               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 17.3.2017
            COM(2017) 132 final
            2017/0058(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt tijdens de achtste Conferentie van de Partijen bij het Verdrag van Stockholm inzake persistente organische verontreinigende stoffen met betrekking tot het voorstel voor een wijziging van de bijlagen A, B en C

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               •Motivering en doel van het voorstel

                  In mei 2001 is in het kader van het Milieuprogramma van de Verenigde Naties (UNEP) het Verdrag van Stockholm inzake persistente organische verontreinigende stoffen (persistent organic pollutants; POP's)
                     1
                   aangenomen. De Europese Unie en de lidstaten
                     2
                   zijn partijen bij het verdrag
                     3
                   en de bepalingen van het verdrag zijn in het EU-recht ten uitvoer gelegd bij Verordening (EG) nr. 850/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende persistente organische verontreinigende stoffen en tot wijziging van Richtlijn 79/117/EEG
                     4
                   (hierna „de POP-verordening” genoemd).

                  De algemene doelstelling van het Verdrag van Stockholm is de bescherming van de menselijke gezondheid en het milieu tegen POP's. Er wordt specifiek verwezen naar de voorzorgbenadering, zoals die is geformuleerd in beginsel 15 van de Verklaring van Rio de Janeiro inzake milieu en ontwikkeling van 1992. Het beginsel wordt operationeel gemaakt in artikel 8 van het verdrag, waarin de regels voor de opname van nieuwe chemische stoffen in de bijlagen bij het verdrag worden vastgesteld.

                  Tijdens de achtste Conferentie van de Partijen (COP8) in april/mei 2017 moeten drie besluiten worden genomen over de opname van decabroomdifenylether (commercieel mengsel, c-decaBDE) en gechloreerde paraffines met een korte keten in bijlage A (beëindiging) en hexachloorbutadieen in bijlage C (onopzettelijke productie). Hexachloorbutadieen is reeds in bijlage A opgenomen en opname ervan in bijlage C moet op basis van de aanbeveling van de Toetsingscommissie persistente organische verontreinigende stoffen (hierna „de toetsingscommissie” genoemd) ook worden overwogen, aangezien er zich een aantal gevallen van onopzettelijke emissie voordoen.

                  De productie, het in de handel brengen, het gebruik en de onopzettelijke emissie van deze drie stoffen zijn in de Unie reeds beëindigd of aanzienlijk verminderd, maar er kan niet worden uitgesloten dat zij in andere landen nog worden geproduceerd, in de handel gebracht, gebruikt en/of in aanzienlijke mate onopzettelijk uitgestoten. Omdat deze chemische stoffen zich over grote afstanden in het milieu kunnen verspreiden, zijn de op nationaal of op het niveau van de Unie getroffen maatregelen niet toereikend om een hoge mate van milieu- en gezondheidsbescherming te waarborgen en is grootschaliger actie noodzakelijk.

               Aanbevelingen van de toetsingscommissie

               Decabroomdifenylether (commercieel mengsel, c-decaBDE)

               De toetsingscommissie heeft tijdens haar elfde vergadering de risicobeheerevaluatie van decabroomdifenylether (commercieel mengsel, c-decaBDE) goedgekeurd. In de risicobeheerevaluatie werd onder meer het volgende geconcludeerd:

               –C-decaBDE is een doelbewust geproduceerde chemische stof die bestaat uit de volledig gebromeerde decaBDE-congeneer of BDE-209 (≥ 90-97 %), met kleine hoeveelheden nona- en octabroomdifenylether. C-decaBDE wordt al meer dan tien jaar onderzocht op de mogelijke gevolgen ervan voor de volksgezondheid en het milieu, en is in sommige landen en regio's, alsmede door bepaalde ondernemingen, onderworpen aan beperkingen en vrijwillige risicobeheermaatregelen. In een aantal landen in de wereld wordt c-decaBDE echter nog steeds geproduceerd.

               –Emissies in het milieu doen zich in alle fasen van de levenscyclus van c-decaBDE voor, maar aangenomen wordt dat deze tijdens de technische levensduur en in de afvalfase op het hoogste niveau liggen. Uit monitoringgegevens blijkt dat de hoogste c-decaBDE-niveaus zich over het algemeen voordoen in de buurt van afvalwaterlozingspunten en in gebieden rond installaties voor de verwerking en recycling van elektronisch afval. De gemiddelde levensduur van elektrische en elektronische apparatuur bedraagt ongeveer tien jaar, en c-decaBDE zal de komende jaren dus in het milieu blijven vrijkomen uit apparaten die momenteel in gebruik zijn. De efficiëntste regulerende maatregel ter vermindering van de uitstoot van c-decaBDE en het belangrijkste bestanddeel ervan, BDE-209, zou zijn om BDE-209 (c-decaBDE) zonder specifieke vrijstellingen in bijlage A bij het verdrag op te nemen.

               De toetsingscommissie heeft tijdens haar twaalfde vergadering besloten om overeenkomstig artikel 8, lid 9, van het verdrag een aanbeveling aan de Conferentie van de Partijen te doen om decabroomdifenylether (BDE-209; decaBDE) in c-decaBDE in aanmerking te nemen voor opname in bijlage A bij het verdrag, met specifieke vrijstellingen voor enkele, nader te omschrijven, essentiële reserveonderdelen voor de automobiel- en lucht- en ruimtevaartsectoren.

               Voor de automobielsector heeft de toetsingscommissie aanbevolen de productie en het gebruik van c-decaBDE te beperken tot bepaalde reserveonderdelen voor gebruik in voertuigen van oudere modellen. Voertuigen van oudere modellen worden daarbij omschreven als voertuigen die niet langer op grote schaal worden geproduceerd, en reserveonderdelen als onderdelen die tot een of meer van de volgende categorieën behoren:

               a) aandrijflijn en voorzieningen onder de motorkap, zoals massakabel van de accu, interconnectiekabel van de accu, buizen van de klimaatregelingsapparatuur, aandrijflijn, bussen van het uitlaatspruitstuk, isolatie onder de motorkap, kabels en kabelboom onder de motorkap (bekabeling van de motor enz.), snelheidssensoren, slangen, ventilatormodules en klopsensoren;

               b) voorzieningen van het brandstofsysteem zoals brandstofslangen en al dan niet aan de onderzijde van de carrosserie bevestigde brandstoftanks;

               c) pyrotechnische voorzieningen en voorzieningen die daardoor worden beïnvloed, zoals ontstekingskabels van de airbags, stoelhoezen/-bekleding (alleen voor zover relevant met het oog op de airbags) en airbags (frontaal en lateraal).

               Wat betreft de lucht- en ruimtevaartsector is er weliswaar brede steun voor een geleidelijke eliminatie van c-decaBDE in nieuwe luchtvaartuigen tegen 2018, maar hebben de lucht- en ruimtevaartsector en de defensiesector in Europa en Noord-Amerika tegenstrijdige informatie verstrekt met betrekking tot het tijdschema voor eliminatie van decaBDE in bestaande typen luchtvaartuigen en reserveonderdelen voor bestaande typen luchtvaartuigen. Uit bepaalde informatie blijkt dat het mogelijk zou zijn om c-decaBDE tegen 2018 geleidelijk te elimineren, terwijl er ook een verzoek lag voor een vrijstelling voor het voortgezette gebruik van c-decaBDE in alle reserveonderdelen voor luchtvaartuigen van bestaande typen gedurende hun gehele resterende levensduur. De toetsingscommissie heeft geconcludeerd dat zij op basis van de verstrekte informatie inzake c-decaBDE bevattende reserveonderdelen voor gebruik in bestaande typen luchtvaartuigen niet in staat was nader te omschrijven welke reserveonderdelen als essentieel moeten worden beschouwd.

               Gechloreerde paraffines met een korte keten (SCCP's)

               De toetsingscommissie heeft tijdens haar twaalfde vergadering de risicobeheerevaluatie van gechloreerde paraffines met een korte keten (short-chain chlorinated paraffins; SCCP's) goedgekeurd. In de risicobeheerevaluatie werd onder meer het volgende geconcludeerd:

               –SCCP's kunnen in het milieu vrijkomen tijdens alle fasen van de levenscyclus: bij de productie, de opslag, het vervoer, het gebruik en de verwijdering van SCCP's en producten die SCCP's bevatten. Hoewel er slechts in beperkte mate gegevens beschikbaar zijn, is het waarschijnlijk dat de formulering en vervaardiging van producten die SCCP's bevatten, zoals pvc-producten, en het gebruik van SCCP's in metaalbewerkingsvloeistoffen belangrijke bronnen vormen van vrijgekomen SCCP's.

               –Opname van SCCP's in bijlage A of B bij het verdrag teneinde de productie en het gebruik van SCCP's te beëindigen of te beperken, zal naar verwachting voordelen opleveren voor de menselijke gezondheid, het milieu, de landbouw en biota. De voordelen van het beëindigen of beperken van SCCP's worden aanzienlijk geacht gezien de kosten die gepaard gaan met de aanzienlijke schadelijke effecten voor de menselijke gezondheid en het milieu die voortzetting van de productie en het gebruik van SCCP's naar verwachting met zich mee zal brengen.

               De toetsingscommissie heeft tijdens haar twaalfde vergadering besloten om overeenkomstig artikel 8, lid 9, van het verdrag een aanbeveling aan de Conferentie van de Partijen te doen om gechloreerde paraffines met een korte keten in aanmerking te nemen voor opname in bijlage A bij het verdrag, met inbegrip van regulerende maatregelen ter beperking van de aanwezigheid van SCCP's in andere gechloreerde paraffinemengsels, al dan niet met specifieke vrijstellingen. De toetsingscommissie heeft geconcludeerd dat de EU maatregelen heeft genomen om het gehalte aan SCCP's in andere gechloreerde paraffinemengsels te beperken, hetgeen aantoont dat het technisch haalbaar is onopzettelijke productie te beheersen. In de EU is slechts het gebruik van stoffen of bereidingen met SCCP's als bestanddeel in concentraties van minder dan 1 gewichtspercent of artikelen in concentraties van minder dan 0,15 gewichtspercent toegestaan. De toetsingscommissie heeft tijdens haar twaalfde vergadering echter geen specifieke grenswaarden vastgesteld.

               Hexachloorbutadieen (HCBD)

               De toetsingscommissie heeft tijdens haar negende vergadering de risicobeheerevaluatie van hexachloorbutadieen goedgekeurd. In de risicobeheerevaluatie werd onder meer het volgende geconcludeerd:

               –HCBD is een onopzettelijk bijproduct van industriële productieprocessen (met name de productie van andere gechloreerde koolwaterstoffen en de productie van magnesium). Maatregelen ter minimalisering van het vrijkomen ervan bij de productie zijn bekend en worden reeds toegepast in landen die partij zijn bij het Verdrag van Stockholm.

               –HCBD wordt onopzettelijk gegenereerd tijdens de verbranding en andere thermische en industriële processen. Maatregelen ter vermindering van het onopzettelijke vrijkomen van POP's bij dergelijke processen zullen leiden tot verdere terugdringing van het vrijkomen van HCBD. De monitoring van HCBD kan extra kosten veroorzaken.

