oktober 2013 gold (drie maanden per periode van zes maanden na de datum van eerste toegang) is het nieuwe begrip preciezer, aangezien de verblijfsduur nu in dagen wordt uitgedrukt in plaats van in maanden. De zinsnede „na de datum van eerste toegang”, die aanleiding gaf tot veel onzekerheid en vragen, werd bovendien geschrapt.

               Met de wijziging van de Schengengrenscode zijn alle noodzakelijke wijzigingen aangebracht in het acquis van de EU inzake visa en grenzen, dat bestaat uit de Schengenuitvoeringsovereenkomst, de Schengengrenscode, de Visumcode en Verordening (EG) nr. 539/2001
                  5
               . Het begrip „kort verblijf” is echter ook opgenomen in internationale overeenkomsten die door de Europese Unie zijn gesloten. In de overeenkomsten inzake de vrijstelling van de visumplicht die zijn gesloten met Antigua en Barbuda
                  6
               , de Bahama’s
                  7
               , Barbados
                  8
               , Brazilië
                  9
               , Mauritius
                  10
               , Saint Kitts en Nevis
                  11
                en de Seychellen
                  12
                werd voor de bepaling van de maximale duur van het visumvrije verblijf nog verwezen naar de oude definitie („drie maanden per periode van zes maanden na de datum van eerste toegang”
                  13
               ).

               Op 16 juli 2014 heeft de Commissie een aanbeveling goedgekeurd voor een besluit van de Raad waarbij machtiging wordt verleend tot het openen van onderhandelingen over wijziging van de overeenkomsten inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf tussen de Europese Unie en de genoemde landen
                  14
               , dat de Raad op 9 oktober 2014 heeft vastgesteld
                  15
               . Het doel was voor deze zeven landen de nieuwe definitie van kort verblijf, zoals in de wijziging van de Schengengrenscode opgenomen, in te voeren. Als „kort verblijf” in de visumvrijstellingsovereenkomsten in dagen wordt uitgedrukt in plaats van in maanden, is het bovendien eenvoudiger te verifiëren en te berekenen met elektronische/IT-middelen en daardoor beter geschikt voor gecentraliseerde grensbeheersystemen, zoals het voorgestelde inreis-uitreissysteem (EES)
                  16
               .

               Naar aanleiding van de machtiging van de Raad heeft de Commissie onderhandelingen geopend over wijziging van de visumvrijstellingsovereenkomsten met de zeven betrokken landen: Antigua en Barbuda, de Bahama’s, Barbados, Brazilië, Mauritius, Saint Kitts en Nevis en de Seychellen.

               De onderhandelingen met het Gemenebest van de Bahama’s zijn afgerond met de parafering van de wijzigingsovereenkomst op 30 augustus 2016. De overeenkomstsluitende partijen zijn overeengekomen in de gehele visumvrijstellingsovereenkomst tussen de EU en de Bahama’s de nieuwe definitie van „kort verblijf” toe te passen. Daarnaast moeten in de overeenkomsten enkele technische details worden aangepast (zie verderop), maar alle wijzigingen zijn voor reizigers van onbeduidende strekking.

               De specifieke situatie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland komt tot uiting in de preambule van de overeenkomst.

               2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

               •Rechtsgrondslag

               De overeenkomst moet door beide overeenkomstsluitende partijen volgens hun respectieve procedures worden goedgekeurd. Voor de Unie dient de Raad besluiten vast stellen betreffende de ondertekening en de sluiting van de overeenkomst.

               Onderhavig voorstel wordt bij de Raad ingediend opdat de Raad machtiging verleent tot sluiting van de overeenkomst tot wijziging van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Gemenebest van de Bahama’s inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf.

               De overeenkomst waarborgt de juridische samenhang en de harmonisatie tussen de lidstaten, doordat de nieuwe bij de wijziging van de Schengengrenscode ingevoerde definitie van „kort verblijf” wordt toegepast, waardoor een eenduidige interpretatie van „kort verblijf” wordt gegeven.

               De rechtsgrondslag van dit voorstel is artikel 77, lid 2, onder a), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), in samenhang met artikel 218 daarvan.

               De Unie is niet bevoegd tot wijziging van de visumvrijstellingsovereenkomsten waardoor de vier bij de uitvoering van het Schengenacquis betrokken landen worden gebonden, wat ook geldt voor het gemeenschappelijk visumbeleid. Om een geharmoniseerde aanpak en een geharmoniseerde tenuitvoerlegging van de bepalingen over de duur van het toegestane verblijf in het Schengengebied te verzekeren, is in de overeenkomst een gezamenlijke verklaring opgenomen, die luidt dat het wenselijk is dat de Bahama’s, enerzijds, en IJsland, Liechtenstein, Noorwegen en Zwitserland, anderzijds, de bestaande bilaterale visumvrijstellingsovereenkomsten in dezelfde zin wijzigen.

               Bijgaand voorstel is het rechtsinstrument voor de sluiting van de overeenkomst. De Raad zal met gekwalificeerde meerderheid een besluit nemen nadat de overeenkomst namens de Unie is ondertekend door een persoon die door het voorzitterschap van de Raad is aangewezen en nadat de goedkeuring van het Europees Parlement is verkregen overeenkomstig artikel 218, lid 6, tweede alinea, onder a), VWEU.

               •Subsidiariteit (bij niet-exclusieve bevoegdheid)

               Wanneer de Europese Unie partijis bij een internationale overeenkomst, is het juridisch niet mogelijk dat een wijziging van zo’n overeenkomst door de lidstaten zelf wordt doorgevoerd. De visumvrijstellingsovereenkomst met de Bahama’s is door de Europese Unie gesloten. Derhalve is actie op Unieniveau vereist.

               De sluiting van een visumvrijstellingsovereenkomst door een lidstaat zou bovendien gevolgen hebben voor het acquis van de Unie op visumgebied (artikel 3, lid 2, VWEU).

               •Evenredigheid

               Dit voorstel gaat niet verder dan nodig is om het doel ervan, namelijk de wijziging van de visumvrijstellingsovereenkomst tussen de Unie en de Bahama’s, te verwezenlijken.

               3.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

               Dit voorstel houdt geen extra kosten voor de EU-begroting in.

               4.RESULTATEN VAN EX-POSTEVALUATIES, RAADPLEGINGEN VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELINGEN

               •Raadpleging van belanghebbenden

               Op 9 oktober 2014 heeft de Raad onderhandelingsrichtsnoeren vastgesteld waarbij de Commissie wordt gemachtigd onderhandelingen met het Gemenebest van de Bahama’s te openen over wijziging van de visumvrijstellingsovereenkomst tussen de twee overeenkomstsluitende partijen. De lidstaten zijn op de hoogte gehouden van de onderhandelingen tijdens vergaderingen van de Groep visa van de Raad.

               5.OVERIGE ELEMENTEN

               •Resultaat van de onderhandelingen

                  De Commissie is van oordeel dat de door de Raad in zijn onderhandelingsrichtsnoeren vastgestelde doelstellingen zijn bereikt en dat de ontwerpovereenkomst aanvaardbaar is voor de Unie.

                  De overeenkomst houdt uiteindelijk het volgende in:

                  a) Verblijfsduur

                  De overeenkomst voorziet in visumvrij reizen voor de burgers van de Europese Unie en voor de burgers van het Gemenebest van de Bahama’s die naar het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende partij reizen voor ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen (in de oude bepaling maximaal drie maanden per periode van zes maanden na de datum van eerste toegang). De nieuwe definitie wordt in de gehele overeenkomst tussen de Europese Unie en het Gemenebest van de Bahama’s inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf toegepast.

                  b) Slotbepaling – opschorting van de overeenkomst (artikel 8, lid 4)

               De laatste zin van artikel 8, lid 4, van de overeenkomst wordt gewijzigd door toevoeging van „en maakt een einde aan de schorsing”. De laatste zin van artikel 8, lid 4, komt daardoor als volgt te luiden: „De overeenkomstsluitende partij die de toepassing van de overeenkomst heeft geschorst, stelt de andere overeenkomstsluitende partij ervan in kennis dat de redenen voor de schorsing niet langer bestaan, zodra dit het geval is, en maakt een einde aan de schorsing.” Met de toevoeging van „en maakt een einde aan de schorsing” wordt duidelijker gemaakt dat de schorsing van de visumvrijstelling daadwerkelijk moet worden opgeheven zodra de redenen ervoor niet langer bestaan. Door de wijziging wordt de formulering van dit punt in de visumvrijstellingsovereenkomst met de Bahama’s op één lijn gebracht met die in alle andere visumvrijstellingsovereenkomsten die de Unie in 2015 en 2016 heeft ondertekend. De Groep visa is op 14 juni 2016 over de wijziging geconsulteerd en geen van de lidstaten heeft bezwaren ingebracht.

                  c) Vervangen van Gemeenschap door Unie

               Met de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon op 1 december 2009 heeft de Europese Unie als enige een geconsolideerde rechtspersoonlijkheid verkregen. De „Europese Gemeenschap” wordt echter nog steeds vermeld in internationale overeenkomsten die voorafgaand aan het Verdrag van Lissabon in werking zijn getreden, waaronder de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Gemenebest van de Bahama’s inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf. De wijzigingsovereenkomst vervangt daarom Gemeenschap door Unie in de gehele visumvrijstellingsovereenkomst.

               d) Gemeenschappelijke verklaringen

               Aan de overeenkomst zijn twee gemeenschappelijke verklaringen gehecht:

               – over de interpretatie van de termijn van 90 dagen binnen een periode van 180 dagen, en

               – betreffende IJsland, Noorwegen, Zwitserland en Liechtenstein.

               e) Inwerkingtreding

               De overeenkomst treedt in werking op de eerste dag van de zesde maand volgende op de datum waarop de laatste overeenkomstsluitende partij de andere overeenkomstsluitende partij ervan in kennis heeft gesteld dat de ratificatieprocedures zijn voltooid. Met het oog op de rechtszekerheid en teneinde reizigers in staat te stellen het recht te kennen en na te leven, is een toereikende overgangsperiode noodzakelijk. Wanneer de overeenkomst door alle overeenkomstsluitende partijen is geratificeerd, kunnen reizigers tijdens die overgangsperiode van zes maanden hun nog geheel volgens de oude definitie berekende kort verblijf volmaken, voordat de nieuwe definitie van kort verblijf met de achterwaartse referentieperiode van 180 dagen in werking treedt.

