				|

		52014PC0721

			Voorstel voor een BESLUIT VAN DE RAAD tot machtiging van België, Oostenrijk en Polen om het Verdrag van Boedapest inzake de overeenkomst voor het vervoer van goederen over de binnenwateren (CMNI) te ratificeren of ertoe toe te treden /* COM/2014/0721 final - 2014/0345 (NLE) */

			   	TOELICHTING
1.           ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL
De Commissie stelt voor dat de Raad Oostenrijk
en Polen machtigt om het Verdrag van Boedapest inzake de overeenkomst voor het
vervoer van goederen over de binnenwateren (CMNI) (hierna "het Verdrag van
Boedapest" genoemd) te ratificeren of ertoe toe te treden. Het Verdrag van
Boedapest is aangenomen door de Diplomatieke Conferentie die gezamenlijk werd
georganiseerd door de Centrale Commissie voor Rijnvaart en de Donaucommissie,
in samenwerking met de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde
Naties.
Het Verdrag van Boedapest, dat op 1 april 2005
in werking is getreden, is zeer succesvol gebleken en draagt bij tot de interne
markt voor vervoer. Het heeft als doel de contractuele normen en de
binnenvaartnormen in Europa te harmoniseren. Elf lidstaten van de Unie, met
name België[1], Bulgarije, Duitsland, Frankrijk, Hongarije, Kroatië, Luxemburg,
Nederland, Roemenië, Slowakije en Tsjechië, zijn reeds partij bij het verdrag.
Cyprus, Denemarken, Estland, Finland, Griekenland, Ierland, Italië, Letland,
Litouwen, Malta, Portugal, Slovenië, Spanje, het Verenigd Koninkrijk en Zweden
hebben aan de Commissie meegedeeld dat zij niet beschikken over binnenwateren
die tot het toepassingsgebied van het Verdrag van Boedapest behoren.
Oostenrijk en Polen hebben bij verschillende
gelegenheden belangstelling getoond om partij te worden bij het verdrag; hun
deelname zal de brede uitvoering van dit rechtsinstrument bevorderen en burgers
en ondernemingen voordelen opleveren.
2.           RESULTATEN VAN DE
RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDE PARTIJEN EN EFFECTBEOORDELING
De toetreding van Oostenrijk en Polen tot het
Verdrag van Boedapest is meermaals besproken tijdens de vergaderingen van de
Groep burgerlijk recht (algemene vraagstukken).
Ook de lidstaten die niet het voornemen hebben
om partij te worden bij het verdrag zouden akkoord gaan met het initiatief van
de Commissie om Oostenrijk en Polen te machtigen het Verdrag van Boedapest te
ratificeren of ertoe toe te treden.
Het voorstel wordt bovendien sterk ondersteund
door de Europese verenigingen van de binnenvaartsector (de Europese Binnenvaart
Unie en de Internationale Vereniging voor de behartiging van de
gemeenschappelijke belangen van de binnenvaart en de verzekering en voor het
houden van het register van binnenschepen in Europa (IVR)).
3.           JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET
VOORSTEL
Artikel 29 van het Verdrag van Boedapest bevat
bepalingen betreffende de keuze van het recht door de partijen bij een
vervoersovereenkomst die onder het verdrag valt. Deze bepalingen zijn van
invloed op de regels die zijn neergelegd in Verordening (EG) nr. 593/2008
inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst (Rome
I)[2]. Bijgevolg is het Verdrag van Boedapest een overeenkomst die
gedeeltelijk onder de exclusieve bevoegdheid van de Europese Unie valt. De
lidstaten hebben de machtiging van de Unie nodig om het verdrag te ratificeren
of ertoe toe te treden (artikel 2, lid 1 VWEU).
De Commissie merkt op dat België het Verdrag
van Boedapest heeft geratificeerd op 5 augustus 2008, na de goedkeuring en
inwerkingtreding van de Rome I-verordening op 24 juli 2008. Om een einde te
maken aan de huidige onwettige situatie, dient de machtiging van de Unie
bijgevolg ook aan België te worden verleend.
Voorts merkt de Commissie op dat slechts
enkele lidstaten belangstelling hebben getoond om partij te worden bij het
verdrag. Andere lidstaten menen dat het verdrag voor hen niet relevant is,
omdat zij naar eigen zeggen niet beschikken over binnenwateren die tot het
toepassingsgebied van het Verdrag van Boedapest zouden behoren. Het verdrag
voorziet bovendien niet in de mogelijkheid voor de Unie om partij te worden, en
de Commissie is op dit moment in ieder geval niet van plan om voor te stellen
dat de Unie op enige andere wijze door het verdrag zou worden gebonden.
Er bestaat in de EU-wetgeving inzake
binnenvaart geen uniforme definitie van "binnenwateren". Het
toepassingsgebied van enkele richtlijnen en verordeningen inzake waterwegen
varieert. Richtlijn 2006/87/EG inzake technische voorschriften voor
binnenschepen[3] bevat bijvoorbeeld een lijst met de waterwegen waarop de richtlijn van
toepassing is (bijlage I). Deze lijst is gebaseerd op kennisgevingen van de
lidstaten waarin zij meedelen waar op hun grondgebied de richtlijn van
toepassing moet zijn. Richtlijn 96/50/EG betreffende de harmonisatie van de
voorwaarden voor de afgifte van nationale vaarbewijzen voor binnenvaartuigen
welke bij het goederen- en personenvervoer in de Gemeenschap gebruikt worden[4] heeft daarentegen een ander systeem om te bepalen welke waterwegen tot
het toepassingsgebied van de richtlijn behoren. In principe is de richtlijn van
toepassing op alle waterwegen in de EU, met uitzondering van de Rijn en de in
bijlage II van Richtlijn 91/672/EEG genoemde waterwegen.
De Unie kan bij wijze van uitzondering één of
meerdere lidstaten machtigen om partij te worden bij het verdrag. In dit geval
is de exclusieve bevoegdheid beperkt tot één bepaling, en vormt de machtiging
geen belemmering voor de uitvoering van het buitenlands beleid van de Unie
inzake justitiële samenwerking in burgerlijke en handelszaken. Het verzoek van
Oostenrijk en Polen is in het bijzonder gerechtvaardigd omdat andere lidstaten
partij zijn geworden bij het verdrag voordat Verordening (EG) nr. 593/2008
was aangenomen. De machtiging mag geen afbreuk doen aan de exclusieve
bevoegdheid van de Unie, en heeft betrekking op een zeer specifieke situatie.
Het besluit van de Raad wordt daarom
uitsluitend aan België, Oostenrijk en Polen gericht.
Op grond van artikel 30 van het Verdrag van
Boedapest kunnen de verdragsluitende Staten verklaringen doen over het
toepassingsgebied van het verdrag. De betrokken lidstaten kunnen bij hun
toetreding tot het verdrag de op grond van de bepalingen van het verdrag
toegestane relevante verklaringen afleggen die zij noodzakelijk achten. De
tekst van dergelijke verklaringen moet aan het besluit van de Raad worden
gehecht. […]
2014/0345 (NLE)
Voorstel voor een
BESLUIT VAN DE RAAD
tot machtiging van België, Oostenrijk en
Polen om het Verdrag van Boedapest inzake de overeenkomst voor het vervoer van
goederen over de binnenwateren (CMNI) te ratificeren of ertoe toe te treden
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 2, lid 1, en artikel 81, lid 2, in
samenhang met artikel 218, lid 6, onder a),
Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
Gezien de goedkeuring van het Europees
Parlement[5],
Overwegende hetgeen volgt:
(1)       De Unie beijvert zich om een
gemeenschappelijke justitiële ruimte tot stand te brengen, die is gebaseerd op
het beginsel van wederzijdse erkenning van rechterlijke beslissingen.
(2)       Het
Verdrag van Boedapest inzake de overeenkomst voor het vervoer van goederen over
de binnenwateren (CMNI) (hierna "het Verdrag van Boedapest" genoemd)
is een waardevol instrument voor de bevordering van de binnenvaart in Europa.

(3)       De
Unie heeft exclusieve bevoegdheid ten minste met betrekking tot artikel 29 van
het Verdrag van Boedapest inzake de overeenkomst voor het vervoer van goederen
over de binnenwateren (CMNI) voor zover die bepalingen van invloed zijn op de
regels die zijn neergelegd in Verordening (EG) nr. 593/2008 inzake het recht
dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst (Rome I)[6].
(4)       Aan
het Verdrag van Boedapest kan niet worden deelgenomen door regionale
organisaties voor economische integratie. Bijgevolg kan de Unie geen partij
worden bij het Verdrag van Boedapest.
(5)       De
lidstaten die beschikken over bevaarbare binnenwateren die tot het
toepassingsgebied van het Verdrag van Boedapest behoren, moeten derhalve worden
gemachtigd om het verdrag te ratificeren of ertoe toe te treden.