               HCBD komt in onbekende mate vrij uit oude stortplaatsen. Er bestaan regulerende maatregelen die het langs deze weg vrijkomen ervan kunnen minimaliseren. De toetsingscommissie heeft tijdens haar negende vergadering in oktober 2013 aanbevolen HCBD zonder enige vrijstelling in de bijlagen A en C bij het verdrag op te nemen.

               Overeenkomstig artikel 8, lid 9, van het verdrag heeft de toetsingscommissie besloten deze aanbevelingen aan de zevende Conferentie van de Partijen (COP7) voor te leggen voor behandeling tijdens de vergadering van mei 2015. COP7 heeft besloten HCBD aan bijlage A bij het verdrag toe te voegen, en heeft verzocht om het inwinnen van nadere informatie omtrent de bronnen van het onopzettelijke vrijkomen van HCBD, teneinde te zorgen voor een beter onderbouwde besluitvorming tijdens COP8 inzake mogelijke opname in bijlage C. De toetsingscommissie kreeg het verzoek die informatie te evalueren, en concludeerde tijdens haar twaalfde vergadering dat de onopzettelijke productie en het vrijkomen van HCBD in de afgelopen decennia weliswaar was afgenomen, maar dat bestaande en resterende bronnen nog steeds een belangrijke rol spelen bij het onopzettelijk genereren en het vrijkomen ervan. De toepassing van de beste beschikbare technieken (BBT's) en de beste milieupraktijken heeft zeer gunstige gevolgen voor de verdere beheersing en terugdringing van emissies. De kosten voor het uitvoeren van maatregelen ter beperking van het vrijkomen van HCBD en voor handhaving en toezicht worden als gering beschouwd, aangezien de regulerende maatregelen voor andere onopzettelijk voortgebrachte POP's reeds worden toegepast.

               Andere mogelijke door de Conferentie van de Partijen te nemen maatregelen

               Perfluoroctaansulfonzuur (PFOS)

               Perfluoroctaansulfonzuur (PFOS), zouten daarvan, alsmede perfluoroctaansulfonylfluoride (PFOSF) zijn opgenomen in bijlage B bij het verdrag, onder vermelding van acceptabele doeleinden waarvoor de productie en het gebruik ervan nog steeds is toegestaan. De toetsingscommissie heeft tijdens haar twaalfde vergadering geconsolideerde richtsnoeren goedgekeurd inzake alternatieven voor perfluoroctaansulfonzuur (PFOS) en daarmee verwante stoffen. Deze richtsnoeren omvatten aanbevelingen voor het gebruik van alternatieven voor PFOS voor toepassingen die krachtens het verdrag nog steeds zijn toegestaan als acceptabele doeleinden.

               In de richtsnoeren wordt geconcludeerd dat voor bijna alle huidige toepassingen van PFOS gefluoreerde of niet-gefluoreerde alternatieven bestaan. De alternatieven zijn mogelijk in eerste instantie iets duurder en minder effectief, maar zijn mogelijk ook minder gevaarlijk; dit moet echter dienovereenkomstig worden beoordeeld. Aangezien de beoordeling een vrij complexe aangelegenheid is, was de toetsingscommissie van mening dat er wellicht vaker een beroep zou moeten worden gedaan op artikel 9, artikel 1, onder b), van het verdrag, waarin wordt bepaald dat elke partij de uitwisseling van informatie bevordert, of daar zorg voor draagt, met betrekking tot alternatieven voor persistente organische verontreinigende stoffen, met inbegrip van informatie met betrekking tot de risico's alsmede de economische en sociale kosten ervan.

               Bij de beoordeling van alternatieven moet in aanmerking worden genomen dat stoffen met structuren die lijken op die van de opgenomen PFOS-stoffen ook op vergelijkbare wijze aanleiding kunnen geven tot bezorgdheid. De toetsingscommissie heeft daarom benadrukt dat er meer moet worden gedaan om de toxicologische en milieueigenschappen van alternatieven te bestuderen en ervoor te zorgen dat de daaruit voortvloeiende informatie openbaar en betrouwbaar is. Meer internationale samenwerking en een grotere transparantie van de particuliere sector kunnen een besparing van middelen opleveren en meer vaart achter de processen zetten.

               De toetsingscommissie heeft geconcludeerd dat er alternatieven beschikbaar zijn voor de acceptabele doeleinden voor het gebruik van PFOS in fotografische toepassingen, blusschuim, bepaalde medische apparatuur (bv. ethyleentetrafluorethyleen-copolymeerlagen (ETFE-lagen) en productie van radio-opake ETFE, medische apparatuur voor in-vitrodiagnostiek en CCD-kleurfilters) en metaalbekleding (hardmetalen bekleding), uitsluitend in gesloten systemen.

               Voor de volgende acceptabele doeleinden voor het gebruik van PFOS kon de toetsingscommissie niet concluderen of het technisch haalbaar is alternatieven te gebruiken, bij gebrek aan gedetailleerde informatie over de alternatieven: hydraulische vloeistoffen voor de luchtvaart, fotoresist- en antireflectiecoatings voor halfgeleiders, etsmiddel voor samengestelde halfgeleiders en keramische filters.

               Wat betreft het gebruik van PFOS in insectenlokstoffen voor de bestrijding van bladsnijdersmieren Atta spp. en Acromyrmex spp., heeft de toetsingscommissie geconcludeerd dat het gebruik van alternatieven voor sommige, maar niet alle, landen mogelijk lijkt.

               Het secretariaat van het verdrag is bij Besluit SC-7/5 verzocht een document op te stellen met mogelijke door de Conferentie van de Partijen te nemen maatregelen, indien de Conferentie concludeert dat er geen verdere noodzaak is voor de verschillende in bijlage B opgenomen acceptabele doeleinden voor perfluoroctaansulfonzuur, zouten daarvan en perfluoroctaansulfonylfluoride, zodat deze maatregelen door de achtste Conferentie van de Partijen in overweging genomen kunnen worden.

               •Samenhang met EU-beleid

               DecaBDE en het recht van de Unie

               Bij Richtlijn 2011/65/EU
                  5
                (de richtlijn betreffende beperking van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen) wordt het gebruik van decabroomdifenylether in elektrische en elektronische apparatuur beperkt. De vervaardiging, het in de handel brengen en het gebruik van decabroomdifenylether (decaBDE), hetzij als stof als zodanig, hetzij als bestanddeel van andere stoffen of in mengsels of voorwerpen, zijn beperkt op grond van Verordening (EU) 2017/227 van de Commissie, waarbij een nieuwe vermelding 67 in bijlage XVII bij Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad (Reach)
                  6
                werd opgenomen. Op grond van vermelding 67 mogen de vervaardiging, het in de handel brengen of het gebruik van decabroomdifenylether alleen worden toegestaan voor de productie van luchtvaartuigen
                  7
                vóór 2 maart 2027, voor reserveonderdelen voor vóór het verstrijken van die periode geproduceerde luchtvaartuigen, en voor de productie van reserveonderdelen voor vóór 2 maart 2019 geproduceerde motorvoertuigen, landbouw- en bosbouwvoertuigen of machines
                  8
               . Daarnaast zijn ook elektrische en elektronische apparatuur binnen het toepassingsgebied van de richtlijn betreffende beperking van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen, alsmede voorwerpen die in de handel worden gebracht vóór 2 maart 2019, vrijgesteld. De beperking is 10 februari 2017 bekendgemaakt in het Publicatieblad
                  9
               .

               De opname van decaBDE in bijlage A bij het verdrag met het door de toetsingscommissie voorgestelde toepassingsgebied zou een wijziging van bijlage A bij de POP-verordening nodig maken en gevolgen hebben voor het recht van de Unie, aangezien bepaalde afwijkingen in het kader van Reach zouden moeten worden geschrapt. Hoewel alle bedrijfssectoren aan het toetsingsproces uit hoofde van het verdrag hebben kunnen deelnemen, kan niet worden aangenomen dat uit het ontbreken van opmerkingen van de kant van de landbouw- en bosbouwvoertuigsector en de machinebouwsector kan worden afgeleid dat de onlangs uit hoofde van Reach voor deze sectoren verleende afwijkingen niet langer nodig zijn. De Commissie zal derhalve de bij de procedure uit hoofde van Reach betrokken belanghebbenden voorafgaand aan COP8 raadplegen om deze in de gelegenheid te stellen een nadere toelichting te geven. Indien de noodzaak van de uit hoofde van Reach verleende vrijstellingen kan worden aangetoond, moet de Unie tijdens COP8 een verzoek om dergelijke vrijstellingen indienen.

               SCCP's en het recht van de Unie

               SCCP's zijn opgenomen in het protocol inzake POP's bij het Verdrag betreffende grensoverschrijdende luchtverontreiniging over lange afstand, en derhalve moeten de partijen de productie en het gebruik ervan uitbannen. Op grond van Verordening (EU) 2015/2030 van de Commissie
                  10
               , waarbij Verordening (EG) nr. 850/2004 wordt gewijzigd, zijn de productie, het in de handel brengen en het gebruik van SCCP's in de Unie verboden.

               In afwijking hiervan worden de productie, het in de handel brengen en het gebruik van stoffen of bereidingen met SCCP's als bestanddeel in concentraties van minder dan 1 gewichtspercent of voorwerpen in concentraties van minder dan 0,15 gewichtspercent echter nog steeds toegestaan. Daarnaast wordt het gebruik toegestaan met betrekking tot: a) transportbanden in de mijnbouwindustrie en afdichtingsrubbers van waterkeringen met SCCP's als bestanddeel die vóór of op 4 december 2015 al in gebruik waren; en b) andere dan de onder a) bedoelde artikelen met SCCP's als bestanddeel die vóór of op 10 juli 2012 al in gebruik waren.

               De opname van SCCP's in bijlage A met het door de toetsingscommissie voorgestelde toepassingsgebied zal naar verwachting geen wijzigingen van het recht van de Unie nodig maken, aangezien de productie, het in de handel brengen en het gebruik van SCCP's reeds zijn verboden en er reeds grenswaarden zijn vastgesteld voor de aanwezigheid van SCCP's in andere gechloreerde paraffinemengsels die voortkomen uit het productieproces.

               HCBD en het recht van de Unie

               HCBD is een prioritaire gevaarlijke stof in de zin van de Kaderrichtlijn water (Richtlijn 2000/60/EG)
                  11
               . Daarnaast is HCBD opgenomen in het protocol inzake POP's bij het VN/ECE-Verdrag betreffende grensoverschrijdende luchtverontreiniging over lange afstand (CLRTAP), en derhalve moeten de partijen de productie en het gebruik ervan uitbannen. Bij Verordening (EU) nr. 519/2012 van de Commissie
                  12
                is dit verbod ten uitvoer gelegd in het recht van de Unie. Toch moet er nog rekening worden gehouden met afval en vervuilde terreinen en moeten maatregelen worden overwogen om een herintroductie ervan te voorkomen.