               Alle overige bepalingen van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Gemenebest van de Bahama’s inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf blijven ongewijzigd, met inbegrip van het territoriale toepassingsgebied.

               6.CONCLUSIE

               In het licht van bovenstaande overwegingen stelt de Commissie voor dat de Raad, nadat de goedkeuring van het Europees Parlement is verkregen, zijn goedkeuring hecht aan de overeenkomst tussen de Europese Unie en het Gemenebest van de Bahama’s tot wijziging van de overeenkomst tussen de Europese gemeenschap en het Gemenebest van de Bahama’s inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf.

               2017/0169 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende de sluiting van de overeenkomst tussen de Europese Unie en het Gemenebest van de Bahama’s tot wijziging van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Gemenebest van de Bahama’s inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 77, lid 2, onder a), in samenhang met artikel 218, lid 6, tweede alinea, onder a), onder v),

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Gezien de goedkeuring van het Europees Parlement
                  17
               ,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Bij besluit van 30 november 2009 heeft de Raad de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Gemenebest van de Bahama’s inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf gesloten. De overeenkomst voorziet in visumvrij reizen voor de burgers van de Europese Unie en voor de burgers van de Bahama’s die naar het grondgebied van de andere overeenkomstsluitende partij reizen „voor een periode van maximaal drie maanden binnen een tijdvak van zes maanden”.

               (2)Bij Verordening (EU) nr. 610/2013 van het Europees Parlement en de Raad
                  18
                zijn in het acquis van de Unie inzake visa en grenzen horizontale wijzigingen aangebracht, die onder meer inhouden dat een kort verblijf wordt gedefinieerd als een verblijf van ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen.

               (3)Teneinde de regeling van de Unie voor korte verblijven volledig te harmoniseren, dient deze nieuwe definitie in de overeenkomst tussen de Unie en het Gemenebest van de Bahama’s inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf te worden opgenomen.

               (4)De Commissie heeft namens de Unie onderhandelingen gevoerd over een overeenkomst met het Gemenebest van de Bahama’s tot wijziging van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Gemenebest van de Bahama’s inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf (hierna „de overeenkomst” genoemd).

               (5)Overeenkomstig Besluit (EU) 2017/[…] van de Raad is de overeenkomst ondertekend.

               (6)Dit besluit houdt een ontwikkeling in van de bepalingen van het Schengenacquis waaraan het Verenigd Koninkrijk niet deelneemt, overeenkomstig Besluit 2000/365/EG van de Raad
                  19
               . Het Verenigd Koninkrijk neemt derhalve niet deel aan de vaststelling van dit besluit en dit besluit is niet bindend voor noch van toepassing op deze lidstaat.

               (7)Dit besluit houdt een ontwikkeling in van de bepalingen van het Schengenacquis waaraan Ierland niet deelneemt, overeenkomstig Besluit 2002/192/EG van de Raad
                  20
               . Ierland neemt derhalve niet deel aan de vaststelling van dit besluit en het besluit is niet bindend voor, noch van toepassing op deze lidstaat.

               (8)De overeenkomst moet derhalve worden goedgekeurd,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               De overeenkomst tussen de Europese Unie en het Gemenebest van de Bahama’s tot wijziging van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Gemenebest van de Bahama’s inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf (hierna „de overeenkomst” genoemd), wordt namens de Unie goedgekeurd.

               De tekst van de overeenkomst is aan dit besluit gehecht.

               Artikel 2

               De voorzitter van de Raad verricht namens de Unie de in artikel 2 van de overeenkomst bedoelde kennisgeving
                  21
               .

               Artikel 3

               Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)
                  PB L 182 van 29.6.2013, blz. 1.

                     (2)
                  PB L 239 van 22.9.2000, blz. 19.

                     (3)
                  PB L 105 van 13.4.2006, blz. 1.

                     (4)
                  PB L 243 van 15.9.2009, blz. 1.

                     (5)
                  PB L 081 van 21.3.2001, blz. 1.

                     (6)
                  PB L 169 van 30.6.2009, blz. 3.

                     (7)
                  PB L 169 van 30.6.2009, blz. 24.

                     (8)
                  PB L 169 van 30.6.2009, blz. 10.

                     (9)
                  Met Brazilië heeft de EU twee overeenkomsten gesloten: een voor houders van een gewoon paspoort (PB L 255 van 21.9.2012, blz. 4) en een afzonderlijke overeenkomst voor houders van een diplomatiek of dienstpaspoort (PB L 66 van 12.3.2011, blz. 2).

                     (10)
                  PB L 169 van 30.6.2009, blz. 17.

                     (11)
                  PB L 169 van 30.6.2009, blz. 38.

                     (12)
                  PB L 169 van 30.6.2009, blz. 31.

                     (13)
                  Zie de artikelen „Doel” en „Verblijfsduur” van de overeenkomsten.

                     (14)
                  COM(2014) 468 final.

                     (15)
                  Besluit van de Raad waarbij aan de Commissie machtiging wordt verleend tot het openen van onderhandelingen over wijziging van de overeenkomsten inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf tussen de Europese Unie/Gemeenschap en Antigua en Barbuda, het Gemenebest van de Bahama’s, Barbados, de Federale Republiek Brazilië, de Republiek Mauritius, de Federatie van Saint Kitts en Nevis en de Republiek der Seychellen, door de Raad vastgesteld op 9.10.2014.

                     (16)
                  COM(2016) 194 final.

                     (17)
                  Goedkeuring verleend op […].

                     (18)
                  Verordening (EU) nr. 610/2013 van het Europees Parlement en van de Raad van 26 juni 2013 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 562/2006 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een communautaire code betreffende de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode) en van de Overeenkomst ter uitvoering van het Schengenakkoord, Verordeningen (EG) nr. 1683/95 en (EG) nr. 539/2001 van de Raad en Verordeningen (EG) nr. 767/2008 en (EG) nr. 810/2009 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 182 van 29.06.2013).

                     (19)
                  Besluit 2000/365/EG van de Raad van 29 mei 2000 betreffende het verzoek van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland deel te mogen nemen aan enkele van de bepalingen van het Schengenacquis (PB L 131 van 1.6.2000, blz. 43).

                     (20)
                  Besluit 2002/192/EG van de Raad van 28 februari 2002 betreffende het verzoek van Ierland deel te mogen nemen aan bepalingen van het Schengenacquis (PB L 64 van 7.3.2002, blz. 20).

                     (21)
                  De datum van inwerkingtreding van de overeenkomst zal door het secretariaat-generaal van de Raad worden bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 28.7.2017
            COM(2017) 394 final
            BIJLAGE
            bij het
            Voorstel voor een besluit van de Raad
            betreffende de sluiting van de overeenkomst tussen de Europese Unie en het Gemenebest van de Bahama’s tot wijziging van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Gemenebest van de Bahama’s inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf

               BIJLAGE

               bij het

               Voorstel voor een besluit van de Raad

               betreffende de sluiting van de overeenkomst tussen de Europese Unie en het Gemenebest van de Bahama’s tot wijziging van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Gemenebest van de Bahama’s inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf

               OVEREENKOMST

               tussen de Europese Unie en het Gemenebest van de Bahama’s tot wijziging van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Gemenebest van de Bahama’s inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf

               DE EUROPESE UNIE,

               enerzijds, en

               HET GEMENEBEST VAN DE BAHAMA’S, hierna „de Bahama’s” genoemd,

               anderzijds,

               hierna samen „de overeenkomstsluitende partijen” genoemd,

               GEZIEN de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Gemenebest van de Bahama’s inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf, hierna „de overeenkomst” genoemd, die op 1 april 2010 in werking is getreden,

               OPNIEUW BEVESTIGEND het belang van het faciliteren van contacten van mens tot mens,

               ER NOTA VAN NEMEND dat de overeenkomst functioneert tot tevredenheid van de burgers van de overeenkomstsluitende partijen,

               OVERWEGENDE dat de in de overeenkomst opgenomen definitie van kort verblijf, „drie maanden per periode van zes maanden na de datum van eerste toegang”, niet precies genoeg is en dat met name de zinsnede „na de datum van eerste toegang” aanleiding kan geven tot vragen en onzekerheid,

               IN AANMERKING NEMENDE dat bij Verordening (EU) nr. 610/2013 van 26 juni 2013 in het „interne” acquis van de Unie inzake visa en grenzen horizontale wijzigingen zijn aangebracht, die onder meer inhouden dat een kort verblijf wordt gedefinieerd als een verblijf van „ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen”,