(6)       Elf
lidstaten van de Unie, met name België, Bulgarije, Duitsland, Frankrijk,
Hongarije, Kroatië, Luxemburg, Nederland, Roemenië, Slowakije en Tsjechië, zijn
reeds partij bij het Verdrag van Boedapest.
(7)       België
heeft het verdrag geratificeerd op 5 augustus 2008, dat wil zeggen na
de goedkeuring van de Rome I-verordening. De Raad dient België daarom ex post
facto de machtiging te verlenen voor de ratificatie van het Verdrag van
Boedapest.
(8)       Oostenrijk
en Polen, die beide beschikken over bevaarbare binnenwateren die tot het
toepassingsgebied van het Verdrag van Boedapest behoren, hebben belangstelling
getoond om partij te worden bij het verdrag.
(9)       De
overige lidstaten van de Unie hebben de Commissie meegedeeld dat zij niet
beschikken over binnenwateren die tot het toepassingsgebied van het Verdrag van
Boedapest behoren en er bijgevolg geen belang bij hebben het verdrag te
ratificeren of er partij bij te worden.
(10)      Het
Verdrag van Boedapest voorziet in de mogelijkheid voor de verdragsluitende
Staten om verklaringen te doen over het toepassingsgebied van het verdrag.
Oostenrijk en Polen moeten derhalve bij hun toetreding tot het verdrag de op
grond van het verdrag toegestane relevante verklaringen afleggen die zij
noodzakelijk achten. De tekst van dergelijke verklaringen moet aan dit besluit
worden gehecht.
(11)     Het
Verenigd Koninkrijk en Ierland zijn gebonden aan
Verordening (EG) nr. 593/2008 van 17 juni 2008 inzake het recht
dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst (Rome I) en nemen
bijgevolg deel aan de vaststelling van dit besluit.
(12)     Overeenkomstig
de artikelen 1 en 2 van Protocol nr. 22 betreffende de positie van
Denemarken, dat is gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het
Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, neemt Denemarken niet deel
aan de vaststelling van dit besluit, dat derhalve niet bindend is voor, noch
van toepassing is op deze lidstaat,
HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

Artikel 1
1. De Raad machtigt België, Oostenrijk en
Polen om het Verdrag van Boedapest inzake de overeenkomst voor het vervoer van
goederen over de binnenwateren (CMNI) te ratificeren of ertoe toe te treden,
onder de in artikel 2 vastgestelde voorwaarden.
2. De tekst van het verdrag wordt als
bijlage I aan dit besluit gehecht.
Artikel 2
De Raad machtigt Oostenrijk en Polen om bij
hun ratificering van of toetreding tot het Verdrag van Boedapest de op grond
van het verdrag toegestane relevante verklaringen af te leggen.
Dit besluit is gericht tot België,
Oostenrijk en Polen.
Gedaan te Brussel,
                                                                       Voor
de Raad
                                                                       De
voorzitter
[1]               Volgens de website van de VN-ECE heeft België het
Verdrag van Boedapest geratificeerd op 5 augustus 2008, d.w.z. na de
inwerkingtreding van Verordening (EG) nr. 593/2008 inzake het
recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst (Rome I).
[2]               PB L 177 van 4.7.2008, blz. 6.
[3]               PB L 389 van 30.12.2006, blz. 1.
[4]               PB L 235 van 17.9.1996, blz. 31.
[5]               PB C […] van […], blz. […].
[6]               PB L 177 van 4.7.2008, blz. 6.
Verdrag van Boedapest inzake de
overeenkomst voor het vervoer van goederen over de binnenwateren (CMNI)*
Aangenomen
door de gezamenlijk door de CCR, de Donaucommissie en de
ЕСЕ/VN georganiseerde Diplomatieke Conferentie, die van 25
september tot 3 oktober 2000 te Boedapest heeft plaatsgevonden.
De Staten die Partij zijn
bij dit Verdrag,
Overwegende de
aanbevelingen in de slotakte van de Conferentie inzake veiligheid en
samenwerking in Europa van 1 augustus 1975 voor de harmonisering van
rechtsvoorschriften ten behoeve van de ontwikkeling van het verkeer door de
lidstaten van de Centrale Commissie voor de Rijnvaart en de Donaucommissie, in
samenwerking met de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties,
Erkennende de
noodzaak en doelmatigheid uniforme voorschriften vast te stellen inzake
overeenkomsten voor het vervoer van goederen over de binnenwateren,
Hebben besloten
met dit doel een verdrag te sluiten en zijn overeengekomen als volgt:
HOOFDSTUK I ALGEMENE
BEPALINGEN
Artikel 1 Begripsomschrijvingen
Voor de toepassing van dit Verdrag:
(1)
wordt verstaan onder
"vervoerovereenkomst", elke overeenkomst, ongeacht hoe deze wordt
aangeduid, waarbij een vervoerder zich verbindt tegen betaling van vracht
goederen te vervoeren over de binnenwateren;
(2)
wordt verstaan onder "vervoerder", een
ieder door wie of namens wie een vervoerovereenkomst is gesloten met een
afzender;
(3)
wordt verstaan onder "ondervervoerder",
een ieder, anders dan de ondergeschikte of lasthebber van de vervoerder, aan
wie de uitvoering van het vervoer geheel of gedeeltelijk door de vervoerder is
toevertrouwd;
(4)
wordt verstaan onder "afzender", een
ieder door wie of namens wie of voor wiens rekening een vervoerovereenkomst is
gesloten met een vervoerder;
(5)
wordt verstaan onder "geadresseerde", de
persoon die gerechtigd is de goederen in ontvangst te nemen;
(6)
wordt verstaan onder "vervoersdocument",
een document dat het bewijs vormt van een vervoerovereenkomst en dat de
inontvangstneming of het aan boord nemen van goederen door een vervoerder aantoont,
opgemaakt in de vorm van een cognossement of vrachtbrief of in de vorm van elk
ander in de handel gebruikelijk document;
(7)
wordt onder "goederen" niet begrepen
gesleepte of geduwde vaartuigen, noch de bagage noch de voertuigen van de
vervoerde personen; indien de goederen in een container, op een pallet of in of
op een soortgelijke vervoerseenheid zijn samengebracht of indien zij zijn
verpakt, wordt onder "goederen" eveneens deze vervoerseenheid of
verpakking verstaan, indien deze door de afzender wordt verschaft;
(8)
wordt verstaan onder "schriftelijk",
tenzij de betrokken personen anders zijn overeengekomen, ook de situatie
waarbij informatie wordt doorgegeven via elektronische, optische of
soortgelijke communicatiemiddelen, met inbegrip van, doch niet beperkt tot,
telegrammen, telefaxen, telexberichten, elektronische post of elektronische
gegevensuitwisseling (EDI), mits de informatie beschikbaar blijft om vervolgens
als referentie te worden gebruikt;
(9)
dient onder het overeenkomstig dit Verdrag
toepasselijke recht van een Staat te worden verstaan, de in deze Staat geldende
rechtsnormen met uitzondering van de rechtsnormen van het internationale
privaatrecht.
Artikel 2
Toepassingsgebied
(1)
Dit Verdrag is van toepassing op iedere
vervoerovereenkomst waarbij de laadhaven of plaats van inontvangstneming en
loshaven of plaats van aflevering zijn gelegen in twee verschillende Staten
waarvan er ten minste één Partij is bij dit Verdrag. Indien de overeenkomst een
keuze biedt tussen meerdere loshavens of plaatsen van aflevering, is de
loshaven of de plaats waar de goederen feitelijk zijn afgeleverd, bepalend.
(2)
Indien de vervoerovereenkomst betrekking heeft op
het vervoer van goederen zonder overslag, zowel over de binnenwateren als over
de wateren die onder maritieme reglementeringen vallen, is dit Verdrag ook op
deze overeenkomst van toepassing overeenkomstig de in het eerste lid bepaalde
voorwaarden, tenzij:
a)
in overeenstemming met het toepasselijke zeerecht
een zeecognossement is opgesteld, dan wel
b)
de af te leggen afstand over wateren die onder
maritieme reglementeringen vallen de langste is.
(3)
Dit Verdrag is van toepassing ongeacht de
nationaliteit, plaats van registratie of thuishaven van het schip en ongeacht
het feit of het schip een zeeschip of een binnenschip is en ongeacht de
nationaliteit, woonplaats, zetel of verblijfplaats van de vervoerder, de
afzender of de geadresseerde.
HOOFDSTUK II
RECHTEN EN VERPLICHTINGEN
VAN DE OVEREENKOMSTSLUITENDE PARTIJEN
Artikel 3
Inontvangstneming,
vervoer en aflevering van de goederen
(1)
De vervoerder is verplicht de goederen binnen de
gestelde termijn naar de plaats van aflevering te vervoeren en deze bij de
geadresseerde af te leveren in dezelfde staat als waarin hij ze heeft
overhandigd gekregen.
(2)
Tenzij anders is overeengekomen vinden de
inontvangstneming en aflevering van de goederen plaats aan boord van het schip.