               Hoewel de productie van HCBD in de Unie is verboden, is het nog altijd mogelijk dat het bij sommige industriële activiteiten onopzettelijk wordt geproduceerd. Wanneer bij dergelijke activiteiten de drempels van de richtlijn inzake industriële emissies (Richtlijn 2010/75/EU
                  13
               ) worden bereikt, moeten de beste beschikbare technieken (BBT's) worden gebruikt om de emissies en de impact daarvan op het milieu als geheel te voorkomen en te beperken.  Voor het exploiteren van een industriële installatie is een vergunning van de bevoegde autoriteit van een lidstaat nodig. Deze vergunning moet de emissiegrenswaarden voor de in bijlage II bij Richtlijn 2010/75/EU opgenomen verontreinigende stoffen bevatten, evenals voor andere stoffen die, gelet op hun aard en hun potentieel voor overdracht van verontreiniging op alle milieucompartimenten, waarschijnlijk in significante hoeveelheden zullen vrijkomen.

               De opname van HCBD in bijlage C met het door de toetsingscommissie voorgestelde toepassingsgebied zal naar verwachting geen wijzigingen van het recht van de Unie nodig maken, aangezien de preventie en vermindering van het onopzettelijke vrijkomen van HCBD reeds door Richtlijn 2010/75/EU worden geregeld.

               PFOS en het recht van de Unie

               De productie, het in de handel brengen en het gebruik van PFOS zijn verboden op grond van Verordening (EG) nr. 850/2004, maar er worden enkele afwijkingen verleend op basis van acceptabele doeleinden, zoals gespecificeerd in bijlage B bij het verdrag, die krachtens het verdrag zijn geregistreerd. Afhankelijk van de uitkomst van het door COP8 te verrichten onderzoek naar de blijvende noodzaak van de acceptabele doeleinden, waarbij ook de blijvende noodzaak van de acceptabele doeleinden in de Unie aan de orde zal komen, kan het nodig zijn het recht van de Unie te herzien door afwijkingen te schrappen die mogelijkerwijs niet meer beschikbaar zijn omdat ze niet langer nodig zijn voor de partijen, waaronder de Unie.

               De vraag of de afwijkingen in de Unie nog steeds nodig zijn, is de afgelopen jaren voortdurend door de Commissie in samenwerking met de lidstaten onderzocht om vast te stellen welke ervan niet langer nodig zijn, zoals door het verdrag wordt voorgeschreven. In de recentste studie (nog niet gepubliceerd) wordt geconcludeerd dat er in de Unie nog drie acceptabele doeleinden nodig zijn, aangezien de industrie die toepassingen nog niet geleidelijk heeft beëindigd: fotoresist- en antireflectiecoatings voor halfgeleiders, etsmiddel voor samengestelde halfgeleiders en keramische filters, metaalbekleding (hardmetalen bekleding), uitsluitend in gesloten systemen. De vrijstellingen voor die toepassingen moeten ook de komende jaren beschikbaar blijven.

               De acceptabele doeleinden voor het gebruik van PFOS in fotografische toepassingen en hydraulische vloeistoffen voor de luchtvaart, die momenteel door de EU krachtens het verdrag zijn geregistreerd, zijn niet langer nodig aangezien de industrie gebruikmaakt van alternatieven.

               De acceptabele doeleinden voor het gebruik van PFOS in insectenlokstoffen voor de bestrijding van bladsnijdersmieren Atta spp. en Acromyrmex spp., blusschuim en bepaalde medische apparatuur (bv. ethyleentetrafluorethyleen-copolymeerlagen (ETFE-lagen) en productie van radio-opake ETFE, medische apparatuur voor in-vitrodiagnostiek en CCD-kleurfilters), die niet door de EU krachtens het Verdrag zijn geregistreerd, moeten worden geschrapt aangezien er geschikte alternatieven voorhanden zijn.

               Procedure voor het toevoegen van nieuwe POP-stoffen en tot wijziging van de bijlagen bij het verdrag

               Overeenkomstig artikel 8 van het verdrag kan elke partij een voorstel indienen bij het secretariaat om een chemische stof op te nemen in bijlage A, B en/of C. De Toetsingscommissie persistente organische verontreinigende stoffen bestudeert het voorstel.

               Indien uit de toetsing blijkt dat de chemische stof, als gevolg van de verspreiding ervan over grote afstand in het milieu, waarschijnlijk tot grote nadelige gevolgen voor de menselijke gezondheid en/of voor het milieu kan leiden zodat maatregelen op wereldschaal gerechtvaardigd zijn, vindt het voorstel doorgang en wordt een risicobeheerevaluatie opgesteld die een analyse van de mogelijke regulerende maatregelen en van de beschikbaarheid van alternatieven omvat. Op basis daarvan doet de toetsingscommissie een aanbeveling omtrent de vraag of de chemische stof door de Conferentie van de Partijen in aanmerking moet worden genomen voor opname in bijlage A, B en/of C. Het definitieve besluit wordt door de Conferentie van de Partijen genomen.

               Voor de Unie treden wijzigingen van de bijlagen A, B en/of C in werking één jaar na de datum waarop de depositaris meedeelt dat ze door de Conferentie van de Partijen zijn aangenomen.

               Aanbevelingen van de toetsingscommissie en het recht van de Unie

               Indien de aanbeveling van de toetsingscommissie in april/mei 2017 door de Conferentie van de Partijen wordt gevolgd, zal dit leiden tot een internationaal verbod op de productie, het in de handel brengen, de in- en uitvoer en het gebruik van c-decaBDE en SCCP's, met uitzondering van de productie en het gebruik van c-decaBDE voor reserveonderdelen voor motorvoertuigen en mogelijkerwijs voor luchtvaartuigen. Van de Conferentie van de Partijen zou kunnen worden verlangd dat zij de noodzaak van andere specifieke vrijstellingen overweegt, aangezien de partijen verzoeken daartoe kunnen indienen bij de Conferentie.

               De opname van c-decaBDE in bijlage A bij het verdrag met het door de toetsingscommissie voorgestelde toepassingsgebied zal een wijziging van bijlage I van de POP-verordening nodig maken, en kan gevolgen hebben voor huidige wetgeving van de Unie.

               De opname van SCCP's in bijlage A en van HCBD bij bijlage C bij het verdrag met het door de toetsingscommissie voorgestelde toepassingsgebied zal naar verwachting geen wijzigingen van bestaande vermeldingen in de bijlagen bij de POP-verordening nodig maken, maar zal het wel nodig maken dat die chemische stoffen naar de juiste bijlage bij de POP-verordening worden verplaatst.

               Wanneer stoffen aan het verdrag worden toegevoegd, gelden krachtens artikel 14, lid 1, van de verordening voor wijzigingen van de bijlagen bij de verordening de normale comitéprocedures zoals vastgesteld in artikel 5 bis van Besluit 1999/468/EG
                  14
               , gelet op de artikelen 10 en 11 van Verordening (EU) nr. 182/2011
                  15
               .

               Standpunt van de Europese Unie

               In het licht van het bovenstaande is het wenselijk dat de Unie tijdens de achtste Conferentie van de Partijen bij het Verdrag van Stockholm haar steunt verleent aan het toevoegen van:

               decaBDE aan bijlage A, met specifieke vrijstellingen voor reserveonderdelen voor de automobiel- en de lucht- en ruimtevaartsector, alsmede specifieke vrijstellingen voor luchtvaartuigen en voor reserveonderdelen voor landbouw- en bosbouwvoertuigen en bepaalde machines, in overeenstemming met de wetgeving van de Unie. Conform de aanbevelingen van de toetsingscommissie kan steun worden verleend aan opname zonder „specifieke uitzonderingen” voor luchtvaartuigen en voor reserveonderdelen voor landbouw- en bosbouwvoertuigen en bepaalde machines, indien de bij de procedure uit hoofde van Reach betrokken belanghebbenden voorafgaand aan COP8 niet kunnen aantonen dat die vrijstellingen nog steeds nodig zijn;

               SCCP's aan bijlage A, met gebruiksvoorwaarden en vrijstellingen in overeenstemming met de wetgeving van de Unie;

               HCBD aan bijlage C, zoals reeds tijdens COP7 gesteund, in overeenstemming met de wetgeving van de Unie.

               Verder moet de Unie haar steun verlenen aan het schrappen van de „acceptabele doeleinden” voor PFOS en derivaten daarvan die niet langer nodig zijn voor de partijen, met uitzondering van die voor fotoresist- en antireflectiecoatings voor halfgeleiders, als etsmiddel voor samengestelde halfgeleiders en keramische filters en in metaalbekleding (hardmetalen bekleding), uitsluitend in gesloten systemen,

               2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

               De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit van de Raad is artikel 218, lid 9, VWEU, dat de juiste grondslag vormt voor een handeling waarin het standpunt van de Europese Unie in een "krachtens een internationale overeenkomst opgericht lichaam" (zoals de Conferentie van de Partijen bij het Verdrag van Stockholm) wordt vastgelegd wanneer dat lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt.

               De materiële rechtsgrondslag is artikel 192, lid 1, VWEU, aangezien de maatregelen die in het kader van het Verdrag van Stockholm zijn overeengekomen hoofdzakelijk een milieudoelstelling nastreven (te weten het uitbannen van persistente organische verontreinigende stoffen).

               3.RESULTATEN VAN EX-POSTEVALUATIES, RAADPLEGINGEN VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELINGEN

               •Raadpleging van belanghebbenden

               Aangezien SCCP's reeds in de POP-verordening (Verordening (EG) nr. 850/2004) zijn opgenomen, wordt verder overleg binnen de Unie niet noodzakelijk geacht. Aangezien HCBD reeds in bijlage A bij het Verdrag van Stockholm en in de POP-verordening (Verordening (EG) nr. 850/2004) is opgenomen, wordt verder overleg binnen de Unie niet noodzakelijk geacht.

               Aangezien het in de handel brengen en het gebruik van c-decaBDE in de Unie zijn beperkt op grond van vermelding 67 van bijlage XVII bij Verordening (EG) nr. 1907/2006 (Reach) en er discrepanties zijn met de aanbevelingen van de toetsingscommissie, wordt verdere raadpleging nodig geacht om informatie te verkrijgen teneinde vast te stellen of de onlangs uit hoofde van Reach voor luchtvaartuigen en voor reserveonderdelen voor landbouw- en bosbouwvoertuigen en bepaalde machines verleende afwijkingen niet langer nodig zijn.

               De vraag of de acceptabele doeleinden voor PFOS in de Unie nog steeds nodig zijn, is de afgelopen jaren voortdurend door de Commissie onderzocht, in samenwerking met de lidstaten en in overleg met de belanghebbenden, onder meer via studies naar de blijvende noodzaak voor de Unie van acceptabele doeleinden en via besprekingen tijdens vergaderingen van de bevoegde autoriteiten waaraan belanghebbenden deelnemen. De lidstaten en de belanghebbenden hebben ingestemd met de analyse, inclusief de conclusies ervan, hetgeen ook blijkt uit het standpunt van de Unie tijdens eerdere Conferenties van de Partijen.

