               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 11.10.2019
            COM(2019) 457 final
            2019/0217(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            over het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen in het Gemengd Comité voor de CETA dat is ingesteld in het kader van de Brede Economische en Handelsovereenkomst (CETA) tussen Canada, enerzijds, en de Europese Unie en haar lidstaten, anderzijds, met betrekking tot de voorgenomen vaststelling van een besluit inzake de administratieve en organisatorische aangelegenheden met betrekking tot de werking van de Beroepsinstantie

               TOELICHTING

               1.Onderwerp van het voorstel

               Dit voorstel betreft het besluit tot bepaling van het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen in het Gemengd Comité voor de CETA dat is ingesteld in het kader van de Brede Economische en Handelsovereenkomst (CETA) tussen Canada, enerzijds, en de Europese Unie en haar lidstaten, anderzijds, met betrekking tot de voorgenomen vaststelling van een besluit inzake de administratieve en organisatorische aangelegenheden met betrekking tot de werking van de Beroepsinstantie.

               2.Achtergrond van het voorstel

               2.1.De Brede Economische en Handelsovereenkomst (CETA) tussen Canada, enerzijds, en de Europese Unie en haar lidstaten, anderzijds

               De Brede Economische en Handelsovereenkomst (CETA) tussen Canada, enerzijds, en de Europese Unie en haar lidstaten, anderzijds (“de overeenkomst”) heeft tot doel de handel en investeringen te liberaliseren en te vergemakkelijken, en de economische banden tussen de Europese Unie en Canada (“de partijen”) aan te halen. De overeenkomst is op 30 oktober 2016 ondertekend en wordt sinds 21 september 2017 voorlopig toegepast.

               2.2.Het Gemengd Comité voor de CETA

               Het Gemengd Comité voor de CETA is opgericht krachtens artikel 26.1 van de overeenkomst, waarin is bepaald dat het Gemengd Comité voor de CETA bestaat uit vertegenwoordigers van de Europese Unie en vertegenwoordigers van Canada en dat het medevoorzitterschap ervan wordt bekleed door de Minister van Internationale Handel van Canada en het lid van de Europese Commissie dat verantwoordelijk is voor handel, of door hun respectieve vertegenwoordigers. Het Gemengd Comité voor de CETA vergadert eenmaal per jaar of op verzoek van een partij, en stelt zelf zijn vergaderrooster en -agenda vast. Het Gemengd Comité voor de CETA is verantwoordelijk voor alle vragen betreffende handel en investeringen tussen de partijen en voor de uitvoering en toepassing van deze overeenkomst. Elke partij mag iedere kwestie die verband houdt met de uitvoering en de uitlegging van deze overeenkomst, of enige andere kwestie die verband houdt met de handel en investeringen tussen de partijen, aan het Gemengd Comité voor de CETA voorleggen.

               Overeenkomstig artikel 26.3 van de overeenkomst is het Gemengd Comité voor de CETA bevoegd om in onderlinge overeenstemming besluiten te nemen ten aanzien van alle in de overeenkomst daartoe aangewezen aangelegenheden. De besluiten van het Gemengd Comité voor de CETA zijn bindend voor de partijen, onder voorbehoud dat aan de nodige interne voorschriften en procedures wordt voldaan, en zij moeten door de partijen worden uitgevoerd.

               Overeenkomstig artikel 26.2, lid 4, van de overeenkomst kunnen de gespecialiseerde comités, waaronder het Comité voor diensten en investeringen, ontwerpbesluiten voorstellen ter vaststelling door het Gemengd Comité voor de CETA.

               Overeenkomstig artikel 10, lid 2, van het reglement van orde van het Gemengd Comité voor de CETA en van de gespecialiseerde comités
                  1
                kan het Gemengd Comité voor de CETA in de periode tussen twee vergaderingen besluiten of aanbevelingen vaststellen volgens een schriftelijke procedure indien de partijen bij de overeenkomst daartoe met wederzijdse instemming besluiten. Te dien einde wordt de tekst van het voorstel overeenkomstig artikel 7 schriftelijk door de medevoorzitters meegedeeld aan de leden van het Gemengd Comité voor de CETA, waarbij een termijn wordt gesteld waarbinnen de leden eventuele bezwaren of amendementen ter kennis kunnen brengen. Aangenomen voorstellen worden meegedeeld overeenkomstig artikel 7 zodra de termijn is verstreken, en vermeld in de notulen van de volgende vergadering.

               2.3.De beoogde handeling van het Gemengd Comité voor de CETA

               Overeenkomstig artikel 8.28, lid 7, van de overeenkomst moet het Gemengd Comité voor de CETA een besluit nemen inzake de administratieve en organisatorische aangelegenheden met betrekking tot de werking van de Beroepsinstantie: (“de beoogde handeling”).

               De beoogde handeling strekt derhalve tot uitvoering van artikel 8.28, lid 7, van de overeenkomst.

               De beoogde handeling zal voor de partijen bindend zijn. In artikel 26.3, lid 2, van de overeenkomst is het volgende bepaald: “De besluiten van het Gemengd Comité voor de CETA zijn bindend voor de partijen, onder voorbehoud dat aan de nodige interne voorschriften en procedures wordt voldaan, en zij worden door de partijen uitgevoerd.”.

               3.Namens de Unie in te nemen standpunt

               Zoals is bepaald in punt 6, onder f), van het Gezamenlijk uitleggingsinstrument betreffende de overeenkomst zijn de Europese Unie en haar lidstaten en Canada overeengekomen onmiddellijk een begin te maken met de verdere uitvoering van de bepalingen inzake de beslechting van investeringsgeschillen van de overeenkomst, het zogenoemde “stelsel van investeringsgerechten”
                  2
               .

               Overeenkomstig artikel 8.28, lid 7, van de overeenkomst “[neemt h]et Gemengd Comité voor de CETA […] onverwijld een besluit inzake de volgende administratieve en organisatorische aangelegenheden met betrekking tot de werking van de Beroepsinstantie: a) de administratieve ondersteuning; b) de inleiding en het verloop van beroepsprocedures alsmede, waar nodig, de verwijzing van een zaak naar het Gerecht met het oog op aanpassing van de uitspraak; c) de voorziening in vacatures bij de Beroepsinstantie en bij de formatie van de Beroepsinstantie die een zaak behandelt; d) de bezoldiging van de leden van de Beroepsinstantie; e) de voorschriften inzake de kosten van beroepsprocedures; f) het aantal leden van de Beroepsinstantie, en g) alle andere aspecten die het noodzakelijk acht voor de doeltreffende werking van de Beroepsinstantie”.

               Punt 6, onder g), van het Gezamenlijk uitleggingsinstrument betreffende de overeenkomst luidt als volgt: “De CETA is de eerste overeenkomst die een beroepsmechanisme omvat, waardoor fouten kunnen worden rechtgezet en wordt gezorgd voor samenhang van de beslissingen van het Gerecht van eerste aanleg.”. Daarnaast bevat verklaring 36 van de Commissie en de Raad, die in de Raadsnotulen is opgenomen naar aanleiding van de vaststelling door de Raad van het besluit tot ondertekening van de CETA namens de Unie, het volgende: “Het beroepsmechanisme waarin artikel 8.28 van de CETA voorziet, zal concreet worden uitgewerkt en verbeterd opdat het volledig kan zorgen voor samenhang tussen in eerste aanleg gewezen beslissingen en aldus bij te dragen tot de rechtszekerheid. Dit houdt met name het volgende in: de Beroepsinstantie wordt op zodanige wijze georganiseerd dat een permanente bezetting zoveel mogelijk wordt gegarandeerd; elk lid van de Beroepsinstantie wordt ertoe verplicht kennis te nemen van beslissingen die worden gewezen door afdelingen van het Gerecht waarvan hij geen deel uitmaakt; de Beroepsinstantie moet in “Grote Kamer” zitting kunnen houden in zaken betreffende belangrijke principekwesties of waarover de afdelingen van de Beroepsinstantie verdeeld zijn.”
                  3
               .

               De beoogde handeling geeft uitvoering aan deze verbintenissen doordat zij gedetailleerde regels bevat over de samenstelling van de Beroepsinstantie en over administratieve regelingen (artikel 2 van de beoogde handeling); het verloop van beroepsprocedures (artikel 3). De beoogde handeling treedt in werking op de datum van inwerkingtreding van de overeenkomst (artikel 4).

               Dit voorstel sluit aan bij andere initiatieven voor de uitvoering van het stelsel van investeringsgerechten van de CETA. Meer in het bijzonder werkt de Commissie sinds juni 2018 samen met de lidstaten in het Comité handelspolitiek inzake diensten en investeringen van de Raad en met Canada aan een pakket van vier ontwerpbesluiten betreffende:

               –regels betreffende administratieve en organisatorische aangelegenheden met betrekking tot de werking van de Beroepsinstantie overeenkomstig artikel 8.28, lid 7, van de overeenkomst;

               –een gedragscode voor de leden van het Gerecht, de leden van de Beroepsinstantie en de bemiddelaars overeenkomstig artikel 8.44, lid 2, van de overeenkomst;

               –regels voor bemiddeling bestemd voor de partijen bij het geschil overeenkomstig artikel 8.44, lid 3, onder c), van de overeenkomst, en

               –regels inzake de procedure voor het geven van uitleggingen overeenkomstig artikel 8.31, lid 3, en artikel 8.44, lid 3, onder a), van de overeenkomst.

               Ook aan andere aspecten van de uitvoering van het stelsel van investeringsgerechten wordt verder gewerkt, onder meer wat betreft de selectie, aanwijzing en bezoldiging van de leden van het Gerecht en de Beroepsinstantie. Hoewel de hoogte van de bezoldiging van de leden van het Gerecht en de Beroepsinstantie afhankelijk is van besprekingen met de lidstaten en Canada, heeft de Commissie de jaarlijkse vaste kosten van het stelsel van investeringsgerechten van de CETA eerder geraamd op ongeveer 800 000 EUR, gelijkelijk verdeeld over Canada en de EU
                  4
               . De gevolgen van deze vaste kosten voor de EU-begroting zouden dus ongeveer 400 000 EUR per jaar bedragen. Die kosten zullen in de EU-begroting voor 2021 worden meegenomen.

               Het is derhalve wenselijk het standpunt te bepalen dat met het oog op de doeltreffende uitvoering van de overeenkomst namens de Unie moet worden ingenomen in het Gemengd Comité voor de CETA.

               4.Rechtsgrondslag

               4.1.Procedurele rechtsgrondslag

               4.1.1.Beginselen

               Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van “de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst”.

               Het begrip “handelingen met rechtsgevolgen” omvat tevens handelingen die rechtsgevolgen hebben uit hoofde van de op het betrokken lichaam toepasselijke volkenrechtelijke bepalingen. Onder dit begrip vallen tevens instrumenten die volkenrechtelijk niet bindend zijn, maar die “beslissende invloed [kunnen hebben] op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt”
                  5
               .

               4.1.2.Toepassing op het onderhavige geval

               Het Gemengd Comité voor de CETA is een lichaam dat is opgericht krachtens een overeenkomst, te weten de Brede Economische en Handelsovereenkomst (CETA) tussen Canada, enerzijds, en de Europese Unie en haar lidstaten, anderzijds (“de overeenkomst”).

               De door het Gemengd Comité voor de CETA vast te stellen handeling is een handeling met rechtsgevolgen. De beoogde handeling zal overeenkomstig artikel 26.3, lid 2, van de overeenkomst voor de partijen bindend zijn krachtens internationaal recht.

               De beoogde handeling strekt niet tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst.