(3)
De vervoerder bepaalt welk schip moet worden
gebruikt. Hij is verplicht, voorafgaand aan en bij aanvang van de reis, er naar
behoren op toe te zien dat het schip, rekening houdend met de te vervoeren
goederen, geschikt is om de lading in te nemen, geschikt is om te varen en
voorzien is van de ingevolge de geldende regelgeving vereiste uitrusting en
bemanning en dat de voor het vervoer van de betrokken goederen vereiste nationale
en internationale vergunningen aanwezig zijn.
(4)
Indien is overeengekomen het vervoer te verrichten
met een bepaald schip of een bepaald type schip, is de vervoerder, zonder
toestemming van de afzender, slechts gerechtigd de goederen geheel of
gedeeltelijk te laden of over te laden op een ander schip of een ander type
schip,
a)
bij omstandigheden zoals laagwater, aanvaringen of
andere stremmingen van het scheepsverkeer die ten tijde van het sluiten van de
vervoerovereenkomst niet te voorzien waren en die het laden of overladen van de
goederen noodzakelijk maken voor de uitvoering van de vervoerovereenkomst en
wanneer de vervoerder niet binnen een passende termijn instructies van de
afzender kan verkrijgen, of
b)
wanneer dit in overeenstemming is met de gebruiken
in de haven waarin het schip zich bevindt.
(5)
Onverminderd de verplichtingen van de afzender,
staat de vervoerder ervoor in dat het laden, het stuwen en het vastzetten van
de goederen de veiligheid van het schip niet in gevaar brengt.
6. De vervoerder mag de goederen slechts
vervoeren op het dek of in open ruimen indien dit met de afzender is
overeengekomen of indien dit in overeenstemming is met het handelsgebruik of
vereist is op grond van geldende voorschriften.
Artikel 4 Ondervervoerder
(1)
De overeenkomst die beantwoordt aan de
begripsomschrijving van artikel 1, eerste lid, gesloten tussen een vervoerder
en een ondervervoerder dient te worden beschouwd als een vervoerovereenkomst in
de zin van dit Verdrag. Met betrekking tot deze overeenkomst zijn alle
bepalingen van dit Verdrag die betrekking hebben op de afzender van toepassing
op de vervoerder en alle bepalingen van dit Verdrag die betrekking hebben op de
vervoerder op de ondervervoerder.
(2)
Wanneer de vervoerder de uitvoering van het vervoer
geheel of gedeeltelijk heeft toevertrouwd aan een ondervervoerder, ongeacht of
dit gebeurt ter uitvoering van een hem in de vervoerovereenkomst toegekend
recht of niet, blijft de vervoerder, overeenkomstig de bepalingen van dit
Verdrag, aansprakelijk voor het gehele vervoer. Alle bepalingen van dit Verdrag
die betrekking hebben op de aansprakelijkheid van de vervoerder zijn ook van
toepassing op de aansprakelijkheid van de ondervervoerder met betrekking tot
het door deze laatste verrichte vervoer.
(3)
De vervoerder dient de afzender in elk geval te
informeren wanneer hij de uitvoering van het vervoer geheel of gedeeltelijk
toevertrouwt aan een ondervervoerder.
(4)
ledere afspraak met de afzender of de geadresseerde
waardoor de aansprakelijkheid van de vervoerder wordt uitgebreid in overeenstemming
met de bepalingen van dit Verdrag, is alleen bindend voor de ondervervoerder
voor zover deze hiermee uitdrukkelijk en schriftelijk heeft ingestemd. De
ondervervoerder kan zich beroepen op alle verweren die de vervoerder op grond
van de vervoerovereenkomst ter beschikking staan.
(5)
Indien en voor zover zowel de vervoerder als de
ondervervoerder aansprakelijk zijn, zijn zij hoofdelijk aansprakelijk. Niets in
dit artikel doet afbreuk aan het recht van verhaal tussen hen.
Artikel 5
Afleveringstermijn
De vervoerder is verplicht de goederen af te
leveren binnen de in de vervoerovereenkomst overeengekomen termijn of, indien
geen termijn is overeengekomen, binnen de termijn die redelijkerwijs van een
zorgvuldig vervoerder mag worden verlangd, rekening houdend met de
omstandigheden van de reis en met een ongehinderde vaart.
Artikel 6 Verplichtingen
van de afzender
(1)
De afzender is verplicht de uit hoofde van de
vervoerovereenkomst verschuldigde bedragen te voldoen.
(2)
De afzender verschaft de vervoerder, voorafgaand
aan de overhandiging van de goederen, schriftelijk de volgende gegevens met
betrekking tot de te vervoeren goederen:
a)
afmetingen, aantal of gewicht en stuwfactor van de
goederen;
b)
markeringen die nodig zijn voor de identificatie
van de goederen;
c)
aard, kenmerken en eigenschappen van de goederen;
d)
instructies voor de douanerechtelijke of
administratieve behandeling van de goederen;
e)
andere noodzakelijke gegevens die in het
vervoersdocument moeten worden vermeld.
De afzender verschaft bovendien aan de vervoerder,
bij overhandiging van de goederen, alle voorgeschreven begeleidende documenten.
(3)
De afzender verpakt, indien de aard van de goederen
dit vereist, rekening houdend met het overeengekomen vervoer, de goederen
zodanig dat deze niet verloren kunnen gaan of kunnen worden beschadigd in de
periode tussen de inontvangstneming en de aflevering door de vervoerder, en
zodanig dat zij geen schade aan het schip of aan andere goederen kunnen
veroorzaken. Bovendien draagt de afzender, rekening houdend met het overeengekomen
vervoer, zorg voor een passende markering in overeenstemming met de
toepasselijke internationale of nationale regelgeving of, bij gebrek aan
dergelijke regelgeving, in overeenstemming met de in de binnenvaart algemeen
erkende regels en gebruiken.
(4)
Onverminderd de verplichtingen van de vervoerder,
moet de afzender de goederen laden, stuwen en vastzetten in overeenstemming met
de gebruiken in de binnenvaart, tenzij in de vervoerovereenkomst anders is
bepaald.
Artikel 7 Gevaarlijke of
milieuschadelijke goederen
(1)
Indien gevaarlijke of milieuschadelijke goederen
moeten worden vervoerd is de afzender verplicht, alvorens de goederen te
overhandigen, en in aanvulling op de in artikel 6, tweede lid, bedoelde
gegevens, de vervoerder schriftelijk en uitdrukkelijk in te lichten over het
gevaar en de milieurisico's inherent aan de goederen, alsmede over de te nemen
voorzorgsmaatregelen.
(2)
Indien voor het vervoer van de gevaarlijke of
milieuschadelijke goederen een vergunning vereist is, verschaft de afzender de
noodzakelijke documenten uiterlijk bij de overhandiging van de goederen.
(3)
Wanneer gevaarlijke of milieuschadelijke goederen
door het ontbreken van een administratieve vergunning niet verder vervoerd,
gelost of afgeleverd kunnen worden, komen de kosten voor de terugreis van de
goederen naar de laadhaven of naar een meer nabijgelegen plaats waar ze kunnen
worden gelost en afgeleverd of verwijderd, ten laste van de afzender.
(4)
In geval van onmiddellijk gevaar voor personen,
materiële zaken of het milieu, is de vervoerder gerechtigd de goederen te
lossen, onschadelijk te maken, of, mits een dergelijke maatregel met betrekking
tot het gevaar dat van de goederen uitgaat niet onevenredig is, te vernietigen,
ook indien hij vóór hij de goederen in ontvangst nam in kennis was gesteld of
op grond van andere informatie op de hoogte was van de aard van het gevaar of
de milieurisico's, inherent aan deze goederen.
(5)
De vervoerder heeft recht op vergoeding van de door
hem geleden schade, indien hij gerechtigd is om de in het derde of vierde lid
bedoelde maatregelen te nemen.
Artikel 8
Aansprakelijkheid van de afzender
(1)
De afzender, ook al heeft deze geen schuld, is
aansprakelijk voor alle schaden en kosten die voor de vervoerder of
ondervervoerder zijn ontstaan als gevolg van het feit dat:
(a)
de in artikel 6, tweede lid, of artikel 7, eerste
lid, bedoelde gegevens of bijzonderheden ontbreken, onjuist of onvolledig zijn;
(b)
de gevaarlijke of milieuschadelijke goederen niet
in overeenstemming met de toepasselijke internationale of nationale regelgeving
of, bij gebrek aan dergelijke regelgeving, in overeenstemming met de in de
binnenvaart algemeen erkende regels en gebruiken gemarkeerd of geëtiketteerd
zijn;
(c)
de noodzakelijke begeleidende documenten ontbreken,
onjuist of onvolledig zijn.
De vervoerder kan zich niet beroepen op de
aansprakelijkheid van de afzender, indien bewezen wordt dat de schuld aan
hemzelf, zijn ondergeschikten of lasthebbers te wijten is. Hetzelfde geldt voor
de ondervervoerder.