               Voor alle stoffen zijn tijdens de evaluatie door de toetsingscommissie openbare raadplegingen met belanghebbenden overal ter wereld gehouden en de betrokkenen mochten ook aanwezig zijn bij de beraadslagingen van de toetsingscommissie.

               •Effectbeoordeling

                  Alvorens overeenkomstig artikel 8, lid 9, van het Verdrag van Stockholm aanbevelingen te doen inzake een chemische stof, stelt de toetsingscommissie voor elke chemische stof zowel een risicoprofiel als een risicobeheerevaluatie op.

                  Persistente organische verontreinigende stoffen (POP's) vormen een risico voor de menselijke gezondheid en het milieu en aangezien deze stoffen zich over grote afstanden kunnen verspreiden, zijn maatregelen op wereldschaal nodig ter beperking of beëindiging van het vrijkomen van POP's. Met het oog op deze doelstelling en de voorschriften van artikel 8, lid 7, onder a), van het Verdrag van Stockholm voert de toetsingscommissie een risicobeheerevaluatie uit met betrekking tot mogelijke regulerende maatregelen voor chemische stoffen die voor opname in het verdrag in aanmerking komen, waarbij alle mogelijkheden voor die chemische stof, met inbegrip van beheer en beëindiging, aan bod komen. Met het oog op het opstellen van die evaluatie worden zowel de partijen als de waarnemers bij het verdrag uitgenodigd de toetsingscommissie te voorzien van relevante informatie inzake de aan mogelijke regulerende maatregelen voor die chemische stof verbonden sociaaleconomische overwegingen.

                  Overeenkomstig bijlage F bij het Verdrag van Stockholm moet bij deze informatie naar behoren rekening worden gehouden met de uiteenlopende mogelijkheden en situaties bij de partijen en behoort de volgende indicatieve lijst met punten te worden bestudeerd:

                  a) doeltreffendheid en doelmatigheid van mogelijke regulerende maatregelen voor het bereiken van de doelen op het gebied van risicobeperking;

                  b) alternatieven (producten en procedés);

                  c) positieve en/of negatieve gevolgen voor de samenleving van de uitvoering van mogelijke regulerende maatregelen;

                  d) gevolgen van afval en afvalverwijdering (in het bijzonder verouderde voorraden bestrijdingsmiddelen en sanering van verontreinigde locaties);

                  e) toegang tot informatie en educatie van het publiek;

                  f) toestand van de controle- en monitoringcapaciteit; en

                  g) nationale of regionale regulerende maatregelen die zijn getroffen, met inbegrip van informatie inzake alternatieven, en andere relevante informatie met betrekking tot risicobeheer.

                  Op basis van de risicoprofielen en risicobeheerevaluaties die zijn opgesteld voor de drie voor opname door de achtste Conferentie van de Partijen in de bijlagen bij het Verdrag van Stockholm voorgedragen chemische stoffen, heeft de toetsingscommissie tijdens haar twaalfde vergadering aanbevelingen gedaan voor de maatregelen (zoals hierboven toegelicht) die voor elk van de stoffen moeten worden genomen teneinde de doelstellingen van het verdrag te verwezenlijken, daarbij rekening houdend met de sociaaleconomische effecten van die maatregelen.

               4.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

                  Als Partij bij het Verdrag van Stockholm moet de Europese Unie een jaarlijkse bijdrage leveren aan het trustfonds van dat verdrag. Die bijdrage zal in het licht van de conclusies van de besprekingen tijdens de achtste vergadering van de Conferentie van de Partijen over de begroting voor de periode 2018-2019 worden aangepast. De jaarbijdrage van de Europese Unie voor 2016 bedroeg ongeveer 113 000 EUR en werd uit bestaande toewijzingen gefinancierd.

               5.OVERIGE ELEMENTEN

               •Uitvoeringsplannen en regelingen betreffende toezicht, evaluatie en verslaguitbrenging

                  Het Verdrag van Stockholm schrijft voor dat de partijen bij dat verdrag een uitvoeringsplan opstellen en dat plan regelmatig herzien en actualiseren met gegevens over nieuw opgenomen chemische stoffen. Het verdrag bevat ook voorschriften inzake toezicht, evaluatie van de doeltreffendheid, en verslaguitbrenging. Al die elementen komen aan bod in Verordening (EG) nr. 850/2004, waarbij het verdrag ten uitvoer wordt gelegd.

               2017/0058 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt tijdens de achtste Conferentie van de Partijen bij het Verdrag van Stockholm inzake persistente organische verontreinigende stoffen met betrekking tot het voorstel voor een wijziging van de bijlagen A, B en C

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 192, lid 1, juncto artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Op 14 oktober 2004 is het Verdrag van Stockholm inzake persistente organische verontreinigende stoffen (hierna "het verdrag" genoemd) namens de Europese Gemeenschap bij Besluit 2006/507/EG van de Raad
                  16
                goedgekeurd.

               (2)De Unie heeft de uit het verdrag voortvloeiende verplichtingen ten uitvoer gelegd door middel van Verordening (EG) nr. 850/2004 van het Europees Parlement en de Raad
                  17
               .

               (3)De Europese Unie wijst met klem op de noodzaak de bijlagen A, B en/of C van het verdrag geleidelijk uit te breiden met nieuwe stoffen die overeenkomstig het voorzorgsbeginsel als persistente organische verontreinigende stoffen (POP's) moeten worden aangemerkt, teneinde te voldoen aan de doelstelling van het verdrag en de verbintenis die alle regeringen tijdens de Wereldtop inzake duurzame ontwikkeling (Johannesburg, 2002) zijn aangegaan om vóór 2020 de schadelijke effecten van chemische stoffen zoveel mogelijk te beperken.

               (4)Overeenkomstig artikel 22 van het verdrag kan de Conferentie van de Partijen besluiten nemen tot wijziging van de bijlagen A, B en/of C bij het verdrag. Deze besluiten treden in werking één jaar na de datum van mededeling van een wijziging door de depositaris, behalve voor de partijen bij het verdrag (hierna "de partijen" genoemd) die hiervan uitgesloten wensen te blijven.

               (5)Na een aanmelding van commerciële decabroomdifenylether (c-decaBDE) door Noorwegen in 2013, heeft de Toetsingscommissie persistente organische verontreinigende stoffen (hierna "de toetsingscommissie" genoemd), die werd opgericht in het kader van het verdrag, haar werkzaamheden inzake c-decaBDE afgerond. De toetsingscommissie is tot het besluit gekomen dat c-decaBDE voldoet aan de criteria van het verdrag voor opname in bijlage A. De achtste Conferentie van de Partijen wordt geacht een besluit te nemen betreffende de opname van c-decaBDE in bijlage A bij het verdrag.

               (6)De vervaardiging, het in de handel brengen en het gebruik van decabroomdifenylether, als stof als zodanig, als bestanddeel van andere stoffen, in mengsels en in voorwerpen, zijn beperkt op grond van Verordening (EU) 2017/227 van de Commissie
                  18
               , waarbij vermelding 67 in bijlage XVII bij Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad (Reach)
                  19
                werd opgenomen. Op grond van vermelding 67 zijn de vervaardiging, het in de handel brengen of het gebruik van decabroomdifenylether slechts toegestaan gedurende een beperkte tijd voor nieuwe luchtvaartuigen en voor reserveonderdelen voor luchtvaartuigen, motorvoertuigen, landbouw- en bosbouwvoertuigen en bepaalde machines.

               (7)Na een aanmelding van gechloreerde paraffines met een korte keten (SCCP's) door de Unie in 2006 is de toetsingscommissie tot het besluit gekomen dat gechloreerde paraffines met een korte keten (SCCP's) voldoen aan de criteria van het verdrag voor opname in bijlagen A. De achtste Conferentie van de Partijen wordt geacht een besluit te nemen betreffende de opname van SCCP's in bijlage A bij het verdrag.

               (8)De productie, het in de handel brengen en het gebruik van SCCP's zijn verboden, met bepaalde vrijstellingen voor producten die reeds in de Unie in gebruik zijn, op grond van Verordening (EG) nr. 850/2004, als gewijzigd bij Verordening (EU) 2015/2030 van de Commissie
                  20
               . In die verordening zijn tevens grenswaarden gespecificeerd voor de aanwezigheid van SCCP's in andere gechloreerde paraffinemengsels die voortkomen uit het productieproces. Aangezien SCCP´s zich over grote afstand in het milieu kunnen verspreiden, zou een mondiale geleidelijke beëindiging van het gebruik van deze stof meer voordelen hebben voor de burger van de Unie dan een verbod binnen de Unie krachtens Verordening (EG) nr. 850/2004.

               (9)Na een aanmelding van hexachloorbutadieen (HCBD) door de Unie in 2011 is de toetsingscommissie tot het besluit gekomen dat HCBD voldoet aan de criteria van het verdrag voor opname in de bijlagen A en C. De zevende Conferentie van de Partijen heeft besloten HCBD in bijlage A op te nemen. De Conferentie van de Partijen heeft echter Besluit SC-7/11 vastgesteld, waarbij de toetsingscommissie werd verzocht om HCBD nader te evalueren op basis van nieuwe beschikbare informatie met betrekking tot opname ervan in bijlage C, en om een aanbeveling te doen inzake de opname van HCBD in bijlage C zodat deze door de achtste Conferentie van de Partijen in overweging genomen kan worden

               (10)De productie, het in de handel brengen en het gebruik van HCBD zijn verboden in de Unie op grond van Verordening (EG) nr. 850/2004, als gewijzigd bij Verordening (EU) nr. 519/2012 van de Commissie
                  21
               , maar de stof kan bij sommige industriële activiteiten onopzettelijk worden geproduceerd. Dergelijke activiteiten vallen onder Richtlijn 2010/75/EU van het Europees Parlement en de Raad
                  22
                en vereisen de toepassing van bepaalde emissiebeheersmaatregelen. Aangezien HCBD zich over grote afstand in het milieu kan verspreiden, zouden maatregelen op wereldschaal tegen het onopzettelijke vrijkomen van deze stof meer voordelen hebben voor de burger van de Unie dan de maatregelen binnen de Unie krachtens Verordening (EG) nr. 850/2004.