               IN AANMERKING NEMENDE dat het door de Europese Unie in te stellen inreis-uitreissysteem vereist dat een uniforme en duidelijke definitie van kort verblijf wordt toegepast, die voor alle onderdanen van derde landen geldt,

               WENSENDE de soepele doorstroming van reizigers aan de grensdoorlaatposten van de overeenkomstsluitende partijen te waarborgen,

               HERBEVESTIGENDE dat de overeenkomst betrekking heeft op de burgers van alle lidstaten van de Europese Unie, met uitzondering van die van het Verenigd Koninkrijk en Ierland,

               REKENING HOUDENDE met het Protocol betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht en het Protocol betreffende het Schengenacquis dat is opgenomen in het kader van de Europese Unie, beide gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en bevestigende dat de bepalingen van deze overeenkomst niet van toepassing zijn op het Verenigd Koninkrijk en Ierland,

               ZIJN HET VOLGENDE OVEREENGEKOMEN:

               Artikel 1

               De overeenkomst wordt gewijzigd overeenkomstig de volgende bepalingen:

               (1)in de titel en in artikel 3, lid 5, artikel 6, lid 1, en artikel 8, lid 7, wordt het woord „Gemeenschap” vervangen door het woord „Unie”;

               (2)in artikel 1 wordt de zinsnede „maximaal drie maanden binnen een tijdvak van zes maanden” vervangen door „ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen”;

               (3)artikel 4, lid 1, wordt vervangen door:

               „De burgers van de Europese Unie mogen gedurende ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen op het grondgebied van de Bahama’s verblijven.”;

               (4)artikel 4, lid 2, wordt vervangen door:

               „De burgers van de Bahama’s mogen gedurende ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen op het grondgebied verblijven van de lidstaten die het Schengenacquis volledig toepassen.”; Bij de berekening van deze termijn wordt geen rekening gehouden met het verblijf in lidstaten die het Schengenacquis nog niet volledig toepassen.

               De burgers van de Bahama’s mogen gedurende ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen op het grondgebied verblijven van elk van de lidstaten die het Schengenacquis nog niet volledig toepassen, onafhankelijk van de verblijfsperiode die is berekend voor het grondgebied van de lidstaten die het Schengenacquis volledig toepassen.”;

               (5)in artikel 4, lid 3, wordt de zinsnede „drie maanden” vervangen door „90 dagen” en het woord „Gemeenschap” door „Unie”;

               (6)de laatste zin van artikel 8, lid 4, wordt vervangen door:

               „De overeenkomstsluitende partij die de toepassing van de overeenkomst heeft geschorst, stelt de andere overeenkomstsluitende partij ervan in kennis dat de redenen voor de schorsing niet langer bestaan, zodra dit het geval is, en maakt een einde aan de schorsing.”

               Artikel 2

               Deze overeenkomst wordt door de overeenkomstsluitende partijen volgens hun eigen procedures geratificeerd of goedgekeurd en treedt in werking op de eerste dag van de zesde maand volgend op de datum waarop de laatste overeenkomstsluitende partij de andere overeenkomstsluitende partij ervan in kennis stelt dat de hierboven bedoelde procedures zijn voltooid.

               Gedaan in tweevoud te […] op […] tweeduizend zeventien in de Bulgaarse, de Deense, de Duitse, de Engelse, de Estse, de Finse, de Franse, de Griekse, de Hongaarse, de Italiaanse, de Kroatische, de Letse, de Litouwse, de Maltese, de Nederlandse, de Poolse, de Portugese, de Roemeense, de Sloveense, de Slowaakse, de Spaanse, de Tsjechische en de Zweedse taal, zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek.

               Voor de Europese Unie

               Voor het Gemenebest van de Bahama’s

               GEMEENSCHAPPELIJKE VERKLARING BETREFFENDE IJSLAND, NOORWEGEN, ZWITERLAND EN LIECHTENSTEIN

               Het is wenselijk dat de autoriteiten van Noorwegen, IJsland, Zwitserland en Liechtenstein, enerzijds, en de Bahama’s, anderzijds, onverwijld bilaterale overeenkomsten sluiten inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf, die vergelijkbaar zijn met deze overeenkomst.

               GEMEENSCHAPPELIJKE VERKLARING BETREFFENDE DE INTERPRETATIE VAN DE TERMIJN VAN 90 DAGEN BINNEN EEN PERIODE VAN 180 DAGEN

               De overeenkomstsluitende partijen komen overeen dat de termijn van ten hoogste 90 dagen binnen een periode van 180 dagen, als bedoeld in artikel 4 van deze overeenkomst, kan bestaan uit één aaneengesloten bezoek of uit meerdere opeenvolgende bezoeken die in totaal niet meer dan 90 dagen binnen een periode van 180 dagen beslaan.

               Hierbij wordt uitgegaan van een referentieperiode van 180 dagen die zodanig wordt berekend dat op elke dag van het verblijf wordt gekeken naar de aan die dag voorafgaande periode van 180 dagen om na te gaan of nog steeds aan de voorwaarde van 90 dagen binnen een periode van 180 dagen wordt voldaan. Dit betekent onder meer dat een ononderbroken afwezigheid van 90 dagen recht geeft op een nieuw verblijf van ten hoogste 90 dagen.

               ________


title: Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD houdende wijziging van Beschikking 95/408/EG van de Raad van 22 juni 1995 tot vaststelling van voorschriften voor het opstellen, voor een overgangsperiode, van voorlopige lijsten van inrichtingen in derde landen waaruit de Lid- Staten bepaalde produkten van dierlijke oorsprong, visserijprodukten en levende tweekleppige weekdieren mogen invoeren

text:
                   COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN
                                                     Brussel, 28.10.1996
                                                     COM(96) 529 def.
                                    Voorstel voor een
                           BESCHIKKING VAN DE RAAD
   houdende wijziging van Beschikking 95/408/EG van de Raad van 22 juni 1995 tot
   vaststelling van voorschriften voor het opstellen, voor een overgangsperiode, van
   voorlopige lijsten van inrichtingen in derde landen waaruit de Lid-Staten bepaalde
produkten van dierlijke oorsprong, visserijprodukten en levende tweekleppige weekdieren
                                      mogen invoeren
                            (door de Commissie ingediend)
 ---pagebreak---  ---pagebreak---                                       TOELICHTING
Voor de invoer in de Gemeenschap van dierlijke produkten of produkten van dierlijke
oorsprong uit derde landen gelden communautaire voorschriften op grond waarvan lijsten
moeten worden opgesteld van erkende inrichtingen waaruit de invoer van bepaalde produkten
wordt toegestaan. Aan de hand van communautaire inspecties wordt ter plaatse nagegaan
of de door de bevoegde autoriteiten van het derde land geboden garanties aan de
communautaire voorschriften beantwoorden. In afwachting van die inspecties en om
onderbrekingen van de traditionele handelsstromen te voorkomen, heeft de Raad
Beschikking 95/408/EG vastgesteld waarbij de Commissie wordt gemachtigd een
vereenvoudigde regeling toe te passen voor de erkenning van inrichtingen in derde landen
waar de bevoegde autoriteiten garanties hebben gegeven dat aan de communautaire
voorschriften inzake de bescherming van de volksgezondheid en de diergezondheid wordt
voldaan. Deze voorlopige lijsten van erkende inrichtingen zijn geldig tot de opstelling van de
definitieve lijsten op basis van de door de inspecteurs van de Gemeenschap ter plaatse
verrichte evaluaties. Beschikking 95/408/EG is slechts van toepassing tot en met
31 december 1996, tenzij de Raad op voorstel van de Commissie besluit de geldigheidsduur
te verlengen. Om diverse redenen, die met name verband houden met de organisatie van de
inspectiebezoeken en met de nieuwe, uit de Overeenkomsten van Marrakech voortvloeiende
beperkingen inzake de procedures, lijkt het nodig de overgangsperiode waarin de
vereenvoudigde erkenningsregeling van toepassing is, te verlengen. Dit voorstel heeft ten
doel te bepalen dat Beschikking 95/408/EG van toepassing blijft tot en met
31 december 1998.
                                            Z
 ---pagebreak---                    VOORSTEL VOOR EEN BESCHIKKING VAN DE RAAD
                                              van
      houdende wijziging van Beschikking 95/408/EG van de Raad van 22 juni 1995 tot
      vaststelling van voorschriften voor het opstellen, voor een overgangsperiode, van
     voorlopige lijsten van inrichtingen in derde landen waaruit de Lid-Staten bepaalde
 produkten van dieriijke oorsprong, visserijprodukten en levende tweekleppige weekdieren
                                        mogen invoeren
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
Gelet op Beschikking 95/408/EG van de Raad van 22 juni 1995 tot vaststelling van
voorschriften voor het opstellen, voor een overgangsperiode, van voorlopige lijsten van
inrichtingen in derde landen waaruit de Lid-Staten bepaalde produkten van dierlijke oorsprong,
visserijprodukten en levende tweekleppige weekdieren mogen invoeren(1), inzonderheid op
artikel 9,
Gezien het voorstel van de Commissie,
Overwegende dat de bij Beschikking 95/408/EG vastgestelde overgangsperiode op
31 december 1996 afloopt en dat om materiële redenen vertraging is opgelopen bij de
opstelling van de lijsten van inrichtingen in derde landen waaruit de Lid-Staten bepaalde
produkten mogen invoeren overeenkomstig de richtlijnen waarin de gezondheidsvoorschriften
ten aanzien van deze produkten zijn vastgelegd;
Overwegende dat, om onderbrekingen van de traditionele handelsstromen te voorkomen,
moet worden voorzien in een verlenging van de overgangsperiode waarin een
vereenvoudigde erkenningsregeling kan worden toegepast voor inrichtingen in derde landen
die bepaalde produkten van dierlijke oorsprong, visserijprodukten en levende tweekleppige
weekdieren uitvoeren,
(1) PB nr. L 243 van 11.10.1995, blz. 17.        3
 ---pagebreak--- HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN
                                          Artikel 1
In  artikel 9 van   Beschikking 95/408/EG      van de Raad van  22 juni 1995 wordt
"31 december 1996" vervangen door "31 december 1998".
                                          Artikel 2
Deze beschikking is gericht tot de Lid-Staten.
Gedaan te Brussel,                                         Voor de Raad,
                                                           De voorzitter
                                          <i
 ---pagebreak---                                                                    ISSN 0254-1513
                                                           COM(96) 529 def.
                                       DOCUMENTEN
NL                                                                   03 11 02
                                   Catalogusnummer : CB-CO-96-534-NL-C
                                                              ISBN 92-78-10590-2
Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen
L-2985 Luxemburg
                                             5