(2)
De afzender is op gelijke wijze als voor zijn eigen
handelen en nalaten, aansprakelijk voor het handelen en nalaten van de personen
van wie hij zich bedient bij het verrichten van de taken en het nakomen van de
verplichtingen genoemd in de artikelen 6 en 7, voor zover deze personen
handelen in de uitoefening van hun functie.
Artikel 9
Ontbinding van de
vervoerovereenkomst door de vervoerder
(1)
De vervoerder kan de vervoerovereenkomst ontbinden
wanneer de afzender zijn in artikel 6, tweede lid, of in artikel 7, eerste en
tweede lid, bedoelde verplichtingen niet nagekomen is.
(2)
Indien de vervoerder gebruikmaakt van zijn recht
tot ontbinding, kan hij de goederen op kosten van de afzender lossen en, naar
keuze, betaling van de volgende bedragen verlangen:
a)
een derde van de overeengekomen vracht; of
b)
naast de eventuele overliggelden, een
schadevergoeding gelijk aan het bedrag van de gemaakte kosten en de ontstane
schade alsmede, wanneer de reis is aangevangen, de evenredige vracht voor het
reeds afgelegde deel van de reis.
Artikel 10 Aflevering
van de goederen
(1)
Behoudens de verplichting van de afzender bedoeld
in artikel 6, eerste lid, is de geadresseerde, die na aankomst van de goederen
op de plaats van aflevering om aflevering van de goederen verzoekt, in
overeenstemming met de vervoerovereenkomst aansprakelijk voor de vracht en de
overige op de goederen rustende vorderingen, alsmede voor zijn bijdragen in
geval van averij-grosse. Bij het ontbreken van een vervoersdocument of wanneer
dit document niet is overgelegd, is de geadresseerde aansprakelijk voor de met
de afzender overeengekomen vracht, indien deze overeenkomt met hetgeen in de
handel gebruikelijk is.
(2)
De terbeschikkingstelling van de goederen aan de
geadresseerde in overeenstemming met de vervoerovereenkomst of met de in de
desbetreffende handel geldende gebruiken of met de in de loshaven geldende
voorschriften wordt als aflevering beschouwd. De voorgeschreven overhandiging
van de goederen aan een autoriteit of aan een derde wordt eveneens als
aflevering beschouwd.
HOOFDSTUK III
VERVOERSDOCUMENTEN
Artikel 11 Aard en
inhoud
(1)
De vervoerder is verplicht voor elk vervoer van
goederen waarop dit Verdrag van toepassing is een vervoersdocument op te maken;
hij is alleen verplicht een cognossement op te maken indien de afzender daarom
verzoekt en indien dit is overeengekomen voorafgaand aan het laden van de
goederen of voor hun inontvangstneming ten vervoer. De afwezigheid of
onvolledigheid van een vervoersdocument tast niet de geldigheid van de
vervoerovereenkomst aan.
(2)
Het originele exemplaar van het vervoersdocument
moet door de vervoerder, de schipper of door een door de vervoerder gemachtigde
persoon worden ondertekend. De vervoerder kan eisen dat de afzender het
origineel of een afschrift mede ondertekent. De ondertekening mag
handgeschreven zijn, gedrukt in facsimile, aangebracht door middel van
perforatie of stempel, worden weergegeven in de vorm van symbolen of door elk
ander mechanisch of elektronisch middel, mits het procedé niet in strijd is met
het recht van de Staat waar het vervoersdocument is uitgegeven.
(3)
Het vervoersdocument levert bewijs, behoudens
tegenbewijs, van het sluiten en de inhoud van de vervoerovereenkomst alsmede
van de inontvangstneming van de goederen door de vervoerder. Het
vervoersdocument levert in het bijzonder het vermoeden op dat de goederen als
omschreven in het document ten vervoer in ontvangst werden genomen.
(4)
Indien het vervoersdocument een cognossement is,
levert alleen dit bewijs in de betrekkingen tussen de vervoerder en de
geadresseerde. Voor de betrekkingen tussen de vervoerder en de afzender blijven
de voorwaarden van de vervoerovereenkomst doorslaggevend.
(5)
Het vervoersdocument bevat behalve de aanduiding
ervan, de volgende gegevens:
a)
de naam, woonplaats, zetel of verblijfplaats van de
vervoerder en van de afzender;
b)
de geadresseerde van de goederen;
c)
de naam of het nummer van het schip, indien de
goederen aan boord zijn genomen, of de vermelding in het vervoersdocument dat
de goederen door de vervoerder in ontvangst zijn genomen, maar nog niet aan
boord van het schip zijn geladen;
d)
de laadhaven of de plaats van inontvangstneming en
de loshaven of de plaats van aflevering;
e)
de gebruikelijke aanduiding van het soort goederen
en hun verpakking en, voor gevaarlijke of milieuschadelijke goederen, hun
aanduiding overeenkomstig de geldende voorschriften, of bij gebreke hiervan,
hun algemene aanduiding;
f)
de afmetingen, het aantal of het gewicht alsmede de
identificatiemarkeringen van de aan boord genomen of ten vervoer in ontvangst
genomen goederen;
g)
de vermelding, in voorkomend geval, dat de goederen
aan dek of in open ruimen kunnen of moeten worden vervoerd;
h)
de ten aanzien van de vracht overeengekomen
bepalingen;
i)
in geval van vrachtbrieven, de aanduiding dat het
een origineel of een afschrift betreft; in geval van cognossementen, het aantal
originele exemplaren;
j)
de dag en de plaats van uitgifte.
Het ontbreken van één of meer in dit lid
genoemde gegevens tast de juridische aard van een vervoersdocument in de zin
van artikel 1, zesde lid, van dit Verdrag niet aan.
Artikel 12 Voorbehouden
in de vervoersdocumenten
(1)
De vervoerder is gerechtigd in het vervoersdocument
voorbehouden op te nemen:
a)
betreffende de afmetingen, het aantal of het
gewicht van de goederen, indien hij redenen heeft om te vermoeden dat de door
de afzender verschafte gegevens onjuist zijn of indien hij onvoldoende middelen
heeft gehad om deze gegevens te controleren, met name omdat de goederen niet in
zijn aanwezigheid zijn geteld, gemeten of gewogen, alsmede omdat de afmetingen
of het gewicht zonder uitdrukkelijke overeenstemming zijn vastgesteld door
middel van scheepsmeting;
b)
betreffende de identificatiemarkeringen, indien
deze niet duidelijk en duurzaam op de goederen zelf of, indien de goederen zijn
verpakt, op de vaten of de verpakkingen zijn aangebracht;
c)
betreffende de zichtbare staat van de goederen.
(2)
Indien de vervoerder geen melding maakt van de
zichtbare staat van de goederen of ten aanzien hiervan geen voorbehoud maakt,
wordt hij geacht in het vervoersdocument te hebben vermeld dat de goederen zich
in een zichtbaar goede staat bevonden.
(3)
Indien de goederen, in overeenstemming met de
gegevens in het vervoersdocument, in een container of in ruimen van het schip
zijn gestuwd die door andere personen dan de vervoerder, zijn ondergeschikten
of lasthebbers zijn verzegeld, en de container of de zegels niet beschadigd of
verbroken zijn tot aan de loshaven of de plaats van aflevering, wordt vermoed
dat het verlies of de beschadiging van de goederen niet tijdens het vervoer
heeft plaatsgevonden.
Artikel 13 Cognossement
(1)
De originele exemplaren van een cognossement zijn
waardepapieren die zijn gesteld op naam van de geadresseerde, aan order of aan
toonder.
(2)
Op de plaats van aflevering worden de goederen
slechts afgeleverd tegen overhandiging van het eerst overgelegde originele
exemplaar van het cognossement; daarna kan de aflevering niet meer worden
geëist tegen overhandiging van de overige originele exemplaren.
(3)
Wanneer de goederen door de vervoerder in ontvangst
zijn genomen, heeft de overhandiging van het cognossement aan een persoon die
daardoor gerechtigd is de goederen te ontvangen, wat betreft het verkrijgen van
rechten ten aanzien van de goederen, dezelfde gevolgen als de overhandiging van
de goederen zelf.
(4)
Wanneer het cognossement is overgedragen aan een
derde, met inbegrip van de geadresseerde, die te goeder trouw heeft gehandeld
door zich te baseren op de in het cognossement vermelde omschrijving van de
goederen, kan het bewijs van het tegengestelde van het vermoeden van artikel 11,
derde lid, en artikel 12, tweede lid, niet tegen hem worden ingeroepen.
HOOFDSTUK IV HET RECHT
OM OVER DE GOEDEREN TE BESCHIKKEN
Artikel 14
Beschikkingsgerechtigde
(1)
De afzender heeft het recht over de goederen te
beschikken; hij kan met name eisen dat de vervoerder het vervoer van de
goederen niet voortzet, dat hij de plaats van aflevering wijzigt of dat hij de
goederen aan een andere geadresseerde aflevert dan die in het vervoersdocument
vermeld staat.