               (11)Perfluoroctaansulfonzuur (PFOS) en derivaten daarvan zijn reeds opgenomen in bijlage B bij het verdrag, met een aantal acceptabele doeleinden. De Conferentie van de Partijen zal worden verzocht te evalueren of die acceptabele doeleinden nog steeds nodig zijn. Bij Verordening (EG) nr. 850/2004 zijn de productie, het in de handel brengen en het gebruik van PFOS verboden, maar wordt vrijstelling verleend voor bepaalde toepassingen die in de Unie nog steeds nodig zijn. Bijgevolg moet de Unie haar steun verlenen aan het schrappen van de „acceptabele doeleinden” voor PFOS en derivaten daarvan die niet langer nodig zijn voor de partijen, met uitzondering van die voor fotoresist- en antireflectiecoatings voor halfgeleiders, als etsmiddel voor samengestelde halfgeleiders en keramische filters en in metaalbekleding (hardmetalen bekleding), uitsluitend in gesloten systemen,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               1. Het standpunt van de Unie tijdens de achtste Conferentie van de Partijen bij het Verdrag van Stockholm zal, in overeenstemming met de aanbevelingen van de Toetsingscommissie persistente organische verontreinigende stoffen
                  23
               , eruit bestaan haar steun te geven aan:

               –de opname van decabroomdifenylether (BDE-209) in commerciële decabroomdifenylether in bijlage A bij het verdrag. De Unie geeft haar steun aan de opname in de lijst met „specifieke vrijstellingen” voor de productie en het gebruik van decaBDE in reserveonderdelen voor de automobiel- en de lucht- en ruimtevaartsector, in luchtvaartuigen en in reserveonderdelen voor landbouw- en bosbouwvoertuigen en bepaalde machines. Conform de aanbevelingen van de toetsingscommissie kan de Unie haar steun geven aan de opname in de lijst zonder „specifieke vrijstellingen” voor luchtvaartuigen en voor reserveonderdelen voor landbouw- en bosbouwvoertuigen en bepaalde machines indien geen van de andere partijen of rechtstreeks betrokken belanghebbenden kunnen aantonen deze nodig te hebben;

               –de opname van gechloreerde paraffines met een korte keten (SCCP's) in bijlage A bij het verdrag;

               –de opname van hexachloorbutadieen in bijlage C bij het verdrag;

               –de schrapping van de volgende acceptabele doeleinden in de vermelding betreffende perfluoroctaansulfonzuur (PFOS) en derivaten daarvan in bijlage B bij het verdrag: fotografische toepassingen, hydraulische vloeistoffen voor de luchtvaart, bepaalde medische apparatuur (bv. ethyleentetrafluorethyleen-copolymeerlagen (ETFE-lagen) en productie van radio-opake ETFE, medische apparatuur voor in-vitrodiagnostiek en CCD-kleurfilters), blusschuim, insectenlokstoffen voor de bestrijding van bladsnijdersmieren Atta spp. en Acromyrmex spp.

               2. In het licht van de ontwikkelingen tijdens de achtste Conferentie van de Partijen bij het Verdrag van Stockholm kunnen kleine wijzigingen van dit standpunt zonder nader besluit van de Raad door de vertegenwoordigers van de Unie worden goedgekeurd.

               Artikel 2

               Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                     http://www.pops.int/documents/convtext/convtext_en.pdf

                  .

                     (2)
                  Eén EU-lidstaat  (Italië) is nog niet tot ratificatie overgegaan.

                     (3)
                  Besluit 2006/507/EG van de Raad van 14 oktober 2004 betreffende de sluiting namens de Europese Gemeenschap van het Verdrag van Stockholm inzake persistente organische verontreinigende stoffen (PB L 209 van 31.7.2006, blz. 1).

                     (4)
                  Verordening (EG) nr. 850/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende persistente organische verontreinigende stoffen en tot wijziging van Richtlijn 79/117/EEG (PB L 158 van 30.4.2004, blz. 7).

                     (5)
                  Richtlijn 2011/65/EU van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2011 betreffende beperking van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen in elektrische en elektronische apparatuur (PB L 174 van 1.7.2011, blz. 88).

                     (6)
                  Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (Reach), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van Richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en Verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede Richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de Richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (PB L 396 van 30.12.2006, blz. 1).

                     (7)
                  Het begrip "luchtvaartuig" is voor de toepassing van de vermelding gedefinieerd.

                     (8)
                  Motorvoertuigen binnen het toepassingsgebied van Richtlijn 2007/46/EG, landbouw- en bosbouwvoertuigen binnen het toepassingsgebied van Verordening (EU) nr. 167/2013 van het Europees Parlement en de Raad of machines binnen het toepassingsgebied van Richtlijn 2006/42/EG van het Europees Parlement en de Raad.

                     (9)
                  Verordening (EU) 2017/227 van de Commissie van 9 februari 2017 tot wijziging van bijlage XVII bij Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (Reach) wat betreft bis(pentabroomfenyl)ether (PB L 35 van 10.2.2017, blz. 6).

                     (10)
                  Verordening (EU) 2015/2030 van de Commissie van 13 november 2015 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 850/2004 van het Europees Parlement en de Raad betreffende persistente organische verontreinigende stoffen met betrekking tot bijlage I (PB L 298 van 14.11.2015, blz. 1).

                     (11)
                  Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid (PB L 327 van 22.12.2000, blz. 1).

                     (12)
                  Verordening (EU) nr. 519/2012 van de Commissie van 19 juni 2012 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 850/2004 van het Europees Parlement en de Raad betreffende persistente organische verontreinigende stoffen met betrekking tot bijlage I (PB L 159 van 20.6.2012, blz. 1).

                     (13)
                  Richtlijn 2010/75/EU van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 inzake industriële emissies (geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging) (PB L 334 van 17.12.2010, blz. 17).

                     (14)
                  Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23).

                     (15)
                  Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (PB L 55 van 28.2.2011, blz. 13).

                     (16)
                  Besluit 2006/507/EG van de Raad van 14 oktober 2004 betreffende de sluiting namens de Europese Gemeenschap van het Verdrag van Stockholm inzake persistente organische verontreinigende stoffen (PB L 209 van 31.7.2006, blz. 1).

                     (17)
                  Verordening (EG) nr. 850/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende persistente organische verontreinigende stoffen en tot wijziging van Richtlijn 79/117/EEG (PB L 158 van 30.4.2004, blz. 7).

                     (18)
                  Verordening (EU) 2017/227 van de Commissie van 9 februari 2017 tot wijziging van bijlage XVII bij Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (Reach) wat betreft bis(pentabroomfenyl)ether (PB L 35 van 10.2.2017, blz. 6).

                     (19)
                  Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (Reach), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van Richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en Verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede Richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de Richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (PB L 396 van 30.12.2006, blz. 1).

                     (20)
                  Verordening (EU) 2015/2030 van de Commissie van 13 november 2015 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 850/2004 van het Europees Parlement en de Raad betreffende persistente organische verontreinigende stoffen met betrekking tot bijlage I (PB L 298 van 14.11.2015, blz. 1).

                     (21)
                  Verordening (EU) nr. 519/2012 van de Commissie van 19 juni 2012 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 850/2004 van het Europees Parlement en de Raad betreffende persistente organische verontreinigende stoffen met betrekking tot bijlage I (PB L 159 van 20.6.2012, blz. 1).

                     (22)
                  Richtlijn 2010/75/EU van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 inzake industriële emissies (geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging) (PB L 334 van 17.12.2010, blz. 17).

                     (23)
                  Besluiten POPRC-12/3, POPRC-12/4, POPRC-12/5


Belangrijke juridische mededeling

|

52007PC0772

Voorstel voor een beschikking van de Raad waarbij Portugal wordt gemachtigd om in de autonome regio Madeira een verlaagd accijnstarief toe te passen op aldaar geproduceerd bier  /* COM/2007/0772 def. - CNS 2007/0273 */