               De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 218, lid 9, VWEU.

               4.2.Materiële rechtsgrondslag

               4.2.1.Beginselen

               De materiële rechtsgrondslag voor een overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU vast te stellen besluit wordt in de eerste plaats bepaald door de doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling ten aanzien waarvan namens de Unie een standpunt wordt ingenomen. Wanneer de beoogde handeling een tweeledige doelstelling heeft of bestaat uit twee componenten, waarvan er een kan worden gezien als hoofddoelstelling of hoofdcomponent, terwijl de andere doelstelling of de andere component slechts ondergeschikt is, moet het overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU vast te stellen besluit op één materiële rechtsgrondslag worden gebaseerd, namelijk die welke vereist is voor de hoofddoelstelling of de hoofdcomponent dan wel de belangrijkste doelstelling of component.

               4.2.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling hebben in de eerste plaats betrekking op de gemeenschappelijke handelspolitiek.

               De materiële rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 207, lid 3, en artikel 207, lid 4, eerste alinea, VWEU.

               4.3.Conclusie

               De rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is artikel 207, lid 3, en artikel 207, lid 4, eerste alinea, in combinatie met artikel 218, lid 9, VWEU.

               5.Authentieke talen en bekendmaking van de beoogde handeling

               Aangezien het besluit van het Gemengd Comité voor de CETA uitvoering zal geven aan de overeenkomst met betrekking tot de beslechting van investeringsgeschillen tussen investeerders en staten, is het passend het vast te stellen in alle authentieke talen van de overeenkomst
                  6
                en het na de vaststelling ervan bekend te maken in het Publicatieblad van de Europese Unie.

               2019/0217 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               over het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen in het Gemengd Comité voor de CETA dat is ingesteld in het kader van de Brede Economische en Handelsovereenkomst (CETA) tussen Canada, enerzijds, en de Europese Unie en haar lidstaten, anderzijds, met betrekking tot de voorgenomen vaststelling van een besluit inzake de administratieve en organisatorische aangelegenheden met betrekking tot de werking van de Beroepsinstantie

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 207, lid 3, en artikel 207, lid 4, eerste alinea, in combinatie met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Besluit (EU) 2017/37 van de Raad
                  7
                voorziet in de ondertekening namens de Europese Unie van de Brede Economische en Handelsovereenkomst (CETA) tussen Canada, enerzijds, en de Europese Unie en haar lidstaten, anderzijds (“de overeenkomst”). De overeenkomst is op 30 oktober 2016 ondertekend.

               (2)Besluit (EU) 2017/38 van de Raad
                  8
                voorziet in de voorlopige toepassing van delen van de overeenkomst, met inbegrip van de oprichting van het Gemengd Comité voor de CETA. De overeenkomst wordt sinds 21 september 2017 voorlopig toegepast.

               (3)Krachtens artikel 26.3, lid 1, van de overeenkomst is het Gemengd Comité voor de CETA bevoegd om met het oog op het bereiken van de doelstellingen van deze overeenkomst besluiten te nemen ten aanzien van alle in de overeenkomst daartoe aangewezen aangelegenheden.

               (4)Krachtens artikel 26.3, lid 2, van de overeenkomst zijn de besluiten van het Gemengd Comité voor de CETA bindend voor de partijen, onder voorbehoud dat aan de nodige interne voorschriften en procedures wordt voldaan, en worden zij door de partijen uitgevoerd.

               (5)Overeenkomstig artikel 8.28, lid 7, van de overeenkomst moet het Gemengd Comité voor de CETA een besluit nemen inzake de administratieve en organisatorische aangelegenheden met betrekking tot de werking van de Beroepsinstantie.

               (6)Het is derhalve wenselijk het standpunt te bepalen dat op basis van het aangehechte ontwerpbesluit van het Gemengd Comité voor de CETA over de Beroepsinstantie namens de Unie moet worden ingenomen in het Gemengd Comité voor de CETA met het oog op de doeltreffende uitvoering van de overeenkomst,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het namens de Europese Unie in het Gemengd Comité voor de CETA in te nemen standpunt met betrekking tot de vaststelling van een besluit inzake de administratieve en organisatorische aangelegenheden met betrekking tot de werking van de Beroepsinstantie is gebaseerd op het aan dit besluit van de Raad gehechte ontwerpbesluit van het Gemengd Comité voor de CETA.

               Artikel 2

               1.Het besluit van het Gemengd Comité voor de CETA wordt vastgesteld in alle authentieke talen van de overeenkomst.

               2.Het besluit van het Gemengd Comité voor de CETA wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        Besluit 001/2018 van het Gemengd Comité voor de CETA van 26 september 2018 tot vaststelling van zijn reglement van orde en van de gespecialiseerde comités (PB L 190 van 27.7.2018, blz. 13), beschikbaar op de website van DG Handel

                     (
                  http://trade.ec.europa.eu/doclib/docs/2019/february/tradoc_157677.pdf
                  ).

                     (2)

                        Gezamenlijk uitleggingsinstrument betreffende de Brede Economische en Handelsovereenkomst (CETA) tussen Canada en de Europese Unie en haar lidstaten (PB L 11 van 14.1.2017, blz. 3).

                     (3)

                        Verklaringen voor de Raadsnotulen (PB L 11 van 14.1.2017, blz. 9).

                     (4)

                        Dit is de raming van de vaste jaarlijkse kosten voor het stelsel van investeringsgerechten van de CETA (als er geen geschillen zijn), d.w.z. de basisbezoldiging van de leden van het Gerecht en de Beroepsinstantie.

                     (5)

                        Arrest van het Hof van Justitie van 7 oktober 2014, Duitsland/Raad, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, punten 61 tot en met 64.

                     (6)

                        Overeenkomstig artikel 30.11 (Authentieke teksten) van de overeenkomst is de overeenkomst opgesteld in tweevoud in de Bulgaarse, de Deense, de Duitse, de Engelse, de Estse, de Finse, de Franse, de Griekse, de Hongaarse, de Italiaanse, de Kroatische, de Letse, de Litouwse, de Maltese, de Nederlandse, de Poolse, de Portugese, de Roemeense, de Sloveense, de Slowaakse, de Spaanse, de Tsjechische en de Zweedse taal, zijnde alle versies gelijkelijk authentiek.

                     (7)

                        Besluit (EU) 2017/37 van de Raad van 28 oktober 2016 betreffende de ondertekening namens de Europese Unie van de Brede Economische en Handelsovereenkomst (CETA) tussen Canada, enerzijds, en de Europese Unie en haar lidstaten, anderzijds (PB L 11 van 14.1.2017, blz. 1).

                     (8)

                        Besluit (EU) 2017/38 van de Raad van 28 oktober 2016 betreffende de voorlopige toepassing van de Brede Economische en Handelsovereenkomst (CETA) tussen Canada, enerzijds, en de Europese Unie en haar lidstaten, anderzijds (PB L 11 van 14.1.2017, blz. 1080).

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 11.10.2019
            COM(2019) 457 final
            BIJLAGE
            bij
            Voorstel voor een besluit van de Raad
            over het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen in het Gemengd Comité voor de CETA dat is ingesteld in het kader van de Brede Economische en Handelsovereenkomst (CETA) tussen Canada, enerzijds, en de Europese Unie en haar lidstaten, anderzijds, met betrekking tot de voorgenomen vaststelling van een besluit inzake de administratieve en organisatorische aangelegenheden met betrekking tot de werking van de Beroepsinstantie

               AANHANGSEL

               ONTWERP

               BESLUIT Nr. […/2019] VAN HET GEMENGD COMITÉ VOOR DE CETA

               van …

               inzake de administratieve en organisatorische aangelegenheden met betrekking tot de werking van de Beroepsinstantie

               HET GEMENGD COMITÉ VOOR DE CETA,

               Gezien artikel 26.1 van de Brede Economische en Handelsovereenkomst (CETA) tussen Canada, enerzijds, en de Europese Unie en haar lidstaten, anderzijds (de “overeenkomst”),

               Overwegende dat in artikel 8.28, lid 7, van de overeenkomst is bepaald dat het Gemengd Comité voor de CETA een besluit zal nemen inzake de administratieve en organisatorische aangelegenheden met betrekking tot de werking van de Beroepsinstantie,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Definities

               Voor de toepassing van dit besluit gelden de volgende definities:

               a)de definities in artikel 1.1 (Algemeen toepasselijke definities) van hoofdstuk één (Algemene definities en inleidende bepalingen) van de overeenkomst;

               b)de definities in artikel 8.1 (Definities) van hoofdstuk acht (Investeringen) van de overeenkomst, en

               c)onder “lid” wordt verstaan: een lid van de Beroepsinstantie die is ingesteld krachtens afdeling F (Beslechting van investeringsgeschillen tussen investeerders en staten) van hoofdstuk acht (Investeringen) van de overeenkomst.

               Artikel 2

               Samenstelling en administratieve regelingen

               1.De Beroepsinstantie bestaat uit zes leden, die door het Gemengd Comité voor de CETA worden aangewezen met inachtneming van de beginselen van diversiteit en gendergelijkheid. Met het oog op die aanwijzing:

               a)worden twee leden gekozen uit de door Canada voorgedragen kandidaten;

               b)worden twee leden gekozen uit de door de Europese Unie voorgedragen kandidaten, en

               c)worden twee leden gekozen uit de door Canada of de Europese Unie voorgedragen kandidaten die geen onderdaan zijn van Canada of van een van de lidstaten van de Europese Unie.

               2.Het Gemengd Comité voor de CETA kan besluiten het aantal leden met een veelvoud van drie te verhogen. Voor de aanwijzing van extra leden geldt het bepaalde in lid 1.

               3.De leden worden benoemd voor een niet-verlengbare ambtstermijn van negen jaar. De termijn van drie van de eerste zes personen die op grond van artikel 8.28, lid 3, van de overeenkomst worden aangewezen, is evenwel beperkt tot zes jaar. Deze drie personen worden door loting bepaald, waarbij uit elk van de overeenkomstig lid 1, onder a), b), en c) aangewezen groepen telkens één lid afkomstig is. In beginsel kan een lid dat zitting heeft in een formatie van de Beroepsinstantie bij het verstrijken van zijn mandaat aanblijven als lid van die formatie totdat de werkzaamheden van de formatie zijn afgerond, tenzij de voorzitter van de Beroepsinstantie na overleg met de andere leden van de formatie anders beslist, en wordt uitsluitend met het oog daarop geacht lid te blijven. Vacatures in de Beroepsinstantie worden opgevuld zodra zij ontstaan.

               4.De Beroepsinstantie heeft een voorzitter en een vicevoorzitter die verantwoordelijk zijn voor organisatorische aangelegenheden; zij worden door de voorzitter van het Gemengd Comité voor de CETA door middel van loting voor een termijn van twee jaar aangewezen uit de leden die onderdaan van derde landen zijn. Zij oefenen hun functie beurtelings uit. De vicevoorzitter vervangt de voorzitter bij diens verhindering.

               5.De formatie van de Beroepsinstantie die overeenkomstig artikel 8.28, lid 5, van de overeenkomst elke zaak behandelt, bestaat uit drie leden, van wie één lid is aangewezen overeenkomstig lid 1, onder a), één lid overeenkomstig lid 1, onder b), en één lid overeenkomstig lid 1, onder c). De formatie wordt voorgezeten door het lid dat is aangewezen overeenkomstig lid 1, onder c).