(2)
Het beschikkingsrecht van de afzender vervalt zodra
de geadresseerde, na aankomst van de goederen op de voorziene afleveringsplaats,
om aflevering van de goederen heeft verzocht en,
a)
bij vervoer onder vrachtbrief, zodra het origineel
aan de geadresseerde is overhandigd;
b)
bij vervoer onder cognossement, zodra de afzender
zich heeft ontdaan van alle in zijn bezit zijnde originele exemplaren door deze
aan een andere persoon te overhandigen.
(3)
Door een daartoe strekkende vermelding in de
vrachtbrief kan de afzender bij de uitgifte hiervan ten gunste van de
geadresseerde afzien van zijn beschikkingsrecht.
Artikel 15
Voorwaarden voor het
uitoefenen van het beschikkingsrecht
De afzender of, in de gevallen van artikel 14,
tweede en derde lid, de geadresseerde, dient, indien hij zijn beschikkingsrecht
wenst uit te oefenen,
a)
 wanneer het een cognossement betreft, hiervan alle
originele exemplaren over te leggen vóór de aankomst van de goederen op de
geplande plaats van aflevering;
b)
wanneer het een ander vervoersdocument betreft dan
een cognossement, het vervoersdocument over te leggen waarin de nieuwe aan de
vervoerder gegeven instructies dienen te worden vermeld;
c)
aan de vervoerder alle door de uitvoering van de
instructies ontstane kosten en schaden te vergoeden;
d)
bij lossing van de goederen vóór aankomst op de
geplande plaats van aflevering, de totale overeengekomen vracht te betalen,
tenzij in de vervoerovereenkomst anders is bepaald.
HOOFDSTUK V
AANSPRAKELIJKHEID VAN DE VERVOERDER
Artikel 16
Aansprakelijkheid voor schade
(1)
De vervoerder is aansprakelijk voor schade door
verlies of door beschadiging van de goederen die ontstaat tussen het ogenblik
van de inontvangstneming van de goederen ten vervoer en het ogenblik van hun
aflevering, alsmede voor vertraging in de aflevering, voor zover hij niet
bewijst dat de schade voortvloeit uit omstandigheden die een zorgvuldig
vervoerder niet heeft kunnen vermijden en waarvan hij de gevolgen niet heeft
kunnen verhinderen.
(2)
De aansprakelijkheid van de vervoerder voor schade
door verlies of door beschadiging van de goederen die ontstaat vóór het
ogenblik van laden in het schip of na het ogenblik van lossing, wordt geregeld
door het op de vervoerovereenkomst toepasselijke recht van een Staat.
Artikel 17
Ondergeschikten en lasthebbers
(1)
De vervoerder is op gelijke wijze als voor zijn
eigen handelen en nalaten, aansprakelijk voor het handelen en nalaten van zijn
ondergeschikten en lasthebbers van wier diensten hij gebruik maakt tijdens de
uitvoering van de vervoerovereenkomst, indien deze personen in de uitoefening
van hun functie hebben gehandeld.
(2)
Indien het vervoer wordt verricht door een
ondervervoerder als bedoeld in artikel 4, is de vervoerder eveneens
aansprakelijk voor het handelen en nalaten van de ondervervoerder en diens
ondergeschikten en lasthebbers, indien deze personen in de uitoefening van hun
functie hebben gehandeld.
(3)
Indien een vordering wordt ingesteld tegen de
ondergeschikten en lasthebbers van de vervoerder of van de ondervervoerder,
hebben deze personen, indien zij bewijzen dat zij hebben gehandeld in de
uitoefening van hun functie, recht op dezelfde ontheffingen en dezelfde
beperkingen van aansprakelijkheid als die waarop de vervoerder of de
ondervervoerder zich krachtens dit Verdrag kan beroepen. Een loods die door een
autoriteit wordt aangewezen en niet vrij kan worden gekozen, wordt niet
beschouwd als ondergeschikte of lasthebber in de zin van het eerste lid.
Artikel 18 Bijzondere
ontheffingen van aansprakelijkheid
(1)
De vervoerder en de ondervervoerder zijn ontheven
van aansprakelijkheid, indien het verlies, de schade of de vertraging het
gevolg is van één van de hierna opgesomde omstandigheden of risico's:
a)
het handelen of nalaten van de afzender, van de
geadresseerde of van de persoon die beschikkingsbevoegd is;
b)
het behandelen, laden, stuwen of lossen van de
goederen door de afzender of de geadresseerde of derden die handelen voor de
afzender of de geadresseerde;
c)
het vervoer van goederen op het dek of in open
ruimen, indien dit overeengekomen is met de afzender, of in overeenstemming is
met de desbetreffende handelsgebruiken of indien dit vereist is op grond van de
geldende regelgeving;
d)
de aard van de goederen waardoor zij geheel of
gedeeltelijk blootstaan aan verlies of schade, met name door breuk, roest,
intern bederf, uitdroging, lekkage, normaal verlies tijdens het vervoer (in
volume of gewicht) of door ongedierte of knaagdieren;
e)
het ontbreken of gebrekkigheid van de verpakking
bij goederen, die door hun aard aan verlies of schade blootstaan, indien zij
niet of ondeugdelijk zijn verpakt;
f)
onvoldoende of gebrekkige identificatiemarkeringen
van de goederen;
g)
hulp- of reddingsoperaties of pogingen daartoe op
de vaarwegen;
h)
vervoer van levende dieren, tenzij de vervoerder de
maatregelen niet heeft getroffen of de instructies niet heeft nageleefd die in
de vervoerovereenkomst overeengekomen zijn.
(2)
Wanneer, gelet op de omstandigheden van het geval,
schade een gevolg heeft kunnen zijn van één van de in het eerste lid van dit
artikel genoemde omstandigheden of risico's, wordt vermoed dat de schade is
ontstaan door deze omstandigheid of dit risico. Dit vermoeden vervalt, indien
de benadeelde bewijst dat de schade niet of niet uitsluitend voortvloeit uit
één van de in het eerste lid van dit artikel genoemde omstandigheden of
risico's.
Artikel 19 Berekening
van de schadevergoeding
(1)
Indien de vervoerder aansprakelijk is voor het
volledige verlies van de goederen, is de door hem verschuldigde
schadevergoeding gelijk aan de waarde van de goederen op de plaats en dag van
aflevering zoals vermeld in de vervoerovereenkomst. De aflevering aan een ander
persoon dan de rechthebbende wordt beschouwd als een verlies.
(2)
Bij gedeeltelijk verlies van of schade aan de
goederen, is de vervoerder slechts aansprakelijk voor de waardevermindering.
(3)
De waarde van de goederen wordt bepaald volgens de
beursprijs of, bij gebreke daarvan, volgens de marktprijs, of, bij gebreke van
beide, volgens de gebruikelijke waarde van goederen van dezelfde aard en
kwaliteit op de plaats van aflevering.
(4)
Voor goederen die ingevolge hun aard aan verlies
tijdens het vervoer onderhevig zijn, is de vervoerder, ongeacht de duur van het
vervoer, slechts aansprakelijk voor dat gedeelte van het verlies dat groter is
dan het normale verlies tijdens het vervoer (in volume of gewicht) zoals in de
vervoerovereenkomst is overeengekomen of dat, bij gebreke daarvan, op grond van
de op de plaats van aflevering geldende regelgeving of gebruiken wordt
vastgesteld.
(5)
Het bepaalde in dit artikel doet geen afbreuk aan
het recht van de vervoerder op de vracht zoals voorzien in de
vervoerovereenkomst of, bij gebrek aan bijzondere afspraken op dit punt, in
toepasselijke nationale regelgeving of gebruiken.
Artikel 20 Maximale
aansprakelijkheidsgrenzen
(1)
Onverminderd artikel 21 en het vierde lid van dit
artikel en ongeacht de tegen hem ingestelde vordering, is de vervoerder in geen
geval aansprakelijk voor bedragen hoger dan 666,67 rekeneenheden voor elk collo
of elke andere laadeenheid of 2 rekeneenheden voor elke kilogram van het in het
vervoersdocument genoemde gewicht van de verloren gegane of beschadigde
goederen, naargelang het hoogste bedrag. Indien het collo of de andere
laadeenheid een container is en in het vervoersdocument geen colli of
laadeenheden worden aangegeven als zijnde verpakt in een container, komt in de
plaats van 666,67 rekeneenheden een bedrag van 1.500 rekeneenheden voor de
container zonder de daarin samengebrachte goederen, plus 25.000 rekeneenheden
extra voor de in de container samengebrachte goederen.
(2)
Indien een container, pallet of soortgelijke
vervoerseenheid wordt gebruikt voor het samenbrengen van goederen, wordt elk
collo of laadeenheid waarvan in het vervoersdocument is aangegeven dat deze
zich in of op die vervoerseenheid bevindt, beschouwd als een collo of een
andere laadeenheid. In de andere gevallen worden de goederen die zich in of op
een dergelijke vervoerseenheid bevinden beschouwd als een enkele laadeenheid.