	[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |Brussel, 6.12.2007COM(2007) 772 definitief2007/0273 (CNS)Voorstel voor eenBESCHIKKING VAN DE RAADwaarbij Portugal wordt gemachtigd om in de autonome regio Madeira een verlaagd accijnstarief toe te passen op aldaar geproduceerd bier(door de Commissie ingediend)TOELICHTING1) ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL-  Motivering en doel van het voorstelBij brief van 30 mei 2007 heeft Portugal onder verwijzing naar artikel 299, lid 2, van het Verdrag verzocht om van artikel 90 van het Verdrag te mogen afwijken en op in Madeira geproduceerd bier een accijnstarief te mogen toepassen dat lager is dan het nationale tarief vastgesteld overeenkomstig Richtlijn 92/84/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de onderlinge aanpassing van de accijnstarieven op alcohol en alcoholhoudende dranken[1], voor zover de jaarlijkse productie van de brouwerij niet meer dan 300 000 hl bedraagt. Volgens het verzoek zou de productie boven 200 000 hl slechts voor het verlaagde tarief in aanmerking voor zover het bier lokaal wordt verbruikt.Volgens Portugal is de verlenging van een verlaagd tarief voor bier dat in Madeira wordt geproduceerd door brouwerijen met een jaarproductie van niet meer dan 300 000 hl, van wezenlijk belang voor het voortbestaan van de lokale brouwerijsector. De lidstaten mogen nu al op grond van artikel 4 van Richtlijn 92/83/EEG van de Raad verlaagde accijnstarieven toepassen, die niet meer dan 50% lager mogen zijn dan het normale nationale accijnstarief, op bier dat wordt geproduceerd door kleine zelfstandige brouwerijen, die zijn gedefinieerd als brouwerijen met een jaarproductie van niet meer dan 200 000 hl. De brouwerijen in Madeira passen nu al op grond van daartoe strekkende nationale bepalingen een verlaagd tarief toe waarbij deze maximale marge van 50% is benut. De jaarlijkse productie van een van de twee brouwerijen in Madeira nadert evenwel, hoofdzakelijk als gevolg van het toegenomen toerisme, het plafond van 200 000 hl waarboven zij niet langer recht heeft op verlaagde tarieven onder de bestaande regels.De grootste nadelen waarmee deze brouwerijen te kampen hebben, zijn te wijten aan hun afgelegen locatie, de versnippering van het gebied en de beperkte omvang van de lokale markten. Deze nadelen worden evenwel nog versterkt door de forse concurrentie die zij ondervinden van bieren uit andere lidstaten doordat zij extra kosten hebben als gevolg van hun afgelegen locatie, namelijk voor het aanhouden van grote voorraden, het transport van grond- en hulpstoffen, en de aanvoer van verpakkingsmateriaal uit continentaal Portugal. Ofschoon deze brouwerijen niet meer "klein" zijn volgens de definitie van voornoemd artikel 4 wanneer hun jaarproductie het plafond van 200 000 hl overschrijdt, blijven ze toch klein in vergelijking met de grote nationale en multinationale brouwerijen waarmee zij concurreren.Zo ligt, ondanks de concurrentiedruk, de kleinhandelsprijs van een biertje uit Madeira (128 euro/hl) momenteel circa 7,5% hoger dan de kleinhandelsprijs van een biertje uit continentaal Portugal dat in Madeira wordt verkocht (119 euro/hl). Als deze brouwerijen het voordeel van de belastingverlaging kwijtraken, zou het verschil in de detailhandelsprijs oplopen tot ten minste 15% (137 euro/hl).Om het voortbestaan van deze brouwerijen te garanderen, is het dus zaak dat zij voor een verlaagd tarief in aanmerking kunnen komen wanneer de jaarproductie van de brouwerij in kwestie meer dan 200 000 hl maar niet meer dan 300 000 hl bedraagt. Om de interne markt evenwel niet te ondergraven, zal de machtiging voor een verlaagd tarief voor productie boven 200 000 hl slechts gelden voor bier dat in Madeira wordt verbruikt.Het verlaagde tarief zal worden vastgesteld op een niveau van 50% onder het normale nationale tarief. Bier dat in Madeira wordt ingevoerd van brouwerijen die in continentaal Portugal en andere lidstaten zijn gevestigd en meer dan 200 000 hl produceren, zal niet in aanmerking komen voor het verlaagde tarief. Het verzoek van Portugal is gebaseerd op artikel 299, lid 2, van het EG-Verdrag.De Commissie heeft het belang van de rechtszekerheid die de lokale marktdeelnemers moeten hebben om hun handelsactiviteiten te kunnen ontwikkelen, afgewogen tegen de noodzaak om fiscale uitzonderingsmaatregelen in de tijd te beperken, en stelt een toepassingsduur van zes jaar voor de onderhavige beschikking voor, waarbij Portugal evenwel een tussentijds verslag moet indienen op basis waarvan de Commissie kan nagaan of de redenen die de toekenning van de accijnsverlaging rechtvaardigden, nog steeds valabel zijn.-  Algemene contextHet communautaire kader voor de accijns op alcohol en alcoholhoudende dranken is neergelegd in twee richtlijnen. Richtlijn 92/83/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op alcohol en alcoholhoudende dranken bevat gemeenschappelijke definities van de aan accijns onderworpen producten en bepaalt de methode voor de berekening van het recht en de criteria waaraan bepaalde producten moeten voldoen om voor vrijstelling van accijns of voor een verlaagd tarief in aanmerking te komen. In Richtlijn 92/84/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de onderlinge aanpassing van de accijnstarieven op alcohol en alcoholhoudende dranken zijn voor iedere productcategorie minimumaccijnstarieven vastgesteld.Met name artikel 4 van Richtlijn 92/83/EEG van de Raad bevat bepalingen op grond waarvan verlaagde accijnstarieven mogen worden toegepast, die niet meer dan 50% lager mogen zijn dan het normale nationale accijnstarief, op bier dat wordt geproduceerd door kleine zelfstandige brouwerijen, die zijn gedefinieerd als brouwerijen met een jaarproductie van niet meer dan 200 000 hl. De brouwerijen in Madeira passen nu al op grond van daartoe strekkende nationale bepalingen een verlaagd tarief toe waarbij deze maximale marge van 50% is benut. De jaarlijkse productie van een van de twee brouwerijen in Madeira nadert evenwel, hoofdzakelijk als gevolg van het toegenomen toerisme, het plafond van 200 000 hl waarboven zij niet langer recht heeft op verlaagde tarieven onder de bestaande regels.-  Bestaande bepalingen op het door het voorstel bestreken gebiedKrachtens artikel 299, lid 2, van het EG-Verdrag zijn de bepalingen van dit Verdrag van toepassing op de Franse overzeese departementen, de Azoren, Madeira en de Canarische Eilanden (ultraperifere gebieden). Gezien de structurele economische en sociale situatie van de ultraperifere gebieden, die wordt bemoeilijkt door de grote afstand, het insulaire karakter, de kleine oppervlakte, een moeilijk reliëf en klimaat en de economische afhankelijkheid van enkele producten, welke factoren door hun blijvende en cumulatieve karakter de ontwikkeling van deze gebieden schaden, neemt de Raad evenwel met gekwalificeerde meerderheid van stemmen op voorstel van de Commissie en na raadpleging van het Europees Parlement specifieke maatregelen aan die er met name op gericht zijn de voorwaarden voor de toepassing van het EG-Verdrag, met inbegrip van gemeenschappelijk beleid, op deze gebieden vast te stellen.-  Samenhang met andere beleidsgebieden en doelstellingen van de EUBij de specifieke maatregelen waarin artikel 299, lid 2, van het EG-Verdrag voorziet, moet rekening worden gehouden met de bijzondere kenmerken en beperkingen van de ultraperifere gebieden zonder afbreuk te doen aan de integriteit en de samenhang van de communautaire rechtsorde, met inbegrip van de interne markt en het gemeenschappelijk beleid. Aan deze vereiste is voldaan middels een bijzonder grondig onderzoek van het verzoek van de Portugese regering. Om de interne markt evenwel niet te ondergraven, zal de machtiging voor een verlaagd tarief voor productie boven 200 000 hl alleen gelden voor bier dat in Madeira wordt geproduceerd en verbruikt.2) RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDE PARTIJEN EN EFFECTBEOORDELING-  Raadpleging van belanghebbende partijenHet verzoek van de Portugese regering is een reactie op verzoeken van de betrokken marktdeelnemers.-  Bijeenbrengen en benutten van deskundigheidEr behoefde geen beroep te worden gedaan op externe deskundigheid.