               6.De voorzitter van de Beroepsinstantie wijst per geval en beurtelings de leden aan die deel uitmaken van de formatie van de Beroepsinstantie die het beroep behandelt, waarbij hij erop toeziet dat de samenstelling van de formaties willekeurig en niet voorspelbaar is, en dat alle leden gelijke kansen hebben om als lid van een formatie te fungeren.

               7.De Beroepsinstantie kan zitting houden in een formatie van zes leden wanneer een zaak die bij een formatie aanhangig is een belangrijke vraag opwerpt die van invloed is op de uitlegging of de toepassing van hoofdstuk acht van de overeenkomst. De Beroepsinstantie houdt zitting in een formatie van zes leden wanneer beide partijen bij het geschil hierom verzoeken of wanneer een meerderheid van de leden besluit dat dit wenselijk is. De voorzitter van de Beroepsinstantie zit de formatie van zes leden voor.

               8.De beroepsinstantie kan zijn eigen werkmethoden vaststellen.

               9.De leden zorgen ervoor dat zij beschikbaar zijn en in staat zijn de in dit besluit en in afdeling F (Beslechting van investeringsgeschillen tussen investeerders en staten) van hoofdstuk acht (Investeringen) van de overeenkomst beschreven taken uit te voeren.

               10.Om hun beschikbaarheid te waarborgen, ontvangen de leden een maandelijks voorschot, waarvan de hoogte door het Gemengd Comité voor de CETA wordt vastgesteld.

               11.Het in lid 10 bedoelde voorschot wordt door beide partijen bij de overeenkomst voor gelijke delen gestort op een rekening die wordt beheerd door het secretariaat van het Icsid. Betaalt één van de partijen bij de overeenkomst het voorschot niet, dan kan de andere partij bij de overeenkomst ervoor kiezen het voorschot te betalen. Dergelijke achterstallige betalingen door een partij bij de overeenkomst blijven verschuldigd, met passende rentevergoeding.

               12.De honoraria en de kostenvergoedingen van de leden die zitting hebben in een formatie die een zaak behandelt, anders dan het in lid 10 bedoelde voorschot, worden door het Gemengd Comité voor de CETA vastgesteld en over de partijen bij het geschil verdeeld op dezelfde basis als artikel 8.39, lid 5, van de overeenkomst.

               13.Bij besluit van het Gemengd Comité voor de CETA kunnen het voorschot en de dagvergoeding worden omgezet in een reguliere bezoldiging. In een dergelijk geval fungeren de leden voltijds en stelt het Gemengd Comité voor de CETA hun salaris en daarmee verband houdende organisatorische maatregelen vast. In dat geval mogen de leden geen beroepswerkzaamheid al dan niet tegen beloning verrichten, tenzij van deze bepaling door de voorzitter van de Beroepsinstantie bij uitzondering afwijking is toegestaan.

               14.Het secretariaat van het Icsid treedt op als secretariaat voor de Beroepsinstantie en verleent haar passende ondersteuning. De kosten voor die ondersteuning worden gelijkelijk door de partijen gedragen.

               Artikel 3

               Verloop van beroepsprocedures

               1.Elke partij bij het geschil kan binnen de in artikel 8.28, lid 9, onder a), van de overeenkomst vastgestelde termijn en op de in artikel 8.28, lid 2, van de overeenkomst genoemde gronden bij de Beroepsinstantie beroep instellen tegen een uitspraak van het Gerecht krachtens afdeling F (Beslechting van investeringsgeschillen tussen investeerders en staten) van hoofdstuk acht (Investeringen) van de overeenkomst.

               2.Indien de Beroepsinstantie het beroep geheel of gedeeltelijk gegrond verklaart, wijzigt of vernietigt zij de juridische bevindingen en conclusies van het Gerecht geheel of gedeeltelijk. De Beroepsinstantie preciseert hoe zij de desbetreffende bevindingen en conclusies van het Gerecht heeft gewijzigd of vernietigd.

               3.Indien de door het Gerecht vastgestelde feiten zulks toelaten, past de Beroepsinstantie haar eigen juridische bevindingen en conclusies op die feiten toe en doet zij een definitieve uitspraak. Als dit niet mogelijk is, maakt zij een beslissing bekend waarbij de zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht om een uitspraak te doen overeenkomstig de bevindingen en conclusies van de Beroepsinstantie. Indien mogelijk verwijst de Beroepsinstantie de zaak terug naar dezelfde formatie van het Gerecht die eerder de zaak had behandeld.

               4.De Beroepsinstantie wijst het beroep af wanneer zij het ongegrond acht. Zij kan het beroep ook versneld afwijzen wanneer duidelijk is dat het kennelijk ongegrond is. Als de Beroepsinstantie het beroep afwijst, wordt de uitspraak van het Gerecht de definitieve uitspraak.

               5.In de regel duurt de beroepsprocedure niet langer dan 180 dagen, gerekend vanaf de datum waarop een partij bij het geschil formeel kennis geeft van haar besluit om beroep in te stellen tot de datum waarop de Beroepsinstantie haar beslissing bekendmaakt of uitspraak doet. Als de Beroepsinstantie van oordeel is dat zij niet binnen 180 dagen een beslissing kan nemen of uitspraak kan doen, deelt zij de partijen bij het geschil schriftelijk de redenen voor de vertraging mee en verstrekt zij een raming van de termijn waarbinnen zij haar beslissing zal nemen of uitspraak zal doen. Alles moet in het werk worden gesteld om ervoor te zorgen dat de beroepsprocedure niet langer duurt dan 270 dagen.

               6.Een partij bij het geschil die een beroep instelt, stelt zekerheid voor de kosten van het beroep zoals bepaald door de formatie van de Beroepsinstantie die de zaak behandelt. Die partij stelt ook enige andere zekerheid die de Beroepsinstantie gelast.

               7.De bepalingen van de artikelen 8.20 (Bemiddeling), 8.24 (Procedure in kader van andere internationale overeenkomst), 8.26 (Financiering door derden), 8.31 (Toepasselijk recht en uitlegging), 8.34 (Voorlopige beschermingsmaatregelen), 8.35 (Afstand van instantie), 8.36 (Transparantie van procedure)
                  1
               , 8.38 (Niet bij geschil betrokken partij bij overeenkomst), 8.39 (Definitieve uitspraak) en 8.40 (Schadevergoeding of andere vorm van schadeloosstelling) van de overeenkomst zijn van overeenkomstige toepassing op de beroepsprocedure.

               Artikel 4

               Inwerkingtreding

               Dit besluit wordt bekendgemaakt en treedt in werking op de datum van inwerkingtreding van afdeling F (Beslechting van investeringsgeschillen tussen investeerders en staten) van hoofdstuk acht (Investeringen) van de overeenkomst, onder voorbehoud van de uitwisseling, langs diplomatieke weg, van schriftelijke kennisgevingen tussen de partijen waarin zij verklaren dat aan hun respectieve interne vereisten is voldaan en dat hun respectieve interne procedures zijn voltooid.

               Gedaan te … (plaats), … (datum)

                     (1)

                        Voor alle duidelijkheid: het beroepschrift, het bericht van het voornemen om een lid te wraken en het besluit inzake de wraking van een lid worden opgenomen in de lijst van documenten die overeenkomstig artikel 3, lid 1, van de Uncitral-transparantievoorschriften ter beschikking van het publiek moeten worden gesteld.


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 26.2.2020
            COM(2020) 71 final
            2020/0031(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt op de 56e zitting van de commissie van deskundigen betreffende het spoorwegvervoer van gevaarlijke goederen van de Intergouvernementele Organisatie voor het internationale spoorwegvervoer met betrekking tot bepaalde wijzigingen in aanhangsel C van het Verdrag betreffende het internationale spoorwegvervoer

               TOELICHTING

               1.Onderwerp van het voorstel

               Dit voorstel heeft betrekking op het besluit tot vaststelling van het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen in de commissie van deskundigen betreffende het spoorwegvervoer van gevaarlijke goederen (RID) van de Organisatie voor het Internationale Spoorwegvervoer (OTIF) met het oog op de vaststelling van bepaalde wijzigingen van de technische en administratieve bepalingen in de bijlage bij aanhangsel C van het Verdrag betreffende het internationale spoorwegvervoer (COTIF) en waarover die commissie een besluit zal nemen.

               2.Achtergrond van het voorstel

               2.1.Het Verdrag betreffende het internationale spoorwegvervoer (COTIF)

               Het Verdrag betreffende het internationale spoorwegvervoer van 9 mei 1980, als gewijzigd bij het Protocol van Vilnius van 3 juni 1999 (COTIF), is een internationale overeenkomst waarbij zowel de Unie als 26 lidstaten partij zijn (alleen Cyprus en Malta zijn geen partij).

               De Europese Unie is door middel van Besluit 2013/103/EU
                  1
                van de Raad van 16 juni 2011 toegetreden tot het Cotif. In bijlage III bij het besluit is de interne regeling voor de Raad, de lidstaten en de Commissie in OTIF-procedures vastgesteld. Overeenkomstig punt 3.1 van bijlage III bij Besluit 2013/103/EU van de Raad stemt de Commissie namens de Unie over agendapunten waarvoor alleen de Unie bevoegd is.

               2.2.Het Reglement betreffende het internationaal vervoer van gevaarlijke goederen per spoor (RID)

               Volgens artikel 7 van het COTIF bestrijkt dat verdrag ook de in artikel 6 bedoelde aanhangsels. Eén daarvan is het "Reglement betreffende het internationaal vervoer van gevaarlijke goederen per spoor (RID)", dat aanhangsel C bij het verdrag vormt. Het RID is van toepassing voor zover er geen verklaringen worden afgelegd overeenkomstig de betreffende bepalingen van het COTIF
                  2
               .

               Het RID regelt het internationaal spoorvervoer van gevaarlijke goederen tussen de OTIF-lidstaten die de RID-regels toepassen (de RID-landen)
                  3
               .

               2.3.De commissie van deskundigen van het RID

               De commissie van deskundigen van het RID is als orgaan opgericht bij artikel 13, lid 1, onder d), van het COTIF. Overeenkomstig artikel 18 van het COTIF beslist de commissie van deskundigen van het RID over voorstellen tot wijziging van het verdrag. De commissie bestaat uit vertegenwoordigers van de OTIF-lidstaten die het RID toepassen en vertegenwoordigers van de Europese Unie.

               2.4.De beoogde handeling van de commissie van deskundigen van het RID

               Op 27 mei 2020 zal de commissie van deskundigen van het RID, tijdens haar 56ste zitting, naar verwachting een reeks amendementen aannemen om de bijlage bij het RID aan te passen aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang ("de beoogde handeling").

               De beoogde handeling heeft tot doel de veiligheid en beveiliging van het vervoer van gevaarlijke goederen per spoor te waarborgen door de actualisering van onder meer de lijst van gevaarlijke goederen die per spoor mogen worden vervoerd, de verpakkingsvoorschriften, de lijst van toepasselijke normen en van andere technische voorschriften die van toepassing zijn op verschillende omsluitingsmiddelen.

               De internationale regels inzake het vervoer van gevaarlijke goederen zijn vastgesteld in verschillende internationale organisaties. Naast de OTIF zijn er de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (VN/ECE) en diverse gespecialiseerde organen van de Verenigde Naties, zoals het subcomité van deskundigen inzake het vervoer van gevaarlijke goederen van de Economische en Sociale Commissie van de VN (ECOSOC). Aangezien de regels onderling verenigbaar moeten zijn, is een complex internationaal systeem ontwikkeld voor de coördinatie en harmonisatie tussen de organisaties die bij die werkzaamheden zijn betrokken. De bepalingen worden om de twee jaar bijgewerkt.