				|

		52014PC0208

			Voorstel voor een BESLUIT VAN DE RAAD inzake het namens de Europese Unie in te nemen standpunt tijdens de 93ste vergadering van de Maritieme Veiligheidscommissie van de Internationale Maritieme Organisatie met betrekking tot de aanneming van de wijzigingen in de SOLAS-voorschriften II-2/1, 2/3, 2/9.7, 2/13.4, 2/18, 2/20-1, 2/29, in hoofdstuk III, in de LSA-code en de ESP-code 2011 /* COM/2014/0208 final - 2014/0119 (NLE) */

			   	TOELICHTING
1.           INLEIDING
Dit voorstel van de Commissie betreft de
vaststelling van het standpunt van de Unie op de 93ste vergadering van de
Maritieme Veiligheidscommissie van de IMO met betrekking tot de zeven
wijzigingen in de volgende subrubrieken:
1.1.        Wijzigingen in de
SOLAS-voorschriften II-2/3 en II-2/9.7 betreffende de brandwerendheid van
ventilatiekanalen voor nieuwe schepen
Deze wijzigingen van hoofdstuk II-2 van het
SOLAS-verdrag hebben betrekking op de invoering van nieuwe eisen voor ventilatiesystemen
voor schepen. De wijzigingen dienen ook ter verduidelijking van de eisen voor
de bevestiging van brand- en rookkleppen en voor op afstand bediende
brandkleppen. Bovendien is een nieuwe definitie van brandklep en rookklep
toegevoegd.
Deze wijzigingen worden beschreven in bijlage 13
bij MSC 92/26/Add.1. In punt 8.6 van het verslag van de 92ste vergadering van
de Maritieme Veiligheidscommissie (MSC 92/26) wordt vermeld dat deze
wijzigingen zullen worden aangenomen tijdens de 93ste vergadering van de
Maritieme Veiligheidscommissie (MSC 93).
1.2.        Wijzigingen in
SOLAS-voorschrift II-2/13.4 betreffende aanvullende ontsnappingswegen uit
machineruimten op nieuwe passagiers- en vrachtschepen
Hoofdstuk II-2 van het SOLAS-verdrag bevat eisen
voor ontsnappingswegen in geval van brand. Door de wijzigingen in de
SOLAS-voorschriften moeten ladders en trappen met open treden in machineruimten
die zich op een vluchtweg bevinden en niet in een beschermde ingesloten ruimte
liggen, van staal zijn gemaakt. Bovendien zijn eisen ingevoerd voor vluchtwegen
vanuit werkplaatsen in machineruimten.
Deze wijzigingen worden beschreven in bijlage 13
bij MSC 92/26/Add.1. In punt 8.17 van het verslag van de 92ste vergadering van
de Maritieme Veiligheidscommissie (MSC 92/26) wordt vermeld dat deze
wijzigingen zullen worden aangenomen tijdens de 93ste vergadering van de
Maritieme Veiligheidscommissie (MSC 93).
1.3.        Wijzigingen in
SOLAS-voorschrift II-2/18 betreffende landingsplaatsen voor helikopters op
nieuwe ro-ro-passagiersschepen
Hoofdstuk II-2 van het SOLAS-verdrag bevat eisen
voor helikoptervoorzieningen. Het doel van deze wijzigingen in het
SOLAS-verdrag is de invoering van IMO-circulaire MSC.1/Circ.1431 – Richtsnoeren
voor de goedkeuring van schuimblussystemen voor helikoptervoorzieningen - vanaf
22 juni 2012. Het schuimblussysteem moet bijgevolg in overeenstemming zijn met
deze richtsnoeren.
Deze wijzigingen worden beschreven in bijlage 13
bij MSC 92/26/Add.1. In punt 8.30 van het verslag van de 92ste vergadering van
de Maritieme Veiligheidscommissie (MSC 92/26) wordt vermeld dat deze
wijzigingen zullen worden aangenomen tijdens de 93ste vergadering van de
Maritieme Veiligheidscommissie (MSC 93).
1.4.        Wijzigingen in hoofdstuk III
van het SOLAS-verdrag en bijbehorende eisen voor het periodiek onderhoud van
reddingsboten en hulpverleningsboten voor alle schepen
Hoofdstuk III van het SOLAS-verdrag bevat eisen
voor reddingsvoorzieningen. Het doel van deze wijzigingen in het SOLAS-verdrag
is de eisen voor het periodiek onderhoud van reddingsboten en
hulpverleningsboten verplicht te maken.
Deze wijzigingen worden beschreven in bijlage 31
bij MSC 92/26/Add.2. In punt 13.16 van het verslag van de 92ste vergadering van
de Maritieme Veiligheidscommissie (MSC 92/26) wordt vermeld dat deze wijzigingen
zullen worden aangenomen tijdens de 93ste vergadering van de Maritieme
Veiligheidscommissie (MSC 93).
1.5.        Wijzigingen in de regels voor
reddingsmiddelen (LSA-code) betreffende referentietestapparatuur voor
reddingsvesten, met de bijbehorende herziene aanbevelingen inzake het testen
van reddingsmiddelen en richtsnoeren voor de validatie van de constructie van
een afgewerkt en matuur referentietestapparaat
De IMO-regels voor reddingsmiddelen bevatten eisen
voor reddingsmiddelen. Door deze wijzigingen in de LSA-code worden nieuwe eisen
ingevoerd voor referentietestapparatuur voor reddingsvesten.
Deze wijzigingen worden beschreven in bijlage 34
bij MSC 92/26/Add.2. In punt 13.27.1 van het verslag van de 92ste vergadering
van de Maritieme Veiligheidscommissie (MSC 92/26) wordt vermeld dat deze
wijzigingen zullen worden aangenomen tijdens de 93ste vergadering van de
Maritieme Veiligheidscommissie (MSC 93).
1.6.        Wijzigingen in
SOLAS-voorschrift II-1/29 betreffende de eisen voor het testen van de stuurinrichting
Hoofdstuk II-1 van het SOLAS-verdrag bevat eisen
voor de stuurinrichting en beschrijft de wijze waarop de naleving daarvan kan
worden aangetoond. Deze wijzigingen in het SOLAS-verdrag voorzien in een
alternatieve manier voor het aantonen van de naleving, voor het geval geen proeven
op zee kunnen worden uitgevoerd terwijl het schip zijn grootste diepgang heeft.
Deze wijzigingen worden beschreven in bijlage 35
bij MSC 92/26/Add.2. In punt 13.29 van het verslag van de 92ste vergadering van
de Maritieme Veiligheidscommissie (MSC 92/26) wordt vermeld dat deze
wijzigingen zullen worden aangenomen tijdens de 93ste zitting van de Maritieme
Veiligheidscommissie (MSC 93).
1.7.        Wijzigingen in de regels voor
het uitgebreide inspectieprogramma 2011 (ESP-code), voornamelijk om die in
overeenstemming te brengen met de werkwijze van de classificatiebureaus/erkende
organisaties
De keuringsregeling scheepvaart (CAS) stelt het
kader vast voor een intensievere inspectie van oudere schepen. Het uitgebreide
inspectieprogramma tijdens inspecties van bulkvervoerders en olietankschepen
specificeert de manier waarop deze intensievere inspecties moeten worden
uitgevoerd. Aangezien de keuringsregeling scheepvaart het uitgebreide
inspectieprogramma gebruikt om haar doelstelling te verwezenlijken, verwijst de
keuringsregeling scheepvaart naar het uitgebreide inspectieprogramma als het
aangewezen instrument daarvoor. Deze wijzigingen in de ESP-code hebben tot doel
het uitgebreide inspectieprogramma in overeenstemming te brengen met de actuele
werkwijze.