-  EffectbeoordelingHet economische en sociale effect van het voorstel is beperkt tot Madeira en een van de twee brouwerijen die daar momenteel actief zijn, en kan dus minimaal worden genoemd.Ondanks de concurrentiedruk ligt de kleinhandelsprijs van een biertje uit Madeira (128 euro/hl) momenteel circa 7,5% hoger dan de kleinhandelsprijs van een biertje uit continentaal Portugal dat in Madeira wordt verkocht (119 euro/hl). Als deze brouwerijen het voordeel van de belastingverlaging kwijtraken, zou het verschil in de detailhandelsprijs oplopen tot ten minste 15% (137 euro/hl).Om het voortbestaan van deze brouwerijen te garanderen, is het dus zaak dat zij voor een verlaagd tarief in aanmerking kunnen komen wanneer de jaarproductie van de brouwerij in kwestie meer dan 200 000 hl maar niet meer dan 300 000 hl bedraagt. Om de interne markt evenwel niet te ondergraven, zal de machtiging voor een verlaagd tarief voor productie boven 200 000 hl slechts gelden voor bier dat in Madeira wordt verbruikt.Het verlaagde tarief zal worden vastgesteld op een niveau van 50% onder het normale nationale tarief. Bier dat in Madeira wordt ingevoerd van brouwerijen die in continentaal Portugal en andere lidstaten zijn gevestigd en meer dan 200 000 hl produceren, zal niet in aanmerking komen voor het verlaagde tarief.3) JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTEL-  Samenvatting van de voorgestelde maatregelBij de voorgestelde beschikking wordt Portugal gemachtigd om tot 31 december 2013 een verlaagd accijnstarief toe te passen, dat onder het minimumtarief mag liggen maar niet meer dan 50% lager mag zijn dan het normale nationale accijnstarief van Portugal, op bier dat in de autonome regio Madeira wordt geproduceerd door zelfstandige brouwerijen met een totale jaarproductie van niet meer dan 300 000 hl. Productie boven 200 000 hl komt slechts voor het verlaagde tarief in aanmerking voor zover het bier lokaal wordt verbruikt.-  RechtsgrondslagArtikel 299, lid 2, van het Verdrag.-  SubsidiariteitsbeginselUitzonderingen op de bepalingen van het Verdrag in overeenstemming met artikel 299, lid 2, vallen onder de exclusieve bevoegdheid van de Gemeenschap. Het subsidiariteitsbeginsel is derhalve niet van toepassing.-  EvenredigheidsbeginselHet voorstel is in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel. Het gaat niet verder dan wat nodig is om de hoge productiekosten van bier in de autonome regio Madeira te compenseren.-  Keuze van instrumentenArtikel 299, lid 2, van het Verdrag voorziet in specifieke, door de Raad aan te nemen maatregelen voor de ultraperifere gebieden.4) GEVOLGEN VOOR DE BEGROTINGHet voorstel heeft geen gevolgen voor de begroting van de Gemeenschap.5) AANVULLENDE INFORMATIE-  Intrekking van bestaande wetgevingNiet van toepassing.-  TransponeringstabelNiet van toepassing.2007/0273 (CNS)Voorstel voor eenBESCHIKKING VAN DE RAADwaarbij Portugal wordt gemachtigd om in de autonome regio Madeira een verlaagd accijnstarief toe te passen op aldaar geproduceerd bierDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 299, lid 2, tweede alinea,Gezien het voorstel van de Commissie[2],Gezien het advies van het Europees Parlement[3],Overwegende hetgeen volgt:(1) Bij brief van 30 mei 2007 heeft Portugal onder verwijzing naar artikel 299, lid 2, van het Verdrag verzocht om van artikel 90 van het Verdrag te mogen afwijken en op in Madeira geproduceerd bier een accijnstarief te mogen toepassen dat lager is dan het nationale tarief vastgesteld overeenkomstig Richtlijn 92/84/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de onderlinge aanpassing van de accijnstarieven op alcohol en alcoholhoudende dranken[4], voor zover de jaarlijkse productie van de brouwerij niet meer dan 300 000 hl bedraagt. Productie boven 200 000 hl zal slechts voor het verlaagde tarief in aanmerking komen voor zover het bier lokaal wordt verbruikt.(2) Om zijn verzoek te onderbouwen, heeft Portugal aangevoerd dat de mogelijkheden waarin artikel 4 van Richtlijn 92/83/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op alcohol en alcoholhoudende dranken[5] voorziet, ontoereikend zijn om de nadelen te compenseren die de brouwerijen in Madeira ondervinden als gevolg van hun afgelegen locatie, de versnippering van het gebied en de beperkte omvang van de lokale markten. Krachtens dit artikel komen brouwerijen met een jaarproductie van niet meer dan 200 000 hl in aanmerking voor verlaagde accijnstarieven, voor zover deze tarieven niet meer dan 50% lager zijn dan het normale nationale tarief. Portugal heeft dit artikel gebruikt om het tarief met 50% te verlagen voor brouwerijen met een jaarproductie van niet meer dan 200 000 hl. Wanneer de productie van brouwerijen in Madeira dit plafond overschrijdt, betekent dit evenwel niet dat zij een voldoende sterke positie hebben verworven om de concurrentie met bieren uit continentaal Portugal (of Europa) het hoofd te kunnen bieden. Hun aandeel op de lokale markt zou verder inkrimpen door de aanhoudende sterke concurrentie van buitenlandse bieren als gevolg van de extra kosten die zij vanwege hun afgelegen locatie moeten dragen, namelijk voor het aanhouden van grote voorraden, het transport van grond- en hulpstoffen, en de aanvoer van verpakkingsmateriaal uit continentaal Portugal. Ofschoon dergelijke brouwerijen niet meer "klein" zouden zijn volgens de definitie van voornoemd artikel 4 wanneer hun jaarproductie het plafond van 200 000 hl overschrijdt, zouden ze toch klein blijven in vergelijking met de grote nationale en multinationale brouwerijen waarmee zij concurreren. Het is derhalve van wezenlijk belang voor het voortbestaan van de lokale sector dat een brouwerij in aanmerking kan komen voor een verlaagd tarief wanneer haar jaarproductie 200 000 hl overschrijdt, zonder dat deze evenwel meer dan 300 000 hl bedraagt.(3) Portugal verzoekt derhalve om machtiging tot toepassing van een verlaagd tarief, dat zou worden vastgesteld op een niveau van 50% onder het normale nationale tarief, op bier dat in Madeira wordt geproduceerd door daar gevestigde zelfstandige brouwerijen met een jaarproductie van niet meer dan 300 000 hl. Wanneer de jaarproductie 200 000 hl overschrijdt, zou de machtiging voor een verlaagd tarief voor de hoeveelheden boven dit plafond slechts gelden voor bier dat in Madeira wordt verbruikt.(4) Uit een grondig onderzoek van de situatie blijkt dat het voor het voortbestaan van de brouwerijsector in de ultraperifere regio Madeira van wezenlijk belang is dat het verzoek van Portugal wordt ingewilligd. Het is duidelijk dat, onder de voorliggende omstandigheden en behoudens de toepasselijke voorwaarden, de verlenging van de accijnsverlaging de brouwerijsector in Madeira op gelijke voet zal stellen met zijn concurrenten in continentaal Portugal en andere lidstaten. De behaalde belastingvoordelen zullen uitsluitend de noodzakelijke extra kosten die voortvloeien uit de afgelegen locatie compenseren.(5) Om de interne markt niet te ondergraven, zal de machtiging voor een verlaagd tarief voor productie boven 200 000 hl slechts gelden voor bier dat in Madeira wordt geproduceerd en verbruikt.(6) Ofschoon de gevraagde derogatie van artikel 90 van het Verdrag noodzakelijk is om te voorkomen dat de ontwikkeling van de ultraperifere regio Madeira in het gedrang komt, dienen fiscale derogaties ook in de tijd te worden beperkt. Anderzijds is het evenwel zaak dat de lokale marktdeelnemers de nodige zekerheid krijgen om hun handelsactiviteiten te ontwikkelen. Het is derhalve passend om de derogatie te verlenen voor een periode van zes jaar.(7) Voorts dient te worden bepaald dat een tussentijds verslag moet worden voorgelegd, zodat de Commissie kan nagaan of de voorwaarden voor de verlening van de derogatie nog altijd zijn vervuld.(8) De in deze beschikking vervatte maatregelen doen geen afbreuk aan de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het Verdrag,HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:Artikel 1In afwijking van artikel 90 van het Verdrag wordt Portugal gemachtigd om een lager tarief dan het overeenkomstig Richtlijn 92/84/EEG vastgestelde nationale accijnstarief toe te passen op bier dat wordt geproduceerd in de autonome regio Madeira door daar gevestigde zelfstandige brouwerijen met een totale jaarproductie van niet meer dan 300 000 hl. Jaarlijkse productie boven 200 000 hl komt slechts voor het verlaagde tarief in aanmerking voor zover het bier in Madeira wordt verbruikt.Onder "zelfstandige brouwerij" wordt verstaan een brouwerij die juridisch en economisch onafhankelijk is van andere brouwerijen, die gebruik maakt van installaties die fysiek losstaan van die van andere brouwerijen en die niet onder licentie werkt. Een samenwerkingsverband van twee of meer brouwerijen met een gezamenlijke jaarproductie van niet meer dan 300 000 hl mag evenwel als één enkele zelfstandige brouwerij worden aangemerkt.Het verlaagde accijnstarief, dat onder het minimumtarief mag liggen, mag niet meer dan 50% lager liggen dan het normale nationale accijnstarief van Portugal.Artikel 2Uiterlijk op 31 december 2010 legt Portugal de Commissie een verslag voor op basis waarvan deze kan nagaan of de redenen die de toekenning van de derogatie van artikel 1 rechtvaardigden, nog steeds valabel zijn.Artikel 3Deze beschikking is van toepassing tot en met 31 december 2013.Artikel 4Deze beschikking is gericht tot de Portugese Republiek.Gedaan te Brussel, […]Voor de RaadDe voorzitter [1] PB L 316 van 31.10.1992, blz. 29.[2] PB C […] van […] , blz. […].[3] PB C […] van […] , blz. […].[4] PB L 316 van 31.10.1992, blz. 29.[5] PB L 316 van 31.10.1992, blz. 21. Richtlijn gewijzigd bij de Toetredingsakte van 2003.