               Tijdens de voorbereiding van deze wijzigingen is een breed scala van deskundigen uit de publieke en private sector geraadpleegd. Tijdens het proces voor de opstelling van de wijzigingen vonden de volgende technische vergaderingen plaats:

               –zittingen van het subcomité van deskundigen inzake het vervoer van gevaarlijke goederen van de Economische en Sociale Commissie van de VN:

               (1)51ste zitting in Genève, 3 t.e.m. 7 juli 2017;

               (2)52ste zitting in Genève, 27 november t.e.m. 6 december 2017;

               (3)53ste zitting in Genève, 25 juni t.e.m. 4 juli 2018;

               (4)54ste zitting in Genève, 26 november t.e.m. 4 december 2018;

               –zittingen van de VN-ECE – OTIF gezamenlijke vergadering van de commissie van deskundigen van het RID en de werkgroep vervoer van gevaarlijke goederen:

               (1)najaarszitting 2018 in Genève, 17 t.e.m. 21 september 2018;

               (2)voorjaarszitting 2019 in Bern, 18 t.e.m. 22 maart 2019;

               (3)najaarszitting 2019 in Genève, 17 t.e.m. 26 september 2019;

               (4)de geplande zitting van de gezamenlijke vergadering in Bern van 16 t.e.m. 20 maart 2020;

               –zittingen van de permanente werkgroep van de commissie van deskundigen van het RID:

               (1)10de zitting in Krakow, 21 t.e.m. 23 november 2018;

               (2)11de zitting in Wenen, 25 t.e.m. 29 november 2019.

               Tijdens deze vergaderingen zijn de afzonderlijke voorstellen voor wijzigingen geanalyseerd en verwerkt door de voornoemde commissies van deskundigen. In de meeste gevallen geniet de aanbevolen maatregel unanieme steun. In sommige gevallen weerspiegelen de voorstellen het standpunt van de meerderheid van de deskundigen.

               In artikel 38 van het COTIF is bepaald dat een regionale organisatie voor economische integratie zoals de Europese Unie met het oog op de uitoefening van het stemrecht en het recht van bezwaar, als bedoeld in artikel 35, leden 2 en 4, een aantal stemmen heeft dat gelijk is aan die van haar leden die ook lidstaten van de organisatie zijn.

               Overeenkomstig artikel 35 van het COTIF treden de wijzigingen, zodra de commissie van deskundigen van het RID er een besluit over heeft genomen, voor alle verdragsluitende partijen in werking op de eerste dag van de zesde maand na die waarin de secretaris-generaal de verdragsluitende partijen van deze wijzigingen in kennis heeft gesteld. Een verdragsluitende partij kan bezwaar maken binnen een termijn van vier maanden na de datum van de kennisgeving. Wanneer een vierde van de verdragsluitende partijen bezwaar aantekent, treedt de wijziging niet in werking.

               Tenzij een voldoende aantal partijen bezwaar maakt, treden de in dit voorstel bedoelde wijzigingen op 1 januari 2021 in werking en worden zij bindend voor de Unie en de lidstaten. Zij vormen dan een integrerend deel van het acquis van de Unie.

               3.Namens de Unie in te nemen standpunt

               3.1.Exclusieve bevoegdheid van de EU

               Het aanhangsel bij bijlage I bij Besluit 2013/103/EU van de Raad van 16 juni 2011 bevat een lijst van handelingen van de Unie waarmee de Unie haar bevoegdheid heeft uitgeoefend en die van kracht waren op het ogenblik van de sluiting van de overeenkomst tussen de EU en de OTIF. Richtlijn 2008/68/EG betreffende het vervoer van gevaarlijke goederen over land
                  4
                staat in die lijst.

               In artikel 1 van Richtlijn 2008/68/EG is bepaald dat de bijlage bij het RID van toepassing is op het vervoer van gevaarlijke goederen per spoor in of tussen de lidstaten, met uitzondering van de lidstaten die geen spoorwegnet hebben. In artikel 4 van Richtlijn 2008/68/EG betreffende derde landen is bepaald dat "vervoer van gevaarlijke goederen tussen lidstaten en derde landen wordt toegestaan indien wordt voldaan aan de ADR
                  5
               , het RID of de ADN
                  6
               , tenzij in de bijlagen daarvan anders is vermeld".

               Derhalve is de Commissie overeenkomstig artikel 8 van Richtlijn 2008/68/EG gemachtigd om bijlage II, deel II.1, bij die richtlijn door middel van een gedelegeerde handeling aan te passen.

               3.2.In te nemen standpunt

                De wijzigingen van het RID vallen volledig onder de exclusieve bevoegdheid van de Unie en het is noodzakelijk om een standpunt van de Unie vast te stellen.

               Artikel 1 van het ontwerpbesluit van de Raad bevat een lijst van de beoogde wijzigingen.

               Zoals reeds vermeld, is tijdens de voorbereiding van deze wijzigingen een breed scala van deskundigen uit de publieke en private sector geraadpleegd. In de meeste gevallen werd unaniem overeenstemming bereikt over de aanbevolen maatregel.

               Overeenkomstig punt 2.4 van bijlage III bij Besluit 2013/103/EU van de Raad heeft het bij Richtlijn 2008/68/EG ingestelde Comité voor het vervoer van gevaarlijke goederen tijdens zijn bijeenkomst van 16 december 2019 voorbereidende besprekingen gevoerd over de geplande wijzigingen; het voorstel genoot de steun van alle deelnemers.

               Bovendien heeft de Commissie in alle fasen van de onderhandelingen over deze wijzigingen EU-coördinatievergaderingen georganiseerd.

               De voorgestelde wijzigingen worden geschikt geacht voor het veilig vervoer van gevaarlijke goederen op een kosteneffectieve wijze, rekening houdend met de technologische vooruitgang, en kunnen daarom worden ondersteund.

               4.Rechtsgrondslag

               4.1.Procedurele rechtsgrondslag

               4.1.1.Beginselen

               Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van “de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst”.

               Het begrip “handelingen met rechtsgevolgen” omvat tevens handelingen die rechtsgevolgen hebben uit hoofde van de op het betrokken lichaam toepasselijke volkenrechtelijke bepalingen. Onder dit begrip vallen tevens instrumenten die volkenrechtelijk niet bindend zijn, maar die “beslissende invloed [kunnen hebben] op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt”
                  7
               .

               4.1.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De door de commissie van deskundigen van het RID vast te stellen handeling is een handeling met rechtsgevolgen. De beoogde handeling zal overeenkomstig het internationaal recht voor de Unie bindend zijn overeenkomstig artikel 6 van het RID, waarin is bepaald dat de bijlage die moet worden gewijzigd integrerend deel uitmaakt van het reglement.

               Bovendien is in artikel 1 van Richtlijn 2008/68/EG bepaald dat de bijlage bij het RID van toepassing is op het vervoer van gevaarlijke goederen per spoor in of tussen de lidstaten, met uitzondering van de lidstaten die geen spoorwegnet hebben. In artikel 4 van Richtlijn 2008/68/EG (derde landen) is bepaald dat "vervoer van gevaarlijke goederen tussen lidstaten en derde landen wordt toegestaan indien wordt voldaan aan de ADR, het RID of de ADN, tenzij in de bijlagen anders is vermeld".

               De beoogde handeling strekt niet tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst.

               De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 218, lid 9, VWEU.

               4.2.Materiële rechtsgrondslag

               4.2.1.Beginselen

               De materiële rechtsgrondslag voor een overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU vast te stellen besluit wordt in de eerste plaats bepaald door de doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling ten aanzien waarvan namens de Unie een standpunt wordt ingenomen.

               4.2.2.Toepassing op het onderhavige geval

               Het hoofddoel en de inhoud van het besluit hebben betrekking op het vervoer van gevaarlijke goederen per spoor.

               De materiële rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is derhalve artikel 91 VWEU.

               4.3.Conclusie

               De rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is artikel 91, in samenhang met artikel 218, lid 9, VWEU.

               5.Bekendmaking van de beoogde handeling

               Aangezien het besluit van de commissie van deskundigen van het RID in een wijziging van de bijlage bij het RID voorziet, moet de informatie over het resultaat van de bijeenkomst na de vaststelling van dat besluit worden gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie.

               2020/0031 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt op de 56e zitting van de commissie van deskundigen betreffende het spoorwegvervoer van gevaarlijke goederen van de Intergouvernementele Organisatie voor het internationale spoorwegvervoer met betrekking tot bepaalde wijzigingen in aanhangsel C van het Verdrag betreffende het internationale spoorwegvervoer

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 91, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)De Unie is bij Besluit 2013/103/EU
                  8
               1 van de Raad toegetreden tot het Verdrag betreffende het internationale spoorwegvervoer van 9 mei 1980, als gewijzigd bij het Protocol van Vilnius van 3 juni 1999 (COTIF).

               (2)Alle lidstaten, met uitzondering van Cyprus en Malta, zijn partij bij het COTIF.

               (3)Overeenkomstig artikel 6 van het COTIF worden het internationale spoorverkeer en de toelating van spoorwegmaterieel tot gebruik in het internationale verkeer geregeld door de in dat artikel genoemde regels en met name het “Reglement betreffende het internationale spoorwegvervoer van gevaarlijke goederen (RID)”, dat is opgenomen in Aanhangsel C van het COTIF.

               (4)Bij Richtlijn 2008/68/EG van het Europees Parlement en de Raad
                  9
               2 zijn vereisten vastgesteld voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg, het spoor en de binnenwateren in of tussen de lidstaten, onder verwijzing naar het RID.

               (5)Overeenkomstig artikel 13, lid 1, onder d), van het COTIF kan de Commissie van deskundigen voor het vervoer van gevaarlijke goederen (Commissie van RID-deskundigen) van de Intergouvernementele organisatie voor het internationale spoorwegvervoer (OTIF) wijzigingen van de bijlage bij het RID aannemen.

               (6)De commissie van RID-deskundigen is voornemens tijdens haar 56ste zitting op 27 mei 2020 wijzigingen aan te brengen om de bijlage bij het RID aan te passen aan de wetenschappelijke en technische vooruitgang.

               (7)Het is passend het standpunt te bepalen dat namens de Unie moet worden ingenomen in de commissie van deskundigen van het RID, aangezien de wijzigingen voor de Unie bindend zullen zijn.

               (8)De geplande wijzigingen hebben betrekking op technische normen om een veilig en efficiënt vervoer van gevaarlijke goederen te waarborgen, rekening houdend met de technische en wetenschappelijke vooruitgang in de sector en de ontwikkeling van nieuwe stoffen en goederen die tijdens het vervoer gevaar kunnen opleveren.

               (9)De voorgestelde wijzigingen worden geschikt geacht voor het veilig vervoer van gevaarlijke goederen op een kosteneffectieve wijze en kunnen daarom worden ondersteund,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen op de 56e zitting van de commissie van deskundigen van het RID van de Intergouvernementele organisatie voor het internationale spoorwegvervoer (OTIF) in het kader van het Verdrag betreffende het internationale spoorwegvervoer van 9 mei 1980, als gewijzigd door het protocol van Vilnius van 3 juni 1999, is opgenomen in de bijlage bij dit besluit.

               Kleine wijzigingen van de documenten waarnaar in de bijlage wordt verwezen, kunnen in de commissie van deskundigen van het RID worden goedgekeurd zonder nader besluit van de Raad.

               Artikel 2

               De besluiten van de commissie van deskundigen van het RID worden na de vaststelling ervan bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie, met vermelding van de datum van inwerkingtreding.