Deze wijzigingen worden beschreven in bijlage 36
bij MSC 92/26/Add.2. In punt 13.33 van het verslag van de 92ste vergadering van
de Maritieme Veiligheidscommissie (MSC 92/26) wordt vermeld dat deze
wijzigingen zullen worden aangenomen tijdens de 93ste vergadering van de
Maritieme Veiligheidscommissie (MSC 93).
2.           AANNEMING VAN DE
IMO-WIJZIGINGEN
2.1.        Aanneming van wijzigingen in
de SOLAS-voorschriften II-2/1, 2/3, 2/9.7, 2/13.4, 2/18, 2/20-1, 2/29, in
hoofdstuk III, in de LSA-code en in de ESP-code 2011
Deze wijzigingen zijn goedgekeurd tijdens de 92ste
vergadering van de Maritieme Veiligheidscommissie van 12 tot 21 juni 2013 en
zullen ter aanneming worden voorgelegd tijdens de 93ste vergadering van de
commissie van 14 tot 23 mei 2014.
2.2.        Aanvaarding en
inwerkingtreding
Zodra de wijzigingen door de commissie zijn
goedgekeurd en aangenomen, zullen ze worden voorgelegd aan de respectieve
overeenkomstsluitende partijen, zodat deze kunnen verklaren dat zij ermee
instemmen door de genoemde wijzigingen gebonden te zijn.
3.           RELEVANTE EU-WETGEVING EN
BEVOEGDHEID VAN DE EU
3.1.        Wijzigingen in de
SOLAS-voorschriften II-2/3 en II-2/9.7 betreffende de brandwerendheid van
ventilatiekanalen voor nieuwe schepen
De Unie heeft reeds eisen voor brandbeveiliging en
voor het opsporen en blussen van branden aangenomen door middel van hoofdstuk
II-2 van bijlage 1 bij Richtlijn 2009/45/EG[1]
inzake veiligheidsvoorschriften en ‑normen voor passagiersschepen.
Voorschrift 12 van deel A van dit hoofdstuk bevat specifieke eisen voor
ventilatiekanalen, die zijn afgeleid van dezelfde SOLAS-bepalingen die naar
verwachting zullen worden gewijzigd. Bovendien worden in voorschrift 9 van
hoofdstuk II-2, deel B, van bovengenoemde bijlage uitgebreide en gedetailleerde
eisen beschreven voor materialen voor de constructie van ventilatiekanalen in
de verschillende delen van een passagiersschip, afhankelijk van de klasse. Deze
wijzigingen in voorschrift 9 van SOLAS-hoofdstuk II-2, deel C, vervangen het
gehele lid 7 over ventilatiesystemen wat betreft de definitie en het testen van
doorborende kanalen, met inbegrip van speciale regelingen voor
passagiersschepen bestemd voor meer dan 36 passagiers.
Bijgevolg moeten de eisen van Richtlijn 2009/45/EG
inzake ventilatiekanalen worden herzien als de bovengenoemde wijzigingen worden
aangenomen. Dit betreft bijvoorbeeld de bepalingen voor doorborende kanalen in
voorschrift 12 van hoofdstuk II-2, Deel A, van bijlage 1 bij de richtlijn en de
ventilatiesystemen op schepen bestemd voor meer dan 36 passagiers in
voorschrift 9 van deel B.
Bijgevolg kunnen de vast te stellen wijzigingen in
het SOLAS-verdrag een invloed hebben op de eisen van Richtlijn 2009/45/EG
inzake ventilatiekanalen.
3.2.        Wijzigingen in
SOLAS-voorschrift II-2/13.4 betreffende aanvullende ontsnappingswegen uit
machineruimten op nieuwe passagiers- en vrachtschepen
De Unie heeft reeds eisen inzake ontsnappingswegen
uit machineruimten op passagiersschepen aangenomen door middel van hoofdstuk
II-2 van bijlage 1 van Richtlijn 2009/45/EG, met name voorschrift 6 van deel B
(brandbeveiliging) van dit hoofdstuk. Die eisen zijn afgeleid van dezelfde
SOLAS-bepalingen die naar verwachting zullen worden gewijzigd.
Bijgevolg moeten de eisen van Richtlijn 2009/45/EG
inzake ontsnappingswegen worden herzien als de bovengenoemde wijzigingen worden
aangenomen, waarbij rekening moet worden gehouden met de bijzondere bepalingen
voor het schottendek en de ontsnappingswegen uit controlekamers van
machineruimten.
Bijgevolg kunnen de vast te stellen wijzigingen in
het SOLAS-verdrag een invloed hebben op de eisen van Richtlijn 2009/45/EG
inzake ontsnappingswegen uit machineruimten op nieuwe passagiersschepen.
3.3.        Wijzigingen in
SOLAS-voorschrift II-2/18 betreffende landingsplaatsen voor helikopters op nieuwe
ro-ro-passagiersschepen
De Unie heeft reeds eisen inzake landingsplaatsen
voor helikopters aangenomen door middel van hoofdstuk II-2 van bijlage 1 van
Richtlijn 2009/45/EG. In voorschrift 18 van deel B van dit hoofdstuk wordt met
name bepaald dat "schepen die zijn voorzien van helikopterdekken moeten
voldoen aan de vereisten van voorschrift 18 van deel G van SOLAS Hoofdstuk
II-2, als gewijzigd per 1 januari 2003". Deze eisen zullen naar
verwachting worden gewijzigd.
Bijgevolg moeten de eisen van Richtlijn 2009/45/EG
inzake landingsplaatsen voor helikopters op nieuwe ro-ro-passagiersschepen
worden herzien als de bovengenoemde wijzigingen worden aangenomen.
Bijgevolg kunnen de vast te stellen wijzigingen in
het SOLAS-verdrag een invloed hebben op de eisen van Richtlijn 2009/45/EG
inzake landingsplaatsen voor helikopters, door herzieningen van dergelijke
regels te formuleren.
3.4.        Wijzigingen in hoofdstuk III
van het SOLAS-verdrag en bijbehorende eisen voor het periodiek onderhoud van
reddingsboten en hulpverleningsboten voor alle schepen
De Unie heeft reeds eisen inzake gereedheid voor
gebruik, onderhoud en inspecties van reddingsmiddelen aangenomen door middel
van voorschrift 12 van hoofdstuk III van bijlage 1 bij Richtlijn 2009/45/EG
inzake veiligheidsvoorschriften en ‑normen voor passagiersschepen. In
voorschrift 12.2 wordt bepaald dat "onderhoud en inspecties van
persoonlĳke reddingsmiddelen dienen te worden uitgevoerd overeenkomstig
het bepaalde in SOLAS-voorschrift III/20". Volgens de richtlijn is
naleving van de relevante en binnenkort wellicht gewijzigde SOLAS-bepalingen
vereist en zal elke wijziging een rechtstreekse invloed hebben op de
EU-wetgeving.
Bijgevolg zal de voorgestelde wijziging van de
relevante SOLAS-bepalingen een invloed hebben op de eisen van Richtlijn 2009/45/EG
over de gereedheid voor gebruik, onderhoud en inspecties van persoonlijke
reddingsmiddelen.
3.5.        Wijzigingen in de regels voor
reddingsmiddelen (LSA-code) betreffende referentietestapparatuur voor
reddingsvesten, met de bijbehorende herziene aanbevelingen inzake het testen
van reddingsmiddelen en richtsnoeren voor de validatie van de constructie van
een afgewerkt en matuur referentietestapparaat
De Unie heeft reeds eisen voor persoonlijke
reddingsmiddelen aangenomen door middel van hoofdstuk III van bijlage 1 bij
Richtlijn 2009/45/EG inzake veiligheidsvoorschriften en ‑normen voor
passagiersschepen. In voorschrift 2.2 van dit hoofdstuk wordt met name bepaald
dat al deze hulpmiddelen "moeten voldoen aan ... de LSA-code".