Indien de vervoerseenheid zelf verloren gaat of wordt beschadigd, wordt deze
eenheid, indien deze niet aan de vervoerder toebehoort of door hem is
verschaft, beschouwd als een aparte laadeenheid.
(3)
In geval van schade als gevolg van te late
aflevering is de vervoerder slechts aansprakelijk voor enkel het bedrag van de
vracht. De ingevolge het eerste lid van dit artikel en de eerste volzin van dit
lid verschuldigde schadevergoedingen mogen echter tezamen het bedrag niet te
boven gaan dat voortvloeit uit het eerste lid in geval van volledig verlies van
de goederen waarvoor de aansprakelijkheid ontstaan is.
(4)
De in het eerste lid genoemde maximale
aansprakelijkheidsgrenzen zijn niet van toepassing:
a)
indien de aard en hogere waarde van de goederen of
de vervoerseenheden uitdrukkelijk zijn vermeld in het vervoersdocument en de
vervoerder deze bijzonderheden niet heeft weerlegd, of
b)
indien de partijen uitdrukkelijk hogere maximale
aansprakelijkheidsgrenzen zijn overeengekomen.
(5)
Het totale bedrag dat voor dezelfde schade door de
vervoerder, de ondervervoerder en hun ondergeschikten en lasthebbers als
vergoeding verschuldigd is, mag de som van de in dit artikel bedoelde maximale
aansprakelijkheidsgrenzen niet te boven gaan.
Artikel 21 Verval van
het recht op beperking van aansprakelijkheid
(1)
De vervoerder of de ondervervoerder kan geen
aanspraak maken op de in dit Verdrag of in de vervoerovereenkomst bedoelde
ontheffingen en beperkingen van aansprakelijkheid, indien wordt bewezen dat de
schade veroorzaakt is door een handelen of nalaten van hemzelf, hetzij met de
opzet een dergelijke schade te veroorzaken, hetzij als gevolg van roekeloos
gedrag en in de wetenschap dat een dergelijke schade er waarschijnlijk uit zou
voortvloeien.
(2)
De voor de vervoerder of ondervervoerder optredende
ondergeschikten en lasthebbers kunnen evenmin aanspraak maken op de in dit
Verdrag of in de vervoerovereenkomst bedoelde ontheffingen en beperkingen van
aansprakelijkheid, indien wordt bewezen dat zij de schade hebben veroorzaakt op
de in het eerste lid omschreven wijze.
Artikel 22
Toepassing van de
ontheffingen en beperkingen van aansprakelijkheid
De in dit Verdrag voorziene of in de
vervoerovereenkomst overeengekomen ontheffingen en beperkingen zijn van
toepassing op elke vordering wegens verlies, schade of te late aflevering van
de in de vervoerovereenkomst bedoelde goederen, ongeacht of deze vordering is
gebaseerd op een vervoerovereenkomst, op onrechtmatige daad of op een andere
rechtsgrond.
HOOFDSTUK VI TERMIJN
VOOR HET INSTELLEN VAN VORDERINGEN
Artikel 23 Mededeling
van schade
(1)
De aanvaarding van de goederen zonder voorbehoud
door de geadresseerde levert het vermoeden op dat de vervoerder de goederen
heeft afgeleverd in dezelfde staat en hoeveelheid als waarin deze aan hem ten
vervoer werden overhandigd.
(2)
De vervoerder en de geadresseerde kunnen eisen dat
de staat en hoeveelheid van de goederen ten tijde van de aflevering in
aanwezigheid van beide partijen worden vastgesteld.
(3)
Indien het verlies van of de schade aan de goederen
zichtbaar is, moet elk voorbehoud van de geadresseerde schriftelijk worden
gemaakt onder vermelding van de algemene aard van de schade, uiterlijk op het
moment van aflevering, tenzij de geadresseerde en de vervoerder de toestand van
de goederen gezamenlijk hebben vastgesteld.
(4)
Indien het verlies van of de schade aan de goederen
niet zichtbaar is, moet elk voorbehoud van de geadresseerde schriftelijk worden
gemaakt onder vermelding van de algemene aard van de schade, uiterlijk binnen
zeven opeenvolgende dagen te rekenen vanaf het moment van aflevering, waarbij
de benadeelde in dit geval moet bewijzen dat de schade ontstaan is terwijl de
goederen zich onder de hoede van de vervoerder bevonden.
(5)
Voor schade die is ontstaan door vertraging in de
aflevering is geen schadevergoeding verschuldigd, tenzij de geadresseerde kan
bewijzen dat hij de vertraging binnen een termijn van eenentwintig
opeenvolgende dagen na de aflevering van de goederen heeft gemeld aan de
vervoerder en de vervoerder deze mededeling ontvangen heeft.
Artikel 24 Verjaring
(1)
Alle vorderingen die voortvloeien uit een
overeenkomst waarop dit Verdrag van toepassing is, verjaren na één jaar, te
rekenen vanaf de dag waarop de goederen zijn of hadden moeten zijn afgeleverd
bij de geadresseerde. De dag waarop de verjaringstermijn aanvangt, wordt niet
meegerekend.
(2)
De persoon tegen wie een vordering is ingesteld kan
de termijn te allen tijde gedurende de verjaringstermijn verlengen door middel
van een schriftelijke verklaring aan de benadeelde. Deze termijn kan opnieuw
door één of meerdere verklaringen worden verlengd.
(3)
Op de stuiting en schorsing van de verjaring is het
recht van de Staat van toepassing, dat op de vervoerovereenkomst van toepassing
is. De instelling van een vordering bij een procedure ter verdeling van de
beperkte aansprakelijkheid van alle uit een schadegeval voortvloeiende
vorderingen schorst de verjaring.
(4)
Een vordering tot verhaal door een persoon die
ingevolge dit Verdrag aansprakelijk wordt gesteld, kan ook na afloop van de in
het eerste en tweede lid bedoelde verjaringstermijn worden ingesteld, indien
een procedure wordt ingesteld binnen 90 dagen te rekenen vanaf de dag waarop de
persoon die de vordering tot verhaal instelt de vordering heeft voldaan of
waarop de vordering aan hem is betekend of, indien een procedure wordt
ingesteld binnen een langere termijn als het recht van de Staat waar de
procedure wordt ingesteld daarin voorziet.
(5)
Een verjaarde vordering kan niet worden ingesteld
in de vorm van een tegenvordering of exceptie.
HOOFDSTUK VII BEPERKING
VAN DE CONTRACTUELE VRIJHEID
Artikel 25 Nietige
bedingen
(1)
Elk beding dat strekt tot uitsluiting, beperking of
onder voorbehoud van het bepaalde in artikel 20, vierde lid, uitbreiding van de
aansprakelijkheid in de zin van dit Verdrag van de vervoerder, de ondervervoerder
of van hun ondergeschikten of lasthebbers, of die strekt tot omkering van de
bewijslast of tot verkorting van de in de artikelen 23 en 24 bedoelde
vorderings- en verjaringstermijnen, is nietig. Elk beding dat aanspraken uit
hoofde van de verzekering van de goederen toewijst aan de vervoerder is
eveneens nietig.
(2)
Onverminderd het in het eerste lid van dit artikel
bepaalde, en zonder afbreuk te doen aan artikel 21, zijn contractuele bedingen
toegestaan waarin wordt vastgelegd dat de vervoerder of de ondervervoerder niet
aansprakelijk is voor schade veroorzaakt:
a)
door een handelen of nalaten van de schipper van
het schip, de loods of elke andere persoon in dienst van het schip of van de
duwboot of de sleepboot tijdens de navigatie of bij de samenstelling of
ontkoppeling van een duwkonvooi of sleepkonvooi, mits de vervoerder zijn
verplichtingen uit hoofde van artikel 3, derde lid, ten aanzien van de
bemanning is nagekomen, tenzij het handelen of nalaten het gevolg was van een
opzettelijke poging de schade te veroorzaken of van roekeloos gedrag in de
wetenschap dat een dergelijke schade er waarschijnlijk uit zou voortvloeien;
b)
door brand of een explosie aan boord van het schip,
zonder dat kan worden aangetoond dat de brand of de explosie door schuld van de
vervoerder, de ondervervoerder of van hun ondergeschikten of lasthebbers, of
door een gebrek aan het schip is veroorzaakt;
c)
door gebreken aan zijn schip of aan een gehuurd of
gecharterd schip die bestonden voor de aanvang van de reis, indien hij bewijst
dat deze gebreken, ondanks inachtneming van de nodige zorgvuldigheid, vóór de
aanvang van de reis niet konden worden ontdekt.
HOOFDSTUK VIII
AANVULLENDE BEPALINGEN
Artikel 26 Averij-grosse
Dit Verdrag doet geen afbreuk aan de
toepassing van de bepalingen van de vervoerovereenkomst of van de nationale
wetgeving met betrekking tot de berekening van de schade en van de verplichte
bijdragen in geval van averij-grosse.