               Artikel 3

               Dit besluit is gericht tot de Commissie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        Besluit 2013/103/EU van de Raad van 16 juni 2011 betreffende de ondertekening en sluiting van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Intergouvernementele Organisatie voor het internationale spoorwegvervoer tot toetreding van de Europese Unie tot het Verdrag betreffende het internationale spoorwegvervoer (COTIF) van 9 mei 1980, zoals gewijzigd bij het Protocol van Vilnius van 3 juni 1999 (PB L 51 van 23.2.2013, blz. 1).

                     (2)

                        Artikel 42, lid 1, van het COTIF.

                     (3)

                        Momenteel zijn 45 staten partij bij het RID en zijn er 50 OTIF-lidstaten.

                     (4)

                        Richtlijn 2008/68/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 september 2008 betreffende het vervoer van gevaarlijke goederen over land (PB L 260 van 30.9.2008, blz. 13).

                     (5)

                        De Europese Overeenkomst betreffende het internationale vervoer van gevaarlijke goederen over de weg (ADR), gesloten te Genève op 30 september 1957.

                     (6)

                        De Europese Overeenkomst betreffende het internationale vervoer van gevaarlijke goederen over de binnenwateren, gesloten te Genève op 26 mei 2000.

                     (7)

                        Arrest van het Hof van Justitie van 7 oktober 2014, Bondsrepubliek Duitsland/Raad van de Europese Unie, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, punten 61 tot en met 64.

                     (8)
                  1
                        Besluit 2013/103/EU van de Raad van 16 juni 2011 betreffende de ondertekening en sluiting van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Intergouvernementele Organisatie voor het internationale spoorwegvervoer tot toetreding van de Europese Unie tot het Verdrag betreffende het internationale spoorwegvervoer (COTIF) van 9 mei 1980, zoals gewijzigd bij het Protocol van Vilnius van 3 juni 1999 (PB L 51 van 23.2.2013, blz. 1).

                     (9)
                  2
                        Richtlijn 2008/68/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 september 2008 betreffende het vervoer van gevaarlijke goederen over land (PB L 260 van 30.9.2008, blz. 13).

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 26.2.2020
            COM(2020) 71 final
            BIJLAGEN
            bij
            Besluit van de Raad
            betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt op de 56e zitting van de commissie van deskundigen betreffende het spoorwegvervoer van gevaarlijke goederen van de Intergouvernementele Organisatie voor het internationale spoorwegvervoer met betrekking tot bepaalde wijzigingen in aanhangsel C van het Verdrag betreffende het internationale spoorwegvervoer

               BIJLAGE

                        Voorstel

                        Referentiedocument

                        Versie

                        Opmerkingen

                        Standpunt van de EU

                        1.

                        OTIF/RID/CE/GTP/2019/6

                        Geconsolideerde teksten die in 2018 en 2019 zijn aangenomen door de gezamenlijke vergadering en in november 2018 door de permanente werkgroep van de commissie van deskundigen van het RID

                        Technische consensus binnen de permanente werkgroep van de OTIF over de vaststelling van de tekst als gewijzigd

                        Instemming met de wijzigingen, zoals herzien in de permanente werkgroep

                        2.

                        Idem

                        Wijzigingen voor verder onderzoek doorverwezen naar de permanente werkgroep

                        -

                        -

                        3.

                        Idem

                        Zij die oproepen tot een gemeenschappelijk standpunt op de gezamenlijke vergadering van de VN-ECE en de OTIF

                        Efficiënt multimodaal vervoer moet worden gefaciliteerd

                        Instemming met de wijzigingen, zoals aanbevolen door de gezamenlijke vergadering

                        4.

                        OTIF/RID/CE/GTP/2019/8

                        Actualiseren overgangsbepalingen

                        Technische consensus binnen de permanente werkgroep van de OTIF voor de vaststelling van de tekst als gewijzigd

                        Instemming met de wijzigingen, zoals herzien in de permanente werkgroep

                        5.

                        OTIF/RID/CE/GTP/2019/10

                        107de zitting van WP.15 (Genève, 11 t.e.m. 15 november 2019)

                        Technische consensus binnen de permanente werkgroep van de OTIF voor de vaststelling van de tekst als gewijzigd

                        Instemming met de wijzigingen, zoals herzien in de permanente werkgroep

                        6.

                        OTIF/RID/CE/GTP/2019/ INF.4 + INF.10 + INF.12

                        Weerstand van tankwagons tegen krachten overeenkomstig RID 6.8.2.1.2

                        Technische consensus binnen de permanente werkgroep van de OTIF over de vaststelling van de tekst als gewijzigd

                        Instemming met de wijzigingen, zoals herzien in de permanente werkgroep


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 11.3.2019
            COM(2019) 131 final
            2019/0073(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            betreffende het namens de Europese Unie in het Administratief Comité voor de TIR-overeenkomst in te nemen standpunt ten aanzien van het voorstel tot wijziging van de Douaneovereenkomst inzake het internationale vervoer van goederen onder dekking van carnets TIR

               TOELICHTING

               1.Onderwerp van het voorstel

               Dit voorstel heeft betrekking op het besluit tot vaststelling van het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen in het Administratief Comité dat is ingesteld bij de Douaneovereenkomst inzake het internationale vervoer van goederen onder dekking van carnets TIR
                  1
                (hierna "de TIR-overeenkomst" genoemd) in verband met de beoogde vaststelling van wijzigingen met betrekking tot TIR-organisaties en douanekantoren die betrokken zijn bij TIR-operaties.

               2.Achtergrond van het voorstel

               2.1.De Douaneovereenkomst inzake het internationale vervoer van goederen onder dekking van carnets TIR

               Het doel van de Douaneovereenkomst inzake het internationale vervoer van goederen onder dekking van carnets TIR van 14 november 1975 (hierna "de TIR-overeenkomst" genoemd) is het internationale vervoer van goederen van de douanekantoren van vertrek naar de douanekantoren van bestemming en via zoveel landen als nodig is, te vergemakkelijken. De TIR-overeenkomst is in 1978 in werking getreden. In januari 2019 telde de overeenkomst 76 partijen: 75 staten en de Europese Unie. De Europese Unie is sinds 20 juni 1983 partij bij de TIR-overeenkomst
                  2
               . Alle lidstaten zijn partij bij de TIR-overeenkomst.

               2.2.Het Administratief Comité

               Het Administratief Comité handelt in het kader van de Douaneovereenkomst inzake het internationale vervoer van goederen onder dekking van carnets TIR en heeft als taak wijzigingen van de TIR-overeenkomst te onderzoeken en aan te nemen. De voorstellen worden in stemming gebracht en elke staat die verdragspartij is en op de vergadering is vertegenwoordigd, heeft één stem. De Unie heeft exclusieve bevoegdheid op het gebied van de douane, waartoe de TIR-overeenkomst behoort. Als internationale organisatie heeft de Unie echter geen stemrecht. Alle lidstaten van de Unie zijn verdragspartijen met stemrecht.

               Wijzigingen van de TIR-overeenkomst worden aangenomen met een meerderheid van twee derde van de aanwezige leden die hun stem uitbrengen. Om een besluit te kunnen nemen, is een quorum nodig van ten minste een derde van de staten die verdragspartij zijn.

               2.3.De beoogde handeling van het Administratief Comité

               Het Administratief Comité komt in 2019 op 7 februari en 17 oktober bij elkaar. Op een van deze bijeenkomsten of tijdens een buitengewone zitting zal het Administratief Comité een besluit nemen over het aannemen van de voorgestelde wijzigingen van de Douaneovereenkomst inzake het internationale vervoer van goederen onder dekking van carnets TIR (hierna "de beoogde handeling" genoemd).

               De beoogde handeling heeft tot doel: i) te verduidelijken welke autoriteiten organisaties kunnen machtigen om zich garant te mogen stellen; ii) het aantal douanekantoren van vertrek en/of bestemming te verhogen dat bij TIR-vervoer betrokken mag zijn; en iii) voor te schrijven dat informatie wordt bekendgemaakt over het beperken van het aantal voor TIR-operaties beschikbare douanekantoren van vertrek en/of bestemming.

               De beoogde handeling zal overeenkomstig de artikelen 59 en 60 van de TIR-overeenkomst bindend zijn voor de partijen. Artikel 59 heeft betrekking op wijzigingen van het dispositief van de TIR-overeenkomst en luidt als volgt: "Behoudens het bepaalde in artikel 60, treedt iedere voorgestelde wijziging, die overeenkomstig het voorgaande lid is medegedeeld, voor alle Overeenkomstsluitende Partijen in werking drie maanden na de periode van twaalf maanden volgende op de datum waarop de mededeling is gedaan, tenzij een Staat die in die periode Overeenkomstsluitende Partij is, bij de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties bezwaar tegen de voorgestelde wijziging heeft gemaakt. Indien overeenkomstig lid 3 bezwaar is gemaakt tegen de voorgestelde wijziging, wordt de wijziging geacht niet te zijn aanvaard en wordt deze niet van kracht."

               Artikel 60 heeft betrekking op wijzigingen van de bijlagen bij de TIR-overeenkomst en luidt als volgt: "Ieder voorstel tot wijziging van de bijlagen 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 en 10 die is onderzocht overeenkomstig artikel 59, leden 1 en 2, treedt in werking op de datum die het Administratief Comité bij het aannemen van de wijziging vaststelt, tenzij op een tegelijkertijd door het Administratief Comité vast te stellen eerdere datum een vijfde van de Staten die Overeenkomstsluitende Partij zijn of, indien dit minder is, vijf Staten die Overeenkomstsluitende Partij zijn, de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties ervan in kennis hebben gesteld dat zij bezwaar maken tegen de wijziging. De in dit lid bedoelde data worden door het Administratief Comité vastgesteld met een meerderheid van twee derde van de aanwezige leden die hun stem uitbrengen."

               3.Namens de Unie in te nemen standpunt

               De Unie onderschrijft de doelstellingen van de voorgestelde wijzigingen van de TIR-overeenkomst en de toelichtingen van deze overeenkomst. De Unie ondersteunt met name de verduidelijking van de vraag welke autoriteiten bevoegd zijn om organisaties te machtigen zich garant te mogen stellen, de verhoging van het aantal douanekantoren dat bij TIR-vervoer betrokken is en de verplichting om informatie bekend te maken over het beperken van het aantal voor TIR-operaties beschikbare douanekantoren van vertrek en/of bestemming.

               Het voorstel om in artikel 6, lid 1, van de TIR-overeenkomst de woorden "Iedere Overeenkomstsluitende Partij kan" te vervangen door "De douaneautoriteiten of andere bevoegde autoriteiten van een Overeenkomstsluitende Partij kunnen" is terug te voeren op een verzoek van de Russische Federatie om rekening te houden met het feit dat, door de diverse administratieve regelingen in de verschillende Overeenkomstsluitende Partijen, de bevoegde autoriteit om een organisatie te machtigen niet altijd de douanedienst hoeft te zijn. De voorgestelde formulering is een compromis, omdat verschillende Overeenkomstsluitende Partijen, inclusief de Europese Unie, op grond van nationale of internationale wetgeving, hun bezorgdheid hebben geuit over het oorspronkelijke voorstel om het begrip "douaneautoriteiten" helemaal te schrappen. De voorgestelde wijziging zou het toepassingsgebied van de bepaling verruimen en zo de nodige flexibiliteit bieden.