Bovendien wordt in artikel 5, lid 1, van
Richtlijn 96/98/EG[2]
inzake uitrusting van zeeschepen bepaald dat "de in bijlage A.1
vermelde uitrusting die ... aan boord van een communautair schip geplaatst is,
dient te voldoen aan de toepasselijke voorschriften van de in genoemde bijlage
bedoelde internationale instrumenten". In punt A.1.1.4 in de tabel van
bijlage A.1 is de toepasselijke norm voor reddingsvesten IMO-resolutie MSC 48(66)
(LSA-code) en zijn de toepasselijke testnormen die welke zijn bepaald in
IMO-resolutie A.689(17), als gewijzigd.
Volgens beide richtlijnen is naleving van de
relevante en binnenkort wellicht gewijzigde SOLAS-bepalingen vereist en zal
elke wijziging een rechtstreekse invloed hebben op de EU-wetgeving.
Bijgevolg zullen de voorgestelde wijzigingen in de
LSA-code een invloed hebben op de eisen van Richtlijn 2009/45/EG en Richtlijn 96/98/EG.
3.6.        Wijzigingen in
SOLAS-voorschrift II-1/29 betreffende de eisen voor het testen van de
stuurinrichting
De Unie heeft reeds eisen voor het testen van de
stuurinrichting aangenomen door middel van de voorschriften 6 en 7 van
hoofdstuk II-1, Deel C, van bijlage 1 bij Richtlijn 2009/45/EG. Die eisen zijn
afgeleid van en zijn een kopie van de SOLAS-bepalingen die naar verwachting
zullen worden gewijzigd.
Bijgevolg moeten de vereisten van Richtlijn 2009/45/EG
inzake de hoofd- en hulpstuurinrichting worden herzien als de bovengenoemde
amendementen worden aangenomen, waarbij rekening moet worden gehouden met de
nieuwe SOLAS-bepalingen.
Bijgevolg kunnen de vast te stellen wijzigingen in
het SOLAS-verdrag een invloed hebben op de eisen van Richtlijn 2009/45/EG.
3.7.        Wijzigingen in de regels voor
het uitgebreide inspectieprogramma 2011 (ESP-code), voornamelijk om die in
overeenstemming te brengen met de werkwijze van de classificatiebureaus/erkende
organisaties
Verordening (EU) nr. 530/2012[3] betreffende het
versneld invoeren van de vereisten inzake een dubbelwandige uitvoering of een
gelijkwaardig ontwerp voor enkelwandige olietankschepen heeft tot doel een
versnelde infaseringsregeling vast te stellen voor de toepassing van de
vereisten inzake een dubbelwandige uitvoering of een gelijkwaardig ontwerp van
Marpol 73/78, zoals gedefinieerd in artikel 3 van deze verordening, op
enkelwandige olietankschepen, en om het vervoer naar of vanuit havens in de
lidstaten van zware oliesoorten in enkelwandige olietankschepen te verbieden.
De verordening stelt de toepassing van de
keuringsregeling scheepvaart (CAS) van de IMO verplicht voor enkelwandige
olietankschepen die ouder zijn dan 15 jaar. Artikel 5 vereist dat dergelijke
olietankschepen voldoen aan de CAS, die in artikel 6 wordt omschreven als de
bij resolutie MEPC 94(46) van 27 april 2001, zoals gewijzigd bij resolutie MEPC
99(48) van 11 oktober 2002 en resolutie MEPC 112(50) van 4 december 2003,
aangenomen keuringsregeling scheepvaart. Het uitgebreide inspectieprogramma
tijdens inspecties van bulkvervoerders en olietankschepen specificeert de wijze
waarop deze intensievere inspecties moeten worden uitgevoerd. Aangezien de
keuringsregeling scheepvaart het uitgebreide inspectieprogramma gebruikt als
instrument om haar doel te bereiken, zullen eventuele wijzigingen in het
uitgebreide inspectieprogramma rechtstreeks en automatisch van toepassing zijn
door middel van Verordening (EU) nr. 530/2012.
Bijgevolg zullen de wijzigingen die moeten worden
aangenomen op MSC 93 en die de ESP-code zullen wijzigen, een invloed hebben op
de EU-wetgeving door de toepassing van Verordening (EU) nr. 530/2012.
3.8.        Samenvatting
Gezien de bovengenoemde relevante EU-wetgeving is
de Commissie van mening dat de aanneming van de zeven genoemde wijzigingen die
naar verwachting zullen worden aangenomen op MSC 93, tot de exclusieve
bevoegdheden van de Unie overeenkomstig artikel 3, lid 2, VWEU, behoort,
aangezien de vaststelling van de desbetreffende internationale instrumenten
gevolgen kan hebben voor gemeenschappelijke regels of de strekking daarvan kan
wijzigen.
Hoewel de Unie geen lid van de IMO is, mogen de
lidstaten geen verplichtingen op zich nemen die wellicht gevolgen hebben voor
EU-regels die gericht zijn op het bereiken van de doelstellingen van de Verdragen,
tenzij zij hiertoe op voorstel van de Commissie gemachtigd zijn op basis van
een besluit van de Raad. Er is op dit gebied ruimschoots geconsolideerde
jurisprudentie.
4.           CONCLUSIE
De Commissie doet daarom een voorstel voor een
besluit van de Raad inzake het standpunt dat namens de Europese Unie tijdens de
93ste vergadering van de Maritieme Veiligheidscommissie moet worden ingenomen
met betrekking tot de onder punt 1.1 tot en met 1.7 genoemde wijzigingen.
2014/0119 (NLE)
Voorstel voor een
BESLUIT VAN DE RAAD
inzake het namens de Europese Unie in te
nemen standpunt tijdens de 93ste vergadering van de Maritieme
Veiligheidscommissie van de Internationale Maritieme Organisatie met betrekking
tot de aanneming van de wijzigingen in de SOLAS-voorschriften II-2/1, 2/3,
2/9.7, 2/13.4, 2/18, 2/20-1, 2/29, in hoofdstuk III, in de LSA-code en de
ESP-code 2011
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 100, lid 2, en artikel 218, lid 9,
Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)       Maatregelen door de Europese
Unie op het gebied van zeevervoer dienen erop gericht te zijn de maritieme
veiligheid te verbeteren.
(2)       Op de 92ste vergadering van
de Maritieme Veiligheidscommissie (MSC) van de IMO werden wijzigingen
goedgekeurd in de SOLAS-voorschriften II-2/1, 2/3, 2/9.7, 2/13.4, 2/18, 2/20-1,
2/29, in hoofdstuk III, in de LSA-code en de ESP-code 2011. Die wijzigingen
zullen naar verwachting worden vastgesteld tijdens de 93ste vergadering van de
MSC, die wordt gehouden in mei 2014.
(3)       Door de wijzigingen in de
SOLAS-voorschriften II-2/3 en II-2/9.7 betreffende de brandwerendheid van
ventilatiekanalen voor nieuwe schepen zullen nieuwe eisen worden ingevoerd voor
ventilatiesystemen in schepen, waaronder passagiersschepen bestemd voor meer
dan 36 passagiers. De bepalingen betreffende doorborende ventilatiekanalen en
ventilatiesystemen op schepen bestemd voor meer dan 36 passagiers van
voorschrift 12 in deel A en van voorschrift 9 in Deel B van hoofdstuk II-2 van
bijlage 1 bij Richtlijn 2009/45/EG[4]
inzake veiligheidsvoorschriften en -normen voor passagiersschepen, voorzien in
deze kwesties en zijn afgeleid van de SOLAS-bepalingen die naar verwachting
zullen worden gewijzigd.
(4)       Door de wijzigingen in
SOLAS-voorschrift II-2/13.4 worden aanvullende ontsnappingswegen ingevoerd uit
machineruimten op nieuwe passagiers- en vrachtschepen. De bepalingen van
voorschrift 6 van hoofdstuk II-2, Deel B, van bijlage 1 bij Richtlijn 2009/45/EG
(voorzieningen voor ontsnapping) voorzien in deze kwesties en zijn afgeleid van
de SOLAS-bepalingen die naar verwachting zullen worden gewijzigd.
(5)       De wijzigingen in
SOLAS-voorschrift II-2/18 betreffende landingsplaatsen voor helikopters op
nieuwe ro-ro-passagiersschepen omvatten de eis dat de schuimblussystemen in
overstemming zijn met IMO-circulaire MSC.1/Circ.1431 van 22 juni 2012 over de
richtsnoeren voor de goedkeuring van schuimblusmiddelen voor brandbestrijding
bij helikoptervoorzieningen. In voorschrift 18 van hoofdstuk II-2, Deel B, van
bijlage 1 van Richtlijn 2009/45/EG is bepaald dat schepen met een helikopterdek
moeten voldoen aan de eisen van het SOLAS-voorschrift, als herzien op 1 januari
2003, dat nu naar verwachting zal worden gewijzigd.
(6)       De wijzigingen in voorschrift
20 van hoofdstuk III van het SOLAS-verdrag en in de bijbehorende eisen voor het
periodiek onderhoud van reddingsboten en hulpverleningsboten voor alle schepen
hebben als doel deze gedetailleerde vereisten verplicht te stellen. In
hoofdstuk III van bijlage 1 bij Richtlijn 2009/45/EG is bepaald dat het
onderhoud en de inspecties van persoonlijke reddingsmiddelen moeten worden
uitgevoerd overeenkomstig dezelfde bepalingen van SOLAS-voorschrift III/20, die
naar verwachting zullen worden gewijzigd.
(7)       Door de wijzigingen in de
regels voor reddingsmiddelen (LSA-code) betreffende referentietestapparaten
voor reddingsvesten zullen nieuwe eisen voor referentietestapparaten worden
ingevoerd. In voorschrift 2.2 van hoofdstuk III van Richtlijn 2009/45/EG wordt
gesteld dat alle persoonlijke reddingsmiddelen moeten voldoen aan de LSA-code.
Bovendien wordt in artikel 5, lid 1, van Richtlijn 96/98/EG[5] inzake uitrusting van
zeeschepen bepaald dat de in bijlage A.1 vermelde uitrusting aan boord van een
communautair schip moet voldoen aan de toepasselijke voorschriften van de in
die bijlage bedoelde internationale instrumenten. In punt A.1.1.4 van de tabel
in bijlage A.1 is de toepasselijke norm voor reddingsvesten IMO-resolutie MSC 48(66)
– de LSA-code, die naar verwachting zal worden gewijzigd.
(8)       Door de wijzigingen in
SOLAS-voorschrift II-1/29 betreffende de eisen voor het testen van de
stuurinrichting worden verdere eisen ingevoerd om de naleving aan te tonen tijdens
proeven op zee. De voorschriften 6 en 7 van hoofdstuk II-1, Deel C, van bijlage
1 bij  Richtlijn 2009/45/EG worden afgeleid van en zijn een kopie van dezelfde
bepaling van SOLAS-voorschrift 29 van hoofdstuk II-1, Deel C, inzake de eisen
voor de hoofd- en hulpstuurinrichting, die naar verwachting zullen worden
gewijzigd.
(9)       De wijzigingen in de ESP-code
2011 zullen het programma in overeenstemming brengen met de werkwijze van de classificatiebureaus.
Volgens de artikelen 5 en 6 van Verordening (EU) nr. 530/2012[6] betreffende de
versnelde invoering van eisen inzake dubbelwandige uitvoering of gelijkwaardig
ontwerp voor enkelwandige olietankers is het verplicht om de keuringsregeling
scheepvaart (CAS) van de IMO toe te passen op enkelwandige olietankschepen
ouder dan 15 jaar. Het uitgebreide inspectieprogramma tijdens inspecties van
bulkvervoerders en olietankschepen (ESP) specificeert de wijze waarop deze
intensievere inspecties moeten worden uitgevoerd. Aangezien de keuringsregeling
scheepvaart het uitgebreide inspectieprogramma gebruikt als instrument om haar
doel te bereiken, zullen eventuele wijzigingen in het uitgebreide
inspectieprogramma automatisch van toepassing zijn door middel van Verordening
(EU) nr. 530/2012.
(10)     De Unie is noch lid van de
IMO, noch een overeenkomstsluitende partij bij de betrokken overeenkomsten en
codes. Daarom is het noodzakelijk dat de Raad de lidstaten toestemming geeft om
het standpunt van de Unie uit te dragen en te verklaren dat zij ermee instemmen
door de genoemde wijzigingen gebonden te zijn.
HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1
1.           Het standpunt van de Unie op
de 93ste vergadering van de Maritieme Veiligheidscommissie van de IMO houdt in
dat wordt ingestemd met de aanneming van de wijzigingen in de SOLAS-voorschriften
II-2/3, 2/9.7, 2/13.4 en 2/18 als vastgelegd in bijlage 13 bij IMO-document MSC
92/26.Add.1, en met de aanneming van de wijzigingen in de SOLAS-voorschriften
II-2/20-1, 2/29, in hoofdstuk III en in de LSA-code en de ESP-code 2011 zoals vastgesteld
in de bijlagen 31, 34, 35 en 36 bij IMO-document MSC 92/26/Add.2.
2.           Het standpunt van de Unie als
omschreven in lid 1 wordt verwoord door de lidstaten die lid zijn van de
IMO en die gezamenlijk optreden in het belang van de Unie.
3.           Over formele en kleine
wijzigingen van dit standpunt kan overeenstemming worden bereikt zonder dat het
standpunt hoeft te worden gewijzigd.
Artikel 2
De lidstaten worden hierbij gemachtigd om te
verklaren dat zij in het belang van de Unie ermee instemmen om door de in
artikel 1, lid 2, genoemde wijzigingen gebonden te zijn.
Artikel 3
Dit besluit is gericht tot de lidstaten.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               PB L 163 van 25.6.2009, blz. 1.
[2]               PB L 46 van 17.2.97, blz.25.
[3]               PB L 172 van 30.6.2012, blz. 3.
[4]               PB L 163 van 25.6.2009, blz. 1.
[5]               PB L 46 van 17.2.97, blz.25.
[6]               PB L 172 van 30.6.2012, blz. 3.