Artikel 27
Andere toepasselijke
regelgeving en kernschade
(1)
Dit Verdrag laat de rechten en verplichtingen van
de vervoerder die voortvloeien uit internationale verdragen of uit het
nationale recht inzake de beperking van de aansprakelijkheid van eigenaren van
binnenvaart- of zeeschepen onverlet.
(2)
De vervoerder is ontheven van de aansprakelijkheid
uit hoofde van dit Verdrag voor schade veroorzaakt door een kernongeval, indien
de exploitant van een kerninstallatie of een voor hem in de plaats tredende
persoon voor die schade aansprakelijk is krachtens de wetten en voorschriften
van een Staat die de aansprakelijkheid op het gebied van de kernenergie
regelen.
Artikel 28 Rekeneenheid
De in artikel 20 van dit Verdrag bedoelde
rekeneenheid is het door het Internationale Monetaire Fonds vastgestelde
bijzondere trekkingsrecht. De in artikel 20 genoemde bedragen worden
geconverteerd in de nationale munteenheid van een Staat op basis van de waarde
van die munteenheid op de datum van de uitspraak of op een door de partijen
overeengekomen datum. De waarde, uitgedrukt in bijzondere trekkingsrechten, van
de nationale munteenheid van een Verdragsluitende Staat, wordt berekend volgens
de waarderingsmethode die het Internationale Monetaire Fonds op de
desbetreffende datum toepast voor zijn eigen verrichtingen en transacties.
Artikel 29 Aanvullend
nationaal recht
(1)
Bij gebrek aan bepalingen in dit Verdrag wordt de
vervoerovereenkomst beheerst door het recht van de door de partijen gekozen
Staat.
(2)
Bij gebrek aan een dergelijke keuze is het recht
van de Staat van toepassing waarmee de vervoerovereenkomst de nauwste banden
heeft.
(3)
Vermoed wordt dat de vervoerovereenkomst de nauwste
banden heeft met de Staat waarin de vervoerder op het tijdstip van het sluiten
van de overeenkomst zijn hoofdvestiging heeft, indien zich in deze Staat ook de
laadhaven of plaats van inontvangstneming of de loshaven of de plaats van
aflevering of de hoofdvestiging van de afzender bevindt. Indien de vervoerder
geen vestiging aan land heeft en hij de vervoerovereenkomst aan boord van zijn
schip gesloten heeft, wordt vermoed dat de overeenkomst de nauwste banden heeft
met de Staat waarin het schip is geregistreerd of onder de vlag waarvan het
vaart, indien zich in deze Staat ook de laadhaven of plaats van
inontvangstneming of de loshaven of de plaats van aflevering of de
hoofdvestiging van de afzender bevindt.
(4)
De zakelijke zekerheid waarop de vervoerder
aanspraak kan maken voor vorderingen uit hoofde van artikel 10, eerste lid,
wordt bepaald door het recht van de Staat waar de goederen zich bevinden.
HOOFDSTUK IX
VERKLARINGEN TEN AANZIEN
VAN HET TOEPASSINGSGEBIED
Artikel 30
Vervoer over bepaalde
waterwegen
(1)
Elke Staat kan, op het tijdstip van ondertekening
van dit Verdrag of bij bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding,
verklaren dat hij dit Verdrag niet toepast op overeenkomsten inzake vervoer
waarbij gebruik wordt gemaakt van bepaalde waterwegen gelegen op zijn
grondgebied, waarop geen internationaal scheepvaartregime van toepassing is en
die geen verbinding vormen tussen dergelijke internationale waterwegen. In een
dergelijke verklaring mogen echter niet alle hoofdwaterwegen van deze Staat
worden genoemd.
(2)
Indien de vervoerovereenkomst betrekking heeft op
vervoer van goederen zonder overslag zowel over waterwegen die niet worden
genoemd in de verklaring als bedoeld in het eerste lid, als over waterwegen die
wel worden genoemd in deze verklaring, is dit Verdrag ook op deze overeenkomst
van toepassing, tenzij de op de laatstbedoelde waterwegen af te leggen afstand
de langste is.
(3)
Indien een verklaring overeenkomstig het eerste lid
wordt afgelegd, kan elke andere Verdragsluitende Staat verklaren dat ook hij de
bepalingen van dit Verdrag niet toepast op de in de verklaring genoemde
overeenkomsten. De verklaring overeenkomstig dit lid wordt van kracht met de
inwerkingtreding van het Verdrag voor de Staat die de verklaring overeenkomstig
het eerste lid heeft afgelegd, echter op zijn vroegst met de inwerkingtreding
van het Verdrag voor de Staat die een verklaring overeenkomstig dit lid heeft
afgelegd.
(4)
De verklaringen bedoeld in het eerste en derde lid
kunnen op elk tijdstip geheel of gedeeltelijk worden ingetrokken door middel
van een kennisgeving hiertoe aan de depositaris, onder vermelding van de datum
waarop de verklaringen ophouden van kracht te zijn. De intrekking van deze
verklaringen heeft geen gevolgen voor reeds gesloten overeenkomsten.
Artikel 31
Nationaal vervoer of
vervoer om niet
Elke Staat kan op het tijdstip van
ondertekening van dit Verdrag, bij bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of
toetreding, of op elk later tijdstip, verklaren dat hij dit Verdrag eveneens
toepast:
a)
op vervoerovereenkomsten waarbij de laadhaven of
plaats van inontvangstneming en de loshaven of plaats van aflevering binnen
zijn grondgebied zijn gelegen;
b)
in afwijking van artikel 1, eerste lid, op vervoer
om niet.
Artikel 32
Regionale regelgeving
met betrekking tot de aansprakelijkheid
(1)
Elke Staat kan op het tijdstip van ondertekening
van dit Verdrag of bij bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding,
of op elk later tijdstip, verklaren dat ten aanzien van het vervoer van goederen
tussen laadhavens of plaatsen van inontvangstneming en loshavens of plaatsen
van aflevering die ofwel beide zijn gelegen op zijn grondgebied of waarvan de
ene is gelegen op zijn grondgebied en de andere op het grondgebied van een
Staat die dezelfde verklaring heeft afgelegd, de vervoerder niet aansprakelijk
is voor schade veroorzaakt door het handelen of nalaten van de schipper, de
loods of elke andere persoon in dienst van het schip of van de duwboot of de
sleepboot tijdens de navigatie of bij de samenstelling of ontkoppeling van een
duw- of sleepkonvooi, mits de vervoerder zijn verplichtingen uit hoofde van
artikel 3, derde lid, ten aanzien van de bemanning is nagekomen, tenzij het
handelen of nalaten het gevolg was van een opzettelijke poging de schade te
veroorzaken of van roekeloos gedrag in de wetenschap dat een dergelijke schade
er waarschijnlijk uit zou voortvloeien.
(2)
De regelgeving met betrekking tot de
aansprakelijkheid bedoeld in het eerste lid treedt tussen twee Verdragsluitende
Staten in werking op het tijdstip van inwerkingtreding van dit Verdrag in de
tweede Staat die dezelfde verklaring heeft afgelegd. Indien een Staat deze
verklaring heeft afgelegd nadat het Verdrag voor hem in werking is getreden,
treedt de regelgeving met betrekking tot de aansprakelijkheid bedoeld in het
eerste lid in werking op de eerste dag van de maand volgend op een termijn van
drie maanden vanaf het tijdstip waarop de depositaris in kennis werd gesteld
van de verklaring. De regelgeving met betrekking tot de aansprakelijkheid is
alleen van toepassing op vervoerovereenkomsten die zijn gesloten na de
inwerkingtreding hiervan.
(3)
Een overeenkomstig het eerste lid afgelegde
verklaring kan te allen tijde worden ingetrokken door middel van een
kennisgeving aan de depositaris. In geval van intrekking treedt de regelgeving
met betrekking tot de aansprakelijkheid bedoeld in het eerste lid, buiten
werking op de eerste dag van de maand die volgt op de kennisgeving of op een
later tijdstip genoemd in de kennisgeving. De intrekking is niet van toepassing
op vervoerovereenkomsten die zijn gesloten voordat de regelgeving met
betrekking tot de aansprakelijkheid buiten werking treedt.
HOOFDSTUK X
SLOTBEPALINGEN
Artikel 33
Ondertekening,
bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring, toetreding
(1)
Dit Verdrag staat gedurende één jaar op de zetel
van de depositaris voor alle Staten open ter ondertekening. De termijn voor
ondertekening begint op de dag waarop de depositaris vaststelt dat alle
authentieke teksten van het Verdrag aanwezig zijn.
(2)
Elke Staat kan Partij worden bij dit Verdrag:
a)
door het te ondertekenen zonder voorbehoud van
bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring;
b)
door het te ondertekenen onder voorbehoud van
latere bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring, en door het vervolgens te
bekrachtigen, te aanvaarden of goed te keuren;
c)
door na afloop van de termijn voor ondertekening
tot het Verdrag toe te treden.