               Het voorstel om in artikel 18, derde regel, van de TIR-overeenkomst het woord "vier" te vervangen door "acht" en als nieuwe zin toe te voegen: "Douaneautoriteiten kunnen het maximaal aantal douanekantoren van vertrek (of bestemming) op hun grondgebied tot minder dan zeven, maar niet tot minder dan drie beperken", is een aanzienlijke verandering. Door het aantal douanekantoren dat bij TIR-vervoer betrokken mag zijn, te verdubbelen, zou de voorgestelde wijziging het concurrentievermogen van het TIR-systeem versterken en de transportbranche aanzienlijke verlichting bieden. Tegelijkertijd zouden de Overeenkomstsluitende Partijen op grond van het voorstel van de Russische Federatie de mogelijkheid behouden om het aantal betrokken douanekantoren op hun grondgebied te beperken, om eventuele risico's voor de overheidsbegroting te voorkomen. Deze voorgestelde verandering moet samen met de voorgestelde nieuwe toelichting op artikel 18 in overweging worden genomen.

               Het voorstel voor een nieuwe toelichting op artikel 18 van de TIR-overeenkomst is uitgewerkt door het TIR-Uitvoerend Orgaan (dat handelt namens het Administratief Comité). Het voorstel is bedoeld als aanvulling op de voorgestelde wijziging van artikel 18 op grond waarvan de partijen de mogelijkheid krijgen het aantal douanekantoren van vertrek en/of bestemming op hun grondgebied te beperken. In de voorgestelde nieuwe toelichting wordt verplicht dat, indien de douaneautoriteiten van een verdragspartij het maximale aantal douanekantoren van vertrek (of bestemming) op hun grondgebied beperken, deze informatie openbaar moet worden en aan het TIR-Uitvoerend Orgaan moet worden verstrekt. Dit zorgt ervoor dat juridische en logistieke problemen voor de transportbranche in het geval van eventuele beperkingen worden voorkomen.

               Het voorstel voor een wijziging van de toelichting op artikel 6, lid 2, van de TIR-overeenkomst om de woorden "kunnen de douaneautoriteiten van een land verscheidene aansprakelijke organisaties erkennen" te vervangen door "kunnen de douaneautoriteiten van een Overeenkomstsluitende Partij verscheidene aansprakelijke organisaties erkennen", vergroot de samenhang van de tekst en is van technische aard.

               De voorgestelde wijziging van bijlage 9, deel I, punt 1, van de TIR-overeenkomst om de woorden "Om gemachtigd te worden" te veranderen in "Om door de douaneautoriteiten of andere bevoegde autoriteiten van een Overeenkomstsluitende Partij gemachtigd te worden", is erop gericht het toepassingsgebied van de bepaling te verruimen en meer flexibiliteit te bieden, gezien de diverse administratieve regelingen in de verschillende partijen. Evenals de hierboven beschreven wijziging van artikel 6, lid 1, is deze voorgestelde wijziging gebaseerd op een voorstel van de Russische Federatie. Ook deze voorgestelde wijziging zou het toepassingsgebied van de bepaling verruimen en zo de nodige flexibiliteit bieden.

               Er is over de voorgestelde wijzigingen overlegd met de lidstaten in het kader van de Groep douanedeskundigen voor TIR (coördinatie Genève) en er is nader overleg geweest tijdens vergaderingen van de werkgroep douanevraagstukken in verband met het vervoer van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (VN/ECE).

               Uit de interne coördinatie en de gezamenlijke besprekingen met de lidstaten in het kader van de douanedeskundigengroep voor TIR kwam duidelijk naar voren dat er geen bezwaren bestaan tegen de voorgestelde wijzigingen.

               4.Rechtsgrondslag

               4.1.Procedurele rechtsgrondslag

               4.1.1.Beginselen

               Artikel 218, lid 9, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) voorziet in de vaststelling van besluiten tot bepaling van "de standpunten die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een overeenkomst opgericht lichaam, wanneer dit lichaam handelingen met rechtsgevolgen vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de overeenkomst".

               Het begrip "handelingen met rechtsgevolgen" omvat handelingen die rechtsgevolgen hebben uit hoofde van de op het betrokken lichaam toepasselijke volkenrechtelijke bepalingen. Onder dit begrip vallen ook instrumenten die volkenrechtelijk niet bindend zijn, maar die een "beslissende invloed [kunnen hebben] op de inhoud van de regelgeving die de wetgever van de Unie vaststelt"
                  3
               .

               4.1.2.Toepassing op het onderhavige geval

               Het Administratief Comité is een lichaam dat is opgericht krachtens een overeenkomst, namelijk de Douaneovereenkomst inzake het internationale vervoer van goederen onder dekking van carnets TIR.

               De door het Administratief Comité vast te stellen handeling is een handeling met rechtsgevolgen. De beoogde handeling zal overeenkomstig de artikelen 59 en 60 van de Douaneovereenkomst inzake het internationale vervoer van goederen onder dekking van carnets TIR uit hoofde van het volkenrecht bindend zijn.

               De beoogde handeling strekt niet tot aanvulling of wijziging van het institutionele kader van de TIR-overeenkomst.

               De procedurele rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is daarom artikel 218, lid 9, VWEU.

               4.2.Materiële rechtsgrondslag

               4.2.1.Beginselen

               De materiële rechtsgrondslag voor een overeenkomstig artikel 218, lid 9, VWEU te nemen besluit wordt in de eerste plaats bepaald door de doelstelling en de inhoud van de beoogde handeling ten aanzien waarvan namens de Unie een standpunt wordt ingenomen. Wanneer de voorgenomen handeling een tweeledige doelstelling heeft of uit twee componenten bestaat, waarvan er een kan worden gezien als hoofddoelstelling of overwegende component, terwijl de andere doelstelling of de andere component slechts ondergeschikt is, moet het besluit uit hoofde van artikel 218, lid 9, VWEU op één materiële rechtsgrondslag worden gebaseerd, namelijk die welke vereist wordt door de hoofddoelstelling of de overwegende component.

               4.2.2.Toepassing op het onderhavige geval

               De doelstelling en inhoud van de beoogde handeling hebben in de eerste plaats betrekking op het gemeenschappelijk handelsbeleid.

               De materiële rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is daarom artikel 207 VWEU.

               4.3.Conclusie

               De rechtsgrondslag voor het voorgestelde besluit is artikel 207 VWEU in samenhang met artikel 218, lid 9, VWEU.

               5.Publicatie van de geplande handeling

               Aangezien de handeling van het Administratief Comité de Douaneovereenkomst inzake het internationale vervoer van goederen onder dekking van carnets TIR en de bijlagen daarbij zal wijzigen, moet deze na vaststelling ervan bekend worden gemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

               2019/0073 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               betreffende het namens de Europese Unie in het Administratief Comité voor de TIR-overeenkomst in te nemen standpunt ten aanzien van het voorstel tot wijziging van de Douaneovereenkomst inzake het internationale vervoer van goederen onder dekking van carnets TIR

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 207, in samenhang met artikel 218, lid 9,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)De Douaneovereenkomst inzake het internationale vervoer van goederen onder dekking van carnets TIR van 14 november 1975 (hierna "de TIR-overeenkomst" genoemd) is namens de Europese Economische Gemeenschap goedgekeurd bij Verordening (EEG) nr. 2112/78 van de Raad
                  4
                en is op 20 juni 1983 in de Gemeenschap in werking getreden
                  5
               .

               (2)Overeenkomstig de artikelen 59 en 60 van de TIR-overeenkomst kan het Administratief Comité wijzigingen aannemen met een meerderheid van twee derde van de aanwezige Overeenkomstsluitende Partijen die hun stem uitbrengen.

               (3)Het Administratief Comité zal tijdens een buitengewone zitting in juni 2019 verscheidene wijzigingen van de TIR-overeenkomst en de daaraan gehechte bijlagen aannemen.

               (4)Het is passend het standpunt te bepalen dat namens de Unie moet worden ingenomen in het Administratief Comité, aangezien de wijzigingen bindend zullen zijn voor de Unie.

               (5)Om rekening te houden met de diverse administratieve regelingen in de verschillende Overeenkomstsluitende Partijen, moet de reikwijdte van de betrokken actoren overeenkomstig artikel 6 van de TIR-overeenkomst, de bijbehorende toelichting en bijlage 9 bij de TIR-overeenkomst worden verruimd zodat ook andere autoriteiten dan douaneautoriteiten organisaties kunnen machtigen om zich garant te mogen stellen voor personen die gebruik maken van de TIR-regeling.

               (6)Om de toepassing van de TIR-overeenkomst door de logistieke keten te vergemakkelijken en het concurrentievermogen van het internationale vervoer waarop de TIR-overeenkomst betrekking heeft te verbeteren, moet artikel 18 worden gewijzigd om het aantal bij een TIR-operatie betrokken douanekantoren te verhogen. Tegelijkertijd behouden de douaneautoriteiten van een Overeenkomstsluitende Partij de mogelijkheid het aantal douanekantoren dat bij een TIR-operatie op hun grondgebied betrokken is, te beperken, mits zij het publiek en het TIR-Uitvoerend Orgaan van deze beperkingen in kennis stellen,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Het namens de Unie in te nemen standpunt in de negenenzestigste of zeventigste vergadering van het Administratief Comité is gebaseerd op de aan dit besluit gehechte ontwerpwijzigingen.

               Artikel 2

               Dit besluit is gericht tot de Commissie.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        TIR staat voor "Transports Internationaux Routiers" of "International Road Transports".

                     (2)

                        Verordening (EEG) nr. 2112/78 van de Raad van 25 juli 1978 houdende sluiting van de Douaneovereenkomst inzake het internationale vervoer van goederen onder dekking van carnets TIR (TIR-Overeenkomst) gedateerd te Genève, op 14 november 1975 (PB L 252 van 14.9.1978, blz. 1).

                     (3)

                        Arrest van het Hof van Justitie van 7 oktober 2014 in zaak C-399/12, Duitsland/Raad, ECLI:EU:C:2014:2258, punten 61 tot en met 64.

                     (4)

                        Verordening (EEG) nr. 2112/78 van de Raad van 25 juli 1978 houdende sluiting van de Douaneovereenkomst inzake het internationale vervoer van goederen onder dekking van carnets TIR (TIR-overeenkomst) gedateerd te Genève, op 14 november 1975 (PB L 252 van 14.9.1978, blz. 1).

                     (5)

                        PB L 31 van 2.2.1983, blz. 13.

    ---documentbreak---

               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 11.3.2019
            COM(2019) 131 final
            BIJLAGE
            bij
            Voorstel voor een besluit van de Raad
            betreffende het namens de Europese Unie in het Administratief Comité voor de TIR-overeenkomst in te nemen standpunt ten aanzien van het voorstel tot wijziging van de Douaneovereenkomst inzake het internationale vervoer van goederen onder dekking van carnets TIR

               BIJLAGE 1

               Wijzigingen op de Douaneovereenkomst inzake het internationale vervoer van goederen onder dekking van carnets TIR (TIR-overeenkomst van 1975)

               I Wijzigingen op het dispositief van de TIR-overeenkomst, overeenkomstig de wijzigingsprocedure van artikel 59:

               artikel 6, lid 1

               "Iedere Overeenkomstsluitende Partij kan" wordt vervangen door "De douaneautoriteiten of andere bevoegde autoriteiten van een Overeenkomstsluitende Partij kunnen"

               artikel 18, derde regel

               "vier" wordt vervangen door "acht"

               Voeg een nieuwe zin toe die als volgt luidt: "Douaneautoriteiten kunnen het maximaal aantal douanekantoren van vertrek (of bestemming) op hun grondgebied tot minder dan zeven, maar niet tot minder dan drie beperken."