Gewijzigd voorstel voor een beschikking van de Raadbetreffende hetspecifiek programma "Ideeën" tot uitvoering van hetzevende kaderprogramma (2007-2013) van de Europese Gemeenschap voor activiteiten op hetgebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie Aanpassing naar aanleiding van de op 17 mei 2006 bereikte overeenkomst over hetfinanciële kader 2007-2013 (door de Commissieingediend overeenkomstig artikel 250, lid 2, van hetEG-Verdrag)


title: Voorstel voor een beschikking van de Raad waarbij de Italiaanse Republiek wordt gemachtigd maatregelen toe te passen die afwijken van artikel 26, lid 1, onder a), en artikel 168 van richtlijn 2006/112/EG betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (Slechts de tekst in de Italiaanse taal is authentiek)

text:
Belangrijke juridische mededeling

|

52007PC0238

	[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |Brussel, 7.5.2007COM(2007) 238 definitiefVoorstel voor eenBESCHIKKING VAN DE RAADwaarbij de Italiaanse Republiek wordt gemachtigd maatregelen toe te passen die afwijken van artikel 26, lid 1, onder a), en artikel 168 van Richtlijn 2006/112/EG betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (Slechts de tekst in de Italiaanse taal is authentiek)(door de Commissie ingediend)TOELICHTINGACHTERGROND VAN HET VOORSTEL |110 | Motivering en doel van het voorstel Overeenkomstig artikel 395, lid 1, van Richtlijn 2006/112/EG van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde kan de Raad op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke lidstaat machtigen bijzondere, van de bepalingen van deze richtlijn afwijkende maatregelen te treffen, teneinde de belastinginning te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of -ontwijking te voorkomen. Bij brief, ingekomen bij het secretariaat-generaal van de Commissie, heeft Italië verzocht om maatregelen te mogen toepassen die afwijken van artikel 26, lid 1, onder a), en artikel 168 van Richtlijn 2006/112/EG. Overeenkomstig artikel 395, lid 2, van Richtlijn 2006/112/EG heeft de Commissie de overige lidstaten op 28 februari 2007 van het verzoek van Italië in kennis gesteld. Op 21 november 2006 heeft de Commissie Italië meegedeeld dat zij over alle gegevens beschikte die zij nodig achtte voor de beoordeling van het verzoek. |120 | Algemene context In artikel 168 van Richtlijn 2006/112/EG is bepaald dat een belastingplichtige gerechtigd is de btw af te trekken op de goederen en diensten die hij ten behoeve van zijn belastbare activiteiten aanschaft. Overeenkomstig artikel 26, lid 1, onder a), van deze richtlijn wordt het gebruik van een tot het bedrijf behorend goed voor privédoeleinden gelijkgesteld met een dienst verricht onder bezwarende titel wanneer voor dit goed recht op aftrek van de btw is ontstaan. Dit mechanisme maakt het mogelijk om teruggaaf te krijgen van de btw over de oorspronkelijke aanschaf van het goed dat zowel voor bedrijfs- als privédoeleinden wordt gebruikt, maar om te garanderen dat het eindverbruik niet onbelast blijft, wordt het privégebruik vervolgens aangemerkt als een dienst, ter zake waarvan de btw door niet-belastingplichtigen niet kan worden teruggevorderd . Bij motorvoertuigen is dit mechanisme om een aantal redenen moeilijk toe te passen, maar hoofdzakelijk omdat het privé- en het zakelijk gebruik moeilijk op te splitsen zijn. Het bijhouden en controleren van een rittenregistratie vormt voor zowel bedrijven als de belastingdienst een extra last. Gelet op het aantal betrokken voertuigen kan zelfs al kleinschalige individuele fraude tot omvangrijk inkomstenverlies leiden. Als alternatief voor het mechanisme waarin de richtlijn voorziet, hebben de Italiaanse autoriteiten verzocht om een vast percentage van de voorbelasting van aftrek te mogen uitsluiten en in ruil daarvoor ontheffing van aangifte voor privégebruik te mogen toestaan. Het voordeel hiervan is dat het systeem voor alle partijen wordt vereenvoudigd en dat de inning van de belasting, die anderszins misschien was ontdoken, ten minste gedeeltelijk wordt gegarandeerd. De gevraagde aftrekuitsluiting bedraagt 60 %. Dit cijfer is gebaseerd op eigen onderzoek van Italië en zou, overeenkomstig het voorstel, na twee jaar worden geëvalueerd samen met het functioneren van de derogatie. Het nieuwe systeem zal gelden voor alle bedrijven met voertuigen die niet uitsluitend voor bedrijfsdoeleinden worden gebruikt. Het voordeel van de vereenvoudiging met één vast tarief zou verloren gaan als bedrijven de keuze zouden hebben om dit systeem niet toe te passen. Bepaalde voertuigen zouden evenwel van de aftrekbeperking worden uitgesloten en dus onder de normale regels vallen. Ten eerste zouden alle voertuigen met meer dan 9 zitplaatsen (inclusief de bestuurder) en boven een bepaald gewicht worden uitgesloten. Hiermee wordt de werkingssfeer beperkt tot hoofdzakelijk auto's, bestelauto's, pick-uptrucks, motorfietsen en bromfietsen. Voorts zouden, ook als zij binnen de werkingssfeer van de maatregel vallen en ongeacht of er sprake is van privégebruik, van de beperking worden uitgesloten: voertuigen van bedrijven actief op het gebied van de aan- en verkoop van voertuigen, voertuigen aangekocht voor leasing of verhuring, taxi's, lesvoertuigen van autorijscholen en voertuigen gebruikt door handelsvertegenwoordigers. |130 | Bestaande bepalingen op het door het voorstel bestreken gebied Er bestaan andere derogaties - of deze hebben bestaan - waarbij het recht op aftrek van btw ter zake van voertuigen wordt beperkt. Zo mag het Verenigd Koninkrijk momenteel het recht van een belastingplichtige huurder of lessee op aftrek van de voorbelasting ter zake van de huur- of leasekosten van een personenvoertuig dat voor bedrijfsdoeleinden is bestemd, tot 50 % beperken wanneer dit voertuig ook voor privédoeleinden wordt gebruikt. Het Verenigd Koninkrijk is ook gemachtigd om het privégebruik van dergelijke voertuigen niet als een dienst onder bezwarende titel aan te merken. Krachtens artikel 176 van Richtlijn 2006/112/EG zal de Raad bepalen voor welke uitgaven geen recht op aftrek van de btw bestaat. In afwachting daarvan mogen de lidstaten de uitsluitingen die op 1 januari 1979 van toepassing waren, handhaven. Er bestaat derhalve een reeks standstillbepalingen die het recht op aftrek ter zake van motorvoertuigen beperken. |141 | Samenhang met andere beleidsgebieden en doelstellingen van de EU Niet van toepassing. |RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDE PARTIJEN EN EFFECTBEOORDELING |Raadpleging van belanghebbende partijen |219 | Niet relevant. |Bijeenbrengen en benutten van deskundigheid |229 | Er behoefde geen beroep te worden gedaan op externe deskundigheid. |230 | Effectbeoordeling Het voorstel strekt ertoe btw-fraude tegen te gaan en de belastinginning te vereenvoudigen, en heeft aldus een potentieel positief effect. De maatregel wordt door Italië als passend beschouwd en is met andere vroegere en huidige derogaties te vergelijken. Hij ligt ook in het verlengde van het voorstel van de Commissie in mededeling COM(2004) 728, dat voorziet in regels voor het soort uitgaven waarvoor het recht op aftrek mag worden beperkt. |JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTEL |305 | Samenvatting van de voorgestelde maatregel Machtiging van Italië tot toepassing van een maatregel die afwijkt van artikel 168 van Richtlijn 2006/112/EG, waarbij het recht van een belastingplichtige op aftrek van de btw ter zake van uitgaven voor gemotoriseerde wegvoertuigen wordt beperkt wanneer het voertuig niet uitsluitend voor bedrijfsdoeleinden wordt gebruikt. Wanneer het recht op aftrek is beperkt, zal de belastingplichtige in afwijking van artikel 26, lid 1, onder a), geen aangifte moeten doen van het privégebruik van het voertuig. De maatregel geldt uitsluitend voor voertuigen met een maximaal