(3)
De akten van bekrachtiging, aanvaarding,
goedkeuring of toetreding worden nedergelegd bij de depositaris.
Artikel 34
Inwerkingtreding
(1)
Dit Verdrag treedt in werking op de eerste dag van
de maand volgend op een termijn van drie maanden, te rekenen vanaf de datum
waarop vijf Staten dit Verdrag zonder voorbehoud van bekrachtiging, aanvaarding
of goedkeuring hebben ondertekend of hun akte van bekrachtiging, aanvaarding,
goedkeuring of toetreding bij de depositaris hebben nedergelegd.
(2)
Voor een Staat die dit Verdrag na inwerkingtreding
zonder voorbehoud van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring heeft
ondertekend of zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of
toetreding bij de depositaris heeft nedergelegd, treedt dit Verdrag in werking
op de eerste dag van de maand volgend op een termijn van drie maanden na
ondertekening zonder voorbehoud van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring
of na nederlegging van de akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of
toetreding.
Artikel 35 Opzegging
(1)
Dit Verdrag kan door een Staat die Partij is worden
opgezegd na één jaar, te rekenen vanaf de datum waarop het Verdrag voor de
desbetreffende Staat in werking is getreden.
(2)
De betekening van de opzegging geschiedt door
middel van nederlegging van een akte bij de depositaris.
(3)
De opzegging wordt van kracht de eerste dag van de
maand volgend op een termijn van één jaar, te rekenen vanaf de datum van
nederlegging van de akte of na een hierin vermelde langere termijn.
Artikel 36 Herziening en
wijzigingen
Op verzoek van ten minste een derde van de
Verdragsluitende Staten, roept de depositaris een conferentie van de
Verdragsluitende Staten bijeen met het doel dit Verdrag te herzien of te
wijzigen.
Artikel 37
Herziening van de
maximum bedragen van aansprakelijkheid en van de rekeneenheid
(1)
Onverminderd het bepaalde in artikel 36, doet de
depositaris, wanneer een voorstel tot wijziging van de in artikel 20, eerste
lid, genoemde bedragen of tot vervanging van de in artikel 28 vastgestelde
eenheid door een andere eenheid wordt ingediend, op verzoek van ten minste een
vierde van de Staten die Partij zijn bij dit Verdrag het voorstel toekomen aan
alle leden van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties, de
Centrale Commissie voor de Rijnvaart en de Donaucommissie alsmede alle
Verdragsluitende Staten en roept de depositaris een conferentie bijeen die
uitsluitend tot doel heeft de in artikel 20, eerste lid, genoemde bedragen te
wijzigen of de in artikel 28 genoemde rekeneenheid te vervangen door een andere
rekeneenheid.
(2)
De conferentie wordt op haar vroegst zes maanden na
de dag van indiening van het voorstel bijeengeroepen.
(3)
Alle Verdragsluitende Staten bij dit Verdrag zijn
bevoegd aan de conferentie deel te nemen, ongeacht of zij lid zijn van de in
het eerste lid genoemde organisaties.
(4)
Besluiten tot wijziging worden genomen met
tweederde meerderheid van de Verdragsluitende Staten bij het Verdrag die bij de
conferentie aanwezig zijn en deelnemen aan de stemming, mits ten minste de
helft van de Verdragsluitende Staten bij de stemming aanwezig zijn.
(5)
Bij de beraadslaging over de wijziging van de in
artikel 20, eerste lid, genoemde bedragen houdt de conferentie rekening met de
uit schadegevallen afkomstige ervaringen en in het bijzonder met de omvang van
de daaruit ontstane schade, waardeveranderingen van valuta alsmede de gevolgen
van de voorziene wijziging voor de kosten van verzekering.
(6)

a)
Een wijziging van de bedragen op grond van dit
artikel kan op zijn vroegst vijf jaar na de dag waarop dit Verdrag ter
ondertekening werd opengesteld en op zijn vroegst vijf jaar na de dag van
inwerkingtreding van een eerdere wijziging op grond van dit artikel in behandeling
worden genomen.
b)
Een bedrag mag niet zodanig verhoogd worden dat het
hoger wordt dan het bedrag dat overeenkomt met de in het Verdrag vastgestelde
maximale aansprakelijkheidsgrenzen plus 6 procent per jaar, berekend volgens
het principe van rente op rente vanaf de dag waarop dit Verdrag ter
ondertekening werd opengesteld.
c)
Een bedrag mag niet zodanig verhoogd worden dat het
hoger wordt dan het bedrag dat overeenkomt met het drievoudige van de in het
Verdrag vastgestelde maximale aansprakelijkheidsgrenzen.
(7)
De depositaris stelt alle Verdragsluitende Staten
in kennis van elke wijziging waartoe overeenkomstig het vierde lid besloten is.
De wijziging geldt na afloop van een termijn van achttien maanden na de datum
van de kennisgeving als zijnde aangenomen, tenzij binnen deze termijn ten
minste een vierde van de Staten die ten tijde van de beslissing inzake de
wijziging Verdragsluitende Staten waren, de depositaris hebben medegedeeld dat
zij de wijziging niet aannemen; in dit geval is de wijziging afgewezen en wordt
zij niet van kracht.
(8)
Een wijziging die overeenkomstig het zevende lid
als zijnde aangenomen geldt, treedt achttien maanden na de aanneming ervan in
werking.
(9)
Alle Verdragsluitende Staten worden door de
wijziging gebonden, tenzij zij dit Verdrag overeenkomstig artikel 35 uiterlijk
zes maanden voor de inwerkingtreding van de wijziging opzeggen. De opzegging
wordt van kracht met de inwerkingtreding van de wijziging.
(10)
Indien tot een wijziging is besloten en de termijn
van achttien maanden voor de aanneming ervan niet is verstreken, wordt een
Staat die tijdens deze termijn een Verdragsluitende Staat wordt, door de
wijziging gebonden, indien deze in werking treedt. Een Staat die na deze
termijn Verdragsluitende Staat wordt, wordt door een overeenkomstig het zevende
lid aanvaarde wijziging gebonden. In de in dit lid genoemde gevallen wordt een
Staat door een wijziging gebonden, zodra deze wijziging in werking treedt of
zodra dit Verdrag voor deze Staat in werking treedt, indien dit later is.
Artikel 38 Depositaris
(1)
Dit Verdrag wordt nedergelegd bij de regering van
de Republiek Hongarije.
(2)
De depositaris:
a)
doet alle Staten die hebben deelgenomen aan de
Diplomatieke Conferentie ter aanneming van het Verdrag van Boedapest inzake de
overeenkomst voor het vervoer van goederen over de binnenwateren, dit Verdrag
toekomen in de officiële taalversie die op de Conferentie nog niet voorhanden
was, ter controle van deze versie;
b)
brengt alle onder letter a genoemde Staten op de
hoogte van ingediende voorstellen tot wijziging van de overeenkomstig letter a
toegezonden tekst;
c)
stelt de dag vast waarop alle taalversies van dit
Verdrag onderling moeten zijn afgestemd en dienen te worden beschouwd als
zijnde authentiek;
d)
deelt alle onder letter a genoemde Staten de
overeenkomstig letter c vastgestelde dag mee;
e)
doet alle Staten die een uitnodiging hebben
ontvangen voor deelname aan de Diplomatieke Conferentie ter aanneming van het
Verdrag van Boedapest inzake de overeenkomst voor het vervoer van goederen over
de binnenwateren, en die welke dit Verdrag hebben ondertekend of ertoe zijn
toegetreden gewaarmerkte afschriften toekomen van dit Verdrag;
f)
 brengt alle Staten die dit Verdrag hebben
ondertekend of ertoe zijn toegetreden op de hoogte van:

i.
elke nieuwe ondertekening, elke kennisgeving en elke
daarbij afgelegde verklaring onder vermelding van de datum van de
ondertekening, kennisgeving of verklaring;

ii.
de datum van inwerkingtreding van dit Verdrag;

iii.
elke opzegging van dit Verdrag onder vermelding van
de datum waarop deze van kracht wordt;

iv.
elke wijziging waartoe overeenkomstig de artikelen 36
en 37 van dit Verdrag is besloten, onder vermelding van de datum van
inwerkingtreding;

v.
elke mededeling op grond van een bepaling van dit
Verdrag.
(3)
Na de inwerkingtreding van dit Verdrag doet de
depositaris het Secretariaat van de Verenigde Naties een gewaarmerkt afschrift
van dit Verdrag toekomen ter registratie en publicatie in overeenstemming met
artikel 102 van het Handvest van de Verenigde Naties.
GEDAAN te Boedapest, de 22ste juni 2001 in een
enkel exemplaar, zijnde de Duitse, Engelse, Franse, Nederlandse en Russische
teksten gelijkelijk authentiek.
TEN BLIJKE WAARVAN de ondergetekende
gevolmachtigden, daartoe door hun regeringen naar behoren gemachtigd, dit
Verdrag hebben ondertekend.