               II Wijzigingen op de bijlagen van de TIR-overeenkomst, overeenkomstig de wijzigingsprocedure van artikel 60:

               bijlage 6, toelichting op artikel 6, lid 2

               "kunnen de douaneautoriteiten van een land verscheidene aansprakelijke organisaties erkennen" wordt vervangen door "kunnen de douaneautoriteiten van een Overeenkomstsluitende Partij verscheidene aansprakelijke organisaties erkennen"

               bijlage 6, nieuwe toelichting op artikel 18

               0.18.-3 De Overeenkomstsluitende Partijen maken de informatie over deze beperkingen bekend en stellen het TIR-Uitvoerend Orgaan in kennis, onder meer door middel van een correct gebruik van de elektronische toepassingen die hiertoe zijn ontwikkeld door het TIR-secretariaat onder toezicht van het TIR-Uitvoerend Orgaan.

               bijlage 9, deel I, punt 1

               "Om gemachtigd te worden" wordt vervangen door "Om door de douaneautoriteiten of andere bevoegde autoriteiten van een Overeenkomstsluitende Partij gemachtigd te worden"


               EUROPESE COMMISSIE
            Brussel, 18.3.2019
            COM(2019) 139 final
            2019/0080(NLE)
            Voorstel voor een
            BESLUIT VAN DE RAAD
            inzake de toewijzing van geannuleerde middelen voor projecten van het tiende Europees Ontwikkelingsfonds ter aanvulling van de Afrikaanse Vredesfaciliteit

               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

               •Motivering en doel van het voorstel

               De Vredesfaciliteit voor Afrika werd in 2003 opgezet binnen het kader van de Overeenkomst van Cotonou
                  1
                en wordt gefinancierd door het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF), dat buiten de algemene begroting van de Unie valt. De Vredesfaciliteit voor Afrika is een van de belangrijkste instrumenten geworden voor de samenwerking tussen Afrika en de EU inzake vrede en veiligheid.

               In het lopende elfde EOF werd in eerste instantie 750 miljoen euro toegewezen aan de Vredesfaciliteit voor Afrika voor de periode 2014-2020. Bij het bepalen van dit bedrag, dat was gebaseerd op vastleggingen voor de Vredesfaciliteit voor Afrika in het kader van het tiende EOF, werd onvoldoende rekening gehouden met de sterke stijging van het financiële volume van de Vredesfaciliteit voor Afrika na 2012, die aanhield tot 2015, toen de Commissie haar financiering voor vredesoperaties beperkte tot 80 % van het VN-percentage op dat moment voor de betaling van troepen en politieagenten die werden ingezet in het kader van door Afrika geleide vredesoperaties. De invoering van dit plafond heeft geleid tot een stabilisatie - maar niet tot een verlaging - van de uitbetalingen van de Vredesfaciliteit voor Afrika, doordat tegenover de besparing die voortvloeide uit de invoering van het plafond, een stijging stond van het totale aantal gefinancierde vredesoperaties. Bijgevolg overschreden de aanvragen voor financiering door de Vredesfaciliteit voor Afrika al snel het beschikbare bedrag. De Vredesfaciliteit voor Afrika werd dan ook drie keer aangevuld met in totaal 835 miljoen euro: twee aanvullingen van elk 150 miljoen euro (besloten op 24 september 2015
                  2
                en 2 augustus 2016
                  3
               ) voor het actieprogramma 2014-2016 en een derde aanvulling van 535 miljoen euro (eveneens besloten op 2 augustus 2016)
                  4
                voor de financiering van het actieprogramma 2017-2018. De toename van de aanvragen was voornamelijk het gevolg van de voortzetting van de financiering voor bestaande operaties (de missie van de Afrikaanse Unie (AMISOM)) en de oprichting van nieuwe vredesoperaties (de missie van de Economische Gemeenschap van West-Afrikaanse Staten in Guinee-Bissau (ECOMIB), de multinationale gezamenlijke taskforce tegen Boko Haram (MNJTF), de gezamenlijke troepenmacht van de G5 Sahel). In het kader van het elfde EOF heeft de Vredesfaciliteit voor Afrika tot dusver 1 627,3 miljoen euro vastgelegd
                  5
               . Dit bedrag is aanzienlijk groter dan de vastleggingen uit hoofde van eerdere EOF's en toont aan dat de EOF-financiering sterker wordt toegespitst op vrede en veiligheid.

               In het besluit van het Coreper van 10 mei 2016 over de aanvulling van de Vredesfaciliteit voor Afrika werden de middelen vastgelegd die tot eind 2018 beschikbaar zijn voor de Vredesfaciliteit voor Afrika, maar werden de financiële behoeften voor de laatste twee jaar van het elfde EOF (voor het actieprogramma van de Vredesfaciliteit voor Afrika voor 2019-2020) niet behandeld. De middelen voor de periode 2019-2020 moeten volstaan voor de voortdurende behoeften van de Afrikaanse Unie en regionale Afrikaanse organisaties voor de aanpak van lopende en opkomende veiligheidscrises in Afrika. De voorspelbaarheid en de duurzaamheid van de financiering van de Vredesfaciliteit voor Afrika moeten worden gegarandeerd. De financiële behoeften van de Vredesfaciliteit voor Afrika tot eind 2020 worden momenteel geraamd op 814 860 000 euro.

               Het doel van dit ontwerpvoorstel voor een besluit van de Raad is toestemming van de Raad te krijgen om geannuleerde middelen uit het tiende EOF aan te wenden ter aanvulling van de Vredesfaciliteit voor Afrika met een extra bedrag van maximaal 445 860 000 euro, waarvan 431 000 000 euro voor de financiering van de behoeften van de Vredesfaciliteit voor Afrika tot eind 2020, en 14 860 000 euro voor de financiering van de ondersteunende uitgaven van de Commissie. Deze middelen zullen worden gebruikt met toepassing van de verdeelsleutel van de lidstaten van het tiende EOF
                  6
               . Ter aanvulling van deze middelen uit de prestatiereserve ("réserve non-mobilisable") zullen aanvullende middelen voor de Vredesfaciliteit voor Afrika worden vrijgemaakt uit de reserves van de nationale en regionale indicatieve programma's (NIP/RIP) van het elfde EOF (369 000 000 euro).

               •Verenigbaarheid met bestaande bepalingen op het beleidsterrein

                  In de integrale strategie van de EU
                     7
                   worden vrede en veiligheid genoemd als vitale belangen van de EU, en wordt gesteld dat veiligheid binnen Europa nauw verband houdt met vrede in naburige en omliggende regio's. In de nieuwe Europese consensus inzake ontwikkeling
                     8
                  , die in 2017 werd goedgekeurd, wordt "vrede" aangemerkt als een van de vijf aandachtsgebieden en wordt bevestigd dat de EU streeft naar een op regels gebaseerde wereldorde waarin multilateralisme centraal staat.

                  De Vredesfaciliteit voor Afrika is een van de belangrijkste instrumenten voor de uitvoering van de samenwerking tussen de EU en Afrika inzake vrede en veiligheid in het kader van de gemeenschappelijke strategie Afrika-EU, die in 2007 werd vastgesteld in Lissabon. Op de vierde top Afrika-EU in 2014 werd opnieuw bevestigd dat vrede en veiligheid een van de vijf prioritaire gebieden is voor de tenuitvoerlegging van de gemeenschappelijke strategie. Op de vijfde top Afrikaanse Unie-EU in november 2017 kwamen de leiders vier gemeenschappelijke strategische prioriteiten overeen voor de periode tot de volgende top, waarvan er een "het versterken van weerbaarheid, vrede, veiligheid en goed bestuur" is. Voortbouwend op de nieuwe Europese consensus inzake ontwikkeling, waarin de samenhang tussen veiligheid en ontwikkeling wordt benadrukt, en op de integrale strategie van de EU, waarin de noodzaak wordt benadrukt van een geïntegreerde aanpak van conflicten, blijft de samenwerking op het gebied van vrede en veiligheid dus centraal staan in het partnerschap tussen Afrika en de EU. In dat verband ondertekenden de Europese Commissie en de Commissie van de Afrikaanse Unie op 23 mei 2018 een memorandum van overeenstemming inzake vrede, veiligheid en goed bestuur, dat een kader biedt voor een versterkte samenwerking tussen de Afrikaanse Unie en de EU bij het aanpakken van vraagstukken op het vlak van vrede en veiligheid.

                  Door de voortzetting van de activiteiten van de Vredesfaciliteit voor Afrika tot 2020 mogelijk te maken, zal dit voorstel ook bijdragen tot de duurzame-ontwikkelingsdoelstellingen (SDG's), meer bepaald SDG 16 "Bevorderen van vreedzame en inclusieve samenlevingen voor duurzame ontwikkeling, toegang tot recht voor iedereen en ontwikkeling van doeltreffende, betrouwbare en inclusieve instellingen op alle niveaus".

                  Normaal gezien wordt de Vredesfaciliteit voor Afrika gefinancierd uit de intra-ACS-enveloppe van het EOF. De activiteiten die worden gefinancierd door de aanvullende middelen die aan de Vredesfaciliteit voor Afrika zijn toegewezen uit de prestatiereserve ("réserve non-mobilisable"), komen overeen met de algemene doelstellingen en met de specifiek voor de Vredesfaciliteit voor Afrika vastgestelde doelstellingen van de intra-ACS-strategie
                     9
                  .

                  De aanvullende middelen zullen worden gebruikt overeenkomstig de regelingen en procedures die van toepassing zijn op het elfde EOF. De programmering van deze fondsen wordt vastgesteld aan de hand van het toekomstige actieprogramma 2019-2020 van de Vredesfaciliteit voor Afrika, dat door het Coreper moet worden goedgekeurd alvorens het door de Commissie kan worden vastgesteld, zoals bepaald in artikel 15, onder b), van de uitvoeringsverordening van het 11e EOF
                     10
                  .

               •Verenigbaarheid met andere beleidsterreinen van de Unie

                  n.v.t.

               2.RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

               •Rechtsgrondslag

                  Artikel 1, lid 4, van het Intern Akkoord van het elfde EOF
                     11
                  .

                  In artikel 1, lid 4, van het Intern Akkoord van het elfde EOF wordt vereist dat de Raad dit besluit unaniem vaststelt.

               •Subsidiariteit (bij niet-exclusieve bevoegdheid)

                  n.v.t.

                     Het EOF is opgezet bij een intern akkoord tussen de vertegenwoordigers van de lidstaten en voorziet in de mogelijkheid om gebruik te maken van geannuleerde middelen, indien de Raad daarmee instemt
                     12
                  .

               •Evenredigheid

                  Het voorstel en meer bepaald de voorgestelde bedragen zijn gebaseerd op een omvattende analyse door de EDEO en diensten van de Commissie. Het voorstel is ook gebaseerd op de veronderstelling dat andere partners zullen bijdragen aan de financiële inspanningen, zoals de verwachting dat de lidstaten van de Afrikaanse Unie geleidelijk zullen voldoen aan hun verbintenis van de Afrikaanse top in Johannesburg (Zuid-Afrika) van juni 2015 om tegen 2020 een bijdrage van 25 % aan de vredesoperaties te realiseren. Ook van andere donoren, zoals de VN, worden bijdragen verwacht. Bovendien kunnen de EU-lidstaten vrijwillige bijdragen leveren via de Vredesfaciliteit voor Afrika.