|

52011PC0620

Voorstel voor een BESLUIT VAN DE RAAD tot verlening van een vergunning voor het in de handel brengen van producten die geheel of gedeeltelijk bestaan uit of zijn geproduceerd met het genetisch gemodificeerde katoen 281-24-236x3006-210-23 (DAS-24236-5xDAS-21Ø23-5) overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad  /* COM/2011/0620 definitief - 2011/0264 (NLE) */

	TOELICHTINGHet bijgevoegde voorstel voor een besluit van de Raad betreft levensmiddelen en diervoeders die geheel of gedeeltelijk bestaan uit of zijn geproduceerd met het genetisch gemodificeerde katoen 281-24-236x3006-210-23 (DAS-24236-5xDAS-21Ø23-5), waarvoor op 22 juni 2005 door Dow AgroSciences Europe bij de bevoegde instantie van Nederland een verzoek voor het in de handel brengen werd ingediend uit hoofde van Verordening (EG) nr. 1829/2003 inzake genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders.Het bijgevoegde voorstel heeft ook betrekking op het in de handel brengen van andere producten dan levensmiddelen en diervoeders die geheel of gedeeltelijk bestaan uit katoen 281-24-236x3006-210-23 voor dezelfde gebruiksdoeleinden als ander katoen, met uitzondering van de teelt.Op 15 juni 2010 heeft de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) overeenkomstig de artikelen 6 en 18 van Verordening (EG) nr. 1829/2003 een gunstig advies uitgebracht. Zij was van mening dat katoen 281-24-236x3006-210-23 even veilig is als zijn niet genetisch gemodificeerde pendant wat betreft de mogelijke gevolgen voor de gezondheid van mens en dier en voor het milieu. Daarom heeft de EFSA geconcludeerd dat het onwaarschijnlijk is dat het in de handel brengen van producten die geheel of gedeeltelijk bestaan uit of zijn geproduceerd met katoen 281-24-236x3006-210-23, zoals beschreven in de aanvraag, schadelijke gevolgen voor de gezondheid van mens of dier of voor het milieu zal hebben in de context van de beoogde toepassingen ervan.Tegen deze achtergrond is op 9 februari 2011 een ontwerpbesluit van de Commissie tot verlening van een vergunning voor het in de Unie in de handel brengen van producten die geheel of gedeeltelijk bestaan uit of zijn geproduceerd met het genetisch gemodificeerde katoen 281-24-236x3006-210-23 ter stemming voorgelegd aan het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid. Het comité heeft geen advies uitgebracht: 14 lidstaten (192 stemmen) stemden voor, 10 lidstaten (87 stemmen) stemden tegen en 3 lidstaten (66 stemmen) onthielden zich.Daarom moet de Commissie, krachtens artikel 35, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1829/2003 en overeenkomstig artikel 5 van Besluit 1999/468/EG van de Raad, gewijzigd bij Besluit 2006/512/EG van de Raad, een voorstel betreffende de te nemen maatregelen indienen bij de Raad – die daarover binnen drie maanden met gekwalificeerde meerderheid een besluit moet nemen – en het Parlement daarover informeren.2011/0264 (NLE)Voorstel voor eenBESLUIT VAN DE RAADtot verlening van een vergunning voor het in de handel brengen van producten die geheel of gedeeltelijk bestaan uit of zijn geproduceerd met het genetisch gemodificeerde katoen 281-24-236x3006-210-23 (DAS-24236-5xDAS-21Ø23-5) overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad(Slechts de tekst in de Engelse taal is authentiek)(Voor de EER relevante tekst)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,Gezien Verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2003 inzake genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders[1], en met name artikel 7, lid 3, en artikel 19, lid 3,Gezien het voorstel van de Europese Commissie,Overwegende hetgeen volgt:1.  Op 22 juni 2005 heeft Dow AgroSciences Europe. bij de bevoegde instantie van Nederland overeenkomstig de artikelen 5 en 17 van Verordening (EG) nr. 1829/2003 een aanvraag ingediend voor het in de handel brengen van levensmiddelen, levensmiddeleningrediënten en diervoeders die geheel of gedeeltelijk bestaan uit of zijn geproduceerd met katoen 281-24-236x3006-210-23 ("de aanvraag").2.  De aanvraag heeft ook betrekking op het in de handel brengen van andere producten dan levensmiddelen en diervoeders die geheel of gedeeltelijk bestaan uit katoen 281-24-236x3006-210-23 voor dezelfde gebruiksdoeleinden als ander katoen, met uitzondering van de teelt. Daarom omvat zij overeenkomstig artikel 5, lid 5, en artikel 17, lid 5, van Verordening (EG) nr. 1829/2003 de gegevens en de informatie als voorgeschreven in de bijlagen III en IV bij Richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking van Richtlijn 90/220/EEG[2] van de Raad en de informatie en de conclusies over de risicobeoordeling die is uitgevoerd overeenkomstig de beginselen van bijlage II bij Richtlijn 2001/18/EG. Zij omvat eveneens een monitoringplan voor de milieueffecten overeenkomstig bijlage VII bij Richtlijn 2001/18/EG.3.  Op 15 juni 2010 heeft de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) overeenkomstig de artikelen 6 en 18 van Verordening (EG) nr. 1829/2003 een gunstig advies uitgebracht. Zij was van mening dat katoen 281-24-236x3006-210-23 even veilig is als zijn niet genetisch gemodificeerde pendant wat betreft de mogelijke gevolgen voor de gezondheid van mens en dier en voor het milieu. Daarom heeft de EFSA geconcludeerd dat het onwaarschijnlijk is dat het in de handel brengen van producten die geheel of gedeeltelijk bestaan uit of zijn geproduceerd met katoen 281-24-236x3006-210-23, zoals beschreven in de aanvraag ("de producten"), schadelijke gevolgen voor de gezondheid van mens of dier of voor het milieu zal hebben in de context van de beoogde toepassingen ervan[3].4.  In haar advies heeft de EFSA aandacht besteed aan alle specifieke kwesties en problemen die door de lidstaten aan de orde waren gesteld in de context van de raadpleging van de bevoegde nationale instanties, als bedoeld in artikel 6, lid 4, en artikel 18, lid 4, van die verordening.5.  De EFSA heeft in haar advies ook geconcludeerd dat het door de aanvrager ingediende monitoringplan voor de milieueffecten, dat bestaat uit een algemeen toezichtsplan, aansluit bij het beoogde gebruik van de producten. Wegens de fysieke eigenschappen van katoenzaad en de methoden voor het vervoer ervan, beveelt de EFSA echter aan in het kader van het algemene toezicht specifieke maatregelen te nemen om actief toezicht te houden op het vóórkomen van verwilderde katoenplanten in gebieden waar de kans op het morsen van zaad en de vestiging van planten groot is.6.  Om de voorschriften voor monitoring beter te beschrijven en aan de aanbeveling van de EFSA te voldoen, is het door de aanvrager ingediende monitoringplan gewijzigd. Er zijn specifieke maatregelen ingevoerd om verliezen en verspilling te beperken en om onvoorziene katoenpopulaties uit te roeien.7.  Gezien het bovenstaande moet een vergunning voor de producten worden verleend.8.  Er moet aan ieder genetisch gemodificeerd organisme (ggo) een eenduidig identificatienummer worden toegekend overeenkomstig Verordening (EG) nr. 65/2004 van de Commissie van 14 januari 2004 tot vaststelling van een systeem voor de ontwikkeling en toekenning van eenduidige identificatienummers voor genetisch gemodificeerde organismen[4].9.  Op grond van het EFSA-advies lijken voor levensmiddelen, levensmiddeleningrediënten en diervoeders die geheel of gedeeltelijk bestaan uit of zijn geproduceerd met katoen 281-24-236x3006-210-23 geen andere specifieke etiketteringsvoorschriften nodig te zijn dan die van artikel 13, lid 1, en artikel 25, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1829/2003. Om ervoor te zorgen dat de producten binnen de grenzen van de bij dit besluit verleende vergunning worden gebruikt, moet op het etiket van diervoeders en andere producten dan levensmiddelen en diervoeders die geheel of gedeeltelijk bestaan uit het ggo waarvoor een vergunning wordt aangevraagd, wel duidelijk worden vermeld dat de producten in kwestie niet voor de teelt mogen worden gebruikt.10.  In artikel 4, lid 6, van Verordening (EG) nr. 1830/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2003 betreffende de traceerbaarheid en etikettering van genetisch gemodificeerde organismen en de traceerbaarheid van met genetisch gemodificeerde organismen geproduceerde levensmiddelen en diervoeders en tot wijziging van Richtlijn 2001/18/EG[5] worden etiketteringsvoorschriften vastgesteld voor producten die geheel of gedeeltelijk uit ggo's bestaan. Traceerbaarheidsvoorschriften voor producten die geheel of gedeeltelijk uit ggo's bestaan, zijn vastgelegd in artikel 4, leden 1 tot en met 5, en voor levensmiddelen of diervoeders die met ggo's zijn geproduceerd, in artikel 5 van die verordening.11.  De vergunninghouder moet elk jaar een verslag indienen over de uitvoering en de resultaten van de in het monitoringplan opgenomen activiteiten voor de milieueffecten. Die resultaten moeten worden ingediend overeenkomstig Beschikking 2009/770/EG van de Commissie van 13 oktober 2009 tot vaststelling van standaardrapportageformulieren voor de presentatie van de resultaten van monitoring van de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu, als product of in producten en met het oog op het in de handel brengen, overeenkomstig Richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad[6]. Het EFSA-advies rechtvaardigt niet het opleggen van specifieke voorwaarden of beperkingen voor het in de handel brengen en/of specifieke voorwaarden of beperkingen voor het gebruik en de behandeling, met inbegrip van voorschriften voor monitoring na het in de handel brengen betreffende het gebruik van de levensmiddelen en diervoeders, of specifieke voorwaarden voor de bescherming van bijzondere ecosystemen/het milieu en/of geografische gebieden, als bedoeld in artikel 6, lid 5, onder e), en artikel 18, lid 5, van Verordening (EG) nr. 1829/2003.12.  Alle relevante informatie over de verlening van de vergunning voor de producten moet worden opgenomen in het bij Verordening (EG) nr. 1829/2003 vastgestelde communautaire register van genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders.13.  Krachtens artikel 9, lid 1, en artikel 15, lid 2, onder c), van Verordening (EG) nr. 1946/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2003 betreffende de grensoverschrijdende verplaatsing van genetisch gemodificeerde organismen[7] moeten de partijen bij het aan het Verdrag inzake biodiversiteit gehechte Protocol van Cartagena inzake bioveiligheid via het uitwisselingscentrum voor bioveiligheid van dit besluit in kennis worden gesteld.14.  De aanvrager is over de in dit besluit vervatte maatregelen geraadpleegd.15.  Het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid heeft binnen de door zijn voorzitter vastgestelde termijn geen advies uitgebracht,HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:Artikel 1 Genetisch gemodificeerd organisme en eenduidig identificatienummerAan het genetisch gemodificeerde katoen ( Gossypium hirsutum ) 281-24-236x3006-210-23, als nader gespecificeerd in punt b) van de bijlage bij dit besluit, wordt het eenduidige identificatienummer DAS-24236-5xDAS-21Ø23-5 toegekend als bedoeld in Verordening (EG) nr. 65/2004.Artikel 2 VergunningVoor de volgende producten wordt voor de doeleinden van artikel 4, lid 2, en artikel 16, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1829/2003 een vergunning verleend overeenkomstig de voorwaarden van dit besluit:a) levensmiddelen en levensmiddeleningrediënten die geheel of gedeeltelijk bestaan uit of zijn geproduceerd met katoen DAS-24236-5xDAS-21Ø23-5;b) diervoeders die geheel of gedeeltelijk bestaan uit of zijn geproduceerd met katoen DAS-24236-5xDAS-21Ø23-5;c) andere producten dan levensmiddelen en diervoeders die geheel of gedeeltelijk bestaan uit katoen DAS-24236-5xDAS-21Ø23-5 voor dezelfde gebruiksdoeleinden als ander katoen, met uitzondering van de teelt.Artikel 3 Etikettering1. Voor de etiketteringsvoorschriften van artikel 13, lid 1, en artikel 25, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1829/2003 en artikel 4, lid 6, van Verordening (EG) nr. 1830/2003 is de naam van het organisme "katoen".2. De woorden "niet voor teeltdoeleinden" worden aangebracht op het etiket en in de begeleidende documenten van de in artikel 2, onder b) en c), bedoelde producten die geheel of gedeeltelijk bestaan uit katoen DAS-24236-5xDAS-21Ø23-5.Artikel 4 Monitoring van de milieueffecten1. De vergunninghouder zorgt ervoor dat het in punt h) van de bijlage vermelde monitoringplan voor de milieueffecten wordt voorbereid en uitgevoerd.2. De vergunninghouder dient bij de Commissie elk jaar overeenkomstig Beschikking 2009/770/EG van de Commissie een verslag in over de uitvoering en de resultaten van het monitoringplan.Artikel 5 Communautair registerDe informatie in de bijlage bij dit besluit wordt opgenomen in het bij artikel 28 van Verordening (EG) nr. 1829/2003 vastgestelde communautaire register van genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders.Artikel 6 VergunninghouderDe vergunninghouder is Dow AgroSciences Europe, Verenigd Koninkrijk, als vertegenwoordiger van Mycogen Seeds, Verenigde Staten.Artikel 7 GeldigheidDit besluit is van toepassing gedurende een periode van tien jaar vanaf de datum van kennisgeving.Artikel 8 AdressaatDit besluit is gericht tot Dow AgroSciences Europe, European Development Centre, 3 Milton Park, Abingdon, Oxon OX14 4RN, Verenigd Koninkrijk.Gedaan te BrusselVoor de RaadDe voorzitterBIJLAGEa) Aanvrager en vergunninghouder:Naam: Dow AgroSciences EuropeAdres: European Development Centre, 3 Milton Park, Abingdon, Oxon OX14 4RN, Verenigd Koninkrijk.b) Benaming en specificatie van de producten:1) levensmiddelen en levensmiddeleningrediënten die geheel of gedeeltelijk bestaan uit of zijn geproduceerd met katoen DAS-24236-5xDAS-21Ø23-5;2) diervoeders die geheel of gedeeltelijk bestaan uit of zijn geproduceerd met katoen DAS-24236-5xDAS-21Ø23-5;3) andere producten dan levensmiddelen en diervoeders die geheel of gedeeltelijk bestaan uit katoen DAS-24236-5xDAS-21Ø23-5 voor dezelfde gebruiksdoeleinden als ander katoen, met uitzondering van de teelt.Het genetisch gemodificeerde katoen ( Gossypium hirsutum ) DAS-24236-5xDAS-21Ø23-5, als beschreven in de aanvraag, brengt de Cry1Ac- en Cry1F-eiwitten tot expressie die bescherming bieden tegen bepaalde schadelijke lepidoptera, en brengt het PAT-eiwit tot expressie dat, gebruikt als een selecteerbare marker, tolerantie oplevert voor het herbicide glufosinaat-ammonium.c) Etikettering:1) Voor de specifieke etiketteringsvoorschriften van artikel 13, lid 1, en artikel 25, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1829/2003 en artikel 4, lid 6, van Verordening (EG) nr. 1830/2003 is de naam van het organisme "katoen".2) De woorden "niet voor teeltdoeleinden" worden aangebracht op het etiket en in de begeleidende documenten van de in artikel 2, onder b) en c), van dit besluit bedoelde producten die geheel of gedeeltelijk bestaan uit katoen DAS-24236-5xDAS-21Ø23-5.d) Detectiemethode:-  Modificatiespecifieke real-time PCR-methode voor de kwantificering van katoen 24236-5xDAS-21Ø23-5;-  Gevalideerd op zaaizaad door het referentielaboratorium van de Europese Unie, opgericht bij Verordening (EG) nr. 1829/2003, gepubliceerd op http://gmo-crl.jrc.ec.europa.eu/statusofdoss.htm;-  Referentiemateriaal: ERM®-BF422, verkrijgbaar bij het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek (GCO) van de Europese Commissie, Instituut voor Referentiematerialen en Metingen (IRMM), op https://irmm.jrc.ec.europa.eu/rmcatalogue.e) Eenduidig identificatienummer:DAS-24236-5xDAS-21Ø23-5.f) Informatie die vereist is krachtens bijlage II bij het Protocol van Cartagena inzake bioveiligheid dat aan het Verdrag inzake biodiversiteit is gehecht:Uitwisselingscentrum voor bioveiligheid, Record ID: zie [ wordt ingevuld bij de kennisgeving ].g) Voorwaarden of beperkingen met betrekking tot het in de handel brengen, het gebruik en de behandeling van het product:Niet van toepassing.h) Monitoringplan:Monitoringplan voor de milieueffecten overeenkomstig bijlage VII bij Richtlijn 2001/18/EG.[ Link naar het plan op internet ]i) Voorschriften voor monitoring, na het in de handel brengen, van het gebruik van het levensmiddel voor menselijke consumptie:Niet van toepassing.NB: Het kan gebeuren dat de links naar de documenten na verloop van tijd gewijzigd moeten worden. Dergelijke wijzigingen worden bekendgemaakt door middel van de updates in het communautaire register van genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders. [1] PB L 268 van 18.10.2003, blz. 1.[2] PB L 106 van 17.4.2001, blz. 1.[3] http://registerofquestions.efsa.europa.eu/roqFrontend/questionLoader?question=EFSA-Q-2010-00863.[4] PB L 10 van 16.1.2004, blz. 5.[5] PB L 268 van 18.10.2003, blz. 24.[6] PB L 275 van 21.10.2009, blz. 9.[7] PB L 287 van 5.11.2003, blz. 1.