aantal zitplaatsen en onder een bepaald gewicht en er is voorzien in een beperkt aantal specifieke uitzonderingen. De aftrekuitsluiting bedraagt 60 % en Italië moet na twee jaar een evaluatie verrichten van en verslag uitbrengen over zowel het tarief van als de behoefte aan de derogatiemaatregel. De beschikking verstrijkt op de daarin genoemde datum of, indien deze vroeger valt, op de datum waarop communautaire regels betreffende beperkingen inzake het recht op aftrek op dit gebied in werking treden. |310 | Rechtsgrondslag Artikel 395, lid 1, van Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde. |329 | Subsidiariteitsbeginsel Het voorstel betreft een gebied dat onder de exclusieve bevoegdheid van de Gemeenschap valt. Het subsidiariteitsbeginsel is derhalve niet van toepassing. |Evenredigheidsbeginsel Het voorstel is om de volgende redenen in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel: |331 | Deze beschikking betreft een machtiging die wordt verleend aan een lidstaat op diens eigen verzoek, en houdt geen enkele verplichting in. |332 | Gezien de beperkte werkingssfeer van de derogatie staat de bijzondere maatregel in verhouding tot het beoogde doel. |Keuze van instrumenten |341 | Voorgesteld(e) instrument(en): ander. |342 | Andere instrumenten zouden om de volgende reden(en) ongeschikt zijn: Overeenkomstig artikel 395 van Richtlijn 2006/112/EG van de Raad betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde kan slechts van de normale btw-regels worden afgeweken als de Raad een lidstaat daartoe op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen machtigt. Een beschikking van de Raad is het enige geschikte instrument, aangezien een beschikking tot een individuele lidstaat kan worden gericht. |GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING |409 | Het voorstel heeft geen gevolgen voor de begroting van de Gemeenschap. |AANVULLENDE INFORMATIE |Evaluatie-/herzienings-/vervalbepaling |531 | Het voorstel bevat een evaluatiebepaling. |533 | Het voorstel bevat een vervalbepaling. |1.  Voorstel voor eenBESCHIKKING VAN DE RAADwaarbij de Italiaanse Republiek wordt gemachtigd maatregelen toe te passen die afwijken van artikel 26, lid 1, onder a), en artikel 168 van Richtlijn 2006/112/EG betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waardeDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde[1], en met name op artikel 395, lid 1,Gezien het voorstel van de Commissie[2],Overwegende hetgeen volgt:(1) Bij brief van 9 oktober 2006, ingekomen bij het secretariaat-generaal van de Commissie op 11 oktober 2006, heeft Italië verzocht om machtiging tot toepassing van maatregelen die afwijken van de bepalingen van Richtlijn 77/388/EEG (thans Richtlijn 2006/112/EG) inzake het recht van een belastingplichtige op aftrek van voorbelasting en inzake de verplichting tot aangifte van het gebruik van een tot het bedrijf behorend goed voor privédoeleinden.(2) Overeenkomstig artikel 395, lid 2, van Richtlijn 2006/112/EG heeft de Commissie de overige lidstaten bij brief van 28 februari 2007 van het verzoek van Italië in kennis gesteld. Bij brief van 21 november 2006 heeft de Commissie Italië meegedeeld dat zij over alle gegevens beschikte die zij nodig achtte voor de beoordeling van het verzoek.(3) Krachtens artikel 168 van Richtlijn 2006/112/EG is een belastingplichtige gerechtigd de btw af te trekken ter zake van de goederen en diensten die hij ten behoeve van zijn belastbare activiteiten heeft ontvangen. Krachtens artikel 26, lid 1, onder a), van deze richtlijn moet btw-aangifte worden gedaan wanneer een tot het bedrijf behorend goed voor privédoeleinden wordt gebruikt.(4) Het privégebruik van voertuigen valt moeilijk nauwkeurig te registreren en ook als dat mogelijk is, is de procedure vaak omslachtig. De voorgestelde maatregelen voorzien in een vast tarief voor de aftrekbare btw ter zake van uitgaven voor voertuigen die niet uitsluitend voor bedrijfsdoeleinden worden gebruikt, met uitzondering van enkele gevallen. Op basis van actuele gegevens achten de Italiaanse autoriteiten een tarief van 40 % gerechtvaardigd. Teneinde dubbele belasting te voorkomen, dient tegelijkertijd ontheffing te worden verleend van de verplichting tot btw-aangifte van het privégebruik voor de voertuigen die onder deze beperking vallen. Deze maatregelen kunnen worden gerechtvaardigd door de behoefte om de belastinginning te vereenvoudigen en fraude door onjuiste administratie te voorkomen.(5) Deze derogatiemaatregelen dienen in de tijd beperkt te zijn, zodat de effectiviteit ervan kan worden geëvalueerd evenals de toepasselijkheid van het tarief, aangezien het voorgestelde percentage berust op eerste bevindingen in verband met zakelijk gebruik.(6) Op 29 oktober 2004 heeft de Commissie een voorstel ingediend voor een richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijn 77/388/EEG, thans Richtlijn 2006/112/EG, wat betreft het recht op aftrek van de btw[3]. De derogatiemaatregel dient te verstrijken op de dag van de inwerkingtreding van de voorgestelde richtlijn indien deze vóór de in deze beschikking vastgestelde datum valt,HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:Artikel 1In afwijking van artikel 168 van Richtlijn 2006/112/EG wordt Italië gemachtigd om het recht op aftrek van de btw ter zake van uitgaven voor gemotoriseerde wegvoertuigen die niet uitsluitend voor bedrijfsdoeleinden worden gebruikt, tot 40 % te beperken.Artikel 2In afwijking van artikel 26, lid 1, onder a), van Richtlijn 2006/112/EG dient Italië het privégebruik van een tot het bedrijf van een belastingplichtige behorend voertuig niet als een dienst onder bezwarende titel aan te merken, wanneer het recht op aftrek voor dit voertuig krachtens deze beschikking is beperkt.Artikel 3De beperking van het recht op aftrek waarin deze beschikking voorziet, is niet van toepassing op uitgaven voor voertuigen die in een van de volgende categorieën vallen:2.  het voertuig maakt deel uit van de bedrijfsvoorraad van de belastingplichtige in het kader van zijn onderneming,3.  het voertuig wordt gebruikt als taxi,4.  het voertuig wordt gebruikt als lesvoertuig door een autorijschool,5.  het voertuig wordt gebruikt voor verhuring of leasing,6.  het voertuig wordt gebruikt door handelsvertegenwoordigers.Artikel 4De uitgaven in kwestie zijn die welke betrekking hebben op de aanschaf van een voertuig, daaronder begrepen contracten voor montage of soortgelijke werkzaamheden, vervaardiging, intracommunautaire verwerving, invoer, leasing of verhuring, ombouw, reparatie of onderhoud, alsook uitgaven voor de levering van goederen of diensten in verband met voertuigen of het gebruik ervan, inclusief smeermiddelen en brandstof.Artikel 5De artikelen 1 en 2 zijn van toepassing op alle motorvoertuigen, andere dan landbouw- of bosbouwtractoren, die gewoonlijk worden gebruikt voor het vervoer van personen of goederen over de weg, met een maximaal toegelaten gewicht van niet meer dan 3 500 kilogram en met niet meer dan acht zitplaatsen, de bestuurdersplaats niet inbegrepen.Artikel 6Een evaluatie van de toepassing van deze beschikking in de eerste twee jaren, inclusief van het percentage van de aftrekuitsluiting, dient aan de Commissie te worden voorgelegd na de tweede verjaardag van deze beschikking, doch uiterlijk op 31 december 2009.Artikel 7Deze beschikking verstrijkt op de datum van inwerkingtreding van communautaire regels waarin wordt vastgesteld welke uitgaven ter zake van gemotoriseerde wegvoertuigen niet in aanmerking komen voor een volledige aftrek van de btw, doch uiterlijk op 31 december 2010.Artikel 8Deze beschikking is gericht tot de Italiaanse Republiek.Gedaan te Brussel,Voor de RaadDe voorzitter [1] PB L 347 van 11.12.2006, blz. 1.[2] PB C [...] van [...], blz. [...].[3] PB C 24 van 29.1.2005, blz. 10, COM(2004) 728.