               In juli 2016 heeft de Afrikaanse Unie een besluit goedgekeurd tot invoering van een heffing van 0,2 % op in aanmerking komende invoer om de Afrikaanse Unie te financieren. Dit besluit is bedoeld om te zorgen voor betrouwbare en voorspelbare financiering voor continentale vrede en veiligheid via het vredesfonds van de Afrikaanse Unie. De tenuitvoerlegging van de noodzakelijke wetgeving en praktische maatregelen vordert, al is het in de verschillende lidstaten van de Afrikaanse Unie op verschillende snelheden.

               •Keuze van het instrument

               Het EOF is de enige bron van financiering van de Vredesfaciliteit voor Afrika op EU-niveau. Vanwege wettelijke beperkingen kunnen de bestaande EU-instrumenten die uit de algemene begroting van de EU worden gefinancierd, niet worden gebruikt voor operaties met militaire of defensie-implicaties of voor steun aan militaire begunstigden voor andere opdrachten dan capaciteitsopbouw ter ondersteuning van ontwikkeling en veiligheid die voor ontwikkeling vereist is.

               Overeenkomstig artikel 1, lid 4, van het Intern Akkoord tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten van de Europese Unie, in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering van de steun van de Europese Unie binnen het meerjarig financieel kader voor 2014-2020, overeenkomstig de ACS-EU-partnerschapsovereenkomst en de toewijzing van financiële bijstand ten behoeve van de landen en gebieden overzee waarop de bepalingen van deel vier van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie van toepassing zijn, neemt de Raad een besluit over een voorstel van de Commissie.

               3.EVALUATIE, RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDEN EN EFFECTBEOORDELING

               •Evaluaties achteraf/geschiktheidscontroles van bestaande wetgeving

                  n.v.t.

               •Raadpleging van belanghebbenden

                  n.v.t.

               •Bijeenbrengen en benutten van deskundigheid

                  n.v.t.

               •Effectbeoordeling

                  n.v.t.

               •Resultaatgerichtheid en vereenvoudiging

                  n.v.t.

               •Grondrechten

               De versterking van het aspect mensenrechten bij conflictpreventie, crisisbeheer en postconflictprocessen is een van de belangrijkste samenwerkingsgebieden in het kader van het prioritaire domein "Vrede en veiligheid" van de gemeenschappelijke strategie Afrika-EU. In het in mei 2018 ondertekende memorandum van overeenstemming tussen de Afrikaanse Unie en de Europese Unie inzake vrede, veiligheid en goed bestuur wordt verder de nadruk gelegd op de centrale plaats die de mensenrechten, met inbegrip van de bestrijding van conflictgerelateerd gendergerelateerd geweld, innemen bij het bereiken van vrede en veiligheid op het Afrikaanse continent.

               In het actieprogramma van de Vredesfaciliteit voor Afrika voor 2019-2020 wordt specifiek aandacht besteed aan het gender- en mensenrechtenaspect in alle relevante acties. De Afrikaanse Unie en andere relevante actoren zullen steun krijgen om een continentaal kader tot stand te brengen voor de naleving van mensenrechten en internationaal humanitair recht, dat van toepassing is op alle door Afrika geleide vredesoperaties.

               4.GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

                  n.v.t.

                  Het EOF is niet in de EU-begroting opgenomen.

               5.OVERIGE ELEMENTEN

               •Uitvoeringsplanning en regelingen betreffende controle, evaluatie en rapportage

                  De toepasselijke toezichts-, evaluatie- en rapportageregelingen zijn die van het elfde EOF en die waarin is voorzien in de relevante meerjarige actieprogramma's. Aanvullende relevante maatregelen zijn ook opgenomen in de "aide-mémoire" over maatregelen om de Commissie van de Afrikaanse Unie te versterken, ondertekend door de Europese Commissie en de Commissie van de Afrikaanse Unie op 15 april 2016 en gewijzigd op 24 mei 2017, en die door de Commissie van de Afrikaanse Unie moeten worden gerespecteerd bij de uitvoering van het EOF onder indirect beheer.

               •Toelichtende stukken (bij richtlijnen)

                  n.v.t.

               •Gedetailleerde toelichting bij de specifieke bepalingen van het voorstel

                  In artikel 1, lid 1, van het voorstel wordt bepaald dat geannuleerde middelen van projecten uit het tiende EOF tot een maximumbedrag van 445 860 000 euro zullen worden toegewezen voor het actieprogramma 2019-2020 van de Vredesfaciliteit voor Afrika.

                  In artikel 1, lid 2, van het voorstel wordt bepaald dat een maximumbedrag van 14 860 000 euro van het in lid 1 genoemde bedrag zal worden toegewezen aan de Commissie voor ondersteunende uitgaven. Dit bedrag wordt berekend met gebruikmaking van dezelfde verhouding (3,45 %) als voor het beheer van de middelen van het elfde EOF in artikel 1, lid 2, onder a), van het Intern Akkoord van het elfde EOF.

                  In artikel 1, lid 3, wordt bepaald dat de regelingen van het elfde EOF van toepassing zijn (uitvoerings- en financiële bepalingen
                     13
                  ).

                  Artikel 2 regelt de inwerkingtreding van het besluit.

               2019/0080 (NLE)

               Voorstel voor een

               BESLUIT VAN DE RAAD

               inzake de toewijzing van geannuleerde middelen voor projecten van het tiende Europees Ontwikkelingsfonds ter aanvulling van de Afrikaanse Vredesfaciliteit

               DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               Gezien het Intern Akkoord tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten van de Europese Unie, in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering van de steun van de Europese Unie binnen het meerjarig financieel kader voor de periode 2014-2020, overeenkomstig de ACS-EU-partnerschapsovereenkomst, en betreffende de toewijzing van financiële bijstand ten behoeve van de landen en gebieden overzee waarop de bepalingen van het vierde deel van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie van toepassing zijn (hierna "het Intern Akkoord" genoemd)
                  14
               , en met name artikel 1, lid 4,

               Gezien het voorstel van de Europese Commissie,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)In het kader van het elfde EOF heeft de EU tot dusver in totaal 1 627,3 miljoen euro vastgelegd voor de Afrikaanse Vredesfaciliteit om financiële steun te verlenen voor de aanpak van de Afrikaanse Unie van bestaande en opkomende veiligheidscrises in Afrika. Deze inzet voor vrede en veiligheid op het Afrikaanse continent moet worden voortgezet in de periode 2019-2020.

               (2)De behoeften van de Vredesfaciliteit voor Afrika voor de periode 2019-2020 worden geraamd op 814 860 000 euro.

               (3)Het is passend om gebruik te maken van geannuleerde middelen van projecten in het kader van het tiende EOF om de financiering van de Vredesfaciliteit voor Afrika tot eind 2020 te garanderen.

               (4)Met deze aanvullende middelen moeten de activiteiten van de Vredesfaciliteit voor Afrika worden gefinancierd, met name steun aan de operationalisering van de Afrikaanse vredes- en veiligheidsarchitectuur, steun aan initiatieven die gericht zijn op het voorkomen en beheren van gewelddadige conflicten in geval van dringende en onvoorziene behoeften in crisissituaties (mechanisme voor vroege respons) en steun aan door Afrika geleide vredesoperaties, en moeten door de Commissie gedane ondersteunende uitgaven worden gedekt.

               (5)Deze middelen moeten worden benut overeenkomstig de relevante meerjarige actieprogramma's van de Vredesfaciliteit voor Afrika en overeenkomstig de regelingen en procedures die van toepassing zijn op het elfde EOF, zoals uiteengezet in Verordening (EU) 2015/322 van de Raad van 2 maart 2015 inzake de uitvoering van het 11e Europees Ontwikkelingsfonds
                  15
                en Verordening (EU) 2018/1877 van de Raad van 26 november 2018 inzake het financieel reglement van toepassing op het 11e Europees Ontwikkelingsfonds
                  16
               ,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Er wordt een bedrag van maximaal 445 860 000 euro aan geannuleerde middelen voor projecten van het tiende Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) toegewezen ter aanvulling van de Vredesfaciliteit voor Afrika voor de periode 2019-2020.

               Van dit bedrag wordt maximaal 14 860 000 euro toegewezen aan door de Commissie gedane ondersteunende uitgaven.

               De middelen worden gebruikt overeenkomstig de regelingen en procedures die van toepassing zijn op het elfde EOF.

               Artikel 2

               Dit besluit treedt in werking op de dag na de vaststelling ervan.

               Gedaan te Brussel,

                     Voor de Raad

                     De voorzitter

                     (1)

                        Partnerschapsovereenkomst tussen de leden van de groep van Afrika, het Caribische gebied en de Stille Oceaan, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds, ondertekend te Cotonou op 23 juni 2000.

                     (2)

                        Besluit C(2015) 8627 van de Commissie van 7 december 2015.

                     (3)

                        Besluit C(2016) 7258 van de Commissie van 17 november 2016.

                     (4)

                        Besluit C(2017) 2579 van de Commissie van 27 april 2017, gewijzigd bij Besluit C(2018) 1258 van de Commissie van 23 februari 2018.

                     (5)

                        Dit bedrag omvat 16,5 miljoen euro aan vrijwillige bijdragen van verschillende lidstaten.

                     (6)

                        Dit vormt geen precedent wat betreft het mogelijke toekomstige gebruik van geannuleerde middelen van eerdere EOF's; daarover moeten de lidstaten immers geval per geval beslissen overeenkomstig artikel 55 van Verordening (EU) 2018/1877 van de Raad van 26 november 2018 inzake het financieel reglement van toepassing op het elfde Europees Ontwikkelingsfonds

                     (7)

                        Gedeelde visie, gemeenschappelijke actie: een sterker Europa. Een integrale strategie voor het buitenlands en veiligheidsbeleid van de Europese Unie, juni 2016.

                     (8)

                        Gemeenschappelijke verklaring van de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen der lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, het Europees Parlement en de Europese Commissie (2017/C 210/01): De nieuwe Europese consensus inzake ontwikkeling "Onze wereld, onze waardigheid, onze toekomst", 7 juni 2017.

                     (9)

                        Besluit C(2015) 7766 van de Commissie van 13 november 2015 (Commission decision on the adoption of the 2014-2020 Strategy Paper and Indicative Programme for intra-ACP cooperation between the European Union and the ACP Group of States).

                     (10)

                        Verordening (EU) 2015/322 van de Raad van 2 maart 2015.

                     (11)

                        Intern Akkoord tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten van de Europese Unie, in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering van de steun van de Europese Unie binnen het meerjarig financieel kader voor de periode 2014-2020, overeenkomstig de ACS-EU-partnerschapsovereenkomst, en betreffende de toewijzing van financiële bijstand ten behoeve van de landen en gebieden overzee waarop de bepalingen van het vierde deel van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie van toepassing zijn (PB L 210 van 6.8.2013, blz. 1).

                     (12)

                        Artikel 1, lid 4, van het Intern Akkoord van het elfde EOF en artikel 55 van Verordening (EU) 2018/1877 van de Raad van 26 november 2018 inzake het financieel reglement van toepassing op het elfde Europees Ontwikkelingsfonds.

                     (13)

                        Verordening (EU) 2015/322 van de Raad van 2 maart 2015 inzake de uitvoering van het 11e Europees Ontwikkelingsfonds en Verordening (EU) 2018/1877 van de Raad van 26 november 2018 inzake het financieel reglement van toepassing op het 11e Europees Ontwikkelingsfonds.

                     (14)

                        PB L 210 van 6.8.2013, blz. 1.

                     (15)

                        PB L 58 van 3.3.2015, blz. 1.

                     (16)

                        PB L 307 van 3.12.2018, blz. 1.